diff --git "a/6/6692.json" "b/6/6692.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6692.json" @@ -0,0 +1,2370 @@ +{ + "letter_id": "6692", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6692", + "dominant_topic": 3, + "topic_dist": [ + 0.044239, + 0.043383, + 0.057898, + 0.061193, + 0.05034, + 0.041741, + 0.053115, + 0.041317, + 0.052562, + 0.059511, + 0.056153, + 0.05291, + 0.041441, + 0.045214, + 0.039952, + 0.040862, + 0.052526, + 0.056151, + 0.054495, + 0.054998 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1", + "max_score": 0.697987, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_611", + "psc_text": "C Iesus om. Eug. 23 transit P'S' Vbd Gratiam uero suam in eo ipso ualde commendat cum dicit: et uocabo nomine domini in conspectu tuo, tamquam in conspectu populi Israhel, cuius Moyses cum haec audiret typum gerebat. in conspectu enim gentis ipsius ubique dispersae uocatur dominus Christus in omnibus gentibus. uocabo autem dixit, non\" uocabor,\" actiuum uerbum pro passiuo ponens genere locutionis inusitato: in quo nimirum magnus sensus latet. sic enim fortasse significare uoluitnoluit se ipsum hoc facere, id est gratia sua fieri, ut uocetur dominus in omnibus gentibus. Quod uero addidit: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse", + "candidate_score": 0.697987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_7_9", + "bdc_text": "Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_611", + "psc_text": "C Iesus om. Eug. 23 transit P'S' Vbd Gratiam uero suam in eo ipso ualde commendat cum dicit: et uocabo nomine domini in conspectu tuo, tamquam in conspectu populi Israhel, cuius Moyses cum haec audiret typum gerebat. in conspectu enim gentis ipsius ubique dispersae uocatur dominus Christus in omnibus gentibus. uocabo autem dixit, non\" uocabor,\" actiuum uerbum pro passiuo ponens genere locutionis inusitato: in quo nimirum magnus sensus latet. sic enim fortasse significare uoluitnoluit se ipsum hoc facere, id est gratia sua fieri, ut uocetur dominus in omnibus gentibus. Quod uero addidit: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse", + "candidate_score": 0.684964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_7_9", + "bdc_text": "Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_612", + "psc_text": "cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse circumcisionis propter ueritatem dei ad confirmandas promissiones patrum, gentes autem super misericordia glorificare deum. hoc ergo praedictum est: (e t> miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero. quibus uerbis prohibuit hominem uelut de propriarum uirtutum meritis gloriari, ut qui gloriatur, in domino glorietur. non enim ait: miserebor talibus uel talibus, sed \"cui misericors fuero, ut neminem\" praecedentibus bonis operibus suis misericordiam tantae uocationis meruisse demonstret. etenim Christus pro inpiinpiis is mortuus est. Sed utrum hoc idem repetere uoluerit, cum addidit: misericordiam praestabo cui misericordiam 18 Rom. 15. 8. 9 24 II Cor. 10, 17 28 Rom. 5,", + "candidate_score": 0.666074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_612", + "psc_text": "cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse circumcisionis propter ueritatem dei ad confirmandas promissiones patrum, gentes autem super misericordia glorificare deum. hoc ergo praedictum est: (e t> miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero. quibus uerbis prohibuit hominem uelut de propriarum uirtutum meritis gloriari, ut qui gloriatur, in domino glorietur. non enim ait: miserebor talibus uel talibus, sed \"cui misericors fuero, ut neminem\" praecedentibus bonis operibus suis misericordiam tantae uocationis meruisse demonstret. etenim Christus pro inpiinpiis is mortuus est. Sed utrum hoc idem repetere uoluerit, cum addidit: misericordiam praestabo cui misericordiam 18 Rom. 15. 8. 9 24 II Cor. 10, 17 28 Rom. 5,", + "candidate_score": 0.660926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_21", + "bdc_text": "Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_611", + "psc_text": "C Iesus om. Eug. 23 transit P'S' Vbd Gratiam uero suam in eo ipso ualde commendat cum dicit: et uocabo nomine domini in conspectu tuo, tamquam in conspectu populi Israhel, cuius Moyses cum haec audiret typum gerebat. in conspectu enim gentis ipsius ubique dispersae uocatur dominus Christus in omnibus gentibus. uocabo autem dixit, non\" uocabor,\" actiuum uerbum pro passiuo ponens genere locutionis inusitato: in quo nimirum magnus sensus latet. sic enim fortasse significare uoluitnoluit se ipsum hoc facere, id est gratia sua fieri, ut uocetur dominus in omnibus gentibus. Quod uero addidit: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse", + "candidate_score": 0.6523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_2", + "bdc_text": "Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1194", + "psc_text": "si uerbi gratia fiat statua uel simulacrum habens effigiem humanam, non tamen alicuius hominis exprimantur liniamenta, sicut pictores uel statuarii faciunt intuentes eos quos pingunt seu fingunt; hanc enim imaginem dici nemo dubitauent. secundum quam distinctionem omnis imago etiam similitudo est, non omnis similitudo etiam imago est. unde si gemini inter se similes sint, similitudo dici potest alterius cuiuslibet in altero, non imago. si autem patri filius similis sit, etiam imago recte dicitur, ut sit pater prototypus, unde illa imago expressa uideatur. quarum aliae sunt eiusdem substantiae, sicut filius, aliae non eiusdem, sicut pictura. unde illud, quod in Genesi scriptum est: fecit deus hominem ad imaginem dei, manifestum est ita dictum, ut non eiusdem substantiae sit imago quae facta est. si enim eiusdem esset, non facta, sed genita diceretur. sed quod 3 Deut. 3, 11 11 Deut. 4, 16 27 Gen. 1, 27 1 deum] eum NUT confortatum del. S", + "candidate_score": 0.590971, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.695045, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1898", + "psc_text": "Omni die dominico, vel sabbato angelum Domini paratum invenio sacrosanctum corpus et sanguinem Domini nostri Jesu Christi secum deferentem; » et quod de S. Severo abbate Agathensi scribunt: « Tantum diebus dominicis post perceptam eucharistiam sumebat escam. » Nimirum cum S. abbate Theona sibi persuasum habebant justius esse, « ut cum hac cordis humilitate qua credimus et fatemur illa sacrosancta mysteria nunquam pro merito nos posse contingere, singulis ea dominicis diebus ob remedium nostrarum aegritudinum praesumamus, quam ut vana persuasione cordis elati, vel post annum dignos eorum participio nos esse credamus. » Ubi quosdam redarguit, qui in monasteriis consistentes, dignius ac devotius se communicaturos existimabant, si different in annum: quibus cum Ambrosio, seu quovis alio dicere potuisset ( De Sacrament. ): « Si quotidianus panis est, cur post annum illum sumis, quemadmodum Graeci in Oriente facere consueverunt? Accipe quotidie quod quotidie tibi prosit; sic vive ut quotidie merearis accipere. »", + "candidate_score": 0.695045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2516", + "psc_text": "fuerit, etc.] Mitigat his verbis priscorum monachorum rigorem, qui non solum exteriora delicta, sed etiam occultas animi cogitationes publice revelabant, ut videre est apud S. Basilium serm. 1 de Institut. monach. Porro hunc S. Regulae locum de confessione sacramentali non male interpretantur S. Hildegardis, Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura, Richardus de S. Angelo, Petrus Boherius, Joannes de Turrecremata, Theobaldus Artaldus, Joannes Craesbeeck et Antonius Perezius: unde et S. Pater non solum abbati, sed etiam spiritali seniori (quo nomine veteres Graeci et recentiores Latini confessarios appellabant) eam fieri voluit, quia olim non omnes abbates erant sacerdotes, nec proinde absolvere poterant; summamque in eis prudentiam summumque secretum requirit, quod proprie ad sacramentalem pertinet confessionem, de qua breviter inquirendum est: 1º quam frequenter ab antiquis monachis adhiberetur, 2º ubi, 3º quo ritu, 4º cui fieret. Ad primum quod spectat, quotidianas in antiquis monachis peccatorum, saltem venialium, confessiones innuit forte Jonas episcopus Aurelianensis in", + "candidate_score": 0.668925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1901", + "psc_text": "Patrum assertione haec utraque reor posse fieri; id est et missas quotidie celebrare, et sacrosancta corporis et sanguinis Domini mysteria quotidie cum tremore et timore sumere. » Sed et ut de nostris etiam mentionem faciamus, S. Dunstanus in sua Concordia (Cap. 1) praescribit ut « post pacem fratres quotidie (nisi qui crimine se aliquo vel carnis fragilitate reos cognoverunt) regulari studio prorsus intenti, eucharistiam accipere non renuant, attendentes illud quod ait B. Augustinus in libro de Verbis Domini, quod videlicet in oratione dominica non annuum, sed quotidianum poscimus panem. » In mss. quoque Germaniae Consuetud. num. 28 legitur: « quotidie tamen eant cuncti ad pacem et ad communionem per totam hebdomadam Paschae. » Postea vero, refrigescente in dies monachorum fervore, res primum in statum revocanda fuit. Quapropter inter Statuta Petri abbatis Sylvae Majoris istud reperitur (Anno 1188): « Monemus omnes et singulos nostros subditos qui non sunt in sacerdotio constituti,", + "candidate_score": 0.667659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_935", + "psc_text": "hac re Scriptura dicens: Revela Domino viam tuam, et spera in eum. ] Hac in Scripturae auctoritate quatuor hujusce confessionis conditiones S. P. Benedictus indicat: 1º Ut sit clara, aperta, absque ulla verborum obscuritate, cum dicit Revela; hoc enim revelari dicitur, quod aperte declaratur. 2º Ut fiat abbati non tanquam homini, sed tanquam Deo, aut ejus vicario; Christi enim vices in monasterio agere creditur, cum addit Domino. 