diff --git "a/6/6447.json" "b/6/6447.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6447.json" @@ -0,0 +1,3154 @@ +{ + "letter_id": "6447", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6447", + "dominant_topic": 18, + "topic_dist": [ + 0.049814, + 0.049517, + 0.055423, + 0.055213, + 0.052495, + 0.044735, + 0.050235, + 0.044276, + 0.04816, + 0.054415, + 0.051753, + 0.051339, + 0.043497, + 0.043836, + 0.042634, + 0.046506, + 0.055081, + 0.050921, + 0.058424, + 0.051726 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei", + "max_score": 0.756484, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_243", + "psc_text": "utique Dei et hominis filius Jesus Christus: Filius scilicet solius Dei Patris, non totius utique Trinitatis. Nam idem Jesus Christus secundum carnem opus totius Trinitatis agnoscitur, nec ideo tamen totius Trinitatis filius invenitur. Humanam quippe naturam Filii Dei, id est formam servi, simul Pater et Filius et Spiritus sanctus, id est ipsa sancta Trinitas fecit, sed eam solus Jesus Christus accepit, dicente beato Apostolo: Hoc enim sentite in vobis quod et in Christo Jesu: qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo, sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens (Philip. II, 5, 6, 7) . Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona", + "candidate_score": 0.756484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_244", + "psc_text": "Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona simul concepta est divina humanaque natura: non ut utraque natura una fieret, sed ex utraque natura, unius Jesu Christi illa quae semper erat persona constaret. hujus rei veritas, sicut non permittit quartam personam plenitudini divinae Trinitatis 634 adjungi, sic omnino prohibet Jesum Christum Trinitatis Filium nuncupari. Quod utique etiam sancti Symboli tenor ostendit, ubi cum dicitur: Credo in Jesum Christum, Filium ejus unicum Dominum nostrum, qui natus est de Spiritu sancto ex Virgine Maria; ipsum utique quem Dei Filium dicimus, eumdem quoque natum de Spiritu sancto ex Maria Virgine confitemur. Itaque cum dicimus, Jesum Christum Filium ejus, id est Dei", + "candidate_score": 0.75379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_243", + "psc_text": "utique Dei et hominis filius Jesus Christus: Filius scilicet solius Dei Patris, non totius utique Trinitatis. Nam idem Jesus Christus secundum carnem opus totius Trinitatis agnoscitur, nec ideo tamen totius Trinitatis filius invenitur. Humanam quippe naturam Filii Dei, id est formam servi, simul Pater et Filius et Spiritus sanctus, id est ipsa sancta Trinitas fecit, sed eam solus Jesus Christus accepit, dicente beato Apostolo: Hoc enim sentite in vobis quod et in Christo Jesu: qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo, sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens (Philip. II, 5, 6, 7) . Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona", + "candidate_score": 0.751992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_243", + "psc_text": "utique Dei et hominis filius Jesus Christus: Filius scilicet solius Dei Patris, non totius utique Trinitatis. Nam idem Jesus Christus secundum carnem opus totius Trinitatis agnoscitur, nec ideo tamen totius Trinitatis filius invenitur. Humanam quippe naturam Filii Dei, id est formam servi, simul Pater et Filius et Spiritus sanctus, id est ipsa sancta Trinitas fecit, sed eam solus Jesus Christus accepit, dicente beato Apostolo: Hoc enim sentite in vobis quod et in Christo Jesu: qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo, sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens (Philip. II, 5, 6, 7) . Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona", + "candidate_score": 0.750419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_244", + "psc_text": "Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona simul concepta est divina humanaque natura: non ut utraque natura una fieret, sed ex utraque natura, unius Jesu Christi illa quae semper erat persona constaret. hujus rei veritas, sicut non permittit quartam personam plenitudini divinae Trinitatis 634 adjungi, sic omnino prohibet Jesum Christum Trinitatis Filium nuncupari. Quod utique etiam sancti Symboli tenor ostendit, ubi cum dicitur: Credo in Jesum Christum, Filium ejus unicum Dominum nostrum, qui natus est de Spiritu sancto ex Virgine Maria; ipsum utique quem Dei Filium dicimus, eumdem quoque natum de Spiritu sancto ex Maria Virgine confitemur. Itaque cum dicimus, Jesum Christum Filium ejus, id est Dei", + "candidate_score": 0.741609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_260", + "psc_text": "aut si nomen non adjunxerit, ex praecedentibus vel subsequentibus agnoscatur utrum uni personae, an simul ipsi sanctae Trinitati, secundum regulam debeat verae fidei coaptari. Ipse est igitur unus Spiritus sanctus, de quo secundum carnem natus est Christus, ex quo spiritaliter omnis renascitur Christianus. Ea quippe sancti Spiritus gratia, qua Deus Unigenitus dignatus est Filius hominis fieri, nobis donatum est in Dei filios adoptari. Non autem Trinitatis, sed solius Dei Patris est Filius Jesus Christus: qui utique digne dicitur coaeternus Deo Patri, etiam accepta carne sua, quia una est in illo divinitatis carnisque persona: et ipse Dei Filius qui in personam deitatis suae accepit carnem, naturaliter habet Deo Patri coaeternam sine initio deitatem. Nec est alter Spiritus sanctus quem in nostris orationibus cum Patre et Filio nominemus, praeter unum Paracletum Spiritum: quem sic unum Spiritum Patris et Filii novimus, ut consubstantialem et coaeternum Patri et Filio certissime noverimus. In eo autem", + "candidate_score": 0.737378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_244", + "psc_text": "Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona simul concepta est divina humanaque natura: non ut utraque natura una fieret, sed ex utraque natura, unius Jesu Christi illa quae semper erat persona constaret. hujus rei veritas, sicut non permittit quartam personam plenitudini divinae Trinitatis 634 adjungi, sic omnino prohibet Jesum Christum Trinitatis Filium nuncupari. Quod utique etiam sancti Symboli tenor ostendit, ubi cum dicitur: Credo in Jesum Christum, Filium ejus unicum Dominum nostrum, qui natus est de Spiritu sancto ex Virgine Maria; ipsum utique quem Dei Filium dicimus, eumdem quoque natum de Spiritu sancto ex Maria Virgine confitemur. Itaque cum dicimus, Jesum Christum Filium ejus, id est Dei", + "candidate_score": 0.732374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_253", + "psc_text": "carnem tunc fuisset in coelo quando talia loquebatur in terra? Unus igitur idemque est Filius hominis, qui et secundum solam carnem vere traditus, et vere interfectus, die tertio resurrexit, et secundum solam divinitatem totus in terra, et totus in coelo fuit, quando secundum carnem in terra tantum positus, illa de se veraciter dixit. Verum est itaque quia in Christo una est persona deitatis et carnis, sed utriusque naturae 636 proprietate servata. Nam Christus dicitur aliquando secundum solam divinitatem, aliquando dicitur secundum solam carnem, aliquando secundum utramque substantiam. Secundum solam quippe divinitatem intelligendum Christum monstravit Apostolus, dicens: Nolite mentiri invicem: exspoliantes vos veterem hominem cum actibus suis, et induentes novum, eum qui renovatur in agnitione, secundum imaginem ejus qui creavit eum. Ubi non est Gentilis et Judaeus, circumcisio et praepatium, Barbarus et Scytha, servus et liber, sed omnia et in omnibus Christus (Colos. III, 9 et seq.) . Tale est autem", + "candidate_score": 0.726721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_70", + "psc_text": "beatus Apostolus dicat: Hoc sentite in vobis, quod et in Christo Jesu. Qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo; sed semetipsum exinanivit formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo (Philip. II, 5, 6, 7) . Videsne Jesum Christum in forma Dei? Jesum Christum se exinanisse, et formam servi accepisse? Jesum Christum in similitudinem hominum factum, et habitu inventum ut hominem? Haec autem omnia quis fecit, nisi Unigenitus Deus? Item dicit Apostolus: Unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Quis est autem Jesus Christus per quem omnia, nisi de quo dicit evangelista: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan. I, 1, 2, 3) ? Quoniam igitur", + "candidate_score": 0.724894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_242", + "psc_text": "Spiritum sanctum Patris et Filii, nunquam potest Jesum Christum Filium Trinitatis dicere, quia neque duos Patres, neque duos Filios, neque duos Spiritus sanctos potest aliquatenus praedicare. Jesus Christus itaque, non solum secundum divinitatem (in qua naturaliter aequalis est Deo Patri), sed et secundum animam et carnem (in qua idem Deus consubstantialis est matri), non solum Filius Dei Patris est, verum etiam unigenitus Filius. Proinde, non solum Jesum Christum Filium Trinitatis omnino non dicimus, sed etiam sic confitemur Jesum Christum solius Dei Patris Filium, ut eum nullatenus separemus. Magnae quippe impietatis est alium putare Christum, alium Jesum Christum, cum unus sit utique Dei et hominis filius Jesus Christus: Filius scilicet solius Dei Patris, non totius utique Trinitatis. Nam idem Jesus Christus secundum carnem opus totius Trinitatis agnoscitur, nec ideo tamen totius Trinitatis filius invenitur. Humanam quippe naturam Filii Dei, id est formam servi, simul Pater et Filius et Spiritus sanctus, id", + "candidate_score": 0.724611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_70", + "psc_text": "beatus Apostolus dicat: Hoc sentite in vobis, quod et in Christo Jesu. Qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo; sed semetipsum exinanivit formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo (Philip. II, 5, 6, 7) . Videsne Jesum Christum in forma Dei? Jesum Christum se exinanisse, et formam servi accepisse? Jesum Christum in similitudinem hominum factum, et habitu inventum ut hominem? Haec autem omnia quis fecit, nisi Unigenitus Deus? Item dicit Apostolus: Unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Quis est autem Jesus Christus per quem omnia, nisi de quo dicit evangelista: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan. I, 1, 2, 3) ? Quoniam igitur", + "candidate_score": 0.723428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_73", + "psc_text": "dixit. Nam eodem tempore carnem suam non in coelo habuit, sed in terra: et tamen Filius hominis fuit, non solum in terra, sed etiam in coelo: secundum solam scilicet carnem in sola terra; secundum divinitatem vero, et in coelo, et in terra: utrumque tamen inseparabiliter unus hominis Filius. Ipse enim Jesus Christus unus est Dei et hominis Filius. Inaniter ergo verba tibi multiplicasti superflua, volens apostolos non solum Jesu Christi, verum etiam Christi servos ostendere. Cum utique ipse sit Christus, qui est Jesus Christus, utramque naturam habens in una persona, in quo indivisa et inconfusa manet divina humanaque substantia. FRAGMENTUM XV. Nec Spiritus sine adjuncto, nec Spiritus sanctus appellatur in Scripturis Pater aut Filius. Idem est Spiritus Dei, Spiritus sanctus, qui Paracletus. Saltem nunc agnosce apostolos et prophetas Spiritum Paracletum, hoc est Spiritum sanctum, ipsum Dei Spiritum praedicasse. Illud ergo quod Apostolus posuit: Qui Spiritui Dei servimus (Philip. III, 3)", + "candidate_score": 0.721737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_23", + "bdc_text": "ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_244", + "psc_text": "Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona simul concepta est divina humanaque natura: non ut utraque natura una fieret, sed ex utraque natura, unius Jesu Christi illa quae semper erat persona constaret. hujus rei veritas, sicut non permittit quartam personam plenitudini divinae Trinitatis 634 adjungi, sic omnino prohibet Jesum Christum Trinitatis Filium nuncupari. Quod utique etiam sancti Symboli tenor ostendit, ubi cum dicitur: Credo in Jesum Christum, Filium ejus unicum Dominum nostrum, qui natus est de Spiritu sancto ex Virgine Maria; ipsum utique quem Dei Filium dicimus, eumdem quoque natum de Spiritu sancto ex Maria Virgine confitemur. Itaque cum dicimus, Jesum Christum Filium ejus, id est Dei", + "candidate_score": 0.717441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_23", + "bdc_text": "ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_260", + "psc_text": "aut si nomen non adjunxerit, ex praecedentibus vel subsequentibus agnoscatur utrum uni personae, an simul ipsi sanctae Trinitati, secundum regulam debeat verae fidei coaptari. Ipse est igitur unus Spiritus sanctus, de quo secundum carnem natus est Christus, ex quo spiritaliter omnis renascitur Christianus. Ea quippe sancti Spiritus gratia, qua Deus Unigenitus dignatus est Filius hominis fieri, nobis donatum est in Dei filios adoptari. Non autem Trinitatis, sed solius Dei Patris est Filius Jesus Christus: qui utique digne dicitur coaeternus Deo Patri, etiam accepta carne sua, quia una est in illo divinitatis carnisque persona: et ipse Dei Filius qui in personam deitatis suae accepit carnem, naturaliter habet Deo Patri coaeternam sine initio deitatem. Nec est alter Spiritus sanctus quem in nostris orationibus cum Patre et Filio nominemus, praeter unum Paracletum Spiritum: quem sic unum Spiritum Patris et Filii novimus, ut consubstantialem et coaeternum Patri et Filio certissime noverimus. In eo autem", + "candidate_score": 0.716979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18_20", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_56", + "psc_text": "visum, et cum hominibus conversatum, credant ipsum dedisse legem populo Judaeorum; et Judaei, a quo datam legem populo Israel et credunt et praedicant, ipsum esse Dei Filium, eumdemque in terris visum, et cum hominibus conversatum sacramento 591 incarnationis agnoscant. Non enim frustra beatus Propheta dixit: Post haec in terris visus est: nisi utique ut ostenderet, post haec, id est, postquam dedit viam disciplinae Jacob puero suo, et Israel dilecto suo: post haec utique in terris visus est. Ut ostenderet tunc non fuisse visum quando legem per angelos dedit, quam dicit Apostolus: Ordinatam per angelos in manu mediatoris (Gal. III, 19) ; sed tunc utique visum quando semetipsum exinanivit, formam servi accipiens. Idcirco enim accepit formam servi, ut videri posset, et cum hominibus conversari Deus hic noster, praeter quem non potest alius aestimari. Aestimatio autem duobus modis poni assolet in Scripturis. Dicitur enim aestimare, sive qui aliquid putat quod non est,", + "candidate_score": 0.698471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_19_21", + "bdc_text": "assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_255", + "psc_text": "quia resurrexit tertia die secundum Scripturas (I Cor. XV, 3, 4) . Ille quoque locus ejusdem Apostoli huic invenitur intelligentiae convenire, ubi ait: Quicunque in Christo baptizati sumus, in morte ipsius baptizati sumus. Consepulti enim sumus cum illo per baptismum in mortem (Rom. VI, 3) ; et paulo post: Christus resurgens a mortuis, jam non moritur, et mors ei ultra non dominabitur (Ibid., 9) . Quem tamen Christum secundum utramque cognoscitur praedicare naturam, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) . Manifestum est igitur, illas regulas quas in praedictis voluisti firmare nominibus, nullo robore fulciri, quia nullatenus Christianae congruunt veritati. Non solum enim cum dicitur Dei Filius, aut cum dicitur hominis Filius, sive cum dicitur Christus, vel cum dicitur Jesus Christus; verum etiam cum ipse qui est Unigenitus a Patre, plenus gratiae et veritatis (Joan. I, 14),", + "candidate_score": 0.694174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17_19", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_253", + "psc_text": "carnem tunc fuisset in coelo quando talia loquebatur in terra? Unus igitur idemque est Filius hominis, qui et secundum solam carnem vere traditus, et vere interfectus, die tertio resurrexit, et secundum solam divinitatem totus in terra, et totus in coelo fuit, quando secundum carnem in terra tantum positus, illa de se veraciter dixit. Verum est itaque quia in Christo una est persona deitatis et carnis, sed utriusque naturae 636 proprietate servata. Nam Christus dicitur aliquando secundum solam divinitatem, aliquando dicitur secundum solam carnem, aliquando secundum utramque substantiam. Secundum solam quippe divinitatem intelligendum Christum monstravit Apostolus, dicens: Nolite mentiri invicem: exspoliantes vos veterem hominem cum actibus suis, et induentes novum, eum qui renovatur in agnitione, secundum imaginem ejus qui creavit eum. Ubi non est Gentilis et Judaeus, circumcisio et praepatium, Barbarus et Scytha, servus et liber, sed omnia et in omnibus Christus (Colos. III, 9 et seq.) . Tale est autem", + "candidate_score": 0.693438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_72", + "psc_text": "caeco nato quem illuminaverat dixisset: Tu credis in Filium Dei? et ille respondisset: Quis est, Domine, ut credam in eum? sic ei respondit ipse Dei Filius: Et vidisti eum, et qui loquitur tecum ipse est (Joan. IX, 35, 36, 37) . Nunquid tunc sola illi deitas locuta est, aut solam ille deitatem vidit et adoravit? Non utique. Quia ipse Dominus Jesus in utraque natura 595 unus est Dei Filius. Qui de se rursus dicit: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quod tamen non utrumque secundum solam carnem dixit. Nam eodem tempore carnem suam non in coelo habuit, sed in terra: et tamen Filius hominis fuit, non solum in terra, sed etiam in coelo: secundum solam scilicet carnem in sola terra; secundum divinitatem vero, et in coelo, et in terra: utrumque tamen inseparabiliter unus hominis Filius. Ipse enim", + "candidate_score": 0.692015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_8", + "bdc_text": "Deinde certo scias me legisse summa cum voluptate et animi mei consolatione et arbitrari , ecclesiam Christum permultum tibi debere .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_9", + "psc_text": "παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν (in Bibl. ὑμῶν). Ubi consolationi Patris consolationem quoque Filii conjungens, post paululum dicit: Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita et per Christum abundat consolatio nostra (Ibid., 5) . Ne vero Patris et Filii consolationem diversam in nobis vel divisam existimes, audi quid ipse beatus Apostolus Thessalonicensibus scribat. Dicit enim: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, consoletur corda vestra, et confirmet in omni opere et sermone bono (II Thess. II, 16) . Quod autem hic posui, consoletur, nonnulli codices Latini exhortetur habent; sed sive hoc sit, sive illud, quia et consolatio et exhortatio apud Graecos παράκλησις dicitur, ideo nos hoc posuimus ut unam consolationem sive exhortationem Patris Filiique monstremus. Nam et apud Latinos uterque sermo in sono quidem distat, sed in sensu concordat. Quippe omnis", + "candidate_score": 0.654684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_42", + "bdc_text": "Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_341", + "psc_text": "verum etiam redemptionis mysterium confiteri. In omnibus enim quae superius de Patre dicta sunt, praedicata est majestas ejus qua nos fecit, sed non est ostensa bonitas qua redemit: et quoniam hoc collatum est nobis, dignum fuit ut sufficiente solo Filii nomine ad demonstrationem majestatis divinae qua creati sumus, deinde verbum crucis, quod pereuntibus quidem stultitia est, his autem qui salvi fiunt virtus Dei est (I Cor. I, 18). Quo magis ad credendum difficile videbatur. Difficile quippe non fuit credere Filium unius naturae cum Patre, et ex hoc omnia quae memorata sunt, unitate naturali cum genitore genitum possidere: et ob hoc, ad sapientiam mundi penitus destruendam, quia Christus crucifixus Judaeis quidem scandalum est, gentibus autem stultitia, ipsis vero vocatis Judaeis atque Graecis, Christus Dei virtus et Dei sapientia (I Cor. I, 23); ob hoc fuit intentius et penitus inculcandum, Deum verum, Dei Patris omnipotentis, immortalis, et invisibilis proprium 655 atque unigenitum", + "candidate_score": 0.648702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_8", + "bdc_text": "Deinde certo scias me legisse summa cum voluptate et animi mei consolatione et arbitrari , ecclesiam Christum permultum tibi debere .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_8", + "psc_text": "in Patre opus hujus nominis invenerimus, necesse non erit ut de nomine demonstrando aliquid disputemus. Paracletus in Latina lingua, non solum Advocatus, verum etiam Consolator dicitur. Audi ergo quid Apostolus de Deo Patre dicat, et ex vero consolationis opere veritatem Dei consolatoris agnosce. Apostolus nempe scribens ad Corinthios ita dicit: Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum, et Deus totius consolationis, qui consolatur nos in omni tribulatione nostra (II Cor. I, 3) . Quod in Graeco sic habetur: Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Πατὴρ τῶν οἶκτιρμῶν καὶ Θεὸς πάσης παρακλήσεως, ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν (in Bibl. ὑμῶν). Ubi consolationi Patris consolationem quoque Filii conjungens, post paululum dicit: Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita et per Christum abundat consolatio nostra (Ibid., 5) . Ne vero Patris et Filii consolationem diversam in nobis vel divisam existimes, audi", + "candidate_score": 0.641641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_1", + "bdc_text": "S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_236", + "psc_text": "rei gratia, flecto 632 genua mea ad Patrem Domini nostri Jesu Christi, ex quo omnis paternitas in caelis et in terra nominatur, ut det vobis secundum divitias gloriae suae virtute corroborari per Spiritum ejus in interiorem hominem, habitare Christum per fidem in cordibus vestris (Ephes. III, 14) . Quod utique Pater sine dubio fecit. Beatus autem Stephanus Dominum Jesum, ut spiritum ejus susciperet, invocavit (Act. VII, 59). Quod utique item Dominus Christus invocatus implevit. Quid ergo nunc dicis? Fecitne Filius cum Patre, quod Paulus Patrem petiit, et Pater cum Filio, quod Filium Stephanus invocavit? An quod solum Patrem Paulus petiit, solus Pater fecit, et quod solum Filium Stephanus invocavit, solus Christus implevit? Si enim dixeris illud quod, secundum sententiam tuam, solum Patrem Paulus petiit, a solo Patre fuisse factum, nihilominus fateberis etiam illud quod solum Filium Stephanus poposcit, a solo Filio absque ulla Patris cooperatione perfectum. Ac per hoc separata", + "candidate_score": 0.641346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_1", + "bdc_text": "S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_227", + "psc_text": "tuum invocatum est super nos (Jer. XIV, 9) ? David quoque orans, Deus, inquit, in nomine tuo salvum me fac, et in virtute tua judica me (Psal. LIII, 3) . Postremo, si putas quia non habet regula fidei ut Filius invocetur, beatum Stephanum necesse est reprehendas, de quo scriptum est quod eum Judaei lapidabant invocantem et dicentem: Domine Jesu, suscipe spiritum meum (Act. VII, 59) . Petri quoque apostoli sine dubio doctrinam abjiciens, dicentis: Gratia cum omnibus qui invocant Jesum Christum in perpetuitate. Pax vobis omnibus qui estis in Christo (I Petr. V, 14) . Cur itaque beatus Stephanus ad Filium orationem fundit, si nunquam est Filius exorandus? aut quem alium invocat David nisi Filium, dicens illud quod supra posuimus: Qui pascis Israel, intende; qui deducis velut oves Joseph (Psal. LXXIX, 1) ? Cujus et adventum postulat, dicens (v. 3): Excita potentiam tuam, et veni ut liberes nos. Agnosce igitur,", + "candidate_score": 0.633724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_52", + "bdc_text": "Vale , mi domine et frater in domino mihi feliciter et ignosce literarum prolixitati .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_324", + "psc_text": "gloriosus in saecula (Dan. III, 56) , quis non videat in laudem Trinitatis dictum? quandoquidem ipsum firmamentum coeli, unum opus est Trinitatis; Verbo, enim Domini coeli firmati sunt, et Spiritu oris ejus omnis virtus eorum (Psal. XXXII, 6) . Ut autem Dominum Deum patrum nostrorum, non solum Patrem, nec solum Filium, nec solum Spiritum sanctum, sed simul sanctam Trinitatem, unum Dominum Deum ab omnibus operibus suis benedicendum, laudandum, et glorificandum tres illi viri ostenderent, vide unde divinorum operum initium sumpserint: dicentes enim, Benedicite, omnia opera Domini, Dominum (Dan. III, 57) , ostenderant non debere inter opera Domini computari quodcunque in his operibus quae hic comprehenduntur non poterit inveniri. Deinde omnia prorsus quae sunt opera Domini Dei, ad obsequium debitae benedictionis creatori Deo reddendum, hoc invitare cognoscuntur exordio: Benedicite, coeli, Dominum (v. 59) ; Benedicite, angeli, Dominum (v. 58) ; Benedicite, aquae omnes quae super coelos sunt, Dominum (v. 60) ,", + "candidate_score": 0.62455, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani", + "max_score": 0.754408, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani_window_46", + "psc_text": "persona Filii non est eadem quae Patris est aut Spiritus sancti. Unitas ergo personae, manente duntaxat utriusque proprietate substantiae, sicut in Christo personam non fecit duplicem, sic humanae naturae susceptionem non fecit sanctae Trinitati communem. Filio enim Dei non sicut est una communisque cum Patre et Spiritu sancto natura, sic et una communisque persona. 351 CAPUT XIII. Proprium est itaque solius Filii servilem formam misericorditer accepisse. Ad personam quippe Dei Verbi ( al. vera) acceptio illa servilis formae pertinuit, quae non in divinam naturam confusione transivit. Ideo illius formae servilis acceptio, secundum quam Dei Filius, qui est omnium rerum Dominus, et in quo inhabitat omnis plenitudo divinitatis, verus et plenus factus est homo, nihil ei divinae plenitudinis abstulit, nihil dominationis ademit: quia in ipsa una persona sine confusione mansit divina humanaque natura. Hinc est quod in uno eodemque Christo, et humanae naturae veritas claruit, et divinae naturae incommutabilitas aeterna permansit.", + "candidate_score": 0.754408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani_window_46", + "psc_text": "persona Filii non est eadem quae Patris est aut Spiritus sancti. Unitas ergo personae, manente duntaxat utriusque proprietate substantiae, sicut in Christo personam non fecit duplicem, sic humanae naturae susceptionem non fecit sanctae Trinitati communem. Filio enim Dei non sicut est una communisque cum Patre et Spiritu sancto natura, sic et una communisque persona. 351 CAPUT XIII. Proprium est itaque solius Filii servilem formam misericorditer accepisse. Ad personam quippe Dei Verbi ( al. vera) acceptio illa servilis formae pertinuit, quae non in divinam naturam confusione transivit. Ideo illius formae servilis acceptio, secundum quam Dei Filius, qui est omnium rerum Dominus, et in quo inhabitat omnis plenitudo divinitatis, verus et plenus factus est homo, nihil ei divinae plenitudinis abstulit, nihil dominationis ademit: quia in ipsa una persona sine confusione mansit divina humanaque natura. Hinc est quod in uno eodemque Christo, et humanae naturae veritas claruit, et divinae naturae incommutabilitas aeterna permansit.", + "candidate_score": 0.749926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani_window_74", + "psc_text": "sed, sicut superius ostendi, unus solus Filius carnem assumpsit: in quo quia una utriusque naturae manet inconfusa proprietas, ideo unus idemque est, qui et secundum veram divinitatem impassibilis omnino permansit. Naturaliter enim divinitas illa nihil patitur, sicut naturaliter non mutatur. Mutabilis autem naturae est subjacere passionibus. Nulla ergo illi naturae passio accidere potuit, cui mutatio naturalis inesse nequivit. Solus etiam Filius jacuit in sepulcro, sed illa Unigeniti Dei natura potuit sepeliri, quae potuit mori. Secundum naturam itaque carnis Deus Unigenitus jacuit sepultus in lapide, secundum quam clavis affixus pependit in cruce. Quomodo enim divinitas ejus poterat concludi sepulcro, quae nec terra potest concludi, nec coelo? Illam ergo passionem illamque sepulturam unitas personalis unam in Christo fecit esse divinitatis et carnis; sed proprietas utriusque in Christo substantiae fecit solam carnem Christi passioni et morti naturaliter subjacere, permanente impassibilitate atque immortalitate divinae incommutabilisque substantiae. Christus itaque, qui non est Trinitas, sed una", + "candidate_score": 0.747516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani_window_46", + "psc_text": "persona Filii non est eadem quae Patris est aut Spiritus sancti. Unitas ergo personae, manente duntaxat utriusque proprietate substantiae, sicut in Christo personam non fecit duplicem, sic humanae naturae susceptionem non fecit sanctae Trinitati communem. Filio enim Dei non sicut est una communisque cum Patre et Spiritu sancto natura, sic et una communisque persona. 351 CAPUT XIII. Proprium est itaque solius Filii servilem formam misericorditer accepisse. Ad personam quippe Dei Verbi ( al. vera) acceptio illa servilis formae pertinuit, quae non in divinam naturam confusione transivit. Ideo illius formae servilis acceptio, secundum quam Dei Filius, qui est omnium rerum Dominus, et in quo inhabitat omnis plenitudo divinitatis, verus et plenus factus est homo, nihil ei divinae plenitudinis abstulit, nihil dominationis ademit: quia in ipsa una persona sine confusione mansit divina humanaque natura. Hinc est quod in uno eodemque Christo, et humanae naturae veritas claruit, et divinae naturae incommutabilitas aeterna permansit.", + "candidate_score": 0.740883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17_19", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani_window_44", + "psc_text": "ad hanc absurditatem praecipitat, ut nativitatem quidem divinam nullatenus credant; naturam vero secundum carnem, nihilominus passionem ac mortem, resurrectionem quoque ab inferis, et ascensionem in coelum, et omnia illa quae in sacramento incarnationis ad personam unius Filii pertinent, Patri consequenter assignent. Catholica vero Ecclesia divinitus inspirata, tenens fidei veritatem, sicut novit unam naturam sanctae Trinitatis asserere, ita cautissime sua tribuit unicuique personae. Filius ergo Dei nos misericorditer redempturus, in eo recte creditur solus assumpsisse, quia humanam naturam non ita suscepit, ut una in eo fieret natura divinitatis et carnis. Neque enim in Christo hoc deitas potuit esse, quod caro, quia utraque natura retinente proprietatem suam, fieri non potuit ut quaelibet earum aut esse desineret, aut in alteram omnimoda prorsus abolitione transiret. Quod si fieret, digne diceretur a tota Trinitate carnem susceptam, quando carnem suam Filius in illam converteret divinitatem, quam ei cum Patre et Spiritu sancto profitemur manere communem. CAPUT", + "candidate_score": 0.692462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani_window_44", + "psc_text": "ad hanc absurditatem praecipitat, ut nativitatem quidem divinam nullatenus credant; naturam vero secundum carnem, nihilominus passionem ac mortem, resurrectionem quoque ab inferis, et ascensionem in coelum, et omnia illa quae in sacramento incarnationis ad personam unius Filii pertinent, Patri consequenter assignent. Catholica vero Ecclesia divinitus inspirata, tenens fidei veritatem, sicut novit unam naturam sanctae Trinitatis asserere, ita cautissime sua tribuit unicuique personae. Filius ergo Dei nos misericorditer redempturus, in eo recte creditur solus assumpsisse, quia humanam naturam non ita suscepit, ut una in eo fieret natura divinitatis et carnis. Neque enim in Christo hoc deitas potuit esse, quod caro, quia utraque natura retinente proprietatem suam, fieri non potuit ut quaelibet earum aut esse desineret, aut in alteram omnimoda prorsus abolitione transiret. Quod si fieret, digne diceretur a tota Trinitate carnem susceptam, quando carnem suam Filius in illam converteret divinitatem, quam ei cum Patre et Spiritu sancto profitemur manere communem. CAPUT", + "candidate_score": 0.686524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_42", + "bdc_text": "Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Contra-sermonem-Fastidiosi-Ariani_window_50", + "psc_text": "ab altera sinat, nec confundi utramque permittat. Christus igitur, qui est via, veritas et vera vita, via nobis est, quia veram infirmitatem in veritate carnis habuit; et vera vita nobis est, quia vera virtus in ejus vera divinitate permansit. Hoc Apostolus discernens ait, Nam etsi crucifixus est ex infirmitate, sed vivit ex virtute Dei (II Cor. XIII, 4) . 352 CAPUT XIV. In uno ergo eodemque Christo, sicut humanae carnis infirmitas non sibi potuit vitam vel dare, vel reddere, quia potestas illa ponendi animam et sumendi non uit ex infirmitate humana, sed ex virtute divina; ita divinae virtutis aeternitas, cui proprium naturaliter est incommutabiliter atque indeficienter vivere, nihil infirmitatis aut mortis potuit in cruce sentire. Unigenitus itaque Dei Filius in eo ex Patre natus Deus verus, et de matre factus homo verus cognoscitur, quia et indicia infirmitatis in veritate carnis ostendit, et documenta virtutis in divinitatis veritate monstravit; ostendens scilicet", + "candidate_score": 0.662409, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.752157, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_991", + "psc_text": "quam verus in servi. Ut vero assumpsisse formam servi non aliud est, quam hominem natum esse; ita in forma Dei esse non aliud est, quam 336 Deum esse, unum tamen eumdemque, non Dei defectione, sed hominis assumptione, profitentes et in forma Dei per naturam divinam, et in forma servi ex conceptione Spiritus sancti secundum habitum hominis repertum fuisse. Itaque cum Jesus Christus et natus, et passus, et mortuus, et sepultus sit; et resurrexit. Non potest in his sacramentorum diversitatibus ita ab se dividuus esse, ne Christus sit: cum non alius Christus, quam qui in forma Dei erat, formam servi acceperit; neque alius, quam qui natus est, mortuus sit; neque alius, quam qui est mortuus, resurrexerit; neque alius, quam qui resurrexit, sit in coelis; in coelis autem non alius sit, quam qui descendit ante de coelis. 23. Christus passioni obnoxius, num et dolori. Christi in carne praerogativae. --Homo itaque Jesus Christus", + "candidate_score": 0.752157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_990", + "psc_text": "modo Jesus Christus Dei filius natus ex Maria est, nisi quod Verbum caro factum est: scilicet quod filius Dei, cum in forma Dei esset, formam servi accepit? Accepisse autem formam servi eum, qui esset in Dei forma, de contrariis comparatur: ut quanta veritas est manere in Dei forma, tanta veritas sit accepisse formam servi. Ad proprietatem enim naturae intelligendam, significatione verbi ad id communis impellimur. In forma enim servi est, qui et in forma Dei est. Et cum hoc naturae, illud vero dispensationis sit; in ejusdem tamen est veritatis proprietate, quod utrumque est: ut tam verus sit in Dei forma, quam verus in servi. Ut vero assumpsisse formam servi non aliud est, quam hominem natum esse; ita in forma Dei esse non aliud est, quam 336 Deum esse, unum tamen eumdemque, non Dei defectione, sed hominis assumptione, profitentes et in forma Dei per naturam divinam, et in forma servi ex", + "candidate_score": 0.749537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_978", + "psc_text": "Virgine carne, ipse sibi et ex se animam concepti per se corporis coaptavit; secundum animae corporisque naturam, necesse est et passionum fuisse naturam. Evacuans se enim ex Dei forma, et formam servi accipiens, et filius Dei etiam filius hominis nascens, ex se suaque virtute non deficiens, Deus Verbum consummavit hominem viventem. Nam quo modo filius Dei hominis filius erit natus; vel manens in Dei forma, formam servi acceperit: si non potente Verbo Deo ex se et carnem intra Virginem assumere, et carni animam tribuere, homo Christus Jesus ad redemptionem animae et corporis nostri perfectus est natus; et corpus quidem ita assumpserit, ut id ex Virgine conceptum, formam eum esse servi effecerit? Virgo enim non nisi ex suo sancto Spiritu genuit quod genuit. Et quamvis tantum ad nativitatem carnis ex se daret, quantum ex se foeminae edendorum corporum susceptis originibus impenderent; non tamen Jesus Christus per humanae conceptionis coaluit naturam. Sed", + "candidate_score": 0.739287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1123", + "psc_text": "sacramenti, nativitatis divinae Patrem, insuper etiam conditionis assumptae Dominum fecit: dum qui in forma Dei erat, repertus est in forma servi. Servus enim non erat, cum esset secundum spiritum Deus Dei filius. Et secundum commune judicium, ubi 383 non est servus, neque dominus est. Deus quidem et pater nativitatis est unigeniti Dei: sed ad id, quod servus est, non possumus nonnisi tunc ei dominum deputare, cum servus est: quia si cum ante per naturam non erat servus, et postea secundum naturam esse quod non erat coepit; non alia dominatus causa intelligenda est, quam quae exstitit servitutis; tunc habens ex naturae dispensatione dominum, cum praebuit ex hominis assumptione se servum. 14. In forma servi dixit, ADSCENDO, etc. --Manens igitur in forma servi, qui manebat ante in Dei forma, homo Christus Jesus locutus est: Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, et ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX,", + "candidate_score": 0.735783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_985", + "psc_text": "se exinaniens formam servi accepit. Non alius filius hominis, quam qui filius Dei est: neque alius in forma Dei, quam qui in forma servi perfectus homo natus est: ut sicut per naturam constitutam nobis a Deo originis nostrae principe, corporis atque animae homo nascitur, ita Jesus Christus per virtutem suam carnis atque animae homo ac Deus esset, habens in se et totum verumque quod homo est, et totum verumque quod Deus est. 20. Adae carnem et animam Christum accepisse docentes. Anima opus Dei. --Quamquam multi confirmandae haereseos suae arte, ita aures imperitorum soleant illudere, ut quia et corpus et anima Adae in peccato fuit, carnem quoque Adae atque animam Dominus ex Virgine acceperit, neque hominem totum ex Spiritu sancto Virgo conceperit. Qui si intelligerent sacramentum carnis assumptae, intelligerent etiam sacramentum ejusdem et hominis filii et 334 Dei filii. Quasi vero si tantum ex Virgine assumpsisset quoque ex eadem et animam:", + "candidate_score": 0.726497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_991", + "psc_text": "quam verus in servi. Ut vero assumpsisse formam servi non aliud est, quam hominem natum esse; ita in forma Dei esse non aliud est, quam 336 Deum esse, unum tamen eumdemque, non Dei defectione, sed hominis assumptione, profitentes et in forma Dei per naturam divinam, et in forma servi ex conceptione Spiritus sancti secundum habitum hominis repertum fuisse. Itaque cum Jesus Christus et natus, et passus, et mortuus, et sepultus sit; et resurrexit. Non potest in his sacramentorum diversitatibus ita ab se dividuus esse, ne Christus sit: cum non alius Christus, quam qui in forma Dei erat, formam servi acceperit; neque alius, quam qui natus est, mortuus sit; neque alius, quam qui est mortuus, resurrexerit; neque alius, quam qui resurrexit, sit in coelis; in coelis autem non alius sit, quam qui descendit ante de coelis. 23. Christus passioni obnoxius, num et dolori. Christi in carne praerogativae. --Homo itaque Jesus Christus", + "candidate_score": 0.723874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_985", + "psc_text": "se exinaniens formam servi accepit. Non alius filius hominis, quam qui filius Dei est: neque alius in forma Dei, quam qui in forma servi perfectus homo natus est: ut sicut per naturam constitutam nobis a Deo originis nostrae principe, corporis atque animae homo nascitur, ita Jesus Christus per virtutem suam carnis atque animae homo ac Deus esset, habens in se et totum verumque quod homo est, et totum verumque quod Deus est. 20. Adae carnem et animam Christum accepisse docentes. Anima opus Dei. --Quamquam multi confirmandae haereseos suae arte, ita aures imperitorum soleant illudere, ut quia et corpus et anima Adae in peccato fuit, carnem quoque Adae atque animam Dominus ex Virgine acceperit, neque hominem totum ex Spiritu sancto Virgo conceperit. Qui si intelligerent sacramentum carnis assumptae, intelligerent etiam sacramentum ejusdem et hominis filii et 334 Dei filii. Quasi vero si tantum ex Virgine assumpsisset quoque ex eadem et animam:", + "candidate_score": 0.723744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29_31", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ? Tametsi autem ecclesia , ut dixi , extreme periclitetur , et draconatus in sit , ut puerum Iesum Tigurum , idque vel in carne vel cum carnem , quod etiam in deo , vel cum deo , ut tamen consolari debet , scire nos eum raptum iri a faucibus diaconis in coelum ad cum ipsum eiusque Ihrenum , scire item , nos domini maximum , quod pollicetur , nequaquam posse , ut electi seducantur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_691", + "psc_text": "Dominus Jesus Christus professus sit, propter quod eum ungat, et mittat ad evangelizandum. Paternae enim naturae virtus in eo manifestatur; naturae suae communionem in Filio etiam in carne nato per sacramentum spiritalis hujus unctionis ostendens (Matth., III, 17), cum post consummati baptismi nativitatem tum haec quoque proprietatis significatio audita est, voce testante de coelo: Filius meus es tu, ego hodie genui te (Ps. II, 7) . Non enim vel ipse super se esse, vel sibi de coelis adesse, vel ipsum se 231 cognominasse sibi filium intelligendus est: sed omnis haec fidei nostrae fuit demonstratio, ut sub perfectae ac verae nativitatis sacramento, unitatem naturae manentis in Filio, qui etiam homo esse coeperat, nosceremus. Et Patrem quidem in Dei Spiritu ita significari repertum est. Filium vero hoc modo demonstratum intelligimus, cum dicit: Quod si in Spiritu Dei ego ejicio daemones, utique appropiavit in vobis regnum Dei: se scilicet, id est, naturae suae", + "candidate_score": 0.721507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_23", + "bdc_text": "ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_991", + "psc_text": "quam verus in servi. Ut vero assumpsisse formam servi non aliud est, quam hominem natum esse; ita in forma Dei esse non aliud est, quam 336 Deum esse, unum tamen eumdemque, non Dei defectione, sed hominis assumptione, profitentes et in forma Dei per naturam divinam, et in forma servi ex conceptione Spiritus sancti secundum habitum hominis repertum fuisse. Itaque cum Jesus Christus et natus, et passus, et mortuus, et sepultus sit; et resurrexit. Non potest in his sacramentorum diversitatibus ita ab se dividuus esse, ne Christus sit: cum non alius Christus, quam qui in forma Dei erat, formam servi acceperit; neque alius, quam qui natus est, mortuus sit; neque alius, quam qui est mortuus, resurrexerit; neque alius, quam qui resurrexit, sit in coelis; in coelis autem non alius sit, quam qui descendit ante de coelis. 23. Christus passioni obnoxius, num et dolori. Christi in carne praerogativae. --Homo itaque Jesus Christus", + "candidate_score": 0.717861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_23", + "bdc_text": "ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_726", + "psc_text": "non divisio; et filius est, non adoptio; et Deus est, non creatio. Neque alterius generis Deus est, sed Pater et Filius unum sunt: non enim innovata est natura nascendo, ut ab originis suae proprietate esset aliena. Tenet hanc itaque manentis in Patre Filii et Patris in Filio fidem, unum Deum patrem et unum Dominum Christum sibi esse Apostolus praedicans: cum in Domino Christo et Deus esset, et in Deo patre esset et Dominus; et unum esset uterque quod Deus est, et unum esset uterque quod Dominus est: quia imperfectum et Deo, nisi Dominus sit, et Domino intelligatur esse, nisi Deus sit. Atque ita cum uterque unus est, et unus significatur in utroque, et non est uterque sine uno; non excedit evangelicam praedicationem Apostolus docens, nec loquens in Paulo Christus diversus ab his est ( post adscensionem in coelum ) quae corporeus in mundo manens locutus est. 42. Filius hominis vitam", + "candidate_score": 0.710449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_23", + "bdc_text": "ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_988", + "psc_text": "vere Dei filius verus hominis filius verus sit: neque non natus ex Deo homo, neque quia natus ex Deo homo, ideo Deus esse deficiens. 22. Christi anima a Deo. Unus est in duabus naturis perfectis. --Sed ut per se sibi assumpsit ex Virgine corpus, ita ex se sibi animam assumpsit; quae utique numquam ab homine gignentium originibus praebetur. Si enim conceptum carnis nisi ex Deo Virgo non habuit; longe magis necesse est, anima corporis, nisi 335 ex Deo, aliunde non fuerit. Et cum ipse ille filius hominis ipse sit qui et filius Dei, quia totus hominis filius totus Dei filius sit; quam ridicule praeter Dei filium, qui Verbum caro factum est, alium nescio quem tamquam prophetam Verbo Dei animatum praedicabimus, cum Dominus Jesus Christus et hominis filius et Dei filius sit? Per id vero, quod tristis est anima sua usque ad mortem, et quod potestatem habet animae suae ponendae et", + "candidate_score": 0.709632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_23", + "bdc_text": "ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_986", + "psc_text": "Adae in peccato fuit, carnem quoque Adae atque animam Dominus ex Virgine acceperit, neque hominem totum ex Spiritu sancto Virgo conceperit. Qui si intelligerent sacramentum carnis assumptae, intelligerent etiam sacramentum ejusdem et hominis filii et 334 Dei filii. Quasi vero si tantum ex Virgine assumpsisset quoque ex eadem et animam: cum anima omnis opus Dei sit, carnis vero generatio semper ex carne sit. 21. Christum volentes esse vocis sonum, et Catholicis quasi hominem negent affingentes. --Sed volentes unigenitum Deum, qui in principio apud Deum erat Deus Verbum, non substantivum Deum esse, sed sermonem vocis emissae, ut quod loquentibus est suum verbum, hoc sit patri Deo Filius; argute subrepere volunt, ne subsistens Verbum Deus et manens in forma Dei Christus homo natus sit: ut cum hominem illum humanae potius originis causa, quam spiritalis conceptionis sacramentum animaverit, non Deus Verbum hominem se ex partu Virginis efficiens exstiterit, sed ut in prophetis Spiritus", + "candidate_score": 0.709417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29_31", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ? Tametsi autem ecclesia , ut dixi , extreme periclitetur , et draconatus in sit , ut puerum Iesum Tigurum , idque vel in carne vel cum carnem , quod etiam in deo , vel cum deo , ut tamen consolari debet , scire nos eum raptum iri a faucibus diaconis in coelum ad cum ipsum eiusque Ihrenum , scire item , nos domini maximum , quod pollicetur , nequaquam posse , ut electi seducantur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1037", + "psc_text": "hominibus naturalia sunt per animae ad gloriam ardentis calorem, ut passiones suas nesciant, et vulnera ignorent, et mortes non intelligant: 354 Dominus vero gloriae Jesus Christus, cujus et fimbria virtus est, cujus sputus et sermo natura corporis est, dum et mancus jam non mancus manum jubetur extendere, et caecus natus nativitatis vitia non sentit, et truncus aure non truncus est, in ea infirmitate compuncti ac dolentis corporis deputabitur, in qua gloriosos ac beatos viros fidei suae spiritus non reliquit? 47. Passiones nostras quomodo susceperit Christus. Qui peccata portet. --Passus igitur unigenitus Deus est omnes incurrentes in se passionum nostrarum infirmitates; sed passus virtute naturae suae, ut et virtute naturae suae natus est: neque enim, cum natus sit, non tenuit omnipotentiae suae in nativitate naturam. Nam cum natus sit lege hominum, non tamen hominum lege conceptus est: habens in se et constitutionem humanae conditionis in partu, et ipse extra constitutionem humanae", + "candidate_score": 0.707848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29_31", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ? Tametsi autem ecclesia , ut dixi , extreme periclitetur , et draconatus in sit , ut puerum Iesum Tigurum , idque vel in carne vel cum carnem , quod etiam in deo , vel cum deo , ut tamen consolari debet , scire nos eum raptum iri a faucibus diaconis in coelum ad cum ipsum eiusque Ihrenum , scire item , nos domini maximum , quod pollicetur , nequaquam posse , ut electi seducantur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1038", + "psc_text": "sed passus virtute naturae suae, ut et virtute naturae suae natus est: neque enim, cum natus sit, non tenuit omnipotentiae suae in nativitate naturam. Nam cum natus sit lege hominum, non tamen hominum lege conceptus est: habens in se et constitutionem humanae conditionis in partu, et ipse extra constitutionem humanae conditionis in origine. Secundum quod ita ex infirmitate corporis nostri passus in corpore est, ut passiones corporis nostri, corporis sui virtute susciperet. Et hujus fidei nostrae etiam sermo propheticus testis est, cum ait: Hic peccata nostra portat, et pro nobis dolet: et nos existimavimus eum in doloribus esse, et in plaga, et in vexatione. Ipse autem vulneratus est propter iniquitates nostras, et infirmitatus est propter peccata nostra (Esai. LIII, 4 et 5) . Fallitur ergo humanae aestimationis opinio, putans hunc ( al. hinc) dolere quod patitur. Portans enim peccata nostra, peccati nostri scilicet corpus assumens, tamen ipse non peccat. Missus", + "candidate_score": 0.707794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29_31", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ? Tametsi autem ecclesia , ut dixi , extreme periclitetur , et draconatus in sit , ut puerum Iesum Tigurum , idque vel in carne vel cum carnem , quod etiam in deo , vel cum deo , ut tamen consolari debet , scire nos eum raptum iri a faucibus diaconis in coelum ad cum ipsum eiusque Ihrenum , scire item , nos domini maximum , quod pollicetur , nequaquam posse , ut electi seducantur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_993", + "psc_text": "ut telum aliquod aut aquam perforans, aut ignem compungens, aut aera vulnerans, omnes quidem has passiones naturae suae infert, ut foret, ut compungat, ut vulneret; sed naturam suam in haec passio illata non retinet, dum in natura non est vel aquam forari, vel pungi ignem, vel aerem vulnerari, quamvis naturae teli sit et vulnerare et compungere et forare. Passus quidem est Dominus Jesus Christus, dum 337 caeditur, dum suspenditur, dum crucifigitur, dum moritur: sed in corpus Domini irruens passio, nec non fuit passio, nec tamen naturam passionis exseruit: dum et poenali ministerio desaevit, et Virtus corporis sine sensu poenae vim poenae in se desaevientis excepit. Habuerit sane illud Domini corpus doloris nostri naturam, si corpus nostrum id naturae habet, ut calcet undas et super fluctus eat, et non degravetur ingressu, neque aquae insistentibus vestigiis cedant, penetret etiam solida, nec clausae domus obstaculis arceatur. At vero si dominici corporis sola ista", + "candidate_score": 0.70392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_20_22", + "bdc_text": "Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_990", + "psc_text": "modo Jesus Christus Dei filius natus ex Maria est, nisi quod Verbum caro factum est: scilicet quod filius Dei, cum in forma Dei esset, formam servi accepit? Accepisse autem formam servi eum, qui esset in Dei forma, de contrariis comparatur: ut quanta veritas est manere in Dei forma, tanta veritas sit accepisse formam servi. Ad proprietatem enim naturae intelligendam, significatione verbi ad id communis impellimur. In forma enim servi est, qui et in forma Dei est. Et cum hoc naturae, illud vero dispensationis sit; in ejusdem tamen est veritatis proprietate, quod utrumque est: ut tam verus sit in Dei forma, quam verus in servi. Ut vero assumpsisse formam servi non aliud est, quam hominem natum esse; ita in forma Dei esse non aliud est, quam 336 Deum esse, unum tamen eumdemque, non Dei defectione, sed hominis assumptione, profitentes et in forma Dei per naturam divinam, et in forma servi ex", + "candidate_score": 0.702266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29_31", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ? Tametsi autem ecclesia , ut dixi , extreme periclitetur , et draconatus in sit , ut puerum Iesum Tigurum , idque vel in carne vel cum carnem , quod etiam in deo , vel cum deo , ut tamen consolari debet , scire nos eum raptum iri a faucibus diaconis in coelum ad cum ipsum eiusque Ihrenum , scire item , nos domini maximum , quod pollicetur , nequaquam posse , ut electi seducantur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1281", + "psc_text": "angelus, nunc etiam homo est: ne naturalem hanc esse Dei speciem diversitas hujus ipsius assumptae creationis pateretur intelligi. Adest autem ad Jacob etiam usque ad luctae complexum in habitu humano, et manum conserit, et membris nititur, et lateribus inflectitur, et in omni motu nostro incessuque consistit (Gen. XXXII, 24). Sed idem postea et Moysi esse ignis ostenditur (Exodi III, 2): ut naturae creatae tum potius ad speciem, quam ad substantiam naturae, fidem disceres. Habuit tum in se potestatem conflagrandi, non tamen naturalem suscipiens urendi necessitatem: quia sine rubi damno conflagratio ignis apparuit. 