diff --git "a/6/6390.json" "b/6/6390.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6390.json" @@ -0,0 +1,8586 @@ +{ + "letter_id": "6390", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6390", + "dominant_topic": 18, + "topic_dist": [ + 0.049161, + 0.047579, + 0.051398, + 0.060309, + 0.057174, + 0.038176, + 0.051207, + 0.042526, + 0.043473, + 0.048995, + 0.051198, + 0.052035, + 0.038711, + 0.043372, + 0.038488, + 0.044469, + 0.061717, + 0.056212, + 0.067873, + 0.055926 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei", + "max_score": 0.766347, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_244", + "psc_text": "Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona simul concepta est divina humanaque natura: non ut utraque natura una fieret, sed ex utraque natura, unius Jesu Christi illa quae semper erat persona constaret. hujus rei veritas, sicut non permittit quartam personam plenitudini divinae Trinitatis 634 adjungi, sic omnino prohibet Jesum Christum Trinitatis Filium nuncupari. Quod utique etiam sancti Symboli tenor ostendit, ubi cum dicitur: Credo in Jesum Christum, Filium ejus unicum Dominum nostrum, qui natus est de Spiritu sancto ex Virgine Maria; ipsum utique quem Dei Filium dicimus, eumdem quoque natum de Spiritu sancto ex Maria Virgine confitemur. Itaque cum dicimus, Jesum Christum Filium ejus, id est Dei", + "candidate_score": 0.766347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50_52", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_118", + "psc_text": "Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum Deum esse Trinitatem ait, O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei (Rom. II, 33) ! Et paulo post: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula (Ibid., 36) . Beatus vero Joannes apostolus evidenter ait: Et tres unum sunt (I Joan. V, 7) ; quod de Patre et Filio et Spiritu sancto dictum, sicut superius cum rationem flagitares ostendimus. 606 FRAGMENTUM XXII. Non est ignis splendore aut vapore suo prior: sic nec Pater Filio, aut Spiritu sancto est anterior. Quid autem tibi visum est dicere: « Ergone fieri potest ut ille qui generat,", + "candidate_score": 0.766062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_118", + "psc_text": "Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum Deum esse Trinitatem ait, O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei (Rom. II, 33) ! Et paulo post: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula (Ibid., 36) . Beatus vero Joannes apostolus evidenter ait: Et tres unum sunt (I Joan. V, 7) ; quod de Patre et Filio et Spiritu sancto dictum, sicut superius cum rationem flagitares ostendimus. 606 FRAGMENTUM XXII. Non est ignis splendore aut vapore suo prior: sic nec Pater Filio, aut Spiritu sancto est anterior. Quid autem tibi visum est dicere: « Ergone fieri potest ut ille qui generat,", + "candidate_score": 0.763439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52_54", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_118", + "psc_text": "Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum Deum esse Trinitatem ait, O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei (Rom. II, 33) ! Et paulo post: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula (Ibid., 36) . Beatus vero Joannes apostolus evidenter ait: Et tres unum sunt (I Joan. V, 7) ; quod de Patre et Filio et Spiritu sancto dictum, sicut superius cum rationem flagitares ostendimus. 606 FRAGMENTUM XXII. Non est ignis splendore aut vapore suo prior: sic nec Pater Filio, aut Spiritu sancto est anterior. Quid autem tibi visum est dicere: « Ergone fieri potest ut ille qui generat,", + "candidate_score": 0.758452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_118", + "psc_text": "Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum Deum esse Trinitatem ait, O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei (Rom. II, 33) ! Et paulo post: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula (Ibid., 36) . Beatus vero Joannes apostolus evidenter ait: Et tres unum sunt (I Joan. V, 7) ; quod de Patre et Filio et Spiritu sancto dictum, sicut superius cum rationem flagitares ostendimus. 606 FRAGMENTUM XXII. Non est ignis splendore aut vapore suo prior: sic nec Pater Filio, aut Spiritu sancto est anterior. Quid autem tibi visum est dicere: « Ergone fieri potest ut ille qui generat,", + "candidate_score": 0.757836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51_53", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_118", + "psc_text": "Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum Deum esse Trinitatem ait, O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei (Rom. II, 33) ! Et paulo post: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula (Ibid., 36) . Beatus vero Joannes apostolus evidenter ait: Et tres unum sunt (I Joan. V, 7) ; quod de Patre et Filio et Spiritu sancto dictum, sicut superius cum rationem flagitares ostendimus. 606 FRAGMENTUM XXII. Non est ignis splendore aut vapore suo prior: sic nec Pater Filio, aut Spiritu sancto est anterior. Quid autem tibi visum est dicere: « Ergone fieri potest ut ille qui generat,", + "candidate_score": 0.757564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55_57", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_245", + "psc_text": "Symboli tenor ostendit, ubi cum dicitur: Credo in Jesum Christum, Filium ejus unicum Dominum nostrum, qui natus est de Spiritu sancto ex Virgine Maria; ipsum utique quem Dei Filium dicimus, eumdem quoque natum de Spiritu sancto ex Maria Virgine confitemur. Itaque cum dicimus, Jesum Christum Filium ejus, id est Dei Patris Filium Jesum Christum, nativitatem divinitatis ostendimus, qua sine initio est aeternus de Patre: dicentes autem natum de Spiritu sancto ex Virgine Maria, nativitatem fatemur qua idem Unigenitus Deus, secundum carnem temporaliter initium sumpsit ex Virgine. Proinde Jesus Christus, sicut supra dictum est, secundum carnem quidem opus est totius Trinitatis, secundum vero utramque nativitatem solius Dei Patris est Filius: quia idem solus Unigenitus Deus est temporaliter verus homo de Virgine procreatus, qui de solo Patre sine initio verus Deus est natus. FRAGMENTUM XXXIII. Jesus Christus non est solius hominis vocabulum, sea etiam Dei: et in Scripturis interdum secundum divinam naturam", + "candidate_score": 0.754777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_118", + "psc_text": "Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum Deum esse Trinitatem ait, O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei (Rom. II, 33) ! Et paulo post: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula (Ibid., 36) . Beatus vero Joannes apostolus evidenter ait: Et tres unum sunt (I Joan. V, 7) ; quod de Patre et Filio et Spiritu sancto dictum, sicut superius cum rationem flagitares ostendimus. 606 FRAGMENTUM XXII. Non est ignis splendore aut vapore suo prior: sic nec Pater Filio, aut Spiritu sancto est anterior. Quid autem tibi visum est dicere: « Ergone fieri potest ut ille qui generat,", + "candidate_score": 0.754287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_242", + "psc_text": "Spiritum sanctum Patris et Filii, nunquam potest Jesum Christum Filium Trinitatis dicere, quia neque duos Patres, neque duos Filios, neque duos Spiritus sanctos potest aliquatenus praedicare. Jesus Christus itaque, non solum secundum divinitatem (in qua naturaliter aequalis est Deo Patri), sed et secundum animam et carnem (in qua idem Deus consubstantialis est matri), non solum Filius Dei Patris est, verum etiam unigenitus Filius. Proinde, non solum Jesum Christum Filium Trinitatis omnino non dicimus, sed etiam sic confitemur Jesum Christum solius Dei Patris Filium, ut eum nullatenus separemus. Magnae quippe impietatis est alium putare Christum, alium Jesum Christum, cum unus sit utique Dei et hominis filius Jesus Christus: Filius scilicet solius Dei Patris, non totius utique Trinitatis. Nam idem Jesus Christus secundum carnem opus totius Trinitatis agnoscitur, nec ideo tamen totius Trinitatis filius invenitur. Humanam quippe naturam Filii Dei, id est formam servi, simul Pater et Filius et Spiritus sanctus, id", + "candidate_score": 0.750478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55_57", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_242", + "psc_text": "Spiritum sanctum Patris et Filii, nunquam potest Jesum Christum Filium Trinitatis dicere, quia neque duos Patres, neque duos Filios, neque duos Spiritus sanctos potest aliquatenus praedicare. Jesus Christus itaque, non solum secundum divinitatem (in qua naturaliter aequalis est Deo Patri), sed et secundum animam et carnem (in qua idem Deus consubstantialis est matri), non solum Filius Dei Patris est, verum etiam unigenitus Filius. Proinde, non solum Jesum Christum Filium Trinitatis omnino non dicimus, sed etiam sic confitemur Jesum Christum solius Dei Patris Filium, ut eum nullatenus separemus. Magnae quippe impietatis est alium putare Christum, alium Jesum Christum, cum unus sit utique Dei et hominis filius Jesus Christus: Filius scilicet solius Dei Patris, non totius utique Trinitatis. Nam idem Jesus Christus secundum carnem opus totius Trinitatis agnoscitur, nec ideo tamen totius Trinitatis filius invenitur. Humanam quippe naturam Filii Dei, id est formam servi, simul Pater et Filius et Spiritus sanctus, id", + "candidate_score": 0.74826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55_57", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_244", + "psc_text": "Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona simul concepta est divina humanaque natura: non ut utraque natura una fieret, sed ex utraque natura, unius Jesu Christi illa quae semper erat persona constaret. hujus rei veritas, sicut non permittit quartam personam plenitudini divinae Trinitatis 634 adjungi, sic omnino prohibet Jesum Christum Trinitatis Filium nuncupari. Quod utique etiam sancti Symboli tenor ostendit, ubi cum dicitur: Credo in Jesum Christum, Filium ejus unicum Dominum nostrum, qui natus est de Spiritu sancto ex Virgine Maria; ipsum utique quem Dei Filium dicimus, eumdem quoque natum de Spiritu sancto ex Maria Virgine confitemur. Itaque cum dicimus, Jesum Christum Filium ejus, id est Dei", + "candidate_score": 0.748109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_73", + "psc_text": "dixit. Nam eodem tempore carnem suam non in coelo habuit, sed in terra: et tamen Filius hominis fuit, non solum in terra, sed etiam in coelo: secundum solam scilicet carnem in sola terra; secundum divinitatem vero, et in coelo, et in terra: utrumque tamen inseparabiliter unus hominis Filius. Ipse enim Jesus Christus unus est Dei et hominis Filius. Inaniter ergo verba tibi multiplicasti superflua, volens apostolos non solum Jesu Christi, verum etiam Christi servos ostendere. Cum utique ipse sit Christus, qui est Jesus Christus, utramque naturam habens in una persona, in quo indivisa et inconfusa manet divina humanaque substantia. FRAGMENTUM XV. Nec Spiritus sine adjuncto, nec Spiritus sanctus appellatur in Scripturis Pater aut Filius. Idem est Spiritus Dei, Spiritus sanctus, qui Paracletus. Saltem nunc agnosce apostolos et prophetas Spiritum Paracletum, hoc est Spiritum sanctum, ipsum Dei Spiritum praedicasse. Illud ergo quod Apostolus posuit: Qui Spiritui Dei servimus (Philip. III, 3)", + "candidate_score": 0.747877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54_56", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_245", + "psc_text": "Symboli tenor ostendit, ubi cum dicitur: Credo in Jesum Christum, Filium ejus unicum Dominum nostrum, qui natus est de Spiritu sancto ex Virgine Maria; ipsum utique quem Dei Filium dicimus, eumdem quoque natum de Spiritu sancto ex Maria Virgine confitemur. Itaque cum dicimus, Jesum Christum Filium ejus, id est Dei Patris Filium Jesum Christum, nativitatem divinitatis ostendimus, qua sine initio est aeternus de Patre: dicentes autem natum de Spiritu sancto ex Virgine Maria, nativitatem fatemur qua idem Unigenitus Deus, secundum carnem temporaliter initium sumpsit ex Virgine. Proinde Jesus Christus, sicut supra dictum est, secundum carnem quidem opus est totius Trinitatis, secundum vero utramque nativitatem solius Dei Patris est Filius: quia idem solus Unigenitus Deus est temporaliter verus homo de Virgine procreatus, qui de solo Patre sine initio verus Deus est natus. FRAGMENTUM XXXIII. Jesus Christus non est solius hominis vocabulum, sea etiam Dei: et in Scripturis interdum secundum divinam naturam", + "candidate_score": 0.744197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_245", + "psc_text": "Symboli tenor ostendit, ubi cum dicitur: Credo in Jesum Christum, Filium ejus unicum Dominum nostrum, qui natus est de Spiritu sancto ex Virgine Maria; ipsum utique quem Dei Filium dicimus, eumdem quoque natum de Spiritu sancto ex Maria Virgine confitemur. Itaque cum dicimus, Jesum Christum Filium ejus, id est Dei Patris Filium Jesum Christum, nativitatem divinitatis ostendimus, qua sine initio est aeternus de Patre: dicentes autem natum de Spiritu sancto ex Virgine Maria, nativitatem fatemur qua idem Unigenitus Deus, secundum carnem temporaliter initium sumpsit ex Virgine. Proinde Jesus Christus, sicut supra dictum est, secundum carnem quidem opus est totius Trinitatis, secundum vero utramque nativitatem solius Dei Patris est Filius: quia idem solus Unigenitus Deus est temporaliter verus homo de Virgine procreatus, qui de solo Patre sine initio verus Deus est natus. FRAGMENTUM XXXIII. Jesus Christus non est solius hominis vocabulum, sea etiam Dei: et in Scripturis interdum secundum divinam naturam", + "candidate_score": 0.743819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51_53", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_358", + "psc_text": "sanctum, quia nec duos vel tres dominos aut deos fas est credere, nec creaturam cum Creatore licet cuiquam colere, nec sine cultura Filii aut Spiritus sancti potest fides Christiana constare. Unus est igitur Deus, et Dominus omnium rerum, Pater et Filius et Spiritus sanctus. Deus enim non solius vocabulum Patris, sed unum communiter naturale nomen est Trinitatis. Ideo Salvator noster praecepit discipulis suis, dicens: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Vide quid respondeas beato Petro, qui in solo Christi nomine sic collocavit humanae salutis effectum, ut in nullo alio nos assereret posse salvari. In libro quippe Actuum apostolorum, postquam ille sanatus est qui erat claudus ex utero matris suae, cum Petrus et Joannes a principibus sacerdotum interrogarentur, in qua virtute aut in quo nomine hoc fecissent, ita scriptum est: Tunc Petrus repletus Spiritu sancto dixit ad eos: Principes", + "candidate_score": 0.743236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_358", + "psc_text": "sanctum, quia nec duos vel tres dominos aut deos fas est credere, nec creaturam cum Creatore licet cuiquam colere, nec sine cultura Filii aut Spiritus sancti potest fides Christiana constare. Unus est igitur Deus, et Dominus omnium rerum, Pater et Filius et Spiritus sanctus. Deus enim non solius vocabulum Patris, sed unum communiter naturale nomen est Trinitatis. Ideo Salvator noster praecepit discipulis suis, dicens: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Vide quid respondeas beato Petro, qui in solo Christi nomine sic collocavit humanae salutis effectum, ut in nullo alio nos assereret posse salvari. In libro quippe Actuum apostolorum, postquam ille sanatus est qui erat claudus ex utero matris suae, cum Petrus et Joannes a principibus sacerdotum interrogarentur, in qua virtute aut in quo nomine hoc fecissent, ita scriptum est: Tunc Petrus repletus Spiritu sancto dixit ad eos: Principes", + "candidate_score": 0.742059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54_56", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_244", + "psc_text": "Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona simul concepta est divina humanaque natura: non ut utraque natura una fieret, sed ex utraque natura, unius Jesu Christi illa quae semper erat persona constaret. hujus rei veritas, sicut non permittit quartam personam plenitudini divinae Trinitatis 634 adjungi, sic omnino prohibet Jesum Christum Trinitatis Filium nuncupari. Quod utique etiam sancti Symboli tenor ostendit, ubi cum dicitur: Credo in Jesum Christum, Filium ejus unicum Dominum nostrum, qui natus est de Spiritu sancto ex Virgine Maria; ipsum utique quem Dei Filium dicimus, eumdem quoque natum de Spiritu sancto ex Maria Virgine confitemur. Itaque cum dicimus, Jesum Christum Filium ejus, id est Dei", + "candidate_score": 0.742035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_116", + "psc_text": "ad imaginem Patris et Filii dixeris hominem factum, necesse est ut aut Patrem mentitum profitearis, aut Filium. Agnosce igitur in homine, non solius Patris, nec solius Filii, nec solius Spiritus sancti, sed unam sanctae Trinitatis imaginem; ut tres personas ipsam Trinitatem, unum Deum veraciter valeas confiteri. Moyses quoque ad docendum Trinitatis unius Dei mysterium, sic populum Israel, ipso Deo jubente, benedixisse cognoscitur: Benedicat te Dominus, et custodiat te. Illuminet Dominus faciem suam super te, et misereatur tui. Attollat Dominus faciem suam super te, et det tibi pacem (Num. VI, 24, 25, 26) . Ecce tertio Dominus dicitur, ut sanctae Trinitatis et in personis distinctio, et in natura unitas agnoscatur. Ita nos credere et confiteri debere, per Isaiam quoque prophetam ipsa Trinitas, qui est unus, verus et bonus Deus, edocuit; Seraphin ad invicem tertio clamantibus: Sanctus, Sanctus, Sanctus: et semel subinferentibus: Dominus Deus sabaoth: plena est omnis terra gloria ejus (Isai.", + "candidate_score": 0.741809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_117", + "psc_text": "et in personis distinctio, et in natura unitas agnoscatur. Ita nos credere et confiteri debere, per Isaiam quoque prophetam ipsa Trinitas, qui est unus, verus et bonus Deus, edocuit; Seraphin ad invicem tertio clamantibus: Sanctus, Sanctus, Sanctus: et semel subinferentibus: Dominus Deus sabaoth: plena est omnis terra gloria ejus (Isai. VI, 3) . Ex hac igitur potestatum praedicatione coelestium, agnosce sanctum Patrem, sanctum Filium, sanctum Paracletum Spiritum; et crede unum Deum esse Patrem et Filium et Spiritum Sanctum: audi tertio Sanctus, Sanctus, Sanctus, ut tres esse personas agnoscas; audi semel, Dominus Deus sabaoth, ut unitatem divinitatis intelligas. Hoc etiam beatus Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum", + "candidate_score": 0.74143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52_54", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_358", + "psc_text": "sanctum, quia nec duos vel tres dominos aut deos fas est credere, nec creaturam cum Creatore licet cuiquam colere, nec sine cultura Filii aut Spiritus sancti potest fides Christiana constare. Unus est igitur Deus, et Dominus omnium rerum, Pater et Filius et Spiritus sanctus. Deus enim non solius vocabulum Patris, sed unum communiter naturale nomen est Trinitatis. Ideo Salvator noster praecepit discipulis suis, dicens: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Vide quid respondeas beato Petro, qui in solo Christi nomine sic collocavit humanae salutis effectum, ut in nullo alio nos assereret posse salvari. In libro quippe Actuum apostolorum, postquam ille sanatus est qui erat claudus ex utero matris suae, cum Petrus et Joannes a principibus sacerdotum interrogarentur, in qua virtute aut in quo nomine hoc fecissent, ita scriptum est: Tunc Petrus repletus Spiritu sancto dixit ad eos: Principes", + "candidate_score": 0.737456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53_55", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_245", + "psc_text": "Symboli tenor ostendit, ubi cum dicitur: Credo in Jesum Christum, Filium ejus unicum Dominum nostrum, qui natus est de Spiritu sancto ex Virgine Maria; ipsum utique quem Dei Filium dicimus, eumdem quoque natum de Spiritu sancto ex Maria Virgine confitemur. Itaque cum dicimus, Jesum Christum Filium ejus, id est Dei Patris Filium Jesum Christum, nativitatem divinitatis ostendimus, qua sine initio est aeternus de Patre: dicentes autem natum de Spiritu sancto ex Virgine Maria, nativitatem fatemur qua idem Unigenitus Deus, secundum carnem temporaliter initium sumpsit ex Virgine. Proinde Jesus Christus, sicut supra dictum est, secundum carnem quidem opus est totius Trinitatis, secundum vero utramque nativitatem solius Dei Patris est Filius: quia idem solus Unigenitus Deus est temporaliter verus homo de Virgine procreatus, qui de solo Patre sine initio verus Deus est natus. FRAGMENTUM XXXIII. Jesus Christus non est solius hominis vocabulum, sea etiam Dei: et in Scripturis interdum secundum divinam naturam", + "candidate_score": 0.736191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54_56", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_242", + "psc_text": "Spiritum sanctum Patris et Filii, nunquam potest Jesum Christum Filium Trinitatis dicere, quia neque duos Patres, neque duos Filios, neque duos Spiritus sanctos potest aliquatenus praedicare. Jesus Christus itaque, non solum secundum divinitatem (in qua naturaliter aequalis est Deo Patri), sed et secundum animam et carnem (in qua idem Deus consubstantialis est matri), non solum Filius Dei Patris est, verum etiam unigenitus Filius. Proinde, non solum Jesum Christum Filium Trinitatis omnino non dicimus, sed etiam sic confitemur Jesum Christum solius Dei Patris Filium, ut eum nullatenus separemus. Magnae quippe impietatis est alium putare Christum, alium Jesum Christum, cum unus sit utique Dei et hominis filius Jesus Christus: Filius scilicet solius Dei Patris, non totius utique Trinitatis. Nam idem Jesus Christus secundum carnem opus totius Trinitatis agnoscitur, nec ideo tamen totius Trinitatis filius invenitur. Humanam quippe naturam Filii Dei, id est formam servi, simul Pater et Filius et Spiritus sanctus, id", + "candidate_score": 0.73589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52_54", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_353", + "psc_text": "fuisset: demonstranda erat etiam vera generatio nomine paternitatis, ut Patris et Filii vere significaretur natura communis. Et quia Deo competit naturaliter Dominum esse omnium rerum; in eo quod tenor Symboli Christum dixit Dominum, veraciter insinuavit et Deum. Proprium quippe est ac naturale vero Deo, non aliud esse quam Dominum; et vero Domino, non aliud esse quam Deum. Inde est quod et beatus Paulus apostolus sic ait: Nobis tamen unus est Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Ut sicut Deo Patri non ademit jura verae dominationis, sic nec Domino Filio agnosceretur unitatem subtrahere deitatis. Unum enim nobis licet Deum unumque Dominum confiteri. Una est enim dominatio unius divinitatis, et una divinitas unius dominationis, et sic praeter unum Dominum non est alius Dominus, sicut praeter unum Deum non est alius Deus. Unius", + "candidate_score": 0.733586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53_55", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_333", + "psc_text": "quod in Deum Patrem dicit, sicut in eo veritatem naturalis divinitatis, ita veritatem naturalis quoque paternitatis, et ex hac veritatem naturalis etiam generationis ostendit. Nec enim Deus Pater naturaliter Deus est, et Pater naturaliter non est, cum utique naturalis in eo sit, et divina paternitas et paterna divinitas. Totum igitur in se habet illa generatio divina, quidquid in se habet Dei Patris aeterna substantia. Proinde sufficiebat ut diceretur de Patre solo quidquid aequaliter intelligendum esset in Filio. Pater enim sic omnipotentem Filium genuit, sicut est ipse Pater omnipotens; sic universorum creatorem, sicut ipse universorum creator est; sic Regem saeculorum, sicut ipse Rex saeculorum est; sic immortalem et invisibilem, sicut ipse immortalis est et invisibilis. Omnia igitur quae Deo Patri dantur in Symbolo, ipso uno Filii nomine naturaliter tribuuntur et Filio. Nam universorum creator est Pater, sed omnia per Verbum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan. I, 3)", + "candidate_score": 0.733474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51_53", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_117", + "psc_text": "et in personis distinctio, et in natura unitas agnoscatur. Ita nos credere et confiteri debere, per Isaiam quoque prophetam ipsa Trinitas, qui est unus, verus et bonus Deus, edocuit; Seraphin ad invicem tertio clamantibus: Sanctus, Sanctus, Sanctus: et semel subinferentibus: Dominus Deus sabaoth: plena est omnis terra gloria ejus (Isai. VI, 3) . Ex hac igitur potestatum praedicatione coelestium, agnosce sanctum Patrem, sanctum Filium, sanctum Paracletum Spiritum; et crede unum Deum esse Patrem et Filium et Spiritum Sanctum: audi tertio Sanctus, Sanctus, Sanctus, ut tres esse personas agnoscas; audi semel, Dominus Deus sabaoth, ut unitatem divinitatis intelligas. Hoc etiam beatus Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum", + "candidate_score": 0.729619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_117", + "psc_text": "et in personis distinctio, et in natura unitas agnoscatur. Ita nos credere et confiteri debere, per Isaiam quoque prophetam ipsa Trinitas, qui est unus, verus et bonus Deus, edocuit; Seraphin ad invicem tertio clamantibus: Sanctus, Sanctus, Sanctus: et semel subinferentibus: Dominus Deus sabaoth: plena est omnis terra gloria ejus (Isai. VI, 3) . Ex hac igitur potestatum praedicatione coelestium, agnosce sanctum Patrem, sanctum Filium, sanctum Paracletum Spiritum; et crede unum Deum esse Patrem et Filium et Spiritum Sanctum: audi tertio Sanctus, Sanctus, Sanctus, ut tres esse personas agnoscas; audi semel, Dominus Deus sabaoth, ut unitatem divinitatis intelligas. Hoc etiam beatus Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum", + "candidate_score": 0.726861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77_79", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_74", + "psc_text": "XV. Nec Spiritus sine adjuncto, nec Spiritus sanctus appellatur in Scripturis Pater aut Filius. Idem est Spiritus Dei, Spiritus sanctus, qui Paracletus. Saltem nunc agnosce apostolos et prophetas Spiritum Paracletum, hoc est Spiritum sanctum, ipsum Dei Spiritum praedicasse. Illud ergo quod Apostolus posuit: Qui Spiritui Dei servimus (Philip. III, 3) , non alio quam Spiritui sancto, id est Paracleto, docuit serviendum. Hunc autem locum non possumus, sicut tu putas, de Deo Patre, sive de Deo Filio accipere. Quoniam licet et Pater Spiritus sit, nunquam tamen Pater aut Filius absolute, id est sine aliqua adjectione nominis invenitur Spiritus nuncupatus. Nam et in eo quod dictum est: Spiritus est Deus (Joan. IV, 24) ; additum est illic Deus; et in eo quod Filius dicitur Spiritus, invenimus Jeremiam dixisse: Spiritus ante faciem nostram Christus Dominus (Thren. IV, 20) . Non autem absolute Pater et Filius invenitur nuncupari Spiritus, quod invenimus in Spiritu sancto.", + "candidate_score": 0.722488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_319", + "psc_text": "Cor. VI, 11) . Recole igitur in quo nomine sanctum baptisma detur, et invenies quoniam in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti unusquisque justificatur et sanctificatur, quisquis in eodem nomine recte credens, in unam substantiam Trinitatis abluitur. Unde unum nomen sanctum Patris, et Filii, et Spiritus sancti naturaliter esse cognoscit, quisquis in eodem nomine conferri ( Florus, confiteri) donum verae sanctificationis intelligit. Dicit deinde in benedictionibus: Benedictus es in templo sancto gloriae tuae, et laudabilis et gloriosus in saecula (Dan. III, 53) ; templum autem nos esse, non solius Patris, sed ipsius sanctae Trinitatis, jam in hoc opere sanctarum Scripturarum attestatione sufficienter ostendimus. Trinitas est igitur unus Dominus Deus, benedictus et laudabilis, et gloriosus in saecula: quem in templo sancto gloriae ejus illi veraciter benedicunt, qui se unum templum esse sanctae Trinitatis agnoscunt. Deinde ab illis tribus pueris dicitur: Benedictus es, qui vides abyssos, sedens super Cherubin, et laudabilis,", + "candidate_score": 0.722257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_156", + "psc_text": "est continuo supereris eloquiis. Ipsum enim esse Spiritum sanctum, qui est Spiritus Deus, beatus propheta testatur, dicens: Ne projicias me a facie tua, et Spiritum sanctum tuum ne auferas a me (Psal. L, 13) . Et quoniam unus Spiritus sanctus datus est apostolis et prophetis [quod beatus testatur Apostolus dicens: Habentes autem eumdem Spiritum fidei, sicut scriptum est: Credidi, propter quod locutus sum; et nos credimus, propter quod et loquimur (I Cor. IV, 13) ]; eumdem Spiritum Dei esse Spiritum sanctum indubitanter ostendens, ait: Qui autem haec spernit, non hominem spernit, sed Deum, qui etiam dedit Spiritum suum sanctum in nobis (I Thess. IV, 8) . Die quoque Pentecostes, cum Spiritus sanctus in apostolos advenisset, ipse utique Paracletus, quem eis Dominus promisit et misit, ipsum esse Spiritum Dei, prophetico beatus Petrus ostendit eloquio, dicens, hoc esse quod per Joel prophetam dictum est: Et erit in novissimis diebus, dicit Dominus, effundam", + "candidate_score": 0.720545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_83_85", + "bdc_text": "p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget . Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_103", + "psc_text": "non eo quod Deus est, sed eo quod et Patris et Filii Spiritus est. Alium ergo Patrem qui (Apud Theod. quia hic et infra) genuit, alium Filium qui de Patre natus est, et alium Spiritum sanctum qui de Patre Filioque procedit: non tamen alium Deum Patrem, et alium Deum Filium, et alium Deum Spiritum sanctum; sed unum Deum Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Non enim confundit unitas Trinitatem, nec Trinitas separat unitatem; quia quod in personarum proprietate discernitur, hoc unum naturaliter essentiae unius communione monstratur. EX LIBRO VI. DE UNO AETERNO. FRAGMENTUM XIX. Filius est Patri coaeternus. Non est irrationabilis Ecclesiae catholicae fides, quia coaeternum Patri Filium et credit et praedicat, sciens recentem esse omnem deum in quo existendi quodlibet invenitur initium. Hoc autem Deus suo populo repromisit, quia si eum audierit, deus in illo recens non erit, et ob hoc deum alienum nullatenus adorabit. Sic enim dicitur per", + "candidate_score": 0.71931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_117", + "psc_text": "et in personis distinctio, et in natura unitas agnoscatur. Ita nos credere et confiteri debere, per Isaiam quoque prophetam ipsa Trinitas, qui est unus, verus et bonus Deus, edocuit; Seraphin ad invicem tertio clamantibus: Sanctus, Sanctus, Sanctus: et semel subinferentibus: Dominus Deus sabaoth: plena est omnis terra gloria ejus (Isai. VI, 3) . Ex hac igitur potestatum praedicatione coelestium, agnosce sanctum Patrem, sanctum Filium, sanctum Paracletum Spiritum; et crede unum Deum esse Patrem et Filium et Spiritum Sanctum: audi tertio Sanctus, Sanctus, Sanctus, ut tres esse personas agnoscas; audi semel, Dominus Deus sabaoth, ut unitatem divinitatis intelligas. Hoc etiam beatus Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum", + "candidate_score": 0.718642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_156", + "psc_text": "est continuo supereris eloquiis. Ipsum enim esse Spiritum sanctum, qui est Spiritus Deus, beatus propheta testatur, dicens: Ne projicias me a facie tua, et Spiritum sanctum tuum ne auferas a me (Psal. L, 13) . Et quoniam unus Spiritus sanctus datus est apostolis et prophetis [quod beatus testatur Apostolus dicens: Habentes autem eumdem Spiritum fidei, sicut scriptum est: Credidi, propter quod locutus sum; et nos credimus, propter quod et loquimur (I Cor. IV, 13) ]; eumdem Spiritum Dei esse Spiritum sanctum indubitanter ostendens, ait: Qui autem haec spernit, non hominem spernit, sed Deum, qui etiam dedit Spiritum suum sanctum in nobis (I Thess. IV, 8) . Die quoque Pentecostes, cum Spiritus sanctus in apostolos advenisset, ipse utique Paracletus, quem eis Dominus promisit et misit, ipsum esse Spiritum Dei, prophetico beatus Petrus ostendit eloquio, dicens, hoc esse quod per Joel prophetam dictum est: Et erit in novissimis diebus, dicit Dominus, effundam", + "candidate_score": 0.718435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77_79", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_259", + "psc_text": "qui a Patre procedit (Joan. XV, 26), qui solet in Scripturis sanctis Spiritus sanctus evidentissime nuncupari. Nam est quidem naturaliter et Pater spiritus, et Filius spiritus, et Pater sanctus, et Filius sanctus; sed tamen non invenitur locus in divinis eloquiis in quo Pater aut Filius absolute, et sine aliqua adjectione dicatur Spiritus sanctus. Scriptum est enim: Spiritus est Deus (Joan. IV, 24) ; sed additum est ibi Deus, ubi sine dubio Pater agnoscitur Deus. Ergo cum Patrem aut Filium sancta Scriptura significat, consuevit aut Spiritum tantummodo, aut sanctum dicere, et aut nomen adjungere quo vel Pater vel Filius possit intelligi, aut si nomen non adjunxerit, ex praecedentibus vel subsequentibus agnoscatur utrum uni personae, an simul ipsi sanctae Trinitati, secundum regulam debeat verae fidei coaptari. Ipse est igitur unus Spiritus sanctus, de quo secundum carnem natus est Christus, ex quo spiritaliter omnis renascitur Christianus. Ea quippe sancti Spiritus gratia, qua Deus", + "candidate_score": 0.716802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_333", + "psc_text": "quod in Deum Patrem dicit, sicut in eo veritatem naturalis divinitatis, ita veritatem naturalis quoque paternitatis, et ex hac veritatem naturalis etiam generationis ostendit. Nec enim Deus Pater naturaliter Deus est, et Pater naturaliter non est, cum utique naturalis in eo sit, et divina paternitas et paterna divinitas. Totum igitur in se habet illa generatio divina, quidquid in se habet Dei Patris aeterna substantia. Proinde sufficiebat ut diceretur de Patre solo quidquid aequaliter intelligendum esset in Filio. Pater enim sic omnipotentem Filium genuit, sicut est ipse Pater omnipotens; sic universorum creatorem, sicut ipse universorum creator est; sic Regem saeculorum, sicut ipse Rex saeculorum est; sic immortalem et invisibilem, sicut ipse immortalis est et invisibilis. Omnia igitur quae Deo Patri dantur in Symbolo, ipso uno Filii nomine naturaliter tribuuntur et Filio. Nam universorum creator est Pater, sed omnia per Verbum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan. I, 3)", + "candidate_score": 0.715646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77_79", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_356", + "psc_text": "potuit nasci quam Deus: qui tamen unus Dominus naturaliter non esset, si natus de Domino non fuisset. Pater itaque Deus, qui Dominum genuit, verus cognoscitur Dominus; et Christus Dominus de Deo genitus, verus cognoscitur Deus; et Spiritus sanctus, unus idemque Patris et Filii Spiritus, quia unius naturae est cum Patre et Filio, verus est Dominus Deus. Una quippe illi est naturaliter cum Domino Deo Patre, et Domino Deo Filio, et deitas verae dominationis, et verae dominatio deitatis. Hinc est quod unusquisque catholicus Christianus, cum fuerit interrogatus, utrum Deus Pater Dominus sit, et utrum Dominus Jesus Christus Deus sit, utrumque sine dubio confitetur; nec tamen duorum deorum, aut duorum dominorum, sed unius Domini Dei praedicator veridicus invenitur. Quid enim restat illi cui duos deos, aut duos dominos praedicare non licet, nisi ut interrogatus, Deum Patrem et Dominum Christum unum Dominum confiteatur intrepidus? nec aliud utique respondeat de Spiritu sancto, quia unus", + "candidate_score": 0.715464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_111", + "psc_text": "principium, semper inveniemus quia in principio erat Verbum: ne aliquando coepisse esse dicamus, quod in principio erat semper audimus. Erat ergo apud Patrem Filius, sicut apud 604 Deum Deus, sicut apud immensum immensus, sicut apud aeternum naturaliter coaeternus. FRAGMENTUM XX. Aeternus Pater potuit sine initio generare. Ipsa contra te utique vocabula protestantur, quia Pater sine dubio potuit Filium generare, et quia potuit genuit. Proinde, quia Deus Pater omnipotens est, sicut potuit generare, sic potuit sine initio generare; imo sicut genuit, sic sine initio genuit. Quia natura ejus, quae sine initio est, sicut non habet initium existendi, sic initium non potuit habere gignendi. Natura quippe illa semper est; et ideo quod de illa naturaliter natum est, aequaliter semper est. Unitas enim naturalis generatione mutari non potuit, quando naturalis nativitas, sicut in se naturam, sic aeternitatem naturalem Dei generantis agnovit. Proinde proprietati vocabulorum cede tandem, et crede; et in eo, quem proprium", + "candidate_score": 0.714029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_74", + "psc_text": "XV. Nec Spiritus sine adjuncto, nec Spiritus sanctus appellatur in Scripturis Pater aut Filius. Idem est Spiritus Dei, Spiritus sanctus, qui Paracletus. Saltem nunc agnosce apostolos et prophetas Spiritum Paracletum, hoc est Spiritum sanctum, ipsum Dei Spiritum praedicasse. Illud ergo quod Apostolus posuit: Qui Spiritui Dei servimus (Philip. III, 3) , non alio quam Spiritui sancto, id est Paracleto, docuit serviendum. Hunc autem locum non possumus, sicut tu putas, de Deo Patre, sive de Deo Filio accipere. Quoniam licet et Pater Spiritus sit, nunquam tamen Pater aut Filius absolute, id est sine aliqua adjectione nominis invenitur Spiritus nuncupatus. Nam et in eo quod dictum est: Spiritus est Deus (Joan. IV, 24) ; additum est illic Deus; et in eo quod Filius dicitur Spiritus, invenimus Jeremiam dixisse: Spiritus ante faciem nostram Christus Dominus (Thren. IV, 20) . Non autem absolute Pater et Filius invenitur nuncupari Spiritus, quod invenimus in Spiritu sancto.", + "candidate_score": 0.713159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_145", + "psc_text": "inspirare? quod utique ille Spiritus vere facit, qui est naturaliter Spiritus sapientiae et intellectus, consilii et fortitudinis. Unde etiam in libro Actuum apostolorum de credentibus dictum est, quia repleti sunt omnes Spiritu sancto, et loquebantur verbum Dei cum fiducia (Act. IV, 31) . Quia vero Pater est naturalis origo Filii et Spiritus sancti, ideo totum Patri Filius assignans, ait: Omnia quae habet Pater mea sunt; propterea dixi quia de meo accipiet (Joan. XVI, 15) . Quam bene veritatem doctrinae suae Veritas ipsa servavit! Si enim hoc non dixisset, quasi suum esse tantum Spiritum ostendisset; sed dicens, omnia quae habet Pater mea sunt; propterea dixi quia de meo accipiet; ipsum Spiritum sanctum, unum esse ostendit et Patris et suum. Cujus intelligentiae tenorem loco quoque superiore servavit, dicens: Paracletus autem Spiritus sanctus quem mittet Pater in nomine meo, ille vos docebit omnia quaecunque dixero vobis (Joan. XIV, 26). Pater mittit, sed in", + "candidate_score": 0.71269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_74", + "psc_text": "XV. Nec Spiritus sine adjuncto, nec Spiritus sanctus appellatur in Scripturis Pater aut Filius. Idem est Spiritus Dei, Spiritus sanctus, qui Paracletus. Saltem nunc agnosce apostolos et prophetas Spiritum Paracletum, hoc est Spiritum sanctum, ipsum Dei Spiritum praedicasse. Illud ergo quod Apostolus posuit: Qui Spiritui Dei servimus (Philip. III, 3) , non alio quam Spiritui sancto, id est Paracleto, docuit serviendum. Hunc autem locum non possumus, sicut tu putas, de Deo Patre, sive de Deo Filio accipere. Quoniam licet et Pater Spiritus sit, nunquam tamen Pater aut Filius absolute, id est sine aliqua adjectione nominis invenitur Spiritus nuncupatus. Nam et in eo quod dictum est: Spiritus est Deus (Joan. IV, 24) ; additum est illic Deus; et in eo quod Filius dicitur Spiritus, invenimus Jeremiam dixisse: Spiritus ante faciem nostram Christus Dominus (Thren. IV, 20) . Non autem absolute Pater et Filius invenitur nuncupari Spiritus, quod invenimus in Spiritu sancto.", + "candidate_score": 0.711697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_244", + "psc_text": "Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona simul concepta est divina humanaque natura: non ut utraque natura una fieret, sed ex utraque natura, unius Jesu Christi illa quae semper erat persona constaret. hujus rei veritas, sicut non permittit quartam personam plenitudini divinae Trinitatis 634 adjungi, sic omnino prohibet Jesum Christum Trinitatis Filium nuncupari. Quod utique etiam sancti Symboli tenor ostendit, ubi cum dicitur: Credo in Jesum Christum, Filium ejus unicum Dominum nostrum, qui natus est de Spiritu sancto ex Virgine Maria; ipsum utique quem Dei Filium dicimus, eumdem quoque natum de Spiritu sancto ex Maria Virgine confitemur. Itaque cum dicimus, Jesum Christum Filium ejus, id est Dei", + "candidate_score": 0.711531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_69_71", + "bdc_text": "Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat . Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_189", + "psc_text": "in veteribus libris multiplex Spiritus Dei, sicut in apostolicis Epistolis multiformis sapientia Dei (Ephes. III, 10) : quae tamen non in seipsa, sed in suis est largitatibus multiformis. Quod manifestissime beatus Petrus ostendens, ait: Unusquisque qualem accepit gratiam, inter vos eam ministrantes, sicut boni dispensatores multiformis gratiae Dei (I Petr. IV, 10) . Una est itaque simplexque natura Patris et Filii et Spiritus sancti; secundum quam naturam, simplex est et Sapientia Dei, et Spiritus Dei. Habentes autem donationes secundum gratiam quae data est nobis differentes (Rom. XII, 6) , Sapientiam Dei et Spiritum Dei, quem in sua natura simplicem novimus, in suis multiformem donationibus invenimus. Spiritus autem nomine dona spiritalia beatus quoque Joannes in Apocalypsi nuncupans, ait: Joannes septem Ecclesiis quae sunt in Asia: gratia vobis et pax ab eo qui est, et qui erat, et qui venturus est, et a septem spiritibus qui in conspectu throni ejus sunt (Apoc.", + "candidate_score": 0.709235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_118", + "psc_text": "Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum Deum esse Trinitatem ait, O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei (Rom. II, 33) ! Et paulo post: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula (Ibid., 36) . Beatus vero Joannes apostolus evidenter ait: Et tres unum sunt (I Joan. V, 7) ; quod de Patre et Filio et Spiritu sancto dictum, sicut superius cum rationem flagitares ostendimus. 606 FRAGMENTUM XXII. Non est ignis splendore aut vapore suo prior: sic nec Pater Filio, aut Spiritu sancto est anterior. Quid autem tibi visum est dicere: « Ergone fieri potest ut ille qui generat,", + "candidate_score": 0.70562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_75_77", + "bdc_text": "Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_118", + "psc_text": "Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum Deum esse Trinitatem ait, O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei (Rom. II, 33) ! Et paulo post: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula (Ibid., 36) . Beatus vero Joannes apostolus evidenter ait: Et tres unum sunt (I Joan. V, 7) ; quod de Patre et Filio et Spiritu sancto dictum, sicut superius cum rationem flagitares ostendimus. 606 FRAGMENTUM XXII. Non est ignis splendore aut vapore suo prior: sic nec Pater Filio, aut Spiritu sancto est anterior. Quid autem tibi visum est dicere: « Ergone fieri potest ut ille qui generat,", + "candidate_score": 0.70509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_357", + "psc_text": "dubio confitetur; nec tamen duorum deorum, aut duorum dominorum, sed unius Domini Dei praedicator veridicus invenitur. Quid enim restat illi cui duos deos, aut duos dominos praedicare non licet, nisi ut interrogatus, Deum Patrem et Dominum Christum unum Dominum confiteatur intrepidus? nec aliud utique respondeat de Spiritu sancto, quia unus est Dominus Deus cum Patre et Filio, qui unus est Spiritus Patris et Filii? Quod quisquis verum esse aut negat aut dubitat, necesse est ut aut solum dicat colendum Deum Patrem, aut seipsum profiteatur creatoris creaturaeque cultorem. Sed fides Christiana ideo unum Dominum Deum praedicat Patrem et Filium et Spiritum sanctum, quia nec duos vel tres dominos aut deos fas est credere, nec creaturam cum Creatore licet cuiquam colere, nec sine cultura Filii aut Spiritus sancti potest fides Christiana constare. Unus est igitur Deus, et Dominus omnium rerum, Pater et Filius et Spiritus sanctus. Deus enim non solius vocabulum Patris,", + "candidate_score": 0.704869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_75_77", + "bdc_text": "Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_74", + "psc_text": "XV. Nec Spiritus sine adjuncto, nec Spiritus sanctus appellatur in Scripturis Pater aut Filius. Idem est Spiritus Dei, Spiritus sanctus, qui Paracletus. Saltem nunc agnosce apostolos et prophetas Spiritum Paracletum, hoc est Spiritum sanctum, ipsum Dei Spiritum praedicasse. Illud ergo quod Apostolus posuit: Qui Spiritui Dei servimus (Philip. III, 3) , non alio quam Spiritui sancto, id est Paracleto, docuit serviendum. Hunc autem locum non possumus, sicut tu putas, de Deo Patre, sive de Deo Filio accipere. Quoniam licet et Pater Spiritus sit, nunquam tamen Pater aut Filius absolute, id est sine aliqua adjectione nominis invenitur Spiritus nuncupatus. Nam et in eo quod dictum est: Spiritus est Deus (Joan. IV, 24) ; additum est illic Deus; et in eo quod Filius dicitur Spiritus, invenimus Jeremiam dixisse: Spiritus ante faciem nostram Christus Dominus (Thren. IV, 20) . Non autem absolute Pater et Filius invenitur nuncupari Spiritus, quod invenimus in Spiritu sancto.", + "candidate_score": 0.703764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_118", + "psc_text": "Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum Deum esse Trinitatem ait, O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei (Rom. II, 33) ! Et paulo post: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula (Ibid., 36) . Beatus vero Joannes apostolus evidenter ait: Et tres unum sunt (I Joan. V, 7) ; quod de Patre et Filio et Spiritu sancto dictum, sicut superius cum rationem flagitares ostendimus. 606 FRAGMENTUM XXII. Non est ignis splendore aut vapore suo prior: sic nec Pater Filio, aut Spiritu sancto est anterior. Quid autem tibi visum est dicere: « Ergone fieri potest ut ille qui generat,", + "candidate_score": 0.703425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92_94", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_358", + "psc_text": "sanctum, quia nec duos vel tres dominos aut deos fas est credere, nec creaturam cum Creatore licet cuiquam colere, nec sine cultura Filii aut Spiritus sancti potest fides Christiana constare. Unus est igitur Deus, et Dominus omnium rerum, Pater et Filius et Spiritus sanctus. Deus enim non solius vocabulum Patris, sed unum communiter naturale nomen est Trinitatis. Ideo Salvator noster praecepit discipulis suis, dicens: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Vide quid respondeas beato Petro, qui in solo Christi nomine sic collocavit humanae salutis effectum, ut in nullo alio nos assereret posse salvari. In libro quippe Actuum apostolorum, postquam ille sanatus est qui erat claudus ex utero matris suae, cum Petrus et Joannes a principibus sacerdotum interrogarentur, in qua virtute aut in quo nomine hoc fecissent, ita scriptum est: Tunc Petrus repletus Spiritu sancto dixit ad eos: Principes", + "candidate_score": 0.70307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_372", + "psc_text": "credit et indubitanter fatetur unum naturale nomen esse Patris et Filii et Spiritus sancti. Quapropter necesse est, ut aut in uno nomine Trinitatis dari sanctum baptisma fatearis; aut nomen Patris, et nomen Spiritus sancti necessarium esse non credas ad salutem humanam, et ex hoc saluberrimam Christi coneris evacuare doctrinam. Sed attende quid dixerit Christus, cujus doctrinam veraciter tenuit Petrus. In nomine quippe Patris et Filii et Spiritus sancti, gentes baptizari debere praecepit. Hoc praeceptum Petrus tenacissime custodivit, hac doctrina oves Christi usque ad effusionem sanguinis pavit. Christianae quippe fidei custodiens veritatem, et sciens unum esse nomen Trinitatis; et illud verum dixit, quia, excepto nomine Christi, non est aliud nomen sub coelo datum hominibus in quo oporteat nos salvos fieri; et quod docuit baptizari in nomine Jesu Christi, in uno baptizavit nomine Patris et Filii et Spiritus sancti. Nulla est enim in Trinitate diversitas naturalis nominis, ubi est ipsa unitas naturalis.", + "candidate_score": 0.703059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_0", + "bdc_text": "Gratia et pax a deo patre nostro et domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_291", + "psc_text": "Patri, gratias agendas Patri et Filio noverimus. Quia vero una gratia nobis est a sancta Trinitate collata, communiter est a nobis Patri, Filio et Spiritui sancto una gratiarum actio persolvenda. Sicut enim ab Apostolo fidelibus dicitur, Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) : sic in Actibus apostolorum (Cap. X, 4) scriptum est: Quia et in gentibus gratia sancti Spiritus effusa est. Unam ergo gratiam sanctae Trinitatis accepimus. unde dignum est ut unam gratiarum actionem Patri et Filio et Spiritui sancto, in veritate fidei et cordis simplicitate solvamus. Unam quoque gloriam decantandam Patri et Filio et Spiritui sancto, sicut sancta Scriptura non desinit admonere, sic et omnis et nosse debet et persolvere Christianus. In apostolicis quippe litteris, non solum Patri, verum etiam Domino Jesu Christo, dictam gloriam nihilominus invenimus. Scimus quidem beatum Judam apostolum in Epistola sua dixisse: Ei autem qui potens", + "candidate_score": 0.703017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76_78", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_74", + "psc_text": "XV. Nec Spiritus sine adjuncto, nec Spiritus sanctus appellatur in Scripturis Pater aut Filius. Idem est Spiritus Dei, Spiritus sanctus, qui Paracletus. Saltem nunc agnosce apostolos et prophetas Spiritum Paracletum, hoc est Spiritum sanctum, ipsum Dei Spiritum praedicasse. Illud ergo quod Apostolus posuit: Qui Spiritui Dei servimus (Philip. III, 3) , non alio quam Spiritui sancto, id est Paracleto, docuit serviendum. Hunc autem locum non possumus, sicut tu putas, de Deo Patre, sive de Deo Filio accipere. Quoniam licet et Pater Spiritus sit, nunquam tamen Pater aut Filius absolute, id est sine aliqua adjectione nominis invenitur Spiritus nuncupatus. Nam et in eo quod dictum est: Spiritus est Deus (Joan. IV, 24) ; additum est illic Deus; et in eo quod Filius dicitur Spiritus, invenimus Jeremiam dixisse: Spiritus ante faciem nostram Christus Dominus (Thren. IV, 20) . Non autem absolute Pater et Filius invenitur nuncupari Spiritus, quod invenimus in Spiritu sancto.", + "candidate_score": 0.702784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_65_67", + "bdc_text": "tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_118", + "psc_text": "Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum Deum esse Trinitatem ait, O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei (Rom. II, 33) ! Et paulo post: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula (Ibid., 36) . Beatus vero Joannes apostolus evidenter ait: Et tres unum sunt (I Joan. V, 7) ; quod de Patre et Filio et Spiritu sancto dictum, sicut superius cum rationem flagitares ostendimus. 606 FRAGMENTUM XXII. Non est ignis splendore aut vapore suo prior: sic nec Pater Filio, aut Spiritu sancto est anterior. Quid autem tibi visum est dicere: « Ergone fieri potest ut ille qui generat,", + "candidate_score": 0.702335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_118", + "psc_text": "Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum Deum esse Trinitatem ait, O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei (Rom. II, 33) ! Et paulo post: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula (Ibid., 36) . Beatus vero Joannes apostolus evidenter ait: Et tres unum sunt (I Joan. V, 7) ; quod de Patre et Filio et Spiritu sancto dictum, sicut superius cum rationem flagitares ostendimus. 606 FRAGMENTUM XXII. Non est ignis splendore aut vapore suo prior: sic nec Pater Filio, aut Spiritu sancto est anterior. Quid autem tibi visum est dicere: « Ergone fieri potest ut ille qui generat,", + "candidate_score": 0.70185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_358", + "psc_text": "sanctum, quia nec duos vel tres dominos aut deos fas est credere, nec creaturam cum Creatore licet cuiquam colere, nec sine cultura Filii aut Spiritus sancti potest fides Christiana constare. Unus est igitur Deus, et Dominus omnium rerum, Pater et Filius et Spiritus sanctus. Deus enim non solius vocabulum Patris, sed unum communiter naturale nomen est Trinitatis. Ideo Salvator noster praecepit discipulis suis, dicens: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Vide quid respondeas beato Petro, qui in solo Christi nomine sic collocavit humanae salutis effectum, ut in nullo alio nos assereret posse salvari. In libro quippe Actuum apostolorum, postquam ille sanatus est qui erat claudus ex utero matris suae, cum Petrus et Joannes a principibus sacerdotum interrogarentur, in qua virtute aut in quo nomine hoc fecissent, ita scriptum est: Tunc Petrus repletus Spiritu sancto dixit ad eos: Principes", + "candidate_score": 0.700621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_355", + "psc_text": "Christus sine Domino Patre unus est Dominus. Quia Deus Pater et Dominus Jesus Christus naturaliter unus est Dominus Deus: plenitudinem deitatis naturaliter habens in plenitudine dominationis, et plenitudinem dominationis habens in plenitudine deitatis. Inde est quod beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Tenor igitur Symboli in Patre et Filio unitatem deitatis ac dominationis ostendit, quando et Patrem, quem Deum dixit, non aliud quam Dominum; et Christum, quem Dominum dixit, non aliud quam Deum recte credentibus intimavit. De uno enim Deo 658 Patre natus unus Deus Jesus Christus, non aliud potuit nasci quam Deus: qui tamen unus Dominus naturaliter non esset, si natus de Domino non fuisset. Pater itaque Deus, qui Dominum genuit, verus cognoscitur Dominus; et Christus Dominus de Deo genitus, verus cognoscitur Deus; et Spiritus sanctus, unus idemque Patris et Filii Spiritus, quia unius naturae est cum Patre", + "candidate_score": 0.699576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_76", + "psc_text": "ait: Hi sunt qui segregant seipsos, animales Spiritum non habentes (Judae XIX) . Sic autem cum absolute dicitur Spiritus, non est intelligendus nisi Spiritus sanctus; sicut etiam cum Pater tantum dicitur, non intelligimus nisi Deum Patrem; et cum Filius tantummodo dicitur, non possumus intelligere nisi solum Christum. Quam regulam divinae Scripturae promulgatam tenemus eloquiis; quae Patrem nominans, non alium quam Deum Patrem intelligendum ostendit; et Filium tantummodo nuncupans, Christum agnoscendum 596 esse monstravit; et Spiritum tantummodo nominans, Spiritum sanctum accipiendum edocuit: illis duntaxat locis quibus non aut humanus spiritus accipiendus est, aut ipso humano spiritu creatura quaelibet inferior; sicut est illud quod ait Apostolus: Corpus quidem mortuum est propter peccatum, spiritus vero vita propter justitiam (Rom. VIII, 10) . Et illud quod dixit Dominus per prophetam: Spiritus a me exiet, et omnem flatum ego feci (Isai. LVII, 16) . Ostendit enim quid dixerit spiritum, quando dixit et flatum. Hominis autem", + "candidate_score": 0.699294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_103", + "psc_text": "non eo quod Deus est, sed eo quod et Patris et Filii Spiritus est. Alium ergo Patrem qui (Apud Theod. quia hic et infra) genuit, alium Filium qui de Patre natus est, et alium Spiritum sanctum qui de Patre Filioque procedit: non tamen alium Deum Patrem, et alium Deum Filium, et alium Deum Spiritum sanctum; sed unum Deum Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Non enim confundit unitas Trinitatem, nec Trinitas separat unitatem; quia quod in personarum proprietate discernitur, hoc unum naturaliter essentiae unius communione monstratur. EX LIBRO VI. DE UNO AETERNO. FRAGMENTUM XIX. Filius est Patri coaeternus. Non est irrationabilis Ecclesiae catholicae fides, quia coaeternum Patri Filium et credit et praedicat, sciens recentem esse omnem deum in quo existendi quodlibet invenitur initium. Hoc autem Deus suo populo repromisit, quia si eum audierit, deus in illo recens non erit, et ob hoc deum alienum nullatenus adorabit. Sic enim dicitur per", + "candidate_score": 0.699245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76_78", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_196", + "psc_text": "Patris et istius Spiritus naturam dicitis, necesse est autem Dei Filio praeferatis. Quod si hoc ita est, ergo secundum sensum vestrum, ordo nominum male positus est a Christo in baptismatis sacramento. Si enim cum Deo Patre et Spiritu ejus non unius est naturae, non debet inter nomen Patris et Spiritus sancti Filii nomen interseri; cum nomen Patris et Spiritus sancti, naturalis doceat unitas debere conjungi. Verumtamen hic meminisse vos convenit, super Jesum baptizatum, Spiritum Paracletum (de quo nunc agimus) descendisse. Considerate igitur, ne illum potiorem dicere debeatis qui super Christum descendit in Jordane, quam illum alterum quem nunc existimatis dari fidelibus in sancto baptismate. Sed in omnibus vos divinitas summa convincit et destruit. Testatur enim Deus Pater Spiritum suum se super Filium dedisse; quod per Isaiam dictum sanctus evangelista in persona Christi commendat his verbis: Ut adimpleretur quod dictum est per Isaiam prophetam, dicentem: Ecce puer meus quem elegi, dilectus", + "candidate_score": 0.699185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_78_80", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ? Ad haec Cazanoviusa. R. :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_198", + "psc_text": "(Marc. I, 10) . Videsne, ipsum esse Spiritum Dei, quem vos sine reverentia blasphematis, et minorare contenditis? An forte dicis etiam istum quidem Spiritum Dei esse, sed tamen esse alterum Spiritum Dei, qui in sacramento baptismatis cum Patre et Filio nominatur? Sed (sicut superius dixi) ex eo quod iste super Christum descendit, non a vobis debet minor illo Spiritu, sed potior aestimari. Deinde quaero utrum ille Spiritus quem Dei esse Spiritum dicitis, unus sit communis Patris et Filii, an solius Patris esse dicatur? Si enim unus est iste Spiritus Patris et Filii, et idem Spiritus unius est naturae cum Patre, profecto unius est etiam naturae cum Filio. Unius ergo sunt naturae, uniusque divinitatis Pater et Filius; quia unus utriusque Spiritus unam habet cum Patre Filioque naturam. Si vero istum unum Spiritum solius esse dicitis Patris, non etiam Filii, attendite illud quod Apostolus ait: Si quis autem Spiritum Christi non habet,", + "candidate_score": 0.69894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59_61", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen . Habet hic cels. tua , illustrissime princeps , brevem nostrae fidei confessionem , de qua nunc nullam disputationem instituimus , si tamen antitrinitarii eam vel scripturarum testimoniis vel patrum auctoritate impugnare voluerint , candide agant , nihil calumniose interpretentur , ut hactenus fecerunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_372", + "psc_text": "credit et indubitanter fatetur unum naturale nomen esse Patris et Filii et Spiritus sancti. Quapropter necesse est, ut aut in uno nomine Trinitatis dari sanctum baptisma fatearis; aut nomen Patris, et nomen Spiritus sancti necessarium esse non credas ad salutem humanam, et ex hoc saluberrimam Christi coneris evacuare doctrinam. Sed attende quid dixerit Christus, cujus doctrinam veraciter tenuit Petrus. In nomine quippe Patris et Filii et Spiritus sancti, gentes baptizari debere praecepit. Hoc praeceptum Petrus tenacissime custodivit, hac doctrina oves Christi usque ad effusionem sanguinis pavit. Christianae quippe fidei custodiens veritatem, et sciens unum esse nomen Trinitatis; et illud verum dixit, quia, excepto nomine Christi, non est aliud nomen sub coelo datum hominibus in quo oporteat nos salvos fieri; et quod docuit baptizari in nomine Jesu Christi, in uno baptizavit nomine Patris et Filii et Spiritus sancti. Nulla est enim in Trinitate diversitas naturalis nominis, ubi est ipsa unitas naturalis.", + "candidate_score": 0.697982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_0", + "bdc_text": "Gratia et pax a deo patre nostro et domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_355", + "psc_text": "Christus sine Domino Patre unus est Dominus. Quia Deus Pater et Dominus Jesus Christus naturaliter unus est Dominus Deus: plenitudinem deitatis naturaliter habens in plenitudine dominationis, et plenitudinem dominationis habens in plenitudine deitatis. Inde est quod beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Tenor igitur Symboli in Patre et Filio unitatem deitatis ac dominationis ostendit, quando et Patrem, quem Deum dixit, non aliud quam Dominum; et Christum, quem Dominum dixit, non aliud quam Deum recte credentibus intimavit. De uno enim Deo 658 Patre natus unus Deus Jesus Christus, non aliud potuit nasci quam Deus: qui tamen unus Dominus naturaliter non esset, si natus de Domino non fuisset. Pater itaque Deus, qui Dominum genuit, verus cognoscitur Dominus; et Christus Dominus de Deo genitus, verus cognoscitur Deus; et Spiritus sanctus, unus idemque Patris et Filii Spiritus, quia unius naturae est cum Patre", + "candidate_score": 0.692207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59_61", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen . Habet hic cels. tua , illustrissime princeps , brevem nostrae fidei confessionem , de qua nunc nullam disputationem instituimus , si tamen antitrinitarii eam vel scripturarum testimoniis vel patrum auctoritate impugnare voluerint , candide agant , nihil calumniose interpretentur , ut hactenus fecerunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_358", + "psc_text": "sanctum, quia nec duos vel tres dominos aut deos fas est credere, nec creaturam cum Creatore licet cuiquam colere, nec sine cultura Filii aut Spiritus sancti potest fides Christiana constare. Unus est igitur Deus, et Dominus omnium rerum, Pater et Filius et Spiritus sanctus. Deus enim non solius vocabulum Patris, sed unum communiter naturale nomen est Trinitatis. Ideo Salvator noster praecepit discipulis suis, dicens: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Vide quid respondeas beato Petro, qui in solo Christi nomine sic collocavit humanae salutis effectum, ut in nullo alio nos assereret posse salvari. In libro quippe Actuum apostolorum, postquam ille sanatus est qui erat claudus ex utero matris suae, cum Petrus et Joannes a principibus sacerdotum interrogarentur, in qua virtute aut in quo nomine hoc fecissent, ita scriptum est: Tunc Petrus repletus Spiritu sancto dixit ad eos: Principes", + "candidate_score": 0.690991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_358", + "psc_text": "sanctum, quia nec duos vel tres dominos aut deos fas est credere, nec creaturam cum Creatore licet cuiquam colere, nec sine cultura Filii aut Spiritus sancti potest fides Christiana constare. Unus est igitur Deus, et Dominus omnium rerum, Pater et Filius et Spiritus sanctus. Deus enim non solius vocabulum Patris, sed unum communiter naturale nomen est Trinitatis. Ideo Salvator noster praecepit discipulis suis, dicens: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Vide quid respondeas beato Petro, qui in solo Christi nomine sic collocavit humanae salutis effectum, ut in nullo alio nos assereret posse salvari. In libro quippe Actuum apostolorum, postquam ille sanatus est qui erat claudus ex utero matris suae, cum Petrus et Joannes a principibus sacerdotum interrogarentur, in qua virtute aut in quo nomine hoc fecissent, ita scriptum est: Tunc Petrus repletus Spiritu sancto dixit ad eos: Principes", + "candidate_score": 0.690132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_374", + "psc_text": "quia quod est, non habet aliunde, sed de Patre: nec est de nihilo, sed de genitore subsistit 662 aeterno. Servavit ergo quod suum est natura Patris in Filio, quia nihil ex se potuit proferre diversae divinitatis illa generatio naturalis. Dedit autem omnia Pater Filio, nec ei aliquid negavit, in quo totam naturam suam ineffabiliter genuit. Quod ergo dedit Pater omnipotentiam Filio, in sola est origine, non in diversitate ipsius omnipotentiae vel naturae. Illic dedisse qui quaerit, non aliud quam genuisse reperiet. Generatio autem illa, quae naturaliter divina est et aeterna, in quo plenitudinem omnium quae habet ostendit Filio dedisse Patrem, in eo Patri Filium naturaliter demonstrat aequalem. Sic ergo habet omnia Filius, sicut Pater: quia ubi generatio naturalis agnoscitur, ibi genitoris et geniti nulla naturalis diversitas invenitur. FRAGMENTUM XXXIX Spiritus sanctus unus est naturaliter cum Patre et Filio Dominus Deus. Memento itaque omnibus tuis objectionibus nos Domino adjuvante dedisse responsum:", + "candidate_score": 0.689605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_0", + "bdc_text": "Gratia et pax a deo patre nostro et domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_287", + "psc_text": "ait: Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum (Rom. VII, 24, 25) . Sed idem apostolus, in omnibus suarum prooemiis litterarum, gratiam nobis a Deo Patre et Domino Jesu Christo postulare non desinit. Nam si apostolicarum Epistolarum velis recensere principia, pene hoc in cunctis invenies, in quibus duntaxat nomen ipsius Apostoli continetur, Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . Proinde, sic nos necesse est gratias agere, sicut nos gratiam certum est accepisse. Nam quoniam accepimus gratiam a Deo per Jesum Christum Dominum nostrum, ex ista regula veritatis agimus gratias Patri per Filium: quia vero accepimus gratiam et pacem a Deo Patre et Christo Jesu Domino nostro, ex ista rursus regula veritatis, agimus gratias Patri simul et Filio. Sicut enim non solum a Patre per Filium, verum etiam a Patre et Filio", + "candidate_score": 0.689455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_78_80", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ? Ad haec Cazanoviusa. R. :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_196", + "psc_text": "Patris et istius Spiritus naturam dicitis, necesse est autem Dei Filio praeferatis. Quod si hoc ita est, ergo secundum sensum vestrum, ordo nominum male positus est a Christo in baptismatis sacramento. Si enim cum Deo Patre et Spiritu ejus non unius est naturae, non debet inter nomen Patris et Spiritus sancti Filii nomen interseri; cum nomen Patris et Spiritus sancti, naturalis doceat unitas debere conjungi. Verumtamen hic meminisse vos convenit, super Jesum baptizatum, Spiritum Paracletum (de quo nunc agimus) descendisse. Considerate igitur, ne illum potiorem dicere debeatis qui super Christum descendit in Jordane, quam illum alterum quem nunc existimatis dari fidelibus in sancto baptismate. Sed in omnibus vos divinitas summa convincit et destruit. Testatur enim Deus Pater Spiritum suum se super Filium dedisse; quod per Isaiam dictum sanctus evangelista in persona Christi commendat his verbis: Ut adimpleretur quod dictum est per Isaiam prophetam, dicentem: Ecce puer meus quem elegi, dilectus", + "candidate_score": 0.688641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_81_83", + "bdc_text": "pag. B5 negat sub dei nomine dei filium includi . Deinde Cazanoviusa. R. : p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_103", + "psc_text": "non eo quod Deus est, sed eo quod et Patris et Filii Spiritus est. Alium ergo Patrem qui (Apud Theod. quia hic et infra) genuit, alium Filium qui de Patre natus est, et alium Spiritum sanctum qui de Patre Filioque procedit: non tamen alium Deum Patrem, et alium Deum Filium, et alium Deum Spiritum sanctum; sed unum Deum Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Non enim confundit unitas Trinitatem, nec Trinitas separat unitatem; quia quod in personarum proprietate discernitur, hoc unum naturaliter essentiae unius communione monstratur. EX LIBRO VI. DE UNO AETERNO. FRAGMENTUM XIX. Filius est Patri coaeternus. Non est irrationabilis Ecclesiae catholicae fides, quia coaeternum Patri Filium et credit et praedicat, sciens recentem esse omnem deum in quo existendi quodlibet invenitur initium. Hoc autem Deus suo populo repromisit, quia si eum audierit, deus in illo recens non erit, et ob hoc deum alienum nullatenus adorabit. Sic enim dicitur per", + "candidate_score": 0.684895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_74", + "psc_text": "XV. Nec Spiritus sine adjuncto, nec Spiritus sanctus appellatur in Scripturis Pater aut Filius. Idem est Spiritus Dei, Spiritus sanctus, qui Paracletus. Saltem nunc agnosce apostolos et prophetas Spiritum Paracletum, hoc est Spiritum sanctum, ipsum Dei Spiritum praedicasse. Illud ergo quod Apostolus posuit: Qui Spiritui Dei servimus (Philip. III, 3) , non alio quam Spiritui sancto, id est Paracleto, docuit serviendum. Hunc autem locum non possumus, sicut tu putas, de Deo Patre, sive de Deo Filio accipere. Quoniam licet et Pater Spiritus sit, nunquam tamen Pater aut Filius absolute, id est sine aliqua adjectione nominis invenitur Spiritus nuncupatus. Nam et in eo quod dictum est: Spiritus est Deus (Joan. IV, 24) ; additum est illic Deus; et in eo quod Filius dicitur Spiritus, invenimus Jeremiam dixisse: Spiritus ante faciem nostram Christus Dominus (Thren. IV, 20) . Non autem absolute Pater et Filius invenitur nuncupari Spiritus, quod invenimus in Spiritu sancto.", + "candidate_score": 0.683867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_0", + "bdc_text": "Gratia et pax a deo patre nostro et domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_288", + "psc_text": "Dominum nostrum, ex ista regula veritatis agimus gratias Patri per Filium: quia vero accepimus gratiam et pacem a Deo Patre et Christo Jesu Domino nostro, ex ista rursus regula veritatis, agimus gratias Patri simul et Filio. Sicut enim non solum a Patre per Filium, verum etiam a Patre et Filio gratiam accepimus, ita non solum Patri per Filium, verum etiam Patri et Filio gratiarum actionem debitae necesse est servitutis humilitate solvamus. Hoc enim quod agimus gratias Patri per Filium, ad incarnationis pertinet sacramentum; in eo autem quod agimus gratias Patri et Filio, unius claret divinitatis agnitio. Sicut enim Filius ita nostram suscepit carnem, ut paternae unitatis naturalem non amitteret veritatem, sic nobis utrumque donavit, ut et per Filium gratias agamus Patri, et gratias Filio simul agamus et Patri. Gratiam enim quam nobis donavit Pater per Filium, simul nobis donante Patre donavit et Filius. Necesse est igitur ut sicut per ipsum", + "candidate_score": 0.683764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73_75", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_242", + "psc_text": "Spiritum sanctum Patris et Filii, nunquam potest Jesum Christum Filium Trinitatis dicere, quia neque duos Patres, neque duos Filios, neque duos Spiritus sanctos potest aliquatenus praedicare. Jesus Christus itaque, non solum secundum divinitatem (in qua naturaliter aequalis est Deo Patri), sed et secundum animam et carnem (in qua idem Deus consubstantialis est matri), non solum Filius Dei Patris est, verum etiam unigenitus Filius. Proinde, non solum Jesum Christum Filium Trinitatis omnino non dicimus, sed etiam sic confitemur Jesum Christum solius Dei Patris Filium, ut eum nullatenus separemus. Magnae quippe impietatis est alium putare Christum, alium Jesum Christum, cum unus sit utique Dei et hominis filius Jesus Christus: Filius scilicet solius Dei Patris, non totius utique Trinitatis. Nam idem Jesus Christus secundum carnem opus totius Trinitatis agnoscitur, nec ideo tamen totius Trinitatis filius invenitur. Humanam quippe naturam Filii Dei, id est formam servi, simul Pater et Filius et Spiritus sanctus, id", + "candidate_score": 0.682732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_288", + "psc_text": "Dominum nostrum, ex ista regula veritatis agimus gratias Patri per Filium: quia vero accepimus gratiam et pacem a Deo Patre et Christo Jesu Domino nostro, ex ista rursus regula veritatis, agimus gratias Patri simul et Filio. Sicut enim non solum a Patre per Filium, verum etiam a Patre et Filio gratiam accepimus, ita non solum Patri per Filium, verum etiam Patri et Filio gratiarum actionem debitae necesse est servitutis humilitate solvamus. Hoc enim quod agimus gratias Patri per Filium, ad incarnationis pertinet sacramentum; in eo autem quod agimus gratias Patri et Filio, unius claret divinitatis agnitio. Sicut enim Filius ita nostram suscepit carnem, ut paternae unitatis naturalem non amitteret veritatem, sic nobis utrumque donavit, ut et per Filium gratias agamus Patri, et gratias Filio simul agamus et Patri. Gratiam enim quam nobis donavit Pater per Filium, simul nobis donante Patre donavit et Filius. Necesse est igitur ut sicut per ipsum", + "candidate_score": 0.682591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_126", + "psc_text": "in Filio aeterna nativitas invenitur. Non ergo e quo genuit, esse coepit, quia nec essentia Patris nec generatio aliquatenus coepit. Una est enim aeternitas essentiae 608 simul et generationis in Patre: in qua aeternitate sic essentia illa generatioque permanet, ut nefas sit aut divinitate Patris posteriorem putare generationem, aut generatione priorem credere deitatem. Sine initio igitur Deus Pater genuit, qui esse non coepit; et sine initio est Filii nativitas, quia hoc habet paternae generationis aeternitas. Audisti Filium semper esse, et sine initio natum esse, nec posse dici ante ejus nativitatem aliquid fuisse, cujus et divinitas et nativitas naturaliter agnoscitur non coepisse. Nam require in Scripturis sanctis, et invenies, in tantum non esse Filio aliquod divinae nativitatis initium, ut ubicunque divina nativitas ejus ponitur, ante semper dicatur. Sicut in Psalmo scriptum est: Ante luciferum genui te (Psal. CIX, 3) . Ubi etiam Pater se suumque Filium unum dicit esse principium, quoniam", + "candidate_score": 0.680086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93_95", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti . Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_118", + "psc_text": "Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum Deum esse Trinitatem ait, O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei (Rom. II, 33) ! Et paulo post: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula (Ibid., 36) . Beatus vero Joannes apostolus evidenter ait: Et tres unum sunt (I Joan. V, 7) ; quod de Patre et Filio et Spiritu sancto dictum, sicut superius cum rationem flagitares ostendimus. 606 FRAGMENTUM XXII. Non est ignis splendore aut vapore suo prior: sic nec Pater Filio, aut Spiritu sancto est anterior. Quid autem tibi visum est dicere: « Ergone fieri potest ut ille qui generat,", + "candidate_score": 0.679412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_80", + "psc_text": "Patrem Spiritum, et Filium Spiritum, et Patrem sanctum, et Filium sanctum: una est enim natura Trinitatis, et una est ejus sanctitas naturalis. Sed tamen quod attinet ad proprietatem personae, nusquam sic invenitur positus Spiritus sanctus; ut eodem nomine aut Pater intelligatur aut Filius: nisi ille proprie Paracletus Spiritus, qui non est utique Pater aut Filius, sed unus idemque Patris et Filii Spiritus. 597 FRAGMENTUM XVI. Spiritus sancti ut Patris et Filii templum sumus, et sacrificium, et sacerdotes. Nihil tamen praejudicat divinitati Spiritus sancti, quem certissime beatus Paulus esse Deum ostendit, quando corpora nostra templum esse dixit Spiritus sancti, quem habetis a Deo (I Cor. VI, 19) . Ubi nullatenus potes personam Patris ostendere; quoniam beatus Apostolus a Deo dixit nos habere Spiritum sanctum. Sed neque personam Filii demonstrare ullatenus potes in nomine Spiritus sancti, quam superius discrevit Apostolus, dicens: Nescitis quia corpora vestra membra Christi sunt (Ibid., 15) ? In", + "candidate_score": 0.679274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_78", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_198", + "psc_text": "(Marc. I, 10) . Videsne, ipsum esse Spiritum Dei, quem vos sine reverentia blasphematis, et minorare contenditis? An forte dicis etiam istum quidem Spiritum Dei esse, sed tamen esse alterum Spiritum Dei, qui in sacramento baptismatis cum Patre et Filio nominatur? Sed (sicut superius dixi) ex eo quod iste super Christum descendit, non a vobis debet minor illo Spiritu, sed potior aestimari. Deinde quaero utrum ille Spiritus quem Dei esse Spiritum dicitis, unus sit communis Patris et Filii, an solius Patris esse dicatur? Si enim unus est iste Spiritus Patris et Filii, et idem Spiritus unius est naturae cum Patre, profecto unius est etiam naturae cum Filio. Unius ergo sunt naturae, uniusque divinitatis Pater et Filius; quia unus utriusque Spiritus unam habet cum Patre Filioque naturam. Si vero istum unum Spiritum solius esse dicitis Patris, non etiam Filii, attendite illud quod Apostolus ait: Si quis autem Spiritum Christi non habet,", + "candidate_score": 0.677794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93_95", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti . Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_358", + "psc_text": "sanctum, quia nec duos vel tres dominos aut deos fas est credere, nec creaturam cum Creatore licet cuiquam colere, nec sine cultura Filii aut Spiritus sancti potest fides Christiana constare. Unus est igitur Deus, et Dominus omnium rerum, Pater et Filius et Spiritus sanctus. Deus enim non solius vocabulum Patris, sed unum communiter naturale nomen est Trinitatis. Ideo Salvator noster praecepit discipulis suis, dicens: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Vide quid respondeas beato Petro, qui in solo Christi nomine sic collocavit humanae salutis effectum, ut in nullo alio nos assereret posse salvari. In libro quippe Actuum apostolorum, postquam ille sanatus est qui erat claudus ex utero matris suae, cum Petrus et Joannes a principibus sacerdotum interrogarentur, in qua virtute aut in quo nomine hoc fecissent, ita scriptum est: Tunc Petrus repletus Spiritu sancto dixit ad eos: Principes", + "candidate_score": 0.677789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_82_84", + "bdc_text": "Deinde Cazanoviusa. R. : p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget . Praeterea in epistola priorea . R. :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_103", + "psc_text": "non eo quod Deus est, sed eo quod et Patris et Filii Spiritus est. Alium ergo Patrem qui (Apud Theod. quia hic et infra) genuit, alium Filium qui de Patre natus est, et alium Spiritum sanctum qui de Patre Filioque procedit: non tamen alium Deum Patrem, et alium Deum Filium, et alium Deum Spiritum sanctum; sed unum Deum Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Non enim confundit unitas Trinitatem, nec Trinitas separat unitatem; quia quod in personarum proprietate discernitur, hoc unum naturaliter essentiae unius communione monstratur. EX LIBRO VI. DE UNO AETERNO. FRAGMENTUM XIX. Filius est Patri coaeternus. Non est irrationabilis Ecclesiae catholicae fides, quia coaeternum Patri Filium et credit et praedicat, sciens recentem esse omnem deum in quo existendi quodlibet invenitur initium. Hoc autem Deus suo populo repromisit, quia si eum audierit, deus in illo recens non erit, et ob hoc deum alienum nullatenus adorabit. Sic enim dicitur per", + "candidate_score": 0.677761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_149", + "psc_text": "sunt (Joan. I, 12, 13) . Cum ergo nos et Dei filios, et de Deo genitos, et de Deo natos, divinis ostendatur eloquiis, processionis tamen de Deo vocabulum nemo potest creaturae cuiquam docere concessum. 613 Quid ita, nisi quia unigenitum Filium posset naturalis nativitas verum Deum ostendere; eumque non adoptivum, nec diversae naturae, sed consubstantialem Patri sine dubitatione monstrare? Procedere autem de Deo ideo nulla creatura dicitur, ut ille qui procedit de Patre et Filio sic esse credatur Deus, sicut est Pater et Filius. Solius est enim Spiritus sancti de Patre et Filio proprietas ista processionis, cujus est cum Patre et Filio natura communis. De Patre quippe ac Filio procedit, sed non recedit: nec est in aliquo minor aut subditus, qui de immenso Patre ac de immenso Filio inseparabiliter et unus procedit et totus. Sic igitur ei non potest imperari quod loquitur, sicut ei non potest imperari quod mirabiliter operatur.", + "candidate_score": 0.677753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_377", + "psc_text": "de sancto Spiritu mox habebis. EX LIBRO III HINCMARI ARCHIEPISCOPI RHEMENSIS, ADVERSUS OBJECTA GRAECORUM, AD ODONEM BELLOVACENSEM; NEC NON EX LIBRO III RATRAMI CORBEIENSIS MONACHI CONTRA GRAECORUM OPPOSITA 663 Fulgentius episcopus, litterarum studiis admodum eruditus, et vitae sanctitate perspicuus, ab Arianis quoque pro catholica fide multa perpessus, in libro Quaestionum de Spiritus sancti processione sic ait: Sic totum quod est ipsa natura, commune tribu invenitur esse personis, ut aliquid tamen inveniatur, quo proprie unaquaeque persona noscatur: quod tamen nec inveniatur separabile, nec possit esse commune. Nam proprium Patris dicimus esse quod genuit; proprium dicimus Filii esse, quod solus de solo Patre natus est; proprium Spiritus sancti, quod de Patre Filioque procedit. In his vero propriis nulla est naturae separatio, sed quaedam personalis agnitio. Item in consequentibus. Non ergo potuit Spiritum sanctum divinitas Filii accipere, cum ipse Spiritus sanctus sic procedat a Filio, sicut procedit a Patre, et sic detur a", + "candidate_score": 0.669541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratia et pax a deo patre nostro et domino Iesu Christo . Magno et incredibili dolore affecti sumus , princeps illustrissime , postquam ex certorum hominum literis didicimus ecclesiam Christi non multo ante florentissimam in amplissimo regno Poloniae et magno ducatu Lituaniae nunc dissidiis intestinis ita misere confici , ut multum a pristina felicitate degeneraverit . Posteaquam vero tuae celsitudinis literas accepimus , quae periculum significant , ne contentio de dogmate ad arma et caedes usque progrediatur , tantum dolor noster auctus est tantumque molestiae accessit , quantum et periculi magnitudo et noster amor erga ecclesias vestras afferre debuit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_291", + "psc_text": "Patri, gratias agendas Patri et Filio noverimus. Quia vero una gratia nobis est a sancta Trinitate collata, communiter est a nobis Patri, Filio et Spiritui sancto una gratiarum actio persolvenda. Sicut enim ab Apostolo fidelibus dicitur, Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) : sic in Actibus apostolorum (Cap. X, 4) scriptum est: Quia et in gentibus gratia sancti Spiritus effusa est. Unam ergo gratiam sanctae Trinitatis accepimus. unde dignum est ut unam gratiarum actionem Patri et Filio et Spiritui sancto, in veritate fidei et cordis simplicitate solvamus. Unam quoque gloriam decantandam Patri et Filio et Spiritui sancto, sicut sancta Scriptura non desinit admonere, sic et omnis et nosse debet et persolvere Christianus. In apostolicis quippe litteris, non solum Patri, verum etiam Domino Jesu Christo, dictam gloriam nihilominus invenimus. Scimus quidem beatum Judam apostolum in Epistola sua dixisse: Ei autem qui potens", + "candidate_score": 0.666273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_63_65", + "bdc_text": "Verum tamen quoniam arbitrantur sibi atrocem iniuriam fieri a nostris , qui eos duorum criminum inter se pugnantium accusarint , nempe quod plures deos faciant et quod veram divinitatem filii et spiritus s. negent , ad id paucis respondebimus . Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s. tres deos facere et filio atque spiritui s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_262", + "psc_text": "deos, id est Patrem deum majorem, et Filium deum minorem; et cum eis quasi colere Spiritum sanctum, cui omnino nomen Dei adimitis, et eum creaturam sine aliqua reverentia nuncupatis. Unde, quia creaturae vos esse cultores ostenditis, profecto (si volueritis) non tres tantum, sed etiam quinque deos colere poteritis. 638 FRAGMENTUM XXXIV. Non soli Patri sacrificat Ecclesia, aut soli Patri dat gloriam, sed toti Trinitati. Christus pro nobis corpus suum et templum et sacrificium fecit. Gratias agimus Patri et Filio ut Deo, Patri autem per Filium ut hominem. Spiritus sanctus locum non habet inter opera Dei. Oportet autem tuum consequenter refutari mendacium, in eo quod dicis, semper me firmasse, soli offerri omne sacrificium Patri: quod ego nec aliquando dixi, nec dico. Sancta enim Ecclesia catholica non soli Patri, sed simul sanctae sacrificat Trinitati; et sicut ad solius Patris personam dirigens orationem, totam simul invocat Trinitatem; ita quod Patri Deo immolat, simul", + "candidate_score": 0.662188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_21", + "bdc_text": "Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_331", + "psc_text": "quidem, recteque, et omnino sapienter secundum regulam veritatis est ab apostolis ordinatum. Dominus enim, qui verbum consummans et brevians fecit super terram, sicut in brevitate consummavit omnia praecepta legis (Rom. IX, 28), dicens, in illis duobus praeceptis dilectionis Dei et proximi totam legem prophetasque pendere (Matth. XXII, 40); sicut etiam in orationis brevitate perfecit, quidquid ad praesentis vitae auxilium, et ad futurae pertinebat effectum; sic etiam in Symboli brevitate, perfectum voluit per apostolos suos fidei sanctae ordinari tenorem, qui recte credentibus proficeret ad salutem. Est autem Symbolum quoddam verum pactum veraque collatio in cujus brevitate totius credulitatis Christianae summa consistit. Ubi tamen necessarius est rectus credentis animus, ne quod audit ad salutis effectum, ipse sibi velit ad mortis retorquere supplicium. Nam bona est et lex, si quis ea legitime utatur (I Tim. I, 8) . Quapropter inaniter tibi visum est, male intelligendo, ad tuum sensum velle rectitudinem Symboli retorquere, et", + "candidate_score": 0.647386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_118", + "psc_text": "Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum Deum esse Trinitatem ait, O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei (Rom. II, 33) ! Et paulo post: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula (Ibid., 36) . Beatus vero Joannes apostolus evidenter ait: Et tres unum sunt (I Joan. V, 7) ; quod de Patre et Filio et Spiritu sancto dictum, sicut superius cum rationem flagitares ostendimus. 606 FRAGMENTUM XXII. Non est ignis splendore aut vapore suo prior: sic nec Pater Filio, aut Spiritu sancto est anterior. Quid autem tibi visum est dicere: « Ergone fieri potest ut ille qui generat,", + "candidate_score": 0.637605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_13", + "bdc_text": "Quoniam vero tua cels . illustrissime princeps nostram sententiam et iudicium de hac controversia a nobis postulat , mittimus tuae cels.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_37", + "psc_text": "Christus pro nobis interpellat ut homo et ut sacerdos. Quid illud quod in Spiritum sanctum desiderant angeli prospicere. Non igitur gemit Spiritus sanctus, quia in natura ejus divina et incommutabiliter beata, nulla gemendi potest esse miseria. Sed tu opponis nobis quia Christus pro nobis orat: quod nos nullatenus negamus, scientes Apostolum dixisse: Quis accusabit electos Dei? Deus, qui justificat. Quis est qui condemnet? Christus Jesus, qui mortuus est, imo qui et resurrexit, qui est ad dexteram Dei, qui etiam interpellat pro nobis (Rom. VIII, 33, 34) . Interpellat igitur Christus pro nobis, secundum illam naturam quam accepit ex nobis: quam naturam quia non accepit Spiritus sanctus, nullatenus pro nobis interpellat aut postulat. Sed quod secundum formam servi solus Filius interpellat, hoc secundum divinitatis unam communemque naturam, cum Patre et Filio Spiritus sanctus donat. Nam et ipse Christus Jesus pro hominibus nullatenus oraret, si homo non fieret. Sed orat pro nobis", + "candidate_score": 0.604058, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf038", + "work_id": "003_Novatianus_De-trinitate", + "max_score": 0.758231, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_165", + "psc_text": "Si Christus Deus, Christus autem mortuus, ergo mortuus est Deus. Sed cum non tantummodo illum, ut ostendimus jam frequenter, Deum, sed et hominem Scriptura constituat; consequens est, quod immortale est, incorruptum mansisse teneatur. Quis enim non intelligat, quod impassibilis sit divinitas, passibilis vero sit humana fragilitas? Cum ergo tam ex eo quod Deus est, quam etiam ex illo quod homo est, Christus intelligatur esse permixtus et esse sociatus: Verbum enim caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) , quis non sine ullo magistro atque interprete ex sese facile cognoscat, non illud in Christo mortuum esse quod Deus est, sed illud in illo mortuum esse quod homo est? Quid enim si divinitas in Christo non moritur, sed carnis solius substantia extinguitur; quando et in caeteris hominibus, qui non sunt caro tantummodo, sed caro et anima, caro quidem sola incursum interitus mortisque patitur, extra leges autem interitus et mortis", + "candidate_score": 0.758231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_164", + "psc_text": "Ergo, inquiunt, si Christus non homo est tantum, sed et Deus, Christum autem refert Scriptura mortuum pro nobis et ressuscitatum; jam docet nos Scriptura credere Deum mortuum: aut si Deus non moritur, Christus autem mortuus refertur; non erit Christus Deus, quoniam Deus non potest accipi mortuus. Si umquam intelligerint, aut intellexissent quod legunt, numquam tam periculose omnino loquerentur. Sed erroris semper est abrupta dementia; et non est novum si usque ad periculosa descendunt, qui fidem legitimam reliquerunt. Si enim Scriptura proponeret Christum tantummodo Deum, et nulla in illo fragilitatis humanae sociatio esset permixta, merito illorum heic aliquid valuisset sermo contortus. Si Christus Deus, Christus autem mortuus, ergo mortuus est Deus. Sed cum non tantummodo illum, ut ostendimus jam frequenter, Deum, sed et hominem Scriptura constituat; consequens est, quod immortale est, incorruptum mansisse teneatur. Quis enim non intelligat, quod impassibilis sit divinitas, passibilis vero sit humana fragilitas? Cum ergo tam ex", + "candidate_score": 0.728055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87_89", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_165", + "psc_text": "Si Christus Deus, Christus autem mortuus, ergo mortuus est Deus. Sed cum non tantummodo illum, ut ostendimus jam frequenter, Deum, sed et hominem Scriptura constituat; consequens est, quod immortale est, incorruptum mansisse teneatur. Quis enim non intelligat, quod impassibilis sit divinitas, passibilis vero sit humana fragilitas? Cum ergo tam ex eo quod Deus est, quam etiam ex illo quod homo est, Christus intelligatur esse permixtus et esse sociatus: Verbum enim caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) , quis non sine ullo magistro atque interprete ex sese facile cognoscat, non illud in Christo mortuum esse quod Deus est, sed illud in illo mortuum esse quod homo est? Quid enim si divinitas in Christo non moritur, sed carnis solius substantia extinguitur; quando et in caeteris hominibus, qui non sunt caro tantummodo, sed caro et anima, caro quidem sola incursum interitus mortisque patitur, extra leges autem interitus et mortis", + "candidate_score": 0.726666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_165", + "psc_text": "Si Christus Deus, Christus autem mortuus, ergo mortuus est Deus. Sed cum non tantummodo illum, ut ostendimus jam frequenter, Deum, sed et hominem Scriptura constituat; consequens est, quod immortale est, incorruptum mansisse teneatur. Quis enim non intelligat, quod impassibilis sit divinitas, passibilis vero sit humana fragilitas? Cum ergo tam ex eo quod Deus est, quam etiam ex illo quod homo est, Christus intelligatur esse permixtus et esse sociatus: Verbum enim caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) , quis non sine ullo magistro atque interprete ex sese facile cognoscat, non illud in Christo mortuum esse quod Deus est, sed illud in illo mortuum esse quod homo est? Quid enim si divinitas in Christo non moritur, sed carnis solius substantia extinguitur; quando et in caeteris hominibus, qui non sunt caro tantummodo, sed caro et anima, caro quidem sola incursum interitus mortisque patitur, extra leges autem interitus et mortis", + "candidate_score": 0.709634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_165", + "psc_text": "Si Christus Deus, Christus autem mortuus, ergo mortuus est Deus. Sed cum non tantummodo illum, ut ostendimus jam frequenter, Deum, sed et hominem Scriptura constituat; consequens est, quod immortale est, incorruptum mansisse teneatur. Quis enim non intelligat, quod impassibilis sit divinitas, passibilis vero sit humana fragilitas? Cum ergo tam ex eo quod Deus est, quam etiam ex illo quod homo est, Christus intelligatur esse permixtus et esse sociatus: Verbum enim caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) , quis non sine ullo magistro atque interprete ex sese facile cognoscat, non illud in Christo mortuum esse quod Deus est, sed illud in illo mortuum esse quod homo est? Quid enim si divinitas in Christo non moritur, sed carnis solius substantia extinguitur; quando et in caeteris hominibus, qui non sunt caro tantummodo, sed caro et anima, caro quidem sola incursum interitus mortisque patitur, extra leges autem interitus et mortis", + "candidate_score": 0.708949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67_69", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus . Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_209", + "psc_text": "Deus autem unus est (Gal. III, 20) . Sed quomodo hoc tenemus et legimus et credimus, sic Scripturarum coelestium nullam partem praeterire debemus: quippe cum etiam illa quae in Scripturis sunt posita Christi divinitatis insignia, nullo modo debemus recusare, ne Scripturarum auctoritatem corrumpendo, integritatem fidei sanctae corrupisse teneamur. Et hoc ergo credamus, siquidem fidelissimum, Dei Filium Jesum Christum Dominum et Deum nostrum: quoniam, in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum (Joan. I, 1, 2) . Et: Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Ibid. 14) . Et: Dominus meus et Deus meus (Joan. XX, 28) . Et: Quorum Patres, et ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) . Quid ergo dicemus? Numquid duos Deos Scriptura proponit? Quomodo ergo dicit, quia Deus unus est? Aut numquid non et Christus", + "candidate_score": 0.696732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_164", + "psc_text": "Ergo, inquiunt, si Christus non homo est tantum, sed et Deus, Christum autem refert Scriptura mortuum pro nobis et ressuscitatum; jam docet nos Scriptura credere Deum mortuum: aut si Deus non moritur, Christus autem mortuus refertur; non erit Christus Deus, quoniam Deus non potest accipi mortuus. Si umquam intelligerint, aut intellexissent quod legunt, numquam tam periculose omnino loquerentur. Sed erroris semper est abrupta dementia; et non est novum si usque ad periculosa descendunt, qui fidem legitimam reliquerunt. Si enim Scriptura proponeret Christum tantummodo Deum, et nulla in illo fragilitatis humanae sociatio esset permixta, merito illorum heic aliquid valuisset sermo contortus. Si Christus Deus, Christus autem mortuus, ergo mortuus est Deus. Sed cum non tantummodo illum, ut ostendimus jam frequenter, Deum, sed et hominem Scriptura constituat; consequens est, quod immortale est, incorruptum mansisse teneatur. Quis enim non intelligat, quod impassibilis sit divinitas, passibilis vero sit humana fragilitas? Cum ergo tam ex", + "candidate_score": 0.690633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_8", + "bdc_text": "Etenim non tantum de deo , quod religionis nostrae caput et fundamentum est , nova dogmata spargunt , aut quod verius est , veteres errores novis nominibus quasi coloribus pingunt , sed nihil in universa doctrina religionis nostrae ita bene est constitutum , quod huiusmodi ingeniis satisfaciat .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_220", + "psc_text": "Et ideo duos Deos facere non potuit, quia nec duas origines fecit, qui ex eo qui originem non habet, principium nativitatis ante omne tempus accepit. Nam cum id sit principium caeteris quod innatum est (quod Deus solus Pater est qui extra originem est; ex quo hic est qui natus est), dum qui ex illo nascitur, merito ex eo venit qui originem non habet, principium probans illud esse ex quo ipse est: etiamsi Deus est qui natus est, unum tamen Deum ostendit, quem hic qui natus est, esse sine origine comprobavit. Est ergo Deus, sed in hoc ipsum genitus, ut esset Deus. Est et Dominus, sed in hoc ipsum natus ex Patre, ut esset Dominus. Est et (Isa. IX, 6) Angelus, sed ad annuntiandum magnum Dei consilium, ex Patre suo Angelus destinatus. Cujus sic divinitas traditur, ut non aut dissonantia aut inaequalitate divinitatis duos Deos reddidisse videatur. Subjectis enim ei quasi", + "candidate_score": 0.674883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_62_64", + "bdc_text": "Id si fecerint , non facile quenquam movebunt , omnis enim , qui in sacris literis et antiquis patribus vel mediocriter est versatus , cum viderit haec illis congruere , ex eorum rationibus quantumvis argutis non ita magno labore se explicabit . Verum tamen quoniam arbitrantur sibi atrocem iniuriam fieri a nostris , qui eos duorum criminum inter se pugnantium accusarint , nempe quod plures deos faciant et quod veram divinitatem filii et spiritus s. negent , ad id paucis respondebimus . Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_206", + "psc_text": "credendum. Sic enim calumnias suas colligere consueverunt, ut errorem proprium approbare nitantur. Et quidem illi qui Jesum Christum Patrem dicunt, ista praetendunt: Si unus Deus; Christus autem Deus: Pater est Christus, quia unus Deus; si non Pater sit Christus, dum et Deus Filius Christus, duo Dii contra Scripturas introducti esse videantur. Qui autem hominem tantummodo Christum esse contendunt, ex diverso sic colligunt: Si alter Pater, alter est Filius: Pater autem Deus, et Christus Deus: non ergo unus Deus, sed duo dii introducuntur pariter, Pater et Filius; ac si unus Deus, consequenter homo Christus, ut merito Pater sit Deus unus. Re vera quasi inter duos latrones crucifigitur Dominus, quomodo fixus aliquando est: et ita excipit haereticorum istorum ex utroque latere sacrilega convicia. Sed neque Scripturae sanctae, neque nos causas illis perditionis et caecitatis afferimus, si qua in medio Divinarum Litterarum evidenter posita aut videre nolunt, aut videre non possunt. Nos enim", + "candidate_score": 0.667901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_62_64", + "bdc_text": "Id si fecerint , non facile quenquam movebunt , omnis enim , qui in sacris literis et antiquis patribus vel mediocriter est versatus , cum viderit haec illis congruere , ex eorum rationibus quantumvis argutis non ita magno labore se explicabit . Verum tamen quoniam arbitrantur sibi atrocem iniuriam fieri a nostris , qui eos duorum criminum inter se pugnantium accusarint , nempe quod plures deos faciant et quod veram divinitatem filii et spiritus s. negent , ad id paucis respondebimus . Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_204", + "psc_text": "etsi Christum Deum et Patrem Deum dicamus, non magis tamen duos Deos Scripturam proponere, quam duos Dominos aut duos Magistros. Et haec quidem de Patre et de Filio et de Spiritu sancto breviter sint nobis dicta, et strictim posita, et non longa disputatione porrecta. Latius enim potuerunt porrigi, et propensiore disputatione produci; quandoquidem ad testimonium, quod ita se habeat fides vera, totum et Vetus et Novum Testamentum possit adduci. Sed quia obluctantes adversus veritatem semper haeretici, sincerae traditionis et Catholicae fidei controversiam solent trahere, scandalizati in Christum quod etiam Deus et per Scripturas asseratur, et a nobis hoc esse credatur; merito a nobis (ut omnis a fide nostra auferri possit haeretica calumnia) de eo quod et Deus sit Christus sic est disputandum, ut non impediat Scripturae veritatem; sed nec nostram fidem, qua unus Deus et per Scripturas promitur, et a nobis tenetur et creditur. Tam enim illi qui Jesum Christum", + "candidate_score": 0.666655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_63_65", + "bdc_text": "Verum tamen quoniam arbitrantur sibi atrocem iniuriam fieri a nostris , qui eos duorum criminum inter se pugnantium accusarint , nempe quod plures deos faciant et quod veram divinitatem filii et spiritus s. negent , ad id paucis respondebimus . Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s. tres deos facere et filio atque spiritui s.", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_204", + "psc_text": "etsi Christum Deum et Patrem Deum dicamus, non magis tamen duos Deos Scripturam proponere, quam duos Dominos aut duos Magistros. Et haec quidem de Patre et de Filio et de Spiritu sancto breviter sint nobis dicta, et strictim posita, et non longa disputatione porrecta. Latius enim potuerunt porrigi, et propensiore disputatione produci; quandoquidem ad testimonium, quod ita se habeat fides vera, totum et Vetus et Novum Testamentum possit adduci. Sed quia obluctantes adversus veritatem semper haeretici, sincerae traditionis et Catholicae fidei controversiam solent trahere, scandalizati in Christum quod etiam Deus et per Scripturas asseratur, et a nobis hoc esse credatur; merito a nobis (ut omnis a fide nostra auferri possit haeretica calumnia) de eo quod et Deus sit Christus sic est disputandum, ut non impediat Scripturae veritatem; sed nec nostram fidem, qua unus Deus et per Scripturas promitur, et a nobis tenetur et creditur. Tam enim illi qui Jesum Christum", + "candidate_score": 0.665729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_63", + "bdc_text": "Verum tamen quoniam arbitrantur sibi atrocem iniuriam fieri a nostris , qui eos duorum criminum inter se pugnantium accusarint , nempe quod plures deos faciant et quod veram divinitatem filii et spiritus s. negent , ad id paucis respondebimus .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_210", + "psc_text": "Dominus meus et Deus meus (Joan. XX, 28) . Et: Quorum Patres, et ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) . Quid ergo dicemus? Numquid duos Deos Scriptura proponit? Quomodo ergo dicit, quia Deus unus est? Aut numquid non et Christus Deus est? Quomodo ergo, Dominus meus et Deus meus, Christo dictum est? Totum igitur hoc nisi cum propria veneratione et legitima disputatione teneamus, merito scandalum haereticis praebuisse credemur; non utique ex Sripturarum coelestium vitio quae numquam fallunt, sed humani erroris praesumptione, qua haeretici esse voluerunt. Et in primis illud retorquendum in istos qui duorum nobis Deorum controversiam facere praesumunt. Scriptum est quod negare non possunt, quoniam unus est Dominus (Deut. VI, 4; Ephes. IV, 5) . De Christo ergo quid sentiunt? Dominum esse, aut illum omnino non esse? Sed Dominum illum omnino non dubitant: ergo si vera est illorum ratiocinatio,", + "candidate_score": 0.657913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_63", + "bdc_text": "Verum tamen quoniam arbitrantur sibi atrocem iniuriam fieri a nostris , qui eos duorum criminum inter se pugnantium accusarint , nempe quod plures deos faciant et quod veram divinitatem filii et spiritus s. negent , ad id paucis respondebimus .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_204", + "psc_text": "etsi Christum Deum et Patrem Deum dicamus, non magis tamen duos Deos Scripturam proponere, quam duos Dominos aut duos Magistros. Et haec quidem de Patre et de Filio et de Spiritu sancto breviter sint nobis dicta, et strictim posita, et non longa disputatione porrecta. Latius enim potuerunt porrigi, et propensiore disputatione produci; quandoquidem ad testimonium, quod ita se habeat fides vera, totum et Vetus et Novum Testamentum possit adduci. Sed quia obluctantes adversus veritatem semper haeretici, sincerae traditionis et Catholicae fidei controversiam solent trahere, scandalizati in Christum quod etiam Deus et per Scripturas asseratur, et a nobis hoc esse credatur; merito a nobis (ut omnis a fide nostra auferri possit haeretica calumnia) de eo quod et Deus sit Christus sic est disputandum, ut non impediat Scripturae veritatem; sed nec nostram fidem, qua unus Deus et per Scripturas promitur, et a nobis tenetur et creditur. Tam enim illi qui Jesum Christum", + "candidate_score": 0.6541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_68", + "bdc_text": "ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_209", + "psc_text": "Deus autem unus est (Gal. III, 20) . Sed quomodo hoc tenemus et legimus et credimus, sic Scripturarum coelestium nullam partem praeterire debemus: quippe cum etiam illa quae in Scripturis sunt posita Christi divinitatis insignia, nullo modo debemus recusare, ne Scripturarum auctoritatem corrumpendo, integritatem fidei sanctae corrupisse teneamur. Et hoc ergo credamus, siquidem fidelissimum, Dei Filium Jesum Christum Dominum et Deum nostrum: quoniam, in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum (Joan. I, 1, 2) . Et: Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Ibid. 14) . Et: Dominus meus et Deus meus (Joan. XX, 28) . Et: Quorum Patres, et ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) . Quid ergo dicemus? Numquid duos Deos Scriptura proponit? Quomodo ergo dicit, quia Deus unus est? Aut numquid non et Christus", + "candidate_score": 0.638373, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.756418, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_372", + "psc_text": "autem et credimus et affirmamus, et sic intelligimus, quoniam sacra Scriptura locuta est: Ego et Pater unum sumus, propter essentiae unitatem, quae est una et eadem Patris et Filii, et credimus semper sine principio et sine termino hunc regnare cum Patre, et non habere nec tempus, nec defectum ejus imperium, quia semper est; nunquam enim esse coepit, ideoque nec deficere poterit. Credimus et percipimus Paracletum sanctum Spiritum, quem nobis ipse Dominus promisit et destinavit, et eum credimus missum. Sed is passus non est, sed homo, quo indutus est, quem assumpsit ex Maria Virgine, qui pati potuit sicut mortalis. Deus autem immortalis est. Credimus quia tertia die resurrexit, non Deus in homine, sed homo in Deo resurrexit, quem et obtulit Patri suo donum, quem utique liberavit. 253 Credimus autem quoniam opportuno tempore atque definito omnes et de omnibus ipse judicabit. Tanta siquidem eorum stultitia, et ita crassitudine tenebrarum eorum mens excaecata", + "candidate_score": 0.756418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_372", + "psc_text": "autem et credimus et affirmamus, et sic intelligimus, quoniam sacra Scriptura locuta est: Ego et Pater unum sumus, propter essentiae unitatem, quae est una et eadem Patris et Filii, et credimus semper sine principio et sine termino hunc regnare cum Patre, et non habere nec tempus, nec defectum ejus imperium, quia semper est; nunquam enim esse coepit, ideoque nec deficere poterit. Credimus et percipimus Paracletum sanctum Spiritum, quem nobis ipse Dominus promisit et destinavit, et eum credimus missum. Sed is passus non est, sed homo, quo indutus est, quem assumpsit ex Maria Virgine, qui pati potuit sicut mortalis. Deus autem immortalis est. Credimus quia tertia die resurrexit, non Deus in homine, sed homo in Deo resurrexit, quem et obtulit Patri suo donum, quem utique liberavit. 253 Credimus autem quoniam opportuno tempore atque definito omnes et de omnibus ipse judicabit. Tanta siquidem eorum stultitia, et ita crassitudine tenebrarum eorum mens excaecata", + "candidate_score": 0.749579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_372", + "psc_text": "autem et credimus et affirmamus, et sic intelligimus, quoniam sacra Scriptura locuta est: Ego et Pater unum sumus, propter essentiae unitatem, quae est una et eadem Patris et Filii, et credimus semper sine principio et sine termino hunc regnare cum Patre, et non habere nec tempus, nec defectum ejus imperium, quia semper est; nunquam enim esse coepit, ideoque nec deficere poterit. Credimus et percipimus Paracletum sanctum Spiritum, quem nobis ipse Dominus promisit et destinavit, et eum credimus missum. Sed is passus non est, sed homo, quo indutus est, quem assumpsit ex Maria Virgine, qui pati potuit sicut mortalis. Deus autem immortalis est. Credimus quia tertia die resurrexit, non Deus in homine, sed homo in Deo resurrexit, quem et obtulit Patri suo donum, quem utique liberavit. 253 Credimus autem quoniam opportuno tempore atque definito omnes et de omnibus ipse judicabit. Tanta siquidem eorum stultitia, et ita crassitudine tenebrarum eorum mens excaecata", + "candidate_score": 0.747551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55_57", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_372", + "psc_text": "autem et credimus et affirmamus, et sic intelligimus, quoniam sacra Scriptura locuta est: Ego et Pater unum sumus, propter essentiae unitatem, quae est una et eadem Patris et Filii, et credimus semper sine principio et sine termino hunc regnare cum Patre, et non habere nec tempus, nec defectum ejus imperium, quia semper est; nunquam enim esse coepit, ideoque nec deficere poterit. Credimus et percipimus Paracletum sanctum Spiritum, quem nobis ipse Dominus promisit et destinavit, et eum credimus missum. Sed is passus non est, sed homo, quo indutus est, quem assumpsit ex Maria Virgine, qui pati potuit sicut mortalis. Deus autem immortalis est. Credimus quia tertia die resurrexit, non Deus in homine, sed homo in Deo resurrexit, quem et obtulit Patri suo donum, quem utique liberavit. 253 Credimus autem quoniam opportuno tempore atque definito omnes et de omnibus ipse judicabit. Tanta siquidem eorum stultitia, et ita crassitudine tenebrarum eorum mens excaecata", + "candidate_score": 0.744801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36_38", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_806", + "psc_text": "ergo multi sacerdotum exsilio portarentur, soli divina providentia propter eminentem sui reverentiam exsilium non sunt passi Basilius atque Gregorius. Quorum alter quidem Caesareae Cappadociae fuit episcopus; Gregorius autem Nazianzenae civitatis omnino vilissimae, quae est posita vicina Caesareae. De Basilio atque Gregorio procedenti sermone narrabimus. SOCRATES, lib. IV, cap. 9 et 10. Edit. Christ. Vales. cap. 9, 10, 11, p. 218. CAPUT XXIII. Quomodo Ariani Macedonianos fuerint persecuti, et illi se contulerint ad Liberium. Cumque igitur eo tempore consubstantialitatis dogma profitentes vehementer affligerentur, rursus persecutores contra Macedonianos insurrexerunt ( An. Dom. 367): qui terrore magis violentiaque constricti, per singulas civitates legationibus fungebantur apud alterutros: judicantes ut per necessitatem confugere deberent ad fratrem imperatoris, et ad Liberium Romanae urbis episcopum, cujus fidem amplectebantur potius quam communionem Eudoxii. Miserunt ergo Eustathium Sebastiae, qui saepe fuerat depositus, Sylvanum Tarsi Ciliciae, atque Theophilum: mandantes ne declinarent fidei causa Liberium, sed Romanae communicarent Ecclesiae, et fidem", + "candidate_score": 0.74374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_372", + "psc_text": "autem et credimus et affirmamus, et sic intelligimus, quoniam sacra Scriptura locuta est: Ego et Pater unum sumus, propter essentiae unitatem, quae est una et eadem Patris et Filii, et credimus semper sine principio et sine termino hunc regnare cum Patre, et non habere nec tempus, nec defectum ejus imperium, quia semper est; nunquam enim esse coepit, ideoque nec deficere poterit. Credimus et percipimus Paracletum sanctum Spiritum, quem nobis ipse Dominus promisit et destinavit, et eum credimus missum. Sed is passus non est, sed homo, quo indutus est, quem assumpsit ex Maria Virgine, qui pati potuit sicut mortalis. Deus autem immortalis est. Credimus quia tertia die resurrexit, non Deus in homine, sed homo in Deo resurrexit, quem et obtulit Patri suo donum, quem utique liberavit. 253 Credimus autem quoniam opportuno tempore atque definito omnes et de omnibus ipse judicabit. Tanta siquidem eorum stultitia, et ita crassitudine tenebrarum eorum mens excaecata", + "candidate_score": 0.741766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54_56", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_764", + "psc_text": "orthodoxumque concilium, consubstantialem Patri esse Filium; et non sic intelligimus consubstantialem, sicuti dudum quidam exposuerunt, non vere subscribentes, et nunc alii illos vocantes Patres, virtutem sermonis respuunt, et sequuntur eos, qui per consubstantialitatem similitudinem significatam esse scripserunt; eo quod nulli reliquarum creaturarum per eum factarum similis sit Filius, nisi tantummodo Patri. Sed qui haec exponunt, creaturam praecipuam Dei Filium impie dogmatizant. Nos itaque sapimus, sicut etiam concilia nuper Romae et in Galliis celebrata, unam esse eamdemque substantiam Patris, et Filii, et Spiritus sancti in tribus personis, quod est in tribus perfectis subsistentiis. Confitemur autem secundum Nicaenam expositionem, et incarnatum Filium Dei consubstantialem ex Virgine sancta Maria, et in hominibus inhabitasse, et complesse dispensationem pro nobis omnem in nativitate, et passione, et resurrectione, et in coelos ascensione; et iterum venturum, ut reddat nobis similitudinem divinam; a semetipso Deum existentem carnigerum, et hominem Deiferum. His ergo quae praedicta sunt, contraria sapientes anathematizamus,", + "candidate_score": 0.737834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_372", + "psc_text": "autem et credimus et affirmamus, et sic intelligimus, quoniam sacra Scriptura locuta est: Ego et Pater unum sumus, propter essentiae unitatem, quae est una et eadem Patris et Filii, et credimus semper sine principio et sine termino hunc regnare cum Patre, et non habere nec tempus, nec defectum ejus imperium, quia semper est; nunquam enim esse coepit, ideoque nec deficere poterit. Credimus et percipimus Paracletum sanctum Spiritum, quem nobis ipse Dominus promisit et destinavit, et eum credimus missum. Sed is passus non est, sed homo, quo indutus est, quem assumpsit ex Maria Virgine, qui pati potuit sicut mortalis. Deus autem immortalis est. Credimus quia tertia die resurrexit, non Deus in homine, sed homo in Deo resurrexit, quem et obtulit Patri suo donum, quem utique liberavit. 253 Credimus autem quoniam opportuno tempore atque definito omnes et de omnibus ipse judicabit. Tanta siquidem eorum stultitia, et ita crassitudine tenebrarum eorum mens excaecata", + "candidate_score": 0.729725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36_38", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_972", + "psc_text": "hoc malum viri sanctissimi Constantinopoli congregati. Et dum Aegyptii maxime se pro ejus ordinatione separassent, sacra officia cum Gregorio celebrabant. At ille graviter ferens rursus factam divisionem, exorabat universos ut laude dignum virum quaererent, quem pontificem ordinarent. Tunc illi ejus verbis acquiescentes, Nectarium generis nobilitate decoratum constituerunt Constantinopolitanae civitatis episcopum; Maximum vero Apollinaris contagio laborantem, nudatum pontificali dignitate projecerunt. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 206. Tunc etiam regulam protulerunt ut Constantinopolitanus episcopus haberet honoris privilegia post pontificem Romanum, eo quod sit nova Roma. Firmaveruntque rursus Nicaenam fidem, et patriarchas constituerunt, distribuentes provincias, ut episcopi uniuscujusque dioecesis ad Ecclesias non irent extraneas. Hoc enim primitus propter persecutionis tempus indifferenter agebatur. Distribuerunt itaque Nectario quidem maximam civitatem et Thraciam; Ponticam vero dioecesim Helladio, qui post Basilium fuit; Caesaraeam Cappadociae Gregorio Nysseno, Basilii germano; Troilo quoque Melitenae Armeniae jus patriarchae dederunt; Asianam vero dioecesim Iconii Amphilochius est sortitus; Optimus autem Antiochiae Pisidiae;", + "candidate_score": 0.723596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36_38", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_364", + "psc_text": "omnibus 252 adversus rectam fidem nunc Arianam vesaniam per eos crudeliter insurgentem. Propterea charissimos quidem fratres nostros et comministros Athanasium Alexandrinae civitatis episcopum, et Marcellum Ancyrae Galatiae, et Asclepam Gazae comministrantes Christo, innoxios et puros esse decrevimus: scribentes ad uniuscujusque parochiam, ut singularum Ecclesiarum populi cognoscentes sui episcopi puritatem, eum se episcopum et habere et sperare cognoscam; eos autem qui in eorum Ecclesias luporum instar ingressi sunt, id est, Gregorium in Alexandria, Basilium in Ancyra, Quintianum Gazae, nec episcopos nominandos, nec Christianos, nec quamlibet penitus cum eis habendam esse communionem, nec eorum litteras habendas, nec scribendum eis. Theodorum vero Heracleae Europae, et Narcissum Neroniadis Ciliciae, Acacium Caesareae Palaestinae, et Stephanum Antiochiae, Ursacium Sigiduni Mysiae, Valentem ex Mirsia Pannoniae, Menophantum Ephesi, et Georgium Laodiceae, licet metuentes ab Oriente non venerint, tamen eo quod a beatae memoriae Alexandro civitatis Alexandrinae pontifice sint damnati, et eo quod secum Arianos habeant, et propter crimina", + "candidate_score": 0.722619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36_38", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_452", + "psc_text": "invidiae nimietate, neque Constante vivo, et Constantio eum se diligere profitente, ab ejus molestia recedebant; sed Antiochiae congregati Narcissus Cilix, Theodorus Thraciae, Theogonius Nicaenus, Patrophilus Scythopoleos, Minophantus Ephesius, et alii circa triginta, scripserunt omnes universis episcopis: quia contra sanctiones ecclesiasticas Alexandriam remeasset, nec in concilio sine culpa fuisset inventus; et jubebant ut neque communicarent ei, neque scripta dirigerent, sed Georgio, qui ab eis fuerat ordinatus. Verum Athanasio nullus hinc sermo fuit. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. CAPUT XV. De synodo apud Mediolanum facta. Igitur devicto Magnentio, cum solus Constantius Romanorum tenuisset imperium, omni studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed.", + "candidate_score": 0.719794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_69_71", + "bdc_text": "Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat . Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_547", + "psc_text": "SOCRATES, lib. II, cap. 33. Edit. Christ. Vales., cap. 43, p. 156. Igitur Acacius et socii ejus non cessabant, sed congregati apud Antiochiam, quae eis dudum placuerant destruebant; et ex conscriptione quae Arimino et Constantinopoli fuerat lecta, nomen similitudinis abscindere nitebantur, et per omnia substantiam atque voluntatem dissimilem esse Patri apud Filium, et ex non existentibus factum introducebant, sicut Ario primo placuerat: quibus Aetiani etiam consentiebant. Is enim Aetius post Arium primus aperte his nominibus uti praesumpsit. Quapropter Sine Deo vocabatur: ejusque sequaces propterea Dissimiles, et Non existentiales sunt dicti ab his qui Antiochia consubstantialitati consentiebant. Hos ergo dum requirerent cultores Nicaeni concilii, cur in expositione fidei suae Deum ex Deo Filium dicentes dissimilem, et ex non exstantibus nominare praesumerent? his sermonibus respondebant: Sic dictum est Deum ex Deo, sicut habetur apud Apostolum (Rom. XI, 36): Omnia autem ex Deo, unus ergo omnium etiam Filius Dei; et propterea positum est", + "candidate_score": 0.718948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35_37", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent . Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_806", + "psc_text": "ergo multi sacerdotum exsilio portarentur, soli divina providentia propter eminentem sui reverentiam exsilium non sunt passi Basilius atque Gregorius. Quorum alter quidem Caesareae Cappadociae fuit episcopus; Gregorius autem Nazianzenae civitatis omnino vilissimae, quae est posita vicina Caesareae. De Basilio atque Gregorio procedenti sermone narrabimus. SOCRATES, lib. IV, cap. 9 et 10. Edit. Christ. Vales. cap. 9, 10, 11, p. 218. CAPUT XXIII. Quomodo Ariani Macedonianos fuerint persecuti, et illi se contulerint ad Liberium. Cumque igitur eo tempore consubstantialitatis dogma profitentes vehementer affligerentur, rursus persecutores contra Macedonianos insurrexerunt ( An. Dom. 367): qui terrore magis violentiaque constricti, per singulas civitates legationibus fungebantur apud alterutros: judicantes ut per necessitatem confugere deberent ad fratrem imperatoris, et ad Liberium Romanae urbis episcopum, cujus fidem amplectebantur potius quam communionem Eudoxii. Miserunt ergo Eustathium Sebastiae, qui saepe fuerat depositus, Sylvanum Tarsi Ciliciae, atque Theophilum: mandantes ne declinarent fidei causa Liberium, sed Romanae communicarent Ecclesiae, et fidem", + "candidate_score": 0.717918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_30_32", + "bdc_text": "Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_450", + "psc_text": "imbutus erat Aetius, et divinarum litterarum ignarus, tantummodo in contentionibus praeparatus, quod etiam quilibet rusticus facere potest. Et dum nec veteres, qui eloquia Christiana fuerant interpretati, legisset, asserebat se multum gaudere libris Clementis et Africani, nec non Origenis, cum utique fuerint illi viri totius sapientiae virtutibus eruditi. Fecit igitur is epistolas ad imperatorem Constantium, 264 et ad alios quosdam, contentiones involvens et quaedam commenta conficiens. Quamobrem etiam Sine Deo vocabatur. Et licet eadem quae Arius vindicaret, tamen a suis non valentibus intelligere perplexiones syllogismorum ejus, cum eadem quae ille saperet, putabatur haereticus. Et propterea eorum pulsus Ecclesia credebatur, cum ipse illis potius communicare noluisset. Hactenus enim ex illis sunt qui tunc quidem Aetiani, nunc autem Eunomiani vocantur. Posteriore namque tempore Eunomius notarius ejus, eruditus ab eo, editionem ejus haereticam divulgavit. Sed de Eunomio locis convenientibus explanabimus. SOCRATES, lib. II, cap. 28. Edit. Christ. Vales. cap. 35, p. 129. CAPUT XIV.", + "candidate_score": 0.715791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22_24", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_544", + "psc_text": "Nicaenam amplectebatur fidem, sequens Theophilum Gothorum episcopum, qui praesens in concilio Nicaeno subscripserat. Acacius igitur et Eudoxius cum suis Constantinopoli de quibusdam alterius partis episcopis condemnandis certamen habebant [ An. Dom. 363): videntes indignari contra Macedonium principem, primum condemnaverunt eum, tanquam plurimae necis auctorem, et quia diaconum in fornicatione captum, in communione susceperat. SOCRATES, ibidem. 276 CAPUT XXXIX. Quod Eudoxius Arianus post Antiochenum Constantinopoleos invaserit episcopatum, et de prava Aetii doctrina. Expulso siquidem Macedonio Eudoxius spernens Antiochiae sedem, Constantinopolitanam invasit Ecclesiam, studio fultus Acacii, qui obliti suorum suis judiciis contraria sanciverunt. Nam cum prius Dracontium deposuissent, eo quod ex Galatia transisset in Pergamum, non cogitantes quod actum fuerat, Eudoxium ad sedem aliam migraverunt. Quo facto, lectam fidem Arimino cum augmento quod ipsi in Constantinopolitana urbe adjecerant, ubique direxerunt: mandantes ut qui non subscriberent, jussione imperatoris exsilio mitterentur. Innotueruntque sua gesta et aliis Orientalibus sibi concordibus, et Patrophilo Scythopoleos episcopo, qui", + "candidate_score": 0.712118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36_38", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_751", + "psc_text": "episcopus. Cumque hoc ageretur, Lucius Alexandrinus a Georgio presbyter ordinatus, adiit imperatorem; et maledicens Athanasio, quasi temporibus episcopatus sui fuisset inscriptus [ ed. Niv. et Frob., accusatus], et plurima exsilia sub praecedentibus sustinuisset imperatoribus, essetque circa sacra per eum causa discordiae: supplicabat insuper ut alius in Alexandrina civitate ordinaretur episcopus. Verum imperator sciens quantae Athanasio inimicorum insidiae provenissent, derogationes hujusmodi non respexit; sed Lucium quidem cum multa interminatione tacere jussit; Probatianum vero ejusque sequaces eunuchos, auctores hujusmodi scelerum atque turbarum castigandos esse praecepit. Porro Athanasium, amicum sibi maximum factum, destinavit in Aegyptum; ut, sicut ei videretur, causas Ecclesiarum populosque disponeret. Fertur enim quia eum pro maxima virtute conversationis sapientiaeque laudaverit. Aiunt quidam, antequam sub Constantio imperatore Ariani tenerent Ecclesias, somnium vidisse Antonium monachum, quasi burdones altare sacrum calcibus evertissent, experrectumque dixisse: quoniam ab adulteris et permixtis hominibus Ecclesia calcaretur. Quae non fuisse mendacia posterior monstravit eventus. SOZOMEN., lib. VI, cap.", + "candidate_score": 0.710498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_21_23", + "bdc_text": "Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_544", + "psc_text": "Nicaenam amplectebatur fidem, sequens Theophilum Gothorum episcopum, qui praesens in concilio Nicaeno subscripserat. Acacius igitur et Eudoxius cum suis Constantinopoli de quibusdam alterius partis episcopis condemnandis certamen habebant [ An. Dom. 363): videntes indignari contra Macedonium principem, primum condemnaverunt eum, tanquam plurimae necis auctorem, et quia diaconum in fornicatione captum, in communione susceperat. SOCRATES, ibidem. 276 CAPUT XXXIX. Quod Eudoxius Arianus post Antiochenum Constantinopoleos invaserit episcopatum, et de prava Aetii doctrina. Expulso siquidem Macedonio Eudoxius spernens Antiochiae sedem, Constantinopolitanam invasit Ecclesiam, studio fultus Acacii, qui obliti suorum suis judiciis contraria sanciverunt. Nam cum prius Dracontium deposuissent, eo quod ex Galatia transisset in Pergamum, non cogitantes quod actum fuerat, Eudoxium ad sedem aliam migraverunt. Quo facto, lectam fidem Arimino cum augmento quod ipsi in Constantinopolitana urbe adjecerant, ubique direxerunt: mandantes ut qui non subscriberent, jussione imperatoris exsilio mitterentur. Innotueruntque sua gesta et aliis Orientalibus sibi concordibus, et Patrophilo Scythopoleos episcopo, qui", + "candidate_score": 0.70991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_29_31", + "bdc_text": "Extant singulari dei beneficio multa vetustissima patrum scripta , quorum alii peritia linguarum , alii scripturarum intelligentia , alii philosophiae cognitione , plurimi his omnibus et praeterea martyrio clari fuerunt et tamen hos omnes vestri antitrinitarii , nescio qui terrae filii uno edicto circumscribunt et quatuor tantum ex omni numero probantes caeteros omnes reiiciunt . Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_450", + "psc_text": "imbutus erat Aetius, et divinarum litterarum ignarus, tantummodo in contentionibus praeparatus, quod etiam quilibet rusticus facere potest. Et dum nec veteres, qui eloquia Christiana fuerant interpretati, legisset, asserebat se multum gaudere libris Clementis et Africani, nec non Origenis, cum utique fuerint illi viri totius sapientiae virtutibus eruditi. Fecit igitur is epistolas ad imperatorem Constantium, 264 et ad alios quosdam, contentiones involvens et quaedam commenta conficiens. Quamobrem etiam Sine Deo vocabatur. Et licet eadem quae Arius vindicaret, tamen a suis non valentibus intelligere perplexiones syllogismorum ejus, cum eadem quae ille saperet, putabatur haereticus. Et propterea eorum pulsus Ecclesia credebatur, cum ipse illis potius communicare noluisset. Hactenus enim ex illis sunt qui tunc quidem Aetiani, nunc autem Eunomiani vocantur. Posteriore namque tempore Eunomius notarius ejus, eruditus ab eo, editionem ejus haereticam divulgavit. Sed de Eunomio locis convenientibus explanabimus. SOCRATES, lib. II, cap. 28. Edit. Christ. Vales. cap. 35, p. 129. CAPUT XIV.", + "candidate_score": 0.709452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_37_39", + "bdc_text": "Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus . His aetate paulo inferiores sunt Ioannes Chrysostomus , Cyrillus et Theodoretus , quorum omnium scripta adhuc extant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_806", + "psc_text": "ergo multi sacerdotum exsilio portarentur, soli divina providentia propter eminentem sui reverentiam exsilium non sunt passi Basilius atque Gregorius. Quorum alter quidem Caesareae Cappadociae fuit episcopus; Gregorius autem Nazianzenae civitatis omnino vilissimae, quae est posita vicina Caesareae. De Basilio atque Gregorio procedenti sermone narrabimus. SOCRATES, lib. IV, cap. 9 et 10. Edit. Christ. Vales. cap. 9, 10, 11, p. 218. CAPUT XXIII. Quomodo Ariani Macedonianos fuerint persecuti, et illi se contulerint ad Liberium. Cumque igitur eo tempore consubstantialitatis dogma profitentes vehementer affligerentur, rursus persecutores contra Macedonianos insurrexerunt ( An. Dom. 367): qui terrore magis violentiaque constricti, per singulas civitates legationibus fungebantur apud alterutros: judicantes ut per necessitatem confugere deberent ad fratrem imperatoris, et ad Liberium Romanae urbis episcopum, cujus fidem amplectebantur potius quam communionem Eudoxii. Miserunt ergo Eustathium Sebastiae, qui saepe fuerat depositus, Sylvanum Tarsi Ciliciae, atque Theophilum: mandantes ne declinarent fidei causa Liberium, sed Romanae communicarent Ecclesiae, et fidem", + "candidate_score": 0.709359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_21_23", + "bdc_text": "Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_959", + "psc_text": "sola erat Ariano plena contagio; nam Occidens liber ab hujusmodi languore permansit. Constantinus enim senior, filius Constantini majoris, et Constans junior, paternam fidem integram servaverunt. Rursus etiam Valentinianus imperator Hesperiae inviolatam custodivit fidei pietatem. Orientis autem tractus multifariam hujusmodi labe completus est. Arius enim Alexandrinae presbyter civitatis hanc ibi genuit blasphemiam. Post quem Eusebius, Patrophilus et Aetius, Palaestini, et Paulinus atque Gregorius, Phoenices, et Laodicensis Theodotus [ Ms. Santheod., Theodolus], cumque his Georgius, post quos etiam Athanasius et Narcissus, Cilices, et alii plurimi male jactata semina nutriverunt. His igitur nequissimis cultoribus fuit cooperator Constantius atque Valens. Pro hac ergo solummodo causa, Theodosius suo subjacentes imperio Constantinopolim congregari praecepit episcopos. THEODORETUS, lib. V, cap. 6, p. 205. CAPUT V. Quomodo Macedoniani denuo ab orthodoxis divisi sint. Interea Macedoniani, post legationem ad Liberium destinatam, aliquanto tempore sine discretione communicabant ipsi et iis qui ab initio definitionem fidei Nicaenae susceperant. Cumque lex principis", + "candidate_score": 0.709252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31_33", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt . Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_450", + "psc_text": "imbutus erat Aetius, et divinarum litterarum ignarus, tantummodo in contentionibus praeparatus, quod etiam quilibet rusticus facere potest. Et dum nec veteres, qui eloquia Christiana fuerant interpretati, legisset, asserebat se multum gaudere libris Clementis et Africani, nec non Origenis, cum utique fuerint illi viri totius sapientiae virtutibus eruditi. Fecit igitur is epistolas ad imperatorem Constantium, 264 et ad alios quosdam, contentiones involvens et quaedam commenta conficiens. Quamobrem etiam Sine Deo vocabatur. Et licet eadem quae Arius vindicaret, tamen a suis non valentibus intelligere perplexiones syllogismorum ejus, cum eadem quae ille saperet, putabatur haereticus. Et propterea eorum pulsus Ecclesia credebatur, cum ipse illis potius communicare noluisset. Hactenus enim ex illis sunt qui tunc quidem Aetiani, nunc autem Eunomiani vocantur. Posteriore namque tempore Eunomius notarius ejus, eruditus ab eo, editionem ejus haereticam divulgavit. Sed de Eunomio locis convenientibus explanabimus. SOCRATES, lib. II, cap. 28. Edit. Christ. Vales. cap. 35, p. 129. CAPUT XIV.", + "candidate_score": 0.704814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35_37", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent . Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_652", + "psc_text": "Gallicanis episcopis, quippe cum primus ab exsilio remeasset ( An. Dom. 364). Uterque ergo fortiter in fide laboraverunt. Sed Hilarius tanquam disertus suis libris satisfactionem de Trinitatis consubstantialitate conscripsit. Quibus hoc sufficienter exposuit, et vehementer Arianorum dogma destruxit. Haec itaque post breve eorum exsilii tempus celebrata noscuntur. SOCRATES, lib. III, cap. 8; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 181. CAPUT XXV. De Macedonianis. Ea siquidem tempestate Macedonii sectatores, et Eleusii, Eustathii, atque Sophronii, omnes ab uno Macedonio nuncupati sunt, conciliaque frequentia faciebant. Et convocantes qui in Seleucia eos secuti fuerant, anathematizaverunt alterius partis episcopos, id est consentientes Acacio; fidemque Ariminensis concilii respuentes, ea magis quae fuerant recitata apud Seleuciam et apud Antiochiam exposita firmaverunt. Qui dum requisiti fuissent ab aliquibus dicentibus: Vos, qui nunc Macedoniani vocamini, si aliud sapitis quam sectatores Acacii, cur eorum hactenus, tanquam eadem sapientium estis communione participati? Ita venenose responderunt per Sophronium Pompeiopoleos Paphlagonensem episcopum. Occidentales,", + "candidate_score": 0.704301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36_38", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_750", + "psc_text": "Quam legem ideo posuit, eo quod Juliani temporibus quidam hujusmodi virgines uxores ducere praesumpserunt. SOZOMEN., lib. VI, cap. 3, p. 640. CAPUT V. Quod Athanasius venerit ad Jovianum, et ab eo sit decenter honoratus. Inter haec Athanasius Alexandrinae sedis episcopus, cum paucis suorum communicato consilio necessarium judicavit ut Christianum videret imperatorem. Veniensque Antiochiam, principem de quibus oportebat edocuit. Quidam aiunt quia eum ipse magis evocaverit imperator, ut quae necessaria pro religione et recta fide videbantur exponeret: disponensque, ut decebat, causas Ecclesiae, de reversione cogitabat. Verum Euzoius Arianae sectae, Antiochenae civitatis episcopus, studebat ut Probatianus quidam eunuchus in Alexandrina urbe ordinaretur episcopus. Cumque hoc ageretur, Lucius Alexandrinus a Georgio presbyter ordinatus, adiit imperatorem; et maledicens Athanasio, quasi temporibus episcopatus sui fuisset inscriptus [ ed. Niv. et Frob., accusatus], et plurima exsilia sub praecedentibus sustinuisset imperatoribus, essetque circa sacra per eum causa discordiae: supplicabat insuper ut alius in Alexandrina civitate ordinaretur episcopus.", + "candidate_score": 0.70389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_37_39", + "bdc_text": "Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus . His aetate paulo inferiores sunt Ioannes Chrysostomus , Cyrillus et Theodoretus , quorum omnium scripta adhuc extant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_972", + "psc_text": "hoc malum viri sanctissimi Constantinopoli congregati. Et dum Aegyptii maxime se pro ejus ordinatione separassent, sacra officia cum Gregorio celebrabant. At ille graviter ferens rursus factam divisionem, exorabat universos ut laude dignum virum quaererent, quem pontificem ordinarent. Tunc illi ejus verbis acquiescentes, Nectarium generis nobilitate decoratum constituerunt Constantinopolitanae civitatis episcopum; Maximum vero Apollinaris contagio laborantem, nudatum pontificali dignitate projecerunt. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 206. Tunc etiam regulam protulerunt ut Constantinopolitanus episcopus haberet honoris privilegia post pontificem Romanum, eo quod sit nova Roma. Firmaveruntque rursus Nicaenam fidem, et patriarchas constituerunt, distribuentes provincias, ut episcopi uniuscujusque dioecesis ad Ecclesias non irent extraneas. Hoc enim primitus propter persecutionis tempus indifferenter agebatur. Distribuerunt itaque Nectario quidem maximam civitatem et Thraciam; Ponticam vero dioecesim Helladio, qui post Basilium fuit; Caesaraeam Cappadociae Gregorio Nysseno, Basilii germano; Troilo quoque Melitenae Armeniae jus patriarchae dederunt; Asianam vero dioecesim Iconii Amphilochius est sortitus; Optimus autem Antiochiae Pisidiae;", + "candidate_score": 0.703837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_37", + "bdc_text": "Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_806", + "psc_text": "ergo multi sacerdotum exsilio portarentur, soli divina providentia propter eminentem sui reverentiam exsilium non sunt passi Basilius atque Gregorius. Quorum alter quidem Caesareae Cappadociae fuit episcopus; Gregorius autem Nazianzenae civitatis omnino vilissimae, quae est posita vicina Caesareae. De Basilio atque Gregorio procedenti sermone narrabimus. SOCRATES, lib. IV, cap. 9 et 10. Edit. Christ. Vales. cap. 9, 10, 11, p. 218. CAPUT XXIII. Quomodo Ariani Macedonianos fuerint persecuti, et illi se contulerint ad Liberium. Cumque igitur eo tempore consubstantialitatis dogma profitentes vehementer affligerentur, rursus persecutores contra Macedonianos insurrexerunt ( An. Dom. 367): qui terrore magis violentiaque constricti, per singulas civitates legationibus fungebantur apud alterutros: judicantes ut per necessitatem confugere deberent ad fratrem imperatoris, et ad Liberium Romanae urbis episcopum, cujus fidem amplectebantur potius quam communionem Eudoxii. Miserunt ergo Eustathium Sebastiae, qui saepe fuerat depositus, Sylvanum Tarsi Ciliciae, atque Theophilum: mandantes ne declinarent fidei causa Liberium, sed Romanae communicarent Ecclesiae, et fidem", + "candidate_score": 0.702808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36_38", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_922", + "psc_text": "exponere, venit illic, expositiones magniloqui illius auditurus. A quo veram philosophiam eruditus, evocantibus parentibus remeavit ad patriam. Ubi primo quidem, dum esset adhuc laicus, plurima signa fecit, languores curando, daemones per epistolas expellendo, paganosque sermonibus et operibus sibimet subjugando. Hujus meminit et Pamphilus martyr, et Eusebius in libris quos de Origene conscripsit. Fuit ergo Gregorius antiquus iste, discipulus Origenis, et alter Nazianzenus, fraterque Basilii. Fuitque alius Gregorius Alexandrinus, Arianus. SOCRATES, lib. IV, cap. 22. Edit. Christ. Vales. cap. 27, p. 244. CAPUT IX. Quod Novatiani festivitatem Paschae mutaverint, et de schismate inter Cornelium Romanum episcopum et Novatum facto pro recipiendis errantibus. Ea tempestate Novatiani, habitantes in Phrygia, festivitatem Paschae mutaverunt. Quomodo autem gestum sit dicam: primo tamen referens, cujus rei gratia circa Phrygum Paphlagoniorumque gentes severius ecclesiastica regula conservetur. Novatus presbyter se ab Ecclesiae Romanae communione suspendit, quoniam Cornelius episcopus fideles qui sacrificaverant tempore factae persecutionis a Decio, in communione", + "candidate_score": 0.702732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36_38", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_408", + "psc_text": "cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De Magnentio tyranno, et de Britannioine atque Nepotiano. Sic itaque se rebus habentibus Magnentius tyrannus circa partes emersit Hesperias ( an. Dom. 352); qui Constantem imperatorem Occidentalium partium, facto dolo, circa Gallias interemit. Quo gesto, intestinum inflammatum est bellum. Magnentius etenim tyrannus cunctam tenebat Italiam, Africamque, et Libyam, simul et Gallias. In Illyrico vero et in Sirmio aliud rursus a militibus exortum est bellum per tyrannum nomine Britannionem. Sed etiam Romam tumultus non fortuitus detinebat. Fratruelis namque Constantini Nepotianus nomine imperium assumpserat, monomachorum virtute suffultus, et Nepotianum quidem Magnentii milites deposuerunt; Magnentius autem procedens, universas partes vastabat Hesperiae. Horum igitur omnium", + "candidate_score": 0.702176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36_38", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_625", + "psc_text": "Basilium Ecclesiae Ancyranae presbyterum, et Eupsychium Caesariensem Cappadociae, ducta nuper uxore, dum adhuc quasi sponsus esse videretur. Eupsychius enim peremptus est propter Fortunae templum, quod, sicuti jam diximus, dirutum fuerat; et in communi Caesarienses iram principis sunt experti, et alii quidem morte, alii fuga mulctati sunt. Basilius autem studiosus vir, circa dogmata probatus, dum vixit Constantius, restitit Arianis. Et propterea Eudoxii decreto ab ordine est remotus ecclesiastico. Cum vero Julianus tenuisset imperium, Christianos publice commonebat, ut proprium dogma servarent, nec paganorum superstitione macularentur, 288 honoresque collatos a principe pro nihilo judicarent, temporales utique, et perpetuae damnationis auctores. Propterea ergo in suspicionem et odium veniens paganorum, quoniam publice sacrificantes inspiciens stabat, et ingemiscens orabat atque clamabat, ne ullus Christianorum hujusmodi errore teneretur obnoxius; comprehensus et traditus provinciae judici, multaque tormenta fortiter sustinens, martyrio coronatus est. Haec ergo colligens sub uno retuli, licet diversi anni vel dies eorum videantur esse martyrii. SOZOMEN.,", + "candidate_score": 0.701027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35_37", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent . Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_452", + "psc_text": "invidiae nimietate, neque Constante vivo, et Constantio eum se diligere profitente, ab ejus molestia recedebant; sed Antiochiae congregati Narcissus Cilix, Theodorus Thraciae, Theogonius Nicaenus, Patrophilus Scythopoleos, Minophantus Ephesius, et alii circa triginta, scripserunt omnes universis episcopis: quia contra sanctiones ecclesiasticas Alexandriam remeasset, nec in concilio sine culpa fuisset inventus; et jubebant ut neque communicarent ei, neque scripta dirigerent, sed Georgio, qui ab eis fuerat ordinatus. Verum Athanasio nullus hinc sermo fuit. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. CAPUT XV. De synodo apud Mediolanum facta. Igitur devicto Magnentio, cum solus Constantius Romanorum tenuisset imperium, omni studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed.", + "candidate_score": 0.700915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36_38", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_544", + "psc_text": "Nicaenam amplectebatur fidem, sequens Theophilum Gothorum episcopum, qui praesens in concilio Nicaeno subscripserat. Acacius igitur et Eudoxius cum suis Constantinopoli de quibusdam alterius partis episcopis condemnandis certamen habebant [ An. Dom. 363): videntes indignari contra Macedonium principem, primum condemnaverunt eum, tanquam plurimae necis auctorem, et quia diaconum in fornicatione captum, in communione susceperat. SOCRATES, ibidem. 276 CAPUT XXXIX. Quod Eudoxius Arianus post Antiochenum Constantinopoleos invaserit episcopatum, et de prava Aetii doctrina. Expulso siquidem Macedonio Eudoxius spernens Antiochiae sedem, Constantinopolitanam invasit Ecclesiam, studio fultus Acacii, qui obliti suorum suis judiciis contraria sanciverunt. Nam cum prius Dracontium deposuissent, eo quod ex Galatia transisset in Pergamum, non cogitantes quod actum fuerat, Eudoxium ad sedem aliam migraverunt. Quo facto, lectam fidem Arimino cum augmento quod ipsi in Constantinopolitana urbe adjecerant, ubique direxerunt: mandantes ut qui non subscriberent, jussione imperatoris exsilio mitterentur. Innotueruntque sua gesta et aliis Orientalibus sibi concordibus, et Patrophilo Scythopoleos episcopo, qui", + "candidate_score": 0.700615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36_38", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_330", + "psc_text": "10; edit. Christ. Vales. cap. 12 et 13, p. 90. CAPUT XIV. Quomodo Gregorius ab Alexandria sit remotus, et Georgius Arianus ibi fuerit evocatus. Ariani praeterea Gregorium removentes ab Alexandria tanquam odibilem, et quia propter eum factum fuisset incendium, nec non et quia minus eorum fovebat errorem, evocaverunt Georgium Cappadocem Arianae vesaniae. SOCRATES, lib. II, cap. 10; edit. Christ. Vales. cap. 14, p. 91. CAPUT XV. Athanasio, Paulo et aliis orthodoxis episcopis Romae constitutis, quid Orientalibus Julius Romanus scripserit. Igitur Athanasius relinquens Alexandriam, Romam profectus est. Contigit autem eodem tempore etiam Paulum Constantinopolitanum pontificem illuc una concurrere, et Marcellum Ancyrae, Asclepamque Gazae. Qui dum Arianis esset adversus, inscriptionem passus ab his, quasi subvertisset altare, damnatus est. Pro quo Gazaeorum Ecclesia Quintiano committitur. Lucianus autem Hadrianopolites episcopus, ob aliam accusationem Ecclesia sua privatus, degebat in urbe Roma. Cognoscens ergo Romanus episcopus crimina singulorum, et omnes Nicaeno concilio concordare comperiens, eos in", + "candidate_score": 0.700041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_996", + "psc_text": "affirmans deos dici, et non Deum, propter unam deitatem ac potestatem, quam esse credimus et novimus, Patris et Filii, et Spiritus sancti Deum unum; subtrahens vero Filium et Spiritum sanctum, tanquam solum opinatus Petrem Deum, anathema sit. Nomen enim deorum et angelis, et omnibus sanctis a Deo positum est atque donatum. De Patre vero, et Filio, et Spiritu sancto, propter unam aequalemque divinitatem, non deorum nomina, sed Dei nostri traditur ( ms. Lyr., creditur) atque significatur, ut credamus quia in Patre et Filio, et Spiritu sancto, solummodo baptizamur, et non in archangelorum et angelorum nominibus, sicut haeretici, aut sicut Judaei gentilesque vesaniunt. Haec igitur Christianorum salus est, ut credentes Trinitati, noc est, Patri et Filio, et Spiritui sancto, et in ea baptizati, unam deitatem, et potestatem, et divinitatem, et substantiam, in eum esse credamus. Haec itaque Gratiano vivente facta sunt. THEODORETUS, lib. V, cap. 10 et 11, p. 213. CAPUT", + "candidate_score": 0.699803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31_33", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt . Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_152", + "psc_text": "eis collectas solemniter celebraret. Tunc illi una cum aliis episcopis in Palaestina congregati, tale decretum super petitione Arii protulerunt, jubentes eos collectas exercere sicuti prius; esse tamen subditos Alexandro pontifici, et deprecari semper ut ejus pace et communione fruerentur. Cumque etiam in Aegypto multis conciliis celebratis, haeresis pullularet, ita ut usque ad regalia perveniret, non mediocriter Constantinus imperator affligebatur, eo quod religione nuper inchoante crescere, multos a Christianitate dogmatum discordia revocaret [ ms. Lyr., a Christianitatis dogmate discordare videret]. Et propterea culpabat Arium et Alexandrum, eisque scribens arguebat, quia cum latere potuisset haec quaestio, eam deduxissent ad medium, et vehementi studio contentionis movissent quae nec quaerenda erant, nec ab initio cogitanda, aut cogitata potius taciturnitati jure tradenda, cum utique ab alterutris non sejungi potuissent, licet ex aliqua parte dogmatis dissonarent. Alexandro siquidem et Ario, aliquando culpans, aliquando suadens, talia scripsit, quarum litterarum partem hic poni non est incongruum. Tota enim", + "candidate_score": 0.698626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22_24", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1081", + "psc_text": "ab Eudoxio, qui eum Cyzici ordinavit episcopum, segregatus est occasione accepta, eo quod Aetium doctorem ejus expulsum suscipere noluisset. Reliqui vero ab eo per schismata diversa partiti sunt. Prius itaque Theophronius quidam Cappadox ab Eunomio versare contentiones edoctus, et aliquid de Aristotelis Categoriis, et Περὶ ἑρμηνείας intelligens, fecit libros quos De Exercitio mentis attitulavit. Is ergo cum offendisset consectatores suos, tanquam recedens ab eis, expulsus est; et seorsum colligens de suo nomine haeresim dereliquit. In Constantinopoli vero quidam Eutychius, ex tepidissima quaestione ab Eunomianis divisus, hactenus collectas seorsum facit, vocanturque horum alii Eunomiatheophroniani, alii vero Eunomioeutychiani. Verumtamen isti baptisma corruperunt; non enim in Trinitate, sed in Christi morte baptizant. SOCRATES, lib. V, cap. 22 et 23. Edit. Christ. Vales. cap. 23 et 24, p. 291. CAPUT XLI. De divisione Macedonianorum. Facta est igitur quodam tempore etiam inter Macedonianos divisio, cum Eutropius presbyter seorsum colligeret, et nequaquam ei Carterius consentiret. Fuerunt", + "candidate_score": 0.698464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35_37", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent . Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_822", + "psc_text": "Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam celebrata, et Liberii litteras, Italorumque, Afrorum, atque Gallicanorum, nec non Siculorum. Detulerant enim horum litteras legati de Lampsaco destinati, ut considerarent omnium numerum sibimet concordantium. Plurima namque multitudo concilium Ariminense vincebat; pariterque scripserunt, ut in Tarsum Ciliciae convenirent certa die; et illi quidem hoc modo alterutros invitabant. Cumque synodus pararetur in Tarsum, convenientes in Antiochia Cariae, quasi 34 Asiani pontifices studium quidem concordiae ecclesiasticae collaudabant, consubstantialitatis vero nomen respuentes, fidem in Antiochia et Seleucia prolatam roborare nitebantur, 314 tanquam Luciani martyris existentem, et multorum sudoribus a progenitoribus suis approbatam. Verum imperator studio Eudoxii synodum in Cilicia celebrari prohibuit. SOZOMEN., lib.", + "candidate_score": 0.698322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22_24", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_982", + "psc_text": "alterius substantiae natura detur. Inhumanationis vero Christi sermonem sine aliqua violatione servamus, neque sine anima, neque sine mente, aut imperfectam carnis dispensationem suscipientes; sed totum scientes perfectum quidem ante saecula existere Dei Verbum, perfectum vero hominem in novissimo dierum propter nostram salutem factum. Igitur quae de fide a nobis aperte praedicantur, velut in summa haec esse noscuntur: de quibus amplius instrui poteritis, si et tomum in Antiochia factum a synodo ibi constituta dignemini legere, et quod anno superiori in Constantinopoli ab universali synodo cognoscitur esse prolatum: in quibus latius fidem professi sumus, et contra novitates haeresum nuper exortas anathemata ex scripto protulimus. De dispensationibus autem particularibus Ecclesiarum antiqua, sicuti nostis, sanctio tenuit, et definitio sanctorum Patrum in Nicaea convenientium secundum unamquamque provinciam; et si pontifices voluerint, ut cum eis vicini propter utilitatem celebrent ordinationes: quibus rebus consequenter et caeteras ecclesias apud nos aedificari cognoscite, et insignium ecclesiarum haec approbasse sacerdotes.", + "candidate_score": 0.697566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_21_23", + "bdc_text": "Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_982", + "psc_text": "alterius substantiae natura detur. Inhumanationis vero Christi sermonem sine aliqua violatione servamus, neque sine anima, neque sine mente, aut imperfectam carnis dispensationem suscipientes; sed totum scientes perfectum quidem ante saecula existere Dei Verbum, perfectum vero hominem in novissimo dierum propter nostram salutem factum. Igitur quae de fide a nobis aperte praedicantur, velut in summa haec esse noscuntur: de quibus amplius instrui poteritis, si et tomum in Antiochia factum a synodo ibi constituta dignemini legere, et quod anno superiori in Constantinopoli ab universali synodo cognoscitur esse prolatum: in quibus latius fidem professi sumus, et contra novitates haeresum nuper exortas anathemata ex scripto protulimus. De dispensationibus autem particularibus Ecclesiarum antiqua, sicuti nostis, sanctio tenuit, et definitio sanctorum Patrum in Nicaea convenientium secundum unamquamque provinciam; et si pontifices voluerint, ut cum eis vicini propter utilitatem celebrent ordinationes: quibus rebus consequenter et caeteras ecclesias apud nos aedificari cognoscite, et insignium ecclesiarum haec approbasse sacerdotes.", + "candidate_score": 0.697527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_37", + "bdc_text": "Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_972", + "psc_text": "hoc malum viri sanctissimi Constantinopoli congregati. Et dum Aegyptii maxime se pro ejus ordinatione separassent, sacra officia cum Gregorio celebrabant. At ille graviter ferens rursus factam divisionem, exorabat universos ut laude dignum virum quaererent, quem pontificem ordinarent. Tunc illi ejus verbis acquiescentes, Nectarium generis nobilitate decoratum constituerunt Constantinopolitanae civitatis episcopum; Maximum vero Apollinaris contagio laborantem, nudatum pontificali dignitate projecerunt. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 206. Tunc etiam regulam protulerunt ut Constantinopolitanus episcopus haberet honoris privilegia post pontificem Romanum, eo quod sit nova Roma. Firmaveruntque rursus Nicaenam fidem, et patriarchas constituerunt, distribuentes provincias, ut episcopi uniuscujusque dioecesis ad Ecclesias non irent extraneas. Hoc enim primitus propter persecutionis tempus indifferenter agebatur. Distribuerunt itaque Nectario quidem maximam civitatem et Thraciam; Ponticam vero dioecesim Helladio, qui post Basilium fuit; Caesaraeam Cappadociae Gregorio Nysseno, Basilii germano; Troilo quoque Melitenae Armeniae jus patriarchae dederunt; Asianam vero dioecesim Iconii Amphilochius est sortitus; Optimus autem Antiochiae Pisidiae;", + "candidate_score": 0.694338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_21_23", + "bdc_text": "Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_983", + "psc_text": "scripto protulimus. De dispensationibus autem particularibus Ecclesiarum antiqua, sicuti nostis, sanctio tenuit, et definitio sanctorum Patrum in Nicaea convenientium secundum unamquamque provinciam; et si pontifices voluerint, ut cum eis vicini propter utilitatem celebrent ordinationes: quibus rebus consequenter et caeteras ecclesias apud nos aedificari cognoscite, et insignium ecclesiarum haec approbasse sacerdotes. Porro Constantinopolitanae urbis novellam, ut ita dicamus, Ecclesiam, velut ex ore leonis haereticis suffossam blasphemiis abstraximus; et per misericordias Dei reverendissimum et Deo amabilem Nectarium episcopum ordinavimus coram universali concilio cum communi concordia, sub aspectu etiam Deo amabilis imperatoris Theodosii, universique cleri, cuncta decernente pariter civitate. In seniore autem et vere apostolica Ecclesia Antiochiae Syriae, in qua prius venerabile Christianorum appellatum est nomen, reverendissimum et Deo amabilem episcopum Flavianum, de universa provincia et orientali dioecesi concurrentes, regulariter ordinarunt, omni Ecclesia pariter decernente, et quasi sub una voce hunc honorante virum. Quam ordinationem, tanquam legalem suscepit commune concilium. In matre vero", + "candidate_score": 0.694318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67_69", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus . Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_996", + "psc_text": "affirmans deos dici, et non Deum, propter unam deitatem ac potestatem, quam esse credimus et novimus, Patris et Filii, et Spiritus sancti Deum unum; subtrahens vero Filium et Spiritum sanctum, tanquam solum opinatus Petrem Deum, anathema sit. Nomen enim deorum et angelis, et omnibus sanctis a Deo positum est atque donatum. De Patre vero, et Filio, et Spiritu sancto, propter unam aequalemque divinitatem, non deorum nomina, sed Dei nostri traditur ( ms. Lyr., creditur) atque significatur, ut credamus quia in Patre et Filio, et Spiritu sancto, solummodo baptizamur, et non in archangelorum et angelorum nominibus, sicut haeretici, aut sicut Judaei gentilesque vesaniunt. Haec igitur Christianorum salus est, ut credentes Trinitati, noc est, Patri et Filio, et Spiritui sancto, et in ea baptizati, unam deitatem, et potestatem, et divinitatem, et substantiam, in eum esse credamus. Haec itaque Gratiano vivente facta sunt. THEODORETUS, lib. V, cap. 10 et 11, p. 213. CAPUT", + "candidate_score": 0.693902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac nos quoque felices essemus , si nullae essent opiniones cum sana doctrina pugnantes , quas illustri confessione refellere oporteret , tum enim facile omnes uno hoc symbolo contenti nullam praeterea confessionem a quoque exigeremus . Nunc vero primum papistae multum a vera religione deflexerunt , deinde ecclesiam turbarunt anabaptistae , qui et ipsi non uno tantum in dogmate a pura doctrina dissentiunt , praeterea Servetus habet suos discipulos , qui de deo et de aliis partibus christianae doctrinae absurdas , ne dicam impias , opiniones spargunt . Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.693458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35_37", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent . Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_750", + "psc_text": "Quam legem ideo posuit, eo quod Juliani temporibus quidam hujusmodi virgines uxores ducere praesumpserunt. SOZOMEN., lib. VI, cap. 3, p. 640. CAPUT V. Quod Athanasius venerit ad Jovianum, et ab eo sit decenter honoratus. Inter haec Athanasius Alexandrinae sedis episcopus, cum paucis suorum communicato consilio necessarium judicavit ut Christianum videret imperatorem. Veniensque Antiochiam, principem de quibus oportebat edocuit. Quidam aiunt quia eum ipse magis evocaverit imperator, ut quae necessaria pro religione et recta fide videbantur exponeret: disponensque, ut decebat, causas Ecclesiae, de reversione cogitabat. Verum Euzoius Arianae sectae, Antiochenae civitatis episcopus, studebat ut Probatianus quidam eunuchus in Alexandrina urbe ordinaretur episcopus. Cumque hoc ageretur, Lucius Alexandrinus a Georgio presbyter ordinatus, adiit imperatorem; et maledicens Athanasio, quasi temporibus episcopatus sui fuisset inscriptus [ ed. Niv. et Frob., accusatus], et plurima exsilia sub praecedentibus sustinuisset imperatoribus, essetque circa sacra per eum causa discordiae: supplicabat insuper ut alius in Alexandrina civitate ordinaretur episcopus.", + "candidate_score": 0.693314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22_24", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_815", + "psc_text": "ineptae suspicionis abjicientes, non solum sermone eam, sed etiam scriptura currente professi sunt. Cujus exemplar his litteris subdere necessarium judicavimus; ne ullam occasionem haereticis ad exercendas insidias denuo relinquamus: quibus iterum flammas propriae malitiae commoventes, incendia discordiarum consuete resuscitent. Haec insuper sunt professi charissimi fratres nostri Eustathius, Sylvanus, atque Theophilus vestram charitatem semper hanc fidem habuisse, et hanc usque ad terminum custodire, id est in Nicaena urbe a trecentis decem et octo episcopis orthodoxis approbatam, quae perfectam continet veritatem et os totius haereticae multitudinis [ Ms. Lyr., pravitatis] obstruit atque dissolvit. Non enim spontaneo motu, sed nutu divino tantorum episcoporum numerus aggregatus est contra vesaniam Arii, quanto numero beatus Abraham 313 tanta millia fide destruxit. Quae fides, dum in substantia et nomine consubstantialitatis continetur, velut quoddam munitissimum et inexpugnabile castrum, omnia jacula et molitiones Arianae incredulitatis decenter evitat. Cum igitur omnes Occidentales episcopi Arimino congregati, quando eos Arianorum collegit vesania,", + "candidate_score": 0.693094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20_22", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1081", + "psc_text": "ab Eudoxio, qui eum Cyzici ordinavit episcopum, segregatus est occasione accepta, eo quod Aetium doctorem ejus expulsum suscipere noluisset. Reliqui vero ab eo per schismata diversa partiti sunt. Prius itaque Theophronius quidam Cappadox ab Eunomio versare contentiones edoctus, et aliquid de Aristotelis Categoriis, et Περὶ ἑρμηνείας intelligens, fecit libros quos De Exercitio mentis attitulavit. Is ergo cum offendisset consectatores suos, tanquam recedens ab eis, expulsus est; et seorsum colligens de suo nomine haeresim dereliquit. In Constantinopoli vero quidam Eutychius, ex tepidissima quaestione ab Eunomianis divisus, hactenus collectas seorsum facit, vocanturque horum alii Eunomiatheophroniani, alii vero Eunomioeutychiani. Verumtamen isti baptisma corruperunt; non enim in Trinitate, sed in Christi morte baptizant. SOCRATES, lib. V, cap. 22 et 23. Edit. Christ. Vales. cap. 23 et 24, p. 291. CAPUT XLI. De divisione Macedonianorum. Facta est igitur quodam tempore etiam inter Macedonianos divisio, cum Eutropius presbyter seorsum colligeret, et nequaquam ei Carterius consentiret. Fuerunt", + "candidate_score": 0.693075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_21_23", + "bdc_text": "Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_136", + "psc_text": "alias, Architum diaconum] subscripserunt, tam totius Aegypti et Thebaidis, quam Libyae et Pentapolis, Syriae, Pamphyliae, Asiae, Cappadociae, sacerdotes, aliarumque provinciarum, ad quorum instar etiam vos confido eum suscipere. Multis itaque mihi contra nocentes remediis existentibus, etiam hoc inventum est utile medicamen: quia convertuntur seducti ab eis populi, nunc nostris sacerdotibus obedientes, et ad poenitentiam per eos accedere festinantes. Salutate ad invicem fraternitatem quae apud vos est. Valere vos in Domino opto, charissimi. Sunt autem qui anathematizati sunt, ex presbyteris quidem Arius, ex diaconibus autem Achillas, Euzoius, Aithalis, Lucius, Sarmatius, Julius, Menas, alter Arius, et Helladius. Consona his direxit et Philogonio Antiochenae praesuli civitatis, et Eustathio, qui tunc Beroeensem gubernabat Ecclesiam, et aliis apostolicorum dogmatum defensoribus. Sed neque Arius quiescere passus est; scripsit enim et ipse concordibus suis. Quia vero nihil falsi contra eum scripsit sacratissimus Alexander, ipse Arius litteris suis scriptis ad Nicomediensem Eusebium protestatus est. Quam epistolam inserere non", + "candidate_score": 0.692758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_37_39", + "bdc_text": "Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus . His aetate paulo inferiores sunt Ioannes Chrysostomus , Cyrillus et Theodoretus , quorum omnium scripta adhuc extant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_822", + "psc_text": "Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam celebrata, et Liberii litteras, Italorumque, Afrorum, atque Gallicanorum, nec non Siculorum. Detulerant enim horum litteras legati de Lampsaco destinati, ut considerarent omnium numerum sibimet concordantium. Plurima namque multitudo concilium Ariminense vincebat; pariterque scripserunt, ut in Tarsum Ciliciae convenirent certa die; et illi quidem hoc modo alterutros invitabant. Cumque synodus pararetur in Tarsum, convenientes in Antiochia Cariae, quasi 34 Asiani pontifices studium quidem concordiae ecclesiasticae collaudabant, consubstantialitatis vero nomen respuentes, fidem in Antiochia et Seleucia prolatam roborare nitebantur, 314 tanquam Luciani martyris existentem, et multorum sudoribus a progenitoribus suis approbatam. Verum imperator studio Eudoxii synodum in Cilicia celebrari prohibuit. SOZOMEN., lib.", + "candidate_score": 0.692726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35_37", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent . Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1081", + "psc_text": "ab Eudoxio, qui eum Cyzici ordinavit episcopum, segregatus est occasione accepta, eo quod Aetium doctorem ejus expulsum suscipere noluisset. Reliqui vero ab eo per schismata diversa partiti sunt. Prius itaque Theophronius quidam Cappadox ab Eunomio versare contentiones edoctus, et aliquid de Aristotelis Categoriis, et Περὶ ἑρμηνείας intelligens, fecit libros quos De Exercitio mentis attitulavit. Is ergo cum offendisset consectatores suos, tanquam recedens ab eis, expulsus est; et seorsum colligens de suo nomine haeresim dereliquit. In Constantinopoli vero quidam Eutychius, ex tepidissima quaestione ab Eunomianis divisus, hactenus collectas seorsum facit, vocanturque horum alii Eunomiatheophroniani, alii vero Eunomioeutychiani. Verumtamen isti baptisma corruperunt; non enim in Trinitate, sed in Christi morte baptizant. SOCRATES, lib. V, cap. 22 et 23. Edit. Christ. Vales. cap. 23 et 24, p. 291. CAPUT XLI. De divisione Macedonianorum. Facta est igitur quodam tempore etiam inter Macedonianos divisio, cum Eutropius presbyter seorsum colligeret, et nequaquam ei Carterius consentiret. Fuerunt", + "candidate_score": 0.692189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20_22", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_652", + "psc_text": "Gallicanis episcopis, quippe cum primus ab exsilio remeasset ( An. Dom. 364). Uterque ergo fortiter in fide laboraverunt. Sed Hilarius tanquam disertus suis libris satisfactionem de Trinitatis consubstantialitate conscripsit. Quibus hoc sufficienter exposuit, et vehementer Arianorum dogma destruxit. Haec itaque post breve eorum exsilii tempus celebrata noscuntur. SOCRATES, lib. III, cap. 8; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 181. CAPUT XXV. De Macedonianis. Ea siquidem tempestate Macedonii sectatores, et Eleusii, Eustathii, atque Sophronii, omnes ab uno Macedonio nuncupati sunt, conciliaque frequentia faciebant. Et convocantes qui in Seleucia eos secuti fuerant, anathematizaverunt alterius partis episcopos, id est consentientes Acacio; fidemque Ariminensis concilii respuentes, ea magis quae fuerant recitata apud Seleuciam et apud Antiochiam exposita firmaverunt. Qui dum requisiti fuissent ab aliquibus dicentibus: Vos, qui nunc Macedoniani vocamini, si aliud sapitis quam sectatores Acacii, cur eorum hactenus, tanquam eadem sapientium estis communione participati? Ita venenose responderunt per Sophronium Pompeiopoleos Paphlagonensem episcopum. Occidentales,", + "candidate_score": 0.691963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac nos quoque felices essemus , si nullae essent opiniones cum sana doctrina pugnantes , quas illustri confessione refellere oporteret , tum enim facile omnes uno hoc symbolo contenti nullam praeterea confessionem a quoque exigeremus . Nunc vero primum papistae multum a vera religione deflexerunt , deinde ecclesiam turbarunt anabaptistae , qui et ipsi non uno tantum in dogmate a pura doctrina dissentiunt , praeterea Servetus habet suos discipulos , qui de deo et de aliis partibus christianae doctrinae absurdas , ne dicam impias , opiniones spargunt . Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_988", + "psc_text": "Jam enim semel formam dedimus ( Ed. V., didicimus), ut qui semetipsum cognoverit Christianum, illud servet quod ab apostolis noscitur esse contraditum, dicente sancto Paulo: Si quis vobis annuntiaverit praeter id quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . Christus enim Filius Dei, Dominus noster, humano generi per propriam passionem salutem plenissimam condonavit, ut totum hominem delictis obnoxium peccatis omnibus liberaret. Hunc si quis in deitate sive in humanitate minus aliquid dixerit habuisse, plenus spiritu diaboli, gehennae semetipsum filium demonstravit. Cur itaque rursus a me quaeritis damnationem Timothei? Qui et hic judicio apostolicae sedis, praesente quoque Petro Alexandrinae civitatis episcopo, cum Apollinari suo doctore damnatus est, et in die judicii tormenta debitaque supplicia sustinebit. Si vero quibusdam levioribus ille suadet, veluti quamdam spem habens, qui veram spem in Christi confessione mutavit, sciant, se cum isto similiter perituros, cum quo ecclesiasticae regulae resultabunt. Deus vos incolumes custodiat, filii charissimi. THEODORETUS, lib.", + "candidate_score": 0.691734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_764", + "psc_text": "orthodoxumque concilium, consubstantialem Patri esse Filium; et non sic intelligimus consubstantialem, sicuti dudum quidam exposuerunt, non vere subscribentes, et nunc alii illos vocantes Patres, virtutem sermonis respuunt, et sequuntur eos, qui per consubstantialitatem similitudinem significatam esse scripserunt; eo quod nulli reliquarum creaturarum per eum factarum similis sit Filius, nisi tantummodo Patri. Sed qui haec exponunt, creaturam praecipuam Dei Filium impie dogmatizant. Nos itaque sapimus, sicut etiam concilia nuper Romae et in Galliis celebrata, unam esse eamdemque substantiam Patris, et Filii, et Spiritus sancti in tribus personis, quod est in tribus perfectis subsistentiis. Confitemur autem secundum Nicaenam expositionem, et incarnatum Filium Dei consubstantialem ex Virgine sancta Maria, et in hominibus inhabitasse, et complesse dispensationem pro nobis omnem in nativitate, et passione, et resurrectione, et in coelos ascensione; et iterum venturum, ut reddat nobis similitudinem divinam; a semetipso Deum existentem carnigerum, et hominem Deiferum. His ergo quae praedicta sunt, contraria sapientes anathematizamus,", + "candidate_score": 0.691525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_37_39", + "bdc_text": "Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus . His aetate paulo inferiores sunt Ioannes Chrysostomus , Cyrillus et Theodoretus , quorum omnium scripta adhuc extant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_922", + "psc_text": "exponere, venit illic, expositiones magniloqui illius auditurus. A quo veram philosophiam eruditus, evocantibus parentibus remeavit ad patriam. Ubi primo quidem, dum esset adhuc laicus, plurima signa fecit, languores curando, daemones per epistolas expellendo, paganosque sermonibus et operibus sibimet subjugando. Hujus meminit et Pamphilus martyr, et Eusebius in libris quos de Origene conscripsit. Fuit ergo Gregorius antiquus iste, discipulus Origenis, et alter Nazianzenus, fraterque Basilii. Fuitque alius Gregorius Alexandrinus, Arianus. SOCRATES, lib. IV, cap. 22. Edit. Christ. Vales. cap. 27, p. 244. CAPUT IX. Quod Novatiani festivitatem Paschae mutaverint, et de schismate inter Cornelium Romanum episcopum et Novatum facto pro recipiendis errantibus. Ea tempestate Novatiani, habitantes in Phrygia, festivitatem Paschae mutaverunt. Quomodo autem gestum sit dicam: primo tamen referens, cujus rei gratia circa Phrygum Paphlagoniorumque gentes severius ecclesiastica regula conservetur. Novatus presbyter se ab Ecclesiae Romanae communione suspendit, quoniam Cornelius episcopus fideles qui sacrificaverant tempore factae persecutionis a Decio, in communione", + "candidate_score": 0.691144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_30_32", + "bdc_text": "Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_172", + "psc_text": "examinatione sequi sententias antiquorum. Plurimi vero tunc convenientium episcoporum et sequentium eos clericorum, scientes disputare, hujusmodi elocutionum arte exercitati claruerunt, et imperatori atque his qui circa eum erant noti sunt facti. Ex illis enim et Athanasius tunc diaconus existens, dum cum Alexandro esset episcopo, hujus studii pars esse maxima videbatur, nec non et quidam Graecorum philosophorum opportune harum disputationum quaestione participati sunt: alii quidem quale esset hoc dogma studentes agnoscere; alii vero nuper inchoante Graecorum religione deperire, Christianis infensi, dogmatis sacramenta ad verborum certamina protrahebant, ita ut contra se seditiones exercerent, certaminaque sibimet inferrent, et saepius ex adverso contenderent. SOZOMEN., lib. I, cap. 16. Edit. Christ. Vales. 17, p. 430 CAPUT III. De laico simplici confessore virum dialecticum superante, et de sene simplici, philosopho Christianum dogma pandente. Cumque plurimi disputationis delectatione traherentur, unus quidam ex confessoribus laicis simplicem habens sensum, dialecticis obviavit, dicens: Audite igitur, Christus et apostoli non nobis", + "candidate_score": 0.69114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35_37", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent . Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_651", + "psc_text": "obstrictus, dum per suum diaconem promisisset ratum se habiturum quod fuisset a concilio definitum. Quapropter ipse quidem Ecclesiae tenens fidem, in Sardiniam ad proprium remeavit thronum. Hi vero qui prius cum eo contristati fuerant, hactenus ab Ecclesia segregantur. Verum Eusebius adinstar optimi medici iter faciens per Orientem, infirmos fide recreabat, imbuens atque docens praedicationibus ecclesiasticis universos. Hinc transiens venit in Illyricum; et inde rursus Italiam peragrans, haec ipsa pronuntiabat. SOCRATES, lib. III, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 9, p. 180. CAPUT XXIV. De Hilario Pictaviensi. Verum Hilarius Pictaviensis secundae Aquitaniae pontifex, rectae fidei dogmata dudum praeseminaverat tam Italis quam Gallicanis episcopis, quippe cum primus ab exsilio remeasset ( An. Dom. 364). Uterque ergo fortiter in fide laboraverunt. Sed Hilarius tanquam disertus suis libris satisfactionem de Trinitatis consubstantialitate conscripsit. Quibus hoc sufficienter exposuit, et vehementer Arianorum dogma destruxit. Haec itaque post breve eorum exsilii tempus celebrata noscuntur. SOCRATES, lib. III,", + "candidate_score": 0.69107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_45_47", + "bdc_text": "Et quia in Hilario est singularis obscuritas , adeo ut eum frustra legi ab imperitioribus existimet Hieronymus , cuperemus , princeps illustrissime , vestros antitrinitarios versari in eius lectione ac non tantum particulas aliquas excerpere , sed totum corpus doctrinae illius diligenter expendere , conferre cum eo et Graecos , ex quibus ille haud dubie multa desumpsit , et Latinos , quibuscum nunquam illi ulla fuit controversia , et ita haec inter se conferre , non ut loca in speciem pugnantia inter se committant , sed ut obscuriora loca explicent per ea , quae sunt magis perspicua . Hoc si illi fecerint , forte Hilarium honorarium arbitrum in hac causa non omnino defugiemus , sic tamen ut ille non tanquam Verres aliquis ex suo unius arbitrio pronuntiet , sed ut Aquilius bonus et aequus praetor ius primum divinum consulat et deinde eius peritos interpretes Athanasium , Basilium et reliquos in consilium adhibeat , atque ita demum secundum ius et aequum ex consilii sententia causa cognita sententiam ferat . Etsi autem pluribus de patribus egimus , princeps illustrissime , non tamen ideo patres scripturis anteponimus , sed movit nos rei indignitas tot optimos et antiquissimos scriptores una sententia reiici et sophistices damnari , quos hactenus nemo unquam vir bonus et orthodoxus hoc nomine accusavit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_450", + "psc_text": "imbutus erat Aetius, et divinarum litterarum ignarus, tantummodo in contentionibus praeparatus, quod etiam quilibet rusticus facere potest. Et dum nec veteres, qui eloquia Christiana fuerant interpretati, legisset, asserebat se multum gaudere libris Clementis et Africani, nec non Origenis, cum utique fuerint illi viri totius sapientiae virtutibus eruditi. Fecit igitur is epistolas ad imperatorem Constantium, 264 et ad alios quosdam, contentiones involvens et quaedam commenta conficiens. Quamobrem etiam Sine Deo vocabatur. Et licet eadem quae Arius vindicaret, tamen a suis non valentibus intelligere perplexiones syllogismorum ejus, cum eadem quae ille saperet, putabatur haereticus. Et propterea eorum pulsus Ecclesia credebatur, cum ipse illis potius communicare noluisset. Hactenus enim ex illis sunt qui tunc quidem Aetiani, nunc autem Eunomiani vocantur. Posteriore namque tempore Eunomius notarius ejus, eruditus ab eo, editionem ejus haereticam divulgavit. Sed de Eunomio locis convenientibus explanabimus. SOCRATES, lib. II, cap. 28. Edit. Christ. Vales. cap. 35, p. 129. CAPUT XIV.", + "candidate_score": 0.691068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_21_23", + "bdc_text": "Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_815", + "psc_text": "ineptae suspicionis abjicientes, non solum sermone eam, sed etiam scriptura currente professi sunt. Cujus exemplar his litteris subdere necessarium judicavimus; ne ullam occasionem haereticis ad exercendas insidias denuo relinquamus: quibus iterum flammas propriae malitiae commoventes, incendia discordiarum consuete resuscitent. Haec insuper sunt professi charissimi fratres nostri Eustathius, Sylvanus, atque Theophilus vestram charitatem semper hanc fidem habuisse, et hanc usque ad terminum custodire, id est in Nicaena urbe a trecentis decem et octo episcopis orthodoxis approbatam, quae perfectam continet veritatem et os totius haereticae multitudinis [ Ms. Lyr., pravitatis] obstruit atque dissolvit. Non enim spontaneo motu, sed nutu divino tantorum episcoporum numerus aggregatus est contra vesaniam Arii, quanto numero beatus Abraham 313 tanta millia fide destruxit. Quae fides, dum in substantia et nomine consubstantialitatis continetur, velut quoddam munitissimum et inexpugnabile castrum, omnia jacula et molitiones Arianae incredulitatis decenter evitat. Cum igitur omnes Occidentales episcopi Arimino congregati, quando eos Arianorum collegit vesania,", + "candidate_score": 0.690982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31_33", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt . Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_314", + "psc_text": "et velut calamum ventis accedentibus agitari, praesumpsit contra evangelica dogmata bellum assumere, et adversus Ecclesias asperrimam erigere tempestatem. Dicebat enim esse culpabiles qui consubstantialitatis vocem, quae scripta non inveniretur, in fidei doctrina posuissent, quod inter sacerdotes et eos discordiam generaret. Hinc ergo Athanasium et ejus sectatores accusans, insidias instruebat. Hujus cooperatores erant Eusebius et Theogonius, et Theodorus Perinthius, qui eloquentior videbatur, et scripsit explanationes Evangeliorum, quem plurimi Herocleioten vocant ( An. Dom. 341). Isti namque saepius videntes imperatorem, reversionem Athanasii multorum causam asserebant esse malorum; et non solum Aegyptum, sed etiam Palaestinam, et Phoenicen, vicinasque gentes ejus gratia dicebant esse turbatas. Proinde hujusmodi verbis levissimam obsidentes imperatoris intentionem, suaserunt ut Athanasium ab Ecclesia rursus expelleret. Qui agnoscens eorum consilium, ad partes Hesperias abiit. THEODORETUS, lib. II, cap. 3, p. 70. CAPUT VI. Quid de Athanasio Julius decrevit episcopus. Verum Eusebius ejusque consortes calumnias in Athanasium factas Julio Romano pontifici destinaverunt.", + "candidate_score": 0.690808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_42_44", + "bdc_text": "Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ? An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ? Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.690744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_38_40", + "bdc_text": "Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus . His aetate paulo inferiores sunt Ioannes Chrysostomus , Cyrillus et Theodoretus , quorum omnium scripta adhuc extant . Atque hi quidem Graeci omnes fuerunt , apud Latinos autem Hilario coaevi fuerunt Ambrosius , Victorinus Afer , Hieronymus et his aetate non multum est inferior , doctrina vero et pietate nulli secundus d. Augustinus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_922", + "psc_text": "exponere, venit illic, expositiones magniloqui illius auditurus. A quo veram philosophiam eruditus, evocantibus parentibus remeavit ad patriam. Ubi primo quidem, dum esset adhuc laicus, plurima signa fecit, languores curando, daemones per epistolas expellendo, paganosque sermonibus et operibus sibimet subjugando. Hujus meminit et Pamphilus martyr, et Eusebius in libris quos de Origene conscripsit. Fuit ergo Gregorius antiquus iste, discipulus Origenis, et alter Nazianzenus, fraterque Basilii. Fuitque alius Gregorius Alexandrinus, Arianus. SOCRATES, lib. IV, cap. 22. Edit. Christ. Vales. cap. 27, p. 244. CAPUT IX. Quod Novatiani festivitatem Paschae mutaverint, et de schismate inter Cornelium Romanum episcopum et Novatum facto pro recipiendis errantibus. Ea tempestate Novatiani, habitantes in Phrygia, festivitatem Paschae mutaverunt. Quomodo autem gestum sit dicam: primo tamen referens, cujus rei gratia circa Phrygum Paphlagoniorumque gentes severius ecclesiastica regula conservetur. Novatus presbyter se ab Ecclesiae Romanae communione suspendit, quoniam Cornelius episcopus fideles qui sacrificaverant tempore factae persecutionis a Decio, in communione", + "candidate_score": 0.690325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_30_32", + "bdc_text": "Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_166", + "psc_text": "in Constantini Vita haec ita dicit. THEODORETUS lib. I. cap. 7, p. 24. Cunctarum igitur Ecclesiarum quae totam Europam, Libyamque, et Asiam replebant, simul erant ministrorum Dei congesta cacumina; unaque orationis domus tanquam a Deo dilatata intrinsecus ferebat omnes in idem, Syros simul, et Cilicas, Phoenicasque, et Arabes, atque Palaestinos, inter hos et Aegyptios, Thebaeos, Libyas, nec non et qui ex Mesopotamia oriuntur, sed etiam Persa ad concilium venit episcopus. Verum nec Scytha defuit ex eorum choro, Pontusque, et Asia, Phrygia, et Pamphylia viros probatissimos praebuerunt. Aderant Thraces, et Macedones, Achivi et Epirotae, et horum quoque interius habitantes. Ipse autem Hispanorum valde famosus Osius unus erat, et simul plurimis assidebat. De regia vero civitate praesul Alexander propter senectutem defuit; presbyteri vero praesentes locum ejus implebant. Talem itaque a saeculo solus unus imperator Constantinus Christo coronam vinculo pacis exornans, suo Salvatori de victoria inimicorum et hostium Deo docibilem [ ed. et", + "candidate_score": 0.690314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_764", + "psc_text": "orthodoxumque concilium, consubstantialem Patri esse Filium; et non sic intelligimus consubstantialem, sicuti dudum quidam exposuerunt, non vere subscribentes, et nunc alii illos vocantes Patres, virtutem sermonis respuunt, et sequuntur eos, qui per consubstantialitatem similitudinem significatam esse scripserunt; eo quod nulli reliquarum creaturarum per eum factarum similis sit Filius, nisi tantummodo Patri. Sed qui haec exponunt, creaturam praecipuam Dei Filium impie dogmatizant. Nos itaque sapimus, sicut etiam concilia nuper Romae et in Galliis celebrata, unam esse eamdemque substantiam Patris, et Filii, et Spiritus sancti in tribus personis, quod est in tribus perfectis subsistentiis. Confitemur autem secundum Nicaenam expositionem, et incarnatum Filium Dei consubstantialem ex Virgine sancta Maria, et in hominibus inhabitasse, et complesse dispensationem pro nobis omnem in nativitate, et passione, et resurrectione, et in coelos ascensione; et iterum venturum, ut reddat nobis similitudinem divinam; a semetipso Deum existentem carnigerum, et hominem Deiferum. His ergo quae praedicta sunt, contraria sapientes anathematizamus,", + "candidate_score": 0.68999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_21_23", + "bdc_text": "Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1081", + "psc_text": "ab Eudoxio, qui eum Cyzici ordinavit episcopum, segregatus est occasione accepta, eo quod Aetium doctorem ejus expulsum suscipere noluisset. Reliqui vero ab eo per schismata diversa partiti sunt. Prius itaque Theophronius quidam Cappadox ab Eunomio versare contentiones edoctus, et aliquid de Aristotelis Categoriis, et Περὶ ἑρμηνείας intelligens, fecit libros quos De Exercitio mentis attitulavit. Is ergo cum offendisset consectatores suos, tanquam recedens ab eis, expulsus est; et seorsum colligens de suo nomine haeresim dereliquit. In Constantinopoli vero quidam Eutychius, ex tepidissima quaestione ab Eunomianis divisus, hactenus collectas seorsum facit, vocanturque horum alii Eunomiatheophroniani, alii vero Eunomioeutychiani. Verumtamen isti baptisma corruperunt; non enim in Trinitate, sed in Christi morte baptizant. SOCRATES, lib. V, cap. 22 et 23. Edit. Christ. Vales. cap. 23 et 24, p. 291. CAPUT XLI. De divisione Macedonianorum. Facta est igitur quodam tempore etiam inter Macedonianos divisio, cum Eutropius presbyter seorsum colligeret, et nequaquam ei Carterius consentiret. Fuerunt", + "candidate_score": 0.68981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_30_32", + "bdc_text": "Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1080", + "psc_text": "Agapio discordiam habuisset, quem ipse episcopum fecerat Ephesi. Verum isti non propter religionem, sed propter praesulatum inimicitias inter se bellaque gesserunt. Gothi namque defendebant Agapium. Quamobrem plurimi clericorum eorum vanam gloriam fugientes, ad fidem consubstantialitatis utiliter accesserunt. Ariani siquidem triginta quinque annis divisi sunt inter alterutros, postea sub imperio Theodosii junioris consulatu Plintae ( An. Dom. 419) ab haeresi Psathyrianorum recedentes, uniti sunt, veluti lege decernentes nunquam capitulum propter quod divisi fuerant memorare. Sed hoc apud Constantinopolim gestum est. Verum in aliis civitatibus sub divisione manserunt. Haec de Arianis. Verum nec Eunomiani sine divisione manserunt. Nam et ipse Eunomius dudum ab Eudoxio, qui eum Cyzici ordinavit episcopum, segregatus est occasione accepta, eo quod Aetium doctorem ejus expulsum suscipere noluisset. Reliqui vero ab eo per schismata diversa partiti sunt. Prius itaque Theophronius quidam Cappadox ab Eunomio versare contentiones edoctus, et aliquid de Aristotelis Categoriis, et Περὶ ἑρμηνείας intelligens, fecit libros quos", + "candidate_score": 0.689451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_38_40", + "bdc_text": "Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus . His aetate paulo inferiores sunt Ioannes Chrysostomus , Cyrillus et Theodoretus , quorum omnium scripta adhuc extant . Atque hi quidem Graeci omnes fuerunt , apud Latinos autem Hilario coaevi fuerunt Ambrosius , Victorinus Afer , Hieronymus et his aetate non multum est inferior , doctrina vero et pietate nulli secundus d. Augustinus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_920", + "psc_text": "multos ederet libros. Qui et de Trinitate tres libros fecit, et Origenis opus De Principiis, id est Περὶ Ἀρχῶν, interpretatus, in eis explanationes reliquit eximias. Fertur enim cum Antonius Valentis tempore propter Arianos venisset in Alexandriam, vidisse Didymum, eique dixisse: Non te conturbet, o Didyme, amissio sensibilium oculorum; tales etenim oculi tibi desunt quibus et muscae et pulices noscere possunt. Sed gaude potius quoniam habes oculos quibus etiam angeli contuentur, per quos videtur Deus, et ejus lumen inspicitur. SOCRATES, lib. IV, cap. 20. Edit. Christ. Vates. cap. 25, p. 240. Didymus ab infantia privatus oculis, grammaticam, rhetoricam, arithmeticam, geometriam, et astronomiam, et syllogismos Aristotelis, et eloquentiam Platonis auditu didicit; non quasi haec veritatem erudirent, sed tanquam adversus mendacium arma veritatis existerent. THEODORETUS, lib. IV cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 192. Et quoniam aliqui ex nominis similitudine noscuntur errare, necessarium est ostendere quoniam alter est Gregorius Ponticus, ortus", + "candidate_score": 0.689393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35_37", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent . Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_972", + "psc_text": "hoc malum viri sanctissimi Constantinopoli congregati. Et dum Aegyptii maxime se pro ejus ordinatione separassent, sacra officia cum Gregorio celebrabant. At ille graviter ferens rursus factam divisionem, exorabat universos ut laude dignum virum quaererent, quem pontificem ordinarent. Tunc illi ejus verbis acquiescentes, Nectarium generis nobilitate decoratum constituerunt Constantinopolitanae civitatis episcopum; Maximum vero Apollinaris contagio laborantem, nudatum pontificali dignitate projecerunt. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 206. Tunc etiam regulam protulerunt ut Constantinopolitanus episcopus haberet honoris privilegia post pontificem Romanum, eo quod sit nova Roma. Firmaveruntque rursus Nicaenam fidem, et patriarchas constituerunt, distribuentes provincias, ut episcopi uniuscujusque dioecesis ad Ecclesias non irent extraneas. Hoc enim primitus propter persecutionis tempus indifferenter agebatur. Distribuerunt itaque Nectario quidem maximam civitatem et Thraciam; Ponticam vero dioecesim Helladio, qui post Basilium fuit; Caesaraeam Cappadociae Gregorio Nysseno, Basilii germano; Troilo quoque Melitenae Armeniae jus patriarchae dederunt; Asianam vero dioecesim Iconii Amphilochius est sortitus; Optimus autem Antiochiae Pisidiae;", + "candidate_score": 0.689283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_32_34", + "bdc_text": "Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt . Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur . Sic aetate d. Augustini doctrina de gratia dei , de nostrae naturae corruptione , de viribus liberi arbitrii , quando de his rebus Pelagius litem movit , magis illustrata est quam aliquot ante seculis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.688455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35_37", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent . Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_314", + "psc_text": "et velut calamum ventis accedentibus agitari, praesumpsit contra evangelica dogmata bellum assumere, et adversus Ecclesias asperrimam erigere tempestatem. Dicebat enim esse culpabiles qui consubstantialitatis vocem, quae scripta non inveniretur, in fidei doctrina posuissent, quod inter sacerdotes et eos discordiam generaret. Hinc ergo Athanasium et ejus sectatores accusans, insidias instruebat. Hujus cooperatores erant Eusebius et Theogonius, et Theodorus Perinthius, qui eloquentior videbatur, et scripsit explanationes Evangeliorum, quem plurimi Herocleioten vocant ( An. Dom. 341). Isti namque saepius videntes imperatorem, reversionem Athanasii multorum causam asserebant esse malorum; et non solum Aegyptum, sed etiam Palaestinam, et Phoenicen, vicinasque gentes ejus gratia dicebant esse turbatas. Proinde hujusmodi verbis levissimam obsidentes imperatoris intentionem, suaserunt ut Athanasium ab Ecclesia rursus expelleret. Qui agnoscens eorum consilium, ad partes Hesperias abiit. THEODORETUS, lib. II, cap. 3, p. 70. CAPUT VI. Quid de Athanasio Julius decrevit episcopus. Verum Eusebius ejusque consortes calumnias in Athanasium factas Julio Romano pontifici destinaverunt.", + "candidate_score": 0.687098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20_22", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_576", + "psc_text": "Tribus enim apertis digitis, et denuo clausis, et uno tantum digito rursus extenso, pollicis schemate divulgabat: quia tres unum sunt. Deinde archidiacone ejus manum, ore dimisso, tenente, libera voce clamabat, Nicaenum servari debere concilium. SOZOMEN., lib. IV, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 587. Contra hanc doctrinam Ariani calumniae linguas exacuerunt, Sabellianum asserentes sanctum esse Meletium. Ob quam rem principi suaserunt ut in propriam provinciam exsilio mitteretur. Et supradictus Euzoius aperte Arianum dogma laudavit; hunc enim cum Ario magnus Alexander diaconatu privaverat. Hoc itaque facto, Christianus populus ab haereticis divisus, in apostolicam ecclesiam positam loco qui dicitur Vetus, conveniebat. Annis namque triginta postquam magnus Eustathius fuerat expulsus, orthodoxi Arianorum onera sunt perpessi, rerum mutationem utilem sustinentes. THEODORETUS, lib. II, cap. 31, p. 120. Sequacibus enim Meletii communicare noluerunt hi qui ab initio Nicaenum dogma servaverant: dicentes, quia ex Ariano decreto Meletius fuerit ordinatus, et sequaces ejus ab illo", + "candidate_score": 0.68707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_30_32", + "bdc_text": "Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_534", + "psc_text": "haberet ecclesiam, id est Eusebii Pamphili, post quem ejus tenebat episcopatum, et gloriabatur eum se habuisse doctorem. Et cum talis esset, persuadebat facile quod volebat. Cum igitur Constantinopoli ex utroque concilio essent episcopi viginti, et alii qui casu praesentes erant; primo quidem jubetur ut de Aetii quaestione judicaret, praesentibus maximis proceribus, Honoratus, quem non ante multum tempus imperator ab urbe Roma revertens, primum praefectum urbis Constantinopolitanae constituit. Postea vero, etiam ipso Constantio cum judicibus audiente, capitur circa fidem Aetius aegrotare; ita ut etiam imperator et alii quasi circa blasphema ejus verba commoverentur. Dicitur autem Acacium eique consentientes primum se hanc haeresim ignorare finxisse, et sub velamento quodam egisse cum principe, ut ipse cum suis proceribus judicaret: credens Aetium non posse vinci sermonibus, et magis necessario capi judicantis auditus, ac sine contentione praevalere conamen haereseos. Cumque hoc perfici nequivisset, proferri scripturam prolatam ab Arimino, et a Seleuciae synodo missos hanc suscipere,", + "candidate_score": 0.686617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_14_16", + "bdc_text": "confessionem nostram desumptam ex prophetica et apostolica scriptura et veterum patrum testimoniis confirmatam . Facimus autem hoc pro more et consuetudine veteris ecclesiae , in qua omnibus temporibus pii doctores confutatis peregrinis dogmatibus breves aliquas fidei formulas conscripserunt , quibus sanam doctrinam complexi sunt . Nam symboli apostolici puritatem et simplicitatem , qua nos oportebat contentos esse , vafri homines variis artibus semper eludere conati sunt , dum verbis ambiguis subscribunt , re ipsa dissentiunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_173", + "psc_text": "lib. I, cap. 16. Edit. Christ. Vales. 17, p. 430 CAPUT III. De laico simplici confessore virum dialecticum superante, et de sene simplici, philosopho Christianum dogma pandente. Cumque plurimi disputationis delectatione traherentur, unus quidam ex confessoribus laicis simplicem habens sensum, dialecticis obviavit, dicens: Audite igitur, Christus et apostoli non nobis artem dialecticam tradiderunt, vanamque verborum fallaciam, sed puram scientiam [ ms. Lyr., conscientiam] fide et operibus bonis observandam. Haec dicente juvene et animo sene, praesentes quidem mirati sunt, dictumque probaverunt. Dialectici vero satisfactione suscepta cessarunt, rationem quippe simplicem veritatis audientes. SOCRATES, lib. I, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 20. Fertur enim et aliud: dum quidam eorum magnificentia sermonum extolleretur, et illuderet sacerdotibus, non pertulit ejus fastum [ ms. Lyr., factum] quidam senex simplex et innocens ac probatissimus confessorum; sed accessit adversus eum proferre sermonem. Hoc itaque factum petulantibus quidem et simplicem scientibus confessorem risum movit, maturioribus vero", + "candidate_score": 0.685927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35_37", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent . Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_575", + "psc_text": "summum apostolicae integritatis dogma servavit. Tertius autem magnus surrexit Meletius, et rectitudinem regulae in sacra disputatione monstravit. Nam veluti quodam pondere veritatis utens, et quod plus, et quod minus erat, evitavit. Cumque turba universa faveret, rogans ut brevem eis doctrinae daret imaginem: tres ostendens digitos, deinde colligens duos, et unum tendens, illam laudabilem protulit vocem Tria sunt quae intelliguntur, sed tanquam de uno disputamus. THEODORETUS, ibidem. CAPUT XLVIII. Quod, expulso Meletio, Euzoius Arianus Antiochiae sit ordinatus episcopus. Eo tempore fertur archidiaconem ejus Ecclesiae, adhuc eo loquente, extensa manu ejus os obstruxisse. At ille suam sententiam manu clarius quam voce signavit. Tribus enim apertis digitis, et denuo clausis, et uno tantum digito rursus extenso, pollicis schemate divulgabat: quia tres unum sunt. Deinde archidiacone ejus manum, ore dimisso, tenente, libera voce clamabat, Nicaenum servari debere concilium. SOZOMEN., lib. IV, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 587. Contra hanc doctrinam Ariani", + "candidate_score": 0.685561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_37_39", + "bdc_text": "Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit . Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus . His aetate paulo inferiores sunt Ioannes Chrysostomus , Cyrillus et Theodoretus , quorum omnium scripta adhuc extant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_973", + "psc_text": "irent extraneas. Hoc enim primitus propter persecutionis tempus indifferenter agebatur. Distribuerunt itaque Nectario quidem maximam civitatem et Thraciam; Ponticam vero dioecesim Helladio, qui post Basilium fuit; Caesaraeam Cappadociae Gregorio Nysseno, Basilii germano; Troilo quoque Melitenae Armeniae jus patriarchae dederunt; Asianam vero dioecesim Iconii Amphilochius est sortitus; Optimus autem Antiochiae Pisidiae; Aegyptum quoque Timotheo Alexandrino distribuerunt. Porro Ecclesiarum orientalium gubernationem ejus praesulibus commiserunt Pelagio Laodiceno et Diodoro Tarsi, Antiochenae Ecclesiae privilegia reservantes, quae tunc Meletio praesenti dederunt. Definierunt pariter, ut si quid in provincia qualibet emergeret, provinciae concilio finiretur. In his omnibus suum praebuit etiam imperator assensum. SOCRATES, lib. V, cap. 8, p. 265. Parvo siquidem tempore transeunte, sanctus quidem Meletius est defunctus, et ab omnibus sapientibus cum praeconiis maximis est sepultus. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 206. Aestate vero sequente, rursus plures episcopi ad Constantinopolim pro causis ecclesiasticis sunt reversi, ubi occidentalium episcoporum synodicam susceperunt epistolam, invitantem eos ad", + "candidate_score": 0.685458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31_33", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt . Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_478", + "psc_text": "18 et 19, p. 97. CAPUT XXI. Epistola concilii Ariminensis orthodoxorum episcoporum ad imperatorem Constantium. Divina jussione et praecepto pietatis tuae, olim dogmatizata confidimus. In Ariminum namque ex universis Occidentalibus civitatibus omnes convenimus simul episcopi, ut et fides catholicae cognosceretur Ecclesiae, et qui contraria sapiunt panderentur. Multum namque disceptantibus nobis invenimus optimum esse statutam fidem antiquitus permanere, quam etiam prophetae, evangelistae, nec non apostoli per Jesum Christum Dominum nostrum praedicasse noscuntur (qui et tui regni protector, tuaeque salutis auxiliator est), quatenus hanc tenentes custodiamus, et custodientes ad finem usque servemus. Incongruum enim nefariumque videtur ex his quae recte justeque definita sunt aliquid permutare, id est horum quae Nicaeae communiter cum gloriosissimo Constantino tuo patre et imperatore deliberata atque defixa sunt. Quorum doctrina atque sensus discurrit, et praedicatus est in omnium hominum auditus et mentes. Haec fides sola Arianam haeresim expugnavit et perdidit; per quam non illa sola, sed etiam reliquae", + "candidate_score": 0.685363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_30_32", + "bdc_text": "Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_152", + "psc_text": "eis collectas solemniter celebraret. Tunc illi una cum aliis episcopis in Palaestina congregati, tale decretum super petitione Arii protulerunt, jubentes eos collectas exercere sicuti prius; esse tamen subditos Alexandro pontifici, et deprecari semper ut ejus pace et communione fruerentur. Cumque etiam in Aegypto multis conciliis celebratis, haeresis pullularet, ita ut usque ad regalia perveniret, non mediocriter Constantinus imperator affligebatur, eo quod religione nuper inchoante crescere, multos a Christianitate dogmatum discordia revocaret [ ms. Lyr., a Christianitatis dogmate discordare videret]. Et propterea culpabat Arium et Alexandrum, eisque scribens arguebat, quia cum latere potuisset haec quaestio, eam deduxissent ad medium, et vehementi studio contentionis movissent quae nec quaerenda erant, nec ab initio cogitanda, aut cogitata potius taciturnitati jure tradenda, cum utique ab alterutris non sejungi potuissent, licet ex aliqua parte dogmatis dissonarent. Alexandro siquidem et Ario, aliquando culpans, aliquando suadens, talia scripsit, quarum litterarum partem hic poni non est incongruum. Tota enim", + "candidate_score": 0.685357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_43_45", + "bdc_text": "An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ? Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur . Et quia in Hilario est singularis obscuritas , adeo ut eum frustra legi ab imperitioribus existimet Hieronymus , cuperemus , princeps illustrissime , vestros antitrinitarios versari in eius lectione ac non tantum particulas aliquas excerpere , sed totum corpus doctrinae illius diligenter expendere , conferre cum eo et Graecos , ex quibus ille haud dubie multa desumpsit , et Latinos , quibuscum nunquam illi ulla fuit controversia , et ita haec inter se conferre , non ut loca in speciem pugnantia inter se committant , sed ut obscuriora loca explicent per ea , quae sunt magis perspicua .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1265", + "psc_text": "Sed de his maxima quaestio nata est et tumultus, ita ut universalis synodus ageretur. Ego vero legens Nestorii libros, quae intellexisse comperi hunc virum, et cum veritate conspexi, neque pro ejus inimicitiis, neque pro gratia alterius explanabo. Non mihi videtur Nestorius, neque Samosatenum secutus Paulum, neque Photinum, neque omnino purum hominem dixisse Christum; sed sermonem tantummodo quasi metuendum expavisse; et hoc passum, quia decenter non erat eruditus. Qui dum naturaliter eloquens fuisset, se putabat doctum, et libris antiquorum interpretum dedignabatur incumbere, omniumque se meliorem putabat esse: ignorans quia in catholica Joannis Epistola in antiquis exemplaribus habeatur: Omnis spiritus qui solvit Jesum a Deo non est (I Joan. IV, 3) . Hunc enim sensum ex veteribus exemplaribus abstulerunt, qui separare volunt ab hominis dispensatione divinitatem. Quapropter veteres interpretes hoc ipsum dedignati sunt [ ms. Theod., designaverunt], quia aliqui adulterati sunt hanc epistolam, solvere hominem a Deo volentes. Est enim humanitas 376", + "candidate_score": 0.685295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35_37", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent . Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1262", + "psc_text": "cognoscens instantiam Nestorii adversus haereticos, Macedonianos et ipse persequi festinabat, quasi patriarchae imitatus imaginem. Porro Macedoniani aliquantulum sunt perpessi. Cumque Antonius vehementer insisteret, jam molestiam non ferentes, ad scelus se durissimum contulerunt. Mittentes etenim quosdam viros, et quod rectum est secundo loco ponentes, interemerunt eum. Hoc factum Macedonianorum, Nestorio majoris persecutionis dedit occasionem. Persuasit enim imperatoribus ut eorum ecclesiae tollerentur. Quamobrem Constantinopoli eis ecclesia ablata est ante murum veterem posita civitatis, et in Cyzico, et aliae plurimae quas habebant in Hellesponto: quorum aliqui ad ecclesiam confugerunt, in consubstantialitatis fide consentientes. Sed, sicut ait Scriptura, Ebriosis vinum non deest, neque contentiosis lites: sic quoque Nestorio amanti persecutiones evenit ut persequeretur semper Ecclesiam Dei. SOCRATES lib. VII, cap. 31, p. 372. Erat cum eo Anastasius presbyter ab Antiochia pariter destinatus, quem nimis honorabat, et veluti consiliarium habebat in causis. Aliquando igitur coram ecclesia Anastasius docens, ait: Dei genitricem Mariam nullus appellet. Maria", + "candidate_score": 0.68517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_372", + "psc_text": "autem et credimus et affirmamus, et sic intelligimus, quoniam sacra Scriptura locuta est: Ego et Pater unum sumus, propter essentiae unitatem, quae est una et eadem Patris et Filii, et credimus semper sine principio et sine termino hunc regnare cum Patre, et non habere nec tempus, nec defectum ejus imperium, quia semper est; nunquam enim esse coepit, ideoque nec deficere poterit. Credimus et percipimus Paracletum sanctum Spiritum, quem nobis ipse Dominus promisit et destinavit, et eum credimus missum. Sed is passus non est, sed homo, quo indutus est, quem assumpsit ex Maria Virgine, qui pati potuit sicut mortalis. Deus autem immortalis est. Credimus quia tertia die resurrexit, non Deus in homine, sed homo in Deo resurrexit, quem et obtulit Patri suo donum, quem utique liberavit. 253 Credimus autem quoniam opportuno tempore atque definito omnes et de omnibus ipse judicabit. Tanta siquidem eorum stultitia, et ita crassitudine tenebrarum eorum mens excaecata", + "candidate_score": 0.684215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac nos quoque felices essemus , si nullae essent opiniones cum sana doctrina pugnantes , quas illustri confessione refellere oporteret , tum enim facile omnes uno hoc symbolo contenti nullam praeterea confessionem a quoque exigeremus . Nunc vero primum papistae multum a vera religione deflexerunt , deinde ecclesiam turbarunt anabaptistae , qui et ipsi non uno tantum in dogmate a pura doctrina dissentiunt , praeterea Servetus habet suos discipulos , qui de deo et de aliis partibus christianae doctrinae absurdas , ne dicam impias , opiniones spargunt . Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_366", + "psc_text": "a nobis et omnibus anathema, eo quod verbum veritatis videantur esse cauponati. Apostolicum namque praeceptum est: Si quis vobis annuntiaverit praeter quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . His ergo nullum communicare denuntiate; nulla enim communio luci ad tenebras (II Cor. VI, 14) . Hos pellite procul ab omnibus [ ms. Lyr., ab hominibus]; nulla enim concordia Christo ad Belial. Servate vos, fratres charissimi, ut neque scribatis eis, neque eorum scripturas suscipiatis. Studete simul, vos charissimi fratres et comministri, tanquam spiritu praesentes nostro concilio consentire, atque subscriptione vestra decernere, quae ab omnibus ubique comministris nostris consonantia una serventur. Abdicamus autem illos, et extra terminos Ecclesiae catholicae procul abjicimus, qui non affirmant, quia Deus est Christus, sed aiunt, verus Deus non est, quia Filius est; sed verus Filius non est, ne genitus sit simul et ingenitus. Sic enim se intelligere natum profitentur, quia sic dixerunt, quod natum est factum est.", + "candidate_score": 0.683887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31_33", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt . Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_821", + "psc_text": "Athanasius irrationabilem furorem populi metuens, atque timens ne malorum faciendorum ipse causa esse videretur, quatuor mensibus semetipsum in sepulcro patris abscondit. Cumque propter ejus absentiam, seditionem desiderio ipsius populus excitasset, agnoscens imperator propter hoc Alexandriam esse turbatam, litteris indicavit, ut Athanasius licenter teneret Ecclesias. Et haec fuit causa ut usque ad Athanasii mortem Alexandrina non turbaretur Ecclesia. Quia vero post ejus mortem rursus Ariani eas Ecclesias invaserunt, post pauca narrabo. SOCRATES, lib. IV, cap. 12. Edit. Christ. Vales. cap. 13, p. 225. CAPUT XXVIII. De concilio Tyanensi, ubi litterae Liberii et Occidentalium sunt receptae. Illo siquidem tempore celebrabatur concilium in Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam", + "candidate_score": 0.683752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31_33", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt . Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_303", + "psc_text": "quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores licet sectarum diversitate differrent, apud paganos tamen Christiani esse putabantur, et similiter passionibus subjacebant, ac semetipsos propter communes persecutiones examinaro non poterant, et propterea facile inter se convenientes missas celebrabant. Et licet essent pauci, non tamen videbantur esse divisi. Post hanc vero legem neque publice in ecclesias poterant convenire, neque latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres", + "candidate_score": 0.683614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31_33", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt . Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_534", + "psc_text": "haberet ecclesiam, id est Eusebii Pamphili, post quem ejus tenebat episcopatum, et gloriabatur eum se habuisse doctorem. Et cum talis esset, persuadebat facile quod volebat. Cum igitur Constantinopoli ex utroque concilio essent episcopi viginti, et alii qui casu praesentes erant; primo quidem jubetur ut de Aetii quaestione judicaret, praesentibus maximis proceribus, Honoratus, quem non ante multum tempus imperator ab urbe Roma revertens, primum praefectum urbis Constantinopolitanae constituit. Postea vero, etiam ipso Constantio cum judicibus audiente, capitur circa fidem Aetius aegrotare; ita ut etiam imperator et alii quasi circa blasphema ejus verba commoverentur. Dicitur autem Acacium eique consentientes primum se hanc haeresim ignorare finxisse, et sub velamento quodam egisse cum principe, ut ipse cum suis proceribus judicaret: credens Aetium non posse vinci sermonibus, et magis necessario capi judicantis auditus, ac sine contentione praevalere conamen haereseos. Cumque hoc perfici nequivisset, proferri scripturam prolatam ab Arimino, et a Seleuciae synodo missos hanc suscipere,", + "candidate_score": 0.683557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_98_100", + "bdc_text": "Et quia Calvinus , fidelissimus ecclesiae minister , in illis nominatim impugnatur iam in domino quiescens , non dubitamus eius ecclesiae ministros , in qua ille docuit , causam hanc optimi patris defensuros . Nobis satis fuit fidem nostram , in qua hactenus summa plerophoria acquievimus , cels. tuae exponere ac deum rogamus , ut vestras ecclesias a contentiosis hominibus liberet et veram pacem et concordiam in plenitudine unius verae fidei illis largiatur . Amen .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_988", + "psc_text": "Jam enim semel formam dedimus ( Ed. V., didicimus), ut qui semetipsum cognoverit Christianum, illud servet quod ab apostolis noscitur esse contraditum, dicente sancto Paulo: Si quis vobis annuntiaverit praeter id quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . Christus enim Filius Dei, Dominus noster, humano generi per propriam passionem salutem plenissimam condonavit, ut totum hominem delictis obnoxium peccatis omnibus liberaret. Hunc si quis in deitate sive in humanitate minus aliquid dixerit habuisse, plenus spiritu diaboli, gehennae semetipsum filium demonstravit. Cur itaque rursus a me quaeritis damnationem Timothei? Qui et hic judicio apostolicae sedis, praesente quoque Petro Alexandrinae civitatis episcopo, cum Apollinari suo doctore damnatus est, et in die judicii tormenta debitaque supplicia sustinebit. Si vero quibusdam levioribus ille suadet, veluti quamdam spem habens, qui veram spem in Christi confessione mutavit, sciant, se cum isto similiter perituros, cum quo ecclesiasticae regulae resultabunt. Deus vos incolumes custodiat, filii charissimi. THEODORETUS, lib.", + "candidate_score": 0.682998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20_22", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_448", + "psc_text": "SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 545. CAPUT XIII. De Aetio haeretico. Igitur in Antiochia Syriae alter haeresiarchus emersit Aetius, cognomento Sine Deo ( An. Dom. 356). Is enim eadem quae Arius sapiebat; sed ab Arianis se segregabat, eo quod Arium in sua communione recepissent. Qui, sicuti praedictum est, aliud mente gerens, aliud voce confessus est; dum terminum synodi Nicaenae suscipiens subscripsisset, volens circumvenire tunc principem; propterea ergo Arianos Aetius declinabat. Erat namque is Aetius prius haereticus, et ferventissime defendere Arii dogma videbatur. Eruditus enim aliquantulum, Alexandriam reversus est. Et veniens in Antiochiam Syriae, unde oriundus erat, a Leontio tunc Antiochenae urbis pontifice diaconus ordinatur. Tunc ergo venientes ad se, disputationibus sophisticis eludebat. Hoc enim faciebat sequens Categorias Aristotelis, disputans et quaedam commenta concinnans, quae non sentiebat, neque ab eruditis intentionem Aristotelis agnoverat. Ille namque propter sophistas tunc deridentes philosophiam, hoc opus juvenibus exercitationis causa", + "candidate_score": 0.682994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_30_32", + "bdc_text": "Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1081", + "psc_text": "ab Eudoxio, qui eum Cyzici ordinavit episcopum, segregatus est occasione accepta, eo quod Aetium doctorem ejus expulsum suscipere noluisset. Reliqui vero ab eo per schismata diversa partiti sunt. Prius itaque Theophronius quidam Cappadox ab Eunomio versare contentiones edoctus, et aliquid de Aristotelis Categoriis, et Περὶ ἑρμηνείας intelligens, fecit libros quos De Exercitio mentis attitulavit. Is ergo cum offendisset consectatores suos, tanquam recedens ab eis, expulsus est; et seorsum colligens de suo nomine haeresim dereliquit. In Constantinopoli vero quidam Eutychius, ex tepidissima quaestione ab Eunomianis divisus, hactenus collectas seorsum facit, vocanturque horum alii Eunomiatheophroniani, alii vero Eunomioeutychiani. Verumtamen isti baptisma corruperunt; non enim in Trinitate, sed in Christi morte baptizant. SOCRATES, lib. V, cap. 22 et 23. Edit. Christ. Vales. cap. 23 et 24, p. 291. CAPUT XLI. De divisione Macedonianorum. Facta est igitur quodam tempore etiam inter Macedonianos divisio, cum Eutropius presbyter seorsum colligeret, et nequaquam ei Carterius consentiret. Fuerunt", + "candidate_score": 0.682777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31_33", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt . Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.682704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_544", + "psc_text": "Nicaenam amplectebatur fidem, sequens Theophilum Gothorum episcopum, qui praesens in concilio Nicaeno subscripserat. Acacius igitur et Eudoxius cum suis Constantinopoli de quibusdam alterius partis episcopis condemnandis certamen habebant [ An. Dom. 363): videntes indignari contra Macedonium principem, primum condemnaverunt eum, tanquam plurimae necis auctorem, et quia diaconum in fornicatione captum, in communione susceperat. SOCRATES, ibidem. 276 CAPUT XXXIX. Quod Eudoxius Arianus post Antiochenum Constantinopoleos invaserit episcopatum, et de prava Aetii doctrina. Expulso siquidem Macedonio Eudoxius spernens Antiochiae sedem, Constantinopolitanam invasit Ecclesiam, studio fultus Acacii, qui obliti suorum suis judiciis contraria sanciverunt. Nam cum prius Dracontium deposuissent, eo quod ex Galatia transisset in Pergamum, non cogitantes quod actum fuerat, Eudoxium ad sedem aliam migraverunt. Quo facto, lectam fidem Arimino cum augmento quod ipsi in Constantinopolitana urbe adjecerant, ubique direxerunt: mandantes ut qui non subscriberent, jussione imperatoris exsilio mitterentur. Innotueruntque sua gesta et aliis Orientalibus sibi concordibus, et Patrophilo Scythopoleos episcopo, qui", + "candidate_score": 0.682352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_30_32", + "bdc_text": "Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_314", + "psc_text": "et velut calamum ventis accedentibus agitari, praesumpsit contra evangelica dogmata bellum assumere, et adversus Ecclesias asperrimam erigere tempestatem. Dicebat enim esse culpabiles qui consubstantialitatis vocem, quae scripta non inveniretur, in fidei doctrina posuissent, quod inter sacerdotes et eos discordiam generaret. Hinc ergo Athanasium et ejus sectatores accusans, insidias instruebat. Hujus cooperatores erant Eusebius et Theogonius, et Theodorus Perinthius, qui eloquentior videbatur, et scripsit explanationes Evangeliorum, quem plurimi Herocleioten vocant ( An. Dom. 341). Isti namque saepius videntes imperatorem, reversionem Athanasii multorum causam asserebant esse malorum; et non solum Aegyptum, sed etiam Palaestinam, et Phoenicen, vicinasque gentes ejus gratia dicebant esse turbatas. Proinde hujusmodi verbis levissimam obsidentes imperatoris intentionem, suaserunt ut Athanasium ab Ecclesia rursus expelleret. Qui agnoscens eorum consilium, ad partes Hesperias abiit. THEODORETUS, lib. II, cap. 3, p. 70. CAPUT VI. Quid de Athanasio Julius decrevit episcopus. Verum Eusebius ejusque consortes calumnias in Athanasium factas Julio Romano pontifici destinaverunt.", + "candidate_score": 0.682332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20_22", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_150", + "psc_text": "erant, et alii quibus Arii opinio complacebat, quatenus solveretur quidem praemissa damnatio, et in Ecclesiam damnati reducerentur, quasi nihil mali profiterentur. Sic itaque diversis epistolis ad Alexandrinum episcopum destinatis, fecerunt harum epistolarum collectiones, Arius quidem earum quae pro se erant, Alexander autem contra Arium. Et hinc occasio contentionis oborta est haeresibus quae nunc ubique circumvolant, hoc est, Arianorum, Eunomianorum, et quicunque nomen habent a Macedonio. Singuli namque horum ipsis epistolis testibus usi sunt in defensionem haeresis suae. SOCRATES, lib. I, cap. 3; edit. Christ. et Vales. cap. 6, p. 14. Cum vero saepe supplicantes Alexandro qui circa Eusebium erant, non inclinassent eum, tanquam injuriam passi malignabantur, et acriores ad roborandum Arii dogma sunt facti; conciliumque in Bithynia colligentes, scripserunt episcopis universis, ut tanquam recte credentibus communicarent Arianis, et agerent ut Alexander quoque communicaret eis. Dumque eorum studium defecisset, Alexandro non consentiente, legatione fungitur Arius apud Paulinum episcopum Tyri, et Eusebium", + "candidate_score": 0.682212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_17_19", + "bdc_text": "Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur . Ac nos quoque felices essemus , si nullae essent opiniones cum sana doctrina pugnantes , quas illustri confessione refellere oporteret , tum enim facile omnes uno hoc symbolo contenti nullam praeterea confessionem a quoque exigeremus . Nunc vero primum papistae multum a vera religione deflexerunt , deinde ecclesiam turbarunt anabaptistae , qui et ipsi non uno tantum in dogmate a pura doctrina dissentiunt , praeterea Servetus habet suos discipulos , qui de deo et de aliis partibus christianae doctrinae absurdas , ne dicam impias , opiniones spargunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_988", + "psc_text": "Jam enim semel formam dedimus ( Ed. V., didicimus), ut qui semetipsum cognoverit Christianum, illud servet quod ab apostolis noscitur esse contraditum, dicente sancto Paulo: Si quis vobis annuntiaverit praeter id quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . Christus enim Filius Dei, Dominus noster, humano generi per propriam passionem salutem plenissimam condonavit, ut totum hominem delictis obnoxium peccatis omnibus liberaret. Hunc si quis in deitate sive in humanitate minus aliquid dixerit habuisse, plenus spiritu diaboli, gehennae semetipsum filium demonstravit. Cur itaque rursus a me quaeritis damnationem Timothei? Qui et hic judicio apostolicae sedis, praesente quoque Petro Alexandrinae civitatis episcopo, cum Apollinari suo doctore damnatus est, et in die judicii tormenta debitaque supplicia sustinebit. Si vero quibusdam levioribus ille suadet, veluti quamdam spem habens, qui veram spem in Christi confessione mutavit, sciant, se cum isto similiter perituros, cum quo ecclesiasticae regulae resultabunt. Deus vos incolumes custodiat, filii charissimi. THEODORETUS, lib.", + "candidate_score": 0.68196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20_22", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.681616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_30_32", + "bdc_text": "Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_147", + "psc_text": "Eusebio. Et ille frequenter scribebat Alexandro quidem, ut deserens quaestionem quae movebat tumultum, susciperet Arium et sequaces ejus; per civitates autem diversis episcopis, ne consentirent scriptis Alexandri. Unde omnia erant valde turbata. Non enim solummodo Ecclesiae praesules ratiocinationibus inter se certare videbantur, sed etiam populus divisus erat. Alii namque istis, alii vero consentiebant illis. Et ad tantum causa venit incendium, ut in publico et in ipsis theatris Christianitati derogaretur. Hi quidem in ipsa Alexandria positi, tanquam jam victores de superioribus persecutionibus facti, potius armabantur, legationesque mittebant ad provinciales episcopos; hi vero in alteram divisi partem, illorum simili seditioni communicabant. SOCRATES, lib. I, cap. 3; edit. Christoph. et Vales. cap. 6, p. 13. CAPUT XVIII. De Meletianis, et quomodo sint ab Ecclesia segregati, et quia nolente Alexandro Arium suscipere, per diversa loca Ariani concilia celebrabant. Miscebantur igitur Arianis Meletiani ( An Dom. 315), qui dudum fuerant ab Ecclesia segregati. Qui vero", + "candidate_score": 0.681587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_30_32", + "bdc_text": "Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_307", + "psc_text": "exsequiis funus ejus sepultum est in Apostolorum ecclesia; quam propterea fecerat, ne imperatores et sacerdotes reliquiis privarentur apostolorum. Vixit autem Constantinus imperator annis sexaginta et quinque, regnavit autem triginta et uno. Defunctus est, consulatu Feliciani et Taciani ( id est, anno Dom. 336, Chron. Cassiod. 338), vicesima secunda die mensis Maii, qui erat annus secundus ducentesimae octavae Olympiadis. SOCRATES, lib. I, cap. 26. Edit. Christoph. LIBER QUARTUS. 244 CAPUT PRIMUM. Quomodo per quemdam presbyterum dogma Arii pullulaverit. Igitur sub imperio Constantini per Ecclesias talia provenerunt. Quo moriente, rursus ad querimoniam venit dogma Nicaeni concilii. Nam licet vivente Constantino non illud omnes susceperint, tamen aperte renuere non audebant. Quo moriente, plurimi ab eo se indubitanter abstinuere concilio. Erant enim isti, qui etiam primitus videbantur esse suspecti: praecipue vero Arii sectatores Eusebius et Theogonius, cujus dogma se firmare credebant, si reverti Athanasium prohiberent, et consectatori suo Aegyptiacae dioecesis jura contraderent. Et illi", + "candidate_score": 0.680381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac nos quoque felices essemus , si nullae essent opiniones cum sana doctrina pugnantes , quas illustri confessione refellere oporteret , tum enim facile omnes uno hoc symbolo contenti nullam praeterea confessionem a quoque exigeremus . Nunc vero primum papistae multum a vera religione deflexerunt , deinde ecclesiam turbarunt anabaptistae , qui et ipsi non uno tantum in dogmate a pura doctrina dissentiunt , praeterea Servetus habet suos discipulos , qui de deo et de aliis partibus christianae doctrinae absurdas , ne dicam impias , opiniones spargunt . Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_100", + "psc_text": "quidam a fide sana, attendentes ad spiritus erroris doctrinasque daemonum, quae veritatem aversantur (I Tim. IV, 1) . Domino siquidem et Salvatore nostro Jesu Christo per semetipsum pronuntiante et per Apostolum designante de talibus, consequenter nos per nosipsos audientes impietatem eorum anathematizavimus eos, sicut praediximus: ostendentes eos extraneos a fide Ecclesiaque catholica. Indicavimus autem haec vobis, dilectissimi atque charissimi comministri, ne quos eorum, si forte tentaverint etiam ad vos venire, suscipiatis, neque Eusebio, vel cuilibet aliorum 216 scribenti pro eis obediatis. Decet enim nos tanquam Christianos, ut omnes contra Christum loquentes et sapientes, quasi Deo rebelles et animarum corruptores, totis viribus aversemur; et neque ave hujusmodi dicamus hominibus, ne forte etiam peccatis eorum communicare videamur, sicut beatus Joannes ait (II Joan., 11). Salutate fratres qui apud vos sunt. Salutant vos qui nobiscum sunt. SOCRATES, lib. I, cap. 3. Edit. Christoph. et Vales. cap. 6, p. 10. Non solum autem hanc,", + "candidate_score": 0.680361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_30_32", + "bdc_text": "Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_150", + "psc_text": "erant, et alii quibus Arii opinio complacebat, quatenus solveretur quidem praemissa damnatio, et in Ecclesiam damnati reducerentur, quasi nihil mali profiterentur. Sic itaque diversis epistolis ad Alexandrinum episcopum destinatis, fecerunt harum epistolarum collectiones, Arius quidem earum quae pro se erant, Alexander autem contra Arium. Et hinc occasio contentionis oborta est haeresibus quae nunc ubique circumvolant, hoc est, Arianorum, Eunomianorum, et quicunque nomen habent a Macedonio. Singuli namque horum ipsis epistolis testibus usi sunt in defensionem haeresis suae. SOCRATES, lib. I, cap. 3; edit. Christ. et Vales. cap. 6, p. 14. Cum vero saepe supplicantes Alexandro qui circa Eusebium erant, non inclinassent eum, tanquam injuriam passi malignabantur, et acriores ad roborandum Arii dogma sunt facti; conciliumque in Bithynia colligentes, scripserunt episcopis universis, ut tanquam recte credentibus communicarent Arianis, et agerent ut Alexander quoque communicaret eis. Dumque eorum studium defecisset, Alexandro non consentiente, legatione fungitur Arius apud Paulinum episcopum Tyri, et Eusebium", + "candidate_score": 0.680355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_30_32", + "bdc_text": "Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_821", + "psc_text": "Athanasius irrationabilem furorem populi metuens, atque timens ne malorum faciendorum ipse causa esse videretur, quatuor mensibus semetipsum in sepulcro patris abscondit. Cumque propter ejus absentiam, seditionem desiderio ipsius populus excitasset, agnoscens imperator propter hoc Alexandriam esse turbatam, litteris indicavit, ut Athanasius licenter teneret Ecclesias. Et haec fuit causa ut usque ad Athanasii mortem Alexandrina non turbaretur Ecclesia. Quia vero post ejus mortem rursus Ariani eas Ecclesias invaserunt, post pauca narrabo. SOCRATES, lib. IV, cap. 12. Edit. Christ. Vales. cap. 13, p. 225. CAPUT XXVIII. De concilio Tyanensi, ubi litterae Liberii et Occidentalium sunt receptae. Illo siquidem tempore celebrabatur concilium in Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam", + "candidate_score": 0.680297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31_33", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt . Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_166", + "psc_text": "in Constantini Vita haec ita dicit. THEODORETUS lib. I. cap. 7, p. 24. Cunctarum igitur Ecclesiarum quae totam Europam, Libyamque, et Asiam replebant, simul erant ministrorum Dei congesta cacumina; unaque orationis domus tanquam a Deo dilatata intrinsecus ferebat omnes in idem, Syros simul, et Cilicas, Phoenicasque, et Arabes, atque Palaestinos, inter hos et Aegyptios, Thebaeos, Libyas, nec non et qui ex Mesopotamia oriuntur, sed etiam Persa ad concilium venit episcopus. Verum nec Scytha defuit ex eorum choro, Pontusque, et Asia, Phrygia, et Pamphylia viros probatissimos praebuerunt. Aderant Thraces, et Macedones, Achivi et Epirotae, et horum quoque interius habitantes. Ipse autem Hispanorum valde famosus Osius unus erat, et simul plurimis assidebat. De regia vero civitate praesul Alexander propter senectutem defuit; presbyteri vero praesentes locum ejus implebant. Talem itaque a saeculo solus unus imperator Constantinus Christo coronam vinculo pacis exornans, suo Salvatori de victoria inimicorum et hostium Deo docibilem [ ed. et", + "candidate_score": 0.680234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_30_32", + "bdc_text": "Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_303", + "psc_text": "quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores licet sectarum diversitate differrent, apud paganos tamen Christiani esse putabantur, et similiter passionibus subjacebant, ac semetipsos propter communes persecutiones examinaro non poterant, et propterea facile inter se convenientes missas celebrabant. Et licet essent pauci, non tamen videbantur esse divisi. Post hanc vero legem neque publice in ecclesias poterant convenire, neque latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres", + "candidate_score": 0.679972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1081", + "psc_text": "ab Eudoxio, qui eum Cyzici ordinavit episcopum, segregatus est occasione accepta, eo quod Aetium doctorem ejus expulsum suscipere noluisset. Reliqui vero ab eo per schismata diversa partiti sunt. Prius itaque Theophronius quidam Cappadox ab Eunomio versare contentiones edoctus, et aliquid de Aristotelis Categoriis, et Περὶ ἑρμηνείας intelligens, fecit libros quos De Exercitio mentis attitulavit. Is ergo cum offendisset consectatores suos, tanquam recedens ab eis, expulsus est; et seorsum colligens de suo nomine haeresim dereliquit. In Constantinopoli vero quidam Eutychius, ex tepidissima quaestione ab Eunomianis divisus, hactenus collectas seorsum facit, vocanturque horum alii Eunomiatheophroniani, alii vero Eunomioeutychiani. Verumtamen isti baptisma corruperunt; non enim in Trinitate, sed in Christi morte baptizant. SOCRATES, lib. V, cap. 22 et 23. Edit. Christ. Vales. cap. 23 et 24, p. 291. CAPUT XLI. De divisione Macedonianorum. Facta est igitur quodam tempore etiam inter Macedonianos divisio, cum Eutropius presbyter seorsum colligeret, et nequaquam ei Carterius consentiret. Fuerunt", + "candidate_score": 0.679873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_41_43", + "bdc_text": "Quid igitur hic faciemus ? Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ? An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ?", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_651", + "psc_text": "obstrictus, dum per suum diaconem promisisset ratum se habiturum quod fuisset a concilio definitum. Quapropter ipse quidem Ecclesiae tenens fidem, in Sardiniam ad proprium remeavit thronum. Hi vero qui prius cum eo contristati fuerant, hactenus ab Ecclesia segregantur. Verum Eusebius adinstar optimi medici iter faciens per Orientem, infirmos fide recreabat, imbuens atque docens praedicationibus ecclesiasticis universos. Hinc transiens venit in Illyricum; et inde rursus Italiam peragrans, haec ipsa pronuntiabat. SOCRATES, lib. III, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 9, p. 180. CAPUT XXIV. De Hilario Pictaviensi. Verum Hilarius Pictaviensis secundae Aquitaniae pontifex, rectae fidei dogmata dudum praeseminaverat tam Italis quam Gallicanis episcopis, quippe cum primus ab exsilio remeasset ( An. Dom. 364). Uterque ergo fortiter in fide laboraverunt. Sed Hilarius tanquam disertus suis libris satisfactionem de Trinitatis consubstantialitate conscripsit. Quibus hoc sufficienter exposuit, et vehementer Arianorum dogma destruxit. Haec itaque post breve eorum exsilii tempus celebrata noscuntur. SOCRATES, lib. III,", + "candidate_score": 0.679037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_32", + "bdc_text": "Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_147", + "psc_text": "Eusebio. Et ille frequenter scribebat Alexandro quidem, ut deserens quaestionem quae movebat tumultum, susciperet Arium et sequaces ejus; per civitates autem diversis episcopis, ne consentirent scriptis Alexandri. Unde omnia erant valde turbata. Non enim solummodo Ecclesiae praesules ratiocinationibus inter se certare videbantur, sed etiam populus divisus erat. Alii namque istis, alii vero consentiebant illis. Et ad tantum causa venit incendium, ut in publico et in ipsis theatris Christianitati derogaretur. Hi quidem in ipsa Alexandria positi, tanquam jam victores de superioribus persecutionibus facti, potius armabantur, legationesque mittebant ad provinciales episcopos; hi vero in alteram divisi partem, illorum simili seditioni communicabant. SOCRATES, lib. I, cap. 3; edit. Christoph. et Vales. cap. 6, p. 13. CAPUT XVIII. De Meletianis, et quomodo sint ab Ecclesia segregati, et quia nolente Alexandro Arium suscipere, per diversa loca Ariani concilia celebrabant. Miscebantur igitur Arianis Meletiani ( An Dom. 315), qui dudum fuerant ab Ecclesia segregati. Qui vero", + "candidate_score": 0.678569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31_33", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt . Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_485", + "psc_text": "divinae Scripturae religionem tuam poterunt edocere. THEODORETUS, lib. II, cap. 18 et 19, p. 97. Haec itaque synodus scripsit, et per episcopos destinavit. Ursacius autem et Valens eorum praevenientes adventum, derogaverunt concilio: ostendentes imperatori expositionem fidei quam portabant. Imperator Ariano dogmati favens, indignatur adversus synodum, et Ursacium ac Valentem potius honoravit. Quamobrem qui a concilio fuerant destinati tardaverunt, non valentes impetrare responsum. Sero tamen ad synodum Constantius per praesentes episcopos hujusmodi scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXII. Epistola Constantii ad Ariminense concilium. Constantius victor ac triumphator Augustus universis episcopis Arimino congregatis salutem. Semper equidem et prae omnibus cogitare nos de sacra et adoranda lege, non ignorat vestra benignitas. Nunc autem viginti quos vestra sapientia destinavit episcopos, legationis suae causa, interim videre nequivimus, cum sit nobis necessarium circa barbaros iter, et, sicut nostis, deceat animo puro ab omni cogitatione utilitatem divinae", + "candidate_score": 0.678236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31_33", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt . Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_85", + "psc_text": "Arium ordinatum diaconum, captumque in Meletii novitatibus, et ab Ecclesia pulsum, rogatus a fidelibus, et denuo suscipiens, ministrare praecepit. Post Achillam vero Alexander fortissimus evangelici dogmatis praedicator ordinatur episcopus. Hoc tempore ( An. Dom. 322) Arius in ordine quidem presbyterorum erat, expositionemque divinarum Scripturarum videbatur habere commissam. Videns autem Alexandrum pontificatus gubernacula suscepisse, eventum temporis non portavit; sed et mordacitate compulsus, litis quaerebat initium. Porro laudabilem videns viri conversationem, nequaquam calumnias contexere praevalebat; verumtamen quiescere illum prohibebat invidia. Hunc igitur inveniens inimicus veritatis, per eum nisus est in Ecclesiam excitare tempestatem. Apostolicis enim Alexandri doctrinis instabat aperte resistere. Et ille quidem divina sequens eloquia, aequi honoris cum Patre, et eamdem substantiam habere cum Deo Genitore Filium praedicabat. Arius autem e diverso veritati repugnans, creaturam Filium, facturamque dicebat, adjiciens: Erat aliquando quando non erat, et alia quae ex illius litteris indicantur insana. Haec ergo non solum in Ecclesia persistebat docens, sed", + "candidate_score": 0.677599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_40_42", + "bdc_text": "Atque hi quidem Graeci omnes fuerunt , apud Latinos autem Hilario coaevi fuerunt Ambrosius , Victorinus Afer , Hieronymus et his aetate non multum est inferior , doctrina vero et pietate nulli secundus d. Augustinus . Quid igitur hic faciemus ? Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ?", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_475", + "psc_text": "de caetero; eo quod divinae Scripturae nusquam de Patris substantia Filiique meminerint. Similem vero dicimus Filium Patri per omnia, sicuti sanctae Scripturae dicunt ac docent. His itaque lectis, consurgentes quibus haec displicebant, aiunt: Non fide egentes huc venimus (integram namque servamus, quam percepimus ab initio), sed magis ut si qua circa haec novitas sit, omnino prohibeamus. Si ergo haec quae lecta sunt nullam faciunt novitatem, aperte jam anathematizate haeresim Arianam, sicut et alias haereses regula Ecclesiae tanquam blasphemas abjecit. Quia enim blasphemum Arii dogma turbas Ecclesiae, quae etiam nunc fiunt, excitavit, atque seditiones, toto orbi terrarum valde notissimum est. Haec ergo propositio, dum ab Ursacio, et Valente, et reliquis suscepta non fuisset ad plenum, divisit Ecclesiam. Alii namque his quae Arimino sunt lecta consenserunt, alii vero Nicaenam denuo roboraverunt fidem. Deriserunt autem conscriptionem illius lectionis, et maxime Athanasius Alexandrinae civitatis episcopus in epistola quam suis familiaribus destinavit: quam qui legit,", + "candidate_score": 0.67719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_42_44", + "bdc_text": "Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ? An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ? Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1002", + "psc_text": "susciperent magistros Ecclesiae qui ante tempora divisionis extitissent. Illis vero non abnegantibus, sed tanquam praeceptores honorantibus, rursum imperator interrogavit si eis horum testimonia Christiani dogmatis complacerent. Haec audientes praesules haeresum atque disputatores eorum (erant enim plurimi ad disputationis certamina praeparati), in responso vehementer haeserunt. Irruit enim in omnes magna discordia; aliis dicentibus bonum imperatoris esse propositum; aliis vere cogitantibus quia non eorum expediret intentioni, dum alii aliter de libris veterum sentire viderentur. Et nequaquam inter se conspirabant; sed erant divisi, non solum adversus alias haereses, sed etiam inter semetipsos, qui dudum unius haeresis esse videbantur. Quamobrem consors malitia sicut linguae gigantum veterum est divisa, et turris eorum funditus est subversa. Cognoscens igitur imperator eorum confusionem, et quia in disputatione solummodo, et non in antiquis expositionibus confidebant, alio properavit itinere, eisque mandavit ut ex scripto unaquaeque religio terminum suae fidei declararet. Tunc callidi viri singularum haeresum subtiliter sua verba tractantes, dogma", + "candidate_score": 0.6751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23_25", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse . Praeterea veteris ecclesiae consensum in hac causa non arbitramur contemnendum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_190", + "psc_text": "Et clarius jam ac breviter conscripserunt consubstantialem Patri Filium. Omnia namque praedicta hanc significationem habent. Murmuratio siquidem eorum, quasi verba haec non fuissent ex Scripturarum auctoritate prolata, per eos quoque inanis esse convincitur. Ex non scripto namque ipsi impie proferentes, quippe quod nusquam penitus invenitur, ex non exstantibus; et, fuit aliquando quando non fuit, alios culpant: propterea ex non scriptis sermonibus, pie tamen intellectis damnati sunt. Ipsi namque veluti de stercore reperientes [ ed., Niv. et Frob., repentes], haec vere de terra locuti sunt. Verum episcopi non sibimet adinvenientes verba, sed habentes haec a Patribus, testimonia conscripserunt. Veteres enim sacerdotes ante eos pene centum triginta magnae Romae civitatisque nostrae accusaverunt omnes qui dicunt facturam aut creaturam esse Filium, et non consubstantialem Patri. Et hoc sciebat Eusebius Caesariensis episcopus, qui primum defendebat Arianorum sectam, novissime vero subscripsit Nicaeno concilio. Scripsit autem et civibus suis, confirmans, quia et antiquorum aliquos doctos et", + "candidate_score": 0.674054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_79_81", + "bdc_text": "improprie et homonymos dici deum ? Ad haec Cazanoviusa. R. : pag. B5 negat sub dei nomine dei filium includi .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_548", + "psc_text": "cultores Nicaeni concilii, cur in expositione fidei suae Deum ex Deo Filium dicentes dissimilem, et ex non exstantibus nominare praesumerent? his sermonibus respondebant: Sic dictum est Deum ex Deo, sicut habetur apud Apostolum (Rom. XI, 36): Omnia autem ex Deo, unus ergo omnium etiam Filius Dei; et propterea positum est in expositionibus, secundum Scripturas. SOZOMEN., lib. IV, cap. 28. Edit. Christ. Vales., cap. 29, p. 588. Hujus verbi princeps fuit Gregorius Laodicenus episcopus; qui cum talia doceret, ignoravit quemadmodum Apostoli proprietates superiori tempore Origenes latius examinarit atque interpretatus sit. SOCRATES, lib. II, cap. 35. Edit. Christ. Vales. cap. 45, p. 157. CAPUT XL. De crudelitate Georgii apud Alexandriam, et qui post Cyrillum Hierosolymorum tenuerunt episcopatum. Interea dum adhuc Athanasius celaretur, Georgius Alexandriae crudeliter paganos afficiebat, et adversantes sibimet Christianos; utrosque enim cogebat ad suam venire sententiam, et respuentes afficiebat. Erat enim apud sapientes odibilis, quasi despiciens eos, et judicibus imperans,", + "candidate_score": 0.673797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_136", + "psc_text": "alias, Architum diaconum] subscripserunt, tam totius Aegypti et Thebaidis, quam Libyae et Pentapolis, Syriae, Pamphyliae, Asiae, Cappadociae, sacerdotes, aliarumque provinciarum, ad quorum instar etiam vos confido eum suscipere. Multis itaque mihi contra nocentes remediis existentibus, etiam hoc inventum est utile medicamen: quia convertuntur seducti ab eis populi, nunc nostris sacerdotibus obedientes, et ad poenitentiam per eos accedere festinantes. Salutate ad invicem fraternitatem quae apud vos est. Valere vos in Domino opto, charissimi. Sunt autem qui anathematizati sunt, ex presbyteris quidem Arius, ex diaconibus autem Achillas, Euzoius, Aithalis, Lucius, Sarmatius, Julius, Menas, alter Arius, et Helladius. Consona his direxit et Philogonio Antiochenae praesuli civitatis, et Eustathio, qui tunc Beroeensem gubernabat Ecclesiam, et aliis apostolicorum dogmatum defensoribus. Sed neque Arius quiescere passus est; scripsit enim et ipse concordibus suis. Quia vero nihil falsi contra eum scripsit sacratissimus Alexander, ipse Arius litteris suis scriptis ad Nicomediensem Eusebium protestatus est. Quam epistolam inserere non", + "candidate_score": 0.67376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_42_44", + "bdc_text": "Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ? An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ? Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_814", + "psc_text": "Diocli, Chrysampelo, Eugenio, Eustathio, Callicrati, Arsenio, Eugenio, Martyrio, Hieratio, Leontio, Philagrio, Lucio, et universis Orientalibus orthodoxis, Liberius episcopus et occidentales episcopi, in Domino salutem. Optabile nobis pacis atque concordiae gaudium vestrae litterae detulerunt, fidei lumine resplendentes, fratres charissimi, oblatae nobis per charissimos fratres et coepiscopos Eustathium, Sylvanum, atque Theophilum, et maxime quia vestram sententiam vestrosque sensus concordare et consonare cum mea humilitate, et Italis atque Occidentalibus universis affirmaverunt atque demonstraveruut. Et hanc esse cognoscimus catholicam et apostolicam fidem, quae usque ad Nicaenum concilium integra immobilisque servata est; et hanc ipsi retinere professi sunt, gaudioque repleti, et omne vestigium ac nebulas ineptae suspicionis abjicientes, non solum sermone eam, sed etiam scriptura currente professi sunt. Cujus exemplar his litteris subdere necessarium judicavimus; ne ullam occasionem haereticis ad exercendas insidias denuo relinquamus: quibus iterum flammas propriae malitiae commoventes, incendia discordiarum consuete resuscitent. Haec insuper sunt professi charissimi fratres nostri Eustathius, Sylvanus, atque Theophilus", + "candidate_score": 0.672552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_478", + "psc_text": "18 et 19, p. 97. CAPUT XXI. Epistola concilii Ariminensis orthodoxorum episcoporum ad imperatorem Constantium. Divina jussione et praecepto pietatis tuae, olim dogmatizata confidimus. In Ariminum namque ex universis Occidentalibus civitatibus omnes convenimus simul episcopi, ut et fides catholicae cognosceretur Ecclesiae, et qui contraria sapiunt panderentur. Multum namque disceptantibus nobis invenimus optimum esse statutam fidem antiquitus permanere, quam etiam prophetae, evangelistae, nec non apostoli per Jesum Christum Dominum nostrum praedicasse noscuntur (qui et tui regni protector, tuaeque salutis auxiliator est), quatenus hanc tenentes custodiamus, et custodientes ad finem usque servemus. Incongruum enim nefariumque videtur ex his quae recte justeque definita sunt aliquid permutare, id est horum quae Nicaeae communiter cum gloriosissimo Constantino tuo patre et imperatore deliberata atque defixa sunt. Quorum doctrina atque sensus discurrit, et praedicatus est in omnium hominum auditus et mentes. Haec fides sola Arianam haeresim expugnavit et perdidit; per quam non illa sola, sed etiam reliquae", + "candidate_score": 0.671369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_150", + "psc_text": "erant, et alii quibus Arii opinio complacebat, quatenus solveretur quidem praemissa damnatio, et in Ecclesiam damnati reducerentur, quasi nihil mali profiterentur. Sic itaque diversis epistolis ad Alexandrinum episcopum destinatis, fecerunt harum epistolarum collectiones, Arius quidem earum quae pro se erant, Alexander autem contra Arium. Et hinc occasio contentionis oborta est haeresibus quae nunc ubique circumvolant, hoc est, Arianorum, Eunomianorum, et quicunque nomen habent a Macedonio. Singuli namque horum ipsis epistolis testibus usi sunt in defensionem haeresis suae. SOCRATES, lib. I, cap. 3; edit. Christ. et Vales. cap. 6, p. 14. Cum vero saepe supplicantes Alexandro qui circa Eusebium erant, non inclinassent eum, tanquam injuriam passi malignabantur, et acriores ad roborandum Arii dogma sunt facti; conciliumque in Bithynia colligentes, scripserunt episcopis universis, ut tanquam recte credentibus communicarent Arianis, et agerent ut Alexander quoque communicaret eis. Dumque eorum studium defecisset, Alexandro non consentiente, legatione fungitur Arius apud Paulinum episcopum Tyri, et Eusebium", + "candidate_score": 0.671306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_576", + "psc_text": "Tribus enim apertis digitis, et denuo clausis, et uno tantum digito rursus extenso, pollicis schemate divulgabat: quia tres unum sunt. Deinde archidiacone ejus manum, ore dimisso, tenente, libera voce clamabat, Nicaenum servari debere concilium. SOZOMEN., lib. IV, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 587. Contra hanc doctrinam Ariani calumniae linguas exacuerunt, Sabellianum asserentes sanctum esse Meletium. Ob quam rem principi suaserunt ut in propriam provinciam exsilio mitteretur. Et supradictus Euzoius aperte Arianum dogma laudavit; hunc enim cum Ario magnus Alexander diaconatu privaverat. Hoc itaque facto, Christianus populus ab haereticis divisus, in apostolicam ecclesiam positam loco qui dicitur Vetus, conveniebat. Annis namque triginta postquam magnus Eustathius fuerat expulsus, orthodoxi Arianorum onera sunt perpessi, rerum mutationem utilem sustinentes. THEODORETUS, lib. II, cap. 31, p. 120. Sequacibus enim Meletii communicare noluerunt hi qui ab initio Nicaenum dogma servaverant: dicentes, quia ex Ariano decreto Meletius fuerit ordinatus, et sequaces ejus ab illo", + "candidate_score": 0.670488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_41_43", + "bdc_text": "Quid igitur hic faciemus ? Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ? An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ?", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_448", + "psc_text": "SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 545. CAPUT XIII. De Aetio haeretico. Igitur in Antiochia Syriae alter haeresiarchus emersit Aetius, cognomento Sine Deo ( An. Dom. 356). Is enim eadem quae Arius sapiebat; sed ab Arianis se segregabat, eo quod Arium in sua communione recepissent. Qui, sicuti praedictum est, aliud mente gerens, aliud voce confessus est; dum terminum synodi Nicaenae suscipiens subscripsisset, volens circumvenire tunc principem; propterea ergo Arianos Aetius declinabat. Erat namque is Aetius prius haereticus, et ferventissime defendere Arii dogma videbatur. Eruditus enim aliquantulum, Alexandriam reversus est. Et veniens in Antiochiam Syriae, unde oriundus erat, a Leontio tunc Antiochenae urbis pontifice diaconus ordinatur. Tunc ergo venientes ad se, disputationibus sophisticis eludebat. Hoc enim faciebat sequens Categorias Aristotelis, disputans et quaedam commenta concinnans, quae non sentiebat, neque ab eruditis intentionem Aristotelis agnoverat. Ille namque propter sophistas tunc deridentes philosophiam, hoc opus juvenibus exercitationis causa", + "candidate_score": 0.670067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_42_44", + "bdc_text": "Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ? An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ? Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_651", + "psc_text": "obstrictus, dum per suum diaconem promisisset ratum se habiturum quod fuisset a concilio definitum. Quapropter ipse quidem Ecclesiae tenens fidem, in Sardiniam ad proprium remeavit thronum. Hi vero qui prius cum eo contristati fuerant, hactenus ab Ecclesia segregantur. Verum Eusebius adinstar optimi medici iter faciens per Orientem, infirmos fide recreabat, imbuens atque docens praedicationibus ecclesiasticis universos. Hinc transiens venit in Illyricum; et inde rursus Italiam peragrans, haec ipsa pronuntiabat. SOCRATES, lib. III, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 9, p. 180. CAPUT XXIV. De Hilario Pictaviensi. Verum Hilarius Pictaviensis secundae Aquitaniae pontifex, rectae fidei dogmata dudum praeseminaverat tam Italis quam Gallicanis episcopis, quippe cum primus ab exsilio remeasset ( An. Dom. 364). Uterque ergo fortiter in fide laboraverunt. Sed Hilarius tanquam disertus suis libris satisfactionem de Trinitatis consubstantialitate conscripsit. Quibus hoc sufficienter exposuit, et vehementer Arianorum dogma destruxit. Haec itaque post breve eorum exsilii tempus celebrata noscuntur. SOCRATES, lib. III,", + "candidate_score": 0.66987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_19_21", + "bdc_text": "Nunc vero primum papistae multum a vera religione deflexerunt , deinde ecclesiam turbarunt anabaptistae , qui et ipsi non uno tantum in dogmate a pura doctrina dissentiunt , praeterea Servetus habet suos discipulos , qui de deo et de aliis partibus christianae doctrinae absurdas , ne dicam impias , opiniones spargunt . Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_988", + "psc_text": "Jam enim semel formam dedimus ( Ed. V., didicimus), ut qui semetipsum cognoverit Christianum, illud servet quod ab apostolis noscitur esse contraditum, dicente sancto Paulo: Si quis vobis annuntiaverit praeter id quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . Christus enim Filius Dei, Dominus noster, humano generi per propriam passionem salutem plenissimam condonavit, ut totum hominem delictis obnoxium peccatis omnibus liberaret. Hunc si quis in deitate sive in humanitate minus aliquid dixerit habuisse, plenus spiritu diaboli, gehennae semetipsum filium demonstravit. Cur itaque rursus a me quaeritis damnationem Timothei? Qui et hic judicio apostolicae sedis, praesente quoque Petro Alexandrinae civitatis episcopo, cum Apollinari suo doctore damnatus est, et in die judicii tormenta debitaque supplicia sustinebit. Si vero quibusdam levioribus ille suadet, veluti quamdam spem habens, qui veram spem in Christi confessione mutavit, sciant, se cum isto similiter perituros, cum quo ecclesiasticae regulae resultabunt. Deus vos incolumes custodiat, filii charissimi. THEODORETUS, lib.", + "candidate_score": 0.669707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_6_8", + "bdc_text": "Attamen cum homines turbulenti , arrogantes et suo ipsorum iudicio condemnati quiescere non possent , ab ecclesiis exclusi a magistratibus proscripti contulerunt se hinc in Poloniam et Lituaniam et abusi vestra humanitate ac liberalitate ecclesias vestras turbarunt . Atque utinam malum hoc non longius progrediatur et alia quoque dogmata religionis nostrae invadat , imo totam religionem labefactet . Etenim non tantum de deo , quod religionis nostrae caput et fundamentum est , nova dogmata spargunt , aut quod verius est , veteres errores novis nominibus quasi coloribus pingunt , sed nihil in universa doctrina religionis nostrae ita bene est constitutum , quod huiusmodi ingeniis satisfaciat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.669344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_38", + "bdc_text": "Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_922", + "psc_text": "exponere, venit illic, expositiones magniloqui illius auditurus. A quo veram philosophiam eruditus, evocantibus parentibus remeavit ad patriam. Ubi primo quidem, dum esset adhuc laicus, plurima signa fecit, languores curando, daemones per epistolas expellendo, paganosque sermonibus et operibus sibimet subjugando. Hujus meminit et Pamphilus martyr, et Eusebius in libris quos de Origene conscripsit. Fuit ergo Gregorius antiquus iste, discipulus Origenis, et alter Nazianzenus, fraterque Basilii. Fuitque alius Gregorius Alexandrinus, Arianus. SOCRATES, lib. IV, cap. 22. Edit. Christ. Vales. cap. 27, p. 244. CAPUT IX. Quod Novatiani festivitatem Paschae mutaverint, et de schismate inter Cornelium Romanum episcopum et Novatum facto pro recipiendis errantibus. Ea tempestate Novatiani, habitantes in Phrygia, festivitatem Paschae mutaverunt. Quomodo autem gestum sit dicam: primo tamen referens, cujus rei gratia circa Phrygum Paphlagoniorumque gentes severius ecclesiastica regula conservetur. Novatus presbyter se ab Ecclesiae Romanae communione suspendit, quoniam Cornelius episcopus fideles qui sacrificaverant tempore factae persecutionis a Decio, in communione", + "candidate_score": 0.668554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_38", + "bdc_text": "Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_920", + "psc_text": "multos ederet libros. Qui et de Trinitate tres libros fecit, et Origenis opus De Principiis, id est Περὶ Ἀρχῶν, interpretatus, in eis explanationes reliquit eximias. Fertur enim cum Antonius Valentis tempore propter Arianos venisset in Alexandriam, vidisse Didymum, eique dixisse: Non te conturbet, o Didyme, amissio sensibilium oculorum; tales etenim oculi tibi desunt quibus et muscae et pulices noscere possunt. Sed gaude potius quoniam habes oculos quibus etiam angeli contuentur, per quos videtur Deus, et ejus lumen inspicitur. SOCRATES, lib. IV, cap. 20. Edit. Christ. Vates. cap. 25, p. 240. Didymus ab infantia privatus oculis, grammaticam, rhetoricam, arithmeticam, geometriam, et astronomiam, et syllogismos Aristotelis, et eloquentiam Platonis auditu didicit; non quasi haec veritatem erudirent, sed tanquam adversus mendacium arma veritatis existerent. THEODORETUS, lib. IV cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 192. Et quoniam aliqui ex nominis similitudine noscuntur errare, necessarium est ostendere quoniam alter est Gregorius Ponticus, ortus", + "candidate_score": 0.668283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_38", + "bdc_text": "Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_322", + "psc_text": "edit. Christ. Vales. cap. 7 et 8, p. 84. Hac derogatione tunc habita constituerunt episcopum in Alexandria, primo quidem Eusebium cognomento Emisenum. SOCRATES, lib. II, cap. 6; edit. Christ. Vales. cap. 9, p. 85. Quo ordinato, et in Alexandriam ire metuente, Gregorium fecerunt episcopum. His ita gestis, transformaverunt fidem, nihil quidem culpantes Nicaeni concilii; sed principium praebentes, quatenus frequentibus conciliis alia subinde mutantes et recitantes, terminus fidei paulatim in Arianam vesaniam repedaret. SOCRATES, lib. II, cap. 7; edit. Christ. Vales. cap. 9, p. 86. CAPUT X. Epistola Antiocheni concilii de fide, et de bello Francico, et de Antiochiae terraemotu. Nos neque sequaces Arii fuimus; quomodo enim episcopi presbyterum sequeremur? Neque aliam quampiam fidem absque exposita antiquitus suscepimus. Sed etiam nos examinatores et cognitores ejus fidei facti sumus; et judicavimus potius quam secuti sumus. Didicimus enim ab initio credere in unum Deum omnium, Deum universorum intelligibilium sensibiliumque creatorem et provisorem, et", + "candidate_score": 0.667706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_38", + "bdc_text": "Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_806", + "psc_text": "ergo multi sacerdotum exsilio portarentur, soli divina providentia propter eminentem sui reverentiam exsilium non sunt passi Basilius atque Gregorius. Quorum alter quidem Caesareae Cappadociae fuit episcopus; Gregorius autem Nazianzenae civitatis omnino vilissimae, quae est posita vicina Caesareae. De Basilio atque Gregorio procedenti sermone narrabimus. SOCRATES, lib. IV, cap. 9 et 10. Edit. Christ. Vales. cap. 9, 10, 11, p. 218. CAPUT XXIII. Quomodo Ariani Macedonianos fuerint persecuti, et illi se contulerint ad Liberium. Cumque igitur eo tempore consubstantialitatis dogma profitentes vehementer affligerentur, rursus persecutores contra Macedonianos insurrexerunt ( An. Dom. 367): qui terrore magis violentiaque constricti, per singulas civitates legationibus fungebantur apud alterutros: judicantes ut per necessitatem confugere deberent ad fratrem imperatoris, et ad Liberium Romanae urbis episcopum, cujus fidem amplectebantur potius quam communionem Eudoxii. Miserunt ergo Eustathium Sebastiae, qui saepe fuerat depositus, Sylvanum Tarsi Ciliciae, atque Theophilum: mandantes ne declinarent fidei causa Liberium, sed Romanae communicarent Ecclesiae, et fidem", + "candidate_score": 0.667698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_37", + "bdc_text": "Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_973", + "psc_text": "irent extraneas. Hoc enim primitus propter persecutionis tempus indifferenter agebatur. Distribuerunt itaque Nectario quidem maximam civitatem et Thraciam; Ponticam vero dioecesim Helladio, qui post Basilium fuit; Caesaraeam Cappadociae Gregorio Nysseno, Basilii germano; Troilo quoque Melitenae Armeniae jus patriarchae dederunt; Asianam vero dioecesim Iconii Amphilochius est sortitus; Optimus autem Antiochiae Pisidiae; Aegyptum quoque Timotheo Alexandrino distribuerunt. Porro Ecclesiarum orientalium gubernationem ejus praesulibus commiserunt Pelagio Laodiceno et Diodoro Tarsi, Antiochenae Ecclesiae privilegia reservantes, quae tunc Meletio praesenti dederunt. Definierunt pariter, ut si quid in provincia qualibet emergeret, provinciae concilio finiretur. In his omnibus suum praebuit etiam imperator assensum. SOCRATES, lib. V, cap. 8, p. 265. Parvo siquidem tempore transeunte, sanctus quidem Meletius est defunctus, et ab omnibus sapientibus cum praeconiis maximis est sepultus. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 206. Aestate vero sequente, rursus plures episcopi ad Constantinopolim pro causis ecclesiasticis sunt reversi, ubi occidentalium episcoporum synodicam susceperunt epistolam, invitantem eos ad", + "candidate_score": 0.667577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_32", + "bdc_text": "Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_85", + "psc_text": "Arium ordinatum diaconum, captumque in Meletii novitatibus, et ab Ecclesia pulsum, rogatus a fidelibus, et denuo suscipiens, ministrare praecepit. Post Achillam vero Alexander fortissimus evangelici dogmatis praedicator ordinatur episcopus. Hoc tempore ( An. Dom. 322) Arius in ordine quidem presbyterorum erat, expositionemque divinarum Scripturarum videbatur habere commissam. Videns autem Alexandrum pontificatus gubernacula suscepisse, eventum temporis non portavit; sed et mordacitate compulsus, litis quaerebat initium. Porro laudabilem videns viri conversationem, nequaquam calumnias contexere praevalebat; verumtamen quiescere illum prohibebat invidia. Hunc igitur inveniens inimicus veritatis, per eum nisus est in Ecclesiam excitare tempestatem. Apostolicis enim Alexandri doctrinis instabat aperte resistere. Et ille quidem divina sequens eloquia, aequi honoris cum Patre, et eamdem substantiam habere cum Deo Genitore Filium praedicabat. Arius autem e diverso veritati repugnans, creaturam Filium, facturamque dicebat, adjiciens: Erat aliquando quando non erat, et alia quae ex illius litteris indicantur insana. Haec ergo non solum in Ecclesia persistebat docens, sed", + "candidate_score": 0.66708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_982", + "psc_text": "alterius substantiae natura detur. Inhumanationis vero Christi sermonem sine aliqua violatione servamus, neque sine anima, neque sine mente, aut imperfectam carnis dispensationem suscipientes; sed totum scientes perfectum quidem ante saecula existere Dei Verbum, perfectum vero hominem in novissimo dierum propter nostram salutem factum. Igitur quae de fide a nobis aperte praedicantur, velut in summa haec esse noscuntur: de quibus amplius instrui poteritis, si et tomum in Antiochia factum a synodo ibi constituta dignemini legere, et quod anno superiori in Constantinopoli ab universali synodo cognoscitur esse prolatum: in quibus latius fidem professi sumus, et contra novitates haeresum nuper exortas anathemata ex scripto protulimus. De dispensationibus autem particularibus Ecclesiarum antiqua, sicuti nostis, sanctio tenuit, et definitio sanctorum Patrum in Nicaea convenientium secundum unamquamque provinciam; et si pontifices voluerint, ut cum eis vicini propter utilitatem celebrent ordinationes: quibus rebus consequenter et caeteras ecclesias apud nos aedificari cognoscite, et insignium ecclesiarum haec approbasse sacerdotes.", + "candidate_score": 0.666923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_197", + "psc_text": "Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 22. CAPUT X. Quomodo Eusebius et Theogonius, dato poenitentiae libello, recepti sunt. Eusebius igitur et Theogonius post modicum tempus exsilii, libellum poenitentiae porrigentes, in fide consubstantialitatis consenserunt, quod declarabimus procedentes. Tunc autem in synodo Eusebius cognomine Pamphili Caesareae Palaestinae sortitus episcopatum, paululum animadvertens atque considerans, utrum oporteret suscipi terminum fidei, una cum aliis omnibus, hoc est cum universa multitudine consensit atque subscripsit, nec non et populo sub sua dioecesi constituto scripsit terminum fidei, et ubique destinavit sermonem: subtiliter consubstantialitatis nomen interpretatus; ut nequaquam penitus suspicionem adversam de eo quilibet habere potuerit. Sunt autem quae ab ipso Eusebio conscripta sunt hujusmodi verba. SOCRATES, lib. I, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 23. CAPUT XI. Epistola Eusebii Pamphili de fide Nicaeni concilii ad Palaestinos. Arbitramur et vos, dilectissimi, etiam aliunde didicisse, fama consueta praecurrere perfectum de his quae gesta sunt sermonem. Sed ne ex", + "candidate_score": 0.666085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_19_21", + "bdc_text": "Nunc vero primum papistae multum a vera religione deflexerunt , deinde ecclesiam turbarunt anabaptistae , qui et ipsi non uno tantum in dogmate a pura doctrina dissentiunt , praeterea Servetus habet suos discipulos , qui de deo et de aliis partibus christianae doctrinae absurdas , ne dicam impias , opiniones spargunt . Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_100", + "psc_text": "quidam a fide sana, attendentes ad spiritus erroris doctrinasque daemonum, quae veritatem aversantur (I Tim. IV, 1) . Domino siquidem et Salvatore nostro Jesu Christo per semetipsum pronuntiante et per Apostolum designante de talibus, consequenter nos per nosipsos audientes impietatem eorum anathematizavimus eos, sicut praediximus: ostendentes eos extraneos a fide Ecclesiaque catholica. Indicavimus autem haec vobis, dilectissimi atque charissimi comministri, ne quos eorum, si forte tentaverint etiam ad vos venire, suscipiatis, neque Eusebio, vel cuilibet aliorum 216 scribenti pro eis obediatis. Decet enim nos tanquam Christianos, ut omnes contra Christum loquentes et sapientes, quasi Deo rebelles et animarum corruptores, totis viribus aversemur; et neque ave hujusmodi dicamus hominibus, ne forte etiam peccatis eorum communicare videamur, sicut beatus Joannes ait (II Joan., 11). Salutate fratres qui apud vos sunt. Salutant vos qui nobiscum sunt. SOCRATES, lib. I, cap. 3. Edit. Christoph. et Vales. cap. 6, p. 10. Non solum autem hanc,", + "candidate_score": 0.66595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_4", + "bdc_text": "Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_100", + "psc_text": "quidam a fide sana, attendentes ad spiritus erroris doctrinasque daemonum, quae veritatem aversantur (I Tim. IV, 1) . Domino siquidem et Salvatore nostro Jesu Christo per semetipsum pronuntiante et per Apostolum designante de talibus, consequenter nos per nosipsos audientes impietatem eorum anathematizavimus eos, sicut praediximus: ostendentes eos extraneos a fide Ecclesiaque catholica. Indicavimus autem haec vobis, dilectissimi atque charissimi comministri, ne quos eorum, si forte tentaverint etiam ad vos venire, suscipiatis, neque Eusebio, vel cuilibet aliorum 216 scribenti pro eis obediatis. Decet enim nos tanquam Christianos, ut omnes contra Christum loquentes et sapientes, quasi Deo rebelles et animarum corruptores, totis viribus aversemur; et neque ave hujusmodi dicamus hominibus, ne forte etiam peccatis eorum communicare videamur, sicut beatus Joannes ait (II Joan., 11). Salutate fratres qui apud vos sunt. Salutant vos qui nobiscum sunt. SOCRATES, lib. I, cap. 3. Edit. Christoph. et Vales. cap. 6, p. 10. Non solum autem hanc,", + "candidate_score": 0.665562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_37", + "bdc_text": "Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_822", + "psc_text": "Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam celebrata, et Liberii litteras, Italorumque, Afrorum, atque Gallicanorum, nec non Siculorum. Detulerant enim horum litteras legati de Lampsaco destinati, ut considerarent omnium numerum sibimet concordantium. Plurima namque multitudo concilium Ariminense vincebat; pariterque scripserunt, ut in Tarsum Ciliciae convenirent certa die; et illi quidem hoc modo alterutros invitabant. Cumque synodus pararetur in Tarsum, convenientes in Antiochia Cariae, quasi 34 Asiani pontifices studium quidem concordiae ecclesiasticae collaudabant, consubstantialitatis vero nomen respuentes, fidem in Antiochia et Seleucia prolatam roborare nitebantur, 314 tanquam Luciani martyris existentem, et multorum sudoribus a progenitoribus suis approbatam. Verum imperator studio Eudoxii synodum in Cilicia celebrari prohibuit. SOZOMEN., lib.", + "candidate_score": 0.664711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_46_48", + "bdc_text": "Hoc si illi fecerint , forte Hilarium honorarium arbitrum in hac causa non omnino defugiemus , sic tamen ut ille non tanquam Verres aliquis ex suo unius arbitrio pronuntiet , sed ut Aquilius bonus et aequus praetor ius primum divinum consulat et deinde eius peritos interpretes Athanasium , Basilium et reliquos in consilium adhibeat , atque ita demum secundum ius et aequum ex consilii sententia causa cognita sententiam ferat . Etsi autem pluribus de patribus egimus , princeps illustrissime , non tamen ideo patres scripturis anteponimus , sed movit nos rei indignitas tot optimos et antiquissimos scriptores una sententia reiici et sophistices damnari , quos hactenus nemo unquam vir bonus et orthodoxus hoc nomine accusavit . Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_749", + "psc_text": "Nulli quidem se quomodocunque credentium fore molestum, eos tamen diligere et nimis honorare qui principium ecclesiasticae unitati praeberent. Quia vero hoc egerit, etiam Themistius philosophus ait in laude quam in ejus protulit consulatu, ubi miratur imperatorem quod permiserit unumquemque colere sicut vellet; atque devicerit blandientium mores, quos valde deridens, ait manifestari per purpuram. SOCRATES, lib. III, cap. 20 et 21. Edit. Christ. Vales. cap. 24 et 25, p. 202. Igitur imperator tunc etiam Secundo nomine praefecturam gubernanti, praetorianam legem dedit, ut capitali sententia plecteretur qui sacram virginem nuptiali thoro violare praesumeret, vel impudico aspectu respiceret, ne dicam abripere forte tentaret. Quam legem ideo posuit, eo quod Juliani temporibus quidam hujusmodi virgines uxores ducere praesumpserunt. SOZOMEN., lib. VI, cap. 3, p. 640. CAPUT V. Quod Athanasius venerit ad Jovianum, et ab eo sit decenter honoratus. Inter haec Athanasius Alexandrinae sedis episcopus, cum paucis suorum communicato consilio necessarium judicavit ut Christianum videret", + "candidate_score": 0.664391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_166", + "psc_text": "in Constantini Vita haec ita dicit. THEODORETUS lib. I. cap. 7, p. 24. Cunctarum igitur Ecclesiarum quae totam Europam, Libyamque, et Asiam replebant, simul erant ministrorum Dei congesta cacumina; unaque orationis domus tanquam a Deo dilatata intrinsecus ferebat omnes in idem, Syros simul, et Cilicas, Phoenicasque, et Arabes, atque Palaestinos, inter hos et Aegyptios, Thebaeos, Libyas, nec non et qui ex Mesopotamia oriuntur, sed etiam Persa ad concilium venit episcopus. Verum nec Scytha defuit ex eorum choro, Pontusque, et Asia, Phrygia, et Pamphylia viros probatissimos praebuerunt. Aderant Thraces, et Macedones, Achivi et Epirotae, et horum quoque interius habitantes. Ipse autem Hispanorum valde famosus Osius unus erat, et simul plurimis assidebat. De regia vero civitate praesul Alexander propter senectutem defuit; presbyteri vero praesentes locum ejus implebant. Talem itaque a saeculo solus unus imperator Constantinus Christo coronam vinculo pacis exornans, suo Salvatori de victoria inimicorum et hostium Deo docibilem [ ed. et", + "candidate_score": 0.663177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_402", + "psc_text": "Ursacius et Valens gestis Athanasii superati, conversi [ Ms. Lyr., reversi] sunt. Athanasius ergo per Pelusium pergebat ad Alexandriam. Transiens autem per civitates, edocebat ut Arianos universi declinarent, et consubstantialitatis dogma complecterentur. In quibusdam vero ecclesiis ordinationes fecit. Et hoc fuit initium alterius querelae adversus eum, quia in aliorum ecclesiis ordinare praesumpsit. Haec itaque de Athanasio provenerunt. SOCRATES, lib. II, cap. 19. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 114. CAPUT XXXV. Quibus occasionibus tunc respublica turbabatur, et de divisione Antiocheni populi propter fidem. Interea respublica fortuitis casibus urgebatur: unde quae sunt capitularia non est incongruum breviter explanare. Igitur quia, aedificatore Constantinopolitanae civitatis moriente, tres ejus filii imperium susceperunt, in praecedentibus est narratum. Sciendum autem quia cum istis imperavit consobrinus eorum, nomine Dalmatius, vocabulum patris habens; qui dum paululum imperasset, a militibus interemptus est, non jubente Constantio ut occideretur, nec tamen prohibente. Dum vero Constantinus minor fratris partes invaderet, et ipse", + "candidate_score": 0.662476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_45", + "bdc_text": "Et quia in Hilario est singularis obscuritas , adeo ut eum frustra legi ab imperitioribus existimet Hieronymus , cuperemus , princeps illustrissime , vestros antitrinitarios versari in eius lectione ac non tantum particulas aliquas excerpere , sed totum corpus doctrinae illius diligenter expendere , conferre cum eo et Graecos , ex quibus ille haud dubie multa desumpsit , et Latinos , quibuscum nunquam illi ulla fuit controversia , et ita haec inter se conferre , non ut loca in speciem pugnantia inter se committant , sed ut obscuriora loca explicent per ea , quae sunt magis perspicua .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_920", + "psc_text": "multos ederet libros. Qui et de Trinitate tres libros fecit, et Origenis opus De Principiis, id est Περὶ Ἀρχῶν, interpretatus, in eis explanationes reliquit eximias. Fertur enim cum Antonius Valentis tempore propter Arianos venisset in Alexandriam, vidisse Didymum, eique dixisse: Non te conturbet, o Didyme, amissio sensibilium oculorum; tales etenim oculi tibi desunt quibus et muscae et pulices noscere possunt. Sed gaude potius quoniam habes oculos quibus etiam angeli contuentur, per quos videtur Deus, et ejus lumen inspicitur. SOCRATES, lib. IV, cap. 20. Edit. Christ. Vates. cap. 25, p. 240. Didymus ab infantia privatus oculis, grammaticam, rhetoricam, arithmeticam, geometriam, et astronomiam, et syllogismos Aristotelis, et eloquentiam Platonis auditu didicit; non quasi haec veritatem erudirent, sed tanquam adversus mendacium arma veritatis existerent. THEODORETUS, lib. IV cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 192. Et quoniam aliqui ex nominis similitudine noscuntur errare, necessarium est ostendere quoniam alter est Gregorius Ponticus, ortus", + "candidate_score": 0.662372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_37", + "bdc_text": "Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_364", + "psc_text": "omnibus 252 adversus rectam fidem nunc Arianam vesaniam per eos crudeliter insurgentem. Propterea charissimos quidem fratres nostros et comministros Athanasium Alexandrinae civitatis episcopum, et Marcellum Ancyrae Galatiae, et Asclepam Gazae comministrantes Christo, innoxios et puros esse decrevimus: scribentes ad uniuscujusque parochiam, ut singularum Ecclesiarum populi cognoscentes sui episcopi puritatem, eum se episcopum et habere et sperare cognoscam; eos autem qui in eorum Ecclesias luporum instar ingressi sunt, id est, Gregorium in Alexandria, Basilium in Ancyra, Quintianum Gazae, nec episcopos nominandos, nec Christianos, nec quamlibet penitus cum eis habendam esse communionem, nec eorum litteras habendas, nec scribendum eis. Theodorum vero Heracleae Europae, et Narcissum Neroniadis Ciliciae, Acacium Caesareae Palaestinae, et Stephanum Antiochiae, Ursacium Sigiduni Mysiae, Valentem ex Mirsia Pannoniae, Menophantum Ephesi, et Georgium Laodiceae, licet metuentes ab Oriente non venerint, tamen eo quod a beatae memoriae Alexandro civitatis Alexandrinae pontifice sint damnati, et eo quod secum Arianos habeant, et propter crimina", + "candidate_score": 0.662233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_41_43", + "bdc_text": "Quid igitur hic faciemus ? Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ? An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ?", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_652", + "psc_text": "Gallicanis episcopis, quippe cum primus ab exsilio remeasset ( An. Dom. 364). Uterque ergo fortiter in fide laboraverunt. Sed Hilarius tanquam disertus suis libris satisfactionem de Trinitatis consubstantialitate conscripsit. Quibus hoc sufficienter exposuit, et vehementer Arianorum dogma destruxit. Haec itaque post breve eorum exsilii tempus celebrata noscuntur. SOCRATES, lib. III, cap. 8; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 181. CAPUT XXV. De Macedonianis. Ea siquidem tempestate Macedonii sectatores, et Eleusii, Eustathii, atque Sophronii, omnes ab uno Macedonio nuncupati sunt, conciliaque frequentia faciebant. Et convocantes qui in Seleucia eos secuti fuerant, anathematizaverunt alterius partis episcopos, id est consentientes Acacio; fidemque Ariminensis concilii respuentes, ea magis quae fuerant recitata apud Seleuciam et apud Antiochiam exposita firmaverunt. Qui dum requisiti fuissent ab aliquibus dicentibus: Vos, qui nunc Macedoniani vocamini, si aliud sapitis quam sectatores Acacii, cur eorum hactenus, tanquam eadem sapientium estis communione participati? Ita venenose responderunt per Sophronium Pompeiopoleos Paphlagonensem episcopum. Occidentales,", + "candidate_score": 0.661829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_33", + "bdc_text": "Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_172", + "psc_text": "examinatione sequi sententias antiquorum. Plurimi vero tunc convenientium episcoporum et sequentium eos clericorum, scientes disputare, hujusmodi elocutionum arte exercitati claruerunt, et imperatori atque his qui circa eum erant noti sunt facti. Ex illis enim et Athanasius tunc diaconus existens, dum cum Alexandro esset episcopo, hujus studii pars esse maxima videbatur, nec non et quidam Graecorum philosophorum opportune harum disputationum quaestione participati sunt: alii quidem quale esset hoc dogma studentes agnoscere; alii vero nuper inchoante Graecorum religione deperire, Christianis infensi, dogmatis sacramenta ad verborum certamina protrahebant, ita ut contra se seditiones exercerent, certaminaque sibimet inferrent, et saepius ex adverso contenderent. SOZOMEN., lib. I, cap. 16. Edit. Christ. Vales. 17, p. 430 CAPUT III. De laico simplici confessore virum dialecticum superante, et de sene simplici, philosopho Christianum dogma pandente. Cumque plurimi disputationis delectatione traherentur, unus quidam ex confessoribus laicis simplicem habens sensum, dialecticis obviavit, dicens: Audite igitur, Christus et apostoli non nobis", + "candidate_score": 0.661739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_32", + "bdc_text": "Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_184", + "psc_text": "et ad ea quae gesta sunt. Cum igitur propter haec synodus maxima in Nicaeam venisset urbem, et quaereretur fidei modus, aperta quidem impudentia Eusebius scripturam protulit blasphemiae, quae coram omnibus lecta, repente cladem importabilem causa divisionis audientibus irrogavit: confusionem tamen incurabilem suo providit auctori. Cumque officina capta fuisset, indubitanter Eusebii, disrupta iniquitatis scriptura in conspectu omnium, quidam ex tractatu nomen exponentes pacis compescuerunt, omnes justam querimoniam facientes. Ariani autem metuentes ne congregato ibidem tanto concilio pellerentur, exsilientes anathematizaverunt interdictum Arii dogma, concorditer subscribentes litteris, suaque manu consentientes, et similiter se, sicut omnis synodus, sapere profitentes. Cumque praesulibus, ut ita dicam, mala calliditatis arte praevaluissent, qui magis debuerant agere poenitentiam, tunc quidem latenter, postea vero clare damnatas coeperunt allegare sententias: saepe ponentes insidias eis a quibus videbantur esse convicti, volentesque zizaniorum germina radicare. Et tunc timentes declinantesque tanti concilii cognitores, occulte postea pietatis praedicatores debellare tentabant. Sed non credimus homines sine", + "candidate_score": 0.661565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_395", + "psc_text": "Constantius Maximus, pius, episcopis et presbyteris catholicae Ecclesiae salutem. Reverendissimus episcopus Athanasius non est Dei gratia derelictus; nam licet brevi tempore humana fuerit probatione submissus, tamen debitum providentiae universa perspicientis [ Ms. Lyr., prospicientis] noscitur suscepisse decretum: recipiens voluntate Dei nostroque judicio patriam suam, pariter et Ecclesiam cujus divino nutu praesul exstabat. Huic enim consequenter oportebat nostram adesse mansuetudinem; quatenus omnia adversus eum, et ejus communicatores definita, omnisque suspicio et illusio contra eum gesta, de caetero sit inanis et vacua; et relevatio, quam dudum clerici ejus habuerunt, competenter firma permaneat. Sed etiam hoc ejus gratiae adjiciendum esse censuimus, quatenus omnes ordinis sacri cognoscant, concessum omnibus sibi conjunctis, ut sine timore sint, sive episcopi, sive sint clerici; sufficit enim unicuique circa eum rectae voluntatis unio. Quicunque enim meliori judicio atque parte constituti, hujus eligunt communionem, hos omnes praecipimus ad instar praecedentis providentiae, etiam nunc voluntate Dei, nostrae gratiae largitatem adipisci. SOCRATES,", + "candidate_score": 0.661548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_450", + "psc_text": "imbutus erat Aetius, et divinarum litterarum ignarus, tantummodo in contentionibus praeparatus, quod etiam quilibet rusticus facere potest. Et dum nec veteres, qui eloquia Christiana fuerant interpretati, legisset, asserebat se multum gaudere libris Clementis et Africani, nec non Origenis, cum utique fuerint illi viri totius sapientiae virtutibus eruditi. Fecit igitur is epistolas ad imperatorem Constantium, 264 et ad alios quosdam, contentiones involvens et quaedam commenta conficiens. Quamobrem etiam Sine Deo vocabatur. Et licet eadem quae Arius vindicaret, tamen a suis non valentibus intelligere perplexiones syllogismorum ejus, cum eadem quae ille saperet, putabatur haereticus. Et propterea eorum pulsus Ecclesia credebatur, cum ipse illis potius communicare noluisset. Hactenus enim ex illis sunt qui tunc quidem Aetiani, nunc autem Eunomiani vocantur. Posteriore namque tempore Eunomius notarius ejus, eruditus ab eo, editionem ejus haereticam divulgavit. Sed de Eunomio locis convenientibus explanabimus. SOCRATES, lib. II, cap. 28. Edit. Christ. Vales. cap. 35, p. 129. CAPUT XIV.", + "candidate_score": 0.660825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_32", + "bdc_text": "Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1265", + "psc_text": "Sed de his maxima quaestio nata est et tumultus, ita ut universalis synodus ageretur. Ego vero legens Nestorii libros, quae intellexisse comperi hunc virum, et cum veritate conspexi, neque pro ejus inimicitiis, neque pro gratia alterius explanabo. Non mihi videtur Nestorius, neque Samosatenum secutus Paulum, neque Photinum, neque omnino purum hominem dixisse Christum; sed sermonem tantummodo quasi metuendum expavisse; et hoc passum, quia decenter non erat eruditus. Qui dum naturaliter eloquens fuisset, se putabat doctum, et libris antiquorum interpretum dedignabatur incumbere, omniumque se meliorem putabat esse: ignorans quia in catholica Joannis Epistola in antiquis exemplaribus habeatur: Omnis spiritus qui solvit Jesum a Deo non est (I Joan. IV, 3) . Hunc enim sensum ex veteribus exemplaribus abstulerunt, qui separare volunt ab hominis dispensatione divinitatem. Quapropter veteres interpretes hoc ipsum dedignati sunt [ ms. Theod., designaverunt], quia aliqui adulterati sunt hanc epistolam, solvere hominem a Deo volentes. Est enim humanitas 376", + "candidate_score": 0.660455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_452", + "psc_text": "invidiae nimietate, neque Constante vivo, et Constantio eum se diligere profitente, ab ejus molestia recedebant; sed Antiochiae congregati Narcissus Cilix, Theodorus Thraciae, Theogonius Nicaenus, Patrophilus Scythopoleos, Minophantus Ephesius, et alii circa triginta, scripserunt omnes universis episcopis: quia contra sanctiones ecclesiasticas Alexandriam remeasset, nec in concilio sine culpa fuisset inventus; et jubebant ut neque communicarent ei, neque scripta dirigerent, sed Georgio, qui ab eis fuerat ordinatus. Verum Athanasio nullus hinc sermo fuit. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. CAPUT XV. De synodo apud Mediolanum facta. Igitur devicto Magnentio, cum solus Constantius Romanorum tenuisset imperium, omni studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed.", + "candidate_score": 0.659211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_292", + "psc_text": "omni virtute agere conabor, quatenus quae in lege Dei sunt, ea praecipue sine aliqua titubatione serventur. Quibus utique neque vituperatio, neque mala superstitio poterit implicari, dispersis utique, ac palam contritis, et penitus exterminatis sacratissimae legis inimicis, qui sub schemate sancti nominis blasphemias varias et diversas injiciunt. SOCRATES, lib. I, c. 22. Edit. Christ. Vales. c. 34. CAPUT VIII. Quod venientes episcopi Ario faventes Athanasio detraxerint, ita ut in exsilium mitteretur Hae siquidem litterae ad aestuationem perduxerunt eos qui fuerant in synodo congregati, quoniam plures quidem ad proprias redierant civitates. Qui vero circa Eusebium, et Theogonium, et Marin, Patrophilum, et Ursacium, et Valentem erant, ad Constantinopolitanam venientes urbem, nequaquam de calice fracto, aut altari subverso, aut Arsenio perempto, quod in synodo concinnaverant, quaestionem fieri permiserunt; sed aliam invenere detractionem, suggerentes imperatori, quoniam Athanasius interminaretur non se missurum ab Alexandria frumenta solemniter ad Constantinopolitanam urbem. Et haec se audisse dicebant, Athanasio dicente", + "candidate_score": 0.657588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_17", + "bdc_text": "Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_331", + "psc_text": "Asclepamque Gazae. Qui dum Arianis esset adversus, inscriptionem passus ab his, quasi subvertisset altare, damnatus est. Pro quo Gazaeorum Ecclesia Quintiano committitur. Lucianus autem Hadrianopolites episcopus, ob aliam accusationem Ecclesia sua privatus, degebat in urbe Roma. Cognoscens ergo Romanus episcopus crimina singulorum, et omnes Nicaeno concilio concordare comperiens, eos in communionem suscepit, tanquam omnium curam gerens, propter sedis propriae dignitatem, singulisque reddidit suas ecclesias, et orientalibus scripsit episcopis: culpans quia non recte tractassent viros inculpabiles, de suis ecclesiis eos expellentes, et quod constituta Nicaeni concilii minime conservarent. Quorum paucos ad certam diem sibimet adesse praecepit, ut coram eis ostenderet justum se super eis protulisse decretum. Et de caetero non se passurum interminatus est, nisi ab hujusmodi turbis et novitate cessarent. Et ille quidem haec scripsit. Athanasius autem et Paulus epistolas Julii orientalibus episcopis direxerunt, et singuli eorum suas sedes adepti sunt. SOZOMEN., lib. III, cap. 7; edit. Christ. Vales. cap.", + "candidate_score": 0.657282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_32", + "bdc_text": "Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_150", + "psc_text": "erant, et alii quibus Arii opinio complacebat, quatenus solveretur quidem praemissa damnatio, et in Ecclesiam damnati reducerentur, quasi nihil mali profiterentur. Sic itaque diversis epistolis ad Alexandrinum episcopum destinatis, fecerunt harum epistolarum collectiones, Arius quidem earum quae pro se erant, Alexander autem contra Arium. Et hinc occasio contentionis oborta est haeresibus quae nunc ubique circumvolant, hoc est, Arianorum, Eunomianorum, et quicunque nomen habent a Macedonio. Singuli namque horum ipsis epistolis testibus usi sunt in defensionem haeresis suae. SOCRATES, lib. I, cap. 3; edit. Christ. et Vales. cap. 6, p. 14. Cum vero saepe supplicantes Alexandro qui circa Eusebium erant, non inclinassent eum, tanquam injuriam passi malignabantur, et acriores ad roborandum Arii dogma sunt facti; conciliumque in Bithynia colligentes, scripserunt episcopis universis, ut tanquam recte credentibus communicarent Arianis, et agerent ut Alexander quoque communicaret eis. Dumque eorum studium defecisset, Alexandro non consentiente, legatione fungitur Arius apud Paulinum episcopum Tyri, et Eusebium", + "candidate_score": 0.656311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_478", + "psc_text": "18 et 19, p. 97. CAPUT XXI. Epistola concilii Ariminensis orthodoxorum episcoporum ad imperatorem Constantium. Divina jussione et praecepto pietatis tuae, olim dogmatizata confidimus. In Ariminum namque ex universis Occidentalibus civitatibus omnes convenimus simul episcopi, ut et fides catholicae cognosceretur Ecclesiae, et qui contraria sapiunt panderentur. Multum namque disceptantibus nobis invenimus optimum esse statutam fidem antiquitus permanere, quam etiam prophetae, evangelistae, nec non apostoli per Jesum Christum Dominum nostrum praedicasse noscuntur (qui et tui regni protector, tuaeque salutis auxiliator est), quatenus hanc tenentes custodiamus, et custodientes ad finem usque servemus. Incongruum enim nefariumque videtur ex his quae recte justeque definita sunt aliquid permutare, id est horum quae Nicaeae communiter cum gloriosissimo Constantino tuo patre et imperatore deliberata atque defixa sunt. Quorum doctrina atque sensus discurrit, et praedicatus est in omnium hominum auditus et mentes. Haec fides sola Arianam haeresim expugnavit et perdidit; per quam non illa sola, sed etiam reliquae", + "candidate_score": 0.656061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_37", + "bdc_text": "Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1276", + "psc_text": "sua ipsi Ecclesiae praesedisse. Sic igitur apud veteres sine ulla differentia, de civitate ad aliam migrabat episcopus, dum utilitas evocaret. Oportet autem etiam ipsam regulam huic operi copulari, ut ostendatur quia mentiti sunt qui Proclum inthronizare prohibuerunt. Regula XVIII. Si quis episcopus ordinatus ad parochiam in qua ordinatus est minime proficiscitur non sua culpa, sed sive populo respuente, aut propter quamlibet aliam causam non necessitate factam, hunc honore ministerioque participari tantum, nec eum misceri rebus ecclesiae, in qua collectas celebrat Ecclesia; sed sustinere quod provinciae synodus suo judicio terminaverit. Haec itaque regula est. Quia vero plurimi episcoporum ex aliis civitatibus ad alias propter utilitates temporum sunt migrati, nomina eorum qui sunt mutati subdidimus. Perigenes in Petris ordinatur episcopus; et quoniam cives ejus eum suscipere noluerunt, Romanae civitatis episcopus jussit eum inthronizari in Corintho metropoli, defuncto ejus episcopo; eique, donec advixit, Ecclesiae praefuit. Gregorius Nazianzenus, prius unius Cappadociae civitatis fuit episcopus,", + "candidate_score": 0.655182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_37", + "bdc_text": "Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_971", + "psc_text": "permutarent. At illi ejus monita apertaque convicia parvipendentes, elegerunt sequi potius Arianam pestem quam consubstantialem dicere Trinitatem. Haec fatentes de Constantinopoli sunt egressi, et scribebant alterutris ne quis eorum in Nicaeni concilii dogmate consentiret. SOCRATES, lib. V, cap. 8, p. 264. CAPUT XIII. De ordinatione Maximi Cynici ejusque depositione, et ordinatione recta Nectarii, et de canonibus in ea synodo constitutis. Gregorius itaque, qui tunc Constantinopolitanam regebat Ecclesiam, Nazianzum remeare tendebat. Pro quo cum episcopatus Constantinopolitanae vacaret Ecclesiae, Timotheus Alexandrinus, Petri successor, Maximum quemdam Cynicum ordinavit episcopum, cum nuper totondisset eum. Is enim erat etiam Apollinaris vesania farcinatus. Sed non pertulerunt hoc malum viri sanctissimi Constantinopoli congregati. Et dum Aegyptii maxime se pro ejus ordinatione separassent, sacra officia cum Gregorio celebrabant. At ille graviter ferens rursus factam divisionem, exorabat universos ut laude dignum virum quaererent, quem pontificem ordinarent. Tunc illi ejus verbis acquiescentes, Nectarium generis nobilitate decoratum constituerunt Constantinopolitanae civitatis episcopum;", + "candidate_score": 0.654502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_8", + "bdc_text": "Etenim non tantum de deo , quod religionis nostrae caput et fundamentum est , nova dogmata spargunt , aut quod verius est , veteres errores novis nominibus quasi coloribus pingunt , sed nihil in universa doctrina religionis nostrae ita bene est constitutum , quod huiusmodi ingeniis satisfaciat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_187", + "psc_text": "Consentiamus, nam et nos ex Deo sumus. Unus enim Deus, ex quo omnia: et, Vetera transierunt: ecce omnia nova ex Deo sunt facta (II Cor. V, 17) . Cogitabant autem et illud quod in Pastore conscriptum est: Primum omnium crede, quia unus est Deus, qui creavit universa atque perfecit, et constituit ex non exstante, ut sint. Porro alii episcopi malitiam videntes illorum, et pessimam impietatis artem, apertius et, ut ita dicatur, manifestius dixerunt ex Deo, id est, conscripserunt ex substantia Patris esse Filium; ut creaturae quidem, eo quod non habeant a semetipsis ut sint, sed habeant principium existendi, dicantur a Deo; Filius autem solus proprius ex substantia credatur Patris. Hoc enim Unigeniti proprium est et veri Verbi Patris. Haec itaque fuit occasio ut ex substantia diceretur Patris. Rursus autem requirentibus episcopis paucos eorum qui Ariani esse putabantur, si dicerent Filium non esse creaturam, sed virtutem et sapientiam solam Patris, et", + "candidate_score": 0.653986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_37", + "bdc_text": "Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_964", + "psc_text": "Nazianzenus communi decreto multorum episcoporum in Constantinopolim transmutatus, intra civitatem in parvo oratorio sacra celebrabat. Cui loco postea principes basilicam maximam copulantes, eam vocaverunt Anastasiam. SOZOMEN., lib. VII, cap. 5, p. 708. CAPUT IX. De basilica sanctae Anastasiae. Quae non solum pulchritudine et magnitudine, verum apertissima apparitione Dei noscitur illustrari. Illic enim divina virtus in somnis, et aperte, plurimis et frequenter multisque languentibus, et interim in rerum periculis constitutis, subvenisse dignoscitur, ita ut crederetur ab aliquibus sanctam Mariam, Christi Matrem Virginem hanc esse; cum tali namque habitu multis ostenditur. Quam basilicam ideo Anastasiam vocant, sicuti reor, eo quod dogma Nicaeni concilii in Constantinopoli, quasi jam mortuum, eo loco expositionibus Gregorii resurrexit. Ego tamen audivi quosdam veriloquos retulisse, dum populus illic congregaretur ad missas, mulierem praegnantem de superiore porticu cadentem defunctam fuisse; tuncque communi oratione facta super eam, revixisse, et cum partu salvatam esse. Quam ob rem nimis inopinabile Anastasiae nomen,", + "candidate_score": 0.653903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_32", + "bdc_text": "Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_153", + "psc_text": "studio contentionis movissent quae nec quaerenda erant, nec ab initio cogitanda, aut cogitata potius taciturnitati jure tradenda, cum utique ab alterutris non sejungi potuissent, licet ex aliqua parte dogmatis dissonarent. Alexandro siquidem et Ario, aliquando culpans, aliquando suadens, talia scripsit, quarum litterarum partem hic poni non est incongruum. Tota enim epistola in libris Eusebii posita est in Vita Constantini. SOZOMEN., lib. I, cap. 14, edit. Christoph. et Vales. cap. 15, p. 427. 222 CAPUT XIX. Epistola Constantini principis ad Alexandrum pontificem Alexandrinum, et ad Arium, per quam hortatus est ut reverterentur ad pacem. Victor Constantinus Maximus, Pius, Alexandro et Ario. Didici tunc natam praesentis quaestionis originem, quando tu, o Alexander, a presbyteris requirebas quid unusquisque eorum de quodam loco [ ms. Lyr., verbo] in lege conscripto, magis autem pro vanae cujusdam quaestionis parte sentiret. Tuque, o Ari, quod neque principio cogitari debuerat, cogitatum taciturnitati tradi potius competebat, illud improvide protinus", + "candidate_score": 0.653445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_5_7", + "bdc_text": "Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint . Attamen cum homines turbulenti , arrogantes et suo ipsorum iudicio condemnati quiescere non possent , ab ecclesiis exclusi a magistratibus proscripti contulerunt se hinc in Poloniam et Lituaniam et abusi vestra humanitate ac liberalitate ecclesias vestras turbarunt . Atque utinam malum hoc non longius progrediatur et alia quoque dogmata religionis nostrae invadat , imo totam religionem labefactet .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.652469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_18", + "bdc_text": "Ac nos quoque felices essemus , si nullae essent opiniones cum sana doctrina pugnantes , quas illustri confessione refellere oporteret , tum enim facile omnes uno hoc symbolo contenti nullam praeterea confessionem a quoque exigeremus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_222", + "psc_text": "nos et in fide una cucurrimus, et sensum examinantes de consubstantialitatis sermone cuncti pacificati sumus: nequaquam sequentes haeresim, sed commemorantes [ ms. Lyr., commorantes] ad cautelam Ecclesiarum quae nostrae subveniebant menti. Et satisfacientes eis a quibus per nos suaderi debuerat, in fide subscripsimus. Anathematismo autem non subnotavimus, non tanquam fidem accusantes, sed velut non credentes talem esse eum qui fuerat accusatus, certi de ejus ad nos directis epistolis, et inter nos disputationibus habitis. Si igitur satisfactum est sancto vestro concilio, non reluctantes, sed consentientes decretis vestris, etiam hac conscriptione satisfacimus vobis: non exsilium graviter ferentes, sed suspicionem abjicientes haereseos. Si enim dignamini nunc in vultu vestro nos suscipere, habebitis in omnibus consonantes, et vestra sequentes pariter constituta: quando etiam eum qui in his accusatus est, placuit reverentiae vestrae clementiam promereri atque revocari. Absurdum namque est, si is qui putatur esse reus revocatur ad satisfaciendum in quibus ei derogabatur; ut nos", + "candidate_score": 0.65137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_62", + "bdc_text": "Id si fecerint , non facile quenquam movebunt , omnis enim , qui in sacris literis et antiquis patribus vel mediocriter est versatus , cum viderit haec illis congruere , ex eorum rationibus quantumvis argutis non ita magno labore se explicabit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_21", + "psc_text": "causas quibus interfui, et a scientibus aut contemplantibus eas audivi, tam in nostra quam ante nostram generationem gestas. Caeterorum vero explanabo notitiam ex legibus positis causa religionis, et ex conciliis per tempora constitutis, ac novitatibus factis, et imperialibus, atque sacerdotum epistolis, quarum aliae quidem hactenus in palatiis ecclesiisque custodiuntur, aliae vero passim apud diligentes inveniuntur. Quarumdam rationem [ ms., Quorumdam ratione] potius complecti in hoc opere melius approbavi propter magnitudinem lectionis, ut sensus earum breviter indicetur: nisi forte quaedam venire possint in dubium, pro quibus apud multos est diversa sententia. Tunc enim, si quamlibet scripturam invenire potuero, propter probationem veritatis eam ponere non omitto. Ut autem nullus ignoratione rerum accuset mendacem esse conscriptionem, contrarias legendo forsan epistolas, sciendum est quoniam occasione dogmatis Ariani et eorum qui postea sunt oborti, discordantes inter alterutros. Praesules Ecclesiarum, singuli de quibus studebant suis consectatoribus scribebant, et per concilia congregati decernebant quae vellent; et sibi", + "candidate_score": 0.651358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_534", + "psc_text": "haberet ecclesiam, id est Eusebii Pamphili, post quem ejus tenebat episcopatum, et gloriabatur eum se habuisse doctorem. Et cum talis esset, persuadebat facile quod volebat. Cum igitur Constantinopoli ex utroque concilio essent episcopi viginti, et alii qui casu praesentes erant; primo quidem jubetur ut de Aetii quaestione judicaret, praesentibus maximis proceribus, Honoratus, quem non ante multum tempus imperator ab urbe Roma revertens, primum praefectum urbis Constantinopolitanae constituit. Postea vero, etiam ipso Constantio cum judicibus audiente, capitur circa fidem Aetius aegrotare; ita ut etiam imperator et alii quasi circa blasphema ejus verba commoverentur. Dicitur autem Acacium eique consentientes primum se hanc haeresim ignorare finxisse, et sub velamento quodam egisse cum principe, ut ipse cum suis proceribus judicaret: credens Aetium non posse vinci sermonibus, et magis necessario capi judicantis auditus, ac sine contentione praevalere conamen haereseos. Cumque hoc perfici nequivisset, proferri scripturam prolatam ab Arimino, et a Seleuciae synodo missos hanc suscipere,", + "candidate_score": 0.649406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_307", + "psc_text": "exsequiis funus ejus sepultum est in Apostolorum ecclesia; quam propterea fecerat, ne imperatores et sacerdotes reliquiis privarentur apostolorum. Vixit autem Constantinus imperator annis sexaginta et quinque, regnavit autem triginta et uno. Defunctus est, consulatu Feliciani et Taciani ( id est, anno Dom. 336, Chron. Cassiod. 338), vicesima secunda die mensis Maii, qui erat annus secundus ducentesimae octavae Olympiadis. SOCRATES, lib. I, cap. 26. Edit. Christoph. LIBER QUARTUS. 244 CAPUT PRIMUM. Quomodo per quemdam presbyterum dogma Arii pullulaverit. Igitur sub imperio Constantini per Ecclesias talia provenerunt. Quo moriente, rursus ad querimoniam venit dogma Nicaeni concilii. Nam licet vivente Constantino non illud omnes susceperint, tamen aperte renuere non audebant. Quo moriente, plurimi ab eo se indubitanter abstinuere concilio. Erant enim isti, qui etiam primitus videbantur esse suspecti: praecipue vero Arii sectatores Eusebius et Theogonius, cujus dogma se firmare credebant, si reverti Athanasium prohiberent, et consectatori suo Aegyptiacae dioecesis jura contraderent. Et illi", + "candidate_score": 0.647453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_19", + "bdc_text": "Nunc vero primum papistae multum a vera religione deflexerunt , deinde ecclesiam turbarunt anabaptistae , qui et ipsi non uno tantum in dogmate a pura doctrina dissentiunt , praeterea Servetus habet suos discipulos , qui de deo et de aliis partibus christianae doctrinae absurdas , ne dicam impias , opiniones spargunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_100", + "psc_text": "quidam a fide sana, attendentes ad spiritus erroris doctrinasque daemonum, quae veritatem aversantur (I Tim. IV, 1) . Domino siquidem et Salvatore nostro Jesu Christo per semetipsum pronuntiante et per Apostolum designante de talibus, consequenter nos per nosipsos audientes impietatem eorum anathematizavimus eos, sicut praediximus: ostendentes eos extraneos a fide Ecclesiaque catholica. Indicavimus autem haec vobis, dilectissimi atque charissimi comministri, ne quos eorum, si forte tentaverint etiam ad vos venire, suscipiatis, neque Eusebio, vel cuilibet aliorum 216 scribenti pro eis obediatis. Decet enim nos tanquam Christianos, ut omnes contra Christum loquentes et sapientes, quasi Deo rebelles et animarum corruptores, totis viribus aversemur; et neque ave hujusmodi dicamus hominibus, ne forte etiam peccatis eorum communicare videamur, sicut beatus Joannes ait (II Joan., 11). Salutate fratres qui apud vos sunt. Salutant vos qui nobiscum sunt. SOCRATES, lib. I, cap. 3. Edit. Christoph. et Vales. cap. 6, p. 10. Non solum autem hanc,", + "candidate_score": 0.646703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_18", + "bdc_text": "Ac nos quoque felices essemus , si nullae essent opiniones cum sana doctrina pugnantes , quas illustri confessione refellere oporteret , tum enim facile omnes uno hoc symbolo contenti nullam praeterea confessionem a quoque exigeremus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_173", + "psc_text": "lib. I, cap. 16. Edit. Christ. Vales. 17, p. 430 CAPUT III. De laico simplici confessore virum dialecticum superante, et de sene simplici, philosopho Christianum dogma pandente. Cumque plurimi disputationis delectatione traherentur, unus quidam ex confessoribus laicis simplicem habens sensum, dialecticis obviavit, dicens: Audite igitur, Christus et apostoli non nobis artem dialecticam tradiderunt, vanamque verborum fallaciam, sed puram scientiam [ ms. Lyr., conscientiam] fide et operibus bonis observandam. Haec dicente juvene et animo sene, praesentes quidem mirati sunt, dictumque probaverunt. Dialectici vero satisfactione suscepta cessarunt, rationem quippe simplicem veritatis audientes. SOCRATES, lib. I, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 20. Fertur enim et aliud: dum quidam eorum magnificentia sermonum extolleretur, et illuderet sacerdotibus, non pertulit ejus fastum [ ms. Lyr., factum] quidam senex simplex et innocens ac probatissimus confessorum; sed accessit adversus eum proferre sermonem. Hoc itaque factum petulantibus quidem et simplicem scientibus confessorem risum movit, maturioribus vero", + "candidate_score": 0.646353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_47", + "bdc_text": "Etsi autem pluribus de patribus egimus , princeps illustrissime , non tamen ideo patres scripturis anteponimus , sed movit nos rei indignitas tot optimos et antiquissimos scriptores una sententia reiici et sophistices damnari , quos hactenus nemo unquam vir bonus et orthodoxus hoc nomine accusavit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_721", + "psc_text": "Christianos scripserit, et quomodo Socrates historiographus ejus dicta confutarit. Tunc itaque sophista Libanius lamentationis librum in Julianum conscripsit, quem Julianum denominavit, fascinatum quippe laudibus illius: in quo etiam meminit librorum quos contra Christianos ediderat Julianus. Et siquidem laudes imperatoris sophista dixisset, ego quiescerem, vestigia historiae sequens. Sed quoniam tanquam callidus rhetor memoria Juliani librorum Christianam videtur lacerare religionem, propterea contra eum, positis primum verbis ipsius, pauca dicenda sunt. Hiemis, inquit, noctes amplius imperator extendens, incumbendo [ ms., in condendo] libris, Palaestineum hominem Deum, Deique Filium referentibus, praeliabatur enixius, et redarguendo praevaluit, ut risum et quamdam inanitatem ostenderet eorum quae coluntur a talibus. In quibus laboribus sene Tyrio sapientior 301 est inventus. Propitius autem sit iste Tyrius, et placide verba mea suscipiat, tanquam a filio victus est. Haec quidem sophistae Libanii sunt. Verum ego sophistam eum optimum fuisse novi; tamen si non ejus religionis fuisset cujus imperator erat, omnia quae de", + "candidate_score": 0.645499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_43", + "bdc_text": "An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ?", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_651", + "psc_text": "obstrictus, dum per suum diaconem promisisset ratum se habiturum quod fuisset a concilio definitum. Quapropter ipse quidem Ecclesiae tenens fidem, in Sardiniam ad proprium remeavit thronum. Hi vero qui prius cum eo contristati fuerant, hactenus ab Ecclesia segregantur. Verum Eusebius adinstar optimi medici iter faciens per Orientem, infirmos fide recreabat, imbuens atque docens praedicationibus ecclesiasticis universos. Hinc transiens venit in Illyricum; et inde rursus Italiam peragrans, haec ipsa pronuntiabat. SOCRATES, lib. III, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 9, p. 180. CAPUT XXIV. De Hilario Pictaviensi. Verum Hilarius Pictaviensis secundae Aquitaniae pontifex, rectae fidei dogmata dudum praeseminaverat tam Italis quam Gallicanis episcopis, quippe cum primus ab exsilio remeasset ( An. Dom. 364). Uterque ergo fortiter in fide laboraverunt. Sed Hilarius tanquam disertus suis libris satisfactionem de Trinitatis consubstantialitate conscripsit. Quibus hoc sufficienter exposuit, et vehementer Arianorum dogma destruxit. Haec itaque post breve eorum exsilii tempus celebrata noscuntur. SOCRATES, lib. III,", + "candidate_score": 0.645194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_47", + "bdc_text": "Etsi autem pluribus de patribus egimus , princeps illustrissime , non tamen ideo patres scripturis anteponimus , sed movit nos rei indignitas tot optimos et antiquissimos scriptores una sententia reiici et sophistices damnari , quos hactenus nemo unquam vir bonus et orthodoxus hoc nomine accusavit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1142", + "psc_text": "plurimi autem hoc facere recusabant. Quorum fuit etiam Theotimus Scythiae praesul, qui ita respondit: Ego, inquit, o Epiphani, neque ei qui dudum bene requievit injurias infero, neque rem blasphemam tentare praesumo, damnans ea quae priores nostri respuere noluerunt; proinde neque malam doctrinam in libris Origenis esse conspicio. Tunc proferens libros ejus [ ms. Santheod., ei] Origenis legit, et ecclesiasticas expositiones ostendit; ac postea procedens dicebat: Qui his contumelias inferunt nesciunt semetipsos. Haec ergo Theotimus, vitae rectitudine famosissimus, Epiphanio respondisse fertur. Sed quoniam detractores plurimi subripientes, velut blasphemum respuunt Origenem, pauca de his dicere non videtur absurdum. Viles homines, et qui per semetipsos nequeunt apparere, vituperando meliores esse se aliquid conantur ostendere. Hoc passus est primo Methodius Lyciae Olympi civitatis episcopus; deinde Eustathius pauci praesul temporis, et post eum Apollinaris, novissime Theophilus. Isti derogabant Origeni, et alii [ ms. Santhcod., et aliter] ob aliam causam ad accusationem ejus accesserunt. Methodius igitur", + "candidate_score": 0.644771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_17", + "bdc_text": "Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_652", + "psc_text": "Gallicanis episcopis, quippe cum primus ab exsilio remeasset ( An. Dom. 364). Uterque ergo fortiter in fide laboraverunt. Sed Hilarius tanquam disertus suis libris satisfactionem de Trinitatis consubstantialitate conscripsit. Quibus hoc sufficienter exposuit, et vehementer Arianorum dogma destruxit. Haec itaque post breve eorum exsilii tempus celebrata noscuntur. SOCRATES, lib. III, cap. 8; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 181. CAPUT XXV. De Macedonianis. Ea siquidem tempestate Macedonii sectatores, et Eleusii, Eustathii, atque Sophronii, omnes ab uno Macedonio nuncupati sunt, conciliaque frequentia faciebant. Et convocantes qui in Seleucia eos secuti fuerant, anathematizaverunt alterius partis episcopos, id est consentientes Acacio; fidemque Ariminensis concilii respuentes, ea magis quae fuerant recitata apud Seleuciam et apud Antiochiam exposita firmaverunt. Qui dum requisiti fuissent ab aliquibus dicentibus: Vos, qui nunc Macedoniani vocamini, si aliud sapitis quam sectatores Acacii, cur eorum hactenus, tanquam eadem sapientium estis communione participati? Ita venenose responderunt per Sophronium Pompeiopoleos Paphlagonensem episcopum. Occidentales,", + "candidate_score": 0.642423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_5_7", + "bdc_text": "Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint . Attamen cum homines turbulenti , arrogantes et suo ipsorum iudicio condemnati quiescere non possent , ab ecclesiis exclusi a magistratibus proscripti contulerunt se hinc in Poloniam et Lituaniam et abusi vestra humanitate ac liberalitate ecclesias vestras turbarunt . Atque utinam malum hoc non longius progrediatur et alia quoque dogmata religionis nostrae invadat , imo totam religionem labefactet .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_759", + "psc_text": "animas; et meam electionem ostendisti tuae justitiae convenire. Cumque post paucos dies sanctus Ambrosius cum multa fiducia apud imperatorem quereretur quia male a judicibus agebatur, tunc imperator ait: Hanc, inquit, confidentiam tuam dudum novi; et aperte probans, non solum non restiti, sed etiam in electione ordinationis tuae socius fui. Festina itaque sanare, sicut divina lege praecipitur, animarum delicta nostrarum. Haec igitur imperator Mediolani et dixit, et fecit. Cognoscens autem quosdam in Asia et Phrygia de divinis dubitare dogmatibus, in Illyrico quidem praecepit synodum celebrari, et quae de illis decreta atque firmata sunt dubitantibus destinavit. Porro qui illic convenerant decreverunt fidem expositam in Nicaena urbe servandam. Scripsit autem et ipse, socium adhibens in suis litteris fratrem, quatenus in his quae placuerant duraretur. Nunc ergo etiam legem ipsam ponere necessarium est quae aperte et ejus pietatem praedicat, et Valentis tunc sinceritatem sine dubitatione demonstrat. THEODORETUS, lib. IV, cap. 6. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.642355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_19", + "bdc_text": "Nunc vero primum papistae multum a vera religione deflexerunt , deinde ecclesiam turbarunt anabaptistae , qui et ipsi non uno tantum in dogmate a pura doctrina dissentiunt , praeterea Servetus habet suos discipulos , qui de deo et de aliis partibus christianae doctrinae absurdas , ne dicam impias , opiniones spargunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.64208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_17", + "bdc_text": "Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_364", + "psc_text": "omnibus 252 adversus rectam fidem nunc Arianam vesaniam per eos crudeliter insurgentem. Propterea charissimos quidem fratres nostros et comministros Athanasium Alexandrinae civitatis episcopum, et Marcellum Ancyrae Galatiae, et Asclepam Gazae comministrantes Christo, innoxios et puros esse decrevimus: scribentes ad uniuscujusque parochiam, ut singularum Ecclesiarum populi cognoscentes sui episcopi puritatem, eum se episcopum et habere et sperare cognoscam; eos autem qui in eorum Ecclesias luporum instar ingressi sunt, id est, Gregorium in Alexandria, Basilium in Ancyra, Quintianum Gazae, nec episcopos nominandos, nec Christianos, nec quamlibet penitus cum eis habendam esse communionem, nec eorum litteras habendas, nec scribendum eis. Theodorum vero Heracleae Europae, et Narcissum Neroniadis Ciliciae, Acacium Caesareae Palaestinae, et Stephanum Antiochiae, Ursacium Sigiduni Mysiae, Valentem ex Mirsia Pannoniae, Menophantum Ephesi, et Georgium Laodiceae, licet metuentes ab Oriente non venerint, tamen eo quod a beatae memoriae Alexandro civitatis Alexandrinae pontifice sint damnati, et eo quod secum Arianos habeant, et propter crimina", + "candidate_score": 0.640333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_47", + "bdc_text": "Etsi autem pluribus de patribus egimus , princeps illustrissime , non tamen ideo patres scripturis anteponimus , sed movit nos rei indignitas tot optimos et antiquissimos scriptores una sententia reiici et sophistices damnari , quos hactenus nemo unquam vir bonus et orthodoxus hoc nomine accusavit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_728", + "psc_text": "narravit. Quia vero contra Christianos multa verba proferentes, nisi sunt vim facere veritati, quaedam ex sacris litteris pervertentes, alia permutantes, omnia tamen secundum suam sumentes intentionem: multi eis obviantes ista patet fecerunt, destruentes et redarguentes eorum vana sophismata; et ante omnes Origenes, licet ante multa fuisset tempora Juliani. Is enim ea quae videbantur turbare legentes sacratissimas lectiones, objiciens sibimet, et interpretatus ea, detractorum sophisticas adinventiones exclusit. Quae si saepius legissent Julianus atque Porphyrius, ea libenter accipientes, in aliud forte sua verba mutarent, et non ad blasphemiae sophismata verterentur. Quia enim lacerare studuit imperator, apud idiotas et simplices verba faciens, et non apud eos qui Scripturarum divinarum obtinent veritatem, ex his palam est: sumens enim ea verba quae dispensationis causa humanius posita sunt, cum multa hujusmodi collegisset exempla, haec novissime dicit: Horum igitur singula, si non aliquam habent ineffabilem contemplationem, maxima de Deo blasphemia sunt plena. Haec ergo Julianus in tertio", + "candidate_score": 0.639392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_80_82", + "bdc_text": "Ad haec Cazanoviusa. R. : pag. B5 negat sub dei nomine dei filium includi . Deinde Cazanoviusa. R. :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_551", + "psc_text": "eo Macedoniani vocantur. Quicunque enim in Seleuceno concilio Acacium declinaverunt, aperte verbum similis substantiae sanciverunt, cum prius hoc non manifesto indicio declarassent. Est enim opinio apud multos, quia non inventum sit Macedonii, sed magis Maratonii Nicomediensis episcopi: unde etiam Maratonii vocitantur; ad quos Eustathius expulsus de Sebastia confugit. Cumque Macedonius sanctum Spiritum comprehendere in tractatu divinae Trinitatis declinaret, tunc et Eustathius: Ego, inquit, neque Deum nominare Spiritum sanctum patior, neque creaturam praesumo. Propter hanc ergo causam Spiritui repugnantes appellant hujusmodi personas, hi qui in consubstantialitatis expositione concordant. SOCRATES, lib. II, cap. 35. Edit. Christ. Vales. cap. 45, p. 158. Cum itaque Macedonius de Ecclesia Constantinopolitana fuisset expulsus, non ea quae Acacius atque Eudoxius sapiebat; sed tradebat magis Filium Deum, per omnia et secundum substantiam similem esse Patri. Sanctum vero Spiritum non earum rerum esse participem, sed ministrum, et perhibentem officium, et quaecunque de sanctis angelis dici possunt. SOZOMEN., lib. IV,", + "candidate_score": 0.63026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_80_82", + "bdc_text": "Ad haec Cazanoviusa. R. : pag. B5 negat sub dei nomine dei filium includi . Deinde Cazanoviusa. R. :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_190", + "psc_text": "Et clarius jam ac breviter conscripserunt consubstantialem Patri Filium. Omnia namque praedicta hanc significationem habent. Murmuratio siquidem eorum, quasi verba haec non fuissent ex Scripturarum auctoritate prolata, per eos quoque inanis esse convincitur. Ex non scripto namque ipsi impie proferentes, quippe quod nusquam penitus invenitur, ex non exstantibus; et, fuit aliquando quando non fuit, alios culpant: propterea ex non scriptis sermonibus, pie tamen intellectis damnati sunt. Ipsi namque veluti de stercore reperientes [ ed., Niv. et Frob., repentes], haec vere de terra locuti sunt. Verum episcopi non sibimet adinvenientes verba, sed habentes haec a Patribus, testimonia conscripserunt. Veteres enim sacerdotes ante eos pene centum triginta magnae Romae civitatisque nostrae accusaverunt omnes qui dicunt facturam aut creaturam esse Filium, et non consubstantialem Patri. Et hoc sciebat Eusebius Caesariensis episcopus, qui primum defendebat Arianorum sectam, novissime vero subscripsit Nicaeno concilio. Scripsit autem et civibus suis, confirmans, quia et antiquorum aliquos doctos et", + "candidate_score": 0.629271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_1", + "bdc_text": "Magno et incredibili dolore affecti sumus , princeps illustrissime , postquam ex certorum hominum literis didicimus ecclesiam Christi non multo ante florentissimam in amplissimo regno Poloniae et magno ducatu Lituaniae nunc dissidiis intestinis ita misere confici , ut multum a pristina felicitate degeneraverit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1193", + "psc_text": "quia illorum ferocitatem et impietatem longanimiter Deus omnium patiatur, quando ante imperium maximi Constantini quicunque fuerunt Romanorum imperatores, contra veritatis ministros [ ms. Lyr., praedicatores] vehementer insanierunt. Diocletianus namque Passionis salutaris die, in omni imperio Romanorum destruxit ecclesias. Sed novem transactis annis istae quidem denuo floruerunt, et multiplicem magnitudinem ac pulchritudinem susceperunt. Ille vero post rabiem suae impietatis exstinctus est. Nam et bella hujusmodi futura Dominus praedixit, et Ecclesiae victoriam praedicavit. Nos tamen ipsae quoque res edocent quia plus nobis utilia sunt bella quam pax: quia pax delicatos nos facit, remissos et timidos; porro bellum et mentem acuit, et praesentia tanquam transeuntia contemnere persuadet. Sed haec quidem etiam in alio opere crebrius enarravimus. THEODORETUS, lib. V, cap. 38. Edit. Christ. Vales. cap. 39, p. 247. 365 CAPUT XXXIV. De Theodoro Antiocheno episcopo, et Theodoro Mopsuesteno pontifice. Illo quoque tempore quo sacratissimus Theodotus Antiochenam regebat Ecclesiam, Theodorus Mopsuestiae quidem episcopus, sed", + "candidate_score": 0.619685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_81", + "bdc_text": "pag. B5 negat sub dei nomine dei filium includi .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_196", + "psc_text": "aliquo est, aut ex partitione, aut ex decursione, aut ex plantatione. Ex plantatione quidem, sicut ex radice germen; ex decursione vero, sicut paterni filii; ex partitione autem, sicut ex massa aurea annuli duo, vel tres. Secundum nullum autem horum, inquiunt, est Filius Dei. Propterea ergo dicebant in fide non esse consentiendum. Plurimum siquidem verbo consubstantialitatis derogantes praedicti viri, in Arii depositione subscribere noluerunt. Ideoque synodus Arium et consectatores ejus anathematizavit omnes: adjicientes neque accedere eum in Alexandriam. Praeceptumque principis repente eumdem Arium, et qui circa Eusebium, et Theogonium, et qui cum eis erant, exsilio deportavit. SOCRATES, lib. I cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 22. CAPUT X. Quomodo Eusebius et Theogonius, dato poenitentiae libello, recepti sunt. Eusebius igitur et Theogonius post modicum tempus exsilii, libellum poenitentiae porrigentes, in fide consubstantialitatis consenserunt, quod declarabimus procedentes. Tunc autem in synodo Eusebius cognomine Pamphili Caesareae Palaestinae sortitus episcopatum, paululum animadvertens atque", + "candidate_score": 0.617968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_72", + "bdc_text": "Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1134", + "psc_text": "fronte percussus est Brison eunuchus Augustae, qui ad hymnos exercendos fuerat deputatus. Sed etiam quidam ex populo utriusque partis exstincti sunt. In his motus imperator, prohibuit Arianos hymnos publice decantare. SOCRATES, lib. VI, cap. 8. Edit. Christ. Vales. cap. 7 et 8, p. 312. CAPUT IX. Quod episcopo Ignatio angelorum Deum laudantium visio sit ostensa. Dicendum tamen est unde sumpsit initium ut in ecclesia antiphonae decantentur. Ignatius Antiochiae Syriae tertius post apostolum Petrum episcopus, qui etiam cum ipsis degebat apostolis, vidit angelorum visionem, quomodo per antiphonas sanctae Trinitati dicebant hymnos. Isque modum visionis Antiochenae tradidisse probatur Ecclesiae, et ex hoc ad cunctas transivit Ecclesias. SOCRATES, lib. VI, cap. 8, p. 313. CAPUT X. De inimicis Joannis. Fertur enim quoniam inter alia Joannes etiam pro Severiano, Gabalensi episcopo, odium Augustae conceperat. Is enim Severianus et Antiochus Ptolemaidis ambo eloquentissimi erant, et coram ecclesia docere praeparati. Veniens ergo prius Antiochus Constantinopolim, eloquentia", + "candidate_score": 0.614505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_72", + "bdc_text": "Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_689", + "psc_text": "ille saeviens, magistram chori praecepit adduci. Quam cum videret senectute maceratam, nec corporis canitiem miseratus est, nec animi studuit honorare virtutem; sed quibusdam spatariorum jussit ut eam alapis caederent. 296 Quae, veluti summum honorem contumelias illas excipiens, domum reversa est, eumque solitis melodiis spiritalibus denotabat, sicut conscriptor illius cantici malignum spiritum effugaverat a Saul. Nam et Julianus erroneus daemones sibimet applicans, contra donum pietatis insaniebat. THEODORETUS, lib. III, cap. 17. Edit. Christ. Vales. cap. 18, p. 140. CAPUT XXXVII. De Basilio atque Gregorio. Contristabat igitur eum non mediocriter Apollinaris Syrus, omni scientia nimis instructus, simulque Basilius et Gregorius Cappadoces, illius temporis rhetores Christiani, aliique plurimi eloquentes viri. Quorum alii quidem zelati sunt veram gloriam, alii Arianae haeresis habuere vesaniam. Quamobrem arbitratus hinc armari Christianos, prohibuit eos Graecorum doctrinis imbui et eorum lectionibus erudiri. Tunc Apollinaris, cum esset doctus et simul ingeniosus, pro Homeri poemate versibus heroicis Hebraicam conscripsit antiquitatem usque", + "candidate_score": 0.612969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_72", + "bdc_text": "Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1135", + "psc_text": "ad cunctas transivit Ecclesias. SOCRATES, lib. VI, cap. 8, p. 313. CAPUT X. De inimicis Joannis. Fertur enim quoniam inter alia Joannes etiam pro Severiano, Gabalensi episcopo, odium Augustae conceperat. Is enim Severianus et Antiochus Ptolemaidis ambo eloquentissimi erant, et coram ecclesia docere praeparati. Veniens ergo prius Antiochus Constantinopolim, eloquentia promotus atque pecuniis ditatus, in suam reversus est civitatem. Pro cujus zelo Severianus postea venit, vidensque quod Joannes frequenter in ecclesia sermone facto mirabilis apparebat, cratque honorabilis apud multos proceres, et apud ipsum imperatorem, pariter et Augustam. Cumque Joannes perrexisset in Asiam, huic commendavit Ecclesiam. Credebat enim ejus blandimentis quia eum revera diligeret. At ille magis se auditoribus commendabat. Quod dum Joannes audisset, Serapione nuntiante, zelatus est. Reversoque ab Asia Joanne, contigit, transeunte Severiano, ut studiose non assurgeret Serapio. At ille exasperatus clamavit: Si Serapio clericus mortuus fuerit, Christus inhumanatus non est. Ob quam rem accusatus a Serapione velut injuriosus", + "candidate_score": 0.608333, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide", + "max_score": 0.755943, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50_52", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.755943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_10", + "psc_text": "2, cap. Omnes autem catholici). Una enim est Patris et Filii et Spiritus sancti essentia, quam Graeci οὐσίαν vocant, in qua non est aliud Pater, et aliud Filius, et aliud Spiritus sanctus, quamvis personaliter sit alius Pater, alius Filius, alius Spiritus sanctus. Quod nobis maxime in ipso sanctarum Scripturarum demonstratur initio, ubi Deus dicit: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram (Genes. I, 26) . Cum enim singulari numero dicit imaginem, ostendit unam naturam esse, ad cujus imaginem homo fieret. Cum vero dicit pluraliter, nostram, ostendit eumdem Deum, ad cujus imaginem homo fiebat, non unam esse personam. Si enim in illa una natura Patris et Filii et Spiritus sancti una esset persona, non diceretur, ad imaginem nostram, sed, ad imaginem meam; nec dixisset faciamus, sed, faciam. Si vero in illis tribus personis tres essent intelligendae vel credendae substantiae, non diceretur, ad imaginem nostram, sed, ad imagines nostras: una enim imago", + "candidate_score": 0.745874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_10", + "psc_text": "2, cap. Omnes autem catholici). Una enim est Patris et Filii et Spiritus sancti essentia, quam Graeci οὐσίαν vocant, in qua non est aliud Pater, et aliud Filius, et aliud Spiritus sanctus, quamvis personaliter sit alius Pater, alius Filius, alius Spiritus sanctus. Quod nobis maxime in ipso sanctarum Scripturarum demonstratur initio, ubi Deus dicit: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram (Genes. I, 26) . Cum enim singulari numero dicit imaginem, ostendit unam naturam esse, ad cujus imaginem homo fieret. Cum vero dicit pluraliter, nostram, ostendit eumdem Deum, ad cujus imaginem homo fiebat, non unam esse personam. Si enim in illa una natura Patris et Filii et Spiritus sancti una esset persona, non diceretur, ad imaginem nostram, sed, ad imaginem meam; nec dixisset faciamus, sed, faciam. Si vero in illis tribus personis tres essent intelligendae vel credendae substantiae, non diceretur, ad imaginem nostram, sed, ad imagines nostras: una enim imago", + "candidate_score": 0.742091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.740021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.739901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.738591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_104", + "psc_text": "Pater in me est (Ibid., 10) : secundum quam eum dicit Apostolus (Heb. I, 3), Splendorem gloriae et figuram 525 substantiae Dei; alteram veram humanam, secundum quam ipse Deus incarnatus dicit, Pater major me est (Joan. XIV, 28) . CAP. XVII, seu REG. XIV. Unitas personae in Christo. --58. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Deum Verbum carnem factum unam habere divinitatis suae carnisque personam. Deus enim Verbum plenam naturam humanam ita sibi veraciter unire dignatus est, et permanente divinitate sua ita Verbum caro factum est, ut quamvis naturaliter non hoc sit Verbum quod caro, quia duarum naturarum veritas manet in Christo, secundum unam tamen personam, idem Verbum caro ab ipso fieret maternae conceptionis initio. Deus enim Verbum non accepit personam hominis, sed naturam; et in aeternam personam divinitatis accepit temporalem substantiam carnis. Unus est ergo Christus Verbum caro factum (Joan. I, 14), qui et ex patribus secundum carnem, et super", + "candidate_score": 0.737015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51_53", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.73203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53_55", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_25", + "psc_text": "(Galat. IV, 4) , illo scilicet Deo facto naturaliter filio hominis, qui unus est naturaliter Filius Dei Patris. Hoc utique Joannes evangelista confirmans, postquam dixit, Et Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) , subsequenter ait, Et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi Unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis (Ibidem). Sic ille omnium spirituum omniumque corporum, id est omnium naturarum creator et Dominus, creavit virginem, creandus ex virgine; et cujus ipse factor est, matrem sibi fecit, quando ( al. quomodo) de ejus carne concipiendus atque pariendus veram materiam ( al. naturam) carnis Deus immensus ac sempiternus accepit: ut et secundum veritatem formae servilis Deus homo misericorditer fieret, et secundum formam Dei, naturali veritate ( al. virtute) idem Deus homo permanens non careret. 15. Sic ergo Christum Dei Filium, id est unam ex Trinitate personam 507 Deum verum crede, ut ( al. et) divinitatem ejus de natura", + "candidate_score": 0.73093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_105", + "psc_text": "Christo, secundum unam tamen personam, idem Verbum caro ab ipso fieret maternae conceptionis initio. Deus enim Verbum non accepit personam hominis, sed naturam; et in aeternam personam divinitatis accepit temporalem substantiam carnis. Unus est ergo Christus Verbum caro factum (Joan. I, 14), qui et ex patribus secundum carnem, et super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) . Unus Jesus, cui et Pater dicit: Ex utero ante luciferum genui te (Psal. CIX, 3) : ubi significatur ante omne tempus sine initio aeterna nativitas; de quo et evangelista dicit, quia vocatum est nomen ejus Jesus, quod dictum est ab angelo, priusquam in utero conciperetur (Luc. II, 21) . CAP. XVIII, seu REG. XV. Verbi et carnis unio. --59. Firmissime tene, et nullatenus dubites, carnem Christi non sine divinitate conceptam in utero Virginis, priusquam susciperetur a Verbo; sed ipsum Verbum Deum suae carnis acceptione conceptum, ipsamque carnem Verbi incarnatione conceptam (III", + "candidate_score": 0.730864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52_54", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.730347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_30", + "psc_text": "Deus, idem homo. Qui ut illud peccatum quod in concubitu mortalis carnis generatio humana contraxit auferret, conceptus est novo more, Deus incarnatus in matre virgine, sine coitu viri, sine libidine concipientis virginis: ut per Deum hominem, quem absque libidine conceptum inviolatus edidit virginis uterus, ablueretur peccatum quod nascentes trahunt omnes homines: quibus in corpore mortis hujus talis est nascendi conditio, ut matres eorum fecunditatis opus implere non possint, nisi prius virginitatem carnis amiserint. Solus igitur abstulit peccatum conceptionis 508 atque nativitatis humanae Deus Unigenitus, qui dum conciperetur veritatem carnis accepit ex virgine, et cum nasceretur integritatem virginitatis servavit in matre. Ista causa est qua Deus factus est filius virginis Mariae, et Maria virgo facta est mater Unigeniti Dei: ut quem Pater genuit ex aeternitate, ipsum virgo conceptum proferret in tempore: illa utique virgo, quam Deus, qui de ea fuerat nasciturus, ita singulari gratia praevenit atque replevit, ut ipsum haberet ventris", + "candidate_score": 0.719192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.717718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_66_68", + "bdc_text": "veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.714235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_5", + "psc_text": "esse naturaliter Deum, de quo in Deuteronomio dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Deus (al. Dominus) unus est (Deut. VI, 4) . Et, Dominum 502 Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . Verumtamen quia istum unum Deum, qui solus est verus naturaliter Deus, non Patrem solum, neque Filium solum, neque solum Spiritum sanctum, sed simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum esse diximus, cavendum est ne sicut Patrem et Filium et Spiritum sanctum unum Deum esse, quantum ad naturalem attinet unitatem, veraciter dicimus, sic eum qui Pater est, eumdem vel Filium, vel Spiritum sanctum; aut eum qui Filius est, sive Patrem, sive Spiritum sanctum; aut eum qui Spiritus sanctus proprie in confessione hujus Trinitatis dicitur vel Patrem vel Filium personaliter dicere sive credere, quod omnino nefas est, audeamus. 4. Fides enim quam sancti patriarchae atque prophetae ante incarnationem Filii Dei divinitus acceperunt, quam etiam sancti apostoli ab", + "candidate_score": 0.711321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67_69", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus . Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.708792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59_61", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen . Habet hic cels. tua , illustrissime princeps , brevem nostrae fidei confessionem , de qua nunc nullam disputationem instituimus , si tamen antitrinitarii eam vel scripturarum testimoniis vel patrum auctoritate impugnare voluerint , candide agant , nihil calumniose interpretentur , ut hactenus fecerunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_137", + "psc_text": "manuscripti omnes per nos visi, Vaticani quatuor, Anglicani duo, nec non Corbeiensis unus pervetustus et charactere ipso annos praeferens mille aut amplius, hoc est ipso ferme Fulgentii aut proxime sequenti saeculo exaratus, haec omnia quae in isto capite leguntur omittunt, habetque postremus ille in fine post haec verba, Hoc quoque illi Deus revelabit, Amen, eadem omnino manu, Fulgentii episcopi sanctae Ecclesiae catholicae Ruspensis De Regula verae fidei liber explicit. Verum quia religio fuit quidquam hic ante editis minus excudere, visum est totum hoc caput huic operi per modum appendicis singularis subnectere. CAPUT XLV. 1. Vere firmum fidei est fundamentum, principaliter credere Patrem et Filium et Spiritum sanctum, unum esse naturaliter Deum: ita ut de natura Patris vere natum unigenitum Filium, et simul de Patre et Filio vere atque naturaliter procedentem credamus Spiritum sanctum: ipsamque sanctam Trinitatem esse unum solum, verum, aeternum, atque incommutabilem Deum. Credere etiam congruit ad salutem, unam", + "candidate_score": 0.708728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_65_67", + "bdc_text": "tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.707781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_75_77", + "bdc_text": "Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_6", + "psc_text": "Filius est, sive Patrem, sive Spiritum sanctum; aut eum qui Spiritus sanctus proprie in confessione hujus Trinitatis dicitur vel Patrem vel Filium personaliter dicere sive credere, quod omnino nefas est, audeamus. 4. Fides enim quam sancti patriarchae atque prophetae ante incarnationem Filii Dei divinitus acceperunt, quam etiam sancti apostoli ab ipso Domino in carne posito audierunt, et, Spiritus sancti magisterio instructi, non solum sermone praedicaverunt, verum etiam ad instructionem saluberrimam posterorum scriptis suis inditam reliquerunt, unum Deum praedicat Trinitatem, id est Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Sed Trinitas vera non esset, si una eademque persona diceretur Pater et Filius et Spiritus sanctus. Si enim sicut est Patris et Filii et Spiritus sancti una substantia, sic esset una persona, nihil omnino esset in quo veraciter Trinitas diceretur. Rursus Trinitas quidem vera non esset, sed unus Deus Trinitas ipsa non esset, si quemadmodum Pater et Filius et Spiritus sanctus personarum sunt", + "candidate_score": 0.707114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_83_85", + "bdc_text": "p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget . Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_95", + "psc_text": "CAP. X , seu REG. VII. Distinctio personarum. --51. Firmissime tene, et nullatenus dubites, solum Deum Filium, id est unam ex Trinitate personam, solius Dei Patris esse Filium; Spiritum vero sanctum, ipsum quoque unam ex Trinitate personam, non solius Patris, sed simul Patris et Filii esse Spiritum. Ostendens enim Dei Filius se solum esse de Patre genitum, ait: Sic enim Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum daret (Joan. III, 16) ; et paulo post, Qui autem non credit jam judicatus est, quia non credidit in nomine unigeniti Filii Dei (Ibid., 18) . Spiritum autem sanctum et Patris et Filii esse Spiritum Apostolus docet, qui ait: Vos autem non estis in carne, sed in spiritu, si tamen Spiritus Dei habitat in vobis (Rom. VIII, 9) . Et sequitur, Si quis autem Spiritum Christi non habet, hic non est ejus (Ibid.) . CAP. XI, seu REG. VIII. Spiritus sanctus. --52. Firmissime", + "candidate_score": 0.706967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.703294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_84_86", + "bdc_text": "Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_10", + "psc_text": "2, cap. Omnes autem catholici). Una enim est Patris et Filii et Spiritus sancti essentia, quam Graeci οὐσίαν vocant, in qua non est aliud Pater, et aliud Filius, et aliud Spiritus sanctus, quamvis personaliter sit alius Pater, alius Filius, alius Spiritus sanctus. Quod nobis maxime in ipso sanctarum Scripturarum demonstratur initio, ubi Deus dicit: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram (Genes. I, 26) . Cum enim singulari numero dicit imaginem, ostendit unam naturam esse, ad cujus imaginem homo fieret. Cum vero dicit pluraliter, nostram, ostendit eumdem Deum, ad cujus imaginem homo fiebat, non unam esse personam. Si enim in illa una natura Patris et Filii et Spiritus sancti una esset persona, non diceretur, ad imaginem nostram, sed, ad imaginem meam; nec dixisset faciamus, sed, faciam. Si vero in illis tribus personis tres essent intelligendae vel credendae substantiae, non diceretur, ad imaginem nostram, sed, ad imagines nostras: una enim imago", + "candidate_score": 0.703071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_84_86", + "bdc_text": "Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_6", + "psc_text": "Filius est, sive Patrem, sive Spiritum sanctum; aut eum qui Spiritus sanctus proprie in confessione hujus Trinitatis dicitur vel Patrem vel Filium personaliter dicere sive credere, quod omnino nefas est, audeamus. 4. Fides enim quam sancti patriarchae atque prophetae ante incarnationem Filii Dei divinitus acceperunt, quam etiam sancti apostoli ab ipso Domino in carne posito audierunt, et, Spiritus sancti magisterio instructi, non solum sermone praedicaverunt, verum etiam ad instructionem saluberrimam posterorum scriptis suis inditam reliquerunt, unum Deum praedicat Trinitatem, id est Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Sed Trinitas vera non esset, si una eademque persona diceretur Pater et Filius et Spiritus sanctus. Si enim sicut est Patris et Filii et Spiritus sancti una substantia, sic esset una persona, nihil omnino esset in quo veraciter Trinitas diceretur. Rursus Trinitas quidem vera non esset, sed unus Deus Trinitas ipsa non esset, si quemadmodum Pater et Filius et Spiritus sanctus personarum sunt", + "candidate_score": 0.702631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92_94", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_11", + "psc_text": "illa una natura Patris et Filii et Spiritus sancti una esset persona, non diceretur, ad imaginem nostram, sed, ad imaginem meam; nec dixisset faciamus, sed, faciam. Si vero in illis tribus personis tres essent intelligendae vel credendae substantiae, non diceretur, ad imaginem nostram, sed, ad imagines nostras: una enim imago trium naturarum inaequalium esse non posset. Sed dum ad unam imaginem unius Dei homo factus dicitur, una sanctae Trinitatis essentialiter divinitas intimatur. Deinde ( al. Denique) et paulo post pro eo quod Deus superius dixerat: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram, sic hominem factum Scriptura narravit, ut diceret: Et fecit Deus hominem: ad imaginem Dei fecit eum (Genes. I, 27) . 6. Hanc Trinitatem personarum atque unitatem naturae propheta Isaias revelatam esse sibi non tacuit, cum se dicit Seraphin vidisse clamantia: Sanctus, sanctus, sanctus Dominus Deus sabaoth (Isa. VI, 3) . Ubi prorsus in eo quod dicitur tertio Sanctus,", + "candidate_score": 0.700226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76_78", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_8", + "psc_text": "totus Pater in Filio et Spiritu sancto est, et totus Filius in Patre et Spiritu sancto est, totusque Spiritus sanctus in Patre et Filio est. Nullus horum extra quemlibet ipsorum est (I Sent., dist. 19, cap. Et inde): quia nemo alium aut praecedit aeternitate, aut excedit magnitudine, aut superat potestate. Quia nec Filio nec Spiritu sancto, quantum ad naturae divinae unitatem pertinet, aut anterior, aut major Pater est (Ibidem, cap. Nunc postquam); nec Filii aeternitas atque immensitas, velut anterior aut major, Spiritus sancti aeternitatem immensitatemque aut praecedere aut excedere naturaliter potest. Sicut ergo nec Filius posterior aut minor est Patre, ita nec Spiritus sanctus posterior aut minor est Filio. Aeternum quippe et sine initio est, quod Filius de Patris natura natus exstitit; et aeternum ac sine initio est, quod Spiritus sanctus de natura Patris Filiique procedit. Ob hoc ergo tres unum recte credimus et dicimus Deum, quia una prorsus 503", + "candidate_score": 0.699617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.699325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_4", + "psc_text": "Quibus retentis, poteris etiam illa deprehendere atque fugere, quae etsi in hoc opere non videntur speciali disputatione convinci, tamen ex iis quae hic generaliter atque absolute ponentur, appareat ( al. apparent) illa quae infideles homines auribus volunt ( al. solent) insusurrare fidelium, non regula divinae veritatis tradita, sed nequitia humani erroris inventa. CAPUT I.--3. Quocunque igitur loco fueris constitutus, quia, secundum regulam nostri Salvatoris imperio promulgatam, nosti te in uno Patris et Filii et Spiritus sancti nomine baptizatum, principaliter atque indubitanter toto corde retine, Patrem Deum, et Filium Deum, et Spiritum sanctum Deum, id est sanctam atque ineffabilem Trinitatem unum esse naturaliter Deum, de quo in Deuteronomio dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Deus (al. Dominus) unus est (Deut. VI, 4) . Et, Dominum 502 Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . Verumtamen quia istum unum Deum, qui solus est verus naturaliter Deus, non Patrem solum, neque", + "candidate_score": 0.698821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_75_77", + "bdc_text": "Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_8", + "psc_text": "totus Pater in Filio et Spiritu sancto est, et totus Filius in Patre et Spiritu sancto est, totusque Spiritus sanctus in Patre et Filio est. Nullus horum extra quemlibet ipsorum est (I Sent., dist. 19, cap. Et inde): quia nemo alium aut praecedit aeternitate, aut excedit magnitudine, aut superat potestate. Quia nec Filio nec Spiritu sancto, quantum ad naturae divinae unitatem pertinet, aut anterior, aut major Pater est (Ibidem, cap. Nunc postquam); nec Filii aeternitas atque immensitas, velut anterior aut major, Spiritus sancti aeternitatem immensitatemque aut praecedere aut excedere naturaliter potest. Sicut ergo nec Filius posterior aut minor est Patre, ita nec Spiritus sanctus posterior aut minor est Filio. Aeternum quippe et sine initio est, quod Filius de Patris natura natus exstitit; et aeternum ac sine initio est, quod Spiritus sanctus de natura Patris Filiique procedit. Ob hoc ergo tres unum recte credimus et dicimus Deum, quia una prorsus 503", + "candidate_score": 0.698222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59_61", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen . Habet hic cels. tua , illustrissime princeps , brevem nostrae fidei confessionem , de qua nunc nullam disputationem instituimus , si tamen antitrinitarii eam vel scripturarum testimoniis vel patrum auctoritate impugnare voluerint , candide agant , nihil calumniose interpretentur , ut hactenus fecerunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_4", + "psc_text": "Quibus retentis, poteris etiam illa deprehendere atque fugere, quae etsi in hoc opere non videntur speciali disputatione convinci, tamen ex iis quae hic generaliter atque absolute ponentur, appareat ( al. apparent) illa quae infideles homines auribus volunt ( al. solent) insusurrare fidelium, non regula divinae veritatis tradita, sed nequitia humani erroris inventa. CAPUT I.--3. Quocunque igitur loco fueris constitutus, quia, secundum regulam nostri Salvatoris imperio promulgatam, nosti te in uno Patris et Filii et Spiritus sancti nomine baptizatum, principaliter atque indubitanter toto corde retine, Patrem Deum, et Filium Deum, et Spiritum sanctum Deum, id est sanctam atque ineffabilem Trinitatem unum esse naturaliter Deum, de quo in Deuteronomio dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Deus (al. Dominus) unus est (Deut. VI, 4) . Et, Dominum 502 Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . Verumtamen quia istum unum Deum, qui solus est verus naturaliter Deus, non Patrem solum, neque", + "candidate_score": 0.697529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_25", + "psc_text": "(Galat. IV, 4) , illo scilicet Deo facto naturaliter filio hominis, qui unus est naturaliter Filius Dei Patris. Hoc utique Joannes evangelista confirmans, postquam dixit, Et Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) , subsequenter ait, Et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi Unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis (Ibidem). Sic ille omnium spirituum omniumque corporum, id est omnium naturarum creator et Dominus, creavit virginem, creandus ex virgine; et cujus ipse factor est, matrem sibi fecit, quando ( al. quomodo) de ejus carne concipiendus atque pariendus veram materiam ( al. naturam) carnis Deus immensus ac sempiternus accepit: ut et secundum veritatem formae servilis Deus homo misericorditer fieret, et secundum formam Dei, naturali veritate ( al. virtute) idem Deus homo permanens non careret. 15. Sic ergo Christum Dei Filium, id est unam ex Trinitate personam 507 Deum verum crede, ut ( al. et) divinitatem ejus de natura", + "candidate_score": 0.696154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_95", + "psc_text": "CAP. X , seu REG. VII. Distinctio personarum. --51. Firmissime tene, et nullatenus dubites, solum Deum Filium, id est unam ex Trinitate personam, solius Dei Patris esse Filium; Spiritum vero sanctum, ipsum quoque unam ex Trinitate personam, non solius Patris, sed simul Patris et Filii esse Spiritum. Ostendens enim Dei Filius se solum esse de Patre genitum, ait: Sic enim Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum daret (Joan. III, 16) ; et paulo post, Qui autem non credit jam judicatus est, quia non credidit in nomine unigeniti Filii Dei (Ibid., 18) . Spiritum autem sanctum et Patris et Filii esse Spiritum Apostolus docet, qui ait: Vos autem non estis in carne, sed in spiritu, si tamen Spiritus Dei habitat in vobis (Rom. VIII, 9) . Et sequitur, Si quis autem Spiritum Christi non habet, hic non est ejus (Ibid.) . CAP. XI, seu REG. VIII. Spiritus sanctus. --52. Firmissime", + "candidate_score": 0.693275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_137", + "psc_text": "manuscripti omnes per nos visi, Vaticani quatuor, Anglicani duo, nec non Corbeiensis unus pervetustus et charactere ipso annos praeferens mille aut amplius, hoc est ipso ferme Fulgentii aut proxime sequenti saeculo exaratus, haec omnia quae in isto capite leguntur omittunt, habetque postremus ille in fine post haec verba, Hoc quoque illi Deus revelabit, Amen, eadem omnino manu, Fulgentii episcopi sanctae Ecclesiae catholicae Ruspensis De Regula verae fidei liber explicit. Verum quia religio fuit quidquam hic ante editis minus excudere, visum est totum hoc caput huic operi per modum appendicis singularis subnectere. CAPUT XLV. 1. Vere firmum fidei est fundamentum, principaliter credere Patrem et Filium et Spiritum sanctum, unum esse naturaliter Deum: ita ut de natura Patris vere natum unigenitum Filium, et simul de Patre et Filio vere atque naturaliter procedentem credamus Spiritum sanctum: ipsamque sanctam Trinitatem esse unum solum, verum, aeternum, atque incommutabilem Deum. Credere etiam congruit ad salutem, unam", + "candidate_score": 0.693229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74_76", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_9", + "psc_text": "ita nec Spiritus sanctus posterior aut minor est Filio. Aeternum quippe et sine initio est, quod Filius de Patris natura natus exstitit; et aeternum ac sine initio est, quod Spiritus sanctus de natura Patris Filiique procedit. Ob hoc ergo tres unum recte credimus et dicimus Deum, quia una prorsus 503 aeternitas, una immensitas, una naturaliter trium est divinitas personarum. 5. Teneamus igitur Patrem et Filium et Spiritum sanctum unum esse naturaliter Deum; neque tamen ipsum Patrem esse qui Filius est, neque Filium ipsum esse qui Pater est, nec Spiritum sanctum ipsum esse qui Pater aut Filius est (I Sent., dist. 2, cap. Omnes autem catholici). Una enim est Patris et Filii et Spiritus sancti essentia, quam Graeci οὐσίαν vocant, in qua non est aliud Pater, et aliud Filius, et aliud Spiritus sanctus, quamvis personaliter sit alius Pater, alius Filius, alius Spiritus sanctus. Quod nobis maxime in ipso sanctarum Scripturarum demonstratur", + "candidate_score": 0.693183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.690135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_95", + "psc_text": "CAP. X , seu REG. VII. Distinctio personarum. --51. Firmissime tene, et nullatenus dubites, solum Deum Filium, id est unam ex Trinitate personam, solius Dei Patris esse Filium; Spiritum vero sanctum, ipsum quoque unam ex Trinitate personam, non solius Patris, sed simul Patris et Filii esse Spiritum. Ostendens enim Dei Filius se solum esse de Patre genitum, ait: Sic enim Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum daret (Joan. III, 16) ; et paulo post, Qui autem non credit jam judicatus est, quia non credidit in nomine unigeniti Filii Dei (Ibid., 18) . Spiritum autem sanctum et Patris et Filii esse Spiritum Apostolus docet, qui ait: Vos autem non estis in carne, sed in spiritu, si tamen Spiritus Dei habitat in vobis (Rom. VIII, 9) . Et sequitur, Si quis autem Spiritum Christi non habet, hic non est ejus (Ibid.) . CAP. XI, seu REG. VIII. Spiritus sanctus. --52. Firmissime", + "candidate_score": 0.68064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_64_66", + "bdc_text": "Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s. tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_9", + "psc_text": "ita nec Spiritus sanctus posterior aut minor est Filio. Aeternum quippe et sine initio est, quod Filius de Patris natura natus exstitit; et aeternum ac sine initio est, quod Spiritus sanctus de natura Patris Filiique procedit. Ob hoc ergo tres unum recte credimus et dicimus Deum, quia una prorsus 503 aeternitas, una immensitas, una naturaliter trium est divinitas personarum. 5. Teneamus igitur Patrem et Filium et Spiritum sanctum unum esse naturaliter Deum; neque tamen ipsum Patrem esse qui Filius est, neque Filium ipsum esse qui Pater est, nec Spiritum sanctum ipsum esse qui Pater aut Filius est (I Sent., dist. 2, cap. Omnes autem catholici). Una enim est Patris et Filii et Spiritus sancti essentia, quam Graeci οὐσίαν vocant, in qua non est aliud Pater, et aliud Filius, et aliud Spiritus sanctus, quamvis personaliter sit alius Pater, alius Filius, alius Spiritus sanctus. Quod nobis maxime in ipso sanctarum Scripturarum demonstratur", + "candidate_score": 0.679028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_11", + "psc_text": "illa una natura Patris et Filii et Spiritus sancti una esset persona, non diceretur, ad imaginem nostram, sed, ad imaginem meam; nec dixisset faciamus, sed, faciam. Si vero in illis tribus personis tres essent intelligendae vel credendae substantiae, non diceretur, ad imaginem nostram, sed, ad imagines nostras: una enim imago trium naturarum inaequalium esse non posset. Sed dum ad unam imaginem unius Dei homo factus dicitur, una sanctae Trinitatis essentialiter divinitas intimatur. Deinde ( al. Denique) et paulo post pro eo quod Deus superius dixerat: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram, sic hominem factum Scriptura narravit, ut diceret: Et fecit Deus hominem: ad imaginem Dei fecit eum (Genes. I, 27) . 6. Hanc Trinitatem personarum atque unitatem naturae propheta Isaias revelatam esse sibi non tacuit, cum se dicit Seraphin vidisse clamantia: Sanctus, sanctus, sanctus Dominus Deus sabaoth (Isa. VI, 3) . Ubi prorsus in eo quod dicitur tertio Sanctus,", + "candidate_score": 0.675426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.674657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_64", + "bdc_text": "Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_95", + "psc_text": "CAP. X , seu REG. VII. Distinctio personarum. --51. Firmissime tene, et nullatenus dubites, solum Deum Filium, id est unam ex Trinitate personam, solius Dei Patris esse Filium; Spiritum vero sanctum, ipsum quoque unam ex Trinitate personam, non solius Patris, sed simul Patris et Filii esse Spiritum. Ostendens enim Dei Filius se solum esse de Patre genitum, ait: Sic enim Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum daret (Joan. III, 16) ; et paulo post, Qui autem non credit jam judicatus est, quia non credidit in nomine unigeniti Filii Dei (Ibid., 18) . Spiritum autem sanctum et Patris et Filii esse Spiritum Apostolus docet, qui ait: Vos autem non estis in carne, sed in spiritu, si tamen Spiritus Dei habitat in vobis (Rom. VIII, 9) . Et sequitur, Si quis autem Spiritum Christi non habet, hic non est ejus (Ibid.) . CAP. XI, seu REG. VIII. Spiritus sanctus. --52. Firmissime", + "candidate_score": 0.668771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_64", + "bdc_text": "Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_96", + "psc_text": "esse Spiritum Apostolus docet, qui ait: Vos autem non estis in carne, sed in spiritu, si tamen Spiritus Dei habitat in vobis (Rom. VIII, 9) . Et sequitur, Si quis autem Spiritum Christi non habet, hic non est ejus (Ibid.) . CAP. XI, seu REG. VIII. Spiritus sanctus. --52. Firmissime tene, et nullatenus dubites, eumdem Spiritum sanctum, qui Patris et Filii unus Spiritus est, de Patre et Filio procedere. Dicit enim Filius: Cum venerit Spiritus veritatis, qui a Patre procedit (Joan. XV, 26) ; ubi suum Spiritum esse docuit, quia ipse est Veritas (Joan. XIV, 6). De Filio quoque procedere Spiritum sanctum, prophetica atque apostolica nobis doctrina commendat. Isaias enim dicit de Filio: Percutiet terram virga oris sui, et spiritu labiorum suorum interficiet impium (Isai. XI, 4) . De quo et Apostolus ait: Quem interficiet Dominus Jesus spiritu oris sui (II Thess. II, 8) . Quem etiam ipse unicus Dei", + "candidate_score": 0.668467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_8", + "psc_text": "totus Pater in Filio et Spiritu sancto est, et totus Filius in Patre et Spiritu sancto est, totusque Spiritus sanctus in Patre et Filio est. Nullus horum extra quemlibet ipsorum est (I Sent., dist. 19, cap. Et inde): quia nemo alium aut praecedit aeternitate, aut excedit magnitudine, aut superat potestate. Quia nec Filio nec Spiritu sancto, quantum ad naturae divinae unitatem pertinet, aut anterior, aut major Pater est (Ibidem, cap. Nunc postquam); nec Filii aeternitas atque immensitas, velut anterior aut major, Spiritus sancti aeternitatem immensitatemque aut praecedere aut excedere naturaliter potest. Sicut ergo nec Filius posterior aut minor est Patre, ita nec Spiritus sanctus posterior aut minor est Filio. Aeternum quippe et sine initio est, quod Filius de Patris natura natus exstitit; et aeternum ac sine initio est, quod Spiritus sanctus de natura Patris Filiique procedit. Ob hoc ergo tres unum recte credimus et dicimus Deum, quia una prorsus 503", + "candidate_score": 0.662762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_94", + "bdc_text": "Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_140", + "psc_text": "ut hujus fidei veritatem firmiter teneas inviolatamque custodias: quia Spiritus sanctus fidelibus se deprecantibus copiosum subministrat adjutorium, sicut propheta dicit: Prope est Dominus omnibus invocantibus 533 eum in veritate. Voluntatem timentium se faciet, et preces eorum exaudiet, et salvos faciet eos. Custodit Dominus omnes diligentes se, et omnes peccatores disperdet (Psal. CXLIV, 18, 19, 20) . Et iterum ipsi Deo dicit: Ecce omnes qui se elongant a te peribunt: perdidisti omnes qui fornicantur abs te (Psal. LXXII, 27) . De se autem ait: Mihi autem adhaerere Deo bonum est, ponere in Domino spem meam (Ibid., 28) 3. Adhaere igitur Deo, fili carissime, et in ipso spem tuam toto corde, fide et caritate constitue. In militia saeculi exhibe regi terreno fidele servitium, quia hoc diligit Deus, hoc mandat Apostolus. In causa vero fidei, qua Christus nos redemit in sanguine suo, omnis de corde nostro timor abscedat. Illi animas nostras debemus cujus", + "candidate_score": 0.661097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.633552, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.755358, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55_57", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "Pater, hunc descendisse, incarnatum esse, et hominem factum, passum esse, resurrexisse tertia die, et ascendisse rursus in coelos. Haec nos sequi verba debemus; his nos convenit obtemperare dogmatibus: considerantes quid sit incarnatum 1398 esse, et hominem factum Dei Verbum. Non enim dicimus quod Dei natura conversa, vel immutata, facta sit caro; nec quod in totum hominem, qui est ex anima et corpore, transformata sit; sed illud magis, quod carnem animatam anima rationali sibi copulaverit Verbum substantialiter, et incomprehensibiliter et ineffabiliter factus sit homo, et nuncupatus sit etiam filius hominis, non nuda tantummodo voluntate, sed nec assumptione sola personae, sed quod diversae quidem naturae in unum convenerint, unus tamen ex ambabus Christus et Filius non evacuata aut sublata diversitate naturarum per conjunctionem, sed quia simul nobis effecerunt unum Dominum, et Christum, et Filium, id est, Divinitas et humanitas, per arcanam illam ineffabilemque copulationem ad unitatem. Itaque is qui ante saecula omnia", + "candidate_score": 0.755358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54_56", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1560", + "psc_text": "Filius Patris, nostrique mediator, nec aequalitatem ejus amisit, nec a nostro consortio separatus est; invisibilis Deus, et visibilis homo, forma servi absconditus, et Dominus gloriae confessione credentium comprobatus. Neque enim privavit eum Pater naturae suae nomine, postquam pro nobis homo, et pauper effectus est, nec in Jordane fluvio baptizatum altero appellavit vocabulo, sed Filium unigenitum: Tu es Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui (Matth. III, 17; Marc. I, 11; Luc. III, 22) . Nec similitudo nostra in Divinitatis est mutata naturam, nec Divinitas in nostrae naturae versa est similitudinem. S. GREGORII episcopi Nazianzeni in homilia de Epiphania, inter caetera. CAP. IX. Cum ergo processisset ex Virgine Deus, in ea quam assumpserat humana natura, unum e duobus sibi invicem contrariis 1396 existens, carne et spiritu, aliud in Deum assumitur, aliud Deitatis gratia praestat. Item infra. Missus est quidem, sed ut homo. Duplex enim erat in eo natura. Inde denique", + "candidate_score": 0.750888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1480", + "psc_text": "veniet, consedere, divinae tantum essentiae fuerit, quae nihil horum in se sine carnis recipit veritate: quoniam natura Unigeniti natura est Patris, natura est Spiritus sancti, simulque impassibilis, simul est incommutabilis, 1359 sempiternae Trinitatis indivisa unitas, et consubstantialis aequalitas. Unde si ab Apollinaris perversitate Eutychianus quisque desciscit, ne convincatur Deitatem passibilem sentire atque mortalem, et tamen Verbi incarnati, id est Verbi et carnis unam audet pronuntiare naturam, manifeste in Valentini et Manichaei transit insaniam, et mediatorem Dei et hominum, hominem Jesum Christum simulatorie omnia credit egisse, nec humanum in ipso corpus, sed phantasticam corporis speciem oculis apparuisse cernentium. CAP. III. Quae impietatis mendacia quoniam olim fides catholica detestatur, et talium assertionum sacrilegia concordibus per totum mundum beatorum Patrum dudum sunt damnata sententiis, non dubium est eam nos fidem praedicare atque defendere, quam sancta synodus Nicaena confirmavit, dicens: Credimus in unum Deum Patrem omnipotentem, visibilium et invisibilium factorem. Et in unum Dominum", + "candidate_score": 0.750556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1560", + "psc_text": "Filius Patris, nostrique mediator, nec aequalitatem ejus amisit, nec a nostro consortio separatus est; invisibilis Deus, et visibilis homo, forma servi absconditus, et Dominus gloriae confessione credentium comprobatus. Neque enim privavit eum Pater naturae suae nomine, postquam pro nobis homo, et pauper effectus est, nec in Jordane fluvio baptizatum altero appellavit vocabulo, sed Filium unigenitum: Tu es Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui (Matth. III, 17; Marc. I, 11; Luc. III, 22) . Nec similitudo nostra in Divinitatis est mutata naturam, nec Divinitas in nostrae naturae versa est similitudinem. S. GREGORII episcopi Nazianzeni in homilia de Epiphania, inter caetera. CAP. IX. Cum ergo processisset ex Virgine Deus, in ea quam assumpserat humana natura, unum e duobus sibi invicem contrariis 1396 existens, carne et spiritu, aliud in Deum assumitur, aliud Deitatis gratia praestat. Item infra. Missus est quidem, sed ut homo. Duplex enim erat in eo natura. Inde denique", + "candidate_score": 0.750545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1480", + "psc_text": "veniet, consedere, divinae tantum essentiae fuerit, quae nihil horum in se sine carnis recipit veritate: quoniam natura Unigeniti natura est Patris, natura est Spiritus sancti, simulque impassibilis, simul est incommutabilis, 1359 sempiternae Trinitatis indivisa unitas, et consubstantialis aequalitas. Unde si ab Apollinaris perversitate Eutychianus quisque desciscit, ne convincatur Deitatem passibilem sentire atque mortalem, et tamen Verbi incarnati, id est Verbi et carnis unam audet pronuntiare naturam, manifeste in Valentini et Manichaei transit insaniam, et mediatorem Dei et hominum, hominem Jesum Christum simulatorie omnia credit egisse, nec humanum in ipso corpus, sed phantasticam corporis speciem oculis apparuisse cernentium. CAP. III. Quae impietatis mendacia quoniam olim fides catholica detestatur, et talium assertionum sacrilegia concordibus per totum mundum beatorum Patrum dudum sunt damnata sententiis, non dubium est eam nos fidem praedicare atque defendere, quam sancta synodus Nicaena confirmavit, dicens: Credimus in unum Deum Patrem omnipotentem, visibilium et invisibilium factorem. Et in unum Dominum", + "candidate_score": 0.749602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55_57", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1560", + "psc_text": "Filius Patris, nostrique mediator, nec aequalitatem ejus amisit, nec a nostro consortio separatus est; invisibilis Deus, et visibilis homo, forma servi absconditus, et Dominus gloriae confessione credentium comprobatus. Neque enim privavit eum Pater naturae suae nomine, postquam pro nobis homo, et pauper effectus est, nec in Jordane fluvio baptizatum altero appellavit vocabulo, sed Filium unigenitum: Tu es Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui (Matth. III, 17; Marc. I, 11; Luc. III, 22) . Nec similitudo nostra in Divinitatis est mutata naturam, nec Divinitas in nostrae naturae versa est similitudinem. S. GREGORII episcopi Nazianzeni in homilia de Epiphania, inter caetera. CAP. IX. Cum ergo processisset ex Virgine Deus, in ea quam assumpserat humana natura, unum e duobus sibi invicem contrariis 1396 existens, carne et spiritu, aliud in Deum assumitur, aliud Deitatis gratia praestat. Item infra. Missus est quidem, sed ut homo. Duplex enim erat in eo natura. Inde denique", + "candidate_score": 0.748092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "Pater, hunc descendisse, incarnatum esse, et hominem factum, passum esse, resurrexisse tertia die, et ascendisse rursus in coelos. Haec nos sequi verba debemus; his nos convenit obtemperare dogmatibus: considerantes quid sit incarnatum 1398 esse, et hominem factum Dei Verbum. Non enim dicimus quod Dei natura conversa, vel immutata, facta sit caro; nec quod in totum hominem, qui est ex anima et corpore, transformata sit; sed illud magis, quod carnem animatam anima rationali sibi copulaverit Verbum substantialiter, et incomprehensibiliter et ineffabiliter factus sit homo, et nuncupatus sit etiam filius hominis, non nuda tantummodo voluntate, sed nec assumptione sola personae, sed quod diversae quidem naturae in unum convenerint, unus tamen ex ambabus Christus et Filius non evacuata aut sublata diversitate naturarum per conjunctionem, sed quia simul nobis effecerunt unum Dominum, et Christum, et Filium, id est, Divinitas et humanitas, per arcanam illam ineffabilemque copulationem ad unitatem. Itaque is qui ante saecula omnia", + "candidate_score": 0.743269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55_57", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_479", + "psc_text": "Non dicit, Et seminibus, quasi in multis, sed quasi in uno, Et semini tuo, quod est Christus (Galat. III, 8) . Isaiae quoque praedicationem interiore apprehendisset auditu dicentis: Ecce virgo in utero accipiet et pariet filium, et vocabunt nomen ejus Emmanuel, quod est interpretatum, Nobiscum Deus (Isai. VII, 14; Matth. I, 23) . Ejusdemque prophetae fideliter verba legisset: Puer natus est nobis, filius datus est nobis, cujus potestas super humerum ejus, et vocabunt nomen ejus, magni consilii Angelus, Admirabilis, Consiliarius, Deus fortis, Princeps pacis, Pater futuri saeculi (Isai. IX, 6) . Nec frustratorie loquens, ita Verbum diceret carnem factum, ut editus utero virginis Christus haberet formam hominis, et non haberet materni corporis veritatem. An 811 forte ideo putavit Dominum nostrum Jesum Christum non nostrae esse naturae, quia missus ad beatam Mariam semper virginem angelus ait: Spiritus sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi; ideoque et quod nascetur ex", + "candidate_score": 0.741848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "Pater, hunc descendisse, incarnatum esse, et hominem factum, passum esse, resurrexisse tertia die, et ascendisse rursus in coelos. Haec nos sequi verba debemus; his nos convenit obtemperare dogmatibus: considerantes quid sit incarnatum 1398 esse, et hominem factum Dei Verbum. Non enim dicimus quod Dei natura conversa, vel immutata, facta sit caro; nec quod in totum hominem, qui est ex anima et corpore, transformata sit; sed illud magis, quod carnem animatam anima rationali sibi copulaverit Verbum substantialiter, et incomprehensibiliter et ineffabiliter factus sit homo, et nuncupatus sit etiam filius hominis, non nuda tantummodo voluntate, sed nec assumptione sola personae, sed quod diversae quidem naturae in unum convenerint, unus tamen ex ambabus Christus et Filius non evacuata aut sublata diversitate naturarum per conjunctionem, sed quia simul nobis effecerunt unum Dominum, et Christum, et Filium, id est, Divinitas et humanitas, per arcanam illam ineffabilemque copulationem ad unitatem. Itaque is qui ante saecula omnia", + "candidate_score": 0.740737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54_56", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1480", + "psc_text": "veniet, consedere, divinae tantum essentiae fuerit, quae nihil horum in se sine carnis recipit veritate: quoniam natura Unigeniti natura est Patris, natura est Spiritus sancti, simulque impassibilis, simul est incommutabilis, 1359 sempiternae Trinitatis indivisa unitas, et consubstantialis aequalitas. Unde si ab Apollinaris perversitate Eutychianus quisque desciscit, ne convincatur Deitatem passibilem sentire atque mortalem, et tamen Verbi incarnati, id est Verbi et carnis unam audet pronuntiare naturam, manifeste in Valentini et Manichaei transit insaniam, et mediatorem Dei et hominum, hominem Jesum Christum simulatorie omnia credit egisse, nec humanum in ipso corpus, sed phantasticam corporis speciem oculis apparuisse cernentium. CAP. III. Quae impietatis mendacia quoniam olim fides catholica detestatur, et talium assertionum sacrilegia concordibus per totum mundum beatorum Patrum dudum sunt damnata sententiis, non dubium est eam nos fidem praedicare atque defendere, quam sancta synodus Nicaena confirmavit, dicens: Credimus in unum Deum Patrem omnipotentem, visibilium et invisibilium factorem. Et in unum Dominum", + "candidate_score": 0.733288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_479", + "psc_text": "Non dicit, Et seminibus, quasi in multis, sed quasi in uno, Et semini tuo, quod est Christus (Galat. III, 8) . Isaiae quoque praedicationem interiore apprehendisset auditu dicentis: Ecce virgo in utero accipiet et pariet filium, et vocabunt nomen ejus Emmanuel, quod est interpretatum, Nobiscum Deus (Isai. VII, 14; Matth. I, 23) . Ejusdemque prophetae fideliter verba legisset: Puer natus est nobis, filius datus est nobis, cujus potestas super humerum ejus, et vocabunt nomen ejus, magni consilii Angelus, Admirabilis, Consiliarius, Deus fortis, Princeps pacis, Pater futuri saeculi (Isai. IX, 6) . Nec frustratorie loquens, ita Verbum diceret carnem factum, ut editus utero virginis Christus haberet formam hominis, et non haberet materni corporis veritatem. An 811 forte ideo putavit Dominum nostrum Jesum Christum non nostrae esse naturae, quia missus ad beatam Mariam semper virginem angelus ait: Spiritus sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi; ideoque et quod nascetur ex", + "candidate_score": 0.733091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54_56", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "Pater, hunc descendisse, incarnatum esse, et hominem factum, passum esse, resurrexisse tertia die, et ascendisse rursus in coelos. Haec nos sequi verba debemus; his nos convenit obtemperare dogmatibus: considerantes quid sit incarnatum 1398 esse, et hominem factum Dei Verbum. Non enim dicimus quod Dei natura conversa, vel immutata, facta sit caro; nec quod in totum hominem, qui est ex anima et corpore, transformata sit; sed illud magis, quod carnem animatam anima rationali sibi copulaverit Verbum substantialiter, et incomprehensibiliter et ineffabiliter factus sit homo, et nuncupatus sit etiam filius hominis, non nuda tantummodo voluntate, sed nec assumptione sola personae, sed quod diversae quidem naturae in unum convenerint, unus tamen ex ambabus Christus et Filius non evacuata aut sublata diversitate naturarum per conjunctionem, sed quia simul nobis effecerunt unum Dominum, et Christum, et Filium, id est, Divinitas et humanitas, per arcanam illam ineffabilemque copulationem ad unitatem. Itaque is qui ante saecula omnia", + "candidate_score": 0.732089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_322", + "psc_text": "(Joan. XIV, 16) . Et iterum: Paracletus autem Spiritus sanctus, quem mittet Pater in nomine meo, ille vos docebit omnia, et suggeret universa quaecumque dixi vobis (Ibid., 26). Et iterum: Cum venerit ille Spiritus veritatis, ille diriget vos in omnem veritatem (Joan. XVI, 13). Cum itaque veritas Christus sit, et Spiritus sanctus, spiritus veritatis, nomenque Paracleti utrique sit proprium, non dissimile est festum ubi unum est sacramentum. CAP. IV. Ex apostolico exemplo baptisma in Pentecoste celebrari. -- Hoc autem nos non ex nostra persuasione defendere, sed ex apostolica auctoritate servare, satis idoneo probamus exemplo, sequentes beatum apostolum Petrum, qui in ipso die quo omnem credentium numerum promissus Spritus sancti replevit adventus, trium millium populum, sua praedicatione conversum, lavacro baptismatis consecravit. Quod sancta Scriptura, quae apostolorum actus continet, fedeli historia docet dicens: His auditis compuncti sunt corde, et dixerunt ad Petrum et reliquos apostolos: Quid faciemus, viri fratres? Petrus vero ad", + "candidate_score": 0.729433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87_89", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1560", + "psc_text": "Filius Patris, nostrique mediator, nec aequalitatem ejus amisit, nec a nostro consortio separatus est; invisibilis Deus, et visibilis homo, forma servi absconditus, et Dominus gloriae confessione credentium comprobatus. Neque enim privavit eum Pater naturae suae nomine, postquam pro nobis homo, et pauper effectus est, nec in Jordane fluvio baptizatum altero appellavit vocabulo, sed Filium unigenitum: Tu es Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui (Matth. III, 17; Marc. I, 11; Luc. III, 22) . Nec similitudo nostra in Divinitatis est mutata naturam, nec Divinitas in nostrae naturae versa est similitudinem. S. GREGORII episcopi Nazianzeni in homilia de Epiphania, inter caetera. CAP. IX. Cum ergo processisset ex Virgine Deus, in ea quam assumpserat humana natura, unum e duobus sibi invicem contrariis 1396 existens, carne et spiritu, aliud in Deum assumitur, aliud Deitatis gratia praestat. Item infra. Missus est quidem, sed ut homo. Duplex enim erat in eo natura. Inde denique", + "candidate_score": 0.729201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_480", + "psc_text": "editus utero virginis Christus haberet formam hominis, et non haberet materni corporis veritatem. An 811 forte ideo putavit Dominum nostrum Jesum Christum non nostrae esse naturae, quia missus ad beatam Mariam semper virginem angelus ait: Spiritus sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi; ideoque et quod nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei (Luc. I, 35) ? ut quia conceptus virginis divini fuit operis, non de natura concipientis fuerit caro concepti. Sed non ita intelligenda est illa generatio singulariter mirabilis, et mirabiliter singularis, ut per novitatem creationis proprietas remota sit generis. Fecunditatem enim virgini Spiritus sanctus dedit, veritas autem corporis sumpta de corpore est; et aedificante sibi Sapientia domum (Prov. IX, 1), Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) : hoc est, in ea carne quam assumpsit ex homine, et quam spiritu vitae rationalis animavit. CAP. III. Fides et consilium Dei circa incarnationem Verbi", + "candidate_score": 0.724081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "Pater, hunc descendisse, incarnatum esse, et hominem factum, passum esse, resurrexisse tertia die, et ascendisse rursus in coelos. Haec nos sequi verba debemus; his nos convenit obtemperare dogmatibus: considerantes quid sit incarnatum 1398 esse, et hominem factum Dei Verbum. Non enim dicimus quod Dei natura conversa, vel immutata, facta sit caro; nec quod in totum hominem, qui est ex anima et corpore, transformata sit; sed illud magis, quod carnem animatam anima rationali sibi copulaverit Verbum substantialiter, et incomprehensibiliter et ineffabiliter factus sit homo, et nuncupatus sit etiam filius hominis, non nuda tantummodo voluntate, sed nec assumptione sola personae, sed quod diversae quidem naturae in unum convenerint, unus tamen ex ambabus Christus et Filius non evacuata aut sublata diversitate naturarum per conjunctionem, sed quia simul nobis effecerunt unum Dominum, et Christum, et Filium, id est, Divinitas et humanitas, per arcanam illam ineffabilemque copulationem ad unitatem. Itaque is qui ante saecula omnia", + "candidate_score": 0.720602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85_87", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1480", + "psc_text": "veniet, consedere, divinae tantum essentiae fuerit, quae nihil horum in se sine carnis recipit veritate: quoniam natura Unigeniti natura est Patris, natura est Spiritus sancti, simulque impassibilis, simul est incommutabilis, 1359 sempiternae Trinitatis indivisa unitas, et consubstantialis aequalitas. Unde si ab Apollinaris perversitate Eutychianus quisque desciscit, ne convincatur Deitatem passibilem sentire atque mortalem, et tamen Verbi incarnati, id est Verbi et carnis unam audet pronuntiare naturam, manifeste in Valentini et Manichaei transit insaniam, et mediatorem Dei et hominum, hominem Jesum Christum simulatorie omnia credit egisse, nec humanum in ipso corpus, sed phantasticam corporis speciem oculis apparuisse cernentium. CAP. III. Quae impietatis mendacia quoniam olim fides catholica detestatur, et talium assertionum sacrilegia concordibus per totum mundum beatorum Patrum dudum sunt damnata sententiis, non dubium est eam nos fidem praedicare atque defendere, quam sancta synodus Nicaena confirmavit, dicens: Credimus in unum Deum Patrem omnipotentem, visibilium et invisibilium factorem. Et in unum Dominum", + "candidate_score": 0.719194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_359", + "psc_text": "Joannes evidenter probat (unum) Dominum nostrum, cum dicat: Verbum caro factum est; et Paulus apostolus, cum dicat: Unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia. Si enim natus ex Virgine Jesus nominatur, et ipse est per quem universa facta sunt, una scilicet natura facta est, quoniam et una persona, non in duo divisa, cum nec propria natura corporis est, et propria natura Deitas sit secundum carnem. Sed sicut homo una natura est, ita et is qui ad similitudinem hominis est factus Christus. Quod si non agnoscunt 744 id quod per adunationem unum est, possunt et unum in plura partiri et plurimas dicere naturas: quoniam multiplex corpus, quod ex ossibus, nervis et venis, carne et cute, sanguine et spiritu constet: quae omnia diversa quidem inter se sunt, una tamen est eorum natura. Unde et Deitatis natura cum corpore unum est. Et nec in duas naturas dividitur. Nec enim poterat totum Filius hominis", + "candidate_score": 0.71543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_485", + "psc_text": "autem nativitate generatus: quia inviolata virginitas concupiscentiam nescivit, carnis materiam ministravit. Assumpta est de Matre Domini, natura, non culpa; nec in Domino Jesu Christo, ex utero virginis genito, quia nativitas est mirabilis, ideo nostri est natura dissimilis. Qui enim verus est Deus, idem verus est homo, et nullum est in hac unitate mendacium, dum invicem sunt et humilitas hominis et altitudo Deitatis. Sicut enim Deum non mutatur miseratione, ita homo non consumitur 819 dignitate. Agit enim utraque forma cum alterius communione, quod proprium est; Verbo scilicet operante quod Verbi est, et carne exsequente quod carnis est. Unum horum coruscat miraculis, aliud succumbit injuriis. Et sicut Verbum ab aequalitate paternae gloriae non recedit, ita caro naturam nostri generis non relinquit. Unus enim idemque est, quod saepe dicendum est, vere Dei Filius, et vere hominis filius. Deus per id quod in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat", + "candidate_score": 0.714299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1560", + "psc_text": "Filius Patris, nostrique mediator, nec aequalitatem ejus amisit, nec a nostro consortio separatus est; invisibilis Deus, et visibilis homo, forma servi absconditus, et Dominus gloriae confessione credentium comprobatus. Neque enim privavit eum Pater naturae suae nomine, postquam pro nobis homo, et pauper effectus est, nec in Jordane fluvio baptizatum altero appellavit vocabulo, sed Filium unigenitum: Tu es Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui (Matth. III, 17; Marc. I, 11; Luc. III, 22) . Nec similitudo nostra in Divinitatis est mutata naturam, nec Divinitas in nostrae naturae versa est similitudinem. S. GREGORII episcopi Nazianzeni in homilia de Epiphania, inter caetera. CAP. IX. Cum ergo processisset ex Virgine Deus, in ea quam assumpserat humana natura, unum e duobus sibi invicem contrariis 1396 existens, carne et spiritu, aliud in Deum assumitur, aliud Deitatis gratia praestat. Item infra. Missus est quidem, sed ut homo. Duplex enim erat in eo natura. Inde denique", + "candidate_score": 0.71138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86_88", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1480", + "psc_text": "veniet, consedere, divinae tantum essentiae fuerit, quae nihil horum in se sine carnis recipit veritate: quoniam natura Unigeniti natura est Patris, natura est Spiritus sancti, simulque impassibilis, simul est incommutabilis, 1359 sempiternae Trinitatis indivisa unitas, et consubstantialis aequalitas. Unde si ab Apollinaris perversitate Eutychianus quisque desciscit, ne convincatur Deitatem passibilem sentire atque mortalem, et tamen Verbi incarnati, id est Verbi et carnis unam audet pronuntiare naturam, manifeste in Valentini et Manichaei transit insaniam, et mediatorem Dei et hominum, hominem Jesum Christum simulatorie omnia credit egisse, nec humanum in ipso corpus, sed phantasticam corporis speciem oculis apparuisse cernentium. CAP. III. Quae impietatis mendacia quoniam olim fides catholica detestatur, et talium assertionum sacrilegia concordibus per totum mundum beatorum Patrum dudum sunt damnata sententiis, non dubium est eam nos fidem praedicare atque defendere, quam sancta synodus Nicaena confirmavit, dicens: Credimus in unum Deum Patrem omnipotentem, visibilium et invisibilium factorem. Et in unum Dominum", + "candidate_score": 0.706791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_494", + "psc_text": "Omnis spiritus qui confitetur Jesum Christum in carne venisse, ex Deo est: et omnis spiritus qui solvit Jesum, ex Deo non est, et hic est Antichristus (I Joan. IV, 1) . Quid autem est solvere Jesum, nisi humanam ab eo separare naturam et sacramentum, per quod unum salvati sumus, impudentissimis evacuare figmentis? Caligans vero circa naturam corporis Christi, necesse est ut etiam in passione ejus eadem obcaecatione desipiat. Nam si crucem Domini non putat falsam, et susceptum pro mundi salute supplicium verum fuisse non dubitat; cujus credit mortem, agnoscat et carnem: nec diffiteatur nostri corporis hominem, quem cognoscit fuisse passibilem; quoniam negatio verae carnis, negatio est etiam corporeae passionis. Si ergo Christianam suscipit fidem, et a praedicatione Evangelii suum non avertit auditum; videat quae natura 831 transfixa clavis pependerit in crucis ligno, et aperto per militis lanceam latere crucifixi, intelligat unde sanguis et aqua fluxerit, ut Ecclesia Dei et lavacro", + "candidate_score": 0.706637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_360", + "psc_text": "dicere naturas: quoniam multiplex corpus, quod ex ossibus, nervis et venis, carne et cute, sanguine et spiritu constet: quae omnia diversa quidem inter se sunt, una tamen est eorum natura. Unde et Deitatis natura cum corpore unum est. Et nec in duas naturas dividitur. Nec enim poterat totum Filius hominis appellari qui descendisset e coelis, et rursus Filius Dei qui natus ex femina est, si duarum naturarum caperet divisionem; sed id quidem quod descendisset e coelis, vocaretur Filius hominis, non Filius Dei. Et hoc Paulianae divisionis est. Nos autem divinae Scripturae docent tamquam de uno Domino nostro sentire, et cum descendisset e coelis, et cum in terra natus est. Qui igitur sic sentiunt, non excedunt (ab) inconsona contraria sentientibus, ut cum mente divinis praeceptis consentiant, sermonibus discrepent. Necesse est enim eos, cum duas naturas intelligant, alteram colere, alteram non adorare, et in divinam quidem baptizari, in humanam vero non baptizari.", + "candidate_score": 0.701333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22_24", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_472", + "psc_text": "acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia autem a Leone collecta primo loco occurrunt tria satis prolixa sumpta ex Hilario; et hunc quidem Latinum scriptorem Graecis antea incognitum, ex notitia testimoniorum Leonis inter Patres catholicae fidei assertores praecipuo honore in Chalcedonensi synodo a Cecropio Sebastopolitano episcopo allegatum credimus (Act. 2, tom. IV Concil. pag. 1207). EPISTOLA XXVIII. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM CONTRA EUTYCHIS PERFIDIAM ET HAERESIM, SYNOPSIS ( Ex collectione Hispanica ). Quod ignorantia sanctarum Scripturarum Eutychen haereticum fecerit. --II. Contra eos qui in duos filios dispensationis Dominicae mysterium scindere moliuntur. --III. Contra eos qui passibilem Divinitatem unigeniti Filii Dei audent asserere. --IV. Contra eos qui in", + "candidate_score": 0.701097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22_24", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1137", + "psc_text": "fuerint ab instigationibus pestilentium magistrorum. CAP. III. Ne autem ad confirmandos piorum animos, vel ad haereticos confutandos necessaria aut deesset, aut lateret instructio, misi epistolam sanctae memoriae Athanasii episcopi ad Epictetum episcopum datam, cujus testimoniis sanctae memoriae Cyrillus usus est in Ephesina synodo contra Nestorium, quia incarnationem Verbi tam lucide ac diligenter astruxit, ut Nestorium et 1179 Eutychen in illius jam temporis haereticis debellarit. Audeant hunc tantae auctoritatis virum Eutychis et Dioscori sectatores aut imperitiae, aut pravitatis arguere, qui praedicationem nostram a doctrina atque intelligentia Patrum jactitant deviare. Prodesse autem debet confirmandis sensibus omnium Domini sacerdotum, quos haeretici olim in auctoribus suis praesciti atque damnati, apertius jam coeperunt dogma suae impietatis astruere, ne latente intra silentium sensu dubitabile videretur an vere in ipsis et triplex Apollinaris error, et insana Manichaeorum opinio pullularet. Qui cum jam non se occulere studeant, sed contra Christi Ecclesias audacter insurgant, nonne prospiciendum est quatenus eis", + "candidate_score": 0.7009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1543", + "psc_text": "crucifixum esse, non quasi in majestate sua crucifixum putemus; sed quia idem Deus, idem homo, per Divinitatem Deus, per susceptionem carnis homo, Christus Jesus Dominus majestatis dicitur crucifixus, quia consors utriusque naturae, id est humanae atque divinae, in natura hominis subiit passionem; ut indiscrete et Dominus majestatis dicatur esse qui passus est, et filius hominis, sicut scriptum est, qui descendit de coelo (Joan. III, 13) . 1389 Item alio loco in eodem libro, inter caetera (Cap. 9, num. 77) . Sileant igitur inanes de sermonibus quaestiones, quia regnum Dei, sicut scriptum est, non in persuasione verbi est, sed in ostensione virtutis (I Cor. II, 4, et IV, 20) . Servemus distinctionem Divinitatis et carnis. Unus in utroque loquitur Dei Filius, quia in eodem utraque natura est. Et si idem loquitur, non uno semper loquitur modo. Intende in eo nunc gloriam Dei, nunc hominis passiones. Quasi Deus loquitur, quae sunt divina,", + "candidate_score": 0.698647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22_24", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_392", + "psc_text": "Si enim de numero nostro fuissent, nobiscum mansissent. Quando autem coeperunt assumere impietatem, illud quod prius occultabatur in illis aperitur, et dolus omnis fit omnibus manifestus. Inveniuntur autem infirmae fidei homines, et qui divinas lectiones nesciunt, et secum eos in perditionem praecipitant, dissipantes, et vituperantes Patrum 760 disciplinas et relinquentes sanctas Scripturas ad suam ipsorum perditionem. Quos debemus praevidere, et a quibus multum vacare, ne in sua malitia aliqui occupati, concidant de sua firmitate. Exacuerunt enim linguam suam quasi serpentes, et venenum in labiis habent quasi aspides. De his haec propheta clamavit. CAP. III. Talis nobis Eutyches emersit, quondam presbyter et archimandrites, qui quasi nostrae religionis sectam sapiebat, et hanc praeferebat; Nestorii autem impietatem confirmabat, et succingebatur pro Nestorio militare in pugna quae contra Nestorium parabatur: trecentorum autem decem et octo sanctorum Patrum de fide expositionem factam et sanctae memoriae Cyrilli epistolam scriptam ad Nestorium vel ad similes ejus, cui", + "candidate_score": 0.694102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_21_23", + "bdc_text": "Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1164", + "psc_text": "EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non ambigo, definitionem sanctae synodi, quae ob confirmationem fidei in Chalcedonensi civitate celebrata est, toto corde me fuisse complexum: quia nulla 1195 sinebat ratio ut qui unitatem catholicae fidei dolebam ab haereticis fuisse turbatam, non exsultanter in integrum rediisse gauderem. Hoc autem non solum ex ipso beatissimae consensionis effectu, sed etiam ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto", + "candidate_score": 0.692993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_4_6", + "bdc_text": "Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat . Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint . Attamen cum homines turbulenti , arrogantes et suo ipsorum iudicio condemnati quiescere non possent , ab ecclesiis exclusi a magistratibus proscripti contulerunt se hinc in Poloniam et Lituaniam et abusi vestra humanitate ac liberalitate ecclesias vestras turbarunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.691989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_28_30", + "bdc_text": "Verum tamen hoc loco , optime ac illustrissime princeps , tuum iudicium imploramus . Extant singulari dei beneficio multa vetustissima patrum scripta , quorum alii peritia linguarum , alii scripturarum intelligentia , alii philosophiae cognitione , plurimi his omnibus et praeterea martyrio clari fuerunt et tamen hos omnes vestri antitrinitarii , nescio qui terrae filii uno edicto circumscribunt et quatuor tantum ex omni numero probantes caeteros omnes reiiciunt . Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.688922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_21_23", + "bdc_text": "Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.688915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1164", + "psc_text": "EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non ambigo, definitionem sanctae synodi, quae ob confirmationem fidei in Chalcedonensi civitate celebrata est, toto corde me fuisse complexum: quia nulla 1195 sinebat ratio ut qui unitatem catholicae fidei dolebam ab haereticis fuisse turbatam, non exsultanter in integrum rediisse gauderem. Hoc autem non solum ex ipso beatissimae consensionis effectu, sed etiam ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto", + "candidate_score": 0.688415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20_22", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1137", + "psc_text": "fuerint ab instigationibus pestilentium magistrorum. CAP. III. Ne autem ad confirmandos piorum animos, vel ad haereticos confutandos necessaria aut deesset, aut lateret instructio, misi epistolam sanctae memoriae Athanasii episcopi ad Epictetum episcopum datam, cujus testimoniis sanctae memoriae Cyrillus usus est in Ephesina synodo contra Nestorium, quia incarnationem Verbi tam lucide ac diligenter astruxit, ut Nestorium et 1179 Eutychen in illius jam temporis haereticis debellarit. Audeant hunc tantae auctoritatis virum Eutychis et Dioscori sectatores aut imperitiae, aut pravitatis arguere, qui praedicationem nostram a doctrina atque intelligentia Patrum jactitant deviare. Prodesse autem debet confirmandis sensibus omnium Domini sacerdotum, quos haeretici olim in auctoribus suis praesciti atque damnati, apertius jam coeperunt dogma suae impietatis astruere, ne latente intra silentium sensu dubitabile videretur an vere in ipsis et triplex Apollinaris error, et insana Manichaeorum opinio pullularet. Qui cum jam non se occulere studeant, sed contra Christi Ecclesias audacter insurgant, nonne prospiciendum est quatenus eis", + "candidate_score": 0.686831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23_25", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse . Praeterea veteris ecclesiae consensum in hac causa non arbitramur contemnendum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1164", + "psc_text": "EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non ambigo, definitionem sanctae synodi, quae ob confirmationem fidei in Chalcedonensi civitate celebrata est, toto corde me fuisse complexum: quia nulla 1195 sinebat ratio ut qui unitatem catholicae fidei dolebam ab haereticis fuisse turbatam, non exsultanter in integrum rediisse gauderem. Hoc autem non solum ex ipso beatissimae consensionis effectu, sed etiam ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto", + "candidate_score": 0.686078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23_25", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse . Praeterea veteris ecclesiae consensum in hac causa non arbitramur contemnendum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.685843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_46_48", + "bdc_text": "Hoc si illi fecerint , forte Hilarium honorarium arbitrum in hac causa non omnino defugiemus , sic tamen ut ille non tanquam Verres aliquis ex suo unius arbitrio pronuntiet , sed ut Aquilius bonus et aequus praetor ius primum divinum consulat et deinde eius peritos interpretes Athanasium , Basilium et reliquos in consilium adhibeat , atque ita demum secundum ius et aequum ex consilii sententia causa cognita sententiam ferat . Etsi autem pluribus de patribus egimus , princeps illustrissime , non tamen ideo patres scripturis anteponimus , sed movit nos rei indignitas tot optimos et antiquissimos scriptores una sententia reiici et sophistices damnari , quos hactenus nemo unquam vir bonus et orthodoxus hoc nomine accusavit . Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.685777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35_37", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent . Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit . Cum hoc amicitia coniuncti fuerunt Basilius Cesariae et Gregorius Naz[ i]anzi episcopus , quos tanto in honore habuit Graecia , ut hunc theologi , alterum magni nomine tituloque dignata sit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_835", + "psc_text": "de sinceritate ipsius et copiosius et securius gaudeamus. Ne vero aliqua illum de nostro animo mordeat sinistra suspicio, occasionem totius difficultatis amoveo, nec aliquid exigo quod aut arduum videatur aut dubium; sed ad id quod nullus catholicorum refutet invito. Noti enim sunt per universum mundum atque manifesti, qui ante nos, sive Graeca, sive Latina lingua in catholicae veritatis praedicatione fulserunt, ad quorum scientiam atque doctrinam quidam etiam nostrae aetatis accedunt, de quorum scriptis par et multiplex profertur instructio. Quae sicut Nestorianam haeresim destruxit, ita etiam hunc, qui nunc repullulat, abscidit errorem. Relegat itaque sollicite quae a sanctis Patribus incarnationis Dominicae fides fuerit custodita, semperque similiter praedicata, et cum sanctae memoriae Cyrilli Alexandrini episcopi epistolam (qua Nestorium corrigere et sanare voluit, pravas praedicationes ipsius arguens, et evidentius fidem Nicaenae definitionis exponens, quamque ab eo missam apostolicae sedis scrinia susceperunt) praecedentium sensui perspexerit consonantem; Ephesinae etiam synodi gesta recenseat, quibus contra Nestorii", + "candidate_score": 0.685219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_43_45", + "bdc_text": "An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ? Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur . Et quia in Hilario est singularis obscuritas , adeo ut eum frustra legi ab imperitioribus existimet Hieronymus , cuperemus , princeps illustrissime , vestros antitrinitarios versari in eius lectione ac non tantum particulas aliquas excerpere , sed totum corpus doctrinae illius diligenter expendere , conferre cum eo et Graecos , ex quibus ille haud dubie multa desumpsit , et Latinos , quibuscum nunquam illi ulla fuit controversia , et ita haec inter se conferre , non ut loca in speciem pugnantia inter se committant , sed ut obscuriora loca explicent per ea , quae sunt magis perspicua .