3º Ut fiat de propriis delictis, tentationibus, pravis cogitationibus, nulla facta aliorum mentione, cum subjungit viam tuam. 4º Cum firma spe obtinendae veniae, Et spera in eum. Et item dicit: Confitemini Domino quoniam bonus, quoniam in saeculum misericordia ejus. ] In qua proinde firmiter sperandum. Et item Prophetae: Delictum meum cognitum tibi feci, et injustitias meas non operui. Dixi: Pronuntiabo adversum me injustitias meas Domino, et tu remisisti impietatem cordis mei. ] Quibus in verbis quatuor iterum denotat observanda hac in confessione: 1º", + "candidate_score": 0.667353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_20_22", + "bdc_text": "Faxit deus , ut eodem successu alibi quoque causa haec agatur . Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam . Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1378", + "psc_text": "] Quod ait maxime non sic capiendum est, quasi Deus magis uno esset in loco, quam alio; sed ad nos referri debet, non ad Deum ipsum, ut post Hildemarum docet Bernardus Cassin. Et certe, « licet semper videamur, sed tunc etiam praesentamus et ostendimus nos quasi facie ad faciem cum Deo loquentes, » inquit alter Bernardus abbas Clarevallensis. Cum ad opus divinum assistimus. ] Ad opus divinum, ait, « quo quidem nomine, ut loquitur iterum S. Bernardus (Serm. 47, in Cant.), laudum solemnia, quae Deo in oratorio quotidie persolvuntur, P. Benedictus ideo voluit appellare, ut ex hoc clarius aperiret quam nos operi illi velit esse intentos. » Ideo semper memores simus quod ait Propheta: Servite Domino in timore; et iterum: Psallite sapienter. ] Quid sit psallere sapienter varie a variis exponitur. Primo enim S. Basilius (In Regul., apud Rufin., cap. 57): « Si quis, inquit, ita animam suam intendat ad", + "candidate_score": 0.663116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_388", + "psc_text": "Convocatis fratribus, abbas rem cujus causa congregavit eos, exponit; quia, ut ait Plato ( In Phaedro ), « in omni re consulendi principium, nosse id de quo consilium institutum; aut tota via aberrare necessum est. » Antequam vero tractandum negotium exponat, ex Hildemaro, « oculis corporeis fixis in terra, et oculo cordis in Deum, rogare debet Deum dicens: Domine, rogo clementiam tuam, ut per quem vis manifestare, dignare indicare. » Divino implorato auxilio, negotium explicet, allatis utrinque rationibus, sic tamen ut suam ipse non aperiat sententiam, ut omnis tollatur adulationi aut assentationi occasio, ut libera et integra etiam timidioribus quid sentiant exponendi licentia detur, et ne forte inveniatur male feriatus aliquis, maligno discordiae spiritu agitatus, qui ut aliquam procreet abbati molestiam, cognito ejus desiderio, in contrariam abeat sententiam. Cui plane incommodo obviant Constitutiones congregationis Montis Oliveti, decernentes Part. II, c. 3, ut « caveat tam generalis quam particularis abbas, ne", + "candidate_score": 0.658263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_11_13", + "bdc_text": "Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus . Heripublicae comiti . et vino , generario excepit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2290", + "psc_text": "haec nostra, quam proponimus, heminae mensura, sobrietatis metas non adeo excedit, ut pro parvissimo vasculo haberi non possit respectu majoris et amplioris vasis, v. g., modii, qui forte necessarius esset ad potandam numerosam congregationem. Locus autem ex Udalrico citatus intelligendus est de singulari aliquo scypho amplissimo, quales reperiuntur aliqui ad singulares aliquos usus destinati, non de communi. Atque haec sufficere credimus ad faciendum satis dissertatori. Quod si iterum assurgat, nobis opponendo sanctorum quorumdam exempla, qui vinum ita dilutum aqua bibebant, ut vini speciem amisisse videretur, respondebimus omnia haec singularia sanctorum exempla contra ipsum pro nobis militare: nam si sex tantummodo uncias ad prandium unicuique concedas, certe omnes ita vinum diluere cogentur, ut vini speciem amittat; et sic quod singulare quibusdam laudatur in sanctis, omnibus monachis commune evadet. Sed de hemina satis. Quibus autem donat Deus tolerantiam abstinentiae, propriam se habituros mercedem sciant. ] Quem locum ita explicat Petrus Damiani (Opusc.", + "candidate_score": 0.646792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_21_23", + "bdc_text": "Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam . Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt . Vale , illo uti .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1378", + "psc_text": "] Quod ait maxime non sic capiendum est, quasi Deus magis uno esset in loco, quam alio; sed ad nos referri debet, non ad Deum ipsum, ut post Hildemarum docet Bernardus Cassin. Et certe, « licet semper videamur, sed tunc etiam praesentamus et ostendimus nos quasi facie ad faciem cum Deo loquentes, » inquit alter Bernardus abbas Clarevallensis. Cum ad opus divinum assistimus. ] Ad opus divinum, ait, « quo quidem nomine, ut loquitur iterum S. Bernardus (Serm. 47, in Cant.), laudum solemnia, quae Deo in oratorio quotidie persolvuntur, P. Benedictus ideo voluit appellare, ut ex hoc clarius aperiret quam nos operi illi velit esse intentos. » Ideo semper memores simus quod ait Propheta: Servite Domino in timore; et iterum: Psallite sapienter. ] Quid sit psallere sapienter varie a variis exponitur. Primo enim S. Basilius (In Regul., apud Rufin., cap. 57): « Si quis, inquit, ita animam suam intendat ad", + "candidate_score": 0.637834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_799", + "psc_text": "Carthusiensium, imo et Cisterciensium, ut supra collegimus ex S. Bernardo, consuetudo. Tunc qui aliqua re indigebant, hanc potissimum eo tempore petebant, ut de Cluniacensibus scribit Udalricus, et Carthusiensibus suis praescribit Guido his verbis: « Post nonam convenimus in claustro de utilibus locuturi: in hoc spatio incaustum, pergamenum, pennas, cretam, libros seu legendos seu transcribendos a sacrista; a coquinario vero legumina, sal, et caetera hujusmodi poscimus, et accipimus. » Vel denique omnes uno in loco residentes, se invicem loquentes auscultabant, ut velle videtur S. Hildegardis. Atque ad hos potissimum spectat praeclara illa S. Basilii admonitio Serm. 2 de Instit. monach. : « Inutilis sermo, et quae ex mutuis colloquiis oritur importuna elatio non proferatur, sed si quid utile ad aedificationem animarum, hoc solum convenit loqui; et haec ipsa quae utilia sunt, cum ordine, et decenti tempore, et ab his a quibus dici oportet. Si quis de inferioribus sit, exspectet donec invitetur", + "candidate_score": 0.634774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_18_20", + "bdc_text": "De his te adventus meus fratribus , ne miremus , qui diutius absim . Fuit sane adventus per meus fratribus gratissimus , qui se tibi et symmystis commendant . Faxit deus , ut eodem successu alibi quoque causa haec agatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3652", + "psc_text": "Dirigendi fratres in viam, omnium fratrum, vel abbatis orationi se commendent: et semper ad orationem ultimam operis Dei, commemoratio omnium absentium fiat. Revertentes autem de via fratres in ipso die quo redeunt, per omnes canonicas horas, dum expletur opus Dei, prostrati solo oratorii ab omnibus petant orationem, propter excessus: ne quid forte subripuerit in via visus, aut auditus malae rei, aut otiosi sermonis. Nec praesumat quisquam alio referre quaecunque foris monasterium viderit aut audierit: quia plurima destructio est. Quod si quis praesumpserit, vindictae regulari subjaceat. Similiter et qui praesumpserit claustra monasterii egredi, vel quocunque ire, vel quidpiam quamvis parvum sine abbatis jussione facere COMMENTARIUS. 876 Dirigendi fratres in via. ] Acute Petrus Boherius in utroque commentario hunc locum exponens, et post eum Haeftenus observant, non sine causa pluralem hic a S. Benedicto usurpatum esse numerum, quo tacite saltem innueret solos extra coenobium monachos sine socio fratre progredi non debere. Et", + "candidate_score": 0.63471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_11_13", + "bdc_text": "Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus . Heripublicae comiti . et vino , generario excepit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2291", + "psc_text": "uncias ad prandium unicuique concedas, certe omnes ita vinum diluere cogentur, ut vini speciem amittat; et sic quod singulare quibusdam laudatur in sanctis, omnibus monachis commune evadet. Sed de hemina satis. Quibus autem donat Deus tolerantiam abstinentiae, propriam se habituros mercedem sciant. ] Quem locum ita explicat Petrus Damiani (Opusc. 13, cap. 7): « Ac si promulgator sanctae Regulae suis auditoribus dicat: Suscipientes quidem quod indulgeo, non peccatis, sed non suscipientes mercedem habetis; admissa siquidem misericordia, non incurritis poenam; sed propter Deum dimissa 547, pertingitis ad coronam; addit tamen; Et haec quidem speciali crimine non depressi; alioquin quisquis se meminit illicita perpetrasse, versa nunc vice debet a licitis abstinere; et qui commisit superbe prohibita, debet nunc humiliter abdicare concessa. Plerique enim molliter suaviterque viventes, si aliquando suadentur ut quantumlibet vel parum saltem arctioris viae arripiant institutum, mox ratiocinium sibi defensionis obtendunt, dum quispiam eorum sic ait: « Vivo, inquit, ut", + "candidate_score": 0.631464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2444", + "psc_text": "« Postquam manducaverint et voluerint jam fratres exire, debet ille abbati coram fratribus veniam petere. Si hoc fecerit ad sextam, jam ad vesperum non debet facere. » Et Bernardus Cassinensis: « Et quod ait usque ad satisfactionem et emendationem, illam dicit satisfactionem et emendationem qua prostratus debet ante fratres genua flectere: et hoc secundum Paulum Diaconum. Mihi tamen videtur quod haec satisfactio debet esse sicut praetetigi, petendo veniam ab abbate. Emendatio est, quando se de hac negligentia corrigit, ut vere praesumatur emendatus. » Et haec quidem S. Benedictus de tarde venientibus ad mensam: quid vero de iisdem alii monachorum Patres? S. Pachomius (Art. 12): « Si quis, inquit, ad comedendum tardius advenerit, excepto