47. Sine aeternitatis damno assumpsit. Ea virtute qua assumpsit, absumpsit. --Curre per tempora, et intellige qualis visus sit, vel Jesu Nave nominis sui prophetae, vel Esaiae etiam cum (Joan. XII, 41) evangelico testimonio visum praedicanti, vel Ezechieli usque ad conscientiam resurrectionis assumpto (Ezech. XXXVII), vel Danieli hominis filium iu aeterno saeculorum regno confitenti (Dan. VII, 13, 14), caeterisque", + "candidate_score": 0.701201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29_31", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ? Tametsi autem ecclesia , ut dixi , extreme periclitetur , et draconatus in sit , ut puerum Iesum Tigurum , idque vel in carne vel cum carnem , quod etiam in deo , vel cum deo , ut tamen consolari debet , scire nos eum raptum iri a faucibus diaconis in coelum ad cum ipsum eiusque Ihrenum , scire item , nos domini maximum , quod pollicetur , nequaquam posse , ut electi seducantur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_616", + "psc_text": "Patrem quoque cognitum esse dixisset. Sed quid illud est, quod queritur se tanto tempore cognitum non fuisse? Scilicet quia se cognito, paternae in se naturae esset intelligenda divinitas. Cum enim ea, quae gereret, propria Deo essent, calcare undas, jubere ventis, inintellecta demutatione vini 205 incrementoque panum cum gestorum fide gerere, fugare daemonas, morbos depellere, damna corporum rependere, emendare vitia nativitatis, peccata dimittere, vitam mortuis reddere; et haec agere carnalem, et Dei se filium inter ista profitentem: hinc querelae omnis orta conquestio est, quod in sacramento nativitatis humanae, gessisse haec in homine assumpto Dei non intellecta natura est. 37. Patrem exhibet ut vivens ipsius imago. --Et idcirco arguens, cur cum haec tanto tempore gereret, agnitus non fuisset; postulantibus ut sibi Patrem ostenderet, ait: Qui me vidit, vidit et Patrem (Ibid.) . Non hic ille contemplationem corpoream et visum oculorum carnalium significat, sed eorum de quibus dixerat, Nonne vos dicitis, quoniam adhuc", + "candidate_score": 0.699749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29_31", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ? Tametsi autem ecclesia , ut dixi , extreme periclitetur , et draconatus in sit , ut puerum Iesum Tigurum , idque vel in carne vel cum carnem , quod etiam in deo , vel cum deo , ut tamen consolari debet , scire nos eum raptum iri a faucibus diaconis in coelum ad cum ipsum eiusque Ihrenum , scire item , nos domini maximum , quod pollicetur , nequaquam posse , ut electi seducantur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_337", + "psc_text": "pro naturae nostrae infirmitate nascitur quod erat visum. Accipit umbra corpus (evangelicis temporibus), et species veritatem, et visio naturam. Non tamen Deus a se demutatur, cum in homine nobis aut videtur, aut nascitur, familiari inter se proprietate et nativitatis et visus: ut quod natum est, visum sit; et quod visum est, nasceretur. Et quia nondum nobis collationis evangelicae ac propheticae locus est, institutum interim ex lege ordinem persequamur. Probaturi enim postea ex Evangeliis verum Dei filium natum in homine fuisse, nunc visum interim patriarchis in specie hominis Dei filium Deum verum docemus ex lege. Namque cum Abrahae homo visus, est et Deus adoratus, 114 et judex praedicatus: et cum pluit Dominus a Domino, non ambigitur quin quod pluit Dominus a Domino, ad significationem Patris et Filii lex loquatur: neque rursum existimandum est, quod patriarcha nescierit quin Deum verum adoraret, quem Deum intelligens adorabat. 18. Verbi incarnati fidem haeretici non capiunt.", + "candidate_score": 0.698579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29_31", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ? Tametsi autem ecclesia , ut dixi , extreme periclitetur , et draconatus in sit , ut puerum Iesum Tigurum , idque vel in carne vel cum carnem , quod etiam in deo , vel cum deo , ut tamen consolari debet , scire nos eum raptum iri a faucibus diaconis in coelum ad cum ipsum eiusque Ihrenum , scire item , nos domini maximum , quod pollicetur , nequaquam posse , ut electi seducantur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_994", + "psc_text": "poenae in se desaevientis excepit. Habuerit sane illud Domini corpus doloris nostri naturam, si corpus nostrum id naturae habet, ut calcet undas et super fluctus eat, et non degravetur ingressu, neque aquae insistentibus vestigiis cedant, penetret etiam solida, nec clausae domus obstaculis arceatur. At vero si dominici corporis sola ista natura sit, ut sua virtute, sua anima feratur in humidis, et insistat in liquidis, et exstructa transcurrat: quid per naturam humani corporis conceptam 338 ex Spiritu carnem judicamus? Caro illa, id est, panis ille de coelis est; et homo ille de Deo est. Habens ad patiendum quidem corpus, et passus est; sed naturam non habens ad dolendum. Naturae enim propriae ac suae corpus illud est, quod in coelestem gloriam conformatur in monte, quod attactu suo fugat febres, quod de sputo suo format oculos. 24. Passiones humanae an in Christo. --Sed forte in quo affectio flendi, sitiendi, esuriendique mansit, caeterarum quoque", + "candidate_score": 0.698149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29_31", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ? Tametsi autem ecclesia , ut dixi , extreme periclitetur , et draconatus in sit , ut puerum Iesum Tigurum , idque vel in carne vel cum carnem , quod etiam in deo , vel cum deo , ut tamen consolari debet , scire nos eum raptum iri a faucibus diaconis in coelum ad cum ipsum eiusque Ihrenum , scire item , nos domini maximum , quod pollicetur , nequaquam posse , ut electi seducantur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_976", + "psc_text": "se penetrantisque animae transcursu, secundum ea in quibus erit, aut oblectatur, aut laeditur. Cum igitur compuncta aut effossa corpora dolent, sensum doloris transfusae in ea animae sensus admittit. Denique vulnus corporis usque ad hos dolet, et digiti excidentium ( alias, excedentium) ex carne unguium praesegmina nesciunt. Et si quando accedente vitio pars aliqua corrupta membrorum, sensum vivae carnis amiserit; ea cum vel desecabitur vel uretur, dolorem quisquis esse potuisset, non manente in ea animae permixtione, non sentiet. Aut cum gravis necessitas recidendi corporis manet, medicato potu consopitur vigor animae, et in emortuam sensus sui oblivionem mens succis violentioribus occupata conficitur. Ac tum doloris nescia membra caeduntur, et omnem alti vulneris plagam sensus carnis emortuus, sensu animae in se torpentis evadit. Affert itaque dolorem per animae infirmis admixtionem, in infirmum sensum suum corpus animatum. 15. Unde Christi corpus et anima. --Si igitur homo Jesus Christus per initia corporis atque animae nostrae", + "candidate_score": 0.698039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29_31", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ? Tametsi autem ecclesia , ut dixi , extreme periclitetur , et draconatus in sit , ut puerum Iesum Tigurum , idque vel in carne vel cum carnem , quod etiam in deo , vel cum deo , ut tamen consolari debet , scire nos eum raptum iri a faucibus diaconis in coelum ad cum ipsum eiusque Ihrenum , scire item , nos domini maximum , quod pollicetur , nequaquam posse , ut electi seducantur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_977", + "psc_text": "Ac tum doloris nescia membra caeduntur, et omnem alti vulneris plagam sensus carnis emortuus, sensu animae in se torpentis evadit. Affert itaque dolorem per animae infirmis admixtionem, in infirmum sensum suum corpus animatum. 15. Unde Christi corpus et anima. --Si igitur homo Jesus Christus per initia corporis atque animae nostrae vixit in corpore, et non ita ut corporis sui, sic et animae suae princeps Deus, in similitudinem 330 hominis constitutus, et habitu repertus ut homo natus est; dolorem senserit corporis nostri, animae nostrae et corporis, ut conceptu, ita et initio animatus in corpore. Quod si assumpta sibi per se ex Virgine carne, ipse sibi et ex se animam concepti per se corporis coaptavit; secundum animae corporisque naturam, necesse est et passionum fuisse naturam. Evacuans se enim ex Dei forma, et formam servi accipiens, et filius Dei etiam filius hominis nascens, ex se suaque virtute non deficiens, Deus Verbum consummavit hominem", + "candidate_score": 0.697237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_726", + "psc_text": "non divisio; et filius est, non adoptio; et Deus est, non creatio. Neque alterius generis Deus est, sed Pater et Filius unum sunt: non enim innovata est natura nascendo, ut ab originis suae proprietate esset aliena. Tenet hanc itaque manentis in Patre Filii et Patris in Filio fidem, unum Deum patrem et unum Dominum Christum sibi esse Apostolus praedicans: cum in Domino Christo et Deus esset, et in Deo patre esset et Dominus; et unum esset uterque quod Deus est, et unum esset uterque quod Dominus est: quia imperfectum et Deo, nisi Dominus sit, et Domino intelligatur esse, nisi Deus sit. Atque ita cum uterque unus est, et unus significatur in utroque, et non est uterque sine uno; non excedit evangelicam praedicationem Apostolus docens, nec loquens in Paulo Christus diversus ab his est ( post adscensionem in coelum ) quae corporeus in mundo manens locutus est. 42. Filius hominis vitam", + "candidate_score": 0.697227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_20_22", + "bdc_text": "Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_991", + "psc_text": "quam verus in servi. Ut vero assumpsisse formam servi non aliud est, quam hominem natum esse; ita in forma Dei esse non aliud est, quam 336 Deum esse, unum tamen eumdemque, non Dei defectione, sed hominis assumptione, profitentes et in forma Dei per naturam divinam, et in forma servi ex conceptione Spiritus sancti secundum habitum hominis repertum fuisse. Itaque cum Jesus Christus et natus, et passus, et mortuus, et sepultus sit; et resurrexit. Non potest in his sacramentorum diversitatibus ita ab se dividuus esse, ne Christus sit: cum non alius Christus, quam qui in forma Dei erat, formam servi acceperit; neque alius, quam qui natus est, mortuus sit; neque alius, quam qui est mortuus, resurrexerit; neque alius, quam qui resurrexit, sit in coelis; in coelis autem non alius sit, quam qui descendit ante de coelis. 23. Christus passioni obnoxius, num et dolori. Christi in carne praerogativae. --Homo itaque Jesus Christus", + "candidate_score": 0.696124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17_19", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_502", + "psc_text": "ὅς γε τοῦ ἱδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, qui proprio filio non pepercit, naturae viritatem significanter expressit: ut qui superius filios plures per spiritum adoptionis demonstrasset, nunc unigenitum Deum filium proprietatis ostenderet. 46. Inexcusabilis est qui Christum filium Dei negat. Antichristum pro Christo est suscepturus. --Non est humanus hic error, neque in negando Dei filio vitium ignorantiae est, ubi ignorari non licet quod negatur. Creatura ex nihilo subsistens Dei filius dicitur. Hoc si nec Pater locutus est, nec Filius testatus 168 est, nec Apostolus praedicavit, tamen audere eloqui, hoc est Christum non ignorare tantummodo, sed odisse. Cum enim pater de filio suo dicat, Hic est (Matth. III, 17) ; et Filius de se dicat, Qui tecum loquitur, ipse est (Joan. IX, 37) ; et Petrus confiteatur, Tu es (Matth. XVI, 16) ; et Joannes testetur, Hic verus est (I Joan. V, 21) ; et Paulus non desistat praedicare de proprio: non", + "candidate_score": 0.69345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_40_42", + "bdc_text": "Salendum revocantur , imo antichristi sunt subdissimi , non ita scripsi , ut regnamus pontifici , hoc S. spiritu oris sui quottidie interficit quidem Christus dominus , sed charitate adventus sui abolibit et surpitus extrahet . Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei . Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_491", + "psc_text": "filius Dei (Joan. XX, 31) . Scribendi igitur Evangelii non aliam praetulit causam, quam ut omnes crederent Jesum esse Christum filium Dei. Si sufficit ad salutem, Christum credere, cur adjecit filium Dei? Si vero Christum credere ea demum fides est, non Christum tantummodo, sed Christum filium Dei credidisse; non est nomen filii in Christo unigenito Deo ex adoptionis consuetudine, quod proprium est ad salutem. Si ergo salus in confessione nominis est; quaero cur in nomine veritas non sit. Quod si in nomine veritas est; qua auctoritate creatio esse dicetur, cum non creationis confessio salutem sit praestitura, sed filii? 42. Filius ex Patre natus. Filium negantes, antichristi. --Haec igitur salus vera est, hoc perfectae fidei meritum, Jesum Christum filium Dei credidisse. Non est enim dilectio in nobis ad Deum patrem, nisi per Filii fidem. Et audiamus eum per epistolam loquentem: Omnis, qui diligit Patrem, diligit eum qui ex eo natus est", + "candidate_score": 0.691277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_31_33", + "bdc_text": "Tametsi autem ecclesia , ut dixi , extreme periclitetur , et draconatus in sit , ut puerum Iesum Tigurum , idque vel in carne vel cum carnem , quod etiam in deo , vel cum deo , ut tamen consolari debet , scire nos eum raptum iri a faucibus diaconis in coelum ad cum ipsum eiusque Ihrenum , scire item , nos domini maximum , quod pollicetur , nequaquam posse , ut electi seducantur . Hic igitur figamus pedem inque his promissionibus acquiram Iesannus , quae nos nunquam fefellerint . Operiamur interea et parturientis ecclesiae detienter feramus , proclamemur nescio qui nebulones , qui mala conscientia agamus , aut qui sumus calmudistae , Mahumontistę , Curiani , aut quid deterius , pergamus nihilominus , qui parturire fortiter , nec aliorum nobis inferiori patiamur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_435", + "psc_text": "in utero Jeremias eradicandarum et plantandarum gentium prophetes (Jerem. I, 5), et mysterii resurrectionis Ezechiel testis (Ezech. XXXVII), et vir desideriorum Daniel temporum conscius (Dan. IX, 23), et prophetarum consecratus chorus, et omne praedicationis evangelicae sacramentum, electus ex publicano Matthaeus in Apostolum, et ex familiaritate Domini revelatione coelestium mysteriorum dignus Joannes (Matth. XVI, 18), et post sacramenti confessionem beatus Simon 147 aedificationi Ecclesiae subjacens et claves regni coelestis accipiens, et reliqui omnes sancto Spiritu praedicantes, et ex persecutore apostolus vas electionis tuae Paulus (Act. IX, 15), in profundo maris vivens (II Cor. XI, 25), in coelo tertio homo (Ibid. XII, 2), in paradiso ante martyrium, in martyrio perfectae fidei consummata libatio (II Tim. IV, 6 et 7). 21. Quam firma illius de Filii cum Patre aequalitate fides; et unde firma. --Ab his ego quae teneo edoctus sum, his immedicabiliter imbutus sum. Et ignosce, omnipotens Deus, quia in his nec emendari", + "candidate_score": 0.691005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_16_18", + "bdc_text": "qui optimo D. perversitas misereatur ecclesiae suae , quae extremum periclitatur . Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "VI, 4) : et quomodo apostolica fides principalis immemor est facta mandati, ut 184 Deum Christum confiteretur, cum in unius Dei esset confessione vivendum? Sed Apostolus totius sacramenti fidem per virtutem resurrectionis intelligens, cum frequenter audisset: Ego et Pater unum sumus; et: Omnia quae Patris sunt, mea sunt; et: Ego in Patre, et Pater in me (Joan. X, 30; XVI, 15; XIV, 11) : jam sine fidei periculo naturae nomen confessus est: quia ab unius Dei patris professione religio non excideret Deum confessa Dei filium, cum in filio Dei non nisi paternae naturae veritas crederetur; nec sub alterius Dei impia confessione fides naturae periclitaretur unius, quia non alterius Dei naturam perfecta Dei nativitas attulisset. Veritatem igitur evangelici sacramenti Thomas intelligens, Dominum suum et Deum suum esse confessus est. Non hic honoris est nomen, sed naturae confessio est: rebus enim ipsis atque virtutibus Deum credidit. Et Dominus professionis hujus religionem non", + "candidate_score": 0.689027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_13_15", + "bdc_text": "Nam scripta eius alia quoque de hoc monstra et prolixa sunt et caliginationem consistima nihilque aliud pene continent , quam vastas nebulorum tenebrarumque vorare et cratres toties coactus recretasque , ut stomachos sanos facile etiam ad comitum irritent . O miserum hominem et plus quam miserum , quem autem ignoratio , in tanto humanarum literarum ffare aut malicia evangelio tam clare lucente in Nestorii et Enrycheni , imo etiam Martinis barathorum agit praecipitem . Plane sequi , nam enim nostrum nostrorum mihi quidem videri , scilicet eius designa , et ipsum sui optimata nostro suo misereatur eius dominus , siquidem est ignorantia ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_924", + "psc_text": "quod consopitae et negligentes, indignae aditu thalami sui oleo indigendo mansissent. 66. Christus nil nesciens dispensationis ergo loquitur quasi nesciens. Diei scientia occulta: ideo quasi ignorata. --Non est igitur Dominus Jesus Christus, qui scrutans corda et renes Deus est, in ea naturae infirmitate, (ut) ne nesciat, cum hoc ipsum ex naturae scientia intelligatur esse, quod nescit. Quod si qui forte ignorationem ei deputabunt, ab eo qui sciat cogitationes eorum dici sibi metuant. Quid cogitatis mala in cordibus vestris (Matth. IX, 4) ? Nam cum cogitationum gestorumque non ignarus cognitor interdum de cogitatis gestisque quasi ignarus interrogat, velut de tactu fimbriae mulierem, vel de dictorum dissensione Apostolos, vel de sepulcro Lazari flentes: non nesciens intelligendus est nescire, sed loquens. Neque enim natura fert, ut qui absens Lazarum mortuum sepultumque sciat, sepulcri locum nesciat; et qui cogitationes videt, mulieris fidem non cognoverit, et qui necessitatem non habet de aliquo interrogandi (Joan. XVI,", + "candidate_score": 0.688829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_14_16", + "bdc_text": "O miserum hominem et plus quam miserum , quem autem ignoratio , in tanto humanarum literarum ffare aut malicia evangelio tam clare lucente in Nestorii et Enrycheni , imo etiam Martinis barathorum agit praecipitem . Plane sequi , nam enim nostrum nostrorum mihi quidem videri , scilicet eius designa , et ipsum sui optimata nostro suo misereatur eius dominus , siquidem est ignorantia ; qui optimo D. perversitas misereatur ecclesiae suae , quae extremum periclitatur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_924", + "psc_text": "quod consopitae et negligentes, indignae aditu thalami sui oleo indigendo mansissent. 66. Christus nil nesciens dispensationis ergo loquitur quasi nesciens. Diei scientia occulta: ideo quasi ignorata. --Non est igitur Dominus Jesus Christus, qui scrutans corda et renes Deus est, in ea naturae infirmitate, (ut) ne nesciat, cum hoc ipsum ex naturae scientia intelligatur esse, quod nescit. Quod si qui forte ignorationem ei deputabunt, ab eo qui sciat cogitationes eorum dici sibi metuant. Quid cogitatis mala in cordibus vestris (Matth. IX, 4) ? Nam cum cogitationum gestorumque non ignarus cognitor interdum de cogitatis gestisque quasi ignarus interrogat, velut de tactu fimbriae mulierem, vel de dictorum dissensione Apostolos, vel de sepulcro Lazari flentes: non nesciens intelligendus est nescire, sed loquens. Neque enim natura fert, ut qui absens Lazarum mortuum sepultumque sciat, sepulcri locum nesciat; et qui cogitationes videt, mulieris fidem non cognoverit, et qui necessitatem non habet de aliquo interrogandi (Joan. XVI,", + "candidate_score": 0.688322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_16_18", + "bdc_text": "qui optimo D. perversitas misereatur ecclesiae suae , quae extremum periclitatur . Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_61", + "psc_text": "religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi et Pater pater est, et Deus Deus est, extra exceptionem veri Dei sit in professione communi, eumque sicuti nos et creationis necessitas creatori Deo subdat, et adoptio assumat in filium; jam vero nulla in eo divinae naturae proprietas existimanda sit, secundum Apostoli dictum, Cum autem dixerit, Omnia subjecta sunt, praeter eum qui subjecit ei omnia; cum enim fuerint subjecta ei omnia, tunc et ipse subjicietur ei qui ei subjecit omnia, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 27, 28) . Quia subjectio et infirmitatem subjecti protestetur, et dominantis significet potestatem: in his quoque cum summa religionis demonstratione tractandis", + "candidate_score": 0.685858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_298", + "psc_text": "Deo confitere, quod praeter eum Deus nullus sit: unigenito Deo praedica, quod absque eo Deus non sit. 101 42. Filii divinitati adstipulatur Jeremias. Qui Deus super terram visus. Filius et in legis latione et in carnis assumptione unus Mediator. Pater et Filius unum. --Audi enim praeter Moysen et Esaiam, tum tertio id ipsum quoque et Jeremiam docentem, cum dicit: Hic Deus noster est, et non deputabitur alter ad eum. Qui invenit omnem viam scientiae, et dedit eam Jacob puero suo, et Israel dilecto suo. Post hoc super terram visus est, et inter homines conversatus est (Baruch. III, 36 et seqq.) . Dixerat enim jam superius, Et homo est, et quis cognoscet eum? Habes ergo Deum in terris visum, et inter homines conversatum: et requiro quomodo intelligendum existimes, Deum nemo vidit umquam, nisi unigenitus filius, qui est in sinu Patris (Joan. I, 18) ; cum Jeremias Deum praedicet, qui et visus", + "candidate_score": 0.682999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_40_42", + "bdc_text": "Salendum revocantur , imo antichristi sunt subdissimi , non ita scripsi , ut regnamus pontifici , hoc S. spiritu oris sui quottidie interficit quidem Christus dominus , sed charitate adventus sui abolibit et surpitus extrahet . Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei . Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_33", + "psc_text": "ex solido in carnem deducta conservet, dum usque ad virginem Pater protensus, ipse sibi natus 13 sit in filium. Alii vero (quia salus nulla sine Christo sit, qui in principio apud Deum erat Deus Verbum), nativitatem negantes, creationem solam professi sunt: ne nativitas veritatem Dei admitteret, sed creatio falsitatem doceret, quae dum ementiretur in genere Dei unius fidem, non excluderet in sacramento: sed nativitatem veram nomini ac fidei creationis subjicientes, a veritate unius Dei separabilem eum facerent, ut creatio substitutionis, perfectionem sibi divinitatis non usurparet, quam veritatis nativitas non dedisset. 17. Fides vera contra utramque toto hoc opere stabilienda. --Horum igitur furori respondere animus exarsit: recolens hoc vel praecipue sibi salutare esse, non solum in Deum credidisse, sed etiam in Deum patrem; neque in Christo tantum sperasse, sed in Christo Dei filio; neque in creatura, sed in Deo creatore ex Deo nato. Maxime ergo properamus ex propheticis atque evangelicis praeconiis", + "candidate_score": 0.681561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_989", + "psc_text": "sit; quam ridicule praeter Dei filium, qui Verbum caro factum est, alium nescio quem tamquam prophetam Verbo Dei animatum praedicabimus, cum Dominus Jesus Christus et hominis filius et Dei filius sit? Per id vero, quod tristis est anima sua usque ad mortem, et quod potestatem habet animae suae ponendae et resumendae, volunt extrinsecus animam, non ex Spiritu sancto, ut et corpus ex eo conceptum est, deputare: cum Verbum Deus, in sacramento naturae suae manens, homo natus sit. Natus autem est, non ut esset alius atque alius: sed ut ante hominem Deus, suscipiens hominem homo et Deus posset intelligi. Nam quo modo Jesus Christus Dei filius natus ex Maria est, nisi quod Verbum caro factum est: scilicet quod filius Dei, cum in forma Dei esset, formam servi accepit? Accepisse autem formam servi eum, qui esset in Dei forma, de contrariis comparatur: ut quanta veritas est manere in Dei forma, tanta veritas", + "candidate_score": 0.681367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_750", + "psc_text": "est. 53. Sapientia humana. Elementorum mundi et Christi discrimen. --Ut autem dictum Domini intelligas quo ait: Omnia quae Patris sunt, mea sunt; Apostoli et doctrinam et fidem disce dicentis: Videte ne quis vos seducat per philosophiam et inanem deceptionem secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8, 9) . De mundo est, et doctrinas hominum sapit, et philosophiae praeda est, quisquis Christum verum Deum nescit, quisquis in eo plenitudinem divinitatis ignorat. Humana mens hoc solum sapit quod intelligit, et mundus hoc tantum quod potest credit, secundum elementorum naturas id tantum possibile existimans, quod aut videret, aut ageret. Elementa enim mundi ex nihilo substiterunt: 252 sed Christus non de non substantibus manet, nec coepit ad originem, sed originem ab origine sumpsit aeternam. Elementa enim mundi aut inanima sunt, aut ad animam profecerunt: sed Christus vita est, ex Deo", + "candidate_score": 0.677052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_48_50", + "bdc_text": "Verum hic apud nos regnantem quos scis , non invenio , quomodo emergam . Tempus ergo opportunius expectandum est , quod dederit dominus . Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1170", + "psc_text": "Ita enim scribitur, Domino dicente: Amen dico vobis, quoniam sunt aliqui de adstantibus istis, qui non gustabunt mortem, donec videant filium hominis venientem in regno suo (Matth. XVI, 28) . Et factum est post dies sex, assumpsit Jesus Petrum et Jacobum et Joannem fratrem ejus, et ducit illos in montem excelsum seorsum, et transfiguratus est Jesus ante eos, et resplenduit facies ejus ut sol, vestimenta autem ejus facta sunt sicut nix (Matth. XVII, 1 et 2) . Gloria itaque venientis in regnum corporis Apostolis demonstrata est: Nam in habitu Dominus gloriosae transformationis suae constitit, regnantis corporis sui claritate patefacta. 38. Consortium illius nobis promissum. --Et hujus quidem gloriae suae consortium Apostolis pollicens, ait: Sic erit in consummatione saeculi. Mittet filius hominis angelos 398 suos, et colligent de regno ejus omnia scandala et qui faciunt iniquitatem, et mittet eos in caminum ignis; ibi erit fletus et stridor dentium. Tunc justi fulgebunt", + "candidate_score": 0.677023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_19", + "bdc_text": "assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_750", + "psc_text": "est. 53. Sapientia humana. Elementorum mundi et Christi discrimen. --Ut autem dictum Domini intelligas quo ait: Omnia quae Patris sunt, mea sunt; Apostoli et doctrinam et fidem disce dicentis: Videte ne quis vos seducat per philosophiam et inanem deceptionem secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8, 9) . De mundo est, et doctrinas hominum sapit, et philosophiae praeda est, quisquis Christum verum Deum nescit, quisquis in eo plenitudinem divinitatis ignorat. Humana mens hoc solum sapit quod intelligit, et mundus hoc tantum quod potest credit, secundum elementorum naturas id tantum possibile existimans, quod aut videret, aut ageret. Elementa enim mundi ex nihilo substiterunt: 252 sed Christus non de non substantibus manet, nec coepit ad originem, sed originem ab origine sumpsit aeternam. Elementa enim mundi aut inanima sunt, aut ad animam profecerunt: sed Christus vita est, ex Deo", + "candidate_score": 0.67535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_50", + "bdc_text": "Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_828", + "psc_text": "Dominus sit, nec Filio non perficiat ne non sit et Dominus. Atque ita neque auctoritatem Pater amittit, nec naturam Filius non tenet: per quod nec Deus pater non Dominus unus est, neque unigenitus Deus Dominus separatur ab uno; cum ex uno Domino unus ipse subsistat in Dominum: Dominum unum ita ex lege docens, ut se quoque Dominum Propheta teste confirmet (David Psal. CIX). 28. Ex ipsis haereticorum objectis confirmatur Dei in Christo natura. Haereticorum objectum. --Tendat per caeteras impii furoris propositiones fidei evangelicae responsio, et his ipsis quibus impugnatur repugnet: et armis excidii sui vincens, unius Spiritus dicta, unius quoque fidei demonstret esse doctrinam. Neque enim alius Christus, quam qui est praedicatus, Deus scilicet verus, et in Dei unius veri gloria manens: et sicut se Dominum ex lege, dum negare videretur, professus; ita et in Evangeliis verum se Deum, dum non confiteri existimatur ostendens. Hoc enim se dicto ejus, ne", + "candidate_score": 0.670285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_40", + "bdc_text": "Salendum revocantur , imo antichristi sunt subdissimi , non ita scripsi , ut regnamus pontifici , hoc S. spiritu oris sui quottidie interficit quidem Christus dominus , sed charitate adventus sui abolibit et surpitus extrahet .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1174", + "psc_text": "In vobis enim est regnum Dei (Luc XVII, 21) . Regnans itaque regnum tradet. Et si quis quaerat quis iste sit tradens regnum, audiet: Christus resurrexit a mortuis, 399 primitiae dormientium; quoniam per hominem mors, et per hominem resurrectio mortuorum (I Cor. XV, 21) . Omnis enim hic nunc praesentis quaestionis sermo de sacramento corporis est, quia Christus primitiae ex mortuis est. Quo autem Christus mysterio ex mortuis resurrexit, Apostolo dicente noscamus: Memento Christum a mortuis resurrexisse, de semine David (II Tim. II, 8) : mortem itaque et resurrectionem ex ea tantum docens dispensatione esse, qua caro est. 40. Subjectionis Christi causa, ut sit Deus omnia in omnibus. Qui id fiat. --Regnat autem in hoc eodem glorioso jam suo corpore, donec evacuatis magistratibus, et morte devicta subjiciat sibi inimicos. Et quidem ab Apostolo servatus hic modus est, ut magistratibus et potestatibus evacuatio, inimicis vero subjectio deputaretur. Quibus subjectis, subjicietur subjicienti", + "candidate_score": 0.669436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1000", + "psc_text": "habitus carnis in nativitatis est veritate, et similitudo carnis peccati a vitiis humanae passionis aliena est. Ita homo Christus Jesus et in veritate nativitatis est dum homo est, et non est in peccati proprietate dum Christus est: quia et qui homo est, non potuit non homo esse quod natus est; et qui Christus est, non potuit amisisse quod Christus est. Atque ita dum homo Christus Jesus est, habet et nativitatem hominis, qui homo est; nec est in vitiosa hominis infirmitate, qui Christus est. 26. Christus verus homo sine hominis vitiis Deus verus permansit. Passionis gesta expenduntur. --Quamquam igitur nos ad hujus sacramenti intelligentiam apostolica fides instruat, quae et habitu ut hominem repertum, et in similitudine carnis peccati missum hominem Christum Jesum esse testata sit: ut cum habitu ut homo est, sit in forma servi, et non sit in vitiis naturae; et cum in similitudine carnis peccati est, sit quidem Verbum", + "candidate_score": 0.66879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_50", + "bdc_text": "Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_737", + "psc_text": "utrumne in natura Dei, quae significatur in gloria, Christus Spiritus fuerit; cum in gloria Dei patris Christus Jesus, id est, homo natus exstabit? 47. Deus unus, non unicus. --Tenet in omnibus beatus Apostolus fidei evangelicae indemutabilem praedicationem, 247 ita Dominum Jesum Christum Deum praedicans, ut neque per alterius generis Deum in deos duos fides apostolica depereat, neque inseparabilis a Patre Filius Deus unici ac singularis Dei praedicandi occasionem impiam praebeat. Dicens enim, in forma Dei, et in gloria Dei patris, neque differre docuit, neque non exsistentem nos existimare permisit. Nam qui in forma Dei est, neque in alterum Deum proficit, neque etiam ipse non Deus est: quia nec separari potest a Dei forma, cum in ea sit; nec qui in Dei est forma, non Deus est. Sicut qui in gloria Dei est, non potest aliud esse quam Deus est; et dum in gloria Dei Deus est, alterius Dei atque a", + "candidate_score": 0.664196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_44_46", + "bdc_text": "Remisit enim multum de acerbitate illa , qua alias bono zelo in hac disceptatione usus fuit . a remittit ab omnibus tibi et ecclesiae de tam forti fideque solis . Quodsi res ecclesia nostrae praesent in domino Sed peccatis vincit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1041", + "psc_text": "in carne per peccatum condemnaturus, peccati licet expers, factus est ipse peccatum, id est, per carnem peccatum in carne condemnans, carnis quidem nescius, sed pro nobis caro factus est: et idcirco propter iniquitates nostras est vulneratus. 48. Christi virtus in passione emicat. Passio Christi triumphus. --Caeterum nescit in Christo Apostolus trepidationem doloris. Nam dispensationem passionis locuturus, in sacramento eam divinitatis praedicavit, dicens: Donans vobis omnia peccata, delens quod adversum nos fuit chirographum in sententiis, quod erat contrarium nobis, tollens illud de medio, et affigens illud cruci, spolians se carne, et principatus et potestates traduxit cum fiducia, triumphans eos in semetipso (Coloss. II, 13 et seqq.) . Succumbere ergo tibi videtur Virtus ista vulneris clavo; et ad ictum compungentis exterrita, demutasse se in naturam dolendi? Atquin Apostolus loquente in se Christo locutus, et salutis nostrae per Dominum opus memorans, mortem Christi ita significat, ut carne se spoliet, et potestates cum fiducia", + "candidate_score": 0.663673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_612", + "psc_text": "Christus cernitur: et quomodo si ipse cognitus sit, erit cognitus Pater; cum naturae suae, id est, hominis in eo habitum Apostoli recognoscant, et liber a corporali Deus carne, non in hac corporalis carnis infirmitate noscendus sit? Sed in sacramento assumpti corporis divinitatis paternae naturam in se Dominus confirmans, hunc ordinem tenuit: Si scitis me, et patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Tempus visionis separavit a tempore cognitionis. Nam quem cognoscendum ait, eumdem jam dixit et visum ut naturae jam pridem in se conspectae scientiam ex tempore nunc hujus revelationis acciperent. 35. Philippus hoc non capit; cur. Qui salva fide Patrem sibi ostendi rogat. --Sed commovit apostolum Philippum novitas dictorum. Homo cernitur, Dei se filium confitetur, cognito se cognoscendum Patrem fatetur. Patrem visum esse dicit, et per id cognoscendum esse quia visus sit. Humani istud animi infirmitas non capit, 204 nec fidem sumit tam diversarum rerum", + "candidate_score": 0.659046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_908", + "psc_text": "quomodo non etiam in scientia ejus sit, cum plerumque scientia ejus ea, quae neque in se neque per se sint, per virtutem naturae non nesciae apprehendat? At vero quod causam nisi ex eo non sumit, et motum ad id, quod est eritque, nisi intra se non capit; quomodo extra ejus naturae scientiam est, per quam et in qua id quod efficiendum sit continetur? Cogitationes namque humanas non solum praesenti motu incitatas, sed etiam instinctu futurae voluntatis agitandas, Dominus Christus non ignorat, Evangelista testante: Sciebat enim Jesus ab initio, qui essent non credentes et qui esset traditurus eum (Joan. VI, 65) . Naturae ergo ejus virtus, quae cognitionem rerum non exstantium capit, et quiescentium adhuc animorum subituras inquietudines non ignorat, id quod per se intraque se est, nescisse existimabitur? Et alieni potens, impotens sui est; de quo dictum meminerimus, Omnia per ipsum, et in ipso creata sunt, et ipse est ante", + "candidate_score": 0.657777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_42_44", + "bdc_text": "Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit . Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit . Remisit enim multum de acerbitate illa , qua alias bono zelo in hac disceptatione usus fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1041", + "psc_text": "in carne per peccatum condemnaturus, peccati licet expers, factus est ipse peccatum, id est, per carnem peccatum in carne condemnans, carnis quidem nescius, sed pro nobis caro factus est: et idcirco propter iniquitates nostras est vulneratus. 48. Christi virtus in passione emicat. Passio Christi triumphus. --Caeterum nescit in Christo Apostolus trepidationem doloris. Nam dispensationem passionis locuturus, in sacramento eam divinitatis praedicavit, dicens: Donans vobis omnia peccata, delens quod adversum nos fuit chirographum in sententiis, quod erat contrarium nobis, tollens illud de medio, et affigens illud cruci, spolians se carne, et principatus et potestates traduxit cum fiducia, triumphans eos in semetipso (Coloss. II, 13 et seqq.) . Succumbere ergo tibi videtur Virtus ista vulneris clavo; et ad ictum compungentis exterrita, demutasse se in naturam dolendi? Atquin Apostolus loquente in se Christo locutus, et salutis nostrae per Dominum opus memorans, mortem Christi ita significat, ut carne se spoliet, et potestates cum fiducia", + "candidate_score": 0.650749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_24", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_75", + "psc_text": "1. Quod sufficiat Trinitatis notitia in baptismo tradita. --Sufficiebat credentibus Dei sermo, qui in aures nostras Evangelistae testimonio cum ipsa veritatis suae virtute transfusus est, cum dicit Dominus: Euntes nunc docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, docentes eos servare omnia quaecumque mando vobis: et ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque in consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 19, 20) . Quid enim in eo de sacramento salutis humanae non continetur? aut quid est, quod sit reliquum aut obscurum? Plena sunt omnia ut a pleno, et a perfecto perfecta. Nam et verborum significationem, et efficientiam rerum, et negotiorum ordinem, et naturae intelligentiam comprehendunt. Baptizare jussit in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti, id est, in confessione et auctoris, et unigeniti, et doni. Auctor unus est omnium. Unus est enim Deus Pater, ex quo omnia; et unus Unigenitus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia;", + "candidate_score": 0.649683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_42", + "bdc_text": "Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_514", + "psc_text": "confitereris, et eorum voce utereris: Vere filius Dei est (Matth., XIV, 33) . Sed te saeviens spiritus in naufragium vitae rapit, et mentis tuae motibus tamquam fluctuoso mari incumbens procella dominatur. 52. Confitetur et qui crucifixerat Centurio. --Si tibi haec navigantium ex eo incerta fides videbitur, quia existimabitur esse Apostolorum; mihi tamen etsi minus praestat admirationis, plus tamen affert auctoritatis. Verumtamen etiam gentium in eo fidem sume; audi enim inter saevas crucis custodias 172 Romanae cohortis edomitum ad fidem militem. Loquitur namque conspectis tantae virtutis operationibus centurio: Vere Dei filius erat iste (Matth., XXVII, 54) . Hoc, post emissum spiritum, discissum templi velum, et mota terra, et scissa saxa, et sepulcra patentia, et mortui resurgentes testantur, et homo gentilis perfidiae confitetur; virtutis naturam agnoscit in gestis, naturae veritatem profitetur in nomine. Tanta ratio veritatis, et tanta vis fidei est, ut vincat voluntatem veri necessitas, et Christum Dominum gloriae aeternae vere", + "candidate_score": 0.647923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_30", + "bdc_text": "Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1282", + "psc_text": "assumpsit, absumpsit. --Curre per tempora, et intellige qualis visus sit, vel Jesu Nave nominis sui prophetae, vel Esaiae etiam cum (Joan. XII, 41) evangelico testimonio visum praedicanti, vel Ezechieli usque ad conscientiam resurrectionis assumpto (Ezech. XXXVII), vel Danieli hominis filium iu aeterno saeculorum regno confitenti (Dan. VII, 13, 14), caeterisque aliis, quibus se in habitu variae creationis ingessit, in vias Dei et in opera Dei, ad cognitionem scilicet Dei et nostrae aeternitatis profectum. Quid hic nunc haec humanae salutis dispensatio tam impiam aeternae nativitatis 437 contumeliam molitur? Creatio ista a saeculis est: caeterum ante saecula infinita nativitas est. Vim sane nos dictis afferre contende, si Propheta, si Dominus, si Apostolus, si sermo ullus ad divinitatis aeternae nativitatem creaturae retulit nomen. In his enim omnibus Deus, qui ignis consumens est, ita creatus inest, ut creationem ea virtute qua assumpsit absumeret: potens abolere rursum, quod tantum ad causam contemplationis exstiterat. 48. Christum", + "candidate_score": 0.647118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_30", + "bdc_text": "Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_337", + "psc_text": "pro naturae nostrae infirmitate nascitur quod erat visum. Accipit umbra corpus (evangelicis temporibus), et species veritatem, et visio naturam. Non tamen Deus a se demutatur, cum in homine nobis aut videtur, aut nascitur, familiari inter se proprietate et nativitatis et visus: ut quod natum est, visum sit; et quod visum est, nasceretur. Et quia nondum nobis collationis evangelicae ac propheticae locus est, institutum interim ex lege ordinem persequamur. Probaturi enim postea ex Evangeliis verum Dei filium natum in homine fuisse, nunc visum interim patriarchis in specie hominis Dei filium Deum verum docemus ex lege. Namque cum Abrahae homo visus, est et Deus adoratus, 114 et judex praedicatus: et cum pluit Dominus a Domino, non ambigitur quin quod pluit Dominus a Domino, ad significationem Patris et Filii lex loquatur: neque rursum existimandum est, quod patriarcha nescierit quin Deum verum adoraret, quem Deum intelligens adorabat. 18. Verbi incarnati fidem haeretici non capiunt.", + "candidate_score": 0.64702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_36", + "bdc_text": "Certe pro ut hodie res propemodum omnes in mundo gerantur , non possum mihi illam quietem polliceri , quam vera Christus sit ecclesia sit habitura .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_754", + "psc_text": "perfectus uterque Deus. --Tenuit autem etiam in hoc Apostolus fidei suae legem, ut corporaliter in Christo inhabitare plenitudinem divinitatis doceret: ne ad unionem impiam fidei sermo decideret, nec ad alterius naturae intelligentiam furor irreligiosus erumperet. Habitans enim in Christo plenitudo divinitatis corporaliter, nec singularis nec separabilis est: dum nec se patitur a corporali plenitudine corporalis plenitudo discerni, nec habitans divinitas ea ipsa intelligi potest esse divinitatis habitatio. Atque ita Christus est, ut corporaliter plenitudo divinitatis in Christo sit; sic vero in Christo sit divinitatis corporaliter plenitudo, ut in eo inhabitans plenitudo non aliud intelligatur esse quam Christus. Furare quas voles verborum occasiones, et irreligiosi ingenii aculeos excita. Ementire saltem cujus plenitudo divinitatis in Christo inhabitet 254 corporaliter. Est enim Christus, est et inhabitans in eo divinitatis corporaliter plenitudo. 56. Quae sit habitatio corporalis. Cujus sit. --Et si quaeras quae sit habitatio corporalis; intellige quid sit loqui in loquente, et in", + "candidate_score": 0.644333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_36", + "bdc_text": "Certe pro ut hodie res propemodum omnes in mundo gerantur , non possum mihi illam quietem polliceri , quam vera Christus sit ecclesia sit habitura .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_755", + "psc_text": "verborum occasiones, et irreligiosi ingenii aculeos excita. Ementire saltem cujus plenitudo divinitatis in Christo inhabitet 254 corporaliter. Est enim Christus, est et inhabitans in eo divinitatis corporaliter plenitudo. 56. Quae sit habitatio corporalis. Cujus sit. --Et si quaeras quae sit habitatio corporalis; intellige quid sit loqui in loquente, et in viso videri, et in operante operari, et in Deo Deum, et ex toto totum, et ex uno unum: et ita corporalis divinitatis plenitudinem recognosce. Et cujus haec divinitatis corporaliter inhabitans plenitudo sit, memento Apostolum non tacere dicentem: Ea enim, quae invisibilia sunt ejus, a constitutione mundi, per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur aeterna quoque ejus virtus et divinitas (Rom. I, 20) . Hujus itaque divinitas corporalis in Christo est, non ex parte, sed tota; neque portio est, sed plenitudo: ita corporaliter manens, ut unum sint; ita unum sunt, ut a Deo non differat Deus; ita indifferens a Deo Deus,", + "candidate_score": 0.640035, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.751625, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_23", + "psc_text": "Trinitate excidamus; neque, ut Eutyches, hominem verum non credentes, Filium Dei sine hominis assumptione, id est unius substantiae esse credamus; aut certe ex duabus substantiis unam fieri potuisse substantiam arbitremur. Quia Filius Dei, ut diximus, in unitate personae suae totum hominem assumpsit, id est animam rationalem, et carnem, secundum quod dictum est per Prophetam: Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium, et vocabitur (al. vocabitis) nomen ejus Emmanuel (Isa. VII, 14) , quod est interpretatum, Nobiscum Deus (Matth. I, 23) . Homo igitur et Deus est, qui de Maria natus est; homo et Deus est, qui crevit aetate; homo et Deus est, qui cruci affixus est, qui etiam resurrexit, coelosque ascendit, sedetque ad dexteram Patris. Et quamvis propter unitatem personae Deus homo sit, et homo Deus sit, tamen secundum hominem Deus dicitur crucifixus, Deus dicitur passus, Deus dicitur mortuus. Nam secundum id quod Deus est, impassibilis immortalisque rite creditur.", + "candidate_score": 0.751625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_23", + "psc_text": "Trinitate excidamus; neque, ut Eutyches, hominem verum non credentes, Filium Dei sine hominis assumptione, id est unius substantiae esse credamus; aut certe ex duabus substantiis unam fieri potuisse substantiam arbitremur. Quia Filius Dei, ut diximus, in unitate personae suae totum hominem assumpsit, id est animam rationalem, et carnem, secundum quod dictum est per Prophetam: Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium, et vocabitur (al. vocabitis) nomen ejus Emmanuel (Isa. VII, 14) , quod est interpretatum, Nobiscum Deus (Matth. I, 23) . Homo igitur et Deus est, qui de Maria natus est; homo et Deus est, qui crevit aetate; homo et Deus est, qui cruci affixus est, qui etiam resurrexit, coelosque ascendit, sedetque ad dexteram Patris. Et quamvis propter unitatem personae Deus homo sit, et homo Deus sit, tamen secundum hominem Deus dicitur crucifixus, Deus dicitur passus, Deus dicitur mortuus. Nam secundum id quod Deus est, impassibilis immortalisque rite creditur.", + "candidate_score": 0.735568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_23", + "bdc_text": "ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_23", + "psc_text": "Trinitate excidamus; neque, ut Eutyches, hominem verum non credentes, Filium Dei sine hominis assumptione, id est unius substantiae esse credamus; aut certe ex duabus substantiis unam fieri potuisse substantiam arbitremur. Quia Filius Dei, ut diximus, in unitate personae suae totum hominem assumpsit, id est animam rationalem, et carnem, secundum quod dictum est per Prophetam: Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium, et vocabitur (al. vocabitis) nomen ejus Emmanuel (Isa. VII, 14) , quod est interpretatum, Nobiscum Deus (Matth. I, 23) . Homo igitur et Deus est, qui de Maria natus est; homo et Deus est, qui crevit aetate; homo et Deus est, qui cruci affixus est, qui etiam resurrexit, coelosque ascendit, sedetque ad dexteram Patris. Et quamvis propter unitatem personae Deus homo sit, et homo Deus sit, tamen secundum hominem Deus dicitur crucifixus, Deus dicitur passus, Deus dicitur mortuus. Nam secundum id quod Deus est, impassibilis immortalisque rite creditur.", + "candidate_score": 0.714825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_24", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_5", + "psc_text": "Ille dicit sanguine Christi se esse redemptum. Ergo solum pro Arianis, aut tantum pro Donatistis effusus est sanguis Christi? Absit. Non sic dicit Veritas. Non sic dicit Deus ad Abraham: In semine, inquit, tuo benedicentur omnes gentes (Genes. XXVI, 4) . Non una gens, sed omnis. Non illa et illa, sed cunctae. Sed neque in diversa fide, sed in una: dicente Apostolo, Una fides (Ephes. IV, 5) . In una scilicet fide salvantur credentes: per unitatem fidei Ecclesia catholica habet cor et animam unam in Deum. Haec fides recta, quae facit diversa corda credentium unum esse, Pauli apostoli ore laudatur. Gratias, inquit, ago Deo, quia fides vestra annuntiatur in universo mundo (Rom. I, 8) . Fides una, quae in totum mundum an nuntiatur, ipsa laudanda ac praedicanda est. CAPUT II. Accipe fidem, in qua jam olim renatus es credens in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Pater Filius non", + "candidate_score": 0.654899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_36", + "bdc_text": "Certe pro ut hodie res propemodum omnes in mundo gerantur , non possum mihi illam quietem polliceri , quam vera Christus sit ecclesia sit habitura .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_4", + "psc_text": "mundus in cunctis gentibus nuncupatur redemptus. Et timebunt gentes, inquit, nomen tuum, Domine, et omnes reges terrae gloriam tuam (Psal. CI, 16) . Et iterum: Omnes gentes quascunque fecisti venient, et adorabunt coram te, Domine (Psal. LXXXV, 9), et rursum: Commemorabuntur, inquit, et convertentur ad Dominum universi fines terrae; et adorabunt in conspectu ejus universae patriae gentium. Quoniam Domini est regnum, et ipse dominabitur gentium (Psal. XXI, 28, 29) . Quid infelices dicant qui praecisi ab Ecclesia Dei, corde impoenitenti ipsi Ecclesiae contradicunt; et dum eamdem, quae tunica Domini est inconsutilis, scindere nituntur, ipsi facilius scissi sunt? Hi percunctentur sigillatim. Ille dicit sanguine Christi se esse redemptum. Ergo solum pro Arianis, aut tantum pro Donatistis effusus est sanguis Christi? Absit. Non sic dicit Veritas. Non sic dicit Deus ad Abraham: In semine, inquit, tuo benedicentur omnes gentes (Genes. XXVI, 4) . Non una gens, sed omnis. Non illa et illa,", + "candidate_score": 0.642773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_45", + "bdc_text": "a remittit ab omnibus tibi et ecclesiae de tam forti fideque solis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_5", + "psc_text": "Ille dicit sanguine Christi se esse redemptum. Ergo solum pro Arianis, aut tantum pro Donatistis effusus est sanguis Christi? Absit. Non sic dicit Veritas. Non sic dicit Deus ad Abraham: In semine, inquit, tuo benedicentur omnes gentes (Genes. XXVI, 4) . Non una gens, sed omnis. Non illa et illa, sed cunctae. Sed neque in diversa fide, sed in una: dicente Apostolo, Una fides (Ephes. IV, 5) . In una scilicet fide salvantur credentes: per unitatem fidei Ecclesia catholica habet cor et animam unam in Deum. Haec fides recta, quae facit diversa corda credentium unum esse, Pauli apostoli ore laudatur. Gratias, inquit, ago Deo, quia fides vestra annuntiatur in universo mundo (Rom. I, 8) . Fides una, quae in totum mundum an nuntiatur, ipsa laudanda ac praedicanda est. CAPUT II. Accipe fidem, in qua jam olim renatus es credens in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Pater Filius non", + "candidate_score": 0.642599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_36", + "bdc_text": "Certe pro ut hodie res propemodum omnes in mundo gerantur , non possum mihi illam quietem polliceri , quam vera Christus sit ecclesia sit habitura .