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1136", + "psc_text": "injuriis gloriantur, non servi Christi, sed Antichristi milites sunt habendi; maximeque in suis sunt praepositis humiliandi, qui imperitam multitudinem ad defensionem suae perversitatis instigant. Unde cum clementissimus princeps toto religiosi cordis affectu catholicam diligat fidem, et multum, sicut ubique percrebuit, rebellium haereticorum hac offendatur audacia, agendum est apud ipsius clementiam, ut incentores harum seditionum ab insanis congregationibus separentur; nec tantum Eutyches et Dioscorus, sed etiam quicumque studiosius furiosam adjuvant pravitatem, in his constituantur locis, in quibus nullum cum suis sociis blasphemiarum possint habere commercium: forte enim aliquorum simplicitas hac medendi ratione curabitur, et ad incolumitatem mentium facilius revocabuntur, si liberiores fuerint ab instigationibus pestilentium magistrorum. CAP. III. Ne autem ad confirmandos piorum animos, vel ad haereticos confutandos necessaria aut deesset, aut lateret instructio, misi epistolam sanctae memoriae Athanasii episcopi ad Epictetum episcopum datam, cujus testimoniis sanctae memoriae Cyrillus usus est in Ephesina synodo contra Nestorium, quia incarnationem Verbi tam lucide", + "candidate_score": 0.684559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20_22", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_392", + "psc_text": "Si enim de numero nostro fuissent, nobiscum mansissent. Quando autem coeperunt assumere impietatem, illud quod prius occultabatur in illis aperitur, et dolus omnis fit omnibus manifestus. Inveniuntur autem infirmae fidei homines, et qui divinas lectiones nesciunt, et secum eos in perditionem praecipitant, dissipantes, et vituperantes Patrum 760 disciplinas et relinquentes sanctas Scripturas ad suam ipsorum perditionem. Quos debemus praevidere, et a quibus multum vacare, ne in sua malitia aliqui occupati, concidant de sua firmitate. Exacuerunt enim linguam suam quasi serpentes, et venenum in labiis habent quasi aspides. De his haec propheta clamavit. CAP. III. Talis nobis Eutyches emersit, quondam presbyter et archimandrites, qui quasi nostrae religionis sectam sapiebat, et hanc praeferebat; Nestorii autem impietatem confirmabat, et succingebatur pro Nestorio militare in pugna quae contra Nestorium parabatur: trecentorum autem decem et octo sanctorum Patrum de fide expositionem factam et sanctae memoriae Cyrilli epistolam scriptam ad Nestorium vel ad similes ejus, cui", + "candidate_score": 0.684491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_380", + "psc_text": "fuissent ex nobis, mansissent utique nobiscum (I Joan. II, 19) . Quando vero suam evomuerint impietatem, dolum, qui in eis est, erumpentes: 754 et apprehendentes infirmiores et eos qui ad eloquia divina sensus inexercitatos habent, secum eos contrahunt ad perditionem (II Petr. III, 16), subvertentes et injuriantes paternas doctrinas, sicut et sanctas Scripturas ad perditionem suam: quos oportet praescientes cavere, ne malitia eorum quidam seducti abscindantur a propria firmitate. Exacuerunt enim linguas suas sicut serpentes; venenum aspidum sub labiis eorum; sicut de his clamavit propheta (Ps. CXXXIX, 4). CAP. III. Talis igitur nobis quidam nunc apparuit Eutyches dudum presbyter et archimandrita, tamquam ea quae nostra sunt sapiens, et rectam fidem in se habens; Nestorii quidem impietati resistens, et pugnam adversus eum simulans; trecentorum vero decem et octo sanctorum Patrum de fide confectam expositionem, et sanctae memoriae Cyrilli ad Nestorium scriptam epistolam, et ejusdem similiter ad Orientales, quibus omnes consenserunt, conatus", + "candidate_score": 0.683402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_15_17", + "bdc_text": "Facimus autem hoc pro more et consuetudine veteris ecclesiae , in qua omnibus temporibus pii doctores confutatis peregrinis dogmatibus breves aliquas fidei formulas conscripserunt , quibus sanam doctrinam complexi sunt . Nam symboli apostolici puritatem et simplicitatem , qua nos oportebat contentos esse , vafri homines variis artibus semper eludere conati sunt , dum verbis ambiguis subscribunt , re ipsa dissentiunt . Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1011", + "psc_text": "symbolum fidei, quisquis redemptionis sacramenta non negligit, tabulis cordis ascribit, et tenaci, quo ad confundendos haereticorum errores paratior sit, memoriae commendavit. Multi it que in ea gaudentes pariter et exsultantes, recognoverunt fidei suae sensum, et ita se semper ex traditione paterna tenuisse, ut vester apostolatus exposuit, jure laetantur. Nonnulli sollicitiores facti, beatitudinis vestrae admonitione percepta modis, omnibus se gratulantur instructos, datamque sibi occasionem gaudent, qua libere ac fiducialiter, suffragante etiam apostolicae sedis auctoritate, eloquantur, et asserat unusquisque quod credit. CAP. III. Quis autem apostolatui vestro pro hoc tanto munere, quo non solum Gallias, sed totum mundum, velut quibusdam pretiosissimis gemmis ornavit, dignas aestimet gratias posse persolvi? Doctrinae post Deum vestrae debet fidelis, ut constanter teneat quod credebat; debet etiam infidelis, ut a perfidia sua, agnita veritate, discedat, 1109 et apostolicae institutionis luce perfusus, erroris sui tenebras derelinquat, magisque sequatur et credat, quod per os vestrum Dominus noster Jesus Christus de", + "candidate_score": 0.683362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23_25", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse . Praeterea veteris ecclesiae consensum in hac causa non arbitramur contemnendum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454", + "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,", + "candidate_score": 0.6832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23_25", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse . Praeterea veteris ecclesiae consensum in hac causa non arbitramur contemnendum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_472", + "psc_text": "acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia autem a Leone collecta primo loco occurrunt tria satis prolixa sumpta ex Hilario; et hunc quidem Latinum scriptorem Graecis antea incognitum, ex notitia testimoniorum Leonis inter Patres catholicae fidei assertores praecipuo honore in Chalcedonensi synodo a Cecropio Sebastopolitano episcopo allegatum credimus (Act. 2, tom. IV Concil. pag. 1207). EPISTOLA XXVIII. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM CONTRA EUTYCHIS PERFIDIAM ET HAERESIM, SYNOPSIS ( Ex collectione Hispanica ). Quod ignorantia sanctarum Scripturarum Eutychen haereticum fecerit. --II. Contra eos qui in duos filios dispensationis Dominicae mysterium scindere moliuntur. --III. Contra eos qui passibilem Divinitatem unigeniti Filii Dei audent asserere. --IV. Contra eos qui in", + "candidate_score": 0.682717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31_33", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt . Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_652", + "psc_text": "THEODOSIO imperatori LEO episcopus. Antea et ab initio in iis quae factae sunt synodis tantam nos accepimus fiduciam a sanctissimo Petro et principe apostolorum, ut potestatem habeamus et veritatis vindicandae pro nostra pace, et nemini ipsam liceat, cum munita adeo sit, concutere, dum sine mora laesio removetur. Quoniam igitur concilium episcoporum quod in Ephesina civitate propter Flavianum fieri jussistis, et ipsam laedit fidem, et omnes sauciat Ecclesias . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui", + "candidate_score": 0.682392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20_22", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_380", + "psc_text": "fuissent ex nobis, mansissent utique nobiscum (I Joan. II, 19) . Quando vero suam evomuerint impietatem, dolum, qui in eis est, erumpentes: 754 et apprehendentes infirmiores et eos qui ad eloquia divina sensus inexercitatos habent, secum eos contrahunt ad perditionem (II Petr. III, 16), subvertentes et injuriantes paternas doctrinas, sicut et sanctas Scripturas ad perditionem suam: quos oportet praescientes cavere, ne malitia eorum quidam seducti abscindantur a propria firmitate. Exacuerunt enim linguas suas sicut serpentes; venenum aspidum sub labiis eorum; sicut de his clamavit propheta (Ps. CXXXIX, 4). CAP. III. Talis igitur nobis quidam nunc apparuit Eutyches dudum presbyter et archimandrita, tamquam ea quae nostra sunt sapiens, et rectam fidem in se habens; Nestorii quidem impietati resistens, et pugnam adversus eum simulans; trecentorum vero decem et octo sanctorum Patrum de fide confectam expositionem, et sanctae memoriae Cyrilli ad Nestorium scriptam epistolam, et ejusdem similiter ad Orientales, quibus omnes consenserunt, conatus", + "candidate_score": 0.682212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_3_5", + "bdc_text": "Ea autem cura nos vehementissime sollicitat , quod tua cels . cupit nos remedium his malis adferre , in quo nos nullum neque laborem neque periculum subterfugeremus , si vel exigua spes aliquid efficiendi ostenderetur . Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat . Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_553", + "psc_text": "Non enim portiuncula aliqua fidei nostrae, quae minus lucide sit clara, pulsatur; sed hoc imperita resultatio audet incessere quod Dominus in Ecclesia sua neminem voluit ignorare. 851 Et ideo pro vestrae pietatis consuetudine elaborare dignemini, ut quod contra singulare sacramentum salutis humanae blasphema insipientia protulit, ab omnium animis repellatur. Ac si ipse, qui in hanc tentationem incidit, resipiscit, ita ut quod male senserat propria voce et subscriptione condemnet, communio illi sui ordinis reformetur. Quod etiam fratri et coepiscopo meo Flaviano me clementia vestra scripsisse cognoscat; et his, quos misimus, delegasse, ut venia concedatur, si error aboletur. Ne autem piissimi principis dispositioni, qua episcopale concilium voluit congregari, nostra videretur praesentia defuisse, fratres meos Julium episcopum, Renatum presbyterum, et filium meum Hilarum diaconem misi, qui vicem praesentiae meae implere sufficerent. Sed ei, qui in errore est, melius consuletur, si ubi desipuit, ibidem resipiscat; et ubi damnationem meruit, illic indulgentiam consequatur. Data idibus", + "candidate_score": 0.682102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1137", + "psc_text": "fuerint ab instigationibus pestilentium magistrorum. CAP. III. Ne autem ad confirmandos piorum animos, vel ad haereticos confutandos necessaria aut deesset, aut lateret instructio, misi epistolam sanctae memoriae Athanasii episcopi ad Epictetum episcopum datam, cujus testimoniis sanctae memoriae Cyrillus usus est in Ephesina synodo contra Nestorium, quia incarnationem Verbi tam lucide ac diligenter astruxit, ut Nestorium et 1179 Eutychen in illius jam temporis haereticis debellarit. Audeant hunc tantae auctoritatis virum Eutychis et Dioscori sectatores aut imperitiae, aut pravitatis arguere, qui praedicationem nostram a doctrina atque intelligentia Patrum jactitant deviare. Prodesse autem debet confirmandis sensibus omnium Domini sacerdotum, quos haeretici olim in auctoribus suis praesciti atque damnati, apertius jam coeperunt dogma suae impietatis astruere, ne latente intra silentium sensu dubitabile videretur an vere in ipsis et triplex Apollinaris error, et insana Manichaeorum opinio pullularet. Qui cum jam non se occulere studeant, sed contra Christi Ecclesias audacter insurgant, nonne prospiciendum est quatenus eis", + "candidate_score": 0.681517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_3_5", + "bdc_text": "Ea autem cura nos vehementissime sollicitat , quod tua cels . cupit nos remedium his malis adferre , in quo nos nullum neque laborem neque periculum subterfugeremus , si vel exigua spes aliquid efficiendi ostenderetur . Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat . Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_687", + "psc_text": "poscentibus episcopis, non sit admissa, ut scilicet remota ea fide quae patriarchas, prophetas, apostolos et martyres coronavit, generatio Jesu Christi Domini nostri secundum carnem, et verae mortis ac resurrectionis ejus 923 confessio, quod horremus dicere, solveretur; scripsimus de hac re, ut potuimus, ad gloriosissimum principem, et quod maximum est, Christianum, cujus epistolae pariter exemplar subjecimus, ut fidem in qua renatus per Dei gratiam regnat, nulla sineret novitate corrumpi: quoniam Flavianus episcopus in nostra omnium communione persistit, atque hoc, quod factum est sine consideratione justitiae, et contra omnem canonum disciplinam, ratum haberi ratio nulla permittit; et quia dissensionis scandalum non abstulisset Ephesina synodus, sed auxisset, habendo intra Italiam concilio et locus constitueretur, et tempus, omnibus querelis et praejudiciis partis utriusque suspensis: quo diligentius universa quae offensionem generaverunt retractentur, et absque vulnere fidei, absque religionis injuria, in pacem Christi redeant, qui per impotentiam subscribere coacti sunt sacerdotes, et soli auferantur errores. CAP.", + "candidate_score": 0.681514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_3_5", + "bdc_text": "Ea autem cura nos vehementissime sollicitat , quod tua cels . cupit nos remedium his malis adferre , in quo nos nullum neque laborem neque periculum subterfugeremus , si vel exigua spes aliquid efficiendi ostenderetur . Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat . Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.681372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_3_5", + "bdc_text": "Ea autem cura nos vehementissime sollicitat , quod tua cels . cupit nos remedium his malis adferre , in quo nos nullum neque laborem neque periculum subterfugeremus , si vel exigua spes aliquid efficiendi ostenderetur . Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat . Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1159", + "psc_text": "Consulente autem dilectione tua de his in quibus putaveris ambigendum, non deerit relationibus tuis meae responsionis instructio: ut sequestrata earum actione causarum, quae in quibusque Ecclesiis praesulum suorum debent cognitione firmari, hanc specialem curam vice mea functus assumas, ne haeresis vel Nestoriana vel Eutychiana in aliqua parte revirescat: quia in episcopo Constantinopolitano catholicus vigor non est, nec multum aut pro sacramento salutis humanae, aut pro sua est aestimatione sollicitus: cum si quid illi inesset spiritualis industriae, ita et a quibus ordinatus sit, et cui viro successerit cogitare deberet, ut magis beatum Flavianum, quam sui honoris sequeretur auctores. Et ideo cum piissimi principes secundum obsecrationem meam dignati fuerint fratrem Anatolium de his quae merito in querelam veniunt increpare, jungat charitas tua diligentiam suam, ut universa scandala, adhibita plenissima correctione resecentur, et a filii nostri Aetii cesset injuriis. Nam apud catholicum episcopum, etiam si erat quod quacumque de causa succensendum archidiacono videretur,", + "candidate_score": 0.680779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_392", + "psc_text": "Si enim de numero nostro fuissent, nobiscum mansissent. Quando autem coeperunt assumere impietatem, illud quod prius occultabatur in illis aperitur, et dolus omnis fit omnibus manifestus. Inveniuntur autem infirmae fidei homines, et qui divinas lectiones nesciunt, et secum eos in perditionem praecipitant, dissipantes, et vituperantes Patrum 760 disciplinas et relinquentes sanctas Scripturas ad suam ipsorum perditionem. Quos debemus praevidere, et a quibus multum vacare, ne in sua malitia aliqui occupati, concidant de sua firmitate. Exacuerunt enim linguam suam quasi serpentes, et venenum in labiis habent quasi aspides. De his haec propheta clamavit. CAP. III. Talis nobis Eutyches emersit, quondam presbyter et archimandrites, qui quasi nostrae religionis sectam sapiebat, et hanc praeferebat; Nestorii autem impietatem confirmabat, et succingebatur pro Nestorio militare in pugna quae contra Nestorium parabatur: trecentorum autem decem et octo sanctorum Patrum de fide expositionem factam et sanctae memoriae Cyrilli epistolam scriptam ad Nestorium vel ad similes ejus, cui", + "candidate_score": 0.680599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23_25", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse . Praeterea veteris ecclesiae consensum in hac causa non arbitramur contemnendum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1442", + "psc_text": "ad custodiam catholicae fidei, cura dignamini sollicitiore respicere, evidenter agnoscitis quod magnis haereticorum audetur insidiis, ut inter Eutychis Dioscorique discipulos, et eum quem apostolica sedes direxerit, diligentior, tamquam nihil fuerit ante definitum, tractatus habeatur, et quod totius mundi catholici sacerdotes in sancta Chalcedonensi synodo probant gaudentque firmatum, in injuriam etiam sacratissimi concilii Nicaeni efficiatur infirmum. Quod enim nostris temporibus apud Chalcedonam de Domini nostri Jesu Christi incarnatione firmatum est, hoc etiam apud Nicaeam mysticus ille Patrum numerus definivit; ne catholicorum confessio aut unigenitum Dei Filium in aliquo crederet Patri imparem, aut eumdem, cum factus est filius hominis, non veram carnis nostrae atque animae habuisse naturam. CAP. II. Detestandum ergo nobis est perseveranterque vitandum, quod fraus haeretica nititur obtinere, nec in aliquam disceptationem pie et plene definita, revocanda sunt, ne ad arbitrium damnatorum ipsi de his videamur ambigere, quae manifestum est per omnia propheticis et evangelicis atque apostolicis auctoritatibus consonare. Unde", + "candidate_score": 0.680583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_30_32", + "bdc_text": "Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit . Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_652", + "psc_text": "THEODOSIO imperatori LEO episcopus. Antea et ab initio in iis quae factae sunt synodis tantam nos accepimus fiduciam a sanctissimo Petro et principe apostolorum, ut potestatem habeamus et veritatis vindicandae pro nostra pace, et nemini ipsam liceat, cum munita adeo sit, concutere, dum sine mora laesio removetur. Quoniam igitur concilium episcoporum quod in Ephesina civitate propter Flavianum fieri jussistis, et ipsam laedit fidem, et omnes sauciat Ecclesias . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui", + "candidate_score": 0.68052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_4", + "bdc_text": "Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_305", + "psc_text": "vicem sanctorum Evangeliorum legunt, continentur, ignoret, maximi facinoris reum me esse credo, si taceam. Itaque haec non adhortatio auctoritatis alicujus est, sed potius suggestionis instructio. CAP. IV. Primum ergo est ut illa patefaciam quae in plurimorum fide, vel magis perfidia, esse cognovi: quae cum a multis publico pene magisterio doceantur, si catholicorum aliquis paulo constantius, destructionis causa, assertioni resistat, continuo inficias, eunt, et perfidiam perfidia occulunt. Quod ne ultra jam faciant, et apocryphis scripturis, quas canonicis libris, veluti secretas et arcanas, praeferunt, et quas maxima veneratione suscipiunt, et ex his quas legunt traditionibus, dictisque auctorum suorum, ea quae in ipsis arguuntur vera esse docentes; aliqua autem ex his quae in istorum doctrina sunt, in illis quos legere potui apocryphis codicibus non tenentur. Quare unde prolata sint nescio, nisi forte ubi scriptum est per cavillationes illas, per quas loqui sanctos apostolos mentiuntur, aliquid interius indicatur. quod disputandum sit potius quam legendum,", + "candidate_score": 0.679724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_17_19", + "bdc_text": "Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur . Ac nos quoque felices essemus , si nullae essent opiniones cum sana doctrina pugnantes , quas illustri confessione refellere oporteret , tum enim facile omnes uno hoc symbolo contenti nullam praeterea confessionem a quoque exigeremus . Nunc vero primum papistae multum a vera religione deflexerunt , deinde ecclesiam turbarunt anabaptistae , qui et ipsi non uno tantum in dogmate a pura doctrina dissentiunt , praeterea Servetus habet suos discipulos , qui de deo et de aliis partibus christianae doctrinae absurdas , ne dicam impias , opiniones spargunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_897", + "psc_text": "olim damnati erroris redivivus assertor locum in Christi Ecclesia non haberet: ut catholici episcopi, quos nuper haereticorum persecutio depravare non potuit, ab injustis revocarentur exsiliis; utque reliquiis beatae memoriae Flaviani digno honore susceptis, impietatem suam condemnator ejus agnosceret: vestrae virtutis titulus, vestrae pietatis est fructus. Cui confido etiam aliarum insignia accumulanda palmarum: ut sicut Constantinopolitana Ecclesia, recepta apostolicae fidei libertate, laetatur, ita omnes regni vestri provinciae emundatas se esse a diabolici dogmatis contagio glorientur. Ut ergo praecedentibus litteris indicavi, fratres meos Lucentium episcopum et Basilium presbyterum, qui sollicitudinis meae partes possint implere, direxi: favori eos pietatis vestrae in omnibus quae sunt agenda commendans. Nam cum et 1047 fratris mei Anatolii scriptis, et nostrorum sermone cognoverim multos de his qui apud Ephesum Dioscori factione compulsi detestabilibus statutis poenitendum praebuere consensum, inconstantiae suae veniam postulare, et communionem catholicam per satisfactionem correctionis expetere, non fuit talium negligenda conversio, qui non proprio sensu, sed", + "candidate_score": 0.679144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23_25", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse . Praeterea veteris ecclesiae consensum in hac causa non arbitramur contemnendum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_470", + "psc_text": "non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71 fuisse collecta post pseudosynodum Ephesinam, atque Abundio et Asterio episcopis, Basilio et Senatori presbyteris Constantinopolim missis ab ipso pontifice tradita, ut doctrinam epistolae ad Flavianum Graecorum et Latinorum Patrum auctoritatibus confirmarent; eademque una cum ipsis litteris in Constantinopolitano conventu a legatis fuisse producta ante synodum Chalcedonensem, manifestum est ex epist. 88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed", + "candidate_score": 0.678847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_44_46", + "bdc_text": "Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur . Et quia in Hilario est singularis obscuritas , adeo ut eum frustra legi ab imperitioribus existimet Hieronymus , cuperemus , princeps illustrissime , vestros antitrinitarios versari in eius lectione ac non tantum particulas aliquas excerpere , sed totum corpus doctrinae illius diligenter expendere , conferre cum eo et Graecos , ex quibus ille haud dubie multa desumpsit , et Latinos , quibuscum nunquam illi ulla fuit controversia , et ita haec inter se conferre , non ut loca in speciem pugnantia inter se committant , sed ut obscuriora loca explicent per ea , quae sunt magis perspicua . Hoc si illi fecerint , forte Hilarium honorarium arbitrum in hac causa non omnino defugiemus , sic tamen ut ille non tanquam Verres aliquis ex suo unius arbitrio pronuntiet , sed ut Aquilius bonus et aequus praetor ius primum divinum consulat et deinde eius peritos interpretes Athanasium , Basilium et reliquos in consilium adhibeat , atque ita demum secundum ius et aequum ex consilii sententia causa cognita sententiam ferat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.677706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_3_5", + "bdc_text": "Ea autem cura nos vehementissime sollicitat , quod tua cels . cupit nos remedium his malis adferre , in quo nos nullum neque laborem neque periculum subterfugeremus , si vel exigua spes aliquid efficiendi ostenderetur . Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat . Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1647", + "psc_text": "Ecclesia eum veneretur et diligat, quem et probitate morum, et integritate catholicae fidei, dignum tanto sacerdotio comprobavit; cui mutuae charitatis plenum animi nostri praebemus affectum: cohortantes, fratres charissimi, et fiducialiter exigentes ut in praedicatione verbi, in eruditione praecepti illam formam custodiatis charitatis, sine qua nullae possunt prodesse virtutes. Quod autem fratri et coepiscopo nostro Timotheo de revocandis his qui a veritatis itinere deviantes, inconsultius se ferociusque gesserunt, scriptum esse cognoscitis, dilectio quoque vestra ad curam suam intelligat pertinere: ut quia late sese pestilens illa aegritudo diffudit, ubique omnibus eadem adhibeatur medicina vulneribus: ut per diligentiam pastoralem in cunctis Ecclesiis Domini ovile reparetur, et per sollicitudinem charitatis atque doctrinae, omnes Christi oves unum se sentiant habere pastorem. Data XV kalend. Septembris, Magno et Apollonio consulibus.", + "candidate_score": 0.677375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_44_46", + "bdc_text": "Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur . Et quia in Hilario est singularis obscuritas , adeo ut eum frustra legi ab imperitioribus existimet Hieronymus , cuperemus , princeps illustrissime , vestros antitrinitarios versari in eius lectione ac non tantum particulas aliquas excerpere , sed totum corpus doctrinae illius diligenter expendere , conferre cum eo et Graecos , ex quibus ille haud dubie multa desumpsit , et Latinos , quibuscum nunquam illi ulla fuit controversia , et ita haec inter se conferre , non ut loca in speciem pugnantia inter se committant , sed ut obscuriora loca explicent per ea , quae sunt magis perspicua . Hoc si illi fecerint , forte Hilarium honorarium arbitrum in hac causa non omnino defugiemus , sic tamen ut ille non tanquam Verres aliquis ex suo unius arbitrio pronuntiet , sed ut Aquilius bonus et aequus praetor ius primum divinum consulat et deinde eius peritos interpretes Athanasium , Basilium et reliquos in consilium adhibeat , atque ita demum secundum ius et aequum ex consilii sententia causa cognita sententiam ferat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_845", + "psc_text": "praeter id quod ad ordinationem novi antistitis pertinebat, nihil nobis de compressis vel abdicatis erroribus indicarunt; quasi in illa Ecclesia nullum scandalum, nulla exstitisset offensio, aut non hinc praecipue fuerit ordinati meritum demonstrandum, si aliena a se, quae catholicorum sensibus sunt adversa, docuisset. Ne ergo, quod inter longinquas regiones accidere solet, in nimias dilationes tenderet veritatis examen, fratres et coepiscopos nostros Abundium, et Asterium, sed et Basilium, et Senatorem presbyteros, probatissimos viros, ad piissimum principem cum sufficienti paternarum auctoritatum instructione direximus. Quos in omnibus, fratres charissimi, diligentia ac sollicitudine vestra cupimus adjuvari, ut impietas, quae caecis ausibus in exitialia abrupta processit, simplices quosque decipiendi ulterius non habeat potestatem; cum aptiore medicina etiam illis cupiamus per correctionis remedia subveniri, qui aut imperitia sunt lapsi, aut terrore traducti. Et ideo vos, qui justificamini per fidem, 1013 quia catholicam diligitis veritatem, et de singulari sacramento salutis humanae per Spiritum sanctum estis edocti, collaborate", + "candidate_score": 0.67727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_27_29", + "bdc_text": "Quin etiam vestros antitrinitarios non prorsus patrum auctoritatem spernere hinc colligimus , quod Ignatium et Ireneum cum Iustino et Hilario recipiunt , quos nos quoque ita non improbamus , ( quamvis contra Ignatium optimo iure exceptione uti possemus ) , ut , si Iustini librum de trinitate probent , controversiam omnem sublatam arbitremur . Verum tamen hoc loco , optime ac illustrissime princeps , tuum iudicium imploramus . Extant singulari dei beneficio multa vetustissima patrum scripta , quorum alii peritia linguarum , alii scripturarum intelligentia , alii philosophiae cognitione , plurimi his omnibus et praeterea martyrio clari fuerunt et tamen hos omnes vestri antitrinitarii , nescio qui terrae filii uno edicto circumscribunt et quatuor tantum ex omni numero probantes caeteros omnes reiiciunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.676358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_44_46", + "bdc_text": "Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur . Et quia in Hilario est singularis obscuritas , adeo ut eum frustra legi ab imperitioribus existimet Hieronymus , cuperemus , princeps illustrissime , vestros antitrinitarios versari in eius lectione ac non tantum particulas aliquas excerpere , sed totum corpus doctrinae illius diligenter expendere , conferre cum eo et Graecos , ex quibus ille haud dubie multa desumpsit , et Latinos , quibuscum nunquam illi ulla fuit controversia , et ita haec inter se conferre , non ut loca in speciem pugnantia inter se committant , sed ut obscuriora loca explicent per ea , quae sunt magis perspicua . Hoc si illi fecerint , forte Hilarium honorarium arbitrum in hac causa non omnino defugiemus , sic tamen ut ille non tanquam Verres aliquis ex suo unius arbitrio pronuntiet , sed ut Aquilius bonus et aequus praetor ius primum divinum consulat et deinde eius peritos interpretes Athanasium , Basilium et reliquos in consilium adhibeat , atque ita demum secundum ius et aequum ex consilii sententia causa cognita sententiam ferat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1136", + "psc_text": "injuriis gloriantur, non servi Christi, sed Antichristi milites sunt habendi; maximeque in suis sunt praepositis humiliandi, qui imperitam multitudinem ad defensionem suae perversitatis instigant. Unde cum clementissimus princeps toto religiosi cordis affectu catholicam diligat fidem, et multum, sicut ubique percrebuit, rebellium haereticorum hac offendatur audacia, agendum est apud ipsius clementiam, ut incentores harum seditionum ab insanis congregationibus separentur; nec tantum Eutyches et Dioscorus, sed etiam quicumque studiosius furiosam adjuvant pravitatem, in his constituantur locis, in quibus nullum cum suis sociis blasphemiarum possint habere commercium: forte enim aliquorum simplicitas hac medendi ratione curabitur, et ad incolumitatem mentium facilius revocabuntur, si liberiores fuerint ab instigationibus pestilentium magistrorum. CAP. III. Ne autem ad confirmandos piorum animos, vel ad haereticos confutandos necessaria aut deesset, aut lateret instructio, misi epistolam sanctae memoriae Athanasii episcopi ad Epictetum episcopum datam, cujus testimoniis sanctae memoriae Cyrillus usus est in Ephesina synodo contra Nestorium, quia incarnationem Verbi tam lucide", + "candidate_score": 0.676147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_44_46", + "bdc_text": "Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur . Et quia in Hilario est singularis obscuritas , adeo ut eum frustra legi ab imperitioribus existimet Hieronymus , cuperemus , princeps illustrissime , vestros antitrinitarios versari in eius lectione ac non tantum particulas aliquas excerpere , sed totum corpus doctrinae illius diligenter expendere , conferre cum eo et Graecos , ex quibus ille haud dubie multa desumpsit , et Latinos , quibuscum nunquam illi ulla fuit controversia , et ita haec inter se conferre , non ut loca in speciem pugnantia inter se committant , sed ut obscuriora loca explicent per ea , quae sunt magis perspicua . Hoc si illi fecerint , forte Hilarium honorarium arbitrum in hac causa non omnino defugiemus , sic tamen ut ille non tanquam Verres aliquis ex suo unius arbitrio pronuntiet , sed ut Aquilius bonus et aequus praetor ius primum divinum consulat et deinde eius peritos interpretes Athanasium , Basilium et reliquos in consilium adhibeat , atque ita demum secundum ius et aequum ex consilii sententia causa cognita sententiam ferat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_472", + "psc_text": "acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia autem a Leone collecta primo loco occurrunt tria satis prolixa sumpta ex Hilario; et hunc quidem Latinum scriptorem Graecis antea incognitum, ex notitia testimoniorum Leonis inter Patres catholicae fidei assertores praecipuo honore in Chalcedonensi synodo a Cecropio Sebastopolitano episcopo allegatum credimus (Act. 2, tom. IV Concil. pag. 1207). EPISTOLA XXVIII. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM CONTRA EUTYCHIS PERFIDIAM ET HAERESIM, SYNOPSIS ( Ex collectione Hispanica ). Quod ignorantia sanctarum Scripturarum Eutychen haereticum fecerit. --II. Contra eos qui in duos filios dispensationis Dominicae mysterium scindere moliuntur. --III. Contra eos qui passibilem Divinitatem unigeniti Filii Dei audent asserere. --IV. Contra eos qui in", + "candidate_score": 0.675687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23_25", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus . Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse . Praeterea veteris ecclesiae consensum in hac causa non arbitramur contemnendum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.675171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_15_17", + "bdc_text": "Facimus autem hoc pro more et consuetudine veteris ecclesiae , in qua omnibus temporibus pii doctores confutatis peregrinis dogmatibus breves aliquas fidei formulas conscripserunt , quibus sanam doctrinam complexi sunt . Nam symboli apostolici puritatem et simplicitatem , qua nos oportebat contentos esse , vafri homines variis artibus semper eludere conati sunt , dum verbis ambiguis subscribunt , re ipsa dissentiunt . Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_569", + "psc_text": "quibus secundum causam satis mihi ex gestorum serie, et ipsius de quo agitur, professione, patefactam, evidenter et plene quid servandum esset ostendi. Non enim de portiuncula aliqua fidei nostrae, quae minus lucide declarata sit, quaeritur; sed hoc stultissima resultatio audet incessere, quod Dominus noster in Ecclesia neminem sexus utriusque voluit ignorare. Siquidem ipsa catholici Symboli 858 brevis et perfecta confessio, quae duodecim apostolorum totidem est signata sententiis, tam instructa sit munitione coelesti, ut omnes haereticorum opiniones solo ipsius possint gladio detrun cari. Cujus Symboli plenitudinem si Eutyches puro et simplici voluisset corde concipere, in nullo a decretis sacratissimi Nicaeni concilii deviaret; et hoc a sanctis Patribus intelligeret constitutum, ut contra apostolicam fidem, quae nonnisi una est, nullum se ingenium, nullum elevaret eloquium. Et ideo pro vestrae pietatis consuetudine elaborare dignemini, ut quod contra singulare sacramentum salutis humanae blasphema insipientia protulit, ab omnium animis repellatur. Ac si ipse, qui in hanc", + "candidate_score": 0.674956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_270", + "psc_text": "singularis unitas in tribus quidem vocabulis, sed non in tribus sit accipienda personis. Quod blasphemiae genus de Sabellii opinione sumpserunt; cujus discipuli etiam Patripassiani merito nuncupantur; quia si ipse est Filius, qui et Pater, crux Filii, Patris est passio; et quidquid in forma servi Filius Patri obediendo sustinuit, totum in se Pater ipse suscepit. Quod catholicae fidei sine ambiguitate contrarium est, quae Trinitatem Deitatis sic ὸμοούσιον confitetur, ut Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum sine confusione indivisos, sine tempore sempiternos, sine differentia credat aequales: quia Unitatem in 698 Trinitate non eadem persona, sed eadem implet essentia. CAP. II. De virtutibus quas ex Deo procedere fingunt. In secundo capitulo ostenditur ineptum vanumque commentum de processionibus quarumdam virtutum ex Deo, quas habere coeperit et quas essentia sui ipse praecesserit. In quo Arianorum quoque suffragantur errori, dicentium quod Pater Filio prior sit, quia fuerit aliquando sine Filio, et tunc Pater esse coeperit, quando", + "candidate_score": 0.674467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_98_100", + "bdc_text": "Et quia Calvinus , fidelissimus ecclesiae minister , in illis nominatim impugnatur iam in domino quiescens , non dubitamus eius ecclesiae ministros , in qua ille docuit , causam hanc optimi patris defensuros . Nobis satis fuit fidem nostram , in qua hactenus summa plerophoria acquievimus , cels. tuae exponere ac deum rogamus , ut vestras ecclesias a contentiosis hominibus liberet et veram pacem et concordiam in plenitudine unius verae fidei illis largiatur . Amen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_687", + "psc_text": "poscentibus episcopis, non sit admissa, ut scilicet remota ea fide quae patriarchas, prophetas, apostolos et martyres coronavit, generatio Jesu Christi Domini nostri secundum carnem, et verae mortis ac resurrectionis ejus 923 confessio, quod horremus dicere, solveretur; scripsimus de hac re, ut potuimus, ad gloriosissimum principem, et quod maximum est, Christianum, cujus epistolae pariter exemplar subjecimus, ut fidem in qua renatus per Dei gratiam regnat, nulla sineret novitate corrumpi: quoniam Flavianus episcopus in nostra omnium communione persistit, atque hoc, quod factum est sine consideratione justitiae, et contra omnem canonum disciplinam, ratum haberi ratio nulla permittit; et quia dissensionis scandalum non abstulisset Ephesina synodus, sed auxisset, habendo intra Italiam concilio et locus constitueretur, et tempus, omnibus querelis et praejudiciis partis utriusque suspensis: quo diligentius universa quae offensionem generaverunt retractentur, et absque vulnere fidei, absque religionis injuria, in pacem Christi redeant, qui per impotentiam subscribere coacti sunt sacerdotes, et soli auferantur errores. CAP.", + "candidate_score": 0.673917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_22", + "bdc_text": "Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1275", + "psc_text": "1254 dum vis sententiarum brevissima adjectione aut commutatione corrumpitur et confessio, quae operabatur salutem, subtili nonnumquam transitu vergit in mortem. Cum autem dicat Apostolus: Oportet haereses esse, ut probati manifesti fiant in vobis (I Cor. XI, 19) , ad totius Ecclesiae tendit profectum, quoties contrariorum sensuum se prodit impietas, ne quae sunt noxia sint occulta et aliorum laedant incolumitatem, quae revocari non poterunt ad salutem. Unde sibi imputent ruinas et obcaecationes suas, qui imprudenti pertinacia jacere in reatu suo, quam oblatum remedium sumere, maluerunt. Quorum merito fraternitati tuae displicet obduratio, et laudabiliter eam doctrinam, quae a beatis apostolis et sanctis Patribus in nos manavit, amplecteris. CAP. II. Non enim novae praedicationis est epistola mea, qua ad relationem sanctae memoriae Flaviani contra Eutychen de Domini nostri Jesu Christi incarnatione respondi, in nullo discedens ab ejus fidei regula, quae evidenter a nostris vestrisque est defensa majoribus. Quos si Dioscorus sequi imitarique voluisset,", + "candidate_score": 0.673856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1442", + "psc_text": "ad custodiam catholicae fidei, cura dignamini sollicitiore respicere, evidenter agnoscitis quod magnis haereticorum audetur insidiis, ut inter Eutychis Dioscorique discipulos, et eum quem apostolica sedes direxerit, diligentior, tamquam nihil fuerit ante definitum, tractatus habeatur, et quod totius mundi catholici sacerdotes in sancta Chalcedonensi synodo probant gaudentque firmatum, in injuriam etiam sacratissimi concilii Nicaeni efficiatur infirmum. Quod enim nostris temporibus apud Chalcedonam de Domini nostri Jesu Christi incarnatione firmatum est, hoc etiam apud Nicaeam mysticus ille Patrum numerus definivit; ne catholicorum confessio aut unigenitum Dei Filium in aliquo crederet Patri imparem, aut eumdem, cum factus est filius hominis, non veram carnis nostrae atque animae habuisse naturam. CAP. II. Detestandum ergo nobis est perseveranterque vitandum, quod fraus haeretica nititur obtinere, nec in aliquam disceptationem pie et plene definita, revocanda sunt, ne ad arbitrium damnatorum ipsi de his videamur ambigere, quae manifestum est per omnia propheticis et evangelicis atque apostolicis auctoritatibus consonare. Unde", + "candidate_score": 0.672615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_472", + "psc_text": "acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia autem a Leone collecta primo loco occurrunt tria satis prolixa sumpta ex Hilario; et hunc quidem Latinum scriptorem Graecis antea incognitum, ex notitia testimoniorum Leonis inter Patres catholicae fidei assertores praecipuo honore in Chalcedonensi synodo a Cecropio Sebastopolitano episcopo allegatum credimus (Act. 2, tom. IV Concil. pag. 1207). EPISTOLA XXVIII. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM CONTRA EUTYCHIS PERFIDIAM ET HAERESIM, SYNOPSIS ( Ex collectione Hispanica ). Quod ignorantia sanctarum Scripturarum Eutychen haereticum fecerit. --II. Contra eos qui in duos filios dispensationis Dominicae mysterium scindere moliuntur. --III. Contra eos qui passibilem Divinitatem unigeniti Filii Dei audent asserere. --IV. Contra eos qui in", + "candidate_score": 0.672462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_94", + "bdc_text": "Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1406", + "psc_text": "CHRISTUM sumpsisse nostri corporis veritatem. CAP. III. Apud christianissimum igitur principem, et inter Christi praedicatores digno honore numerandum, utor catholicae fidei libertate, et ad consortium te apostolorum ac prophetarum securus exhortor: ut constanter despicias ac repellas eos, qui ipsi se christiano nomine privavere; nec patiaris impios parricidas sacrilega simulatione de fide agere, quos constat fidem velle vacuare. Cum enim clementiam tuam Dominus tanta sacramenti sui illuminatione ditaverit, debes incunctanter advertere, regiam potestatem tibi non ad solum mundi regimen, sed maxime ad Ecclesiae praesidium esse collatam: ut ausus nefarios comprimendo, et quae bene sunt statuta defendas, et veram pacem his quae sunt turbata restituas, depellendo scilicet pervasores juris alieni, et antiquae fidei sedem Alexandrinae Ecclesiae reformando: ut correctionibus tuis Dei iracundia mitigata, religiosae antea civitati non retribuat quae admissa sunt, sed remittat. Constitue ante oculos cordis tui, venerabilis imperator, omnes qui per totum orbem sunt Domini sacerdotes, pro ea tibi fide", + "candidate_score": 0.672392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_15_17", + "bdc_text": "Facimus autem hoc pro more et consuetudine veteris ecclesiae , in qua omnibus temporibus pii doctores confutatis peregrinis dogmatibus breves aliquas fidei formulas conscripserunt , quibus sanam doctrinam complexi sunt . Nam symboli apostolici puritatem et simplicitatem , qua nos oportebat contentos esse , vafri homines variis artibus semper eludere conati sunt , dum verbis ambiguis subscribunt , re ipsa dissentiunt . Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_818", + "psc_text": "probavimus, impense diligitis, illa res minuat, qua pietatem vestram alter offendit. Et sane manifestum est Ecclesiae Arelatensi divinae gratiae favorem adesse, cui talem habere contigit sacerdotem per quem privilegia dignitatis antiquae, quae dolebat sibi pro tempore diminuta, gauderet in perpetuum recentioribus apostolicae sedis auctoritatibus reformata. CAP. II. Omnibus etenim regionibus Gallicanis notum est, sed nec sacrosanctae Ecclesiae Romanae habetur incognitum, quod prima intra Gallias Arelatensis civitas missum a beatissimo Petro apostolo sanctum Trophimum habere meruit sacerdotem, et exinde aliis paulatim regionibus Galliarum bonum fidei et religionis infusum; priusque alia loca ab hoc rivo fidei quem ad nos apostolicae institutionis fluenta miserunt, meruisse manifestum est sacerdotem, quam Viennensis civitas, quae sibi nunc impudenter ac notabiliter primatus exposcit indebitos. Jure enim ac merito ea urbs semper apicem sanctae dignitatis obtinuit, quae in sancto Trophimo primitias 995 nostrae religionis prima suscepit, ac postea intra Gallias hoc quod divino munere fuerat consecuta, studio doctrinae", + "candidate_score": 0.67143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_60_62", + "bdc_text": "Amen . Habet hic cels. tua , illustrissime princeps , brevem nostrae fidei confessionem , de qua nunc nullam disputationem instituimus , si tamen antitrinitarii eam vel scripturarum testimoniis vel patrum auctoritate impugnare voluerint , candide agant , nihil calumniose interpretentur , ut hactenus fecerunt . Id si fecerint , non facile quenquam movebunt , omnis enim , qui in sacris literis et antiquis patribus vel mediocriter est versatus , cum viderit haec illis congruere , ex eorum rationibus quantumvis argutis non ita magno labore se explicabit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.671292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_15_17", + "bdc_text": "Facimus autem hoc pro more et consuetudine veteris ecclesiae , in qua omnibus temporibus pii doctores confutatis peregrinis dogmatibus breves aliquas fidei formulas conscripserunt , quibus sanam doctrinam complexi sunt . Nam symboli apostolici puritatem et simplicitatem , qua nos oportebat contentos esse , vafri homines variis artibus semper eludere conati sunt , dum verbis ambiguis subscribunt , re ipsa dissentiunt . Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1010", + "psc_text": "nobis difficultatem, qua in unum celeriter non potuimus convenire, vel spatia, quibus a nobis dispalati sumus, longa terrarum, vel aurarum, quae in regionibus nostris praeter consuetudinem fuit, intemperies attulisset. Det ergo apostolatus vester nostrae veniam tarditati, quae non de otio aut dissimulatione, sed de certa necessitate descendit; quaeque a nobis, etsi celeritatis gratiam abstulit, exsultandi tamen materiam auferre non potuit. CAP. II. Exsultavimus itaque Christo propitio lectis beatitudinis vestrae litteris, et omni instructione patefacta, omnes intra Gallias constitutos exsultare mox fecimus: dolentes pariter pro his vobiscum, qui catholicae fidei lumine derelicto, errorum tenebras inciderunt. Quae apostolatus vestri scripta, ita ut symbolum fidei, quisquis redemptionis sacramenta non negligit, tabulis cordis ascribit, et tenaci, quo ad confundendos haereticorum errores paratior sit, memoriae commendavit. Multi it que in ea gaudentes pariter et exsultantes, recognoverunt fidei suae sensum, et ita se semper ex traditione paterna tenuisse, ut vester apostolatus exposuit, jure laetantur. Nonnulli sollicitiores", + "candidate_score": 0.67038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.67011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_98_100", + "bdc_text": "Et quia Calvinus , fidelissimus ecclesiae minister , in illis nominatim impugnatur iam in domino quiescens , non dubitamus eius ecclesiae ministros , in qua ille docuit , causam hanc optimi patris defensuros . Nobis satis fuit fidem nostram , in qua hactenus summa plerophoria acquievimus , cels. tuae exponere ac deum rogamus , ut vestras ecclesias a contentiosis hominibus liberet et veram pacem et concordiam in plenitudine unius verae fidei illis largiatur . Amen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.670047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.668874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_94_96", + "bdc_text": "Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti . Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus . Sin cognitioni causae locus apud te est nequedum tuo etiam praeiudicio nostra sententia damnata est , speramus literas nostras non fore prorsus inutiles .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_673", + "psc_text": "cupiensque vos placere 915 per omnia Deo, cui pro vobis ab Ecclesia supplicatur, ne ante tribunal Christi Domini rei de silentio judicemur, obsecramus coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur. Nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia quod necesse est nos dicere, veremur, ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri", + "candidate_score": 0.668721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_25_27", + "bdc_text": "Praeterea veteris ecclesiae consensum in hac causa non arbitramur contemnendum . Quamvis enim dogmata sint scripturis confirmanda , tamen quia utrinque scripturae proferuntur et quęritur de sensu earum et quomodo loci prima fronte pugnantes conciliandi sint , plus nos movebit Ambrosii , Chrysostomi , Augustini et similium auctoritas quam Blandratae , Gentilis aut ipsius Gribaldi . Quin etiam vestros antitrinitarios non prorsus patrum auctoritatem spernere hinc colligimus , quod Ignatium et Ireneum cum Iustino et Hilario recipiunt , quos nos quoque ita non improbamus , ( quamvis contra Ignatium optimo iure exceptione uti possemus ) , ut , si Iustini librum de trinitate probent , controversiam omnem sublatam arbitremur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.668538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_47_49", + "bdc_text": "Etsi autem pluribus de patribus egimus , princeps illustrissime , non tamen ideo patres scripturis anteponimus , sed movit nos rei indignitas tot optimos et antiquissimos scriptores una sententia reiici et sophistices damnari , quos hactenus nemo unquam vir bonus et orthodoxus hoc nomine accusavit . Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_439", + "psc_text": "Ἐφέσῳ πεπραγμένων παρὰ τῆς ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου, ἐπὶ τῇ γραφείσῃ ἐπιστολῇ πρὸς τὸν δυσσεβῆ καὶ καθῃρημένον Νεστόριον, ἐχόντων ῥητῶς οὕτως· ὡς διάφοροι μὲν αἱ πρὸς ἑνότητα τὴν ἀληθινὴν συνενεχθεῖσαι φύσεις· εἷ;ς δὲ ἐξ ἀμφοῖν Χριστὸς καὶ υἱός· οὐχ ὡς τῆς τῶν φύσεων διαφορᾶς ἀνῃρημένης διά τὴν ἕνωσιν· ἀποτελεσασῶν δὲ μᾶλλον ἡμῖν τὸν ἕνα κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν, θεότητός τε καὶ ἀνθρωπότητος, διά τῆς ἀφράστος καὶ ἀπερινοήτου πρὸς ἑνότητα συνδρομῆς. Καὶ τοῦτο οὐ λέληθε τὴν σὴν ὁσιότητα, ἐντυχοῦσαν πάντως τοῖς ἐν Ἐφέσῳ πεπραγμένοις ὑπομνήμασιν. Ἅτινα παρ' οὐδὲν θέμενος ὁ αὐτὸς Εὐτυχὴς οἴεται μὴ δώσειν δίκην τὴν ὁρισθεῖσαν παρὰ τῆς ἁγίας ἐκείνης καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου. Διά τοι ταῦτα πολλῶν τῶν ἀκεραιοτέρων ἐκ τῆς ὑπ' αὐτοῦ γενομένης διαλέξεως παραβλαπτομὲνων εἰς τὸν τῆς πίστεως λόγον, κατηγορηθέντα αὐτὸν παρὰ τοῦ εὐλαβεστάτου 785 ἐπισκόπου Εὐσεβίου, καὶ ἀπαντήσαντα εἰς τὴν ἁγίαν σύνοδον, καὶ οἰκείᾳ φωνῇ τὸ ἴδιον φρόνημα ἐκκαλύψαντα, ἀλλότριον ὑπάρχοντα τῆς ὀρθῆς πίστεως, καθείλομεν, ως διδάξει", + "candidate_score": 0.668368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_95_97", + "bdc_text": "Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus . Sin cognitioni causae locus apud te est nequedum tuo etiam praeiudicio nostra sententia damnata est , speramus literas nostras non fore prorsus inutiles . Quodsi cels . tua cupit responsionem ad Gregorii Pauli et Cazonovii libellos , non dubitamus multos et pios et doctos viros esse in Polonia , qui si videant tuas aures non minus sibi quam antitrinitariis patere , libenter hoc facturi sint .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.668263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_15_17", + "bdc_text": "Facimus autem hoc pro more et consuetudine veteris ecclesiae , in qua omnibus temporibus pii doctores confutatis peregrinis dogmatibus breves aliquas fidei formulas conscripserunt , quibus sanam doctrinam complexi sunt . Nam symboli apostolici puritatem et simplicitatem , qua nos oportebat contentos esse , vafri homines variis artibus semper eludere conati sunt , dum verbis ambiguis subscribunt , re ipsa dissentiunt . Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.667947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_94_96", + "bdc_text": "Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti . Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus . Sin cognitioni causae locus apud te est nequedum tuo etiam praeiudicio nostra sententia damnata est , speramus literas nostras non fore prorsus inutiles .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_654", + "psc_text": "enim rem valde impiam fideique repugnantem ii testes de visu, qui per nos missi sunt, nobis significarunt. Unde, serenissime imperator, a vestra pia conscientia periculum causa fidei avertere dignare, neque humana praesumptio Christi Evangelio vim inferat. Haec ego, o christianissime et venerabilis imperator, cum iis qui mecum sunt episcopis, sincero affectu cupiens vos ante omnia placere Deo, ad quem ab universa Ecclesia unanimiter pro vestro imperio preces funduntur, ut facias, consilium do, ne forte poenas persolvamus ante tribunal Christi, si hujuscemodi rem silentio involvamus. Obsecro igitur coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae per ea quae male acta sunt laeditur, quaeque vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante", + "candidate_score": 0.667263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.666641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_1_3", + "bdc_text": "Magno et incredibili dolore affecti sumus , princeps illustrissime , postquam ex certorum hominum literis didicimus ecclesiam Christi non multo ante florentissimam in amplissimo regno Poloniae et magno ducatu Lituaniae nunc dissidiis intestinis ita misere confici , ut multum a pristina felicitate degeneraverit . Posteaquam vero tuae celsitudinis literas accepimus , quae periculum significant , ne contentio de dogmate ad arma et caedes usque progrediatur , tantum dolor noster auctus est tantumque molestiae accessit , quantum et periculi magnitudo et noster amor erga ecclesias vestras afferre debuit . Ea autem cura nos vehementissime sollicitat , quod tua cels . cupit nos remedium his malis adferre , in quo nos nullum neque laborem neque periculum subterfugeremus , si vel exigua spes aliquid efficiendi ostenderetur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.666465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_46_48", + "bdc_text": "Hoc si illi fecerint , forte Hilarium honorarium arbitrum in hac causa non omnino defugiemus , sic tamen ut ille non tanquam Verres aliquis ex suo unius arbitrio pronuntiet , sed ut Aquilius bonus et aequus praetor ius primum divinum consulat et deinde eius peritos interpretes Athanasium , Basilium et reliquos in consilium adhibeat , atque ita demum secundum ius et aequum ex consilii sententia causa cognita sententiam ferat . Etsi autem pluribus de patribus egimus , princeps illustrissime , non tamen ideo patres scripturis anteponimus , sed movit nos rei indignitas tot optimos et antiquissimos scriptores una sententia reiici et sophistices damnari , quos hactenus nemo unquam vir bonus et orthodoxus hoc nomine accusavit . Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_664", + "psc_text": "Ephesina civitate fieri praecepistis, et ipsi fidei probatur obesse, et omnes Ecclesias vulnerare;. . . . . Et haec a nobis comperta sunt non incerto nuntio, sed ab ipsis reverendissimis episcopis qui a nobis missi sunt, et fidelissimo rerum quae gestae sunt narratore Hilaro diacono nostro. Haec autem ideo culpa processit, eo quod non pura conscientia et recto judicio secundum consuetudinem hi qui collecti sunt de fide et errantibus protulerunt. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti sacerdotis arbitrio impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et 908 nociturum statui suo scirent, nisi imperata fecissent, talemque ab ipso prolatam esse sententiam, ut in omnes per eam saeviretur Ecclesias. Quod nostri ab apostolica sede directi, adeo impium et catholicae fidei contrarium videntes, nobis significare noscuntur. CAP. II. Unde, tranquillissime principum, removete, quaesumus, a vestrae pietatis conscientia periculum religionis et fidei: ut", + "candidate_score": 0.666303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_24_26", + "bdc_text": "Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse . Praeterea veteris ecclesiae consensum in hac causa non arbitramur contemnendum . Quamvis enim dogmata sint scripturis confirmanda , tamen quia utrinque scripturae proferuntur et quęritur de sensu earum et quomodo loci prima fronte pugnantes conciliandi sint , plus nos movebit Ambrosii , Chrysostomi , Augustini et similium auctoritas quam Blandratae , Gentilis aut ipsius Gribaldi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.663216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_36", + "bdc_text": "Inter hos omnes iure ac merito primas partes tribuere possumus Athanasio , qui diutissime in hoc certamine versatus est et propter veritatem saepius in exi[lium ] electus nonnunquam etiam capitis discrimen adiit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_770", + "psc_text": "detrimentum est ex his quae gesta sunt, ut fides, quae antis temporibus regulariter custodita est a sacratissimo patre nostro Constantino, qui primus imperio splenduit Christianus, nuper turbata sit ad arbitrium unius hominis, qui in synodo Ephesinae civitatis odium et contentiones potius exercuisse narratur, militum praesentia et metu appetens Constantinopolitanae civitatis episcopum Flavianum, eo quod libellum ad apostolicam sedem miserit, et ad omnes episcopos harum partium, per eos qui directi fuerant in concilio a reverendissimo episcopo Romae, qui secundum definitiones Nicaeni concilii consueti sunt interesse, domine sacratissime fili, venerabilis imperator. Hac itaque gratia, tua mansuetudo tantis turbis resistens, veritatem fidei catholicae religionis immaculatam servari praecipiat: ut secundum formam et definitionem apostolicae sedis, quam etiam nos tamquam praecellentem similiter veneramur, in statu sacerdotii illaeso manente per omnia Flaviano, ad concilii et apostolicae sedis judicium 968 transmittatur, in qua primus ille, qui coelestes claves dignus fuit accipere, principatum episcopatus ordinavit; quando scilicet decet", + "candidate_score": 0.660986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_13_15", + "bdc_text": "Quoniam vero tua cels . illustrissime princeps nostram sententiam et iudicium de hac controversia a nobis postulat , mittimus tuae cels. confessionem nostram desumptam ex prophetica et apostolica scriptura et veterum patrum testimoniis confirmatam . Facimus autem hoc pro more et consuetudine veteris ecclesiae , in qua omnibus temporibus pii doctores confutatis peregrinis dogmatibus breves aliquas fidei formulas conscripserunt , quibus sanam doctrinam complexi sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1287", + "psc_text": "ut haec malignitas non possit de conturbatione fidelium gloriari, hoc fraternitati tuae laboris injungo, ut eamdem epistolam meam, quam in omnibus apostolicae concordare doctrinae consonantia majorum exempla testantur, diligenti interpretatione ex Latino in Graecum transferre digneris, quam gloriosissimus et fidelissimus princeps ad Alexandrinos judices, sicut poposci, sub signaculi sui impressione transmittat, Christianae plebi in Ecclesia recitandam, cum praedicationibus sanctorum virorum qui ipsi Ecclesiae praefuerunt: quo facilius hi qui ignoranter fluctuare dicuntur, veritate comperta, pravis persuasionibus in errorem ulterius non trahantur. Ne autem fraternitatem tuam aliquid praeteriret, qualia ad clementissimum imperatorem vel ad ipsum Alexandrinae urbis episcopum scripta direxerim, subdita huic epistolae exempla monstrabunt. CAP. II. De futuro Paschate, ut saepe jam scripsi, esto sollicitus. et clementissimo principi meo nomine opportunius intimato, ut quid sibi rescriptum sit faciat certiorem, quoniam imminent dies ut nosse possimus quem diem Formatis ascribere debeamus, et omnium ex hac parte suspicio evidentius possit absolvi. Data VI", + "candidate_score": 0.660636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_24_26", + "bdc_text": "Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse . Praeterea veteris ecclesiae consensum in hac causa non arbitramur contemnendum . Quamvis enim dogmata sint scripturis confirmanda , tamen quia utrinque scripturae proferuntur et quęritur de sensu earum et quomodo loci prima fronte pugnantes conciliandi sint , plus nos movebit Ambrosii , Chrysostomi , Augustini et similium auctoritas quam Blandratae , Gentilis aut ipsius Gribaldi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_461", + "psc_text": "Eutychen epistolas esse evidenter ostendit stylus, qui aliis Leonis Operibus similis, a stylo Operum Prosperi apertissime discrepat. Neque harum epistolarum auctor astrui potest Prosper, quin auctor simul dicatur caeterorum omnium Leonis Operum, ita ut ab initio ejus pontificatus usque ad finem omnes ejus non tam epistolas quam sermones scripserit, et eo quidem stylo, qui a suorum Operum stylo differret: quod sane incredibile dictu est, nec Gennadii textus, nec vulgata apud Gallos opinio prodidit; immo nec ipse Antelmius, quoad sermones, ausus est affirmare, ut patet ex eadem epist. 2, n. 40. Solum dici potest S. Prosper in has adversus Eutychen epistolas, quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant", + "candidate_score": 0.660578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_31", + "bdc_text": "Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_652", + "psc_text": "THEODOSIO imperatori LEO episcopus. Antea et ab initio in iis quae factae sunt synodis tantam nos accepimus fiduciam a sanctissimo Petro et principe apostolorum, ut potestatem habeamus et veritatis vindicandae pro nostra pace, et nemini ipsam liceat, cum munita adeo sit, concutere, dum sine mora laesio removetur. Quoniam igitur concilium episcoporum quod in Ephesina civitate propter Flavianum fieri jussistis, et ipsam laedit fidem, et omnes sauciat Ecclesias . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui", + "candidate_score": 0.651958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_99", + "bdc_text": "Nobis satis fuit fidem nostram , in qua hactenus summa plerophoria acquievimus , cels. tuae exponere ac deum rogamus , ut vestras ecclesias a contentiosis hominibus liberet et veram pacem et concordiam in plenitudine unius verae fidei illis largiatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.64796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_61", + "bdc_text": "Habet hic cels. tua , illustrissime princeps , brevem nostrae fidei confessionem , de qua nunc nullam disputationem instituimus , si tamen antitrinitarii eam vel scripturarum testimoniis vel patrum auctoritate impugnare voluerint , candide agant , nihil calumniose interpretentur , ut hactenus fecerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.644171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_17", + "bdc_text": "Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.643851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_61", + "bdc_text": "Habet hic cels. tua , illustrissime princeps , brevem nostrae fidei confessionem , de qua nunc nullam disputationem instituimus , si tamen antitrinitarii eam vel scripturarum testimoniis vel patrum auctoritate impugnare voluerint , candide agant , nihil calumniose interpretentur , ut hactenus fecerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.643827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_43", + "bdc_text": "An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_653", + "psc_text": ". . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui convenerunt, de fide et 904 de iis qui decepti fuerunt, sententiam protulere. Cognoscimus enim ad concilium non omnes quos oportebat convenisse, sed alios quidem ejectos, alios autem intromissos, qui praedicti episcopi circumventione impiis subscriptionibus capti sunt. Talis namque ab ipso prolata sententia, ut omnibus per ipsum Ecclesiis injuria inferretur. Hujuscemodi enim rem valde impiam fideique repugnantem ii testes de visu, qui per nos missi sunt, nobis significarunt. Unde, serenissime imperator, a vestra pia conscientia periculum causa fidei avertere dignare, neque humana praesumptio Christi Evangelio vim inferat. Haec ego, o christianissime et venerabilis imperator, cum iis qui mecum sunt episcopis, sincero", + "candidate_score": 0.643757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_275", + "psc_text": "CAP. V. Quod animam hominis divinae asserunt esse substantiae. Quinto capitulo refertur quod animam hominis divinae asserant esse substantiae, nec a natura Creatoris sui conditionis nostrae distare naturam. Quam impietatem ex philosophorum quorumdam et Manichaeorum opinione manantem catholica fides damnat: sciens nullam tam sublimem tamque praecipuam esse facturam, cui Deus ipse natura sit. Quod enim de ipso est, id est quod ipse, neque id aliud est 700 quam Filius et Spiritus sanctus. Praeter hanc autem summae Trinitatis unam, consubstantialem, et sempiternam, atque incommutabilem Deitatem, nihil omnium creaturarum est quod non in exordio sui ex nihilo creatum sit. Non autem quidquid inter creaturas eminet Deus est, nec si quid magnum est atque mirabile, hoc est quod ille qui facit mirabilia magna solus (Ps. CXXXV, 4) . Nemo hominum veritas, nemo sapientia, nemo justitia est; sed multi participes sunt veritatis, et sapientiae atque justitiae. Solus autem Deus nullius participationis indigus est: de", + "candidate_score": 0.643739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1497", + "psc_text": "Salvatore nostro verum non esse quod salvat, cum ita secundum promissionem omnia saecula percurrentem, mundus sit Deo reconciliatus in Christo, ut nisi Verbum dignaretur caro fieri, nulla posset caro salvari. Omne enim sacramentum fidei Christianae magno 1377 (ut haeretici volunt) decoloratur obscuro, si lux veritatis sub mendacio putatur latuisse phantasmatis. Non ergo quisquam sibi erubescendum existimet Christianus de nostri in Christo corporis veritate: quia omnes apostoli apostolorumque discipuli, et praeclari Ecclesiarum quique doctores, qui ad martyrii coronam vel ad confessionis meruerunt gloriam pervenire, in hujus fidei lumine splenduerunt, consonis ubique sententiis intonantes, quod in Domino Jesu Christo Deitatis et carnis una sit confitenda persona. Qua autem rationis similitudine, qua divinorum voluminum portione, haeretica impietas se existimat adjuvari, quae veritatem negat corporis Christi, cum hanc non lex testificari, non prophetia praecinere, non Evangelia docere, non ipse destiterit Christus ostendere? Quaerant per omnem seriem Scripturarum, quo tenebras suas fugiant, non quo verum", + "candidate_score": 0.642415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_68", + "bdc_text": "ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_359", + "psc_text": "Joannes evidenter probat (unum) Dominum nostrum, cum dicat: Verbum caro factum est; et Paulus apostolus, cum dicat: Unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia. Si enim natus ex Virgine Jesus nominatur, et ipse est per quem universa facta sunt, una scilicet natura facta est, quoniam et una persona, non in duo divisa, cum nec propria natura corporis est, et propria natura Deitas sit secundum carnem. Sed sicut homo una natura est, ita et is qui ad similitudinem hominis est factus Christus. Quod si non agnoscunt 744 id quod per adunationem unum est, possunt et unum in plura partiri et plurimas dicere naturas: quoniam multiplex corpus, quod ex ossibus, nervis et venis, carne et cute, sanguine et spiritu constet: quae omnia diversa quidem inter se sunt, una tamen est eorum natura. Unde et Deitatis natura cum corpore unum est. Et nec in duas naturas dividitur. Nec enim poterat totum Filius hominis", + "candidate_score": 0.642095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_43", + "bdc_text": "An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_145", + "psc_text": "audire. Doluimus, fateor, fratres, et hunc ejus mentis tumorem medelis patientiae nostrae curare tentavimus. Nolebamus etenim ea illi exacerbare vulnera, quae suae animae insolentibus subinde sermonibus infligebat, et quem susceperamus ut fratrem, delinire magis ipsum, quamvis ipse se suis responsionibus innodaret, quam contristare nostris interlocutionibus, nitebamur. Absolutus est Celidonius episcopus, quoniam se injuste sacerdotio fuisse dejectum, manifesta testium responsione, ipso etiam praesente, monstraverat; ita ut, quod Hilarius nobiscum residens posset opponere, non haberet. Remotum est ergo judicium, quod prolatum in hac sententia legebatur, quod tamquam viduae maritus sacerdotium 636 tenere non posset. Quod nos quidem servantes legatia constituta, sollicitius voluimus custodiri, non solum circa sacerdotes, sed circa clericos quoque minoris officii: ne ad sacram militiam hi permittantur accedere quibus sit tale conjugium, vel qui contra apostolicam disciplinam non unius tantum uxoris viri fuisse monsirentur. Sed sicut eos, quos factum suum non potest excusare, aut non admittendos, aut si fuerint, decernimus", + "candidate_score": 0.639093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_16", + "bdc_text": "Nam symboli apostolici puritatem et simplicitatem , qua nos oportebat contentos esse , vafri homines variis artibus semper eludere conati sunt , dum verbis ambiguis subscribunt , re ipsa dissentiunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_569", + "psc_text": "quibus secundum causam satis mihi ex gestorum serie, et ipsius de quo agitur, professione, patefactam, evidenter et plene quid servandum esset ostendi. Non enim de portiuncula aliqua fidei nostrae, quae minus lucide declarata sit, quaeritur; sed hoc stultissima resultatio audet incessere, quod Dominus noster in Ecclesia neminem sexus utriusque voluit ignorare. Siquidem ipsa catholici Symboli 858 brevis et perfecta confessio, quae duodecim apostolorum totidem est signata sententiis, tam instructa sit munitione coelesti, ut omnes haereticorum opiniones solo ipsius possint gladio detrun cari. Cujus Symboli plenitudinem si Eutyches puro et simplici voluisset corde concipere, in nullo a decretis sacratissimi Nicaeni concilii deviaret; et hoc a sanctis Patribus intelligeret constitutum, ut contra apostolicam fidem, quae nonnisi una est, nullum se ingenium, nullum elevaret eloquium. Et ideo pro vestrae pietatis consuetudine elaborare dignemini, ut quod contra singulare sacramentum salutis humanae blasphema insipientia protulit, ab omnium animis repellatur. Ac si ipse, qui in hanc", + "candidate_score": 0.637199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_1", + "bdc_text": "Magno et incredibili dolore affecti sumus , princeps illustrissime , postquam ex certorum hominum literis didicimus ecclesiam Christi non multo ante florentissimam in amplissimo regno Poloniae et magno ducatu Lituaniae nunc dissidiis intestinis ita misere confici , ut multum a pristina felicitate degeneraverit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.632492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_24", + "bdc_text": "Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_461", + "psc_text": "Eutychen epistolas esse evidenter ostendit stylus, qui aliis Leonis Operibus similis, a stylo Operum Prosperi apertissime discrepat. Neque harum epistolarum auctor astrui potest Prosper, quin auctor simul dicatur caeterorum omnium Leonis Operum, ita ut ab initio ejus pontificatus usque ad finem omnes ejus non tam epistolas quam sermones scripserit, et eo quidem stylo, qui a suorum Operum stylo differret: quod sane incredibile dictu est, nec Gennadii textus, nec vulgata apud Gallos opinio prodidit; immo nec ipse Antelmius, quoad sermones, ausus est affirmare, ut patet ex eadem epist. 2, n. 40. Solum dici potest S. Prosper in has adversus Eutychen epistolas, quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant", + "candidate_score": 0.625893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_1", + "bdc_text": "Magno et incredibili dolore affecti sumus , princeps illustrissime , postquam ex certorum hominum literis didicimus ecclesiam Christi non multo ante florentissimam in amplissimo regno Poloniae et magno ducatu Lituaniae nunc dissidiis intestinis ita misere confici , ut multum a pristina felicitate degeneraverit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_775", + "psc_text": "Ἐπιμελέστερον δὲ κᾀκείνου προνοῆσαι· ἵνα μὴ ὅπερ ἐν τοῖς ἀνωτέροις χρόνοις ἡ ἡμετέρα γενεὰ διεφύλαξεν, ἐφ' ἡμῶν δόξῃ μιαίνεσθαι, καί διὰ τοῦ παρόντος ὑποδείγματος σχίσματα προχωρῆσαι ἔν τε τοῖς ἐπισκόποις, καὶ ταῖς ἁγιωτάταις ἐκκλησίαις. EPISTOLA LVII. LICINIAE EUDOXIAE AUGUSTAE AD EUMDEM THEODOSIUM. De Ecclesiae catholicae turbatione. Domino THEODOSIO inclyto, semper Augusto, et patri, LICINIA EUDOXIA piissima et perpetua Augusta filia. Omnibus notum est tuam mansuetudinem, curam atque sollicitudinem habere Christianorum et catholicae fidei, in tantum ut juberetis ad injuriam ejus nihil omnino faciendum. Cum igitur feliciter Romae fuissemus ingressae, et in liminibus basilicae sanctissimi apostoli Petri venissemus, Leo beatissimus Romanae civitatis episcopus, etiam cum aliis plurimis episcopis 970 postulationem nobis obtulit, dicens omne dogma religionis per Orientem fuisse turbatum, et accidisse, quatenus tota Christianorum fides ad confusionem omnem perduceretur. Nam Flavianum Constantinopolitanae Ecclesiae episcopum propter inimicitias Alexandrini episcopi ingemiscebat expulsum; et hoc cum aliis episcopis postulavit, protestans et ipsorum venerabilium", + "candidate_score": 0.616153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_44", + "bdc_text": "Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1292", + "psc_text": "principis animus exsultabit, et quam pariter universa plebs Dei et Ecclesiae Christi procul ab omni discordia liberae permanebunt, litteris suis nos laetificare dignetur, quibus illo perfici valeamus affectu, quem prudentissimis vestris insitum copiose jam novimus vigere praecordiis: ut perceptis alacriter vestrae sanctitatis epistolis, et gratias agamus Domino Deo nostro Christo, qui totius difficultatis vincula disrupit, eidemque vota solemnia pro vestra beatitudine persolvamus. CAP. IV. De his autem quae Constantinopolitanae gratia sedis sancita sunt in Chalcedonensi nuper universali synodo, pro certo beatitudo vestra hoc habeat, nullam esse culpam in me, homine qui semper otium et quietem, in humilitate me continens, ab ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex", + "candidate_score": 0.612766, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.754848, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50_52", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.754848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50_52", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4052", + "psc_text": "Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30): Secundum formam servi, Quoniam Pater major me est (Id. XIV, 28). 11. Quod autem de Deo scriptum est, Qui solus habet immortalitatem (I Tim. VI, 16); et, Invisibili, soli Deo honor et gloria (Id. I, 17); et caetera hujusmodi, non de Patre tantum accipimus, sed etiam de Filio, quod ad formam Dei attinet, et de Spiritu sancto. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus unus Deus est, et solus verus Deus, et solus immortalis secundum incommutabilem omnino substantiam. Si enim de carne diversi sexus dictum est, Qui adhaeret meretrici, unum corpus est; et de spiritu hominis, qui non est quod Dominus, consequenter scriptum est, Qui autem adhaeret Domino, unus spiritus est (I Cor. VI, 16, 17); quanto magis Deus Pater in Filio, et Deus Filius in Patre, et Deus Spiritus Patris et Filii unus Deus est, ubi nulla est diversa natura; cum", + "candidate_score": 0.745527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.742582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "secundum hanc est Trinitas unus Deus, quod haec una est in tribus; non debuit dici Pater et Filius et Spiritus sanctus unius substantiae, sed unius divinitatis quae non est substantia. Agnoscis autem in fide catholica quoniam hoc est verum, hoc est confirmatum quod Pater et Filius et Spiritus sanctus, ideo cum sit Trinitas, unus est Deus; quia inseparabiliter sunt unius ejusdemque substantiae, vel (si hoc melius dicitur), essentiae. Nam nonnulli nostri et maxime Graeci, Trinitatem quae Deus est, magis essentiam, quam unam substantiam esse dixerunt; aliquid inter haec duo nomina interesse arbitrantes, vel intelligentes: unde nunc disputare non est opus; quod etsi divinitatem istam, quae aliud existimatur esse quam ipsa Trinitas, non substantiam sed essentiam dixerimus, eadem falsitas consequetur. Si enim alia est quam ipsa Trinitas, altera erit essentia: quod absit ut catholicus sentiat. Restat itaque ut ita credamus unius esse substantiae Trinitatem, ut ipsa essentia non aliud sit quam", + "candidate_score": 0.740251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.740003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "secundum hanc est Trinitas unus Deus, quod haec una est in tribus; non debuit dici Pater et Filius et Spiritus sanctus unius substantiae, sed unius divinitatis quae non est substantia. Agnoscis autem in fide catholica quoniam hoc est verum, hoc est confirmatum quod Pater et Filius et Spiritus sanctus, ideo cum sit Trinitas, unus est Deus; quia inseparabiliter sunt unius ejusdemque substantiae, vel (si hoc melius dicitur), essentiae. Nam nonnulli nostri et maxime Graeci, Trinitatem quae Deus est, magis essentiam, quam unam substantiam esse dixerunt; aliquid inter haec duo nomina interesse arbitrantes, vel intelligentes: unde nunc disputare non est opus; quod etsi divinitatem istam, quae aliud existimatur esse quam ipsa Trinitas, non substantiam sed essentiam dixerimus, eadem falsitas consequetur. Si enim alia est quam ipsa Trinitas, altera erit essentia: quod absit ut catholicus sentiat. Restat itaque ut ita credamus unius esse substantiae Trinitatem, ut ipsa essentia non aliud sit quam", + "candidate_score": 0.739389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52_54", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.738729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.738163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51_53", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.736657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.736522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4052", + "psc_text": "Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30): Secundum formam servi, Quoniam Pater major me est (Id. XIV, 28). 11. Quod autem de Deo scriptum est, Qui solus habet immortalitatem (I Tim. VI, 16); et, Invisibili, soli Deo honor et gloria (Id. I, 17); et caetera hujusmodi, non de Patre tantum accipimus, sed etiam de Filio, quod ad formam Dei attinet, et de Spiritu sancto. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus unus Deus est, et solus verus Deus, et solus immortalis secundum incommutabilem omnino substantiam. Si enim de carne diversi sexus dictum est, Qui adhaeret meretrici, unum corpus est; et de spiritu hominis, qui non est quod Dominus, consequenter scriptum est, Qui autem adhaeret Domino, unus spiritus est (I Cor. VI, 16, 17); quanto magis Deus Pater in Filio, et Deus Filius in Patre, et Deus Spiritus Patris et Filii unus Deus est, ubi nulla est diversa natura; cum", + "candidate_score": 0.735022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51_53", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2826", + "psc_text": "Spiritus sanctus ipse sit aut Pater aut Filius, cum sit in illa Trinitate Pater Filii solius, et Filius Patris solius, Spiritus autem sanctus et Patris et Filii sit Spiritus; sed propter unam eamdemque naturam atque inseparabilem vitam, ipsa Trinitas, quantum ab homine potest, fide praecedente intelligitur unus Dominus Deus noster, de quo dictum est, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies, et quem praedicat Apostolus; ait enim, Quoniam ex ipso, et in ipso, et per ipsum sunt omnia: ipsi gloria in saecula saeculorum. Amen (Rom. XI, 36). 4. Non enim sic ex Deo Patre unigenitus Filius, quemadmodum ex illo est universa creatura, quam ex nihilo creavit. Hunc quippe de sua substantia genuit, non ex nihilo fecit: nec eum ex tempore genuit, per quem cuncta tempora condidit. Quoniam sicut flamma splendorem quem gignit, tempore non praecedit; ita Pater numquam sine Filio fuit. Ipse est quippe Sapientia Dei Patris, de qua", + "candidate_score": 0.733678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.732235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52_54", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.730419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77_79", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.727548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51_53", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4067", + "psc_text": "Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis assumptum est. 19. An forte quod ait Apostolus, Unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, non vultis adjungi quod dictum est unus, ad id quod est Dominus, sed ad id quod ait, per quem omnia; ut non unus Dominus, sed unus per quem omnia intelligatur, ut non sit Pater per quem omnia, sed Pater solus ex quo omnia, et Filius solus per quem omnia? Si ita est, jam tandem fatemini unum Dominum et Deum nostrum esse Patrem et Filium. Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? Aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex", + "candidate_score": 0.725577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85_87", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4052", + "psc_text": "Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30): Secundum formam servi, Quoniam Pater major me est (Id. XIV, 28). 11. Quod autem de Deo scriptum est, Qui solus habet immortalitatem (I Tim. VI, 16); et, Invisibili, soli Deo honor et gloria (Id. I, 17); et caetera hujusmodi, non de Patre tantum accipimus, sed etiam de Filio, quod ad formam Dei attinet, et de Spiritu sancto. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus unus Deus est, et solus verus Deus, et solus immortalis secundum incommutabilem omnino substantiam. Si enim de carne diversi sexus dictum est, Qui adhaeret meretrici, unum corpus est; et de spiritu hominis, qui non est quod Dominus, consequenter scriptum est, Qui autem adhaeret Domino, unus spiritus est (I Cor. VI, 16, 17); quanto magis Deus Pater in Filio, et Deus Filius in Patre, et Deus Spiritus Patris et Filii unus Deus est, ubi nulla est diversa natura; cum", + "candidate_score": 0.725564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.724065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_66_68", + "bdc_text": "veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.718959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67_69", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus . Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.718274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85_87", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2206", + "psc_text": "pariterque invisibilem asseruit esse naturam, adjungens etiam Spiritus sancti. Quod breviter quidem, sed admirabiliter intimavit, ubi secutus ait: Aut certe refelli non potest, vel Patrem, vel Filium, vel certe Spiritum sanctum, si tamen est Spiritus sancti visio, ea specie videri, quam voluntas elegerit, non natura formaverit. Potuit dicere, Non natura monstraverit; sed maluit dicere, formaverit, ne ipsam speciem in qua Deus elegit apparere, de sua natura formare putaretur, et ex hoc utique convinceretur convertibilis esse mutabilisque substantiae: quod ipse Deus a fide piorum misericors et benignus averterit! CAPUT VIII. 20. Invisibilis est igitur natura Deus, non tantum Pater, sed et ipsa Trinitas, unus Deus. Et quia non tantum invisibilis, verum etiam incommutabilis; sic apparet quibus voluerit, in qua voluerit specie, ut apud eum integra maneat ejus invisibilis incommutabilisque natura. Desiderium autem veraciter piorum, quo videre Deum cupiunt, et inhianter ardescunt, non, opinor, in eam speciem contuendam flagrat, qua ut vult", + "candidate_score": 0.717509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.716417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.71595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_69_71", + "bdc_text": "Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat . Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.715535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2826", + "psc_text": "Spiritus sanctus ipse sit aut Pater aut Filius, cum sit in illa Trinitate Pater Filii solius, et Filius Patris solius, Spiritus autem sanctus et Patris et Filii sit Spiritus; sed propter unam eamdemque naturam atque inseparabilem vitam, ipsa Trinitas, quantum ab homine potest, fide praecedente intelligitur unus Dominus Deus noster, de quo dictum est, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies, et quem praedicat Apostolus; ait enim, Quoniam ex ipso, et in ipso, et per ipsum sunt omnia: ipsi gloria in saecula saeculorum. Amen (Rom. XI, 36). 4. Non enim sic ex Deo Patre unigenitus Filius, quemadmodum ex illo est universa creatura, quam ex nihilo creavit. Hunc quippe de sua substantia genuit, non ex nihilo fecit: nec eum ex tempore genuit, per quem cuncta tempora condidit. Quoniam sicut flamma splendorem quem gignit, tempore non praecedit; ita Pater numquam sine Filio fuit. Ipse est quippe Sapientia Dei Patris, de qua", + "candidate_score": 0.714473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_83_85", + "bdc_text": "p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget . Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2832", + "psc_text": "iste. Unde intelligit prudentia tua non ab eis rationabiliter dici, a quorum errore te Dominus liberavit, ideo Dei Patris et Dei Filii naturam esse diversam, quia iste Pater est, ille Filius; et Deum Patrem non genuisse id quod est ipse, quia non genuit Patrem Filii sui, quod est ad illum ipse: quis enim non videat ista vocabula non in seipsis demonstrare naturas, sed alterius ad alterum significare personas? 7. Tale est etiam illud quod simili loquuntur errore, ideo Filium alterius esse naturae, diversaeque substantiae, quia Pater Deus non est de altero Deo, Filius autem Deus est quidem, sed de Patre Deo: et hic enim non indicatur substantia, sed origo, id est, non quid sit, sed unde sit quisque vel non sit. Neque enim Abel et Adam ideo non unius naturae atque substantiae fuerunt, quia iste fuit homo de homine illo, ille de nullo. Si ergo utriusque natura quaeritur, homo Abel,", + "candidate_score": 0.712911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.708373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_69_71", + "bdc_text": "Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat . Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.708263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2295", + "psc_text": "Et paulo post, Audiamus ergo inquit, Patrem; invisibilis enim Pater; sed et Filius invisibilis secundum divinitatem; Deum enim nemo vidit unquam (I Joan. IV, 12): cum ergo Filius sit Deus, in eo utique quod Deus est Filius, non videtur (Lib. 2 in Luc. III, 22). 7. Sanctus autem Hieronymus ait: Videre Deum sicuti est in natura sua, oculus hominis non potest: non solum homo, nec Angeli, nec Throni, nec Potestates, nec Dominationes, nec omne nomen quod nominatur; neque enim creatura potest aspicere Creatorem suum. His verbis vir doctissimus satis ostendit quid etiam de futuro saeculo senserit, quod ad hanc rem attinet. Quantumlibet enim oculi corporis nostri mutentur in melius, Angelorum oculis aequabuntur. Hic autem et ipsis, et universae omnino coelesti creaturae invisibilem naturam dixit esse Creatoris. Aut si et hinc fit quaestio, et infertur ulla dubitatio, utrum non simus futuri Angelis potiores; ipsius Domini est hinc aperta sententia, ubi ait", + "candidate_score": 0.707267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_96_98", + "bdc_text": "Sin cognitioni causae locus apud te est nequedum tuo etiam praeiudicio nostra sententia damnata est , speramus literas nostras non fore prorsus inutiles . Quodsi cels . tua cupit responsionem ad Gregorii Pauli et Cazonovii libellos , non dubitamus multos et pios et doctos viros esse in Polonia , qui si videant tuas aures non minus sibi quam antitrinitariis patere , libenter hoc facturi sint . Et quia Calvinus , fidelissimus ecclesiae minister , in illis nominatim impugnatur iam in domino quiescens , non dubitamus eius ecclesiae ministros , in qua ille docuit , causam hanc optimi patris defensuros .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.706815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86_88", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2295", + "psc_text": "Et paulo post, Audiamus ergo inquit, Patrem; invisibilis enim Pater; sed et Filius invisibilis secundum divinitatem; Deum enim nemo vidit unquam (I Joan. IV, 12): cum ergo Filius sit Deus, in eo utique quod Deus est Filius, non videtur (Lib. 2 in Luc. III, 22). 7. Sanctus autem Hieronymus ait: Videre Deum sicuti est in natura sua, oculus hominis non potest: non solum homo, nec Angeli, nec Throni, nec Potestates, nec Dominationes, nec omne nomen quod nominatur; neque enim creatura potest aspicere Creatorem suum. His verbis vir doctissimus satis ostendit quid etiam de futuro saeculo senserit, quod ad hanc rem attinet. Quantumlibet enim oculi corporis nostri mutentur in melius, Angelorum oculis aequabuntur. Hic autem et ipsis, et universae omnino coelesti creaturae invisibilem naturam dixit esse Creatoris. Aut si et hinc fit quaestio, et infertur ulla dubitatio, utrum non simus futuri Angelis potiores; ipsius Domini est hinc aperta sententia, ubi ait", + "candidate_score": 0.704216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76_78", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.703169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.702738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.702712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4067", + "psc_text": "Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis assumptum est. 19. An forte quod ait Apostolus, Unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, non vultis adjungi quod dictum est unus, ad id quod est Dominus, sed ad id quod ait, per quem omnia; ut non unus Dominus, sed unus per quem omnia intelligatur, ut non sit Pater per quem omnia, sed Pater solus ex quo omnia, et Filius solus per quem omnia? Si ita est, jam tandem fatemini unum Dominum et Deum nostrum esse Patrem et Filium. Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? Aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex", + "candidate_score": 0.702412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "secundum hanc est Trinitas unus Deus, quod haec una est in tribus; non debuit dici Pater et Filius et Spiritus sanctus unius substantiae, sed unius divinitatis quae non est substantia. Agnoscis autem in fide catholica quoniam hoc est verum, hoc est confirmatum quod Pater et Filius et Spiritus sanctus, ideo cum sit Trinitas, unus est Deus; quia inseparabiliter sunt unius ejusdemque substantiae, vel (si hoc melius dicitur), essentiae. Nam nonnulli nostri et maxime Graeci, Trinitatem quae Deus est, magis essentiam, quam unam substantiam esse dixerunt; aliquid inter haec duo nomina interesse arbitrantes, vel intelligentes: unde nunc disputare non est opus; quod etsi divinitatem istam, quae aliud existimatur esse quam ipsa Trinitas, non substantiam sed essentiam dixerimus, eadem falsitas consequetur. Si enim alia est quam ipsa Trinitas, altera erit essentia: quod absit ut catholicus sentiat. Restat itaque ut ita credamus unius esse substantiae Trinitatem, ut ipsa essentia non aliud sit quam", + "candidate_score": 0.702408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74_76", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.699499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.699214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4052", + "psc_text": "Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30): Secundum formam servi, Quoniam Pater major me est (Id. XIV, 28). 11. Quod autem de Deo scriptum est, Qui solus habet immortalitatem (I Tim. VI, 16); et, Invisibili, soli Deo honor et gloria (Id. I, 17); et caetera hujusmodi, non de Patre tantum accipimus, sed etiam de Filio, quod ad formam Dei attinet, et de Spiritu sancto. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus unus Deus est, et solus verus Deus, et solus immortalis secundum incommutabilem omnino substantiam. Si enim de carne diversi sexus dictum est, Qui adhaeret meretrici, unum corpus est; et de spiritu hominis, qui non est quod Dominus, consequenter scriptum est, Qui autem adhaeret Domino, unus spiritus est (I Cor. VI, 16, 17); quanto magis Deus Pater in Filio, et Deus Filius in Patre, et Deus Spiritus Patris et Filii unus Deus est, ubi nulla est diversa natura; cum", + "candidate_score": 0.698515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2206", + "psc_text": "pariterque invisibilem asseruit esse naturam, adjungens etiam Spiritus sancti. Quod breviter quidem, sed admirabiliter intimavit, ubi secutus ait: Aut certe refelli non potest, vel Patrem, vel Filium, vel certe Spiritum sanctum, si tamen est Spiritus sancti visio, ea specie videri, quam voluntas elegerit, non natura formaverit. Potuit dicere, Non natura monstraverit; sed maluit dicere, formaverit, ne ipsam speciem in qua Deus elegit apparere, de sua natura formare putaretur, et ex hoc utique convinceretur convertibilis esse mutabilisque substantiae: quod ipse Deus a fide piorum misericors et benignus averterit! CAPUT VIII. 20. Invisibilis est igitur natura Deus, non tantum Pater, sed et ipsa Trinitas, unus Deus. Et quia non tantum invisibilis, verum etiam incommutabilis; sic apparet quibus voluerit, in qua voluerit specie, ut apud eum integra maneat ejus invisibilis incommutabilisque natura. Desiderium autem veraciter piorum, quo videre Deum cupiunt, et inhianter ardescunt, non, opinor, in eam speciem contuendam flagrat, qua ut vult", + "candidate_score": 0.697296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4067", + "psc_text": "Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis assumptum est. 19. An forte quod ait Apostolus, Unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, non vultis adjungi quod dictum est unus, ad id quod est Dominus, sed ad id quod ait, per quem omnia; ut non unus Dominus, sed unus per quem omnia intelligatur, ut non sit Pater per quem omnia, sed Pater solus ex quo omnia, et Filius solus per quem omnia? Si ita est, jam tandem fatemini unum Dominum et Deum nostrum esse Patrem et Filium. Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? Aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex", + "candidate_score": 0.69489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_70_72", + "bdc_text": "Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.694785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2205", + "psc_text": "patres Deum viderunt, ipsa illis natura ejus apparuit, quamvis si noluisset utique non apparuisset: quomodo Deum nemo vidit unquam, cum eo volente ipsa ejus a tot patribus natura conspecta sit? Quod si dicitur Filius a patribus visus, ut de Deo Patre accipiatur dictum, quod eum nemo unquam viderit; non quidem amisit occasionem Ambrosius, ut hinc quosdam haereticos redargueret, id est Photinianos, qui principium Filio Dei ex utero Virginis tribuunt, nec volunt credere quod et antea fuerit. Sed quia videbat alios, id est Arianos, perniciosius insidiantes, quorum procul dubio error adstruitur, si Patris natura invisibilis, Filii vero visibilis creditur; utriusque unam pariterque invisibilem asseruit esse naturam, adjungens etiam Spiritus sancti. Quod breviter quidem, sed admirabiliter intimavit, ubi secutus ait: Aut certe refelli non potest, vel Patrem, vel Filium, vel certe Spiritum sanctum, si tamen est Spiritus sancti visio, ea specie videri, quam voluntas elegerit, non natura formaverit. Potuit dicere, Non natura", + "candidate_score": 0.694666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4070", + "psc_text": "Unus Deus et Pater omnium; procul dubio id quod ibi dixit, Unus Dominus, quem, nisi Jesum Christum voluit intelligi? Si ergo eis placet, desinat esse Dominus Pater, quia unus est Dominus Jesus Christus. Quod si absurdum et impium est opinari, discamus intelligere unitatem Patris et Filii et Spiritus sancti; ut quod de uno solo Deo dictum fuerit, non continuo prohibeamur de Filio vel de Spiritu sancto intelligere: quia Pater quidem non est Filius, et Filius non est Pater, et Spiritus utriusque non est Pater aut Filius; sed tamen et Pater et Filius et Spiritus sanctus, unus solus et verus est Dominus Deus. CAPUT IV. 21. Neque enim Spiritus sanctus si aut Deus aut verus Deus non esset, templum ejus essent corpora nostra. Nescitis, inquit, quia corpora vestra templum in vobis est Spiritus sancti, quem habetis a Deo? et ne quisquam ipsum Spiritum negaret Deum, continuo secutus ait, Et non estis", + "candidate_score": 0.694592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71_73", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.693512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_70_72", + "bdc_text": "Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.692849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.692515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4070", + "psc_text": "Unus Deus et Pater omnium; procul dubio id quod ibi dixit, Unus Dominus, quem, nisi Jesum Christum voluit intelligi? Si ergo eis placet, desinat esse Dominus Pater, quia unus est Dominus Jesus Christus. Quod si absurdum et impium est opinari, discamus intelligere unitatem Patris et Filii et Spiritus sancti; ut quod de uno solo Deo dictum fuerit, non continuo prohibeamur de Filio vel de Spiritu sancto intelligere: quia Pater quidem non est Filius, et Filius non est Pater, et Spiritus utriusque non est Pater aut Filius; sed tamen et Pater et Filius et Spiritus sanctus, unus solus et verus est Dominus Deus. CAPUT IV. 21. Neque enim Spiritus sanctus si aut Deus aut verus Deus non esset, templum ejus essent corpora nostra. Nescitis, inquit, quia corpora vestra templum in vobis est Spiritus sancti, quem habetis a Deo? et ne quisquam ipsum Spiritum negaret Deum, continuo secutus ait, Et non estis", + "candidate_score": 0.692408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.692062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.6913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_4_6", + "bdc_text": "Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat . Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint . Attamen cum homines turbulenti , arrogantes et suo ipsorum iudicio condemnati quiescere non possent , ab ecclesiis exclusi a magistratibus proscripti contulerunt se hinc in Poloniam et Lituaniam et abusi vestra humanitate ac liberalitate ecclesias vestras turbarunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_390", + "psc_text": "Dixit quidem apostolus Paulus: Haereticum hominem post unam correptionem devita, sciens quia subversus est ejusmodi, et peccat, et est a semetipso damnatus (Tit. III, 10, 11). Sed qui sententiam suam, quamvis falsam atque perversam, nulla pertinaci animositate defendunt, praesertim quam non audacia praesumptionis suae pepererunt, sed a seductis atque in errorem lapsis parentibus acceperunt, quaerunt autem cauta sollicitudine veritatem, corrigi parati, cum invenerint; nequaquam sunt inter haereticos deputandi. Tales ergo vos nisi esse crederem, nullas fortasse vobis litteras mitterem. Quanquam et ipsum haereticum quamlibet odiosa superbia tumidum et pervivacia malae contentionis insanum, sicut vitandum monemus, ne infirmos et parvulos fallat; ita non abnuimus, quibuscumque modis possumus corrigendum. Unde factum est ut etiam ad nonnullos Donatistarum primarios scriberemus, non communicatorias litteras, quas jam olim, propter suam perversitatem ab unitate catholica quae toto orbe diffusa est, non accipiunt; sed tales privatas, qualibus nobis uti etiam ad Paganos licet, quas illi etsi aliquando", + "candidate_score": 0.689742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_95_97", + "bdc_text": "Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus . Sin cognitioni causae locus apud te est nequedum tuo etiam praeiudicio nostra sententia damnata est , speramus literas nostras non fore prorsus inutiles . Quodsi cels . tua cupit responsionem ad Gregorii Pauli et Cazonovii libellos , non dubitamus multos et pios et doctos viros esse in Polonia , qui si videant tuas aures non minus sibi quam antitrinitariis patere , libenter hoc facturi sint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.689615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.689248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_38_40", + "bdc_text": "Eadem aetate vixerunt Gregorius Nissae episcopus frater magni Basilii et Didymus Alexandrinus captus oculis , mente tamen perspicacissima praeditus . His aetate paulo inferiores sunt Ioannes Chrysostomus , Cyrillus et Theodoretus , quorum omnium scripta adhuc extant . Atque hi quidem Graeci omnes fuerunt , apud Latinos autem Hilario coaevi fuerunt Ambrosius , Victorinus Afer , Hieronymus et his aetate non multum est inferior , doctrina vero et pietate nulli secundus d. Augustinus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_894", + "psc_text": "horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia nec te ipse patieris; quamvis hoc perinde dicatur, ac si in hac sententia non erraverint. Nam quis est qui se velit cum quolibet errare? Tres igitur restant, Eusebius Emisenus, Theodorus Heracleotes, et quem paulo post commemoras Joannes qui dudum in pontificali gradu Constantinopolitanam rexit ecclesiam. 24. Porro, si quaeras vel recolas quid hinc senserit noster Ambrosius, quid noster itidem Cyprianus; invenies fortasse nec nobis defuisse, quos in eo quod asserimus sequeremur. Quanquam, sicut paulo ante dixi, tantummodo Scripturis canonicis hanc ingenuam debeam servitutem, qua eas solas ita sequar, ut conscriptores earum nihil in eis omnino errasse, nihil fallaciter posuisse non", + "candidate_score": 0.688197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_81_83", + "bdc_text": "pag. B5 negat sub dei nomine dei filium includi . Deinde Cazanoviusa. R. : p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2832", + "psc_text": "iste. Unde intelligit prudentia tua non ab eis rationabiliter dici, a quorum errore te Dominus liberavit, ideo Dei Patris et Dei Filii naturam esse diversam, quia iste Pater est, ille Filius; et Deum Patrem non genuisse id quod est ipse, quia non genuit Patrem Filii sui, quod est ad illum ipse: quis enim non videat ista vocabula non in seipsis demonstrare naturas, sed alterius ad alterum significare personas? 7. Tale est etiam illud quod simili loquuntur errore, ideo Filium alterius esse naturae, diversaeque substantiae, quia Pater Deus non est de altero Deo, Filius autem Deus est quidem, sed de Patre Deo: et hic enim non indicatur substantia, sed origo, id est, non quid sit, sed unde sit quisque vel non sit. Neque enim Abel et Adam ideo non unius naturae atque substantiae fuerunt, quia iste fuit homo de homine illo, ille de nullo. Si ergo utriusque natura quaeritur, homo Abel,", + "candidate_score": 0.686754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_83", + "bdc_text": "p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2832", + "psc_text": "iste. Unde intelligit prudentia tua non ab eis rationabiliter dici, a quorum errore te Dominus liberavit, ideo Dei Patris et Dei Filii naturam esse diversam, quia iste Pater est, ille Filius; et Deum Patrem non genuisse id quod est ipse, quia non genuit Patrem Filii sui, quod est ad illum ipse: quis enim non videat ista vocabula non in seipsis demonstrare naturas, sed alterius ad alterum significare personas? 7. Tale est etiam illud quod simili loquuntur errore, ideo Filium alterius esse naturae, diversaeque substantiae, quia Pater Deus non est de altero Deo, Filius autem Deus est quidem, sed de Patre Deo: et hic enim non indicatur substantia, sed origo, id est, non quid sit, sed unde sit quisque vel non sit. Neque enim Abel et Adam ideo non unius naturae atque substantiae fuerunt, quia iste fuit homo de homine illo, ille de nullo. Si ergo utriusque natura quaeritur, homo Abel,", + "candidate_score": 0.686314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_32_34", + "bdc_text": "Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt . Videmus autem hoc tempore accidisse in ecclesia , ut dogmata ab haereticis in dubium vocata diligentius ventilarentur et excuterentur . Sic aetate d. Augustini doctrina de gratia dei , de nostrae naturae corruptione , de viribus liberi arbitrii , quando de his rebus Pelagius litem movit , magis illustrata est quam aliquot ante seculis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.686139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90_92", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent . Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s . deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1597", + "psc_text": "advertis, quod et divinitas Trinitatis (quae putatur alia esse quam est ipsa Trinitas, et propter hanc dici non tres deos, sed unum Deum, quoniam ipsa est tribus una communis) aut substantia est, aut non est substantia. Si substantia est, et alia est quam Pater, aut Filius, aut Spiritus sanctus, aut eadem simul Trinitas: procul dubio alia substantia est: hoc autem veritas refellit et respuit. Si autem non est substantia ista divinitas, et ipsa est Deus, quia ipsa est ubique tota, non illa Trinitas; ergo Deus non est substantia: quis hoc catholicus dixerit? Item si non est substantia ista divinitas, et secundum hanc est Trinitas unus Deus, quod haec una est in tribus; non debuit dici Pater et Filius et Spiritus sanctus unius substantiae, sed unius divinitatis quae non est substantia. Agnoscis autem in fide catholica quoniam hoc est verum, hoc est confirmatum quod Pater et Filius et Spiritus sanctus, ideo", + "candidate_score": 0.686066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_0", + "bdc_text": "Gratia et pax a deo patre nostro et domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.685001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2302", + "psc_text": "Spiritum sanctum, nisi quantum mente ac spiritu nosci potest. Gregorius etiam, sanctus episcopus Orientalis, apertissime dicit Deum natura invisibilem, quando patribus visus est, sicut Moysi, cum quo facie ad faciem loquebatur, alicujus conspicabilis materiae dispositione assumpta, salva sua invisibilitate videri potuisse. Hoc est quod etiam noster dicit Ambrosius, et Patrem et Filium et Spiritum sanctum ea specie videri quam voluntas elegerit, non natura formaverit (In Luc. c. I, 11): ut et illud verum sit, quod Deum nemo vidit unquam (Joan. I, 18), quae vox ipsius Domini Christi est; et, Quem nemo hominum vidit, nec videre potest (I Tim. VI, 16), quae vox Apostoli, imo ejus per Apostolum Christi est; et illa non repudientur testimonia Scripturarum quibus Deus visus esse narratur, quia et invisibilis est per propriam Deitatis naturam, et cum vult videri potest per assumptam, sicut ei placuerit, creaturam. CAPUT III. 11. Porro si naturae ipsius est invisibilitas sicut incorruptibilitas,", + "candidate_score": 0.684949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_82_84", + "bdc_text": "Deinde Cazanoviusa. R. : p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget . Praeterea in epistola priorea . R. :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2832", + "psc_text": "iste. Unde intelligit prudentia tua non ab eis rationabiliter dici, a quorum errore te Dominus liberavit, ideo Dei Patris et Dei Filii naturam esse diversam, quia iste Pater est, ille Filius; et Deum Patrem non genuisse id quod est ipse, quia non genuit Patrem Filii sui, quod est ad illum ipse: quis enim non videat ista vocabula non in seipsis demonstrare naturas, sed alterius ad alterum significare personas? 7. Tale est etiam illud quod simili loquuntur errore, ideo Filium alterius esse naturae, diversaeque substantiae, quia Pater Deus non est de altero Deo, Filius autem Deus est quidem, sed de Patre Deo: et hic enim non indicatur substantia, sed origo, id est, non quid sit, sed unde sit quisque vel non sit. Neque enim Abel et Adam ideo non unius naturae atque substantiae fuerunt, quia iste fuit homo de homine illo, ille de nullo. Si ergo utriusque natura quaeritur, homo Abel,", + "candidate_score": 0.684519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_68_70", + "bdc_text": "ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus . Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat . Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.683954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90_92", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent . Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s . deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.683541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_17_19", + "bdc_text": "Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur . Ac nos quoque felices essemus , si nullae essent opiniones cum sana doctrina pugnantes , quas illustri confessione refellere oporteret , tum enim facile omnes uno hoc symbolo contenti nullam praeterea confessionem a quoque exigeremus . Nunc vero primum papistae multum a vera religione deflexerunt , deinde ecclesiam turbarunt anabaptistae , qui et ipsi non uno tantum in dogmate a pura doctrina dissentiunt , praeterea Servetus habet suos discipulos , qui de deo et de aliis partibus christianae doctrinae absurdas , ne dicam impias , opiniones spargunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.683479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20_22", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.682726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2243", + "psc_text": "est possit aliquando videri; respondeo, filiis hoc esse promissum, de quibus dictum est: Scimus quia cum apparuerit, similes ei erimus; quoniam videbimus eum sicuti est. Si quaeris unde eum videbimus; respondeo: unde Angeli vident, quibus tunc erimus aequales. Sicut enim videntur ista quae visibilia nominantur, Deum nemo vidit unquam, nec videre potest, quoniam lucem habitat inaccessibilem, et est natura invisibilis sicut incorruptibilis: quae contextim posuit Apostolus dicens, Regi autem saeculorum invisibili, incorruptibili (I Tim. I, 17, et VI, 16); quia sicut nunc incorruptibilis, nec postea corruptibilis, ita non solum nunc, sed etiam semper invisibilis. Nec in loco enim videtur, sed mundo corde: nec corporalibus oculis quaeritur, nec circumscribitur visu, nec tactu tenetur, nec auditur affatu, nec sentitur incessu. Unigenitus autem Filius, qui est in sinu Patris, deitatis naturam atque substantiam insonabiliter narrat, et ideo dignis idoneisque tanto conspectu oculis etiam invisibiliter monstrat. Ipsi enim sunt oculi, de quibus Apostolus dicit,", + "candidate_score": 0.682311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_34", + "bdc_text": "Sic aetate d. Augustini doctrina de gratia dei , de nostrae naturae corruptione , de viribus liberi arbitrii , quando de his rebus Pelagius litem movit , magis illustrata est quam aliquot ante seculis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.682229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_94_96", + "bdc_text": "Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti . Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus . Sin cognitioni causae locus apud te est nequedum tuo etiam praeiudicio nostra sententia damnata est , speramus literas nostras non fore prorsus inutiles .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_390", + "psc_text": "Dixit quidem apostolus Paulus: Haereticum hominem post unam correptionem devita, sciens quia subversus est ejusmodi, et peccat, et est a semetipso damnatus (Tit. III, 10, 11). Sed qui sententiam suam, quamvis falsam atque perversam, nulla pertinaci animositate defendunt, praesertim quam non audacia praesumptionis suae pepererunt, sed a seductis atque in errorem lapsis parentibus acceperunt, quaerunt autem cauta sollicitudine veritatem, corrigi parati, cum invenerint; nequaquam sunt inter haereticos deputandi. Tales ergo vos nisi esse crederem, nullas fortasse vobis litteras mitterem. Quanquam et ipsum haereticum quamlibet odiosa superbia tumidum et pervivacia malae contentionis insanum, sicut vitandum monemus, ne infirmos et parvulos fallat; ita non abnuimus, quibuscumque modis possumus corrigendum. Unde factum est ut etiam ad nonnullos Donatistarum primarios scriberemus, non communicatorias litteras, quas jam olim, propter suam perversitatem ab unitate catholica quae toto orbe diffusa est, non accipiunt; sed tales privatas, qualibus nobis uti etiam ad Paganos licet, quas illi etsi aliquando", + "candidate_score": 0.682033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93_95", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti . Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1556", + "psc_text": "Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem meum » (Joan. XX, 17)? 4. Ego igitur elaborans approbare ubique esse Christum virtute, non opere; divinitate, non carne; de unitate Dei et personarum trinitate hujusmodi verba conscripsi: Deus, inquam, unus est, et personae tres sunt. Deus indiscretus est, personae discretae sunt. Deus intra omnia, trans omnia est, ultima includit, media implet, summa transcendit, ultra universa et per universa diffunditur: personae autem sibi constantes, proprietate secernuntur, non confusione miscentur. Deus ergo unus est, et ubique est; quia et alius praeter illum non est, et locus non est vacuus ubi esse alius possit. Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus", + "candidate_score": 0.681077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_0", + "bdc_text": "Gratia et pax a deo patre nostro et domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4065", + "psc_text": "est Dominus Deus noster Jesus Christus: et ubi est vox illa tangentis et clamantis, Dominus meus et Deus meus; quam Christus ipse non reprehendit, sed approbavit, dicens, Quia vidisti me, credidisti (Joan. XX, 28)? Porro si et Filius Dominus Deus est, et Pater Dominus Deus est, et ambo jam duo domini et duo dii, quomodo erit verum, Dominus Deus tuus Dominus unus est? An forte Pater est unus Dominus, Filius autem non unus Dominus, sed tantum Dominus, sicut sunt dii multi et domini multi, non sicut ille unus de quo scriptum est, Dominus unus est? Quid ergo respondebimus Apostolo dicenti: Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro", + "candidate_score": 0.680437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_3_5", + "bdc_text": "Ea autem cura nos vehementissime sollicitat , quod tua cels . cupit nos remedium his malis adferre , in quo nos nullum neque laborem neque periculum subterfugeremus , si vel exigua spes aliquid efficiendi ostenderetur . Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat . Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_669", + "psc_text": "simul locuti fuerimus, propter infirmorum scandalum, pro quibus Christus mortuus est et propter Ecclesiae disciplinam, quam periculose negligunt, quoniam hic jam lector esse coeperat, nolles eum esse tecum; jam liber a vinculo jurationis, aequissimo animo Deo serviret, cui sumus rationem nostrorum actuum reddituri. Ipsum quoque fratrem Carcedonium, quantum potuimus, monendo ad hoc perduxeramus, ut etiam ipse patientissime acciperet quidquid de illo fieri, conservandae ecclesiasticae disciplinae provisio et necessitas cogeret Orando autem correxeramus nos ipsos, ut et gubernationes et exitus nostrorum consiliorum misericordiae Dei commendaremus, et si quid indignationis nos momorderat, sub illius medicinalem dexteram confugiendo sanaremur. Ecce quam multa, partim objurgando, partim monendo, partim orando correxeramus. 3. Et nunc considerantes vinculum charitatis, ut non possideamur a satana, non enim ignoramus mentes ejus, quid aliud facere debuimus nisi obtemperare voluntati tuae, qui non putasti quod factum est corrigi potuisse, nisi ipse, in quo tibi injuriam factam esse conquereris, juri tuo redderetur?", + "candidate_score": 0.679419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_64_66", + "bdc_text": "Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s. tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.678796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4078", + "psc_text": "Filio, quia Filius ejus sapientia ejus est, quae candor est lucis aeternae. Ergo semper gignit Pater, et semper nascitur Filius. Hic rursus timendum est ne putetur imperfecta generatio, si non dicimus natum esse, sed nasci. Compatere mecum, obsecro, in his angustiis humanae cogitationis et linguae, et pariter confugiamus ad Spiritum Dei per prophetam dicentem: Generationem ejus quis enarrabit (Isai. LIII, 8). 25. Hoc unum peto interim ut diligenter exquiras, utrum alicubi divina Scriptura de diversis substantiis dixerit quod unum sint. Si enim non invenitur dictum, nisi de iis rebus quas constat esse unius ejusdemque substantiae; quid opus est ut rebellemus adversus veram et catholicam fidem? Si autem inveneris alicubi hoc scriptum etiam de diversis substantiis; tunc aliud cogar inquirere, unde ostendam recte ὁμούσιον dictum Patrem et Filium. Nam si illi qui Scripturas nostras aut nesciunt, aut non laboriose scrutantur, et tamen Filium ejusdem substantiae et aequalem Patri credunt, dicant eis", + "candidate_score": 0.677678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_91_93", + "bdc_text": "Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s . deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1590", + "psc_text": "cum ita sint, interim volo ut legas ea quae ad istam quaestionem pertinentia jam multa conscripsimus; illa etiam quae in manibus habemus, et propter magnitudinem tam difficilis quaestionis, nondum possumus explicare. Nunc vero tene inconcussa fide, Patrem et Filium et Spiritum sanctum esse Trinitatem, et tamen unum Deum; non quod sit eorum communis quasi quarta divinitas, sed quod sit ipsa ineffabiliter inseparabilis Trinitas, Patremque solum genuisse Filium, Filiumque solum a Patre genitum, Spiritum vero sanctum et Patris et Filii esse Spiritum. Et quidquid tibi, cum ista cogitas, corporeae similitudinis occurrerit, abige, abnue, nega, respue, abjice, fuge. Non enim parva est inchoatio cognitionis Dei, si antequam possimus nosse quid sit, incipiamus jam nosse quid non sit. Intellectum vero valde ama; quia et ipsae Scripturae sanctae, quae magnarum rerum ante intelligentiam suadent fidem, nisi eas recte intelligas, utiles tibi esse non possunt. Omnes enim haeretici, qui eas in auctoritate recipiunt, ipsas sibi", + "candidate_score": 0.677254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_91_93", + "bdc_text": "Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s . deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1597", + "psc_text": "advertis, quod et divinitas Trinitatis (quae putatur alia esse quam est ipsa Trinitas, et propter hanc dici non tres deos, sed unum Deum, quoniam ipsa est tribus una communis) aut substantia est, aut non est substantia. Si substantia est, et alia est quam Pater, aut Filius, aut Spiritus sanctus, aut eadem simul Trinitas: procul dubio alia substantia est: hoc autem veritas refellit et respuit. Si autem non est substantia ista divinitas, et ipsa est Deus, quia ipsa est ubique tota, non illa Trinitas; ergo Deus non est substantia: quis hoc catholicus dixerit? Item si non est substantia ista divinitas, et secundum hanc est Trinitas unus Deus, quod haec una est in tribus; non debuit dici Pater et Filius et Spiritus sanctus unius substantiae, sed unius divinitatis quae non est substantia. Agnoscis autem in fide catholica quoniam hoc est verum, hoc est confirmatum quod Pater et Filius et Spiritus sanctus, ideo", + "candidate_score": 0.676385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_10_12", + "bdc_text": "Nam si illos accipiat tua cels . inveniet pro thesauro carbones ) in quibus omnia academico more in dubium vocantur . Nam ita disputat , ut sit aut magnus praevaricator , si aliter sentit , quam sub sua persona loquitur , aut saltem frigidus et elumbis disputator , si recte sentit neque tamen aliter potest sua confirmare et adversarium confutare . Quamobrem , illustrissime princeps , cum huiusmodi homines causam hanc apud vos agant et authoritate summa polleant neque quicquam novi afferant , sed ea repetant , ad quae dudum responsum est , non arbitramur necesse esse , ut nunc eorum calumniis respondeamus , quibus nostram sententiam gravare solent vel etiam ipsorum singulas rationes examinemus , ne forte contentioribus hominibus novam litigandi occasionem demus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.676316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_2_4", + "bdc_text": "Posteaquam vero tuae celsitudinis literas accepimus , quae periculum significant , ne contentio de dogmate ad arma et caedes usque progrediatur , tantum dolor noster auctus est tantumque molestiae accessit , quantum et periculi magnitudo et noster amor erga ecclesias vestras afferre debuit . Ea autem cura nos vehementissime sollicitat , quod tua cels . cupit nos remedium his malis adferre , in quo nos nullum neque laborem neque periculum subterfugeremus , si vel exigua spes aliquid efficiendi ostenderetur . Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3057", + "psc_text": "ubi pertinacior et impacatior praevaluit multitudo, cui resistere non poterant pauciores quorum erat melior de communione sententia, aut turbae auctoritati paucorum potentiorum subditae in malam partem obtemperarunt, aliquanto diutius laboratum est. Ex his sunt in quibus adhuc laboratur, in quo labore multa Catholici, et maxime episcopi et clerici horrenda et dura perpessi sunt, quae commemorare longum est; quando quorumdam et oculi exstincti sunt, et cujusdam episcopi manus et lingua praecisa est; nonnulli etiam trucidati sunt. Taceo crudelissimas caedes, et domorum depraedationes, per nocturnas aggressiones et incendia, non solum privatorum habitaculorum, verum etiam ecclesiarum; in quas flammas non defuerunt qui et Codices dominicos mitterent. 31. Sed nos hujusmodi afflictos malis, consequens consolatus est fructus. Nam ubicumque a perditis ista commissa sunt, ibi ferventius atque perfectius unitas christiana profecit, et uberius laudatur Dominus, qui donare dignatus est ut servi ejus passionibus suis lucrarentur fratres suos, et oves ejus mortifero errore dispersas in", + "candidate_score": 0.67546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_91_93", + "bdc_text": "Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s . deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.674947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_95_97", + "bdc_text": "Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus . Sin cognitioni causae locus apud te est nequedum tuo etiam praeiudicio nostra sententia damnata est , speramus literas nostras non fore prorsus inutiles . Quodsi cels . tua cupit responsionem ad Gregorii Pauli et Cazonovii libellos , non dubitamus multos et pios et doctos viros esse in Polonia , qui si videant tuas aures non minus sibi quam antitrinitariis patere , libenter hoc facturi sint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_390", + "psc_text": "Dixit quidem apostolus Paulus: Haereticum hominem post unam correptionem devita, sciens quia subversus est ejusmodi, et peccat, et est a semetipso damnatus (Tit. III, 10, 11). Sed qui sententiam suam, quamvis falsam atque perversam, nulla pertinaci animositate defendunt, praesertim quam non audacia praesumptionis suae pepererunt, sed a seductis atque in errorem lapsis parentibus acceperunt, quaerunt autem cauta sollicitudine veritatem, corrigi parati, cum invenerint; nequaquam sunt inter haereticos deputandi. Tales ergo vos nisi esse crederem, nullas fortasse vobis litteras mitterem. Quanquam et ipsum haereticum quamlibet odiosa superbia tumidum et pervivacia malae contentionis insanum, sicut vitandum monemus, ne infirmos et parvulos fallat; ita non abnuimus, quibuscumque modis possumus corrigendum. Unde factum est ut etiam ad nonnullos Donatistarum primarios scriberemus, non communicatorias litteras, quas jam olim, propter suam perversitatem ab unitate catholica quae toto orbe diffusa est, non accipiunt; sed tales privatas, qualibus nobis uti etiam ad Paganos licet, quas illi etsi aliquando", + "candidate_score": 0.674944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_32", + "bdc_text": "Nam tum pace nuper parta ecclesia florebat , deinde contentio de deo seu de trinitate ab Ario mota et ab eius aemulatoribus aucta et amplificata quae plurimum turbavit ecclesiam , excitavit complures homines doctos et exercitatos in scripturis , qui accuratissime de hac quęstione scripserunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,", + "candidate_score": 0.674098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_45", + "bdc_text": "Et quia in Hilario est singularis obscuritas , adeo ut eum frustra legi ab imperitioribus existimet Hieronymus , cuperemus , princeps illustrissime , vestros antitrinitarios versari in eius lectione ac non tantum particulas aliquas excerpere , sed totum corpus doctrinae illius diligenter expendere , conferre cum eo et Graecos , ex quibus ille haud dubie multa desumpsit , et Latinos , quibuscum nunquam illi ulla fuit controversia , et ita haec inter se conferre , non ut loca in speciem pugnantia inter se committant , sed ut obscuriora loca explicent per ea , quae sunt magis perspicua .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.673121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_2_4", + "bdc_text": "Posteaquam vero tuae celsitudinis literas accepimus , quae periculum significant , ne contentio de dogmate ad arma et caedes usque progrediatur , tantum dolor noster auctus est tantumque molestiae accessit , quantum et periculi magnitudo et noster amor erga ecclesias vestras afferre debuit . Ea autem cura nos vehementissime sollicitat , quod tua cels . cupit nos remedium his malis adferre , in quo nos nullum neque laborem neque periculum subterfugeremus , si vel exigua spes aliquid efficiendi ostenderetur . Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3621", + "psc_text": "non solum Deus et prudentes homines, verum etiam ipsi, cum sint nobis inimicissimi, sentiunt. Cum enim sua pernicie nos terrendos putant, non dubitant nos timere ne pereant. 2. Sed quid faciamus, videntes quod multi, adjuvante Domino, per occasionem vestram viam pacis inveniant? numquid prohibere vos possumus vel debemus ab hac unitatis instantia, dum metuimus ne quidam durissimi, et in seipsos crudelissimi, non nostra, sed propria voluntate se perdant? Optaremus quidem ut omnes qui contra Christum portant signum Christi, et contra Evangelium de ipso Evangelio, quod non intelligunt, gloriantur, a sua perversitate discederent, et nobiscum in ejus unitate gauderent. Sed quomam Deus occulta satis dispositione, sed tamen justa, nonnullos eorum poenis praedestinavit extremis; procul dubio melius, incomparabili numerositate plurimis ab illa pestifera divisione et dispersione redintegratis atque collectis, quidam suis ignibus pereunt, quam pariter universi sempiternis ignibus gehennarum merito sacrilegae dissensionis ardebunt. Sic enim pereuntes istos dolet Ecclesia, quemadmodum rebellem filium", + "candidate_score": 0.673054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_4", + "bdc_text": "Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.67251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_34", + "bdc_text": "Sic aetate d. Augustini doctrina de gratia dei , de nostrae naturae corruptione , de viribus liberi arbitrii , quando de his rebus Pelagius litem movit , magis illustrata est quam aliquot ante seculis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3787", + "psc_text": "Pelagio, timente damnari in orientalium episcoporum judicio, damnata sententia, qua dicunt gratiam Dei non ad singulos actus dari, sed in libero arbitrio esse, vel in lege atque doctrina: et usque adeo, frater, erimus graves corde, ut de gratia Dei, imo adversus gratiam Dei, eam pelagianam sententiam teneamus, quam pectore quidem ficto, sed tamen catholicos judices timens Pelagius ipse damnavit! 5. Et quomodo, inquies, respondebitur? Quomodo censes facilius et apertius, quam ut illud quod de orando Deo superius egimus, sic amplectamur, ut hoc menti nostrae nulla subtrahat oblivionis irreptio, nulla calliditas argumentationis extorqueat? Si enim, quod scriptum est, A Domino gressus hominis diriguntur, et viam ejus volet; et, Praeparatur voluntas a Domino (Prov. VIII, 35, sec. LXX); et, Deus est enim qui operatur in vobis et velle: et multa hujusmodi, quibus commendatur vera Dei gratia, hoc est, quae non secundum merita nostra datur, sed dat merita ipsa cum datur; quia praevenit", + "candidate_score": 0.671512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1597", + "psc_text": "advertis, quod et divinitas Trinitatis (quae putatur alia esse quam est ipsa Trinitas, et propter hanc dici non tres deos, sed unum Deum, quoniam ipsa est tribus una communis) aut substantia est, aut non est substantia. Si substantia est, et alia est quam Pater, aut Filius, aut Spiritus sanctus, aut eadem simul Trinitas: procul dubio alia substantia est: hoc autem veritas refellit et respuit. Si autem non est substantia ista divinitas, et ipsa est Deus, quia ipsa est ubique tota, non illa Trinitas; ergo Deus non est substantia: quis hoc catholicus dixerit? Item si non est substantia ista divinitas, et secundum hanc est Trinitas unus Deus, quod haec una est in tribus; non debuit dici Pater et Filius et Spiritus sanctus unius substantiae, sed unius divinitatis quae non est substantia. Agnoscis autem in fide catholica quoniam hoc est verum, hoc est confirmatum quod Pater et Filius et Spiritus sanctus, ideo", + "candidate_score": 0.668884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_12_14", + "bdc_text": "Quamobrem , illustrissime princeps , cum huiusmodi homines causam hanc apud vos agant et authoritate summa polleant neque quicquam novi afferant , sed ea repetant , ad quae dudum responsum est , non arbitramur necesse esse , ut nunc eorum calumniis respondeamus , quibus nostram sententiam gravare solent vel etiam ipsorum singulas rationes examinemus , ne forte contentioribus hominibus novam litigandi occasionem demus . Quoniam vero tua cels . illustrissime princeps nostram sententiam et iudicium de hac controversia a nobis postulat , mittimus tuae cels. confessionem nostram desumptam ex prophetica et apostolica scriptura et veterum patrum testimoniis confirmatam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1376", + "psc_text": "perseverare nulla necessitas cogit. Haec enim responsio tua non quaestionem tibi a me propositam solvit, sed causam nostram ab omni calumnia vestrae causationis absolvit. Dicis enim te nuper ordinatum factorum patris tui judicem esse non posse, sed in eo quod a prioribus tuis acceperis permanere. Cur ergo non potius in Ecclesia, quam Scriptura teste incipientem ab Jerusalem, atque per omnes gentes fructificantem atque crescentem (Act. I, 8) a Domino Christo per Apostolos accepimus, permanemus; et de factis nescio quorum patrum, quae ante pene centum annos admissa dicuntur, modo judicamur? Si enim tu de patre tuo, adhuc in hac vita constituto, non audes judicare, quem potes interrogare; mihi quare dicitur ut judicem de mortuo longe antequam natus sum? et christianis gentibus quare dicitur ut judicent de factis Afrorum traditorum ante tot annos mortuorum, quos nec vivos tot christiani qui tunc vivebant, in terris remotissimis constituti audire vel nosse potuerunt? Qui manentem", + "candidate_score": 0.667888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_94_96", + "bdc_text": "Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti . Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus . Sin cognitioni causae locus apud te est nequedum tuo etiam praeiudicio nostra sententia damnata est , speramus literas nostras non fore prorsus inutiles .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.667786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_94_96", + "bdc_text": "Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti . Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus . Sin cognitioni causae locus apud te est nequedum tuo etiam praeiudicio nostra sententia damnata est , speramus literas nostras non fore prorsus inutiles .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3164", + "psc_text": "proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem, et de quibus audierimus quae multum dolemus et facile credere nolumus; audiet a communi amico Sanctitas tua, quo in Dei misericordia cum salute remeante speramus nos de omnibus fieri posse certissimos. DE SUBSEQUENTE EPISTOLA. (LIB. II RETRACT. CAP. XLIX.) De praesentia Dei scripsi librum, ubi nostra intentio contra haeresim Pelagianam maxime vigilat, non expresse nominatam: sed in eo etiam de praesentia naturae, quem Deum verum et summum dicimus, et de templo ejus operose ac subtiliter disputatur. Hic liber sic incipit: « Fateor me, frater dilectissime Dardane. » DE PRAESENTIA DEI LIBER, SEU EPISTOLA CLXXXVII . Respondet ad duas quaestiones Dardani,", + "candidate_score": 0.666964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_12_14", + "bdc_text": "Quamobrem , illustrissime princeps , cum huiusmodi homines causam hanc apud vos agant et authoritate summa polleant neque quicquam novi afferant , sed ea repetant , ad quae dudum responsum est , non arbitramur necesse esse , ut nunc eorum calumniis respondeamus , quibus nostram sententiam gravare solent vel etiam ipsorum singulas rationes examinemus , ne forte contentioribus hominibus novam litigandi occasionem demus . Quoniam vero tua cels . illustrissime princeps nostram sententiam et iudicium de hac controversia a nobis postulat , mittimus tuae cels. confessionem nostram desumptam ex prophetica et apostolica scriptura et veterum patrum testimoniis confirmatam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2101", + "psc_text": "debent vobis etiam ista eorum pauca verba sufficere, ne propter nescio quae, nescio quonum hominum crimina, oderitis unitatem catholicae Ecclesiae; quia, sicut ipsi dixerunt, relegerunt, subscripserunt, Nec causa causae praejudicat, nec persona personae. Nam et in ipsa causa Caeciliani, quam licet ad Ecclesiae causam non pertinentem, tamen defendendam suscepimus, ut etiam ibi calumniae manifestarentur ipsorum, apertissime victi sunt, nihilque eorum quae in Caecilianum intendebant, probare potuerunt. Insuper etiam de criminibus traditionis nos episcopalia Gesta protulimus, unde recitavimus aliquos eorum episcoporum qui sententias in absentem dixerant Caecilianum, manifestissimos fuisse traditores. Contra ipsa Gesta illi, quia non habebant quod dicerent, falsa esse dixerunt; sed nullo modo probare potuerunt. 