majoris imperio, similiter aget poenitentiam, et ad domum jejunus revertetur. » S. Basilius interrogatus (In vers. Rufini cap. 52), « si necesse est omnes convenire ad horam prandii, eum qui remanet et post prandium venit, quomodo transigemus?", + "candidate_score": 0.629863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_388", + "psc_text": "Convocatis fratribus, abbas rem cujus causa congregavit eos, exponit; quia, ut ait Plato ( In Phaedro ), « in omni re consulendi principium, nosse id de quo consilium institutum; aut tota via aberrare necessum est. » Antequam vero tractandum negotium exponat, ex Hildemaro, « oculis corporeis fixis in terra, et oculo cordis in Deum, rogare debet Deum dicens: Domine, rogo clementiam tuam, ut per quem vis manifestare, dignare indicare. » Divino implorato auxilio, negotium explicet, allatis utrinque rationibus, sic tamen ut suam ipse non aperiat sententiam, ut omnis tollatur adulationi aut assentationi occasio, ut libera et integra etiam timidioribus quid sentiant exponendi licentia detur, et ne forte inveniatur male feriatus aliquis, maligno discordiae spiritu agitatus, qui ut aliquam procreet abbati molestiam, cognito ejus desiderio, in contrariam abeat sententiam. Cui plane incommodo obviant Constitutiones congregationis Montis Oliveti, decernentes Part. II, c. 3, ut « caveat tam generalis quam particularis abbas, ne", + "candidate_score": 0.629458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_789", + "psc_text": "horam, et hoc intervallum ante vesperas non immerito potius dixerim nullum quam parvum: saepius autem priusquam omnes in claustro consideant, et aliquis fratrum vel unum verbum faciat, pulsatur signum ad vesperas, et ecce loquendi finis. » Et alibi Lib. I, cap. 40 de eadem locutione, cum fieret post sextam: « Non solum post capitulum, sed etiam post sextam habemus loquendi licentiam, quanquam illud spatium soleat esse brevissimum; nam non amplius erit quam ut sacerdos et caeteri ad majorem missam servituri lavent manus, et sint se ad induendum parati. » 185 Cistercienses ex Jacobo de Vitriaco integram in colloquio horam insumebant: « Silentium, inquit Lib. II Histor. Occid. cap. 14, per totam fere diem observantes, mutuis collocutionibus et collationibus unam sibi horam reservant, invicem consolantes, et invicem instruentes. » Quod ita explicat Julianus Varnier De Ant. Praxi Regul. S. B., cap. 16, non quasi singulis diebus unam horam ad mutuam collocutionem", + "candidate_score": 0.626535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2342", + "psc_text": "I, cap. 18. Dunstanus vero praescribit ut mediante hora quinta cantetur sexta, dehinc manibus lotis adeant mensam. 559 Ante praedictam vero sextam horam non videmus sanctum Benedictum, aut quemquam alium monachorum magistrum aliquid cibi fratribus suis, saltem omnibus, praegustandum concessisse; nonnulli quidem ad nonam aut vesperam refectionem distulerunt; at qui sextam praeveniret invenimus neminem: una est Vita S. Samsonis (Saec. I Bened.), in cujus num. 16 haec lego: « Consuetudo erat in hujus monasterii lege, herbas hortinas per poculum ad sanitatem convenientes fricare, ac singulis fratribus in suis vasculis scyphunculo non grandi ad sanitatem particulatim dividere, ut quando de tertia celebranda veniebant, paratum jam poculum hortinis mixtum herbis reperirent. » Ante hanc autem tertiam horam, ut id etiam obiter observem, quidquam cibi praegustare religio Britannis erat, ut patet ex Beda in Vita sancti Cuthberti, et ex Vita sancti Guthlaci anachoretae, num. 29, saec. III Bened. Et ad seram coenent. ]", + "candidate_score": 0.626434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_11_13", + "bdc_text": "Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus . Heripublicae comiti . et vino , generario excepit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2238", + "psc_text": "sic. Et ideo cum aliqua scrupulositate a nobis mensura victus aliorum constituitur. Tamen infirmorum contuentes imbecillitatem, credimus heminam 534 vim per singulos sufficere per diem. Quibus autem donat Deus tolerantiam abstinentiae, propriam se habituros mercedem sciant. Quod si, aut loci necessitas, vel labor, aut ardor aestatis amplius poposcerit, in arbitrio prioris consistat, considerans in omnibus, ne subrepat satietas aut ebrietas: licet legamus, vinum omnino monachorum non esse. Sed quia nostris temporibus id monachis persuaderi non potest, saltem vel hoc consentiamus, ut non usque ad satietatem bibamus, sed parcius: quia vinum apostatare facit etiam sapientes. Ubi autem loci necessitas exposcit, ut nec supra scripta mensura inveniri possit, sed multo minus, aut ex toto nihil; benedicant Deum qui ibi habitant, et non murmurent. Hoc ante omnia admonentes ut absque murmurationibus sint. COMMENTARIUS. Unusquisque proprium habet donum ex Deo: alius sic, alius vero sic. ] Ex hoc Apostoli effato regulam victus aliorum S.", + "candidate_score": 0.626267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1880", + "psc_text": "quod sub silentio fratres se calefacerent, ex Hildemaro supra citato, 3º Honeste, et non nudis pedibus praesente aliquo, ut scribit liber Usuum Cisterc., cap. 72. Septimanarii autem ante unam horam refectionis. ] Haec verba, ante unam horam, ita intelligit Bernardus Cassinensis, « ut si fratres reficiant ad sextam, isti debent recipere mixtum post tertiam; si fratres ad nonam, isti ad sextam; si fratres ad vesperas, isti ad nonam. » Cujus sententiam exponens Benedictus Haeftenus (Lib. X, tr. 4, disq. 9): « Ne autem, inquit, nimium anticipetur haec mixti sumptio, tam Bernardum Cassinensem quam S. legislatorem praedictis locis intelligendum arbitror labente aut fere finita hora ultima ex tribus aequinoctialibus respondentibus uni horae canonicae; ita ut qui post tertiam jubetur mixtum sumere reficientibus fratribus hora sexta, illud sumat sub finem horae quintae; et qui ad sextam, aliis comedentibus nona, mixtum sumat circa finem horae octavae, sive paulo ante nonam; et sic de", + "candidate_score": 0.625028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_11_13", + "bdc_text": "Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus . Heripublicae comiti . et vino , generario excepit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2443", + "psc_text": "sed quia, sicut de oratorio dicit, pro verecundia illum separatum stare, ut emendetur, ita pro emendatione intelligendum est, ut sedeat solus ad mensam aliam separatam ab aliis mensis, manducantibus aliis; nam cum solus separatus dicit, non est intelligendum, ut postquam alii manducaverint, ille manducet, sed quando alii manducant, ille separatus manducet, et non bibat vinum. Nam in Francia, in meo monasterio, in medio refectorio manducantibus fratribus manducare vidi talem fratrem negligentem. » Sublata ei portione sua vini. ] Seu cujuslibet alterius liquoris, quo in regionibus ubi vitis non crescit, utuntur. Usque ad satisfactionem et emendationem. ] Quod ita explicat Hildemarus: « Postquam manducaverint et voluerint jam fratres exire, debet ille abbati coram fratribus veniam petere. Si hoc fecerit ad sextam, jam ad vesperum non debet facere. » Et Bernardus Cassinensis: « Et quod ait usque ad satisfactionem et emendationem, illam dicit satisfactionem et emendationem qua prostratus debet ante fratres genua", + "candidate_score": 0.62409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_12_14", + "bdc_text": "Heripublicae comiti . et vino , generario excepit . Hodie duos nobiles , evulachit , cum Valde ipsum , qui mecum execrandio interesseur destinarunt , quorum singulis insularem sententiam ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2238", + "psc_text": "sic. Et ideo cum aliqua scrupulositate a nobis mensura victus aliorum constituitur. Tamen infirmorum contuentes imbecillitatem, credimus heminam 534 vim per singulos sufficere per diem. Quibus autem donat Deus tolerantiam abstinentiae, propriam se habituros mercedem sciant. Quod si, aut loci necessitas, vel labor, aut ardor aestatis amplius poposcerit, in arbitrio prioris consistat, considerans in omnibus, ne subrepat satietas aut ebrietas: licet legamus, vinum omnino monachorum non esse. Sed quia nostris temporibus id monachis persuaderi non potest, saltem vel hoc consentiamus, ut non usque ad satietatem bibamus, sed parcius: quia vinum apostatare facit etiam sapientes. Ubi autem loci necessitas exposcit, ut nec supra scripta mensura inveniri possit, sed multo minus, aut ex toto nihil; benedicant Deum qui ibi habitant, et non murmurent. Hoc ante omnia admonentes ut absque murmurationibus sint. COMMENTARIUS. Unusquisque proprium habet donum ex Deo: alius sic, alius vero sic. ] Ex hoc Apostoli effato regulam victus aliorum S.", + "candidate_score": 0.623783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_19", + "bdc_text": "Fuit sane adventus per meus fratribus gratissimus , qui se tibi et symmystis commendant .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_72", + "psc_text": "dulcius nobis hac voce Domini invitantis nos, fratres charissimi? Hic apposite Hildemarus: « Consuetudo est, ait, sanctorum praedicatorum post doctrinam aut exhortationem, aut orationem, subjungere, quod frequentissime Paulus apostolus fecisse legitur; S. vero Benedictus, quia, sicut non distabat longe a sanctorum merito, ita etiam noluit distare doctrina, propterea post doctrinam exhortationem subjunxit; » nempe: Quid dulcius nobis hac voce, fratres charissimi, etc. Fratres charissimi. ] Charissimos fratres hic vocat, quos prius filios appellaverat, ut se tanquam unum ex illis esse velle demonstraret, juxta illud S. Gregorii papae Lib. I, epist. 24: Praelatus « honore suspenso aequalem se subditis bene viventibus deputet. » 19 Ecce pietate sua demonstrat nobis Dominus viam vitae. ] Pietate sua, id est misericordia sua; et bene quidem, « quia non tenetur de necessitate nobis demonstrare viam vitae, » inquit Richardus de S. Angelo; et quia, ut dicit Hildemarus, « nullus suo merito salvatur, sed pietate et", + "candidate_score": 0.602941, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.691419, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.691419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_0_2", + "bdc_text": "1567 . S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.687519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_18", + "psc_text": "ut in mutua caritate perseveret, deprecatur. 