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_3", + "psc_text": "Apostolus subnectens adjungit: Non in seminibus quasi in multis, sed in semine tuo, quod est Christus (Galat. III, 16) . Cum omnes gentes in Christo et per Christum in unitatem fidei benedici mereantur, haeretici non sunt benedicti, quia non habent unitatem fidei, sed erroris pastu saginati, per superbiam facti sunt, non filii Dei, sed filii diaboli. Unde et obscuratos habentes cordis oculos, nequeunt cernere totum mundum sanguine Christi redemptum, et in fidei unitate concordem, secundum quod de primativa Ecclesia designatur: Erat illis, inquit, cor unum et anima una in Deum (Act. IV, 32) . Sic totus mundus redemptus, sic totus mundus in cunctis gentibus nuncupatur redemptus. Et timebunt gentes, inquit, nomen tuum, Domine, et omnes reges terrae gloriam tuam (Psal. CI, 16) . Et iterum: Omnes gentes quascunque fecisti venient, et adorabunt coram te, Domine (Psal. LXXXV, 9), et rursum: Commemorabuntur, inquit, et convertentur ad Dominum universi fines terrae; et", + "candidate_score": 0.637831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_45", + "bdc_text": "a remittit ab omnibus tibi et ecclesiae de tam forti fideque solis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_3", + "psc_text": "Apostolus subnectens adjungit: Non in seminibus quasi in multis, sed in semine tuo, quod est Christus (Galat. III, 16) . Cum omnes gentes in Christo et per Christum in unitatem fidei benedici mereantur, haeretici non sunt benedicti, quia non habent unitatem fidei, sed erroris pastu saginati, per superbiam facti sunt, non filii Dei, sed filii diaboli. Unde et obscuratos habentes cordis oculos, nequeunt cernere totum mundum sanguine Christi redemptum, et in fidei unitate concordem, secundum quod de primativa Ecclesia designatur: Erat illis, inquit, cor unum et anima una in Deum (Act. IV, 32) . Sic totus mundus redemptus, sic totus mundus in cunctis gentibus nuncupatur redemptus. Et timebunt gentes, inquit, nomen tuum, Domine, et omnes reges terrae gloriam tuam (Psal. CI, 16) . Et iterum: Omnes gentes quascunque fecisti venient, et adorabunt coram te, Domine (Psal. LXXXV, 9), et rursum: Commemorabuntur, inquit, et convertentur ad Dominum universi fines terrae; et", + "candidate_score": 0.612826, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum", + "max_score": 0.747588, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_229", + "psc_text": "Deus et homo unus est Christus? Et ideo manente in unitate personae naturali hominis et Dei inconfusa et inseparabili veritate, sicut Deus Christus in homine nomen hominis sumpsit, sic idem homo Christus in Deo vocabulum deitatis accepit. CAPUT XV. Christus non coeleste, sed humanum corpus assumpsit. Unus idemque Christus et Filius hominis est et Filius Dei. Nam si non ex conjunctione naturali nomen Dei et hominis unitas personalis habet in Christo, consequenter secundus homo, quem de coelo coelestem praedicat Paulus, nihil habere naturaliter putetur ex Virgine, et secundum coelestem naturam, coelestis carnis dicatur habere substantiam, praesertim quoniam ipse quoque de se Dominus profitetur: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quod si coeleste corpus, et non humanum suscepisse credendus est Christus, quomodo veritate Davidici psalmi vaticinatio fulcietur, ubi scriptum est: Ut inhabitet gloria in terra nostra, veritas de", + "candidate_score": 0.747588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_229", + "psc_text": "Deus et homo unus est Christus? Et ideo manente in unitate personae naturali hominis et Dei inconfusa et inseparabili veritate, sicut Deus Christus in homine nomen hominis sumpsit, sic idem homo Christus in Deo vocabulum deitatis accepit. CAPUT XV. Christus non coeleste, sed humanum corpus assumpsit. Unus idemque Christus et Filius hominis est et Filius Dei. Nam si non ex conjunctione naturali nomen Dei et hominis unitas personalis habet in Christo, consequenter secundus homo, quem de coelo coelestem praedicat Paulus, nihil habere naturaliter putetur ex Virgine, et secundum coelestem naturam, coelestis carnis dicatur habere substantiam, praesertim quoniam ipse quoque de se Dominus profitetur: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quod si coeleste corpus, et non humanum suscepisse credendus est Christus, quomodo veritate Davidici psalmi vaticinatio fulcietur, ubi scriptum est: Ut inhabitet gloria in terra nostra, veritas de", + "candidate_score": 0.747432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_23", + "bdc_text": "ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_229", + "psc_text": "Deus et homo unus est Christus? Et ideo manente in unitate personae naturali hominis et Dei inconfusa et inseparabili veritate, sicut Deus Christus in homine nomen hominis sumpsit, sic idem homo Christus in Deo vocabulum deitatis accepit. CAPUT XV. Christus non coeleste, sed humanum corpus assumpsit. Unus idemque Christus et Filius hominis est et Filius Dei. Nam si non ex conjunctione naturali nomen Dei et hominis unitas personalis habet in Christo, consequenter secundus homo, quem de coelo coelestem praedicat Paulus, nihil habere naturaliter putetur ex Virgine, et secundum coelestem naturam, coelestis carnis dicatur habere substantiam, praesertim quoniam ipse quoque de se Dominus profitetur: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quod si coeleste corpus, et non humanum suscepisse credendus est Christus, quomodo veritate Davidici psalmi vaticinatio fulcietur, ubi scriptum est: Ut inhabitet gloria in terra nostra, veritas de", + "candidate_score": 0.741277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_229", + "psc_text": "Deus et homo unus est Christus? Et ideo manente in unitate personae naturali hominis et Dei inconfusa et inseparabili veritate, sicut Deus Christus in homine nomen hominis sumpsit, sic idem homo Christus in Deo vocabulum deitatis accepit. CAPUT XV. Christus non coeleste, sed humanum corpus assumpsit. Unus idemque Christus et Filius hominis est et Filius Dei. Nam si non ex conjunctione naturali nomen Dei et hominis unitas personalis habet in Christo, consequenter secundus homo, quem de coelo coelestem praedicat Paulus, nihil habere naturaliter putetur ex Virgine, et secundum coelestem naturam, coelestis carnis dicatur habere substantiam, praesertim quoniam ipse quoque de se Dominus profitetur: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quod si coeleste corpus, et non humanum suscepisse credendus est Christus, quomodo veritate Davidici psalmi vaticinatio fulcietur, ubi scriptum est: Ut inhabitet gloria in terra nostra, veritas de", + "candidate_score": 0.731658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18_20", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_229", + "psc_text": "Deus et homo unus est Christus? Et ideo manente in unitate personae naturali hominis et Dei inconfusa et inseparabili veritate, sicut Deus Christus in homine nomen hominis sumpsit, sic idem homo Christus in Deo vocabulum deitatis accepit. CAPUT XV. Christus non coeleste, sed humanum corpus assumpsit. Unus idemque Christus et Filius hominis est et Filius Dei. Nam si non ex conjunctione naturali nomen Dei et hominis unitas personalis habet in Christo, consequenter secundus homo, quem de coelo coelestem praedicat Paulus, nihil habere naturaliter putetur ex Virgine, et secundum coelestem naturam, coelestis carnis dicatur habere substantiam, praesertim quoniam ipse quoque de se Dominus profitetur: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quod si coeleste corpus, et non humanum suscepisse credendus est Christus, quomodo veritate Davidici psalmi vaticinatio fulcietur, ubi scriptum est: Ut inhabitet gloria in terra nostra, veritas de", + "candidate_score": 0.703591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18_20", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_62", + "psc_text": "temporis, misit Deus Filium suum factum ex muliere, factum sub lege, ut eos qui sub lege erant redimeret, ut adoptionem filiorum reciperemus (Gal. IV, 4, 5) . Hoc ipsum, ubique prophetis ( al. propheticis) congruens, apostolica servat auctoritas, ut factum praedicans Christum, et quid factus sit, et unde factus sit evidenter ostendat: ut agnoscatur rerum omnium Dominum sic formam suscepisse servilem, ut non aliunde, sed ex homine veram susceperit carnem. Dicit igitur David: Mater Sion dicet: Homo, et homo factus est in ea, et ipse fundavit eam Altissimus (Psal. LXXXVI, 5) . Ecce in uno Christo, sicut una persona indubitanter asseritur, sic veritas Dei atque hominis inconfusa monstratur: qui enim homo factus est in ea, ipse ipse fundavit eam Altissimus. Huic dicto illud apostolicum prorsus est comparandum: Quorum patres, ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) . Quod David dicit: Et", + "candidate_score": 0.702317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_229", + "psc_text": "Deus et homo unus est Christus? Et ideo manente in unitate personae naturali hominis et Dei inconfusa et inseparabili veritate, sicut Deus Christus in homine nomen hominis sumpsit, sic idem homo Christus in Deo vocabulum deitatis accepit. CAPUT XV. Christus non coeleste, sed humanum corpus assumpsit. Unus idemque Christus et Filius hominis est et Filius Dei. Nam si non ex conjunctione naturali nomen Dei et hominis unitas personalis habet in Christo, consequenter secundus homo, quem de coelo coelestem praedicat Paulus, nihil habere naturaliter putetur ex Virgine, et secundum coelestem naturam, coelestis carnis dicatur habere substantiam, praesertim quoniam ipse quoque de se Dominus profitetur: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quod si coeleste corpus, et non humanum suscepisse credendus est Christus, quomodo veritate Davidici psalmi vaticinatio fulcietur, ubi scriptum est: Ut inhabitet gloria in terra nostra, veritas de", + "candidate_score": 0.699248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_173", + "psc_text": "dixerat: Magnus est, et non habet finem, excelsus et immensus, ne ista Dei in terra visio et cum hominibus conversatio Deum immensum putaretur alienasse de coelo, propter hoc ipse Filius, ut immensitatem divinitatis suae in terra positus demonstraret, et non secundum hominem, quem susceperat in terra positus, sed secundum 108 Deum, quod semper erat, praesentem se etiam coelo doceret, ait: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) ; non quia humana Christi substantia fuisset ubique diffusa, sed quoniam unus idemque Dei filius atque hominis filius verus Deus ex Patre, sicut homo verus ex homine, licet secundum veram humanitatem suam localiter tunc esset in terra, secundum divinitatem tamen (quae loco nullatenus continetur) coelum totus impleret et terram. CAPUT XVIII. Ex verbis Apostoli Christus et immensus et localis probatur. Corporalis Christi ascensus. Habitat in nobis Christus. Habitat in nobis Deus Pater.", + "candidate_score": 0.696554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_19_21", + "bdc_text": "assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_229", + "psc_text": "Deus et homo unus est Christus? Et ideo manente in unitate personae naturali hominis et Dei inconfusa et inseparabili veritate, sicut Deus Christus in homine nomen hominis sumpsit, sic idem homo Christus in Deo vocabulum deitatis accepit. CAPUT XV. Christus non coeleste, sed humanum corpus assumpsit. Unus idemque Christus et Filius hominis est et Filius Dei. Nam si non ex conjunctione naturali nomen Dei et hominis unitas personalis habet in Christo, consequenter secundus homo, quem de coelo coelestem praedicat Paulus, nihil habere naturaliter putetur ex Virgine, et secundum coelestem naturam, coelestis carnis dicatur habere substantiam, praesertim quoniam ipse quoque de se Dominus profitetur: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quod si coeleste corpus, et non humanum suscepisse credendus est Christus, quomodo veritate Davidici psalmi vaticinatio fulcietur, ubi scriptum est: Ut inhabitet gloria in terra nostra, veritas de", + "candidate_score": 0.693254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17_19", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_62", + "psc_text": "temporis, misit Deus Filium suum factum ex muliere, factum sub lege, ut eos qui sub lege erant redimeret, ut adoptionem filiorum reciperemus (Gal. IV, 4, 5) . Hoc ipsum, ubique prophetis ( al. propheticis) congruens, apostolica servat auctoritas, ut factum praedicans Christum, et quid factus sit, et unde factus sit evidenter ostendat: ut agnoscatur rerum omnium Dominum sic formam suscepisse servilem, ut non aliunde, sed ex homine veram susceperit carnem. Dicit igitur David: Mater Sion dicet: Homo, et homo factus est in ea, et ipse fundavit eam Altissimus (Psal. LXXXVI, 5) . Ecce in uno Christo, sicut una persona indubitanter asseritur, sic veritas Dei atque hominis inconfusa monstratur: qui enim homo factus est in ea, ipse ipse fundavit eam Altissimus. Huic dicto illud apostolicum prorsus est comparandum: Quorum patres, ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) . Quod David dicit: Et", + "candidate_score": 0.692217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_160", + "psc_text": "factus est, et mundus eum non cognovit: in propria venit, et sui eum non receperunt. Quomodo igitur et in mundo fuisse dicitur, et in mundum venisse firmatur? an illud est potentiae, istud gratiae deputandum? Ita plane: secundum divinitatem namque suam nec coelo unquam defuit, nec inferno, nec mundo: Omnia enim per ipsum et in ipso creata sunt, et ipse est ante omnes, et omnia in ipso constant (Coloss. I, 16, 17) ; secundum gratiam vero tunc in mundum venit, quando pereunti mundo mira pietate subvenit, quod etiam ipse testatur, dicens: Non enim misit Deus Filium suum ut judicet mundum, sed ut salvetur mundus per ipsum (Joan. III, 17) . Est igitur immensus Dei Filius, sicut Pater et Spiritus, quoniam de ipso dictum est: Magnus est, et non habet finem, excelsus et immensus (Baruch III, 25) ; de quo paulo post dicitur: Post haec in terris visus est, et cum hominibus", + "candidate_score": 0.689278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_15_17", + "bdc_text": "Plane sequi , nam enim nostrum nostrorum mihi quidem videri , scilicet eius designa , et ipsum sui optimata nostro suo misereatur eius dominus , siquidem est ignorantia ; qui optimo D. perversitas misereatur ecclesiae suae , quae extremum periclitatur . Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_186", + "psc_text": "Domini. Error Theopaschitarum. Verbum crucis pereuntibus stultitia est. 111 Quanquam secundo libro, superni muneris opitulatione subnixi, divinitatem Filii Dei probaverimus immensam, nec tempore scilicet, nec loco conclusam, ut pote quae omnia replet, omnia continet, omnia sempiternitate praecedit, omnia pariter immensitate concludit; quod idcirco quam maxime curavimus demonstrandum, ut si qui nunc usque spiritaliter de Deo nequeunt cogitare, localis in Dei Filio suspicionis absolverentur errore: non minor nobis est sollicitudo residua tertii quoque hujus voluminis absolvendi, quo de sacramento dominicae passionis, quod ipse, qui pro nobis passus est, donaverit, sumus utique tractaturi. Ubi non minimo timore concutimur, nec levi formidine perurgemur: sumus enim prorsus (quantum ad nos attinet) explicationi tantae profunditatis invalidi. Sed ille qui aperuit os mutorum, et linguas infantium fecit (al. facit) disertas (Sap. X, 21) , ipse (sicut confidimus) dabit sermonem directum et bene sonantem in os nostrum, tantamque huic operi, quod per nos dignatur misericorditer operari, demonstrandae", + "candidate_score": 0.688148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_16_18", + "bdc_text": "qui optimo D. perversitas misereatur ecclesiae suae , quae extremum periclitatur . Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_62", + "psc_text": "temporis, misit Deus Filium suum factum ex muliere, factum sub lege, ut eos qui sub lege erant redimeret, ut adoptionem filiorum reciperemus (Gal. IV, 4, 5) . Hoc ipsum, ubique prophetis ( al. propheticis) congruens, apostolica servat auctoritas, ut factum praedicans Christum, et quid factus sit, et unde factus sit evidenter ostendat: ut agnoscatur rerum omnium Dominum sic formam suscepisse servilem, ut non aliunde, sed ex homine veram susceperit carnem. Dicit igitur David: Mater Sion dicet: Homo, et homo factus est in ea, et ipse fundavit eam Altissimus (Psal. LXXXVI, 5) . Ecce in uno Christo, sicut una persona indubitanter asseritur, sic veritas Dei atque hominis inconfusa monstratur: qui enim homo factus est in ea, ipse ipse fundavit eam Altissimus. Huic dicto illud apostolicum prorsus est comparandum: Quorum patres, ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) . Quod David dicit: Et", + "candidate_score": 0.685015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_45_47", + "bdc_text": "a remittit ab omnibus tibi et ecclesiae de tam forti fideque solis . Quodsi res ecclesia nostrae praesent in domino Sed peccatis vincit . statu , ea duntaxat in parte me vobis adiungerem ( opse alioqui mea , quod nisi indignos ) ut scripta illorum in clariorem lucem protraherentur et toti mundo ob oculos poneretur , quam collidere possit , sathan per eas se artes in angelum lucis transfigurare , quos dignatibus sibi scripseros , quod ipsos etiam magnis ut perpellant .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_13", + "psc_text": "Incarnationis. Inde etiam caecitas Judaeorum. Certum est autem pene omnes ( al. omnis) haereticae pravitatis errores hinc quibusdam multipliciter subrepsisse, dum magnum pietatis sacramentum, quod manifestatum est in carne, justificatum est in spiritu, apparuit angelis, praedicatum est gentibus, creditum est in hoc mundo, assumptum est in gloria (I Tim. III, 16) , nonnulli, aut non sicut est credunt, aut omnino non credunt; et ille lapis, qui ab aedificantibus reprobatus in caput factus est anguli, quibusdam pravae credulitatis caecitate possessis, lapis offensionis et petra scandali (I Petr. II, 8) efficitur. Unde non immerito, cum Simeon infantem Christum templi Dominum, ad templum suum praecepto suae legis allatum ( al. illatum), gaudens ulnis meruisset gestare senilibus (Luc. II, 28), et figuram gerens praesentis aevi, carnali senio jam defessi, novum vetulus hominem sumeret, eum scilicet qui solus posset ex peccatoribus (longaevo dicenti: Tu es Deus salvator meus, et te exspectavi tota (al. toto) die", + "candidate_score": 0.684946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_38_40", + "bdc_text": "Itaque cernimus eum non sine animorum nostrorum cruciatum , etiam magis ac magis in singulos dies bachori metuendumque est , ne furores eius contineantur prius ac comprimantur , quam dominus advenerit ; membra enim antichristi non exigua sunt , qui nobis nocentissimas et maxime blasphemas haereses quasi ab inferis hodie tibi facie . Salendum revocantur , imo antichristi sunt subdissimi , non ita scripsi , ut regnamus pontifici , hoc S. spiritu oris sui quottidie interficit quidem Christus dominus , sed charitate adventus sui abolibit et surpitus extrahet .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_250", + "psc_text": "throni est reget eos, et deducet eos ad vitae fontes aquarum, et absterget Dominus omnem lacrymam ab oculis eorum. Cum ergo talis hodie sit angelorum beata securitas et laetitia, passionum prorsus ignara, 126 ut nullo peccati casu, nullo infirmitatis quatiantur incursu; tandem respiciant ( al. resipiscant) in quod blasphemiae barathrum devolvuntur, qui divinitatem Christi passionibus subjicientes humanis, Dominum angelorum conantur, in substantia quam habet ex Patre, inferiorem angelis demonstrare. Falsum igitur est quod ipse dicit: Non est servus major domino suo (Joan. XIII, 16) ? CAPUT XX. Occurritur objectioni de eo quod David dicit: Minorasti eum paulo minus ab angelis. An illud objiciendum putant, quod David dicit de Filio hominis: Domine, quid est homo, nisi quod memor es ejus? aut filius hominis, quoniam visitas eum? Minorasti eum paulo minus ab angelis (Psal. VIII, 5, 6) . Sed advertant Paulum apostolum hunc locum ad mortis humanae intelligentiam referentem, ita ut istam", + "candidate_score": 0.681655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_189", + "psc_text": ". Pereunt in verbo crucis non solum qui putant Dei Filium quae humana sunt in carne pati non potuisse, verum etiam qui credunt divinitatem Filii Dei dolores vel passionem substantialiter in cruce sensisse. Quomodo autem verbum crucis virtus est Dei, si in cruce divina substantia potuit infirmari? vel qualiter nos ad immutabilitatis atque incorruptionis gratiam perducturus ( al. reducturus) est Christus, si ipse secundum divinam naturam probatur in deterius commutatus, cum divinae naturae sit proprium, nec defectum capere, nec profectum? CAPUT II. Caute de Christo tractandum propter duas naturas in una persona. Igitur quid in Christo semper impassibile, quidve ante mortem carnis passibile fuerit, tractaturi, primitus libello huic inserenda duximus, quae de uno Christo Deo homineque credimus et tenemus: ne quis, cum in uno Christo coeperimus ea quae ad proprietatem divinae humanaeque naturae pertinent, demonstrare, aut duos Christos nos existimet credere, secundum utramque naturam, aut quartam a nobis inseri putet", + "candidate_score": 0.666273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_251", + "psc_text": "An illud objiciendum putant, quod David dicit de Filio hominis: Domine, quid est homo, nisi quod memor es ejus? aut filius hominis, quoniam visitas eum? Minorasti eum paulo minus ab angelis (Psal. VIII, 5, 6) . Sed advertant Paulum apostolum hunc locum ad mortis humanae intelligentiam referentem, ita ut istam minorationem non solum naturae humanitatis assignet, quin etiam divinitatem Christi a consortio passionis et mortis exceptet. Ita namque ad Hebraeos loquitur: Eum autem, qui modico quam angeli minoratus est, videmus Jesum, propter passionem mortis, gloria et honore coronatum, ut sine Deo pro omnibus gustaret mortem (Hebr. II, 9) ; non autem hic Christum divisit Apostolus, sed ostendit in uno Christo quae substantia passibilis et mortalis fuerit, quae autem impassibilis et immortalis permanserit. Sine Deo igitur homo ille gustavit mortem, quantum ad conditionem attinet carnis, non autem sine Deo, quantum ad susceptionem pertinet deitatis; quia impassibilis atque immortalis illa divinitas, cum", + "candidate_score": 0.654565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_8", + "bdc_text": "Deinde certo scias me legisse summa cum voluptate et animi mei consolatione et arbitrari , ecclesiam Christum permultum tibi debere .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_257", + "psc_text": "Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, consoletur (al. soletur) corda vestra, et confirmet in omni opere et sermone bono (II Thess. II, 15) . Ubi autem potest adhiberi consolatio, nisi ubi potest irrepere moestitudo? quae quia proprie ad animam pertinent, propterea de Christo scriptum est: Quia coepit contristari et moestus esse; et coepit pavere et taedere. Et ipse dicit: Tristis est anima mea usque ad mortem. Et nunc anima mea turbata est. CAPUT XXII. Gaudium in anima Christi. Desiderium. Infirmitates Christus accepit, ut in nobis virtutem perficeret. In Christo potestas ponendae et resumendae animae. Gaudium quoque in sua Salvator anima demonstravit, cum discipulis de Lazaro diceret: Lazarus amicus noster mortuus est: et gaudeo, ut credatis, quia non eram ibi (Joan. XI, 14) . Substantia hominis utique gaudebat in Christo, quae pro naturali consortio gaudium jam habuit de Lazaro suscitando: simul ut et", + "candidate_score": 0.638179, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.746941, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_458", + "psc_text": "Filius seipsum cum Patre gignat de quo gignitur, nec Pater cum Filio de se nascente nascatur. Permanet ergo in unitate naturae inconfusa veritas personarum, in quibus est aliquid quod non commune reperiatur esse, sed proprium. Deus itaque Unigenitus, qui cum Patre et Spiritu sancto sic habet unam eamdemque naturam, ut tamen personam non communem habeat omnino, sed propriam, ideo acceptionem formae servilis communem cum Patre et Spiritu sancto non habuit, quia non in unitate naturae, sed in unitate personae suae solius, veritatem ac plenitudinem formae servilis accepit. Qui enim verus et plenus est Deus, idem verus et plenus factus est homo, quando ab Unigenito Deo in unitatem personae accepta est sine peccato anima rationalis et caro. Natura itaque humana sic ab Unigenito Deo accepta est, ut divinitatis atque humanitatis persona una tantum existeret, non natura. Proinde non est quidem separatus Filius a Patre et Spiritu sancto, quando plenam suscepit humanitatis", + "candidate_score": 0.746941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_460", + "psc_text": "sed unam tamen cum Patre et Spiritu sancto non habere. Propriam ergo Christus habet humanitatem suam, cum qua divinitas ejus non unam naturam, sed unam invenitur habere personam. Quae persona Unigeniti Dei quia neque Patris est, neque Spiritus sancti, ideo forma servilis a solo Filio accepta recte creditur; quia divinitatis ejus et carnis persona una est, non natura. In Christo enim non est altera divinitatis et altera humanitatis, sed una est naturae utriusque persona. Quocirca quia inseparabilis est operatio Trinitatis, servilem formam quam Unigenitus Deus accepit, tota Trinitas fecit; quam tamen certum est a tota Trinitate factam, sed ad solam Filii Dei perti nere personam. Neque enim sicut est in ea totius Trinitatis una operatio, sic in ea Trinitatis invenitur communis acceptio. Etenim proprietas personalis (quia non ipse Pater est qui Filius, nec Spiritus sanctus est ipse qui Pater aut Filius) ostendit aliquid a Patre et Filio et Spiritu sancto", + "candidate_score": 0.738556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_609", + "psc_text": "Apostolus: Ex uno, inquit, in omnes homines in condemnationem (Rom. V, 18) . Et rursus, 282 Per unum hominem peccatum intravit in hunc mundum, et per peccatum mors, et ita in omnes homines mors pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Ibid., 12). Falluntur ergo omnimodo qui dicunt mortem solam, non etiam peccatum transiisse in genus humanum, cum Apostolus, et peccatum, et mortem mundo per eum testetur illatam. 17. Ab hac igitur damnatione et morte nullus omnino liberatur, nisi gratia Redemptoris: qui cum esset Dominus, utpote Deus, ut nos a servitute perpetua et potestate diaboli liberaret, atque ad veram libertatem reduceret, factus est servus, accipiens formam servi (Philip. II, 7). Hinc est quod dicit ad Judaeos: Tunc vere liberi eritis, si vos Filius liberaverit (Joan. VIII, 36) . Putabant enim se vere liberos, qui humanis occupationibus intentione vanissima serviebant. Ut ergo falsa libertas fieret vera libertas, id est, ut humana libertas fieret", + "candidate_score": 0.734043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_458", + "psc_text": "Filius seipsum cum Patre gignat de quo gignitur, nec Pater cum Filio de se nascente nascatur. Permanet ergo in unitate naturae inconfusa veritas personarum, in quibus est aliquid quod non commune reperiatur esse, sed proprium. Deus itaque Unigenitus, qui cum Patre et Spiritu sancto sic habet unam eamdemque naturam, ut tamen personam non communem habeat omnino, sed propriam, ideo acceptionem formae servilis communem cum Patre et Spiritu sancto non habuit, quia non in unitate naturae, sed in unitate personae suae solius, veritatem ac plenitudinem formae servilis accepit. Qui enim verus et plenus est Deus, idem verus et plenus factus est homo, quando ab Unigenito Deo in unitatem personae accepta est sine peccato anima rationalis et caro. Natura itaque humana sic ab Unigenito Deo accepta est, ut divinitatis atque humanitatis persona una tantum existeret, non natura. Proinde non est quidem separatus Filius a Patre et Spiritu sancto, quando plenam suscepit humanitatis", + "candidate_score": 0.731278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_459", + "psc_text": "homo, quando ab Unigenito Deo in unitatem personae accepta est sine peccato anima rationalis et caro. Natura itaque humana sic ab Unigenito Deo accepta est, ut divinitatis atque humanitatis persona una tantum existeret, non natura. Proinde non est quidem separatus Filius a Patre et Spiritu sancto, quando plenam suscepit humanitatis nostrae naturam; sed non simul cum Patre et Spiritu sancto eamdem naturam accepit, quia non una in eo facta est natura divinitatis et carnis, ut ex hoc totius crederetur incarnatio Trinitatis; sed persona est in Christo una, quam invenitur Unigenitus 247 Deus inseparabilem quidem a Patre et Spiritu sancto habere, sed unam tamen cum Patre et Spiritu sancto non habere. Propriam ergo Christus habet humanitatem suam, cum qua divinitas ejus non unam naturam, sed unam invenitur habere personam. Quae persona Unigeniti Dei quia neque Patris est, neque Spiritus sancti, ideo forma servilis a solo Filio accepta recte creditur; quia divinitatis", + "candidate_score": 0.730419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_460", + "psc_text": "sed unam tamen cum Patre et Spiritu sancto non habere. Propriam ergo Christus habet humanitatem suam, cum qua divinitas ejus non unam naturam, sed unam invenitur habere personam. Quae persona Unigeniti Dei quia neque Patris est, neque Spiritus sancti, ideo forma servilis a solo Filio accepta recte creditur; quia divinitatis ejus et carnis persona una est, non natura. In Christo enim non est altera divinitatis et altera humanitatis, sed una est naturae utriusque persona. Quocirca quia inseparabilis est operatio Trinitatis, servilem formam quam Unigenitus Deus accepit, tota Trinitas fecit; quam tamen certum est a tota Trinitate factam, sed ad solam Filii Dei perti nere personam. Neque enim sicut est in ea totius Trinitatis una operatio, sic in ea Trinitatis invenitur communis acceptio. Etenim proprietas personalis (quia non ipse Pater est qui Filius, nec Spiritus sanctus est ipse qui Pater aut Filius) ostendit aliquid a Patre et Filio et Spiritu sancto", + "candidate_score": 0.729608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_459", + "psc_text": "homo, quando ab Unigenito Deo in unitatem personae accepta est sine peccato anima rationalis et caro. Natura itaque humana sic ab Unigenito Deo accepta est, ut divinitatis atque humanitatis persona una tantum existeret, non natura. Proinde non est quidem separatus Filius a Patre et Spiritu sancto, quando plenam suscepit humanitatis nostrae naturam; sed non simul cum Patre et Spiritu sancto eamdem naturam accepit, quia non una in eo facta est natura divinitatis et carnis, ut ex hoc totius crederetur incarnatio Trinitatis; sed persona est in Christo una, quam invenitur Unigenitus 247 Deus inseparabilem quidem a Patre et Spiritu sancto habere, sed unam tamen cum Patre et Spiritu sancto non habere. Propriam ergo Christus habet humanitatem suam, cum qua divinitas ejus non unam naturam, sed unam invenitur habere personam. Quae persona Unigeniti Dei quia neque Patris est, neque Spiritus sancti, ideo forma servilis a solo Filio accepta recte creditur; quia divinitatis", + "candidate_score": 0.729343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_515", + "psc_text": "est factus, per quem hostiam vivam, sanctam, Deo placentem offerre possimus. Nec tamen hostia a nobis offerri potuisset, si Christus pro nobis factus hostia non fuisset: in quo ipsa natura nostri generis, vera est hostia salutaris. Ut enim ipse Unigenitus, qui verus naturaliter Deus est, verus fieret et sacerdos, in persona divinitatis suae, non humanitatis nostrae personam dignatus est accipere, sed naturam. Si enim naturam hominis cum persona simul accepisset in illo Incarnationis mysterio, non idem unus Christus in duabus naturis esset Deus et homo, sed in duabus personis alter esset Deus, et alter homo. Sed ideo unus est 259 Christus, verus Dei et hominis Filius, quia ille Unigenitus Dominus, qui personam propriam semper habuit, in ipsam personam suam veritatem naturae servilis accepit. Proinde Christus inseparabilis permanet, quia cum altera sit in eo natura divinitatis, altera vero natura servilis, in uno tamen eodemque Christo illa persona divinitatis aeternae, ipsa est", + "candidate_score": 0.72782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_516", + "psc_text": "Christus, verus Dei et hominis Filius, quia ille Unigenitus Dominus, qui personam propriam semper habuit, in ipsam personam suam veritatem naturae servilis accepit. Proinde Christus inseparabilis permanet, quia cum altera sit in eo natura divinitatis, altera vero natura servilis, in uno tamen eodemque Christo illa persona divinitatis aeternae, ipsa est etiam humanitatis assumptae. Propterea idem atque unus est Christus, quem et paulo minorem ab angelis ostendit acceptio formae servilis, et aequalem Patri demonstrat unitas naturalis. In quo sacramento sic offenderunt Ariani, ut attendentes in eo officium sacerdotis, nollent celsitudinem suscipere deitatis. Inde est quod etiam sic dicunt: Gloria Patri per Filium, ut nolint dicere, Gloria Patri et Filio. Quoniam ergo sunt haeretici qui Filium cum Patre unius deitatis esse non credunt, item sunt alii qui veritatem carnis in Dei Filio negare non metuant; hunc locum congrue atque utiliter Patres sanctissimi posuerunt. Nam cum nos ostendimus per aeternum Sacerdotem Dominum Christum", + "candidate_score": 0.722437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_23", + "bdc_text": "ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_459", + "psc_text": "homo, quando ab Unigenito Deo in unitatem personae accepta est sine peccato anima rationalis et caro. Natura itaque humana sic ab Unigenito Deo accepta est, ut divinitatis atque humanitatis persona una tantum existeret, non natura. Proinde non est quidem separatus Filius a Patre et Spiritu sancto, quando plenam suscepit humanitatis nostrae naturam; sed non simul cum Patre et Spiritu sancto eamdem naturam accepit, quia non una in eo facta est natura divinitatis et carnis, ut ex hoc totius crederetur incarnatio Trinitatis; sed persona est in Christo una, quam invenitur Unigenitus 247 Deus inseparabilem quidem a Patre et Spiritu sancto habere, sed unam tamen cum Patre et Spiritu sancto non habere. Propriam ergo Christus habet humanitatem suam, cum qua divinitas ejus non unam naturam, sed unam invenitur habere personam. Quae persona Unigeniti Dei quia neque Patris est, neque Spiritus sancti, ideo forma servilis a solo Filio accepta recte creditur; quia divinitatis", + "candidate_score": 0.715933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_19_21", + "bdc_text": "assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_601", + "psc_text": "Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quapropter et Deum Verbum passum carne, et crucifixum carne, et sepultum carne secundum beatum Cyrillum profitemur dicentem (Anath. XIII): « Si quis non confitetur Deum Verbum passum carne, crucifixum carne, et mortem carne gustasse, factumque primogenitum ex mortuis, secundum quod est vita et vivificator tanquam Deus, anathema sit. 9. Similiter etiam hominem Christum dicimus Verbum, secundum illud beati Joannis: Quod fuit ab initio, quod audivimus, quod vidimus oculis nostris, quod perspeximus, et manus nostrae tractaverunt de Verbo vitae (I Joan. I, 1) . Neque enim Verbum secundum deitatis suae naturam tractari potuit manibus humanis, nisi fieret homo. Est etiam procul dubio puer ille quem beata Virgo genuit, quem pannis involvit, quem in praesepio collocavit, quem octavo die circumcidit, quem Simeon vir justus propriis amplexatus est gremiis, quem subjectum parentibus evangelistae referunt, quem profecisse aetate et sapientia (Luc. II, 52) protestantur,", + "candidate_score": 0.698107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17_19", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_792", + "psc_text": "per primum hominem propago peccatrix carnali generatione condemnat. Omnes enim terreni sunt, qui terreni hominis imaginem gerunt, et omnes coelestes qui ad aeternam vitam imaginem hominis coelestis accipiunt. Iterum dicit propheta: Omnes gentes quascunque fecisti venient, et adorabunt coram te, Domine, et glorificabant nomen tuum (Psal. LXXXV, 9) . Dominus quoque suis fidelibus dicit: Eritis odio omnibus gentibus propter nomen meum (Matth. X, 22) . Nunquid ergo contrariis sibi repugnat Scriptura divina sententiis? Absit. Sed et illos omnes, et istos omnes veraciter dicit, id est et omnes fideles qui nomen Domini in omnibus gentibus glorificant, et omnes incredulos qui per easdem omnes gentes in odio nominis Christi fideliumque ejus mortifera impietate perdurant. 65. Tale quiddam est etiam in Epistola quam Colossensibus beatus Apostolus scribit, ubi dicit: Quia in Christo condita sunt universa in coelis et in terra, visibilia et invisibilia, sive Throni, sive Dominationes, sive Principatus, sive Potestates. Omnia per", + "candidate_score": 0.695962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_19_21", + "bdc_text": "assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_596", + "psc_text": "Deus enim Verbum, non nomine vacuo, non particula sui, sed natura Deus tantus quantus et Pater est, aequalis per omnia Patri, praeter hoc tantummodo quod ille Pater est, iste Filius, naturae se humanae uniens, factus est homo. 6. Hinc etiam a sanctis Patribus adunatione ex divinitate et humanitate Christus Dominus noster compositus praedicatur. Quod nolens Paulus Samosatenus confiteri, damnatus est ab Antiocheno concilio, Malchione presbytero ejusdem Antiochenae Ecclesiae, viro per omnia eruditissimo, et ab universis sacerdotibus qui contra eumdem Paulum convenerant tunc electo; qui summum disputationis certamen a concilio memorato suscipiens, ita eumdem haereticum inter caetera redarguit, dicens: « Ex simplicibus fit certe compositum, sicut in Christo Jesu, qui ex Deo Verbo et humano corpore, quod est ex semine David, unus factus est, nequaquam ulterius divisione aliqua, sed unitate subsistens. Tu vero videris mihi secundum hoc nolle compositionem fateri, ut non substantia sit in eo Filius Dei, sed sapientia secundum", + "candidate_score": 0.694572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_20_22", + "bdc_text": "Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_458", + "psc_text": "Filius seipsum cum Patre gignat de quo gignitur, nec Pater cum Filio de se nascente nascatur. Permanet ergo in unitate naturae inconfusa veritas personarum, in quibus est aliquid quod non commune reperiatur esse, sed proprium. Deus itaque Unigenitus, qui cum Patre et Spiritu sancto sic habet unam eamdemque naturam, ut tamen personam non communem habeat omnino, sed propriam, ideo acceptionem formae servilis communem cum Patre et Spiritu sancto non habuit, quia non in unitate naturae, sed in unitate personae suae solius, veritatem ac plenitudinem formae servilis accepit. Qui enim verus et plenus est Deus, idem verus et plenus factus est homo, quando ab Unigenito Deo in unitatem personae accepta est sine peccato anima rationalis et caro. Natura itaque humana sic ab Unigenito Deo accepta est, ut divinitatis atque humanitatis persona una tantum existeret, non natura. Proinde non est quidem separatus Filius a Patre et Spiritu sancto, quando plenam suscepit humanitatis", + "candidate_score": 0.693465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_15_17", + "bdc_text": "Plane sequi , nam enim nostrum nostrorum mihi quidem videri , scilicet eius designa , et ipsum sui optimata nostro suo misereatur eius dominus , siquidem est ignorantia ; qui optimo D. perversitas misereatur ecclesiae suae , quae extremum periclitatur . Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_720", + "psc_text": "Cujus usque adeo caeca fuit voluntas, ut non solum non posset credere, sed nec ipsum suae credulitatis posset initium praevidere. Non enim ignorans fecisset, si suam in se ignorantiam praevidisset. Digne igitur in Paulo assignatur praevenientis misericordiae dono 307 non solum credulitatis initium, sed etiam ipsius incredulitatis agnitio; quam ei propterea Dei misericordia contulit, ut incredulitatem suam illuminatus atque adjutus, et agnosceret, et vitaret. Dominus enim est illuminatio nostra et salus nostra (Psal. XXVI, 1); qui nos illuminat, ut peccata nostra cognoscamus, et sanat ut a peccatis nostris separati cum justitia vivamus. Ob hoc ipse, qui ut fidelis esset, fatetur se misericordiam consecutum, salubriter nos instruit, dicens: Igitur non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei (Rom. IX, 16) . Quia revera et ut velimus, misericordiae praevenientis illuminamur dono, et ut curramus, misericordiae subsequentis fulcimur auxilio. Ut ergo sibi quisque tribuat bonam voluntatem, qua velle incipit credere, non viventis animae", + "candidate_score": 0.688219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_50", + "bdc_text": "Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_254", + "psc_text": "sanctus Moyses ait: Audi, Israel: Dominus Deus tuus Deus (al. Dominus) unus est (Deut. VI, 4) . Et quia ( al. et quod) ipse Deus sibi soli praecipiens tantummodo serviendum, seque jubens a fidelibus adorandum, prorsus interdixit ne quis auderet ( al. audeat) creaturam adorare, creaturaeque servire; propterea 201 in fine illius primi praecepti, de omnibus quae creavit ita loquitur: Non adorabis ea, nec servies eis: ego enim sum Dominus Deus tuus (Exod. XX, 5) . 10. Quod utique sciens beatus Apostolus, iram Dei revelari pronuntiat super omnem impietatem et injustitiam eorum qui commutaverunt veritatem Dei in mendacium, et coluerunt et servierunt creaturae potius quam creatori, qui est benedictus in saecula (Rom. I, 18, 25) . Veritatem Dei tenere est unum Deum colere; veritatem Dei in mendacium convertere est creaturae servire. Vera enim religio in unius constat veri Dei servitio. Ipsa namque veritas unus est Deus; et sicut excepta una", + "candidate_score": 0.682748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_50", + "bdc_text": "Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_246", + "psc_text": "(Ibid., 19, 21) . In illa ergo Trinitatis natura, sic totum unum est, ut nihil ibi possit vel separari vel dividi: sic totum aequale est, ut nihil ibi majus aut minus valeat inveniri. Istum nobis unum Deum Novi et Veteris Testamenti veridica demonstrat auctoritas; de hoc enim uno Deo beatus Moyses dicit: Audi, Israel: Dominus Deus tuus Deus (al. Dominus) unus est; et: Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Deut. VI, 4) . Et ipse Dominus dicit de se: Videte quod ego sum Deus et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 39) . De hoc et beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Sanctus quoque Jacobus apostolus, istum unum Deum praedicans, ait, Tu credis quia unus est Deus, bene facis; et daemones credunt, et contremiscunt (Jac. II, 19) . 5. Verumtamen non ignoramus ista testimonia, et si", + "candidate_score": 0.676489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_7_9", + "bdc_text": "Ago igitur primum gratias tibi pro Repetitionis tuae munus recipioque me non fore ( volente domino ) immemorem , si occasio remunerandi fuerit . Deinde certo scias me legisse summa cum voluptate et animi mei consolatione et arbitrari , ecclesiam Christum permultum tibi debere . Cęterum iuditium de habere , libri Brentii recognitionem neque vidi neque admodum videre cupio .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562", + "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .", + "candidate_score": 0.67648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_42", + "bdc_text": "Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_431", + "psc_text": "divinitatemque commendat? Neque enim vera fides ita sempiternam virtutem ac divinitatem Patris praedicat, ut Filii aut Spiritus sancti sempiternam virtutem divinitatemque non credat: cum una sit naturaliter sempiterna virtus ac divinitas Patris et Filii et Spiritus sancti. Deus ergo fortis Christus: ideo autem veraciter Deus, quia divinitas, sicut ideo veraciter fortis, quia virtus. Vera itaque fides, quae Christum Deum fortem veraciter credit et praedicat, et Christum crucifixum Dei virtutem, Deique sapientiam novit ab Apostolo praedicari; sicut secundum carnem, crucifixam virtutem fiducialiter novit et dicit, ita secundum carnem, crucifixam divinitatem confiteri non ambigit: 241 Christus enim Deus fortis, sic est Deus, ut ipse sit divinitas sua; quemadmodum sic est fortis, ut ipse sit virtus sua. 16 bis. Nosti hoc quod dico, in libris de Trinitate a beato Augustino plenissime disputatum; in quibus ostendit unamquamque in Trinitate personam, in his duntaxat nominibus quibus ad se non translate, sed proprie dicitur, ipsam sibi", + "candidate_score": 0.670019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_41_43", + "bdc_text": "Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei . Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit . Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_241", + "psc_text": "te vero, propter divinarum ignorantiam litterarum, quibus minus instructus es, non invenisse quid eis in defensionem verae fidei responderes. Hoc in te itaque primitus in nomine Domini laudo, quia si tibi non fuit tanta respondendi ( al. respondenti) facultas, permansit tamen in corde tuo veritatis firma ( al. firmissima) credulitas. Non enim omnes qui Christi participes sunt, etiam respondendo possunt defensare quod credunt; sed etiam illa pars est profecto victoriae, ut quandiu quis sermone non potest defendere veritatem, fideli tamen corde devitet errorem. Expedit autem ut saluberrima Petri apostoli verba sectemur, praecipientis ut simus parati semper ad respondendum omni poscenti nos rationem de fide et spe quae in nobis est (I Pet. III, 15) . Volens ergo ad respondendum paratior inveniri, petis ut nostro instructus sermone agnoscas quemadmodum haereticis, fidem nostram impugnare volentibus, divinis valeas armatus eloquiis obviare. 3. Proinde illud admoneo ( al. commoneo) principaliter teneas: sanctam Trinitatem, id", + "candidate_score": 0.666307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_42", + "bdc_text": "Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_674", + "psc_text": "Vera fides unum eumdemque Christum, verum Deum et verum hominem credit. Romana Ecclesia mundi cacumen. --19. Quae est autem vera fides, nisi unum eumdemque Christum verum Deum verumque hominem sine aliqua haesitatione credere; unum eumdemque de Patre Deo secundum divinitatem, et de Virgine Maria secundum carnem, genitum praedicare? Apostolica quippe testatur auctoritas quia unus idemque est Christus ex patribus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) ; unus idemque crucifixus ex infirmitate, sed vivens ex virtute Dei (II Cor. XIII, 4) ; unus idemque et ( al. est) faciens in hominibus virtutes, et sustinens pro hominibus passiones: quia cum miracula secundum divinitatem faceret Christus Dei Filius, in eodem Deo fuit passibilis humanitas sua; et cum pateretur secundum carnem idem Christus Dei Filius, in eodem homine fuit impassibilis divinitas sua. Quia igitur in Christo Dei unigenito Filio personam non dividunt propria naturarum, neque unitas personae", + "candidate_score": 0.658339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_408", + "psc_text": ". Sicut ergo spiritus hominis, qui in ipso est, ideo scit quae sunt hominis, quia ejusdem naturae est cujus est homo in quo est (ubi magis interiorem hominem accipiendum existimo): ita et quae Dei sunt ideo nemo cognovit nisi Spiritus Dei, quia sic in Deo est per unitatem naturae, ut non sit aliquid in Deo, quod non possit Spiritus ejus naturali unitate cognoscere. 10. Istam quippe plenitudinem cognitionis sola possidet unitas naturalis; per quam sic est in Deo Spiritus ejus, ut unus cum illo sit naturaliter Deus. Qui tamen sic in Deo est, et unus cum illo Deus est, ut non cum eo unam personam habeat, sicut habet cum homine spiritus 236 qui in homine est. Sed illud cognitionis exemplum pro unitate naturali, quae nullam in Patre, et Filio, et Spiritu sancto differentiam cognitionis esse permittit, beatum Apostolum posuisse certissimum est: quia una illa natura inseparabilis, totum quidquid in se", + "candidate_score": 0.656957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_41", + "bdc_text": "Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_628", + "psc_text": "exordium, et profectum bonae voluntatis operetur), canonicorum sancta auctoritate voluminum, paternorum quoque dictorum doctrina atque institutione percipimus et tenemus, vestrae caritati rescripte indice demonstrabimus, confidentes in Domino, a quo et fides infunditur, ut corde credamus ad justitiam, et sermo datur ut ore confiteamur ad salutem (Rom. X, 10), quod nostrum pariter et sensum gubernabit et stylum, ut vestrae interrogationi talis reddatur nostra responsio, in qua et de incarnatione Domini ea dicamus quae nostrae redemptionis continet veritas; et de gratia Dei ea loquamur quae nobis ipsa gratis infuderit ( al. infundit vel infudit) superna majestas. CAP. II. Duae naturae in Christo, et una persona. Verbum carnem conceptam non accepit. --2. Dicitis itaque vos, juxta sanctorum Patrum traditionem, Dominum nostrum Jesum Christum in duabus naturis unitis et inconfusis, id est divinitatis et humanitatis, in una persona sive subsistentia confiteri. Unde consequenter beatam quoque Mariam proprie et secundum veritatem vos credere asseritis genitricem", + "candidate_score": 0.654983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_42_44", + "bdc_text": "Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit . Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit . Remisit enim multum de acerbitate illa , qua alias bono zelo in hac disceptatione usus fuit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_241", + "psc_text": "te vero, propter divinarum ignorantiam litterarum, quibus minus instructus es, non invenisse quid eis in defensionem verae fidei responderes. Hoc in te itaque primitus in nomine Domini laudo, quia si tibi non fuit tanta respondendi ( al. respondenti) facultas, permansit tamen in corde tuo veritatis firma ( al. firmissima) credulitas. Non enim omnes qui Christi participes sunt, etiam respondendo possunt defensare quod credunt; sed etiam illa pars est profecto victoriae, ut quandiu quis sermone non potest defendere veritatem, fideli tamen corde devitet errorem. Expedit autem ut saluberrima Petri apostoli verba sectemur, praecipientis ut simus parati semper ad respondendum omni poscenti nos rationem de fide et spe quae in nobis est (I Pet. III, 15) . Volens ergo ad respondendum paratior inveniri, petis ut nostro instructus sermone agnoscas quemadmodum haereticis, fidem nostram impugnare volentibus, divinis valeas armatus eloquiis obviare. 3. Proinde illud admoneo ( al. commoneo) principaliter teneas: sanctam Trinitatem, id", + "candidate_score": 0.65415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_494", + "psc_text": "perfectamque animam rationalem, id est plenam humanam naturam, in illam sempiternam personam suae divinitatis accipiens, sicut naturaliter totus est homo verus, sic totus Deus est verus: quia sicut in divinitate sua totam habet humanitatis suae naturam, sic in humanitate sua totam habet divinitatis suae substantiam, totam majestatem, totam incommutabilitatem, totam virtutem, totam sapientiam, totam omnipotentiam. Sic enim humanam naturam Deus Unigenitus suscipere dignatus est, ut ipse sit Deus qui homo est, et idem sit homo qui Deus est. Proinde sicut est plenitudo divinitatis in homine Christo, sic ibi est plenitudo humanitatis in Deo. Sicut ergo Christus homo singulariter habet, ut Deus verus sit, sic totam divinitatem suam singulariter novit. 31. Possumus plane dicere animam Christi habere plenam notitiam deitatis suae; nescio tamen utrum debeamus dicere quod anima Christi sic suam deitatem noverit quemadmodum se ipsa deitas novit, an hoc potius dicendum est, quia novit quantum illa, sed non sicut illa.", + "candidate_score": 0.652842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_6", + "bdc_text": "Nunc quum et te gratia dei convaluisse intelligam et aliquantulum ab istis aerumnis atque miseriis respirarim breviter ( siquidem potero ) respondebo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_47", + "psc_text": "Noli ergo negligere gratiam quae in te est: et tu enim nosti quanto melius sit jugiter a concubitu continere, quam vel pro conjugali necessitate concumbere. Maritus qui tibi datus fuerat ad tempus, discessit in tempore: datus enim tibi fuerat, non ad patriae beatitudinem, sed ad itineris consolationem. 12. Alia quippe sunt Dei dona, quae Deus ita suis largitur fidelibus in praesenti tempore, ut eorum usus in hac tantum vita necessarius habeatur, quo futurae vitae meritum comparetur; sicut est credulitas rectam 155 fidem tenens, et operatio justitiam misericordiamque custodiens: ut fides recta non deseratur caritatis auxilio, quae in operatione cognoscitur: propter quod Apostolus eam fidem probat quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6) . CAP. VIII. Fides et operatio misericors in hac vita necessaria sunt, in patria non erunt. --13. Recta igitur fides et misericors operatio post hanc vitam desinent, cum per speciem videbitur, quod nunc cum creditur non videtur; nec", + "candidate_score": 0.648811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_42", + "bdc_text": "Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_430", + "psc_text": "dixerit, Christum crucifixum, Dei virtutem, et Dei sapientiam, ne ipsa virtus et sapientia putaretur naturaliter esse passibilis, curavit alio loco crucifixae virtutis et sapientiae salubriter aperire mysterium, dicens de Christo: Nam etsi crucifixus est ex infirmitate, sed vivit ex virtute Dei (II Cor. XIII, 4) , Scimus autem Christum Dei Filium prophetico eloquio Deum fortem veraciter nominari, Isaia dicente Puer natus est nobis, filius datus est nobis, et factus est principatus super humeros ejus: et vocabitur nomen ejus, Admirabilis, Consiliarius, Deus fortis, Pater futuri saeculi, Princeps pacis (Isaï. IX, 6) . Nonne istius Dei fortis uno loco Apostolus sempiternam virtutem divinitatemque commendat? Neque enim vera fides ita sempiternam virtutem ac divinitatem Patris praedicat, ut Filii aut Spiritus sancti sempiternam virtutem divinitatemque non credat: cum una sit naturaliter sempiterna virtus ac divinitas Patris et Filii et Spiritus sancti. Deus ergo fortis Christus: ideo autem veraciter Deus, quia divinitas, sicut ideo veraciter", + "candidate_score": 0.645878, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.744971, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1494", + "psc_text": "idem est et totus hominis filius propter carnem, et totus Dei Filius propter unam cum Patre Deitatem. Quidquid ergo in tempore accepit Christus, secundum hominem accepit, cui quae non habuit conferrentur. Nam secundum potentiam Deitatis indifferenter omnia quae habet Pater, etiam Filius habet, et quae in forma servi a Patre accepit, eadem in forma Dei etiam ipse donavit. Secundum formam enim Dei, ipse et Pater unum sunt (Joan. X, 30); secundum formam autem servi, Non venit facere voluntatem suam, sed voluntatem ejus qui misit eum (Joan. V, 30) . Secundum formam Dei, Sicut Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Ibid., 26); secundum formam servi, Tristis est anima ejus usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Et idem ipse est, sicut Apostolus praedicat, et dives, et pauper. Dives, quia evangelista 1375 dicente: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat", + "candidate_score": 0.744971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1494", + "psc_text": "idem est et totus hominis filius propter carnem, et totus Dei Filius propter unam cum Patre Deitatem. Quidquid ergo in tempore accepit Christus, secundum hominem accepit, cui quae non habuit conferrentur. Nam secundum potentiam Deitatis indifferenter omnia quae habet Pater, etiam Filius habet, et quae in forma servi a Patre accepit, eadem in forma Dei etiam ipse donavit. Secundum formam enim Dei, ipse et Pater unum sunt (Joan. X, 30); secundum formam autem servi, Non venit facere voluntatem suam, sed voluntatem ejus qui misit eum (Joan. V, 30) . Secundum formam Dei, Sicut Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Ibid., 26); secundum formam servi, Tristis est anima ejus usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Et idem ipse est, sicut Apostolus praedicat, et dives, et pauper. Dives, quia evangelista 1375 dicente: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat", + "candidate_score": 0.743885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1560", + "psc_text": "Filius Patris, nostrique mediator, nec aequalitatem ejus amisit, nec a nostro consortio separatus est; invisibilis Deus, et visibilis homo, forma servi absconditus, et Dominus gloriae confessione credentium comprobatus. Neque enim privavit eum Pater naturae suae nomine, postquam pro nobis homo, et pauper effectus est, nec in Jordane fluvio baptizatum altero appellavit vocabulo, sed Filium unigenitum: Tu es Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui (Matth. III, 17; Marc. I, 11; Luc. III, 22) . Nec similitudo nostra in Divinitatis est mutata naturam, nec Divinitas in nostrae naturae versa est similitudinem. S. GREGORII episcopi Nazianzeni in homilia de Epiphania, inter caetera. CAP. IX. Cum ergo processisset ex Virgine Deus, in ea quam assumpserat humana natura, unum e duobus sibi invicem contrariis 1396 existens, carne et spiritu, aliud in Deum assumitur, aliud Deitatis gratia praestat. Item infra. Missus est quidem, sed ut homo. Duplex enim erat in eo natura. Inde denique", + "candidate_score": 0.743151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_490", + "psc_text": "personae in utraque natura intelligendam, et Filius hominis legitur descendisse de coelo, cum Filius Dei carnem de ea Virgine de qua est natus, assumpserit. Et rursus Filius Dei crucifixus dicitur ac sepultus, cum haec non in Divinitate ipsa, qua Unigenitus consempiternus et consubstantialis est Patri, sed in naturae humanae sit infirmitate perpessus. 