8. Insuper etiam confessi sunt, vel potius pro magna gloria professi sunt, Caecilianum apud Constantinum imperatorem a suis praecessoribus accusatum. Et addiderunt mendacium, quod illis accusantibus fuerit ab Imperatore damnatus. Ecce et hinc victi sunt, unde vobis solent nebulas erroris offundere, concitantes nobis invidiam,", + "candidate_score": 0.66625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_19_21", + "bdc_text": "Nunc vero primum papistae multum a vera religione deflexerunt , deinde ecclesiam turbarunt anabaptistae , qui et ipsi non uno tantum in dogmate a pura doctrina dissentiunt , praeterea Servetus habet suos discipulos , qui de deo et de aliis partibus christianae doctrinae absurdas , ne dicam impias , opiniones spargunt . Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.666209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_24_26", + "bdc_text": "Quamvis enim quidam contendant illud Athanasii non esse , tamen cum eadem doctrina in eius libris proponatur , facile nobis persuademus , eum huius genuinum auctorem esse . Praeterea veteris ecclesiae consensum in hac causa non arbitramur contemnendum . Quamvis enim dogmata sint scripturis confirmanda , tamen quia utrinque scripturae proferuntur et quęritur de sensu earum et quomodo loci prima fronte pugnantes conciliandi sint , plus nos movebit Ambrosii , Chrysostomi , Augustini et similium auctoritas quam Blandratae , Gentilis aut ipsius Gribaldi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_794", + "psc_text": "falli potuisse credendum est: si manifesta, illos in eis falli non potuisse, perspicuum est: » tuo tibi sermone respondeo. Omnes veteres tractatores qui nos in Domino praecesserunt, et qui Scripturas sanctas interpretati sunt, aut obscura interpretati sunt, aut manifesta. Si obscura, quomodo tu post eos ausus es disserere, quod illi explanare non potuerunt? si manifesta, superfluum est te voluisse disserere quod illos latere non potuit, maxime in explanatione Psalmorum quos apud Graecos interpretati sunt multis voluminibus, primus Origenes, secundus Eusebius Caesariensis, tertius Theodorus Heracleotes, quartus Asterius Scythopolitanus, quintus Apollinaris Laodicenus, sextus Didymus Alexandrinus. Feruntur et diversorum in paucos psalmos opuscula; sed nunc de integro Psalmorum corpore dicimus. Apud Latinos autem Hilarius Pictaviensis et Eusebius Vercellensis episcopi, Origenem et Eusebium transtulerunt: quorum priorem et noster Ambrosius in quibusdam secutus est. Respondeat mihi prudentia tua, quare tu post tantos et tales interpretes in explanatione Psalmorum diversa senseris? Si enim obscuri sunt Psalmi,", + "candidate_score": 0.666133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_5_7", + "bdc_text": "Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint . Attamen cum homines turbulenti , arrogantes et suo ipsorum iudicio condemnati quiescere non possent , ab ecclesiis exclusi a magistratibus proscripti contulerunt se hinc in Poloniam et Lituaniam et abusi vestra humanitate ac liberalitate ecclesias vestras turbarunt . Atque utinam malum hoc non longius progrediatur et alia quoque dogmata religionis nostrae invadat , imo totam religionem labefactet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.666023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_91", + "bdc_text": "Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.665856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_4", + "bdc_text": "Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_390", + "psc_text": "Dixit quidem apostolus Paulus: Haereticum hominem post unam correptionem devita, sciens quia subversus est ejusmodi, et peccat, et est a semetipso damnatus (Tit. III, 10, 11). Sed qui sententiam suam, quamvis falsam atque perversam, nulla pertinaci animositate defendunt, praesertim quam non audacia praesumptionis suae pepererunt, sed a seductis atque in errorem lapsis parentibus acceperunt, quaerunt autem cauta sollicitudine veritatem, corrigi parati, cum invenerint; nequaquam sunt inter haereticos deputandi. Tales ergo vos nisi esse crederem, nullas fortasse vobis litteras mitterem. Quanquam et ipsum haereticum quamlibet odiosa superbia tumidum et pervivacia malae contentionis insanum, sicut vitandum monemus, ne infirmos et parvulos fallat; ita non abnuimus, quibuscumque modis possumus corrigendum. Unde factum est ut etiam ad nonnullos Donatistarum primarios scriberemus, non communicatorias litteras, quas jam olim, propter suam perversitatem ab unitate catholica quae toto orbe diffusa est, non accipiunt; sed tales privatas, qualibus nobis uti etiam ad Paganos licet, quas illi etsi aliquando", + "candidate_score": 0.664622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratia et pax a deo patre nostro et domino Iesu Christo . Magno et incredibili dolore affecti sumus , princeps illustrissime , postquam ex certorum hominum literis didicimus ecclesiam Christi non multo ante florentissimam in amplissimo regno Poloniae et magno ducatu Lituaniae nunc dissidiis intestinis ita misere confici , ut multum a pristina felicitate degeneraverit . Posteaquam vero tuae celsitudinis literas accepimus , quae periculum significant , ne contentio de dogmate ad arma et caedes usque progrediatur , tantum dolor noster auctus est tantumque molestiae accessit , quantum et periculi magnitudo et noster amor erga ecclesias vestras afferre debuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.664496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_12_14", + "bdc_text": "Quamobrem , illustrissime princeps , cum huiusmodi homines causam hanc apud vos agant et authoritate summa polleant neque quicquam novi afferant , sed ea repetant , ad quae dudum responsum est , non arbitramur necesse esse , ut nunc eorum calumniis respondeamus , quibus nostram sententiam gravare solent vel etiam ipsorum singulas rationes examinemus , ne forte contentioribus hominibus novam litigandi occasionem demus . Quoniam vero tua cels . illustrissime princeps nostram sententiam et iudicium de hac controversia a nobis postulat , mittimus tuae cels. confessionem nostram desumptam ex prophetica et apostolica scriptura et veterum patrum testimoniis confirmatam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.664127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_1_3", + "bdc_text": "Magno et incredibili dolore affecti sumus , princeps illustrissime , postquam ex certorum hominum literis didicimus ecclesiam Christi non multo ante florentissimam in amplissimo regno Poloniae et magno ducatu Lituaniae nunc dissidiis intestinis ita misere confici , ut multum a pristina felicitate degeneraverit . Posteaquam vero tuae celsitudinis literas accepimus , quae periculum significant , ne contentio de dogmate ad arma et caedes usque progrediatur , tantum dolor noster auctus est tantumque molestiae accessit , quantum et periculi magnitudo et noster amor erga ecclesias vestras afferre debuit . Ea autem cura nos vehementissime sollicitat , quod tua cels . cupit nos remedium his malis adferre , in quo nos nullum neque laborem neque periculum subterfugeremus , si vel exigua spes aliquid efficiendi ostenderetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3050", + "psc_text": "per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis necessaria, et illi duritiae quae verbis emendari non potest, sed tamen aliquantula severitate disciplinae potest, id egit ut legati nostri quod susceperant, obtinere non possent. Jam enim nos praevenerant ex aliis locis quaedam episcoporum querelae gravissimae, qui mala fuerant ab ipsis multa perpessi, et a suis sedibus exturbati; praecipue horrenda et incredibilis caedes Maximiani episcopi catholici Ecclesiae Bagaiensis effecit ut nostra legatio jam quid ageret non haberet. Jam enim lex fuerat promulgata, ut tantae immanitatis haeresis Donatistarum, cui crudelius parci videbatur quam ipsa saeviebat, non tantum violenta esse, sed omnino esse non sineretur impune: non tamen supplicio capitali, propter servandam", + "candidate_score": 0.663154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_39_41", + "bdc_text": "His aetate paulo inferiores sunt Ioannes Chrysostomus , Cyrillus et Theodoretus , quorum omnium scripta adhuc extant . Atque hi quidem Graeci omnes fuerunt , apud Latinos autem Hilario coaevi fuerunt Ambrosius , Victorinus Afer , Hieronymus et his aetate non multum est inferior , doctrina vero et pietate nulli secundus d. Augustinus . Quid igitur hic faciemus ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_894", + "psc_text": "horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia nec te ipse patieris; quamvis hoc perinde dicatur, ac si in hac sententia non erraverint. Nam quis est qui se velit cum quolibet errare? Tres igitur restant, Eusebius Emisenus, Theodorus Heracleotes, et quem paulo post commemoras Joannes qui dudum in pontificali gradu Constantinopolitanam rexit ecclesiam. 24. Porro, si quaeras vel recolas quid hinc senserit noster Ambrosius, quid noster itidem Cyprianus; invenies fortasse nec nobis defuisse, quos in eo quod asserimus sequeremur. Quanquam, sicut paulo ante dixi, tantummodo Scripturis canonicis hanc ingenuam debeam servitutem, qua eas solas ita sequar, ut conscriptores earum nihil in eis omnino errasse, nihil fallaciter posuisse non", + "candidate_score": 0.662654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_12_14", + "bdc_text": "Quamobrem , illustrissime princeps , cum huiusmodi homines causam hanc apud vos agant et authoritate summa polleant neque quicquam novi afferant , sed ea repetant , ad quae dudum responsum est , non arbitramur necesse esse , ut nunc eorum calumniis respondeamus , quibus nostram sententiam gravare solent vel etiam ipsorum singulas rationes examinemus , ne forte contentioribus hominibus novam litigandi occasionem demus . Quoniam vero tua cels . illustrissime princeps nostram sententiam et iudicium de hac controversia a nobis postulat , mittimus tuae cels. confessionem nostram desumptam ex prophetica et apostolica scriptura et veterum patrum testimoniis confirmatam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1058", + "psc_text": "volumus sanctum est. Et nunc non erat magnum neque difficile considerare atque cogitare Constantini judicium atque sententiam contra vos vigere, quae vestris majoribus Caecilianum apud Imperatorem toties accusantibus, et non convincentibus, adversus vos promulgata est; eamque necessario sequi caeteros imperatores, maxime catholicos christianos, quoties de vobis aliquid agere vestrae obstinationis necessitas cogit. 15. Facile erat ista cogitare, ut vobis ipsis aliquando diceretis: Si Caecilianus vel innocens fuit, vel nocens convinci non potuit, quid in hoc negotio tam longe lateque diffusa societas christiana peccavit? cur orbi christiano non licuit ignorare quod non potuerunt, qui accusaverant, demonstrare? cur illi quos Christus in agro suo, id est in hoc mundo, seminavit, et inter zizania crescere usque ad messem praecepit (Matth. XIII, 24-30.); cur tot millia fidelium in omnibus gentibus, quorum multitudinem stellis coeli et arenae maris Dominus comparavit, quos in semine Abrahae benedicendos promisit (Gen. XXII, 17, 18) et reddidit, propterea negantur esse", + "candidate_score": 0.661945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2029", + "psc_text": "Et nunc quod ait, confitebor tibi, in eis utique qui confitebuntur, in quibus et loquitur. Confessio autem non tantum peccatorum est, sed et laudis Dei; sicut ipse in Evangelio, Confitebor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25). Ideo sequitur et dicit: Vota mea reddam coram timentibus eum. Edent pauperes, et saturabuntur; et laudabunt Dominum qui requirunt cum. Ipsi sunt parvuli de quibus dixit, et revelasti ea parvulis; timentes eum, et pauperes, id est humiles, qui non alta sapiunt, sed timent timore illo casto, non quo poena formidatur, sed quo gratia conservatur. 61. Vota vero sua sacrificium vult intelligi corporis sui, quod est fidelium Sacramentum. Ideo cum dixisset, Vola mea reddam coram timentibus cum; continuo subjunxit, Edent pauperes, et saturabuntur. Ipsi enim saturabuntur pane qui de coelo descendit, qui ei cohaerentes, et ejus pacem dilectionemque servantes imitantur", + "candidate_score": 0.657306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1094", + "psc_text": "rectos corde (Psal. X, 3). Sed etiam tunc in suis firmissimis eminet. Et si aliqua in his verbis divinis distributio facienda est, fortasse non frustra dictum sit de semine Abrahae, Sicut stellae coeli, et sicut arena, quae est ad oram maris: ut in stellis coeli pauciores, firmiores, clarioresque intelligantur; in arena autem maritimi littoris magna multitudo infirmorum atque carnalium, quae aliquando tranquillitate temporis quieta et libera apparet, aliquando autem tribulationum et tentationum fluctibus operitur atque turbatur. 31. Tale tunc erat tempus de quo scripsit Hilarius , unde putasti insidiandum contra testimonia tot divina, tanquam perierit Ecclesia de orbe terrarum. Potes hoc modo dicere nec tot Ecclesias Galatiae tunc fuisse, quando dicebat Apostolus: O stulti Galatae, quis vos fascinavit, ut cum spiritu coeperitis, nunc carne consummemini (Gal. III, 1)? Sic enim calumniaris docto viro, qui tardicordes et timidos graviter increpabat, quos iterum parturiebat, donec Christus formaretur in eis (Id. IV, 19).", + "candidate_score": 0.655518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_5", + "bdc_text": "Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.654793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.650264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_61", + "bdc_text": "Habet hic cels. tua , illustrissime princeps , brevem nostrae fidei confessionem , de qua nunc nullam disputationem instituimus , si tamen antitrinitarii eam vel scripturarum testimoniis vel patrum auctoritate impugnare voluerint , candide agant , nihil calumniose interpretentur , ut hactenus fecerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080", + "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut", + "candidate_score": 0.649089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_17", + "bdc_text": "Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.647984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_5_7", + "bdc_text": "Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint . Attamen cum homines turbulenti , arrogantes et suo ipsorum iudicio condemnati quiescere non possent , ab ecclesiis exclusi a magistratibus proscripti contulerunt se hinc in Poloniam et Lituaniam et abusi vestra humanitate ac liberalitate ecclesias vestras turbarunt . Atque utinam malum hoc non longius progrediatur et alia quoque dogmata religionis nostrae invadat , imo totam religionem labefactet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_406", + "psc_text": "adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus loquerentur, quod damnati essent apud Carthaginem traditores, tanquam in nebula mendacissimi rumoris, ipsi qui vere tradiderant latitarent. Unde videtis, charissimi, fieri potuisse, quod verisimile non esse quidam vestrum dicebant, ut qui essent de sua traditione confessi, causamque suam impetravissent Deo dimitti oportere, iidem judices damnatoresque tanquam traditorum absentium postea consedissent. Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui", + "candidate_score": 0.647359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_12", + "bdc_text": "Quamobrem , illustrissime princeps , cum huiusmodi homines causam hanc apud vos agant et authoritate summa polleant neque quicquam novi afferant , sed ea repetant , ad quae dudum responsum est , non arbitramur necesse esse , ut nunc eorum calumniis respondeamus , quibus nostram sententiam gravare solent vel etiam ipsorum singulas rationes examinemus , ne forte contentioribus hominibus novam litigandi occasionem demus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.646907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_61", + "bdc_text": "Habet hic cels. tua , illustrissime princeps , brevem nostrae fidei confessionem , de qua nunc nullam disputationem instituimus , si tamen antitrinitarii eam vel scripturarum testimoniis vel patrum auctoritate impugnare voluerint , candide agant , nihil calumniose interpretentur , ut hactenus fecerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4090", + "psc_text": "Noli ergo ulterius jactare quod tu fidem tuam dixeris, et ego meam non dixerim; quia sunt homines qui considerent me potius habuisse fiduciam fidei meae, qui eam scribi voluerim; te autem non habuisse, dum quasi calumniam pertimescis. Paratus ergo eras negare, si tibi objiceretur quod contra fidem meam aliquid dixeris. Vide ergo quid de te ipse sentiri feceris. Quod si objectum non eras negaturus, cur dictum scribi noluisti; praesertim cum magnopere voluisses etiam honoratos viros nostro interesse sermoni? Cur ergo volens calumniam devitare, notariorum stilum timebas, et clarissimorum virorum testimonium non timebas? 3. Si autem sic vis ut etiam ego dicam fidem meam, quomodo te dicis dixisse tuam, ego etiam brevius possum dicere, credere me in Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Si autem proprium aliquid unde dissentis a me, vis audire: credo in Patrem et Filium et Spiritum sanctum, nec Filium dicens Patrem, nec Patrem Filium, nec utriusque Spiritum", + "candidate_score": 0.646043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_5_7", + "bdc_text": "Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint . Attamen cum homines turbulenti , arrogantes et suo ipsorum iudicio condemnati quiescere non possent , ab ecclesiis exclusi a magistratibus proscripti contulerunt se hinc in Poloniam et Lituaniam et abusi vestra humanitate ac liberalitate ecclesias vestras turbarunt . Atque utinam malum hoc non longius progrediatur et alia quoque dogmata religionis nostrae invadat , imo totam religionem labefactet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_407", + "psc_text": "Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui judicas. In quo enim alium judicas, temetipsum condemnas; eadem enim agis, quae judicas. (Rom. II, 1.) Quod illi omnino fecerunt, ut haec verba apostolica integre in eos apteque conveniant. 11. Non ergo tunc Secundus, quando eorum crimina Deo dimisit, paci unitatique consuluit: alioquin magis hoc apud Carthaginem provideret, ne schisma fieret, ubi nullus aderat cui confesso crimen donare cogeretur; sed quod erat facillimum, tota conservatio pacis esset absentes nolle damnare. Itaque injuriam facerent innocentibus, etiamsi eis non convictis, neque confessis, neque omnino praesentibus ignoscere voluissent. Ille quippe accipit veniam, cujus culpa certissima est. Quanto ergo immaniores et caeciores fuerunt, qui", + "candidate_score": 0.645207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_97", + "bdc_text": "Quodsi cels . tua cupit responsionem ad Gregorii Pauli et Cazonovii libellos , non dubitamus multos et pios et doctos viros esse in Polonia , qui si videant tuas aures non minus sibi quam antitrinitariis patere , libenter hoc facturi sint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.645112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_68", + "bdc_text": "ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.644455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_26", + "bdc_text": "Quamvis enim dogmata sint scripturis confirmanda , tamen quia utrinque scripturae proferuntur et quęritur de sensu earum et quomodo loci prima fronte pugnantes conciliandi sint , plus nos movebit Ambrosii , Chrysostomi , Augustini et similium auctoritas quam Blandratae , Gentilis aut ipsius Gribaldi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_794", + "psc_text": "falli potuisse credendum est: si manifesta, illos in eis falli non potuisse, perspicuum est: » tuo tibi sermone respondeo. Omnes veteres tractatores qui nos in Domino praecesserunt, et qui Scripturas sanctas interpretati sunt, aut obscura interpretati sunt, aut manifesta. Si obscura, quomodo tu post eos ausus es disserere, quod illi explanare non potuerunt? si manifesta, superfluum est te voluisse disserere quod illos latere non potuit, maxime in explanatione Psalmorum quos apud Graecos interpretati sunt multis voluminibus, primus Origenes, secundus Eusebius Caesariensis, tertius Theodorus Heracleotes, quartus Asterius Scythopolitanus, quintus Apollinaris Laodicenus, sextus Didymus Alexandrinus. Feruntur et diversorum in paucos psalmos opuscula; sed nunc de integro Psalmorum corpore dicimus. Apud Latinos autem Hilarius Pictaviensis et Eusebius Vercellensis episcopi, Origenem et Eusebium transtulerunt: quorum priorem et noster Ambrosius in quibusdam secutus est. Respondeat mihi prudentia tua, quare tu post tantos et tales interpretes in explanatione Psalmorum diversa senseris? Si enim obscuri sunt Psalmi,", + "candidate_score": 0.643777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_46", + "bdc_text": "Hoc si illi fecerint , forte Hilarium honorarium arbitrum in hac causa non omnino defugiemus , sic tamen ut ille non tanquam Verres aliquis ex suo unius arbitrio pronuntiet , sed ut Aquilius bonus et aequus praetor ius primum divinum consulat et deinde eius peritos interpretes Athanasium , Basilium et reliquos in consilium adhibeat , atque ita demum secundum ius et aequum ex consilii sententia causa cognita sententiam ferat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3156", + "psc_text": "Non ego autem, sed gratia Dei mecum: non quia ipse nihil boni agebat, sed quia nihil ageret, si illa non adjuvaret? Quanquam illa possibilitas liberi arbitrii tam in bonum quam in malum ex aequa lancis perpensione nec huic facilitati locum relinquit, quam saltem videtur esse confessus dicendo, Facilius possunt implere per gratiam, facilius impletur per gratiam bonum, facillime autem sine gratia fit malum: profecto ista possibilitas non aequa lance perpenditur. CAPUT XI. 37. Sed quid plura? Non solum ad istos vitandos cauti esse debemus, verum etiam ad docendos vel monendos, si patiantur, pigrescere non debemus. Plus eis tamen sine dubitatione praestamus, si ut corrigantur oremus, ne cum tantis ingeniis vel pereant, vel alios perdant praesumptione damnabili: quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam; id est, justitiam quae a Deo est ignorantes, et suam volentes constituere, justitiae Dei non sunt subjecti (Rom. X, 2, 3). Quibus utique, quoniam christiani appellantur,", + "candidate_score": 0.643589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_5", + "bdc_text": "Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_406", + "psc_text": "adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus loquerentur, quod damnati essent apud Carthaginem traditores, tanquam in nebula mendacissimi rumoris, ipsi qui vere tradiderant latitarent. Unde videtis, charissimi, fieri potuisse, quod verisimile non esse quidam vestrum dicebant, ut qui essent de sua traditione confessi, causamque suam impetravissent Deo dimitti oportere, iidem judices damnatoresque tanquam traditorum absentium postea consedissent. Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui", + "candidate_score": 0.642819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_62", + "bdc_text": "Id si fecerint , non facile quenquam movebunt , omnis enim , qui in sacris literis et antiquis patribus vel mediocriter est versatus , cum viderit haec illis congruere , ex eorum rationibus quantumvis argutis non ita magno labore se explicabit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.642809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.642029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_5", + "bdc_text": "Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_393", + "psc_text": "mihi ad defensionem testis haec epistola in judicio Dei, qui novit quo animo fecerim, et qui dixit: Beati pacifici, quia ipsi filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9). CAPUT II. 3. Ergo ut meminisse dignamini, cum essemus in vestra civitate, et nonnulla vobiscum de communione christianae unitatis ageremus, prolata sunt a partibus vestris Gesta quaedam, quibus recitatum est quod septuaginta ferme episcopi Caecilianum quondam nostrae communionis episcopum Carthaginensis Ecclesiae cum suis collegis et ordinatoribus damnaverunt. Ubi etiam Felicis Aptungitani causa multo prae caeteris invidiosius et criminosius ventilata est. Quae cum essent cuncta perlecta, respondimus non esse mirandum, si homines qui tunc illud schisma fecerunt, non sine confectione Gestorum, eos in quos fuerant ab aemulis et perditis concitati, absentes causa incognita, temere damnandos esse putaverunt. Nos autem alia habere Gesta ecclesiastica, in quibus Secundus Tigisitanus, qui tunc agebat in Numidia primatum, praesentes et confessos traditores reliquit Deo judicandos, et eos in episcopalibus", + "candidate_score": 0.639932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_46", + "bdc_text": "Hoc si illi fecerint , forte Hilarium honorarium arbitrum in hac causa non omnino defugiemus , sic tamen ut ille non tanquam Verres aliquis ex suo unius arbitrio pronuntiet , sed ut Aquilius bonus et aequus praetor ius primum divinum consulat et deinde eius peritos interpretes Athanasium , Basilium et reliquos in consilium adhibeat , atque ita demum secundum ius et aequum ex consilii sententia causa cognita sententiam ferat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3751", + "psc_text": "potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus, non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125); neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45); nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat; et dabitur ei (Jacobi I, 5). Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA CCXV. Augustinus Valentine ejusque monachis, de eodem argumento, simul transmittens ipsis librum de Gratia et Libero Arbitrio. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui", + "candidate_score": 0.639688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_5", + "bdc_text": "Nam qui controversiam hanc de deo in ecclesiis vestris moverunt , Itali quidam homines , quos nominare non necesse est , in nostris ecclesiis Tiguri et Genevae vixerunt et , cum eadem dogmata spargerent , convicti sunt , sic ut aliqui eorum publice suos errores revocarint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1403", + "psc_text": "colligatos, a vobis divisos, illis sociatos, simul in Africa constitutos, notissimos, amicissimos, conjunctissimos, qui etsi non praesentes eum ordinaverunt, propter eum tamen et absentem Primianum damnaverunt; et inquinasse dicitur surculus Caeciliani orbis terrarum populos christianos numerosissimos, remotissimos, ignotissimos, cujus non dico causam, sed multi nec nomen nosse potuerunt? Non communicant peccatis alienis, qui peccatum Maximiani non solum scierunt, sed et contra Primianum levando erexerunt: et communicant peccatis alienis, qui Caecilianum episcopum factum, aut in longinquis gentibus nescierunt, aut in propinquioribus tantummodo audierunt, aut in ipsa Africa factum simpliciter, et pacifice cognoverunt, aut in ipsa Carthagine contra neminem levaverunt! Nec cum fure concurrebant, qui communicabant ei de quo dicit Nummasius advocatus, loquens pro praesente Restituto episcopo vestro, quod per occultum sacrilegii propemodum furtum, episcopalis nominis invaserit principatum; nec cum adultero portionem suam ponebant, qui communicabant veritatis adultero; nec modico fermento tota eorum massa corrumpebatur, cum ei faverent, cum in ejus parte,", + "candidate_score": 0.637577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_97", + "bdc_text": "Quodsi cels . tua cupit responsionem ad Gregorii Pauli et Cazonovii libellos , non dubitamus multos et pios et doctos viros esse in Polonia , qui si videant tuas aures non minus sibi quam antitrinitariis patere , libenter hoc facturi sint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.637115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_95", + "bdc_text": "Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3577", + "psc_text": "ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores sanctione edita, mandant Aurelio, necnon Augustino per ejusdem tenoris litteras seorsum ipsi inscriptas, ut adversus damnatam haeresim subscriptionem exigant a caeteris episcopis. Imperatores HONORIUS et THEODOSIUS Augusti, AURELIO episcopo, salutem. 1. Dudum quidem fuerat constitutum ut Pelagius atque Celestius infandi dogmatis repertores ab urbe Roma, velut quaedam catholicae veritatis contagia, pellerentur, ne ignorantium mentes saeva persuasione perverterent. In quo secuta est clementia nostra judicium Sanctitatis tuae, quo constat eos ab universis justa sententiae examinatione damnatos. Sed quia obstinati criminis pertinax malum, ut constitutio geminaretur, exegit; recenti quoque sanctione decrevimus ut si quis eos in quacumque provinciarum parte latitare non nesciens,", + "candidate_score": 0.632015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_95", + "bdc_text": "Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_390", + "psc_text": "Dixit quidem apostolus Paulus: Haereticum hominem post unam correptionem devita, sciens quia subversus est ejusmodi, et peccat, et est a semetipso damnatus (Tit. III, 10, 11). Sed qui sententiam suam, quamvis falsam atque perversam, nulla pertinaci animositate defendunt, praesertim quam non audacia praesumptionis suae pepererunt, sed a seductis atque in errorem lapsis parentibus acceperunt, quaerunt autem cauta sollicitudine veritatem, corrigi parati, cum invenerint; nequaquam sunt inter haereticos deputandi. Tales ergo vos nisi esse crederem, nullas fortasse vobis litteras mitterem. Quanquam et ipsum haereticum quamlibet odiosa superbia tumidum et pervivacia malae contentionis insanum, sicut vitandum monemus, ne infirmos et parvulos fallat; ita non abnuimus, quibuscumque modis possumus corrigendum. Unde factum est ut etiam ad nonnullos Donatistarum primarios scriberemus, non communicatorias litteras, quas jam olim, propter suam perversitatem ab unitate catholica quae toto orbe diffusa est, non accipiunt; sed tales privatas, qualibus nobis uti etiam ad Paganos licet, quas illi etsi aliquando", + "candidate_score": 0.628918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_25", + "bdc_text": "Praeterea veteris ecclesiae consensum in hac causa non arbitramur contemnendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2097", + "psc_text": "29): nam etiam hoc ipse Apostolus scripsit. Cum autem dicit, judicium sibi manducat, satis ostendit, quia non alteri judicium manducat, sed sibi. Hoc nos egimus, et ostendimus, et obtinuimus, quia communio malorum non maculat aliquem participatione Sacramentorum, sed consensione factorum. Nam si in factis malis non eis quisque consentiat; portat malus causum suam et personam suam, nec praejudicat alteri quem in consensione mali operis socium non habet criminis. 6. Hoc etiam ipsi voce apertissima coacti sunt confiteri; non tunc quando ista dicebamus, sed postea cum aliud ageretur. Nam cum ventum fuisset ad causam etiam Caeciliani, quam nos ab Ecclesiae causa distinguebamus, ut si forte malus esset inventus, ipsum anathematizaremus, non tamen propter ipsum Ecclesiam Christi relinqueremus, cui per malam suam causam praejudicare non posset: cum ergo etiam ad ipsam Caeciliani causam ventum fuisset, et legi sent illi concilium Carthaginense, ubi recitabant septuaginta plus minus episcoporum sententias contra Caecilianum absentem prolatas;", + "candidate_score": 0.626958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_39", + "bdc_text": "His aetate paulo inferiores sunt Ioannes Chrysostomus , Cyrillus et Theodoretus , quorum omnium scripta adhuc extant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_894", + "psc_text": "horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia nec te ipse patieris; quamvis hoc perinde dicatur, ac si in hac sententia non erraverint. Nam quis est qui se velit cum quolibet errare? Tres igitur restant, Eusebius Emisenus, Theodorus Heracleotes, et quem paulo post commemoras Joannes qui dudum in pontificali gradu Constantinopolitanam rexit ecclesiam. 24. Porro, si quaeras vel recolas quid hinc senserit noster Ambrosius, quid noster itidem Cyprianus; invenies fortasse nec nobis defuisse, quos in eo quod asserimus sequeremur. Quanquam, sicut paulo ante dixi, tantummodo Scripturis canonicis hanc ingenuam debeam servitutem, qua eas solas ita sequar, ut conscriptores earum nihil in eis omnino errasse, nihil fallaciter posuisse non", + "candidate_score": 0.626364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_95", + "bdc_text": "Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.624657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_95", + "bdc_text": "Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3888", + "psc_text": "conditorem, si nemo aliud possit esse quam factus est. Atque ut brevius ac plenius quod opinantur exponam, quidquid in libro hoc ex contradicentium sensu Sanctitas tua sibi opposuit, quidquid etiam in libris contra Julianum ab ipso sub hac quaestione objectum, potentissime debellasti; hoc totum ab istis sanctis intentiosissime conclamatur. Et cum contra eos scripta Beatitudinis tuae validissimis et innumeris testimoniis divinarum Scripturarum instructa proferimus, ac secundum formam disputationum tuarum, aliquid etiam ipsi quo concludantur astruimus; obstinationem suam vetustate defendunt: et ea quae de Epistola apostoli Pauli Romanis scribentis, ad manifestationem divinae gratiae praevenientis electorum merita proferuntur, a nullo unquam ecclesiasticorum ita esse intellecta, ut nunc sentiuntur, affirmant. Cumque ut ipsi ea exponant secundum quorum velint sensa, deposcimus, nihil se profitentur invenisse quod placeat, et de his taceri exigunt, quorum altitudinem nullus attigerit. Eo postremo pervicacia tota descendit, ut fidem nostram aedificationi audientium contrariam esse definiant, ac sic, etiamsi vera sit,", + "candidate_score": 0.610713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_13", + "bdc_text": "Quoniam vero tua cels . illustrissime princeps nostram sententiam et iudicium de hac controversia a nobis postulat , mittimus tuae cels.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_965", + "psc_text": "imperatorum jussionibus, quae contra vos constituuntur, invidiam concitatis, cum hoc totum vos potius antea feceritis? Si nihil debent in his causis imperatores jubere, si ad imperatores christianos haec cura pertinere non debet, quis urgebat majores vestros causam Caeciliani ad Imperatorem per proconsulem mittere, et episcopum contra quem absentem jam sententias quoquo modo dixeratis, iterum apud Imperatorem accusare, quo innocente pronuntiato, ordinatori ejus Felici alias apud eumdem imperatorem calumnias machinari? Et nunc quid aliud quam ipsius majoris Constantini judicium contra vestram partem vivit, quod majores vestri elegerunt, quod assiduis interpellationibus extorserunt, quod episcopali judicio praetulerunt? Si displicent imperialia judicia; qui primitus imperatores ad ea vobis excitanda coegerunt? Sic enim modo contra Catholicam clamatis, in his quae contra vos ab imperatoribus decernuntur, quemadmodum si vellent adversus Danielem clamare, qui liberato illo eisdem leonibus consumendi missi sunt, a quibus eum ipsi primitus consumi voluerunt: scriptum est enim, Nihil interest inter minas regis et", + "candidate_score": 0.602602, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum", + "max_score": 0.754563, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53_55", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_195", + "psc_text": "Unigenitus dicitur, ut ex proprietate paternae naturae, unus et genitus demonstretur. Sed hic qui Unigenitus ex Patre naturaliter dicitur, sicut inseparabilis est unitate naturae, sic inconfusibilis permanet proprietate personae. Ob hoc se tantummodo Dei Filius Unigenitum nominat dicens: Sic enim dilexit Deus mundum, ut Filium suum unigenitum daret, ut omnis qui credit in eum non pereat, sed habeat vitam aeternam (Joan. III, 16) . Et paulo post: Qui credit in eum, non judicabitur; qui autem non credit, jam judicatus est, quia non credit in nomine unigeniti Filii Dei. De solo quippe Filio Joannes protestatur et dicit: Verbum caro factum est, et habitavit in nobis, et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis (Joan. I, 14) . Verbum caro factum, plenum est gratiae susceptionis humanae, quia Christus nihil in se minus hominis habet; idemque Unigenitus a Patre plenus est veritatis paternae substantiae, quia omnem in se", + "candidate_score": 0.754563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54_56", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_195", + "psc_text": "Unigenitus dicitur, ut ex proprietate paternae naturae, unus et genitus demonstretur. Sed hic qui Unigenitus ex Patre naturaliter dicitur, sicut inseparabilis est unitate naturae, sic inconfusibilis permanet proprietate personae. Ob hoc se tantummodo Dei Filius Unigenitum nominat dicens: Sic enim dilexit Deus mundum, ut Filium suum unigenitum daret, ut omnis qui credit in eum non pereat, sed habeat vitam aeternam (Joan. III, 16) . Et paulo post: Qui credit in eum, non judicabitur; qui autem non credit, jam judicatus est, quia non credit in nomine unigeniti Filii Dei. De solo quippe Filio Joannes protestatur et dicit: Verbum caro factum est, et habitavit in nobis, et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis (Joan. I, 14) . Verbum caro factum, plenum est gratiae susceptionis humanae, quia Christus nihil in se minus hominis habet; idemque Unigenitus a Patre plenus est veritatis paternae substantiae, quia omnem in se", + "candidate_score": 0.748561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_195", + "psc_text": "Unigenitus dicitur, ut ex proprietate paternae naturae, unus et genitus demonstretur. Sed hic qui Unigenitus ex Patre naturaliter dicitur, sicut inseparabilis est unitate naturae, sic inconfusibilis permanet proprietate personae. Ob hoc se tantummodo Dei Filius Unigenitum nominat dicens: Sic enim dilexit Deus mundum, ut Filium suum unigenitum daret, ut omnis qui credit in eum non pereat, sed habeat vitam aeternam (Joan. III, 16) . Et paulo post: Qui credit in eum, non judicabitur; qui autem non credit, jam judicatus est, quia non credit in nomine unigeniti Filii Dei. De solo quippe Filio Joannes protestatur et dicit: Verbum caro factum est, et habitavit in nobis, et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis (Joan. I, 14) . Verbum caro factum, plenum est gratiae susceptionis humanae, quia Christus nihil in se minus hominis habet; idemque Unigenitus a Patre plenus est veritatis paternae substantiae, quia omnem in se", + "candidate_score": 0.745846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_229", + "psc_text": "Deus et homo unus est Christus? Et ideo manente in unitate personae naturali hominis et Dei inconfusa et inseparabili veritate, sicut Deus Christus in homine nomen hominis sumpsit, sic idem homo Christus in Deo vocabulum deitatis accepit. CAPUT XV. Christus non coeleste, sed humanum corpus assumpsit. Unus idemque Christus et Filius hominis est et Filius Dei. Nam si non ex conjunctione naturali nomen Dei et hominis unitas personalis habet in Christo, consequenter secundus homo, quem de coelo coelestem praedicat Paulus, nihil habere naturaliter putetur ex Virgine, et secundum coelestem naturam, coelestis carnis dicatur habere substantiam, praesertim quoniam ipse quoque de se Dominus profitetur: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quod si coeleste corpus, et non humanum suscepisse credendus est Christus, quomodo veritate Davidici psalmi vaticinatio fulcietur, ubi scriptum est: Ut inhabitet gloria in terra nostra, veritas de", + "candidate_score": 0.743979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55_57", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_191", + "psc_text": "sentiret, et in divinitate prorsus impassibiliter permaneret, nec alius in carne passus fuerit nisi ille qui in vera carnis passione impassibilis omnino permansit, nec alius semetipsum morti dignatus sit tradere, quam ille qui sic potuit moriendo mortem vincere, ut mortem non posset in morte sentire. Sed haec qualiter in unitate personae, substantiarum in Christo proprietate servata, dicamus, professionis nostrae series subjecta monstrabit. CAPUT III. Recta fides de divinitate Filii Dei. Alia persona Patris, alia Filii in una natura. Christus unigenitus Dei, plenus gratiae et veritatis. Credimus igitur Dei Filium, ante omne prorsus initium, hoc est, sine aliquo suae nativitatis initio, de Patris substantia genitum, Deum de Deo, Dominum de Domino; non ex nihilo, quia de Patre; non nuncupativum, quia nomen habet ex veritate naturae; non ex alia natura, quia non aliquid fuit coaeternum Deo, unde origo Filio praestaretur. Nec posteriorem Filium eo qui genuit, nec minorem, sed 113 (sicut etiam", + "candidate_score": 0.743244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_189", + "psc_text": ". Pereunt in verbo crucis non solum qui putant Dei Filium quae humana sunt in carne pati non potuisse, verum etiam qui credunt divinitatem Filii Dei dolores vel passionem substantialiter in cruce sensisse. Quomodo autem verbum crucis virtus est Dei, si in cruce divina substantia potuit infirmari? vel qualiter nos ad immutabilitatis atque incorruptionis gratiam perducturus ( al. reducturus) est Christus, si ipse secundum divinam naturam probatur in deterius commutatus, cum divinae naturae sit proprium, nec defectum capere, nec profectum? CAPUT II. Caute de Christo tractandum propter duas naturas in una persona. Igitur quid in Christo semper impassibile, quidve ante mortem carnis passibile fuerit, tractaturi, primitus libello huic inserenda duximus, quae de uno Christo Deo homineque credimus et tenemus: ne quis, cum in uno Christo coeperimus ea quae ad proprietatem divinae humanaeque naturae pertinent, demonstrare, aut duos Christos nos existimet credere, secundum utramque naturam, aut quartam a nobis inseri putet", + "candidate_score": 0.74245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55_57", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_190", + "psc_text": "mortem carnis passibile fuerit, tractaturi, primitus libello huic inserenda duximus, quae de uno Christo Deo homineque credimus et tenemus: ne quis, cum in uno Christo coeperimus ea quae ad proprietatem divinae humanaeque naturae pertinent, demonstrare, aut duos Christos nos existimet credere, secundum utramque naturam, aut quartam a nobis inseri putet Trinitati personam. Nos enim fidem retinentes evangelicae veritatis, sic in Mediatore Dei et hominum homine Christo Jesu propria uniuscujusque naturae cognoscimus, ut unitatem personae nullatenus dividamus, scientes quod sic utriusque in Christo substantiae manserit unita proprietas, ut in carne patiens impassibilis Deus, et veram passionem (quia voluit) in vera carne sentiret, et in divinitate prorsus impassibiliter permaneret, nec alius in carne passus fuerit nisi ille qui in vera carnis passione impassibilis omnino permansit, nec alius semetipsum morti dignatus sit tradere, quam ille qui sic potuit moriendo mortem vincere, ut mortem non posset in morte sentire. Sed haec qualiter in unitate", + "candidate_score": 0.741341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54_56", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_191", + "psc_text": "sentiret, et in divinitate prorsus impassibiliter permaneret, nec alius in carne passus fuerit nisi ille qui in vera carnis passione impassibilis omnino permansit, nec alius semetipsum morti dignatus sit tradere, quam ille qui sic potuit moriendo mortem vincere, ut mortem non posset in morte sentire. Sed haec qualiter in unitate personae, substantiarum in Christo proprietate servata, dicamus, professionis nostrae series subjecta monstrabit. CAPUT III. Recta fides de divinitate Filii Dei. Alia persona Patris, alia Filii in una natura. Christus unigenitus Dei, plenus gratiae et veritatis. Credimus igitur Dei Filium, ante omne prorsus initium, hoc est, sine aliquo suae nativitatis initio, de Patris substantia genitum, Deum de Deo, Dominum de Domino; non ex nihilo, quia de Patre; non nuncupativum, quia nomen habet ex veritate naturae; non ex alia natura, quia non aliquid fuit coaeternum Deo, unde origo Filio praestaretur. Nec posteriorem Filium eo qui genuit, nec minorem, sed 113 (sicut etiam", + "candidate_score": 0.733552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87_89", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_214", + "psc_text": "incomprehensibilis in cruce, inviolabilis in vulnere, impassibilis in passione, immortalis praedicatur in morte. CAPUT IX. Christo passo, non est Deus compassus. 118 Haec dum quidam minus attendunt, divinitatem Christi non dubitant subjicere passioni, et audientes Christum in carne passum, putant Deum carni fuisse compassum, minus attendentes divinam illam atque immutabilem Filii Dei substantiam, et in carne passibili passionem suscepisse, et cum carne passionem sentire non potuisse. Quod utique beatus Petrus in veritate divinae inspirationis confirmat, et dicit: Christo igitur in carne passo, et vos eadem scientia armamini (I Petr. IV, 1) . Qui, si sciret Christi divinitatem fuisse passibilem, suffecisset ut diceret: Christo igitur passo, nec addidisset, in carne. Sed quoniam noverat, in uno eodemque Christo, et passibilem ante mortem fuisse humanam naturam, et impassibilem semper divinam manere substantiam, propterea Christum passum fatetur in carne, cujus divinitatem noverat prorsus impassibilem permanere. CAPUT X. Divinitas Christi, etsi passibilem carnem suscepit, impassibilis", + "candidate_score": 0.726665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87_89", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_220", + "psc_text": "dicamus, hoc sine dubio pium est ut, sicut immutabilem Patrem, sic immutabilem Filium praedicemus; et si immutabilis est divinitas Filii, nihil ei utique accessit aut decessit in tempore, quoniam nihil mutabilitatis recipit, quod immutabile naturali veritate subsistit. Restat igitur ut divinitatem Christi, quam immutabilem sancta Scriptura commendat, sic passam fateamur in carne, ut eam tamen credamus compassam non fuisse cum carne. Ideo enim Deus in carne passus est, quia passibilem carnem Deus accepit; ideo autem carni compassus non est, quia in carne patiens, impassibilis natura divina permansit. Communem passionem divinitatis et carnis unitas personae fecit in Christo, non divinae humanaeque naturae confusio. CAPUT XII. Propter unitatem personae Dominus gloriae dicitur crucifixus et auctor vitae interemptus. Per hanc unitatem personae Dominus gloriae asseritur crucifixus, dicente beato Paulo: Si enim cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II, 8) . Propter hanc unitatem personae auctor vitae dicitur interemptus, sicut in Actibus apostolorum", + "candidate_score": 0.726408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87_89", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_189", + "psc_text": ". Pereunt in verbo crucis non solum qui putant Dei Filium quae humana sunt in carne pati non potuisse, verum etiam qui credunt divinitatem Filii Dei dolores vel passionem substantialiter in cruce sensisse. Quomodo autem verbum crucis virtus est Dei, si in cruce divina substantia potuit infirmari? vel qualiter nos ad immutabilitatis atque incorruptionis gratiam perducturus ( al. reducturus) est Christus, si ipse secundum divinam naturam probatur in deterius commutatus, cum divinae naturae sit proprium, nec defectum capere, nec profectum? CAPUT II. Caute de Christo tractandum propter duas naturas in una persona. Igitur quid in Christo semper impassibile, quidve ante mortem carnis passibile fuerit, tractaturi, primitus libello huic inserenda duximus, quae de uno Christo Deo homineque credimus et tenemus: ne quis, cum in uno Christo coeperimus ea quae ad proprietatem divinae humanaeque naturae pertinent, demonstrare, aut duos Christos nos existimet credere, secundum utramque naturam, aut quartam a nobis inseri putet", + "candidate_score": 0.725772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_307", + "psc_text": "hoc capitulo, quem semen Abrahae memorat, eumdem Filium Dei beatus Petrus appellat: non enim dividitur Christus. Qui tamen, ut non secundum id quod est ex Deo Patre, sed secundum id quod est ex semine Abrahae, cognoscatur a mortuis surrexisse, pro unitate personae in qua Deus et homo unus est Christus, non incongrue Dei Filius dicitur suscitatus. Cujus ut secundum divinitatem una probaretur natura cum Patre, unus simul fuit effectus in opere. Sicut enim carnem suam in Virginis utero, faciente Patre, etiam ipse fecit (quia secundum humanam naturam de Christo scriptum est: Et Dominum eum, et Christum Deus fecit; hunc Jesum quem vos crucifixistis [Act. II, 36]; scriptum est etiam: Quia sapientia aedificavit sibi domum [Prov. IX, 1] ), sic etiam cum traderetur a Patre, ipse quoque se cognoscitur tradidisse; scriptum est enim: Quia Deus Filio proprio non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit illum (Rom. VIII, 32) ; et de", + "candidate_score": 0.721379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_190", + "psc_text": "mortem carnis passibile fuerit, tractaturi, primitus libello huic inserenda duximus, quae de uno Christo Deo homineque credimus et tenemus: ne quis, cum in uno Christo coeperimus ea quae ad proprietatem divinae humanaeque naturae pertinent, demonstrare, aut duos Christos nos existimet credere, secundum utramque naturam, aut quartam a nobis inseri putet Trinitati personam. Nos enim fidem retinentes evangelicae veritatis, sic in Mediatore Dei et hominum homine Christo Jesu propria uniuscujusque naturae cognoscimus, ut unitatem personae nullatenus dividamus, scientes quod sic utriusque in Christo substantiae manserit unita proprietas, ut in carne patiens impassibilis Deus, et veram passionem (quia voluit) in vera carne sentiret, et in divinitate prorsus impassibiliter permaneret, nec alius in carne passus fuerit nisi ille qui in vera carnis passione impassibilis omnino permansit, nec alius semetipsum morti dignatus sit tradere, quam ille qui sic potuit moriendo mortem vincere, ut mortem non posset in morte sentire. Sed haec qualiter in unitate", + "candidate_score": 0.718575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_245", + "psc_text": "potest ostendi commortua: aliud est enim in carne passum Deum dicere, aliud carni praedicare compassum; aliud in anima contristatum, et aliud cum anima tristatum ( al. contristatum). Passus est Deus in homine, quia una est Dei hominisque persona; non est compassus Deus homini, quia in uno Christo non est confusa Dei hominisque substantia. Quod evidentibus Scripturarum potest testimoniis comprobari, ut cognoscatur ita tristitiam passionemque toto deputandam Christo, ut, officiorum naturalium veritate monstrata, non sit aliqua Dei hominisque confusio. Matthaeus narrat Dominum propinquante tempore passionis, dixisse 125 discipulis: Sedete hic, donec vadam illuc, et orem; et assumpto Petro et duobus filiis Zebedaei, coepit contristari et moestus esse (Matth. XXVI, 36) . Marcus vero sic posuisse cognoscitur: Et veniunt in praedium, cui nomen Gethsemani, et ait discipulis suis: Sedete hic, donec orem: et assumpsit Petrum, et Jacobum, et Joannem secum, et coepit pavere et taedere (Marc. XIV, 32) . CAPUT XIX. In", + "candidate_score": 0.716391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_189", + "psc_text": ". Pereunt in verbo crucis non solum qui putant Dei Filium quae humana sunt in carne pati non potuisse, verum etiam qui credunt divinitatem Filii Dei dolores vel passionem substantialiter in cruce sensisse. Quomodo autem verbum crucis virtus est Dei, si in cruce divina substantia potuit infirmari? vel qualiter nos ad immutabilitatis atque incorruptionis gratiam perducturus ( al. reducturus) est Christus, si ipse secundum divinam naturam probatur in deterius commutatus, cum divinae naturae sit proprium, nec defectum capere, nec profectum? CAPUT II. Caute de Christo tractandum propter duas naturas in una persona. Igitur quid in Christo semper impassibile, quidve ante mortem carnis passibile fuerit, tractaturi, primitus libello huic inserenda duximus, quae de uno Christo Deo homineque credimus et tenemus: ne quis, cum in uno Christo coeperimus ea quae ad proprietatem divinae humanaeque naturae pertinent, demonstrare, aut duos Christos nos existimet credere, secundum utramque naturam, aut quartam a nobis inseri putet", + "candidate_score": 0.715126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_195", + "psc_text": "Unigenitus dicitur, ut ex proprietate paternae naturae, unus et genitus demonstretur. Sed hic qui Unigenitus ex Patre naturaliter dicitur, sicut inseparabilis est unitate naturae, sic inconfusibilis permanet proprietate personae. Ob hoc se tantummodo Dei Filius Unigenitum nominat dicens: Sic enim dilexit Deus mundum, ut Filium suum unigenitum daret, ut omnis qui credit in eum non pereat, sed habeat vitam aeternam (Joan. III, 16) . Et paulo post: Qui credit in eum, non judicabitur; qui autem non credit, jam judicatus est, quia non credit in nomine unigeniti Filii Dei. De solo quippe Filio Joannes protestatur et dicit: Verbum caro factum est, et habitavit in nobis, et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis (Joan. I, 14) . Verbum caro factum, plenum est gratiae susceptionis humanae, quia Christus nihil in se minus hominis habet; idemque Unigenitus a Patre plenus est veritatis paternae substantiae, quia omnem in se", + "candidate_score": 0.71139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87_89", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_215", + "psc_text": "ut diceret: Christo igitur passo, nec addidisset, in carne. Sed quoniam noverat, in uno eodemque Christo, et passibilem ante mortem fuisse humanam naturam, et impassibilem semper divinam manere substantiam, propterea Christum passum fatetur in carne, cujus divinitatem noverat prorsus impassibilem permanere. CAPUT X. Divinitas Christi, etsi passibilem carnem suscepit, impassibilis tamen permansit, quia est immutabilis. Sed forsitan dicetur Christum ideo in carne passum praedicari, quia divinitas, quae ante carnem pati non potuit, passibilem suscipiens carnem, passionem quoque cum carne persensit, quia pro susceptione passibilis carnis, ipsa impassibilis in passione permanere non potuit. Quod si ita est, primum mutabilis asseritur divinitas Christi, et Apostolo contradicitur, qui Filium Dei Jesum Christum immutabilem praedicans, evidenter Corinthiis dicit: Dei enim Filius Jesus Christus, qui in vobis per nos praedicatus est, per me, et Sylvanum et Timotheum, non fuit Est et Non, sed Est in illo fuit (II Cor. I, 19) . Quod ut ipsum", + "candidate_score": 0.710053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_229", + "psc_text": "Deus et homo unus est Christus? Et ideo manente in unitate personae naturali hominis et Dei inconfusa et inseparabili veritate, sicut Deus Christus in homine nomen hominis sumpsit, sic idem homo Christus in Deo vocabulum deitatis accepit. CAPUT XV. Christus non coeleste, sed humanum corpus assumpsit. Unus idemque Christus et Filius hominis est et Filius Dei. Nam si non ex conjunctione naturali nomen Dei et hominis unitas personalis habet in Christo, consequenter secundus homo, quem de coelo coelestem praedicat Paulus, nihil habere naturaliter putetur ex Virgine, et secundum coelestem naturam, coelestis carnis dicatur habere substantiam, praesertim quoniam ipse quoque de se Dominus profitetur: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quod si coeleste corpus, et non humanum suscepisse credendus est Christus, quomodo veritate Davidici psalmi vaticinatio fulcietur, ubi scriptum est: Ut inhabitet gloria in terra nostra, veritas de", + "candidate_score": 0.709171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86_88", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_189", + "psc_text": ". Pereunt in verbo crucis non solum qui putant Dei Filium quae humana sunt in carne pati non potuisse, verum etiam qui credunt divinitatem Filii Dei dolores vel passionem substantialiter in cruce sensisse. Quomodo autem verbum crucis virtus est Dei, si in cruce divina substantia potuit infirmari? vel qualiter nos ad immutabilitatis atque incorruptionis gratiam perducturus ( al. reducturus) est Christus, si ipse secundum divinam naturam probatur in deterius commutatus, cum divinae naturae sit proprium, nec defectum capere, nec profectum? CAPUT II. Caute de Christo tractandum propter duas naturas in una persona. Igitur quid in Christo semper impassibile, quidve ante mortem carnis passibile fuerit, tractaturi, primitus libello huic inserenda duximus, quae de uno Christo Deo homineque credimus et tenemus: ne quis, cum in uno Christo coeperimus ea quae ad proprietatem divinae humanaeque naturae pertinent, demonstrare, aut duos Christos nos existimet credere, secundum utramque naturam, aut quartam a nobis inseri putet", + "candidate_score": 0.706123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_220", + "psc_text": "dicamus, hoc sine dubio pium est ut, sicut immutabilem Patrem, sic immutabilem Filium praedicemus; et si immutabilis est divinitas Filii, nihil ei utique accessit aut decessit in tempore, quoniam nihil mutabilitatis recipit, quod immutabile naturali veritate subsistit. Restat igitur ut divinitatem Christi, quam immutabilem sancta Scriptura commendat, sic passam fateamur in carne, ut eam tamen credamus compassam non fuisse cum carne. Ideo enim Deus in carne passus est, quia passibilem carnem Deus accepit; ideo autem carni compassus non est, quia in carne patiens, impassibilis natura divina permansit. Communem passionem divinitatis et carnis unitas personae fecit in Christo, non divinae humanaeque naturae confusio. CAPUT XII. Propter unitatem personae Dominus gloriae dicitur crucifixus et auctor vitae interemptus. Per hanc unitatem personae Dominus gloriae asseritur crucifixus, dicente beato Paulo: Si enim cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II, 8) . Propter hanc unitatem personae auctor vitae dicitur interemptus, sicut in Actibus apostolorum", + "candidate_score": 0.705911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_244", + "psc_text": "susceptam animam Deus tristis fuit; sed qui in anima tristitiam sensit, cum anima tristitiam sentire non potuit. In sua Deus anima suam voluit esse tristitiam, et in sua carne suam Deus esse voluit passionem, quia totus in toto homine permanens inseparabilis Deus, nec animae tristanti defuit, nec carnem suam in passione deseruit; sed in Christo tristi et passo, licet a deitate separari non posset patiens et tristis humanitas, in toto tamen homine tristi non est divinitas contristata ( al. tristata), et in homine toto patiente non est divina natura compassa; sicut moriente carne, non solum deitas, sed nec anima Christi potest ostendi commortua: aliud est enim in carne passum Deum dicere, aliud carni praedicare compassum; aliud in anima contristatum, et aliud cum anima tristatum ( al. contristatum). Passus est Deus in homine, quia una est Dei hominisque persona; non est compassus Deus homini, quia in uno Christo non est confusa", + "candidate_score": 0.704451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_214", + "psc_text": "incomprehensibilis in cruce, inviolabilis in vulnere, impassibilis in passione, immortalis praedicatur in morte. CAPUT IX. Christo passo, non est Deus compassus. 118 Haec dum quidam minus attendunt, divinitatem Christi non dubitant subjicere passioni, et audientes Christum in carne passum, putant Deum carni fuisse compassum, minus attendentes divinam illam atque immutabilem Filii Dei substantiam, et in carne passibili passionem suscepisse, et cum carne passionem sentire non potuisse. Quod utique beatus Petrus in veritate divinae inspirationis confirmat, et dicit: Christo igitur in carne passo, et vos eadem scientia armamini (I Petr. IV, 1) . Qui, si sciret Christi divinitatem fuisse passibilem, suffecisset ut diceret: Christo igitur passo, nec addidisset, in carne. Sed quoniam noverat, in uno eodemque Christo, et passibilem ante mortem fuisse humanam naturam, et impassibilem semper divinam manere substantiam, propterea Christum passum fatetur in carne, cujus divinitatem noverat prorsus impassibilem permanere. CAPUT X. Divinitas Christi, etsi passibilem carnem suscepit, impassibilis", + "candidate_score": 0.70397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_189", + "psc_text": ". Pereunt in verbo crucis non solum qui putant Dei Filium quae humana sunt in carne pati non potuisse, verum etiam qui credunt divinitatem Filii Dei dolores vel passionem substantialiter in cruce sensisse. Quomodo autem verbum crucis virtus est Dei, si in cruce divina substantia potuit infirmari? vel qualiter nos ad immutabilitatis atque incorruptionis gratiam perducturus ( al. reducturus) est Christus, si ipse secundum divinam naturam probatur in deterius commutatus, cum divinae naturae sit proprium, nec defectum capere, nec profectum? CAPUT II. Caute de Christo tractandum propter duas naturas in una persona. Igitur quid in Christo semper impassibile, quidve ante mortem carnis passibile fuerit, tractaturi, primitus libello huic inserenda duximus, quae de uno Christo Deo homineque credimus et tenemus: ne quis, cum in uno Christo coeperimus ea quae ad proprietatem divinae humanaeque naturae pertinent, demonstrare, aut duos Christos nos existimet credere, secundum utramque naturam, aut quartam a nobis inseri putet", + "candidate_score": 0.702945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_215", + "psc_text": "ut diceret: Christo igitur passo, nec addidisset, in carne. Sed quoniam noverat, in uno eodemque Christo, et passibilem ante mortem fuisse humanam naturam, et impassibilem semper divinam manere substantiam, propterea Christum passum fatetur in carne, cujus divinitatem noverat prorsus impassibilem permanere. CAPUT X. Divinitas Christi, etsi passibilem carnem suscepit, impassibilis tamen permansit, quia est immutabilis. Sed forsitan dicetur Christum ideo in carne passum praedicari, quia divinitas, quae ante carnem pati non potuit, passibilem suscipiens carnem, passionem quoque cum carne persensit, quia pro susceptione passibilis carnis, ipsa impassibilis in passione permanere non potuit. Quod si ita est, primum mutabilis asseritur divinitas Christi, et Apostolo contradicitur, qui Filium Dei Jesum Christum immutabilem praedicans, evidenter Corinthiis dicit: Dei enim Filius Jesus Christus, qui in vobis per nos praedicatus est, per me, et Sylvanum et Timotheum, non fuit Est et Non, sed Est in illo fuit (II Cor. I, 19) . Quod ut ipsum", + "candidate_score": 0.700779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_190", + "psc_text": "mortem carnis passibile fuerit, tractaturi, primitus libello huic inserenda duximus, quae de uno Christo Deo homineque credimus et tenemus: ne quis, cum in uno Christo coeperimus ea quae ad proprietatem divinae humanaeque naturae pertinent, demonstrare, aut duos Christos nos existimet credere, secundum utramque naturam, aut quartam a nobis inseri putet Trinitati personam. Nos enim fidem retinentes evangelicae veritatis, sic in Mediatore Dei et hominum homine Christo Jesu propria uniuscujusque naturae cognoscimus, ut unitatem personae nullatenus dividamus, scientes quod sic utriusque in Christo substantiae manserit unita proprietas, ut in carne patiens impassibilis Deus, et veram passionem (quia voluit) in vera carne sentiret, et in divinitate prorsus impassibiliter permaneret, nec alius in carne passus fuerit nisi ille qui in vera carnis passione impassibilis omnino permansit, nec alius semetipsum morti dignatus sit tradere, quam ille qui sic potuit moriendo mortem vincere, ut mortem non posset in morte sentire. Sed haec qualiter in unitate", + "candidate_score": 0.70011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_320", + "psc_text": "Christus in gloria est Dei Patris (Philip. II, 9-11) . Qui etiam illos tormentis est interminabilibus traditurus, qui sancti Spiritus naturam a substantia Patris Filiique discernunt, ut vel omnino eum personaliter esse non putent; vel, tanquam ministrum, meriti prorsus inferioris existiment; ipsi sibi sua professione ( al. confessione) cotrarii, qui se vel in illo qui omnino non est, vel in eo qui Deus non est, credere confitentur. CAPUT XXXV. Tres personae pariter vivificant. Pariter etiam renegerant. Una caritas trium in nobis. Habitant in nobis. Dant gratiam. Templum sumus totius Trinitatis. Repetuntur summatim quae dicta sunt de Spiritu sancto. Deus unus et trinus. Ut enim pauca hujus operis causa subjiciam, dicatur quid minus habet Spiritus sanctus quam habet Pater et Filius, qui et initium creationis nostrae cum Patre ac Filio simul fecit, et effectum redemptionis nostrae cum Patre simul Filioque perfecit? Coelum fecisse dicitur Deus; sed operante Patre, simul et Filius", + "candidate_score": 0.697429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_220", + "psc_text": "dicamus, hoc sine dubio pium est ut, sicut immutabilem Patrem, sic immutabilem Filium praedicemus; et si immutabilis est divinitas Filii, nihil ei utique accessit aut decessit in tempore, quoniam nihil mutabilitatis recipit, quod immutabile naturali veritate subsistit. Restat igitur ut divinitatem Christi, quam immutabilem sancta Scriptura commendat, sic passam fateamur in carne, ut eam tamen credamus compassam non fuisse cum carne. Ideo enim Deus in carne passus est, quia passibilem carnem Deus accepit; ideo autem carni compassus non est, quia in carne patiens, impassibilis natura divina permansit. Communem passionem divinitatis et carnis unitas personae fecit in Christo, non divinae humanaeque naturae confusio. CAPUT XII. Propter unitatem personae Dominus gloriae dicitur crucifixus et auctor vitae interemptus. Per hanc unitatem personae Dominus gloriae asseritur crucifixus, dicente beato Paulo: Si enim cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II, 8) . Propter hanc unitatem personae auctor vitae dicitur interemptus, sicut in Actibus apostolorum", + "candidate_score": 0.690522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_215", + "psc_text": "ut diceret: Christo igitur passo, nec addidisset, in carne. Sed quoniam noverat, in uno eodemque Christo, et passibilem ante mortem fuisse humanam naturam, et impassibilem semper divinam manere substantiam, propterea Christum passum fatetur in carne, cujus divinitatem noverat prorsus impassibilem permanere. CAPUT X. Divinitas Christi, etsi passibilem carnem suscepit, impassibilis tamen permansit, quia est immutabilis. Sed forsitan dicetur Christum ideo in carne passum praedicari, quia divinitas, quae ante carnem pati non potuit, passibilem suscipiens carnem, passionem quoque cum carne persensit, quia pro susceptione passibilis carnis, ipsa impassibilis in passione permanere non potuit. Quod si ita est, primum mutabilis asseritur divinitas Christi, et Apostolo contradicitur, qui Filium Dei Jesum Christum immutabilem praedicans, evidenter Corinthiis dicit: Dei enim Filius Jesus Christus, qui in vobis per nos praedicatus est, per me, et Sylvanum et Timotheum, non fuit Est et Non, sed Est in illo fuit (II Cor. I, 19) . Quod ut ipsum", + "candidate_score": 0.688059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_325", + "psc_text": "Pater, habitat Filius, habitat Spiritus sanctus, quia scriptum est: Inhabitabo in illis, et inambulabo (II Cor. VI, 16) . De Filio quoque dicit Apostolus: In interiore homine habitare Christum, per fidem, in cordibus vestris (Ephes. III, 16, 17) . Spiritum quoque sanctum his verbis in nobis habitare confirmat: Nescitis quia templum Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vobis (I Cor. III, 16) ? Et, ut ostenderet eumdem esse Spiritum Dei qui Spiritus sanctus est, Timotheum sic admonet dicens: Bonum depositum custodi per Spiritum sanctum qui habitat in nobis (II Tim. I, 14) . Dat gratiam Pater, dat gratiam Filius, dat gratiam Spiritus sanctus, sicut praedicator veritatis, Christo in se loquente, testatur: Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . De Spiritu quoque sancto scriptum est in Actibus apostolorum, cum Petrus ad docendum Cornelium ab ipso Spiritu mitteretur: Loquente autem Petro verba", + "candidate_score": 0.685585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_214", + "psc_text": "incomprehensibilis in cruce, inviolabilis in vulnere, impassibilis in passione, immortalis praedicatur in morte. CAPUT IX. Christo passo, non est Deus compassus. 118 Haec dum quidam minus attendunt, divinitatem Christi non dubitant subjicere passioni, et audientes Christum in carne passum, putant Deum carni fuisse compassum, minus attendentes divinam illam atque immutabilem Filii Dei substantiam, et in carne passibili passionem suscepisse, et cum carne passionem sentire non potuisse. Quod utique beatus Petrus in veritate divinae inspirationis confirmat, et dicit: Christo igitur in carne passo, et vos eadem scientia armamini (I Petr. IV, 1) . Qui, si sciret Christi divinitatem fuisse passibilem, suffecisset ut diceret: Christo igitur passo, nec addidisset, in carne. Sed quoniam noverat, in uno eodemque Christo, et passibilem ante mortem fuisse humanam naturam, et impassibilem semper divinam manere substantiam, propterea Christum passum fatetur in carne, cujus divinitatem noverat prorsus impassibilem permanere. CAPUT X. Divinitas Christi, etsi passibilem carnem suscepit, impassibilis", + "candidate_score": 0.684313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_195", + "psc_text": "Unigenitus dicitur, ut ex proprietate paternae naturae, unus et genitus demonstretur. Sed hic qui Unigenitus ex Patre naturaliter dicitur, sicut inseparabilis est unitate naturae, sic inconfusibilis permanet proprietate personae. Ob hoc se tantummodo Dei Filius Unigenitum nominat dicens: Sic enim dilexit Deus mundum, ut Filium suum unigenitum daret, ut omnis qui credit in eum non pereat, sed habeat vitam aeternam (Joan. III, 16) . Et paulo post: Qui credit in eum, non judicabitur; qui autem non credit, jam judicatus est, quia non credit in nomine unigeniti Filii Dei. De solo quippe Filio Joannes protestatur et dicit: Verbum caro factum est, et habitavit in nobis, et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis (Joan. I, 14) . Verbum caro factum, plenum est gratiae susceptionis humanae, quia Christus nihil in se minus hominis habet; idemque Unigenitus a Patre plenus est veritatis paternae substantiae, quia omnem in se", + "candidate_score": 0.683572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93_95", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti . Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_185", + "psc_text": "in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti baptizare consuevit, quoniam omnem Trinitatem ubique pariter adesse confidit. Posset adhuc immensitas divinitatis Filii Dei testimoniis innumerabilibus demonstrari; sed nos maluimus pauca de pluribus ponere, volentes etiam secundum librum celerius terminare; quam maxime prospicientes, ut in his quae vestrae clementiae destinamus, animum regalibus curis feliciter occupatum, non lectionis prolixitas oneret, sed manifestatio veritatis informet. Proinde quae de immensitate divinitatis Filii Dei disputata sunt, isto concludamus termino, ut ea quae de sacramento dicenda sunt dominicae passionis, alio rursus incipiamus exordio. LIBER TERTIUS. DE SACRAMENTO DOMINICAE PASSIONIS. CAPUT PRIMUM. Difficultas tertii libri de Passione Domini. Error Theopaschitarum. Verbum crucis pereuntibus stultitia est. 111 Quanquam secundo libro, superni muneris opitulatione subnixi, divinitatem Filii Dei probaverimus immensam, nec tempore scilicet, nec loco conclusam, ut pote quae omnia replet, omnia continet, omnia sempiternitate praecedit, omnia pariter immensitate concludit; quod idcirco quam maxime curavimus demonstrandum, ut si qui", + "candidate_score": 0.680419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_117", + "psc_text": "sempiterno Deo substantialis ac sempiterna subsistit. Ipse igitur sine matre in divina substantia, quae est ex solo Patre naturaliter genitus; ipse sine Patre, fructus inviolatae Virginis, quam complexus non contigit maritalis; ipse sine genealogia, de quo scriptum est: Generationem ejus quis enarrabit (Isai. LIII, 8) ? ut cum in generatione vera Filii Dei fides nobis cognitionem praestat, sermonem vero sempiternitas superat, in eo quod fidei constantia credulitatis firmamento nutritur ( al. nititur), sermonis vero audacia fideli timore comprimitur, divinae generationis vera naturalisque sempiternitas agnoscatur. Nam quia divina utique naturaliter vera est, quia in Deo vero nihil est falsum; quia vero nec coepta est, nec creata, sicut omnem coeptae creataeque naturae superat cogitationis indaginem, sic omnem supergreditur eloquii facultatem. An forsitan quod de Dei pace apostolicae auctoritatis veritate percepimus, de ejus generatione prorsus accipere dubitamus? cum nobis Paulus beatissimus dicat: Pax Dei, quae exsuperat omnem intellectum, custodiat corda vestra, et intelligentias", + "candidate_score": 0.678257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_321", + "psc_text": "et trinus. Ut enim pauca hujus operis causa subjiciam, dicatur quid minus habet Spiritus sanctus quam habet Pater et Filius, qui et initium creationis nostrae cum Patre ac Filio simul fecit, et effectum redemptionis nostrae cum Patre simul Filioque perfecit? Coelum fecisse dicitur Deus; sed operante Patre, simul et Filius invenitur cooperator, et Spiritus sanctus: Verbo enim Domini coeli firmati sunt, et Spiritu oris ejus omnis virtus eorum (Psal. XXXII, 6) . Quid Patre vel Filio minus habere creditur, a quo virtus omnis coelorum firmata monstratur? Vitam dare nullus potest, nisi qui substantialiter Deus est; sicut autem vivificat Pater, sic vivificat Filius, sic vivificat Spiritus sanctus. Nam sicut Pater suscitat mortuos et vivificat, sic et Filius quos vult vivificat (Joan. V, 21) . Et de Spiritu Apostolus dicit: Littera occidit, Spiritus autem vivificat (II Cor. III, 6) . Idem rursus ait: Si autem Spiritus ejus, qui suscitavit Jesum Christum a", + "candidate_score": 0.6619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_185", + "psc_text": "in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti baptizare consuevit, quoniam omnem Trinitatem ubique pariter adesse confidit. Posset adhuc immensitas divinitatis Filii Dei testimoniis innumerabilibus demonstrari; sed nos maluimus pauca de pluribus ponere, volentes etiam secundum librum celerius terminare; quam maxime prospicientes, ut in his quae vestrae clementiae destinamus, animum regalibus curis feliciter occupatum, non lectionis prolixitas oneret, sed manifestatio veritatis informet. Proinde quae de immensitate divinitatis Filii Dei disputata sunt, isto concludamus termino, ut ea quae de sacramento dicenda sunt dominicae passionis, alio rursus incipiamus exordio. LIBER TERTIUS. DE SACRAMENTO DOMINICAE PASSIONIS. CAPUT PRIMUM. Difficultas tertii libri de Passione Domini. Error Theopaschitarum. Verbum crucis pereuntibus stultitia est. 111 Quanquam secundo libro, superni muneris opitulatione subnixi, divinitatem Filii Dei probaverimus immensam, nec tempore scilicet, nec loco conclusam, ut pote quae omnia replet, omnia continet, omnia sempiternitate praecedit, omnia pariter immensitate concludit; quod idcirco quam maxime curavimus demonstrandum, ut si qui", + "candidate_score": 0.636902, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii", + "max_score": 0.754553, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50_52", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_223", + "psc_text": "Trinitas unus Deus. Arianorum error. In sole tria inseparabilia. In igne quoque tria inseparabilia. Sic autem hujus unicae deitatis praecelsa insignia praedicamus, ut tamen non sicut Judaei, sed sicut Christiani, Trinitatis divinae mysteria pariter fateamur. Sicut enim omnipotens et ineffabilis Pater est, ita omnipotens et incomprehensibilis Filius: ita etiam Spiritus sanctus in Patre et Filio indiscrete connexus, ineffabilis atque immensus est. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus, unus omnipotens Deus, unus in trinitate, unus in potestate, unitas, trinitas, sempiterna majestas, unum potens per omnia, et trinitas in unitate, et unitas in trinitate consistit: sed nec trinitas dividitur, nec unitas separatur. Hac igitur catholica fide armati atque instructi, charissimi, nefandos Arianos haereticos, qui se hoc tempore impie jactitant, et multos Christianos nostros seducendo corrumpunt atque decipiunt, breviter percontemur, quomodo orant Dominum, qui sentiunt contra Dominum. Respondent nobis, dicentes: Oramus Dominum utique in trinitate, sed ut legimus, Patrem majorem, Filium minorem,", + "candidate_score": 0.754553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_223", + "psc_text": "Trinitas unus Deus. Arianorum error. In sole tria inseparabilia. In igne quoque tria inseparabilia. Sic autem hujus unicae deitatis praecelsa insignia praedicamus, ut tamen non sicut Judaei, sed sicut Christiani, Trinitatis divinae mysteria pariter fateamur. Sicut enim omnipotens et ineffabilis Pater est, ita omnipotens et incomprehensibilis Filius: ita etiam Spiritus sanctus in Patre et Filio indiscrete connexus, ineffabilis atque immensus est. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus, unus omnipotens Deus, unus in trinitate, unus in potestate, unitas, trinitas, sempiterna majestas, unum potens per omnia, et trinitas in unitate, et unitas in trinitate consistit: sed nec trinitas dividitur, nec unitas separatur. Hac igitur catholica fide armati atque instructi, charissimi, nefandos Arianos haereticos, qui se hoc tempore impie jactitant, et multos Christianos nostros seducendo corrumpunt atque decipiunt, breviter percontemur, quomodo orant Dominum, qui sentiunt contra Dominum. Respondent nobis, dicentes: Oramus Dominum utique in trinitate, sed ut legimus, Patrem majorem, Filium minorem,", + "candidate_score": 0.74016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52_54", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_223", + "psc_text": "Trinitas unus Deus. Arianorum error. In sole tria inseparabilia. In igne quoque tria inseparabilia. Sic autem hujus unicae deitatis praecelsa insignia praedicamus, ut tamen non sicut Judaei, sed sicut Christiani, Trinitatis divinae mysteria pariter fateamur. Sicut enim omnipotens et ineffabilis Pater est, ita omnipotens et incomprehensibilis Filius: ita etiam Spiritus sanctus in Patre et Filio indiscrete connexus, ineffabilis atque immensus est. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus, unus omnipotens Deus, unus in trinitate, unus in potestate, unitas, trinitas, sempiterna majestas, unum potens per omnia, et trinitas in unitate, et unitas in trinitate consistit: sed nec trinitas dividitur, nec unitas separatur. Hac igitur catholica fide armati atque instructi, charissimi, nefandos Arianos haereticos, qui se hoc tempore impie jactitant, et multos Christianos nostros seducendo corrumpunt atque decipiunt, breviter percontemur, quomodo orant Dominum, qui sentiunt contra Dominum. Respondent nobis, dicentes: Oramus Dominum utique in trinitate, sed ut legimus, Patrem majorem, Filium minorem,", + "candidate_score": 0.738194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_223", + "psc_text": "Trinitas unus Deus. Arianorum error. In sole tria inseparabilia. In igne quoque tria inseparabilia. Sic autem hujus unicae deitatis praecelsa insignia praedicamus, ut tamen non sicut Judaei, sed sicut Christiani, Trinitatis divinae mysteria pariter fateamur. Sicut enim omnipotens et ineffabilis Pater est, ita omnipotens et incomprehensibilis Filius: ita etiam Spiritus sanctus in Patre et Filio indiscrete connexus, ineffabilis atque immensus est. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus, unus omnipotens Deus, unus in trinitate, unus in potestate, unitas, trinitas, sempiterna majestas, unum potens per omnia, et trinitas in unitate, et unitas in trinitate consistit: sed nec trinitas dividitur, nec unitas separatur. Hac igitur catholica fide armati atque instructi, charissimi, nefandos Arianos haereticos, qui se hoc tempore impie jactitant, et multos Christianos nostros seducendo corrumpunt atque decipiunt, breviter percontemur, quomodo orant Dominum, qui sentiunt contra Dominum. Respondent nobis, dicentes: Oramus Dominum utique in trinitate, sed ut legimus, Patrem majorem, Filium minorem,", + "candidate_score": 0.736166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51_53", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_223", + "psc_text": "Trinitas unus Deus. Arianorum error. In sole tria inseparabilia. In igne quoque tria inseparabilia. Sic autem hujus unicae deitatis praecelsa insignia praedicamus, ut tamen non sicut Judaei, sed sicut Christiani, Trinitatis divinae mysteria pariter fateamur. Sicut enim omnipotens et ineffabilis Pater est, ita omnipotens et incomprehensibilis Filius: ita etiam Spiritus sanctus in Patre et Filio indiscrete connexus, ineffabilis atque immensus est. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus, unus omnipotens Deus, unus in trinitate, unus in potestate, unitas, trinitas, sempiterna majestas, unum potens per omnia, et trinitas in unitate, et unitas in trinitate consistit: sed nec trinitas dividitur, nec unitas separatur. Hac igitur catholica fide armati atque instructi, charissimi, nefandos Arianos haereticos, qui se hoc tempore impie jactitant, et multos Christianos nostros seducendo corrumpunt atque decipiunt, breviter percontemur, quomodo orant Dominum, qui sentiunt contra Dominum. Respondent nobis, dicentes: Oramus Dominum utique in trinitate, sed ut legimus, Patrem majorem, Filium minorem,", + "candidate_score": 0.727862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_223", + "psc_text": "Trinitas unus Deus. Arianorum error. In sole tria inseparabilia. In igne quoque tria inseparabilia. Sic autem hujus unicae deitatis praecelsa insignia praedicamus, ut tamen non sicut Judaei, sed sicut Christiani, Trinitatis divinae mysteria pariter fateamur. Sicut enim omnipotens et ineffabilis Pater est, ita omnipotens et incomprehensibilis Filius: ita etiam Spiritus sanctus in Patre et Filio indiscrete connexus, ineffabilis atque immensus est. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus, unus omnipotens Deus, unus in trinitate, unus in potestate, unitas, trinitas, sempiterna majestas, unum potens per omnia, et trinitas in unitate, et unitas in trinitate consistit: sed nec trinitas dividitur, nec unitas separatur. Hac igitur catholica fide armati atque instructi, charissimi, nefandos Arianos haereticos, qui se hoc tempore impie jactitant, et multos Christianos nostros seducendo corrumpunt atque decipiunt, breviter percontemur, quomodo orant Dominum, qui sentiunt contra Dominum. Respondent nobis, dicentes: Oramus Dominum utique in trinitate, sed ut legimus, Patrem majorem, Filium minorem,", + "candidate_score": 0.708723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92_94", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_223", + "psc_text": "Trinitas unus Deus. Arianorum error. In sole tria inseparabilia. In igne quoque tria inseparabilia. Sic autem hujus unicae deitatis praecelsa insignia praedicamus, ut tamen non sicut Judaei, sed sicut Christiani, Trinitatis divinae mysteria pariter fateamur. Sicut enim omnipotens et ineffabilis Pater est, ita omnipotens et incomprehensibilis Filius: ita etiam Spiritus sanctus in Patre et Filio indiscrete connexus, ineffabilis atque immensus est. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus, unus omnipotens Deus, unus in trinitate, unus in potestate, unitas, trinitas, sempiterna majestas, unum potens per omnia, et trinitas in unitate, et unitas in trinitate consistit: sed nec trinitas dividitur, nec unitas separatur. Hac igitur catholica fide armati atque instructi, charissimi, nefandos Arianos haereticos, qui se hoc tempore impie jactitant, et multos Christianos nostros seducendo corrumpunt atque decipiunt, breviter percontemur, quomodo orant Dominum, qui sentiunt contra Dominum. Respondent nobis, dicentes: Oramus Dominum utique in trinitate, sed ut legimus, Patrem majorem, Filium minorem,", + "candidate_score": 0.701608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_223", + "psc_text": "Trinitas unus Deus. Arianorum error. In sole tria inseparabilia. In igne quoque tria inseparabilia. Sic autem hujus unicae deitatis praecelsa insignia praedicamus, ut tamen non sicut Judaei, sed sicut Christiani, Trinitatis divinae mysteria pariter fateamur. Sicut enim omnipotens et ineffabilis Pater est, ita omnipotens et incomprehensibilis Filius: ita etiam Spiritus sanctus in Patre et Filio indiscrete connexus, ineffabilis atque immensus est. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus, unus omnipotens Deus, unus in trinitate, unus in potestate, unitas, trinitas, sempiterna majestas, unum potens per omnia, et trinitas in unitate, et unitas in trinitate consistit: sed nec trinitas dividitur, nec unitas separatur. Hac igitur catholica fide armati atque instructi, charissimi, nefandos Arianos haereticos, qui se hoc tempore impie jactitant, et multos Christianos nostros seducendo corrumpunt atque decipiunt, breviter percontemur, quomodo orant Dominum, qui sentiunt contra Dominum. Respondent nobis, dicentes: Oramus Dominum utique in trinitate, sed ut legimus, Patrem majorem, Filium minorem,", + "candidate_score": 0.690199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_91_93", + "bdc_text": "Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s . deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_223", + "psc_text": "Trinitas unus Deus. Arianorum error. In sole tria inseparabilia. In igne quoque tria inseparabilia. Sic autem hujus unicae deitatis praecelsa insignia praedicamus, ut tamen non sicut Judaei, sed sicut Christiani, Trinitatis divinae mysteria pariter fateamur. Sicut enim omnipotens et ineffabilis Pater est, ita omnipotens et incomprehensibilis Filius: ita etiam Spiritus sanctus in Patre et Filio indiscrete connexus, ineffabilis atque immensus est. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus, unus omnipotens Deus, unus in trinitate, unus in potestate, unitas, trinitas, sempiterna majestas, unum potens per omnia, et trinitas in unitate, et unitas in trinitate consistit: sed nec trinitas dividitur, nec unitas separatur. Hac igitur catholica fide armati atque instructi, charissimi, nefandos Arianos haereticos, qui se hoc tempore impie jactitant, et multos Christianos nostros seducendo corrumpunt atque decipiunt, breviter percontemur, quomodo orant Dominum, qui sentiunt contra Dominum. Respondent nobis, dicentes: Oramus Dominum utique in trinitate, sed ut legimus, Patrem majorem, Filium minorem,", + "candidate_score": 0.680574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93_95", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti . Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_223", + "psc_text": "Trinitas unus Deus. Arianorum error. In sole tria inseparabilia. In igne quoque tria inseparabilia. Sic autem hujus unicae deitatis praecelsa insignia praedicamus, ut tamen non sicut Judaei, sed sicut Christiani, Trinitatis divinae mysteria pariter fateamur. Sicut enim omnipotens et ineffabilis Pater est, ita omnipotens et incomprehensibilis Filius: ita etiam Spiritus sanctus in Patre et Filio indiscrete connexus, ineffabilis atque immensus est. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus, unus omnipotens Deus, unus in trinitate, unus in potestate, unitas, trinitas, sempiterna majestas, unum potens per omnia, et trinitas in unitate, et unitas in trinitate consistit: sed nec trinitas dividitur, nec unitas separatur. Hac igitur catholica fide armati atque instructi, charissimi, nefandos Arianos haereticos, qui se hoc tempore impie jactitant, et multos Christianos nostros seducendo corrumpunt atque decipiunt, breviter percontemur, quomodo orant Dominum, qui sentiunt contra Dominum. Respondent nobis, dicentes: Oramus Dominum utique in trinitate, sed ut legimus, Patrem majorem, Filium minorem,", + "candidate_score": 0.676699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_91", + "bdc_text": "Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_224", + "psc_text": "separatur. Hac igitur catholica fide armati atque instructi, charissimi, nefandos Arianos haereticos, qui se hoc tempore impie jactitant, et multos Christianos nostros seducendo corrumpunt atque decipiunt, breviter percontemur, quomodo orant Dominum, qui sentiunt contra Dominum. Respondent nobis, dicentes: Oramus Dominum utique in trinitate, sed ut legimus, Patrem majorem, Filium minorem, Spiritum sanctum inferiorem, quia ipse Christus dicit, Pater major est me (Joan. XIV, 28) . CAPUT III. His respondemus, Sic, inquam, oratis et colitis Deum? Sic plane; sic legimus, sic colimus, sic oramus. Ad hos dicimus: Si ergo ita Deum colitis et oratis, hoc non est Deum magnum unum colere et rogare, sed tres deos facere: et ubi est quod in lege divina legitur, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Deus unus est? Et iterum alibi ait, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Deut. VI, 4, 5, 13) . Si enim aliud est Pater, aliud Filius, aliud Spiritus sanctus;", + "candidate_score": 0.654002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_225", + "psc_text": "et rogare, sed tres deos facere: et ubi est quod in lege divina legitur, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Deus unus est? Et iterum alibi ait, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Deut. VI, 4, 5, 13) . Si enim aliud est Pater, aliud Filius, aliud Spiritus sanctus; jam non est una trinitas, sed divisa potestas. Quomodo autem discrepans potestas stare potest, cum juxta quod in Evangelio legimus, Domus in semetipsa divisa vel regnum, stare non potest (Matth. XII, 25) ? Quomodo autem divinitas a semetipsa discernitur, cum lucis splendor aut solis calor nullatenus separetur? Ecce enim sicut videmus, in sole tria sunt, et separari omnino non possunt. Quae autem tria sunt videamus: cursus, splendor, et calor. Videmus enim solem in coelo currentem, fulgentem, calentem. Divide ergo, si potes, ariane, solem, et tum demum divide Trinitatem. Sed fortassis de sole discernendo difficilis est ratio, quia in coelo est,", + "candidate_score": 0.635947, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.752859, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_23", + "psc_text": "Trinitate excidamus; neque, ut Eutyches, hominem verum non credentes, Filium Dei sine hominis assumptione, id est unius substantiae esse credamus; aut certe ex duabus substantiis unam fieri potuisse substantiam arbitremur. Quia Filius Dei, ut diximus, in unitate personae suae totum hominem assumpsit, id est animam rationalem, et carnem, secundum quod dictum est per Prophetam: Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium, et vocabitur (al. vocabitis) nomen ejus Emmanuel (Isa. VII, 14) , quod est interpretatum, Nobiscum Deus (Matth. I, 23) . Homo igitur et Deus est, qui de Maria natus est; homo et Deus est, qui crevit aetate; homo et Deus est, qui cruci affixus est, qui etiam resurrexit, coelosque ascendit, sedetque ad dexteram Patris. Et quamvis propter unitatem personae Deus homo sit, et homo Deus sit, tamen secundum hominem Deus dicitur crucifixus, Deus dicitur passus, Deus dicitur mortuus. Nam secundum id quod Deus est, impassibilis immortalisque rite creditur.", + "candidate_score": 0.752859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55_57", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_23", + "psc_text": "Trinitate excidamus; neque, ut Eutyches, hominem verum non credentes, Filium Dei sine hominis assumptione, id est unius substantiae esse credamus; aut certe ex duabus substantiis unam fieri potuisse substantiam arbitremur. Quia Filius Dei, ut diximus, in unitate personae suae totum hominem assumpsit, id est animam rationalem, et carnem, secundum quod dictum est per Prophetam: Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium, et vocabitur (al. vocabitis) nomen ejus Emmanuel (Isa. VII, 14) , quod est interpretatum, Nobiscum Deus (Matth. I, 23) . Homo igitur et Deus est, qui de Maria natus est; homo et Deus est, qui crevit aetate; homo et Deus est, qui cruci affixus est, qui etiam resurrexit, coelosque ascendit, sedetque ad dexteram Patris. Et quamvis propter unitatem personae Deus homo sit, et homo Deus sit, tamen secundum hominem Deus dicitur crucifixus, Deus dicitur passus, Deus dicitur mortuus. Nam secundum id quod Deus est, impassibilis immortalisque rite creditur.", + "candidate_score": 0.748505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85_87", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_10", + "psc_text": "sunt; ne aliqua forte diversitas crederetur essentiarum, aut naturarum, aut substantiarum: sed dixerunt tres personas, unam essentiam: uti una essentia declararet Deum unum, tres autem personae sanctam Trinitatem ostenderent. Nec hoc dicimus, quod tantummodo Deus Trinitas sit, et non unaquaeque persona. Nam et Pater solus Deus est, et Filius solus Deus est, et Spiritus sanctus solus Deus est. Solus dico, quia Pater non est Filius et Filius non est Pater, et Spiritus sanctus non est Pater aut Filius. Caeterum Trinitas inseparabilis, incommutabilis, infinita non recipit tres deos, sicut non recipit tres essentias, aut substantias, aut naturas, et idcirco nullatenus dicendus est Filius in id quod aequalis est Patri, aut creatus ex aliquo, aut de nihilo substitutus: quia quod est Pater hoc genuit, Deus Deum, lux lucem, incommutabilis incommuta bilem, infinitus infinitum, aeternus coaeternum. Similiter et de Spiritu sancto credimus quia hoc est quod ille a quo procedit. Videamus igitur deinceps", + "candidate_score": 0.720066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_23", + "psc_text": "Trinitate excidamus; neque, ut Eutyches, hominem verum non credentes, Filium Dei sine hominis assumptione, id est unius substantiae esse credamus; aut certe ex duabus substantiis unam fieri potuisse substantiam arbitremur. Quia Filius Dei, ut diximus, in unitate personae suae totum hominem assumpsit, id est animam rationalem, et carnem, secundum quod dictum est per Prophetam: Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium, et vocabitur (al. vocabitis) nomen ejus Emmanuel (Isa. VII, 14) , quod est interpretatum, Nobiscum Deus (Matth. I, 23) . Homo igitur et Deus est, qui de Maria natus est; homo et Deus est, qui crevit aetate; homo et Deus est, qui cruci affixus est, qui etiam resurrexit, coelosque ascendit, sedetque ad dexteram Patris. Et quamvis propter unitatem personae Deus homo sit, et homo Deus sit, tamen secundum hominem Deus dicitur crucifixus, Deus dicitur passus, Deus dicitur mortuus. Nam secundum id quod Deus est, impassibilis immortalisque rite creditur.", + "candidate_score": 0.711091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_69_71", + "bdc_text": "Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat . Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_10", + "psc_text": "sunt; ne aliqua forte diversitas crederetur essentiarum, aut naturarum, aut substantiarum: sed dixerunt tres personas, unam essentiam: uti una essentia declararet Deum unum, tres autem personae sanctam Trinitatem ostenderent. Nec hoc dicimus, quod tantummodo Deus Trinitas sit, et non unaquaeque persona. Nam et Pater solus Deus est, et Filius solus Deus est, et Spiritus sanctus solus Deus est. Solus dico, quia Pater non est Filius et Filius non est Pater, et Spiritus sanctus non est Pater aut Filius. Caeterum Trinitas inseparabilis, incommutabilis, infinita non recipit tres deos, sicut non recipit tres essentias, aut substantias, aut naturas, et idcirco nullatenus dicendus est Filius in id quod aequalis est Patri, aut creatus ex aliquo, aut de nihilo substitutus: quia quod est Pater hoc genuit, Deus Deum, lux lucem, incommutabilis incommuta bilem, infinitus infinitum, aeternus coaeternum. Similiter et de Spiritu sancto credimus quia hoc est quod ille a quo procedit. Videamus igitur deinceps", + "candidate_score": 0.706575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_65_67", + "bdc_text": "tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_8", + "psc_text": "Spiritus sanctus. Pius Pater, pius Filius, pius Spiritus sanctus. Justus Pater, justus Filius, justus et Spiritus sanctus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens et Spiritus sanctus. Et tamen non dicimus nec tres Deos, nec tres bonos, nec tres pios, nec tres justos, nec tres omnipotentes, sed unum Deum, bonum, pium, justum, omnipotentem, Patrem et Filium et Spiritum sanctum: ubi est una natura, essentia, vel substantia. Quodlibet enim de his nominibus in illa sancta summaque Trinitate dixeris, unum idemque significat. Non est diversa Patris et Filii et Spiritus sancti essentia. Quod si esset, nec veraciter Filius a Patre gigneretur, nec Spiritus sanctus a Patre Filioque procederet. Sed quia verus est Filius, id est de essentia Patris genitus, verus est et Spiritus sanctus, a Patre Filioque procedens. Quod si Filius aut Spiritus sanctus alterius generis sunt quam Pater, nec Filius veraciter Patris est, quem extraneum facit differens essentia; similiter nec Spiritus sanctus a", + "candidate_score": 0.703723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_65_67", + "bdc_text": "tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_7", + "psc_text": "tamen non dicimus tres deos, quia scriptum est: 330 Audi, Israel, Dominus Deus tuus unus est (Deut. VI, 4) . Unus est igitur Deus in natura, non in persona: quia alia est persona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti. Pater a nullo est genitus, Filius a Patre est genitus, Spiritus sanctus a Patre Filioque procedens est. Pater non sibi est, sed Filio; Filius non sibi est, sed Patri; Spiritus alicujus est aspirantis: ergo ad Patrem Filiumque refertur. Ista itaque relativa nomina Trinitatem faciunt; essentialia vero nullo modo triplicantur. Deus Pater, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus. Bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus. Pius Pater, pius Filius, pius Spiritus sanctus. Justus Pater, justus Filius, justus et Spiritus sanctus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens et Spiritus sanctus. Et tamen non dicimus nec tres Deos, nec tres bonos, nec tres pios, nec tres justos, nec tres omnipotentes, sed unum Deum, bonum, pium, justum,", + "candidate_score": 0.703415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_84_86", + "bdc_text": "Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_10", + "psc_text": "sunt; ne aliqua forte diversitas crederetur essentiarum, aut naturarum, aut substantiarum: sed dixerunt tres personas, unam essentiam: uti una essentia declararet Deum unum, tres autem personae sanctam Trinitatem ostenderent. Nec hoc dicimus, quod tantummodo Deus Trinitas sit, et non unaquaeque persona. Nam et Pater solus Deus est, et Filius solus Deus est, et Spiritus sanctus solus Deus est. Solus dico, quia Pater non est Filius et Filius non est Pater, et Spiritus sanctus non est Pater aut Filius. Caeterum Trinitas inseparabilis, incommutabilis, infinita non recipit tres deos, sicut non recipit tres essentias, aut substantias, aut naturas, et idcirco nullatenus dicendus est Filius in id quod aequalis est Patri, aut creatus ex aliquo, aut de nihilo substitutus: quia quod est Pater hoc genuit, Deus Deum, lux lucem, incommutabilis incommuta bilem, infinitus infinitum, aeternus coaeternum. Similiter et de Spiritu sancto credimus quia hoc est quod ille a quo procedit. Videamus igitur deinceps", + "candidate_score": 0.70204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_5", + "psc_text": "Ille dicit sanguine Christi se esse redemptum. Ergo solum pro Arianis, aut tantum pro Donatistis effusus est sanguis Christi? Absit. Non sic dicit Veritas. Non sic dicit Deus ad Abraham: In semine, inquit, tuo benedicentur omnes gentes (Genes. XXVI, 4) . Non una gens, sed omnis. Non illa et illa, sed cunctae. Sed neque in diversa fide, sed in una: dicente Apostolo, Una fides (Ephes. IV, 5) . In una scilicet fide salvantur credentes: per unitatem fidei Ecclesia catholica habet cor et animam unam in Deum. Haec fides recta, quae facit diversa corda credentium unum esse, Pauli apostoli ore laudatur. Gratias, inquit, ago Deo, quia fides vestra annuntiatur in universo mundo (Rom. I, 8) . Fides una, quae in totum mundum an nuntiatur, ipsa laudanda ac praedicanda est. CAPUT II. Accipe fidem, in qua jam olim renatus es credens in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Pater Filius non", + "candidate_score": 0.696767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_70_72", + "bdc_text": "Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_10", + "psc_text": "sunt; ne aliqua forte diversitas crederetur essentiarum, aut naturarum, aut substantiarum: sed dixerunt tres personas, unam essentiam: uti una essentia declararet Deum unum, tres autem personae sanctam Trinitatem ostenderent. Nec hoc dicimus, quod tantummodo Deus Trinitas sit, et non unaquaeque persona. Nam et Pater solus Deus est, et Filius solus Deus est, et Spiritus sanctus solus Deus est. Solus dico, quia Pater non est Filius et Filius non est Pater, et Spiritus sanctus non est Pater aut Filius. Caeterum Trinitas inseparabilis, incommutabilis, infinita non recipit tres deos, sicut non recipit tres essentias, aut substantias, aut naturas, et idcirco nullatenus dicendus est Filius in id quod aequalis est Patri, aut creatus ex aliquo, aut de nihilo substitutus: quia quod est Pater hoc genuit, Deus Deum, lux lucem, incommutabilis incommuta bilem, infinitus infinitum, aeternus coaeternum. Similiter et de Spiritu sancto credimus quia hoc est quod ille a quo procedit. Videamus igitur deinceps", + "candidate_score": 0.69502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59_61", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen . Habet hic cels. tua , illustrissime princeps , brevem nostrae fidei confessionem , de qua nunc nullam disputationem instituimus , si tamen antitrinitarii eam vel scripturarum testimoniis vel patrum auctoritate impugnare voluerint , candide agant , nihil calumniose interpretentur , ut hactenus fecerunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_5", + "psc_text": "Ille dicit sanguine Christi se esse redemptum. Ergo solum pro Arianis, aut tantum pro Donatistis effusus est sanguis Christi? Absit. Non sic dicit Veritas. Non sic dicit Deus ad Abraham: In semine, inquit, tuo benedicentur omnes gentes (Genes. XXVI, 4) . Non una gens, sed omnis. Non illa et illa, sed cunctae. Sed neque in diversa fide, sed in una: dicente Apostolo, Una fides (Ephes. IV, 5) . In una scilicet fide salvantur credentes: per unitatem fidei Ecclesia catholica habet cor et animam unam in Deum. Haec fides recta, quae facit diversa corda credentium unum esse, Pauli apostoli ore laudatur. Gratias, inquit, ago Deo, quia fides vestra annuntiatur in universo mundo (Rom. I, 8) . Fides una, quae in totum mundum an nuntiatur, ipsa laudanda ac praedicanda est. CAPUT II. Accipe fidem, in qua jam olim renatus es credens in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Pater Filius non", + "candidate_score": 0.69152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_8", + "psc_text": "Spiritus sanctus. Pius Pater, pius Filius, pius Spiritus sanctus. Justus Pater, justus Filius, justus et Spiritus sanctus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens et Spiritus sanctus. Et tamen non dicimus nec tres Deos, nec tres bonos, nec tres pios, nec tres justos, nec tres omnipotentes, sed unum Deum, bonum, pium, justum, omnipotentem, Patrem et Filium et Spiritum sanctum: ubi est una natura, essentia, vel substantia. Quodlibet enim de his nominibus in illa sancta summaque Trinitate dixeris, unum idemque significat. Non est diversa Patris et Filii et Spiritus sancti essentia. Quod si esset, nec veraciter Filius a Patre gigneretur, nec Spiritus sanctus a Patre Filioque procederet. Sed quia verus est Filius, id est de essentia Patris genitus, verus est et Spiritus sanctus, a Patre Filioque procedens. Quod si Filius aut Spiritus sanctus alterius generis sunt quam Pater, nec Filius veraciter Patris est, quem extraneum facit differens essentia; similiter nec Spiritus sanctus a", + "candidate_score": 0.69107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_64_66", + "bdc_text": "Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s. tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_8", + "psc_text": "Spiritus sanctus. Pius Pater, pius Filius, pius Spiritus sanctus. Justus Pater, justus Filius, justus et Spiritus sanctus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens et Spiritus sanctus. Et tamen non dicimus nec tres Deos, nec tres bonos, nec tres pios, nec tres justos, nec tres omnipotentes, sed unum Deum, bonum, pium, justum, omnipotentem, Patrem et Filium et Spiritum sanctum: ubi est una natura, essentia, vel substantia. Quodlibet enim de his nominibus in illa sancta summaque Trinitate dixeris, unum idemque significat. Non est diversa Patris et Filii et Spiritus sancti essentia. Quod si esset, nec veraciter Filius a Patre gigneretur, nec Spiritus sanctus a Patre Filioque procederet. Sed quia verus est Filius, id est de essentia Patris genitus, verus est et Spiritus sanctus, a Patre Filioque procedens. Quod si Filius aut Spiritus sanctus alterius generis sunt quam Pater, nec Filius veraciter Patris est, quem extraneum facit differens essentia; similiter nec Spiritus sanctus a", + "candidate_score": 0.689959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_10", + "psc_text": "sunt; ne aliqua forte diversitas crederetur essentiarum, aut naturarum, aut substantiarum: sed dixerunt tres personas, unam essentiam: uti una essentia declararet Deum unum, tres autem personae sanctam Trinitatem ostenderent. Nec hoc dicimus, quod tantummodo Deus Trinitas sit, et non unaquaeque persona. Nam et Pater solus Deus est, et Filius solus Deus est, et Spiritus sanctus solus Deus est. Solus dico, quia Pater non est Filius et Filius non est Pater, et Spiritus sanctus non est Pater aut Filius. Caeterum Trinitas inseparabilis, incommutabilis, infinita non recipit tres deos, sicut non recipit tres essentias, aut substantias, aut naturas, et idcirco nullatenus dicendus est Filius in id quod aequalis est Patri, aut creatus ex aliquo, aut de nihilo substitutus: quia quod est Pater hoc genuit, Deus Deum, lux lucem, incommutabilis incommuta bilem, infinitus infinitum, aeternus coaeternum. Similiter et de Spiritu sancto credimus quia hoc est quod ille a quo procedit. Videamus igitur deinceps", + "candidate_score": 0.689151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74_76", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_8", + "psc_text": "Spiritus sanctus. Pius Pater, pius Filius, pius Spiritus sanctus. Justus Pater, justus Filius, justus et Spiritus sanctus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens et Spiritus sanctus. Et tamen non dicimus nec tres Deos, nec tres bonos, nec tres pios, nec tres justos, nec tres omnipotentes, sed unum Deum, bonum, pium, justum, omnipotentem, Patrem et Filium et Spiritum sanctum: ubi est una natura, essentia, vel substantia. Quodlibet enim de his nominibus in illa sancta summaque Trinitate dixeris, unum idemque significat. Non est diversa Patris et Filii et Spiritus sancti essentia. Quod si esset, nec veraciter Filius a Patre gigneretur, nec Spiritus sanctus a Patre Filioque procederet. Sed quia verus est Filius, id est de essentia Patris genitus, verus est et Spiritus sanctus, a Patre Filioque procedens. Quod si Filius aut Spiritus sanctus alterius generis sunt quam Pater, nec Filius veraciter Patris est, quem extraneum facit differens essentia; similiter nec Spiritus sanctus a", + "candidate_score": 0.688151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_24", + "psc_text": "et Deus est, qui cruci affixus est, qui etiam resurrexit, coelosque ascendit, sedetque ad dexteram Patris. Et quamvis propter unitatem personae Deus homo sit, et homo Deus sit, tamen secundum hominem Deus dicitur crucifixus, Deus dicitur passus, Deus dicitur mortuus. Nam secundum id quod Deus est, impassibilis immortalisque rite creditur. CAPUT VI. Ergo manet in Christo utraque natura veritatem servans, ita ut nec humana in divinam translata desinat esse homo, nec divina in humanam transferatur, et desinat esse Deus. Sic igitur ut una genita, creata altera; una intemporalis, altera temporalis; una sine initio, altera cum initio. Et quamvis illa genita et intemporalis ad Patrem et Spiritum sanctum pertineat; temporalis tamen et creata nullo modo: quia revera quidquid naturae est Patri, gignendo dedit Filio; quidquid naturae ex tempore aut extrinsecus accessit Filio, non redundat ad Patrem neque ad Spiritum sanctum. Et cum sit una substantia tota Trinitas, non ad totam Trinitatem", + "candidate_score": 0.687411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74_76", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_10", + "psc_text": "sunt; ne aliqua forte diversitas crederetur essentiarum, aut naturarum, aut substantiarum: sed dixerunt tres personas, unam essentiam: uti una essentia declararet Deum unum, tres autem personae sanctam Trinitatem ostenderent. Nec hoc dicimus, quod tantummodo Deus Trinitas sit, et non unaquaeque persona. Nam et Pater solus Deus est, et Filius solus Deus est, et Spiritus sanctus solus Deus est. Solus dico, quia Pater non est Filius et Filius non est Pater, et Spiritus sanctus non est Pater aut Filius. Caeterum Trinitas inseparabilis, incommutabilis, infinita non recipit tres deos, sicut non recipit tres essentias, aut substantias, aut naturas, et idcirco nullatenus dicendus est Filius in id quod aequalis est Patri, aut creatus ex aliquo, aut de nihilo substitutus: quia quod est Pater hoc genuit, Deus Deum, lux lucem, incommutabilis incommuta bilem, infinitus infinitum, aeternus coaeternum. Similiter et de Spiritu sancto credimus quia hoc est quod ille a quo procedit. Videamus igitur deinceps", + "candidate_score": 0.68733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_78_80", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ? Ad haec Cazanoviusa. R. :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_8", + "psc_text": "Spiritus sanctus. Pius Pater, pius Filius, pius Spiritus sanctus. Justus Pater, justus Filius, justus et Spiritus sanctus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens et Spiritus sanctus. Et tamen non dicimus nec tres Deos, nec tres bonos, nec tres pios, nec tres justos, nec tres omnipotentes, sed unum Deum, bonum, pium, justum, omnipotentem, Patrem et Filium et Spiritum sanctum: ubi est una natura, essentia, vel substantia. Quodlibet enim de his nominibus in illa sancta summaque Trinitate dixeris, unum idemque significat. Non est diversa Patris et Filii et Spiritus sancti essentia. Quod si esset, nec veraciter Filius a Patre gigneretur, nec Spiritus sanctus a Patre Filioque procederet. Sed quia verus est Filius, id est de essentia Patris genitus, verus est et Spiritus sanctus, a Patre Filioque procedens. Quod si Filius aut Spiritus sanctus alterius generis sunt quam Pater, nec Filius veraciter Patris est, quem extraneum facit differens essentia; similiter nec Spiritus sanctus a", + "candidate_score": 0.687239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_8", + "psc_text": "Spiritus sanctus. Pius Pater, pius Filius, pius Spiritus sanctus. Justus Pater, justus Filius, justus et Spiritus sanctus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens et Spiritus sanctus. Et tamen non dicimus nec tres Deos, nec tres bonos, nec tres pios, nec tres justos, nec tres omnipotentes, sed unum Deum, bonum, pium, justum, omnipotentem, Patrem et Filium et Spiritum sanctum: ubi est una natura, essentia, vel substantia. Quodlibet enim de his nominibus in illa sancta summaque Trinitate dixeris, unum idemque significat. Non est diversa Patris et Filii et Spiritus sancti essentia. Quod si esset, nec veraciter Filius a Patre gigneretur, nec Spiritus sanctus a Patre Filioque procederet. Sed quia verus est Filius, id est de essentia Patris genitus, verus est et Spiritus sanctus, a Patre Filioque procedens. Quod si Filius aut Spiritus sanctus alterius generis sunt quam Pater, nec Filius veraciter Patris est, quem extraneum facit differens essentia; similiter nec Spiritus sanctus a", + "candidate_score": 0.685249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_10", + "psc_text": "sunt; ne aliqua forte diversitas crederetur essentiarum, aut naturarum, aut substantiarum: sed dixerunt tres personas, unam essentiam: uti una essentia declararet Deum unum, tres autem personae sanctam Trinitatem ostenderent. Nec hoc dicimus, quod tantummodo Deus Trinitas sit, et non unaquaeque persona. Nam et Pater solus Deus est, et Filius solus Deus est, et Spiritus sanctus solus Deus est. Solus dico, quia Pater non est Filius et Filius non est Pater, et Spiritus sanctus non est Pater aut Filius. Caeterum Trinitas inseparabilis, incommutabilis, infinita non recipit tres deos, sicut non recipit tres essentias, aut substantias, aut naturas, et idcirco nullatenus dicendus est Filius in id quod aequalis est Patri, aut creatus ex aliquo, aut de nihilo substitutus: quia quod est Pater hoc genuit, Deus Deum, lux lucem, incommutabilis incommuta bilem, infinitus infinitum, aeternus coaeternum. Similiter et de Spiritu sancto credimus quia hoc est quod ille a quo procedit. Videamus igitur deinceps", + "candidate_score": 0.678593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_64", + "bdc_text": "Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_8", + "psc_text": "Spiritus sanctus. Pius Pater, pius Filius, pius Spiritus sanctus. Justus Pater, justus Filius, justus et Spiritus sanctus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens et Spiritus sanctus. Et tamen non dicimus nec tres Deos, nec tres bonos, nec tres pios, nec tres justos, nec tres omnipotentes, sed unum Deum, bonum, pium, justum, omnipotentem, Patrem et Filium et Spiritum sanctum: ubi est una natura, essentia, vel substantia. Quodlibet enim de his nominibus in illa sancta summaque Trinitate dixeris, unum idemque significat. Non est diversa Patris et Filii et Spiritus sancti essentia. Quod si esset, nec veraciter Filius a Patre gigneretur, nec Spiritus sanctus a Patre Filioque procederet. Sed quia verus est Filius, id est de essentia Patris genitus, verus est et Spiritus sanctus, a Patre Filioque procedens. Quod si Filius aut Spiritus sanctus alterius generis sunt quam Pater, nec Filius veraciter Patris est, quem extraneum facit differens essentia; similiter nec Spiritus sanctus a", + "candidate_score": 0.658924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_8", + "psc_text": "Spiritus sanctus. Pius Pater, pius Filius, pius Spiritus sanctus. Justus Pater, justus Filius, justus et Spiritus sanctus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens et Spiritus sanctus. Et tamen non dicimus nec tres Deos, nec tres bonos, nec tres pios, nec tres justos, nec tres omnipotentes, sed unum Deum, bonum, pium, justum, omnipotentem, Patrem et Filium et Spiritum sanctum: ubi est una natura, essentia, vel substantia. Quodlibet enim de his nominibus in illa sancta summaque Trinitate dixeris, unum idemque significat. Non est diversa Patris et Filii et Spiritus sancti essentia. Quod si esset, nec veraciter Filius a Patre gigneretur, nec Spiritus sanctus a Patre Filioque procederet. Sed quia verus est Filius, id est de essentia Patris genitus, verus est et Spiritus sanctus, a Patre Filioque procedens. Quod si Filius aut Spiritus sanctus alterius generis sunt quam Pater, nec Filius veraciter Patris est, quem extraneum facit differens essentia; similiter nec Spiritus sanctus a", + "candidate_score": 0.656627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_29", + "psc_text": "Spiritus sanctus unus Deus sit. Non est certe creata natura, non terra, neque aqua, neque aer, neque ignis. Ex his enim elementis animalium compacta sunt corpora. Non est certe spiritus irrationalis, sicut est in pecoribus; neque spiritus rationalis, sicut est in hominibus aut angelis; sed est Deus Trinitas immutabilis, creans omnia per bonitatem suam, creatus a nemine. Quis itaque potest ut dignum est, et ut se habet illa infabricata forma, a quo formata sunt universa, vel mente percipere, quanto magis eloquio proferre, nisi quod ita creditur ac dicitur Trinitas Deus? Haec autem Trinitas increata, creaturae suae indidit Trinitatis qualiacunque vestigia. Sic enim scriptum est, quod omnia in numero, in mensura, et pondere, disposuerit (Sap. XI, 21) . Omne scilicet corpus, sive parvum, sive magnum sit, et numerum habet pro quantitate partium, et mensuram habet, et pondus; nec esse posset numerus sine pondere, aut mensura sine pondere et numero. Ubicunque enim", + "candidate_score": 0.650887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_0", + "psc_text": "De Trinitate 328 CAPUT PRIMUM. Quoniam me, fili carissime Felix, fidei calore succensus saepius percunctaris, quomodo de sancta Trinitate, quae Deus est, credere debeas, vel qualiter possis fidem catholicam atque orthodoxam contra haereticorum errores, praesertim quorum societate frueris, Domino auxiliante defendere, ac per hoc eorum insidias evitare; necessarium tibique commodum duxi tuis petitionibus respondere. Sed utinam tam congrue ac convenienter, quam mihi est velle, ipsa scilicet incommutabilis Trinitas, in cujus manu sunt et nos, et sermones nostri, ad annuntiandum se et sermonem rectum, et fidem sinceram tribuat, quatenus sancto desiderio tuo, studio discendi flagranti ad plenum satisfacere valeam. Illam itaque fidem crede sincerissimae menti tuae nos velle notescere, per quam justificati sunt patriarchae, prophetae, apostoli, martyres coronati, quam hactenus per totum orbem sancta tenet Ecclesia, cujus splendor credentium mentes illustrans aeternae vitae facit esse participes. Quae usque nunc per successionum seriem in cathedra Petri apostoli Romae vel Antiochiae, in cathedra", + "candidate_score": 0.64708, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum", + "max_score": 0.752336, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50_52", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.752336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50_52", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_22", + "psc_text": "respondeo tamen ad ea quae proposuisti. Sic non dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos. Si enim de singulis interrogemur, utrum Deus sit Pater; respondemus, Deus: utrum Deus sit Filius; respondemus, Deus: utrum Deus sit Spiritus sanctus; respondemus, Deus. Cum autem de omnibus interrogati fuerimus, utrum tres sint; referimus nos ad divinam Scripturam dicentem, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Dominus unus est. Et in hac divina praescriptione condiscimus, eamdem ipsam Trinitatem unum esse Deum. Sic et de singulis si quaeratur, utrum Pater omnipotens sit; respondemus, Omnipotens: si Filius; hoc idem respondemus: si Spiritus sanctus; nec ipsum negamus omnipotentem. Nec tamen dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos: sed sicut simul illi tres unus Deus, sic simul illi tres unus omnipotens est, et invisibilis unus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus est. Sine causa ergo putas nos numero coarctari, cum divinitatis potentia etiam rationem numeri excedat. Si enim", + "candidate_score": 0.741775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51_53", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.741714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_22", + "psc_text": "respondeo tamen ad ea quae proposuisti. Sic non dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos. Si enim de singulis interrogemur, utrum Deus sit Pater; respondemus, Deus: utrum Deus sit Filius; respondemus, Deus: utrum Deus sit Spiritus sanctus; respondemus, Deus. Cum autem de omnibus interrogati fuerimus, utrum tres sint; referimus nos ad divinam Scripturam dicentem, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Dominus unus est. Et in hac divina praescriptione condiscimus, eamdem ipsam Trinitatem unum esse Deum. Sic et de singulis si quaeratur, utrum Pater omnipotens sit; respondemus, Omnipotens: si Filius; hoc idem respondemus: si Spiritus sanctus; nec ipsum negamus omnipotentem. Nec tamen dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos: sed sicut simul illi tres unus Deus, sic simul illi tres unus omnipotens est, et invisibilis unus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus est. Sine causa ergo putas nos numero coarctari, cum divinitatis potentia etiam rationem numeri excedat. Si enim", + "candidate_score": 0.740121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52_54", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.738796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_22", + "psc_text": "respondeo tamen ad ea quae proposuisti. Sic non dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos. Si enim de singulis interrogemur, utrum Deus sit Pater; respondemus, Deus: utrum Deus sit Filius; respondemus, Deus: utrum Deus sit Spiritus sanctus; respondemus, Deus. Cum autem de omnibus interrogati fuerimus, utrum tres sint; referimus nos ad divinam Scripturam dicentem, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Dominus unus est. Et in hac divina praescriptione condiscimus, eamdem ipsam Trinitatem unum esse Deum. Sic et de singulis si quaeratur, utrum Pater omnipotens sit; respondemus, Omnipotens: si Filius; hoc idem respondemus: si Spiritus sanctus; nec ipsum negamus omnipotentem. Nec tamen dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos: sed sicut simul illi tres unus Deus, sic simul illi tres unus omnipotens est, et invisibilis unus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus est. Sine causa ergo putas nos numero coarctari, cum divinitatis potentia etiam rationem numeri excedat. Si enim", + "candidate_score": 0.736947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.73568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53_55", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.733294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_22", + "psc_text": "respondeo tamen ad ea quae proposuisti. Sic non dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos. Si enim de singulis interrogemur, utrum Deus sit Pater; respondemus, Deus: utrum Deus sit Filius; respondemus, Deus: utrum Deus sit Spiritus sanctus; respondemus, Deus. Cum autem de omnibus interrogati fuerimus, utrum tres sint; referimus nos ad divinam Scripturam dicentem, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Dominus unus est. Et in hac divina praescriptione condiscimus, eamdem ipsam Trinitatem unum esse Deum. Sic et de singulis si quaeratur, utrum Pater omnipotens sit; respondemus, Omnipotens: si Filius; hoc idem respondemus: si Spiritus sanctus; nec ipsum negamus omnipotentem. Nec tamen dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos: sed sicut simul illi tres unus Deus, sic simul illi tres unus omnipotens est, et invisibilis unus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus est. Sine causa ergo putas nos numero coarctari, cum divinitatis potentia etiam rationem numeri excedat. Si enim", + "candidate_score": 0.728696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77_79", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ?", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.712327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67_69", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus . Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.705806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_109", + "psc_text": "Patrem erat, et Deus erat: et hic erat in principio apud Deum, ut primogenitus omnis creaturae: et omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Id. I, 1-3): quod in Spiritus sancti persona suscipi non potest. Nec enim talia invenies referri ex divinis Scripturis, ut eum aequalem asseras Filio. Siquidem et Filius in principio erat: Pater vero ante principium et sine principio est, ut ingenitus et innatus. Erat autem in principio ut primogenitus omnis creaturae (Coloss. I, 15). Ante omnem creaturam erat, antequam quidquid esset, et apud Deum erat, et Deus erat, et hic erat in principio apud Deum. 18. Quid, si audieris Patrem dicentem, Tecum principium in die virtutis tuae, in splendoribus sanctorum, ex utero ante luciferum genui te (Psal. CIX, 3) ? Ex ventre matris, quod nec Judaei diffidunt, natum profiteris secundum carnem. Et cur ista testimonia in medium non proferantur, quae illam nativitatem demonstrant", + "candidate_score": 0.704776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92_94", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_22", + "psc_text": "respondeo tamen ad ea quae proposuisti. Sic non dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos. Si enim de singulis interrogemur, utrum Deus sit Pater; respondemus, Deus: utrum Deus sit Filius; respondemus, Deus: utrum Deus sit Spiritus sanctus; respondemus, Deus. Cum autem de omnibus interrogati fuerimus, utrum tres sint; referimus nos ad divinam Scripturam dicentem, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Dominus unus est. Et in hac divina praescriptione condiscimus, eamdem ipsam Trinitatem unum esse Deum. Sic et de singulis si quaeratur, utrum Pater omnipotens sit; respondemus, Omnipotens: si Filius; hoc idem respondemus: si Spiritus sanctus; nec ipsum negamus omnipotentem. Nec tamen dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos: sed sicut simul illi tres unus Deus, sic simul illi tres unus omnipotens est, et invisibilis unus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus est. Sine causa ergo putas nos numero coarctari, cum divinitatis potentia etiam rationem numeri excedat. Si enim", + "candidate_score": 0.702189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_20", + "psc_text": ". Quid nobis vultis facere duos deos et duos dominos? Dicitis Dominum Patrem et Deum Patrem, dicitis Dominum Christum et Deum Christum: interrogo, utrum ambo simul unus sit. Respondetis, Duo dii. Superest ut eis et templa et idola faciatis. MAX. respondit: Religionis auctores nunquam in calumniam vertuntur. Interrogasti testimonia, ut ea quae professus sum testimoniis docerem: et ipse pares atque aequales profiteris tres, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Et praeterea cum tres aequales professus sis iterum conversus protulisti quidem testimonium divinarum Scripturarum, non ad aequalitatem pertinens, sed ad singularitatem omnipotentis Dei, quod unus sit omnium auctor. Ergo quia et aetate praecedis, et auctoritate major es, profer, instrue prius testimoniis, quod tres sint aequales, tres omnipotentes, tres innati, tres invisibiles, tres incapabiles: et tunc demum necesse est testimoniis ut acquiescamus. Si quo minus reddere rationem de divinis Scripturis non valueris, necesse me est, ut ad omnia quae in praecedenti dixi:", + "candidate_score": 0.699439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.69835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_20", + "psc_text": ". Quid nobis vultis facere duos deos et duos dominos? Dicitis Dominum Patrem et Deum Patrem, dicitis Dominum Christum et Deum Christum: interrogo, utrum ambo simul unus sit. Respondetis, Duo dii. Superest ut eis et templa et idola faciatis. MAX. respondit: Religionis auctores nunquam in calumniam vertuntur. Interrogasti testimonia, ut ea quae professus sum testimoniis docerem: et ipse pares atque aequales profiteris tres, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Et praeterea cum tres aequales professus sis iterum conversus protulisti quidem testimonium divinarum Scripturarum, non ad aequalitatem pertinens, sed ad singularitatem omnipotentis Dei, quod unus sit omnium auctor. Ergo quia et aetate praecedis, et auctoritate major es, profer, instrue prius testimoniis, quod tres sint aequales, tres omnipotentes, tres innati, tres invisibiles, tres incapabiles: et tunc demum necesse est testimoniis ut acquiescamus. Si quo minus reddere rationem de divinis Scripturis non valueris, necesse me est, ut ad omnia quae in praecedenti dixi:", + "candidate_score": 0.695996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.690539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90_92", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent . Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s . deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_22", + "psc_text": "respondeo tamen ad ea quae proposuisti. Sic non dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos. Si enim de singulis interrogemur, utrum Deus sit Pater; respondemus, Deus: utrum Deus sit Filius; respondemus, Deus: utrum Deus sit Spiritus sanctus; respondemus, Deus. Cum autem de omnibus interrogati fuerimus, utrum tres sint; referimus nos ad divinam Scripturam dicentem, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Dominus unus est. Et in hac divina praescriptione condiscimus, eamdem ipsam Trinitatem unum esse Deum. Sic et de singulis si quaeratur, utrum Pater omnipotens sit; respondemus, Omnipotens: si Filius; hoc idem respondemus: si Spiritus sanctus; nec ipsum negamus omnipotentem. Nec tamen dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos: sed sicut simul illi tres unus Deus, sic simul illi tres unus omnipotens est, et invisibilis unus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus est. Sine causa ergo putas nos numero coarctari, cum divinitatis potentia etiam rationem numeri excedat. Si enim", + "candidate_score": 0.68213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_91_93", + "bdc_text": "Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s . deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_22", + "psc_text": "respondeo tamen ad ea quae proposuisti. Sic non dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos. Si enim de singulis interrogemur, utrum Deus sit Pater; respondemus, Deus: utrum Deus sit Filius; respondemus, Deus: utrum Deus sit Spiritus sanctus; respondemus, Deus. Cum autem de omnibus interrogati fuerimus, utrum tres sint; referimus nos ad divinam Scripturam dicentem, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Dominus unus est. Et in hac divina praescriptione condiscimus, eamdem ipsam Trinitatem unum esse Deum. Sic et de singulis si quaeratur, utrum Pater omnipotens sit; respondemus, Omnipotens: si Filius; hoc idem respondemus: si Spiritus sanctus; nec ipsum negamus omnipotentem. Nec tamen dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos: sed sicut simul illi tres unus Deus, sic simul illi tres unus omnipotens est, et invisibilis unus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus est. Sine causa ergo putas nos numero coarctari, cum divinitatis potentia etiam rationem numeri excedat. Si enim", + "candidate_score": 0.680233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_22", + "psc_text": "respondeo tamen ad ea quae proposuisti. Sic non dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos. Si enim de singulis interrogemur, utrum Deus sit Pater; respondemus, Deus: utrum Deus sit Filius; respondemus, Deus: utrum Deus sit Spiritus sanctus; respondemus, Deus. Cum autem de omnibus interrogati fuerimus, utrum tres sint; referimus nos ad divinam Scripturam dicentem, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Dominus unus est. Et in hac divina praescriptione condiscimus, eamdem ipsam Trinitatem unum esse Deum. Sic et de singulis si quaeratur, utrum Pater omnipotens sit; respondemus, Omnipotens: si Filius; hoc idem respondemus: si Spiritus sanctus; nec ipsum negamus omnipotentem. Nec tamen dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos: sed sicut simul illi tres unus Deus, sic simul illi tres unus omnipotens est, et invisibilis unus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus est. Sine causa ergo putas nos numero coarctari, cum divinitatis potentia etiam rationem numeri excedat. Si enim", + "candidate_score": 0.680079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_89_91", + "bdc_text": "Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent . Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_22", + "psc_text": "respondeo tamen ad ea quae proposuisti. Sic non dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos. Si enim de singulis interrogemur, utrum Deus sit Pater; respondemus, Deus: utrum Deus sit Filius; respondemus, Deus: utrum Deus sit Spiritus sanctus; respondemus, Deus. Cum autem de omnibus interrogati fuerimus, utrum tres sint; referimus nos ad divinam Scripturam dicentem, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Dominus unus est. Et in hac divina praescriptione condiscimus, eamdem ipsam Trinitatem unum esse Deum. Sic et de singulis si quaeratur, utrum Pater omnipotens sit; respondemus, Omnipotens: si Filius; hoc idem respondemus: si Spiritus sanctus; nec ipsum negamus omnipotentem. Nec tamen dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos: sed sicut simul illi tres unus Deus, sic simul illi tres unus omnipotens est, et invisibilis unus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus est. Sine causa ergo putas nos numero coarctari, cum divinitatis potentia etiam rationem numeri excedat. Si enim", + "candidate_score": 0.679053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_91_93", + "bdc_text": "Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s . deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_23", + "psc_text": "tamen dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos: sed sicut simul illi tres unus Deus, sic simul illi tres unus omnipotens est, et invisibilis unus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus est. Sine causa ergo putas nos numero coarctari, cum divinitatis potentia etiam rationem numeri excedat. Si enim animae multorum hominum accepto Spiritu sancto et quodam modo conflatae igne charitatis unam animam fecerunt, de qua dicit apostolus, Erat enim eis anima et cor unum (Act. IV, 32) : tot corda, tot millia cordium, unum cor fecit charitas Spiritus sancti; tot millia animarum unam animam dixit Spiritus sanctus, quam ipse unam animam fecit: quanto magis nos unum Deum dicimus, semper sibi invicem et inseparabiliter et ineffabili charitate cohaerentes Patrem et Filium et Spiritum sanctum? MAX. respondit: Ac per hoc pares atque aequales dixisti, quod quidem testimoniis docere non valuisti, et ob istam rem ad aliam causam divertisti. Nos enim", + "candidate_score": 0.675989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_98_100", + "bdc_text": "Et quia Calvinus , fidelissimus ecclesiae minister , in illis nominatim impugnatur iam in domino quiescens , non dubitamus eius ecclesiae ministros , in qua ille docuit , causam hanc optimi patris defensuros . Nobis satis fuit fidem nostram , in qua hactenus summa plerophoria acquievimus , cels. tuae exponere ac deum rogamus , ut vestras ecclesias a contentiosis hominibus liberet et veram pacem et concordiam in plenitudine unius verae fidei illis largiatur . Amen .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.674114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_23", + "psc_text": "tamen dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos: sed sicut simul illi tres unus Deus, sic simul illi tres unus omnipotens est, et invisibilis unus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus est. Sine causa ergo putas nos numero coarctari, cum divinitatis potentia etiam rationem numeri excedat. Si enim animae multorum hominum accepto Spiritu sancto et quodam modo conflatae igne charitatis unam animam fecerunt, de qua dicit apostolus, Erat enim eis anima et cor unum (Act. IV, 32) : tot corda, tot millia cordium, unum cor fecit charitas Spiritus sancti; tot millia animarum unam animam dixit Spiritus sanctus, quam ipse unam animam fecit: quanto magis nos unum Deum dicimus, semper sibi invicem et inseparabiliter et ineffabili charitate cohaerentes Patrem et Filium et Spiritum sanctum? MAX. respondit: Ac per hoc pares atque aequales dixisti, quod quidem testimoniis docere non valuisti, et ob istam rem ad aliam causam divertisti. Nos enim", + "candidate_score": 0.67217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_22", + "psc_text": "respondeo tamen ad ea quae proposuisti. Sic non dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos. Si enim de singulis interrogemur, utrum Deus sit Pater; respondemus, Deus: utrum Deus sit Filius; respondemus, Deus: utrum Deus sit Spiritus sanctus; respondemus, Deus. Cum autem de omnibus interrogati fuerimus, utrum tres sint; referimus nos ad divinam Scripturam dicentem, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Dominus unus est. Et in hac divina praescriptione condiscimus, eamdem ipsam Trinitatem unum esse Deum. Sic et de singulis si quaeratur, utrum Pater omnipotens sit; respondemus, Omnipotens: si Filius; hoc idem respondemus: si Spiritus sanctus; nec ipsum negamus omnipotentem. Nec tamen dicimus tres omnipotentes, quomodo non dicimus tres deos: sed sicut simul illi tres unus Deus, sic simul illi tres unus omnipotens est, et invisibilis unus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus est. Sine causa ergo putas nos numero coarctari, cum divinitatis potentia etiam rationem numeri excedat. Si enim", + "candidate_score": 0.665839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_68", + "bdc_text": "ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.641112, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda", + "max_score": 0.752088, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_26", + "psc_text": "nos accepit. Dei vero forma substantiam Dei significat, sicut et forma hominis humanam naturam declarat. Plagae igitur et crux et mors ad hominem pertinent, in quo Dominus Deus Verbum est; gloria vero et potentia Domini est, in quo est servus, id est homo. Si igitur quod pati non potest, ad Divinitatem spectat, perpessio autem in humanitate est, quis recte sentientium unam dixerit, quae duae naturae in ipso sunt? Si vero una est, scilicet semideus carnem assumpsit Deus, et dimiliatae naturae assumptus est homo. Verum non ita pietatis sanctio docet, quam repulit Eutyches archimandrita unam praedicando naturam increatae Divinitatis et humanitatis Christi, quae cum nostra eadem est. Universus autem sanctorum chorus duplicem substantiam, sive naturam esse Christum conficetur, non vero duplicem subsistentiam, sive personam. In unam enim personam, sicut et vestra sanctitas docet, due naturae concurrunt, quas etiam dixi et immutabili ratione conservari, et indivisibili modo in Christo confitemur. Est enim", + "candidate_score": 0.752088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55_57", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_19", + "psc_text": "est, sicut Pater invisibilis, sicut Pater sub tactum non cadens, sicut Pater immutabilis. Propria enim persona Filii Deus Verbum assumens hominem patibilem, atque in ipso habitans, nihil passa est, sicut Pater et Spiritus sanctus: omnino enim Trinitatem impatibilem confiteri debemus. Cum mortuus igitur Filius Dei fuisset secundum Scripturas, quatenus mori potuit, surrexit ex mortuis tertia die, ascendit ad coelos, sedet ad dexteram Dei, manente substantia carnis ipsius, in qua genitus est, et passus fuit, et resurrexit. Non enim dissoluta aut commutata fuit humanitatis substantia, sed permanens in Divinitate in perpetuum glorificata est. Λέοντος Ἐπισκόπου Ῥώμης ἀντίγραφον ἑρμηνείας μέρους ἐπιστολῆς, ἦς ἔγ��αψε τῷ βασιλεῖ Θεοδοσίῷ περὶ τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως, καὶ κατὰ τῶν πιστευόντων τοῖς μυσαροῖς δόγμασι τῶν αἱρεσιαρχῶν Φωτινοῦ, καὶ Ἀπολιναρίου, καὶ τῶν τούτων ὁμοίων. Πιστεύομεν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν ἀϊδίως καὶ ἀνάρχως μετὰ τοῦ πατρὸς, καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ὄντα ἐπ' ἐσχάτων τῶν αἰώνων τέλειον ἄνθρωπον τῆς ἡμετέρας φύσεως", + "candidate_score": 0.747687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_27", + "psc_text": "Christi, quae cum nostra eadem est. Universus autem sanctorum chorus duplicem substantiam, sive naturam esse Christum conficetur, non vero duplicem subsistentiam, sive personam. In unam enim personam, sicut et vestra sanctitas docet, due naturae concurrunt, quas etiam dixi et immutabili ratione conservari, et indivisibili modo in Christo confitemur. Est enim unus et solus unigenitus Filius et Verbum Dei, non quod illius naturae in duas subsistentias diversae sint, sed quod Verbum inexplicabile in unam subsistentiam duas naturas copulaverit: interius quidem sacrosancto corpore per divinum Verbum exornato, exterius vero Spiritu custodiret, ut ex utrisque naturarum perspicuitatem ostendat. Sic enim et manducare illum dicimus, non ante passionem solum, verum etiam postquam resurrexit, naturam credimus corporis ipsius. Si enim corpus, contra quod haeretici dubitationes movent, natura et substantia appellatur, manifestum porro est in uno Christo utramque naturam, hoc est divinam atque humanam, conservari, et in divina quidem quae Deo conveniebant accepisse, in nostra vero", + "candidate_score": 0.741008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_26", + "psc_text": "nos accepit. Dei vero forma substantiam Dei significat, sicut et forma hominis humanam naturam declarat. Plagae igitur et crux et mors ad hominem pertinent, in quo Dominus Deus Verbum est; gloria vero et potentia Domini est, in quo est servus, id est homo. Si igitur quod pati non potest, ad Divinitatem spectat, perpessio autem in humanitate est, quis recte sentientium unam dixerit, quae duae naturae in ipso sunt? Si vero una est, scilicet semideus carnem assumpsit Deus, et dimiliatae naturae assumptus est homo. Verum non ita pietatis sanctio docet, quam repulit Eutyches archimandrita unam praedicando naturam increatae Divinitatis et humanitatis Christi, quae cum nostra eadem est. Universus autem sanctorum chorus duplicem substantiam, sive naturam esse Christum conficetur, non vero duplicem subsistentiam, sive personam. In unam enim personam, sicut et vestra sanctitas docet, due naturae concurrunt, quas etiam dixi et immutabili ratione conservari, et indivisibili modo in Christo confitemur. Est enim", + "candidate_score": 0.737127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_19", + "psc_text": "est, sicut Pater invisibilis, sicut Pater sub tactum non cadens, sicut Pater immutabilis. Propria enim persona Filii Deus Verbum assumens hominem patibilem, atque in ipso habitans, nihil passa est, sicut Pater et Spiritus sanctus: omnino enim Trinitatem impatibilem confiteri debemus. Cum mortuus igitur Filius Dei fuisset secundum Scripturas, quatenus mori potuit, surrexit ex mortuis tertia die, ascendit ad coelos, sedet ad dexteram Dei, manente substantia carnis ipsius, in qua genitus est, et passus fuit, et resurrexit. Non enim dissoluta aut commutata fuit humanitatis substantia, sed permanens in Divinitate in perpetuum glorificata est. Λέοντος Ἐπισκόπου Ῥώμης ἀντίγραφον ἑρμηνείας μέρους ἐπιστολῆς, ἦς ἔγραψε τῷ βασιλεῖ Θεοδοσίῷ περὶ τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως, καὶ κατὰ τῶν πιστευόντων τοῖς μυσαροῖς δόγμασι τῶν αἱρεσιαρχῶν Φωτινοῦ, καὶ Ἀπολιναρίου, καὶ τῶν τούτων ὁμοίων. Πιστεύομεν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν ἀϊδίως καὶ ἀνάρχως μετὰ τοῦ πατρὸς, καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ὄντα ἐπ' ἐσχάτων τῶν αἰώνων τέλειον ἄνθρωπον τῆς ἡμετέρας φύσεως", + "candidate_score": 0.724452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_26", + "psc_text": "nos accepit. Dei vero forma substantiam Dei significat, sicut et forma hominis humanam naturam declarat. Plagae igitur et crux et mors ad hominem pertinent, in quo Dominus Deus Verbum est; gloria vero et potentia Domini est, in quo est servus, id est homo. Si igitur quod pati non potest, ad Divinitatem spectat, perpessio autem in humanitate est, quis recte sentientium unam dixerit, quae duae naturae in ipso sunt? Si vero una est, scilicet semideus carnem assumpsit Deus, et dimiliatae naturae assumptus est homo. Verum non ita pietatis sanctio docet, quam repulit Eutyches archimandrita unam praedicando naturam increatae Divinitatis et humanitatis Christi, quae cum nostra eadem est. Universus autem sanctorum chorus duplicem substantiam, sive naturam esse Christum conficetur, non vero duplicem subsistentiam, sive personam. In unam enim personam, sicut et vestra sanctitas docet, due naturae concurrunt, quas etiam dixi et immutabili ratione conservari, et indivisibili modo in Christo confitemur. Est enim", + "candidate_score": 0.691675, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Appendix-prima", + "max_score": 0.751373, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_46", + "psc_text": "colere, alteram non adorare, et in divinam quidem baptizari, in humanam vero non baptizari. Vides ergo quomodo impugnantes et confundentes duarum naturarum substantiam, Deum passibilem pronuntiare perfido sensu conantur. Nos vero, qui catholicae fidei rectum tenemus tramitem, praetermissa hac confusione duarum naturarum, in Dominicam carnem baptizati, propterea eam adoramus, quia a Divinitate suscepta atque eidem ita unita sit, ut non alium atque alium, sed unum eumdemque Deum et hominem, Dei Filium confiteamur. Nam si Eutyches aut caeteri ejus consentientes hominem separant a Christo Deo, illi nos numquam adoramus aut servimus. Aut si quis nostrum purpuram aut diadema regale jacentia inveniat, numquid ea conabitur adorare? Mox vero ut ea rex fuerit indutus, periculum mortis incurrit, si quis eam simul cum rege adorare contempserit. Ita Christi Domini nostri perfectam humanitatem, non solam et nudam, sed Divinitati suae unitam, unum eumdemque Dei Filium, Deum verum, et hominem verum, si quis adorare contempserit, aeternam", + "candidate_score": 0.751373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_43", + "psc_text": "Quae tamen substantiae aut naturae, non confusae, sed unitae, et in una eademque persona inseparabiliter, et in sua semper proprietate sunt permanentes. Quapropter unicuique substantiae naturae propria utique aptanda sunt, id est, infirmitatis humanitati, quae creata est digna, non vero mutabilia Divinitati, quae creavit. In tantum enim hae duae naturae in una persona Christi simul unitae sunt atque conjunctae, ut idem Jesus Christus Dei Filius, Deus et homo, aliquando res aut agat aut loquatur humanas, aliquando vero divinas. Nam denique ut duarum naturarum, id est Divinitatis et humanitatis, in se ostenderet substantias, navigans dormit in navi ut homo, et procellae, eminenti vento, vel mari imperat ut Deus, dicens: Tace, obmutesce. Et post quadraginta dierum atque noctium jejunium esurit ut homo, et in solitudine quinque millia virorum, exceptis infantibus et mulieribus, de quinque panibus et duobus piscibus refecit ut Deus. Et quid plura? A Judaeis crucifixus, et lancea in latere compunctus,", + "candidate_score": 0.736455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_46", + "psc_text": "colere, alteram non adorare, et in divinam quidem baptizari, in humanam vero non baptizari. Vides ergo quomodo impugnantes et confundentes duarum naturarum substantiam, Deum passibilem pronuntiare perfido sensu conantur. Nos vero, qui catholicae fidei rectum tenemus tramitem, praetermissa hac confusione duarum naturarum, in Dominicam carnem baptizati, propterea eam adoramus, quia a Divinitate suscepta atque eidem ita unita sit, ut non alium atque alium, sed unum eumdemque Deum et hominem, Dei Filium confiteamur. Nam si Eutyches aut caeteri ejus consentientes hominem separant a Christo Deo, illi nos numquam adoramus aut servimus. Aut si quis nostrum purpuram aut diadema regale jacentia inveniat, numquid ea conabitur adorare? Mox vero ut ea rex fuerit indutus, periculum mortis incurrit, si quis eam simul cum rege adorare contempserit. Ita Christi Domini nostri perfectam humanitatem, non solam et nudam, sed Divinitati suae unitam, unum eumdemque Dei Filium, Deum verum, et hominem verum, si quis adorare contempserit, aeternam", + "candidate_score": 0.715262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_21_23", + "bdc_text": "Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus . Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_59", + "psc_text": "beatus Abundius coram omnibus praesentavit: concordantibus testimoniis Romanorum Patrum ac Graecorum, Anatolius episcopus Constantinopolitanus huic epistolae S. Leonis papae continenti catholicae fidei veritatem, concordantibus etiam testimoniis Patrum ab eadem apostolica sede decretorum ( Lege directis) [ Lege directorum] plena devotione consensit et subscripsit, anathema dicens Eutycheti et Nestorio, et ipsorum dogmati cum sectatoribus eorum. Id ipsum fecere omnes qui aderant episcopi, presbyteri, archimandritae atque diaconi. Mox sanctus Abundius, Asterius episcopi, Basilius et Senator presbyteri dixerunt: Omnipotenti Deo gratias: quoniam reverendorum episcoporum, presbyterorum, archimandritarum, diaconorum, ac totius cleri professiones cognovimus, fidem rectam et a Patribus traditam profiteri, sicut eorumdem subscriptio gestis praesentibus inserta declarat. Ideo nos quoque, quia omnes hoc exigere et exspectare comperimus, secundum assertionem venerabilis viri Eusebii episcopi Dorylaei et sententiam sanctae memoriae Flaviani episcopi, vel assensum papae Leonis, qui ad insinuandam cunctis fidem catholicam nos Roma misit, anathema dicimus Eutycheti, vel omnibus qui ejus perfidiam sequuntur, et dicunt", + "candidate_score": 0.690956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_43", + "psc_text": "Quae tamen substantiae aut naturae, non confusae, sed unitae, et in una eademque persona inseparabiliter, et in sua semper proprietate sunt permanentes. Quapropter unicuique substantiae naturae propria utique aptanda sunt, id est, infirmitatis humanitati, quae creata est digna, non vero mutabilia Divinitati, quae creavit. In tantum enim hae duae naturae in una persona Christi simul unitae sunt atque conjunctae, ut idem Jesus Christus Dei Filius, Deus et homo, aliquando res aut agat aut loquatur humanas, aliquando vero divinas. Nam denique ut duarum naturarum, id est Divinitatis et humanitatis, in se ostenderet substantias, navigans dormit in navi ut homo, et procellae, eminenti vento, vel mari imperat ut Deus, dicens: Tace, obmutesce. Et post quadraginta dierum atque noctium jejunium esurit ut homo, et in solitudine quinque millia virorum, exceptis infantibus et mulieribus, de quinque panibus et duobus piscibus refecit ut Deus. Et quid plura? A Judaeis crucifixus, et lancea in latere compunctus,", + "candidate_score": 0.678934, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf022", + "work_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus", + "max_score": 0.750909, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55_57", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_138", + "psc_text": "primogenitum ex mortuis fuisse affirmet; conciliata esse omnia per ipsum, pacificasse per sanguinem crucis ipsius, sive quae in terris, sive quae in coelis. Quis ergo est, qui possit ulterius dubitare? aut quis vereatur, ne forte passibilem Filii naturam mysterii ratio ostendat, si carne passus esse dicatur? Passiones enim corporis sui, ut ante dixi, suas existimat passiones. Hoc ita sentire beato Petro placebat dicenti: Christo ergo passo pro nobis carne (I Petr. IV, 1) . Aliud autem est a nobis dici, carne passum; et aliud dici passum deitatis natura: quando enim idem est et homo simul et Deus, impassibilis quidem, quantum est ad deitatis naturam; passibilis vero, humanitate. Quid mali vel novi est, si ea parte passus dicatur quae pati posset, cum ea quae pati non posset, impassibilis permansisset? Quod vero hujusmodi fide beatorum Patrum enituerit chorus, ex his iterum cognoscemus, quae ipsi scripserunt, Salvatoris secuti mandatum; meminerant enim eum dixisse:", + "candidate_score": 0.750909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87_89", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_138", + "psc_text": "primogenitum ex mortuis fuisse affirmet; conciliata esse omnia per ipsum, pacificasse per sanguinem crucis ipsius, sive quae in terris, sive quae in coelis. Quis ergo est, qui possit ulterius dubitare? aut quis vereatur, ne forte passibilem Filii naturam mysterii ratio ostendat, si carne passus esse dicatur? Passiones enim corporis sui, ut ante dixi, suas existimat passiones. Hoc ita sentire beato Petro placebat dicenti: Christo ergo passo pro nobis carne (I Petr. IV, 1) . Aliud autem est a nobis dici, carne passum; et aliud dici passum deitatis natura: quando enim idem est et homo simul et Deus, impassibilis quidem, quantum est ad deitatis naturam; passibilis vero, humanitate. Quid mali vel novi est, si ea parte passus dicatur quae pati posset, cum ea quae pati non posset, impassibilis permansisset? Quod vero hujusmodi fide beatorum Patrum enituerit chorus, ex his iterum cognoscemus, quae ipsi scripserunt, Salvatoris secuti mandatum; meminerant enim eum dixisse:", + "candidate_score": 0.734605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87_89", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_136", + "psc_text": "passus esse dicitur, carne, non natura, intelligitur passus; sed suas magis faciens passiones carnis [ Bal. ipsius], ipsius enim factum est corpus, quod est ipsi conjunctum, ut dudum dixi; ideoque divinus Paulus ipsum per quem, et in quo omnia fecit Pater, primogenitum ex mortuis dicit fuisse, cum ita scripsit: Gratias agimus Patri, qui dignos nos fecit in partem sortis sanctorum in lumine, qui eripuit nos de potestate tenebrarum, et transtulit in regnum filii dilectionis suae, in quo habemus redemptionem, remissionem peccatorum, qui est imago Dei invisibilis, primogenitus omnis creaturae, quia in ipso condita sunt universa in coelis et in terra, visibilia, et invisibilia sive throni, sive dominationes, sive principatus. Omnia per ipsum, et in ipso creata sunt; et ipse ante omnes, et omnia in ipso constant; et ipse est caput corporis Ecclesiae, qui est principium, primogenitus ex mortuis, ut sit in omnibus ipse principatum tenens; quia in ipso complacuit omnem", + "candidate_score": 0.723779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_145", + "psc_text": "Nam quando naturas vocat hypostases, hypostases vero personas, quid aliud profitetur, nisi diversas in Christo personas? ut cum ait, naturas, sive hypostases mansisse inconfusas. « Cujus hypostases, o eximie Cyrille? Clarum, quod Christi, siquidem tu ita hypostases definis. Quod si definitio haec, personas esse hypostases, a te non est profecta, potuisset fortasse quis tui defendendi gratia dicere, Cyrillum nomine hypostase ωn non intelligere personas, sed subsistentias quasdam rerum substantialium. Sed cum tu adversus te ipsum definitionem illam attuleris, nullus de caetero defensionis locus tibi relinquitur. Quare quando dicis, Christi naturas, sive hypostases mansisse inconfusas, nihil aliud dicis, quam mansisse inconfusas hypostases sive personas. « Unde ex hac a te lata lege, nimirum, naturas esse hypostases sive personas, sequitur tres esse naturas in tribus sanctissimae Trinitatis personis, ut Ariani contendunt; duas vero personas in duabus unigeniti Filii naturis. Itaque cum ais tractatu de Adoratione in spiritu, duarum Christi naturarum sive hypostase", + "candidate_score": 0.716221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87_89", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_99", + "psc_text": "passus est, et eum qui impassibilis mansit: neque enim separatim et seorsus illud, quod est ex semine David, filius nominatum est; sicut nec divinitas post unitatem, sine carne visibili, filius appellata est. Filietas enim post ἕνωσιν communis est utrisque [ Baluz. utriusque] naturis, quippe non separandis a se: neque enim post ἕνωσιν ulla est sejunctio, manet autem illa ἕνωσις sempiterna. Similiter in passionibus etiam carnis, deitas erat inseparata, sed impassibilis remanebat, et per carnem implebat signa divina: unde unum, eumdemque filium confitemur, inconfusis manentibus naturis, non alium et alium, absit, sed unum eumdemque dicentes, Pontificem quidem nostrum et apostolum factum esse Dominum nostrum Jesum Christum, secundum divinas Scripturas, nemo est qui non confiteatur; non sejunctum tamen seorsus ex muliere hominem a Dei Patris Verbo, ita ut id [ Baluz. ut esset id], quod ex semine David factum est, conjunctum inconfuse inseparabiliterque cum Deo Verbo, esset pontifex tentatus in omnibus absque", + "candidate_score": 0.715989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_138", + "psc_text": "primogenitum ex mortuis fuisse affirmet; conciliata esse omnia per ipsum, pacificasse per sanguinem crucis ipsius, sive quae in terris, sive quae in coelis. Quis ergo est, qui possit ulterius dubitare? aut quis vereatur, ne forte passibilem Filii naturam mysterii ratio ostendat, si carne passus esse dicatur? Passiones enim corporis sui, ut ante dixi, suas existimat passiones. Hoc ita sentire beato Petro placebat dicenti: Christo ergo passo pro nobis carne (I Petr. IV, 1) . Aliud autem est a nobis dici, carne passum; et aliud dici passum deitatis natura: quando enim idem est et homo simul et Deus, impassibilis quidem, quantum est ad deitatis naturam; passibilis vero, humanitate. Quid mali vel novi est, si ea parte passus dicatur quae pati posset, cum ea quae pati non posset, impassibilis permansisset? Quod vero hujusmodi fide beatorum Patrum enituerit chorus, ex his iterum cognoscemus, quae ipsi scripserunt, Salvatoris secuti mandatum; meminerant enim eum dixisse:", + "candidate_score": 0.715792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86_88", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_138", + "psc_text": "primogenitum ex mortuis fuisse affirmet; conciliata esse omnia per ipsum, pacificasse per sanguinem crucis ipsius, sive quae in terris, sive quae in coelis. Quis ergo est, qui possit ulterius dubitare? aut quis vereatur, ne forte passibilem Filii naturam mysterii ratio ostendat, si carne passus esse dicatur? Passiones enim corporis sui, ut ante dixi, suas existimat passiones. Hoc ita sentire beato Petro placebat dicenti: Christo ergo passo pro nobis carne (I Petr. IV, 1) . Aliud autem est a nobis dici, carne passum; et aliud dici passum deitatis natura: quando enim idem est et homo simul et Deus, impassibilis quidem, quantum est ad deitatis naturam; passibilis vero, humanitate. Quid mali vel novi est, si ea parte passus dicatur quae pati posset, cum ea quae pati non posset, impassibilis permansisset? Quod vero hujusmodi fide beatorum Patrum enituerit chorus, ex his iterum cognoscemus, quae ipsi scripserunt, Salvatoris secuti mandatum; meminerant enim eum dixisse:", + "candidate_score": 0.706736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86_88", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_99", + "psc_text": "passus est, et eum qui impassibilis mansit: neque enim separatim et seorsus illud, quod est ex semine David, filius nominatum est; sicut nec divinitas post unitatem, sine carne visibili, filius appellata est. Filietas enim post ἕνωσιν communis est utrisque [ Baluz. utriusque] naturis, quippe non separandis a se: neque enim post ἕνωσιν ulla est sejunctio, manet autem illa ἕνωσις sempiterna. Similiter in passionibus etiam carnis, deitas erat inseparata, sed impassibilis remanebat, et per carnem implebat signa divina: unde unum, eumdemque filium confitemur, inconfusis manentibus naturis, non alium et alium, absit, sed unum eumdemque dicentes, Pontificem quidem nostrum et apostolum factum esse Dominum nostrum Jesum Christum, secundum divinas Scripturas, nemo est qui non confiteatur; non sejunctum tamen seorsus ex muliere hominem a Dei Patris Verbo, ita ut id [ Baluz. ut esset id], quod ex semine David factum est, conjunctum inconfuse inseparabiliterque cum Deo Verbo, esset pontifex tentatus in omnibus absque", + "candidate_score": 0.706208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_146", + "psc_text": "hypostases sive personas. « Unde ex hac a te lata lege, nimirum, naturas esse hypostases sive personas, sequitur tres esse naturas in tribus sanctissimae Trinitatis personis, ut Ariani contendunt; duas vero personas in duabus unigeniti Filii naturis. Itaque cum ais tractatu de Adoratione in spiritu, duarum Christi naturarum sive hypostase ωn arcam fuisse figuram; et alibi his ipsis verbis, ex duabus naturis, sive hypostasibus, sive personis constitui Christum; obscurum non est, te fateri Christi corpus in utero Virginis prius exstitisse ac formatum esse, et postea demum cum persona Verbi divini conjunctum. Quod et in tertio capitulo affirmas hunc in modum: Siquis post ineffabilem unionem dividit hypostases. Cumque infinitis aliis locis naturas nuncupes hypostases, in libris ad Hermiam tibi ipse adversaris, et a te dissentis, asserens aliud esse naturam, et aliud hypostasim, sive personam. « Et quomodo, cum Theodoretus duodecim capitula tua refutare aggressus esset, numquam defendisti id, quod de hujusmodi", + "candidate_score": 0.701793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67_69", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus . Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_51", + "psc_text": "quis dividere audeat, procul a recta semita videtur errare, et a pietatis dogmatibus abhorrere. Quid igitur dicit anathematismus? Si quis dividat voces hoc modo, ut has quidem tamquam homini, qui praeter Dei Verbum seorsim intelligatur, deputet; has vero tamquam divinas, soli Deo Verbo; anathema sit. Ergo si hi, qui dividunt et separant in hominem seorsim, et in Dei [ Baluz. Deum] Verbum seorsim, non dividunt unum Christum, nec duos filios dicunt, merito mihi succenseant objurgatores; sin vero ita sentire, plane divisio est, quamobrem meos objurgaverint sermones; cum praesertim ipsi quoque ex his, quae dicunt, individuum et unum per unitatem summam confiteantur esse Emmanuel? Voces quidem singulas, quae sunt dictae, vel de Christo, vel ab ipso, prudenter sapienterque accipiendas, et ipse laudans assentio, et omnes qui solent recta sentire: aliae enim divinae sunt, aliae carnis dispensationi magis convenientes. Sed quoniam unus idemque est Deus simul et homo, propterea nunc divine loquitur,", + "candidate_score": 0.697709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_78_80", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ? Ad haec Cazanoviusa. R. :", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_39", + "psc_text": "qui est unigenitus. Sed tametsi alterius naturae sit corpus, praeter Verbum Dei Patris, attamen est unus, et Christus, et Filius, et Deus, et Dominus, licet factus sit caro; et verae unitatis rationem labefactare periculosum est, et secernere in duos filios [ Baluz. in duas partes] substantias, et eas diversas quidem esse dicere inter se, et separatas proprietate sua, solam autem habere conjunctionem extrinsecus, et honorariam. Si vero dicamus naturalem ἔνωσιν, veram dicemus; maxime cum divina Scriptura hac dictione tam frequenter utatur. Scribit alicubi beatus Paulus: Et eramus natura filii irae, sicut caeteri (Eph. II, 3) . Nemo est autem qui dicat, iram divinam natura habere substantiam, ita ut etiam ipsius filii dicantur esse peccantes: nam si ita dixerimus, erimus nempe Manichaeorum furori consimiles; sed NATURA, posuit pro eo quod est, VERITATE. Ergo non confundentes naturas, nec, quemadmodum adversarii commemorant, inter se eas commiscentes, naturalem dicimus ἔνωσιν factam; sed ex duabus", + "candidate_score": 0.69581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67_69", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus . Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_77", + "psc_text": "Deum, secundum illud, quod est Pauli voce memoratum, Qui adhaeret Domino, unus spiritus est (I Cor. VI, 17) . Atqui illud est verum, Christum unum eumdemque [ Baluz. verum, ipsum eumdemque, etc.] fuisse magis Deum simul et hominem, et non hominem nescio quem, separatim et seorsim intelligendum, et tantum conjunctione Deo adhaerentem. Nam post illam ineffabilem adunationem, sive quis dixerit Deum Emmanuel, hominem factum et incarnatum Dei Verbum oportet accipere, sive quis hominem nominaverit; scimus tamen, cum hoc esse etiam Verbum Patris. Est igitur aliud, dicere Filium Dei Patris Verbum unum cum carne sibi conjuncta, et aliud dicere, in homine esse Deum, quemadmodum etiam in prophetis fuit, sive in nobis ipsis per Spiritum sanctum. Sine periculo autem et irreprehensibiliter, ut opinor, hoc dixeris, quod incarnatum Dei Verbum, cum sit unus filius, non sine propria carne, sed cum ipsa, est potius adorandum: quemadmodum etiam omnis anima in suo corpore honoratur, et", + "candidate_score": 0.693515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20_22", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_7", + "psc_text": "scripserat. Interprete Mario Mercatore. Qui suam mentem Deo ter [ Baluz. om. ter] sancto devovere festinant, et veritatis cupiunt inhaerere dogmatibus, aspernantur quidem sceleratorum haereticorum profanos vanosque [ Baluz. novosque] sermones; intendentes autem intestinum arcanumque mentis oculum divinae Scripturae, atque inde eam sententiis bonis armantes, in illos qui recta depravant constanter exsurgunt, prope exclamantes: Zelo zelati sumus pro Domino (III Reg. XIX, 10) . Nestorio igitur multas diversasque blasphemias profundente in Christum omnium Salvatorem, et quasi funditus evertente magnum et venerabile incarnationis mysterium; existimavimus ingens esse periculum, de his tantis talibusque reticere; itaque eum saepe numero monuimus ab hujusmodi blasphemiis abstinere. Sed postquam nihil omnino profecimus, necessario studuimus defendere dogmata pietatis. Notavimus igitur quaedam capitula ex ipsius blasphemiis, et ea utiliter anathematizavimus, id est, eos qui eadem cum illo sentiunt; obtemperantes beato Paulo dicenti: Si quis vobis evangelizaverit praeter id quod accepistis, anathema sit. Sed licet nos, aut angelus de", + "candidate_score": 0.684765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20_22", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo . Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur . Quare ut in veteri ecclesia , cum Ariani , Macedoniani , nestoriani Eutychiani et reliquae pestes symbolum apostolorum verbo profiterentur , re ipsa autem suis dogmatibus illud violarunt , pii doctores necessitate adacti alias etiam confessiones fidei suae ediderunt , ita nos quoque hoc tempore faciendum existimavimus .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO IN APOLOGETICUM S. CYRILLI. Cyrillus epistolae suae tertiae ad Nestorium subjunxerat capita errorum duodecim, quae quia singula subjectum habent anathema, vulgo anathematismi vocantur, quamquam veteres malebant capitula dicere. Haec cum accepisset Nestorius, confestim Antiochiam misit ad Joannem episcopum, rogans ut a praestantissimis duobus suae dioecesis hominibus, Andrea Samosateno, et Theodoreto Cyrensi, refellenda, et Apollinarii Ariique errorum damnanda curaret. Fecerunt ambo quod rogabantur, scriptumque singuli acerbum pariter atque amarulentum ediderunt, Andreas Orientalium nomine, Theodoretus suo; scripsit enim ille Antiochiae, iste Cyri. Andreae objectiones probavit Joannis synodus; misitque, opinor, Alexandriam per Possidonium ipsum diaconum, qui litteras Coelesti i ac Cyrilli ad Joannem attulerat. Theodoretus reprehensiones suas per Phoeniciam vicinasque regiones sparsit, immo et in urbem regiam misit, gratificaturus amico Nestorio: has cum accepisset Evoptius Ptolemaidis Pentapoleos regionis episcopus, ad Cyrillum misit. Uterque scripsit ante concilium Ephesinum, quod de se testatur Theodoretus in praefatione Pentalogii: utrique Cyrillus ante concilium respondit, quod vel", + "candidate_score": 0.681789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_79_81", + "bdc_text": "improprie et homonymos dici deum ? Ad haec Cazanoviusa. R. : pag. B5 negat sub dei nomine dei filium includi .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_79", + "psc_text": "connuncupari Deum, tamquam si alius sit praeter ipsum, Filius Dei; quis est, qui ferre possit, et tantam linguae petulantiam silentio praeterire? Oportuerat enim magis dicere: Colamus Deum Verbum, quod factum est homo, et nuncupatur Deus, et in humanitate adoratur, quia et natura Deus est, et ex Deo Patre natus. Sed dixerint forte, qui ex adverso, tu quoque reus eris, scribens in epistola, quod Filius Patri cum sua carne consederit; et deinde reprehendens dicentem, quod oporteat coadorari hominem cum Deo Verbo, et connuncupari Deum: tantumdem est enim, et σὺν dicere, et μετὰ. Redarguamus ipsos vim ignorantes dictorum, et naturam rerum minime intuentes: quoties enim in una persona, et in [ Baluz. om. in] natura una, sive substantia, sermo explanans ea, ex quibus sit composita naturaliter [ Baluz. add. ipsa persona], adjicit sive τὸ σὺν, sive τὸ μετὰ, servat significationem unitatis, et non in duas partes divisam esse definit. Quoties autem, substantiis", + "candidate_score": 0.670387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_41_43", + "bdc_text": "Quid igitur hic faciemus ? Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ? An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ?", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_83", + "psc_text": "seorsus in Deum Verbum: unum etenim ipsum nobis divinarum rerum praedicavere doctores, et sincera atque incorrupta sacrarum scientia litterarum. ANATHEMATISMUS NONUS. Si quis dicat, unum Dominum Jesum Christum glorificatum a Spiritu, virtute ipsius, quasi aliena, uti, et ab ipso accipere, ut possit operari adversus immundos spiritus, et implere in [ Baluz. om. in] hominibus signa divina, ac non magis ipsius esse proprium Spiritum, per quem operatus est signa divina; anathema sit. REPREHENSIO HAERETICORUM. Rursus ea, quae ipse ante dixit, in medium proferamus, et ipsum, suorum forsan oblitum, admoneamus: neque enim tantummodo Dominum signa in spiritu dixit implesse; verum etiam ipsum mortuum vivificatum esse per Spiritum; ait enim in primo tomo (Epist. ad Monachos. cap. 25): Si igitur non est passus, eo quod mortuus est carne, juxta Scripturas, neque vivificatus est Spiritu. Considerare autem oportet, quam contraria sibi ipse loquatur, in anathematismis suis negans, Dominum in Spiritu Dei daemonia ejicere, et", + "candidate_score": 0.661183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_42", + "bdc_text": "Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ?", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_25", + "psc_text": "viderim; fuisse tamen aliquam vel inde patet, quod in objectione ad tertium anathematismum Andreas dicat, aliquid se rursum Cyrillo ex suis ipsiusmet verbis opponere, cum tamen inde omnino nihil in objectione ad primum anathematismum opposuerit. Quid quod in secundo anathematismo totius rei cardo vertebatur, quandoquidem sermo fuit de ἑνώσει καθ' ὑποστασιν, id est, de principio, quo concesso, tota Nestorii haeresis evertebatur, et fides catholica constabat. Non est autem admodum credibile, nihil de summa totius rei dictum fuisse ab homine, qui Nestorii patrocinium susceperat. ANATHEMATISMUS TERTIUS. Si quis in uno Christo dividat substantias, post unitatem, et conjunctione sola conjungat secundum vel dignitatem, vel auctoritatem, vel dominationem: ac non magis conventione quadam, quae sit facta per ἕνωσιν naturalem; anathema sit. REPREHENSIO HAERETICORUM. Rursus illum suorum admonebimus verborum, convincentes ipsum duas substantias dixisse in his, quae scripsit in primo tomo, hoc modo: Ergo quantum pertinuit ad propriam naturam, non [Baluz. non solum ipsum]", + "candidate_score": 0.66073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_39", + "bdc_text": "His aetate paulo inferiores sunt Ioannes Chrysostomus , Cyrillus et Theodoretus , quorum omnium scripta adhuc extant .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO IN APOLOGETICUM S. CYRILLI. Cyrillus epistolae suae tertiae ad Nestorium subjunxerat capita errorum duodecim, quae quia singula subjectum habent anathema, vulgo anathematismi vocantur, quamquam veteres malebant capitula dicere. Haec cum accepisset Nestorius, confestim Antiochiam misit ad Joannem episcopum, rogans ut a praestantissimis duobus suae dioecesis hominibus, Andrea Samosateno, et Theodoreto Cyrensi, refellenda, et Apollinarii Ariique errorum damnanda curaret. Fecerunt ambo quod rogabantur, scriptumque singuli acerbum pariter atque amarulentum ediderunt, Andreas Orientalium nomine, Theodoretus suo; scripsit enim ille Antiochiae, iste Cyri. Andreae objectiones probavit Joannis synodus; misitque, opinor, Alexandriam per Possidonium ipsum diaconum, qui litteras Coelesti i ac Cyrilli ad Joannem attulerat. Theodoretus reprehensiones suas per Phoeniciam vicinasque regiones sparsit, immo et in urbem regiam misit, gratificaturus amico Nestorio: has cum accepisset Evoptius Ptolemaidis Pentapoleos regionis episcopus, ad Cyrillum misit. Uterque scripsit ante concilium Ephesinum, quod de se testatur Theodoretus in praefatione Pentalogii: utrique Cyrillus ante concilium respondit, quod vel", + "candidate_score": 0.648395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_68", + "bdc_text": "ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_39", + "psc_text": "qui est unigenitus. Sed tametsi alterius naturae sit corpus, praeter Verbum Dei Patris, attamen est unus, et Christus, et Filius, et Deus, et Dominus, licet factus sit caro; et verae unitatis rationem labefactare periculosum est, et secernere in duos filios [ Baluz. in duas partes] substantias, et eas diversas quidem esse dicere inter se, et separatas proprietate sua, solam autem habere conjunctionem extrinsecus, et honorariam. Si vero dicamus naturalem ἔνωσιν, veram dicemus; maxime cum divina Scriptura hac dictione tam frequenter utatur. Scribit alicubi beatus Paulus: Et eramus natura filii irae, sicut caeteri (Eph. II, 3) . Nemo est autem qui dicat, iram divinam natura habere substantiam, ita ut etiam ipsius filii dicantur esse peccantes: nam si ita dixerimus, erimus nempe Manichaeorum furori consimiles; sed NATURA, posuit pro eo quod est, VERITATE. Ergo non confundentes naturas, nec, quemadmodum adversarii commemorant, inter se eas commiscentes, naturalem dicimus ἔνωσιν factam; sed ex duabus", + "candidate_score": 0.643752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_39", + "psc_text": "qui est unigenitus. Sed tametsi alterius naturae sit corpus, praeter Verbum Dei Patris, attamen est unus, et Christus, et Filius, et Deus, et Dominus, licet factus sit caro; et verae unitatis rationem labefactare periculosum est, et secernere in duos filios [ Baluz. in duas partes] substantias, et eas diversas quidem esse dicere inter se, et separatas proprietate sua, solam autem habere conjunctionem extrinsecus, et honorariam. Si vero dicamus naturalem ἔνωσιν, veram dicemus; maxime cum divina Scriptura hac dictione tam frequenter utatur. Scribit alicubi beatus Paulus: Et eramus natura filii irae, sicut caeteri (Eph. II, 3) . Nemo est autem qui dicat, iram divinam natura habere substantiam, ita ut etiam ipsius filii dicantur esse peccantes: nam si ita dixerimus, erimus nempe Manichaeorum furori consimiles; sed NATURA, posuit pro eo quod est, VERITATE. Ergo non confundentes naturas, nec, quemadmodum adversarii commemorant, inter se eas commiscentes, naturalem dicimus ἔνωσιν factam; sed ex duabus", + "candidate_score": 0.641358, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Fragmentum-ex-Theodoreto-desumptum", + "max_score": 0.750425, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55_57", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Fragmentum-ex-Theodoreto-desumptum_window_5", + "psc_text": "δεδεῆσθαι τῆς παρὰ τοῦ Πατρὸς ἀναστάσεως, ἢ ἄψυχον τὸ σῶμα ἀνειληφέναι, ἢ ἄνουν ἄνθρωπον, ἢ τὰς δύο φύσεις τοῦ Χριστοῦ κατὰ ἀνάκρασιν συγκυθείσας μίαν γεγενῆσθαι φύσιν, καὶ μὴ ὁμολογοῦντας εἰς Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν δύο φύσεις εἶναι ἀσυγχύτους, ἓν δὲ πρόσωπον, καθ' ὃ εἷς Χριστὸς, εἷς Υἱὸς· τούτους ἀναθεματίζει ἡ καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. 730 Sancti Ambrosii episcopi Mediolanensis in Expositione fidei. Confitemur Dominum nostrum Jesum Christum, Filium Dei unigenitum, ante omnia saecula sine principio ex Patre genitum secundum divinitatem: in novissimis vero diebus ex sancta virgine Maria eumdem incarnatum esse, perfectumque hominem ex anima rationali et corpore assumpsisse, consubstantialem Patri secundum divinitatem, et consubstantialem nobis secundum humanitatem. Duarum enim perfectarum naturarum unio facta est ineffabiliter. Ideo unum Christum, unum Filium Dominum nostrum Jesum Christum Filium Dei confitemur, scientes quod Patri suo secundum divinitatem coaeternus existens, secundum quam omnium etiam est conditor, dignatus est, post sanctae Virginis assensum, quando dixit", + "candidate_score": 0.750425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Fragmentum-ex-Theodoreto-desumptum_window_5", + "psc_text": "δεδεῆσθαι τῆς παρὰ τοῦ Πατρὸς ἀναστάσεως, ἢ ἄψυχον τὸ σῶμα ἀνειληφέναι, ἢ ἄνουν ἄνθρωπον, ἢ τὰς δύο φύσεις τοῦ Χριστοῦ κατὰ ἀνάκρασιν συγκυθείσας μίαν γεγενῆσθαι φύσιν, καὶ μὴ ὁμολογοῦντας εἰς Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν δύο φύσεις εἶναι ἀσυγχύτους, ἓν δὲ πρόσωπον, καθ' ὃ εἷς Χριστὸς, εἷς Υἱὸς· τούτους ἀναθεματίζει ἡ καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. 730 Sancti Ambrosii episcopi Mediolanensis in Expositione fidei. Confitemur Dominum nostrum Jesum Christum, Filium Dei unigenitum, ante omnia saecula sine principio ex Patre genitum secundum divinitatem: in novissimis vero diebus ex sancta virgine Maria eumdem incarnatum esse, perfectumque hominem ex anima rationali et corpore assumpsisse, consubstantialem Patri secundum divinitatem, et consubstantialem nobis secundum humanitatem. Duarum enim perfectarum naturarum unio facta est ineffabiliter. Ideo unum Christum, unum Filium Dominum nostrum Jesum Christum Filium Dei confitemur, scientes quod Patri suo secundum divinitatem coaeternus existens, secundum quam omnium etiam est conditor, dignatus est, post sanctae Virginis assensum, quando dixit", + "candidate_score": 0.7478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54_56", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Fragmentum-ex-Theodoreto-desumptum_window_5", + "psc_text": "δεδεῆσθαι τῆς παρὰ τοῦ Πατρὸς ἀναστάσεως, ἢ ἄψυχον τὸ σῶμα ἀνειληφέναι, ἢ ἄνουν ἄνθρωπον, ἢ τὰς δύο φύσεις τοῦ Χριστοῦ κατὰ ἀνάκρασιν συγκυθείσας μίαν γεγενῆσθαι φύσιν, καὶ μὴ ὁμολογοῦντας εἰς Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν δύο φύσεις εἶναι ἀσυγχύτους, ἓν δὲ πρόσωπον, καθ' ὃ εἷς Χριστὸς, εἷς Υἱὸς· τούτους ἀναθεματίζει ἡ καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. 730 Sancti Ambrosii episcopi Mediolanensis in Expositione fidei. Confitemur Dominum nostrum Jesum Christum, Filium Dei unigenitum, ante omnia saecula sine principio ex Patre genitum secundum divinitatem: in novissimis vero diebus ex sancta virgine Maria eumdem incarnatum esse, perfectumque hominem ex anima rationali et corpore assumpsisse, consubstantialem Patri secundum divinitatem, et consubstantialem nobis secundum humanitatem. Duarum enim perfectarum naturarum unio facta est ineffabiliter. Ideo unum Christum, unum Filium Dominum nostrum Jesum Christum Filium Dei confitemur, scientes quod Patri suo secundum divinitatem coaeternus existens, secundum quam omnium etiam est conditor, dignatus est, post sanctae Virginis assensum, quando dixit", + "candidate_score": 0.745582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Fragmentum-ex-Theodoreto-desumptum_window_6", + "psc_text": "Patri secundum divinitatem, et consubstantialem nobis secundum humanitatem. Duarum enim perfectarum naturarum unio facta est ineffabiliter. Ideo unum Christum, unum Filium Dominum nostrum Jesum Christum Filium Dei confitemur, scientes quod Patri suo secundum divinitatem coaeternus existens, secundum quam omnium etiam est conditor, dignatus est, post sanctae Virginis assensum, quando dixit Angelo: Ecce ancilla Domini, fiat mihi secundum verbum tuum (Luc. I, 38) , ineffabiliter sibi ex ea templum aedificare, et hoc sibi ab ipsa conceptione unire, non coaeternum ex sua substantia coelitus delatum corpus, sed ex substantiae nostrae massa, hoc est, ex Virgine id assumens, et sibi ipsi uniens. Non in carnem mutatus Deus Verbum, neque ut spectrum apparens, sed sine mutatione et alteratione suam conservans substantiam, assumptas naturae nostrae primitias sibi uniit. Non principium sumens Deus Verbum ex Virgine, sed Patri suo coaeternus existens, naturae nostrae primitias per immensam bonitatem sibi unire dignatus est, non commixtus, sed in utraque", + "candidate_score": 0.742837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53_55", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Fragmentum-ex-Theodoreto-desumptum_window_6", + "psc_text": "Patri secundum divinitatem, et consubstantialem nobis secundum humanitatem. Duarum enim perfectarum naturarum unio facta est ineffabiliter. Ideo unum Christum, unum Filium Dominum nostrum Jesum Christum Filium Dei confitemur, scientes quod Patri suo secundum divinitatem coaeternus existens, secundum quam omnium etiam est conditor, dignatus est, post sanctae Virginis assensum, quando dixit Angelo: Ecce ancilla Domini, fiat mihi secundum verbum tuum (Luc. I, 38) , ineffabiliter sibi ex ea templum aedificare, et hoc sibi ab ipsa conceptione unire, non coaeternum ex sua substantia coelitus delatum corpus, sed ex substantiae nostrae massa, hoc est, ex Virgine id assumens, et sibi ipsi uniens. Non in carnem mutatus Deus Verbum, neque ut spectrum apparens, sed sine mutatione et alteratione suam conservans substantiam, assumptas naturae nostrae primitias sibi uniit. Non principium sumens Deus Verbum ex Virgine, sed Patri suo coaeternus existens, naturae nostrae primitias per immensam bonitatem sibi unire dignatus est, non commixtus, sed in utraque", + "candidate_score": 0.732393, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium", + "max_score": 0.750281, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53_55", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_63", + "psc_text": "Credimus in unum Deum patrem omnipotentem, creatorem et factorem universorum, ex quo omnis paternitas in coelis et in terra nominatur. Credimus et in unigenitum ejus filium Dominum nostrum Jesum Christum, qui ante omnia saecula ex Patre genitus est, Deum ex Deo, lumen ex lumine, per quem facta sunt omnia quae in coelis et quae in terra, visibilia et invisibilia: qui est verbum, et sapientia, et virtus, et vita, et lumen verum: et qui in novissimis diebus propter nos incarnatus est, et natus ex sancta Virgine, qui crucifixus est, et mortuus, et sepultus, et surrexit ex mortuis tertia die, et receptus in coelo est, et 483 sedet in dextera Patris, venturus judicare vivos et mortuos, et reddere unicuique secundum opera ejus; cujus regnum sine cessatione permanet in immensa saecula. Sedet enim in dextera Patris non solum in hoc saeculo, sed et in futuro. Credimus et in Spiritum sanctum, hoc est, paracletum,", + "candidate_score": 0.750281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_18", + "psc_text": "Deum nostrum, sicuti legitur, carnem vel corpus, id est, hominem suscepisse ex utero virginis Mariae, sicut Angelus praedicavit (Luc. I, 31). Ut autem Scripturae omnes docent, et praecipue ipse magister gentium Apostolus, hominem suscepisse de Maria Virgine, per quem compassus est. Illa autem clausula est totius fidei et illa confirmatio, quod Trinitas semper servanda est, sicut legimus in Evangelio: Ite et baptizate omnes gentes in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Integer, perfectus numerus Trinitatis est. Paracletus autem Spiritus per Filium est; qui missus venit juxta promissum, ut Apostolos et omnes credentes instrueret, doceret, sanctificaret. 12. Essentia et substantia quid. Ancyrana Synodus ann. 358. Filius ut imago non solo nomine alius a Patre. --His itaque tot et tantis impietatis professionibus editis, has rursum e contrario Orientales episcopi in unum congregati sententiarum definitiones condiderunt. Sed quia frequens nobis nuncupatio essentiae ac substantiae necessaria est; cognoscendum est", + "candidate_score": 0.742851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_63", + "psc_text": "Credimus in unum Deum patrem omnipotentem, creatorem et factorem universorum, ex quo omnis paternitas in coelis et in terra nominatur. Credimus et in unigenitum ejus filium Dominum nostrum Jesum Christum, qui ante omnia saecula ex Patre genitus est, Deum ex Deo, lumen ex lumine, per quem facta sunt omnia quae in coelis et quae in terra, visibilia et invisibilia: qui est verbum, et sapientia, et virtus, et vita, et lumen verum: et qui in novissimis diebus propter nos incarnatus est, et natus ex sancta Virgine, qui crucifixus est, et mortuus, et sepultus, et surrexit ex mortuis tertia die, et receptus in coelo est, et 483 sedet in dextera Patris, venturus judicare vivos et mortuos, et reddere unicuique secundum opera ejus; cujus regnum sine cessatione permanet in immensa saecula. Sedet enim in dextera Patris non solum in hoc saeculo, sed et in futuro. Credimus et in Spiritum sanctum, hoc est, paracletum,", + "candidate_score": 0.741882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_63", + "psc_text": "Credimus in unum Deum patrem omnipotentem, creatorem et factorem universorum, ex quo omnis paternitas in coelis et in terra nominatur. Credimus et in unigenitum ejus filium Dominum nostrum Jesum Christum, qui ante omnia saecula ex Patre genitus est, Deum ex Deo, lumen ex lumine, per quem facta sunt omnia quae in coelis et quae in terra, visibilia et invisibilia: qui est verbum, et sapientia, et virtus, et vita, et lumen verum: et qui in novissimis diebus propter nos incarnatus est, et natus ex sancta Virgine, qui crucifixus est, et mortuus, et sepultus, et surrexit ex mortuis tertia die, et receptus in coelo est, et 483 sedet in dextera Patris, venturus judicare vivos et mortuos, et reddere unicuique secundum opera ejus; cujus regnum sine cessatione permanet in immensa saecula. Sedet enim in dextera Patris non solum in hoc saeculo, sed et in futuro. Credimus et in Spiritum sanctum, hoc est, paracletum,", + "candidate_score": 0.739688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85_87", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_58", + "psc_text": "sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam vero unum, non habet calumniam: quia connominato Spiritu, id est paracleto, consonantiae potius, quam essentiae 481 per similitudinem substantiae praedicari convenit unitatem. 33. Hac formula eamdem Patris ac Filii essentiam praedicari. Nativitatis et innascibilitatis discrimen. Filius immutabilis. --Caeterum omnis superior sermo in nullo Patrem et Filium essentiae ac naturae diversitate discrevit. Ubi enim dicitur, Deum de Deo, totum ex toto; non ambigitur totum Deum ex toto Deo natum. Nam et Dei de Deo natura non differt: et totus ex toto in iis est ipse, quibus Pater est. Unus ex uno passiones humani partus et conceptionis excludit: ut dum unus ex", + "candidate_score": 0.737116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85_87", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_68", + "psc_text": "non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in confessione innascibilis Dei patris et unigeniti Dei filii, neutro a se dissimilitudine essentiae differente, uterque cum Deus sit, Deus tamen unus et credendus sit et praedicandus. Sollicita itaque multum diligentique cautela episcoporum fides munit naturae genitae et gignentis indifferentiam nominis unione confirmans. 37. Non tamen fides solitarium Deum, Filium recte docet innascibilem. Qui ex voluntate nascatur. --Tamen ne rursum unius Dei praedicatio unicam ac sine progenie sua solitarii Dei velit affirmare substantiam; statim hanc condemnat temeritatem, quae quia Deus unus est, unum ac solitarium Deum patrem, habentem in se nomen et patris et filii confiteretur: cum in generante Patre et", + "candidate_score": 0.736159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85_87", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.73221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_69_71", + "bdc_text": "Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat . Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.730652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85_87", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_105", + "psc_text": "Filio dedit naturalis nativitatis essentiam. XXVI. « Si quis innascibilem et sine initio dicat Filium; tamquam duo sine principio et duo innascibilia et duo innata dicens, duos faciat deos: anathema sit. Caput enim, quod est principium omnium, Filius: caput autem, quod est principium Christi, Deus; sic enim ad unum ininitiabilem, omnium initium, per Filium universa referimus. » 60. Filium innascibilem unitas Dei non patitur. --Filium innascibilem confiteri, impiissimum est. Jam enim non erit Deus unus: quia Deum unum praedicari natura unius innascibilis Dei exigit. Cum ergo unus Deus sit, duo innascibiles esse non possunt: cum idcirco Deus unus sit (cum et pater Deus sit, et filius Dei Deus sit), quia innascibilitas sola penes unum sit. Filius autem idcirco Deus, quia ex innascibili essentia natus exsistat. Respuit ergo innascibilem Filium praedicari fides sancta; ut per unum innascibilem Deum, unum Deum praedicet: ut naturam unigenitam, ex innascibili genitam essentia, in uno innascibilis", + "candidate_score": 0.729301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_63", + "psc_text": "Credimus in unum Deum patrem omnipotentem, creatorem et factorem universorum, ex quo omnis paternitas in coelis et in terra nominatur. Credimus et in unigenitum ejus filium Dominum nostrum Jesum Christum, qui ante omnia saecula ex Patre genitus est, Deum ex Deo, lumen ex lumine, per quem facta sunt omnia quae in coelis et quae in terra, visibilia et invisibilia: qui est verbum, et sapientia, et virtus, et vita, et lumen verum: et qui in novissimis diebus propter nos incarnatus est, et natus ex sancta Virgine, qui crucifixus est, et mortuus, et sepultus, et surrexit ex mortuis tertia die, et receptus in coelo est, et 483 sedet in dextera Patris, venturus judicare vivos et mortuos, et reddere unicuique secundum opera ejus; cujus regnum sine cessatione permanet in immensa saecula. Sedet enim in dextera Patris non solum in hoc saeculo, sed et in futuro. Credimus et in Spiritum sanctum, hoc est, paracletum,", + "candidate_score": 0.726212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_84_86", + "bdc_text": "Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_58", + "psc_text": "sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam vero unum, non habet calumniam: quia connominato Spiritu, id est paracleto, consonantiae potius, quam essentiae 481 per similitudinem substantiae praedicari convenit unitatem. 33. Hac formula eamdem Patris ac Filii essentiam praedicari. Nativitatis et innascibilitatis discrimen. Filius immutabilis. --Caeterum omnis superior sermo in nullo Patrem et Filium essentiae ac naturae diversitate discrevit. Ubi enim dicitur, Deum de Deo, totum ex toto; non ambigitur totum Deum ex toto Deo natum. Nam et Dei de Deo natura non differt: et totus ex toto in iis est ipse, quibus Pater est. Unus ex uno passiones humani partus et conceptionis excludit: ut dum unus ex", + "candidate_score": 0.724922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_64", + "psc_text": "in coelo est, et 483 sedet in dextera Patris, venturus judicare vivos et mortuos, et reddere unicuique secundum opera ejus; cujus regnum sine cessatione permanet in immensa saecula. Sedet enim in dextera Patris non solum in hoc saeculo, sed et in futuro. Credimus et in Spiritum sanctum, hoc est, paracletum, quem promittens Apostolis post reditum in coelos misit docere eos ac memorari omnia, per quem et sanctificantur sincere in eum credentium animae. Eos autem, qui dicunt de non exstantibus esse filium Dei, vel ex alia substantia, et non ex Deo, et quod erat aliquando tempus aut saeculum quando non erat, alienos novit sancta et catholica Ecclesia. Similiter et eos, qui dicunt tres esse deos; vel Christum non esse Deum et ante saecula, neque Christum, neque filium eum esse Dei; vel eum ipsum esse Patrem et Filium et sanctum Spiritum, vel innascibilem filium; vel quod neque consilio neque voluntate Pater genuerit", + "candidate_score": 0.724046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_18", + "psc_text": "Deum nostrum, sicuti legitur, carnem vel corpus, id est, hominem suscepisse ex utero virginis Mariae, sicut Angelus praedicavit (Luc. I, 31). Ut autem Scripturae omnes docent, et praecipue ipse magister gentium Apostolus, hominem suscepisse de Maria Virgine, per quem compassus est. Illa autem clausula est totius fidei et illa confirmatio, quod Trinitas semper servanda est, sicut legimus in Evangelio: Ite et baptizate omnes gentes in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Integer, perfectus numerus Trinitatis est. Paracletus autem Spiritus per Filium est; qui missus venit juxta promissum, ut Apostolos et omnes credentes instrueret, doceret, sanctificaret. 12. Essentia et substantia quid. Ancyrana Synodus ann. 358. Filius ut imago non solo nomine alius a Patre. --His itaque tot et tantis impietatis professionibus editis, has rursum e contrario Orientales episcopi in unum congregati sententiarum definitiones condiderunt. Sed quia frequens nobis nuncupatio essentiae ac substantiae necessaria est; cognoscendum est", + "candidate_score": 0.723261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_64", + "psc_text": "in coelo est, et 483 sedet in dextera Patris, venturus judicare vivos et mortuos, et reddere unicuique secundum opera ejus; cujus regnum sine cessatione permanet in immensa saecula. Sedet enim in dextera Patris non solum in hoc saeculo, sed et in futuro. Credimus et in Spiritum sanctum, hoc est, paracletum, quem promittens Apostolis post reditum in coelos misit docere eos ac memorari omnia, per quem et sanctificantur sincere in eum credentium animae. Eos autem, qui dicunt de non exstantibus esse filium Dei, vel ex alia substantia, et non ex Deo, et quod erat aliquando tempus aut saeculum quando non erat, alienos novit sancta et catholica Ecclesia. Similiter et eos, qui dicunt tres esse deos; vel Christum non esse Deum et ante saecula, neque Christum, neque filium eum esse Dei; vel eum ipsum esse Patrem et Filium et sanctum Spiritum, vel innascibilem filium; vel quod neque consilio neque voluntate Pater genuerit", + "candidate_score": 0.722591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85_87", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_50", + "psc_text": "Filium indifferens virtus est, ita nullam inter se diversitatem patiatur essentia: ubi Pater, generando Filium, nihil ex se in eo degenerat diversitate naturae: ubi quia nihil differat in utroque similitudo naturae, proprietas tamen similitudinis personalium nominum respuat unionem, ne subsistens unus sit, qui et Pater dicatur et filius: ubi quia pie dicitur et Pater mittens, et Filius missus; in nullo tamen inter Patrem et Filium, id est, inter missum atque mittentem discernatur essentia: ubi non intra tempora paterni nominis veritas continetur: ubi Filius Patri non est posterior in tempore: ubi ultra tempus omne perfecta nativitas innascibilitatis in se non admittit errorem. 28. Decreta quo tempore edita. Qua occasione, cur. Fides subinde aliae. --Et haec quidem, Fratres carissimi, omnis quae edita est fidei doctrina, per paucos juxta universitatis modum Orientales, sub his ipsis prope diebus, quibus vos ingestam haeresim respuistis, emersit: cujus exponendae ea fuit ratio, quod unius substantiae 478 silentium", + "candidate_score": 0.719535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_83_85", + "bdc_text": "p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget . Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_68", + "psc_text": "non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in confessione innascibilis Dei patris et unigeniti Dei filii, neutro a se dissimilitudine essentiae differente, uterque cum Deus sit, Deus tamen unus et credendus sit et praedicandus. Sollicita itaque multum diligentique cautela episcoporum fides munit naturae genitae et gignentis indifferentiam nominis unione confirmans. 37. Non tamen fides solitarium Deum, Filium recte docet innascibilem. Qui ex voluntate nascatur. --Tamen ne rursum unius Dei praedicatio unicam ac sine progenie sua solitarii Dei velit affirmare substantiam; statim hanc condemnat temeritatem, quae quia Deus unus est, unum ac solitarium Deum patrem, habentem in se nomen et patris et filii confiteretur: cum in generante Patre et", + "candidate_score": 0.717862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73_75", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.71438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_70_72", + "bdc_text": "Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.712968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_84_86", + "bdc_text": "Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.710589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_83_85", + "bdc_text": "p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget . Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_95", + "psc_text": "Patri, ne Deus ipse non esse credatur. Cum enim anathema sit Christum Deum denegans, non potest idcirco profanum videri, duos deos connominari, ne et Christus Deus praedicetur; cum per essentiae naturalis proprietatem idcirco Deus unus est, quia ex innascibili Deo patre, qui unus est Deus, unigenitus filius Deus natus, non aliunde quam ex Deo habeat esse quod Deus est: et indifferenti ejus qui genitus est ab eo qui genuit essentia, non potest non indifferentis unum nomen esse naturae. Et vel in eo quidem maxime non comparatur nec coaequatur Filius Patri, dum subditus per obedientiae obsequelam est, dum pluit Dominus a Domino, ne a se ipse secundum Photinum aut Sabellium pluerit, ut Dominus a Domino; dum ad dexteram Dei tum consedit, cum sibi ut consideret dictum sit; dum mittitur, dum accipit, dum in omnibus voluntati ejus qui se misit obsequitur. Sed pietatis subjectio non est essentiae diminutio, nec religionis officium degenerem", + "candidate_score": 0.710173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_84_86", + "bdc_text": "Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_68", + "psc_text": "non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in confessione innascibilis Dei patris et unigeniti Dei filii, neutro a se dissimilitudine essentiae differente, uterque cum Deus sit, Deus tamen unus et credendus sit et praedicandus. Sollicita itaque multum diligentique cautela episcoporum fides munit naturae genitae et gignentis indifferentiam nominis unione confirmans. 37. Non tamen fides solitarium Deum, Filium recte docet innascibilem. Qui ex voluntate nascatur. --Tamen ne rursum unius Dei praedicatio unicam ac sine progenie sua solitarii Dei velit affirmare substantiam; statim hanc condemnat temeritatem, quae quia Deus unus est, unum ac solitarium Deum patrem, habentem in se nomen et patris et filii confiteretur: cum in generante Patre et", + "candidate_score": 0.70953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_83_85", + "bdc_text": "p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget . Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.709502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87_89", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_74", + "psc_text": "X. « Si quis Deum et hominem de Maria natum dicens, Deum innascibilem sic intelligit: anathema sit. XI. « Si quis Verbum caro factum est (Joan. I, 14) , audiens, Verbum in carnem translatum putet, vel demutationem sustinentem accepisse carnem dicit: anathema sit. XII. « Si quis unicum filium Dei crucifixum audiens, dealitatem ( θεότητα) ejus corruptionem vel passibilitatem ( πάθος) aut demutationem aut deminutionem vel interfectionem sustinuisse dicat: anathema sit. XIII. « Si quis, Faciamus hominem (Gen. I, 26) , non Patrem ad Filium dixisse, sed ipsum ad semetipsum dicat Deum locutum: anathema sit. XIV. « Si quis filium non dicat Abrahae visum (Gen. XVIII), sed Deum innascibilem, vel partem ejus: anathema sit. XV. « Si quis cum Jacob non Filium quasi hominem colluctatum (Gen. XXXII, 24), sed Deum innascibilem, vel partem ejus dicat: anathema sit. XVI. « Si quis, Pluit Dominus a Domino (Gen. XIX, 24) , non", + "candidate_score": 0.708893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_84_86", + "bdc_text": "Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_50", + "psc_text": "Filium indifferens virtus est, ita nullam inter se diversitatem patiatur essentia: ubi Pater, generando Filium, nihil ex se in eo degenerat diversitate naturae: ubi quia nihil differat in utroque similitudo naturae, proprietas tamen similitudinis personalium nominum respuat unionem, ne subsistens unus sit, qui et Pater dicatur et filius: ubi quia pie dicitur et Pater mittens, et Filius missus; in nullo tamen inter Patrem et Filium, id est, inter missum atque mittentem discernatur essentia: ubi non intra tempora paterni nominis veritas continetur: ubi Filius Patri non est posterior in tempore: ubi ultra tempus omne perfecta nativitas innascibilitatis in se non admittit errorem. 28. Decreta quo tempore edita. Qua occasione, cur. Fides subinde aliae. --Et haec quidem, Fratres carissimi, omnis quae edita est fidei doctrina, per paucos juxta universitatis modum Orientales, sub his ipsis prope diebus, quibus vos ingestam haeresim respuistis, emersit: cujus exponendae ea fuit ratio, quod unius substantiae 478 silentium", + "candidate_score": 0.708543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_83_85", + "bdc_text": "p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget . Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_121", + "psc_text": "est auctor ipse, sed imago est: imago Dei ex Deo in Deum nata. Non est creatura, sed Deus est. Non alter Deus in genere substantiae, sed unus Deus per substantiae indifferentis essentiam. Non persona Deus unus est, sed natura: quia nihil in se diversum ac dissimile habeat natus et generans. Et post haec, unam substantiam Patris et Filii dicendo, non errat: aut unam substantiam negando, jam peccat. 70. Ne nude et ante alia praedicetur. --Nemo itaque unam substantiam negari a nobis putet: cujus idcirco ratio ostenditur, ne negetur. Nemo unam substantiam brevi ac nudo sermone putet praedicandam: ut possit religiose dici una esse substantia. Non enim ego audio, Christus ex Maria natus 502 est; nisi et audiam, In principio erat Verbum et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Non audiam, Christus esurivit; nisi post quadraginta dierum jejunium audiam, Non in pane solo vivit homo (Matth. IV, 4) . Non", + "candidate_score": 0.708186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87_89", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_91", + "psc_text": "Cum enim haec passionum genera infirmitatem carnis afficiant, Deus tamen Verbum caro factus non potuit a se demutabilis esse patiendo. Non enim id ipsum est, pati et demutari: quia omnem carnem passio cujusque generis demutet sensu, dolore, tolerantia. Verbum autem, quod caro factum est, licet se passioni subdiderit; 492 non tamen demutatum est passibilitate patiendi. Nam pati potuit, et passibile esse non potuit: quia passibilitas naturae infirmis significatio est; passio autem est eorum quae sint illata perpessio: quae quia indemutabilis Deus est, cum tamen Verbum caro factum sit, habuerunt in eo passionis materiam sine passibilitatis infirmitate. Manet itaque indemutabilis etiam in passione natura; quia auctori suo indifferens ex impassibilis essentiae nata substantia est. XIII. « Si quis, Faciamus hominem (Gen. I, 26) , non Patrem ad Filium dixisse, sed ipsum ad semetipsum dicat Deum locutum: anathema sit. » XIV. « Si quis Filium non dicat Abrahae visum (Gen. XVII, 1),", + "candidate_score": 0.706661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_69_71", + "bdc_text": "Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat . Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_57", + "psc_text": "--Et primum sciendum est, non adversum haeresim, quae dissimilis substantiae Patrem et Filium ausa est praedicare, in Antiochia fuisse conventum; sed adversus eam, quae post sanctam synodum Nicaenam in id proruperat, ut tria nomina Patri vellet adscribere, de qua suo loco tractabimus. Memini enim me in exordio sermonis patientiam et aequanimitatem legentium atque audientium usque ad absolutionem omnium dictorum meorum poposcisse; ne temerarius quisquam in me judex ante cognitionem perfecti sermonis exsisteret. Volens igitur congregata sanctorum synodus impietatem eam perimere, quae veritatem Patris et Filii et Spiritus sancti nominum numero eluderet: ut non subsistente causa uniuscujusque nominis, triplex nuncupatio obtineret sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam", + "candidate_score": 0.706496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86_88", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_58", + "psc_text": "sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam vero unum, non habet calumniam: quia connominato Spiritu, id est paracleto, consonantiae potius, quam essentiae 481 per similitudinem substantiae praedicari convenit unitatem. 33. Hac formula eamdem Patris ac Filii essentiam praedicari. Nativitatis et innascibilitatis discrimen. Filius immutabilis. --Caeterum omnis superior sermo in nullo Patrem et Filium essentiae ac naturae diversitate discrevit. Ubi enim dicitur, Deum de Deo, totum ex toto; non ambigitur totum Deum ex toto Deo natum. Nam et Dei de Deo natura non differt: et totus ex toto in iis est ipse, quibus Pater est. Unus ex uno passiones humani partus et conceptionis excludit: ut dum unus ex", + "candidate_score": 0.706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_72_74", + "bdc_text": "Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.704312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_63", + "psc_text": "Credimus in unum Deum patrem omnipotentem, creatorem et factorem universorum, ex quo omnis paternitas in coelis et in terra nominatur. Credimus et in unigenitum ejus filium Dominum nostrum Jesum Christum, qui ante omnia saecula ex Patre genitus est, Deum ex Deo, lumen ex lumine, per quem facta sunt omnia quae in coelis et quae in terra, visibilia et invisibilia: qui est verbum, et sapientia, et virtus, et vita, et lumen verum: et qui in novissimis diebus propter nos incarnatus est, et natus ex sancta Virgine, qui crucifixus est, et mortuus, et sepultus, et surrexit ex mortuis tertia die, et receptus in coelo est, et 483 sedet in dextera Patris, venturus judicare vivos et mortuos, et reddere unicuique secundum opera ejus; cujus regnum sine cessatione permanet in immensa saecula. Sedet enim in dextera Patris non solum in hoc saeculo, sed et in futuro. Credimus et in Spiritum sanctum, hoc est, paracletum,", + "candidate_score": 0.704219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71_73", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.702201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_58", + "psc_text": "sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam vero unum, non habet calumniam: quia connominato Spiritu, id est paracleto, consonantiae potius, quam essentiae 481 per similitudinem substantiae praedicari convenit unitatem. 33. Hac formula eamdem Patris ac Filii essentiam praedicari. Nativitatis et innascibilitatis discrimen. Filius immutabilis. --Caeterum omnis superior sermo in nullo Patrem et Filium essentiae ac naturae diversitate discrevit. Ubi enim dicitur, Deum de Deo, totum ex toto; non ambigitur totum Deum ex toto Deo natum. Nam et Dei de Deo natura non differt: et totus ex toto in iis est ipse, quibus Pater est. Unus ex uno passiones humani partus et conceptionis excludit: ut dum unus ex", + "candidate_score": 0.701382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_58", + "psc_text": "sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam vero unum, non habet calumniam: quia connominato Spiritu, id est paracleto, consonantiae potius, quam essentiae 481 per similitudinem substantiae praedicari convenit unitatem. 33. Hac formula eamdem Patris ac Filii essentiam praedicari. Nativitatis et innascibilitatis discrimen. Filius immutabilis. --Caeterum omnis superior sermo in nullo Patrem et Filium essentiae ac naturae diversitate discrevit. Ubi enim dicitur, Deum de Deo, totum ex toto; non ambigitur totum Deum ex toto Deo natum. Nam et Dei de Deo natura non differt: et totus ex toto in iis est ipse, quibus Pater est. Unus ex uno passiones humani partus et conceptionis excludit: ut dum unus ex", + "candidate_score": 0.70105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74_76", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.701048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_68", + "psc_text": "non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in confessione innascibilis Dei patris et unigeniti Dei filii, neutro a se dissimilitudine essentiae differente, uterque cum Deus sit, Deus tamen unus et credendus sit et praedicandus. Sollicita itaque multum diligentique cautela episcoporum fides munit naturae genitae et gignentis indifferentiam nominis unione confirmans. 37. Non tamen fides solitarium Deum, Filium recte docet innascibilem. Qui ex voluntate nascatur. --Tamen ne rursum unius Dei praedicatio unicam ac sine progenie sua solitarii Dei velit affirmare substantiam; statim hanc condemnat temeritatem, quae quia Deus unus est, unum ac solitarium Deum patrem, habentem in se nomen et patris et filii confiteretur: cum in generante Patre et", + "candidate_score": 0.700732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_65_67", + "bdc_text": "tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_100", + "psc_text": "aut Filii Spiritus sanctus asseritur? Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera, etiam hoc quoque proferri ab impiis solet; idcirco a sanctis debuit improbari. 495 XXII. « Si quis Patrem et Filium et Spiritum sanctum tres dicit deos: anathema sit. » 56. Dii tres negantur. --Duum deorum professio cum irreligiosa sit, quia nusquam nisi unum Deum praedicatum meminerimus et praedicemus: quanto magis trium deorum in Patre et Filio et Spiritu sancto nuncupatio damnabilis est? Quod tamen quia haeretici dicunt, recte catholici condemnant. XXIII. « Si quis quod dictum est, Ego Deus primus, et ego Deus novissimus, et praeter me non est Deus (Esai. XLIV, 6) , ad destructionem idolorum dictum et eorum qui non sunt dii, in destructionem unigeniti ante saecula Dei judaice dictum intelligat: anathema sit. » 57. Illud, non est Deus praeter me, Filium non negat Deum. --Deorum numerositate damnata, et Deo tantum uno praedicato, negari Deus filius", + "candidate_score": 0.700641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67_69", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus . Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.70052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92_94", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.700305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76_78", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_61", + "psc_text": "auctoritate naturae. Nam quamvis imago est, tamen incommutabilis est imago (non commutata in eo scilicet per dissimilitudinem paternae essentiae, ex qua est genitus, natura), quia in eo imago paternae essentiae nasceretur. Jam vero cum primus editus esse totius creaturae docetur, et ipse ille semper fuisse in principio apud Deum Verbum Deus dicitur; dum primus editur, natus fuisse ostenditur; dum semper fuit, nec tempore separatur a 482 Patre. Non ergo videri potest divisio substantiarum ( supple, ab hac synodo) (quae nihil aliud studuit, quam ut per trium substantiarum nomen, triplicis vocabuli excluderet unionem) ad separationem diversae in Filio et in Patre substantiae introducta: cum totius fidei expositio Patrem et Filium, innascibilem et unigenitum, nec tempore, nec nomine, nec essentia, nec dignitate, nec dominatione discernat. Dignum autem est conscientia communi etiam caeteras eorumdem episcoporum Orientalium diversis et locis et temporibus conscriptas fides noscere, ut per plures confessiones sinceritas conscientiae possit intelligi. FIDES", + "candidate_score": 0.700231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_66_68", + "bdc_text": "veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.698392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.696868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_57", + "psc_text": "--Et primum sciendum est, non adversum haeresim, quae dissimilis substantiae Patrem et Filium ausa est praedicare, in Antiochia fuisse conventum; sed adversus eam, quae post sanctam synodum Nicaenam in id proruperat, ut tria nomina Patri vellet adscribere, de qua suo loco tractabimus. Memini enim me in exordio sermonis patientiam et aequanimitatem legentium atque audientium usque ad absolutionem omnium dictorum meorum poposcisse; ne temerarius quisquam in me judex ante cognitionem perfecti sermonis exsisteret. Volens igitur congregata sanctorum synodus impietatem eam perimere, quae veritatem Patris et Filii et Spiritus sancti nominum numero eluderet: ut non subsistente causa uniuscujusque nominis, triplex nuncupatio obtineret sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam", + "candidate_score": 0.696088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_95", + "psc_text": "Patri, ne Deus ipse non esse credatur. Cum enim anathema sit Christum Deum denegans, non potest idcirco profanum videri, duos deos connominari, ne et Christus Deus praedicetur; cum per essentiae naturalis proprietatem idcirco Deus unus est, quia ex innascibili Deo patre, qui unus est Deus, unigenitus filius Deus natus, non aliunde quam ex Deo habeat esse quod Deus est: et indifferenti ejus qui genitus est ab eo qui genuit essentia, non potest non indifferentis unum nomen esse naturae. Et vel in eo quidem maxime non comparatur nec coaequatur Filius Patri, dum subditus per obedientiae obsequelam est, dum pluit Dominus a Domino, ne a se ipse secundum Photinum aut Sabellium pluerit, ut Dominus a Domino; dum ad dexteram Dei tum consedit, cum sibi ut consideret dictum sit; dum mittitur, dum accipit, dum in omnibus voluntati ejus qui se misit obsequitur. Sed pietatis subjectio non est essentiae diminutio, nec religionis officium degenerem", + "candidate_score": 0.6956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_68_70", + "bdc_text": "ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus . Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat . Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.695322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73_75", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_99", + "psc_text": "dum omne quod ageret, pie referre est solitus ad Patrem. Ex quo haeretici occasionem frequenter arripiunt, ut ipsum esse Filium Paracletum dicant: cum in eo, quod alium Paracletum mittendum a Patre sit precaturus, differentiam missi rogantisque significet. XXI. « Si quis Spiritum sanctum partem dicat Patris vel Filii: anathema sit. » 55. Non est pars Patris aut Filii. --Stultitia haeretici furoris haec coegit in scripta referre, non quaestio. Nam cum Spiritus sancti nomen habeat suam significationem, et Spiritus sanctus paracletus habeat substantiae suae et officium et ordinem, et cum ubique indemutabilis Pater et Filius praedicetur: quomodo pars esse aut Patris aut Filii Spiritus sanctus asseritur? Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera, etiam hoc quoque proferri ab impiis solet; idcirco a sanctis debuit improbari. 495 XXII. « Si quis Patrem et Filium et Spiritum sanctum tres dicit deos: anathema sit. » 56. Dii tres negantur. --Duum deorum professio cum irreligiosa", + "candidate_score": 0.69234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74_76", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_99", + "psc_text": "dum omne quod ageret, pie referre est solitus ad Patrem. Ex quo haeretici occasionem frequenter arripiunt, ut ipsum esse Filium Paracletum dicant: cum in eo, quod alium Paracletum mittendum a Patre sit precaturus, differentiam missi rogantisque significet. XXI. « Si quis Spiritum sanctum partem dicat Patris vel Filii: anathema sit. » 55. Non est pars Patris aut Filii. --Stultitia haeretici furoris haec coegit in scripta referre, non quaestio. Nam cum Spiritus sancti nomen habeat suam significationem, et Spiritus sanctus paracletus habeat substantiae suae et officium et ordinem, et cum ubique indemutabilis Pater et Filius praedicetur: quomodo pars esse aut Patris aut Filii Spiritus sanctus asseritur? Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera, etiam hoc quoque proferri ab impiis solet; idcirco a sanctis debuit improbari. 495 XXII. « Si quis Patrem et Filium et Spiritum sanctum tres dicit deos: anathema sit. » 56. Dii tres negantur. --Duum deorum professio cum irreligiosa", + "candidate_score": 0.691893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_70_72", + "bdc_text": "Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_58", + "psc_text": "sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam vero unum, non habet calumniam: quia connominato Spiritu, id est paracleto, consonantiae potius, quam essentiae 481 per similitudinem substantiae praedicari convenit unitatem. 33. Hac formula eamdem Patris ac Filii essentiam praedicari. Nativitatis et innascibilitatis discrimen. Filius immutabilis. --Caeterum omnis superior sermo in nullo Patrem et Filium essentiae ac naturae diversitate discrevit. Ubi enim dicitur, Deum de Deo, totum ex toto; non ambigitur totum Deum ex toto Deo natum. Nam et Dei de Deo natura non differt: et totus ex toto in iis est ipse, quibus Pater est. Unus ex uno passiones humani partus et conceptionis excludit: ut dum unus ex", + "candidate_score": 0.690255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_57", + "psc_text": "--Et primum sciendum est, non adversum haeresim, quae dissimilis substantiae Patrem et Filium ausa est praedicare, in Antiochia fuisse conventum; sed adversus eam, quae post sanctam synodum Nicaenam in id proruperat, ut tria nomina Patri vellet adscribere, de qua suo loco tractabimus. Memini enim me in exordio sermonis patientiam et aequanimitatem legentium atque audientium usque ad absolutionem omnium dictorum meorum poposcisse; ne temerarius quisquam in me judex ante cognitionem perfecti sermonis exsisteret. Volens igitur congregata sanctorum synodus impietatem eam perimere, quae veritatem Patris et Filii et Spiritus sancti nominum numero eluderet: ut non subsistente causa uniuscujusque nominis, triplex nuncupatio obtineret sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam", + "candidate_score": 0.690097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90_92", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent . Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s . deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.68867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_17_19", + "bdc_text": "Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur . Ac nos quoque felices essemus , si nullae essent opiniones cum sana doctrina pugnantes , quas illustri confessione refellere oporteret , tum enim facile omnes uno hoc symbolo contenti nullam praeterea confessionem a quoque exigeremus . Nunc vero primum papistae multum a vera religione deflexerunt , deinde ecclesiam turbarunt anabaptistae , qui et ipsi non uno tantum in dogmate a pura doctrina dissentiunt , praeterea Servetus habet suos discipulos , qui de deo et de aliis partibus christianae doctrinae absurdas , ne dicam impias , opiniones spargunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_1", + "psc_text": "studiique esset, quantaque, sub occasione temporalium motuum, diabolus venenato ore atque lingua mortiferae doctrinae sibila protulisset; verens ne in tanto ac tam plurium episcoporum calamitosae impietatis vel erroris periculo, taciturnitas vestra de pollutae atque impiatae conscientiae esset desperatione suscepta (nam ignorare vobis frequenter admonitis non licebat), mihi quoque apud vos tacendum arbitrabar, dominicae sententiae admodum memor, qua post primam atque iteratam conventionem, eos, qui etiam sub testimonio 459 Ecclesiae inobedientes exsisterent, haberi sicut ethnicos publicanosque jussisset (Matth. XVIII, 15 et seqq.). 2. Galliae episcopis gratulatur ob negatam Saturnino communionem, ob damnatam Sirmii fidem. --Sed beatae fidei vestrae litteris sumptis, quarum lentitudinem ac raritatem de exsilii mei et longitudine et secreto intelligo constitisse; gratulatus sum in Domino, incontaminatos vos et illaesos ab omni contagio detestandae haereseos perstitisse, vosque comparticipes exsilii mei, in quod me Saturninus, ipsam conscientiam suam veritus, circumvento imperatore detruserat, negata ipsi usque hoc tempus toto jam triennio communione,", + "candidate_score": 0.688342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_81_83", + "bdc_text": "pag. B5 negat sub dei nomine dei filium includi . Deinde Cazanoviusa. R. : p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_101", + "psc_text": "est Deus (Esai. XLIV, 6) , ad destructionem idolorum dictum et eorum qui non sunt dii, in destructionem unigeniti ante saecula Dei judaice dictum intelligat: anathema sit. » 57. Illud, non est Deus praeter me, Filium non negat Deum. --Deorum numerositate damnata, et Deo tantum uno praedicato, negari Deus filius Dei non potest. Verum naturae istud praestat genuina proprietas, ut nomen, quod negatur ad numerum, debeatur essentiae; et id, quod non est Deus praeter me, non possit Filio auferre quod Deus est: quia Deus alius, praeter quam qui est ex Deo, nullus est. Et per hanc vocem Dei patris non potest non Deus esse, qui ex se indifferenti ad naturam suam est natus essentia. Quod idcirco Judaei ad unionem Dei referunt, quia unigenitum Deum nesciunt. Sed nos cum duos deos negamus, diversitatem in Patre et Filio naturalis abominamur essentiae: quia id, quod non est Deus praeter me, impiam de falsis", + "candidate_score": 0.687482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71_73", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_113", + "psc_text": "namque origo sua innascibilis substantia est. Non unum subsistentem, sed substantiam non differentem. Non unum in dissimilibus naturis Dei nomen, sed unius nominis atque naturae indissimilem essentiam. Non praestantem quemquam cuiquam genere substantiae, sed subjectum alterum alteri nativitate naturae. Patrem in eo majorem esse quod pater est, Filium in eo non minorem esse quod filius est. Significationem interesse, non interesse naturam. Patrem non intra tempora confiteri, sed cointemporalem Patri Filium non negare. Patrem in Filio praedicare, quia nihil in se habeat Filius a Patre dissimile: Filium in Patre confiteri, quia non est aliunde quod filius est. Mutuam sibi ac similem invicem naturam non nescire, quia par sit: quod unus sit non existimare, quia unum sunt: unum eos sic per indissimilis naturae indifferentiam praedicare, ne unus sit. 65. Hilario desunt verba, non sensus. --Exposui, Charissimi, quantum humani sermonis consuetudo patiebatur, et Dominus mihi semper ut ipse scit a me oratus indulsit,", + "candidate_score": 0.686633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74_76", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_100", + "psc_text": "aut Filii Spiritus sanctus asseritur? Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera, etiam hoc quoque proferri ab impiis solet; idcirco a sanctis debuit improbari. 495 XXII. « Si quis Patrem et Filium et Spiritum sanctum tres dicit deos: anathema sit. » 56. Dii tres negantur. --Duum deorum professio cum irreligiosa sit, quia nusquam nisi unum Deum praedicatum meminerimus et praedicemus: quanto magis trium deorum in Patre et Filio et Spiritu sancto nuncupatio damnabilis est? Quod tamen quia haeretici dicunt, recte catholici condemnant. XXIII. « Si quis quod dictum est, Ego Deus primus, et ego Deus novissimus, et praeter me non est Deus (Esai. XLIV, 6) , ad destructionem idolorum dictum et eorum qui non sunt dii, in destructionem unigeniti ante saecula Dei judaice dictum intelligat: anathema sit. » 57. Illud, non est Deus praeter me, Filium non negat Deum. --Deorum numerositate damnata, et Deo tantum uno praedicato, negari Deus filius", + "candidate_score": 0.686078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90_92", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent . Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s . deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_100", + "psc_text": "aut Filii Spiritus sanctus asseritur? Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera, etiam hoc quoque proferri ab impiis solet; idcirco a sanctis debuit improbari. 495 XXII. « Si quis Patrem et Filium et Spiritum sanctum tres dicit deos: anathema sit. » 56. Dii tres negantur. --Duum deorum professio cum irreligiosa sit, quia nusquam nisi unum Deum praedicatum meminerimus et praedicemus: quanto magis trium deorum in Patre et Filio et Spiritu sancto nuncupatio damnabilis est? Quod tamen quia haeretici dicunt, recte catholici condemnant. XXIII. « Si quis quod dictum est, Ego Deus primus, et ego Deus novissimus, et praeter me non est Deus (Esai. XLIV, 6) , ad destructionem idolorum dictum et eorum qui non sunt dii, in destructionem unigeniti ante saecula Dei judaice dictum intelligat: anathema sit. » 57. Illud, non est Deus praeter me, Filium non negat Deum. --Deorum numerositate damnata, et Deo tantum uno praedicato, negari Deus filius", + "candidate_score": 0.685649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_72_74", + "bdc_text": "Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_99", + "psc_text": "dum omne quod ageret, pie referre est solitus ad Patrem. Ex quo haeretici occasionem frequenter arripiunt, ut ipsum esse Filium Paracletum dicant: cum in eo, quod alium Paracletum mittendum a Patre sit precaturus, differentiam missi rogantisque significet. XXI. « Si quis Spiritum sanctum partem dicat Patris vel Filii: anathema sit. » 55. Non est pars Patris aut Filii. --Stultitia haeretici furoris haec coegit in scripta referre, non quaestio. Nam cum Spiritus sancti nomen habeat suam significationem, et Spiritus sanctus paracletus habeat substantiae suae et officium et ordinem, et cum ubique indemutabilis Pater et Filius praedicetur: quomodo pars esse aut Patris aut Filii Spiritus sanctus asseritur? Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera, etiam hoc quoque proferri ab impiis solet; idcirco a sanctis debuit improbari. 495 XXII. « Si quis Patrem et Filium et Spiritum sanctum tres dicit deos: anathema sit. » 56. Dii tres negantur. --Duum deorum professio cum irreligiosa", + "candidate_score": 0.685562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71_73", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_95", + "psc_text": "Patri, ne Deus ipse non esse credatur. Cum enim anathema sit Christum Deum denegans, non potest idcirco profanum videri, duos deos connominari, ne et Christus Deus praedicetur; cum per essentiae naturalis proprietatem idcirco Deus unus est, quia ex innascibili Deo patre, qui unus est Deus, unigenitus filius Deus natus, non aliunde quam ex Deo habeat esse quod Deus est: et indifferenti ejus qui genitus est ab eo qui genuit essentia, non potest non indifferentis unum nomen esse naturae. Et vel in eo quidem maxime non comparatur nec coaequatur Filius Patri, dum subditus per obedientiae obsequelam est, dum pluit Dominus a Domino, ne a se ipse secundum Photinum aut Sabellium pluerit, ut Dominus a Domino; dum ad dexteram Dei tum consedit, cum sibi ut consideret dictum sit; dum mittitur, dum accipit, dum in omnibus voluntati ejus qui se misit obsequitur. Sed pietatis subjectio non est essentiae diminutio, nec religionis officium degenerem", + "candidate_score": 0.685417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71_73", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_58", + "psc_text": "sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam vero unum, non habet calumniam: quia connominato Spiritu, id est paracleto, consonantiae potius, quam essentiae 481 per similitudinem substantiae praedicari convenit unitatem. 33. Hac formula eamdem Patris ac Filii essentiam praedicari. Nativitatis et innascibilitatis discrimen. Filius immutabilis. --Caeterum omnis superior sermo in nullo Patrem et Filium essentiae ac naturae diversitate discrevit. Ubi enim dicitur, Deum de Deo, totum ex toto; non ambigitur totum Deum ex toto Deo natum. Nam et Dei de Deo natura non differt: et totus ex toto in iis est ipse, quibus Pater est. Unus ex uno passiones humani partus et conceptionis excludit: ut dum unus ex", + "candidate_score": 0.685136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_81_83", + "bdc_text": "pag. B5 negat sub dei nomine dei filium includi . Deinde Cazanoviusa. R. : p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_95", + "psc_text": "Patri, ne Deus ipse non esse credatur. Cum enim anathema sit Christum Deum denegans, non potest idcirco profanum videri, duos deos connominari, ne et Christus Deus praedicetur; cum per essentiae naturalis proprietatem idcirco Deus unus est, quia ex innascibili Deo patre, qui unus est Deus, unigenitus filius Deus natus, non aliunde quam ex Deo habeat esse quod Deus est: et indifferenti ejus qui genitus est ab eo qui genuit essentia, non potest non indifferentis unum nomen esse naturae. Et vel in eo quidem maxime non comparatur nec coaequatur Filius Patri, dum subditus per obedientiae obsequelam est, dum pluit Dominus a Domino, ne a se ipse secundum Photinum aut Sabellium pluerit, ut Dominus a Domino; dum ad dexteram Dei tum consedit, cum sibi ut consideret dictum sit; dum mittitur, dum accipit, dum in omnibus voluntati ejus qui se misit obsequitur. Sed pietatis subjectio non est essentiae diminutio, nec religionis officium degenerem", + "candidate_score": 0.684481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71_73", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_127", + "psc_text": "coaequat, per similitudinem non indifferentis essentiae. Omnis itaque filius, secundum naturalem nativitatem, aequalitas patris est; quia est et similitudo naturae. Et beatus Joannes docet in natura Patris et Filii, quam Moyses in Seth et Adam similitudinem dicit, hanc eamdem aequalitatem esse naturae, ait enim: Propter hoc eum magis quaerebant Judaei interficere, quoniam non solum solvebat sabbatum, sed et patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo (Joan. V, 18) . Quid tantorum virorum doctrinis atque dictis inserimus torpentia peccatis gravibus ingenia, et sensus hebetes atque temerarios adversum indissolubiles praedicationes impii fatigamus? Per Moysen Seth Adae similitudo est, per Joannem Filius Patri aequalis est: et quaerimus tertium nescio quid inter Patrem et Filium, quod natura non recipit. Similis est Patri, filius Patris est, ex eo natus est: per hoc solum pie potest quod unum sint praedicari. 74. Similitudinem sine aequalitate confitentes refelluntur. --Nec me fallit, Fratres charissimi, quosdam esse, qui similitudinem", + "candidate_score": 0.684053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_81_83", + "bdc_text": "pag. B5 negat sub dei nomine dei filium includi . Deinde Cazanoviusa. R. : p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_97", + "psc_text": "ejus cujus et filius est, fit Patri et obsequio subjectus et nomine; ita tamen, ut subjectio nominis proprietatem naturalis atque indifferentis testetur essentiae. 494 XVIII. « Si quis Patrem et Filium unam personam dicit: anathema sit. » 52. Pater et Filius non una persona. --Non habet necessitatem contradicendi sibi absoluta perversitas: et tamen stultus quorumdam furor in id prorupit, ut personam unam duum nominum ausus sit praedicare. XIX. « Si quis Spiritum sanctum paracletum dicens, innascibilem Deum dicat: anathema sit. » 53. Spiritus sanctus non innascibilis Deus. Alius est a Filio. --Adjectio nunc Paracleti, anathemati obnoxiam facit innascibilis in eo Dei praedicationem. Impiissimum enim est, innascibilem Deum eum dici, qui ad consolationem nostram est missus a Filio. XX. « Si quis, sicuti docuit nos Dominus, non alium dicat Paracletum a Filio; dixit enim: Et alterum Paracletum mittet vobis Pater, quem rogabo ego: anathema sit. » 54. Cur dicatur mitti a", + "candidate_score": 0.684046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.683259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_24", + "psc_text": "in his, quae Patris sunt propria, subsistens Filius per naturam in se genitam consistat, gloriae scilicet, virtutis, potestatis, invisibilitatis, essentiae? Atque ita in his paribus divinitatis bonis intelligitur neque ille minor esse, cum filius sit; neque hic praestare, cum pater sit: cum patri filius et coimaginatus ad speciem sit, nec sit dissimilis in genere; quia diversitatem substantiae geniti ex substantia patris filii similitudo non recipit, et omnem in se divinitatis paternae, qualis et quanta forma est, invisibilis Dei filius et imago complectitur: et hoc vere est esse filium, paternae scilicet formae veritatem coimaginatae in se naturae perfecta similitudine retulisse. IV. « Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre", + "candidate_score": 0.682703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_72_74", + "bdc_text": "Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_100", + "psc_text": "aut Filii Spiritus sanctus asseritur? Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera, etiam hoc quoque proferri ab impiis solet; idcirco a sanctis debuit improbari. 495 XXII. « Si quis Patrem et Filium et Spiritum sanctum tres dicit deos: anathema sit. » 56. Dii tres negantur. --Duum deorum professio cum irreligiosa sit, quia nusquam nisi unum Deum praedicatum meminerimus et praedicemus: quanto magis trium deorum in Patre et Filio et Spiritu sancto nuncupatio damnabilis est? Quod tamen quia haeretici dicunt, recte catholici condemnant. XXIII. « Si quis quod dictum est, Ego Deus primus, et ego Deus novissimus, et praeter me non est Deus (Esai. XLIV, 6) , ad destructionem idolorum dictum et eorum qui non sunt dii, in destructionem unigeniti ante saecula Dei judaice dictum intelligat: anathema sit. » 57. Illud, non est Deus praeter me, Filium non negat Deum. --Deorum numerositate damnata, et Deo tantum uno praedicato, negari Deus filius", + "candidate_score": 0.68173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73_75", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_100", + "psc_text": "aut Filii Spiritus sanctus asseritur? Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera, etiam hoc quoque proferri ab impiis solet; idcirco a sanctis debuit improbari. 495 XXII. « Si quis Patrem et Filium et Spiritum sanctum tres dicit deos: anathema sit. » 56. Dii tres negantur. --Duum deorum professio cum irreligiosa sit, quia nusquam nisi unum Deum praedicatum meminerimus et praedicemus: quanto magis trium deorum in Patre et Filio et Spiritu sancto nuncupatio damnabilis est? Quod tamen quia haeretici dicunt, recte catholici condemnant. XXIII. « Si quis quod dictum est, Ego Deus primus, et ego Deus novissimus, et praeter me non est Deus (Esai. XLIV, 6) , ad destructionem idolorum dictum et eorum qui non sunt dii, in destructionem unigeniti ante saecula Dei judaice dictum intelligat: anathema sit. » 57. Illud, non est Deus praeter me, Filium non negat Deum. --Deorum numerositate damnata, et Deo tantum uno praedicato, negari Deus filius", + "candidate_score": 0.681276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_82_84", + "bdc_text": "Deinde Cazanoviusa. R. : p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget . Praeterea in epistola priorea . R. :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_95", + "psc_text": "Patri, ne Deus ipse non esse credatur. Cum enim anathema sit Christum Deum denegans, non potest idcirco profanum videri, duos deos connominari, ne et Christus Deus praedicetur; cum per essentiae naturalis proprietatem idcirco Deus unus est, quia ex innascibili Deo patre, qui unus est Deus, unigenitus filius Deus natus, non aliunde quam ex Deo habeat esse quod Deus est: et indifferenti ejus qui genitus est ab eo qui genuit essentia, non potest non indifferentis unum nomen esse naturae. Et vel in eo quidem maxime non comparatur nec coaequatur Filius Patri, dum subditus per obedientiae obsequelam est, dum pluit Dominus a Domino, ne a se ipse secundum Photinum aut Sabellium pluerit, ut Dominus a Domino; dum ad dexteram Dei tum consedit, cum sibi ut consideret dictum sit; dum mittitur, dum accipit, dum in omnibus voluntati ejus qui se misit obsequitur. Sed pietatis subjectio non est essentiae diminutio, nec religionis officium degenerem", + "candidate_score": 0.681259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_42_44", + "bdc_text": "Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ? An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ? Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_154", + "psc_text": "tum synodo interfuerunt, tacendum de homousio esse decreverunt. Et ego invitus licet respondebo dicenti: Numquid non et ipsi tacendum de homoeusio esse constituunt? Oro vos, ne quisquam alius ex his praeter senem Osium, et ipsum illum nimium sepulchri sui amantem, reperiatur, qui 514 tacendum esse existimet de utroque. Et quo tandem in tantis haereticorum furoribus recidemus, si dum non utrumque recipimus, neutrum retinemus? Non enim videri potest impie dici, ut quia neutrum scriptum reperiatur, aut neutrum confitendum sit, aut utrumque. 88. Homousion quid intelligat Hilarius. Adversus homousion scrupuli levantur. --Homousion, sanctissimi viri, intelligo ex Deo Deum, non dissimilis essentiae, non divisum, sed natum, et ex innascibilis Dei substantia congenitam in Filio, secundum similitudinem, unigenitam nativitatem. Ita me antea intelligentem, non mediocriter ad id confirmavit homousion. Quid fidem meam in homousion damnas, quam per homoeusii professionem non potes non probare? Damnas enim fidem meam, vel potius tuam, cum damnas intelligentiam ejus", + "candidate_score": 0.680441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.680284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_60", + "psc_text": "Domino: nec recipit differentiam confessa in utroque sine diversitate dominatio. Illud vero, quod post multa alia subjectum est, inconvertibilem et immutabilem, divinitatis et essentiae et virtutis et gloriae incommutabilem imaginem, absolutum est. Nam ex Deo Deus, ex toto totus, ex uno unus, et ex perfecto perfectus, et ex rege rex, et ex Domino Dominus, cum in ea omni divinitatis gloria atque natura, in qua Pater permanet, natus quoque subsistat et Filius; etiam hoc ex paterna substantia habet, ne demutabilis fiat. Non enim in eo nascente, ea, de qua natus est, demutata natura est: sed indemutabilem essentiam natus obtinuit ex indemutabilis auctoritate naturae. Nam quamvis imago est, tamen incommutabilis est imago (non commutata in eo scilicet per dissimilitudinem paternae essentiae, ex qua est genitus, natura), quia in eo imago paternae essentiae nasceretur. Jam vero cum primus editus esse totius creaturae docetur, et ipse ille semper fuisse in principio apud Deum Verbum", + "candidate_score": 0.67999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_63", + "psc_text": "Credimus in unum Deum patrem omnipotentem, creatorem et factorem universorum, ex quo omnis paternitas in coelis et in terra nominatur. Credimus et in unigenitum ejus filium Dominum nostrum Jesum Christum, qui ante omnia saecula ex Patre genitus est, Deum ex Deo, lumen ex lumine, per quem facta sunt omnia quae in coelis et quae in terra, visibilia et invisibilia: qui est verbum, et sapientia, et virtus, et vita, et lumen verum: et qui in novissimis diebus propter nos incarnatus est, et natus ex sancta Virgine, qui crucifixus est, et mortuus, et sepultus, et surrexit ex mortuis tertia die, et receptus in coelo est, et 483 sedet in dextera Patris, venturus judicare vivos et mortuos, et reddere unicuique secundum opera ejus; cujus regnum sine cessatione permanet in immensa saecula. Sedet enim in dextera Patris non solum in hoc saeculo, sed et in futuro. Credimus et in Spiritum sanctum, hoc est, paracletum,", + "candidate_score": 0.679869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_50", + "psc_text": "Filium indifferens virtus est, ita nullam inter se diversitatem patiatur essentia: ubi Pater, generando Filium, nihil ex se in eo degenerat diversitate naturae: ubi quia nihil differat in utroque similitudo naturae, proprietas tamen similitudinis personalium nominum respuat unionem, ne subsistens unus sit, qui et Pater dicatur et filius: ubi quia pie dicitur et Pater mittens, et Filius missus; in nullo tamen inter Patrem et Filium, id est, inter missum atque mittentem discernatur essentia: ubi non intra tempora paterni nominis veritas continetur: ubi Filius Patri non est posterior in tempore: ubi ultra tempus omne perfecta nativitas innascibilitatis in se non admittit errorem. 28. Decreta quo tempore edita. Qua occasione, cur. Fides subinde aliae. --Et haec quidem, Fratres carissimi, omnis quae edita est fidei doctrina, per paucos juxta universitatis modum Orientales, sub his ipsis prope diebus, quibus vos ingestam haeresim respuistis, emersit: cujus exponendae ea fuit ratio, quod unius substantiae 478 silentium", + "candidate_score": 0.679472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90_92", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent . Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s . deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_99", + "psc_text": "dum omne quod ageret, pie referre est solitus ad Patrem. Ex quo haeretici occasionem frequenter arripiunt, ut ipsum esse Filium Paracletum dicant: cum in eo, quod alium Paracletum mittendum a Patre sit precaturus, differentiam missi rogantisque significet. XXI. « Si quis Spiritum sanctum partem dicat Patris vel Filii: anathema sit. » 55. Non est pars Patris aut Filii. --Stultitia haeretici furoris haec coegit in scripta referre, non quaestio. Nam cum Spiritus sancti nomen habeat suam significationem, et Spiritus sanctus paracletus habeat substantiae suae et officium et ordinem, et cum ubique indemutabilis Pater et Filius praedicetur: quomodo pars esse aut Patris aut Filii Spiritus sanctus asseritur? Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera, etiam hoc quoque proferri ab impiis solet; idcirco a sanctis debuit improbari. 495 XXII. « Si quis Patrem et Filium et Spiritum sanctum tres dicit deos: anathema sit. » 56. Dii tres negantur. --Duum deorum professio cum irreligiosa", + "candidate_score": 0.679046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_74", + "psc_text": "X. « Si quis Deum et hominem de Maria natum dicens, Deum innascibilem sic intelligit: anathema sit. XI. « Si quis Verbum caro factum est (Joan. I, 14) , audiens, Verbum in carnem translatum putet, vel demutationem sustinentem accepisse carnem dicit: anathema sit. XII. « Si quis unicum filium Dei crucifixum audiens, dealitatem ( θεότητα) ejus corruptionem vel passibilitatem ( πάθος) aut demutationem aut deminutionem vel interfectionem sustinuisse dicat: anathema sit. XIII. « Si quis, Faciamus hominem (Gen. I, 26) , non Patrem ad Filium dixisse, sed ipsum ad semetipsum dicat Deum locutum: anathema sit. XIV. « Si quis filium non dicat Abrahae visum (Gen. XVIII), sed Deum innascibilem, vel partem ejus: anathema sit. XV. « Si quis cum Jacob non Filium quasi hominem colluctatum (Gen. XXXII, 24), sed Deum innascibilem, vel partem ejus dicat: anathema sit. XVI. « Si quis, Pluit Dominus a Domino (Gen. XIX, 24) , non", + "candidate_score": 0.678971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_16_18", + "bdc_text": "Nam symboli apostolici puritatem et simplicitatem , qua nos oportebat contentos esse , vafri homines variis artibus semper eludere conati sunt , dum verbis ambiguis subscribunt , re ipsa dissentiunt . Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur . Ac nos quoque felices essemus , si nullae essent opiniones cum sana doctrina pugnantes , quas illustri confessione refellere oporteret , tum enim facile omnes uno hoc symbolo contenti nullam praeterea confessionem a quoque exigeremus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_1", + "psc_text": "studiique esset, quantaque, sub occasione temporalium motuum, diabolus venenato ore atque lingua mortiferae doctrinae sibila protulisset; verens ne in tanto ac tam plurium episcoporum calamitosae impietatis vel erroris periculo, taciturnitas vestra de pollutae atque impiatae conscientiae esset desperatione suscepta (nam ignorare vobis frequenter admonitis non licebat), mihi quoque apud vos tacendum arbitrabar, dominicae sententiae admodum memor, qua post primam atque iteratam conventionem, eos, qui etiam sub testimonio 459 Ecclesiae inobedientes exsisterent, haberi sicut ethnicos publicanosque jussisset (Matth. XVIII, 15 et seqq.). 2. Galliae episcopis gratulatur ob negatam Saturnino communionem, ob damnatam Sirmii fidem. --Sed beatae fidei vestrae litteris sumptis, quarum lentitudinem ac raritatem de exsilii mei et longitudine et secreto intelligo constitisse; gratulatus sum in Domino, incontaminatos vos et illaesos ab omni contagio detestandae haereseos perstitisse, vosque comparticipes exsilii mei, in quod me Saturninus, ipsam conscientiam suam veritus, circumvento imperatore detruserat, negata ipsi usque hoc tempus toto jam triennio communione,", + "candidate_score": 0.678585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_23", + "psc_text": "atque eumdem nemo profitebitur, qui vita utatur, et per quem sit causa vivendi. III. « Et si quis audiens unigenitum filium invisibilis Dei similem, non dixerit essentia Filium, qui est imago Dei invisibilis, cujus imago et juxta essentiam intelligitur: quasi non vere dicens filium, anathema sit. » 15. Item eo quod sicut Pater, ita ipse vitam habet in semetipso. Vita Patris et Filii, ipsa utriusque essentia. --Indiscreta confirmatur indissimilisque natura. Cum enim unigenitus filius Dei, et imago invisibilis Dei sit; necesse est per speciem atque naturam similis essentiae sit. Aut quomodo inter Filium atque Patrem natura discernitur generis indifferentis; cum in his, quae Patris sunt propria, subsistens Filius per naturam in se genitam consistat, gloriae scilicet, virtutis, potestatis, invisibilitatis, essentiae? Atque ita in his paribus divinitatis bonis intelligitur neque ille minor esse, cum filius sit; neque hic praestare, cum pater sit: cum patri filius et coimaginatus ad speciem sit, nec", + "candidate_score": 0.677796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_64_66", + "bdc_text": "Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s. tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_100", + "psc_text": "aut Filii Spiritus sanctus asseritur? Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera, etiam hoc quoque proferri ab impiis solet; idcirco a sanctis debuit improbari. 495 XXII. « Si quis Patrem et Filium et Spiritum sanctum tres dicit deos: anathema sit. » 56. Dii tres negantur. --Duum deorum professio cum irreligiosa sit, quia nusquam nisi unum Deum praedicatum meminerimus et praedicemus: quanto magis trium deorum in Patre et Filio et Spiritu sancto nuncupatio damnabilis est? Quod tamen quia haeretici dicunt, recte catholici condemnant. XXIII. « Si quis quod dictum est, Ego Deus primus, et ego Deus novissimus, et praeter me non est Deus (Esai. XLIV, 6) , ad destructionem idolorum dictum et eorum qui non sunt dii, in destructionem unigeniti ante saecula Dei judaice dictum intelligat: anathema sit. » 57. Illud, non est Deus praeter me, Filium non negat Deum. --Deorum numerositate damnata, et Deo tantum uno praedicato, negari Deus filius", + "candidate_score": 0.677748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_83", + "bdc_text": "p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_101", + "psc_text": "est Deus (Esai. XLIV, 6) , ad destructionem idolorum dictum et eorum qui non sunt dii, in destructionem unigeniti ante saecula Dei judaice dictum intelligat: anathema sit. » 57. Illud, non est Deus praeter me, Filium non negat Deum. --Deorum numerositate damnata, et Deo tantum uno praedicato, negari Deus filius Dei non potest. Verum naturae istud praestat genuina proprietas, ut nomen, quod negatur ad numerum, debeatur essentiae; et id, quod non est Deus praeter me, non possit Filio auferre quod Deus est: quia Deus alius, praeter quam qui est ex Deo, nullus est. Et per hanc vocem Dei patris non potest non Deus esse, qui ex se indifferenti ad naturam suam est natus essentia. Quod idcirco Judaei ad unionem Dei referunt, quia unigenitum Deum nesciunt. Sed nos cum duos deos negamus, diversitatem in Patre et Filio naturalis abominamur essentiae: quia id, quod non est Deus praeter me, impiam de falsis", + "candidate_score": 0.676768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_63_65", + "bdc_text": "Verum tamen quoniam arbitrantur sibi atrocem iniuriam fieri a nostris , qui eos duorum criminum inter se pugnantium accusarint , nempe quod plures deos faciant et quod veram divinitatem filii et spiritus s. negent , ad id paucis respondebimus . Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s. tres deos facere et filio atque spiritui s.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_100", + "psc_text": "aut Filii Spiritus sanctus asseritur? Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera, etiam hoc quoque proferri ab impiis solet; idcirco a sanctis debuit improbari. 495 XXII. « Si quis Patrem et Filium et Spiritum sanctum tres dicit deos: anathema sit. » 56. Dii tres negantur. --Duum deorum professio cum irreligiosa sit, quia nusquam nisi unum Deum praedicatum meminerimus et praedicemus: quanto magis trium deorum in Patre et Filio et Spiritu sancto nuncupatio damnabilis est? Quod tamen quia haeretici dicunt, recte catholici condemnant. XXIII. « Si quis quod dictum est, Ego Deus primus, et ego Deus novissimus, et praeter me non est Deus (Esai. XLIV, 6) , ad destructionem idolorum dictum et eorum qui non sunt dii, in destructionem unigeniti ante saecula Dei judaice dictum intelligat: anathema sit. » 57. Illud, non est Deus praeter me, Filium non negat Deum. --Deorum numerositate damnata, et Deo tantum uno praedicato, negari Deus filius", + "candidate_score": 0.676614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_2_4", + "bdc_text": "Posteaquam vero tuae celsitudinis literas accepimus , quae periculum significant , ne contentio de dogmate ad arma et caedes usque progrediatur , tantum dolor noster auctus est tantumque molestiae accessit , quantum et periculi magnitudo et noster amor erga ecclesias vestras afferre debuit . Ea autem cura nos vehementissime sollicitat , quod tua cels . cupit nos remedium his malis adferre , in quo nos nullum neque laborem neque periculum subterfugeremus , si vel exigua spes aliquid efficiendi ostenderetur . Quoniam vero nos saepe antehac literis publice et privatim scriptis ecclesiis vestris id consilii dedimus , quod si essent secutae , nunquam in his turbis versarentur , et praeterea fidelissimus Christi minister piae memoriae frater noster Ioannes Calvinus publicis scriptis hanc causam graviter et perspicue exposuit et tamen nihilominus res subinde in deteriorem statum relabuntur , non videmus , quem fructum vobis literae nostrae afferre possint , praesertim cum videamus adversariorum calumniis aures multorum patere , qui et nostra scripta calumniose interpretantur et vobis persuadent , se a nobis causa nondum cognita damnari , cum tamen longe aliter res habeat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_6", + "psc_text": "dolorem, ex eo intra nos tantum communio dominica continetur, ex quo his perturbationibus vexari Ecclesia coepta est, ut exsulent episcopi, demutentur sacerdotes, plebes terreantur, fides periclitetur, humano arbitrio ac potestate doctrinae dominicae decreta statuantur. Hoc fides illaesa vestra neque nescire se simulat, neque pati posse profitetur, non se extra conscientiae crimen futuram intelligens ex ipso dissimulationis assensu. 5. Epistolae hujus occasio. Operis difficultas. --Et quidem quamvis in omnibus, quae gessistis et geritis, constantem fidei vestrae libertatem et securitatem testemini; tamen etiam in eo ferventis spiritus ardorem probatis, quod nonnulli ex vobis, quorum ad me potuerunt scripta deferri, quae exinde Orientales in fidei professionibus gerant et gesserunt, significari vobis humilitatis meae litteris desiderastis: etiam hoc mihi onus imperitissimo atque indoctissimo omnium ex affectu charitatis addentes, ut quid ipse super omnibus dictis eorum sentiam indicem; cum difficillimum sit sensum ipsum propriae meae fidei, secundum intelligentiae interioris affectum loquendo proferre, nedum modo facile", + "candidate_score": 0.675436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_47_49", + "bdc_text": "Etsi autem pluribus de patribus egimus , princeps illustrissime , non tamen ideo patres scripturis anteponimus , sed movit nos rei indignitas tot optimos et antiquissimos scriptores una sententia reiici et sophistices damnari , quos hactenus nemo unquam vir bonus et orthodoxus hoc nomine accusavit . Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_57", + "psc_text": "--Et primum sciendum est, non adversum haeresim, quae dissimilis substantiae Patrem et Filium ausa est praedicare, in Antiochia fuisse conventum; sed adversus eam, quae post sanctam synodum Nicaenam in id proruperat, ut tria nomina Patri vellet adscribere, de qua suo loco tractabimus. Memini enim me in exordio sermonis patientiam et aequanimitatem legentium atque audientium usque ad absolutionem omnium dictorum meorum poposcisse; ne temerarius quisquam in me judex ante cognitionem perfecti sermonis exsisteret. Volens igitur congregata sanctorum synodus impietatem eam perimere, quae veritatem Patris et Filii et Spiritus sancti nominum numero eluderet: ut non subsistente causa uniuscujusque nominis, triplex nuncupatio obtineret sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam", + "candidate_score": 0.674566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_79_81", + "bdc_text": "improprie et homonymos dici deum ? Ad haec Cazanoviusa. R. : pag. B5 negat sub dei nomine dei filium includi .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_100", + "psc_text": "aut Filii Spiritus sanctus asseritur? Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera, etiam hoc quoque proferri ab impiis solet; idcirco a sanctis debuit improbari. 495 XXII. « Si quis Patrem et Filium et Spiritum sanctum tres dicit deos: anathema sit. » 56. Dii tres negantur. --Duum deorum professio cum irreligiosa sit, quia nusquam nisi unum Deum praedicatum meminerimus et praedicemus: quanto magis trium deorum in Patre et Filio et Spiritu sancto nuncupatio damnabilis est? Quod tamen quia haeretici dicunt, recte catholici condemnant. XXIII. « Si quis quod dictum est, Ego Deus primus, et ego Deus novissimus, et praeter me non est Deus (Esai. XLIV, 6) , ad destructionem idolorum dictum et eorum qui non sunt dii, in destructionem unigeniti ante saecula Dei judaice dictum intelligat: anathema sit. » 57. Illud, non est Deus praeter me, Filium non negat Deum. --Deorum numerositate damnata, et Deo tantum uno praedicato, negari Deus filius", + "candidate_score": 0.670979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_42_44", + "bdc_text": "Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ? An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ? Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_141", + "psc_text": "essentiae, tractantes, primum idcirco respuendum pronuntiastis, quia per verbi hujus enuntiationem substantia prior intelligeretur, quam duo inter se partiti essent. Intelligo vitium in intelligentia. Et profanus hic sensus est, et communi judicio ab Ecclesia respuendus. Secundo quoque id addidistis, quod patres nostri, cum Paulus Samosateus haereticus pronuntiatus est, etiam homousion repudiaverint: quia per hanc unius essentiae nuncupationem solitarium atque unicum sibi esse Patrem et Filium praedicabat. Et hoc sane nunc quoque profanissimum Ecclesia recognoscit, Patrem et Filium in his nominum professionibus ad unionis ac singularis solitudinem negata personarum proprietate revocare. Tertio etiam haec causa improbandi homousii commemorata a vobis est: quia in synodo, quae apud Nicaeam fuit, coacti patres nostri propter eos qui creaturam Filium dicebant, nomen homousii indidissent: quod non recipiendum idcirco sit, quia nusquam scriptum reperiretur. Quod a vobis dictum satis miror. Si enim homousion propter novitatem repudiandum sit; vereor ne et homoeusion periclitetur, quia nusquam scriptum reperiatur.", + "candidate_score": 0.670946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_100", + "psc_text": "aut Filii Spiritus sanctus asseritur? Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera, etiam hoc quoque proferri ab impiis solet; idcirco a sanctis debuit improbari. 495 XXII. « Si quis Patrem et Filium et Spiritum sanctum tres dicit deos: anathema sit. » 56. Dii tres negantur. --Duum deorum professio cum irreligiosa sit, quia nusquam nisi unum Deum praedicatum meminerimus et praedicemus: quanto magis trium deorum in Patre et Filio et Spiritu sancto nuncupatio damnabilis est? Quod tamen quia haeretici dicunt, recte catholici condemnant. XXIII. « Si quis quod dictum est, Ego Deus primus, et ego Deus novissimus, et praeter me non est Deus (Esai. XLIV, 6) , ad destructionem idolorum dictum et eorum qui non sunt dii, in destructionem unigeniti ante saecula Dei judaice dictum intelligat: anathema sit. » 57. Illud, non est Deus praeter me, Filium non negat Deum. --Deorum numerositate damnata, et Deo tantum uno praedicato, negari Deus filius", + "candidate_score": 0.670425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_79_81", + "bdc_text": "improprie et homonymos dici deum ? Ad haec Cazanoviusa. R. : pag. B5 negat sub dei nomine dei filium includi .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_82", + "psc_text": "religiosa professio tribuit. Cum enim in damnatione sit, Patrem et Filium duos deos dicere; et rursum anathema sit, Filium Deum negare: substantiae diversae alterius ab altera opinio in praedicandis diis duobus excluditur. Non enim est alia, praeter illam Dei patris ex qua Dei filius Deus intemporalis est natus, essentia. Nam cum necessario Deum patrem confitemur, et absolute Christum Dei filium Deum praedicamus, et inter haec duum deorum sit irreligiosa confessio: non possunt, secundum naturae indifferentiam et nomen indifferens, non unum esse in essentiae genere, quorum essentiae nomen non licet esse nisi unum. IV. « Si quis innascibilem Deum, vel partem ejus, de Maria natum esse audet dicere: anathema sit. » 42. Filii et Patris non una persona. Contra eos qui asserunt Filium ante Mariam non esse nisi per praedestinationem. --Ne quod nuncupatae essentiae in Patre et Filio, per indissimilem naturam, nomen unum est, occasionem haereticis praestaret, ut innascibilem Deum, vel", + "candidate_score": 0.670097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_79_81", + "bdc_text": "improprie et homonymos dici deum ? Ad haec Cazanoviusa. R. : pag. B5 negat sub dei nomine dei filium includi .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_101", + "psc_text": "est Deus (Esai. XLIV, 6) , ad destructionem idolorum dictum et eorum qui non sunt dii, in destructionem unigeniti ante saecula Dei judaice dictum intelligat: anathema sit. » 57. Illud, non est Deus praeter me, Filium non negat Deum. --Deorum numerositate damnata, et Deo tantum uno praedicato, negari Deus filius Dei non potest. Verum naturae istud praestat genuina proprietas, ut nomen, quod negatur ad numerum, debeatur essentiae; et id, quod non est Deus praeter me, non possit Filio auferre quod Deus est: quia Deus alius, praeter quam qui est ex Deo, nullus est. Et per hanc vocem Dei patris non potest non Deus esse, qui ex se indifferenti ad naturam suam est natus essentia. Quod idcirco Judaei ad unionem Dei referunt, quia unigenitum Deum nesciunt. Sed nos cum duos deos negamus, diversitatem in Patre et Filio naturalis abominamur essentiae: quia id, quod non est Deus praeter me, impiam de falsis", + "candidate_score": 0.668962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_43", + "psc_text": "missus et mittens, similitudo naturae. Neque rursum in personae proprietate, cum non possit ipse sibi unus et filius et Pater dici, aufertur similitudo naturae. Atque ita et nativitatis veritas ad similitudinem proficit essentiae, et similitudo essentiae non amittit nativitatis personalem veritatem. Neque rursum professio gignentis et geniti 475 similitudinem excludit essentiae; quia cum gignens et genitus unus esse non possit, non tamen diversae naturae sint natus et generans. X. « Et si quis in aliquo tempore patrem Deum unigeniti filii intelligat, et non super tempora et super omnem humanam aestimationem unigenitum filium sine passione exstitisse: quasi praetergrediens evangelicam praedicationem, quae temporum quidem intercapedinem de Patre et Filio adspernata est, fideliter autem nos docuit, quod in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan., I, 1) : anathema sit. » 24. Pater non intra tempora. Filium magis jam esse quam nasci docet Evangelium. --Pia professio est,", + "candidate_score": 0.668437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_47_49", + "bdc_text": "Etsi autem pluribus de patribus egimus , princeps illustrissime , non tamen ideo patres scripturis anteponimus , sed movit nos rei indignitas tot optimos et antiquissimos scriptores una sententia reiici et sophistices damnari , quos hactenus nemo unquam vir bonus et orthodoxus hoc nomine accusavit . Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.666787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_14_16", + "bdc_text": "confessionem nostram desumptam ex prophetica et apostolica scriptura et veterum patrum testimoniis confirmatam . Facimus autem hoc pro more et consuetudine veteris ecclesiae , in qua omnibus temporibus pii doctores confutatis peregrinis dogmatibus breves aliquas fidei formulas conscripserunt , quibus sanam doctrinam complexi sunt . Nam symboli apostolici puritatem et simplicitatem , qua nos oportebat contentos esse , vafri homines variis artibus semper eludere conati sunt , dum verbis ambiguis subscribunt , re ipsa dissentiunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_110", + "psc_text": "auctae sunt profanorum. Non peregrina loquor, neque ignorata scribo: audivi ac vidi vitia praesentium; non laicorum, sed episcoporum. Nam absque episcopo Eleusio et paucis cum eo, ex majori parte Asianae decem provinciae, intra quas consisto, vere Deum nesciunt. Atque utinam penitus nescirent; cum procliviore enim venia ignorarent, quam obtrectarent. Sed horum episcoporum dolor se intra silentium non continens, unitatem fidei hujus quaerit, quam jam pridem per alios amisit. Nam illa in primo collatae expositionis fides hanc habuit necessitatem: quia apud Sirmium per immemorem gestorum suorum dictorumque Osium novae et tamen suppuratae jam diu impietatis doctrina proruperat. Sed de eo nil loquor, qui idcirco est reservatus, ne judicio humano ignoraretur qualis ante vixisset. Ubique autem scandala, ubique schismata, ubique perfidiae sunt. Hinc illud est, ut ad professionem subscribendae fidei aliqui eorum, qui ante aliud scripserant, cogerentur. Nec queror de patientissimis viris Orientalibus episcopis, quibus suffecit post blasphemiae voluntatem coactae saltem fidei", + "candidate_score": 0.666394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_47_49", + "bdc_text": "Etsi autem pluribus de patribus egimus , princeps illustrissime , non tamen ideo patres scripturis anteponimus , sed movit nos rei indignitas tot optimos et antiquissimos scriptores una sententia reiici et sophistices damnari , quos hactenus nemo unquam vir bonus et orthodoxus hoc nomine accusavit . Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_35", + "psc_text": "» 20. Haeretici dolose Patrem et Filium confitentes. Refelluntur Filium negantes a Patre alium ob similitudinem naturae. --Confusis permixtisque verbis veritatem frequentissime haeretici eludunt, et incautorum aures communium vocabulorum sono capiunt, Patrem et Filium solis nominibus, non etiam per veritatem naturalis et genuinae essentiae praedicantes: quia omnium creationum sciant dici Deum patrem, et sanctos quosque nuncupari meminerint Dei filios. Quo exemplo Patrem et Filium secundum communia universitatis nomina confitentur; ut Pater et Filius dicantur potius, quam sint. Dicuntur enim, non etiam sunt, si in his differentis essentiae discreta natura est: cum non possit paterni nominis veritas nisi ex naturae suae progenie acquiri. Pater itaque non potest alienae a se ac dissimilis substantiae pater dici; quia nativitas perfecta non habeat dissidentem originalis substantiae diversitatem. Repudiatur ergo haec omnis impietas, quae Patrem non secundum naturam suam geniti ex se filii patrem loquatur. Neque enim per id pater dicetur Deus, si habeat virtuti", + "candidate_score": 0.666376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_14_16", + "bdc_text": "confessionem nostram desumptam ex prophetica et apostolica scriptura et veterum patrum testimoniis confirmatam . Facimus autem hoc pro more et consuetudine veteris ecclesiae , in qua omnibus temporibus pii doctores confutatis peregrinis dogmatibus breves aliquas fidei formulas conscripserunt , quibus sanam doctrinam complexi sunt . Nam symboli apostolici puritatem et simplicitatem , qua nos oportebat contentos esse , vafri homines variis artibus semper eludere conati sunt , dum verbis ambiguis subscribunt , re ipsa dissentiunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_108", + "psc_text": "temporis separari. 62. Difficultas de Deo paucis loquendi. --Multifarie, ut intelligitur, episcoporum consiliis atque sententiis quaesita veritas est, et intelligentiae ratio exposita est per singulas scriptae fidei professiones: singulis quibusque generibus impiae praedicationis exstinctis. Non enim infinitus et immensus Deus brevibus humani sermonis eloquiis vel intelligi potuit, vel ostendi. Fallit enim plerumque et audientes et docentes brevitas verborum: et compendio sermonum aut non intelligi potest quod requiritur, aut etiam corrumpitur quod significatum magis, quam enarratum, rationis absolutione non constat. Et idcirco episcopi intelligentiae sensu loquentes, ob difficultatem naturalis intelligentiae, et plurimis definitionibus et copiosioribus verbis usi sunt ad docendum: ut et sensum audientium distinctione editae per multa veritatis imbuerent, et de divinis rebus nihil aliud periculosum aut obscurum in hac multimoda plurium sententiarum absolutione loquerentur. 63. Fides in Oriente. Frequenter exposita; in paucis sana. Osius. Fidei coactae subscriptiones. Occidentales scriptas fides nesciunt. --Nihil autem mirum videri vobis debet, Fratres charissimi,", + "candidate_score": 0.665793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_114", + "psc_text": "invicem naturam non nescire, quia par sit: quod unus sit non existimare, quia unum sunt: unum eos sic per indissimilis naturae indifferentiam praedicare, ne unus sit. 65. Hilario desunt verba, non sensus. --Exposui, Charissimi, quantum humani sermonis consuetudo patiebatur, et Dominus mihi semper ut ipse scit a me oratus indulsit, communis fidei conscientiam. Et si quid minus, immo quia minus ac prope nihil dictum est, mementote non sensum mihi, sed verba deesse. Arguam forte in eo naturam meam, non tamen arguam voluntatem: et ignosco naturae, si loqui de Deo quod vult non potest, cujus sufficiat ad salutem, credidisse quae Dei sunt. 66. Transit ad alteram libelli partem. Ante finem ne judicetur. --Nunc quia fides mea atque vestra, quantum mihi conscius sum, apud Deum 500 non periclitatur; et ostendi vobis, sicut voluistis, quae ante expositae fides essent ab Orientalibus episcopis, sed paucis (repetam enim, quia secundum numerum Ecclesiarum Orientalium, episcoporum paucorum", + "candidate_score": 0.663084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_112", + "psc_text": "scribendum desiderastis, qui quod corde a vobis credebatur, ore ad salutem profitebamini. Nec necessarium habuistis episcopi legere, quod regenerati neophyti tenebatis. Sed necessitas consuetudinem intulit, exponi fides, et expositis subscribi. Ubi enim sensus conscientiae periclitatur, illic littera postulatur. Nec sane scribi impedit, quod salutare est confiteri. 64. Hilarii fides de Patre et Filio. --Confitemur sane in sancti Spiritus dono semper innocentes, et scribimus volentes, non deos duos, sed Deum unum: neque per id non et Deum Dei filium; est enim ex Deo Deus. Non innascibiles duos, quia auctoritate innascibilitatis Deus unus est: neque per id non et Unigenitus Deus est; namque origo sua innascibilis substantia est. Non unum subsistentem, sed substantiam non differentem. Non unum in dissimilibus naturis Dei nomen, sed unius nominis atque naturae indissimilem essentiam. Non praestantem quemquam cuiquam genere substantiae, sed subjectum alterum alteri nativitate naturae. Patrem in eo majorem esse quod pater est, Filium in eo", + "candidate_score": 0.662918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_42", + "bdc_text": "Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_154", + "psc_text": "tum synodo interfuerunt, tacendum de homousio esse decreverunt. Et ego invitus licet respondebo dicenti: Numquid non et ipsi tacendum de homoeusio esse constituunt? Oro vos, ne quisquam alius ex his praeter senem Osium, et ipsum illum nimium sepulchri sui amantem, reperiatur, qui 514 tacendum esse existimet de utroque. Et quo tandem in tantis haereticorum furoribus recidemus, si dum non utrumque recipimus, neutrum retinemus? Non enim videri potest impie dici, ut quia neutrum scriptum reperiatur, aut neutrum confitendum sit, aut utrumque. 88. Homousion quid intelligat Hilarius. Adversus homousion scrupuli levantur. --Homousion, sanctissimi viri, intelligo ex Deo Deum, non dissimilis essentiae, non divisum, sed natum, et ex innascibilis Dei substantia congenitam in Filio, secundum similitudinem, unigenitam nativitatem. Ita me antea intelligentem, non mediocriter ad id confirmavit homousion. Quid fidem meam in homousion damnas, quam per homoeusii professionem non potes non probare? Damnas enim fidem meam, vel potius tuam, cum damnas intelligentiam ejus", + "candidate_score": 0.659808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_61", + "psc_text": "auctoritate naturae. Nam quamvis imago est, tamen incommutabilis est imago (non commutata in eo scilicet per dissimilitudinem paternae essentiae, ex qua est genitus, natura), quia in eo imago paternae essentiae nasceretur. Jam vero cum primus editus esse totius creaturae docetur, et ipse ille semper fuisse in principio apud Deum Verbum Deus dicitur; dum primus editur, natus fuisse ostenditur; dum semper fuit, nec tempore separatur a 482 Patre. Non ergo videri potest divisio substantiarum ( supple, ab hac synodo) (quae nihil aliud studuit, quam ut per trium substantiarum nomen, triplicis vocabuli excluderet unionem) ad separationem diversae in Filio et in Patre substantiae introducta: cum totius fidei expositio Patrem et Filium, innascibilem et unigenitum, nec tempore, nec nomine, nec essentia, nec dignitate, nec dominatione discernat. Dignum autem est conscientia communi etiam caeteras eorumdem episcoporum Orientalium diversis et locis et temporibus conscriptas fides noscere, ut per plures confessiones sinceritas conscientiae possit intelligi. FIDES", + "candidate_score": 0.659382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_42", + "bdc_text": "Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_141", + "psc_text": "essentiae, tractantes, primum idcirco respuendum pronuntiastis, quia per verbi hujus enuntiationem substantia prior intelligeretur, quam duo inter se partiti essent. Intelligo vitium in intelligentia. Et profanus hic sensus est, et communi judicio ab Ecclesia respuendus. Secundo quoque id addidistis, quod patres nostri, cum Paulus Samosateus haereticus pronuntiatus est, etiam homousion repudiaverint: quia per hanc unius essentiae nuncupationem solitarium atque unicum sibi esse Patrem et Filium praedicabat. Et hoc sane nunc quoque profanissimum Ecclesia recognoscit, Patrem et Filium in his nominum professionibus ad unionis ac singularis solitudinem negata personarum proprietate revocare. Tertio etiam haec causa improbandi homousii commemorata a vobis est: quia in synodo, quae apud Nicaeam fuit, coacti patres nostri propter eos qui creaturam Filium dicebant, nomen homousii indidissent: quod non recipiendum idcirco sit, quia nusquam scriptum reperiretur. Quod a vobis dictum satis miror. Si enim homousion propter novitatem repudiandum sit; vereor ne et homoeusion periclitetur, quia nusquam scriptum reperiatur.", + "candidate_score": 0.659037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_113", + "psc_text": "namque origo sua innascibilis substantia est. Non unum subsistentem, sed substantiam non differentem. Non unum in dissimilibus naturis Dei nomen, sed unius nominis atque naturae indissimilem essentiam. Non praestantem quemquam cuiquam genere substantiae, sed subjectum alterum alteri nativitate naturae. Patrem in eo majorem esse quod pater est, Filium in eo non minorem esse quod filius est. Significationem interesse, non interesse naturam. Patrem non intra tempora confiteri, sed cointemporalem Patri Filium non negare. Patrem in Filio praedicare, quia nihil in se habeat Filius a Patre dissimile: Filium in Patre confiteri, quia non est aliunde quod filius est. Mutuam sibi ac similem invicem naturam non nescire, quia par sit: quod unus sit non existimare, quia unum sunt: unum eos sic per indissimilis naturae indifferentiam praedicare, ne unus sit. 65. Hilario desunt verba, non sensus. --Exposui, Charissimi, quantum humani sermonis consuetudo patiebatur, et Dominus mihi semper ut ipse scit a me oratus indulsit,", + "candidate_score": 0.658976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_8", + "bdc_text": "Etenim non tantum de deo , quod religionis nostrae caput et fundamentum est , nova dogmata spargunt , aut quod verius est , veteres errores novis nominibus quasi coloribus pingunt , sed nihil in universa doctrina religionis nostrae ita bene est constitutum , quod huiusmodi ingeniis satisfaciat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_106", + "psc_text": "et pater Deus sit, et filius Dei Deus sit), quia innascibilitas sola penes unum sit. Filius autem idcirco Deus, quia ex innascibili essentia natus exsistat. Respuit ergo innascibilem Filium praedicari fides sancta; ut per unum innascibilem Deum, unum Deum praedicet: ut naturam unigenitam, ex innascibili genitam essentia, in uno innascibilis Dei nomine complectatur. Caput enim omnium Filius est, sed caput Filii Deus est. Et ad unum Deum omnia hoc gradu atque hac confessione referuntur: cum ab eo sumant universa principium, cui ipse principium sit ( scil. Deus pater). XXVII. « Et iterum confirmantes Christianismi inintellectum, dicimus, Quoniam si quis Christum Deum, filium Dei ante saecula 497 subsistentem, et ministrantem Patri ad omnium perfectionem non dicat; sed ex quo de Maria natus est, ex eo et Christum et filium nominatum esse, et initium accepisse ut sit Deus dicat: anathema sit. » 61. Photini haeresis. Fidei nostrae principale. --Concludi damnatio ejus haeresis,", + "candidate_score": 0.658744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_43", + "psc_text": "missus et mittens, similitudo naturae. Neque rursum in personae proprietate, cum non possit ipse sibi unus et filius et Pater dici, aufertur similitudo naturae. Atque ita et nativitatis veritas ad similitudinem proficit essentiae, et similitudo essentiae non amittit nativitatis personalem veritatem. Neque rursum professio gignentis et geniti 475 similitudinem excludit essentiae; quia cum gignens et genitus unus esse non possit, non tamen diversae naturae sint natus et generans. X. « Et si quis in aliquo tempore patrem Deum unigeniti filii intelligat, et non super tempora et super omnem humanam aestimationem unigenitum filium sine passione exstitisse: quasi praetergrediens evangelicam praedicationem, quae temporum quidem intercapedinem de Patre et Filio adspernata est, fideliter autem nos docuit, quod in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan., I, 1) : anathema sit. » 24. Pater non intra tempora. Filium magis jam esse quam nasci docet Evangelium. --Pia professio est,", + "candidate_score": 0.656959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_63", + "bdc_text": "Verum tamen quoniam arbitrantur sibi atrocem iniuriam fieri a nostris , qui eos duorum criminum inter se pugnantium accusarint , nempe quod plures deos faciant et quod veram divinitatem filii et spiritus s. negent , ad id paucis respondebimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_100", + "psc_text": "aut Filii Spiritus sanctus asseritur? Sed quia sicut inter caetera insaniarum genera, etiam hoc quoque proferri ab impiis solet; idcirco a sanctis debuit improbari. 495 XXII. « Si quis Patrem et Filium et Spiritum sanctum tres dicit deos: anathema sit. » 56. Dii tres negantur. --Duum deorum professio cum irreligiosa sit, quia nusquam nisi unum Deum praedicatum meminerimus et praedicemus: quanto magis trium deorum in Patre et Filio et Spiritu sancto nuncupatio damnabilis est? Quod tamen quia haeretici dicunt, recte catholici condemnant. XXIII. « Si quis quod dictum est, Ego Deus primus, et ego Deus novissimus, et praeter me non est Deus (Esai. XLIV, 6) , ad destructionem idolorum dictum et eorum qui non sunt dii, in destructionem unigeniti ante saecula Dei judaice dictum intelligat: anathema sit. » 57. Illud, non est Deus praeter me, Filium non negat Deum. --Deorum numerositate damnata, et Deo tantum uno praedicato, negari Deus filius", + "candidate_score": 0.652908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_8", + "bdc_text": "Etenim non tantum de deo , quod religionis nostrae caput et fundamentum est , nova dogmata spargunt , aut quod verius est , veteres errores novis nominibus quasi coloribus pingunt , sed nihil in universa doctrina religionis nostrae ita bene est constitutum , quod huiusmodi ingeniis satisfaciat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_60", + "psc_text": "Domino: nec recipit differentiam confessa in utroque sine diversitate dominatio. Illud vero, quod post multa alia subjectum est, inconvertibilem et immutabilem, divinitatis et essentiae et virtutis et gloriae incommutabilem imaginem, absolutum est. Nam ex Deo Deus, ex toto totus, ex uno unus, et ex perfecto perfectus, et ex rege rex, et ex Domino Dominus, cum in ea omni divinitatis gloria atque natura, in qua Pater permanet, natus quoque subsistat et Filius; etiam hoc ex paterna substantia habet, ne demutabilis fiat. Non enim in eo nascente, ea, de qua natus est, demutata natura est: sed indemutabilem essentiam natus obtinuit ex indemutabilis auctoritate naturae. Nam quamvis imago est, tamen incommutabilis est imago (non commutata in eo scilicet per dissimilitudinem paternae essentiae, ex qua est genitus, natura), quia in eo imago paternae essentiae nasceretur. Jam vero cum primus editus esse totius creaturae docetur, et ipse ille semper fuisse in principio apud Deum Verbum", + "candidate_score": 0.65212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_51", + "psc_text": "errorem. 28. Decreta quo tempore edita. Qua occasione, cur. Fides subinde aliae. --Et haec quidem, Fratres carissimi, omnis quae edita est fidei doctrina, per paucos juxta universitatis modum Orientales, sub his ipsis prope diebus, quibus vos ingestam haeresim respuistis, emersit: cujus exponendae ea fuit ratio, quod unius substantiae 478 silentium decernebatur. Sed jam superioribus diversisque temporibus, multis his causis postulantibus, fides alias necesse fuerit conscribi, quae quales sint, ex ipsis intelligetur. Omnibus enim quae ab iis gesta sunt cognitis, facilius tum et plenius earum rerum, de quibus inter nos quaestio est, absolutionem religiosam et unitati congruam afferemus. Expositio ( an. 341, edita ) ecclesiasticae fidei, quae exposita est in synodo habita per Encaenias Antiochenae ecclesiae consummatae. Exposuerunt qui adfuerunt episcopi nonaginta septem, cum in suspicionem venisset unus ex episcopis quod prava sentiret. 29. « Credimus consequenter evangelicae et apostolicae traditioni in unum Deum patrem omnipotentem, cunctorum quae sunt aedificatorem et", + "candidate_score": 0.650838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_6_8", + "bdc_text": "Attamen cum homines turbulenti , arrogantes et suo ipsorum iudicio condemnati quiescere non possent , ab ecclesiis exclusi a magistratibus proscripti contulerunt se hinc in Poloniam et Lituaniam et abusi vestra humanitate ac liberalitate ecclesias vestras turbarunt . Atque utinam malum hoc non longius progrediatur et alia quoque dogmata religionis nostrae invadat , imo totam religionem labefactet . Etenim non tantum de deo , quod religionis nostrae caput et fundamentum est , nova dogmata spargunt , aut quod verius est , veteres errores novis nominibus quasi coloribus pingunt , sed nihil in universa doctrina religionis nostrae ita bene est constitutum , quod huiusmodi ingeniis satisfaciat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_5", + "psc_text": "sententiam Potamii atque Osii, ita et ipsi 461 sentientes confirmantesque, concesserant, ad professionem ignorantiae errorisque compellerent; ut ipsi rursum subscribendo damnarent quod fecerant. Quod utique ideofecerunt, ut aliud ante damnarent. 4. Quorumnam devitent communionem. --Sed tenet etiam nunc invicta fides vestra spectabilem conscientiae suae gloriam: et nihil subdolum, nihil ambiguum, nihil trepidum agere contenta, secure in Christo libertatis suae professione persistit, ab eorum se communione, qui episcopos blasphemiis suis contradicentes in exsilio detinent, abstinendo, neque se in injusti judicii reatum per assensum dissimulationis subdolae aggregando. Nam post multum et gravem omnium nostrum ob eas res, quae irreligiose ab impiis gerebantur, dolorem, ex eo intra nos tantum communio dominica continetur, ex quo his perturbationibus vexari Ecclesia coepta est, ut exsulent episcopi, demutentur sacerdotes, plebes terreantur, fides periclitetur, humano arbitrio ac potestate doctrinae dominicae decreta statuantur. Hoc fides illaesa vestra neque nescire se simulat, neque pati posse profitetur, non se extra conscientiae", + "candidate_score": 0.650558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.645951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_17", + "bdc_text": "Itaque beatos quidem praedicat Hilarius Galliarum episcopos , qui non aliud symbolum quam apostolorum noverint , non quod cetera symbola damnet , sed quod illis gratuletur hanc felicitatem carere haeresibus , a quibus tum Gallia immunis erat , cum oriens misere ab Arianis laceraretur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_1", + "psc_text": "studiique esset, quantaque, sub occasione temporalium motuum, diabolus venenato ore atque lingua mortiferae doctrinae sibila protulisset; verens ne in tanto ac tam plurium episcoporum calamitosae impietatis vel erroris periculo, taciturnitas vestra de pollutae atque impiatae conscientiae esset desperatione suscepta (nam ignorare vobis frequenter admonitis non licebat), mihi quoque apud vos tacendum arbitrabar, dominicae sententiae admodum memor, qua post primam atque iteratam conventionem, eos, qui etiam sub testimonio 459 Ecclesiae inobedientes exsisterent, haberi sicut ethnicos publicanosque jussisset (Matth. XVIII, 15 et seqq.). 2. Galliae episcopis gratulatur ob negatam Saturnino communionem, ob damnatam Sirmii fidem. --Sed beatae fidei vestrae litteris sumptis, quarum lentitudinem ac raritatem de exsilii mei et longitudine et secreto intelligo constitisse; gratulatus sum in Domino, incontaminatos vos et illaesos ab omni contagio detestandae haereseos perstitisse, vosque comparticipes exsilii mei, in quod me Saturninus, ipsam conscientiam suam veritus, circumvento imperatore detruserat, negata ipsi usque hoc tempus toto jam triennio communione,", + "candidate_score": 0.641652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_44", + "bdc_text": "Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_41", + "psc_text": "contra Dei filium peremptae. --Dictum ad Apostolos Domini est: Estote prudentes ut sunt serpentes, et simplices ut columbae (Matth., X, 16) . Per quod dissidentium a se animantium inesse nobis voluit naturam: sed ita, ut serpentinam prudentiam columbae simplicitas temperaret, et simplicitatem columbae prudentia serpentis instrueret; fieretque et simplex sapientia, et sapiens simplicitas: quod praeceptum in hujus fidei expositione servatum est. Namque cum superior, de qua locuti sumus, sententia id cavisset, ne, per similitudinem essentiae, personalis unio praedicaretur; neque ut naturae indifferentia perimeret Filii nativitatem; et unus ac solitarius nobis esset in sensu, quia alter ab altero non differret in genere: sed consequenti sententia illi prudentiae serpentis, cui configurari cum columbae simplicitate praecipimur, per simplicem atque apostolicam prudentiam rursum occursum est; ne forte per id, quod personalis unio non reciperetur, quia alius sit Pater, alius et Filius, praedicatio iterum dissimilis naturae possit obrepere: ne cum alius est qui miserit, et", + "candidate_score": 0.6106, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.749812, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55_57", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_645", + "psc_text": "Dominum nostrum Jesum Christum, quem Filium Dei Patris omnipotentis unicum dicimus, eumdem quoque de Spiritu sancto natum ex Maria virgine confitemur; nec ab ejusdem 239 majestate discedimus, cum ipsum crucifixum et mortuum, et die tertia credimus suscitatum. Omnia enim quae Dei sunt, et quae hominis, simul et humanitas explevit et deitas: ut dum passibili impassibilis inest, nec virtus in infirmitate affici, nec infirmitas possit in virtute superari. Merito beatus Petrus apostolus in hujus unitatis confessione laudatus est: qui, cum Dominus quid de ipso intelligerent discipuli, scrutaretur, omnium celerrime ora praeveniens, Tu es, inquit, Christus Filius Dei vivi. Quod utique non revelante vidit carne, nec sanguine, quorum objectu interiores oculi poterant impediri, sed ipso Spiritu Patris in corde operante credentis, ut ad regimen totius Ecclesiae praeparatus, primum disceret quod doceret, et pro soliditate fidei, quam erat praedicaturus, audiret: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi", + "candidate_score": 0.749812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_645", + "psc_text": "Dominum nostrum Jesum Christum, quem Filium Dei Patris omnipotentis unicum dicimus, eumdem quoque de Spiritu sancto natum ex Maria virgine confitemur; nec ab ejusdem 239 majestate discedimus, cum ipsum crucifixum et mortuum, et die tertia credimus suscitatum. Omnia enim quae Dei sunt, et quae hominis, simul et humanitas explevit et deitas: ut dum passibili impassibilis inest, nec virtus in infirmitate affici, nec infirmitas possit in virtute superari. Merito beatus Petrus apostolus in hujus unitatis confessione laudatus est: qui, cum Dominus quid de ipso intelligerent discipuli, scrutaretur, omnium celerrime ora praeveniens, Tu es, inquit, Christus Filius Dei vivi. Quod utique non revelante vidit carne, nec sanguine, quorum objectu interiores oculi poterant impediri, sed ipso Spiritu Patris in corde operante credentis, ut ad regimen totius Ecclesiae praeparatus, primum disceret quod doceret, et pro soliditate fidei, quam erat praedicaturus, audiret: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi", + "candidate_score": 0.726055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_281", + "psc_text": "in homine tantum constituistis, Deum Dei Filium repulistis: ut quod nobis profiteri gloriosum est, vobis prodesse non possit. Nam et nos interrogati cujus filius sit Christus, voce Apostoli confitemur quod factus est ex semine David secundum carnem (Rom. I, 2) ; et de ipso initio evangelicae praedicationis instruimur, legentes: Liber generationis Jesu Christi, filii David (Matth. I, 1) . Sed ideo a vestra impietate discernimur, quia quem ex progenie David hominem novimus natum, eumdem, secundum quod Verbum caro factum est (Joan. I, 14) , Deum Deo Patri credimus coaeternum. Unde si teneres, o Israel, tui nominis dignitatem, et propheticas denuntiationes non obcaecato corde percurreres, Isaias tibi evangelicam panderet veritatem, et non surdus audires divina inspiratione dicentem: Ecce Virgo 105 accipiet in utero, et pariet filium, et vocabunt nomen ejus Emmanuel, quod est interpretatum, Nobiscum Deus (Isai. VII, 14; Matth. I, 23) . Quem si in tanta proprietate sacri nominis non", + "candidate_score": 0.711492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_248", + "psc_text": "prophetarum, sive evangelicae tubae interiorem admoveamus auditum, verum est quod beatus Joannes plenus Spiritu sancto intonuit: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est, nihil (Joan. I, 1 3) . Et similiter verum est quod idem praedicator adjecit: Verbum caro factum est et habitavit in nobis; et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi Unigeniti a Patre (Ibid., 14) . In utraque ergo natura idem est Dei Filius nostra suscipiens, et propria non amittens; in homine hominem renovans, in se incommutabilis perseverans. Deitas enim, quae illi cum Patre communis est, nullum detrimentum omnipotentiae subiit, nec Dei formam servi forma violavit, quia summa et sempiterna essentia, quae se ad humani generis inclinavit salutem, nos quidem in suam gloriam transtulit, sed quod erat esse non destitit. Unde cum Unigenitus Dei minorem se Patre", + "candidate_score": 0.701643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59_61", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen . Habet hic cels. tua , illustrissime princeps , brevem nostrae fidei confessionem , de qua nunc nullam disputationem instituimus , si tamen antitrinitarii eam vel scripturarum testimoniis vel patrum auctoritate impugnare voluerint , candide agant , nihil calumniose interpretentur , ut hactenus fecerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_215", + "psc_text": "una fides, unum baptisma; unus Deus et Pater omnium, qui super omnes, et per omnia, et in omnibus nobis (Ephes. IV, 5) . Huic unitati, dilectissimi, inconcussis mentibus inhaerete, et in hac omnem sectamini sanctitatem (Heb. XII, 14) , in hac praeceptis Domini deservite, quia sine fide impossibile est placere Deo (Hebr. XI, 6) , et nihil sine illa sanctum, nihil castum est, nihil vivum: justus enim ex fide vivit (Habac. II, 4) ; quam qui diabolo decipiente perdiderit, vivens mortuus est, quia sicut per fidem justitia, ita etiam per fidem veram vita obtinetur aeterna, dicente Domino Salvatore: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum (Joan. XVII, 3) ; qui vos proficere et perseverare faciat usque in finem, qui vivit et regnat cum Patre et Spiritu sancto in saecula saeculorum. Amen. SERMO XXV [ Al. XXIV]. In Nativitate Domini V. SYNOPSIS.", + "candidate_score": 0.693365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_215", + "psc_text": "una fides, unum baptisma; unus Deus et Pater omnium, qui super omnes, et per omnia, et in omnibus nobis (Ephes. IV, 5) . Huic unitati, dilectissimi, inconcussis mentibus inhaerete, et in hac omnem sectamini sanctitatem (Heb. XII, 14) , in hac praeceptis Domini deservite, quia sine fide impossibile est placere Deo (Hebr. XI, 6) , et nihil sine illa sanctum, nihil castum est, nihil vivum: justus enim ex fide vivit (Habac. II, 4) ; quam qui diabolo decipiente perdiderit, vivens mortuus est, quia sicut per fidem justitia, ita etiam per fidem veram vita obtinetur aeterna, dicente Domino Salvatore: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum (Joan. XVII, 3) ; qui vos proficere et perseverare faciat usque in finem, qui vivit et regnat cum Patre et Spiritu sancto in saecula saeculorum. Amen. SERMO XXV [ Al. XXIV]. In Nativitate Domini V. SYNOPSIS.", + "candidate_score": 0.693167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_72_74", + "bdc_text": "Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_211", + "psc_text": "sacris inveniantur obsceni. CAP. V. Aliae haereses, dilectissimi, licet merito omnes in sui diversitate damnandae sint, habent tamen singulae in aliqua sui parte quod verum est. Arius Dei Filium minorem Patre et creaturam esse definiens, et ab eodem inter omnia creatum putans Spiritum sanctum, magna impietate se perdidit; sed sempiternam atque incommutabilem Deitatem, quam in Trinitatis unitate non vidit, in Patris essentia non negavit. Macedonius a lumine veritatis alienus, divinitatem sancti Spiritus non recepit, sed in Patre et Filio unam potentiam, et eamdem confessus est esse naturam. Sabellius inexplicabili errore confusus, unitatem substantiae in Patre, et Filio, et Spiritu sancto inseparabilem sentiens, quod aequalitati tribuere debuit, singularitati dedit. Et cum veram Trinitatem intelligere non valeret, unam eamdemque credidit sub triplici appellatione personam. Photinus mentis caecitate deceptus, in Christo verum et substantiae nostrae confessus est hominem, sed eumdem Deum de Deo ante omnia saecula genitum esse non credidit. Apollinaris, fidei soliditate", + "candidate_score": 0.679968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_774", + "psc_text": "Etsi cognovimus secundum carnem Christum, sed nunc jam non novimus (II Cor. V, 16) . Resurrectio enim Domini non finis carnis, sed commutatio fuit, nec virtutis augmento consumpta substantia est. Qualitas transiit, non natura defecit; et factum est corpus impassibile, quod potuit crucifigi; factum est immortale, quod potuit occidi; factum est incorruptibile, quod potuit vulnerari. Et merito dicitur caro Christi in eo statu quo fuerat nota, nesciri: quia nihil in ea passibile, nihil remansit infirmum, ut et ipsa sit per essentiam, et non sit ipsa per gloriam. Quid autem mirum, si hoc de corpore Christi profitetur, qui de omnibus Christianis spiritalibus dicit: Itaque nos ex hoc neminem novimus secundum carnem (II Cor. V, 16) ? Ex hoc, inquit, initium nobis factum est resurrectionis in Christo, ex quo in eo qui pro omnibus mortuus est, totius spei nostrae forma praecessit. Non haesitamus diffidentia, nec incerta exspectatione suspendimur, sed accepto promissionis exordio,", + "candidate_score": 0.679193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac nos quoque felices essemus , si nullae essent opiniones cum sana doctrina pugnantes , quas illustri confessione refellere oporteret , tum enim facile omnes uno hoc symbolo contenti nullam praeterea confessionem a quoque exigeremus . Nunc vero primum papistae multum a vera religione deflexerunt , deinde ecclesiam turbarunt anabaptistae , qui et ipsi non uno tantum in dogmate a pura doctrina dissentiunt , praeterea Servetus habet suos discipulos , qui de deo et de aliis partibus christianae doctrinae absurdas , ne dicam impias , opiniones spargunt . Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_1002", + "psc_text": "veritatem: quae impietas, et falsum hominem, et Deum dicit esse passibilem. Quod quo audeant animo quove consilio dubitare non possumus: quia enim ipsi a veritate Evangelii recesserunt et mendacia diaboli sunt secuti, alios quoque volunt socios suae perditionis efficere; et ideo paterna vos et fraterna sollicitudine commonemus ut inimicos catholicae fidei, hostes Ecclesiae, incarnationis Dominicae negatores, et instituto a sanctis apostolis Symbolo repugnantes, in nullum recipiatis consensionis affectum, dicente Apostolo: Haereticum hominem post unam et secundam correptionem devita, sciens quia qui hujusmodi est, subversus est, et delinquit proprio judicio condemnatus (Tit. III, 10, 11) . CAP. II. Propria enim pertinacia perit, et sua a Christo discedit insania, qui eam impietatem per quam ante se multos scit periisse sectatur, et religiosum sibi atque catholicum putat id quod sanctorum Patrum judicio et in Photini perfidia, et in Manichaei dementia, et in Apollinaris insania, constat esse damnatum: ut adhuc quasi novae et necdum", + "candidate_score": 0.677544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93_95", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti . Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_831", + "psc_text": "tota Trinitas una virtus est, una majestas, una substantia, indiscreta opere, inseparabilis dilectione, indifferens potestate, simul implens omnia, simul continens universa: quod enim Pater est, hoc est et Filius, hoc est et Spiritus sanctus; et vera Deitas in nullo esse aut major aut minor potest, quae sic in tribus est confitenda personis, ut et solitudinem non recipiat Trinitas, et unitatem servet aequalitas. Hac, inquam, dilectissimi, fide firmiter apprehensa, non ambigamus quod cum in die Pentecostes discipulos Domini Spiritus sanctus implevit, non fuit inchoatio muneris, sed adjectio largitatis: quoniam et patriarchae, et prophetae, et sacerdotes, omnesque sancti qui prioribus fuere temporibus, ejusdem sunt Spiritus sanctificatione vegetati; et sine hac gratia nulla umquam instituta sacramenta, nulla sunt celebrata mysteria: ut eadem semper fuerit virtus charismatum, quamvis non eadem fuerit mensura donorum. CAP. IV. Ipsi quoque beati apostoli ante passionem Domini sancto Spiritu non carebant, nec potentia hujus virtutis aberat ab operibus Salvatoris.", + "candidate_score": 0.67728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_99", + "bdc_text": "Nobis satis fuit fidem nostram , in qua hactenus summa plerophoria acquievimus , cels. tuae exponere ac deum rogamus , ut vestras ecclesias a contentiosis hominibus liberet et veram pacem et concordiam in plenitudine unius verae fidei illis largiatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_890", + "psc_text": "Al. LXXX]. In Natali S. Petri apostoli. SYNOPSIS. I. Petri confessio et excellentia. --II. Quid ipsi Christus contulerit. --III. Pro ipsius fide oravit, et firmitatem fidei tribuit. Totius Ecclesiae principem fecit. CAP. I. Exsultemus in Domino, dilectissimi, et spiritali jucunditate laetemur: quia unigenitus Dei Patris Filius, Dominus noster Jesus Christus ad insinuanda nobis suae dispensationis et Divinitatis mysteria, apostolici ordinis primum beatum Petrum huic civitati dignatus est praerogare, cujus hodierna solemnitas, recurrente triumpho martyrii, specimen et decus contulit orbi terrarum. Hoc enim obtinuit, dilectissimi, illa confessio, quae a Deo Patre inspirata apostolico cordi, omnia humanarum opinionum incerta transcendit, et firmitatem 330 petrae, quae nullis impulsionibus quateretur, accepit. Evangelica siquidem reserante historia, omnes apostolos Dominus quid de se homines opinentur interrogat. Et tamdiu sermo respondentium communis est, quamdiu humanae intelligentiae ambiguitas explicatur. At ubi quid habeat discipulorum sensus exigitur, ille primus est in Domini confessione, qui primus est in apostolica dignitate.", + "candidate_score": 0.655194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_99_101", + "bdc_text": "Nobis satis fuit fidem nostram , in qua hactenus summa plerophoria acquievimus , cels. tuae exponere ac deum rogamus , ut vestras ecclesias a contentiosis hominibus liberet et veram pacem et concordiam in plenitudine unius verae fidei illis largiatur . Amen . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_890", + "psc_text": "Al. LXXX]. In Natali S. Petri apostoli. SYNOPSIS. I. Petri confessio et excellentia. --II. Quid ipsi Christus contulerit. --III. Pro ipsius fide oravit, et firmitatem fidei tribuit. Totius Ecclesiae principem fecit. CAP. I. Exsultemus in Domino, dilectissimi, et spiritali jucunditate laetemur: quia unigenitus Dei Patris Filius, Dominus noster Jesus Christus ad insinuanda nobis suae dispensationis et Divinitatis mysteria, apostolici ordinis primum beatum Petrum huic civitati dignatus est praerogare, cujus hodierna solemnitas, recurrente triumpho martyrii, specimen et decus contulit orbi terrarum. Hoc enim obtinuit, dilectissimi, illa confessio, quae a Deo Patre inspirata apostolico cordi, omnia humanarum opinionum incerta transcendit, et firmitatem 330 petrae, quae nullis impulsionibus quateretur, accepit. Evangelica siquidem reserante historia, omnes apostolos Dominus quid de se homines opinentur interrogat. Et tamdiu sermo respondentium communis est, quamdiu humanae intelligentiae ambiguitas explicatur. At ubi quid habeat discipulorum sensus exigitur, ille primus est in Domini confessione, qui primus est in apostolica dignitate.", + "candidate_score": 0.654036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_10", + "bdc_text": "Nam si illos accipiat tua cels . inveniet pro thesauro carbones ) in quibus omnia academico more in dubium vocantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_967", + "psc_text": "thesaurus tuus, ibi erit et cor tuum (Matth. VI, 21) . Quis autem est thesaurus hominis, nisi quaedam fructuum ejus congregatio laborumque collectio? Quod enim quis seminaverit, hoc et metet (Galat. VI, 8) , et quale cujusque opus, talis est et quaestus; et ubi oblectatio fruendi constituitur, ibi cura cordis obstringitur. Sed cum multa sint genera divitiarum, dissimilesque materiae gaudiorum, THESAURUS CUIQUE est suae cupiditatis affectus, qui si de appetitu est terrenorum, non beatos facit sui participatione, sed miseros. Hi vero qui ea quae sursum sunt sapiunt, non quae super terram (Coloss. III, 1), nec perituris intenti sunt, sed aeternis, in illo habent incorruptibiles reconditas facultates, de quo dicit propheta: Thesaurus et salus nostra advenit, sapientia et disciplina et pietas a Domino: hi sunt thesauri justitiae (Isai. XXXIII, 6, sec. LXX) : per quos, auxiliante Dei gratia, etiam terrena bona in coelestia transferuntur, dum multi divitiis, aut juste sibi relictis", + "candidate_score": 0.645134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_524", + "psc_text": "spes sanctae Ecclesiae fundabatur, ut totum corpus Christi agnosceret quali esset commutatione donandum, et ejus sibi honoris consortium 195 membra promitterent, qui in capite praefulsisset. De quo idem Dominus dixerat, cum de adventus sui majestate loqueretur: Tunc justi fulgebunt sicut sol in regno Patris sui (Matth. XIII, 43) ; protestante hoc ipsum beato Paulo apostolo, et dicente: Existimo enim quod non sunt condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam, quae revelabitur in nobis (Rom. VIII, 18) ; et iterum: Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo. Cum enim Christus apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum ipso in gloria (Coloss. III. 13) . CAP. IV. Confirmandis vero apostolis et ad omnem scientiam provehendis, alia quoque in illo miraculo accessit instructio. Moses enim et Elias, lex scilicet et prophetae, apparuerunt cum Domino loquentes: ut verissime in illa quinque virorum praesentia compleretur quod dictum est: In", + "candidate_score": 0.644563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_16", + "bdc_text": "Nam symboli apostolici puritatem et simplicitatem , qua nos oportebat contentos esse , vafri homines variis artibus semper eludere conati sunt , dum verbis ambiguis subscribunt , re ipsa dissentiunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_214", + "psc_text": "regulam catholici et apostolici symboli aut legere, aut audire contigerit, id omnino mortiferum et diabolicum judicate. Non vos seducant deceptoriis artibus ficta et simulata jejunia, quae non ad purificationem, sed ad perditionem 82 proficiunt animarum. Speciem quidem sibi pietatis et castitatis assumunt, sed hoc dolo actuum suorum obscena circumtegunt, et de profani cordis penetralibus jacula quibus simplices vulnerentur emittunt: ut, sicut ait propheta, sagittent in obscuro rectos corde (Ps. X, 3) . Magnum praesidium est fides integra, fides vera, in qua nec augeri ab ullo quidquam, nec minui potest: quia nisi una est, fides non est, dicente Apostolo: Unus Dominus, una fides, unum baptisma; unus Deus et Pater omnium, qui super omnes, et per omnia, et in omnibus nobis (Ephes. IV, 5) . Huic unitati, dilectissimi, inconcussis mentibus inhaerete, et in hac omnem sectamini sanctitatem (Heb. XII, 14) , in hac praeceptis Domini deservite, quia sine fide impossibile est placere", + "candidate_score": 0.64393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_831", + "psc_text": "tota Trinitas una virtus est, una majestas, una substantia, indiscreta opere, inseparabilis dilectione, indifferens potestate, simul implens omnia, simul continens universa: quod enim Pater est, hoc est et Filius, hoc est et Spiritus sanctus; et vera Deitas in nullo esse aut major aut minor potest, quae sic in tribus est confitenda personis, ut et solitudinem non recipiat Trinitas, et unitatem servet aequalitas. Hac, inquam, dilectissimi, fide firmiter apprehensa, non ambigamus quod cum in die Pentecostes discipulos Domini Spiritus sanctus implevit, non fuit inchoatio muneris, sed adjectio largitatis: quoniam et patriarchae, et prophetae, et sacerdotes, omnesque sancti qui prioribus fuere temporibus, ejusdem sunt Spiritus sanctificatione vegetati; et sine hac gratia nulla umquam instituta sacramenta, nulla sunt celebrata mysteria: ut eadem semper fuerit virtus charismatum, quamvis non eadem fuerit mensura donorum. CAP. IV. Ipsi quoque beati apostoli ante passionem Domini sancto Spiritu non carebant, nec potentia hujus virtutis aberat ab operibus Salvatoris.", + "candidate_score": 0.642431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_21", + "bdc_text": "Interea tamen omnes hi , quos modo nominavimus , symbolum apostolorum agnoscunt et profitentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_325", + "psc_text": "signum et pascha Domini fuerat praeformatum. CAP. V. His igitur, dilectissimi, divinae gratiae mysteriis eruditi, diem primitiarum nostrarum et inchoationem vocationis gentium, rationabili gaudio celebremus: gratias agentes misericordi Deo, qui dignos nos fecit, sicut ait Apostolus, in partem sortis sanctorum in lumine; qui eripuit nos de potestate tenebrarum, et transtulit in regnum Filii dilectionis suae (Coloss. I, 12, 13) ; quoniam, sicut prophetavit Isaias, Gentium populus, qui sedebat in tenebris, vidit lucem magnam, et qui habitabant in regione umbrae mortis, lux orta est eis (Isai. IX, 2) . De quibus idem dicit ad Dominum: Gentes quae te non noverunt, invocabunt te; et populi qui te nescierunt, ad te confugient (Isai. LV, 5) . Hunc diem Abraham vidit, et gavisus est (Joan. VIII, 56), cum benedicendos fidei suae filios in semine suo, quod est Christus, agnovit, et omnium se futurum gentium patrem credendo prospexit (Rom. IV, 18), dans gloriam Deo, et", + "candidate_score": 0.63881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_72", + "bdc_text": "Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_129", + "psc_text": "Basilides, hujus Marcion callet ingenio, hoc duce agitur Sabellius, hoc praecipitatur rectore Photinus, hujus potestati famulatur Arius, hujus spiritui servit Eunomius; tota denique bestiarum talium cohors hoc praeside ab Ecclesiae unitate discessit, hoc magistro a veritate descivit. CAP. IV. Sed cum in cunctis perversitatibus multiformem teneat principatum, arcem tamen sibi in Manichaeorum stroxit insania, et latissimam in eis aulam, in qua se exsultantius jactaret, invenit; ubi non unius pravitatis 50 speciem, sed omnium simul errorum impietatumque mixturam generaliter possideret. Quod enim in paganis profanum, quod in Judaeis carnalibus caecum, quod in secretis magicae artis illicitum, quod denique in omnibus haeresibus sacrilegum atque blasphemum est, hoc in istos, quasi in sentinam quamdam cum omnium sordium concretione confluxit. Unde universas eorum impietates ac turpitudines enarrare perlongum est; superat enim verborum copiam criminum multitudo. Ex quibus ad indicandum pauca sufficiunt, ut de iis quae audieritis, etiam illa quae verecunde praetermittimus aestimetis. De sacris", + "candidate_score": 0.606679, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf037", + "work_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-ecclesiasticis-dogmatibus", + "max_score": 0.749376, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-ecclesiasticis-dogmatibus_window_2", + "psc_text": "esset aeterna nativitate filius. Dei ergo Filius factus est hominis filius, natus secundum veritatem naturae ex Deo Dei Filius, et secundum veritatem naturae ex homine hominis Filius: ut veritas geniti non adoptione, non appellatione, sed in utraque nativitate filii nomen nascendo haberet, et esset verus Deus et verus homo unus filius. Non ergo duos Christos, neque duos filios fatemur, sed Deum et hominem unum filium. Quem propterea et unigenitum dicimus, manentem in duabus substantiis, sicut ei naturae veritas contulit, 3 non confusis naturis, neque immixtis, sicut Timothiani volunt, sed societate unitis. Deus ergo hominem assumpsit, homo in Deum transivit, non naturae versibilitate, sicut Apollinaristae dicunt, sed Dei dignatione: ut nec Deus mutaretur in humanam substantiam, assumendo hominem, nec homo in divinam glorificatus in Deum: quia mutatio vel versibilitas naturae et diminutionem et abolitionem substantiae facit. Creditur a nobis sine confusione conjuncta sancta Trinitas, sine separatione distincta. Natus est ergo Dei", + "candidate_score": 0.749376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem .", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-ecclesiasticis-dogmatibus_window_32", + "psc_text": "qui non peccet (Eccle. VII, 21) . Et in libro sancti Job: In manu omnis hominis signat, ut sciat omnis homo infirmitatem suam (Job. XXXVII, 7) . Unde etiam Daniel sanctus et justus, cum in oratione pluraliter diceret: Peccavimus, iniquitatem fecimus (Dan. IX, 5) , et caetera, quae ibi veraciter et humiliter confitetur ne putaretur, quemadmodum quidam sentiunt, hoc non de suis, sed de populi sui dixisse peccatis; postea dixit: Cum orarem et confiterer peccata mea et peccata populi mei Domino Deo meo (Ibid., 20) : noluit dicere peccata nostra, sed populi sui dixit et sua, quoniam futuros istos qui tam male intelligerent tanquam propheta praevidit. 22 CAPUT XXXVII. Quicunque ipsa verba dominicae orationis ubi dicimus: Dimitte nobis debita nostra, ita volunt a sanctis dici, ut humiliter non veraciter hoc dicatur, anathema sit. Quis enim ferat orantem, non hominibus sed ipsi Domino mentientem, qui labiis sibi dicit dimitti velle, et", + "candidate_score": 0.64079, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.749363, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_431", + "psc_text": "ad patrem, et non filius ad non patrem refertur; ita genitus ad genitorem, et non genitus ad non genitorem referatur necesse est. CAPUT VIII. 9. Quidquid substantialiter de Deo dicitur, de singulis personis singulariter et simul de ipsa Trinitate dicitur. In Deo una essentia, tres Graecis hypostases, Latinis tres personae. Quapropter illud praecipue teneamus, quidquid ad se dicitur praestantissima illa et divina sublimitas, substantialiter dici; quod autem ad aliquid, non substantialiter, sed relative: tantamque vim esse ejusdem substantiae in Patre et Filio et Spiritu sancto, ut quidquid de singulis ad se ipsos dicitur, non pluraliter in summa, sed singulariter accipiatur. Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de", + "candidate_score": 0.749363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_493", + "psc_text": "et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis videndum est an intelligere cogamur, cum dictum est Patri, Ut cognoscant te unum verum Deum; tanquam hoc insinuare voluerit, quia et solus Pater Deus verus est, ne non intelligeremus Deum, nisi ipsa tria simul, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Num ergo ex Domini testimonio, et Patrem unum verum Deum dicimus, et Filium unum verum Deum, et Spiritum sanctum unum verum Deum, et simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est, simul ipsam Trinitatem, non tres veros deos, sed unum verum Deum? An quoniam addidit, Et quem misisti Jesum Christum; subaudiendum est, unum verum Deum; et ordo verborum est,", + "candidate_score": 0.748374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_431", + "psc_text": "ad patrem, et non filius ad non patrem refertur; ita genitus ad genitorem, et non genitus ad non genitorem referatur necesse est. CAPUT VIII. 9. Quidquid substantialiter de Deo dicitur, de singulis personis singulariter et simul de ipsa Trinitate dicitur. In Deo una essentia, tres Graecis hypostases, Latinis tres personae. Quapropter illud praecipue teneamus, quidquid ad se dicitur praestantissima illa et divina sublimitas, substantialiter dici; quod autem ad aliquid, non substantialiter, sed relative: tantamque vim esse ejusdem substantiae in Patre et Filio et Spiritu sancto, ut quidquid de singulis ad se ipsos dicitur, non pluraliter in summa, sed singulariter accipiatur. Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de", + "candidate_score": 0.744347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.744011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50_52", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_493", + "psc_text": "et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis videndum est an intelligere cogamur, cum dictum est Patri, Ut cognoscant te unum verum Deum; tanquam hoc insinuare voluerit, quia et solus Pater Deus verus est, ne non intelligeremus Deum, nisi ipsa tria simul, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Num ergo ex Domini testimonio, et Patrem unum verum Deum dicimus, et Filium unum verum Deum, et Spiritum sanctum unum verum Deum, et simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est, simul ipsam Trinitatem, non tres veros deos, sed unum verum Deum? An quoniam addidit, Et quem misisti Jesum Christum; subaudiendum est, unum verum Deum; et ordo verborum est,", + "candidate_score": 0.743828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50_52", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_399", + "psc_text": "audeo dicere nihil tale factum esse antea. Sed plane fidenter dixerim, Patrem et Filium et Spiritum sanctum unius ejusdemque substantiae, Deum creatorem, Trinitatem omnipotentem inseparabiliter operari: sed ita non posse per longe imparem maximeque corpoream creaturam inseparabiliter demonstrari; sicut per voces nostras, quae utique corporaliter sonant, non possunt Pater et Filius et Spiritus sanctus, nisi suis et propriis intervallis temporum certa separatione distinctis, quae suae cujusque vocabuli syllabae occupant, nominari. In sua quippe substantia qua sunt, tria unum sunt, Pater et Filius et Spiritus sanctus, nullo temporali motu super omnem creaturam idipsum sine ullis intervallis temporum vel locorum, et simul unum atque idem ab aeternitate in aeternitatem, tanquam ipsa aeternitas quae sine veritate et charitate non est: in meis autem vocibus separati sunt Pater et Filius et Spiritus sanctus, nec simul dici potuerunt, et in litteris visibilibus sua separatim locorum spatia tenuerunt. Et quemadmodum cum memoriam meam et intellectum et", + "candidate_score": 0.741953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50_52", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.741463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_504", + "psc_text": "et unam essentiam ostenditur. Deinde quaeritur quomodo dicatur in Deo, a Latinis una essentia, tres personae; a Graecis, una essentia, tres substantiae vel hypostases: et utrumque elocutionis necessitate dici monstratur, ut ne omnino taceremus interrogati quid tres sint, quos tres esse veraciter confitemur, Patrem scilicet, et Filium, et Spiritum sanctum. CAPUT PRIMUM. 1. Redit ad quaestionem, an quaelibet Trinitatis persona per se sit sapientia. Quam difficile, quave ratione solvatur quaestio proposita. Jam nunc quaeramus diligentius, quantum dat Deus, quod paulo ante distulimus: Utrum et singula quaeque in Trinitate persona possit et per se ipsam non cum caeteris duabus dici Deus, aut magnus, aut sapiens, aut verus, aut omnipotens, aut justus, et si quid aliud dici de Deo potest, non relative, sed ad se ipsum; an vero non dicantur ista, nisi cum Trinitas intelligitur. Hoc enim quaestionem facit, quia scriptum est, Christum Dei virtutem. et Dei sapientiam (I Cor. I, 24)", + "candidate_score": 0.741176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77_79", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ?", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.740575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_535", + "psc_text": "corporale est; et spiritualis creatura lumen, sed non incommutabile. Lumen ergo Pater, lumen Filius, lumen Spiritus sanctus: simul autem non tria lumina, sed unum lumen. Et ideo sapientia Pater, sapientia Filius, sapientia Spiritus sanctus; et simul non tres sapientiae, sed una sapientia: et quia hoc est ibi esse quod sapere, una essentia Pater et Filius et Spiritus sanctus. Nec aliud est ibi esse quam Deum esse: unus ergo Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus. CAPUT IV. 7. Qua necessitate Graeci tres hypostases dixerint; Latini, tres personas. Scriptura nullibi dicit tres personas in Deo. Itaque loquendi causa de ineffabilibus, ut fari aliquo modo possemus, quod effari nullo modo possumus, dictum est a nostris Graecis una essentia, tres substantiae: a Latinis autem, una essentia vel substantia, tres personae; quia, sicut jam diximus, non aliter in sermone nostro, id est, latino, essentia quam substantia solet intelligi (Lib. 5, capp. 2, 8). Et", + "candidate_score": 0.740256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77_79", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ?", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.738985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_504", + "psc_text": "et unam essentiam ostenditur. Deinde quaeritur quomodo dicatur in Deo, a Latinis una essentia, tres personae; a Graecis, una essentia, tres substantiae vel hypostases: et utrumque elocutionis necessitate dici monstratur, ut ne omnino taceremus interrogati quid tres sint, quos tres esse veraciter confitemur, Patrem scilicet, et Filium, et Spiritum sanctum. CAPUT PRIMUM. 1. Redit ad quaestionem, an quaelibet Trinitatis persona per se sit sapientia. Quam difficile, quave ratione solvatur quaestio proposita. Jam nunc quaeramus diligentius, quantum dat Deus, quod paulo ante distulimus: Utrum et singula quaeque in Trinitate persona possit et per se ipsam non cum caeteris duabus dici Deus, aut magnus, aut sapiens, aut verus, aut omnipotens, aut justus, et si quid aliud dici de Deo potest, non relative, sed ad se ipsum; an vero non dicantur ista, nisi cum Trinitas intelligitur. Hoc enim quaestionem facit, quia scriptum est, Christum Dei virtutem. et Dei sapientiam (I Cor. I, 24)", + "candidate_score": 0.738323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_535", + "psc_text": "corporale est; et spiritualis creatura lumen, sed non incommutabile. Lumen ergo Pater, lumen Filius, lumen Spiritus sanctus: simul autem non tria lumina, sed unum lumen. Et ideo sapientia Pater, sapientia Filius, sapientia Spiritus sanctus; et simul non tres sapientiae, sed una sapientia: et quia hoc est ibi esse quod sapere, una essentia Pater et Filius et Spiritus sanctus. Nec aliud est ibi esse quam Deum esse: unus ergo Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus. CAPUT IV. 7. Qua necessitate Graeci tres hypostases dixerint; Latini, tres personas. Scriptura nullibi dicit tres personas in Deo. Itaque loquendi causa de ineffabilibus, ut fari aliquo modo possemus, quod effari nullo modo possumus, dictum est a nostris Graecis una essentia, tres substantiae: a Latinis autem, una essentia vel substantia, tres personae; quia, sicut jam diximus, non aliter in sermone nostro, id est, latino, essentia quam substantia solet intelligi (Lib. 5, capp. 2, 8). Et", + "candidate_score": 0.73832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_435", + "psc_text": "est, de Patre, et Filio, et Spiritu sancto, et simul de ipsa Trinitate, non pluraliter, sed singulariter dicitur. Quoniam quippe non aliud est Deo esse, et aliud magnum esse, sed hoc idem illi est esse quod magnum esse: propterea sicut non dicimus tres essentias, sic non dicimus tres magnitudines, sed unam essentiam et unam magnitudinem. Essentiam dico, quae οὐσία graece dicitur, quam usitatius substantiam vocamus. 10. Dicunt quidem et illi hypostasim; sed nescio quid volunt interesse inter usiam et hypostasim: ita ut plerique nostri qui haec graeco tractant eloquio, dicere consueverint, μίαν οὐσίαν, τρεῖς ὑποστάσεις, quod est latine, unam essentiam, tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate", + "candidate_score": 0.736916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_435", + "psc_text": "est, de Patre, et Filio, et Spiritu sancto, et simul de ipsa Trinitate, non pluraliter, sed singulariter dicitur. Quoniam quippe non aliud est Deo esse, et aliud magnum esse, sed hoc idem illi est esse quod magnum esse: propterea sicut non dicimus tres essentias, sic non dicimus tres magnitudines, sed unam essentiam et unam magnitudinem. Essentiam dico, quae οὐσία graece dicitur, quam usitatius substantiam vocamus. 10. Dicunt quidem et illi hypostasim; sed nescio quid volunt interesse inter usiam et hypostasim: ita ut plerique nostri qui haec graeco tractant eloquio, dicere consueverint, μίαν οὐσίαν, τρεῖς ὑποστάσεις, quod est latine, unam essentiam, tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate", + "candidate_score": 0.734318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.731014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_493", + "psc_text": "et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis videndum est an intelligere cogamur, cum dictum est Patri, Ut cognoscant te unum verum Deum; tanquam hoc insinuare voluerit, quia et solus Pater Deus verus est, ne non intelligeremus Deum, nisi ipsa tria simul, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Num ergo ex Domini testimonio, et Patrem unum verum Deum dicimus, et Filium unum verum Deum, et Spiritum sanctum unum verum Deum, et simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est, simul ipsam Trinitatem, non tres veros deos, sed unum verum Deum? An quoniam addidit, Et quem misisti Jesum Christum; subaudiendum est, unum verum Deum; et ordo verborum est,", + "candidate_score": 0.729691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51_53", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.729495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_435", + "psc_text": "est, de Patre, et Filio, et Spiritu sancto, et simul de ipsa Trinitate, non pluraliter, sed singulariter dicitur. Quoniam quippe non aliud est Deo esse, et aliud magnum esse, sed hoc idem illi est esse quod magnum esse: propterea sicut non dicimus tres essentias, sic non dicimus tres magnitudines, sed unam essentiam et unam magnitudinem. Essentiam dico, quae οὐσία graece dicitur, quam usitatius substantiam vocamus. 10. Dicunt quidem et illi hypostasim; sed nescio quid volunt interesse inter usiam et hypostasim: ita ut plerique nostri qui haec graeco tractant eloquio, dicere consueverint, μίαν οὐσίαν, τρεῖς ���ποστάσεις, quod est latine, unam essentiam, tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate", + "candidate_score": 0.729192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.728315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.726521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87_89", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_229", + "psc_text": "Dominus, quia ex occulto in carne natus est, et de sinu Patris ad oculos hominum in forma servi tanquam egressus apparuit; ideo etiam Spiritus sanctus, quia et ipse corporali specie quasi columba visus est (Matth. III, 16), et linguis divisis velut ignis (Act. II, 3): ut hoc eis fuerit mitti, ad aspectum mortalium in aliqua forma corporea de spirituali secreto procedere; quod Pater quoniam non fecit, tantummodo misisse, non etiam missus esse dictus sit. Deinde quaesitum est cur et Pater non aliquando dictus sit missus, si per illas species corporales quae oculis antiquorum apparuerunt ipse demonstrabatur. Si autem Filius tunc demonstrabatur, cur tanto post missus diceretur, cum plenitudo temporis venit, ut ex femina nasceretur (Galat. IV, 4); quandoquidem et antea mittebatur, cum in illis formis corporaliter apparebat. Aut si non recte missus diceretur, nisi cum Verbum caro factum est (Joan. I, 14); cur Spiritus sanctus missus legatur, cujus incarnatio talis", + "candidate_score": 0.723296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_66_68", + "bdc_text": "veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_564", + "psc_text": "Filium, aut Spiritum sanctum: cum eo quippe solus Deus, cum quo et unus Deus est; quia et Filium cum audimus solum Deum, sine ulla separatione Patris aut Spiritus sancti oportet accipere. Atque ita dicat unam essentiam, ut non existimet aliud alio, vel majus, vel melius, vel aliqua ex parte diversum. Non tamen ut Pater ipse sit et Filius et Spiritus sanctus, et quidquid aliud ad alterutrum singula dicuntur; sicut Verbum quod non dicitur nisi Filius, aut Donum quod non dicitur nisi Spiritus sanctus: propter quod etiam pluralem numerum admittunt, sicut in Evangelio scriptum est: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Et unum dixit; et, sumus: unum, secundum essentiam, quod idem Deus; sumus, secundum relativum, quod ille Pater, hic Filius. Aliquando et tacetur unitas essentiae, et sola pluraliter relativa commemorantur: Veniemus ad eum ego et Pater, et habitabimus apud eum (Id. XIV, 23) . Veniemus et habitabimus, pluralis", + "candidate_score": 0.720548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_431", + "psc_text": "ad patrem, et non filius ad non patrem refertur; ita genitus ad genitorem, et non genitus ad non genitorem referatur necesse est. CAPUT VIII. 9. Quidquid substantialiter de Deo dicitur, de singulis personis singulariter et simul de ipsa Trinitate dicitur. In Deo una essentia, tres Graecis hypostases, Latinis tres personae. Quapropter illud praecipue teneamus, quidquid ad se dicitur praestantissima illa et divina sublimitas, substantialiter dici; quod autem ad aliquid, non substantialiter, sed relative: tantamque vim esse ejusdem substantiae in Patre et Filio et Spiritu sancto, ut quidquid de singulis ad se ipsos dicitur, non pluraliter in summa, sed singulariter accipiatur. Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de", + "candidate_score": 0.71935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85_87", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.719137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_87_89", + "bdc_text": "Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.715832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86_88", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_229", + "psc_text": "Dominus, quia ex occulto in carne natus est, et de sinu Patris ad oculos hominum in forma servi tanquam egressus apparuit; ideo etiam Spiritus sanctus, quia et ipse corporali specie quasi columba visus est (Matth. III, 16), et linguis divisis velut ignis (Act. II, 3): ut hoc eis fuerit mitti, ad aspectum mortalium in aliqua forma corporea de spirituali secreto procedere; quod Pater quoniam non fecit, tantummodo misisse, non etiam missus esse dictus sit. Deinde quaesitum est cur et Pater non aliquando dictus sit missus, si per illas species corporales quae oculis antiquorum apparuerunt ipse demonstrabatur. Si autem Filius tunc demonstrabatur, cur tanto post missus diceretur, cum plenitudo temporis venit, ut ex femina nasceretur (Galat. IV, 4); quandoquidem et antea mittebatur, cum in illis formis corporaliter apparebat. Aut si non recte missus diceretur, nisi cum Verbum caro factum est (Joan. I, 14); cur Spiritus sanctus missus legatur, cujus incarnatio talis", + "candidate_score": 0.712336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86_88", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.712068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_504", + "psc_text": "et unam essentiam ostenditur. Deinde quaeritur quomodo dicatur in Deo, a Latinis una essentia, tres personae; a Graecis, una essentia, tres substantiae vel hypostases: et utrumque elocutionis necessitate dici monstratur, ut ne omnino taceremus interrogati quid tres sint, quos tres esse veraciter confitemur, Patrem scilicet, et Filium, et Spiritum sanctum. CAPUT PRIMUM. 1. Redit ad quaestionem, an quaelibet Trinitatis persona per se sit sapientia. Quam difficile, quave ratione solvatur quaestio proposita. Jam nunc quaeramus diligentius, quantum dat Deus, quod paulo ante distulimus: Utrum et singula quaeque in Trinitate persona possit et per se ipsam non cum caeteris duabus dici Deus, aut magnus, aut sapiens, aut verus, aut omnipotens, aut justus, et si quid aliud dici de Deo potest, non relative, sed ad se ipsum; an vero non dicantur ista, nisi cum Trinitas intelligitur. Hoc enim quaestionem facit, quia scriptum est, Christum Dei virtutem. et Dei sapientiam (I Cor. I, 24)", + "candidate_score": 0.71202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_65_67", + "bdc_text": "tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_492", + "psc_text": "sive Filius, sive Spiritus sanctus, et perfectus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus: et ideo Trinitas potius quam triplex. CAPUT IX. 10. An una vel tres simul personae dicantur solus Deus. Et quoniam ostendimus quomodo possit dici solus Pater, quia non nisi ipse ibi Pater; consideranda est illa sententia qua dicitur, Deum verum solum non esse Patrem solum, sed Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Si quis enim interroget, Pater solus utrum sit Deus: quomodo respondebitur non esse, nisi forte ita dicamus, esse quidem Patrem Deum, sed non eum esse solum Deum; esse autem solum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis", + "candidate_score": 0.712005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77_79", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ?", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_564", + "psc_text": "Filium, aut Spiritum sanctum: cum eo quippe solus Deus, cum quo et unus Deus est; quia et Filium cum audimus solum Deum, sine ulla separatione Patris aut Spiritus sancti oportet accipere. Atque ita dicat unam essentiam, ut non existimet aliud alio, vel majus, vel melius, vel aliqua ex parte diversum. Non tamen ut Pater ipse sit et Filius et Spiritus sanctus, et quidquid aliud ad alterutrum singula dicuntur; sicut Verbum quod non dicitur nisi Filius, aut Donum quod non dicitur nisi Spiritus sanctus: propter quod etiam pluralem numerum admittunt, sicut in Evangelio scriptum est: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Et unum dixit; et, sumus: unum, secundum essentiam, quod idem Deus; sumus, secundum relativum, quod ille Pater, hic Filius. Aliquando et tacetur unitas essentiae, et sola pluraliter relativa commemorantur: Veniemus ad eum ego et Pater, et habitabimus apud eum (Id. XIV, 23) . Veniemus et habitabimus, pluralis", + "candidate_score": 0.711529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71_73", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.710447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76_78", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_453", + "psc_text": "Pater et Filius et Spiritus sanctus unum principium, sicut unus creator et unus Dominus. CAPUT XV. 16. An Spiritus sanctus esset donum et antequam daretur. Ulterius autem quaeritur, utrum quemadmodum Filius non hoc tantum habet nascendo ut Filius sit, sed omnino ut sit; sic et Spiritus sanctus eo quo datur habeat non tantum ut donum sit, sed omnino ut sit: utrum ergo erat antequam daretur, sed nondum erat donum, an eo ipso quo daturus erat eum Deus, jam donum erat et antequam daretur. Sed si non procedit nisi cum datur, nec procederet utique priusquam esset cui daretur; quomodo jam erat ipsa substantia, si non est nisi quia datur: sicut Filius non tantum ut sit Filius, quod relative dicitur, sed omnino ut sit ipsam substantiam nascendo habet? An semper procedit Spiritus sanctus, et non ex tempore, sed ab aeternitate procedit; sed quia sic procedebat ut esset donabile; jam donum erat, et", + "candidate_score": 0.709381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76_78", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.708021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.707926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_66_68", + "bdc_text": "veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_493", + "psc_text": "et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis videndum est an intelligere cogamur, cum dictum est Patri, Ut cognoscant te unum verum Deum; tanquam hoc insinuare voluerit, quia et solus Pater Deus verus est, ne non intelligeremus Deum, nisi ipsa tria simul, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Num ergo ex Domini testimonio, et Patrem unum verum Deum dicimus, et Filium unum verum Deum, et Spiritum sanctum unum verum Deum, et simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est, simul ipsam Trinitatem, non tres veros deos, sed unum verum Deum? An quoniam addidit, Et quem misisti Jesum Christum; subaudiendum est, unum verum Deum; et ordo verborum est,", + "candidate_score": 0.707342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_65_67", + "bdc_text": "tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.707081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_75_77", + "bdc_text": "Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.705586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_70_72", + "bdc_text": "Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.705538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_69_71", + "bdc_text": "Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat . Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.705298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_564", + "psc_text": "Filium, aut Spiritum sanctum: cum eo quippe solus Deus, cum quo et unus Deus est; quia et Filium cum audimus solum Deum, sine ulla separatione Patris aut Spiritus sancti oportet accipere. Atque ita dicat unam essentiam, ut non existimet aliud alio, vel majus, vel melius, vel aliqua ex parte diversum. Non tamen ut Pater ipse sit et Filius et Spiritus sanctus, et quidquid aliud ad alterutrum singula dicuntur; sicut Verbum quod non dicitur nisi Filius, aut Donum quod non dicitur nisi Spiritus sanctus: propter quod etiam pluralem numerum admittunt, sicut in Evangelio scriptum est: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Et unum dixit; et, sumus: unum, secundum essentiam, quod idem Deus; sumus, secundum relativum, quod ille Pater, hic Filius. Aliquando et tacetur unitas essentiae, et sola pluraliter relativa commemorantur: Veniemus ad eum ego et Pater, et habitabimus apud eum (Id. XIV, 23) . Veniemus et habitabimus, pluralis", + "candidate_score": 0.704392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_69_71", + "bdc_text": "Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat . Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_548", + "psc_text": "tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant dicendae tres substantiae, ut non dicuntur tres essentiae: quemadmodum quia hoc est Deo esse quod sapere, sicut non tres essentias, ita nec tres sapientias dicimus. Sic enim quia hoc illi est Deum esse quod est esse, tam tres essentias quam tres deos dici fas non est. Si autem aliud est Deo esse, aliud subsistere, sicut aliud Deo esse, aliud Patrem esse vel Dominum esse; quod enim est, ad se dicitur, Pater autem ad Filium et Dominus ad servientem creaturam dicitur: relative ergo subsistit, sicut relative gignit et relative dominatur. Ita jam substantia non erit substantia, quia relativum erit. Sicut enim", + "candidate_score": 0.704196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_84_86", + "bdc_text": "Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.703748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_75_77", + "bdc_text": "Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.703179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_65_67", + "bdc_text": "tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_493", + "psc_text": "et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis videndum est an intelligere cogamur, cum dictum est Patri, Ut cognoscant te unum verum Deum; tanquam hoc insinuare voluerit, quia et solus Pater Deus verus est, ne non intelligeremus Deum, nisi ipsa tria simul, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Num ergo ex Domini testimonio, et Patrem unum verum Deum dicimus, et Filium unum verum Deum, et Spiritum sanctum unum verum Deum, et simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est, simul ipsam Trinitatem, non tres veros deos, sed unum verum Deum? An quoniam addidit, Et quem misisti Jesum Christum; subaudiendum est, unum verum Deum; et ordo verborum est,", + "candidate_score": 0.703089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_75_77", + "bdc_text": "Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_492", + "psc_text": "sive Filius, sive Spiritus sanctus, et perfectus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus: et ideo Trinitas potius quam triplex. CAPUT IX. 10. An una vel tres simul personae dicantur solus Deus. Et quoniam ostendimus quomodo possit dici solus Pater, quia non nisi ipse ibi Pater; consideranda est illa sententia qua dicitur, Deum verum solum non esse Patrem solum, sed Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Si quis enim interroget, Pater solus utrum sit Deus: quomodo respondebitur non esse, nisi forte ita dicamus, esse quidem Patrem Deum, sed non eum esse solum Deum; esse autem solum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis", + "candidate_score": 0.702842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_75_77", + "bdc_text": "Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_453", + "psc_text": "Pater et Filius et Spiritus sanctus unum principium, sicut unus creator et unus Dominus. CAPUT XV. 16. An Spiritus sanctus esset donum et antequam daretur. Ulterius autem quaeritur, utrum quemadmodum Filius non hoc tantum habet nascendo ut Filius sit, sed omnino ut sit; sic et Spiritus sanctus eo quo datur habeat non tantum ut donum sit, sed omnino ut sit: utrum ergo erat antequam daretur, sed nondum erat donum, an eo ipso quo daturus erat eum Deus, jam donum erat et antequam daretur. Sed si non procedit nisi cum datur, nec procederet utique priusquam esset cui daretur; quomodo jam erat ipsa substantia, si non est nisi quia datur: sicut Filius non tantum ut sit Filius, quod relative dicitur, sed omnino ut sit ipsam substantiam nascendo habet? An semper procedit Spiritus sanctus, et non ex tempore, sed ab aeternitate procedit; sed quia sic procedebat ut esset donabile; jam donum erat, et", + "candidate_score": 0.701989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.701726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_229", + "psc_text": "Dominus, quia ex occulto in carne natus est, et de sinu Patris ad oculos hominum in forma servi tanquam egressus apparuit; ideo etiam Spiritus sanctus, quia et ipse corporali specie quasi columba visus est (Matth. III, 16), et linguis divisis velut ignis (Act. II, 3): ut hoc eis fuerit mitti, ad aspectum mortalium in aliqua forma corporea de spirituali secreto procedere; quod Pater quoniam non fecit, tantummodo misisse, non etiam missus esse dictus sit. Deinde quaesitum est cur et Pater non aliquando dictus sit missus, si per illas species corporales quae oculis antiquorum apparuerunt ipse demonstrabatur. Si autem Filius tunc demonstrabatur, cur tanto post missus diceretur, cum plenitudo temporis venit, ut ex femina nasceretur (Galat. IV, 4); quandoquidem et antea mittebatur, cum in illis formis corporaliter apparebat. Aut si non recte missus diceretur, nisi cum Verbum caro factum est (Joan. I, 14); cur Spiritus sanctus missus legatur, cujus incarnatio talis", + "candidate_score": 0.70145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92_94", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.70145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76_78", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.700392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_493", + "psc_text": "et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis videndum est an intelligere cogamur, cum dictum est Patri, Ut cognoscant te unum verum Deum; tanquam hoc insinuare voluerit, quia et solus Pater Deus verus est, ne non intelligeremus Deum, nisi ipsa tria simul, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Num ergo ex Domini testimonio, et Patrem unum verum Deum dicimus, et Filium unum verum Deum, et Spiritum sanctum unum verum Deum, et simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est, simul ipsam Trinitatem, non tres veros deos, sed unum verum Deum? An quoniam addidit, Et quem misisti Jesum Christum; subaudiendum est, unum verum Deum; et ordo verborum est,", + "candidate_score": 0.699881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_84_86", + "bdc_text": "Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_436", + "psc_text": "tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate dixerunt, cum alium modum aptiorem non invenirent, quo enuntiarent verbis quod sine verbis intelligebant. Revera enim cum Pater non sit Filius, et Filius non sit Pater, et Spiritus sanctus ille qui etiam donum Dei vocatur, nec Pater sit nec Filius, tres utique sunt. Ideoque pluraliter dictum est, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Non enim dixit, Unum est, quod Sabelliani dicunt; sed, unum sumus. Tamen cum quaeritur quid tres, magna prorsus inopia humanum laborat eloquium. Dictum est tamen, Tres personae, non ut illud diceretur, sed ne taceretur. CAPUT X. 11. Quae Deo absolute conveniunt ut essentia, de", + "candidate_score": 0.699562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_65_67", + "bdc_text": "tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_811", + "psc_text": "sive Patris, sive Filii, sive Spiritus sancti: sed quia fiebat ad imaginem Trinitatis, propterea dictum est, ad imaginem nostram. Rursus autem ne in Trinitate credendos arbitraremur tres deos, cum sit eadem Trinitas unus Deus, Et fecit, inquit, Deus hominem ad imaginem Dei: pro eo ac si diceret, Ad imaginem suam. 7. Sunt enim tales usitatae in Litteris illis locutiones, quas nonnulli etiamsi catholicam fidem asserunt, non tamen diligenter advertunt, ut putent ita dictum, Fecit Deus ad imaginem Dei; quasi diceretur, Fecit Pater ad imaginem Filii: sic volentes asserere in Scripturis sanctis Deum dictum etiam Filium, quasi desint alia verissima et manifestissima documenta, ubi non solum Deus, sed etiam verus Deus dictus est Filius. In hoc enim testimonio dum aliud solvere intendunt, sic se implicant, ut expedire non possint. Si enim Pater fecit ad imaginem Filii, ita ut non sit homo imago Patris, sed Filii, dissimilis est Patri Filius. Si autem", + "candidate_score": 0.699405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_66_68", + "bdc_text": "veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_492", + "psc_text": "sive Filius, sive Spiritus sanctus, et perfectus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus: et ideo Trinitas potius quam triplex. CAPUT IX. 10. An una vel tres simul personae dicantur solus Deus. Et quoniam ostendimus quomodo possit dici solus Pater, quia non nisi ipse ibi Pater; consideranda est illa sententia qua dicitur, Deum verum solum non esse Patrem solum, sed Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Si quis enim interroget, Pater solus utrum sit Deus: quomodo respondebitur non esse, nisi forte ita dicamus, esse quidem Patrem Deum, sed non eum esse solum Deum; esse autem solum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis", + "candidate_score": 0.699389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_65_67", + "bdc_text": "tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_544", + "psc_text": "una persona, ut ita non possimus dicere tres personas, quamvis singulam quamque appellemus personam, quemadmodum non possumus dicere tres deos, quamvis quemque singulum appellemus Deum, sive Patrem, sive Filium, sive Spiritum sanctum? An quia Scriptura non dicit tres deos? Sed nec tres personas alicubi Scripturam commemorare invenimus. An quia nec tres, nec unam personam Scriptura dicit haec tria (legimus enim personam Domini, non personam Dominum), propterea licuit loquendi et disputandi necessitate tres personas dicere, non quia Scriptura dicit, sed quia Scriptura non contradicit: si autem diceremus tres deos, contradiceret Scriptura, dicens, Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Deus unus est (Deut. VI, 4) ? Cur ergo et tres essentias non licet dicere, quod similiter Scriptura, sicut non dicit, ita nec contradicit? Nam essentia si speciale nomen est commune tribus, cur non dicantur tres essentiae, sicut Abraham, Isaac, et Jacob, tres homines, quia homo speciale nomen est commune omnibus hominibus? Si autem", + "candidate_score": 0.699148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_70_72", + "bdc_text": "Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_18", + "psc_text": "qui ante me scripserunt de Trinitate, quae Deus est, divinorum Librorum veterum et novorum catholici tractatores, hoc intenderunt secundum Scripturas docere, quod Pater et Filius et Spiritus sanctus, unius ejusdemque substantiae inseparabili aequalitate divinam insinuent unitatem; ideoque non sint tres dii, sed unus Deus: quamvis Pater Filium genuerit, et ideo Filius non sit qui Pater est; Filiusque a Patre sit genitus, et ideo Pater non sit qui Filius est; Spiritusque sanctus nec Pater sit nec Filius, sed tantum Patris et Filii Spiritus, Patri et Filio etiam ipse coaequalis, et ad Trinitatis pertinens unitatem. Non tamen eamdem Trinitatem natam de virgine Maria, et sub Pontio Pilato crucifixam et sepultam, tertio die resurrexisse, et in coelum ascendisse, sed tantummodo Filium. Nec eamdem Trinitatem descendisse in specie columbae super Jesum baptizatum (Matth. III, 16); aut die Pentecostes post ascensionem Domini, sonitu facto de coelo quasi ferretur flatus vehemens, et linguis divisis velut ignis", + "candidate_score": 0.698754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_70_72", + "bdc_text": "Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_436", + "psc_text": "tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate dixerunt, cum alium modum aptiorem non invenirent, quo enuntiarent verbis quod sine verbis intelligebant. Revera enim cum Pater non sit Filius, et Filius non sit Pater, et Spiritus sanctus ille qui etiam donum Dei vocatur, nec Pater sit nec Filius, tres utique sunt. Ideoque pluraliter dictum est, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Non enim dixit, Unum est, quod Sabelliani dicunt; sed, unum sumus. Tamen cum quaeritur quid tres, magna prorsus inopia humanum laborat eloquium. Dictum est tamen, Tres personae, non ut illud diceretur, sed ne taceretur. CAPUT X. 11. Quae Deo absolute conveniunt ut essentia, de", + "candidate_score": 0.698345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67_69", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus . Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_564", + "psc_text": "Filium, aut Spiritum sanctum: cum eo quippe solus Deus, cum quo et unus Deus est; quia et Filium cum audimus solum Deum, sine ulla separatione Patris aut Spiritus sancti oportet accipere. Atque ita dicat unam essentiam, ut non existimet aliud alio, vel majus, vel melius, vel aliqua ex parte diversum. Non tamen ut Pater ipse sit et Filius et Spiritus sanctus, et quidquid aliud ad alterutrum singula dicuntur; sicut Verbum quod non dicitur nisi Filius, aut Donum quod non dicitur nisi Spiritus sanctus: propter quod etiam pluralem numerum admittunt, sicut in Evangelio scriptum est: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Et unum dixit; et, sumus: unum, secundum essentiam, quod idem Deus; sumus, secundum relativum, quod ille Pater, hic Filius. Aliquando et tacetur unitas essentiae, et sola pluraliter relativa commemorantur: Veniemus ad eum ego et Pater, et habitabimus apud eum (Id. XIV, 23) . Veniemus et habitabimus, pluralis", + "candidate_score": 0.698125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_492", + "psc_text": "sive Filius, sive Spiritus sanctus, et perfectus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus: et ideo Trinitas potius quam triplex. CAPUT IX. 10. An una vel tres simul personae dicantur solus Deus. Et quoniam ostendimus quomodo possit dici solus Pater, quia non nisi ipse ibi Pater; consideranda est illa sententia qua dicitur, Deum verum solum non esse Patrem solum, sed Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Si quis enim interroget, Pater solus utrum sit Deus: quomodo respondebitur non esse, nisi forte ita dicamus, esse quidem Patrem Deum, sed non eum esse solum Deum; esse autem solum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis", + "candidate_score": 0.697536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_18", + "psc_text": "qui ante me scripserunt de Trinitate, quae Deus est, divinorum Librorum veterum et novorum catholici tractatores, hoc intenderunt secundum Scripturas docere, quod Pater et Filius et Spiritus sanctus, unius ejusdemque substantiae inseparabili aequalitate divinam insinuent unitatem; ideoque non sint tres dii, sed unus Deus: quamvis Pater Filium genuerit, et ideo Filius non sit qui Pater est; Filiusque a Patre sit genitus, et ideo Pater non sit qui Filius est; Spiritusque sanctus nec Pater sit nec Filius, sed tantum Patris et Filii Spiritus, Patri et Filio etiam ipse coaequalis, et ad Trinitatis pertinens unitatem. Non tamen eamdem Trinitatem natam de virgine Maria, et sub Pontio Pilato crucifixam et sepultam, tertio die resurrexisse, et in coelum ascendisse, sed tantummodo Filium. Nec eamdem Trinitatem descendisse in specie columbae super Jesum baptizatum (Matth. III, 16); aut die Pentecostes post ascensionem Domini, sonitu facto de coelo quasi ferretur flatus vehemens, et linguis divisis velut ignis", + "candidate_score": 0.697405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_72_74", + "bdc_text": "Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.696289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76_78", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_564", + "psc_text": "Filium, aut Spiritum sanctum: cum eo quippe solus Deus, cum quo et unus Deus est; quia et Filium cum audimus solum Deum, sine ulla separatione Patris aut Spiritus sancti oportet accipere. Atque ita dicat unam essentiam, ut non existimet aliud alio, vel majus, vel melius, vel aliqua ex parte diversum. Non tamen ut Pater ipse sit et Filius et Spiritus sanctus, et quidquid aliud ad alterutrum singula dicuntur; sicut Verbum quod non dicitur nisi Filius, aut Donum quod non dicitur nisi Spiritus sanctus: propter quod etiam pluralem numerum admittunt, sicut in Evangelio scriptum est: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Et unum dixit; et, sumus: unum, secundum essentiam, quod idem Deus; sumus, secundum relativum, quod ille Pater, hic Filius. Aliquando et tacetur unitas essentiae, et sola pluraliter relativa commemorantur: Veniemus ad eum ego et Pater, et habitabimus apud eum (Id. XIV, 23) . Veniemus et habitabimus, pluralis", + "candidate_score": 0.696001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76_78", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1215", + "psc_text": "Deus est, intervalla temporum nulla sunt, per quae possit ostendi aut saltem requiri, utrum prius de Patre natus sit Filius, et postea de ambobus processerit Spiritus sanctus. Quoniam Scriptura sancta Spiritum eum dicit amborum. Ipse est enim de quo dicit Apostolus, Quoniam autem estis filii, misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra (Galat. IV, 6) : et ipse est de quo dicit idem Filius, Non enim vos estis qui loquimini; sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth. X, 20) . Et multis aliis divinorum eloquiorum testimoniis comprobatur Patris et Filii esse Spiritum, qui proprie dicitur in Trinitate Spiritus sanctus: de quo item dicit ipse Filius, Quem ego mittam vobis a Patre (Joan. XV, 26) ; et alio loco, Quem mittet Pater in nomine meo (Id. XIV, 26) . De utroque autem procedere sic docetur; quia ipse Filius ait, De Patre procedit. Et cum resurrexisset a mortuis et", + "candidate_score": 0.695842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67_69", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus . Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_493", + "psc_text": "et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis videndum est an intelligere cogamur, cum dictum est Patri, Ut cognoscant te unum verum Deum; tanquam hoc insinuare voluerit, quia et solus Pater Deus verus est, ne non intelligeremus Deum, nisi ipsa tria simul, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Num ergo ex Domini testimonio, et Patrem unum verum Deum dicimus, et Filium unum verum Deum, et Spiritum sanctum unum verum Deum, et simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est, simul ipsam Trinitatem, non tres veros deos, sed unum verum Deum? An quoniam addidit, Et quem misisti Jesum Christum; subaudiendum est, unum verum Deum; et ordo verborum est,", + "candidate_score": 0.694679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_535", + "psc_text": "corporale est; et spiritualis creatura lumen, sed non incommutabile. Lumen ergo Pater, lumen Filius, lumen Spiritus sanctus: simul autem non tria lumina, sed unum lumen. Et ideo sapientia Pater, sapientia Filius, sapientia Spiritus sanctus; et simul non tres sapientiae, sed una sapientia: et quia hoc est ibi esse quod sapere, una essentia Pater et Filius et Spiritus sanctus. Nec aliud est ibi esse quam Deum esse: unus ergo Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus. CAPUT IV. 7. Qua necessitate Graeci tres hypostases dixerint; Latini, tres personas. Scriptura nullibi dicit tres personas in Deo. Itaque loquendi causa de ineffabilibus, ut fari aliquo modo possemus, quod effari nullo modo possumus, dictum est a nostris Graecis una essentia, tres substantiae: a Latinis autem, una essentia vel substantia, tres personae; quia, sicut jam diximus, non aliter in sermone nostro, id est, latino, essentia quam substantia solet intelligi (Lib. 5, capp. 2, 8). Et", + "candidate_score": 0.694565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.692952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_436", + "psc_text": "tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate dixerunt, cum alium modum aptiorem non invenirent, quo enuntiarent verbis quod sine verbis intelligebant. Revera enim cum Pater non sit Filius, et Filius non sit Pater, et Spiritus sanctus ille qui etiam donum Dei vocatur, nec Pater sit nec Filius, tres utique sunt. Ideoque pluraliter dictum est, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Non enim dixit, Unum est, quod Sabelliani dicunt; sed, unum sumus. Tamen cum quaeritur quid tres, magna prorsus inopia humanum laborat eloquium. Dictum est tamen, Tres personae, non ut illud diceretur, sed ne taceretur. CAPUT X. 11. Quae Deo absolute conveniunt ut essentia, de", + "candidate_score": 0.692554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_557", + "psc_text": "demonstrari possit: sic quoque illos eadem ratio consequetur. Sicut enim dicuntur Abraham, Isaac et Jacob tria individua, ita tres homines, et tres animae. Cur ergo et Pater et Filius et Spiritus sanctus, si secundum genus et speciem et individuum etiam ista disserimus, non ita dicuntur tres essentiae, ut tres substantiae seu personae? Sed hoc, ut dixi, omitto: illud dico, si essentia genus est, una essentia jam non habet species; sicut quia genus est animal, unum animal jam non habet species. Non sunt ergo tres species unius essentiae, Pater et Filius et Spiritus sanctus. Si autem species est essentia, sicut species est homo, tres vero illae quas appellamus substantias sive personas, sic eamdem speciem communiter habent, quemadmodum Abraham, Isaac et Jacob speciem quae homo dicitur, communiter habent; non sicut homo subdividitur in Abraham, Isaac et Jacob, ita unus homo et in aliquos singulos homines subdividi potest: omnino enim non potest, quia", + "candidate_score": 0.6921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_493", + "psc_text": "et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis videndum est an intelligere cogamur, cum dictum est Patri, Ut cognoscant te unum verum Deum; tanquam hoc insinuare voluerit, quia et solus Pater Deus verus est, ne non intelligeremus Deum, nisi ipsa tria simul, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Num ergo ex Domini testimonio, et Patrem unum verum Deum dicimus, et Filium unum verum Deum, et Spiritum sanctum unum verum Deum, et simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est, simul ipsam Trinitatem, non tres veros deos, sed unum verum Deum? An quoniam addidit, Et quem misisti Jesum Christum; subaudiendum est, unum verum Deum; et ordo verborum est,", + "candidate_score": 0.691786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71_73", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_436", + "psc_text": "tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate dixerunt, cum alium modum aptiorem non invenirent, quo enuntiarent verbis quod sine verbis intelligebant. Revera enim cum Pater non sit Filius, et Filius non sit Pater, et Spiritus sanctus ille qui etiam donum Dei vocatur, nec Pater sit nec Filius, tres utique sunt. Ideoque pluraliter dictum est, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Non enim dixit, Unum est, quod Sabelliani dicunt; sed, unum sumus. Tamen cum quaeritur quid tres, magna prorsus inopia humanum laborat eloquium. Dictum est tamen, Tres personae, non ut illud diceretur, sed ne taceretur. CAPUT X. 11. Quae Deo absolute conveniunt ut essentia, de", + "candidate_score": 0.690837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_492", + "psc_text": "sive Filius, sive Spiritus sanctus, et perfectus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus: et ideo Trinitas potius quam triplex. CAPUT IX. 10. An una vel tres simul personae dicantur solus Deus. Et quoniam ostendimus quomodo possit dici solus Pater, quia non nisi ipse ibi Pater; consideranda est illa sententia qua dicitur, Deum verum solum non esse Patrem solum, sed Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Si quis enim interroget, Pater solus utrum sit Deus: quomodo respondebitur non esse, nisi forte ita dicamus, esse quidem Patrem Deum, sed non eum esse solum Deum; esse autem solum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis", + "candidate_score": 0.688772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_64_66", + "bdc_text": "Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s. tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_811", + "psc_text": "sive Patris, sive Filii, sive Spiritus sancti: sed quia fiebat ad imaginem Trinitatis, propterea dictum est, ad imaginem nostram. Rursus autem ne in Trinitate credendos arbitraremur tres deos, cum sit eadem Trinitas unus Deus, Et fecit, inquit, Deus hominem ad imaginem Dei: pro eo ac si diceret, Ad imaginem suam. 7. Sunt enim tales usitatae in Litteris illis locutiones, quas nonnulli etiamsi catholicam fidem asserunt, non tamen diligenter advertunt, ut putent ita dictum, Fecit Deus ad imaginem Dei; quasi diceretur, Fecit Pater ad imaginem Filii: sic volentes asserere in Scripturis sanctis Deum dictum etiam Filium, quasi desint alia verissima et manifestissima documenta, ubi non solum Deus, sed etiam verus Deus dictus est Filius. In hoc enim testimonio dum aliud solvere intendunt, sic se implicant, ut expedire non possint. Si enim Pater fecit ad imaginem Filii, ita ut non sit homo imago Patris, sed Filii, dissimilis est Patri Filius. Si autem", + "candidate_score": 0.688054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74_76", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_811", + "psc_text": "sive Patris, sive Filii, sive Spiritus sancti: sed quia fiebat ad imaginem Trinitatis, propterea dictum est, ad imaginem nostram. Rursus autem ne in Trinitate credendos arbitraremur tres deos, cum sit eadem Trinitas unus Deus, Et fecit, inquit, Deus hominem ad imaginem Dei: pro eo ac si diceret, Ad imaginem suam. 7. Sunt enim tales usitatae in Litteris illis locutiones, quas nonnulli etiamsi catholicam fidem asserunt, non tamen diligenter advertunt, ut putent ita dictum, Fecit Deus ad imaginem Dei; quasi diceretur, Fecit Pater ad imaginem Filii: sic volentes asserere in Scripturis sanctis Deum dictum etiam Filium, quasi desint alia verissima et manifestissima documenta, ubi non solum Deus, sed etiam verus Deus dictus est Filius. In hoc enim testimonio dum aliud solvere intendunt, sic se implicant, ut expedire non possint. Si enim Pater fecit ad imaginem Filii, ita ut non sit homo imago Patris, sed Filii, dissimilis est Patri Filius. Si autem", + "candidate_score": 0.687649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.686668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_64_66", + "bdc_text": "Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s. tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.68548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71_73", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_557", + "psc_text": "demonstrari possit: sic quoque illos eadem ratio consequetur. Sicut enim dicuntur Abraham, Isaac et Jacob tria individua, ita tres homines, et tres animae. Cur ergo et Pater et Filius et Spiritus sanctus, si secundum genus et speciem et individuum etiam ista disserimus, non ita dicuntur tres essentiae, ut tres substantiae seu personae? Sed hoc, ut dixi, omitto: illud dico, si essentia genus est, una essentia jam non habet species; sicut quia genus est animal, unum animal jam non habet species. Non sunt ergo tres species unius essentiae, Pater et Filius et Spiritus sanctus. Si autem species est essentia, sicut species est homo, tres vero illae quas appellamus substantias sive personas, sic eamdem speciem communiter habent, quemadmodum Abraham, Isaac et Jacob speciem quae homo dicitur, communiter habent; non sicut homo subdividitur in Abraham, Isaac et Jacob, ita unus homo et in aliquos singulos homines subdividi potest: omnino enim non potest, quia", + "candidate_score": 0.685259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_64_66", + "bdc_text": "Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s. tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_492", + "psc_text": "sive Filius, sive Spiritus sanctus, et perfectus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus: et ideo Trinitas potius quam triplex. CAPUT IX. 10. An una vel tres simul personae dicantur solus Deus. Et quoniam ostendimus quomodo possit dici solus Pater, quia non nisi ipse ibi Pater; consideranda est illa sententia qua dicitur, Deum verum solum non esse Patrem solum, sed Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Si quis enim interroget, Pater solus utrum sit Deus: quomodo respondebitur non esse, nisi forte ita dicamus, esse quidem Patrem Deum, sed non eum esse solum Deum; esse autem solum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis", + "candidate_score": 0.683792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73_75", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1066", + "psc_text": "disputatur, ut differatur eadem quaestio diligentius retractanda: utrum a quo est genitus Christus, non sit ipse sapientia, sed tantum sapientiae suae pater, an sapientia sapientiam genuerit. Sed quodlibet horum esset, etiam in hoc libro apparuit Trinitatis aequalitas, et non Deus triplex, sed Trinitas: nec quasi aliquid duplum esse Patrem et Filium ad simplum Spiritum sanctum; ubi nec tria plus aliquid sunt quam unum horum. Disputatum est etiam quomodo possit intelligi quod ait Hilarius episcopus: Aeternitas in Patre, species in Imagine, usus in Munere. In septimo, quaestio quae dilata fuerat, explicatur, ita ut Deus qui genuit Filium, non solum sit Pater virtutis et sapientiae suae, sed etiam ipse virtus atque sapientia; sic et Spiritus sanctus: nec tamen simul tres sint virtutes aut tres sapientiae, sed una virtus et una sapientia, sicut unus Deus et una essentia. Deinde quaesitum est, quomodo dicantur una essentia, tres personae, vel a quibusdam Graecis una essentia,", + "candidate_score": 0.681634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_89_91", + "bdc_text": "Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent . Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_20", + "psc_text": "et iterum clarificabo (Joan. XII, 28) : sed tantummodo Patris vocem fuisse ad Filium factam; quamvis Pater et Filius et Spiritus sanctus, sicut inseparabiles sunt, ita inseparabiliter operentur. Haec et mea fides est, quando haec est catholica fides. CAPUT V. 8. Difficultates de Trinitate: quomodo tres unus Deus, et inseparabiliter operantes praestent quaedam sine invicem. Sed in ea nonnulli perturbantur, cum audiunt Deum Patrem, et Deum Filium, et Deum Spiritum sanctum, et tamen hanc Trinitatem non tres deos, sed unum Deum; et quemadmodum id intelligant quaerunt: praesertim cum dicitur, inseparabiliter operari Trinitatem in omni re quam Deus operatur, et tamen quamdam vocem Patris sonuisse, quae vox Filii non sit; in carne autem natum, et passum, et resurrexisse, et in coelum ascendisse nonnisi Filium; in columbae autem specie venisse nonnisi Spiritum sanctum: intelligere volunt, quomodo et illam vocem, quae nonnisi Patris fuit, Trinitas fecerit; et illam carnem, in qua nonnisi Filius", + "candidate_score": 0.680321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_78", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.679673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.679586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_453", + "psc_text": "Pater et Filius et Spiritus sanctus unum principium, sicut unus creator et unus Dominus. CAPUT XV. 16. An Spiritus sanctus esset donum et antequam daretur. Ulterius autem quaeritur, utrum quemadmodum Filius non hoc tantum habet nascendo ut Filius sit, sed omnino ut sit; sic et Spiritus sanctus eo quo datur habeat non tantum ut donum sit, sed omnino ut sit: utrum ergo erat antequam daretur, sed nondum erat donum, an eo ipso quo daturus erat eum Deus, jam donum erat et antequam daretur. Sed si non procedit nisi cum datur, nec procederet utique priusquam esset cui daretur; quomodo jam erat ipsa substantia, si non est nisi quia datur: sicut Filius non tantum ut sit Filius, quod relative dicitur, sed omnino ut sit ipsam substantiam nascendo habet? An semper procedit Spiritus sanctus, et non ex tempore, sed ab aeternitate procedit; sed quia sic procedebat ut esset donabile; jam donum erat, et", + "candidate_score": 0.678738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.675867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_0", + "bdc_text": "Gratia et pax a deo patre nostro et domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.675695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_64_66", + "bdc_text": "Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s. tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_493", + "psc_text": "et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis videndum est an intelligere cogamur, cum dictum est Patri, Ut cognoscant te unum verum Deum; tanquam hoc insinuare voluerit, quia et solus Pater Deus verus est, ne non intelligeremus Deum, nisi ipsa tria simul, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Num ergo ex Domini testimonio, et Patrem unum verum Deum dicimus, et Filium unum verum Deum, et Spiritum sanctum unum verum Deum, et simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est, simul ipsam Trinitatem, non tres veros deos, sed unum verum Deum? An quoniam addidit, Et quem misisti Jesum Christum; subaudiendum est, unum verum Deum; et ordo verborum est,", + "candidate_score": 0.675343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1064", + "psc_text": "sed de Filii missione et Spiritus sancti diligenter quaestio pertractata tres libros fecit; demonstratumque est non ideo minorem mittente qui missus est, quia ille misit, hic missus est, cum Trinitas quae per omnia aequalis est, pariter quoque in sua natura immutabilis et invisibilis et ubique praesens inseparabiliter operetur. In quinto, propter eos quibus ideo videtur non eamdem Patris et Filii esse substantiam, quia omne quod de Deo dicitur, secundum substantiam dici putant, et propterea gignere et gigni, vel genitum esse et ingenitum, quoniam diversa sunt, contendunt substantias esse diversas, demonstratur non omne quod de Deo dicitur secundum substantiam dici, sicut secundum substantiam dicitur bonus et magnus, et si quid aliud ad se dicitur; sed dici etiam relative, id est non ad se, sed ad aliquid quod ipse non est; sicut Pater ad Filium dicitur, vel Dominus ad creaturam sibi servientem: ubi si quid relative, id est ad aliquid quod ipse", + "candidate_score": 0.673816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.672405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_78", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_493", + "psc_text": "et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis videndum est an intelligere cogamur, cum dictum est Patri, Ut cognoscant te unum verum Deum; tanquam hoc insinuare voluerit, quia et solus Pater Deus verus est, ne non intelligeremus Deum, nisi ipsa tria simul, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Num ergo ex Domini testimonio, et Patrem unum verum Deum dicimus, et Filium unum verum Deum, et Spiritum sanctum unum verum Deum, et simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est, simul ipsam Trinitatem, non tres veros deos, sed unum verum Deum? An quoniam addidit, Et quem misisti Jesum Christum; subaudiendum est, unum verum Deum; et ordo verborum est,", + "candidate_score": 0.672278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_78", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.671962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_436", + "psc_text": "tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate dixerunt, cum alium modum aptiorem non invenirent, quo enuntiarent verbis quod sine verbis intelligebant. Revera enim cum Pater non sit Filius, et Filius non sit Pater, et Spiritus sanctus ille qui etiam donum Dei vocatur, nec Pater sit nec Filius, tres utique sunt. Ideoque pluraliter dictum est, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Non enim dixit, Unum est, quod Sabelliani dicunt; sed, unum sumus. Tamen cum quaeritur quid tres, magna prorsus inopia humanum laborat eloquium. Dictum est tamen, Tres personae, non ut illud diceretur, sed ne taceretur. CAPUT X. 11. Quae Deo absolute conveniunt ut essentia, de", + "candidate_score": 0.671282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_473", + "psc_text": "imagine, quia non simul ambo imago: nec Filius de Filio, quia non simul ambo filius, secundum quod dicitur, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Unum sumus enim dictum est, Quod ille, hoc et ego secundum essentiam, non secundum relativum. CAPUT III. 4. Unitatem essentiae Patris et Filii haberi ex verbis, Unum sumus. Filius et in sapientia et in caeteris aequalis Patri. Et nescio utrum inveniatur in Scripturis dictum, unum sunt, quorum est diversa natura. Si autem aliqua plura ejusdem naturae sint, et diversa sentiant, non sunt unum et quantum diversa sentiunt. Nam si jam unum essent ex eo quod homines erant, non diceret, Ut sint unum, sicut nos unum (Id. XVII, 11) , cum suos discipulos Patri commendaret. At vero Paulus et Apollo, quia et ambo homines, et idem sentiebant: Qui plantat, inquit, et qui rigat, unum sunt (I Cor. III, 8) . Cum ergo sic dicitur", + "candidate_score": 0.669477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_47_49", + "bdc_text": "Etsi autem pluribus de patribus egimus , princeps illustrissime , non tamen ideo patres scripturis anteponimus , sed movit nos rei indignitas tot optimos et antiquissimos scriptores una sententia reiici et sophistices damnari , quos hactenus nemo unquam vir bonus et orthodoxus hoc nomine accusavit . Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.667223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.664927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_64", + "bdc_text": "Haec , quae pugnant inter se , patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1215", + "psc_text": "Deus est, intervalla temporum nulla sunt, per quae possit ostendi aut saltem requiri, utrum prius de Patre natus sit Filius, et postea de ambobus processerit Spiritus sanctus. Quoniam Scriptura sancta Spiritum eum dicit amborum. Ipse est enim de quo dicit Apostolus, Quoniam autem estis filii, misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra (Galat. IV, 6) : et ipse est de quo dicit idem Filius, Non enim vos estis qui loquimini; sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth. X, 20) . Et multis aliis divinorum eloquiorum testimoniis comprobatur Patris et Filii esse Spiritum, qui proprie dicitur in Trinitate Spiritus sanctus: de quo item dicit ipse Filius, Quem ego mittam vobis a Patre (Joan. XV, 26) ; et alio loco, Quem mittet Pater in nomine meo (Id. XIV, 26) . De utroque autem procedere sic docetur; quia ipse Filius ait, De Patre procedit. Et cum resurrexisset a mortuis et", + "candidate_score": 0.662063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_462", + "psc_text": "dictus sit Christus ore apostolico, Dei virtus et Dei sapientia, disputatur utrum Pater non sit ipse sapientia, sed tantum sapientiae Pater, an sapientia sapientiam genuerit: et dilata paulisper solutione, probatur unitas et aequalitas Patris et Filii ac Spiritus sancti: et non Deum triplicem, sed Trinitatem credi oportere. Illud postremo loco explicatur Hilarii dictum: « Aeternitas in Patre, species in Imagine, usus in Munere. » CAPUT PRIMUM. 1. Filius secundum Apostolum virtus et sapientia Dei Patris. Hinc ratiocinatio Catholicorum contra priores Arianos. Difficultas an Pater non sit ipse sapientia, sed tantum sapientiae Pater. Aequalitatem Patris et Filii et Spiritus sancti putant nonnulli ex hoc impediri quominus intelligatur, quia scriptum est, Christum Dei virtutem et Dei sapientiam: ut ideo non videatur aequalitas, quia non est Pater ipse virtus et sapientia, sed genitor virtutis et sapientiae. Et revera non mediocri intentione quaeri solet, quomodo dicatur Deus virtutis et sapientiae Pater. Ait enim Apostolus,", + "candidate_score": 0.660683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_481", + "psc_text": "Dei, si id quod dicitur Deus, non nisi de ambobus dicitur simul: sive quidquid de Deo dicitur quod substantiam ejus indicet, non nisi de ambobus simul, imo de ipsa simul Trinitate dicitur? Sive ergo hoc, sive illud sit, quod diligentius discutiendum est, nunc unde agitur satis est videre, nullo modo Filium aequalem esse Patri, si in aliquo scilicet quod pertineat ad significandam ejus substantiam inaequalis invenitur, sicut jam ostendimus. Apostolus autem dixit aequalem. In omnibus ergo aequalis est Patri Filius, et est unius ejusdemque substantiae. CAPUT V. 7. Spiritus sanctus etiam Patri et Filio aequalis in omnibus. Quapropter etiam Spiritus sanctus in eadem unitate substantiae et aequalitate consistit. Sive enim sit unitas amborum, sive sanctitas, sive charitas, sive ideo unitas quia charitas, et ideo charitas quia sanctitas, manifestum est quod non aliquis duorum est quo uterque conjungitur, quo genitus a gignente diligatur, generatoremque suum diligat, sintque non participatione, sed essentia", + "candidate_score": 0.658702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_91", + "bdc_text": "Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.658294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_76", + "bdc_text": "Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_449", + "psc_text": "creaturam dicitur Deus, non duo vel tria principia. CAPUT XIV. 15. Pater et Filius unicum principium Spiritus sancti. Ad se autem invicem in Trinitate, si gignens ad id quod gignit principium est, Pater ad Filium principium est, quia gignit eum. Utrum autem et ad Spiritum sanctum principium sit Pater, quoniam dictum est, De Patre procedit, non parva quaestio est. Quia si ita est, non jam principium ei tantum rei erit quam gignit aut facit, sed etiam ei quam dat. Ubi et illud elucescit, ut potest, quod solet multos movere, cur non Filius sit etiam Spiritus sanctus, cum et ipse a Patre exeat, sicut in Evangelio legitur (Joan. XV, 26). Exiit enim, non quomodo natus, sed quomodo datus; et ideo non dicitur filius, quia neque natus est sicut Unigenitus, neque factus ut per Dei gratiam in adoptionem nasceretur, sicuti nos. Quod enim de Patre natum est, ad Patrem solum refertur cum", + "candidate_score": 0.65722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_35", + "bdc_text": "Pari studio illo seculo , quo Hilarius vixit , plurimi ut diximus in id incubuerunt , quo doctrinam de sancta trinitate , quam maxime fieri posset , perspicue et solide ecclesiae Christi proponerent .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_497", + "psc_text": "autem aequalitas Trinitatis et una eademque substantia, quantum breviter potuimus, demonstrata est, ut quoquo modo se habet ista quaestio, quam discutiendam acriore intentione distulimus, nihil impediat quominus fateamur summam aequalitatem Patris et Filii et Spiritus sancti. CAPUT X. 11. Attributa per Hilarium singulis personis. Trinitas in rebus factis repraesentatur. Quidam cum vellet brevissime singularum in Trinitate personarum insinuare propria, Aeternitas, inquit, in Patre, species in Imagine, usus in Munere. Et quia non mediocris auctoritatis in tractatione Scripturarum, et assertione fidei vir exstitit; Hilarius enim hoc in libris suis posuit (Lib. 2 de Trinitate); horum verborum, id est, Patris, et Imaginis, et Muneris, aeternitatis, et speciei, et usus, abditam scrutatus intelligentiam quantum valeo, non eum secutum arbitror in aeternitatis vocabulo, nisi quod Pater non habet Patrem de quo sit, Filius autem de Patre est ut sit, atque ut illi coaeternus sit. Imago enim si perfecte implet illud cujus imago est, ipsa", + "candidate_score": 0.647004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_36", + "psc_text": "Creatori (Rom. I, 25): non eo modo quo jubemur per charitatem servire invicem (Galat. V, 13), quod est graece δουλεύειν; sed eo modo quo tantum Deo servitur, quod est graece λατρεύειν. Unde idololatrae dicuntur qui simulacris eam servitutem exhibent quae debetur Deo. Secundum hanc enim servitutem dictum est, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Deut. VI, 13) . Nam et hoc distinctius in graeca Scriptura invenitur; λατρεύσεις enim habet. Porro si tali servitute creaturae servire prohibemur, quandoquidem dictum est, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies; unde et Apostolus detestatur eos qui coluerunt, et servierunt creaturae, potius quam Creatori: non est utique creatura Spiritus sanctus, cui ab omnibus sanctis talis servitus exhibetur dicente Apostolo, Nos enim sumus circumcisio, Spiritui Dei servientes (Philipp. III, 3) , quod est in graeco, λατρεύοντες. Plures enim codices etiam latini sic habent, qui Spiritui Dei servimus: graeci autem omnes, aut pene omnes.", + "candidate_score": 0.644631, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos", + "max_score": 0.748889, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50_52", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.748889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51_53", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.748243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52_54", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.747594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_32", + "psc_text": "et det tibi pacem (Num. VI, 23-26) . Ter Dominus dicitur, et unus semper Dominus nominatur, ut in Trinitate, quae verus est Deus, nec confundatur proprietas personarum, nec substantialis unitas denegetur. David quoque Deo per omnia placitus, sub hac credulitate populo fideli divinae benedictionis gratiam his verbis exoptat infundi: Benedicat nos Deus, Deus noster, benedicat nos Deus, et metuant eum omnes fines terrae (Psal. LXVI, 8) . Cui sententiae beatus concordat Apostolus, qui cum quodam loco dixisset: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et", + "candidate_score": 0.744991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.738992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53_55", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_81", + "psc_text": "Hoc autem nomen Salvator noster ostendit, dicens discipulis suis: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Istud est nomen Domini, praeter quem alium non novimus, et cujus nomine nominato, a morte liberamur, de potestate tenebrarum 68 eruimur, ut in regnum Filii transferamur. In Patre ergo et Filio et Spiritu sancto unitatem substantiae accipimus, personas confundere non audemus. Beatus enim Joannes apostolus testatur, dicens: Tres sunt qui testimonium perhibent in coelo, Pater, Verbum, et Spiritus; et tres unum sunt (I Joan. V, 7) . Quod etiam beatissimus martyr Cyprianus, in epistola de Unitate Ecclesiae confitetur, dicens: Qui pacem Christi et concordiam rumpit, adversus Christum facit; qui alibi praeter Ecclesiam colligit, Christi Ecclesiam spargit. Atque ut unam Ecclesiam unius Dei esse monstraret, haec confestim testimonia de Scripturis inseruit. Dicit Dominus: Ego et Pater unum sumus. Et iterum: De Patre et Filio", + "candidate_score": 0.73861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_81", + "psc_text": "Hoc autem nomen Salvator noster ostendit, dicens discipulis suis: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Istud est nomen Domini, praeter quem alium non novimus, et cujus nomine nominato, a morte liberamur, de potestate tenebrarum 68 eruimur, ut in regnum Filii transferamur. In Patre ergo et Filio et Spiritu sancto unitatem substantiae accipimus, personas confundere non audemus. Beatus enim Joannes apostolus testatur, dicens: Tres sunt qui testimonium perhibent in coelo, Pater, Verbum, et Spiritus; et tres unum sunt (I Joan. V, 7) . Quod etiam beatissimus martyr Cyprianus, in epistola de Unitate Ecclesiae confitetur, dicens: Qui pacem Christi et concordiam rumpit, adversus Christum facit; qui alibi praeter Ecclesiam colligit, Christi Ecclesiam spargit. Atque ut unam Ecclesiam unius Dei esse monstraret, haec confestim testimonia de Scripturis inseruit. Dicit Dominus: Ego et Pater unum sumus. Et iterum: De Patre et Filio", + "candidate_score": 0.738278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.735326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52_54", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_81", + "psc_text": "Hoc autem nomen Salvator noster ostendit, dicens discipulis suis: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Istud est nomen Domini, praeter quem alium non novimus, et cujus nomine nominato, a morte liberamur, de potestate tenebrarum 68 eruimur, ut in regnum Filii transferamur. In Patre ergo et Filio et Spiritu sancto unitatem substantiae accipimus, personas confundere non audemus. Beatus enim Joannes apostolus testatur, dicens: Tres sunt qui testimonium perhibent in coelo, Pater, Verbum, et Spiritus; et tres unum sunt (I Joan. V, 7) . Quod etiam beatissimus martyr Cyprianus, in epistola de Unitate Ecclesiae confitetur, dicens: Qui pacem Christi et concordiam rumpit, adversus Christum facit; qui alibi praeter Ecclesiam colligit, Christi Ecclesiam spargit. Atque ut unam Ecclesiam unius Dei esse monstraret, haec confestim testimonia de Scripturis inseruit. Dicit Dominus: Ego et Pater unum sumus. Et iterum: De Patre et Filio", + "candidate_score": 0.733922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53_55", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_38", + "psc_text": "Patre noverat honorandum, ipso Domino dicente: Ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem (Joan. V, 23) . Quem verum Deum Joannes apostolus, ipso in se Domino loquente, testatur dicens: Ut simus in vero Filio ejus Jesu Christo; hic est verus Deus et vita aeterna (I Joan. V, 20) . Quocirca verae fidei tenenda est regula, qua Dei Filius de Patris substantia, hoc est, de eo quod ipse est, ineffabiliter sine initio natus creditur, et verus Deus cum Patre colitur, et tenetur ( al. timetur). Quia nec Christianis licitum est, ei qui natura non est Deus, sicut vero Deo servire; nec cuiquam fas est, Christo unigenito Dei Filio, non sicut vero Deo servire. Nam eum qui servit Christo, placere Deo beatus Paulus, qui diis ( al. his), qui natura non sunt dii, serviendum interdixerat, evidentissime manifestat, dicens: Non est Dei regnum esca, et potus, sed justitia et pax, et gaudium in", + "candidate_score": 0.733811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51_53", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_38", + "psc_text": "Patre noverat honorandum, ipso Domino dicente: Ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem (Joan. V, 23) . Quem verum Deum Joannes apostolus, ipso in se Domino loquente, testatur dicens: Ut simus in vero Filio ejus Jesu Christo; hic est verus Deus et vita aeterna (I Joan. V, 20) . Quocirca verae fidei tenenda est regula, qua Dei Filius de Patris substantia, hoc est, de eo quod ipse est, ineffabiliter sine initio natus creditur, et verus Deus cum Patre colitur, et tenetur ( al. timetur). Quia nec Christianis licitum est, ei qui natura non est Deus, sicut vero Deo servire; nec cuiquam fas est, Christo unigenito Dei Filio, non sicut vero Deo servire. Nam eum qui servit Christo, placere Deo beatus Paulus, qui diis ( al. his), qui natura non sunt dii, serviendum interdixerat, evidentissime manifestat, dicens: Non est Dei regnum esca, et potus, sed justitia et pax, et gaudium in", + "candidate_score": 0.731644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52_54", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_38", + "psc_text": "Patre noverat honorandum, ipso Domino dicente: Ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem (Joan. V, 23) . Quem verum Deum Joannes apostolus, ipso in se Domino loquente, testatur dicens: Ut simus in vero Filio ejus Jesu Christo; hic est verus Deus et vita aeterna (I Joan. V, 20) . Quocirca verae fidei tenenda est regula, qua Dei Filius de Patris substantia, hoc est, de eo quod ipse est, ineffabiliter sine initio natus creditur, et verus Deus cum Patre colitur, et tenetur ( al. timetur). Quia nec Christianis licitum est, ei qui natura non est Deus, sicut vero Deo servire; nec cuiquam fas est, Christo unigenito Dei Filio, non sicut vero Deo servire. Nam eum qui servit Christo, placere Deo beatus Paulus, qui diis ( al. his), qui natura non sunt dii, serviendum interdixerat, evidentissime manifestat, dicens: Non est Dei regnum esca, et potus, sed justitia et pax, et gaudium in", + "candidate_score": 0.7314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.728425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.723568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_33", + "psc_text": "Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia. Et quod singulariter intulit: ipsi gloria in saecula saeculorum (Rom. XI, 36) . Ex substantia Patris natum Filium, et fides Christiana recte praedicat, et sancta Scriptura commemorat. Paulus apostolus de Filio Dei dicit, Qui cum sit splendor gloriae, et figura substantiae ejus (Hebr. I, 3) . Dominus denuo dicit ad Jeremiam: Super montes accipe planctum, et homines non audierunt vocem substantiae meae, a volatilibus coeli usque ad pecora (Jerem. IX, 10) . Filium autem Patris esse substantiam, Sapientiae liber evidenter ostendit, dicens: Esca angelorum nutristi populum tuum, praeparatum panem de coelo praestitisti eis,", + "candidate_score": 0.72135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_32", + "psc_text": "et det tibi pacem (Num. VI, 23-26) . Ter Dominus dicitur, et unus semper Dominus nominatur, ut in Trinitate, quae verus est Deus, nec confundatur proprietas personarum, nec substantialis unitas denegetur. David quoque Deo per omnia placitus, sub hac credulitate populo fideli divinae benedictionis gratiam his verbis exoptat infundi: Benedicat nos Deus, Deus noster, benedicat nos Deus, et metuant eum omnes fines terrae (Psal. LXVI, 8) . Cui sententiae beatus concordat Apostolus, qui cum quodam loco dixisset: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et", + "candidate_score": 0.721217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.718297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_30", + "psc_text": "est, non possumus ut Deum vel adorare, vel colere, praeceptum legis sollicitius observantes quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus unus est. Et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Deut. VI, 4, 13) . Quem Deum, non Patrem solum credimus, sed Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum. Fides enim nostra, qua unum Deum colimus, et timemus, nec unione personali contrahitur, nec substantiali diversitate disjungitur: ne aut deos gentiliter colamus diversas colendo substantias, aut Filium et Spiritum cum Sabellio denegemus, non servantes in Trinitate personas. Hujus fidei rectam credulitatem, non solum prophetica, sed et apostolica nobis insinuat in veritate doctrina. Nam Isaiae ( al. Isaias), cum Dei visione dignus efficitur, hujus fidei credulitas intimatur, duobus seraphin tertio clamantibus: Sanctus, sanctus, sanctus (Isai. VI, 3) ; et semel inferentibus: Dominus Deus Sabaoth. Quid est quod tertio Sanctus dicitur, si non trina est in Divinitate persona? Cur semel Dominus Deus", + "candidate_score": 0.717759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_33", + "psc_text": "Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia. Et quod singulariter intulit: ipsi gloria in saecula saeculorum (Rom. XI, 36) . Ex substantia Patris natum Filium, et fides Christiana recte praedicat, et sancta Scriptura commemorat. Paulus apostolus de Filio Dei dicit, Qui cum sit splendor gloriae, et figura substantiae ejus (Hebr. I, 3) . Dominus denuo dicit ad Jeremiam: Super montes accipe planctum, et homines non audierunt vocem substantiae meae, a volatilibus coeli usque ad pecora (Jerem. IX, 10) . Filium autem Patris esse substantiam, Sapientiae liber evidenter ostendit, dicens: Esca angelorum nutristi populum tuum, praeparatum panem de coelo praestitisti eis,", + "candidate_score": 0.717117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_83_85", + "bdc_text": "p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget . Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_56", + "psc_text": "Filio non praefertur, nec Pater ideo praeferendus est Filio, quia alius dicitur: hoc enim pronomine, personarum ostenditur discretio, non naturae. Denique ne fidei ambiguitate veritatis regulam deserentes, per devios circumferamur errores, ipse Dominus nobis, et unam se cum Patre retinere substantiam, et alteram se demonstravit habere personam, dicens in Evangelio: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Quod dictum, hi qui divinae unitatis in Patre et Filio significationem tenuare contendunt, non ad substantialem unitatem, sed ad voluntatis student referre concordiam. Quod si sic Dominus vellet intelligi, posset dicere: Ego et Pater unum volumus; non, Ego et Pater unum sumus. Sed nunc eligat quisque quod velit; utrum in Deo 63 aliud putet esse et aliud velle; an hoc credat esse quod velle, ut ei possit hujus dicti dominici manifestius veritas apparere. Si enim aliam dixerit in Deo voluntatem, quae velle dicitur, et aliam essentiam, quae esse cognoscitur, ad voluntatem", + "candidate_score": 0.710087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_32", + "psc_text": "et det tibi pacem (Num. VI, 23-26) . Ter Dominus dicitur, et unus semper Dominus nominatur, ut in Trinitate, quae verus est Deus, nec confundatur proprietas personarum, nec substantialis unitas denegetur. David quoque Deo per omnia placitus, sub hac credulitate populo fideli divinae benedictionis gratiam his verbis exoptat infundi: Benedicat nos Deus, Deus noster, benedicat nos Deus, et metuant eum omnes fines terrae (Psal. LXVI, 8) . Cui sententiae beatus concordat Apostolus, qui cum quodam loco dixisset: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et", + "candidate_score": 0.708501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_69", + "psc_text": "qua aeternitatem verae divinitatis agnoscit; dicitur enim nobis: Audi, Israel, Dominus Deus tuus, Dominus unus est (Deut. VI, 4) . Item: Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . Quod si Dominum Deum solum Patrem accipere debemus, Filio ergo nec ut Deo serviamus, nec eum adoremus, quidquid enim ad naturam Domini Dei solius non pertinet ut Deus a nobis adorari non debet. Quid autem dicturi sumus de Filio, quem in coelis angeli omnesque virtutes adorant semper et laudant, intantum ut etiam in forma servi positum, et propter passionem mortis paulo minus ab angelis minoratum, adorare angeli jubeantur, Moyse dicente: Laetamini, coeli, simul cum eo, et adorent eum omnes angeli Dei (Psal. XCVI, 8) . Homines quoque huic adorationi David divinitus inspiratus, adjungens, ait: Adorabunt eum omnes reges terrae, omnes gentes serviunt (al. servient) ei (Psal. LXXI, 11) . Quomodo ergo et ab hominibus et ab angelis adoratur,", + "candidate_score": 0.707081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_84_86", + "bdc_text": "Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_82", + "psc_text": "epistola de Unitate Ecclesiae confitetur, dicens: Qui pacem Christi et concordiam rumpit, adversus Christum facit; qui alibi praeter Ecclesiam colligit, Christi Ecclesiam spargit. Atque ut unam Ecclesiam unius Dei esse monstraret, haec confestim testimonia de Scripturis inseruit. Dicit Dominus: Ego et Pater unum sumus. Et iterum: De Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est: Et tres unum sunt. Nam et in libro de Oratione dominica, ut ostenderet Trinitatem unius deitatis, esse nec inter se aliquam diversitatem habere, Danielem et tres pueros, ternarum horarum circulis revolutis, orationem fundere solitos memoravit. Ubi et in trium horarum curriculo, et in unius orationis officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec", + "candidate_score": 0.703222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59_61", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen . Habet hic cels. tua , illustrissime princeps , brevem nostrae fidei confessionem , de qua nunc nullam disputationem instituimus , si tamen antitrinitarii eam vel scripturarum testimoniis vel patrum auctoritate impugnare voluerint , candide agant , nihil calumniose interpretentur , ut hactenus fecerunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_32", + "psc_text": "et det tibi pacem (Num. VI, 23-26) . Ter Dominus dicitur, et unus semper Dominus nominatur, ut in Trinitate, quae verus est Deus, nec confundatur proprietas personarum, nec substantialis unitas denegetur. David quoque Deo per omnia placitus, sub hac credulitate populo fideli divinae benedictionis gratiam his verbis exoptat infundi: Benedicat nos Deus, Deus noster, benedicat nos Deus, et metuant eum omnes fines terrae (Psal. LXVI, 8) . Cui sententiae beatus concordat Apostolus, qui cum quodam loco dixisset: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et", + "candidate_score": 0.70316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_75_77", + "bdc_text": "Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.70313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92_94", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_32", + "psc_text": "et det tibi pacem (Num. VI, 23-26) . Ter Dominus dicitur, et unus semper Dominus nominatur, ut in Trinitate, quae verus est Deus, nec confundatur proprietas personarum, nec substantialis unitas denegetur. David quoque Deo per omnia placitus, sub hac credulitate populo fideli divinae benedictionis gratiam his verbis exoptat infundi: Benedicat nos Deus, Deus noster, benedicat nos Deus, et metuant eum omnes fines terrae (Psal. LXVI, 8) . Cui sententiae beatus concordat Apostolus, qui cum quodam loco dixisset: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et", + "candidate_score": 0.700743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74_76", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.699136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_84_86", + "bdc_text": "Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.698298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_84_86", + "bdc_text": "Praeterea in epistola priorea . R. : Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura . Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_56", + "psc_text": "Filio non praefertur, nec Pater ideo praeferendus est Filio, quia alius dicitur: hoc enim pronomine, personarum ostenditur discretio, non naturae. Denique ne fidei ambiguitate veritatis regulam deserentes, per devios circumferamur errores, ipse Dominus nobis, et unam se cum Patre retinere substantiam, et alteram se demonstravit habere personam, dicens in Evangelio: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Quod dictum, hi qui divinae unitatis in Patre et Filio significationem tenuare contendunt, non ad substantialem unitatem, sed ad voluntatis student referre concordiam. Quod si sic Dominus vellet intelligi, posset dicere: Ego et Pater unum volumus; non, Ego et Pater unum sumus. Sed nunc eligat quisque quod velit; utrum in Deo 63 aliud putet esse et aliud velle; an hoc credat esse quod velle, ut ei possit hujus dicti dominici manifestius veritas apparere. Si enim aliam dixerit in Deo voluntatem, quae velle dicitur, et aliam essentiam, quae esse cognoscitur, ad voluntatem", + "candidate_score": 0.697518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_85", + "bdc_text": "Pag. C1 in confutatione propositionis \"pater , filius et spiritus sunt unus deus non persona sed indifferenti natura\" , aperte negatur patrem et filium esse indifferenti natura .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_56", + "psc_text": "Filio non praefertur, nec Pater ideo praeferendus est Filio, quia alius dicitur: hoc enim pronomine, personarum ostenditur discretio, non naturae. Denique ne fidei ambiguitate veritatis regulam deserentes, per devios circumferamur errores, ipse Dominus nobis, et unam se cum Patre retinere substantiam, et alteram se demonstravit habere personam, dicens in Evangelio: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Quod dictum, hi qui divinae unitatis in Patre et Filio significationem tenuare contendunt, non ad substantialem unitatem, sed ad voluntatis student referre concordiam. Quod si sic Dominus vellet intelligi, posset dicere: Ego et Pater unum volumus; non, Ego et Pater unum sumus. Sed nunc eligat quisque quod velit; utrum in Deo 63 aliud putet esse et aliud velle; an hoc credat esse quod velle, ut ei possit hujus dicti dominici manifestius veritas apparere. Si enim aliam dixerit in Deo voluntatem, quae velle dicitur, et aliam essentiam, quae esse cognoscitur, ad voluntatem", + "candidate_score": 0.695358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.690935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_78_80", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ? Ad haec Cazanoviusa. R. :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_0", + "psc_text": "Responsio contra Arianos Dictum est Patrem de seipso, hoc est de hoc quod ipse est, ineffabiliter Filium genuisse. Adauctum est quod non extrinsecus, sed ex Deo natum esse. Haec responsione non indigent, quia fidei nostrae concordant. Objectio prima. Quid ad hoc dicitur. Si ex Deo natus est, est de intra Deum, sed si non est de intra, nec ex ipso est; si modo vocabula diversa ponuntur, quid prodest, si ipsa veritas non profiteatur? Responsio. Equidem dum nominantur Pater et Filius, in his duobus nominibus vocabulorum diversitas agnoscitur; quin potius per haec duo diversa vocabula significatur una utriusque natura: quoniam istorum nominum diversitas non naturas dividit, sed veritatem generationis ostendit, ut ex uno vero Patre unum verum agnoscamus Filium exstitisse; ac sic, dum vera Patris generatio et vera Filii nativitas praedicatur, in uno genitore 52 et uno genito non solum unitas substantiae, verum etiam in uno quoque proprietas possit agnosci personae,", + "candidate_score": 0.689088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_81", + "psc_text": "Hoc autem nomen Salvator noster ostendit, dicens discipulis suis: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Istud est nomen Domini, praeter quem alium non novimus, et cujus nomine nominato, a morte liberamur, de potestate tenebrarum 68 eruimur, ut in regnum Filii transferamur. In Patre ergo et Filio et Spiritu sancto unitatem substantiae accipimus, personas confundere non audemus. Beatus enim Joannes apostolus testatur, dicens: Tres sunt qui testimonium perhibent in coelo, Pater, Verbum, et Spiritus; et tres unum sunt (I Joan. V, 7) . Quod etiam beatissimus martyr Cyprianus, in epistola de Unitate Ecclesiae confitetur, dicens: Qui pacem Christi et concordiam rumpit, adversus Christum facit; qui alibi praeter Ecclesiam colligit, Christi Ecclesiam spargit. Atque ut unam Ecclesiam unius Dei esse monstraret, haec confestim testimonia de Scripturis inseruit. Dicit Dominus: Ego et Pater unum sumus. Et iterum: De Patre et Filio", + "candidate_score": 0.682877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_41", + "psc_text": "Divinitas invenitur. In uno autem genito ( al. unigenito), ex uno ingenito, naturalis unitas demonstratur. Duo quippe ingeniti non possunt unam habere naturam, ubi nec unus in uno veram ex se generationem invenit, nec unus ex uno vere in se substantiam nativitatis agnoscit. Nos autem Patrem et Filium, nec duos ingenitos dicimus, nec duos genitos appellamus, nec personaliter confundimus, nec substantialiter separamus. Et ideo aequales sine ambiguitate dicimus, quia diversos a se nullatenus invenimus: unus unum genuit, unus de uno natus 60 est. Et quia de incommutabili Patre incommutabilis Filius exstitit, et Pater aeternus et perfectus coaeternum perfectumque Filium genuit, propterea Filius veram quam habet ex vero Patre substantiam, nec minorem habere potuit, nec diversam. Contumelia est quippe divinae naturae, si Pater Filium generans non potuit esse in Filio quantus permanet in seipso, et genitori (quod nefas est) potentia naturalis adimitur, si Filio paternae substantiae aequalitas abnegetur, cum hanc apostolica", + "candidate_score": 0.682194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.67975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93_95", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti . Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_32", + "psc_text": "et det tibi pacem (Num. VI, 23-26) . Ter Dominus dicitur, et unus semper Dominus nominatur, ut in Trinitate, quae verus est Deus, nec confundatur proprietas personarum, nec substantialis unitas denegetur. David quoque Deo per omnia placitus, sub hac credulitate populo fideli divinae benedictionis gratiam his verbis exoptat infundi: Benedicat nos Deus, Deus noster, benedicat nos Deus, et metuant eum omnes fines terrae (Psal. LXVI, 8) . Cui sententiae beatus concordat Apostolus, qui cum quodam loco dixisset: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et", + "candidate_score": 0.679696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.678687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_54", + "psc_text": "Quod si vera est paternitas Patris, vera est etiam nativitas prolis; et si est Filii vera nativitas, inter Patrem Filiumque substantialis non potest esse diversitas. Vera enim et aeterna subtantia, de qua vera nativitas exstitit, sicut generando minui dividique non potuit, ita in se tota permanens totam se coaeternae veritati nativitatis indulsit, ut scilicet gignentis genitique non solum aequalitas absque diversitate consisteret, sed etiam sine confusione detrimentoque naturalis unitas permaneret. Divinae quippe nativitatis, et nomen, et veritas sicut discretam monstrat gignentis genitique personam, sic diversam non sinit putari substantiam. Alius ergo propterea dictus est Pater, ut generationis veritas monstraretur, non ut putaretur aut prior aut potior: nam si potiorem accipere debemus quem audimus alium dici, compellimur etiam Paracletum Spiritum, pro eo quod alius dictus est, potiorem Filio confiteri: sicut enim Patrem alium Filius dixit, ita Paracletum alium nuncupavit. Si placet igitur, et hoc fidei veritas exigit, ut melior putetur qui", + "candidate_score": 0.677429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_0", + "bdc_text": "Gratia et pax a deo patre nostro et domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_32", + "psc_text": "et det tibi pacem (Num. VI, 23-26) . Ter Dominus dicitur, et unus semper Dominus nominatur, ut in Trinitate, quae verus est Deus, nec confundatur proprietas personarum, nec substantialis unitas denegetur. David quoque Deo per omnia placitus, sub hac credulitate populo fideli divinae benedictionis gratiam his verbis exoptat infundi: Benedicat nos Deus, Deus noster, benedicat nos Deus, et metuant eum omnes fines terrae (Psal. LXVI, 8) . Cui sententiae beatus concordat Apostolus, qui cum quodam loco dixisset: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et", + "candidate_score": 0.677104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90_92", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent . Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s . deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.676448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_91_93", + "bdc_text": "Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s . deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.675186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_47_49", + "bdc_text": "Etsi autem pluribus de patribus egimus , princeps illustrissime , non tamen ideo patres scripturis anteponimus , sed movit nos rei indignitas tot optimos et antiquissimos scriptores una sententia reiici et sophistices damnari , quos hactenus nemo unquam vir bonus et orthodoxus hoc nomine accusavit . Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_59", + "psc_text": "Pater, nusquam in Scripturis canonicis legitur, et tamen secundum fidei veritatem ingenitus praedicatur: adversus Sabellium scilicet qui Patrem Filiumque non communione substantiae unum intelligit, sed personali singularitate confundit. Quod si sonus, non sensus consideratur in verbis, non censeatur Ecclesia nomine catholico, quod nec in Veteri nec in Novo reperitur positum Testamento. Si vero haec omnia, cum in nullo sint canonico volumine, digne tamen tenentur in fide, cur nobis in Homousion putetur prohibendum, non sonum dicti considerare, sed sensum; nec attendere novitatem verbi, sed virtutem intelligere sacramenti? Mirum est autem eos qui pro unius substantiae credulitate volunt nos homousianos dici, quomodo se nolunt Triusianos pro tribus et diversis substantiis appellari; quamvis etsi tali nomine censeri fugiant, hoc eos tamen esse qualitas suae credulitatis ostendat. Digne itaque Patrem et Filium, et Spiritum sanctum, personarum proprietate servata, unum colimus Deum; quoniam fides vera, nec tres deos recipit, quod faciunt pagani multicolae, nec Deum", + "candidate_score": 0.669687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.667856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_99", + "bdc_text": "Nobis satis fuit fidem nostram , in qua hactenus summa plerophoria acquievimus , cels. tuae exponere ac deum rogamus , ut vestras ecclesias a contentiosis hominibus liberet et veram pacem et concordiam in plenitudine unius verae fidei illis largiatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_32", + "psc_text": "et det tibi pacem (Num. VI, 23-26) . Ter Dominus dicitur, et unus semper Dominus nominatur, ut in Trinitate, quae verus est Deus, nec confundatur proprietas personarum, nec substantialis unitas denegetur. David quoque Deo per omnia placitus, sub hac credulitate populo fideli divinae benedictionis gratiam his verbis exoptat infundi: Benedicat nos Deus, Deus noster, benedicat nos Deus, et metuant eum omnes fines terrae (Psal. LXVI, 8) . Cui sententiae beatus concordat Apostolus, qui cum quodam loco dixisset: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et", + "candidate_score": 0.661038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_99_101", + "bdc_text": "Nobis satis fuit fidem nostram , in qua hactenus summa plerophoria acquievimus , cels. tuae exponere ac deum rogamus , ut vestras ecclesias a contentiosis hominibus liberet et veram pacem et concordiam in plenitudine unius verae fidei illis largiatur . Amen . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_32", + "psc_text": "et det tibi pacem (Num. VI, 23-26) . Ter Dominus dicitur, et unus semper Dominus nominatur, ut in Trinitate, quae verus est Deus, nec confundatur proprietas personarum, nec substantialis unitas denegetur. David quoque Deo per omnia placitus, sub hac credulitate populo fideli divinae benedictionis gratiam his verbis exoptat infundi: Benedicat nos Deus, Deus noster, benedicat nos Deus, et metuant eum omnes fines terrae (Psal. LXVI, 8) . Cui sententiae beatus concordat Apostolus, qui cum quodam loco dixisset: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto quoque diceret: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis (Ephes. IV, 30) . Cum se dixisse meminisset ex Patre per Filium in Spiritu sancto, ut hanc Trinitatem unum Deum esse monstraret, alio loco ait: Quoniam ex ipso, et", + "candidate_score": 0.659702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_66", + "bdc_text": "veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_55", + "psc_text": "ut putaretur aut prior aut potior: nam si potiorem accipere debemus quem audimus alium dici, compellimur etiam Paracletum Spiritum, pro eo quod alius dictus est, potiorem Filio confiteri: sicut enim Patrem alium Filius dixit, ita Paracletum alium nuncupavit. Si placet igitur, et hoc fidei veritas exigit, ut melior putetur qui alius dicitur, quoniam Pater alius est dictus, et alius Paracletus, ex hoc jam Filius subjiciatur ambobus, ut saltem sic Paracletus coaequetur Patri, qui pro eo quod alius nuncupatus est, Filio dicitur anteponi; ut hujus communione pronominis, in Patre et Paracleto demonstretur communio deitatis; si autem Paracletus, licet alius dicatur, tamen Filio non praefertur, nec Pater ideo praeferendus est Filio, quia alius dicitur: hoc enim pronomine, personarum ostenditur discretio, non naturae. Denique ne fidei ambiguitate veritatis regulam deserentes, per devios circumferamur errores, ipse Dominus nobis, et unam se cum Patre retinere substantiam, et alteram se demonstravit habere personam, dicens in Evangelio:", + "candidate_score": 0.63484, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.748758, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.748758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_601", + "psc_text": "Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quapropter et Deum Verbum passum carne, et crucifixum carne, et sepultum carne secundum beatum Cyrillum profitemur dicentem (Anath. XIII): « Si quis non confitetur Deum Verbum passum carne, crucifixum carne, et mortem carne gustasse, factumque primogenitum ex mortuis, secundum quod est vita et vivificator tanquam Deus, anathema sit. 9. Similiter etiam hominem Christum dicimus Verbum, secundum illud beati Joannis: Quod fuit ab initio, quod audivimus, quod vidimus oculis nostris, quod perspeximus, et manus nostrae tractaverunt de Verbo vitae (I Joan. I, 1) . Neque enim Verbum secundum deitatis suae naturam tractari potuit manibus humanis, nisi fieret homo. Est etiam procul dubio puer ille quem beata Virgo genuit, quem pannis involvit, quem in praesepio collocavit, quem octavo die circumcidit, quem Simeon vir justus propriis amplexatus est gremiis, quem subjectum parentibus evangelistae referunt, quem profecisse aetate et sapientia (Luc. II, 52) protestantur,", + "candidate_score": 0.747653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_674", + "psc_text": "Vera fides unum eumdemque Christum, verum Deum et verum hominem credit. Romana Ecclesia mundi cacumen. --19. Quae est autem vera fides, nisi unum eumdemque Christum verum Deum verumque hominem sine aliqua haesitatione credere; unum eumdemque de Patre Deo secundum divinitatem, et de Virgine Maria secundum carnem, genitum praedicare? Apostolica quippe testatur auctoritas quia unus idemque est Christus ex patribus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) ; unus idemque crucifixus ex infirmitate, sed vivens ex virtute Dei (II Cor. XIII, 4) ; unus idemque et ( al. est) faciens in hominibus virtutes, et sustinens pro hominibus passiones: quia cum miracula secundum divinitatem faceret Christus Dei Filius, in eodem Deo fuit passibilis humanitas sua; et cum pateretur secundum carnem idem Christus Dei Filius, in eodem homine fuit impassibilis divinitas sua. Quia igitur in Christo Dei unigenito Filio personam non dividunt propria naturarum, neque unitas personae", + "candidate_score": 0.747274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50_52", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_272", + "psc_text": "Spiritus sanctus, quia creator est omnium rerum, sicut Pater et Filius. Aequalis est Patri et Filio Spiritus sanctus, quia omnia replet immensus, sicut Pater et Filius-Aequalis est Patri et Filio Spiritus sanctus, quia omnium fidelium membra unum templum habet sicut Pater et Filius. Quis autem negare audeat unam esse divinitatem Patris, et Filii, et Spiritus sancti, tum corpora fidelium, quae membra sunt Christi, ipsa templum sint Spiritus sancti? CAP. IX. Conclusio de Trinitate. In tribus personis non est diversitas divinae naturae. Baptismus non valet nisi in nomine Trinitatis collatus. --19. Trinitas est itaque unus solus creator omnium rerum Deus, Trinitas est unus solus immensus naturaliter Deus. Ad hujus imaginem Trinitatis homo factus agnoscitur, in cujus nomine baptizatus denuo renovatur. Baptizari autem gentes in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) , Salvator noster edocuit, ut sicut Trinitatis opere initium conditionis accepimus, sic in nomine Trinitatis, divinae adoptionis", + "candidate_score": 0.74722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50_52", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_391", + "psc_text": "singularitatis ostendat. Nam de illis vocabulis, quibus ad se proprie dicuntur Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; in quibus scilicet non singularitas cujusque personae, sed communio monstratur unius essentiae; non est aliquod nomen quod sic Patri convenire possit aut Filio, ut Spiritui sancto convenire non possit. Dicitur enim Pater naturaliter Deus; sed naturaliter est Deus et Filius, naturaliter est Deus et Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii, sed unus naturaliter Deus est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Omnipotens est Pater, sed omnipotens est Filius, omnipotens est Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii omnipotentes, sed unus Deus omnipotens est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Aeternus est sine initio Pater, aeternus est sine initio Filius, aeternus est sine initio Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii aeterni, sed unus Deus aeternus est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Immensus est Pater, sed immensus est Filius, et immensus est et Spiritus sanctus;", + "candidate_score": 0.746874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_592", + "psc_text": "comprobata, perfacile tantorum 278 virorum, probatissimorumque sacerdotum auctoritate muniti, iniqua loquentium ora obstruere valeamus, et in fide sanctorum Patrum perseverantes, Deo, qui vos sanctimonii sui confessione glorificavit, gratias referamus, domini sanctissimi et Deo dignissimi. Nunc ea quae sequuntur diligentius petimus exploretis. CAP. II. In Christo duae naturae, sine confusione, in unam personam unitae. --3. Igitur juxta sanctorum Patrum traditionem, Dominum nostrum Jesum Christum in duabus naturis unitis et inconfusis, id est divinitatis et humanitatis, in una persona sive subsistentia confitemur. Nec illis acquiescentes qui unam Dei Verbi naturam incarnatam praedicantes, venerabilis Chalcedonensis concilii fidem refugiunt, nec illos admittentes qui duas naturas dolose pronuntiantes, unam Dei Verbi naturam incarnatam minime confitentur, aestimantes hoc duarum naturarum professioni contrarium: quasi aliquid aliud quam duas naturas ineffabiliter unitas, una Dei verbi natura incarnata significet, beato Cyrillo Alexandrinae civitatis antistite in secunda epistola ad Successum episcopum Diocesariae ita scribente: « Si enim unam naturam dicentes", + "candidate_score": 0.743436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_242", + "psc_text": "nos rationem de fide et spe quae in nobis est (I Pet. III, 15) . Volens ergo ad respondendum paratior inveniri, petis ut nostro instructus sermone agnoscas quemadmodum haereticis, fidem nostram impugnare volentibus, divinis valeas armatus eloquiis obviare. 3. Proinde illud admoneo ( al. commoneo) principaliter teneas: sanctam Trinitatem, id est, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, naturaliter verum ( forte unum) esse Deum, summum, verum et bonum, unius naturae, unius essentiae, unius omnipotentiae, unius bonitatis, unius aeternitatis, unius immensitatis; ac sic cum unum Deum audis Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, unam naturam summae illius Trinitatis intellige; et cum Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres", + "candidate_score": 0.742321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49_51", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt . Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.741957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57_59", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_682", + "psc_text": "firmissime crederemus, in ea quam Romanis scribit epistola, hoc salutis nostrae mysterium, tanquam in eminentissima cunctis ad videndum specula collocavit, dicens: Quicunque in Christo baptizati sumus, in morte ipsius baptizati sumus; consepulti enim sumus cum illo per baptismum in mortem (Rom. VI, 3) . 22. Quisquis igitur duas asserere nititur in Christo personas, et tamen, secundum regulam ore atque imperio Domini constitutam, in uno se Patris et Filii et Spiritus sancti baptizatum nomine confitetur; aut evidentissima blasphemia se in morte Christi baptizatum neget, ut inimicus apostolicae praedicationis appareat; aut cultorem se non Trinitatis, 299 sed quaternitatis agnoscat. Si vero utriusque metuit impietatis abruptum, rectam catholicae fidei teneat toto corde sententiam, nec se dubitet in Christi baptizatum morte, in cujus est baptizatus et nomine. Unum quoque Patris et Filii et Spiritus sancti naturale nomen agnoscens, seque in illius morte ac nomine baptizatum esse considerans, de cujus latere sacramentum fontis et calicis", + "candidate_score": 0.741293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56_58", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat . Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus . Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.741187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_242", + "psc_text": "nos rationem de fide et spe quae in nobis est (I Pet. III, 15) . Volens ergo ad respondendum paratior inveniri, petis ut nostro instructus sermone agnoscas quemadmodum haereticis, fidem nostram impugnare volentibus, divinis valeas armatus eloquiis obviare. 3. Proinde illud admoneo ( al. commoneo) principaliter teneas: sanctam Trinitatem, id est, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, naturaliter verum ( forte unum) esse Deum, summum, verum et bonum, unius naturae, unius essentiae, unius omnipotentiae, unius bonitatis, unius aeternitatis, unius immensitatis; ac sic cum unum Deum audis Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, unam naturam summae illius Trinitatis intellige; et cum Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres", + "candidate_score": 0.738331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_391", + "psc_text": "singularitatis ostendat. Nam de illis vocabulis, quibus ad se proprie dicuntur Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; in quibus scilicet non singularitas cujusque personae, sed communio monstratur unius essentiae; non est aliquod nomen quod sic Patri convenire possit aut Filio, ut Spiritui sancto convenire non possit. Dicitur enim Pater naturaliter Deus; sed naturaliter est Deus et Filius, naturaliter est Deus et Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii, sed unus naturaliter Deus est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Omnipotens est Pater, sed omnipotens est Filius, omnipotens est Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii omnipotentes, sed unus Deus omnipotens est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Aeternus est sine initio Pater, aeternus est sine initio Filius, aeternus est sine initio Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii aeterni, sed unus Deus aeternus est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Immensus est Pater, sed immensus est Filius, et immensus est et Spiritus sanctus;", + "candidate_score": 0.73623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_53_55", + "bdc_text": "Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit . Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_475", + "psc_text": "Verbo unus est Christus, anima illa cum Verbo unus est Unigenitus Deus. Et quia Unigenitus Deus aequalis est Patri, nec potest totum nosse Filium qui totum non noverit Patrem, caveamus ne, cum anima Christi totum Patrem nosse non creditur, ipsi uni Christo ex aliqua parte, non solum Patris, sed etiam sui et Spiritus sancti, cognitio denegetur: perquam vero durum est, et a sanitate fidei penitus alienum, ut dicamus animam Christi non plenam suae deitatis habere notitiam, cum qua naturaliter unam creditur habere personam. 27. Quod si sic crediderimus, necesse est ut illa frustretur praedicatio Joannis Baptistae, qua Christo singularem ac sine mensura tribuit Spiritus largitatem, dicens: Non enim ad mensuram dat Deus Spiritum (Joan. III, 34) : cum et majores nostri in nobis mensuram hujus largitatis accipiant, in Christo autem plenitudinem manere sancti Spiritus fateantur. Beatus namque Ambrosius in libro primo (Cap. 6) de Spiritu sancto, inter alia sic ait:", + "candidate_score": 0.735707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.735651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_48_50", + "bdc_text": "Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem . Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases . Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.734759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54_56", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur . Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret . Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_641", + "psc_text": "(Genes. XXIV, 2). Quod non nisi prophetico spiritu fecisse credendus est, tunc scilicet quando omnia in figura contigisse Vas electionis insinuat (I Cor. X, 17). Illud igitur ideo sanctus Abraham pater gentium 290 fecit, non quia carni suae credebat aliquod jam esse cum Deo coeli naturale consortium, sed ut ostenderet Deum coeli ex ea carne nasciturum hominem quae ( al. qui) de semine ipsius Abrahae propaginis duceret veritatem. Unus est igitur Christus Dei Filius in natura divinitatis et carnis, in quo singularitas personalis non confundit humanam divinamque naturam, et inconfusa unitio naturarum non facit geminam inesse personam: veritas enim propterea nostrae reconciliationis permanet et salutis, quia et Deus Unigenitus verus homo pro nobis est factus, et idem homo non alius conceptus et natus est quam Unigenitus Deus. 7. Beata igitur Maria Deum Verbum, secundum quod caro factum est, et concepit et peperit: cujus utero Verbum Deus non carnem in qua", + "candidate_score": 0.734418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_660", + "psc_text": "EXCEPTO ENIM ILLO qui sic homo est, ut idem sit Deus, quis est homo qui morte destruxerit mortem? aut quis eruit animam suam de manu inferi (Psal. LXXXVIII, 49)? Proinde Unigenitus Deus vivus et verus, secundum carnem quam ex nobis accepit, sicut conceptus et natus est, ita etiam mortuus resurrexit: quia veniens quaerere et salvum facere quod perierat (Luc. XIX, 10) , traditus est propter delicta nostra, et resurrexit propter justificationem nostram (Rom. IV, 25) . Mors autem Filii Dei, quam sola carne suscepit, utramque in nobis mortem, animae scilicet carnisque, destruxit; et resurrectio carnis ejus gratiam nobis et spiritalis et corporalis resurrectionis attribuit; ut, prius justificati per fidem mortis ac resurrectionis Filii Dei, resuscitaremur ab infidelitatis morte; qua cum naturaliter essemus filii irae, sicut et caeteri (Ephes. II, 3), tenebamur obstricti, et post primam resurrectionem, scilicet animarum, quae nobis in fide collata est, etiam ista carne in qua nunc", + "candidate_score": 0.732477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_50", + "bdc_text": "Et has in eadem divinitatis essentia personas esse patrem , filium et spiritum s. , quod licet singuli eiusdem sint divinitatis ex aequo et ab aeterno consortes , haud tamen tres deos , sed unum et eundem sempiternum , omnipotentem et omnium conditorem ac conservatorem deum constituunt , quemadmodum et Ireneus adversus haereses lib. 4 cap. 47 patrem et verbum eius unum et eundem deum esse ac semper humano generi assistere et Cyprianus in expositione symboli apostolici sic deum unum ob id esse dixit , quod illic nec secundus nec tertius addi queat , quemadmodum et sol eam ob causam unus est , quod una cum illo alii soles esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_272", + "psc_text": "Spiritus sanctus, quia creator est omnium rerum, sicut Pater et Filius. Aequalis est Patri et Filio Spiritus sanctus, quia omnia replet immensus, sicut Pater et Filius-Aequalis est Patri et Filio Spiritus sanctus, quia omnium fidelium membra unum templum habet sicut Pater et Filius. Quis autem negare audeat unam esse divinitatem Patris, et Filii, et Spiritus sancti, tum corpora fidelium, quae membra sunt Christi, ipsa templum sint Spiritus sancti? CAP. IX. Conclusio de Trinitate. In tribus personis non est diversitas divinae naturae. Baptismus non valet nisi in nomine Trinitatis collatus. --19. Trinitas est itaque unus solus creator omnium rerum Deus, Trinitas est unus solus immensus naturaliter Deus. Ad hujus imaginem Trinitatis homo factus agnoscitur, in cujus nomine baptizatus denuo renovatur. Baptizari autem gentes in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) , Salvator noster edocuit, ut sicut Trinitatis opere initium conditionis accepimus, sic in nomine Trinitatis, divinae adoptionis", + "candidate_score": 0.73143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51_53", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_268", + "psc_text": "patribus est secundum carnem; et vere Deo Patri aequalis est idem Christus, quia naturaliter est super omnia Deus benedictus in saecula. De ipso enim uno Christo Dei Filio beatus Apostolus ait: Quorum patres, et ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula. Proinde vera fides, quae in uno eodemque Christo utriusque credit et confitetur substantiae veritatem, unum eumdemque Christum Dei Filium, et secundum veritatem carnis factum praedicat minorem, et secundum veritatem divinitatis Deo Patri credit et confitetur aequalem. Sicque veraciter unum Deum cum Patre Filium vera fides adorat, quae sic uni Deo novit a creaturis omnibus serviendum, ut noverit creaturae non deberi divinae servitutis obsequium. 204 CAP. VIII. Spiritus sanctus non creatura, sed creator est. Spiritus sanctus est verus Deus. Templum Spiritus sancti sumus sicut Patris et Filii. Spiritus sanctus aequalis est Deo Patri et Filio. --17. Inde est, quod etiam Spiritum sanctum creatorem vera", + "candidate_score": 0.729465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_601", + "psc_text": "Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quapropter et Deum Verbum passum carne, et crucifixum carne, et sepultum carne secundum beatum Cyrillum profitemur dicentem (Anath. XIII): « Si quis non confitetur Deum Verbum passum carne, crucifixum carne, et mortem carne gustasse, factumque primogenitum ex mortuis, secundum quod est vita et vivificator tanquam Deus, anathema sit. 9. Similiter etiam hominem Christum dicimus Verbum, secundum illud beati Joannis: Quod fuit ab initio, quod audivimus, quod vidimus oculis nostris, quod perspeximus, et manus nostrae tractaverunt de Verbo vitae (I Joan. I, 1) . Neque enim Verbum secundum deitatis suae naturam tractari potuit manibus humanis, nisi fieret homo. Est etiam procul dubio puer ille quem beata Virgo genuit, quem pannis involvit, quem in praesepio collocavit, quem octavo die circumcidit, quem Simeon vir justus propriis amplexatus est gremiis, quem subjectum parentibus evangelistae referunt, quem profecisse aetate et sapientia (Luc. II, 52) protestantur,", + "candidate_score": 0.729437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_52", + "bdc_text": "neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_246", + "psc_text": "(Ibid., 19, 21) . In illa ergo Trinitatis natura, sic totum unum est, ut nihil ibi possit vel separari vel dividi: sic totum aequale est, ut nihil ibi majus aut minus valeat inveniri. Istum nobis unum Deum Novi et Veteris Testamenti veridica demonstrat auctoritas; de hoc enim uno Deo beatus Moyses dicit: Audi, Israel: Dominus Deus tuus Deus (al. Dominus) unus est; et: Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Deut. VI, 4) . Et ipse Dominus dicit de se: Videte quod ego sum Deus et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 39) . De hoc et beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Sanctus quoque Jacobus apostolus, istum unum Deum praedicans, ait, Tu credis quia unus est Deus, bene facis; et daemones credunt, et contremiscunt (Jac. II, 19) . 5. Verumtamen non ignoramus ista testimonia, et si", + "candidate_score": 0.72829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51_53", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s. neque tres esse deos neque tres dominos numero , gradu et officio distinctos ac subordinatos , sed omnia unum et eundem una et eadem fide pariter invocandum , adorandum et colendum . Deinde firmiter credimus et toto corde confitemur patrem in divinitate ante omnia saecula ab aeterno et sine initio ex se ipso genuisse filium unigenitum patria et aequali virtute ac maiestate pollentem , per quem et caetera omnia condidit , qu m Ioannes tanquam verbum aeternum in principio apud deum fuisse dicit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_525", + "psc_text": "Augustinus non dubitavit, sicut caritatem et sanctitatem, sic etiam unitatem Patris et Filii Spiritum sanctum dicere; nec solum commune aliquid eorum, sed etiam communionem consubstantialem coaeternamque fiducialiter praedicare. Quod utique ideo a catholicis dicitur, ut ex ipso unitatis nomine una essentia, et ex hoc unum 261 regnum, et in eodem uno regno una Trinitatis potestas, unaque majestas a fidelibus agnoscatur: ne putetur aut Filius, aut Spiritus sanctus secundum divinam naturam ita cum Patre regnare, quemadmodum cum potiore regnat inferior; sed illa unitas Spiritus sancti, quae est communio Patris et Filii, dum illo regno unitatem divinitatis monstrat, unam esse regnandi aeternitatem, unam potestatem, unam majestatem, unamque dominationem summae Trinitatis edoceat. QUAESTIO QUINTA. 39. Quintam vero, id est novissimam, continet his verbis epistola quaestionem. Quid sit quod Lucas evangelista coenam Domini narraturus, prius eum dicit calicem accepisse, et discipulis dividendum inter se continuo tradidisse; et tum deinde accepto pane dixisse; « Hoc", + "candidate_score": 0.726285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_268", + "psc_text": "patribus est secundum carnem; et vere Deo Patri aequalis est idem Christus, quia naturaliter est super omnia Deus benedictus in saecula. De ipso enim uno Christo Dei Filio beatus Apostolus ait: Quorum patres, et ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula. Proinde vera fides, quae in uno eodemque Christo utriusque credit et confitetur substantiae veritatem, unum eumdemque Christum Dei Filium, et secundum veritatem carnis factum praedicat minorem, et secundum veritatem divinitatis Deo Patri credit et confitetur aequalem. Sicque veraciter unum Deum cum Patre Filium vera fides adorat, quae sic uni Deo novit a creaturis omnibus serviendum, ut noverit creaturae non deberi divinae servitutis obsequium. 204 CAP. VIII. Spiritus sanctus non creatura, sed creator est. Spiritus sanctus est verus Deus. Templum Spiritus sancti sumus sicut Patris et Filii. Spiritus sanctus aequalis est Deo Patri et Filio. --17. Inde est, quod etiam Spiritum sanctum creatorem vera", + "candidate_score": 0.721853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.721548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58_60", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . . Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_674", + "psc_text": "Vera fides unum eumdemque Christum, verum Deum et verum hominem credit. Romana Ecclesia mundi cacumen. --19. Quae est autem vera fides, nisi unum eumdemque Christum verum Deum verumque hominem sine aliqua haesitatione credere; unum eumdemque de Patre Deo secundum divinitatem, et de Virgine Maria secundum carnem, genitum praedicare? Apostolica quippe testatur auctoritas quia unus idemque est Christus ex patribus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) ; unus idemque crucifixus ex infirmitate, sed vivens ex virtute Dei (II Cor. XIII, 4) ; unus idemque et ( al. est) faciens in hominibus virtutes, et sustinens pro hominibus passiones: quia cum miracula secundum divinitatem faceret Christus Dei Filius, in eodem Deo fuit passibilis humanitas sua; et cum pateretur secundum carnem idem Christus Dei Filius, in eodem homine fuit impassibilis divinitas sua. Quia igitur in Christo Dei unigenito Filio personam non dividunt propria naturarum, neque unitas personae", + "candidate_score": 0.720989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_86_88", + "bdc_text": "Rursus in posteriori epistola scribitur non esse aliam patris essentiam quam innascibilitatem , filii autem γένεσιν , spiritus s. processionem , qua sententia tres statuuntur essentiae non modo differentes , sed contrariae , ut docet Basilius contra Eunomium , qui idem affirmabat . Ad haec quando solum patrem dicunt invisibilem , filio videntur aspectabilem naturam quoad ipsam deitatem tribuere . Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_417", + "psc_text": "Quis autem potest a Patre et Filio Spiritum sanctum separare, cum vel appellare Patrem et Filium sine Spiritu sancto non quaemus? Nemo enim dicit Dominum Jesum, nisi in Spiritu sancto. Ergo si appellare Dominum Jesum sine Spiritu sancto utique non possumus, possumus sine Spiritu praedicare (Lib. I de Spiritu sancto, cap. 10) ? Ista trium inseparabilitas personarum a beato quoque Augustino indubitanter asseritur. In libro primo de Trinitate (Cap. 4), cum solum dixisset Filium de Virgine Maria natum, solumque Spiritum sanctum in specie columbae super Jesum baptizatum, et die Pentecostes linguis divisis velut ignem super discipulos advenisse; soliusque Patris fuisse vocem dicentis: Tu es Filius meus (Marc. I, 11; Luc. III, 22) , quando Filius baptizatus est a Joanne, et quando sonavit vox, dicens: Et clarificavi, et iterum clarificabo (Joan. XII, 28) , ostendens tamen inseparabiles esse, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, istam sententiam intulit, dicens: Quamvis Pater, et", + "candidate_score": 0.720922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_675", + "psc_text": "pro hominibus passiones: quia cum miracula secundum divinitatem faceret Christus Dei Filius, in eodem Deo fuit passibilis humanitas sua; et cum pateretur secundum carnem idem Christus Dei Filius, in eodem homine fuit impassibilis divinitas sua. Quia igitur in Christo Dei unigenito Filio personam non dividunt propria naturarum, neque unitas personae potest utriusque naturae propria confundere vel auferre; quia ille qui se esse veritatem naturaliter dicit, utrumque in se uno, manente naturali veritate, servavit; propterea neque in passionibus ab illa humanitate Christi divinitatem suam impassibilem sejungimus, neque ab illa divinitate humanitatem suam ullatenus separandam in virtutibus aestimamus. Neque ergo dividimus, neque confundimus in virtutibus et passionibus Christum, quem Filium Dei vivi, revelante Patre, beatus Petrus confessus est, cum se tamen prius filium hominis veraciter Christus ipse dixisset (Matth. XVI, 16). Ideo verum Christum in passionibus atque virtutibus nec confundit fides vera, nec dividit, quia personalis unitas in eo divisionem non recipit,", + "candidate_score": 0.719836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_635", + "psc_text": "Verbum igitur Dei, idemque Verbum Deus, humanam carnem de carne matris accipiens, sic utique formam servi accepit, ut permanens in forma Dei, aeternus atque incommutabilis Deus per unitatem personae, in qua servi formam accepit, fieri dignaretur ipse quod fecit. In similitudinem quippe hominum factus, habitu est inventus ut homo, et incommutabilem habens de natura Patris per omnia deitatem, creari dignatus est non creatus, et fieri voluit ex muliere, non factus a Patre, sed genitus; atque ita, Verbum caro factum est, ut esset unus mediator Dei et hominum homo Christus Jesus, qui est super omnia Deus benedictus in saecula, unus et verus Dei atque hominis Filius, unus idemque de Patre sine initio Deus semper genitus, de matre homo verus secundum carnem temporaliter conceptus et natus. 289 Quam carnem non conceptam accepit Unigenitus Deus, sed in ea est Deus ipse altissima humilitate conceptus. Idem quippe Deus creatus est in virgine et de", + "candidate_score": 0.719761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_55", + "bdc_text": "Tertio firmiter credimus et toto corde confitemur unigenitum hunc patris filium , dominum nostrum Iesum Christum , patri consubstantialem novissimis temporibus missum esse in hunc mundum , ut in utero virginis carne nostra de semine Abraham secundum scripturas assumpta , non coelitus ex ipso deo allata operante spiritu sancto verus homo nobis per omnia dempto peccato similis fieret et genus humanum pro peccatis nostris moriendo redimeret .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_641", + "psc_text": "(Genes. XXIV, 2). Quod non nisi prophetico spiritu fecisse credendus est, tunc scilicet quando omnia in figura contigisse Vas electionis insinuat (I Cor. X, 17). Illud igitur ideo sanctus Abraham pater gentium 290 fecit, non quia carni suae credebat aliquod jam esse cum Deo coeli naturale consortium, sed ut ostenderet Deum coeli ex ea carne nasciturum hominem quae ( al. qui) de semine ipsius Abrahae propaginis duceret veritatem. Unus est igitur Christus Dei Filius in natura divinitatis et carnis, in quo singularitas personalis non confundit humanam divinamque naturam, et inconfusa unitio naturarum non facit geminam inesse personam: veritas enim propterea nostrae reconciliationis permanet et salutis, quia et Deus Unigenitus verus homo pro nobis est factus, et idem homo non alius conceptus et natus est quam Unigenitus Deus. 7. Beata igitur Maria Deum Verbum, secundum quod caro factum est, et concepit et peperit: cujus utero Verbum Deus non carnem in qua", + "candidate_score": 0.719243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_57", + "bdc_text": "Confitemur etiam in Christo duas esse naturas inconfuse coniunctas , divinam scilicet et humanam , quare et agnoscimus non dividi illum in duos Christos , cum humanitati illius humana , divinitati divina competenter tribuimus et per idiomatum communicationem deum hominem esse factum , passum , mortuum dicimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_592", + "psc_text": "comprobata, perfacile tantorum 278 virorum, probatissimorumque sacerdotum auctoritate muniti, iniqua loquentium ora obstruere valeamus, et in fide sanctorum Patrum perseverantes, Deo, qui vos sanctimonii sui confessione glorificavit, gratias referamus, domini sanctissimi et Deo dignissimi. Nunc ea quae sequuntur diligentius petimus exploretis. CAP. II. In Christo duae naturae, sine confusione, in unam personam unitae. --3. Igitur juxta sanctorum Patrum traditionem, Dominum nostrum Jesum Christum in duabus naturis unitis et inconfusis, id est divinitatis et humanitatis, in una persona sive subsistentia confitemur. Nec illis acquiescentes qui unam Dei Verbi naturam incarnatam praedicantes, venerabilis Chalcedonensis concilii fidem refugiunt, nec illos admittentes qui duas naturas dolose pronuntiantes, unam Dei Verbi naturam incarnatam minime confitentur, aestimantes hoc duarum naturarum professioni contrarium: quasi aliquid aliud quam duas naturas ineffabiliter unitas, una Dei verbi natura incarnata significet, beato Cyrillo Alexandrinae civitatis antistite in secunda epistola ad Successum episcopum Diocesariae ita scribente: « Si enim unam naturam dicentes", + "candidate_score": 0.718868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77_79", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_391", + "psc_text": "singularitatis ostendat. Nam de illis vocabulis, quibus ad se proprie dicuntur Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; in quibus scilicet non singularitas cujusque personae, sed communio monstratur unius essentiae; non est aliquod nomen quod sic Patri convenire possit aut Filio, ut Spiritui sancto convenire non possit. Dicitur enim Pater naturaliter Deus; sed naturaliter est Deus et Filius, naturaliter est Deus et Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii, sed unus naturaliter Deus est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Omnipotens est Pater, sed omnipotens est Filius, omnipotens est Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii omnipotentes, sed unus Deus omnipotens est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Aeternus est sine initio Pater, aeternus est sine initio Filius, aeternus est sine initio Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii aeterni, sed unus Deus aeternus est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Immensus est Pater, sed immensus est Filius, et immensus est et Spiritus sanctus;", + "candidate_score": 0.718094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77_79", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_475", + "psc_text": "Verbo unus est Christus, anima illa cum Verbo unus est Unigenitus Deus. Et quia Unigenitus Deus aequalis est Patri, nec potest totum nosse Filium qui totum non noverit Patrem, caveamus ne, cum anima Christi totum Patrem nosse non creditur, ipsi uni Christo ex aliqua parte, non solum Patris, sed etiam sui et Spiritus sancti, cognitio denegetur: perquam vero durum est, et a sanitate fidei penitus alienum, ut dicamus animam Christi non plenam suae deitatis habere notitiam, cum qua naturaliter unam creditur habere personam. 27. Quod si sic crediderimus, necesse est ut illa frustretur praedicatio Joannis Baptistae, qua Christo singularem ac sine mensura tribuit Spiritus largitatem, dicens: Non enim ad mensuram dat Deus Spiritum (Joan. III, 34) : cum et majores nostri in nobis mensuram hujus largitatis accipiant, in Christo autem plenitudinem manere sancti Spiritus fateantur. Beatus namque Ambrosius in libro primo (Cap. 6) de Spiritu sancto, inter alia sic ait:", + "candidate_score": 0.715705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_65_67", + "bdc_text": "tres deos facere et filio atque spiritui s. veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_336", + "psc_text": "nominis veritate demonstrat, ut deos in se nunquam vocari permittat. Hinc est quod 220 sicut solus Pater, aut solus Filius, aut solus Spiritus sanctus veraciter Deus dicitur, ita simul Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, non tres dii, sed unus Deus veraciter nominatur. Hoc habet illa Trinitas unus Deus, ut tres quidem personae sint, sed tres dii non sint: quia illa Trinitas unus verus est Deus. Ideo Dei Filius, non solum secundum veram divinitatem, quam habet de natura Patris, sed etiam secundum carnem quam veram naturaliter habet de corpore genitricis, Deus verus et creditur, et praedicatur a nobis. Quoniam aeterna divinitas Filii cum plena humanitate sua, et eadem plena humanitas Filii cum aeterna divinitate sua, una est in Trinitate persona: et ipse totus in divinitate atque humanitate sua unigenitus Filius cum Patre et Spiritu sancto unus est Deus. Alter vero modus quia non est naturae, sed gratiae, ideo sine aliqua", + "candidate_score": 0.715125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_66_68", + "bdc_text": "veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_258", + "psc_text": ". Verum itaque Deum colere, veroque Deo servire, non est utique veritatem Dei in mendacium commutare. Ille autem veritatem Dei commutat in mendacium, qui Deo non vero existimat serviendum; ille autem Deum non verum colit, et Deo non vero servit, qui creaturae servierit, creaturamque coluerit: quia ubi Deus non verus colitur, et Deo non vero servitur, ibi Dei veritas in mendacium commutatur. 12. Quoniam ergo, et Deum Patrem Deum verum, et Deum Filium Deum verum, coelestium eloquiorum attestatione cognoscimus; aut unum verum Deum naturaliter Patrem et Filium cum catholicis asserant, aut duos veros deos a se coli, contra veritatem sanctae fidei dicant; aut creaturae cultores seipsos profiteri non metuant, ut veritatem Dei se in mendacium commutasse ipsa rerum manifestatione cognoscant. Una quippe veritas unius veri Dei, imo una veritas, unus 202 verus Deus, non permittit servitutem atque culturam veri Dei creaturae conjungi. Vera quoque religio, excepto uno vero Deo, nulli", + "candidate_score": 0.71501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77_79", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione . Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_336", + "psc_text": "nominis veritate demonstrat, ut deos in se nunquam vocari permittat. Hinc est quod 220 sicut solus Pater, aut solus Filius, aut solus Spiritus sanctus veraciter Deus dicitur, ita simul Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, non tres dii, sed unus Deus veraciter nominatur. Hoc habet illa Trinitas unus Deus, ut tres quidem personae sint, sed tres dii non sint: quia illa Trinitas unus verus est Deus. Ideo Dei Filius, non solum secundum veram divinitatem, quam habet de natura Patris, sed etiam secundum carnem quam veram naturaliter habet de corpore genitricis, Deus verus et creditur, et praedicatur a nobis. Quoniam aeterna divinitas Filii cum plena humanitate sua, et eadem plena humanitas Filii cum aeterna divinitate sua, una est in Trinitate persona: et ipse totus in divinitate atque humanitate sua unigenitus Filius cum Patre et Spiritu sancto unus est Deus. Alter vero modus quia non est naturae, sed gratiae, ideo sine aliqua", + "candidate_score": 0.714141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_56", + "bdc_text": "Nec ullo modo recipiendum esse fatemur , si quis verbum illud aeternum velut semen dei in utero virginis in hominem vel liquefactum vel coagulatum et Christum secundum humanam quoque naturam patri consubstantialem et naturalem illius filium esse dicat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_643", + "psc_text": "et matris et virginis illa spiritalis et ex Deo Patre sine initio genita Verbi Dei natura poterat absque carne temporaliter concipi, sicut nec caro sine Verbi Dei unitione potuit aliquatenus, nullius viri coitu seminata, in intimo vulvae virginalis innasci. Hanc ergo carnem tunc ex se natura virginis concipientis exhibuit, cum in eam Deus concipiendus advenit. Non est igitur aliquod intervallum temporis aestimandum inter conceptae carnis initium et concipiendae majestatis adventum. Una quippe fuit in utero Mariae Virginis conceptio divinitatis et carnis, et unus est Christus Dei Filius in utraque natura conceptus, ut maculam vitiatae propaginis inde inciperet abolere, unde in unoquoque nascentium videbatur existere. CAP. IV. Ad delendum originis peccatum, Dei Filius humanam sibi naturam immaculatam immaculatus univit. --8. Nam quia omnes homines ex coitu maris feminaeque nascentes ipsius conceptionis exordium originalis peccati habent contagione respersum, quia peccatum quod primus homo, cum esset natura bonus, diabolica malignitate seductus admisit in", + "candidate_score": 0.713737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_457", + "psc_text": "se Filium genuit, qui sic esse non coepit, sicut esse non desinit ( al. desinet); et tamen cum homo pater nativitatem filii praecessisse naturaliter agnoscatur, in eadem generatione filii nec filius a patre, nec pater a filio separatur, quia patre gignente filius gignitur. Et cum generatio illa causa sit nativitatis, nec a generatione possit separari nativitas, sic illa generatio a nativitate non separatur, ut in una eademque natura unus generet, alterque nascatur. 22. Sic ergo est illa generatio atque nativitas naturaliter inseparabilis, ut nec generandi nec nascendi communio simul ambabus possit inesse personis. Quia hoc habet proprietas personarum, ut nec Filius seipsum cum Patre gignat de quo gignitur, nec Pater cum Filio de se nascente nascatur. Permanet ergo in unitate naturae inconfusa veritas personarum, in quibus est aliquid quod non commune reperiatur esse, sed proprium. Deus itaque Unigenitus, qui cum Patre et Spiritu sancto sic habet unam eamdemque naturam, ut", + "candidate_score": 0.713335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_521", + "psc_text": "Patri: qui tecum vivit et regnat, in illa utique unitate naturali quam ostendens, ait: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Ubi similiter fides nostra, non solum ab Arii et Sabellii, verum etiam a Nestorii errore discernitur: in ipso quippe unitatis vocabulo sicut Patris et Filii diversa cognoscitur non esse substantia, ita cum dicimus, qui tecum vivit et regnat, ostenditur Patris et Filii una non esse persona. Apparet etiam aeternum Sacerdotem ipsum verum Filium esse, qui cum Deo Patre regnat in unitate naturae. Cum vero in unitate Spiritus sancti dicimus, unam naturam Spiritus sancti cum Patre Filioque monstramus. Unitas autem naturae quid aliud quam Trinitatem unum Deum, et ex hoc unum ostendit et regnum? Diversitas quippe naturae potest in regno diversitatem potestatis ostendere. Ubi autem regni naturalis est unitas, una regnandi permanet et potestas: in illo autem regno illi diversitatem potestatis habere possunt, quibus ipsa potestas tribuitur ex", + "candidate_score": 0.712774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_58", + "bdc_text": "Quarto firmiter credimus et toto corde confitemur unum esse spiritum sanctum paracletum tertiam eiusdem divinitatis cum patre et filio personam , eadem natura , potentia et gloria praeditum , per quem fideles et electi omnes illustrantur , unguntur et sanctificantur quique cum patre et filio vivit et regnat in sempiterna secula Anklang an den aus der römischen Messe bekannten Orationsschluß ( vgl . Gwalther an HB , 3 . Okt. 1538 ) . .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_510", + "psc_text": "sanctorum qualibet praestantia gratiae Unigeniti nomen accepit; ut quod est ipsum Dei Verbum ante saecula, hoc simul cum assumpto homine diceretur. Singularis ergo est illa susceptio, nec cum hominibus aliquibus sanctis quantalibet sapientia ac sanctitate praestantibus, ullo modo potest esse communis. Certum est itaque sanctorum Patrum sententiam Scripturis coelestibus convenire, quae manifestissime protestantur, et divinitus inspiratae proclamant nobis, id est omnibus adoptivis, partem cognoscendae atque capiendae divinitatis, prout voluntas donaverit largitoris, infundi per gratiam; Christo vero, id est animae ejus, plenam totius divinitatis inesse notitiam. QUAESTIO QUARTA. 35. Quartam deinde quaestionem series tuarum sic continet litterarum. Unum, inquis, regnum Patris, et Filii, et Spiritus sancti credimus et fatemur, simul eos dominari creaturis omnibus sentientes. Quare ergo in orationibus sacerdotum, « Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, » per universas pene Africae regiones catholica dicere consuevit Ecclesia, tanquam solus Filius cum", + "candidate_score": 0.712403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_77", + "bdc_text": "Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_475", + "psc_text": "Verbo unus est Christus, anima illa cum Verbo unus est Unigenitus Deus. Et quia Unigenitus Deus aequalis est Patri, nec potest totum nosse Filium qui totum non noverit Patrem, caveamus ne, cum anima Christi totum Patrem nosse non creditur, ipsi uni Christo ex aliqua parte, non solum Patris, sed etiam sui et Spiritus sancti, cognitio denegetur: perquam vero durum est, et a sanitate fidei penitus alienum, ut dicamus animam Christi non plenam suae deitatis habere notitiam, cum qua naturaliter unam creditur habere personam. 27. Quod si sic crediderimus, necesse est ut illa frustretur praedicatio Joannis Baptistae, qua Christo singularem ac sine mensura tribuit Spiritus largitatem, dicens: Non enim ad mensuram dat Deus Spiritum (Joan. III, 34) : cum et majores nostri in nobis mensuram hujus largitatis accipiant, in Christo autem plenitudinem manere sancti Spiritus fateantur. Beatus namque Ambrosius in libro primo (Cap. 6) de Spiritu sancto, inter alia sic ait:", + "candidate_score": 0.705642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_69_71", + "bdc_text": "Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat . Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.704096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_92_94", + "bdc_text": "deum etiam nos faciamus tres deos aut magis quatuor , quod scilicet essentiam novum quendam , ut aiunt , quartumque deum faciamus , sed has tam impudentes calumnias confutare pudet , quum omnes nostri uno ore fateantur non alium deum esse patrem a filio aut spiritu s. summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.703692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_72_74", + "bdc_text": "Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_276", + "psc_text": "unam confiteri naturam, ut velit unam asserere personam, noli Christianum catholicum putare, sed haereticum Sabellianum agnosce. CAP. XII. Error Arianorum. Sabelliani et Ariani in quo recipiendi, in quo respuendi. --21. Si quem vero audieris ita tres personas, Patris, et Filii, et Spiritus sancti, dicere, ut velit tres naturas istarum trium personarum asserere, Arianum haereticum sine dubitatione intellige. Verum est enim quod Sabelliani unam naturam Patris, et Filii, et Spiritus sancti, credunt; sed falsum est quod tres personas esse non credunt. Verum est etiam quod Ariani tres personas Patris, et Filii, et Spiritus sancti, dicunt; sed falsum est quod istarum trium personarum tres naturas persuadere contendunt. Perverse itaque Ariani naturam Trinitatis dividunt, et personas Sabelliani confundunt; cum ita sit una natura Patris, et Filii, et Spiritus sancti, ut non sit una persona; quia alia est persona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti. CAP. XIII. Error Macedonianorum. --22. Si quem vero videris,", + "candidate_score": 0.703445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_66_68", + "bdc_text": "veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur . Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_336", + "psc_text": "nominis veritate demonstrat, ut deos in se nunquam vocari permittat. Hinc est quod 220 sicut solus Pater, aut solus Filius, aut solus Spiritus sanctus veraciter Deus dicitur, ita simul Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, non tres dii, sed unus Deus veraciter nominatur. Hoc habet illa Trinitas unus Deus, ut tres quidem personae sint, sed tres dii non sint: quia illa Trinitas unus verus est Deus. Ideo Dei Filius, non solum secundum veram divinitatem, quam habet de natura Patris, sed etiam secundum carnem quam veram naturaliter habet de corpore genitricis, Deus verus et creditur, et praedicatur a nobis. Quoniam aeterna divinitas Filii cum plena humanitate sua, et eadem plena humanitas Filii cum aeterna divinitate sua, una est in Trinitate persona: et ipse totus in divinitate atque humanitate sua unigenitus Filius cum Patre et Spiritu sancto unus est Deus. Alter vero modus quia non est naturae, sed gratiae, ideo sine aliqua", + "candidate_score": 0.703184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_72_74", + "bdc_text": "Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_275", + "psc_text": "brevitate potius excitanda, ut dum breve opus delectabiliter legis, ad prolixam lectionem ardentius inflammeris. Pauca quae dicturus sum, intente lege, prudenter intellige, et indubitanter tene: ex quibus valeas in assertione fidei a falsis vera discernere, et Christianam fidem, ipsius illuminatoris nostri juvamine retinere . CAP. XI. In Trinitate unus Deus, una natura. Error Sabellianorum. --20. Unus Deus est sancta Trinitas, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Una est enim Patris, et Filii, et Spiritus sancti, natura, sed non una persona. Proinde ut retenta veritate possis refellere, vel certe respuere falsitatem, si quem videris ita Patris, et Filii, et Spiritus sancti unam confiteri naturam, ut velit unam asserere personam, noli Christianum catholicum putare, sed haereticum Sabellianum agnosce. CAP. XII. Error Arianorum. Sabelliani et Ariani in quo recipiendi, in quo respuendi. --21. Si quem vero audieris ita tres personas, Patris, et Filii, et Spiritus sancti, dicere, ut velit tres naturas istarum trium", + "candidate_score": 0.702494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_88_90", + "bdc_text": "Postremo quando communionem idiomatum tollunt neque ullam figuram aut tropum admittunt , in his locutionibus , quando sanguine dei redempti dicimur , quando dominus gloriae crucifixus aut deus natus , passus , mortuus scribitur , necesse est , ut statuant naturam divinam in Christo mutabilem atque passibilem . Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_417", + "psc_text": "Quis autem potest a Patre et Filio Spiritum sanctum separare, cum vel appellare Patrem et Filium sine Spiritu sancto non quaemus? Nemo enim dicit Dominum Jesum, nisi in Spiritu sancto. Ergo si appellare Dominum Jesum sine Spiritu sancto utique non possumus, possumus sine Spiritu praedicare (Lib. I de Spiritu sancto, cap. 10) ? Ista trium inseparabilitas personarum a beato quoque Augustino indubitanter asseritur. In libro primo de Trinitate (Cap. 4), cum solum dixisset Filium de Virgine Maria natum, solumque Spiritum sanctum in specie columbae super Jesum baptizatum, et die Pentecostes linguis divisis velut ignem super discipulos advenisse; soliusque Patris fuisse vocem dicentis: Tu es Filius meus (Marc. I, 11; Luc. III, 22) , quando Filius baptizatus est a Joanne, et quando sonavit vox, dicens: Et clarificavi, et iterum clarificabo (Joan. XII, 28) , ostendens tamen inseparabiles esse, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, istam sententiam intulit, dicens: Quamvis Pater, et", + "candidate_score": 0.701562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_70_72", + "bdc_text": "Constitui autem plures deos ab antitrinitariis ita colligimus . Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_272", + "psc_text": "Spiritus sanctus, quia creator est omnium rerum, sicut Pater et Filius. Aequalis est Patri et Filio Spiritus sanctus, quia omnia replet immensus, sicut Pater et Filius-Aequalis est Patri et Filio Spiritus sanctus, quia omnium fidelium membra unum templum habet sicut Pater et Filius. Quis autem negare audeat unam esse divinitatem Patris, et Filii, et Spiritus sancti, tum corpora fidelium, quae membra sunt Christi, ipsa templum sint Spiritus sancti? CAP. IX. Conclusio de Trinitate. In tribus personis non est diversitas divinae naturae. Baptismus non valet nisi in nomine Trinitatis collatus. --19. Trinitas est itaque unus solus creator omnium rerum Deus, Trinitas est unus solus immensus naturaliter Deus. Ad hujus imaginem Trinitatis homo factus agnoscitur, in cujus nomine baptizatus denuo renovatur. Baptizari autem gentes in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) , Salvator noster edocuit, ut sicut Trinitatis opere initium conditionis accepimus, sic in nomine Trinitatis, divinae adoptionis", + "candidate_score": 0.699248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67_69", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus . Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_336", + "psc_text": "nominis veritate demonstrat, ut deos in se nunquam vocari permittat. Hinc est quod 220 sicut solus Pater, aut solus Filius, aut solus Spiritus sanctus veraciter Deus dicitur, ita simul Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, non tres dii, sed unus Deus veraciter nominatur. Hoc habet illa Trinitas unus Deus, ut tres quidem personae sint, sed tres dii non sint: quia illa Trinitas unus verus est Deus. Ideo Dei Filius, non solum secundum veram divinitatem, quam habet de natura Patris, sed etiam secundum carnem quam veram naturaliter habet de corpore genitricis, Deus verus et creditur, et praedicatur a nobis. Quoniam aeterna divinitas Filii cum plena humanitate sua, et eadem plena humanitas Filii cum aeterna divinitate sua, una est in Trinitate persona: et ipse totus in divinitate atque humanitate sua unigenitus Filius cum Patre et Spiritu sancto unus est Deus. Alter vero modus quia non est naturae, sed gratiae, ideo sine aliqua", + "candidate_score": 0.698434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_242", + "psc_text": "nos rationem de fide et spe quae in nobis est (I Pet. III, 15) . Volens ergo ad respondendum paratior inveniri, petis ut nostro instructus sermone agnoscas quemadmodum haereticis, fidem nostram impugnare volentibus, divinis valeas armatus eloquiis obviare. 3. Proinde illud admoneo ( al. commoneo) principaliter teneas: sanctam Trinitatem, id est, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, naturaliter verum ( forte unum) esse Deum, summum, verum et bonum, unius naturae, unius essentiae, unius omnipotentiae, unius bonitatis, unius aeternitatis, unius immensitatis; ac sic cum unum Deum audis Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, unam naturam summae illius Trinitatis intellige; et cum Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres", + "candidate_score": 0.698158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.698107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_399", + "psc_text": "convenit, ut in tribus personis plurale esse non possit: excepto enim hoc ipso, quo personae dicuntur, nullum nomen aliud in Patre, et Filio, et Spiritu sancto potest inveniri, quod non singulariter tantummodo nominetur. Vix autem hoc unum reperire potuit humani sermonis inopia, 234 ut saltem tres diceret esse personas; ne si vel hoc non diceretur, Trinitas esse nullatenus crederetur, et in illa omnimoda taciturnitate, fidei periculum nasceretur 8. Quocirca, secundum veritatem fidei Christianae dicimus, unum Deum esse naturaliter Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum. Necesse est autem ut sicut Trinitatem dicimus unum Deum, ita dicamus unum omnipotentem, unum aeternum, unum immensum, unum magnum, unum altissimum; et quidquid, in quantum Deus hominibus dedit, non solum in singulis personis, sed etiam simul in tribus ad seipsum singulariter nominatur. Ne vero ex hoc quod Pater unius est personae vocabulum, Filius quoque una tantum dicitur in Trinitate persona, similiter et cum Spiritus sanctus proprie", + "candidate_score": 0.698039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_29_31", + "bdc_text": "Extant singulari dei beneficio multa vetustissima patrum scripta , quorum alii peritia linguarum , alii scripturarum intelligentia , alii philosophiae cognitione , plurimi his omnibus et praeterea martyrio clari fuerunt et tamen hos omnes vestri antitrinitarii , nescio qui terrae filii uno edicto circumscribunt et quatuor tantum ex omni numero probantes caeteros omnes reiiciunt . Non agemus nunc de vetustioribus neque de illis , qui hanc quaestionem non ex professo tractarunt , illud miramur , cum eodem seculo cum Hilario multi doctissimi viri Graeci et Latini vixerint , quare hunc unum ex omnibus elegerint , quem probarent . Vixit enim Hilarius sub Constantino , Constantio , Iuliano , Ioviniano et denique Valentiniano et Valente imperatoribus , qua aetate ecclesia maxime doctis episcopis , quorum etiam scripta extant , quasi abundavit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_588", + "psc_text": "Hilarium abunde possit agnosci, tamen et in scriniis ecclesiasticis expressa capitula continentur. 19. Haec itaque, dilectissimi fratres, interrogantibus vobis breviter communi voluimus respondere rescripto. Caeterum unus ex nobis, in quantum Dominus servis suis recti gratiam dignatur donare sermonis, illis omnibus, quae memoratos fratres adversus gratiam et praedestinationem 276 intimastis vel sentire, vel dicere, tribus libris vestro nomine dedicatis sufficienti disputatione respondit; quique adversus duos libros Fausti Galli septem libros edidit: quos cum recensueritis, agnoscetis protinus quemadmodum memorati Fausti commenta veritati contraria, catholicae fidei penitus inimica, discussio prodidit, ratio manifesta convicit, auctoritas divina compressit, et praecedentium Patrum consona prorsus attestatio confutavit. 20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et", + "candidate_score": 0.697204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67_69", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s. ab hac unius dei natura excludimus aut separamus , verbo quidem deitatem illis damus , eandem tamen re vera tollimus . Sicut Epicurus , qui deo adimebat providentiam rerum humanarum , verbo deum affirmabat ac negabat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_258", + "psc_text": ". Verum itaque Deum colere, veroque Deo servire, non est utique veritatem Dei in mendacium commutare. Ille autem veritatem Dei commutat in mendacium, qui Deo non vero existimat serviendum; ille autem Deum non verum colit, et Deo non vero servit, qui creaturae servierit, creaturamque coluerit: quia ubi Deus non verus colitur, et Deo non vero servitur, ibi Dei veritas in mendacium commutatur. 12. Quoniam ergo, et Deum Patrem Deum verum, et Deum Filium Deum verum, coelestium eloquiorum attestatione cognoscimus; aut unum verum Deum naturaliter Patrem et Filium cum catholicis asserant, aut duos veros deos a se coli, contra veritatem sanctae fidei dicant; aut creaturae cultores seipsos profiteri non metuant, ut veritatem Dei se in mendacium commutasse ipsa rerum manifestatione cognoscant. Una quippe veritas unius veri Dei, imo una veritas, unus 202 verus Deus, non permittit servitutem atque culturam veri Dei creaturae conjungi. Vera quoque religio, excepto uno vero Deo, nulli", + "candidate_score": 0.696528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.696372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_75_77", + "bdc_text": "Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant . Primum enim inquiunt patrem solum esse illum unum deum , quem scriptura praedicat , et eum proprie et absolute deum dici et esse , nomen tamen dei attribui filio et spiritui sancto , sed cum quadam circumscriptione .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_417", + "psc_text": "Quis autem potest a Patre et Filio Spiritum sanctum separare, cum vel appellare Patrem et Filium sine Spiritu sancto non quaemus? Nemo enim dicit Dominum Jesum, nisi in Spiritu sancto. Ergo si appellare Dominum Jesum sine Spiritu sancto utique non possumus, possumus sine Spiritu praedicare (Lib. I de Spiritu sancto, cap. 10) ? Ista trium inseparabilitas personarum a beato quoque Augustino indubitanter asseritur. In libro primo de Trinitate (Cap. 4), cum solum dixisset Filium de Virgine Maria natum, solumque Spiritum sanctum in specie columbae super Jesum baptizatum, et die Pentecostes linguis divisis velut ignem super discipulos advenisse; soliusque Patris fuisse vocem dicentis: Tu es Filius meus (Marc. I, 11; Luc. III, 22) , quando Filius baptizatus est a Joanne, et quando sonavit vox, dicens: Et clarificavi, et iterum clarificabo (Joan. XII, 28) , ostendens tamen inseparabiles esse, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, istam sententiam intulit, dicens: Quamvis Pater, et", + "candidate_score": 0.695818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59_61", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen . Habet hic cels. tua , illustrissime princeps , brevem nostrae fidei confessionem , de qua nunc nullam disputationem instituimus , si tamen antitrinitarii eam vel scripturarum testimoniis vel patrum auctoritate impugnare voluerint , candide agant , nihil calumniose interpretentur , ut hactenus fecerunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_241", + "psc_text": "te vero, propter divinarum ignorantiam litterarum, quibus minus instructus es, non invenisse quid eis in defensionem verae fidei responderes. Hoc in te itaque primitus in nomine Domini laudo, quia si tibi non fuit tanta respondendi ( al. respondenti) facultas, permansit tamen in corde tuo veritatis firma ( al. firmissima) credulitas. Non enim omnes qui Christi participes sunt, etiam respondendo possunt defensare quod credunt; sed etiam illa pars est profecto victoriae, ut quandiu quis sermone non potest defendere veritatem, fideli tamen corde devitet errorem. Expedit autem ut saluberrima Petri apostoli verba sectemur, praecipientis ut simus parati semper ad respondendum omni poscenti nos rationem de fide et spe quae in nobis est (I Pet. III, 15) . Volens ergo ad respondendum paratior inveniri, petis ut nostro instructus sermone agnoscas quemadmodum haereticis, fidem nostram impugnare volentibus, divinis valeas armatus eloquiis obviare. 3. Proinde illud admoneo ( al. commoneo) principaliter teneas: sanctam Trinitatem, id", + "candidate_score": 0.693899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_272", + "psc_text": "Spiritus sanctus, quia creator est omnium rerum, sicut Pater et Filius. Aequalis est Patri et Filio Spiritus sanctus, quia omnia replet immensus, sicut Pater et Filius-Aequalis est Patri et Filio Spiritus sanctus, quia omnium fidelium membra unum templum habet sicut Pater et Filius. Quis autem negare audeat unam esse divinitatem Patris, et Filii, et Spiritus sancti, tum corpora fidelium, quae membra sunt Christi, ipsa templum sint Spiritus sancti? CAP. IX. Conclusio de Trinitate. In tribus personis non est diversitas divinae naturae. Baptismus non valet nisi in nomine Trinitatis collatus. --19. Trinitas est itaque unus solus creator omnium rerum Deus, Trinitas est unus solus immensus naturaliter Deus. Ad hujus imaginem Trinitatis homo factus agnoscitur, in cujus nomine baptizatus denuo renovatur. Baptizari autem gentes in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) , Salvator noster edocuit, ut sicut Trinitatis opere initium conditionis accepimus, sic in nomine Trinitatis, divinae adoptionis", + "candidate_score": 0.693464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_59_61", + "bdc_text": "Postremo firmiter credimus et toto corde confitemur unam esse fidem , unam ecclesiam et unum baptisma et indubitato verum esse , quicquid in sacrosanctis Veteris et Novi Testamenti script[uris ] necnon et in symbolis Niceno et Athanasii continetur , ac dominum oramus , ut in hac nos fide et confessione spiritu gratiae suae ac veritatis fideles sibi in finem usque custodiat . Amen . Habet hic cels. tua , illustrissime princeps , brevem nostrae fidei confessionem , de qua nunc nullam disputationem instituimus , si tamen antitrinitarii eam vel scripturarum testimoniis vel patrum auctoritate impugnare voluerint , candide agant , nihil calumniose interpretentur , ut hactenus fecerunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_242", + "psc_text": "nos rationem de fide et spe quae in nobis est (I Pet. III, 15) . Volens ergo ad respondendum paratior inveniri, petis ut nostro instructus sermone agnoscas quemadmodum haereticis, fidem nostram impugnare volentibus, divinis valeas armatus eloquiis obviare. 3. Proinde illud admoneo ( al. commoneo) principaliter teneas: sanctam Trinitatem, id est, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, naturaliter verum ( forte unum) esse Deum, summum, verum et bonum, unius naturae, unius essentiae, unius omnipotentiae, unius bonitatis, unius aeternitatis, unius immensitatis; ac sic cum unum Deum audis Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, unam naturam summae illius Trinitatis intellige; et cum Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres", + "candidate_score": 0.691937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_67", + "bdc_text": "Nam cum re vera unus tantum sit deus nec dii plures esse possint , si filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_336", + "psc_text": "nominis veritate demonstrat, ut deos in se nunquam vocari permittat. Hinc est quod 220 sicut solus Pater, aut solus Filius, aut solus Spiritus sanctus veraciter Deus dicitur, ita simul Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, non tres dii, sed unus Deus veraciter nominatur. Hoc habet illa Trinitas unus Deus, ut tres quidem personae sint, sed tres dii non sint: quia illa Trinitas unus verus est Deus. Ideo Dei Filius, non solum secundum veram divinitatem, quam habet de natura Patris, sed etiam secundum carnem quam veram naturaliter habet de corpore genitricis, Deus verus et creditur, et praedicatur a nobis. Quoniam aeterna divinitas Filii cum plena humanitate sua, et eadem plena humanitas Filii cum aeterna divinitate sua, una est in Trinitate persona: et ipse totus in divinitate atque humanitate sua unigenitus Filius cum Patre et Spiritu sancto unus est Deus. Alter vero modus quia non est naturae, sed gratiae, ideo sine aliqua", + "candidate_score": 0.691566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_97_99", + "bdc_text": "Quodsi cels . tua cupit responsionem ad Gregorii Pauli et Cazonovii libellos , non dubitamus multos et pios et doctos viros esse in Polonia , qui si videant tuas aures non minus sibi quam antitrinitariis patere , libenter hoc facturi sint . Et quia Calvinus , fidelissimus ecclesiae minister , in illis nominatim impugnatur iam in domino quiescens , non dubitamus eius ecclesiae ministros , in qua ille docuit , causam hanc optimi patris defensuros . Nobis satis fuit fidem nostram , in qua hactenus summa plerophoria acquievimus , cels. tuae exponere ac deum rogamus , ut vestras ecclesias a contentiosis hominibus liberet et veram pacem et concordiam in plenitudine unius verae fidei illis largiatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_241", + "psc_text": "te vero, propter divinarum ignorantiam litterarum, quibus minus instructus es, non invenisse quid eis in defensionem verae fidei responderes. Hoc in te itaque primitus in nomine Domini laudo, quia si tibi non fuit tanta respondendi ( al. respondenti) facultas, permansit tamen in corde tuo veritatis firma ( al. firmissima) credulitas. Non enim omnes qui Christi participes sunt, etiam respondendo possunt defensare quod credunt; sed etiam illa pars est profecto victoriae, ut quandiu quis sermone non potest defendere veritatem, fideli tamen corde devitet errorem. Expedit autem ut saluberrima Petri apostoli verba sectemur, praecipientis ut simus parati semper ad respondendum omni poscenti nos rationem de fide et spe quae in nobis est (I Pet. III, 15) . Volens ergo ad respondendum paratior inveniri, petis ut nostro instructus sermone agnoscas quemadmodum haereticis, fidem nostram impugnare volentibus, divinis valeas armatus eloquiis obviare. 3. Proinde illud admoneo ( al. commoneo) principaliter teneas: sanctam Trinitatem, id", + "candidate_score": 0.691554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_72_74", + "bdc_text": "Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_277", + "psc_text": "personarum tres naturas persuadere contendunt. Perverse itaque Ariani naturam Trinitatis dividunt, et personas Sabelliani confundunt; cum ita sit una natura Patris, et Filii, et Spiritus sancti, ut non sit una persona; quia alia est persona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti. CAP. XIII. Error Macedonianorum. --22. Si quem vero videris, Patris quidem et Filii unam confiteri naturam, sed Spiritus sancti alteram praedicare substantiam, ut aequalem quidem dicat Patri Filium, et solum minorem asserat Spiritum sanctum, iste non tenet catholicae fidei veritatem, sed a Macedonio natum perfidiae sectatur errorem. Proinde quia non est catholicus Christianus, sed Macedonianus haereticus est, ab omnibus est fidelibus respuendus. CAP. XIV. De veritate humanae naturae in Christo. --23. Nunc pauca de mysterio Dominicae Incarnationis adverte. Christus enim Dei Filius, qui seipsum Veritatem profitetur, sicut verus est Deus, sic verus est homo: in quo sicut est plenitudo divinae naturae, ita est et plenitudo humanae substantiae. Inest enim", + "candidate_score": 0.691496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_49", + "bdc_text": "Credimus ergo firmiter et toto corde confitemur unum esse deum essentia , divinitate , natura , maiestate , potentia et gloria , trinum vero in personis , quas Graeci vocant hypostases .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_435", + "psc_text": "sic ait: Sicut Deus Pater, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus: et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus; et omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens Spiritus sanctus: nec tamen tres Dii, aut tres boni, aut tres omnipotentes, sed unus Deus, bonus, et omnipotens, ipsa Trinitas; et quidquid aliud non ad invicem relative, sed ad se singuli dicuntur: hoc enim secundum essentiam dicuntur, quia hoc est ibi esse quod magnum esse, quod bonum, quod sapientem esse, et quidquid aliud ad se unaquaeque ibi persona, vel ipsa Trinitas dicitur. 17. Claret nempe ex his beati Augustini verbis, hoc esse catholicae veritatis, ut cum in Deo divinitatem, magnitudinem, bonitatem, virtutem, et quaelibet alia in his quae ad se proprie dicitur nominamus; non in istis diversis nominibus quaedam diversa (sicut in homine qui subjacet qualitati), sed unum illud quod est essentia vel natura certissime noverimus. Inde est enim quod ipse beatus Augustinus dicit in libro", + "candidate_score": 0.691456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71_73", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_277", + "psc_text": "personarum tres naturas persuadere contendunt. Perverse itaque Ariani naturam Trinitatis dividunt, et personas Sabelliani confundunt; cum ita sit una natura Patris, et Filii, et Spiritus sancti, ut non sit una persona; quia alia est persona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti. CAP. XIII. Error Macedonianorum. --22. Si quem vero videris, Patris quidem et Filii unam confiteri naturam, sed Spiritus sancti alteram praedicare substantiam, ut aequalem quidem dicat Patri Filium, et solum minorem asserat Spiritum sanctum, iste non tenet catholicae fidei veritatem, sed a Macedonio natum perfidiae sectatur errorem. Proinde quia non est catholicus Christianus, sed Macedonianus haereticus est, ab omnibus est fidelibus respuendus. CAP. XIV. De veritate humanae naturae in Christo. --23. Nunc pauca de mysterio Dominicae Incarnationis adverte. Christus enim Dei Filius, qui seipsum Veritatem profitetur, sicut verus est Deus, sic verus est homo: in quo sicut est plenitudo divinae naturae, ita est et plenitudo humanae substantiae. Inest enim", + "candidate_score": 0.691074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73_75", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_389", + "psc_text": "totum Filius, totum Spiritus sanctus; quia et Pater, et Filius, et Spiritus sanctus 232 naturaliter unus est Deus. Non sic est autem una natura Patris, et Filii, et Spiritus sancti, id est trium illarum personarum, sicut est humana natura, trium quorumlibet hominum; quorum sic est una natura, ut eorum tamen et animae separentur et corpora: cumque sit in tribus hominibus unitas naturalis, nullius tamen est cum duobus caro, animave communis. Hinc est quod separari ab invicem creaturae quaelibet consubstantiales possunt: quia singulae earum totae ubique esse non possunt: nam et cum in illis fit per gratiam fidei, ut multitudinis credentium sit cor et anima una (Act. IV, 32) ; possunt tamen in personis separari locorum situ, licet cordis non separentur affectu; possunt et aliquae infideles ex fidelibus fieri, et ab illius unius animae societate disjungi. Natura vero Trinitatis, quae sola est ubique tota, sicut ubique suum habet et unum et", + "candidate_score": 0.690095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_41_43", + "bdc_text": "Quid igitur hic faciemus ? Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ? An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_588", + "psc_text": "Hilarium abunde possit agnosci, tamen et in scriniis ecclesiasticis expressa capitula continentur. 19. Haec itaque, dilectissimi fratres, interrogantibus vobis breviter communi voluimus respondere rescripto. Caeterum unus ex nobis, in quantum Dominus servis suis recti gratiam dignatur donare sermonis, illis omnibus, quae memoratos fratres adversus gratiam et praedestinationem 276 intimastis vel sentire, vel dicere, tribus libris vestro nomine dedicatis sufficienti disputatione respondit; quique adversus duos libros Fausti Galli septem libros edidit: quos cum recensueritis, agnoscetis protinus quemadmodum memorati Fausti commenta veritati contraria, catholicae fidei penitus inimica, discussio prodidit, ratio manifesta convicit, auctoritas divina compressit, et praecedentium Patrum consona prorsus attestatio confutavit. 20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et", + "candidate_score": 0.690016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_78_80", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s. improprie et homonymos dici deum ? Ad haec Cazanoviusa. R. :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_261", + "psc_text": "deos credi vel dici omnino prohibet una veritas, quae sola vera est divinitas. 13. Proinde Deus Filius secundum divinam naturam non est minor Patre, sed aequalis est Patri, quia Filius ita verus Deus dicitur, ut Pater Deus verior non dicatur; in Deo enim vero nihil minus existimari sinit ipsa veritatis agnitio. Permanet itaque in Patre et Filio naturaliter una verae divinitatis aequalitas, et una incommutabilis ac sempiterna majestas. Sic autem Filium Patri aequalem veraciter dicimus, ut etiam minorem veraciter non negemus. Scimus enim Deum Filium natum de natura Dei Patris, natum etiam de natura Virginis matris, ac per hoc verum Deum de veritate paternae naturae, verum hominem de veritate maternae substantiae: quem divinitatis aeternitas ostendit sine initio natum, et temporalis susceptio carnis docet sine dubio minoratum. Aequalis est Filius Patri, et minor est Filius Patre: aequalis vera divinitate, minor vera humanitate. Aequalis, quia In principio erat Verbum, et Verbum erat", + "candidate_score": 0.689283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73_75", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_275", + "psc_text": "brevitate potius excitanda, ut dum breve opus delectabiliter legis, ad prolixam lectionem ardentius inflammeris. Pauca quae dicturus sum, intente lege, prudenter intellige, et indubitanter tene: ex quibus valeas in assertione fidei a falsis vera discernere, et Christianam fidem, ipsius illuminatoris nostri juvamine retinere . CAP. XI. In Trinitate unus Deus, una natura. Error Sabellianorum. --20. Unus Deus est sancta Trinitas, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Una est enim Patris, et Filii, et Spiritus sancti, natura, sed non una persona. Proinde ut retenta veritate possis refellere, vel certe respuere falsitatem, si quem videris ita Patris, et Filii, et Spiritus sancti unam confiteri naturam, ut velit unam asserere personam, noli Christianum catholicum putare, sed haereticum Sabellianum agnosce. CAP. XII. Error Arianorum. Sabelliani et Ariani in quo recipiendi, in quo respuendi. --21. Si quem vero audieris ita tres personas, Patris, et Filii, et Spiritus sancti, dicere, ut velit tres naturas istarum trium", + "candidate_score": 0.688822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73_75", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_276", + "psc_text": "unam confiteri naturam, ut velit unam asserere personam, noli Christianum catholicum putare, sed haereticum Sabellianum agnosce. CAP. XII. Error Arianorum. Sabelliani et Ariani in quo recipiendi, in quo respuendi. --21. Si quem vero audieris ita tres personas, Patris, et Filii, et Spiritus sancti, dicere, ut velit tres naturas istarum trium personarum asserere, Arianum haereticum sine dubitatione intellige. Verum est enim quod Sabelliani unam naturam Patris, et Filii, et Spiritus sancti, credunt; sed falsum est quod tres personas esse non credunt. Verum est etiam quod Ariani tres personas Patris, et Filii, et Spiritus sancti, dicunt; sed falsum est quod istarum trium personarum tres naturas persuadere contendunt. Perverse itaque Ariani naturam Trinitatis dividunt, et personas Sabelliani confundunt; cum ita sit una natura Patris, et Filii, et Spiritus sancti, ut non sit una persona; quia alia est persona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti. CAP. XIII. Error Macedonianorum. --22. Si quem vero videris,", + "candidate_score": 0.688553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74_76", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.688547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_90", + "bdc_text": "Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_389", + "psc_text": "totum Filius, totum Spiritus sanctus; quia et Pater, et Filius, et Spiritus sanctus 232 naturaliter unus est Deus. Non sic est autem una natura Patris, et Filii, et Spiritus sancti, id est trium illarum personarum, sicut est humana natura, trium quorumlibet hominum; quorum sic est una natura, ut eorum tamen et animae separentur et corpora: cumque sit in tribus hominibus unitas naturalis, nullius tamen est cum duobus caro, animave communis. Hinc est quod separari ab invicem creaturae quaelibet consubstantiales possunt: quia singulae earum totae ubique esse non possunt: nam et cum in illis fit per gratiam fidei, ut multitudinis credentium sit cor et anima una (Act. IV, 32) ; possunt tamen in personis separari locorum situ, licet cordis non separentur affectu; possunt et aliquae infideles ex fidelibus fieri, et ab illius unius animae societate disjungi. Natura vero Trinitatis, quae sola est ubique tota, sicut ubique suum habet et unum et", + "candidate_score": 0.687238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_389", + "psc_text": "totum Filius, totum Spiritus sanctus; quia et Pater, et Filius, et Spiritus sanctus 232 naturaliter unus est Deus. Non sic est autem una natura Patris, et Filii, et Spiritus sancti, id est trium illarum personarum, sicut est humana natura, trium quorumlibet hominum; quorum sic est una natura, ut eorum tamen et animae separentur et corpora: cumque sit in tribus hominibus unitas naturalis, nullius tamen est cum duobus caro, animave communis. Hinc est quod separari ab invicem creaturae quaelibet consubstantiales possunt: quia singulae earum totae ubique esse non possunt: nam et cum in illis fit per gratiam fidei, ut multitudinis credentium sit cor et anima una (Act. IV, 32) ; possunt tamen in personis separari locorum situ, licet cordis non separentur affectu; possunt et aliquae infideles ex fidelibus fieri, et ab illius unius animae societate disjungi. Natura vero Trinitatis, quae sola est ubique tota, sicut ubique suum habet et unum et", + "candidate_score": 0.686975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_71_73", + "bdc_text": "Patres docent ex scripturis patrem , filium et spiritum s. non esse tres deos , propterea quod non sint diversae substantiae , quod natura distincti non sint , quod sint similis et indifferentis naturae . Docent autem hoc cum alii tum Athanasius et Basilius contra Sabellianos . Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_276", + "psc_text": "unam confiteri naturam, ut velit unam asserere personam, noli Christianum catholicum putare, sed haereticum Sabellianum agnosce. CAP. XII. Error Arianorum. Sabelliani et Ariani in quo recipiendi, in quo respuendi. --21. Si quem vero audieris ita tres personas, Patris, et Filii, et Spiritus sancti, dicere, ut velit tres naturas istarum trium personarum asserere, Arianum haereticum sine dubitatione intellige. Verum est enim quod Sabelliani unam naturam Patris, et Filii, et Spiritus sancti, credunt; sed falsum est quod tres personas esse non credunt. Verum est etiam quod Ariani tres personas Patris, et Filii, et Spiritus sancti, dicunt; sed falsum est quod istarum trium personarum tres naturas persuadere contendunt. Perverse itaque Ariani naturam Trinitatis dividunt, et personas Sabelliani confundunt; cum ita sit una natura Patris, et Filii, et Spiritus sancti, ut non sit una persona; quia alia est persona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti. CAP. XIII. Error Macedonianorum. --22. Si quem vero videris,", + "candidate_score": 0.685868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74_76", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus . Nam quamvis initio prioris epistolae fateantur filium et spiritum s. esse eiusdem cum patre naturae et divinitatis , tamen postea multa adduntur , quae hac sententia pugnant .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_389", + "psc_text": "totum Filius, totum Spiritus sanctus; quia et Pater, et Filius, et Spiritus sanctus 232 naturaliter unus est Deus. Non sic est autem una natura Patris, et Filii, et Spiritus sancti, id est trium illarum personarum, sicut est humana natura, trium quorumlibet hominum; quorum sic est una natura, ut eorum tamen et animae separentur et corpora: cumque sit in tribus hominibus unitas naturalis, nullius tamen est cum duobus caro, animave communis. Hinc est quod separari ab invicem creaturae quaelibet consubstantiales possunt: quia singulae earum totae ubique esse non possunt: nam et cum in illis fit per gratiam fidei, ut multitudinis credentium sit cor et anima una (Act. IV, 32) ; possunt tamen in personis separari locorum situ, licet cordis non separentur affectu; possunt et aliquae infideles ex fidelibus fieri, et ab illius unius animae societate disjungi. Natura vero Trinitatis, quae sola est ubique tota, sicut ubique suum habet et unum et", + "candidate_score": 0.685691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_51", + "bdc_text": "Atque ita agnoscimus et confitemur patrem , filium et spiritum s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_268", + "psc_text": "patribus est secundum carnem; et vere Deo Patri aequalis est idem Christus, quia naturaliter est super omnia Deus benedictus in saecula. De ipso enim uno Christo Dei Filio beatus Apostolus ait: Quorum patres, et ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula. Proinde vera fides, quae in uno eodemque Christo utriusque credit et confitetur substantiae veritatem, unum eumdemque Christum Dei Filium, et secundum veritatem carnis factum praedicat minorem, et secundum veritatem divinitatis Deo Patri credit et confitetur aequalem. Sicque veraciter unum Deum cum Patre Filium vera fides adorat, quae sic uni Deo novit a creaturis omnibus serviendum, ut noverit creaturae non deberi divinae servitutis obsequium. 204 CAP. VIII. Spiritus sanctus non creatura, sed creator est. Spiritus sanctus est verus Deus. Templum Spiritus sancti sumus sicut Patris et Filii. Spiritus sanctus aequalis est Deo Patri et Filio. --17. Inde est, quod etiam Spiritum sanctum creatorem vera", + "candidate_score": 0.685112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_42_44", + "bdc_text": "Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ? An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ? Neutrum faciemus , princeps illustrissime , sed ut inter ipsos summa fuit semper concordia , ita etiam scripta eorum neutiquam pugnare inter se patiamur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_588", + "psc_text": "Hilarium abunde possit agnosci, tamen et in scriniis ecclesiasticis expressa capitula continentur. 19. Haec itaque, dilectissimi fratres, interrogantibus vobis breviter communi voluimus respondere rescripto. Caeterum unus ex nobis, in quantum Dominus servis suis recti gratiam dignatur donare sermonis, illis omnibus, quae memoratos fratres adversus gratiam et praedestinationem 276 intimastis vel sentire, vel dicere, tribus libris vestro nomine dedicatis sufficienti disputatione respondit; quique adversus duos libros Fausti Galli septem libros edidit: quos cum recensueritis, agnoscetis protinus quemadmodum memorati Fausti commenta veritati contraria, catholicae fidei penitus inimica, discussio prodidit, ratio manifesta convicit, auctoritas divina compressit, et praecedentium Patrum consona prorsus attestatio confutavit. 20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et", + "candidate_score": 0.684188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_89_91", + "bdc_text": "Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent . Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_461", + "psc_text": "Filii Dei perti nere personam. Neque enim sicut est in ea totius Trinitatis una operatio, sic in ea Trinitatis invenitur communis acceptio. Etenim proprietas personalis (quia non ipse Pater est qui Filius, nec Spiritus sanctus est ipse qui Pater aut Filius) ostendit aliquid a Patre et Filio et Spiritu sancto factum, quod tamen a solo Filio inveniatur acceptum. 23. Cujus exemplum rei in creaturis non potest inveniri; quia excepta Trinitate, quae unus est naturaliter verus Deus, nulla natura est quae in se tres inseparabiles possit habere personas. Quia vero in unoquoque homine invenimus carnem non hoc esse quod animam, nec utramque unius esse naturae, quamvis ex utraque perficiatur et constet humana natura; quae tamen in unoquoque homine unam inveniuntur habere personam: proinde in istis duabus naturis quas unam personam habere cognoscimus, simile aliquid inquiramus; ut cum hic invenerimus aliquid fieri animae carnisque communi opere, quod tamen aut ad solius animae,", + "candidate_score": 0.683466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_78", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est quam patrem dicere natura deum , filium cum spiritu s.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_410", + "psc_text": ": quod dici de spiritu hominis nullatenus potest, qui sic esse in homine dicitur, ut esse ex homine non dicatur. Spiritus autem sanctus in Deo est unitate naturae, ex Deo est etiam proprietate personae. Per illam ergo unitatem naturae, per quam ea quae Dei sunt nemo cognovit, nisi Spiritus Dei, etiam illud intelligitur quod Filius dicit: Nemo novit Filium nisi Pater, neque Patrem quis novit nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare (Matth. XI, 27) . Per eamdem naturae inseparabilis unitatem, et se in Patre, et in se Patrem Filius esse testatur. Nam cum discipulis dixisset: Si me cognovissetis, et Patrem meum utique cognovissetis (Joan. XIV, 7) : Philippus vero cum Patrem sibi postularet ostendi, sic Dominus ipse respondit: Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui me vidit, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis quia ego in Patre, et Pater in me", + "candidate_score": 0.683231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73_75", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.682739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_73_75", + "bdc_text": "Et Hilarius singulis paene paginis inculcat patrem et filium indifferentis esse naturae et ideo non esse duos deos . Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt . Antitrinitarios autem hoc facere paucis ostendemus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_277", + "psc_text": "personarum tres naturas persuadere contendunt. Perverse itaque Ariani naturam Trinitatis dividunt, et personas Sabelliani confundunt; cum ita sit una natura Patris, et Filii, et Spiritus sancti, ut non sit una persona; quia alia est persona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti. CAP. XIII. Error Macedonianorum. --22. Si quem vero videris, Patris quidem et Filii unam confiteri naturam, sed Spiritus sancti alteram praedicare substantiam, ut aequalem quidem dicat Patri Filium, et solum minorem asserat Spiritum sanctum, iste non tenet catholicae fidei veritatem, sed a Macedonio natum perfidiae sectatur errorem. Proinde quia non est catholicus Christianus, sed Macedonianus haereticus est, ab omnibus est fidelibus respuendus. CAP. XIV. De veritate humanae naturae in Christo. --23. Nunc pauca de mysterio Dominicae Incarnationis adverte. Christus enim Dei Filius, qui seipsum Veritatem profitetur, sicut verus est Deus, sic verus est homo: in quo sicut est plenitudo divinae naturae, ita est et plenitudo humanae substantiae. Inest enim", + "candidate_score": 0.681821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_97_99", + "bdc_text": "Quodsi cels . tua cupit responsionem ad Gregorii Pauli et Cazonovii libellos , non dubitamus multos et pios et doctos viros esse in Polonia , qui si videant tuas aures non minus sibi quam antitrinitariis patere , libenter hoc facturi sint . Et quia Calvinus , fidelissimus ecclesiae minister , in illis nominatim impugnatur iam in domino quiescens , non dubitamus eius ecclesiae ministros , in qua ille docuit , causam hanc optimi patris defensuros . Nobis satis fuit fidem nostram , in qua hactenus summa plerophoria acquievimus , cels. tuae exponere ac deum rogamus , ut vestras ecclesias a contentiosis hominibus liberet et veram pacem et concordiam in plenitudine unius verae fidei illis largiatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_588", + "psc_text": "Hilarium abunde possit agnosci, tamen et in scriniis ecclesiasticis expressa capitula continentur. 19. Haec itaque, dilectissimi fratres, interrogantibus vobis breviter communi voluimus respondere rescripto. Caeterum unus ex nobis, in quantum Dominus servis suis recti gratiam dignatur donare sermonis, illis omnibus, quae memoratos fratres adversus gratiam et praedestinationem 276 intimastis vel sentire, vel dicere, tribus libris vestro nomine dedicatis sufficienti disputatione respondit; quique adversus duos libros Fausti Galli septem libros edidit: quos cum recensueritis, agnoscetis protinus quemadmodum memorati Fausti commenta veritati contraria, catholicae fidei penitus inimica, discussio prodidit, ratio manifesta convicit, auctoritas divina compressit, et praecedentium Patrum consona prorsus attestatio confutavit. 20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et", + "candidate_score": 0.680817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_89_91", + "bdc_text": "Nam si interpretari volunt passum carne , iam tropum admittunt , quem ante exclusere . Ex his omnibus colligimus antitrinitarios in patre et filio atque spiritu s. differentem statuere naturam ideoque re ipsa tres facere deos , quamvis id verbis negent . Scimus eos argutos esse et hoc crimen variis rationibus in nos conari retorquere , quod dicentes patrem deum , filium deum et spiritum s .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_389", + "psc_text": "totum Filius, totum Spiritus sanctus; quia et Pater, et Filius, et Spiritus sanctus 232 naturaliter unus est Deus. Non sic est autem una natura Patris, et Filii, et Spiritus sancti, id est trium illarum personarum, sicut est humana natura, trium quorumlibet hominum; quorum sic est una natura, ut eorum tamen et animae separentur et corpora: cumque sit in tribus hominibus unitas naturalis, nullius tamen est cum duobus caro, animave communis. Hinc est quod separari ab invicem creaturae quaelibet consubstantiales possunt: quia singulae earum totae ubique esse non possunt: nam et cum in illis fit per gratiam fidei, ut multitudinis credentium sit cor et anima una (Act. IV, 32) ; possunt tamen in personis separari locorum situ, licet cordis non separentur affectu; possunt et aliquae infideles ex fidelibus fieri, et ab illius unius animae societate disjungi. Natura vero Trinitatis, quae sola est ubique tota, sicut ubique suum habet et unum et", + "candidate_score": 0.679106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_276", + "psc_text": "unam confiteri naturam, ut velit unam asserere personam, noli Christianum catholicum putare, sed haereticum Sabellianum agnosce. CAP. XII. Error Arianorum. Sabelliani et Ariani in quo recipiendi, in quo respuendi. --21. Si quem vero audieris ita tres personas, Patris, et Filii, et Spiritus sancti, dicere, ut velit tres naturas istarum trium personarum asserere, Arianum haereticum sine dubitatione intellige. Verum est enim quod Sabelliani unam naturam Patris, et Filii, et Spiritus sancti, credunt; sed falsum est quod tres personas esse non credunt. Verum est etiam quod Ariani tres personas Patris, et Filii, et Spiritus sancti, dicunt; sed falsum est quod istarum trium personarum tres naturas persuadere contendunt. Perverse itaque Ariani naturam Trinitatis dividunt, et personas Sabelliani confundunt; cum ita sit una natura Patris, et Filii, et Spiritus sancti, ut non sit una persona; quia alia est persona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti. CAP. XIII. Error Macedonianorum. --22. Si quem vero videris,", + "candidate_score": 0.677946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_54", + "bdc_text": "Et cum Cypriano confitemur incorpoream illam ac incomprehensibilem unigeniti dei generationem nec in pluralem deorum numerum defluere nec in divisionem cadere propterea , quod genitus filius nequaquam a generante separatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_456", + "psc_text": "de seipso genuerit Pater. Quia sic est personarum illa proprietas inseparabilis, ut tamen nec generatio, nec nativitas duarum personarum possit esse communis. Quamvis nisi duae personae Patris et Filii naturaliter essent, nec una gignere, nec gigni altera potuisset. Quod si hoc in Deo Patre et Deo Filio haeretici recusare contendunt, humanae generationis perspicuo aut instruantur aut confundantur exemplo. Nempe homo pater hominem filium tempore praecedit, quia ipse quoque esse temporaliter coepit; de quo filius non utique temporabiliter nasceretur, nisi patris natura temporis initio subderetur. Unde liquido apparet ideo Deum Filium de Deo Patre sine initio natum, quia ille Pater de se Filium genuit, qui sic esse non coepit, sicut esse non desinit ( al. desinet); et tamen cum homo pater nativitatem filii praecessisse naturaliter agnoscatur, in eadem generatione filii nec filius a patre, nec pater a filio separatur, quia patre gignente filius gignitur. Et cum generatio illa causa sit nativitatis,", + "candidate_score": 0.677509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_74", + "bdc_text": "Quare qui naturam patris et filii ac spiritus s. distinguunt et negant patrem et filium ac spiritum s. indifferentis esse naturae , tres deos faciunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.677409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93_95", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat . Te autem , optime et illustrissime princeps , rogamus et in nomine Iesu Christi dei et servatoris nostri obtestamur , ut in hac causa , in qua authoritate et potentia plurimum vales , non patiaris homines fraudulentos tua bonitate abuti . Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_383", + "psc_text": "naturae unitas non potest separabiles habere personas. 4. Proinde considerare debemus illam Trinitatis unam eamdemque naturam ita totum implere, ut non sit aliquid ubi non sit. Inde est enim quod et ubique tota est, et loco nullatenus continetur; tota scilicet in spiritibus et corporibus singulis, et tota simul in omnibus creaturis. Nunc enim non de gratia loquimur, qua se Deus gratuito munere misericordiae suae salvandis hominibus praebet; sed de natura, qua Deus omnia quae fecit, et implet, et continet; secundum quam dicit: Coelum et terram ego impleo (Jer. XXIII, 24) ; et secundum quam ipsi Deo beatus David 231 dicit: Quo ibo a Spiritu tuo, et a facie tua quo fugiam? Si ascendero in coelum, tu illic es; et si descendero ad infernum, ades (Psal. CXXXVIII, 7) . Et de Christo qui est sapientia Dei, dicitur: Attingit a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter (Sap. VIII, 1)", + "candidate_score": 0.676407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_27_29", + "bdc_text": "Quin etiam vestros antitrinitarios non prorsus patrum auctoritatem spernere hinc colligimus , quod Ignatium et Ireneum cum Iustino et Hilario recipiunt , quos nos quoque ita non improbamus , ( quamvis contra Ignatium optimo iure exceptione uti possemus ) , ut , si Iustini librum de trinitate probent , controversiam omnem sublatam arbitremur . Verum tamen hoc loco , optime ac illustrissime princeps , tuum iudicium imploramus . Extant singulari dei beneficio multa vetustissima patrum scripta , quorum alii peritia linguarum , alii scripturarum intelligentia , alii philosophiae cognitione , plurimi his omnibus et praeterea martyrio clari fuerunt et tamen hos omnes vestri antitrinitarii , nescio qui terrae filii uno edicto circumscribunt et quatuor tantum ex omni numero probantes caeteros omnes reiiciunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_588", + "psc_text": "Hilarium abunde possit agnosci, tamen et in scriniis ecclesiasticis expressa capitula continentur. 19. Haec itaque, dilectissimi fratres, interrogantibus vobis breviter communi voluimus respondere rescripto. Caeterum unus ex nobis, in quantum Dominus servis suis recti gratiam dignatur donare sermonis, illis omnibus, quae memoratos fratres adversus gratiam et praedestinationem 276 intimastis vel sentire, vel dicere, tribus libris vestro nomine dedicatis sufficienti disputatione respondit; quique adversus duos libros Fausti Galli septem libros edidit: quos cum recensueritis, agnoscetis protinus quemadmodum memorati Fausti commenta veritati contraria, catholicae fidei penitus inimica, discussio prodidit, ratio manifesta convicit, auctoritas divina compressit, et praecedentium Patrum consona prorsus attestatio confutavit. 20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et", + "candidate_score": 0.676042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_383", + "psc_text": "naturae unitas non potest separabiles habere personas. 4. Proinde considerare debemus illam Trinitatis unam eamdemque naturam ita totum implere, ut non sit aliquid ubi non sit. Inde est enim quod et ubique tota est, et loco nullatenus continetur; tota scilicet in spiritibus et corporibus singulis, et tota simul in omnibus creaturis. Nunc enim non de gratia loquimur, qua se Deus gratuito munere misericordiae suae salvandis hominibus praebet; sed de natura, qua Deus omnia quae fecit, et implet, et continet; secundum quam dicit: Coelum et terram ego impleo (Jer. XXIII, 24) ; et secundum quam ipsi Deo beatus David 231 dicit: Quo ibo a Spiritu tuo, et a facie tua quo fugiam? Si ascendero in coelum, tu illic es; et si descendero ad infernum, ades (Psal. CXXXVIII, 7) . Et de Christo qui est sapientia Dei, dicitur: Attingit a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter (Sap. VIII, 1)", + "candidate_score": 0.673513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_83", + "bdc_text": "p. B7 alium docet esse deum patrem et alium esse deum filium , quamvis id ipsum deinde neget .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_249", + "psc_text": "Deus minor, Deus unus esse non possunt ( al. non possent), necesse est ut, aut Patrem solum Dominum Deum suum dicant, et Filium Dominum Deum suum omnimodis negent; aut solum Filium Dominum Deum asserant, et a Dei Patris cultura recedant. Sed Deum Patrem Dominum Deum suum negare non possunt, quem usque adeo Dominum Deum omnium esse confirmant, ut etiam ei divinitatem Filii, tanquam minoris, jure servitutis subjugare contendant: 200 Filium vero, si Dominum Deum suum negare voluerint, ipsius paternae vocis testimonio protinus arguuntur; per os enim prophetae, ex persona Dei Patris dicitur: Et domui Juda miserebor (al. misereor) , et salvabo eos in Domino Deo suo (Ose. I, 7) . Ipsum Dominum esse Deum nostrum Evangelicae quoque veritatis commendat auctoritas, ubi beati Thomae apostoli confessio pravitati haereticae prorsus contradicit, exclamantis atque dicentis: Dominus meus, et Deus meus (Joan. XX, 28). 7. Ergo quando et Patrem Dominum sine dubio confitentur, et", + "candidate_score": 0.672807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_46_48", + "bdc_text": "Hoc si illi fecerint , forte Hilarium honorarium arbitrum in hac causa non omnino defugiemus , sic tamen ut ille non tanquam Verres aliquis ex suo unius arbitrio pronuntiet , sed ut Aquilius bonus et aequus praetor ius primum divinum consulat et deinde eius peritos interpretes Athanasium , Basilium et reliquos in consilium adhibeat , atque ita demum secundum ius et aequum ex consilii sententia causa cognita sententiam ferat . Etsi autem pluribus de patribus egimus , princeps illustrissime , non tamen ideo patres scripturis anteponimus , sed movit nos rei indignitas tot optimos et antiquissimos scriptores una sententia reiici et sophistices damnari , quos hactenus nemo unquam vir bonus et orthodoxus hoc nomine accusavit . Sed his omissis iam veniamus ad nostrae fidei confessionem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_588", + "psc_text": "Hilarium abunde possit agnosci, tamen et in scriniis ecclesiasticis expressa capitula continentur. 19. Haec itaque, dilectissimi fratres, interrogantibus vobis breviter communi voluimus respondere rescripto. Caeterum unus ex nobis, in quantum Dominus servis suis recti gratiam dignatur donare sermonis, illis omnibus, quae memoratos fratres adversus gratiam et praedestinationem 276 intimastis vel sentire, vel dicere, tribus libris vestro nomine dedicatis sufficienti disputatione respondit; quique adversus duos libros Fausti Galli septem libros edidit: quos cum recensueritis, agnoscetis protinus quemadmodum memorati Fausti commenta veritati contraria, catholicae fidei penitus inimica, discussio prodidit, ratio manifesta convicit, auctoritas divina compressit, et praecedentium Patrum consona prorsus attestatio confutavit. 20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et", + "candidate_score": 0.669668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_42", + "bdc_text": "Imitabimurne antitrinitarios et unum retinebimus Hilarium , reliquos vero omnes sophisticem et philosophiam immiscuisse sacris literis pronuntiabimus et ideo ab ecclesia dei in hac controversia repudiandos statuemus ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_588", + "psc_text": "Hilarium abunde possit agnosci, tamen et in scriniis ecclesiasticis expressa capitula continentur. 19. Haec itaque, dilectissimi fratres, interrogantibus vobis breviter communi voluimus respondere rescripto. Caeterum unus ex nobis, in quantum Dominus servis suis recti gratiam dignatur donare sermonis, illis omnibus, quae memoratos fratres adversus gratiam et praedestinationem 276 intimastis vel sentire, vel dicere, tribus libris vestro nomine dedicatis sufficienti disputatione respondit; quique adversus duos libros Fausti Galli septem libros edidit: quos cum recensueritis, agnoscetis protinus quemadmodum memorati Fausti commenta veritati contraria, catholicae fidei penitus inimica, discussio prodidit, ratio manifesta convicit, auctoritas divina compressit, et praecedentium Patrum consona prorsus attestatio confutavit. 20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et", + "candidate_score": 0.666173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_23", + "bdc_text": "Primum autem testamur nos approbare symbola illa veterum seu confessiones fidei , quas ediderunt sancti patres in publicis conventibus Niceae , Constantinopoli , Ephesi et Chalcedone , quibus etiam Athanasii symbolum addimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_605", + "psc_text": "est, unam ante saecula a Patre ( al. in Patre), secundum divinitatem; alteram in novissimis diebus, a Virgine sancta, secundum carnem: exsecrantes eos qui negant secundum carnem Verbi Dei nativitatem, qui etiam refugiunt unius ejusdemque Filii Dei fateri mirabilia et passiones, quod omnis Dei Ecclesia confitetur. 12. Accipimus autem et quatuor concilia secundum hunc expositionis nostrae sensum: Nicenum, trecentorum decem et octo episcoporum; Constantinopolitanum, centum et quinquaginta, qui damnaverunt impios Pneumatomachos, nec non etiam Ephesinum primum, cui praefuerunt beatissimi Coelestinus Romanus, et Cyrillus Alexandrinus antistites; et sanctum ac venerabile quod apud Chalcedonem celebratum est. 13. Epistolas quoque beati Leonis amplectimur, anathematizantes universos contraria dogmatibus Ecclesiae sentientes, simul et omnia scripta Theodori Mopsuestini, et Nestorii discipuli ejus, omnesque qui illis similia sapiunt cum eodem Nestorio, nec non etiam cuncta scripta duodecim adversantia capitulis beati Cyrilli, quae contra eumdem Nestorium edidit; his adjicientes Eutychen et Dioscorum cum sociis eorum, omnesque quos juste", + "candidate_score": 0.666017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_43", + "bdc_text": "An vero hos agnoscemus pios et vere christianos doctores , Hilarium vero ut ab his dissentientem explodemus ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_588", + "psc_text": "Hilarium abunde possit agnosci, tamen et in scriniis ecclesiasticis expressa capitula continentur. 19. Haec itaque, dilectissimi fratres, interrogantibus vobis breviter communi voluimus respondere rescripto. Caeterum unus ex nobis, in quantum Dominus servis suis recti gratiam dignatur donare sermonis, illis omnibus, quae memoratos fratres adversus gratiam et praedestinationem 276 intimastis vel sentire, vel dicere, tribus libris vestro nomine dedicatis sufficienti disputatione respondit; quique adversus duos libros Fausti Galli septem libros edidit: quos cum recensueritis, agnoscetis protinus quemadmodum memorati Fausti commenta veritati contraria, catholicae fidei penitus inimica, discussio prodidit, ratio manifesta convicit, auctoritas divina compressit, et praecedentium Patrum consona prorsus attestatio confutavit. 20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et", + "candidate_score": 0.662501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_95_97", + "bdc_text": "Equidem in posteriori epistola sententiam antitrinitariorum tuam appellas , quod si tuae cels. hoc fixum et constitutum est , frustra laboramus , frustra ad tuam cels. scribimus . Sin cognitioni causae locus apud te est nequedum tuo etiam praeiudicio nostra sententia damnata est , speramus literas nostras non fore prorsus inutiles . Quodsi cels . tua cupit responsionem ad Gregorii Pauli et Cazonovii libellos , non dubitamus multos et pios et doctos viros esse in Polonia , qui si videant tuas aures non minus sibi quam antitrinitariis patere , libenter hoc facturi sint .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_588", + "psc_text": "Hilarium abunde possit agnosci, tamen et in scriniis ecclesiasticis expressa capitula continentur. 19. Haec itaque, dilectissimi fratres, interrogantibus vobis breviter communi voluimus respondere rescripto. Caeterum unus ex nobis, in quantum Dominus servis suis recti gratiam dignatur donare sermonis, illis omnibus, quae memoratos fratres adversus gratiam et praedestinationem 276 intimastis vel sentire, vel dicere, tribus libris vestro nomine dedicatis sufficienti disputatione respondit; quique adversus duos libros Fausti Galli septem libros edidit: quos cum recensueritis, agnoscetis protinus quemadmodum memorati Fausti commenta veritati contraria, catholicae fidei penitus inimica, discussio prodidit, ratio manifesta convicit, auctoritas divina compressit, et praecedentium Patrum consona prorsus attestatio confutavit. 20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et", + "candidate_score": 0.659578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_99", + "bdc_text": "Nobis satis fuit fidem nostram , in qua hactenus summa plerophoria acquievimus , cels. tuae exponere ac deum rogamus , ut vestras ecclesias a contentiosis hominibus liberet et veram pacem et concordiam in plenitudine unius verae fidei illis largiatur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_762", + "psc_text": "justificavit, illos et glorificavit (Rom. VIII, 30) : Justitia autem Dei per fidem Jesu Christi super omnes qui credunt (Rom. III, 22) ; aut quis honor incredulis dabitur, cum hunc non nisi credentibus tribui beatus Petrus edoceat, dicens: Vobis igitur honor credentibus (I Petr. II, 7) ? Vel quomodo erit pax ei QUI NON EST REDEMPTUS sanguine Jesu Christi, in quo Deus pacificavit, sive quae in terris sunt (Ephes. I, 10) , sive quae in coelis? Ipse est enim pax nostra, qui fecit utraque unum (Ephes. II, 14) . Haec autem pax sine caritate et fide Christi non potest possideri, quia justificati ex fide pacem habemus ad Deum per Dominum nostrum Jesum Christum, per quem et accessum habemus per fidem in gratia ista, in qua stamus et gloriamur in spe gloriae filiorum Dei (Rom. V, 1, 2) . Quae spes ideo non confundit, quia caritas Dei diffusa est in cordibus", + "candidate_score": 0.659106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_99_101", + "bdc_text": "Nobis satis fuit fidem nostram , in qua hactenus summa plerophoria acquievimus , cels. tuae exponere ac deum rogamus , ut vestras ecclesias a contentiosis hominibus liberet et veram pacem et concordiam in plenitudine unius verae fidei illis largiatur . Amen . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_762", + "psc_text": "justificavit, illos et glorificavit (Rom. VIII, 30) : Justitia autem Dei per fidem Jesu Christi super omnes qui credunt (Rom. III, 22) ; aut quis honor incredulis dabitur, cum hunc non nisi credentibus tribui beatus Petrus edoceat, dicens: Vobis igitur honor credentibus (I Petr. II, 7) ? Vel quomodo erit pax ei QUI NON EST REDEMPTUS sanguine Jesu Christi, in quo Deus pacificavit, sive quae in terris sunt (Ephes. I, 10) , sive quae in coelis? Ipse est enim pax nostra, qui fecit utraque unum (Ephes. II, 14) . Haec autem pax sine caritate et fide Christi non potest possideri, quia justificati ex fide pacem habemus ad Deum per Dominum nostrum Jesum Christum, per quem et accessum habemus per fidem in gratia ista, in qua stamus et gloriamur in spe gloriae filiorum Dei (Rom. V, 1, 2) . Quae spes ideo non confundit, quia caritas Dei diffusa est in cordibus", + "candidate_score": 0.6559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_98", + "bdc_text": "Et quia Calvinus , fidelissimus ecclesiae minister , in illis nominatim impugnatur iam in domino quiescens , non dubitamus eius ecclesiae ministros , in qua ille docuit , causam hanc optimi patris defensuros .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_241", + "psc_text": "te vero, propter divinarum ignorantiam litterarum, quibus minus instructus es, non invenisse quid eis in defensionem verae fidei responderes. Hoc in te itaque primitus in nomine Domini laudo, quia si tibi non fuit tanta respondendi ( al. respondenti) facultas, permansit tamen in corde tuo veritatis firma ( al. firmissima) credulitas. Non enim omnes qui Christi participes sunt, etiam respondendo possunt defensare quod credunt; sed etiam illa pars est profecto victoriae, ut quandiu quis sermone non potest defendere veritatem, fideli tamen corde devitet errorem. Expedit autem ut saluberrima Petri apostoli verba sectemur, praecipientis ut simus parati semper ad respondendum omni poscenti nos rationem de fide et spe quae in nobis est (I Pet. III, 15) . Volens ergo ad respondendum paratior inveniri, petis ut nostro instructus sermone agnoscas quemadmodum haereticis, fidem nostram impugnare volentibus, divinis valeas armatus eloquiis obviare. 3. Proinde illud admoneo ( al. commoneo) principaliter teneas: sanctam Trinitatem, id", + "candidate_score": 0.653583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_66", + "bdc_text": "veram deitatem adimere , haec , inquam , verbo inter se pugnant , re ipsa posterius ex antecedenti positione conficitur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_258", + "psc_text": ". Verum itaque Deum colere, veroque Deo servire, non est utique veritatem Dei in mendacium commutare. Ille autem veritatem Dei commutat in mendacium, qui Deo non vero existimat serviendum; ille autem Deum non verum colit, et Deo non vero servit, qui creaturae servierit, creaturamque coluerit: quia ubi Deus non verus colitur, et Deo non vero servitur, ibi Dei veritas in mendacium commutatur. 12. Quoniam ergo, et Deum Patrem Deum verum, et Deum Filium Deum verum, coelestium eloquiorum attestatione cognoscimus; aut unum verum Deum naturaliter Patrem et Filium cum catholicis asserant, aut duos veros deos a se coli, contra veritatem sanctae fidei dicant; aut creaturae cultores seipsos profiteri non metuant, ut veritatem Dei se in mendacium commutasse ipsa rerum manifestatione cognoscant. Una quippe veritas unius veri Dei, imo una veritas, unus 202 verus Deus, non permittit servitutem atque culturam veri Dei creaturae conjungi. Vera quoque religio, excepto uno vero Deo, nulli", + "candidate_score": 0.65231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_246", + "psc_text": "(Ibid., 19, 21) . In illa ergo Trinitatis natura, sic totum unum est, ut nihil ibi possit vel separari vel dividi: sic totum aequale est, ut nihil ibi majus aut minus valeat inveniri. Istum nobis unum Deum Novi et Veteris Testamenti veridica demonstrat auctoritas; de hoc enim uno Deo beatus Moyses dicit: Audi, Israel: Dominus Deus tuus Deus (al. Dominus) unus est; et: Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Deut. VI, 4) . Et ipse Dominus dicit de se: Videte quod ego sum Deus et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 39) . De hoc et beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Sanctus quoque Jacobus apostolus, istum unum Deum praedicans, ait, Tu credis quia unus est Deus, bene facis; et daemones credunt, et contremiscunt (Jac. II, 19) . 5. Verumtamen non ignoramus ista testimonia, et si", + "candidate_score": 0.650481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_389", + "psc_text": "totum Filius, totum Spiritus sanctus; quia et Pater, et Filius, et Spiritus sanctus 232 naturaliter unus est Deus. Non sic est autem una natura Patris, et Filii, et Spiritus sancti, id est trium illarum personarum, sicut est humana natura, trium quorumlibet hominum; quorum sic est una natura, ut eorum tamen et animae separentur et corpora: cumque sit in tribus hominibus unitas naturalis, nullius tamen est cum duobus caro, animave communis. Hinc est quod separari ab invicem creaturae quaelibet consubstantiales possunt: quia singulae earum totae ubique esse non possunt: nam et cum in illis fit per gratiam fidei, ut multitudinis credentium sit cor et anima una (Act. IV, 32) ; possunt tamen in personis separari locorum situ, licet cordis non separentur affectu; possunt et aliquae infideles ex fidelibus fieri, et ab illius unius animae societate disjungi. Natura vero Trinitatis, quae sola est ubique tota, sicut ubique suum habet et unum et", + "candidate_score": 0.649838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_522", + "psc_text": "Unitas autem naturae quid aliud quam Trinitatem unum Deum, et ex hoc unum ostendit et regnum? Diversitas quippe naturae potest in regno diversitatem potestatis ostendere. Ubi autem regni naturalis est unitas, una regnandi permanet et potestas: in illo autem regno illi diversitatem potestatis habere possunt, quibus ipsa potestas tribuitur ex gratia, non suppetit ex natura. Non est autem diversitas, sed unitas potestatis in Trinitate, quae ipsam potestatem unicuique secundum suam tribuit voluntatem, quia naturalem habet ineffabiliter unitatem. Vide autem quid beatus Augustinus in libro sexto (Cap. V) de Trinitate sentiat de Spiritu sancto, ubi dicens: Ergo aequalis est Patri Filius, et est unius ejusdemque substantiae, continuo subjunxit, Quapropter Spiritus sanctus in eadem unitate substantiae et aequalitate consistit (al. subsistit) . Sive enim sit unitas amborum, sive sanctitas, sive caritas, sive ideo unitas quia caritas, et ideo caritas quia sanctitas, manifestum est quod non aliquis duorum est quo uterque conjungitur, quo", + "candidate_score": 0.647092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_93", + "bdc_text": "summamque naturae unitatem et identitatem , adde etiam simplicitatem et infinitatem , numerum omnem excludere , quae etsi tribus communis est , non tamen extranea aut separabilis est , ut quartum deum imaginari illis liceat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_272", + "psc_text": "Spiritus sanctus, quia creator est omnium rerum, sicut Pater et Filius. Aequalis est Patri et Filio Spiritus sanctus, quia omnia replet immensus, sicut Pater et Filius-Aequalis est Patri et Filio Spiritus sanctus, quia omnium fidelium membra unum templum habet sicut Pater et Filius. Quis autem negare audeat unam esse divinitatem Patris, et Filii, et Spiritus sancti, tum corpora fidelium, quae membra sunt Christi, ipsa templum sint Spiritus sancti? CAP. IX. Conclusio de Trinitate. In tribus personis non est diversitas divinae naturae. Baptismus non valet nisi in nomine Trinitatis collatus. --19. Trinitas est itaque unus solus creator omnium rerum Deus, Trinitas est unus solus immensus naturaliter Deus. Ad hujus imaginem Trinitatis homo factus agnoscitur, in cujus nomine baptizatus denuo renovatur. Baptizari autem gentes in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) , Salvator noster edocuit, ut sicut Trinitatis opere initium conditionis accepimus, sic in nomine Trinitatis, divinae adoptionis", + "candidate_score": 0.642601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_27", + "bdc_text": "Quin etiam vestros antitrinitarios non prorsus patrum auctoritatem spernere hinc colligimus , quod Ignatium et Ireneum cum Iustino et Hilario recipiunt , quos nos quoque ita non improbamus , ( quamvis contra Ignatium optimo iure exceptione uti possemus ) , ut , si Iustini librum de trinitate probent , controversiam omnem sublatam arbitremur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_588", + "psc_text": "Hilarium abunde possit agnosci, tamen et in scriniis ecclesiasticis expressa capitula continentur. 19. Haec itaque, dilectissimi fratres, interrogantibus vobis breviter communi voluimus respondere rescripto. Caeterum unus ex nobis, in quantum Dominus servis suis recti gratiam dignatur donare sermonis, illis omnibus, quae memoratos fratres adversus gratiam et praedestinationem 276 intimastis vel sentire, vel dicere, tribus libris vestro nomine dedicatis sufficienti disputatione respondit; quique adversus duos libros Fausti Galli septem libros edidit: quos cum recensueritis, agnoscetis protinus quemadmodum memorati Fausti commenta veritati contraria, catholicae fidei penitus inimica, discussio prodidit, ratio manifesta convicit, auctoritas divina compressit, et praecedentium Patrum consona prorsus attestatio confutavit. 20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et", + "candidate_score": 0.638358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_97", + "bdc_text": "Quodsi cels . tua cupit responsionem ad Gregorii Pauli et Cazonovii libellos , non dubitamus multos et pios et doctos viros esse in Polonia , qui si videant tuas aures non minus sibi quam antitrinitariis patere , libenter hoc facturi sint .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_588", + "psc_text": "Hilarium abunde possit agnosci, tamen et in scriniis ecclesiasticis expressa capitula continentur. 19. Haec itaque, dilectissimi fratres, interrogantibus vobis breviter communi voluimus respondere rescripto. Caeterum unus ex nobis, in quantum Dominus servis suis recti gratiam dignatur donare sermonis, illis omnibus, quae memoratos fratres adversus gratiam et praedestinationem 276 intimastis vel sentire, vel dicere, tribus libris vestro nomine dedicatis sufficienti disputatione respondit; quique adversus duos libros Fausti Galli septem libros edidit: quos cum recensueritis, agnoscetis protinus quemadmodum memorati Fausti commenta veritati contraria, catholicae fidei penitus inimica, discussio prodidit, ratio manifesta convicit, auctoritas divina compressit, et praecedentium Patrum consona prorsus attestatio confutavit. 20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et", + "candidate_score": 0.637631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6390_sent_20", + "bdc_text": "Postremo sunt apud vos antitrinitarii , qui Serveti discipuli esse nolunt , habent autem propria et peculiaria dogmata de deo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_253", + "psc_text": "servitus a fidelibus exhibenda vehementissime prohibetur. Ibi enim dicitur: Ego sum Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra Aegypti, de domo servitutis: Non erunt tibi dii absque me (Exod. XX, 2, 3) . Si hoc simul a Patre et Filio dictum accipitur, unus Dominus Deus credatur Pater et Filius: sed si hoc aut Pater sine Filio, aut sine Patre creditur dixisse Filius, necesse est ut aut Pater Dominus Deus negetur, aut Filius. De illo enim qui dixit: Ego sum Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra Aegypti, de domo servitutis: Non erunt tibi dii absque me; de ipso sanctus Moyses ait: Audi, Israel: Dominus Deus tuus Deus (al. Dominus) unus est (Deut. VI, 4) . Et quia ( al. et quod) ipse Deus sibi soli praecipiens tantummodo serviendum, seque jubens a fidelibus adorandum, prorsus interdixit ne quis auderet ( al. audeat) creaturam adorare, creaturaeque servire; propterea 201 in", + "candidate_score": 0.63423, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file