1. Plus Deum tribuere quam rogatur, et ea saepe concedere, quae nec oculus vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascenderunt (1. Cor. 2), licet ex sacrorum mysterio voluminum ante cognoverim; tamen in causa propria nunc probavi, Ruffine carissime. Ego enim qui audacia satis vota credebam, si vicissitudine litterarum imaginem nobis praesentiae mentiremur, audio te Aegypti secreta penetrare, Monachorum invisere choros, et coelestem in terris circumire familiam. O si nunc mihi Dominus Jesus Christus, vel Philippi ad Eunuchum (Act. 2), vel Abacuc ad Danielem (Dan. 14) translationem repente concederet, quam ego nunc tua arctis stringerem colla complexibus, quam illud os, quod mecum vel erravit aliquando, vel sapuit, impressis figerem labiis? Verum quia non tam te sic ad me venire, quam ego ad te sic ire non mereor; et invalidum, etiam quum sanum est, corpusculum crebri fregere morbi, has mei vicarias, et tibi obvias", + "candidate_score": 0.670257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573", + "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.", + "candidate_score": 0.666137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_0_2", + "bdc_text": "1567 . S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2641", + "psc_text": "confidunt: An quotidie a Deo fiant, et mittantur in corpora, secundum illud, quod in Evangelio scriptum est, Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Joan. 5. 17) : An certe ex traduce, ut Tertullianus, Apollinaris, et maxima pars Occidentalium autumant; ut, quomodo corpus ex corpore, sic anima nascatur ex anima, et simili cum brutis animantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur [al. videatur ], in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum, quem sanctae memoriae Anastasio Episcopo Romanae Ecclesiae dedit [al. edidit ]: in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum. Olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum Episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit et suam, imo per se nostram explicare sententiam. 2. Ezechielis", + "candidate_score": 0.662286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_0_2", + "bdc_text": "1567 . S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2642", + "psc_text": "suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum. Olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum Episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit et suam, imo per se nostram explicare sententiam. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus Occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae [al. Romanae ] vastatione confusus est, ut, juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus", + "candidate_score": 0.661806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_7_9", + "bdc_text": "Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_18", + "psc_text": "ut in mutua caritate perseveret, deprecatur. 1. Plus Deum tribuere quam rogatur, et ea saepe concedere, quae nec oculus vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascenderunt (1. Cor. 2), licet ex sacrorum mysterio voluminum ante cognoverim; tamen in causa propria nunc probavi, Ruffine carissime. Ego enim qui audacia satis vota credebam, si vicissitudine litterarum imaginem nobis praesentiae mentiremur, audio te Aegypti secreta penetrare, Monachorum invisere choros, et coelestem in terris circumire familiam. O si nunc mihi Dominus Jesus Christus, vel Philippi ad Eunuchum (Act. 2), vel Abacuc ad Danielem (Dan. 14) translationem repente concederet, quam ego nunc tua arctis stringerem colla complexibus, quam illud os, quod mecum vel erravit aliquando, vel sapuit, impressis figerem labiis? Verum quia non tam te sic ad me venire, quam ego ad te sic ire non mereor; et invalidum, etiam quum sanum est, corpusculum crebri fregere morbi, has mei vicarias, et tibi obvias", + "candidate_score": 0.661322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_833", + "psc_text": "te nosse, tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam postea quam te beatissimus nunc Episcopus, tunc vero jam Episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum, magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam: et ante reditum cum te ille ibi videbat, et ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia dumtaxat et familiaritate fidissima, non meritis, quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus, quo in unum nectimur: deinde illius ex ore jam diligis, nequaquam impudenter, quasi aliquis ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de", + "candidate_score": 0.656402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_22_24", + "bdc_text": "Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt . Vale , illo uti . Fratres , cibi et symmystis servet incolumes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1954", + "psc_text": "O beata rerum commutatio: flevit, ut semper rideret. Despexit lacus contritos, ut fontem Dominum reperiret. Vestita cilicio est, ut nunc albis vestimentis uteretur, et diceret: Scidisti saccum meum, et induisti me laetitia (Psal. 29. 12) . Cinerem sicut panem manducabat, et potionem suam cum fletu miscebat (Psal. 101. 10), dicens: Fuerunt mihi lacrymae meae panes die ac nocte (Psal. 41. 4) , ut in aeternum pane Angelorum vesceretur et caneret: Gustate et videte, quoniam suavis est Dominus (Psal. 33. 9) . Et, Eructavit cor meum verbum bonum: dico ego opera mea Regi (Psal. 44. 1) . Et Isaiae, imo Domini per Isaiam in se cerneret verba compleri. Ecce qui serviunt mihi, manducabunt, vos autem esurietis. Ecce qui serviunt mihi, bibent, vos, autem sitietis. Ecce qui serviunt mihi, laetabuntur, vos autem confundemini. Ecce qui serviunt mihi, exultabunt in gaudio, vos autem clamabitis ob dolorem cordis, et propter contritionem spiritus ululabitis (Isai.", + "candidate_score": 0.637715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_25", + "bdc_text": "Scaphasti ex quibus mihi pater in Christo , se meque servet incolumes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2314", + "psc_text": "autem et Pater consolator, et Filius consolator, et Spiritus Sanctus consolator est: et in nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti, quod intelligitur Deus, baptizantur credentes, quorum unum divinitatis, et consolatoris est nomen, eorum et una natura est. Hic Spiritus 838 Sanctus, non solum in Apostolis, sed etiam in Prophetis fuit, de quo David orabat, dicens: Spiritum Sanctum tuum ne auferas a me (Ps. 50. 13) . Et Daniel Spiritum Dei habuisse narratur: et David in spiritu loquitur, dixisse Dominum Domino suo, sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos, scabellum pedum tuorum (Psal. 109) . Nec sine Spiritu Sancto prophetaverunt Prophetae: et verbo Domini coeli firmati sunt, et Spiritu oris ejus omnis virtus eorum: et quidquid Patris, et Filii est, hoc idem et Spiritus Sancti est: et ipse Spiritus Sanctus cum mittitur, a Patre et Filio mittitur: in alio atque alio loco, Spiritus Dei Patris, et Christi Spiritus appellatur.", + "candidate_score": 0.633618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_22_24", + "bdc_text": "Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt . Vale , illo uti . Fratres , cibi et symmystis servet incolumes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_372", + "psc_text": "aure buccinna magis quam cithara concrepamus. Illi legant, « spe gaudentes, tempori servientes: » nos legamus, « spe gaudentes, Domino servientes » (Rom. 12. 12 et 11). Illi adversus Presbyterum accusationem omnino putent recipiendam: nos legamus, « adversus Presbyterum accusationem ne receperis, nisi sub duobus, 135 aut tribus testibus: peccantes autem coram omnibus argue » (1. Tim. 5. 19). Illis placeat, « Humanus sermo et omni acceptione dignus: » nos cum Graecis, id est, cum Apostolo, qui Graece locutus est, erremus: « Fidelis sermo, et omni acceptione dignus. » Ad extremum illi gaudeant Gallicis Cantheriis; nos solutus vinculis, et in Salvatoris ministerium praeparatus Zachariae asellus ille delectet, qui postquam Domino terga praebuit, coepit Isaiae consonare vaticinio: « Beatus qui seminat secus omnem aquam, ubi bos et asinus calcant » (isai. 32. sec. LXX). EPISTOLA XXVIII. AD EAMDEM MARCELLAM, De voce Diapsalma. Quid sit Sela, sive Diapsalma, interpretatur; tum Origenis Epistolam", + "candidate_score": 0.615079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_17_19", + "bdc_text": "Cogor ergo per horum Tiberii et Turzachum descendere . De his te adventus meus fratribus , ne miremus , qui diutius absim . Fuit sane adventus per meus fratribus gratissimus , qui se tibi et symmystis commendant .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2038", + "psc_text": "sententiam tuam circumcidi coegisti? Respondebis mihi: Propter Judaeos, qui erant in illis locis. Qui igitur tibi ignoscis in circumcisione discipuli venientis ex gentibus, ignosce et Petro praecessori tuo, quod aliqua fecerit metu fidelium Judaeorum. Rursum scriptum est: Paulus vero cum adhuc sustinuisset dies multos, fratribus valedicens navigavit Syriam, et cum eo Priscilla et Aquila, et totondit sibi in Cenchreis caput; votum enim habuerat (Act. 18. 18) . Esto ibi [al. Esto ut ibi ] timore Judaeorum compulsus sit facere quod nolebat, quare comam nutrivit ex voto; et postea eam in Cenchreis totondit ex Lege, quod Nazaraei, qui se Deo voverint, juxta praeceptum Moysi facere consueverunt (Num. 6. 18) ? 10. Verum haec ad comparationem ejus rei quae sequitur, parva sunt. Refert Lucas sacrae scriptor historiae: Cum venissemus Jerosolymam, libenter susceperunt nos fratres (Act. 21. 