825 Unde Unigenitum Filium Dei crucifixum et sepultum omnes etiam in Symbolo confitemur, secundum illud Apostoli: Si enim cognovissent, numquam Dominum majestatis crucifixissent (II Cor. II, 8) . Cum autem ipse Dominus noster atque Salvator fidem discipulorum suis interrogationibus erudiret, Quem me, inquit, dicunt homines esse Filium hominis? Cumque illi diversas aliorum opiniones retexuissent, Vos autem, ait, quem me esse dicitis? Me utique, qui sum Filius hominis, et quem in forma servi atque in veritate carnis aspicitis, quem me esse dicitis? Ubi B. Petrus divinitus inspiratus, et confessione sua omnibus gentibus profuturus, Tu es, inquit, Christus Filius Dei", + "candidate_score": 0.738011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1494", + "psc_text": "idem est et totus hominis filius propter carnem, et totus Dei Filius propter unam cum Patre Deitatem. Quidquid ergo in tempore accepit Christus, secundum hominem accepit, cui quae non habuit conferrentur. Nam secundum potentiam Deitatis indifferenter omnia quae habet Pater, etiam Filius habet, et quae in forma servi a Patre accepit, eadem in forma Dei etiam ipse donavit. Secundum formam enim Dei, ipse et Pater unum sunt (Joan. X, 30); secundum formam autem servi, Non venit facere voluntatem suam, sed voluntatem ejus qui misit eum (Joan. V, 30) . Secundum formam Dei, Sicut Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Ibid., 26); secundum formam servi, Tristis est anima ejus usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Et idem ipse est, sicut Apostolus praedicat, et dives, et pauper. Dives, quia evangelista 1375 dicente: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat", + "candidate_score": 0.737455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18_20", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_358", + "psc_text": "errorem. Miror audiens quosdam confitentes quidem in carne Dominum nostrum, incurrentes vero divisionem male a Paulianistis introductam. Illi enim Paulum Samosatenum sequentes, alium quidem intelligunt eum qui ex coelo descendit, Deum confitentes; alium vero terrenum hominem esse dicunt, et illum quidem infabricabilem, hunc dominum, alium servum; impium, seu venerentur eum quem servum appellant et fabricatum, seu non colant eum qui nos sanguine suo redemit. Hi vero qui Deum descendisse de coelo confitentur, et carnem factam ex Virgine, et unum esse cum carne, frustra conturbantur, excedentes in verba impietatis illorum. Dicunt enim et ipsi, sicut audio, duas naturas. Ad quod et Joannes evidenter probat (unum) Dominum nostrum, cum dicat: Verbum caro factum est; et Paulus apostolus, cum dicat: Unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia. Si enim natus ex Virgine Jesus nominatur, et ipse est per quem universa facta sunt, una scilicet natura facta est, quoniam et una persona, non in", + "candidate_score": 0.704918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29_31", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ? Tametsi autem ecclesia , ut dixi , extreme periclitetur , et draconatus in sit , ut puerum Iesum Tigurum , idque vel in carne vel cum carnem , quod etiam in deo , vel cum deo , ut tamen consolari debet , scire nos eum raptum iri a faucibus diaconis in coelum ad cum ipsum eiusque Ihrenum , scire item , nos domini maximum , quod pollicetur , nequaquam posse , ut electi seducantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_494", + "psc_text": "Omnis spiritus qui confitetur Jesum Christum in carne venisse, ex Deo est: et omnis spiritus qui solvit Jesum, ex Deo non est, et hic est Antichristus (I Joan. IV, 1) . Quid autem est solvere Jesum, nisi humanam ab eo separare naturam et sacramentum, per quod unum salvati sumus, impudentissimis evacuare figmentis? Caligans vero circa naturam corporis Christi, necesse est ut etiam in passione ejus eadem obcaecatione desipiat. Nam si crucem Domini non putat falsam, et susceptum pro mundi salute supplicium verum fuisse non dubitat; cujus credit mortem, agnoscat et carnem: nec diffiteatur nostri corporis hominem, quem cognoscit fuisse passibilem; quoniam negatio verae carnis, negatio est etiam corporeae passionis. Si ergo Christianam suscipit fidem, et a praedicatione Evangelii suum non avertit auditum; videat quae natura 831 transfixa clavis pependerit in crucis ligno, et aperto per militis lanceam latere crucifixi, intelligat unde sanguis et aqua fluxerit, ut Ecclesia Dei et lavacro", + "candidate_score": 0.701464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_19_21", + "bdc_text": "assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_358", + "psc_text": "errorem. Miror audiens quosdam confitentes quidem in carne Dominum nostrum, incurrentes vero divisionem male a Paulianistis introductam. Illi enim Paulum Samosatenum sequentes, alium quidem intelligunt eum qui ex coelo descendit, Deum confitentes; alium vero terrenum hominem esse dicunt, et illum quidem infabricabilem, hunc dominum, alium servum; impium, seu venerentur eum quem servum appellant et fabricatum, seu non colant eum qui nos sanguine suo redemit. Hi vero qui Deum descendisse de coelo confitentur, et carnem factam ex Virgine, et unum esse cum carne, frustra conturbantur, excedentes in verba impietatis illorum. Dicunt enim et ipsi, sicut audio, duas naturas. Ad quod et Joannes evidenter probat (unum) Dominum nostrum, cum dicat: Verbum caro factum est; et Paulus apostolus, cum dicat: Unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia. Si enim natus ex Virgine Jesus nominatur, et ipse est per quem universa facta sunt, una scilicet natura facta est, quoniam et una persona, non in", + "candidate_score": 0.69832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_19_21", + "bdc_text": "assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_490", + "psc_text": "personae in utraque natura intelligendam, et Filius hominis legitur descendisse de coelo, cum Filius Dei carnem de ea Virgine de qua est natus, assumpserit. Et rursus Filius Dei crucifixus dicitur ac sepultus, cum haec non in Divinitate ipsa, qua Unigenitus consempiternus et consubstantialis est Patri, sed in naturae humanae sit infirmitate perpessus. 825 Unde Unigenitum Filium Dei crucifixum et sepultum omnes etiam in Symbolo confitemur, secundum illud Apostoli: Si enim cognovissent, numquam Dominum majestatis crucifixissent (II Cor. II, 8) . Cum autem ipse Dominus noster atque Salvator fidem discipulorum suis interrogationibus erudiret, Quem me, inquit, dicunt homines esse Filium hominis? Cumque illi diversas aliorum opiniones retexuissent, Vos autem, ait, quem me esse dicitis? Me utique, qui sum Filius hominis, et quem in forma servi atque in veritate carnis aspicitis, quem me esse dicitis? Ubi B. Petrus divinitus inspiratus, et confessione sua omnibus gentibus profuturus, Tu es, inquit, Christus Filius Dei", + "candidate_score": 0.697431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_39_41", + "bdc_text": "membra enim antichristi non exigua sunt , qui nobis nocentissimas et maxime blasphemas haereses quasi ab inferis hodie tibi facie . Salendum revocantur , imo antichristi sunt subdissimi , non ita scripsi , ut regnamus pontifici , hoc S. spiritu oris sui quottidie interficit quidem Christus dominus , sed charitate adventus sui abolibit et surpitus extrahet . Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1459", + "psc_text": "confitetur Jesum Christum in carne venisse ex Deo est, et omnis spiritus qui solvit Jesum ex Deo non est, sed hic est Antichristi (I Joan. IV, 2) . Qua sancti Spiritus praecurrente doctrina, pie nobis et constanter utendum est, ne, dum talium disceptatio admittitur, his quae divinitus definita sunt auctoritas derogetur, cum per omnes regni vestri partes, et in universis finibus terrae ea quae apud Chalcedonam firmata est fides, fundatissima pace servetur; nec Christiano sit dignus nomine qui se a consortio notrae unitatis abrumpit. De quo Apostolus dicit: Haereticum hominem post unam et secundam correptionem devita, sciens quia hujusmodi perversus est, et proprio judicio sit damnatus (Tit. III, 10) . CAP. IV. Quod ergo in sanctae Ecclesiae pervasione et in praesulis ipsius crudelissima caede impius parricida commisit, non potest humanis remissionibus expiari, nisi ille exoretur qui talia et solus potest digne plectere, et solus ineffabili misericordia relaxare. Nos vero non", + "candidate_score": 0.695345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17_19", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_603", + "psc_text": "in quo inhabitaret plenitudo Divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) : quia assumpti, non assumentis provectio est, quod Deus illum exaltavit et donavit illi nomen quod est super omne nomen: ut in nomine Jesu omne genu flectatur, coelestium, terrestrium et infernorum; et omnis lingua confiteatur quoniam Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris (Philip. II, 9-11) . CAP. III. [In eo vero quod Eutyches in episcopali judicio ausus est dicere ante incarnationem duas in Christo fuisse naturas, post incarnationem autem, unam, necessarium fuerat ut ad reddendam rationem professionis suae crebris atque sollicitis judicum interrogationibus urgeretur, ne tamquam inane aliquid praeterflueret, quod non nisi de haustu venenatorum dogmatum apparebat effusum. Arbitror enim talia loquentem hoc habere persuasum, quod anima quam Salvator assumpsit prius in coelis sit commorata quam de Maria virgine nasceretur, eamque sibi Verbum in utero copularet. Sed hoc catholicae mentes auresque non tolerant: quia nihil secum Dominus de coelo", + "candidate_score": 0.695256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_20_22", + "bdc_text": "Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1560", + "psc_text": "Filius Patris, nostrique mediator, nec aequalitatem ejus amisit, nec a nostro consortio separatus est; invisibilis Deus, et visibilis homo, forma servi absconditus, et Dominus gloriae confessione credentium comprobatus. Neque enim privavit eum Pater naturae suae nomine, postquam pro nobis homo, et pauper effectus est, nec in Jordane fluvio baptizatum altero appellavit vocabulo, sed Filium unigenitum: Tu es Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui (Matth. III, 17; Marc. I, 11; Luc. III, 22) . Nec similitudo nostra in Divinitatis est mutata naturam, nec Divinitas in nostrae naturae versa est similitudinem. S. GREGORII episcopi Nazianzeni in homilia de Epiphania, inter caetera. CAP. IX. Cum ergo processisset ex Virgine Deus, in ea quam assumpserat humana natura, unum e duobus sibi invicem contrariis 1396 existens, carne et spiritu, aliud in Deum assumitur, aliud Deitatis gratia praestat. Item infra. Missus est quidem, sed ut homo. Duplex enim erat in eo natura. Inde denique", + "candidate_score": 0.693558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_19_21", + "bdc_text": "assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1543", + "psc_text": "crucifixum esse, non quasi in majestate sua crucifixum putemus; sed quia idem Deus, idem homo, per Divinitatem Deus, per susceptionem carnis homo, Christus Jesus Dominus majestatis dicitur crucifixus, quia consors utriusque naturae, id est humanae atque divinae, in natura hominis subiit passionem; ut indiscrete et Dominus majestatis dicatur esse qui passus est, et filius hominis, sicut scriptum est, qui descendit de coelo (Joan. III, 13) . 1389 Item alio loco in eodem libro, inter caetera (Cap. 9, num. 77) . Sileant igitur inanes de sermonibus quaestiones, quia regnum Dei, sicut scriptum est, non in persuasione verbi est, sed in ostensione virtutis (I Cor. II, 4, et IV, 20) . Servemus distinctionem Divinitatis et carnis. Unus in utroque loquitur Dei Filius, quia in eodem utraque natura est. Et si idem loquitur, non uno semper loquitur modo. Intende in eo nunc gloriam Dei, nunc hominis passiones. Quasi Deus loquitur, quae sunt divina,", + "candidate_score": 0.693342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17_19", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_361", + "psc_text": "descendisset e coelis, et cum in terra natus est. Qui igitur sic sentiunt, non excedunt (ab) inconsona contraria sentientibus, ut cum mente divinis praeceptis consentiant, sermonibus discrepent. Necesse est enim eos, cum duas naturas intelligant, alteram colere, alteram non adorare, et in divinam quidem baptizari, in humanam vero non baptizari. Si autem in mortem baptizamur Domini, unam profitemur naturam et impassionabilis Deitatis, et passionabilis carnis, ut per hoc sit baptisma nostrum et in Deum et in mortem Domini perceptum. Nec enim veremur calumniatores, qui dividunt in duas personas Dominum. Nec cum nos unitatem evangelicam atque apostolicam praedicemus, lacerent nos tamquam dicentes carnem esse coelestem, cum nos e contra divinas Scripturas legamus dicentes filium esse non ex coelo. Nec enim cum dicimus Filium Dei creatum ex muliere, possumus reprehendi tamquam Verbum ex terra dicentes, et non ex coelo. Dicimus enim utrumque et ex coelo totum propter Deitatem, et ex muliere totum", + "candidate_score": 0.690757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_490", + "psc_text": "personae in utraque natura intelligendam, et Filius hominis legitur descendisse de coelo, cum Filius Dei carnem de ea Virgine de qua est natus, assumpserit. Et rursus Filius Dei crucifixus dicitur ac sepultus, cum haec non in Divinitate ipsa, qua Unigenitus consempiternus et consubstantialis est Patri, sed in naturae humanae sit infirmitate perpessus. 825 Unde Unigenitum Filium Dei crucifixum et sepultum omnes etiam in Symbolo confitemur, secundum illud Apostoli: Si enim cognovissent, numquam Dominum majestatis crucifixissent (II Cor. II, 8) . Cum autem ipse Dominus noster atque Salvator fidem discipulorum suis interrogationibus erudiret, Quem me, inquit, dicunt homines esse Filium hominis? Cumque illi diversas aliorum opiniones retexuissent, Vos autem, ait, quem me esse dicitis? Me utique, qui sum Filius hominis, et quem in forma servi atque in veritate carnis aspicitis, quem me esse dicitis? Ubi B. Petrus divinitus inspiratus, et confessione sua omnibus gentibus profuturus, Tu es, inquit, Christus Filius Dei", + "candidate_score": 0.689297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_40_42", + "bdc_text": "Salendum revocantur , imo antichristi sunt subdissimi , non ita scripsi , ut regnamus pontifici , hoc S. spiritu oris sui quottidie interficit quidem Christus dominus , sed charitate adventus sui abolibit et surpitus extrahet . Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei . Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1482", + "psc_text": "Qui propter nos et nostram salutem descendit, incarnatus est, et homo factus, passus est, et resurrexit tertia die. Ascendit in coelos, venturus judicare vivos et mortuos. Et in Spiritum sanctum. In qua professione hoc evidentissime continetur quod etiam nos de Domini incarnatione confitemur et credimus, qui ad salutem humani generis reformandam, veram carnem nostrae fragilitatis non de coelo secum detulit, sed in utero Virginis matris assumpsit. CAP. IV. Quicumque ergo illi sunt ita obcaecati, et a lumine veritatis alieni, ut Verbo Dei a tempore incarnationis, humanae carnis denegent veritatem, ostendant in quo sibi Christianum nomen usurpent, et cum Evangelio veritatis qua ratione concordent, si beatae Virginis partu aut caro sine Deitate, aut Deitas est orta sine carne. Sicut enim negari non potest, evangelista dicente, quod Verbum caro 1363 factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) ; ita negari non potest, beato Paulo apostolo praedicante, quod Deus erat in", + "candidate_score": 0.685115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_603", + "psc_text": "in quo inhabitaret plenitudo Divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) : quia assumpti, non assumentis provectio est, quod Deus illum exaltavit et donavit illi nomen quod est super omne nomen: ut in nomine Jesu omne genu flectatur, coelestium, terrestrium et infernorum; et omnis lingua confiteatur quoniam Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris (Philip. II, 9-11) . CAP. III. [In eo vero quod Eutyches in episcopali judicio ausus est dicere ante incarnationem duas in Christo fuisse naturas, post incarnationem autem, unam, necessarium fuerat ut ad reddendam rationem professionis suae crebris atque sollicitis judicum interrogationibus urgeretur, ne tamquam inane aliquid praeterflueret, quod non nisi de haustu venenatorum dogmatum apparebat effusum. Arbitror enim talia loquentem hoc habere persuasum, quod anima quam Salvator assumpsit prius in coelis sit commorata quam de Maria virgine nasceretur, eamque sibi Verbum in utero copularet. Sed hoc catholicae mentes auresque non tolerant: quia nihil secum Dominus de coelo", + "candidate_score": 0.684039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_39_41", + "bdc_text": "membra enim antichristi non exigua sunt , qui nobis nocentissimas et maxime blasphemas haereses quasi ab inferis hodie tibi facie . Salendum revocantur , imo antichristi sunt subdissimi , non ita scripsi , ut regnamus pontifici , hoc S. spiritu oris sui quottidie interficit quidem Christus dominus , sed charitate adventus sui abolibit et surpitus extrahet . Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_494", + "psc_text": "Omnis spiritus qui confitetur Jesum Christum in carne venisse, ex Deo est: et omnis spiritus qui solvit Jesum, ex Deo non est, et hic est Antichristus (I Joan. IV, 1) . Quid autem est solvere Jesum, nisi humanam ab eo separare naturam et sacramentum, per quod unum salvati sumus, impudentissimis evacuare figmentis? Caligans vero circa naturam corporis Christi, necesse est ut etiam in passione ejus eadem obcaecatione desipiat. Nam si crucem Domini non putat falsam, et susceptum pro mundi salute supplicium verum fuisse non dubitat; cujus credit mortem, agnoscat et carnem: nec diffiteatur nostri corporis hominem, quem cognoscit fuisse passibilem; quoniam negatio verae carnis, negatio est etiam corporeae passionis. Si ergo Christianam suscipit fidem, et a praedicatione Evangelii suum non avertit auditum; videat quae natura 831 transfixa clavis pependerit in crucis ligno, et aperto per militis lanceam latere crucifixi, intelligat unde sanguis et aqua fluxerit, ut Ecclesia Dei et lavacro", + "candidate_score": 0.683962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_50_52", + "bdc_text": "Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum . Saluta , quaeso , meis verbis officiose filios et generos tuos , item d. Gvaltherum Wolfium , Hallerum et reliquos fratres . Vale , mi domine et frater in domino mihi feliciter et ignosce literarum prolixitati .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_893", + "psc_text": "per Constantinopolitanos clericos ad pietatem tuam ante rescripserim, sumptis tamen clementiae vestrae litteris per virum illustrem praefectum 1044 urbis filium meum Tatianum, magnam materiam gratulationis accepi: quia studiosissimos vos ecclesiasticae pacis agnovi. Cui sancto desiderio digna equitate confertur, ut quem statum esse cupitis religionis, eumdem habeatis et regni. Nam inter principes Christianos Spiritu Dei confirmante concordiam, gemina per totum mundum fiducia roboratur: quia profectus charitatis et fidei utrorumque armorum potentiam insuperabilem facit, ut propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas et barbara destruatur hostilitas, gloriosissime imperator. Aucta igitur per imperialem amicitiam spe coelestis auxilii, confidentius pietatem vestram pro sacramento salutis humanae incitare praesumo: ne cujusquam procaci impudentique versutia quasi de incerto quid sequendum sit sinatis inquiri. Et cum ab evangelica apostolicaque doctrina ne uno quidem verbo liceat dissidere, aut aliter de Scripturis divinis sapere, quam beati apostoli et patres nostri didicerunt atque docuerunt, nunc demum indisciplinatae moventur et", + "candidate_score": 0.681077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_32_34", + "bdc_text": "Hic igitur figamus pedem inque his promissionibus acquiram Iesannus , quae nos nunquam fefellerint . Operiamur interea et parturientis ecclesiae detienter feramus , proclamemur nescio qui nebulones , qui mala conscientia agamus , aut qui sumus calmudistae , Mahumontistę , Curiani , aut quid deterius , pergamus nihilominus , qui parturire fortiter , nec aliorum nobis inferiori patiamur . Etsi namque coniectus sit drato cum angelis suis in terram et persequatur maximo cum furore purparam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_423", + "psc_text": "CAP. I. Tristis legi tristes litteras tuas, et scripta moesta moerore debito percurri; quia sicut nos pax Ecclesiarum, sacerdotum concordia, tranquillitas plebis, gaudere facit gaudio coelesti, ita nos affligit et dejicit fraterna dissensio, praesertim cum talibus oriatur ex causis. Triginta annis humanae leges humanas adimunt quaestiones, et Christi generatio, quae divina lege scribitur inenarrabilis (Isai. LIII, 8), post tot saecula disputatione temeraria ventilatur. Quid Origenes principiorum scrutator incurrerit, quomodo Nestorius lapsus sit disputans de naturis, non latet prudentiam tuam. Magi Jesum in cunabulis Deum mysticis muneribus confitentur (Matth. II); et sacerdotes, quis sit, qui virginali partu de Spiritu sancto natus est, dolenda interrogatione disquirunt: cum vagitum daret 777 Jesus in cunis, Gloria in excelsis Deo, coelestis clamat exercitus (Luc. II, 14); et modo, quando in nomine Jesu omne genu flectitur, coelestium, terrestrium et infernorum (Philipp. II, 10) , originis ejus quaestio commovetur? Nos, frater, cum Apostolo dicimus: Etsi novimus Jesum", + "candidate_score": 0.679534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_28_30", + "bdc_text": "S . si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_508", + "psc_text": "γεγενῆσθαι τὸν λόγον, ὁς ὅτιπερ ὁ τεχθείς ἀπὸ τῆς παρθένου Χριστὸς, εἶχε μὲν ἀνθρώπου 812 μορφὴν, οὐκ εἶχε δὲ τοῦ μητρῴου σώματος τὴν ἀλήθειαν· ἢ τάχα διὰ τοῦτο τὸν δεσπότην Χριστὸν οὐκ εἶναι τῆς ἡμετέρας ἐνόμισε φύσεως, ὅτι πρὸς τὴν μακαρίαν Μαρίαν ὁ πεμφθεὶς ἄγγελος εἶπε· Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ, καὶ δὑναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἐκ σοῦ ἅγιον, κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ· ὅπως ἂν, ἐπειδήπερ ἡ σύλληψις τῆς παρθένου θείας ἔργον γεγένηται δημιουργίας, ἐκ τῆς φύσεως τῆς συλλαβούσης ἡ σὰρξ τοῦ συλληφθέντος μὴ γένηται; ἀλλ' οὐχ οὕτως νοητέον ἐκείνην τὴν γέννησιν· ἥ τις μονογενῶς ἐστι θαυμαστὴ, καὶ θαυμαστῶς ἐστι μονογενής· ὥστε διὰ τοῦ καινοπρεποῦς τῆς γεννήσεως, τὴν τοῦ γένους ἐκβάλλεσθαι κυριότητα τὸ μὲν γάρ γόνιμον τῇ παρθένῳ τὸ ἅγιον πνεῦμα παρέσχεν· ἡ δὲ τοῦ σώματος ἀλήθεια προσελήφθη ἐκ σώματος· καὶ τῆς σοφίας οἰκοδομούσης ἑαυτῇ οἶκον, ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο, καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, τουτέστιν, ἐν τούτῳ", + "candidate_score": 0.674816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_50_52", + "bdc_text": "Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum . Saluta , quaeso , meis verbis officiose filios et generos tuos , item d. Gvaltherum Wolfium , Hallerum et reliquos fratres . Vale , mi domine et frater in domino mihi feliciter et ignosce literarum prolixitati .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.673826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_3_5", + "bdc_text": "Fuit enim ostas praeficita cum autumno nobis admodum funestam . Et quum domini Angelus perutiendi finem domi nostrae fecisset et vixdum abstersissimus , lachrymas et vires recepissemus , affligere nos ceperunt homines illi , qui nobis et nobis ex aequo favent adversariorumque veritatis partes tuentur . Dominus det eis saniores mentes et ecclesia et membra eius tandem aliquando insidiis liberentur et quieti Haec autem causa fuit , mei tam diuturni silentii .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_732", + "psc_text": "qui apud nos sunt exarchum, sanctitati vestrae suggessi: quandoquidem ne ad vos 952 contenderem, regiarum litterarum vincula retinuerunt, quemadmodum et alios. Et sanctitatem vestram oro ut et paterno affectu illos videat, et sinceras aures vestras illis benignas praebeat, et calumniis vexatam ac sine causa impugnatam senectutem meam studio et providentia vestra dignetur, tum ante omnia fidei insidiis appetitae quam maximam potest curam gerat, paternamque haereditatem Ecclesiis integram custodiat: ut pro his etiam paratas remunerationes a munifico et liberali Domino sanctitas vestra recipiat. 941 Λέοντι ἐπισκόπῳ Ῥώμης. Εἰ Παῦλος τῆς ἀληθείας ὁ κήρυξ, ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος σάλπιγξ, πρὸς τὸν μέγαν ἔδραμε Πέτρον, ὥστε τοῖς ἐν Ἀντιοχείᾳ περὶ τῆς κατὰ νόμον πολιτείας ἀμφισβητοῦσι παρ' αὐτοῦ κομίσαι τὴν λύσιν, πολλῶ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ εὐτελεῖς καὶ σμικροὶ, πρὸς τὸν ἀποστολικὸν ὑμῶν τρέχομεν θρόνον. Ὥστε παρ' ὑμῶν λαβεῖν τοῖς τῶν ἐκκλησιῶν ἕλκεσι θεραπείαν. Διὰ πάντα γὰρ ὑμῶν τὸ πρωτεύειν ἁρμόττει. Πολλοῖς γὰρ ὁ ὑμέτερος", + "candidate_score": 0.67069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_44_46", + "bdc_text": "Remisit enim multum de acerbitate illa , qua alias bono zelo in hac disceptatione usus fuit . a remittit ab omnibus tibi et ecclesiae de tam forti fideque solis . Quodsi res ecclesia nostrae praesent in domino Sed peccatis vincit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1074", + "psc_text": "sancti, inter quaslibet dissensiones per sedis apostolicae famulatum Evangelii erat defendenda libertas, manifestior tamen apparuit gratia Dei, quae praestitit mundo ut in victoria veritatis auctores tantum violatae fidei deperirent, et sua integritas Ecclesiae redderetur. Bellum igitur quod pacis nostrae inimicus excitaverat, adeo feliciter, dextera Domini pugnante, confectum est, ut triumphante Christo, omnium sacerdotum esset una victoria, et coruscante lumine veritatis, solae erroris tenebrae cum suis assertoribus pellerentur. Nam sicut in ipsa Domini resurrectione credenda, ad corroboranda initia fidei multum securitatis accessit, quod quidam apostoli de corporea Domini nostri Jesu Christi veritate dubitavere, et visu atque contactu fixuras clavorum et vulnus lanceae perscrutando, ambiguitatem cunctis, dum ambigunt, abstulerunt: ita nunc quoque, dum aliquorum infidelitas confutatur, omnium haesitantium corda firmata sunt, et proficit universis ad illuminationem, quod quibusdam intulit caecitatem. In quo opere digne et juste exsultat vestra clementia, quae fideliter proprieque prospexit ut Orientalibus Ecclesiis diabolicae insidiae non nocerent; sed ad", + "candidate_score": 0.668101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_54_56", + "bdc_text": "Tuus totus Ioh Hospinianus . orthodoxae fidei acerrimo optimoque propugnatori d. systro Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori vigilantissimo , domino et fratri suo semper temperissimo . Zürich. d.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1206", + "psc_text": "idus Junii, Opilione viro clarissimo consule. EPISTOLA CXX. AD THEODORITUM EPISCOPUM CYRI. De fidei perseverantia. SYNOPSIS. I. Haereses non sine Ecclesiae utilitate ortas irretractabili judicio comprimi. --II. Christi esse victoriam, quam de haereticis Ecclesia reportat. -- III. Dioscori pervicacia etiam adversus Leonem saevientis. --IV. Scribentibus de rebus fidei sua verba esse libranda. --V. Theodoritum ab omni haereseos macula mundum esse demonstratum ab invincibili veritate. --VI. Vigilandum esse etiam post victoriam. Neminem sive monachum, sive laicum, praeter sacerdotes, praedicandi munus arrogare sibi debere. Dilectissimo fratri THEODORITO episcopo LEO episcopus. CAP. I. Remeantibus ad nos fratribus, et consacerdotibus nostris, quos ad sanctum concilium sedes beati Petri direxit, agnovimus dilectionem tuam, superno adjutorio, nobiscum tam Nestorianae impietatis 1219 quam Eutychianae vesaniae, exstitisse victricem. Unde gloriamur in Domino, cum propheta canentes: Adjutorium nostrum in nomine Domini, qui fecit coelum et terram (Ps. CXXIII, 8) : qui nullum nos in nostris fratribus detrimentum sustinere permisit,", + "candidate_score": 0.66634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_14", + "bdc_text": "O miserum hominem et plus quam miserum , quem autem ignoratio , in tanto humanarum literarum ffare aut malicia evangelio tam clare lucente in Nestorii et Enrycheni , imo etiam Martinis barathorum agit praecipitem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_392", + "psc_text": "Si enim de numero nostro fuissent, nobiscum mansissent. Quando autem coeperunt assumere impietatem, illud quod prius occultabatur in illis aperitur, et dolus omnis fit omnibus manifestus. Inveniuntur autem infirmae fidei homines, et qui divinas lectiones nesciunt, et secum eos in perditionem praecipitant, dissipantes, et vituperantes Patrum 760 disciplinas et relinquentes sanctas Scripturas ad suam ipsorum perditionem. Quos debemus praevidere, et a quibus multum vacare, ne in sua malitia aliqui occupati, concidant de sua firmitate. Exacuerunt enim linguam suam quasi serpentes, et venenum in labiis habent quasi aspides. De his haec propheta clamavit. CAP. III. Talis nobis Eutyches emersit, quondam presbyter et archimandrites, qui quasi nostrae religionis sectam sapiebat, et hanc praeferebat; Nestorii autem impietatem confirmabat, et succingebatur pro Nestorio militare in pugna quae contra Nestorium parabatur: trecentorum autem decem et octo sanctorum Patrum de fide expositionem factam et sanctae memoriae Cyrilli epistolam scriptam ad Nestorium vel ad similes ejus, cui", + "candidate_score": 0.666273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_53_55", + "bdc_text": "Basileae postridie paschatis , salutis humanae 1565 . Tuus totus Ioh Hospinianus . orthodoxae fidei acerrimo optimoque propugnatori d. systro Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori vigilantissimo , domino et fratri suo semper temperissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1261", + "psc_text": "remeare, vestrae fidei opus, vestrae pietatis est fructus. Pro cujus augmento per omnes Christi Ecclesias concors multiplicatur oratio ut si qua adhuc apud Aegyptum caligo residet, quae nondum recepit radios veritatis, totius mundi precibus remedia illuminationis accipiat, et exsecrabilis Dioscori ultra contagiis non gravetur; nec in illo Dominicae oves imprudenti affectu personam diligant pastoralem, quem experti sunt saevissimum 1246 fuisse morum et fidei vastatorem. Et ideo in sancto et mirabili studio suo perseveret vestra clementia, ut si quid usquam aut aegrum invenitur aut turbidum, et sanitati reddatur et paci, quia dignum est ita vos praesidere rebus humanis, ut gaudeatis sacramentis servire divinis. Data quinto idus Januarii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXVII AD JULIANUM EPISCOPUM COENSEM. SYNOPSIS. I. De restituto Jerosolymitano episcopo, conversis Palaestinis monachis, et receptis Proterii litteris. --II. De Paschate anni 455 diligentius inquiri cupit. --III. De epistola sua ad Chalcedonenses episcopos lecta CP. Aetii discussione,", + "candidate_score": 0.664069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_28_30", + "bdc_text": "S . si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_507", + "psc_text": "οὐκ εἶπε· καὶ τοῖς σπέρμασιν, ὡς ἐπὶ πολλῶν, ἀλλ' ὡς ἐφ' ἑνὸς, Καὶ τῷ σπέρματί σου, ὅπερ ἐστι Χριστός. Καὶ τὸ Ἡσαΐου δὲ κήρυγμα διὰ τῆς ἐνδοτέρας κατέσχεν ἂν ἀκροάσεως, λέγοντος· Ἰδοὺ, ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ λήψεται, καὶ τέξεται υἱὸν, καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ· ὅπερ ἐστὶ μεθερμηνευόμενον, Μεθ' ἡμῶν ὁ Θεός. Καὶ τοῦ αὐτοῦ δὲ προφήτου πιστῶς ἂν ὑπανέγνω τὰ ῥήματα· Παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν, οὗ ἀρχὴ ἐπὶ τοῦ ὥμου αὐτοῦ, καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, μεγάλης βουλῆς ἄγγελος, Θεὸς ἰσχυρὸς, ἐξουσιαστὴς, ἄρχων εἰρήνης, πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Οὐδὲ ματαίως λαλῶν, οὕτως ἂν εἶπε σάρκα γεγενῆσθαι τὸν λόγον, ὁς ὅτιπερ ὁ τεχθείς ἀπὸ τῆς παρθένου Χριστὸς, εἶχε μὲν ἀνθρώπου 812 μορφὴν, οὐκ εἶχε δὲ τοῦ μητρῴου σώματος τὴν ἀλήθειαν· ἢ τάχα διὰ τοῦτο τὸν δεσπότην Χριστὸν οὐκ εἶναι τῆς ἡμετέρας ἐνόμισε φύσεως, ὅτι πρὸς τὴν μακαρίαν Μαρίαν ὁ πεμφθεὶς ἄγγελος εἶπε· Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ", + "candidate_score": 0.663345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_26_28", + "bdc_text": "\"Nonne in summo discrimine versatur ecclesiarum 1 . et experitur vel hodie imprimis draconis insidias , parentis graviose melioris foelum , quamprimum habito , fuerit , etiam in luce , quod et quid mihi aliquid aliud est , homine est 1536 . S .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1559", + "psc_text": "es (Ps. CI, 28) . Et Pater de coelo contestatur et dicit: Tu es Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui (Matth. III, 17; Marc. I, 11; Luc. III, 22) : ut et homo factus, nostra confessione permanere dicatur quod fuit priusquam homo fieret, Paulo nobiscum eadem praedicante: Jesus Christus heri et hodie, ipse et in aeternum (Hebr. XIII, 8) . In eo enim quod ait ipse, ostendit eum pristinam non mutasse naturam, nec Divinitatis suae imminuisse divitias, quia propter nos pauper effectus, plenam similitudinem nostrae conditionis assumpserat. Item ejusdem in alia Epistola paschali contra Origenem, inter caetera. Unus Filius Patris, nostrique mediator, nec aequalitatem ejus amisit, nec a nostro consortio separatus est; invisibilis Deus, et visibilis homo, forma servi absconditus, et Dominus gloriae confessione credentium comprobatus. Neque enim privavit eum Pater naturae suae nomine, postquam pro nobis homo, et pauper effectus est, nec in Jordane fluvio baptizatum altero", + "candidate_score": 0.659935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_28_30", + "bdc_text": "S . si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_614", + "psc_text": "δόξαν Θεοῦ πατρός· τοιγαροῦν ἡ κατὰ σάρκα τοῦ δεστότου γέννησις, εἰ καὶ τὰ μάλιστα ἔχει τινὰς ἰδιότητας, δι' ὧν τὰ τῆς ἀνθρ��πίνης παρόδου τῆς εἰς τὸν βίον ὑπερβαίνει προοίμια, εἴτε καθὸ μόνος ἐξ ἁγίου πνεύματος ἀπὸ ἀφθάρτου παρθένου χωρὶς ἐπιθυμίας συλληφθείς ἐστι καὶ τεχθεὶς, εἴτε καθὸ οὕτως ἐκ τῆς γαστρὸς τῆς μητρὸς ἀπεκυήθη, ὥστε καὶ τὴν εὐγονίαν τεκεῖν, καὶ μεῖναι τῆν παρθενίαν· ὅμως οὐχ ἑτέρας ἦν φύσεως ἡ τούτου σὰρξ, ἤπερ ἐστίν ἡ τῆς ἡμῶν· οὐδὲ χαθ' ἑτέραν ἀρχὴν ἐνεπνεύσθη τούτῳ ἡ ψυχὴ παρὰ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ἥ τις ὑπερεῖχεν οὐ κατὰ τὸ τοῦ γένους διάφορον, ἀλλὰ κατὰ τὸ τῶν δυνάμεων ὑπερβάλλον. Καὶ γὰρ οὐδὲν εἶχεν ἐναντιούμενον ἐξ ἐπιθυμίας σαρκός· ἐπείπερ ἤκμαζον αἰσθήσεις τοῦ σώματος δίχα νόμου τινὸς ἁμαρτήματος, καὶ ἡ ἀλήθεια τῶν κινήσεων ὑπὸ τῷ τῆς θεότητος καὶ τῷ τῆς διανοίας οἴακι· οὔτε ἐπηρεάζετο διὰ τῶν δελεασμάτων, οὔτε παρεχώρει τοῖς πάθεσιν. Ὥστε ὀ 884 ἀληθὴς Θεὸς ἄνθρωπος ἐγεννήθη· καὶ", + "candidate_score": 0.658665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1561", + "psc_text": "caetera. CAP. IX. Cum ergo processisset ex Virgine Deus, in ea quam assumpserat humana natura, unum e duobus sibi invicem contrariis 1396 existens, carne et spiritu, aliud in Deum assumitur, aliud Deitatis gratia praestat. Item infra. Missus est quidem, sed ut homo. Duplex enim erat in eo natura. Inde denique et laboravit ex itinere, inde et esuriit, et sitivit, et contristatus est, et flevit humani corporis lege. S. BASILII episcopi Cappadocis. CAP. X. Cum ergo quaedam in Christo ita videmus humana, ut nihil a communi mortalium fragilitate distare videantur, quaedam ita divina, quae nulli alii, nisi illi ineffabili naturae conveniant Deitatis, haeret humani intellectus angustia, et tantae admirationis stupore perculsa, quo declinet, quid teneat, quo se convertat, ignorat. Si hominem putet, devicto mortis regno cum spoliis redeuntem a mortuis cernit. Propter quod cum omni metu et reverentia contemplandum est, ut in uno eodemque ita utriusque naturae veritas demonstretur, ut neque", + "candidate_score": 0.658607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_54_56", + "bdc_text": "Tuus totus Ioh Hospinianus . orthodoxae fidei acerrimo optimoque propugnatori d. systro Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori vigilantissimo , domino et fratri suo semper temperissimo . Zürich. d.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1014", + "psc_text": "Quod nos ante oculos semper habentes, non desinemus Domino ac Deo nostro gratias agere et pariter supplicare, gratulantes quod tantae sanctitatis, tantae fidei, tantaeque doctrinae apostolicae sedi, unde religionis nostrae, propitio Christo, fons et origo manavit, antistitem dederit; petentes etiam ut datum concessumque munus pontificii vestri, longissima ad aedificationem Ecclesiarum suarum aetate custodiat. Nos autem etsi impares meritis, pari tamen fide, si quid (quod absit) contra Ecclesiam catholicam profana infestatione tentetur, parati sumus, confortante Domino, cum beatitudine vestra pro veritate fidei 1110 animas nostras ponere, et vitam hanc auctori salutis nostrae et largitori aeternitatis impendere. Et alia manu: Ora pro me, domine merito beatissime, et apostolico honore venerande papa. RUSTICUS episcopus apostolatum vestrum in Domino venerans saluto, et ut digneris pro me orare, supplex rogo. VENERIUS te dominum in Christo meum, reverendissime, saluto; et ut digneris pro me orare, supplex rogo. CONSTANTIANUS episcopus beatitudinem vestram saluto. MAXIMUS episcopus beatitudinem vestram", + "candidate_score": 0.657935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_733", + "psc_text": "ἔδραμε Πέτρον, ὥστε τοῖς ἐν Ἀντιοχείᾳ περὶ τῆς κατὰ νόμον πολιτείας ἀμφισβητοῦσι παρ' αὐτοῦ κομίσαι τὴν λύσιν, πολλῶ μᾶλλον ἡμεῖ�� οἱ εὐτελεῖς καὶ σμικροὶ, πρὸς τὸν ἀποστολικὸν ὑμῶν τρέχομεν θρόνον. Ὥστε παρ' ὑμῶν λαβεῖν τοῖς τῶν ἐκκλησιῶν ἕλκεσι θεραπείαν. Διὰ πάντα γὰρ ὑμῶν τὸ πρωτεύειν ἁρμόττει. Πολλοῖς γὰρ ὁ ὑμέτερος θρόνος κοσμεῖται πλεονεκτήμασι. Τὰς μὲν γὰρ ἄλλας πόλεις ἢ μέγεθος, ἢ κάλλος, ἢ πλῆθος τῶν οἰκητόρων κοσμεῖ. Τούτων δὲ ἐστερημένας πνευματικὰ τινὰ λαμπρύνει χαρίσματα· τῇ δὲ ὑμετέρᾳ φορὰν ἕδωκεν ἀγαθῶν ὁ τῶν ἀγαθῶν χορηγός. Ἡ γὰρ αὐτὴ πασῶν μεγίστη, καὶ λαμπροτάτη, καὶ τῆς οἰκουμένης προκαθημένη, καὶ τῷ πλήθει τῶν οικητόρων κυμαίνουσα. Πρὸς δὲ τούτοις, 943 καὶ νῦν κρατοῦσαν ἡγεμονίαν ἐβλάστησε· καὶ τῆς οἰκείας προσηγορίας τοῖς ἀρχομένοις μετέδωκε. Κοσμεῖ δὲ αὐτὴν διαφερόντως ἡ πίστις καὶ μάρτυρ ἀξιόχρεως ὁ θεῖος ἀπόστολος βοῶν, ὅτι ἡ πίστις ὑμῶν καταγγέλλεται ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ. Εἰ δὲ εὐθὺς δεξαμένη τὰ τοῦ σωτηρίου κηρύγματος σπέρματα, τοῖς ἀξιαγάστοις", + "candidate_score": 0.657665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_28_30", + "bdc_text": "S . si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit . Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_510", + "psc_text": "ἐκτιθῆναι, ἡ θεία φύσις ἡνώθη τῇ φύσει τῇ παθητῇ ἵνα τοῦτο δὴ τὸ ταῖς ἡμετέραις ἰάσεσιν ὑπάρχον ἁρμόδιον, εἷς καὶ ὁ αὐτὸς ὑπάρχων μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς, καὶ ἀποθνήσκειν ἐκ τοῦ ἑνὸς δυνηθῇ, καὶ τελευτᾷν ἐκ τοῦ ἑτέρου μὴ δυνηθῇ. Ἐν ἀκεραίᾳ τοιγαροῦν ἀληθοῦς ἀνθρώπου, καὶ τελείᾳ φύσει, Θεὸς ἀληθὴς ἐτέχθη· ὅλος ἐν τοῖς ἑαυτοῦ, καὶ ὅλος ἐν τοῖς ἡμῶν· ἡμέτερα δὲ λέγομεν, ἅπερ ἐν ἡμῖν ἐξ ἀρχῆς ὁ Δημιουργὸς ἐναπέθετο, καὶ ἅπερ ἀνακαινιστέα πάλιν ἐδέξατο· ἐκεῖνα γὰρ, ἅπερ ὁ ἀπατεὼν ἐπεισήγαγε, καὶ ὁ ἀπατηθεὶς ἄνθρωπος ἥμαρτε, τὸ τυχὸν ἐπὶ τοῦ Σωτῆρος ἴχνος οὐκ ἔσχηκεν. Οὐδὲ ἐπειδὴ κοινωνίαν τῆς ἀνθρωπίνης ὑπεισελήλυθεν ἀσθενείας, διὰ τοῦτο καὶ κοινωνὸς τῶν ἡμετέρων γέγονεν ἁμαρτημάτων. Προσέλαβε γὰρ δούλου μορφὴν δίχα ῥύπου τινὸς ἁμαρτήματος· καὶ τὸ ἀνθρώπινον αὔξων καὶ τὸ θεῖον οὐ μειῶν. Ἐπειδήπερ ἡ κένωσις ἐκείνη, δι' ἧς ἐαυτὸν ὁ ἀόρατος ὁρατὸν παρεσκεύασε, καὶ ὁ Ποιητὴς καὶ Δεσπότης τῶν ὅλων, εἷς τῶν", + "candidate_score": 0.657356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_26_28", + "bdc_text": "\"Nonne in summo discrimine versatur ecclesiarum 1 . et experitur vel hodie imprimis draconis insidias , parentis graviose melioris foelum , quamprimum habito , fuerit , etiam in luce , quod et quid mihi aliquid aliud est , homine est 1536 . S .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1560", + "psc_text": "Filius Patris, nostrique mediator, nec aequalitatem ejus amisit, nec a nostro consortio separatus est; invisibilis Deus, et visibilis homo, forma servi absconditus, et Dominus gloriae confessione credentium comprobatus. Neque enim privavit eum Pater naturae suae nomine, postquam pro nobis homo, et pauper effectus est, nec in Jordane fluvio baptizatum altero appellavit vocabulo, sed Filium unigenitum: Tu es Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui (Matth. III, 17; Marc. I, 11; Luc. III, 22) . Nec similitudo nostra in Divinitatis est mutata naturam, nec Divinitas in nostrae naturae versa est similitudinem. S. GREGORII episcopi Nazianzeni in homilia de Epiphania, inter caetera. CAP. IX. Cum ergo processisset ex Virgine Deus, in ea quam assumpserat humana natura, unum e duobus sibi invicem contrariis 1396 existens, carne et spiritu, aliud in Deum assumitur, aliud Deitatis gratia praestat. Item infra. Missus est quidem, sed ut homo. Duplex enim erat in eo natura. Inde denique", + "candidate_score": 0.657333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_14", + "bdc_text": "O miserum hominem et plus quam miserum , quem autem ignoratio , in tanto humanarum literarum ffare aut malicia evangelio tam clare lucente in Nestorii et Enrycheni , imo etiam Martinis barathorum agit praecipitem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1197", + "psc_text": "miscemus, et magis magisque innotescit gratia Dei, qua fit ut per totum mundum de manifestato catholicae veritatis lumine gaudeatur. Quamvis, quod multum dolemus, quidam adhuc (sicut sermo indicat nuntiorum) tenebras suas diligant, et cum ubique diei splendor exortus sit, etiam nunc caecitatis suae delectentur obscuro, et perdita fide, solo ac vacuo nomine 1213 remanserint Christiani; non habentes intelligentiam qua errorem ab errore discernant, et blasphemiam Nestorii ab Eutychis impietate distinguant. Nec enim ideo excusabilis videri aliqua eorum falsitas potest, quia ipsi sibi sunt in sua perversitate contrarii. Nam licet Nestorium Eutychis discipuli detestentur, et Eutychen anathematizent Nestorii sectatores, catholicorum tamen judicio pars utraque damnatur, et ambae simul haereses a corpore Ecclesiae resecantur, quia neutra falsitas nobiscum potest habere concordiam. Nec interest quo sacrilegio ab incarnationis Dominicae veritate discordent, cum id quod pravissime sentiunt, nec auctoritas Evangelii, nec ratio suscipiat sacramenti. CAP. II. Et ideo, frater charissime, oportet dilectionem tuam toto", + "candidate_score": 0.656703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_54_56", + "bdc_text": "Tuus totus Ioh Hospinianus . orthodoxae fidei acerrimo optimoque propugnatori d. systro Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori vigilantissimo , domino et fratri suo semper temperissimo . Zürich. d.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_801", + "psc_text": "Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae non portionem aliquam laedere, sed ipsa Christianae religionis conatur fundamenta convellere, negans sempiterni Patris Filium sempiternum de utero beatae Virginis matris veram carnem nostrae sumpsisse naturae, et eos damnatione percellens, qui ab evangelica et apostolica fide nullo deduci errore potuerunt, illudque frustra praetendens quod Nicaenae synodi fidem teneat, cujus eum esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem", + "candidate_score": 0.655144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_42_44", + "bdc_text": "Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit . Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit . Remisit enim multum de acerbitate illa , qua alias bono zelo in hac disceptatione usus fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1074", + "psc_text": "sancti, inter quaslibet dissensiones per sedis apostolicae famulatum Evangelii erat defendenda libertas, manifestior tamen apparuit gratia Dei, quae praestitit mundo ut in victoria veritatis auctores tantum violatae fidei deperirent, et sua integritas Ecclesiae redderetur. Bellum igitur quod pacis nostrae inimicus excitaverat, adeo feliciter, dextera Domini pugnante, confectum est, ut triumphante Christo, omnium sacerdotum esset una victoria, et coruscante lumine veritatis, solae erroris tenebrae cum suis assertoribus pellerentur. Nam sicut in ipsa Domini resurrectione credenda, ad corroboranda initia fidei multum securitatis accessit, quod quidam apostoli de corporea Domini nostri Jesu Christi veritate dubitavere, et visu atque contactu fixuras clavorum et vulnus lanceae perscrutando, ambiguitatem cunctis, dum ambigunt, abstulerunt: ita nunc quoque, dum aliquorum infidelitas confutatur, omnium haesitantium corda firmata sunt, et proficit universis ad illuminationem, quod quibusdam intulit caecitatem. In quo opere digne et juste exsultat vestra clementia, quae fideliter proprieque prospexit ut Orientalibus Ecclesiis diabolicae insidiae non nocerent; sed ad", + "candidate_score": 0.653947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_54_56", + "bdc_text": "Tuus totus Ioh Hospinianus . orthodoxae fidei acerrimo optimoque propugnatori d. systro Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori vigilantissimo , domino et fratri suo semper temperissimo . Zürich. d.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.653947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_558", + "psc_text": "τῶῷ καθολικῷ τῆς Ἐκκλησίας ἀξιώματι τῆς ἐλευθερίας συνδράμοις οὐδὲ γὰρ μέρος τι τῆς πίστεως τῆς ἡμετέρας μὴ ὃν σαφὲς μεθοδεύεται. Ἀλλ' ὅπερ ἡ ἄπειρος ἀντίστασις τολμᾷ διαθορυβεῖν, τοῦτο πειράζεται ὅπερ ὁ ἡμέτερος Δεσπὸτης ἐν τῇ ἰδίagr;ι Ἐκκλησίᾳ οὐδαμῶς ἀγνοεῖσθαι ἠθέλησε. Καὶ διὰ τοῦτο κατὰ τὴν 852 συνήθειαν τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας καμεῖν καταξιώσατε. Τοῦτο, ὅπερ κατὰ τῆς μονογενοῦς θρησκείας τῆς ἀνθρωπίνης σωτηρίας βλασφήμῳ τινὶ ἀφροσύνῃ προήνεγκεν, ἀπὸ τῆς διανοίας πάντων ἀποκινηθείη, καὶ ἵνα αὐτὸς ὁ εἰς τοῦτον τὸν πειρασμὸν ἐμπεσὼν, ἀνανήψειεν. Οὕτω μέντοι, ὥστε τοῦτο, ὅπερ κακῶς ἐνενόησε, τeetigr;ι ἰδίᾳ φωνῇ, καὶ ὑπογραφῇ καταδικάσῃ. Καὶ τῇ οἰκείᾳ τάξεί ἑαυτὸν ἀποκαταστήσῃ· ὅπερ καὶ τῷ ἐμῷ ἀδελφῷ, καὶ συνεπισκότῳ Φλαυιανῷ ἡ ὑμετέρα φιλανθρωπία γεγραφη κέναι με γινωσκέτω· καὶ τούτοις, οἶς ἐπέμψαμεν ἐντετάλθαι, πρὸς τὸ συγγνώμης ἀξιωθῆναι, εἰ τὰ τῆς πλάνης διορθωθείη· ἵνα δέ με τοῦ εὐσεβεστάτου βασιλέως τῇ διανοίᾳ. τὴν σύνοδον τῶν ἐπισκόπων συνελθεῖν θελησάσῃ δόξειε τὸ τῆς ἡμετέρας παρουσίας ἀπολιμπάνεσθαι, τοὺς ἀδελφοὺς", + "candidate_score": 0.650751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_778", + "psc_text": "ἡμῖν προσήγαγε, 969 φάσκων, ὅλον τὸ δόγμα τῆς θρησκείας κατὰ τὴν ἀνατολὴν τεθορυβῆσθαι, καὶ τοῦτο συμβέβηκεν, ὥστε πᾶσαν τῶν χριστιανῶν τὴν πίστιν εἰς σύγχυσιν ἐλάσαι, καὶ γὰρ Φλαυιανὸν τὸν ἐπίσκοπον τῆς Κωνσταντινουπόλεως Ἐκκλησίας, διὰ τὰς ἔχθρας τοῦ Ἀλεξανδρέων ἐπισκόπου, ἀπωδύρατ�� ἐκβεβλῆσθαι, καὶ τοῦτο μετὰ τῶν ἄλλων ἐπισκόπων ᾔτησεν, ἐπιμαρτυρόμενος αὐτῶν τε τῶν σεβασμίων τόπων τὴν προσκύνησιν, καὶ τῆς ὑμετέρας ἡμερότητος τὴν σωτηρίαν. Ὥστε πρὸς τὴν σὴν φιλανθρωπίαν ἀπὸ τοῦ μέρους τούτου ἐμὰ γράμματα καταπεμφθῆναι, δέσποτα ἁγνότατε πάτερ, βασιλεῦ προσκυνητέ. Προσαγορεύουσα τοιγαροῦν, δίκαια αἰτῷ· ὥστε τούτοις τοῖς πράγμασι θεραπείαν ἡ ὑμετέρα γαληνότης ἐπιτρέψοι παρασχεθῆναι· καὶ τὰ κακῶς πεπραγμένα διορθωθῆναι κελεύσοι· ἄχρις οὗ πάντων τῶν ἤδη τετυπωμένων ἀνακληθέντων, ἐξ ὁλοκλήρου πίστεως, καὶ τῆς τῶν χριστιανῶν θρησκείας, ἡ κινουμένη αἰτία, ἐν τοῖς τῆς Ἰταλίας συναχθείσης τῆς συνόδου, δοκιμασθείη. Ἐγράφη γὰρ ἑνταῦθα πᾶσαν φιλονεικίαν κεκινῆσθαι, ὥστε Φλαυιανὸν τὸν ἐπίσκοπον ἐκ τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων ἐπαρθῆναι. EPISTOLA LVIII. GALLAE PLACIDIAE AD PULCHERIAM AUGUSTAM, Qua concilium Ephesinum", + "candidate_score": 0.649904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_42_44", + "bdc_text": "Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit . Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit . Remisit enim multum de acerbitate illa , qua alias bono zelo in hac disceptatione usus fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1029", + "psc_text": "κατὰ τῶν ἀπίστων νίκην· καὶ διὰ τοῦτο ἡμεῖς αὐτοὶ παραγενέσθαι τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ ὑπείχθημεν, εἰ καὶ ὅτι ἡμᾶς ἐν ἄλλοις τόποις ἐκστρατεῖαι τε καὶ δημοσίαι χρεῖαι κατεῖχον. Τοιγαροῦν ἅπαντα κατ' εὐχὰς τῆς σῆς ἁγιωσύνης, αἵτινες τῇ πίστει συμφωνοῦσι, τετύπωται. Παντὸς τοῦ κόσμου τοῦ ὄντος ὑπὸ τὴν ἡμετέραν βασιλείαν τῶν εὐλαβεστάτων ἐπισκόπων ἐν τῇ χαλκηδονίων συγκληθέντων, καὶ σκέμματος γενομένου, μετὰ πολλὰς φιλονεικίας ἡ ἀληθὴς πίστις κατέσχε, καὶ κατὰ τὰ γράμματα τῆς σῆς ἀγιωσύνης πάντες συνῄνεσαν τῇ ἐκθέσει, καθὼς ἡ ἀλήθεια ἀπῄτησε· καὶ οὐδὲν ἀμφιβάλλομεν τούτου τοῦ πράγματος τὴν χάριν ἡμῖν καὶ τῇ σῇ ἁγιωσύνῃ κοινὴν εἶναι, καὶ ἐπ' ἴσης χαίρειν, οὕστινας φανερόν ἐστιν ὁμοίως εἰρῆσθαι τὴν ἀλήθειαν. Λείπει ὅπως πάντων κατὰ τὴν καθολικὴν πίστιν καὶ τὴν ἀλήθειαν συντεθέντων, καὶ εὶρήνης ταῖς ἐκκλησίαις ἀποδοθείσης, συμπάσαις εὐχαῖς εἰς ἀπώλειαν τῶν πολεμίων ἡ σὴ ἁγιωσύνη τὴν θείαν προσκαλέσηται δύναμιν· ὅπερ σὲ καὶ πρὸ τῶν ἡμετέρων ποιεῖν ὡμολόγηται. Ἐπειδὴ δὲ καὶ τοῦτο τετύπωται, ὥστε τὰ", + "candidate_score": 0.649109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1283", + "psc_text": "inferre, et propria videatur astruere, venerabilium Patrum qui eidem Ecclesiae praefuerunt, scripta relegantur; et quid B. Athanasius, quid Theophilus, quid Cyrillus, quid etiam alii Orientales magistri de incarnatione Domini senserint, recognoscant; nec repullulantibus decipiantur erroribus, qui olim evangelici sermonis sunt virtute prostrati: quoniam omnes fere haereses quae diversis temporibus exstiterunt, dum sacramentum corporeae nativitatis et passionis ac resurrectionis Christi non intelligunt, ab Evangelio deviarunt. Et 1258 possemus minus laborare in haereticis repellendis, si rudes animos ea non turbarent mendacia quae peremit antiquitas. Sed nunc, ut dixi, hic docendi optimus modus est, ut paternorum sensuum lineae Alexandrinae plebis et cleri auribus innotescant; ac si qui sunt qui nostra scripta despiciant, illis saltem qui nobiscum apostolicis sensibus congruunt acquiescant. In quo opere multum consacerdotis mei devotione gaudebo, et semper ipsius unanimitate laetabor: quia fraterna pax non nisi in una fidei confessione servatur. CAP. III. Quia vero quorumdam haereticorum versuta nequitia ad conturbandam", + "candidate_score": 0.649058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_43_45", + "bdc_text": "Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit . Remisit enim multum de acerbitate illa , qua alias bono zelo in hac disceptatione usus fuit . a remittit ab omnibus tibi et ecclesiae de tam forti fideque solis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.648689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1339", + "psc_text": "mentionem ipse fecisti, adjecta universalis synodi confirmatione, sufficiant. Unde prospicere oportet dilectionem tuam, ut contra redemptionis ac spei nostrae ineffabile sacramentum, nullus obmurmuret. Sed si qui sunt qui adhuc aut ignorantia caligant, aut perversitate discordant, eorum quorum in Ecclesia Dei apostolica fuit et clara doctrina, auctoritatibus instruantur, ut de incarnatione Verbi Dei hoc nos credere quod illi credidere cognoscant, neque se extra corpus Christi, in quo commortui et conresuscitati sumus, sua obduratione constituant: quia nec pietas fidei, nec ratio recipit sacramenti, ut aut in sua essentia passibilis fuerit Deitas, aut in nostrae susceptione naturae mentita sit veritas. Data pridie nonas Septembris, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1286 Τῷ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ Ἰουβεναλίῳ Λέων ἀρχιεπίσκοπος Ῥώμης. Δεξάμενος τῆς σῆς διαθέσεως γράμματα, ἅπερ τὰ τέκνα ἡμῶν Ἀνδείας ὁ πρεσβύτερος καὶ ὁ διάκονος Πέτρος ἐκόμισαν, ἥσθην μὲν, ὅτιπερ ἐπὶ τὸν θρόνον τῆς σῆς ἐπισκοπῆς ἐξόν σοι γέγονεν ἐπιστρέψαι· τῶν δὲ περιστάσεων τῶν σῶν", + "candidate_score": 0.648249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_42", + "bdc_text": "Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_496", + "psc_text": "Petr. I, 18) . Beati quoque Joannis apostoli testimonio non resistat, dicentis: Et sanguis Jesu Filii Dei emundat nos ab omni peccato (I Joan. I, 7) . Et iterum: Haec est victoria quae vincit mundum, fides nostra (I Joan. V, 4) . Et: Quis est qui vincit mundum, nisi qui credit, quoniam Jesus est Filius Dei? Hic est qui venit per aquam et sanguinem, Jesus Christus; non in aqua solum, sed in aqua et sanguine. Et spiritus est, qui testificatur, quoniam spiritus est veritas. Quia tres sunt, qui testimonium dant, spiritus, aqua, et sanguis, et tres unum sunt. Spiritus utique sanctificationis, et sanguis redemptionis, et aqua baptismatis: quae tria unum sunt, et individua manent, nihilque eorum a sui connexione sejungitur; quia catholica Ecclesia hac fide vivit, hac 833 proficit, ut in Christo Jesu nec sine vera Divinitate humanitas, nec sine vera credatur humanitate Divinitas. CAP. VI. Eutychis prava et subdola", + "candidate_score": 0.645947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_1_3", + "bdc_text": "S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti . Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent . Fuit enim ostas praeficita cum autumno nobis admodum funestam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_806", + "psc_text": "vos non potuerint pervenire, exemplaria eorumdem 985 nunc mittenda credidimus: ut nullo modo fidei quam defendimus praedicatio vestrae notitiae subtrahatur. Data decimo sexto 986 kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXII. THEODOSII IMPERATORUS AD VALENTINIANUM AUGUSTUM, Qua respondet epistolae LV. Domino meo VALENTINIANO Augusto THEODOSIUS. Et Romae pervenisse tuam mansuetudinem, et petitionem oblatam a Leone reverendissimo patriarcha, in ipso litterarum textu a tua majestate significatum est. Et de tua quidem incolumi in Romana urbe reversione gratias competentes divinae majestati reddimus, domine sanctissime fili et venerabilis imperator. De his autem quae dixit memoratus reverendissimus vir indicatum est ad eumdem latius atque plenius, sicut arbitrati sumus, 988 et cognovit nos in nulla parte a paterna religione et majorum traditione resiliisse. Nihil enim aliud volumus quam sacramenta paterna per successionem nobis tradita inviolabiliter custodiri. Propter hanc igitur causam, quoniam quosdam cognovimus sanctissimas Ecclesias nocibili novitate turbare, synodum decrevimus", + "candidate_score": 0.640576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_24", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_795", + "psc_text": "Apostolus: Sicut per unius delictum in omnes homines in condemnationem, sic et per unius justitiam in omnes homines ad justificationem vitae. Sicut enim per inobedientiam unius hominis peccatores constituti sunt multi, ita et per unius hominis obedientiam justi constituentur multi (Rom. V, 18, 19) . Et iterum: Quia enim per hominem mors, et per hominem resurrectio mortuorum. Et sicut in Adam omnes moriuntur, ita et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 2) . Hi utique omnes, qui licet in Adam sint nati, in Christo tamen inveniuntur renati, habentes fidei testimonium, et de justificatione gratiae, et de communione naturae: quam qui susceptam ab unigenito Dei Filio in utero Davidicae virginis diffitetur, ab omni sacramento Christianae religionis alienus est; et nec sponsum agnoscens, nec sponsam intelligens, nuptiali non potest interesse convivio. Caro enim Christi velamen est Verbi, quo omnis qui ipsum integre confitetur induitur. Erubescens autem illud, et quasi indignum refutans,", + "candidate_score": 0.640087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti . Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_806", + "psc_text": "vos non potuerint pervenire, exemplaria eorumdem 985 nunc mittenda credidimus: ut nullo modo fidei quam defendimus praedicatio vestrae notitiae subtrahatur. Data decimo sexto 986 kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXII. THEODOSII IMPERATORUS AD VALENTINIANUM AUGUSTUM, Qua respondet epistolae LV. Domino meo VALENTINIANO Augusto THEODOSIUS. Et Romae pervenisse tuam mansuetudinem, et petitionem oblatam a Leone reverendissimo patriarcha, in ipso litterarum textu a tua majestate significatum est. Et de tua quidem incolumi in Romana urbe reversione gratias competentes divinae majestati reddimus, domine sanctissime fili et venerabilis imperator. De his autem quae dixit memoratus reverendissimus vir indicatum est ad eumdem latius atque plenius, sicut arbitrati sumus, 988 et cognovit nos in nulla parte a paterna religione et majorum traditione resiliisse. Nihil enim aliud volumus quam sacramenta paterna per successionem nobis tradita inviolabiliter custodiri. Propter hanc igitur causam, quoniam quosdam cognovimus sanctissimas Ecclesias nocibili novitate turbare, synodum decrevimus", + "candidate_score": 0.635249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti . Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1174", + "psc_text": "meum Lucianum episcopum talia et ad gloriam vestram, et ad Constantinopolitanum episcopum scripta direxerim, quae evidenter ostenderent me ea quae de fide catholica in praedicta synodo definita fuerant approbare. Sed quia in eisdem litteris ea 1203 quae per occasionem synodi male sunt attentata, reprehenderam, maluit praedictus antistes meam gratulationem tacere, quam suum ambitum publicare. Mihi autem multum fiduciae, Deo per vos operante, collatum est, quod probasse vos observantiam meam de custodia canonum paternorum, pietatis vestrae affatibus indicastis. Et merito geminatur gaudium meum, cum vobis religiosissime placere cognosco, ut et fides Nicaena suam teneat firmitatem, et privilegia Ecclesiarum illibata permaneant. CAP. II. Quamvis autem de praeclaro fidei vestrae opere nihil vestra pietas indicarit, mihi tamen per veneratorem una mecum specialiter vestrum, fratrem meum Julianum episcopum innotuisse significo, quam pio dignati fueritis responso imperitorum monachorum animos et cohibere pariter et docere: ut, si illos non penitus deseruit divina miseratio, sentiant se et", + "candidate_score": 0.633982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_45", + "bdc_text": "a remittit ab omnibus tibi et ecclesiae de tam forti fideque solis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1216", + "psc_text": "Flaviano vitam praesentis saeculi moliretur auferre, se verae vitae luce privavit. Dum vos ab Ecclesiis vestris conaretur expellere, se a Christianorum collegio segregavit. Dum trahit plurimos, et impellit ad erroris assensum, multiplici animam suam vulnere sauciavit: solus ultra omnes, et per omnes, ac pro omnibus reus, qui causa reatus omnibus fuit. Sed licet his tua fraternitas solido cibo firmata indigere minime videatur, tamen, ut quod nostri loci est impleamus circa vocem dicentis Apostoli: Praeter ea quae extrinsecus sunt, instantia mea quotidiana, 1225 sollicitudo omnium Ecclesiarum. Quis infirmatur, et ego non infirmor? Quis scandalizatur, et ego non uror (II Cor. XI, 28, 29) ? Hoc praecipue praesenti occasione credimus admonendum, frater charissime, ut quotiescumque divina gratia administrante, illos qui foris sunt fonte doctrinae aut submergimus aut purgamus, in nullo ab illis quas Spiritus sancti Divinitas in Chalcedonensi concilio protulit, fidei regulis recedentes, inter utrumque hostem novellae perfidiae sermonem nostrum cum omni", + "candidate_score": 0.628463, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore", + "max_score": 0.744117, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_300", + "psc_text": "35) . Non ait, Quod nascetur ex te, vocabitur filius Spiritus sancti. Susceptus quippe a Verbo totus homo, id est, anima rationalis et corpus; ut unus Christus, unus Deus Dei Filius non tantum Verbum esset, sed Verbum et homo, totum hoc Dei Patris est Filius propter Verbum, et hominis filius propter hominem. Per id quod Verbum est, aequalis est Patri: per id quod homo est, major est Pater. Et simul cum homine Filius Dei est, sed propter Verbum, a quo susceptus est homo: et simul cum Verbo filius hominis est, sed propter hominem, qui est susceptus a Verbo. Propter cujus sanctam in virginis utero conceptionem, non concupiscentia carnis urente factam, sed fidei charitate fervente, ideo dicitur natus de Spiritu sancto et virgine Maria: ut unum eorum pertineat, non ad gignentem, sed ad sanctificantem, alterum vero ad concipientem atque parientem. Propterea, inquit, quod nascetur ex te Sanctum, vocabitur Filius Dei. Quia", + "candidate_score": 0.744117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_267", + "psc_text": "ad quos. Per virginem Mariam, in qua operatus est Spiritus sanctus, non homo maritus; qui fecundavit castam, et servavit intactam. Sic ergo carne indutus est Dominus Christus, sic factus est homo qui fecit hominem, assumendo quod non erat, non perdendo quod erat. Verbum enim caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) . Non Verbum in carnem versum est, sed Verbum manens carne accepta, invisibilis semper, factus est visibilis quando voluit, et habitavit in nobis. Quid est, in nobis? In hominibus. Factus unus ex hominum numero, unus et unicus. Unicus Patri. Nobis quid? Et nobis unicus Salvator: nemo enim praeter ipsum salvator noster. Et nobis unicus Redemptor: nemo enim praeter ipsum redemptor noster: non auro, non argento, sed sanguine suo. CAPUT III. 3. Christus Filius Dei quomodo mortuus et sepultus. Ergo ipsa, ubi empti sumus, ejus commercia videamus. Cum enim dictum esset in Symbolo, Qui conceptus est de", + "candidate_score": 0.736611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_23", + "bdc_text": "ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_300", + "psc_text": "35) . Non ait, Quod nascetur ex te, vocabitur filius Spiritus sancti. Susceptus quippe a Verbo totus homo, id est, anima rationalis et corpus; ut unus Christus, unus Deus Dei Filius non tantum Verbum esset, sed Verbum et homo, totum hoc Dei Patris est Filius propter Verbum, et hominis filius propter hominem. Per id quod Verbum est, aequalis est Patri: per id quod homo est, major est Pater. Et simul cum homine Filius Dei est, sed propter Verbum, a quo susceptus est homo: et simul cum Verbo filius hominis est, sed propter hominem, qui est susceptus a Verbo. Propter cujus sanctam in virginis utero conceptionem, non concupiscentia carnis urente factam, sed fidei charitate fervente, ideo dicitur natus de Spiritu sancto et virgine Maria: ut unum eorum pertineat, non ad gignentem, sed ad sanctificantem, alterum vero ad concipientem atque parientem. Propterea, inquit, quod nascetur ex te Sanctum, vocabitur Filius Dei. Quia", + "candidate_score": 0.731812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_23", + "bdc_text": "ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_267", + "psc_text": "ad quos. Per virginem Mariam, in qua operatus est Spiritus sanctus, non homo maritus; qui fecundavit castam, et servavit intactam. Sic ergo carne indutus est Dominus Christus, sic factus est homo qui fecit hominem, assumendo quod non erat, non perdendo quod erat. Verbum enim caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) . Non Verbum in carnem versum est, sed Verbum manens carne accepta, invisibilis semper, factus est visibilis quando voluit, et habitavit in nobis. Quid est, in nobis? In hominibus. Factus unus ex hominum numero, unus et unicus. Unicus Patri. Nobis quid? Et nobis unicus Salvator: nemo enim praeter ipsum salvator noster. Et nobis unicus Redemptor: nemo enim praeter ipsum redemptor noster: non auro, non argento, sed sanguine suo. CAPUT III. 3. Christus Filius Dei quomodo mortuus et sepultus. Ergo ipsa, ubi empti sumus, ejus commercia videamus. Cum enim dictum esset in Symbolo, Qui conceptus est de", + "candidate_score": 0.714068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18_20", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ?", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_71", + "psc_text": "Nam ille qui de terra ortus est, hoc est, de carne natus est, quia de coelo venit, et super omnes est (Joan. III, 31); procul dubio cum ascendit ad Patrem, etiam justitia de coelo prospexit. Hanc enim justitiam verbis suis ipse commendat, promittendo Spiritum sanctum: Ipse, inquit, arguet mundum de peccato, et de justitia, et de judicio. De peccato quidem, quia non crediderunt in me: de justitia, quia ad Patrem vado; et jam non videbitis me (Joan. XVI, 8-10) . Haec est justitia, quae de coelo prospexit. A summo enim coelo egressio ejus, et occursus ejus usque ad summum coeli. Ne vero quisquam contemneret veritatem, quia de terra orta est, cum sicut sponsus processit de thalamo suo, id est, de utero virginali, ubi Verbum Dei creaturae humanae quodam ineffabili conjugio copulatum est: ne hoc ergo quisquam contemneret, et quamvis mirabiliter natum, et dictis factisque mirabilem, tamen propter similitudinem carnis peccati", + "candidate_score": 0.69842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_46_48", + "bdc_text": "Quodsi res ecclesia nostrae praesent in domino Sed peccatis vincit . statu , ea duntaxat in parte me vobis adiungerem ( opse alioqui mea , quod nisi indignos ) ut scripta illorum in clariorem lucem protraherentur et toti mundo ob oculos poneretur , quam collidere possit , sathan per eas se artes in angelum lucis transfigurare , quos dignatibus sibi scripseros , quod ipsos etiam magnis ut perpellant . Verum hic apud nos regnantem quos scis , non invenio , quomodo emergam .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_393", + "psc_text": "infirmos: sed adversus principes et potestates, et rectores mundi tenebrarum harum, adversus spiritualia nequitiae in coelestibus (Ephes. VI, 12) . Nec ideo sane diabolum et angelos ejus, quos Apostolus his verbis significat, mundi hujus existimetis esse rectores, de quo scriptum est, Et mundus per eum factus est (Joan. I, 10) . Nam eos rectores mundi cum etiam ipse dixisset, ne quis mundum intelligeret, qui plerisque Scripturarum locis coeli et terrae nomine nuncupatur; continuo tanquam exponendo addidit, tenebrarum harum, hoc est, infidelium. Propter quod jam fidelibus dicit, Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Sunt ergo ista spiritualia nequitiae in coelestibus; non ubi sidera disposita effulgent, et sancti Angeli commorantur; sed in hujus aeris infimi caliginoso habitaculo, ubi et nebula conglobatur: et tamen scriptum est, Qui cooperit coelum nubibus (Psal. CXLVI, 8) . Ubi et aves volitant: et tamen dicuntur volatilia coeli (Psal. XLIX, 11) .", + "candidate_score": 0.694811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_270", + "psc_text": "est, et quando sepultus est, tunc ibi nec anima fuit. Sola carne in sepulcro jacebat, et tamen confiteris Jesum Christum Filium ejus unicum, Dominum nostrum; qui conceptus est de Spiritu sancto, natus ex virgine Maria, qui Jesus Christus, unicus Filius Dei, Dominus noster. Sub Pontio Pilato crucifixus, qui Jesus Christus, unicus Dei Filius, Dominus noster. Et sepultus, qui Jesus Christus, unicus Dei Filius, Dominus noster. Sola caro jacet, et tu dicis, Dominus noster? Dico, plane dico: quia vestem intueor, et vestitum adoro. Caro illa illius vestimentum fuit: quia cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse aequalis Deo; sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens, non formam Dei amittens; in similitudine hominum factus, et habitu inventus ut homo (Philipp. II, 6, 7) . CAPUT IV. 4. Dextera Dei aeterna felicitas. Non contemnamus solam carnem: quando jacuit, tunc nos emit. Quare nos emit? Quia non semper jacuit: Tertia enim die", + "candidate_score": 0.69197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_45_47", + "bdc_text": "a remittit ab omnibus tibi et ecclesiae de tam forti fideque solis . Quodsi res ecclesia nostrae praesent in domino Sed peccatis vincit . statu , ea duntaxat in parte me vobis adiungerem ( opse alioqui mea , quod nisi indignos ) ut scripta illorum in clariorem lucem protraherentur et toti mundo ob oculos poneretur , quam collidere possit , sathan per eas se artes in angelum lucis transfigurare , quos dignatibus sibi scripseros , quod ipsos etiam magnis ut perpellant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_382", + "psc_text": "quo dicitur, Deus erat in Christo mundum reconcilians sibi, non reputans illis delicta eorum (II Cor. V, 19) . Quanquam tam clara sit vigiliae hujus celebritas toto orbe terrarum, ut etiam illos vigilare carne compellat, qui corde, non dicam, dormiunt, sed tartarea impietate sepulti sunt. Vigilant etiam ipsi nocte ista, de qua etiam visibiliter redditur, quod tanto ante promissum est: Et nox tanquam dies illuminabitur (Psal. CXXXVIII, 12) . Fit hoc in cordibus piorum, quibus dictum est: Fuistis aliquando tenebrae. nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Fit hoc etiam in aemulis omnium, et qui vident in Domino, et qui invident Domino. Vigilat ergo ista nocte et mundus inimicus, et mundus reconciliatus. Vigilat iste, ut laudet medicum liberatus: vigilat ille, ut blasphemet judicem condemnatus. Vigilat iste, mentibus piis fervens et lucescens: vigilat ille, dentibus suis frendens et tabescens. Denique istum charitas, illum iniquitas: istum christianus vigor, illum diabolicus", + "candidate_score": 0.690511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_268", + "psc_text": "enim praeter ipsum salvator noster. Et nobis unicus Redemptor: nemo enim praeter ipsum redemptor noster: non auro, non argento, sed sanguine suo. CAPUT III. 3. Christus Filius Dei quomodo mortuus et sepultus. Ergo ipsa, ubi empti sumus, ejus commercia videamus. Cum enim dictum esset in Symbolo, Qui conceptus est de Spiritu sancto, natus ex virgine Maria: jam quid pro nobis? Passus est, sequitur, sub Pontio Pilato, crucifixus, mortuus et sepultus. Qui Filius Dei unicus Dominus noster crucifixus, Filius Dei unicus Dominus noster sepultus est. Homo crucifixus est, homo sepultus: Deus non est mutatus, Deus non est occisus, et tamen secundum hominem occisus. Si enim cognovissent, ait Apostolus, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II, 8) . Et Dominum gloriae ostendit, et crucifixum confessus est. Quia si quis etiam tuam tunicam illaesa carne tua conscindat, tibi facit injuriam: nec sic clamas pro veste tua, ut dicas, Conscidisti tunicam meam; sed, Conscidisti", + "candidate_score": 0.689617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_13_15", + "bdc_text": "Nam scripta eius alia quoque de hoc monstra et prolixa sunt et caliginationem consistima nihilque aliud pene continent , quam vastas nebulorum tenebrarumque vorare et cratres toties coactus recretasque , ut stomachos sanos facile etiam ad comitum irritent . O miserum hominem et plus quam miserum , quem autem ignoratio , in tanto humanarum literarum ffare aut malicia evangelio tam clare lucente in Nestorii et Enrycheni , imo etiam Martinis barathorum agit praecipitem . Plane sequi , nam enim nostrum nostrorum mihi quidem videri , scilicet eius designa , et ipsum sui optimata nostro suo misereatur eius dominus , siquidem est ignorantia ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_393", + "psc_text": "infirmos: sed adversus principes et potestates, et rectores mundi tenebrarum harum, adversus spiritualia nequitiae in coelestibus (Ephes. VI, 12) . Nec ideo sane diabolum et angelos ejus, quos Apostolus his verbis significat, mundi hujus existimetis esse rectores, de quo scriptum est, Et mundus per eum factus est (Joan. I, 10) . Nam eos rectores mundi cum etiam ipse dixisset, ne quis mundum intelligeret, qui plerisque Scripturarum locis coeli et terrae nomine nuncupatur; continuo tanquam exponendo addidit, tenebrarum harum, hoc est, infidelium. Propter quod jam fidelibus dicit, Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Sunt ergo ista spiritualia nequitiae in coelestibus; non ubi sidera disposita effulgent, et sancti Angeli commorantur; sed in hujus aeris infimi caliginoso habitaculo, ubi et nebula conglobatur: et tamen scriptum est, Qui cooperit coelum nubibus (Psal. CXLVI, 8) . Ubi et aves volitant: et tamen dicuntur volatilia coeli (Psal. XLIX, 11) .", + "candidate_score": 0.68884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_301", + "psc_text": "sanctam in virginis utero conceptionem, non concupiscentia carnis urente factam, sed fidei charitate fervente, ideo dicitur natus de Spiritu sancto et virgine Maria: ut unum eorum pertineat, non ad gignentem, sed ad sanctificantem, alterum vero ad concipientem atque parientem. Propterea, inquit, quod nascetur ex te Sanctum, vocabitur Filius Dei. Quia Sanctum, ideo de Spiritu sancto; quia nascetur ex te, ideo de virgine Maria; quia Filius Dei, ideo Verbum caro factum est (Joan. I, 14) . 7. Christus Filius Dei crucifixus, mortuus et sepultus. Oportebat autem ut in homine assumpto, non solum invisibilis videretur, et Patri coaeternus temporaliter nasceretur; verum etiam incontrectabilis teneretur, insuperabilis ligno suspenderetur, inviolabilis clavis configeretur, et vita et immortalis in cruce moreretur, in monumento sepeliretur: hoc totum Dei Filius Dominus noster Jesus Christus. Unde consequens est ut eumdem ipsum Filium Dei unigenitum Dominum nostrum Jesum Christum, non solum hominem ex homine natum, verum etiam usque ad mortem", + "candidate_score": 0.685299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_40_42", + "bdc_text": "Salendum revocantur , imo antichristi sunt subdissimi , non ita scripsi , ut regnamus pontifici , hoc S. spiritu oris sui quottidie interficit quidem Christus dominus , sed charitate adventus sui abolibit et surpitus extrahet . Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei . Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1002", + "psc_text": "Cur igitur modo sic, modo autem sic, nisi ne aliquid hinc humanae superbiae, sed totum divinae gratiae potestatique tribuatur? Haec itaque distinctio inter acceptionem Baptismi, et acceptionem Spiritus sancti, satis nos instruit, ne habere hos continuo Spiritum sanctum putemus, quos habere Baptismum non negamus. Quanto magis illos, quos non solum nulla charitas christianae unitatis armavit! Charitas enim Dei diffusa est in cordibus nostris; non utique per nos ipsos, sed sicut sequitur, per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Quamobrem sicut tunc indicabant adesse Spiritum sanctum in uno homine linguae omnium gentium; sic eum nunc charitas indicat unitatis omnium gentium. 3. Schismaticos animales esse, nec habere Spiritum sanctum. Donatistas carere charitate.--Animalis autem homo, Apostoli verba sunt, non percipit quae sunt Spiritus Dei (I Cor. II, 14) . Et utique animales increpat, quibus ait: Unusquisque vestrum dicit, Ego quidem sum Pauli, ego autem Apollo, ego vero Cephae, ego", + "candidate_score": 0.683314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_18", + "psc_text": "homo? Non enim sine anima in Christo hominis caro. Unde ait, Tristis est anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38). Si ergo Verbum Deus, et homo caro, quid est aliud, Verbum factum est caro; nisi, Qui Deus erat, factus est homo? Ac per hoc qui erat Dei Filius, factus est hominis filius, assumptione inferioris, non conversione potioris; accipiendo quod non erat, non amittendo quod erat. Nam quomodo in Regula fidei confiteremur, credere nos in Filium Dei qui natus est ex virgine Maria, si non Filius Dei, sed filius hominis natus est ex virgine Maria? Quis enim christianus neget ex illa femina filium hominis natum? sed tamen Deum hominem factum, et ita hominem Deum factum. Deus enim erat Verbum, et Verbum caro factum est. Confitendum est igitur, eum qui Filius Dei erat, ut de virgine Maria nasceretur, assumpta forma servi filium hominis factum, quod erat manentem, quod non erat assumentem:", + "candidate_score": 0.680942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_41_43", + "bdc_text": "Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei . Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit . Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_490", + "psc_text": "Bono animo estote, morietur et in nobis. Quod praecessit in capite, reddetur in membris: morietur et in nobis mors. Sed quando? In fine saeculi, in resurrectione mortuorum, quam credimus, et de qua non dubitamus. Qui enim crediderit et baptizatus fuerit, ipse salvus erit. Sequere quod timeas: Qui autem non crediderit, condemnabitur. Ergo mors morietur in nobis, victura est in damnatis. Ubi mors nesciet mortem, sempiterna mors erit: quia aeterna tormenta erunt. In nobis morietur, et non erit. Vultis nosse? Dico vobis pauca verba triumphantium, ut habeatis quod meditemini, quod corde cantetis, quod toto animo speretis, quod fide et bono opere requiratis. Audite verba triumphantium, quando non erit mors; quando et in nobis, sicut et in capite nostro, morietur mors. Paulus apostolus dicit: Oportet corruptibile hoc induere incorruptionem, et mortale hoc induere immortalitatem. Tunc fiet sermo qui scriptus est, Absorpta est mors in victoriam. Dixi vobis quia morietur mors in nobis:", + "candidate_score": 0.668684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_40", + "bdc_text": "Salendum revocantur , imo antichristi sunt subdissimi , non ita scripsi , ut regnamus pontifici , hoc S. spiritu oris sui quottidie interficit quidem Christus dominus , sed charitate adventus sui abolibit et surpitus extrahet .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_976", + "psc_text": "et corda vestra in secreto aedificante. SERMO CCLXVII. In die Pentecostes, I. CAPUT PRIMUM. 1. Solemnitas adventus Spiritus sancti. Hodierni diei solemnitas, Domini Dei magni et magnae gratiae, quae superfusa est super nos recordationem facit. Ideo enim solemnitas celebratur, ne quod semel factum est, de memoria deleatur. Solemnitas enim ab eo quod solet in anno, nomen accepit: quomodo perennitas fluminis dicitur, quia non siccatur aestate, sed per totum annum fluit: ideo perenne, id est, per annum; sic et solemne, quod solet in anno celebrari. Celebramus hodie adventum Spiritus sancti. Dominus enim Spiritum sanctum de coelo misit, quem in terra promisit. Et quia sic promiserat de coelo esse missurum, Non potest ille venire, ait, nisi ego abiero; dum autem abiero, mittam illum ad vos (Joan. XVI, 7) ; passus est, mortuus est, resurrexit, ascendit: restabat ut impleret quod promisit. Hoc exspectantes discipuli ejus, animae, ut scriptum est, centum viginti (Act. I,", + "candidate_score": 0.668486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_36", + "bdc_text": "Certe pro ut hodie res propemodum omnes in mundo gerantur , non possum mihi illam quietem polliceri , quam vera Christus sit ecclesia sit habitura .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_652", + "psc_text": "appareat, quia aequalis est Patri in Verbo. Noli ergo, inquit, modo tangere: quia nondum vides qui sim. Ecclesia ergo, cujus figuram Maria gerebat, audiat quod audivit Maria. Tangamus omnes, si credamus. Jam ascendit ad Patrem, sedet ad dexteram Patris. Confitetur hoc hodie universa Ecclesia: Ascendit in coelum, sedet ad dexteram Patris. Hoc audiunt qui baptizantur: hoc credunt antequam baptizentur. Quando ergo credunt, Maria tangit Christum. Intellectus obscurus, sed sanus: incredulis clausus, fide pulsanti est apertus. Ipse ergo Dominus Jesus Christus et ibi est, et nobiscum est; et cum Patre est, et in nobis est; et ab illo non recedit, et nos non deserit: et orare docet, ut magister; et cum Patre exaudit, ut Filius. SERMO CCXLVI. In diebus Paschalibus, XVII. De eadem lectione Evangelii Joannis, cap. XX, V\\. 1-18. 1. Evangelistarum sine falsitate varietas. Multis modis Dominus Jesus post resurrectionem apparuit fidelibus suis: habuerunt unde scriberent omnes Evangelistae, sicut eis", + "candidate_score": 0.642483, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "062_Leo-I_Epistola-ad-Flavianum", + "max_score": 0.743486, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "062_Leo-I_Epistola-ad-Flavianum_window_15", + "psc_text": "cum Patre divinitas. Propter hanc ergo unitatem personae in utraque natura intelligendam, et Filius hominis legitur descendisse de coelo, cum Filius Dei, carnem de ea Virgine de qua est natus assumpserit. Et rursum Filius Dei crucifixus dicitur ac sepultus, cum haec non in divinitate ipsa, qua unigenitus consempiternus et consubstantialis est Patri, sed in naturae humanae sit infirmitate perpessus. Unde unigenitum Filium Dei crucifixum et sepultum omnes etiam in symbolo confitemur, secundum illud Apostoli: Si enim cognovissent, nunquam Dominum majestatis crucifixissent (I Cor. II, 8) . Cum autem ipse Dominus noster atque Salvator fidem discipulorum suis interrogationibus erudiret: Quem me, inquit, dicunt homines esse Filium hominis (Matth. XVI, 13) ? Cumque illi diversas aliorum opiniones retexuissent: Vos autem, ait, quem me esse dicitis (Ibid., 15) ? me utique qui sum Filius hominis, et quem in forma servi atque in veritate carnis aspicitis, quem me esse dicitis? Ubi beatus Petrus divinitus", + "candidate_score": 0.743486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "062_Leo-I_Epistola-ad-Flavianum_window_15", + "psc_text": "cum Patre divinitas. Propter hanc ergo unitatem personae in utraque natura intelligendam, et Filius hominis legitur descendisse de coelo, cum Filius Dei, carnem de ea Virgine de qua est natus assumpserit. Et rursum Filius Dei crucifixus dicitur ac sepultus, cum haec non in divinitate ipsa, qua unigenitus consempiternus et consubstantialis est Patri, sed in naturae humanae sit infirmitate perpessus. Unde unigenitum Filium Dei crucifixum et sepultum omnes etiam in symbolo confitemur, secundum illud Apostoli: Si enim cognovissent, nunquam Dominum majestatis crucifixissent (I Cor. II, 8) . Cum autem ipse Dominus noster atque Salvator fidem discipulorum suis interrogationibus erudiret: Quem me, inquit, dicunt homines esse Filium hominis (Matth. XVI, 13) ? Cumque illi diversas aliorum opiniones retexuissent: Vos autem, ait, quem me esse dicitis (Ibid., 15) ? me utique qui sum Filius hominis, et quem in forma servi atque in veritate carnis aspicitis, quem me esse dicitis? Ubi beatus Petrus divinitus", + "candidate_score": 0.684802, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Sermonem-Arianorum", + "max_score": 0.740703, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Sermonem-Arianorum_window_21", + "psc_text": "post assumeretur, sed ut ipsa assumptione crearetur. Ac per hoc propter istam unitatem personae in utraque natura intelligendam et Filius hominis dicitur descendisse de coelis, quamvis sit ex ea quae in terra fuerat Virgine assumptus; et Filius Dei dicitur crucifixus et sepultus, quamvis haec non in divinitate ipsa qua est Unigenitus Patri coaeternus, sed in naturae humanae sit infirmitate perpessus. Nam Filium hominis descendisse de coelo, ipsum dixisse sic legimus: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis, qui est in coelo (Joan. III, 13) . Unigenitum vero Filium Dei crucifixum et sepultum, omnes etiam in Symbolo confitemur. Unde est et illud Apostoli: Si enim cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II, 8) . Hanc unitatem personae Christi Jesu Domini nostri, sic ex natura utraque constantem, divina scilicet atque humana, ut quaelibet earum vocabulum etiam alteri impertiat, et divina humanae, et humana divinae, beatus ostendit Apostolus,", + "candidate_score": 0.740703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_19_21", + "bdc_text": "assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Sermonem-Arianorum_window_21", + "psc_text": "post assumeretur, sed ut ipsa assumptione crearetur. Ac per hoc propter istam unitatem personae in utraque natura intelligendam et Filius hominis dicitur descendisse de coelis, quamvis sit ex ea quae in terra fuerat Virgine assumptus; et Filius Dei dicitur crucifixus et sepultus, quamvis haec non in divinitate ipsa qua est Unigenitus Patri coaeternus, sed in naturae humanae sit infirmitate perpessus. Nam Filium hominis descendisse de coelo, ipsum dixisse sic legimus: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis, qui est in coelo (Joan. III, 13) . Unigenitum vero Filium Dei crucifixum et sepultum, omnes etiam in Symbolo confitemur. Unde est et illud Apostoli: Si enim cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II, 8) . Hanc unitatem personae Christi Jesu Domini nostri, sic ex natura utraque constantem, divina scilicet atque humana, ut quaelibet earum vocabulum etiam alteri impertiat, et divina humanae, et humana divinae, beatus ostendit Apostolus,", + "candidate_score": 0.706013, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "Origenes_De-principiis", + "max_score": 0.737275, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "Origenes_De-principiis_window_273", + "psc_text": "tota totum recipiens, atque in ejus lucem splendoremque ipsa cedens, facta est cum ipso principaliter unus spiritus, sicut et Apostolus his qui eam imitari deberent promittit, quia «qui se jungit Domino, unus spiritus est.» Hac ergo substantia animæ inter Deum carnemque mediante (non enim possibile erat Dei naturam corpori sine mediatore misceri) nascitur, ut diximus, Deus homo illa substantia media existente, cui utique contra naturam non erat corpus assumere. Sed neque rursus anima illa, utpote substantia rationabilis, contra naturam habuit capere Deum, in quem, ut superius diximus, velut in verbum et sapientiam et veritatem tota jam cesserat. Unde et merito pro eo vel quod tota esset in Filio Dei, vel totum in se caperet Filium Dei, etiam ipsa cum ea quam assumpserat carne, Dei Filius et Dei virtus, Christus et Dei sapientia appellatur: et rursum Dei Filius per quem omnia creata sunt, Jesus Christus et Filius hominis nominatur. Nam et", + "candidate_score": 0.737275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_24_26", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ? Huiusmodi igitur multis captionibus quum libri eius sciamant ( sicut tu ei duas quoque obiicis , petitionem principii autem quicquidam regni mihi accedias , ipsi frequentissimas , praesertim priorem , nihilominus autem ecclesiae obtrudantur tanquam oracula dei : \"Nonne in summo discrimine versatur ecclesiarum 1 .", + "psc_chunk_id": "Origenes_De-principiis_window_603", + "psc_text": "Legis utilitas et varietate oblectans historiæ series ubique sese proderet, non utique credidissemus aliud quiddam præter id quod obvium est, in Scripturis intelligi posse, idcirco Dei verbum in Lege ac historia interponi curavit offendicula et impossibilia quædam, ne dictione nihil præter illecebram habente deliniti, et nihil Deo dignum addiscentes, tandem a dogmatis recedamus, aut nude litteræ penitus adhærentes, nihil divinius percipiamus. Oportet autem et istud scire: cum eo præcipue spectet Dei verbum ut in rebus spiritualibus et gestis et gerendis seriem declaret, ubi secundum historiam invenit facta quæ arcanis istis accommodari possent, illis usus est, multis occultans abstrusiorem sensum; ubi vero in explananda illa spiritualium connexione non sequebatur certárum quarumdam rerum praxis quæ propter arcaniora ante scripta fuerit, Scriptura subnexuit historiæ quod factum non erat, imo aliquando quod fieri non poterat, quandoque autem quod poterat quidem fieri, sed factum tamen non est. Accidit etiam aliquando ut paucæ interjectæ sint dictiones", + "candidate_score": 0.669967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_40", + "bdc_text": "Salendum revocantur , imo antichristi sunt subdissimi , non ita scripsi , ut regnamus pontifici , hoc S. spiritu oris sui quottidie interficit quidem Christus dominus , sed charitate adventus sui abolibit et surpitus extrahet .", + "psc_chunk_id": "Origenes_De-principiis_window_83", + "psc_text": "Testamento abundantibus testimoniis edocemur, cum Spiritus sanctus super Christum descendisse describitur, et cum ipse Dominus insufflavit in Apostolos post resurrectionem, dicens: «Accipite Spiritum sanctum.» Et ad Mariam ab Angelo dicitur: «Spiritus sanctus superveniet in te.» Paulus vero dicit: «Quia nemo potest dicere Dominum Jesum nisi in Spiritu sancto.» Et in Actibus Apostolorum per impositionem manuum Apostolicarum Spiritus sanctus dabatur in baptismo. Ex quibus omnibus didicimus tantæ esse auctoritatis et dignitatis substantiam Spiritus sancti, ut salutaris baptismus non aliter nisi excellentissimæ omnium Trinitatis auctoritate, id est Patris, et Filii, et Spiritus sancti cognominatione compleatur, et ingenito Deo Patri, et unigenito ejus Filio nomen quoque Spiritus sancti copuletur. Quis ergo non obstupescat quanta majestas sit Spiritus sancti, cum eum qui dixerit verbum in Filium hominis, audiat sperare veniam posse; eum vero qui in Spiritum sanctum blasphemaverit, veniam non habere neque in præsenti sæculo, neque in futuro? III. Quod autem a Deo universa", + "candidate_score": 0.658843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_47", + "bdc_text": "statu , ea duntaxat in parte me vobis adiungerem ( opse alioqui mea , quod nisi indignos ) ut scripta illorum in clariorem lucem protraherentur et toti mundo ob oculos poneretur , quam collidere possit , sathan per eas se artes in angelum lucis transfigurare , quos dignatibus sibi scripseros , quod ipsos etiam magnis ut perpellant .", + "psc_chunk_id": "Origenes_De-principiis_window_10", + "psc_text": "sint, aut quomodo sint, non satis clare exposuit. Apud plurimos tamen ista habetur opinio, quod Angelus fuerit iste diabolus, et apostata effectus quamplurimos Angelorum secum declinare persuaserit, qui et nunc usque angeli ipsius nuncupantur. VII. Est præterea et illud in ecclesiastica prædicatione, quod mundus iste factus sit, et a certo tempore cœperit, et sit pro ipsa sui corruptione solvendus. Quid tamen ante hunc mundum fuerit, aut quid post mundum erit, jam non pro manifesto multis innotuit. Non enim evidens de his in ecclesiastica prædicatione sermo profertur. VIII. Tum demum quod per Spiritum Dei Scripturæ conscriptæ sint, et sensum habeant, non eum solum qui in manifesto est, sed et alium quemdam latentem quamplurimos. Formæ enim sunt hæc quæ descripta sunt sacramentorum quorumdam, et divinarum rerum imagines. De quo totius Ecclesiæ una sententia est, esse quidem omnem legem spiritualem; non tamen ea quæ spirat lex esse omnibus nota, nisi his solis quibus", + "candidate_score": 0.658069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit .", + "psc_chunk_id": "Origenes_De-principiis_window_40", + "psc_text": "Sciebat namque duo genera esse sensuum in nobis, unum genus sensuum mortale, corruptibile, humanum; aliud genus immortale et intellectuale, quod nunc divinum nominavit. Hoc ergo sensu divino non oculorum, sed cordis mundi, quæ est mens, Deus videri ab his qui digni sunt potest. Cor sane pro mente, id est pro intellectuali virtute nominari in omnibus Scripturis novis ac veteribus abundanter invenies. Hoc igitur modo quamvis longe inferius quam dignum est, utpote pro infirmitate humanæ intelligentiæ naturam Dei intelligentes, nunc quid sibi velit nomen Christi videamus. CAPUT II – De Christo. I. Primo illud nos oportet scire, quod aliud est in Christo deitatis ejus natura, quod est unigenitus Filius Patris; et alia humana natura quam in novissimis temporibus pro dispensatione suscepit. Propter quod videndum primo est quid sit Unigenitus filius Dei, qui multis quidem et diversis nominibus pro rebus vel opinionibus appellantium nuncupatur. Sapientia namque dicitur, sicut et Salomon dixit: «Dominus", + "candidate_score": 0.657113, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf022", + "work_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus", + "max_score": 0.735131, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21_23", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_75", + "psc_text": "Virgine Maria natus est, Filius [Baluz. add. est] Dei natura, et Deus vere, non gratia, nec participatu, secundum carnem natus est homo ex Maria; secundum spiritum vero ipse Filius Dei et Deus. [Baluz. add. Et rursus]. Si quis autem contra haec, velut ex sacra Scriptura, docet, alium dicens Filium Dei, et alium natum ex Maria, gratia filium factum, sicut nos; et quod sunt duo filii, unus natura Filius Dei, ex Deo, et unus gratia homo ex Maria; aut si quis Domini nostri carnem desuper dicit, ac non ex Virgine Maria, aut conversam deitatem in carnem, aut confusam, aut commutatam, aut passibilem Domini [Baluz. add. nostri hic et infra] deitatem, aut non adorandam Domini carnem, ut hominis, aut non adorandam, ut Domini et Dei carnem; eum anathematizat sancta et catholica Ecclesia, obtemperans divino Apostolo dicenti: Si quis vobis evangelizaverit praeter id quod accepistis, anathema sit (Gal. I, 9). Haec ita illo", + "candidate_score": 0.735131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_75", + "psc_text": "Virgine Maria natus est, Filius [Baluz. add. est] Dei natura, et Deus vere, non gratia, nec participatu, secundum carnem natus est homo ex Maria; secundum spiritum vero ipse Filius Dei et Deus. [Baluz. add. Et rursus]. Si quis autem contra haec, velut ex sacra Scriptura, docet, alium dicens Filium Dei, et alium natum ex Maria, gratia filium factum, sicut nos; et quod sunt duo filii, unus natura Filius Dei, ex Deo, et unus gratia homo ex Maria; aut si quis Domini nostri carnem desuper dicit, ac non ex Virgine Maria, aut conversam deitatem in carnem, aut confusam, aut commutatam, aut passibilem Domini [Baluz. add. nostri hic et infra] deitatem, aut non adorandam Domini carnem, ut hominis, aut non adorandam, ut Domini et Dei carnem; eum anathematizat sancta et catholica Ecclesia, obtemperans divino Apostolo dicenti: Si quis vobis evangelizaverit praeter id quod accepistis, anathema sit (Gal. I, 9). Haec ita illo", + "candidate_score": 0.711801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17_19", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_128", + "psc_text": "nulla in re deliquisse, si Christum esse dixerim, supra nos natum. Nam etsi Deus Verbum sit factus homo, est tamen sic quoque non tantummodo supra nos, sed etiam supra omnem creaturam: neque enim homo tantum intelligitur esse juxta nos, sed idem etiam desursum et de coelo. ANATHEMATISMUS DUODECIMUS. Siquis non confiteatur, quod Dei Verbum passum sit carne, et crucifixum carne, et mortem gustaverit carne, et factum primogenitum ex mortuis, eo quod sit ut Deus [ Baluz. om. ut Deus], et vita et vivificans; anathema sit. REPREHENSIO HAERETICORUM. Rursus ipsum suorum nunc quoque admonemus, quod impassibilem omnino dixerit divinam naturam in primo tomo (In epist. ad monac.). Ait enim ita: Unus ergo, qui est omnibus dignior praestantiorque, suam pro omnibus animam posuit, et dispensatorie parumper carnem deprimi morte concessit, et mortem, utpote vita, destruxit; non sustinens contra naturam suam aliquid pati. Dicamus igitur ipsi dicenti sibi contraria: Quomodo is qui carnem", + "candidate_score": 0.693992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_13_15", + "bdc_text": "Nam scripta eius alia quoque de hoc monstra et prolixa sunt et caliginationem consistima nihilque aliud pene continent , quam vastas nebulorum tenebrarumque vorare et cratres toties coactus recretasque , ut stomachos sanos facile etiam ad comitum irritent . O miserum hominem et plus quam miserum , quem autem ignoratio , in tanto humanarum literarum ffare aut malicia evangelio tam clare lucente in Nestorii et Enrycheni , imo etiam Martinis barathorum agit praecipitem . Plane sequi , nam enim nostrum nostrorum mihi quidem videri , scilicet eius designa , et ipsum sui optimata nostro suo misereatur eius dominus , siquidem est ignorantia ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_7", + "psc_text": "scripserat. Interprete Mario Mercatore. Qui suam mentem Deo ter [ Baluz. om. ter] sancto devovere festinant, et veritatis cupiunt inhaerere dogmatibus, aspernantur quidem sceleratorum haereticorum profanos vanosque [ Baluz. novosque] sermones; intendentes autem intestinum arcanumque mentis oculum divinae Scripturae, atque inde eam sententiis bonis armantes, in illos qui recta depravant constanter exsurgunt, prope exclamantes: Zelo zelati sumus pro Domino (III Reg. XIX, 10) . Nestorio igitur multas diversasque blasphemias profundente in Christum omnium Salvatorem, et quasi funditus evertente magnum et venerabile incarnationis mysterium; existimavimus ingens esse periculum, de his tantis talibusque reticere; itaque eum saepe numero monuimus ab hujusmodi blasphemiis abstinere. Sed postquam nihil omnino profecimus, necessario studuimus defendere dogmata pietatis. Notavimus igitur quaedam capitula ex ipsius blasphemiis, et ea utiliter anathematizavimus, id est, eos qui eadem cum illo sentiunt; obtemperantes beato Paulo dicenti: Si quis vobis evangelizaverit praeter id quod accepistis, anathema sit. Sed licet nos, aut angelus de", + "candidate_score": 0.689447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_75", + "psc_text": "Virgine Maria natus est, Filius [Baluz. add. est] Dei natura, et Deus vere, non gratia, nec participatu, secundum carnem natus est homo ex Maria; secundum spiritum vero ipse Filius Dei et Deus. [Baluz. add. Et rursus]. Si quis autem contra haec, velut ex sacra Scriptura, docet, alium dicens Filium Dei, et alium natum ex Maria, gratia filium factum, sicut nos; et quod sunt duo filii, unus natura Filius Dei, ex Deo, et unus gratia homo ex Maria; aut si quis Domini nostri carnem desuper dicit, ac non ex Virgine Maria, aut conversam deitatem in carnem, aut confusam, aut commutatam, aut passibilem Domini [Baluz. add. nostri hic et infra] deitatem, aut non adorandam Domini carnem, ut hominis, aut non adorandam, ut Domini et Dei carnem; eum anathematizat sancta et catholica Ecclesia, obtemperans divino Apostolo dicenti: Si quis vobis evangelizaverit praeter id quod accepistis, anathema sit (Gal. I, 9). Haec ita illo", + "candidate_score": 0.689256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_46", + "psc_text": "semine David facta est, dicentes nempe [ Baluz. om. dicentes nempe], antequam Abraham esset, et David esset, ipsam fuisse, et omnia per ipsam facta? An magis pietatis intuitu, naturis inconfuse manentibus, et unitate indivisa, voces secundum vim conjunctarum naturarum, sicut supra dictum est, imputemus, in unum filium, et Dominum, et Christum, non in unam naturam, omnia conferentes? Sic ut ex uno nomine naturam utramque intelligamus, propter ἔυώσιν summam, et nobis inintelligibilem: Ut nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, filius hominis, qui est in coelo (Joan. III, 13) ; et porro: Si videritis hominis filium ascendentem, ubi erat antea (Joan. VI, 63); nonne ex appellatione filii hominis, et illum, qui inconfuse et inseparabiliter est ei conjunctus, accipimus? nam et si filium hominis se dixerit, propter assumptae et visibilis carnis naturam, Deum se tamen factis ostendebat, et porro Jesus Christus per quem omnia (Heb. II, 10) , et porro,", + "candidate_score": 0.68564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_39_41", + "bdc_text": "membra enim antichristi non exigua sunt , qui nobis nocentissimas et maxime blasphemas haereses quasi ab inferis hodie tibi facie . Salendum revocantur , imo antichristi sunt subdissimi , non ita scripsi , ut regnamus pontifici , hoc S. spiritu oris sui quottidie interficit quidem Christus dominus , sed charitate adventus sui abolibit et surpitus extrahet . Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_8", + "psc_text": "abstinere. Sed postquam nihil omnino profecimus, necessario studuimus defendere dogmata pietatis. Notavimus igitur quaedam capitula ex ipsius blasphemiis, et ea utiliter anathematizavimus, id est, eos qui eadem cum illo sentiunt; obtemperantes beato Paulo dicenti: Si quis vobis evangelizaverit praeter id quod accepistis, anathema sit. Sed licet nos, aut angelus de coelo evangelizet vobis, praeterquam quod evangelizavimus vobis, anathema sit (Gal. I, 9) . Sed nescio, quomodo quidam moleste id tulerint, vel ejusdem amentiae socii, et consimiles; vel dissimulantes quidem eadem cum ipso sentire, adjuvantes vero communibus [ Baluz. eum omnibus] modis; et eos qui pro Christo loqui velint, odio dignos conantes efficere: sed hoc illos consequens fuerat cogitare, quod si magis doctores pravos objurgassent, id ipsum illis Christi dilectionem benevolentiamque comparasset. Nunc vero id egerunt, quod eos gerere minime oportebat; eos enim infestos sibi esse dixerunt, quorum si fuissent imitatores, cum his ipsis capita sua corona sempiternae gloriae redimissent. Reprehenderunt", + "candidate_score": 0.685449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_41_43", + "bdc_text": "Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei . Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit . Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_73", + "psc_text": "ORTHODOXI. Acutissimos nos divinus Paulus effecit, dicens: Vosmetipsos probate, si estis in fide (II Cor. XIII, 5) . Humanus etenim sensus, etsi quadam jactantia, et amore sui extra rectam semitam feratur, et a veritatis dogmatibus abhorrentem habeat motum, suas novas ineptasque cogitationes ipse sentire formidat; se tamen facillime emendabit, sanctorum Patrum scrutatus labores et scripta, qui propter rectissimam dogmatum scientiam memorabiliter ab omnibus collaudantur, tumque suam fidem bene probabit. Propositum est enim omnibus, qui mente sunt sana, sequi opiniones illorum; quandoquidem ipsi quoque suum sensum apostolicae et evangelicae traditionis implentes, et fidei rationem recte et irreprehensibiliter ex sacris litteris concipientes, lumina erant in mundo verbum vitae habentes (Philip. II, 16) , sicut scriptum est. Scribit igitur sempiternae memoriae Pater noster episcopus Athanasius de omnium salvatore Christo (Lib. de Incar. Verbi tom. II): Confitemur esse ipsum Filium Dei, et Deum secundum spiritum, et filium hominis secundum carnem; non duas naturas unum", + "candidate_score": 0.684045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_29", + "bdc_text": "si vel vix est , humana natura in Christo etc. D. d. das enim intelligit .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_38", + "psc_text": "vox ista φύσις, prout ex adjunctis determinatur, ita varias significationes sortitur, atque ita apud Cyrillum φύσις τοῦ λόγου idipsum est quod hypostasis Verbi; contra vero φύσις τοῦ Θεοῦ est communis personarum divinitas, pariter in humanis; φύσις τοῦ Κυριλλου propria utique est ipsius, ut loquuntur, singularitas; φύσις τοῦ ἀνθρώπου est natura communis, etc. Verum si quis velit vim mysterii perspicaci mentis oculo intueri, et [ Baluz. ex] eo ipso facile intelligat, quod a principio diximus, quia non suam naturam apprehendit Deus Verbum, [ Baluz. add. sed] semen Abrahae; quo sumpto ex beata Virgine, processit homo, ut fratribus assimilaretur, et appellaretur primogenitus, qui est unigenitus. Sed tametsi alterius naturae sit corpus, praeter Verbum Dei Patris, attamen est unus, et Christus, et Filius, et Deus, et Dominus, licet factus sit caro; et verae unitatis rationem labefactare periculosum est, et secernere in duos filios [ Baluz. in duas partes] substantias, et eas diversas quidem", + "candidate_score": 0.662986, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf022", + "work_id": "067_Cyrillus-Alexandrinus_-Dionysius-Exiguus_Epistola-synodica", + "max_score": 0.728706, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "067_Cyrillus-Alexandrinus_-Dionysius-Exiguus_Epistola-synodica_window_15", + "psc_text": "Deus exstiterit. Cavemus autem de Christo dicere, Propter assumentem veneror assumptum, et propter invisibilem adoro visibilem. Horrendum vero super hoc etiam illud adjicere, Is qui susceptus est cum eo qui suscepit quod nuncupatur Deus: qui enim haec dicit, dividit iterum in duos Christos, eum qui unus est, hominem seorsum in parte, et Deum similiter in parte constituens. Evidenter enim dividet unitatem, quod non alter cum altero coadoratur, aut quod nuncupatur Deus, sed unus intelligitur Christus Jesus Dei Filius, unigenitus, una servitute cum propria carne venerandus. Confitemur etiam quod idem ipse qui ex Deo Patre natus est Filius unigenitus Deus, licet juxta naturam suam expers passionis exstiterit, pro nobis tamen secundum Scripturas perpessus sit, et erat in cruce fixo corpore propriae carnis impassibiliter ad se referens passiones: gratia vero Dei, pro omnibus gustavit mortem, tradens ei proprium corpus, quamvis naturaliter ipse vita sit et resurrectio mortuorum. Nam ut mortem ineffabili potentia", + "candidate_score": 0.728706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "067_Cyrillus-Alexandrinus_-Dionysius-Exiguus_Epistola-synodica_window_15", + "psc_text": "Deus exstiterit. Cavemus autem de Christo dicere, Propter assumentem veneror assumptum, et propter invisibilem adoro visibilem. Horrendum vero super hoc etiam illud adjicere, Is qui susceptus est cum eo qui suscepit quod nuncupatur Deus: qui enim haec dicit, dividit iterum in duos Christos, eum qui unus est, hominem seorsum in parte, et Deum similiter in parte constituens. Evidenter enim dividet unitatem, quod non alter cum altero coadoratur, aut quod nuncupatur Deus, sed unus intelligitur Christus Jesus Dei Filius, unigenitus, una servitute cum propria carne venerandus. Confitemur etiam quod idem ipse qui ex Deo Patre natus est Filius unigenitus Deus, licet juxta naturam suam expers passionis exstiterit, pro nobis tamen secundum Scripturas perpessus sit, et erat in cruce fixo corpore propriae carnis impassibiliter ad se referens passiones: gratia vero Dei, pro omnibus gustavit mortem, tradens ei proprium corpus, quamvis naturaliter ipse vita sit et resurrectio mortuorum. Nam ut mortem ineffabili potentia", + "candidate_score": 0.724584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_23", + "bdc_text": "ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "067_Cyrillus-Alexandrinus_-Dionysius-Exiguus_Epistola-synodica_window_15", + "psc_text": "Deus exstiterit. Cavemus autem de Christo dicere, Propter assumentem veneror assumptum, et propter invisibilem adoro visibilem. Horrendum vero super hoc etiam illud adjicere, Is qui susceptus est cum eo qui suscepit quod nuncupatur Deus: qui enim haec dicit, dividit iterum in duos Christos, eum qui unus est, hominem seorsum in parte, et Deum similiter in parte constituens. Evidenter enim dividet unitatem, quod non alter cum altero coadoratur, aut quod nuncupatur Deus, sed unus intelligitur Christus Jesus Dei Filius, unigenitus, una servitute cum propria carne venerandus. Confitemur etiam quod idem ipse qui ex Deo Patre natus est Filius unigenitus Deus, licet juxta naturam suam expers passionis exstiterit, pro nobis tamen secundum Scripturas perpessus sit, et erat in cruce fixo corpore propriae carnis impassibiliter ad se referens passiones: gratia vero Dei, pro omnibus gustavit mortem, tradens ei proprium corpus, quamvis naturaliter ipse vita sit et resurrectio mortuorum. Nam ut mortem ineffabili potentia", + "candidate_score": 0.708979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "067_Cyrillus-Alexandrinus_-Dionysius-Exiguus_Epistola-synodica_window_15", + "psc_text": "Deus exstiterit. Cavemus autem de Christo dicere, Propter assumentem veneror assumptum, et propter invisibilem adoro visibilem. Horrendum vero super hoc etiam illud adjicere, Is qui susceptus est cum eo qui suscepit quod nuncupatur Deus: qui enim haec dicit, dividit iterum in duos Christos, eum qui unus est, hominem seorsum in parte, et Deum similiter in parte constituens. Evidenter enim dividet unitatem, quod non alter cum altero coadoratur, aut quod nuncupatur Deus, sed unus intelligitur Christus Jesus Dei Filius, unigenitus, una servitute cum propria carne venerandus. Confitemur etiam quod idem ipse qui ex Deo Patre natus est Filius unigenitus Deus, licet juxta naturam suam expers passionis exstiterit, pro nobis tamen secundum Scripturas perpessus sit, et erat in cruce fixo corpore propriae carnis impassibiliter ad se referens passiones: gratia vero Dei, pro omnibus gustavit mortem, tradens ei proprium corpus, quamvis naturaliter ipse vita sit et resurrectio mortuorum. Nam ut mortem ineffabili potentia", + "candidate_score": 0.69135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "067_Cyrillus-Alexandrinus_-Dionysius-Exiguus_Epistola-synodica_window_14", + "psc_text": "carni secundum subsistentiam, Deus quidem est omnium et dominatur universitati, verumtamen nec servus et sibi ipse, nec dominus, quia ineptum est vel potius impium hoc sentire vel dicere. Quamvis enim Deum suum patrem dixerit, cum Deus sit etiam ipse natura, et de illius essentia, tamen nullatenus ignoramus quod manens Deus, homo quoque factus sit, qui sub Deo juxta debitam legem natura humanitatis existeret, ipse vero sibi vel Deus poterat esse vel Dominus: ergo sicut homo quanto decenter exinanitionis mensurae congruit, sub Deo se nobiscum esse disseruit, hoc etiam modo sub lege factus est, quamvis ipse promulgaverit legem, et legislator ut Deus exstiterit. Cavemus autem de Christo dicere, Propter assumentem veneror assumptum, et propter invisibilem adoro visibilem. Horrendum vero super hoc etiam illud adjicere, Is qui susceptus est cum eo qui suscepit quod nuncupatur Deus: qui enim haec dicit, dividit iterum in duos Christos, eum qui unus est, hominem seorsum in", + "candidate_score": 0.683235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_14", + "bdc_text": "O miserum hominem et plus quam miserum , quem autem ignoratio , in tanto humanarum literarum ffare aut malicia evangelio tam clare lucente in Nestorii et Enrycheni , imo etiam Martinis barathorum agit praecipitem .", + "psc_chunk_id": "067_Cyrillus-Alexandrinus_-Dionysius-Exiguus_Epistola-synodica_window_1", + "psc_text": "ejusdem Nestorii sub anathematis obsecratione damnantia: quam nuper de Graeco in Latinum eloquium transtuli, per veneratorem vestrum fratrem Sanctulum destinavi: opportunum prorsus hoc tempore existimans, quo tanti doctoris apostolica fides Graecis jamdudum bene comperta, sed ignorata Latinis hactenus innotescat: ut Nestoriana labes evidenter agnoscatur ab hominibus, et pro sua malignitate merito respuatur, quae sub praetextu fidei perfidiam insinuare non desinit, et furore Judaico pariter et errore tranquillitatem catholicae Ecclesiae toto terrarum orbe diffusae turbare contendit. Et licet optime noverim quod praecepta salubria nequissimi homines hostiliter audiant, suaque dependere consilia prava persistant; tamen omittenda non est quantalibet instructio, propter eos qui non contentionis amore, sed quadam simplicitate falluntur, quia saepe contigit ut aspirante Deo veritati commodent studium qui mendacio praebuere consensum. Memorati ergo beati Cyrilli scripta praesentia eumdem Nestorium commonent, ut unigenitum Dei Filium de Patre natum ante omnia saecula, ejusdemque cujus est Pater essentiae, qui propter nostram salutem descendit, et", + "candidate_score": 0.654434, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", + "max_score": 0.72819, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_5_7", + "bdc_text": "Dominus det eis saniores mentes et ecclesia et membra eius tandem aliquando insidiis liberentur et quieti Haec autem causa fuit , mei tam diuturni silentii . Nunc quum et te gratia dei convaluisse intelligam et aliquantulum ab istis aerumnis atque miseriis respirarim breviter ( siquidem potero ) respondebo . Ago igitur primum gratias tibi pro Repetitionis tuae munus recipioque me non fore ( volente domino ) immemorem , si occasio remunerandi fuerit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_358", + "psc_text": "Non magnum ergo si tunc Domino gratias agas, quando in prosperis et secundis es: sed si tunc adhaereas Christo, quando te persecutor exagitat, quando aliqua procella perturbat. Amisisti filium? In illo dolore, in illa nocte, in illa destitutione memento Domini Dei tui; ne quasi non exauditus, ingratus sis, et in tua praevariceris aerumna. Pulsus es in exsilium? Memento Domini Dei tui; ne patriae interdictae tibi, charitatem Deo praeferas. Alicujus divitis oppressus potentia amisisti proprias facultates, indiges sumptu? Memento Domini Dei tui, ne nox te egestatis abducat a devotionis affectu. Hoc est enim mandatum Legis, ut in nocte magis quaeras, quando magis 1055 exaudiaris a Domino, et possis dicere: In tribulatione invocavi Dominum, et exaudivit me in latitudine (Psal. CXVII, 5) . 