17) : et sequenti die Jacobus et omnes seniores, qui cum eo erant, Evangelio illius comprobato,", + "candidate_score": 0.613686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_22_24", + "bdc_text": "Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt . Vale , illo uti . Fratres , cibi et symmystis servet incolumes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_358", + "psc_text": "exstitit et quietis. Jejunium pro ludo habuit, inediam pro refectione. Et cum eam non vescendi desiderium, sed humana confectio ad cibum traheret, pane, et sale, et aqua frigida concitabat magis esuriem, quam restinguebat. Et quia pene oblitus sum, quod in principio debui dicere: Cum primum hoc propositum arripuit, aurum colli sui, quod quidem Murenulam vulgus vocat; quod scilicet metallo in virgulas latescente, quaedam ordinis flexuosi catena contexitur, absque parentibus vendidit; et tunicam fusciorem, quam a matre impetrare non poterat, induta, pio negotiationis auspicio, se repente Domino consecravit, ut intelligeret universa cognatio, non posse aliud ei extorqueri, quae jam saeculum damnasset in vestibus. 4. Sed, ut dicere coeperamus, ita se semper moderate habuit, et intra cubiculi sui secreta custodivit, ut nunquam pedem proferret in publicum, nunquam viri nosset alloquium. Et quod magis sit admirandum, sororem virginem amaret potius, quam videret. Operabatur manibus suis, sciens scriptum esse: « Qui non operatur, non", + "candidate_score": 0.612375, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.686861, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_0_2", + "bdc_text": "1567 . S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1745", + "psc_text": "Anatolius diaconus de Constantinopolitana urbe scripserat, ad me quosdam monachos de Jerosolymorum partibus venisse, qui a me aliquid de Agnoitarum errore requirerent, et dicitis quia petiit ut vestra mihi sanctitas scriberet quid de eadem debuisset inquisitione sentire. Sed neque 1065 ad me de Jerosolymorum partibus requirentes aliquid monachi venerunt, neque eumdem communem filium vobis potuisse aliud quam erat scribere, sed interpretem suspicor in ejus epistolis erravisse. Nam idem diaconus mihi jam ante biennium scripsit quia a praedictis partibus ad Constantinopolitanam urbem talia requirentes monachi venerunt, meque studuit requirere quid sentirem. Cui ego ante longum tempus quam vestra scripta susciperem, contra eamdem haeresim ipsa respondi quae postmodum in epistola vestrae sanctitatis inveni; atque omnipotenti Deo magnas gratias retuli, quia de cunctis inquisitionibus Romanorum atque Graecorum Patres, quorum nos sequaces sumus, uno spiritu sunt locuti. In multis enim eamdem vestram epistolam ita reperi ac si contra praedictam haeresim scripta Latinorum Patrum legerem.", + "candidate_score": 0.686861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.674589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_693", + "psc_text": "non solum faciebat, sed etiam frequentabat. Ex quibus omnibus invenio quia honor episcopatus totus foris in ostensione est, non in mente. Et quidem omnipotenti Deo gratias ago, quia eo tempore quo ad me hoc pervenit, quod ad aures decessorum meorum nunquam pervenerat, Langobardi inter me et Ravennatem civitatem positi fuerant. Nam ostendere forsitan hominibus habui quantum scio esse districtus. Ne autem credas quia ego Ecclesiam tuam in aliquo gravari aut minui volo, recordare in missarum Romanorum solemnibus ubi Ravennas diaconus stabat, et require ubi hodie stat, et cognosces quia Ecclesiam Ravennatem honorare desidero. Sed ut quicunque quodlibet ex superbia arripiat, hoc ego tolerare non possum. Tamen hac de re jam diacono nostro Constantinopolim scripsi, ut per omnes qui sub se etiam tricenos et quadragenos episcopos habent requirere debeat. Et sicubi iste usus est, ut in litaniis cum palliis ambulent, absit ut per me Ravennatis honor Ecclesiae in aliquo imminui videatur.", + "candidate_score": 0.666044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi, quia eos solummodo ex eisdem partibus Codices jam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua studiose percurrat, et peccata mea studiosius defleat, ne mihi culpae gravioris sit quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac vero Ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa charitati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem magis omnibus diligo. EPISTOLA L. AD JOANNEM ABBATEM. Ad monasterium sancti Andreae proficiscatur, vitiosos coerciturus ac puniturus. Gregorius Joanni abbati de Regio. Ea quae ad correptionem religiosarum pertinent personarum nos praeterire nec decet, nec convenit. Pervenit itaque ad nos in monasterio sancti Andreae, quod juxta Vulcanum est", + "candidate_score": 0.663995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "Deo auxiliante, debeamus providere cautelam, quatenus in eis nulla possit ex neglectu evenire jactura. Proinde fraternitas tua una cum Bonifacio, necnon et Pantaleone latore praesentium, sedis nostrae notariis, res Ecclesiarum, quae apud Sipontinam noscuntur esse Ecclesiam, curet subtiliter singulas quasque describere, ut tam ministeria Ecclesiarum, 655 quam etiam usuale argentum, vel quidquid aliud est, idem brevis a vobis conscriptus, veraciter rerum facta inspectione, contineat. Nec quamdam ad hoc moram vel excusationem fraternitas tua tentet adducere; sed, omni excusatione cessante, haec quae a nobis injuncta sunt modis omnibus implere festina, eumdemque nobis brevem manu tua subscriptum per ante dictum Pantaleonem transmitte, quatenus quid de hoc fieri salubriter debeat, divina possimus gratia suffragante disponere. EPISTOLA XLIII. AD FELICEM EPISCOPUM. Episcopum de illato a nepote stupro arguit, ipsique imponit latae in reum sententiae exsecutionem. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Exspectabamus fraternitatem tuam sua aliquos ad Deum praedicatione convertere, et male agentes ad rectitudinem revocare.", + "candidate_score": 0.663904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_0_2", + "bdc_text": "1567 . S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_905", + "psc_text": "sicut Chalcedonensis synodus in uno loco ab Ecclesia Constantinopolitana falsata est, sic aliquid in Ephesina synodo factum est. Charitas ergo vestra vetustos omnino codices ejusdem synodi requirat, et illic inde videat si quid tale invenitur, mihique eumdem Codicem quem invenerit transmittat, quem mox ut legero retransmitto. Novis enim Codicibus passim non credat, ex qua re dubius factus sum, et nihil adhuc volui de hac causa praedicto fratri meo Joanni episcopo rescribere. Romani autem Codices multo veriores sunt Graecis, quia nos vestra sicut non acumina, ita nec imposturas habemus. De Joanne vero presbytero cognoscite quia illius causa per synodum decisa est, in qua aperte cognovi quia ejus adversarii eum facere haereticum voluerunt et diu conati sunt, sed minime potuerunt. Vestros, qui nostri sunt, mea vice salutate, et nostri, qui vestri sunt, per me vos multum salutant. Omnipotens Deus sua te manu inter tot spinas protegat, ut eos illaesus, quos Dominus elegit,", + "candidate_score": 0.660221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_15", + "bdc_text": "nam propter torrentes , gratias inter ingrediar , non autem ut institueram ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1045", + "psc_text": "per prophetam Dominus pollicetur, dicens: Cum transieris per aquas, tecum ero, et flumina non operient te (Isa. XLIII, 2) . Illos enim flumina operiunt, quos actiones hujus saeculi mentis perturbatione confundunt. Nam qui sancti Spiritus gratia tenetur in mente, transit aquas, et tamen fluminibus non operitur, quia etiam inter medias populorum catervas sic peragit gressus sui itineris, ut non submittat actionibus saeculi caput mentis. Ego quoque qui indignus ad locum regiminis veni, infirmitatis meae conscius, secretiora loca petere aliquando decreveram; sed, superna mihi judicia adversari conspiciens, jugo conditoris subdidi cervicem cordis: hoc praecipue perpendens (Grat. dist. 40), quia quaelibet occulta loca sine Dei gratia animam salvare non possunt; quod aliquando in ipsis quoque conspicimus erratibus electorum. Nam Lot in ipsa perversa civitate fuit justus, in monte peccavit (Genes. XIX). Sed ista cur dicimus, cum majora noverimus? Quid enim paradiso jucundius? quid coelo securius? et tamen homo ex paradiso, et angelus", + "candidate_score": 0.659819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1754", + "psc_text": "Unde omnino studendum est ut res aspera fiat mercedis occasio. Nam, sicut nostis, de terra plena carduis frumentum egreditur, et de spinis rosa producitur. Dum ergo seminandi vobis congruum tempus est, bonorum operum serere semina non cessetis, ut majores in die messis laetitiae manipulos reportetis, atque ad aeternam gloriam ex transitorii honoris merito veniatis. Cognoscentes igitur quale studium in praeparandis dromonibus gesseritis, sollicitudinem vestram, desiderato nuntio, relevamus, indicantes cum Langobardorum rege usque ad mensem Martium futurae quartae indictionis, de pace, propitiante Domino, convenisse. Quae si retineatur ignoramus, quia idem rex obiisse postea nuntiatus est, licet adhuc habeatur incertum. De Anamundaro autem quae scripsistis fecimus, sed voluntatem utinam sequatur effectus quia quantum ad nos pertinet, afflictis intercessionis nostrae solatium non negamus. Quod vero in expositionem sancti Job transmitti vobis codicem voluistis, de vestro omnino studio gaudemus: quoniam illi rei eminentiam vestram studere conspicimus, quae nec totos foras vos exire permittat, et", + "candidate_score": 0.654124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_5_7", + "bdc_text": "Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_265", + "psc_text": "actusque vestros sua Dominus misericordia protegat et disponat. Valde autem miratus sum cur deliberatae viae eundi ad loca sancta intentionem et votum boni operis deflexistis, dum si quando bonum aliquod dono Conditoris in corde concipitur, celeri necesse est devotione compleri, ne dum callidus insidiator animum irretire nititur, subinde impedimenta suggerat, quibus ad effectum minime desideria sua mens occupationibus debilitata perducat. Unde necesse est excellentiam vestram omnibus impedimentis piis causis obviantibus anteire, et ad fructum boni operis totis cordis nisibus inhiare; ut et in praesenti saeculo tranquille vivere, et in futuro coeleste regnum valeat possidere. Illud autem quod scripsistis, Passivum contra vos aliquas molitum fuisse calumnias, piissimos vero imperatores non solum libenter non audisse, sed etiam aspere suscepisse, cujus hoc fuerit donum, perpendite; et ad eum qui hominibus in hoc saeculo ne quantum appetunt nocere valeant, potenter obviat, totam spem mentis inflectite, quatenus pravas hominum voluntates brachii sui oppositione reverberet, conatusque", + "candidate_score": 0.651667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_5_7", + "bdc_text": "Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_388", + "psc_text": "quo objecta sibi confiteretur capitula tua coactus est fraternitate porrigere. 