35. Sed nec quaerere perfunctorie abundat ad gratiam, sed ut insistas et intendas muneri. Denique ista vel Ecclesia vel anima, quae requisivit in cubili, quaesivit in noctibus, primo non", + "candidate_score": 0.72819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_15_17", + "bdc_text": "Plane sequi , nam enim nostrum nostrorum mihi quidem videri , scilicet eius designa , et ipsum sui optimata nostro suo misereatur eius dominus , siquidem est ignorantia ; qui optimo D. perversitas misereatur ecclesiae suae , quae extremum periclitatur . Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_176", + "psc_text": "Domini justificationes, deinde ut gradus quosdam justificationum et ordinem noverimus, quid prius, quid consequens esse debeat. Nam scire quid facias, et ordinem nescire faciendi, non est perfectae cognitionis: offendunt plerumque praepostera. Denique justus est, qui se in exordio sermonis accusat: 1013 injustus autem, qui quod prius negaverat, confitetur. Ille verecundiae invenit gratiam: hic notam incurrit impudentiae. Ita ordinis ignorantia conturbat negotiorum naturam, formamque meritorum. Ille autem qui didicerit primo mysteria Dei, deinde ordinem mysteriorum, exercetur in mirabilibus Dei. 13. Graecus ἀδολεσχησῷ posuit: quod dicit Latinus, hallucinabor. In quo videtur esse aliqua sermonis offensio secundum vulgarem consuetudinem; quia ἀδολεσχῆσαι vulgo aestimatur, vel hallucinari, vel plus quam oportet aliquid loqui, et superfluum videri, quod audienti fastidio est: et videtur esse praeter ordinem, cum ordo rerum videatur afferre fastidium; ut si causam velis enarrare aliquam, et ordinem serves, auditor autem ad rerum festinet exitum, superiora fastidit. Sed non potest plene instrui, nisi qui", + "candidate_score": 0.691654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_16_18", + "bdc_text": "qui optimo D. perversitas misereatur ecclesiae suae , quae extremum periclitatur . Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_456", + "psc_text": "credit in Christum, generali beneficio ipse se fraudat: ut si quis clausis fenestris radios solis excludat, non ideo sol non ortus est omnibus, quia calore ejus se ipse fraudavit: sed quod solis est, praerogativam suam servat: quod imprudentis est, communis a se gratiam lucis excludit. Super omnes pluvia est, et hoc divinae misericordiae deputatur; quia pluit super justos et injustos. Aut certe sic interpretandum, quod misericordiae divinae plena sit terra; quia Domini est terra, et plenitudo ejus . . . . ipse super maria fundavit eam, et super flumina praeparavit illam (Psal. XXIII, 1 et 2) . Etenim per Ecclesiam in omnes gentes diffusa est misericordia Domini, in omnes gentes diffusa est fides. 58. Fortasse dicas: Qua ratione non dictum est, misericordiae Domini plenum est coelum? Quia sunt etiam spiritales nequitiae in coelestibus: sed non illae ad commune jus indulgentiae Dei, remissionemque pertinent peccatorum, quibus ignis servatur aeternus: et illa", + "candidate_score": 0.688537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_16_18", + "bdc_text": "qui optimo D. perversitas misereatur ecclesiae suae , quae extremum periclitatur . Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_457", + "psc_text": "in omnes gentes diffusa est misericordia Domini, in omnes gentes diffusa est fides. 58. Fortasse dicas: Qua ratione non dictum est, misericordiae Domini plenum est coelum? Quia sunt etiam spiritales nequitiae in coelestibus: sed non illae ad commune jus indulgentiae Dei, remissionemque pertinent peccatorum, quibus ignis servatur aeternus: et illa quae coelestium vel potestatum vel ministeriorum sunt, licet auxilio Domini fulciantur; tamen non tanta ejus indigent misericordia, quanta ea quae sunt inferiora atque terrena; non enim illa carnis involucro vestiuntur, in qua est frequentis erroris illecebra. Ideoque in superioribus ait idem Propheta, quia Coelum coeli Domino, terram autem dedit filiis hominum (Psal. CXIII, 16) . Unde et coelum purius et defaecatius ab omni labe peccati est, longeque semotius ab illo de quo scriptum est: Sicut volatilia coeli (Matth. VI, 26) . Hoc enim coelum velut medius quidam inter coelum et terram aerius locus dicitur, in quo sunt etiam spiritales nequitiae", + "candidate_score": 0.687069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc quum et te gratia dei convaluisse intelligam et aliquantulum ab istis aerumnis atque miseriis respirarim breviter ( siquidem potero ) respondebo . Ago igitur primum gratias tibi pro Repetitionis tuae munus recipioque me non fore ( volente domino ) immemorem , si occasio remunerandi fuerit . Deinde certo scias me legisse summa cum voluptate et animi mei consolatione et arbitrari , ecclesiam Christum permultum tibi debere .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_969", + "psc_text": "aeterno salutem vestram (Baruc. IV, 19 et seq.) . Credentibus igitur in Dominum, est in Domini misericordia consolatio. Est etiam aliud consolationis genus iis qui graves solverint poenas, ut habes scriptum in Esaiae libro: Consolamini, consolamini populum meum, dicit Dominus: Sacerdotes loquimini in cor Hierusalem, consolamini eam; quoniam repleta est humiliatio ejus, solutum est peccatum ejus: quoniam accepit de manu Domini duplicia peccata sua (Esai. X, 1 et 2) . Etiamsi fides deerat, poena satisfecerat. Relevantur solutione poenarum, qui absolvuntur commendatione meritorum. Tertium est, cum lacrymis crimen abluitur; ut est illud: Discedite a me, omnes qui operamini iniquitatem; quoniam exaudivit Dominus 1195 vocem fletus mei. Quod etiam hoc loco, et plerisque locis in libro Psalmorum facile reperitur. 3. Consolatio igitur prima ordine (De Poenit. dist. 3, cap. Prima consolatio), quoniam non obliviscitur Deus facere misericordiam, neque in aeternum projicit, quos putaverit coercendos. Secunda, quod decursis suppliciis, quae propter peccata nostra", + "candidate_score": 0.685121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc quum et te gratia dei convaluisse intelligam et aliquantulum ab istis aerumnis atque miseriis respirarim breviter ( siquidem potero ) respondebo . Ago igitur primum gratias tibi pro Repetitionis tuae munus recipioque me non fore ( volente domino ) immemorem , si occasio remunerandi fuerit . Deinde certo scias me legisse summa cum voluptate et animi mei consolatione et arbitrari , ecclesiam Christum permultum tibi debere .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1216", + "psc_text": "in posterioribus habes: Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena (Psal. CXXXVI, 4) , in qua impugnetur, in qua captivetur in lege peccati, in qua defleat atque deploret suae captivitatis aerumnam? 19. Et tu ergo ede scripturarum coelestium, cibos et ede ut permaneant tibi in vitam aeternam, et ede quotidie, ut non esurias, ede ut replearis, ede ut verborum coelestium eructes saginam. Spiritales epulae non obesse solent, sed prodesse satiatis; ideoque repleri volebat Propheta qui dicit: Repleatur os meum laude; ut cantem gloriam tuam (Psal. LXXVIII, 8) . Qui cantat Dei gloriam, hymnum Domino cor ejus eructat. 20. (Vers. 172.) Sequitur versus quartus: Loquetur lingua mea verbum tuum; quoniam omnia mandata tua justitia est. Qui didicerit justitias Dei, loquitur verbum Dei; et qui verbum Dei loquitur, otiosum verbum non loquitur. Otiosum verbum est, loqui opera hominum. Ideo Sanctus dicit (Psal. XVI, 4) dari sibi a Domino gratiam, ut non loquatur", + "candidate_score": 0.682501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_49", + "bdc_text": "Tempus ergo opportunius expectandum est , quod dederit dominus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_912", + "psc_text": "hora mea (Joan. II, 3 et 4) . Et mater quae sciebat ejus affectum, dicit ministris: Quodcumque dixerit vobis facite (Ibid., 5) . Jesus quoque qui horam suam venisse negaverat, fecit quod ante differebat; nam omnia Deus suo tempore fecit. Quidquid facit, non est extra tempus: sed totum opportunum est, quod fecerit: et mihi tempore suo advenit; omne enim tempus opportunum saluti, nihil praeproperum pro salute periclitantium: sed volebat exspectare adhuc Synagogae correctionem. Ideo ante tempus ad ficulneam venit (Marc. XI, 13), hoc est, cito Judaeis venit, opportune gentibus: cito venit perituris, commode credituris. 39. (Vers. 127.) Sequitur versus septimus: Propter hoc dilexi mandata tua super aurum et topazion. Lex annuntiatrix Christi est: praecepta ergo Legis spem futurorum bonorum deferunt, mandatum est enim Domini: Attende tibi, ne derelinquas levitem per omne tempus quo vixeris super terram (Deut. XII, 19) . Quis est iste levites? Intelligis si consideres quis sit ille", + "candidate_score": 0.679676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_7_9", + "bdc_text": "Ago igitur primum gratias tibi pro Repetitionis tuae munus recipioque me non fore ( volente domino ) immemorem , si occasio remunerandi fuerit . Deinde certo scias me legisse summa cum voluptate et animi mei consolatione et arbitrari , ecclesiam Christum permultum tibi debere . Cęterum iuditium de habere , libri Brentii recognitionem neque vidi neque admodum videre cupio .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_95", + "psc_text": "XXVI, 64) . 3. Non est tamen alienum, nec arrogans, si etiam David remunerationem a Domino Deo suo pro egregiis laboribus postulet. Praerogativa est fidei atque justitiae, de Domini favore mercedem usurpare. Denique reprehenditur Petrus (Matth. XIV, 31), quia super fluctus ambulans, humano magis dubitavit affectu, quam apostolica auctoritate praesumpsit. In Evangelio quoque docemur habere fidem (Luc. XVII, 6), et non haesitare de iis quae supra hominem sunt, gerendis. Merito ergo David in superioribus, quasi adhuc imperfectus, secundum peccata sibi reddi refugit, atque declinat: in hoc autem psalmo qui est posterior (Psal. CII, 10), quasi fundatus virtutis processu, retribui sibi secundum fidei operisque certamina deprecatur. Siquidem etiam Paulus, qui ante dixerat: Non sum dignus vocari apostolus (I Cor. XV, 9) , postea ait: Reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus in illa die, justus judex: non solum autem mihi, sed et eis qui diligunt adventum ejus (II Tim.", + "candidate_score": 0.67936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_39_41", + "bdc_text": "membra enim antichristi non exigua sunt , qui nobis nocentissimas et maxime blasphemas haereses quasi ab inferis hodie tibi facie . Salendum revocantur , imo antichristi sunt subdissimi , non ita scripsi , ut regnamus pontifici , hoc S. spiritu oris sui quottidie interficit quidem Christus dominus , sed charitate adventus sui abolibit et surpitus extrahet . Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_918", + "psc_text": "sicut Troglodytae illi quasi pretio suae remansionis invento, repetierunt domum, ita et nos emolumento morae hujus recepto redeamus eo unde divertimus. Nec par est nos ornamentis regiis diutius sermonis nostri quaedam 1183 admovere brachia; cum habeamus in manibus crucem Christi, quam admonet Propheta super aurum et topazion praeferendam, quae ab omni errore culpaque revocat et corrigit. Quis enim justorum non ambiat Christi in morte solatium, in resurrectione consortium? Quis non reflectat gradum, quando audiat sibi superiora omnia peccata donari? Propter hoc enim plerique a conversionis studio revecari solebant, quod delictorum suorum conscii, nullam spem veniae praesumerent: et in Ecclesia quanto sanctiora praecepta, tanto sine venia putarent esse peccata. 44. (Vers. 128.) Ideoque ait octavo versiculo: Propterea ad omnia mandata tua corrigebar: omnem viam injustam odio habui. Merito corrigebatur, quoniam diligebat; charitas enim operit multitudinem peccatorum (I Pet. IV, 8) . Vide quanta operiat, quanta corrigat. Charitas patiens est, benigna est.", + "candidate_score": 0.679012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_24_26", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ? Huiusmodi igitur multis captionibus quum libri eius sciamant ( sicut tu ei duas quoque obiicis , petitionem principii autem quicquidam regni mihi accedias , ipsi frequentissimas , praesertim priorem , nihilominus autem ecclesiae obtrudantur tanquam oracula dei : \"Nonne in summo discrimine versatur ecclesiarum 1 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1148", + "psc_text": "orantem suppliciter, et credit; sed Deus audit negantem. Discedit probatus ab homine, sed condemnatus a judice. Quanto tolerabilius fuerat homini negasse, et Deo esse confessum! Licet hoc quoque reprehensibile; perfecta enim confessio et animi quaerit devotionem, et vocis professionem: Corde enim creditur ad justitiam: ore autem confessio fit ad salutem (Rom. X, 10) . 50. Ergo in persecutionibus interioribus esto fidelis et fortis; ut et istis forensibus persecutionibus approberis. Et in intimis persecutionibus 1236 sunt reges, et praesides, terribiles judices potestate. Dabis exemplum in Domini tentatione quam pertulit; demonstrata sunt ei omnia regna, et dictum est ei: Tibi dabo haec omnia, si procidens adoraveris me (Matth. IV, 9) . Lectum et alibi: Non regnet peccatum in vestro mortali corpore (Rom. VI, 12) . Vides ante quos reges statuaris, o homo, ante quos praesides peccatorum, si culpa regnat? Quot peccata, quot vitia, tot reges. Et ante hos adducimur, et ante hos", + "candidate_score": 0.670581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_15", + "bdc_text": "Plane sequi , nam enim nostrum nostrorum mihi quidem videri , scilicet eius designa , et ipsum sui optimata nostro suo misereatur eius dominus , siquidem est ignorantia ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_176", + "psc_text": "Domini justificationes, deinde ut gradus quosdam justificationum et ordinem noverimus, quid prius, quid consequens esse debeat. Nam scire quid facias, et ordinem nescire faciendi, non est perfectae cognitionis: offendunt plerumque praepostera. Denique justus est, qui se in exordio sermonis accusat: 1013 injustus autem, qui quod prius negaverat, confitetur. Ille verecundiae invenit gratiam: hic notam incurrit impudentiae. Ita ordinis ignorantia conturbat negotiorum naturam, formamque meritorum. Ille autem qui didicerit primo mysteria Dei, deinde ordinem mysteriorum, exercetur in mirabilibus Dei. 13. Graecus ἀδολεσχησῷ posuit: quod dicit Latinus, hallucinabor. In quo videtur esse aliqua sermonis offensio secundum vulgarem consuetudinem; quia ἀδολεσχῆσαι vulgo aestimatur, vel hallucinari, vel plus quam oportet aliquid loqui, et superfluum videri, quod audienti fastidio est: et videtur esse praeter ordinem, cum ordo rerum videatur afferre fastidium; ut si causam velis enarrare aliquam, et ordinem serves, auditor autem ad rerum festinet exitum, superiora fastidit. Sed non potest plene instrui, nisi qui", + "candidate_score": 0.66622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_52_54", + "bdc_text": "Vale , mi domine et frater in domino mihi feliciter et ignosce literarum prolixitati . Basileae postridie paschatis , salutis humanae 1565 . Tuus totus Ioh Hospinianus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_733", + "psc_text": "pascuae ibi me collocavit (Psal. XXII, 2) . Ipse enim nos pascit, et reficit. Bona pascua divina sacramenta sunt. Carpis illic novum florem, qui bonum odorem dedit resurrectionis. Carpis lilium, hoc est, splendorem aeternitatis. Carpis rosam, hoc est, Dominici corporis sanguinem. Bona etiam pascua libri sunt Scripturarum coelestium, in quibus quotidiana lectione pascimur, in quibus recreamur ac reficimur; cum ea quae scripta sunt, degustamus, vel summo ore libata frequentius ruminamus. His pascuis grex Domini saginatur. 3. Bona etiam Christi pascua, qui pascit in liliis, in splendore sanctorum: bona pascua etiam montes convallium. Nam et in his pascitur Christus, sicut capreolus, aut hinnulus cervorum. Montes sunt convallium, sicut luminaria istius mundi sedula humilitate fulgentes, qui virtutum diversarum praestant cacumine, et supra mundum meritis suis eminent. Isti sunt de quibus dicitur: De hoc mundo non sunt, sicut et ego non sum de hoc mundo (Joan. XVII, 14) ; quia supra mundum sunt", + "candidate_score": 0.661553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_55", + "bdc_text": "orthodoxae fidei acerrimo optimoque propugnatori d. systro Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori vigilantissimo , domino et fratri suo semper temperissimo .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_454", + "psc_text": "pertimescunt, et hebeti trepidant metu) addidit: Et custodientium mandata tua. Ut ostenderet se sancti timoris esse consortem. Aut sic. Potest quidem 1077 timere corde devotus, sed opere piger; ut sit religiosus affectu, otiosus actu. Non tamen potest piger esse, qui mandata Domini custodit. Qui ergo timet, custodit. Ergo ejus est custodire, qui timeat. Sanctus itaque hoc dicit: ego autem hoc mihi usurpare non possum; quanti enim sunt qui timeant Deum, et non illis compatior? Quaerunt opem, et ferre nolo: misericordia indigent, sumptu non adjuvo. Quisquis autem haec facit, ipse potest dicere se timentium Christum esse consortem. 57. (Vers. 46.) Misericordiae tuae, Domine, plena est terra: justificationes tuas doce me. Quomodo misericordiae Domini plena est terra, nisi per passionem Domini nostri Jesu Christi, quam futuram praevidens, quasi promissam Propheta concelebrat? Prophetis enim ea quae ventura sunt praevidentibus maris est, ut quasi jam decursa memorentur quae posterioris aetatis sunt. Plena est ergo", + "candidate_score": 0.656356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_51_53", + "bdc_text": "Saluta , quaeso , meis verbis officiose filios et generos tuos , item d. Gvaltherum Wolfium , Hallerum et reliquos fratres . Vale , mi domine et frater in domino mihi feliciter et ignosce literarum prolixitati . Basileae postridie paschatis , salutis humanae 1565 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_266", + "psc_text": "3. Et ideo subdidit: Deus, tu convertens vivificabis nos, et plebs tua laetabitur in te. Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam, et salutare tuum da nobis. Audiam quid loquatur in me Dominus Deus; quoniam loquetur pacem in plebem suam, et super sanctos suos, et in eos qui convertunt ad ipsum cor suum. Veruntamen prope timentes eum salutare ipsius; ut inhabitet gloria in terra nostra (Psal. LXXXIV, 7 et seq.) . Totus hic locus Jesum Dominum sonat, qui vivificavit mortuos: Lazarum ante passionem, plurimos tempore propriae passionis. Ipse est misericordia, utpote remissio peccatorum. Ideo dicit: Ostende, quem videre possit in corpore. Nam Deum in majestate sua videre non poterat; quia Deum vidit umquam (Joan. I, 18) . Avidus Propheta desiderat videre, quem sperat tenere: quem si viderit, desiderat propriis manibus comprehendere. Ideoque ait: Et salutare tuum da nobis. Salutare Dei virtus est, salutare Dei Christus est; et ideo prope timentes hoc salutare.", + "candidate_score": 0.652673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_8", + "bdc_text": "Deinde certo scias me legisse summa cum voluptate et animi mei consolatione et arbitrari , ecclesiam Christum permultum tibi debere .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_972", + "psc_text": "suorum. Nonne isti tulerunt culpae pretium, et jam non integra his poena debetur? Clamat per Esaiam Dominus: Consolamini populum meum. . . . quia recepit de manu Domini duplicia peccata (Esai. XL, 1 et 35) . Discite unde Plato haec sumpserit. Eruditionis gratia in Aegyptum profectus, ut Moysis gesta, Legis oracula, prophetarum dicta cognosceret, audivit consolationem populi, qui supra peccati modum videbatur fuisse punitus: et hunc locum quadam adopertum dote verborum in Dialogum transtulit, quem scripsit de Virtute. Quem locum tamen Dominus in Evangelio plenius comprehendit, et apertius declaravit, dicens per Abrahae personam ad illum divitem saeculi hujus: Fili, recordare quia recepisti bona in vita tua, et Lazarus similiter mala: nunc autem hic consolationem habet, tu vero cruciaris: et in his omnibus inter nos et vos chaos magnum firmatum est; ut ii qui volunt hinc transire ad vos, non possint, neque inde huc transmeare (Luc. XVI, 25 et 26). Sed", + "candidate_score": 0.646349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_36", + "bdc_text": "Certe pro ut hodie res propemodum omnes in mundo gerantur , non possum mihi illam quietem polliceri , quam vera Christus sit ecclesia sit habitura .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_652", + "psc_text": "Dei, et in gyro suo conversus est; ut fieret Deus omnia, et in omnibus. Ideo sanctus coelum dicitur, quia vicinior eum claritas solis semper illustrat. Habet splendorem suum domesticum; ut tenebras noctis non sentiat. Ideo Ecclesia et coelum dicitur, et mundus, quod habeat sanctos angelis et archangelis comparandos, habeat etiam plerosque terrenos. Dicitur et orbis terrarum, qui est fundatus super maria, et super flumina praeparatus. Denique quasi orbis terrarum dicit Ecclesia: 1122 Nolite aspicere me, quoniam fusca sum; quia non respexit me sol (Cant. I, 5) ; eo quod velut pruinis hiemalibus, geluque constrictam gentilis erroris congregationem gentium Sol justitiae diu indignam aestimaverit, quam serena vultus sui luce lustraret. Nonne tibi videbatur hiberni rigor temporis, quando notus erat in Judaea tantummodo Deus? Nunc autem plenitudo lucis effulget aestivae, quando omnia et in omnibus Christus. Nonne terra Domini, et plenitudo ejus? Et vere orbis terrarum in Ecclesia, in qua non Judaeus", + "candidate_score": 0.6457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_30", + "bdc_text": "Natur rationemque facere , quam infantem , quem nobis peperit , ut ego Erguros , absorre ac helluari ?", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_516", + "psc_text": "homo ad imaginem. 14. Esto ut et angeli ad imaginem. Scriptura tamen de homine locuta est quod sit ad imaginem. Habemus enim aliquid quod fortasse angeli non habeant; ubi enim abundavit peccatum, superabundavit gratia. Nobis est natus Christus ex Virgine. Legimus enim: Puer natus est nobis, et filius datus est nobis (Esai. IX, 6) . Nobis carnem suscepit: immo potius nos in illa carne suscepit, quod Filium hominis in Dei sede constituit. Non lego angelos in Dei sede nisi stantes, nisi ministerium deferentes (Hebr. I, 14; Apoc. VIII, 2; Dan. VII, 10). Non lego angelos, sed homines consepultos Christo, et in Christo resuscitatos (Rom. VI, 4 et 5). Denique ait Apostolus: Quia convivificavit nos in Christo, cujus gratia estis salvi facti: et simul suscitavit, simulque sedere fecit in coelestibus, in Christo Jesu (Ephes. II, 5 et 6) . Filius ergo hominis ad dexteram Dei, non Angelus, non Archangelus, nec Cherubim", + "candidate_score": 0.643581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_8", + "bdc_text": "Deinde certo scias me legisse summa cum voluptate et animi mei consolatione et arbitrari , ecclesiam Christum permultum tibi debere .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_969", + "psc_text": "aeterno salutem vestram (Baruc. IV, 19 et seq.) . Credentibus igitur in Dominum, est in Domini misericordia consolatio. Est etiam aliud consolationis genus iis qui graves solverint poenas, ut habes scriptum in Esaiae libro: Consolamini, consolamini populum meum, dicit Dominus: Sacerdotes loquimini in cor Hierusalem, consolamini eam; quoniam repleta est humiliatio ejus, solutum est peccatum ejus: quoniam accepit de manu Domini duplicia peccata sua (Esai. X, 1 et 2) . Etiamsi fides deerat, poena satisfecerat. Relevantur solutione poenarum, qui absolvuntur commendatione meritorum. Tertium est, cum lacrymis crimen abluitur; ut est illud: Discedite a me, omnes qui operamini iniquitatem; quoniam exaudivit Dominus 1195 vocem fletus mei. Quod etiam hoc loco, et plerisque locis in libro Psalmorum facile reperitur. 3. Consolatio igitur prima ordine (De Poenit. dist. 3, cap. Prima consolatio), quoniam non obliviscitur Deus facere misericordiam, neque in aeternum projicit, quos putaverit coercendos. Secunda, quod decursis suppliciis, quae propter peccata nostra", + "candidate_score": 0.643303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_24", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_802", + "psc_text": "Audiamus igitur commoda haereditaria. Remissio peccatorum haereditas Christi est. Certe solida per singulos, et in commune est lucrativa; quibuscumque enim collata fuerit, nulli decedit, accedit omnibus. Corpori acquiritur, quidquid unicuique relaxatur. Nam si angeli super uno peccatore poenitentiam agente laetantur; quia lucrum suum putant hominis redemptionem: quanto magis lucrum est generis, quod est lucrum naturae? Haereditas Christi est resurrectio. Hanc quisquam damnum suum dixerit, quae in uno communis gratiae nomen invenit? Christus enim surgens, omnibus resurrexit; quoniam per hominem resurrectio mortuorum. Quomodo igitur potest singulorum esse dispendium, quae est totius corporis et humani generis reformatio? Recitetur itaque Testamentum, et institutiones ejus consideremus. Testis autem nobis et Spiritus sanctus. Cum enim dixerit: Hoc autem testamentum quod testabor ad illos, dicit Dominus. Dabo leges meas in cordibus eorum, et in sensibus eorum scribam eas, et peccati et injustitiae eorum non memorabor (Hebr. X, 15 et seq.) . O vere testator aeternus, qui", + "candidate_score": 0.64208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_35", + "bdc_text": "eius tamen victus effugietur ope omnipotensis aquilibet et vel in deserto aliquo incolumis manebit ac suspendabitur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1034", + "psc_text": "finis noster. Leves facti sunt qui persecuti sunt nos, super aquilas coeli. In montibus accensi sunt: in deserto insidiatus est nobis (Thren. IV, 18 et 19) . 4. Demonstravit summam conclusionem, nec ullum remedium nisi in adventu Domini nostri Jesu Christi, qui solus desperatis possit afferre medicinam. Et quasi ostendens eum, dicit: Spiritus ante faciem nostram, Christus Dominus comprehensus est in interitu nostro . . . . . In umbra ejus vivemus inter gentes (Ibid., 20) . Et infra: Bibes, inquit, et inebriaberis (Ibid., 21) . Adhuc: Visitabit iniquitates tuas, revelabit super peccata (Ibid., 22) . Quam breviter adventum et passionem ejus expressit, remissionemque omnium peccatorum: quam aperte congregationem futuram gentium declaravit! Hinc illud Apostolicum: Quia caecitas ex parte Israel contigit, donec plenitudo gentium intraret, et sic omnis Israel salvus fieret (Rom. XI, 25 et 26) . 5. Veni, Domine Jesu: sed jam non in umbra, sed in sole justitiae.", + "candidate_score": 0.641586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_8", + "bdc_text": "Deinde certo scias me legisse summa cum voluptate et animi mei consolatione et arbitrari , ecclesiam Christum permultum tibi debere .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_501", + "psc_text": "de ventre meo, quaerit animam meam. Si autem modo extraneus maledicit mihi, dimitte illum, ut maledicat; quoniam Dominus dixit illi, ut videat humilitatem meam: et retribuet mihi Dominus bona pro maledicto hoc (II Reg. XVI, 10 et seq.) . Quod et prophetico dixit spiritu, et probavit eventu. Cum enim repleta fuerit humilitas, peccatum solvitur. Denique et in Esaiae libro habes quia dixit Dominus: Sacerdotes, loquimini ad cor Hierusalem: consolamini eam, quia repleta est humiliatio ejus, solutum est peccatum ejus; quia accepit de manu Domini duplicia peccata sua (Esai. XL, 2) . Advertis igitur quia ubi desolatio, ibi humilitas. Desolationem enim sequitur humilitas justo ordine, humilitatem patientia, patientiam probatio, probationem consolatio. Quod habes et in Apostolo scriptum: Quia tribulatio patientiam operatur, patientia autem probationem, probatio autem spem, spes autem non confundit; quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum (Rom. III, 3-5) , qui utique nostrorum consolator est", + "candidate_score": 0.637712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_16", + "bdc_text": "qui optimo D. perversitas misereatur ecclesiae suae , quae extremum periclitatur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_829", + "psc_text": "dilexi. Quanto erga Dominum se protendat affectu sanctus propheta David hoc versiculo declaravit; quia cum suos inimicos nequaquam sit persecutus (ut pote qui et regis Saul, a cujus insidiis periculum salutis cavere vix poterat, nec vitam putaverit appetendam, et mortem aestimaverit vindicandam, et parricidae filii ingemuerit interitum, et multorum persequentium se flagitiis appetitus ignoverit, ut ipse ait (Psal. VII, 5), quia vicem injuriae laedentibus non rependerit) praevaricatores tamen divinae legis exosos horrescat: in quo utique et clementia morum ejus, mansuetudoque pietatis, et vehemens devotionis aperitur intentio, evangelici praecepti conveniens disciplinae, quam prophetico spiritu praevidebat. Etenim Dominus Jesus et nostrorum inimicorum dilectionem nobis expetendam esse praecepit (Matth. V, 44), et Dei hostes, etiamsi nobis aut parentum, aut filiorum, aut conjugii germanitatisque necessitudine copulentur, odio prosequendos. Sic enim scriptum est: Si quis venerit ad me, et non oderit patrem, et matrem, et uxorem, et filios, et fratres, et sorores, adhuc etiam et", + "candidate_score": 0.637618, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei", + "max_score": 0.727693, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2229", + "psc_text": "quoque more prophetico per David Christum significans, quia carnem de David semine assumpsit; propter quam formam servi, qua factus est homo, etiam servus Dei dicitur idem Dei Filius; sic eum prophetando praenuntiat ex persona Dei Patris: Et suscitabo, inquit, super pecora mea pastorem unum qui pascat ea, servum meum David: et ipse pascet ea, et ipse erit eis in pastorem. Ego autem Dominus ero eis in Deum, et servus meus David princeps in medio eorum: ego Dominus locutus sum (Ezech. XXXIV, 23 et 24) . Et alio loco: Et rex, inquit, unus erit omnibus imperans: et non erunt ultra duae gentes, nec dividentur amplius in duo regna; neque polluentur ultra in idolis suis, et abominationibus suis, et in cunctis iniquitatibus suis. Et salvos eos faciam de universis sedibus suis, in quibus peccaverunt, et mundabo eos: et erunt mihi populus, et ego ero illis Deus: et servus meus David rex super", + "candidate_score": 0.727693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18_20", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ?", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1991", + "psc_text": "terreno habitavit in corpore (Joan. I, 14). 9. Deinde posteaquam prophetatum est in his verbis Annae, quomodo gloriari debeat qui gloriatur, non in se utique, sed in Domino; propter retributionem quae in die judicii futura est, Dominus, inquit, ascendit in coelos, et tonuit: ipse judicabit extrema terrae, quia justus est. Prorsus ordinem tenuit confessionis fidelium. Ascendit enim in coelum Dominus Christus, et inde venturus est ad vivos et mortuos judicandos. Nam quis ascendit, sicut dicit Apostolus, nisi qui et descendit in inferiores partes terrae? Qui descendit, ipse est et qui ascendit super omnes coelos, ut adimpleret omnia (Ephes. IV, 9 et 10.) Per nubes ergo suas tonuit, quas Spiritu sancto, cum ascendisset, implevit. De quibus ancillae Jerusalem, hoc est ingratae vineae, comminatus est apud Isaiam prophetam, ne pluant super eam imbrem (Isai. V, 6). Sic autem dictum est, Ipse judicabit extrema terrae: ac si diceretur, Etiam extrema terrae. Non enim", + "candidate_score": 0.701805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_47_49", + "bdc_text": "statu , ea duntaxat in parte me vobis adiungerem ( opse alioqui mea , quod nisi indignos ) ut scripta illorum in clariorem lucem protraherentur et toti mundo ob oculos poneretur , quam collidere possit , sathan per eas se artes in angelum lucis transfigurare , quos dignatibus sibi scripseros , quod ipsos etiam magnis ut perpellant . Verum hic apud nos regnantem quos scis , non invenio , quomodo emergam . Tempus ergo opportunius expectandum est , quod dederit dominus .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2538", + "psc_text": "mille annis ligatus est diabolus, sancti regnant cum Christo etiam ipsis mille annis eisdem sine dubio, et eodem modo intelligendis, id est, isto jam tempore prioris ejus adventus. Excepto quippe illo regno, de quo in fine dicturus est, Venite, benedicti Patris mei, possidete paratum vobis regnum (Matth. XXV, 34) , nisi alio aliquo modo, longe quidem impari, jam nunc regnarent cum illo sancti ejus, quibus ait, Ecce ego vobiscum sum usque in consummationem saeculi (Id. XXVIII, 20) ; profecto non etiam nunc diceretur Ecclesia regnum ejus, regnumve coelorum. Nam utique isto tempore in regno Dei eruditur scriba ille, qui profert de thesauro suo nova et vetera (Matth. XIII, 52), de quo supra locuti sumus. Et de Ecclesia collecturi sunt zizania messores illi, quae permisit cum tritico simul crescere usque ad messem: quod exponens ait, Messis est finis saeculi; messores autem Angeli sunt. Sicut ergo colliguntur zizania; et igni comburuntur; sic", + "candidate_score": 0.701157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_35_37", + "bdc_text": "eius tamen victus effugietur ope omnipotensis aquilibet et vel in deserto aliquo incolumis manebit ac suspendabitur . Certe pro ut hodie res propemodum omnes in mundo gerantur , non possum mihi illam quietem polliceri , quam vera Christus sit ecclesia sit habitura . sathan enim sciens , quot iam anni ab incarnatione verbi sint elapsi , videt iuditii diem .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2593", + "psc_text": "omne quod dicitur Deus, aut quod colitur; ita ut in templo Dei sedeat, ostentans se tanquam sit Deus. Non retinetis in memoria, quod adhuc cum essem apud vos, haec dicebam vobis? Et nunc quid detineat scitis, ut reveletur in suo tempore. Jam enim mysterium iniquitatis operatur. Tantum qui modo tenet teneat, donec de medio fiat: et tunc revelabitur iniquus, quem Dominus Jesus interficiet spiritu oris sui, et evacuabit illuminatione praesentiae suae eum, cujus est praesentia secundum operationem satanae, in omni virtute, et signis, et prodigiis mendacii, et in omni seductione iniquitatis, his qui pereunt; pro eo quod dilectionem veritatis non receperunt, ut salvi fierent. Et ideo mittet illis Deus operationem erroris, ut credant mendacio, et judicentur omnes qui non crediderunt veritati, sed consenserunt iniquitati (II Thess. II, 1-11) . 2. Nulli dubium est, eum de Antichristo ista dixisse; diemque judicii (hunc enim appellat diem Domini) non esse venturum, nisi ille", + "candidate_score": 0.687337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1991", + "psc_text": "terreno habitavit in corpore (Joan. I, 14). 9. Deinde posteaquam prophetatum est in his verbis Annae, quomodo gloriari debeat qui gloriatur, non in se utique, sed in Domino; propter retributionem quae in die judicii futura est, Dominus, inquit, ascendit in coelos, et tonuit: ipse judicabit extrema terrae, quia justus est. Prorsus ordinem tenuit confessionis fidelium. Ascendit enim in coelum Dominus Christus, et inde venturus est ad vivos et mortuos judicandos. Nam quis ascendit, sicut dicit Apostolus, nisi qui et descendit in inferiores partes terrae? Qui descendit, ipse est et qui ascendit super omnes coelos, ut adimpleret omnia (Ephes. IV, 9 et 10.) Per nubes ergo suas tonuit, quas Spiritu sancto, cum ascendisset, implevit. De quibus ancillae Jerusalem, hoc est ingratae vineae, comminatus est apud Isaiam prophetam, ne pluant super eam imbrem (Isai. V, 6). Sic autem dictum est, Ipse judicabit extrema terrae: ac si diceretur, Etiam extrema terrae. Non enim", + "candidate_score": 0.684631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_31", + "bdc_text": "Tametsi autem ecclesia , ut dixi , extreme periclitetur , et draconatus in sit , ut puerum Iesum Tigurum , idque vel in carne vel cum carnem , quod etiam in deo , vel cum deo , ut tamen consolari debet , scire nos eum raptum iri a faucibus diaconis in coelum ad cum ipsum eiusque Ihrenum , scire item , nos domini maximum , quod pollicetur , nequaquam posse , ut electi seducantur .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2518", + "psc_text": "Scriptura haec accipienda sit, jam debemus ostendere. 2. Ait ipse Dominus Jesus Christus, Nemo potest introire in domum fortis, et vasa ejus eripere, nisi prius alligaverit fortem (Marc. III, 27) : diabolum volens intelligi fortem, quia ipse genus humanum potuit tenere captivum; vasa vero ejus, quae fuerat erepturus, fideles suos futuros, quos ille in diversis peccatis atque impietatibus possidebat. Ut ergo alligaretur hic fortis, propterea vidit iste apostolus in Apocalypsi angelum descendentem de coelo, habentem clavem abyssi, et catenam in manu sua. Et tenuit, inquit, draconem illum serpentem antiquum, qui cognominatus est diabolus et satanas, et alligavit eum mille annis, hoc est, ejus potestatem ab eis seducendis ac possidendis, qui fuerant liberandi, cohibuit atque frenavit. Mille autem anni duobus modis possunt, quantum mihi occurrit, intelligi: aut quia in ultimis annis mille ista res agitur, id est, sexto annorum milliario tanquam sexto die, cujus nunc spatia posteriora volvuntur; secuturo deinde sabbato,", + "candidate_score": 0.676909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_44_46", + "bdc_text": "Remisit enim multum de acerbitate illa , qua alias bono zelo in hac disceptatione usus fuit . a remittit ab omnibus tibi et ecclesiae de tam forti fideque solis . Quodsi res ecclesia nostrae praesent in domino Sed peccatis vincit .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_3019", + "psc_text": "pervicacia quorumdam, qui resurrectionem carnis, quam, sicut praedictum est, totus mundus credit, impugnant. Verum de animi bonis, quibus post hanc vitam beatissimus perfruetur, non a nobis dissentiunt philosophi nobiles: de carnis resurrectione contendunt; hanc quantum possunt negant. Sed credentes multi, negantes paucissimos reliquerunt, et ad Christum, qui hoc quod istis videtur absurdum, in sua resurrectione monstravit, fideli corde conversi sunt, docti et indocti, sapientes mundi et insipientes. Hoc enim credidit mundus, quod praedixit Deus; qui etiam hoc praedixit, quod hanc rem mundus fuerat crediturus. Neque enim Petri maleficiis eam cum laude credentium tanto ante praenuntiare compulsus est. Ille est enim Deus, quem (sicut jam dixi aliquoties, nec commemorare me piget), confitente Porphyrio, atque id oraculis deorum suorum probare cupiente, ipsa numina perhorrescunt: quem sic laudavit, ut eum et Deum patrem et regem vocaret. Absit enim, ut sic intelligenda sint quae praedixit, quomodo volunt hi qui hoc cum mundo non crediderunt,", + "candidate_score": 0.668797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_3019", + "psc_text": "pervicacia quorumdam, qui resurrectionem carnis, quam, sicut praedictum est, totus mundus credit, impugnant. Verum de animi bonis, quibus post hanc vitam beatissimus perfruetur, non a nobis dissentiunt philosophi nobiles: de carnis resurrectione contendunt; hanc quantum possunt negant. Sed credentes multi, negantes paucissimos reliquerunt, et ad Christum, qui hoc quod istis videtur absurdum, in sua resurrectione monstravit, fideli corde conversi sunt, docti et indocti, sapientes mundi et insipientes. Hoc enim credidit mundus, quod praedixit Deus; qui etiam hoc praedixit, quod hanc rem mundus fuerat crediturus. Neque enim Petri maleficiis eam cum laude credentium tanto ante praenuntiare compulsus est. Ille est enim Deus, quem (sicut jam dixi aliquoties, nec commemorare me piget), confitente Porphyrio, atque id oraculis deorum suorum probare cupiente, ipsa numina perhorrescunt: quem sic laudavit, ut eum et Deum patrem et regem vocaret. Absit enim, ut sic intelligenda sint quae praedixit, quomodo volunt hi qui hoc cum mundo non crediderunt,", + "candidate_score": 0.652707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_37", + "bdc_text": "sathan enim sciens , quot iam anni ab incarnatione verbi sint elapsi , videt iuditii diem .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2514", + "psc_text": "et de mille annis quid in Apocalypsi Joannis scriptum sit, et quid de eis rationabiliter sentiatur. 1. De his duabus resurrectionihus idem Joannes evangelista in libro qui dicitur Apocalypsis, eo modo locutus est, ut earum prima a quibusdam nostris non intellecta, insuper etiam in quasdam ridiculas fabulas verteretur. Ait quippe in libro memorato Joannes apostolus: Et vidi angelum descendentem de coelo, habentem clavem abyssi, et catenam in manu sua, et tenuit draconem illum serpentem antiquum, qui cognominatus est diabolus et satanas, et alligavit illum mille annis, et misit illum in abyssum; et clausit, et signavit super eum, ut non seduceret jam gentes, donec finiantur mille anni: post haec oportet eum solvi brevi tempore. Et vidi sedes, et sedentes super eas, et judicium datum est. Et animae occisorum propter testimonium Jesu, et propter verbum Dei, et si qui non adoraverunt bestiam, nec imaginem ejus, neque acceperunt inscriptionem in fronte aut in", + "candidate_score": 0.651477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_13", + "bdc_text": "Nam scripta eius alia quoque de hoc monstra et prolixa sunt et caliginationem consistima nihilque aliud pene continent , quam vastas nebulorum tenebrarumque vorare et cratres toties coactus recretasque , ut stomachos sanos facile etiam ad comitum irritent .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1484", + "psc_text": "volens intelligi ex corpore accidere, subjungat et dicat, Hinc metuunt cupiuntque, dolent gaudentque, nec auras Suspiciunt, clausae tenebris et carcere coeco: (Aeneid. lib. 6, vers. 730-734.) tamen aliter se habet fides nostra. Nam corruptio corporis, quae aggravat animam, non peccati primi est causa, sed poena; nec caro corruptibilis animam peccatricem, sed anima peccatrix fecit esse corruptibilem carnem. Ex qua corruptione carnis licet existant quaedam incitamenta vitiorum, et ipsa desideria vitiosa: non tamen omnia vitae iniquae vitia tribuenda sunt carni, ne ab his omnibus purgemus diabolum, qui non habet carnem. Etsi enim diabolus fornicator vel ebriosus, vel si quid hujusmodi mali est quod ad carnis pertinet voluptates, non potest dici, cum sit etiam talium peccatorum suasor et instigator occultus: est tamen maxime superbus atque invidus. Quae illum vitiositas sic obtinuit, ut propter hanc esset in carceribus caliginosi hujus aeris aeterno supplicio destinatus. Haec autem vitia quae tenent in diabolo principatum, carni", + "candidate_score": 0.650787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_10_12", + "bdc_text": "Nam ita enim , qui movent eius literarum , Ferdinandum , Megadontae et praesertim adduxitur , quum homines infelix ( pro dolor ) omnes sophistarum fines consectari propemodum et feliciter insequi videatur . Soluerismum namque , quantum sophistarum finem , quod attinet , vix ab eo quoque interdum offenditur imminis . Verissimumque est , quod initio posterioris partis scribis .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1515", + "psc_text": "Huic ergo stultitia fuit causa etiam hujus utilis optandaeque tristitiae, qua homo esse se dolet quod esse non debet. Stoici autem non stultum, sed sapientem aiunt tristem esse non posse. CAPUT IX.-- De perturbationibus animi, quarum affectus rectos habet vita justorum. 1. Verum his philosophis, quod ad istam quaestionem de animi perturbationibus attinet, jam respondimus in nono hujus operis libro, ostendentes eos non tam de rebus, quam de verbis cupidiores esse contentionis, quam veritatis (Capp. 4, 5). Apud nos autem juxta Scripturas sacras sanamque doctrinam, cives sanctae civitatis Dei in hujus vitae peregrinatione secundum Deum viventes, metuunt cupiuntque, dolent gaudentque. Et quia rectus est amor eorum, istas omnes affectiones rectas habent. Metuunt poenam aeternam, cupiunt vitam aeternam: dolent in re, quia ipsi in semetipsis adhuc ingemiscunt, adoptionem exspectantes redemptionem corporis sui (Rom. VIII, 23); gaudent in spe, quia fiet sermo, qui scriptus est, Absorpta est mors in victoriam (I Cor.", + "candidate_score": 0.643395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_39", + "bdc_text": "membra enim antichristi non exigua sunt , qui nobis nocentissimas et maxime blasphemas haereses quasi ab inferis hodie tibi facie .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2599", + "psc_text": "Ad ipsum enim mysterium pertinere arbitrantur, quod ait in Epistola sua Joannes evangelista, Pueri, novissima hora est: et sicut audistis, quod Antichristus sit venturus; nunc autem antichristi multi facti sunt: unde cognoscimus quod novissima sit hora. Ex nobis exierunt: sed non erant ex nobis. Quod si fuissent ex nobis, permansissent utique nobiscum (I Joan. II, 18 et 19) . Sicut ergo ante finem in hac hora, inquiunt, quam Joannes novissimam dicit, exierunt multi haeretici de medio Ecclesiae, quos multos dicit antichristos: ita omnes tunc inde exibunt, qui non ad Christum, sed ad illum novissimum Antichristum pertinebunt, et tunc revelabitur. 4. Alius ergo sic, alius autem sic Apostoli obscura verba conjectant: quod tamen eum dixisse non dubium est, Non veniet ad vivos et mortuos judicandos Christus, nisi prius venerit ad seducendos in anima mortuos adversarius ejus Antichristus; quamvis ad occultum jam judicium Dei pertineat, quod ab illo seducentur. Praesentia quippe ejus", + "candidate_score": 0.635395, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide", + "max_score": 0.726348, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_161", + "psc_text": "in manus Patris commendatur spiritus, Deus quoque Pater maxima voce signatur. Didicimus unam Patris et Filii esse imaginem, unam similitudinem, unam sanctificationem. Didicimus unam esse operationem, unam gloriam, unam quoque divinitatem. 86. Unus ergo et solus Deus; quia scriptum est: Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Deut. VI, 13) . Unus Deus, non ut ipse sit Pater et Filius, sicut impius Sabellius asserit: sed quia Patris et Filii, Spiritusque sancti una divinitas sit: ubi autem una divinitas, una voluntas, una praeceptio. 87. Denique ut scias et Patrem esse, et Filium esse, et unum opus Patris ac Filii esse, Apostolum sequere, qui dixit: Ipse autem Deus, et Pater noster, et Dominus noster Jesus dirigat viam nostram ad vos (I Thess. III, 11) . Et Patrem loquitur, et Filium loquitur: sed unitas directionis est; quia unitas potestatis est. Sic et alibi habes: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus,", + "candidate_score": 0.726348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_526", + "psc_text": "Filius hominis regnum accepit Dei Filius; ut Filius utique hominis etiam 577 traditurus est, quod accepit: si ut Filius hominis tradit, ergo et ut Filius hominis subjectionem, utique per conditionem carnis, non per majestatem divinitatis, agnoscit. 149. Et tu ad contumeliam objicis, quod ei subjecerit omnia Deus; cum audias quod regnum Filius hominis Deo tradat, et ut in superioribus diximus libris, legeris: Nemo venit ad me, nisi Pater attraxerit eum, et ego resuscitabo eum in novissimo die (lib. II, cap. 4)? Si litteram sequamur, vide magis atque adverte unitatem honorificentiae: et Pater subjecit Filio, et Filius Patri tradit. Dic quid sit amplius trahere, an resuscitare? Nonne secundum morem hominum ministerium trahentis, potestas est suscitantis? Sed et Filius ad Patrem trahit, et Pater ad Filium trahit: et Filius suscitat, et Pater suscitat. Facessant sacrilegae commenta discretionis, ubi unitas potestatis est. 150. Tradat igitur Patri regnum suum Filius? Non deperit Christo regnum", + "candidate_score": 0.726209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18_20", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_69", + "psc_text": "Edoctum est enim Dei Filium de Deo esse genitum, de Deo natum: factum autem in quo legerint, diligenter advertant; non enim Deus factus, sed Deus Dei Filius natus est: postea autem secundum carnem homo factus ex Maria est. 94. Si mihi non credunt, credant Apostolo dicenti: Postquam vero venit plenitudo temporis, misit Deus Filium suum factum ex muliere, factum sub Lege (Galat. IV, 4). Filium, inquit, suum, non unum de multis: non communem, sed suum. Suum cum dicit, generationis aeternae proprietatem signavit. Hunc postea factum ex muliere asseruit, ut factura non divinitati, sed assumptioni corporis ascriberetur: factum ex muliere per carnis susceptionem: factum sub Lege per observantiam Legis: generatio autem illa coelestis ante Legem, ista post Legem (Conc. Chalcedon. act. I, in exposit. fid. Nic.). 463 CAPUT XV. Duobus Scripturae locis quibus factus et creatus Christus dicitur, ut satisfaciat sanctus Praesul: illos non nisi secundum naturam hominis ipsi convenire declarat:", + "candidate_score": 0.704182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_17_19", + "bdc_text": "Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_138", + "psc_text": "crucifixus, quia consors utriusque naturae, id est, humanae atque divinae, in natura hominis subiit passionem; ut indiscrete et Dominus majestatis dicatur esse qui passus est, et Filius hominis, sicut scriptum est, qui descendit de coelo (Joan. III, 13) . CAPUT VIII. Ex principio proxime ante constituto illud solvitur, quod Christus dixit: Pater major me est. Quae verba et alia ejusdem rationis ubi secundum humanitatem intelligenda esse ostensum est, eumdem Dominum secundum naturam divinam dici non posse Patri inferiorem multis confirmatur. 