630 Qui quidem in porrecto a se libello de pecuniariis invenitur tuae consensisse sententiae. Criminalia vero medio quodam dubioque verborum calle transcurrit, ut et tua quibusdam subjectis nebulis frustraretur intentio, et ipse porro nimis a confessione perplexae locutionis obscuritate refugeret. Cumque porrecta appellatio per homines ejus caeteraque quae penes te gesta sunt piissimis fuissent deportata principibus, deputatis, ut diximus, Honorato diacono sedis nostrae, et Sebastiano glorioso antigrapho, cunctisque examinatis subtiliter, a serenissimis est dominis ab omnibus jussionibus absolutus. Sed nescio quibus machinationibus exquisitis, alia rursus est principalis jussio elicita, ut de cunctis ante fatis capitulis Joannes primae Justinianae episcopus requirens subtiliter judicaret. In cujus judicio omnes clerici Adriani episcopi, et Demetrius diaconus inter tormenta professus est omnem hanc contra Adrianum episcopum calumniam fraternitatis tuae machinatione confectam. Nec aliqua de capitulis ipsis quae in tua audientia criminaliter objecta fuerant Adriano episcopo", + "candidate_score": 0.651546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_14_16", + "bdc_text": "Hodie duos nobiles , evulachit , cum Valde ipsum , qui mecum execrandio interesseur destinarunt , quorum singulis insularem sententiam ; nam propter torrentes , gratias inter ingrediar , non autem ut institueram ; nam propter torrentes periculosos per eleegoviam iri non potest .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1045", + "psc_text": "per prophetam Dominus pollicetur, dicens: Cum transieris per aquas, tecum ero, et flumina non operient te (Isa. XLIII, 2) . Illos enim flumina operiunt, quos actiones hujus saeculi mentis perturbatione confundunt. Nam qui sancti Spiritus gratia tenetur in mente, transit aquas, et tamen fluminibus non operitur, quia etiam inter medias populorum catervas sic peragit gressus sui itineris, ut non submittat actionibus saeculi caput mentis. Ego quoque qui indignus ad locum regiminis veni, infirmitatis meae conscius, secretiora loca petere aliquando decreveram; sed, superna mihi judicia adversari conspiciens, jugo conditoris subdidi cervicem cordis: hoc praecipue perpendens (Grat. dist. 40), quia quaelibet occulta loca sine Dei gratia animam salvare non possunt; quod aliquando in ipsis quoque conspicimus erratibus electorum. Nam Lot in ipsa perversa civitate fuit justus, in monte peccavit (Genes. XIX). Sed ista cur dicimus, cum majora noverimus? Quid enim paradiso jucundius? quid coelo securius? et tamen homo ex paradiso, et angelus", + "candidate_score": 0.644641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_15_17", + "bdc_text": "nam propter torrentes , gratias inter ingrediar , non autem ut institueram ; nam propter torrentes periculosos per eleegoviam iri non potest . Cogor ergo per horum Tiberii et Turzachum descendere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1045", + "psc_text": "per prophetam Dominus pollicetur, dicens: Cum transieris per aquas, tecum ero, et flumina non operient te (Isa. XLIII, 2) . Illos enim flumina operiunt, quos actiones hujus saeculi mentis perturbatione confundunt. Nam qui sancti Spiritus gratia tenetur in mente, transit aquas, et tamen fluminibus non operitur, quia etiam inter medias populorum catervas sic peragit gressus sui itineris, ut non submittat actionibus saeculi caput mentis. Ego quoque qui indignus ad locum regiminis veni, infirmitatis meae conscius, secretiora loca petere aliquando decreveram; sed, superna mihi judicia adversari conspiciens, jugo conditoris subdidi cervicem cordis: hoc praecipue perpendens (Grat. dist. 40), quia quaelibet occulta loca sine Dei gratia animam salvare non possunt; quod aliquando in ipsis quoque conspicimus erratibus electorum. Nam Lot in ipsa perversa civitate fuit justus, in monte peccavit (Genes. XIX). Sed ista cur dicimus, cum majora noverimus? Quid enim paradiso jucundius? quid coelo securius? et tamen homo ex paradiso, et angelus", + "candidate_score": 0.639543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.638037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_13_15", + "bdc_text": "et vino , generario excepit . Hodie duos nobiles , evulachit , cum Valde ipsum , qui mecum execrandio interesseur destinarunt , quorum singulis insularem sententiam ; nam propter torrentes , gratias inter ingrediar , non autem ut institueram ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1045", + "psc_text": "per prophetam Dominus pollicetur, dicens: Cum transieris per aquas, tecum ero, et flumina non operient te (Isa. XLIII, 2) . Illos enim flumina operiunt, quos actiones hujus saeculi mentis perturbatione confundunt. Nam qui sancti Spiritus gratia tenetur in mente, transit aquas, et tamen fluminibus non operitur, quia etiam inter medias populorum catervas sic peragit gressus sui itineris, ut non submittat actionibus saeculi caput mentis. Ego quoque qui indignus ad locum regiminis veni, infirmitatis meae conscius, secretiora loca petere aliquando decreveram; sed, superna mihi judicia adversari conspiciens, jugo conditoris subdidi cervicem cordis: hoc praecipue perpendens (Grat. dist. 40), quia quaelibet occulta loca sine Dei gratia animam salvare non possunt; quod aliquando in ipsis quoque conspicimus erratibus electorum. Nam Lot in ipsa perversa civitate fuit justus, in monte peccavit (Genes. XIX). Sed ista cur dicimus, cum majora noverimus? Quid enim paradiso jucundius? quid coelo securius? et tamen homo ex paradiso, et angelus", + "candidate_score": 0.634655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1913", + "psc_text": "oratorii consecrationem concedat. Gregorius Paschasio episcopo Neapolitano. Joannes, servus et actor domni Venantii, sanctuaria beati Severini confessoris, oblata petitione, suprascripto domino suo postulat debere concedi, quatenus in ejus nomine oratorium propriis constructum sumptibus possit solemniter consecrari; et ideo, frater charissime, praefati desideriis ex nostra te praeceptione convenit obedire, ut devotionis suae in consecratione quam postulat potiatur effectu. Datum mense Februarii, indict. 4. EPISTOLA XXXII. AD MARINIANUM RAVENNATEM EPISCOPUM. Concessas Candido abbati reliquias. Se tot ac tantis aegritudinibus affectum, ut vivere poena sit. Preces apud Deum petit, ut flagella mitiget, et patientiam concedat. Gregorius Mariniano Ravennae. Latore huc praesentium Candido abbate pro petendis reliquiis, quae et concessae sunt, veniente, quanto de fraternitatis tuae nutrimento laetatus sum, quod in eo studium tuae fraternitatis apparuit, tanto contristatus sum quod ejus, ut volui, praesentia frui non potui, quod me et aegrotum reperit, et discedens in infirmitate adhuc positum dereliquit. Multum enim jam tempus est", + "candidate_score": 0.621968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_16", + "bdc_text": "nam propter torrentes periculosos per eleegoviam iri non potest .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1045", + "psc_text": "per prophetam Dominus pollicetur, dicens: Cum transieris per aquas, tecum ero, et flumina non operient te (Isa. XLIII, 2) . Illos enim flumina operiunt, quos actiones hujus saeculi mentis perturbatione confundunt. Nam qui sancti Spiritus gratia tenetur in mente, transit aquas, et tamen fluminibus non operitur, quia etiam inter medias populorum catervas sic peragit gressus sui itineris, ut non submittat actionibus saeculi caput mentis. Ego quoque qui indignus ad locum regiminis veni, infirmitatis meae conscius, secretiora loca petere aliquando decreveram; sed, superna mihi judicia adversari conspiciens, jugo conditoris subdidi cervicem cordis: hoc praecipue perpendens (Grat. dist. 40), quia quaelibet occulta loca sine Dei gratia animam salvare non possunt; quod aliquando in ipsis quoque conspicimus erratibus electorum. Nam Lot in ipsa perversa civitate fuit justus, in monte peccavit (Genes. XIX). Sed ista cur dicimus, cum majora noverimus? Quid enim paradiso jucundius? quid coelo securius? et tamen homo ex paradiso, et angelus", + "candidate_score": 0.618477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1926", + "psc_text": "ipsius apta detur occasio. Nam hoc cognito, quid facturi sunt qui, nulla existente causa, jam sigillum in substantia ipsius, quantum dicitur, nitebantur imponere. Nunquid non illos videtur ratio ad faciem adjuvare, et ad hoc illis justam quasi praebere materiam? Si dixerint: Domno imperatori commendatae sunt, negligere non possumus, periculi nostri interest, res in tutum facimus, quousque domnus imperator Constantinopolim duci praeceperit. Dic, rogo, quid ad haec facturus sum, quando homini habenti potestatem paterna videtur commendatio concordare? Me enim conjurat ut ita eas ordinari provideam, quatenus aut in Romana civitate sint, aut de Sicilia non tollantur, et ille id agit ut eas nulla nec huc deducendi, nec illis sit ratio retinendi. Vos autem, in quantum potestis, malis hominibus obviate. Earum substantiam propter Deum omnipotentem, velut