59. Per naturam igitur hominis et dubitavit, et taeduit et resurrexit; quod enim cecidit, hoc resurgit. Per naturam hominis dicit etiam illud, de quo calumniari solent; quia dictum est: Quoniam Pater major me est (Joan. XIV, 28) . 60. Verum quia alibi dicitur: Exivi a Patre, et veni in mundum: iterum relinquo mundum, et vado ad Patrem (Joan. XVI, 28) : quomodo vadit, nisi per mortem: et venit, nisi per", + "candidate_score": 0.703181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18_20", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_70", + "psc_text": "carnis susceptionem: factum sub Lege per observantiam Legis: generatio autem illa coelestis ante Legem, ista post Legem (Conc. Chalcedon. act. I, in exposit. fid. Nic.). 463 CAPUT XV. Duobus Scripturae locis quibus factus et creatus Christus dicitur, ut satisfaciat sanctus Praesul: illos non nisi secundum naturam hominis ipsi convenire declarat: in quibus etiam praeteritum pro futuro positum esse ex sacrorum codicum auctoritate planum facit. 95. [Alias cap. VII.] Unde et illud vane jactare consuerunt quod scriptum est: Et Dominum eum et Christum fecit Deus. Imperiti legant totum, et intelligant; sic enim scriptum est: Et Dominum eum fecit, et Christum fecit Deus hunc Jesum, quem vos crucifixistis (Act. II, 36) . Non divinitas crucifixa, sed caro est. Hoc utique fieri potuit, quod potuit crucifigi. Non ergo factura Dei Filius. 96. Facessat igitur et illud, de quo calumniari solent, et discant quemadmodum dictum sit: Dominus creavit me. (Prov. VIII, 22) . Non", + "candidate_score": 0.701272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18_20", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_157", + "psc_text": "non didicerit, sed invenerit. 80. Adinvenit enim omnem viam disciplinae, ut supra lectum est; nam utique de Filio Dei dictum est: Hic est Deus noster, et non aestimabitur alius ad eum qui adinvenit omnem viam disciplinae. Post haec in terris visus est, et cum hominibus conversatus est (Baruc. III, 36 et seq) . Quomodo ergo secundum divinitatem doctrinam suam non habet, qui adinvenit omnem viam disciplinae, antequam videretur in terris? Aut quomodo minor, de quo dictum est: Non aestimabitur alius ad eum? Utique incomparabilis dicitur, ad quam nemo alius aestimari potest: sed ita incomparabilis, ut Patri nequeat anteferri. Quod si de Patre dictum putant, impietatem Sabellii non evadent, ut Patri susceptionem humanae carnis attribuant. 81. Persequamur sequentia: Qui a semetipso, inquit, loquitur, gloriam suam quaerit (Joan. VII, 18) . Vide unitatem, quae et Patrem signat et Filium. Non potest non esse, qui loquitur: sed non potest a semetipso esse quod", + "candidate_score": 0.699745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18_20", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ; assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_525", + "psc_text": "nobis, quibus ait: Regnum Dei intra vos est (Luc. XVII, 21) . Hoc est regnum quod Christus accepit, hoc est, quod Patri tradidit. Nam quomodo regnum accepit, qui erat rex sempiternus? Venit ergo Filius hominis accipere regnum, et reverti. Noluerunt eum suscipere Judaei, de quibus ait: Illi qui noluerunt me regnare super se, adducite et interficite eos (Luc. XIX, 27) . 148. Sequamur Scripturarum ordinem. Ille qui venit, regnum Deo Patri tradet: et cum tradiderit regnum, tunc et ipse subjectus erit ei, qui sibi subjecit omnia; ut sit Deus omnia et in omnibus (I Cor. XV, 24, 28). Si ut Filius hominis regnum accepit Dei Filius; ut Filius utique hominis etiam 577 traditurus est, quod accepit: si ut Filius hominis tradit, ergo et ut Filius hominis subjectionem, utique per conditionem carnis, non per majestatem divinitatis, agnoscit. 149. Et tu ad contumeliam objicis, quod ei subjecerit omnia Deus; cum audias quod", + "candidate_score": 0.696566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_18", + "bdc_text": "Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_69", + "psc_text": "Edoctum est enim Dei Filium de Deo esse genitum, de Deo natum: factum autem in quo legerint, diligenter advertant; non enim Deus factus, sed Deus Dei Filius natus est: postea autem secundum carnem homo factus ex Maria est. 94. Si mihi non credunt, credant Apostolo dicenti: Postquam vero venit plenitudo temporis, misit Deus Filium suum factum ex muliere, factum sub Lege (Galat. IV, 4). Filium, inquit, suum, non unum de multis: non communem, sed suum. Suum cum dicit, generationis aeternae proprietatem signavit. Hunc postea factum ex muliere asseruit, ut factura non divinitati, sed assumptioni corporis ascriberetur: factum ex muliere per carnis susceptionem: factum sub Lege per observantiam Legis: generatio autem illa coelestis ante Legem, ista post Legem (Conc. Chalcedon. act. I, in exposit. fid. Nic.). 463 CAPUT XV. Duobus Scripturae locis quibus factus et creatus Christus dicitur, ut satisfaciat sanctus Praesul: illos non nisi secundum naturam hominis ipsi convenire declarat:", + "candidate_score": 0.691944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_16_18", + "bdc_text": "qui optimo D. perversitas misereatur ecclesiae suae , quae extremum periclitatur . Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat . Di enim ipsi licet se in die alius dei iuxta divinam naturam est supra coelum et terram , imo supra et extra omnem graturam , ut vero filius dei assumpsit hominem Christum inviduam in universam et indignam personam ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_138", + "psc_text": "crucifixus, quia consors utriusque naturae, id est, humanae atque divinae, in natura hominis subiit passionem; ut indiscrete et Dominus majestatis dicatur esse qui passus est, et Filius hominis, sicut scriptum est, qui descendit de coelo (Joan. III, 13) . CAPUT VIII. Ex principio proxime ante constituto illud solvitur, quod Christus dixit: Pater major me est. Quae verba et alia ejusdem rationis ubi secundum humanitatem intelligenda esse ostensum est, eumdem Dominum secundum naturam divinam dici non posse Patri inferiorem multis confirmatur. 59. Per naturam igitur hominis et dubitavit, et taeduit et resurrexit; quod enim cecidit, hoc resurgit. Per naturam hominis dicit etiam illud, de quo calumniari solent; quia dictum est: Quoniam Pater major me est (Joan. XIV, 28) . 60. Verum quia alibi dicitur: Exivi a Patre, et veni in mundum: iterum relinquo mundum, et vado ad Patrem (Joan. XVI, 28) : quomodo vadit, nisi per mortem: et venit, nisi per", + "candidate_score": 0.691646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_21", + "bdc_text": "Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_69", + "psc_text": "Edoctum est enim Dei Filium de Deo esse genitum, de Deo natum: factum autem in quo legerint, diligenter advertant; non enim Deus factus, sed Deus Dei Filius natus est: postea autem secundum carnem homo factus ex Maria est. 94. Si mihi non credunt, credant Apostolo dicenti: Postquam vero venit plenitudo temporis, misit Deus Filium suum factum ex muliere, factum sub Lege (Galat. IV, 4). Filium, inquit, suum, non unum de multis: non communem, sed suum. Suum cum dicit, generationis aeternae proprietatem signavit. Hunc postea factum ex muliere asseruit, ut factura non divinitati, sed assumptioni corporis ascriberetur: factum ex muliere per carnis susceptionem: factum sub Lege per observantiam Legis: generatio autem illa coelestis ante Legem, ista post Legem (Conc. Chalcedon. act. I, in exposit. fid. Nic.). 463 CAPUT XV. Duobus Scripturae locis quibus factus et creatus Christus dicitur, ut satisfaciat sanctus Praesul: illos non nisi secundum naturam hominis ipsi convenire declarat:", + "candidate_score": 0.68543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_50", + "bdc_text": "Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_7", + "psc_text": "Omne regnum in se divisum facile destruetur, Dominus hoc dicit (Matth. XII, 25). Non ergo divisum est regnum Trinitatis. Si ergo divisum non est, unum est; quod enim unum non est, divisum est. Tale ergo regnum esse cupiunt Trinitatis, quod divisione sui facile destruatur. Immo quia non potest destrui, constat non esse divisum. Non enim dividitur unitas, nec scinditur; et ideo nec corruptelae subditur, nec aetati. CAPUT II. Imperatorem ad fidei zelum exhortatus, ab ea quae Christo cum Patre inest, voluntatis atque operationis unitate ipsum Deum esse ostendit. Quapropter expositis divinis attributis, eadem Christo etiam convenire affirmat: cujus praeterea varias appellationes prosecutus, iis substantialem unitatem personalemque distinctionem probari docet: tum exemplis aliquot ad explicandam unitatem illam adductis, negat aliter Dei unitatem defendi posse. 12. Non quicumque, inquit, mihi dicit: Domine, Domine, intrabit in regnum coelorum (Matth. VII, 21) . Non ergo perfunctoria fides debet esse, imperator Auguste; scriptum est enim:", + "candidate_score": 0.669912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_50_52", + "bdc_text": "Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum . Saluta , quaeso , meis verbis officiose filios et generos tuos , item d. Gvaltherum Wolfium , Hallerum et reliquos fratres . Vale , mi domine et frater in domino mihi feliciter et ignosce literarum prolixitati .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_274", + "psc_text": ". Unum igitur Patris et Filii regnum evidenter est declaratum, sicut et apostolus Paulus asseruit dicens: Hoc enim scitote quod omnis impudicus, aut immundus, aut avarus, quod est idololatria, non habet haereditatem in regno Christi et Dei (Ephes. V, 5). Ergo unum regnum, et una divinitas. 102. Unam divinitatem lex probavit, quae dicit unum Deum (Deut. VI, 4). Probavit et Apostolus, dicendo de Christo: In quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . Si enim juxta Apostolum plenitudo omnis corporaliter divinitatis in Christo est, aut unius divinitatis Patrem et Filium fatebuntur: aut si Patris et Filii divinitatem cupiunt separare, cum omnem plenitudinem divinitatis corporaliter Filius habeat; quid est quod existimant amplius reservandum, cum amplius nihil sit plenitudine perfectionis? Ergo una divinitas. CAPUT XIII. Filio majestatem suam esse, ac paternae aequalem: cujus socii non sint angeli, sed spectatores. 103. [Alias cap. VI.] Imaginem autem unam, et similitudinem unam supra", + "candidate_score": 0.669693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_39", + "bdc_text": "membra enim antichristi non exigua sunt , qui nobis nocentissimas et maxime blasphemas haereses quasi ab inferis hodie tibi facie .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_192", + "psc_text": "23) . 134. Tales deserendos Apostolus dicit, qui quaestiones serunt, hoc est, haereticos: de quibus et alibi dicit quod discedent quidam a fide, intendentes spiritibus erroris et doctrinis daemoniorum (I Tim. IV, 1) . 135. Et Joannes dicit haereticos esse Antichristos, Arianos utique designans (I Joan. II, 18). Haec enim haeresis post omnes haereses coepit, et ex omni haeresi venena collegit. Sicut enim de Antichristo scriptum est, quia aperuit os suum in blasphemiam ad Deum, blasphemare nomen ejus, et bellum facere cum sanctis ejus (Apoc. XIII, 6) : ita et isti Filio Dei derogant, nec martyribus pepercerunt; et, quod fortasse ille non faciet, Scripturas falsavere divinas. Itaque qui dicit quia Jesus non est Christus, hic est Antichristus: qui negat Salvatorem mundi, negat Jesum: qui negat Filium, negat et Patrem; quia scriptum est: 495 Omnis qui negat Filium, negat et Patrem (I Joan. II, 23) . CAPUT XVI. Gratiano victoriam spondens,", + "candidate_score": 0.640286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_9", + "bdc_text": "Cęterum iuditium de habere , libri Brentii recognitionem neque vidi neque admodum videre cupio .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_592", + "psc_text": "Deum et Filium constituat; ut de praelatione dijudicet? Non est exaltatum cor meum, neque in vanum elati sunt oculi mei, David dicit (Psal. CXXX, 1). Rex David exaltare cor metuit in rebus humanis, nos exaltamus adversus divina secreta. Quis igitur judicat de Dei Filio? Throni, Dominationes, Angeli, Potestates? Sed famulantur 593 et serviunt Archangeli, sed ministrant Cherubim et Seraphim, sed laudant. Quis igitur judicat de Dei Filio, cum legerit quia ipse Pater noverit Filium, non judicet; Nemo enim novit Filium, nisi Pater (Matth. XI, 27) . Novit, inquit, non judicat. Aliud est nosse, aliud judicare. Habet Pater in se scientiam, Filius supra se non habet potestatem. Et rursus: Nemo novit Patrem, nisi Filius; et ipse novit Patrem, sicut eum Pater novit. 227. Sed dicis quia minorem se dixit (Joan. XIV, 28): dixit et lapidem. Plus dicis, et impie calumniaris: minus dico, et pic astruo. Minorem dicis, et supra angelos confiteris:", + "candidate_score": 0.628402, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.724688, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4067", + "psc_text": "Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis assumptum est. 19. An forte quod ait Apostolus, Unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, non vultis adjungi quod dictum est unus, ad id quod est Dominus, sed ad id quod ait, per quem omnia; ut non unus Dominus, sed unus per quem omnia intelligatur, ut non sit Pater per quem omnia, sed Pater solus ex quo omnia, et Filius solus per quem omnia? Si ita est, jam tandem fatemini unum Dominum et Deum nostrum esse Patrem et Filium. Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? Aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex", + "candidate_score": 0.724688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4067", + "psc_text": "Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis assumptum est. 19. An forte quod ait Apostolus, Unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, non vultis adjungi quod dictum est unus, ad id quod est Dominus, sed ad id quod ait, per quem omnia; ut non unus Dominus, sed unus per quem omnia intelligatur, ut non sit Pater per quem omnia, sed Pater solus ex quo omnia, et Filius solus per quem omnia? Si ita est, jam tandem fatemini unum Dominum et Deum nostrum esse Patrem et Filium. Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? Aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex", + "candidate_score": 0.720037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_23", + "bdc_text": "ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4067", + "psc_text": "Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis assumptum est. 19. An forte quod ait Apostolus, Unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, non vultis adjungi quod dictum est unus, ad id quod est Dominus, sed ad id quod ait, per quem omnia; ut non unus Dominus, sed unus per quem omnia intelligatur, ut non sit Pater per quem omnia, sed Pater solus ex quo omnia, et Filius solus per quem omnia? Si ita est, jam tandem fatemini unum Dominum et Deum nostrum esse Patrem et Filium. Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? Aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex", + "candidate_score": 0.713033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_19_21", + "bdc_text": "assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam . Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3176", + "psc_text": "ad finem fortiter, et disponat omnia suaviter (Sap. VIII, 1); et attingat ubique propter suam munditiam, et nihil inquinatum in eam incurrat (Id. VII, 24). Ubicumque ergo sit paradisus, quisquis beatorum ibi est, cum illo ibi est, qui ubique est. 8. Cum enim sit Christus Deus et homo; Deus utique unde dicit, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30); homo autem unde dicit, Pater major me est (Id. XIV, 28); idemque Filius Dei unigenitus a Patre, et filius hominis ex semine David secundum carnem: utrumque in illo observandum est cum loquitur, vel cum de illo Scriptura loquitur, et quid secundum quid dicatur intuendum. Nam sicut unus homo est anima rationalis et caro, sic et unus Christus est Verbum et homo. Proinde quod ad Verbum attinet, creator est Christus; Omnia enim per ipsum facta sunt (Joan. I, 3): quod vero ad hominem, creatus est Christus; Factus est enim ex semine", + "candidate_score": 0.699466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_47_49", + "bdc_text": "statu , ea duntaxat in parte me vobis adiungerem ( opse alioqui mea , quod nisi indignos ) ut scripta illorum in clariorem lucem protraherentur et toti mundo ob oculos poneretur , quam collidere possit , sathan per eas se artes in angelum lucis transfigurare , quos dignatibus sibi scripseros , quod ipsos etiam magnis ut perpellant . Verum hic apud nos regnantem quos scis , non invenio , quomodo emergam . Tempus ergo opportunius expectandum est , quod dederit dominus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3498", + "psc_text": "paucos annos fuerant transitura, et nunc novimus jam esse transacta, eversa scilicet civitate in qua regnum eorum fuerat constitutum. 13. Proinde quod ex Daniele de interfecta bestia posuit Venerabilitas tua, et de reliquarum bestiarum regno, et inter haec de filio hominis veniente cum nubibus coeli, manifestum esse dixisti intelligentibus Scripturam. Sed si dignatus fueris exponere quomodo ista pertineant ad cognoscendum temporis spatium post quod erit Salvatoris adventus, ita ut inveniantur sine ulla ambiguitate manifesta; fatebor etiam ipse cum magna actione gratiarum, illud quod ait Dominus, Non est vestrum scire tempora, tantummodo Apostolis esse dictum, non posteris eorum, qui ea fuerant cognituri. CAPUT V. 14. Diligendus ergo est, et exspectandus Domini, sicut sancte hortaris, adventus; magnamque dicis esse beatitudinem diligentibus ejus adventum, et adhibes Apostoli testimonium, cujus verba sic ponis: De caetero reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non solum autem mihi, sed", + "candidate_score": 0.698349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_35_37", + "bdc_text": "eius tamen victus effugietur ope omnipotensis aquilibet et vel in deserto aliquo incolumis manebit ac suspendabitur . Certe pro ut hodie res propemodum omnes in mundo gerantur , non possum mihi illam quietem polliceri , quam vera Christus sit ecclesia sit habitura . sathan enim sciens , quot iam anni ab incarnatione verbi sint elapsi , videt iuditii diem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_335", + "psc_text": "iste dicit, Simon magus figura erat diaboli, non plane sabbatarius aut dominicarius, sed quotidianus est ille tentator; nec tamen adversus eum quotidie jejunatur, quando et diebus dominicis omnibus, e quinquaginta post Pascha, et per diversa loca diebus solemnibus martyrum et festis quibusque prandetur: et tamen diabolus vincitur, si oculi nostri sint semper ad Dominum, ut ipse evellat de laqueo pedes nostros (Psal. XXIV, 15); et sive manducamus sive bibimus, sive quodcumque facimus, omnia in gloriam Dei faciamus; et quantum in nobis est, sine offensione simus Judaeis et Graecis et Ecclesiae Dei (I Cor. X, 31, 32). Quod parum cogitant, qui cum offensione manducant, vel cum offensione jejunant, et per utramlibet intemperantiam scandala concitant, quibus non superatur diabolus, sed laetatur. 22. Quod si respondetur, hoc docuisse Jacobum Jerosolymis, Ephesi Joannem, caeterosque aliis locis, quod docuit Romae Petrus, id est ut sabbato jejunetur, sed ab hac doctrina terras caeteras deviasse, atque in", + "candidate_score": 0.686578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_7_9", + "bdc_text": "Ago igitur primum gratias tibi pro Repetitionis tuae munus recipioque me non fore ( volente domino ) immemorem , si occasio remunerandi fuerit . Deinde certo scias me legisse summa cum voluptate et animi mei consolatione et arbitrari , ecclesiam Christum permultum tibi debere . Cęterum iuditium de habere , libri Brentii recognitionem neque vidi neque admodum videre cupio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2166", + "psc_text": "bonus, et cum illo aeterno vivas in aeternum, domine dilectissime, et desideratissime frater. Ego autem etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae Benignitatis epistola continet; benevolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum: simul admonens ut potius ores pro me, quo talis a Domino fiam, qualem me jam esse arbitraris. Et alia manu: Memor nostri, incolumis Domino placeas, domine dilectissime, et desideratissime frater DE DUABUS PROXIME SEQUENTIBUS EPISTOLIS. (LIB. II RETRACT. CAPUT XLI.) De Videndo Deo scripsi librum, ubi de spirituali corpore quod erit in resurrectione sanctorum, inquisitionem diligentiorem distuli, utrum vel quomodo Deus qui spiritus est, etiam per corpus tale videatur: sed eam postea quaestionem sane difficillimam in novissimo, id est in vicesimo et secundo libro de Civitate Dei, satis quantum arbitror explicavi. Inveni etiam in quodam nostro codice, in quo et iste liber est, quoddam Commonitorium a me factum de hac re", + "candidate_score": 0.685694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc quum et te gratia dei convaluisse intelligam et aliquantulum ab istis aerumnis atque miseriis respirarim breviter ( siquidem potero ) respondebo . Ago igitur primum gratias tibi pro Repetitionis tuae munus recipioque me non fore ( volente domino ) immemorem , si occasio remunerandi fuerit . Deinde certo scias me legisse summa cum voluptate et animi mei consolatione et arbitrari , ecclesiam Christum permultum tibi debere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.677897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_49_51", + "bdc_text": "Tempus ergo opportunius expectandum est , quod dederit dominus . Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum . Saluta , quaeso , meis verbis officiose filios et generos tuos , item d. Gvaltherum Wolfium , Hallerum et reliquos fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3468", + "psc_text": "Et Dominus sic praedicat ad Judaeos: « Poenitentiam agite; completa sunt tempora, credite Evangelio » (Marc. I, 15). Et ad Judaeos quidem recte completa dicebat, quia eorum tempora post ejus praedicationem et triginta et quinque, vel quadraginta annos finita sunt. Et in Daniele: « Quoadusque interfecta est bestia, et periit, et corpus ejus datum est ut comburatur; et reliquarum bestiarum regnum translatum est, et magnitudo vitae data est eis usque ad tempus et tempus; » quod graece dicitur, ἕως χρόνου καὶ καιροῦ. Et insequitur: « Et ecce cum nubibus coeli quasi Filius hominis veniens » (Dan. VII, 11-13). Mysterium bestiae e reliquarum bestiarum translatione intelligentibus Scripturam manifestum est. 4. Adventus Domini diligendus est et exspectandus. Est enim magna beatitudo diligentibus ejus adventum, sicut testimonium perhibet beatus apostolus Paulus: « De coetero, » inquit, « reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non autem", + "candidate_score": 0.676837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_48_50", + "bdc_text": "Verum hic apud nos regnantem quos scis , non invenio , quomodo emergam . Tempus ergo opportunius expectandum est , quod dederit dominus . Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3499", + "psc_text": "cognituri. CAPUT V. 14. Diligendus ergo est, et exspectandus Domini, sicut sancte hortaris, adventus; magnamque dicis esse beatitudinem diligentibus ejus adventum, et adhibes Apostoli testimonium, cujus verba sic ponis: De caetero reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non solum autem mihi, sed et his qui diligunt adventum Domini (II Tim IV, 8). Tunc enim, sicut ex Evangelio commemoras, Justi fulgebunt sicut sol in regno Patris sui (Matth. XIII, 43): et quod propheta dicit, Ecce enim caligo et tenebrae operient terram super gentes; in te vero apparebit Dominus, et majestas ejus in te videbitur (Isai. LX, 2): item quod scriptum est, Qui vero exspectant Dominum, exsultabunt cum virtute; producent pennas sicut aquilae, current et non laborabunt, ambulabunt et non esurient (Id. XL, 31). 15. Hoc plane piissime et verissime dicis, commendans eorum beatitudinem, qui diligunt adventum Domini. Sed et illi quibus dicebat Apostolus,", + "candidate_score": 0.6765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_25", + "bdc_text": "Huiusmodi igitur multis captionibus quum libri eius sciamant ( sicut tu ei duas quoque obiicis , petitionem principii autem quicquidam regni mihi accedias , ipsi frequentissimas , praesertim priorem , nihilominus autem ecclesiae obtrudantur tanquam oracula dei :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2339", + "psc_text": "ut intelligerent pastores ad officium suum pertinere doctrinam. Ideo enim non ait, Quosdam autem pastores, quosdam vero doctores; cum superiora ipso locutionis genere distingueret dicendo, Quosdam quidem apostolos, quosdam autem prophetas, quosdam vero evangelistas: sed hoc tanquam unum aliquid duobus nominibus amplexus est, quosdam autem pastores et doctores. 12. Illa plane difficillime discernuntur, ubi ad Timotheum scribens ait, Obsecro itaque primum omnium fieri obsecrationes, orationes, interpellationes, gratiarum actiones (I Tim. II, 1). Secundum graecum enim eloquium discernenda sunt: nam nostri interpretes vix reperiuntur, qui ea diligenter et scienter transferre curaverint. Ecce enim sicut ea ipse posuisti, Obsecro fieri obsecrationes, non eodem verbo utrumque dixit Apostolus, qui utique graece illam scripsit epistolam; sed pro eo quod in latino est, Obsecro, ille graece dixit, παρακαλῶ. Pro eo vero quod latinus vester habet, obsecrationes, ille posuit, δεήσεις. Proinde alii codices in quibus et nostri sunt, non habent, obsecrationes, sed, deprecationes. Tria porro quae", + "candidate_score": 0.675262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_49_51", + "bdc_text": "Tempus ergo opportunius expectandum est , quod dederit dominus . Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum . Saluta , quaeso , meis verbis officiose filios et generos tuos , item d. Gvaltherum Wolfium , Hallerum et reliquos fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3498", + "psc_text": "paucos annos fuerant transitura, et nunc novimus jam esse transacta, eversa scilicet civitate in qua regnum eorum fuerat constitutum. 13. Proinde quod ex Daniele de interfecta bestia posuit Venerabilitas tua, et de reliquarum bestiarum regno, et inter haec de filio hominis veniente cum nubibus coeli, manifestum esse dixisti intelligentibus Scripturam. Sed si dignatus fueris exponere quomodo ista pertineant ad cognoscendum temporis spatium post quod erit Salvatoris adventus, ita ut inveniantur sine ulla ambiguitate manifesta; fatebor etiam ipse cum magna actione gratiarum, illud quod ait Dominus, Non est vestrum scire tempora, tantummodo Apostolis esse dictum, non posteris eorum, qui ea fuerant cognituri. CAPUT V. 14. Diligendus ergo est, et exspectandus Domini, sicut sancte hortaris, adventus; magnamque dicis esse beatitudinem diligentibus ejus adventum, et adhibes Apostoli testimonium, cujus verba sic ponis: De caetero reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non solum autem mihi, sed", + "candidate_score": 0.675214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_50_52", + "bdc_text": "Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum . Saluta , quaeso , meis verbis officiose filios et generos tuos , item d. Gvaltherum Wolfium , Hallerum et reliquos fratres . Vale , mi domine et frater in domino mihi feliciter et ignosce literarum prolixitati .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.67223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_19", + "bdc_text": "assumptus igitur homo Christus in unam et indicidinem aliquoniam sint , si terram , imo supra et extra omnem creaturam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1361", + "psc_text": "Domini est regnum, et ipse dominabitur gentium (Psal. XXI, 17, 18, 19, 28, 29). Ubi agnovimus Christum in eo quod scriptum est, Exaltare super coelos, Deus; ibi agnovimus et Ecclesiam in eo quod sequitur, et super omnem terram gloria tua (Psal. LVI, 6). Ubi agnovimus Christum in eo quod scriptum est, Deus, judicium tuum regi da, et justitiam tuam filio regis; ibi agnovimus et Ecclesiam in eo quod de illo in psalmo ipso dicitur, Et dominabitur a mari usque ad mare, et a flumine usque ad terminos orbis terrarum. Coram illo procident Aethiopes, et inimici ejus terram lingent. Reges Tharsis et insulae munera offerent; reges Arabum et Saba dona adducent; et adorabunt eum omnes reges terrae, omnes gentes servient illi (Psal. LXXI, 2, 8, 9, 10, 11). 15. Ubi agnovimus Christum in eo quod scriptum est, lapidem de monte sine manibus praecisum, fregisse omnia regna terrarum, utique illa quae de", + "candidate_score": 0.670257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_24_26", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ? Huiusmodi igitur multis captionibus quum libri eius sciamant ( sicut tu ei duas quoque obiicis , petitionem principii autem quicquidam regni mihi accedias , ipsi frequentissimas , praesertim priorem , nihilominus autem ecclesiae obtrudantur tanquam oracula dei : \"Nonne in summo discrimine versatur ecclesiarum 1 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3966", + "psc_text": "(quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt, quanto magis de tuis ipse excusare non debes? 5. Fertur satrapae, seu regis potius cujusdam epistola, Deum Dominum Christum deprecantis, cum intra Judaeae regiones adhuc versaretur, et necdum in coelum suum remeaverat, quoniam is ad eum ire ac pergere per aegritudinem praepediretur, et sanari aliter se posse non crederet, ad se, si dignaretur, mundi salus ac medicina decurreret; et ne tantae majestati, quam ignarus rex provida, sed non perfecta mente, conceperat, injuria fieri videretur, laudasse insuper suam dicitur civitatem, ut pulchritudine urbis et regis hospitio Deus illectus, preces supplicis non dedignaretur. Adfuit Deus regi; sanatus est: et amplificato petitionis munere,", + "candidate_score": 0.669453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_25", + "bdc_text": "Huiusmodi igitur multis captionibus quum libri eius sciamant ( sicut tu ei duas quoque obiicis , petitionem principii autem quicquidam regni mihi accedias , ipsi frequentissimas , praesertim priorem , nihilominus autem ecclesiae obtrudantur tanquam oracula dei :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1778", + "psc_text": "Et si per omnia precationum sanctarum verba discurras, quantum existimo, nihil invenies quod in ista dominica non contineatur et concludatur oratione. Unde liberum est aliis atque aliis verbis, eadem tamen in orando dicere; sed non debet esse liberum alia dicere. 23. Haec et pro nobis, et pro nostris, et pro alienis, atque pro ipsis inimicis sine fluctu dubitationis oranda sunt: quamvis alius pro isto, alius pro illo, sicut se habent propinquitates vel longinquitates necessitudinum, in corde orantis oriatur aut excellat affectus. Qui autem dicit in oratione, verbi gratia, Domine, multiplica divitas meas; aut, Da mihi tantas quantas illi vel illi dedisti; aut, Honores meos auge, fac me in hoc saeculo praepotentem atque clarentem, vel si quid hujusmodi est; et haec dicit, eorum habens concupiscentiam, non id attendens, ut ex his secundum Deum prosit hominibus: puto eum non invenire in oratione dominica quo possit haec vota coaptare. Quamobrem pudeat saltem petere", + "candidate_score": 0.669045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_49", + "bdc_text": "Tempus ergo opportunius expectandum est , quod dederit dominus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_592", + "psc_text": "Pascha quo passus est Dominus, ita occurrit ut inter mortem ejus et resurrectionem medius esset sabbati dies, addendum patres nostri censuerunt, ut et nostra festivitas a Judaeorum festivitate distingueretur; et quod non frustra factum esse credendum est ab illo qui est ante tempora, et per quem facta sunt tempora, et qui venit in plenitudine temporum, et qui potestatem habebat ponendi animam suam et iterum recipiendi eam et ideo non fatalem, sed opportunam sacramento quod commendare instituerat, horam exspectabat, cum diceret, Nondum venit hora mea (Joan. II, 4), in anniversaria passionis ejus celebratione a posteris servaretur . 17. Quod enim nunc, ut superius dixi, fide ac spe gerimus, atque ut ad id perveniamus dilectione satagimus, requies est quaedam ab omni labore omnium molestiarum sancta atque perpetua: in eam nobis ex hac vita fit transitus, quem Dominus noster Jesus Christus sua passione praemonstrare ac consecrare dignatus est. Inest autem in illa requie", + "candidate_score": 0.665373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_49", + "bdc_text": "Tempus ergo opportunius expectandum est , quod dederit dominus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462", + "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.", + "candidate_score": 0.663269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_49", + "bdc_text": "Tempus ergo opportunius expectandum est , quod dederit dominus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3498", + "psc_text": "paucos annos fuerant transitura, et nunc novimus jam esse transacta, eversa scilicet civitate in qua regnum eorum fuerat constitutum. 13. Proinde quod ex Daniele de interfecta bestia posuit Venerabilitas tua, et de reliquarum bestiarum regno, et inter haec de filio hominis veniente cum nubibus coeli, manifestum esse dixisti intelligentibus Scripturam. Sed si dignatus fueris exponere quomodo ista pertineant ad cognoscendum temporis spatium post quod erit Salvatoris adventus, ita ut inveniantur sine ulla ambiguitate manifesta; fatebor etiam ipse cum magna actione gratiarum, illud quod ait Dominus, Non est vestrum scire tempora, tantummodo Apostolis esse dictum, non posteris eorum, qui ea fuerant cognituri. CAPUT V. 14. Diligendus ergo est, et exspectandus Domini, sicut sancte hortaris, adventus; magnamque dicis esse beatitudinem diligentibus ejus adventum, et adhibes Apostoli testimonium, cujus verba sic ponis: De caetero reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non solum autem mihi, sed", + "candidate_score": 0.660741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_43_45", + "bdc_text": "Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit . Remisit enim multum de acerbitate illa , qua alias bono zelo in hac disceptatione usus fuit . a remittit ab omnibus tibi et ecclesiae de tam forti fideque solis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", + "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", + "candidate_score": 0.659046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_43_45", + "bdc_text": "Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit . Remisit enim multum de acerbitate illa , qua alias bono zelo in hac disceptatione usus fuit . a remittit ab omnibus tibi et ecclesiae de tam forti fideque solis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.658699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_51_53", + "bdc_text": "Saluta , quaeso , meis verbis officiose filios et generos tuos , item d. Gvaltherum Wolfium , Hallerum et reliquos fratres . Vale , mi domine et frater in domino mihi feliciter et ignosce literarum prolixitati . Basileae postridie paschatis , salutis humanae 1565 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.656872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_54_56", + "bdc_text": "Tuus totus Ioh Hospinianus . orthodoxae fidei acerrimo optimoque propugnatori d. systro Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori vigilantissimo , domino et fratri suo semper temperissimo . Zürich. d.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.655516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_51_53", + "bdc_text": "Saluta , quaeso , meis verbis officiose filios et generos tuos , item d. Gvaltherum Wolfium , Hallerum et reliquos fratres . Vale , mi domine et frater in domino mihi feliciter et ignosce literarum prolixitati . Basileae postridie paschatis , salutis humanae 1565 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.65477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_52_54", + "bdc_text": "Vale , mi domine et frater in domino mihi feliciter et ignosce literarum prolixitati . Basileae postridie paschatis , salutis humanae 1565 . Tuus totus Ioh Hospinianus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_619", + "psc_text": "primus dies, quinquaginta complentur; qui celebrantur post Domini resurrectionem, jam in figura non laboris, sed quietis et laetitiae. Propter hoc et jejunia relaxantur, et stantes oramus, quod est signum resurrectionis. Unde etiam omnibus diebus dominicis id ad altare observatur, et Alleluia canitur, quod significat actionem nostram futuram non esse nisi laudare Deum, sicut scriptum est: Beati qui habitant in domo tua, Domine; in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5). CAPUT XVI. 29. Sed dies quinquagesimus et in Scripturis commendatur; et non tantum in Evangelio, quia tunc Spiritus sanctus advenit, sed etiam in veteribus Libris. Nam et ibi posteaquam Pascha occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI,", + "candidate_score": 0.654091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_43_45", + "bdc_text": "Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit . Remisit enim multum de acerbitate illa , qua alias bono zelo in hac disceptatione usus fuit . a remittit ab omnibus tibi et ecclesiae de tam forti fideque solis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2950", + "psc_text": "de hac quaestione inter nos, ego et praedictus venerabilis frater Hieronymus satis litteris egerimus; et in hoc opere recentissimo, quod sub nomine Critobuli adversus Pelagium modo edidit (Lib. 1 adversus Pelag.), eamdem de ista re gesta dictisque apostolicis sententiam tenuit, quam beatissimi Cypriani etiam nos secuti sumus (Epist. 71 ad Quintum). Illud potius de origine animarum, non propter partus adulterinos, sed propter innocentium, quod absit, damnationem, quod, opinor, non stulte quaeritur; si quid a tali ac tanto didicisti viro, quod recte responderi ambigentibus possit, quaeso nobiscum communicare non abnuas. Ita quippe mihi in epistolis tuis eruditus et suavis apparuisti, ut operae pretium sit tecum litteris colloqui. Nescio sane quem librum ejusdem hominis Dei, quem presbyter Orosius attulit, tuaeque Dilectioni describendum dedit, ubi de resurrectione carnis praeclare disputasse laudatur, jam nobis peto non differas mittere. Ideo quippe non eum cito poposcimus, quia et describendum et emendandum utique cogitavimus; cui utrique operi", + "candidate_score": 0.651858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_51_53", + "bdc_text": "Saluta , quaeso , meis verbis officiose filios et generos tuos , item d. Gvaltherum Wolfium , Hallerum et reliquos fratres . Vale , mi domine et frater in domino mihi feliciter et ignosce literarum prolixitati . Basileae postridie paschatis , salutis humanae 1565 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.651294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_42_44", + "bdc_text": "Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit . Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit . Remisit enim multum de acerbitate illa , qua alias bono zelo in hac disceptatione usus fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1563", + "psc_text": "non solum relinquenda nobis, verum etiam intercludenda atque praecidenda est, ne forte etiam eos fallaci dilectionis simulatione frustretur. Tu enim non editorum jam a me librorum lector, sed probandorum emendator, ni fallor, electus es. Nam in illa epistola, quam in illis meis libellis velut praefatiunculam praetuli, hujusmodi verba conscripta sunt: « Placuit, inquam, fluctuantem fidei nostrae cymbam beati Augustini episcopi stabilire sententia. » Cur ergo, vir doctrinae hujus quae in Christo est, culmen, arguere palam corrigendum de caetero filium dubitas, cum sententiae tuae anchora nisi morsum altius presserit, nos certius stabilire non possit? Non enim levis aut culpata quaestio, in qua non solum nihil profecit, verum etiam post, ut a te fortissime dictum est, idololatriae crimen caecitas nostrae cogitationis incurrit. Hanc a te caute prudenterque discuti vellem, ut doctrinae tuae ingeniique serenitas ita nebulam nostrae mentis abstergat, ut quod nunc cogitare non possumus, intelligentiae a te lumine declaratum, oculis cordis", + "candidate_score": 0.651092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_2_4", + "bdc_text": "Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent . Fuit enim ostas praeficita cum autumno nobis admodum funestam . Et quum domini Angelus perutiendi finem domi nostrae fecisset et vixdum abstersissimus , lachrymas et vires recepissemus , affligere nos ceperunt homines illi , qui nobis et nobis ex aequo favent adversariorumque veritatis partes tuentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.649291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_43_45", + "bdc_text": "Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit . Remisit enim multum de acerbitate illa , qua alias bono zelo in hac disceptatione usus fuit . a remittit ab omnibus tibi et ecclesiae de tam forti fideque solis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.649247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_43_45", + "bdc_text": "Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit . Remisit enim multum de acerbitate illa , qua alias bono zelo in hac disceptatione usus fuit . a remittit ab omnibus tibi et ecclesiae de tam forti fideque solis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.647901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_1_3", + "bdc_text": "S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti . Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent . Fuit enim ostas praeficita cum autumno nobis admodum funestam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.646766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_1_3", + "bdc_text": "S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti . Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent . Fuit enim ostas praeficita cum autumno nobis admodum funestam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", + "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", + "candidate_score": 0.645778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_1_3", + "bdc_text": "S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti . Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent . Fuit enim ostas praeficita cum autumno nobis admodum funestam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.642574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_1_3", + "bdc_text": "S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti . Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent . Fuit enim ostas praeficita cum autumno nobis admodum funestam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1207", + "psc_text": "et ad contentiosos, non satis; quantum autem ad pacatos et intelligentes, plus forte quam sat est. Nec tibi ad excusationem meam objeci firmissimam consuetudinem, sed saluberrimae consuetudinis reddidi quam potui rationem. EPISTOLA XCIX. Ex Romanorum calamitate susceptum animo dolore commiserationemque significat. Religiosissimae atque in Christi membris merito sancteque laudabili famulae Dei ITALICAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Tres epistolas tuae Benignitatis acceperam, cum ista rescripsi. Unam quae adhuc meas litteras exigebat, alteram quae ad te jam pervenisse indicabat, tertiam quae benevolentissimam pro nobis curam tuam etiam de domo clarissimi et egregii juvenis Juliani, quae nostris adhaeret parietibus, continebat. Qua accepta continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta", + "candidate_score": 0.640994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti . Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.640602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_16", + "bdc_text": "qui optimo D. perversitas misereatur ecclesiae suae , quae extremum periclitatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_697", + "psc_text": "periculosissimum scandalum commovere; cupiens videlicet serenitatem gaudii nostri, quae nobis de bono vestrae conversionis oborta est, foeda innubilare tristitia. Sed Dominus Deus noster misericors et miserator, consolans afflictos, nutriens parvulos, curans infirmos, ad hoc eum aliquid posse permisit, ut rem correctam multo amplius laetaremur, quam dolebamus afflictam. Longe est quippe gloriosius episcopatus sarcinam propter Ecclesiae vitanda pericula deposuisse, quam propter regenda gubernacula suscepisse. Ille quippe se honorem, si pacis ratio pateretur, digne accipere potuisse demonstrat, qui acceptum non defendit indigne. Voluit ergo Deus, etiam per fratrem tuum, filium nostrum Maximianum, ostendere inimicis Ecclesiae suae, esse in visceribus ejus, qui non sua quaerant, sed quae Jesu Christi. Neque enim illud ministerium dispensationis mysteriorum Dei, victus aliqua saeculari cupiditate deseruit, sed pacifica permotus pietate deposuit, ne propter ejus honorem foeda et periculosa, aut fortasse etiam perniciosa in membris Christi dissensio nasceretur. Quid enim esset caecius et omni exsecratione dignius, quam propter Ecclesiae", + "candidate_score": 0.640396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_1_3", + "bdc_text": "S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti . Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent . Fuit enim ostas praeficita cum autumno nobis admodum funestam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1301", + "psc_text": "honorabili ac suscipiendo fratri NECTARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Legi litteras Benignitatis tuae quibus mihi longe postea respondistis, quam meas ad te perferendas dedi. Nam ego rescripseram, cum adhuc nobiscum esset, neque navigasset sanctus frater, et coepiscopus meus Possidius. His autem quas mei causa illi dignatus es reddere, accepi VI cal. april., post menses ferme octo, quam scripseram. Cur ergo ad te tam sero mea scripta pervenerint, aut ad me tua, prorsus ignoro. Nisi forte modo rescribere prudentiae tuae placuerit, quod facere ante contempseras. Hoc sita est, miror unde sit. An aliquid audisti, quod nos adhuc latet, fratrem meum Possidium adversus cives tuos (quos, pace tua dixerim, multo salubrius diligit ipse quam tu) quo plectantur severius impetrasse. Nam hoc et epistola tua te metuere indicat, cum admones ut mihi ante oculos constituam, qualis illa sit species civitatis, ex qua ad supplicium ducendi extrahuntur; quae sit matrum, quae", + "candidate_score": 0.639474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_10_12", + "bdc_text": "Nam ita enim , qui movent eius literarum , Ferdinandum , Megadontae et praesertim adduxitur , quum homines infelix ( pro dolor ) omnes sophistarum fines consectari propemodum et feliciter insequi videatur . Soluerismum namque , quantum sophistarum finem , quod attinet , vix ab eo quoque interdum offenditur imminis . Verissimumque est , quod initio posterioris partis scribis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_8", + "psc_text": "Nonne verum est quod Nebridio placet, beatos nos esse? Non utique; nam stultos adhuc esse, nec ipse audet negare. Quid, si etiam stultis beata vita contingit? Durum quasi vero parva, vel alia ulla miseria sit quam ipsa stultitia. Unde ergo illi visum est? an lectis illis libellis etiam sapientem me ausus est credere? Non usque adeo temeraria est laetitia gestiens, praesertim hominis cujus quanti ponderis consideratio sit, bene novimus. Illud igitur est: scripsit quod nobis putavit dulcissimum fore; quia et illi dulce factum est quidquid posuimus in illis litteris, et scripsit gaudens, nec curavit quid committendum gaudenti calamo esset. Quid, si Soliloquia legisset? Laetaretur multo exundantius, nec tamen reperiret plus aliquid, quod me appellaret, quam beatum. Cito ergo summum nomen effudit in me, nec sibi aliquid reservavit quod de me laetior asseveret. Vide laetitia quid faciat! 2. Sed ubi est ista beata vita? ubi? ubinam? O si ipsa esset, repelleret", + "candidate_score": 0.638329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti . Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.638212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti . Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3876", + "psc_text": "quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit, non habet fortassis eam quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate admoneam, cum ipse hoc magis, ac plene dijudices? Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerato textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia", + "candidate_score": 0.636432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti . Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_849", + "psc_text": "75 et 81, rescribit accuratius Augustinus de interpretatione loci Epistolae ad Galatas, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis quibusdam incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum cui scripta erat, pervenerat. Domino dilectissimo, et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Jam pridem tuae Charitati prolixam epistolam misi, respondens illi tuae quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum in manus tuas pervenire meruerit, adhuc nescio; nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis, si ille qui te primum gladio petiit, stilo repulsus est, ut sit humanitatis meae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio, utcumque conjicio legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse", + "candidate_score": 0.634858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_2", + "bdc_text": "Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1207", + "psc_text": "et ad contentiosos, non satis; quantum autem ad pacatos et intelligentes, plus forte quam sat est. Nec tibi ad excusationem meam objeci firmissimam consuetudinem, sed saluberrimae consuetudinis reddidi quam potui rationem. EPISTOLA XCIX. Ex Romanorum calamitate susceptum animo dolore commiserationemque significat. Religiosissimae atque in Christi membris merito sancteque laudabili famulae Dei ITALICAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Tres epistolas tuae Benignitatis acceperam, cum ista rescripsi. Unam quae adhuc meas litteras exigebat, alteram quae ad te jam pervenisse indicabat, tertiam quae benevolentissimam pro nobis curam tuam etiam de domo clarissimi et egregii juvenis Juliani, quae nostris adhaeret parietibus, continebat. Qua accepta continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta", + "candidate_score": 0.632483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_52", + "bdc_text": "Vale , mi domine et frater in domino mihi feliciter et ignosce literarum prolixitati .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.631458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_43", + "bdc_text": "Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2950", + "psc_text": "de hac quaestione inter nos, ego et praedictus venerabilis frater Hieronymus satis litteris egerimus; et in hoc opere recentissimo, quod sub nomine Critobuli adversus Pelagium modo edidit (Lib. 1 adversus Pelag.), eamdem de ista re gesta dictisque apostolicis sententiam tenuit, quam beatissimi Cypriani etiam nos secuti sumus (Epist. 71 ad Quintum). Illud potius de origine animarum, non propter partus adulterinos, sed propter innocentium, quod absit, damnationem, quod, opinor, non stulte quaeritur; si quid a tali ac tanto didicisti viro, quod recte responderi ambigentibus possit, quaeso nobiscum communicare non abnuas. Ita quippe mihi in epistolis tuis eruditus et suavis apparuisti, ut operae pretium sit tecum litteris colloqui. Nescio sane quem librum ejusdem hominis Dei, quem presbyter Orosius attulit, tuaeque Dilectioni describendum dedit, ubi de resurrectione carnis praeclare disputasse laudatur, jam nobis peto non differas mittere. Ideo quippe non eum cito poposcimus, quia et describendum et emendandum utique cogitavimus; cui utrique operi", + "candidate_score": 0.630952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_48", + "bdc_text": "Verum hic apud nos regnantem quos scis , non invenio , quomodo emergam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4033", + "psc_text": "portae aeternales, et introibit rex gloriae (Psal. XXIII, 7): si quod ait in isto hymno, Qui vides quod ago, tace opera mea, hoc significat quod scriptum est in libro Tobiae, Sacramentum regis bonum est abscondere (Tob. XII, 7): cur iste hymnus non esse in canone propterea dicitur, ut sacramentum regis abscondatur carnalibus; cum ea quae in isto hymno exponuntur, etiam in canone legantur, et sic ibi reperiantur manifesta, ut per haec illa exponantur obscura: nisi quia istas expositiones habent in quibus lateant; in verbis vero illius hymni, quem exponere se simulant, hoc sapiunt quod alienis exponere timeant? 9. Longum est cuncta disputando monstrare. Verum ex his quae diximus, caetera considerare facillimum est, et videre ea quae in expositione hujus hymni bona et honesta dicunt, etiam in canone reperiri. Unde illa eorum non ratio, sed tergiversatio est, ideo illum esse a canone separatum, quia carnalibus hominibus abscondendum regis fuerat sacramentum. Unde", + "candidate_score": 0.623997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_51", + "bdc_text": "Saluta , quaeso , meis verbis officiose filios et generos tuos , item d. Gvaltherum Wolfium , Hallerum et reliquos fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.622898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_51", + "bdc_text": "Saluta , quaeso , meis verbis officiose filios et generos tuos , item d. Gvaltherum Wolfium , Hallerum et reliquos fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.622413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_51", + "bdc_text": "Saluta , quaeso , meis verbis officiose filios et generos tuos , item d. Gvaltherum Wolfium , Hallerum et reliquos fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.616593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_2", + "bdc_text": "Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2389", + "psc_text": "neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi. 4. Haec esset et nunc silentii mei causa apud te, quae fuit tunc discessionis meae, si te apud illum egisse crederem, ut tam nefarias ulcisceretur injurias. Credunt ista qui nesciunt quomodo, et quoties, et quae nobis dixeris, cum anxia cura perageremus ut quanto tibi familiarius inhaerebat, quanto ad eum crebrius ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui.", + "candidate_score": 0.615078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_2", + "bdc_text": "Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta et dura, multo tamen leviora nuntiata sunt. Plus sane quam dici potest miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint, nec epistola tua quidquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit; quae utique per viscera charitatis et nostrae sunt; nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est", + "candidate_score": 0.614686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_43", + "bdc_text": "Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.61306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_43", + "bdc_text": "Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", + "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", + "candidate_score": 0.612923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_2", + "bdc_text": "Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2406", + "psc_text": "absit a vita et moribus tuis! Nec amicitias vestras tales volo, quibus et ille in suum interitum glorietur de malo, et confirmetur humana suspicio; sed tales potius, quibus ad poenitentiam disponatur, et talem ac tantam poenitentiam, qualem quantamque postulant tam horrenda vulnera medicinam: tanto quippe amicior eris, quanto sceleribus ejus inimicior. Curiosum est Praestantiae tuae nosse rescriptis, ubi eo die fueris quo illud admissum est; quomodo acceperis, quid postea egeris, aut cum eum videris quid ei dixeris, quid ab illo audieris. Ego enim ex quo inde postridie repente discessi, nihil quod hanc rem attinet, de te audire potui. 13. Quod vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam", + "candidate_score": 0.611117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_2", + "bdc_text": "Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.610265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_2", + "bdc_text": "Acceperam autem eam abs te praeterito anno in septembri una cum literis et respondissem haud dubie non ita multo post , nisi de adversa valetudine tua certior factus , etiam variae calamitates in meam familia ieruissent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.609441, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum", + "max_score": 0.723237, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22_24", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ; ergo assumptus homo Christus in una et individuam personam neque conceptus est ex spiritu sancto neque natus et reliqua . Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_36", + "psc_text": "Iste est ergo unus Deus, ut jam recitavimus testimoniis, quem Christus et Spiritus sanctus adorant, et omnis creatura veneratur et colit: hac ratione unum profitemur. Non tamen quod copulatio vel permistio Filii cum Patre, aut vel certe Spiritus sancti cum Filio vel cum Patre, faciat unum Deum. Sed quia ille solus unus perfectus est Deus, qui, ut ipse prosecutus es, vitam a nemine accepit, qui Filio dedit suo exemplo habere vitam in semetipso: copulatos quidem dicimus in charitate et in concordia. Jam ut superius reddidimus rationem, alterum esse Patrem, et non ipsum Filium, ipse nos instruit Salvator, dicendo: Si ego testimonium dico de me, testimonium meum non est verum; alius est qui testificatur de me. Et ne praesumptorio spiritu quidam putarent, quod aut de Joanne Baptista dixerit alium, aut forte de Petro apostolo vel Paulo; ipse prosecutus est: Vos misistis ad Joannem, et testimonium reddidit veritati. Ego autem testimonium ab", + "candidate_score": 0.723237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_41_43", + "bdc_text": "Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei . Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit . Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_73", + "psc_text": "consensum accommodans: quoniam ex magnitudine pulchritudinis condigne Creator eorum cognoscitur atque colitur. Ut puto dedimus ad ista responsum; quoniam hoc et beatus Paulus iterum prosequitur: Quoniam chirographum quod erat contrarium nobis, ipsum tulit Christus de medio, affigens illud cruci; et exuens se carnem, potestates et principatus transduxit fiducialiter, triumphans eos in semetipso (Coloss. II, 14, 15) . Attamen et sicut homo qui exercitationem liberalium litterarum vel rhetoricae artis non feci, si quod vitium fecissem in sermone, ad sensum respicere debuisses, et non vitium sermonis intendens, in crimen nos inducere. Absit, absit: Unigenitus Deus, Deus est universae creaturae, mundus, incoinquinatus, sanctus, securus, nullam in se habens immunditiam. Nam qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem qui misit illum (Joan. V, 23) . Quod enim Verbum caro factum est, et habitavit in nobis, evangelista testatur: Et vidimus, ait, gloriam ejus, gloriam tanquam unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis (Id. I, 14)", + "candidate_score": 0.665701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_1", + "bdc_text": "S. genuo apud meum , ut , qui pater , atque charissime frater , ne petitionem d. tuam , quam recognitioni Brentiana opposuisti .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_110", + "psc_text": "apud Deum. 18. Quid, si audieris Patrem dicentem, Tecum principium in die virtutis tuae, in splendoribus sanctorum, ex utero ante luciferum genui te (Psal. CIX, 3) ? Ex ventre matris, quod nec Judaei diffidunt, natum profiteris secundum carnem. Et cur ista testimonia in medium non proferantur, quae illam nativitatem demonstrant in principio, sicut et praecedens nos instruit testimonium? Si propter corpus in quo exinanivit semetipsum, qui cum dives esset, propter nos pauper factus est, ut ait Apostolus (II Cor. VIII, 9), debitorem se sentit suo genitori; multo magis qui illum tantum ac talem genuit, ei debitam venerationem et debitum obsequium, ut charissimus Filius necesse est ut semper offerat suo genitori. Optime prosecutus es dicens, quoniam et parentibus propter formam servi esset subjectus (Luc. II, 51). Si enim parentibus subjectus invenitur quos ipse creavit, quia omnia per ipsum sunt facta; nec enim post tempora, sed ante tempora novimus Filium genitum a", + "candidate_score": 0.622377, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae", + "max_score": 0.722851, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_541", + "psc_text": "ad singula referantur. Secundum formam enim Dei de se ipso dixitIoann. 10, 30: 'Ego et Pater unum sumus': secundum formam serviIoann. 14, 28: 'Quoniam Pater maior me est.' Homines autem minus intellegentes quid pro quid dicatur, ea quae propter formam servi dicta sunt volunt transferre ad formam Dei; et rursus ea quae dicta sunt ut ad se invicem personae referantur, volunt nomina esse naturae atque substantiae, et faciunt errorem in fide. Sic autem Dei filio coniuncta est humana natura, ut ex duabus substantiis fieret una persona. Solus igitur homo pertulit crucem, sed propter unitatem personae et Deus dicitur pertulisse. Hinc est quod scribitur1 Corinth. 2, 8: 'Si enim cognovissent, numquam Dominum gloriae crucifixissent.' Filium ergo Dei crucifixum fatemur, non ex virtute divinitatis, sed ex infirmitate humanitatis: non ex suae naturae permansione, sed ex nostra susceptione. § 3 De spiritu sancto. Spiritus sanctus ideo praedicatur Deus, quia ex Patre Filioque procedit,", + "candidate_score": 0.722851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_20_22", + "bdc_text": "Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_541", + "psc_text": "ad singula referantur. Secundum formam enim Dei de se ipso dixitIoann. 10, 30: 'Ego et Pater unum sumus': secundum formam serviIoann. 14, 28: 'Quoniam Pater maior me est.' Homines autem minus intellegentes quid pro quid dicatur, ea quae propter formam servi dicta sunt volunt transferre ad formam Dei; et rursus ea quae dicta sunt ut ad se invicem personae referantur, volunt nomina esse naturae atque substantiae, et faciunt errorem in fide. Sic autem Dei filio coniuncta est humana natura, ut ex duabus substantiis fieret una persona. Solus igitur homo pertulit crucem, sed propter unitatem personae et Deus dicitur pertulisse. Hinc est quod scribitur1 Corinth. 2, 8: 'Si enim cognovissent, numquam Dominum gloriae crucifixissent.' Filium ergo Dei crucifixum fatemur, non ex virtute divinitatis, sed ex infirmitate humanitatis: non ex suae naturae permansione, sed ex nostra susceptione. § 3 De spiritu sancto. Spiritus sanctus ideo praedicatur Deus, quia ex Patre Filioque procedit,", + "candidate_score": 0.696233, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.722025, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_22", + "bdc_text": "Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1217", + "psc_text": "qui dixit, Ipse pascet eas. Deus pascit, Pater et Filius et Spiritus sanctus: ipse Deus pascit. Sed distinguenda erat forma servi: non separanda et alienanda et in aliam personam constituenda. Accepit in se Creator creaturam, non mutatus est Creator in creaturam: assumpsit quod non erat, non amisit quod erat. CAPUT XII. 21. Deitatis unitas, et personarum distributio. Mediator Christus, quomodo.--Pascet eas servus meus David. Ipse pascet eas, et erit eis in pastorem: et ego Dominus ero illis in Deum. Attendite, fratres: videte unitatem deitatis, et personarum tamen distributionem; ne dicamus eum esse Filium qui Pater est, aut eum esse Patrem qui Filius est. Ecce dixit, Ipse pascet eas; qui paulo ante dixerat, Ego pascam eas. Et erit eis, inquit, in pastorem: et ego Dominus ero illis in Deum. Expone nobis, Domine: nemo aquam turbet; quod purum manat de puro fonte, potemus. Quid enim quasi singillatim quod dixisti, Erit ipse in", + "candidate_score": 0.722025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_47_49", + "bdc_text": "statu , ea duntaxat in parte me vobis adiungerem ( opse alioqui mea , quod nisi indignos ) ut scripta illorum in clariorem lucem protraherentur et toti mundo ob oculos poneretur , quam collidere possit , sathan per eas se artes in angelum lucis transfigurare , quos dignatibus sibi scripseros , quod ipsos etiam magnis ut perpellant . Verum hic apud nos regnantem quos scis , non invenio , quomodo emergam . Tempus ergo opportunius expectandum est , quod dederit dominus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_150", + "psc_text": "de gente non sancta: cum Dominus venerit in claritate sua cum Angelis sanctis, et colligentur ante eum omnes gentes, et segregabit eos, sicut pastor segregat oves ab haedis: et ponentur justi ad dexteram, haedi autem ad sinistram: et illis dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum; illis autem, Ite in ignem aeternum, qui praeparatus est diabolo et angelis ejus (Id. XXV, 31-41) . SERMO VI . De eo quod apparuit Dominus Moysi in rubo . CAPUT PRIMUM. 1. Quomodo Deus Moysi apparuit. --Cum sanctae lectiones legerentur, in ea quae scripta sunt in prima lectione, quae nobis recitata est, animo intendimus, et ea quae Dominus suggerit, breviter cum vestra Sanctitate participare curamus: ne carnaliter accipientes divina mysteria, non solum non proficiatis, sed etiam deficiatis. Occurrit enim primo aspectibus nostris ex illa lectione divina, quod Deus apparuit Moysi. Apparere autem per substantiam suam, sicuti est, nonnisi mundis cordibus dignatur. Sic enim scriptum", + "candidate_score": 0.709565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_46_48", + "bdc_text": "Quodsi res ecclesia nostrae praesent in domino Sed peccatis vincit . statu , ea duntaxat in parte me vobis adiungerem ( opse alioqui mea , quod nisi indignos ) ut scripta illorum in clariorem lucem protraherentur et toti mundo ob oculos poneretur , quam collidere possit , sathan per eas se artes in angelum lucis transfigurare , quos dignatibus sibi scripseros , quod ipsos etiam magnis ut perpellant . Verum hic apud nos regnantem quos scis , non invenio , quomodo emergam .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1919", + "psc_text": "Omnes, si fieri potest, ad Deum pertineamus: omnes malitiam saeculi hujus in illius misericordia evadamus. Quaeramus dies bonos, quia in diebus malis sumus: sed in diebus malis non blasphememus, ut ad bonos dies pervenire possimus. SERMO LXXIV. De verbis Evangelii Matthaei, cap. XIII, 52, Ideo omnis Scriba eruditus in regno Dei, etc. 1. Scribae Judaeis quinam. Evangelica lectio admonet nos quaerere et explicare, quantum Dominus dederit, Charitati vestrae, quis est Scriba eruditus in regno Dei, similis patrifamilias proferenti de thesauro suo nova et vetera. In hoc enim lectio ipsa conclusit: quae sunt nova et vetera eruditi Scribae. Quos autem veteres secundum consuetudinem Scripturarum nostrarum Scribas appellaverint, notum est, videlicet qui Legis scientiam profiterentur. Tales enim in illo populo Scribae appellabantur; non quales appellantur in officiis judicum, vel in consuetudine civitatum. Debemus enim non frustra intrare scholam, sed nosse in qua significatione Scripturarum verba teneamus: ne cum aliquid de Scripturis sonuerit,", + "candidate_score": 0.693265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_20_22", + "bdc_text": "Cur non liceret alicui simili vestrum homini sive ex loco arridentis sint regae Ioannem 15 conciliis , sive compositionis etiam ( est enim vere sophistica ex multis dolis concionatum ) fallaciter hoc modo S. ratiocinari ? Filius dei iuxta divinam naturam meque non potestis ex spiritu suo neque ex Maria virgine neque passus sub pontior Blato neque crucifixus neque mortuus est neque sepultus et reliqua ? Filius autem deum assumpsit hominem Christum servoriam in unam et individuam personam ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4167", + "psc_text": "(Joan. I, 1-3) . Factum dicis. Si factum dicis, Filium negas. CAPUT IV. 5. Idem tractatur argumentum. Filium enim quaerimus natura, non gratia; Filium unicum, unigenitum, non adoptatum. Talem Filium quaerimus, tam verum Filium quaerimus, qui cum in forma Dei esset, Apostoli verba sunt, propter rudes commemoro, ne mea verba putentur: illum Filium quaerimus, qui cum in forma Dei esset, sicut dicit Apostolus, non rapinam arbitratus est esse aequalis Deo. Non rapina, quia natura. Natura erat, rapina non erat. Non rapinam arbitratus est esse aequalis Deo. Non erat ei rapina, natura erat: sic erat ex aeternitate, sic erat coaeternus gignenti, sic erat aequalis Patri, sic erat. Semetipsum exinanivit: ut confiteamur Jesum Christum in carne venisse. Semetipsum exinanivit. Quomodo? Amittendo quod erat, an assumendo quod non erat? Sequatur Apostolus; audiamus: Semetipsum exinanivit, formam servi accipiens (Philipp. II, 6, 7) . Sic se exinanivit, formam servi accipiens, non formam Dei amittens. Forma", + "candidate_score": 0.693176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_50_52", + "bdc_text": "Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum . Saluta , quaeso , meis verbis officiose filios et generos tuos , item d. Gvaltherum Wolfium , Hallerum et reliquos fratres . Vale , mi domine et frater in domino mihi feliciter et ignosce literarum prolixitati .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2532", + "psc_text": "Obsecro autem vos, fratres. Multitudini dicebat: sed omnes unum facere volebat. Obsecro autem vos, fratres, ut idipsum dicatis omnes, et non sint in vobis schismata; sitis autem perfecti in eodem sensu, et in eadem scientia (I Cor. I, 10) . Et alio loco: Unanimes, unum sentientes, nihil per contentionem, neque per inanem gloriam (Philipp. II, 2, 3) . Et Dominus ad Patrem de suis: Ut sint unum, sicut et nos unum sumus (Joan. XVII, 22) . Et in Actibus Apostolorum: Multitudinis autem credentium erat anima una et cor unum (Act. IV, 32) . Ergo magnificate Dominum mecum, et exaltemus nomen ejus in unum (Psal. XXXIII, 4). Quia unum est necessarium, unum illud supernum, unum ubi Pater et Filius et Spiritus sanctus sunt unum. Videte nobis commendari unitatem. Certe Trinitas est Deus noster. Pater non est Filius, Filius non est Pater, Spiritus sanctus nec Pater est, nec Filius, sed amborum Spiritus:", + "candidate_score": 0.692347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_15_17", + "bdc_text": "Plane sequi , nam enim nostrum nostrorum mihi quidem videri , scilicet eius designa , et ipsum sui optimata nostro suo misereatur eius dominus , siquidem est ignorantia ; qui optimo D. perversitas misereatur ecclesiae suae , quae extremum periclitatur . Otenum dogma hoc sive proteroclesias sive controversias , sive etiam atrocales ( ut intelligamus ) nisi me omnia fallunt , totam redemptionis nostrae fidem fuerat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2024", + "psc_text": "Primo enim non obliviscens in cruce personam suam, et demonstrans nobis patientiam suam, et exemplum praebens diligendi inimicos nostros; videns eos circumfremere, qui noverat morbum illorum, quia medicus, qui noverat phrenesim in qua mentem perdiderant, continuo ad Patrem: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Putatis autem, quia non illi Judaei maligni erant, saevi, cruenti, turbulenti, inimici Filio Dei? Putatis quia vacavit vox illa, et inanis fuit: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt? Omnes videbat, sed suos futuros ibi cognoscebat. Denique mortuus est, quia sic expediebat, ut morte sua occideret mortem. Mortuus est Deus, ut compensatio fieret coelestis cujusdam mercimonii, ne mortem videret homo. Deus enim Christus, sed non ibi mortuus ubi Deus. Idem enim Deus, idem homo: unus enim Christus, Deus et homo. Homo assumptus est, ut in melius mutaremur, non Deum ad deteriora detorsit. Assumpsit enim quod non erat, non amisit quod erat.", + "candidate_score": 0.691586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_34_36", + "bdc_text": "Etsi namque coniectus sit drato cum angelis suis in terram et persequatur maximo cum furore purparam . eius tamen victus effugietur ope omnipotensis aquilibet et vel in deserto aliquo incolumis manebit ac suspendabitur . Certe pro ut hodie res propemodum omnes in mundo gerantur , non possum mihi illam quietem polliceri , quam vera Christus sit ecclesia sit habitura .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1089", + "psc_text": "In omnem faciem terrae dispersae sunt? Omnia terrena sectantes, ea quae in facie terrae lucent, ipsa amant, ipsa diligunt. Nolunt mori, ut abscondatur vita ipsorum in Christo. Super omnem faciem terrae: dilectione terrenorum; et quia errantes oves sunt per totam faciem terrae. Non omnes haeretici per totam faciem terrae: sed tamen haeretici per totam faciem terrae. Alii hic, alii ibi, nusquam tamen desunt: ipsi se non norunt. Alia secta in Africa, alia haeresis in Oriente, alia in Aegypto, alia in Mesopotamia, verbi gratia. Diversis locis sunt diversae: sed una mater superbia omnes genuit; sicut una mater nostra Catholica omnes Christianos fideles toto orbe diffusos. Non ergo mirum, si superbia parit discissionem, charitas unitatem. Tamen ipsa Catholica mater, ipse pastor in ea ubique quaerit errantes, confortat infirmos, curat languidos, alligat confractos, alios ab istis, alios ab illis non se invicem scientibus. Sed tamen illa omnes novit, quia cum omnibus fusa est.", + "candidate_score": 0.690764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_50", + "bdc_text": "Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2532", + "psc_text": "Obsecro autem vos, fratres. Multitudini dicebat: sed omnes unum facere volebat. Obsecro autem vos, fratres, ut idipsum dicatis omnes, et non sint in vobis schismata; sitis autem perfecti in eodem sensu, et in eadem scientia (I Cor. I, 10) . Et alio loco: Unanimes, unum sentientes, nihil per contentionem, neque per inanem gloriam (Philipp. II, 2, 3) . Et Dominus ad Patrem de suis: Ut sint unum, sicut et nos unum sumus (Joan. XVII, 22) . Et in Actibus Apostolorum: Multitudinis autem credentium erat anima una et cor unum (Act. IV, 32) . Ergo magnificate Dominum mecum, et exaltemus nomen ejus in unum (Psal. XXXIII, 4). Quia unum est necessarium, unum illud supernum, unum ubi Pater et Filius et Spiritus sanctus sunt unum. Videte nobis commendari unitatem. Certe Trinitas est Deus noster. Pater non est Filius, Filius non est Pater, Spiritus sanctus nec Pater est, nec Filius, sed amborum Spiritus:", + "candidate_score": 0.681391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_39_41", + "bdc_text": "membra enim antichristi non exigua sunt , qui nobis nocentissimas et maxime blasphemas haereses quasi ab inferis hodie tibi facie . Salendum revocantur , imo antichristi sunt subdissimi , non ita scripsi , ut regnamus pontifici , hoc S. spiritu oris sui quottidie interficit quidem Christus dominus , sed charitate adventus sui abolibit et surpitus extrahet . Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1889", + "psc_text": "(Act. IV, 32) . Cui dono remissionis non resistit, nisi qui duritiam cordis impoenitentis habuerit. Nam et alio loco dixerunt Judaei de Domino, quod daemonium haberet (Joan. VII, 20, et VIII, 48), nec tamen ibi aliquid dixit de blasphemia Spiritus sancti: quoniam non ita objecerunt spiritum immundum, ut in se divisus ex ore ipsorum possit ostendi, sicut Beelzebub a quo ejici daemones posse dixerunt. CAPUT XXII. 36. Unitati Ecclesiae corde impoenitenti resistere, blasphemia est irremissibilis. In hac vero lectione secundum Matthaeum, multo manifestius aperuit Dominus quid hic vellet intelligi: id est, quod ipse dicat verbum contra Spiritum sanctum, qui unitati Ecclesiae corde impoenitenti resistit, ubi in Spiritu sancto fit remissio peccatorum. Hunc enim Spiritum non habent, ut jam dictum est, qui etiam Christi sacramenta portantes atque tractantes, ab ejus congregatione sejuncti sunt. Nam ubi dixit de divisione satanae adversus satanam, et quod ipse in Spiritu sancto ejiceret daemones, utique in", + "candidate_score": 0.678436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_34_36", + "bdc_text": "Etsi namque coniectus sit drato cum angelis suis in terram et persequatur maximo cum furore purparam . eius tamen victus effugietur ope omnipotensis aquilibet et vel in deserto aliquo incolumis manebit ac suspendabitur . Certe pro ut hodie res propemodum omnes in mundo gerantur , non possum mihi illam quietem polliceri , quam vera Christus sit ecclesia sit habitura .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1088", + "psc_text": "(Psal. XXXIV, 10) ? ut securus sine ulla injuria montium dicas, Auxilium meum a Domino, qui fecit coelum et terram. Non solum tunc tibi non succensebunt montes; sed tunc amabunt, tunc magis favebunt: si in ipsis spem tuam posueris, contristabuntur. Angelus multa divina et mira ostendens homini, ab homine adorabatur, tanquam levante oculos in montem. At ille a se revocans ad Dominum: Noli, inquit, facere; illum adora: nam ego conservus tuus sum, et fratrum tuorum (Apoc. XXII, 9) . 18. Errantes per totam faciem terrae.--In omnem montem, et in omnem collem, et in omnem faciem terrae dispersae sunt? Quid est, In omnem faciem terrae dispersae sunt? Omnia terrena sectantes, ea quae in facie terrae lucent, ipsa amant, ipsa diligunt. Nolunt mori, ut abscondatur vita ipsorum in Christo. Super omnem faciem terrae: dilectione terrenorum; et quia errantes oves sunt per totam faciem terrae. Non omnes haeretici per totam faciem terrae: sed", + "candidate_score": 0.67834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_7_9", + "bdc_text": "Ago igitur primum gratias tibi pro Repetitionis tuae munus recipioque me non fore ( volente domino ) immemorem , si occasio remunerandi fuerit . Deinde certo scias me legisse summa cum voluptate et animi mei consolatione et arbitrari , ecclesiam Christum permultum tibi debere . Cęterum iuditium de habere , libri Brentii recognitionem neque vidi neque admodum videre cupio .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1264", + "psc_text": "caput XX, de conductis in viuea. Habitus ad Mensam sancti Cypriani, in die dominico. CAPUT PRIMUM. NUM. 1. Superioris sermonis mentio. Lectiones sanctas plures, cum recitarentur, audivimus, et de his nos oportet dicere, quod Dominus fuerit donare dignatus. Sed lectionum omnis auditor quod recentius lectum est magis meminit, et ut inde aliquid a tractatore verbi dicatur exspectat. Cum ergo ultimum sit sanctum Evangelium recitatum, non dubito exspectare Charitatem vestram, ut de ista vinea, et de conductis, et de mercede denarii aliquid audiatis. Sed ego memini superiore Dominico quid promiserim. Cum enim de sancto Propheta quod lectum fuerat aliquid exponere voluissem; lectum autem fuerat, quaerenti homini quibus sacrificiis placaret Deum, renuntiatum esse, nihil ab illo Deum quaerere, nisi facere judicium et justitiam, et diligere misericordiam, paratumque esse ire cum Domino Deo suo: tractavi, quantum potui, de judicio; tantumque sermo productus est, ut non remaneret temporis spatium, quo possem de caeteris disputare.", + "candidate_score": 0.675967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_48_50", + "bdc_text": "Verum hic apud nos regnantem quos scis , non invenio , quomodo emergam . Tempus ergo opportunius expectandum est , quod dederit dominus . Interim vos praeclari milites Christi strenue pro parata vobis corona militatem et asserite gloriam imperatoris nostri , ut quemvis admodum est unus verus deus et homo neque confusis neque mutatis neque divisis , separatis naturis et proprietatibus , sed religiose et prudenter distinctis , ita dare mecclesia et adoretur ad dextram dominus laudeturque in secula seculorum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_150", + "psc_text": "de gente non sancta: cum Dominus venerit in claritate sua cum Angelis sanctis, et colligentur ante eum omnes gentes, et segregabit eos, sicut pastor segregat oves ab haedis: et ponentur justi ad dexteram, haedi autem ad sinistram: et illis dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum; illis autem, Ite in ignem aeternum, qui praeparatus est diabolo et angelis ejus (Id. XXV, 31-41) . SERMO VI . De eo quod apparuit Dominus Moysi in rubo . CAPUT PRIMUM. 1. Quomodo Deus Moysi apparuit. --Cum sanctae lectiones legerentur, in ea quae scripta sunt in prima lectione, quae nobis recitata est, animo intendimus, et ea quae Dominus suggerit, breviter cum vestra Sanctitate participare curamus: ne carnaliter accipientes divina mysteria, non solum non proficiatis, sed etiam deficiatis. Occurrit enim primo aspectibus nostris ex illa lectione divina, quod Deus apparuit Moysi. Apparere autem per substantiam suam, sicuti est, nonnisi mundis cordibus dignatur. Sic enim scriptum", + "candidate_score": 0.67594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_41_43", + "bdc_text": "Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei . Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit . Scripta de hac controversia probo tua , sicut postremum quoque illud d. Bege , quod ad principem Wirtembergensem modo edidit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3830", + "psc_text": "Si autem didicisti quod ait et ipse Apostolus, Ut qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor. I, 31) ; confitere pacem, charitatem cum fide, non tibi esse nisi a Deo. Sed respondes mihi: Tu hoc dicis, proba quod dicis. Probo: ipsum Apostolum testem vocabo. Ecce habetis: Apostolus dixit, Pax fratribus, et charitas cum fide. Ipse dixit. Quid ipse dixit? Vide, sequitur, Pax fratribus, et charitas cum fide, a Deo Patre nostro et Domino Jesu Christo. Quid ergo habes quod non accepisti? Si autem accepisti, quid gloriaris quasi non acceperis (I Cor. IV, 7)? Nam si gloriatus est Abraham, ex fide gloriatus est. Quae est fides plena et perfecta? Quae credit ex Deo esse omnia bona nostra, et ipsam fidem. Iterum dicit Apostolus, Misericordiam consecutus sum. O confessio! Non ait, Misericordiam consecutus sum, quia fidelis eram; sed, ut fidelis essem, misericordiam consecutus sum (Id. VII, 25) . CAPUT IV. 4. Gratia", + "candidate_score": 0.668976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_41", + "bdc_text": "Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2556", + "psc_text": "pasce. Deus qui tibi dat, nihil melius quam se tibi dat. Avare, quid aliud quaerebas? Aut si aliud petas, quid tibi sufficit, cui Deus non sufficit? CAPUT IV. 5. Fides, spes, charitas, Dei dona. Sed opus est ut habeas charitatem, habeas fidem, habeas spem: ut possit tibi dulce esse quod datur. Et haec ipsa tria sunt, fides, spes, charitas. Et haec ipsa dona Dei sunt. Nam fidem ab ipso accepimus: Sicut Deus, inquit, unicuique partitus est mensuram fidei (Rom. XII, 3) . Et spem ab ipso accepimus, cui dicitur: In quo spem dedisti mihi (Psal. CXVIII, 49) . Et charitatem ab ipso accepimus, de quo dicitur: Charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Sed haec itidem tria aliquantulum sunt diversa; sed omnia Dei dona. Manent enim tria haec, fides, spes, charitas: major autem horum charitas (I Cor. XIII, 13)", + "candidate_score": 0.667372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_46", + "bdc_text": "Quodsi res ecclesia nostrae praesent in domino Sed peccatis vincit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1843", + "psc_text": "ista finiantur. Jam vero quod Dominus Jesus sic in Spiritu sancto peccata dimittit, quemadmodum in Spiritu sancto daemones ejicit, hinc intelligi potest, quod posteaquam resurrexit a mortuis, cum dixisset discipulis suis, Accipite Spiritum sanctum; continuo subjecit, Si cui dimiseritis peccata, dimittentur illi; si cui tenueritis, tenebuntur (Joan. XX, 22, 23) . Nam et illa regeneratio, ubi fit omnium praeteritorum remissio peccatorum, in Spiritu sancto fit, dicente Domino, Nisi quis renatus fuerit ex aqua et Spiritu, non potest introire in regnum Dei (Id. III, 5) . Sed aliud est, nasci de Spiritu; aliud, pasci de Spiritu: sicut aliud est, nasci de carne, quod fit cum parit mater; aliud est, pasci de carne, quod fit cum lactat infantem, ad hoc conversum ut cum voluptate biberet, unde natus est ut viveret; ut inde accipiat vivendi alimentum, unde accepit nascendi initium. Primum itaque credendum beneficium est benignitatis Dei in Spiritu sancto remissio peccatorum. Unde", + "candidate_score": 0.666303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_46", + "bdc_text": "Quodsi res ecclesia nostrae praesent in domino Sed peccatis vincit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1891", + "psc_text": "ostenderet ad se non pertinere, qui extra congregando nollent congregare, sed spargere. Deinde subjunxit, Ideo dico vobis: Omne peccatum et blasphemia remittetur hominibus; Spiritus autem blasphemia non remittetur. Quid est hoc? Ideo sola Spiritus blasphemia non remittetur, quoniam qui non est cum Christo, contra ipsum est; et qui non cum illo congregat, spargit? Ideo utique. Qui enim non cum illo congregat, quomodolibet sub ejus nomine congreget, non habet Spiritum sanctum. CAPUT XXIII. 37. Congregationes praeter Ecclesiam non habent Spiritum sanctum quo fit remissio peccatorum. Peccatum irremissibile. Suffugium contra irremissibilem blasphemiam. Hic omnino, hic nos com pulit non alibi intelligere fieri posse remissionem omnis peccati omnisque blasphemiae, nisi in Christi congregatione, quae non spargit. Congregatur quippe in Spiritu sancto, qui non est contra se ipsum divisus, sicut ille immundus spiritus. Et propterea omnes congregationes, vel potius dispersiones, quae se Christi Ecclesias appellant, et sunt inter se divisae atque contrariae, et unitatis", + "candidate_score": 0.664504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_46", + "bdc_text": "Quodsi res ecclesia nostrae praesent in domino Sed peccatis vincit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1892", + "psc_text": "posse remissionem omnis peccati omnisque blasphemiae, nisi in Christi congregatione, quae non spargit. Congregatur quippe in Spiritu sancto, qui non est contra se ipsum divisus, sicut ille immundus spiritus. Et propterea omnes congregationes, vel potius dispersiones, quae se Christi Ecclesias appellant, et sunt inter se divisae atque contrariae, et unitatis congregationi, quae vera est Ecclesia ejus, inimicae; non quia videntur ejus habere nomen, idcirco pertinent ad ejus congregationem. Pertinerent autem, si Spiritus sanctus, in quo consociatur haec congregatio, adversum se ipsum divisus esset. Hoc autem quia non est (qui enim non est cum Christo, contra ipsum est; et qui cum illo non congregat, spargit), ideo peccatum omne atque omnis blasphemia dimittetur hominibus in hac congregatione, quam in Spiritu sancto, et non adversus se ipsum diviso, congregat Christus. Ipsius autem Spiritus blasphemia illa, qua fit ut corde impoenitenti huic tanto Dei dono usque in finem vitae istius resistatur, non remittetur. Nam", + "candidate_score": 0.66361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_47", + "bdc_text": "statu , ea duntaxat in parte me vobis adiungerem ( opse alioqui mea , quod nisi indignos ) ut scripta illorum in clariorem lucem protraherentur et toti mundo ob oculos poneretur , quam collidere possit , sathan per eas se artes in angelum lucis transfigurare , quos dignatibus sibi scripseros , quod ipsos etiam magnis ut perpellant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_150", + "psc_text": "de gente non sancta: cum Dominus venerit in claritate sua cum Angelis sanctis, et colligentur ante eum omnes gentes, et segregabit eos, sicut pastor segregat oves ab haedis: et ponentur justi ad dexteram, haedi autem ad sinistram: et illis dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum; illis autem, Ite in ignem aeternum, qui praeparatus est diabolo et angelis ejus (Id. XXV, 31-41) . SERMO VI . De eo quod apparuit Dominus Moysi in rubo . CAPUT PRIMUM. 1. Quomodo Deus Moysi apparuit. --Cum sanctae lectiones legerentur, in ea quae scripta sunt in prima lectione, quae nobis recitata est, animo intendimus, et ea quae Dominus suggerit, breviter cum vestra Sanctitate participare curamus: ne carnaliter accipientes divina mysteria, non solum non proficiatis, sed etiam deficiatis. Occurrit enim primo aspectibus nostris ex illa lectione divina, quod Deus apparuit Moysi. Apparere autem per substantiam suam, sicuti est, nonnisi mundis cordibus dignatur. Sic enim scriptum", + "candidate_score": 0.6635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_26_28", + "bdc_text": "\"Nonne in summo discrimine versatur ecclesiarum 1 . et experitur vel hodie imprimis draconis insidias , parentis graviose melioris foelum , quamprimum habito , fuerit , etiam in luce , quod et quid mihi aliquid aliud est , homine est 1536 . S .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1270", + "psc_text": "Nunc tenebrae, postea lux. Dies sunt fideles. Et nos, charissimi, videbimus invicem corda nostra, sed postea: nunc autem adhuc tenebras mortalitatis hujus circumferimus, et ad lucernam Scripturae ambulamus; sicut dicit apostolus Petrus, Habemus certiorem propheticum sermonem, cui benefacitis intendentes tanquam lucernae in obscuro loco, donec dies lucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris (II Petr. I, 19) . Proinde, charissimi, propter ipsam fidem qua credimus in Deum, in comparatione infidelium dies sumus. In infidelitate nox cum ipsis fuimus, modo lux, dicente Apostolo, Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Tenebrae in vobis, lux in Domino. Item in alio loco: Omnes enim vos filii lucis estis, et filii diei: non sumus noctis, neque tenebrarum (I Thess. V, 5) . Sicut in die honeste ambulemus (Rom. XIII, 13) . Dies ergo in comparatione infidelium. In comparatione vero illius diei, quando resurgent mortui, et corruptibile hoc induetur incorruptione,", + "candidate_score": 0.661005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_53_55", + "bdc_text": "Basileae postridie paschatis , salutis humanae 1565 . Tuus totus Ioh Hospinianus . orthodoxae fidei acerrimo optimoque propugnatori d. systro Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori vigilantissimo , domino et fratri suo semper temperissimo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1211", + "psc_text": "taedio affectus est pascendo, et excitavit pastorem, cui commendaret curam ovium, ut esset ipse securus? Audiamus quem pastorem dicit; et ibi intelligimus, quare et ipse pastor etiam excitato isto pastore ipse pascat, et solus pascat. Excitabo super eas pastorem unum, et pascet eas servus meus David; ipse pascet eas. Prophetiam esse de Christo veniente ad homines ex semine David, cito intelligitis, fratres, si tempora cognoscatis. Iste propheta Ezechiel tempore captivitatis fuit, quae facta est ex transmigratione populi in Babyloniam. A tempore David usque ad tempus hujus transmigrationis, generationes sunt quatuordecim. Ecce quanto post dicit, Et David pascet eas. Si hoc diceretur tempore Noe, aut tempore Abraham, aut tempore Moysi, aut tempore saltem ipsius Saülis, cui successit in regno David; recte intelligeremus de ipso David filio Jesse dictum esse hoc, quod ipse futurus esset pastor gregis Dei, cui regnanti populus ille commissus est: nunc vero jam regnaverat David, jam de vita", + "candidate_score": 0.660487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_41", + "bdc_text": "Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_794", + "psc_text": "Per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5) . CAPUT II. 3. Amamus Deum de Deo. Idola cordis. Habentes ergo tantam fiduciam, amemus Deum de Deo: imo quia Spiritus sanctus Deus est, amemus Deum de Deo. Quid enim plus dicam; amemus Deum de Deo? Certe quia dixi, Charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum qui datus est nobis; ideo est consequens ut quia Spiritus sanctus Deus est, nec diligere possumus Deum, nisi per Spiritum sanctum, amemus Deum de Deo. Hinc est ergo consequens. Audite apertius ipsum Joannem: Deus charitas est; et qui manet in charitate, in Deo manet, et Deus in illo manet (I Joan. IV, 8, 16) . Parum est dicere, Charitas ex Deo est. Quis nostrum auderet dicere quod dictum est, Deus charitas est? Dixit qui noverat quod habebat. Quid ergo humana imaginatio et volatica cogitatio fingit sibi Deum, et in corde suo", + "candidate_score": 0.658235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_41", + "bdc_text": "Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3599", + "psc_text": "CAPUT PRIMUM. 1. Spes Christianorum de aeternis. Mundo fallaci creditur, non Deo. Sicut Apostolum dixisse meminit Sanctitas vestra, fratres charissimi, Spe salvi facti sumus: Spes autem, inquit, quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus, speramus, per patientiam exspectamus. Hinc vobis exhortatorium et consolatorium praebere sermonem admonet nos ipse Dominus Deus noster, cui dicitur in Psalmo: Spes mea es tu, portio mea in terra viventium (Psal. CXLI, 6) . Ipse, inquam, qui spes nostra est in terra viventium, jubet ut vos alloquamur in hac terra morientium; ut non respiciatis quae videntur, sed quae non videntur. Quae enim videntur, temporalia sunt; quae autem non videntur, aeterna (II Cor. IV, 18) Quia ergo quod non videmus speramus, et per patientiam exspectamus; merito nobis in Psalmo dicitur, Sustine Dominum, viriliter age, et confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI, 14) . Mundi enim promissa", + "candidate_score": 0.658159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_41", + "bdc_text": "Quamobrem muniamus nos fide et charitatis non confundet nos spes , quam concepimus ex oraculis dei .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_954", + "psc_text": "his charitas. Manent, inquit Apostolus, tria haec, fides, spes et charitas; major autem horum est charitas: sectamini charitatem (I Cor. XIII, 13, XIV, 1) . Interrogo ergo amicum de amico. Dic mihi, obsecro te, fidem possides cum isto in paupertate ejus? Plane, inquit: audivi enim hoc in sacra Scriptura, et commendavi cordi meo, et in memoria mea reposui; libens recolo, libentius facio. Audivi enim sanctum verbum, Fidem posside cum proximo in paupertate ipsius. Et ego: Quare hoc facis? an propter illud quod sequitur, Ut et bonis ejus perfruaris? Quid ergo exspectas? Ut quando, inquit, dives fuerit, et bona accesserint, admittat me ad bona sua, quia non fastidivi mala ipsius. Patere ergo adhuc me paululum interrogantem. Quid, si iste, cum quo paupere possides fidem, nunquam erit dives? Quid, si pauper futurus est usque ad mortem? Perit fides, quia decepta est spes? Quia non poteris aurum possidere cum divite, poenitebit te fidem", + "candidate_score": 0.654402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_24", + "bdc_text": "Hoc quid aliud est , quam totam redemptionis fidem tollere ?", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2710", + "psc_text": "Ecce plena est Dei Ecclesia: quis huc accederet, si nulla esset fides? Quis non montes transferret, si plena esset fides? Attendite ipsos Apostolos: dimissis omnibus suis, calcata spe saeculi, Dominum non sequerentur, nisi magnam haberent fidem; et tamen si plenam fidem haberent, non dicerent Domino, Auge nobis fidem (Id. XVII, 5) . Vide etiam illum utrumque de se confitentem (vide fidem, et non plenam fidem), qui cum obtulisset Domino filium suum a malo daemonio sanandum, et esset interrogatus utrum crederet, respondit et ait: Credo, Domine, adjuva incredulitatem meam (Marc. IX, 23) . Credo, inquit, Credo, Domine: ergo est fides. Sed adjuva incredulitatem meam: ergo non plena est fides. CAPUT II. 2. Fides non est superborum, sed humilium. Sed quia fides non est superborum, sed humilium, Dixit ad quosdam qui sibi justi videbantur, et spernebant caeteros, similitudinem hanc: Duo homines ascenderunt in templum orare, unus pharisaeus, et alter publicanus. Pharisaeus dicebat:", + "candidate_score": 0.654015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_26_28", + "bdc_text": "\"Nonne in summo discrimine versatur ecclesiarum 1 . et experitur vel hodie imprimis draconis insidias , parentis graviose melioris foelum , quamprimum habito , fuerit , etiam in luce , quod et quid mihi aliquid aliud est , homine est 1536 . S .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1271", + "psc_text": "Item in alio loco: Omnes enim vos filii lucis estis, et filii diei: non sumus noctis, neque tenebrarum (I Thess. V, 5) . Sicut in die honeste ambulemus (Rom. XIII, 13) . Dies ergo in comparatione infidelium. In comparatione vero illius diei, quando resurgent mortui, et corruptibile hoc induetur incorruptione, et mortale hoc induetur immortalitate (I Cor. XV, 53), adhuc nox sumus. Nobis tanquam jam in die, dicit apostolus Joannes, Dilectissimi, nunc filii Dei sumus. Et tamen quia adhuc nox est, quid sequitur? Et nondum apparuit quid erimus. Scimus quoniam cum apparuerit, similes ei erimus, quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2) . Sed ista merces est, non opus. Videbimus eum sicuti est, ipsa merces est. Tunc erit dies, quo clarior esse non possit. Nunc ergo in isto jam die honeste ambulemus: in ista adhuc nocte non de invicem judicemus. Videte enim et ipsum apostolum Paulum, qui dixit,", + "candidate_score": 0.651976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_42", + "bdc_text": "Triumphabit denique veritas , sed non sine etiam , quae est nostra victoria in fide , quemadmodum et nostri crucifixi fuit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3623", + "psc_text": "Quia vidisti, credidisti. Et nos futuros intuens: Beati, inquit, qui non viderunt et crediderunt (Joan. XX, 28 et 29) . Non vidimus, audivimus, et credidimus. Beati praedicti sumus, et de justitia nihil habemus? Venit Dominus carnaliter ad Judaeos, et occisus est: non venit ad nos, et acceptus est. Populus quem non cognovi, servivit mihi, in obauditu auris obedivit mihi (Psal. XVII, 45) . Nos sumus, et de justitia nihil habemus? Omnino habemus. Grati simus ex eo quod habemus: ut addatur quod non habemus, et non perdamus quod habemus. Ergo et hoc tertium jam agitur in nobis. Justificati sumus: sed ipsa justitia, cum proficimus, crescit. Et quomodo crescit dicam, et vobiscum quodam modo conferam; ut unusquisque vestrum jam in ipsa justificatione constitutus, accepta scilicet remissione peccatorum per lavacrum regenerationis, accepto Spiritu sancto, proficiens de die in diem, videat ubi sit, accedat, proficiat et crescat, donec consummetur, non ut finiatur, sed ut", + "candidate_score": 0.650337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_10_12", + "bdc_text": "Nam ita enim , qui movent eius literarum , Ferdinandum , Megadontae et praesertim adduxitur , quum homines infelix ( pro dolor ) omnes sophistarum fines consectari propemodum et feliciter insequi videatur . Soluerismum namque , quantum sophistarum finem , quod attinet , vix ab eo quoque interdum offenditur imminis . Verissimumque est , quod initio posterioris partis scribis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_725", + "psc_text": "infirmos ergo referamus haec verba, ut nec ipsi desperent qui in lacrymis seminarunt: quia etsi seminarunt in lacrymis, transiet dolor et gemitus: transit tristitia cum fine, et venit laetitia sine fine. 4. Quomodo seminant omnes in lacrymis. Justus quisque hic abundantius plorat. Verumtamen, charissimi, ecce quomodo mihi videtur ad omnes pertinere quod dictum est, Qui seminant in lacrymis, in gaudio metent. Euntes ibant et flebant, mittentes semina sua: venientes autem venient cum exsultatione, tollentes manipulos suos. Audite si, adjuvante Domino, explicare potuero, quemadmodum ad omnes pertineat, Euntes ibant et flebant. Ex quo nascimur, imus. Quis enim stat? Quis non ex quo viam intravit, cogitur ambulare? Infans natus est, crescendo ambulat: mors finis est. Inde jam veniendum est, sed cum exsultatione. Quis enim non hic plorat in via ista mala, quando ipse infans inde incipit? Utique infans quando nascitur, de angustiis uteri in hujus mundi latitudinem funditur, de tenebris procedit ad", + "candidate_score": 0.643876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_16", + "bdc_text": "qui optimo D. perversitas misereatur ecclesiae suae , quae extremum periclitatur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1517", + "psc_text": "sit, cui hodie male petis? Sed scio illum malignum, dicis. Et te scis malignum. Quamvis forte audeas et de corde alterius judicare quod nescis: sed et te scis malignum. Non audis Apostolum dicentem, Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et injuriosus; sed misericordiam consecutus sum, quia ignorans feci in incredulitate (I Tim. I, 13) ? Quando Paulus apostolus persequebatur Christianos, ligans ubi inveniebat, audiendos ad sacerdotes et puniendos attrahebat; quid putatis, fratres, Ecclesia contra illum orabat, an pro illo? Utique Ecclesia Dei, quae didicerat a Domino suo, qui pendens in cruce dixit, Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) , talia precabatur pro Paulo, imo adhuc pro Saulo, ut hoc in illo fieret, quod et factum est. Nam quia dicit, Eram autem ignotus facie Ecclesiis Judaeae quae sunt in Christo; tantum autem audiebant quia ille qui aliquando nos persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat, et in", + "candidate_score": 0.64225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_36", + "bdc_text": "Certe pro ut hodie res propemodum omnes in mundo gerantur , non possum mihi illam quietem polliceri , quam vera Christus sit ecclesia sit habitura .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1483", + "psc_text": "in palmo suo, quam latus in sessione sua, disparia membra nobis fecit. Non est ista similitudo. Erubescat ergo tale idolum in corde christiano. Proinde coelum accipe pro omnibus sanctis. Quia et terra dicitur pro omnibus qui sunt in terra: Omnis terra adoret te (Psal. LXV, 4) . Si bene dicimus secundum eos qui habitant in terra, Omnis terra adoret te: bene dicimus etiam secundum eos qui habitant in coelo, Omne coelum portet te. Nam et sancti ipsi qui in terra habitant, carne terram calcant, corde in coelo habitant. Non enim frustra admonentur sursum habere cor, et cum admoniti fuerint, ita esse respondent: aut frustra sursum versus ad caput eminet: et ea significatur dicitur, Si consurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est in dextera Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram (Coloss. III, 1 et 2) . In quantum ergo ibi conversantur, et ipsi Deum", + "candidate_score": 0.640065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_27", + "bdc_text": "et experitur vel hodie imprimis draconis insidias , parentis graviose melioris foelum , quamprimum habito , fuerit , etiam in luce , quod et quid mihi aliquid aliud est , homine est 1536 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1270", + "psc_text": "Nunc tenebrae, postea lux. Dies sunt fideles. Et nos, charissimi, videbimus invicem corda nostra, sed postea: nunc autem adhuc tenebras mortalitatis hujus circumferimus, et ad lucernam Scripturae ambulamus; sicut dicit apostolus Petrus, Habemus certiorem propheticum sermonem, cui benefacitis intendentes tanquam lucernae in obscuro loco, donec dies lucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris (II Petr. I, 19) . Proinde, charissimi, propter ipsam fidem qua credimus in Deum, in comparatione infidelium dies sumus. In infidelitate nox cum ipsis fuimus, modo lux, dicente Apostolo, Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Tenebrae in vobis, lux in Domino. Item in alio loco: Omnes enim vos filii lucis estis, et filii diei: non sumus noctis, neque tenebrarum (I Thess. V, 5) . Sicut in die honeste ambulemus (Rom. XIII, 13) . Dies ergo in comparatione infidelium. In comparatione vero illius diei, quando resurgent mortui, et corruptibile hoc induetur incorruptione,", + "candidate_score": 0.638556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_39", + "bdc_text": "membra enim antichristi non exigua sunt , qui nobis nocentissimas et maxime blasphemas haereses quasi ab inferis hodie tibi facie .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1892", + "psc_text": "posse remissionem omnis peccati omnisque blasphemiae, nisi in Christi congregatione, quae non spargit. Congregatur quippe in Spiritu sancto, qui non est contra se ipsum divisus, sicut ille immundus spiritus. Et propterea omnes congregationes, vel potius dispersiones, quae se Christi Ecclesias appellant, et sunt inter se divisae atque contrariae, et unitatis congregationi, quae vera est Ecclesia ejus, inimicae; non quia videntur ejus habere nomen, idcirco pertinent ad ejus congregationem. Pertinerent autem, si Spiritus sanctus, in quo consociatur haec congregatio, adversum se ipsum divisus esset. Hoc autem quia non est (qui enim non est cum Christo, contra ipsum est; et qui cum illo non congregat, spargit), ideo peccatum omne atque omnis blasphemia dimittetur hominibus in hac congregatione, quam in Spiritu sancto, et non adversus se ipsum diviso, congregat Christus. Ipsius autem Spiritus blasphemia illa, qua fit ut corde impoenitenti huic tanto Dei dono usque in finem vitae istius resistatur, non remittetur. Nam", + "candidate_score": 0.637212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_39", + "bdc_text": "membra enim antichristi non exigua sunt , qui nobis nocentissimas et maxime blasphemas haereses quasi ab inferis hodie tibi facie .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1810", + "psc_text": "ambo pertinent ad regnum diaboli. Arianus et Photinianus, ambo haeretici, et adversum se ambo divisi. Donatista et Maximianista ambo haeretici, et adversum se ambo divisi. Omnia vitia erroresque mortalium inter se contrarii, divisi sunt adversum se, et omnes pertinent ad regnum diaboli: ideo non stabit regnum ejus. Justus autem et impius, fidelis et incredulus, catholicus et haereticus, divisi quidem sunt adversum se, sed non ambo pertinent ad regnum Christi. Novit Dominus qui sunt ejus. Nemo sibi de vocabulo blandiatur. Si vult sibi prodesse nomen Domini, recedat ab iniquitate, qui invocat nomen Domini. CAPUT III. 5. Difficultas quaestionis tractandae. Sed ista verba evangelica etsi habebant aliquid obscuritatis, quod, adjuvante Domino, arbitror explanatum; non erant tamen tantae difficultatis, quantae apparet esse quod sequitur. Ideo dico vobis: omne peccatum et blasphemia remittetur hominibus: Spiritus autem blasphemia non remittetur. Et quicumque dixerit verbum contra Filium hominis, remittetur ei: qui autem dixerit contra Spiritum sanctum,", + "candidate_score": 0.63379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6447_sent_10", + "bdc_text": "Nam ita enim , qui movent eius literarum , Ferdinandum , Megadontae et praesertim adduxitur , quum homines infelix ( pro dolor ) omnes sophistarum fines consectari propemodum et feliciter insequi videatur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_725", + "psc_text": "infirmos ergo referamus haec verba, ut nec ipsi desperent qui in lacrymis seminarunt: quia etsi seminarunt in lacrymis, transiet dolor et gemitus: transit tristitia cum fine, et venit laetitia sine fine. 4. Quomodo seminant omnes in lacrymis. Justus quisque hic abundantius plorat. Verumtamen, charissimi, ecce quomodo mihi videtur ad omnes pertinere quod dictum est, Qui seminant in lacrymis, in gaudio metent. Euntes ibant et flebant, mittentes semina sua: venientes autem venient cum exsultatione, tollentes manipulos suos. Audite si, adjuvante Domino, explicare potuero, quemadmodum ad omnes pertineat, Euntes ibant et flebant. Ex quo nascimur, imus. Quis enim stat? Quis non ex quo viam intravit, cogitur ambulare? Infans natus est, crescendo ambulat: mors finis est. Inde jam veniendum est, sed cum exsultatione. Quis enim non hic plorat in via ista mala, quando ipse infans inde incipit? Utique infans quando nascitur, de angustiis uteri in hujus mundi latitudinem funditur, de tenebris procedit ad", + "candidate_score": 0.629467, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file