propriam, defendite; et si adhuc licet, quomodo omnis occasio removeatur violentiae in praedicti viri domni Venantii testamento providete. Si autem ita placet ut palatio commendentur, mihi", + "candidate_score": 0.615131, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1", + "max_score": 0.684529, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenire possent ignorans peruentura tamen minime desperaui, quia et ad me tua, quamuis longe postea quam scripsisti, tamen quandoque peruenire potuerunt, quae tibi uisum est aduersus ea scribere debere, quae Petiliano Cirtensi episcopo uestro iterationem baptismi adstruere molienti et communionem nostram non documentorum pondere urgenti, sed maledictorum leuitate criminanti ut potui breuiter pro parte respondi. non enim tota eius epistula in manus meas tunc uenerat, sed parua pars prior. quod cur acciderit, quid opus est quaerere, quandoquidem, cum ad nos postea uniuersa peruenit, uniuersae reSpondererespondere non piguit? his ergo litteris tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius", + "candidate_score": 0.684529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_0_2", + "bdc_text": "1567 . S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenire possent ignorans peruentura tamen minime desperaui, quia et ad me tua, quamuis longe postea quam scripsisti, tamen quandoque peruenire potuerunt, quae tibi uisum est aduersus ea scribere debere, quae Petiliano Cirtensi episcopo uestro iterationem baptismi adstruere molienti et communionem nostram non documentorum pondere urgenti, sed maledictorum leuitate criminanti ut potui breuiter pro parte respondi. non enim tota eius epistula in manus meas tunc uenerat, sed parua pars prior. quod cur acciderit, quid opus est quaerere, quandoquidem, cum ad nos postea uniuersa peruenit, uniuersae reSpondererespondere non piguit? his ergo litteris tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius", + "candidate_score": 0.667647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenire possent ignorans peruentura tamen minime desperaui, quia et ad me tua, quamuis longe postea quam scripsisti, tamen quandoque peruenire potuerunt, quae tibi uisum est aduersus ea scribere debere, quae Petiliano Cirtensi episcopo uestro iterationem baptismi adstruere molienti et communionem nostram non documentorum pondere urgenti, sed maledictorum leuitate criminanti ut potui breuiter pro parte respondi. non enim tota eius epistula in manus meas tunc uenerat, sed parua pars prior. quod cur acciderit, quid opus est quaerere, quandoquidem, cum ad nos postea uniuersa peruenit, uniuersae reSpondererespondere non piguit? his ergo litteris tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius", + "candidate_score": 0.66003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_271", + "psc_text": "placuerat de ista baptismi quaestione Cypriano atque illi Africano concilio consentiri oportere, contra Cyprianum fecerunt. debuerunt enim cum collegiacollegis suis etiam in hac quaestione diuersa sentientibus tenere communionis unitatem, quod in suis litteris fecisse legimus Cyprianum. respondent ideo eum sic loqui uoluisse, ne fortasse excommunicationis timore deterriti non auderent libere dicere quod sentirent, non quia cum eis esset in communione mansurus, si diuersa sensissent; ubi aperte dicunt Cyprianum esse mentitum. si enim dicebat: neminem iudicantesnec a iure communionis aliquem si diuersa senserit amouentes, quod eum dixisse conscripta indicant gesta concilii, et tamen, si quisquam eorum, quibus ea dicebat, diuersum sentire se ostenderet, non cum eo fuerat sacramenta Christi communicaturus, procul dubio mentiebatur, qui talia dolose, non ueraciter promittebat, quodque est in eo mendacio deterius, simplicitatem fratrum duplici corde fallebat, cum praesertim et scriberentur quae dicebantur. nam quicumque ab illo concilio diuersum sensisset, quo posset ab eis ore 7 cf. epist.", + "candidate_score": 0.648098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_413", + "psc_text": "quo possemus eis, qui hoc ftagitabantflagitabant, probare desiderio eorum nos minime defuisse, ueatriuestri pacifice conuenirentur episcopi, quisque ab eo nostrum, qui eodem loco in quo ille consisteret, ut per conlationem nostram errore sublato christiana et firateraafraterna societate unitate caritate pace frueremur, id intuentes, quia, si hoc fieri uellent, adiuuante misericordia dei facillime poterat quidquid in causa nostra esset agnosci, si autem recusarent, saltem diffidentia eorum non frustra illis, qui hoc a nobis poposcerant, appareret. factum est, conuenti sunt, recusarunt; quibus uerbis, quo dolo maledictione amaritudine plenis, nunc longum est demonstrare. § 50 Interea Crispinus Calamensis uester episcopus a Possidio collega meo in eadem ciuitate apud acta conuentus 15 cf. epist. 88 1 illam WXmtYml forte] for W liinc JB 10 deaincenda X, om. Z errore. WXmlYB 11 agebam Xml 13 collationemque WYSZ 15 cartagiaenfli X chartaginionsi Y chartaginensi R carthagiMMi Z(e) totias] utiuB WYmlR ut uis Xml 16 poaeiina» WXmlYS", + "candidate_score": 0.643137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_412", + "psc_text": "quaedam, quae ipse sum expertus. cum receptorum a uestris Maximianensium quos damnauerant causam cogaouisMmuscognouissemus et eam quaquauersum poteramus feruenti diffamaremuB instantia, illi rebus tam recentibus et tanta manifestatione clarentibus quid respondere possent non inuenientes solito crebrius et audacius circumceilionum uiolentiis turhisque furentibus nos a praedieandapraedicanda catholica ueritate suaque fallaeiafallacia conuincenda deterrere coeperunt. et quia multi erroris eorameorum laqueis implicati, cum quibus ut inde liberarentur agebamus, respondebant nobis hoc nos cum episcopis suis agere debere conlationemque nostram se uehementer optare, ubi posseDtpossent uidere quibus adaerentibusadserentibus superaret ueritas falsitatem, in Carthaginiensi totius Africae concilio nobis placuit, ut adbibita etiam publicorum testificatione gestorum, quo possemus eis, qui hoc ftagitabantflagitabant, probare desiderio eorum nos minime defuisse, ueatriuestri pacifice conuenirentur episcopi, quisque ab eo nostrum, qui eodem loco in quo ille consisteret, ut per conlationem nostram errore sublato christiana et firateraafraterna societate unitate caritate pace frueremur, id intuentes, quia, si hoc fieri uellent, adiuuante misericordia", + "candidate_score": 0.637333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_412", + "psc_text": "quaedam, quae ipse sum expertus. cum receptorum a uestris Maximianensium quos damnauerant causam cogaouisMmuscognouissemus et eam quaquauersum poteramus feruenti diffamaremuB instantia, illi rebus tam recentibus et tanta manifestatione clarentibus quid respondere possent non inuenientes solito crebrius et audacius circumceilionum uiolentiis turhisque furentibus nos a praedieandapraedicanda catholica ueritate suaque fallaeiafallacia conuincenda deterrere coeperunt. et quia multi erroris eorameorum laqueis implicati, cum quibus ut inde liberarentur agebamus, respondebant nobis hoc nos cum episcopis suis agere debere conlationemque nostram se uehementer optare, ubi posseDtpossent uidere quibus adaerentibusadserentibus superaret ueritas falsitatem, in Carthaginiensi totius Africae concilio nobis placuit, ut adbibita etiam publicorum testificatione gestorum, quo possemus eis, qui hoc ftagitabantflagitabant, probare desiderio eorum nos minime defuisse, ueatriuestri pacifice conuenirentur episcopi, quisque ab eo nostrum, qui eodem loco in quo ille consisteret, ut per conlationem nostram errore sublato christiana et firateraafraterna societate unitate caritate pace frueremur, id intuentes, quia, si hoc fieri uellent, adiuuante misericordia", + "candidate_score": 0.633066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_658", + "psc_text": "sociarrsociare contewleretcontenderet, contracto a nostris concilio in eos ontnesomnes, t/uiqui in eius schismate perstitissent, fnolataprolata sententia cstest, quam in qutoqucquoque tc legisse testaris. quacquae cum scntmtiasententia conscnsnconsensu omnittmomnium firmarcturfirmaretur, placnitplacuit tamen tfecretodecreto concilii dilationem temporis dari, intra qutodquod si qui corriqucorrigi uolnissetuoluisset innoccusinnocens haberctttrhaberetur. baechaec dicens sicine contra te ipsum sensus claudis, ut non aduertas, quod hi omnes, qui propterea contra se ferri sententiam concilii meruerunt, quia Maximiano sociabantur. antequam se intra dilationis tempus cOITigerlJntcorrigerent. in eodem schismate consistebant? ibi ergo etiam baptizabant. obsecro te: quid inanem caliginem perspicuis rebus aspergis, quam rursus tuorum uerborum non minore perspicuitate dispergis? dico enim Praetextatum et Felicianum Maximiani ordinatores in eo quod commiserunt sacrilego schismate baptizaflse et ab eis baptizatos cum eis esse susceptos non rescisso baptismate, quod in schismate dederant, quod sacrilegi ministrauerant, quod ore maledictione pleno, quod labiis cum ueneno 8 epist. Cresc. cf. III 15, 18 1 eitra] ex WYm/R", + "candidate_score": 0.630231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_799", + "psc_text": "non inuidemus in parte Donati pacem damnatorum, si et Christi pacem non respuant in orbe terrarum. § 80 Cernis iam, ut arbitror, quam inaniter dixeris, quod uidearis tibi ad omnia respondisse quae mea epistula continentur. si enim propterea respondisti, quia tacere noluisti, non quidem ad omnia, sed tamen respondisti. si autem ad hoc respondisti, ut ea quae a me dicta sunt euacuares, uideo te quidem ad multa respondisse, sed nihil te uideo refellisse. consideratis autem omnibus, quae a me dicta sunt, puto quod facillime intellegas non deuitandae contentionis causa, quae nulla est cum ueritas quaeritur uel non pro uana gloria litigatur, sed causae malae diffidentia tuos nobiscum nolle conferre. ut enim hanc solam Maiimianensium causam in medium proferamus, nibil contradici posse nunc saltem fortasse iam agnoscis. unde non mihi adrogans, sicut credis aut calumniaris, uelut inuictam eloquentiam sic eam uolui commendare, sed magis ut intuerentur, qui legerent, talem esse causam,", + "candidate_score": 0.628887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_413", + "psc_text": "quo possemus eis, qui hoc ftagitabantflagitabant, probare desiderio eorum nos minime defuisse, ueatriuestri pacifice conuenirentur episcopi, quisque ab eo nostrum, qui eodem loco in quo ille consisteret, ut per conlationem nostram errore sublato christiana et firateraafraterna societate unitate caritate pace frueremur, id intuentes, quia, si hoc fieri uellent, adiuuante misericordia dei facillime poterat quidquid in causa nostra esset agnosci, si autem recusarent, saltem diffidentia eorum non frustra illis, qui hoc a nobis poposcerant, appareret. factum est, conuenti sunt, recusarunt; quibus uerbis, quo dolo maledictione amaritudine plenis, nunc longum est demonstrare. § 50 Interea Crispinus Calamensis uester episcopus a Possidio collega meo in eadem ciuitate apud acta conuentus 15 cf. epist. 88 1 illam WXmtYml forte] for W liinc JB 10 deaincenda X, om. Z errore. WXmlYB 11 agebam Xml 13 collationemque WYSZ 15 cartagiaenfli X chartaginionsi Y chartaginensi R carthagiMMi Z(e) totias] utiuB WYmlR ut uis Xml 16 poaeiina» WXmlYS", + "candidate_score": 0.626892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_16", + "psc_text": "requiescet super eos pax uestra; si quo minus, ad uos reuertetur. numquid certos fecit, quod essent eorum pacem suscepturi quibus eam praedicarent? certos tamen fecit, ut eam sine cunctatione praedicarent. § 8 Apostolus etiam Paulus: seruum, inquit, domini litigare non oportet, sed esse mitem ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diuersa sentientes, ne forte det illis deus paenitentiam ad cognoscendam ueritatem et resipiscant de diaboli laqueis, captiuati ab ipso in ipsius uoluntatem. intende quomodo quem noluit litigare uoluit tamen in modestia corripere diuersa sentientes, ne dei seruus prohibitionem petulantiae occasionem putaret esse pigritiae. uerum quia multi et ipsam correptionem, quae modeste fit, uel peccatis suis fauentes uel quid respondeant non inuenientes nec tamen ueritati adquiescentes onerose ac moleste ferunt, eos, qui secum sedulo agunt nec ab eorum conuincendo errore dissimulant. litigiosos et contentiosos uocant. falsitas enim, quae nudari et redargui metuit, eorum uitiorum nomine, quae ueritas damnat, diligentiam ueritatis", + "candidate_score": 0.626101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_761", + "psc_text": "Proinde attende, utrum ualeam in illo perspicuo speculo uestro, hoc est in causa Maximianensium, etiam hoc demonstrare. namque mQltuismortuis omnibus, (a quibus) et apud quos haec gesta sunt, fieri aliquando poterit, ut inter uestros et illorum posteros quaestio communionis agitetur. dicturi sunt illi a maioribus suis ferme centum uel amplius episcopis damnatum esse Primianum et illam primo quae apud 10 cf. III 57, 77. Petil. I 21, 23 1 raeruat W 2 iudicauerunt v 5 ullos scripsinullus WXmlYml nulloa cet. v quid] qui W 6 neBcierint Z 7 uitis ligatoribus Yml 10 eglegisti Wml 11 ex utraque parte fuerint (tr. fuerint parte) Z 12 sunt om. R 15 quartain W quar R quaito v uince Xml uici Z 17 obtegerej intellegere B 18 tecum scripsi et cum WXmlYmlR etiam XmHZv cum Ym2 aliia R 19 tractauimus WYml us nunc r euan. W nuncJ nec Yml, om. R cessariis W 20", + "candidate_score": 0.625508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_575", + "psc_text": "purgatus est proconsulari iudicio, eodem ipso Constantino ut causa eius discuteretur iubente, quem illi adsiduis interpellationibus fatigabant. haec Maximianenses aduersus Primianum non exercuerunt mala nec totiens uicti sunt nec praesentes uicti sunt nec apud eos quos ipsi elegerunt iudices uicti sunt; et tamen, quod manifestum est, ipsi a uestra communione schisma fecerunt, et hoc uestros a catholica communione fecisse non uultis aduertere; qua inpudentia 1 maxiraanensibus (manen in ras. m2) X 6 priano WYrnl quatuor Zv 10 accusauerint WYml 13 ab v ad WTR, om. XZ ad eundem quem rursus alterum episcopale(-iR) iudicium Ym2R prouocauerunt RZ 14 iuditiom JVml 15 cognoscentes JVXmlYml 16 conuitio W caecilianum Xml caeciliano R 17 ei de Felicis om. R relicis WTml reliqis Xml reliquis Ym2 et ei de reliquis del. Ym2 aptugnenses WYR 18 ordinatores eius de Ym2R 22 ercuerunt tr male WXmlYml toties Rv praesentes uicti sunt nec om. W 24 ipsi a]", + "candidate_score": 0.61831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_757", + "psc_text": "esse in ecclesia cerniraus ipsi de ecclesia recedamus. quod quidem illis tono prodesset, si in ecclesiae catholicae grenjiogremio purgati purgamenta tolerarent, quae ante tempus separare non possent. sed quod eos dicimus in hac erroris uestri societate, quam ueram ecclesiam esse arbitramini, facere debuisse, hoc maiores uestri in illa perspicue uera, in cuius unitate fuerunt, ne ab illa separarentur, facere debuerunt. sicut enim quilibet partis uestrae homo causam Primiani prorsus ignorans tamen. quamuis a oentumcentum Maximianensibus damnatum, simpliciter innocentem credit eum, qui tanto pluribus se probauit, ita etiam in communione catholica, quem causa Caeciliani latet, non inmerito sibi innocentem fuisse persuadet eum, qui non solum per Africam. uerum etiam per tot gentium christianarum terras tanto pluribus episcopis ceteris uel innotescere innocens potuit uel occultari nocens, apud quos aut ab agnoscente meruit absolui aut non meruit ab ignorante damnari aut 9 Cypr. epist. 54, 3 1 eccleiis W titam WYml 2 concilio", + "candidate_score": 0.613292, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.684131, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.684131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_116", + "psc_text": "quae huc ad clerum nostrum per Crementium hypodiaconum nuper feceratis, ut iis qui post lapsum infirmitate apprehensi essent, et poenitentes communicationem desiderarent, subveniretur, standum putavi et cum vestra sententia, ne actus noster, qui adunatus esse et consentire circa omnia debet, in aliquo discreparet. Plane caeterorum causas, quamvis libello a martyribus accepto, differri mandavi et in nostram praesentiam reservari, ut, cum, pace a Domino nobis data, plures praepositi convenire in unum coeperimus, communicato etiam vobiscum consilio, disponere singula et reformare possimus. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere. EPISTOLA XV.(Erasm., II. 4. Pamel., XVI. Rig., Baluz., Paris., XV. Oxon., Lips. XXXVII.) AD MOYSEN ET MAXIMUM ET CAETEROS CONFESSORES. ARGUMENTUM hujus Epistolae habes infra, Epistola XXXI, ubi Clerus Romanus: « In quo loco, inquiunt, maximas tibi atque uberes gratias referre debemus et reddimus, quod illorum carceris tenebras litteris illuminasti; quod ad illos venisti, quomodo introire potuisti; quod illorum animos sua fide et", + "candidate_score": 0.674464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.673764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. AD DONATUM.(Erasm., Pamel., ep. II. Rigal., ep. I. Oxon., Lips., liber de Gratia Dei.) ARGUMENTUM.-- Promiserat Donato Cyprianus sermonem se cum illo habiturum de rebus divinis; jam promissis admonitus satisfacit, ac multis gratiam Dei per Baptismum collatam commendans, quantum sit mutatus ab illo significat, et ad oculum demonstratis mundi erroribus, ad contemptum ejus, ad assiduam denique lectionem et orationem adhortatur. I. CAECILIUS Cyprianus Donato salutem. Bene admones, Donate charissime. Nam et promisisse me memini, et reddendi tempestivum prorsus hoc tempus est, cum, indulgente vindemia, solutus animus in quietem solemnes ac statas anni fatiscentis inducias sortitur. Locus etiam cum die convenit et mulcendis sensibus ac fovendis ad lenes auras blandientis autumni hortorum facies amoena consentit. Hic jucundum sermonibus diem ducere et studentibus fabulis in divina praecepta conscientiam pectoris erudire. Ac ne colloquium nostrum arbiter profanus impediat, aut clamor intemperans familiae strepentis obtundat, petamus hanc sedem. Dant secessum vicina secreta;", + "candidate_score": 0.672626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_220", + "psc_text": "I. Cyprianus presbyteris et diaconibus et plebi universae, fratribus in Domino, salutem. Agnoscenda et amplectenda sunt, fratres dilectissimi, beneficia divina, quibus Ecclesiam suam Dominus illustrare temporibus nostris et honestare dignatus est, commeatum dando bonis confessoribus suis et martyribus gloriosis, ut, qui sublimiter Christum confessi essent, clerum postmodum Christi ministeriis ecclesiasticis adornarent. Exultate itaque et gaudete nobiscum litteris nostris, quibus ego et collegae mei qui praesentes aderant, referimus ad vos Celerinum fratrem nostrum, virtutibus pariter et moribus gloriosum, clero nostro, non humana suffragatione sed divina dignatione conjunctum. Qui cum consentire dubitaret ecclesiae, ipsius admonitu et hortatu in visione per noctem compulsus est ne negaret nobis suadentibus. Cui plus licuit et coegit quia nec fas fuerat nec decebat sine honore ecclesiastico esse quem sic Dominus honoravit coelestis gloriae dignitate. II. Hic ad temporis nostri praelium primus, hic inter Christi milites antesignanus, hic inter persecutionis initia ferventia cum ipso infestationis principe et auctore", + "candidate_score": 0.670362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_220", + "psc_text": "I. Cyprianus presbyteris et diaconibus et plebi universae, fratribus in Domino, salutem. Agnoscenda et amplectenda sunt, fratres dilectissimi, beneficia divina, quibus Ecclesiam suam Dominus illustrare temporibus nostris et honestare dignatus est, commeatum dando bonis confessoribus suis et martyribus gloriosis, ut, qui sublimiter Christum confessi essent, clerum postmodum Christi ministeriis ecclesiasticis adornarent. Exultate itaque et gaudete nobiscum litteris nostris, quibus ego et collegae mei qui praesentes aderant, referimus ad vos Celerinum fratrem nostrum, virtutibus pariter et moribus gloriosum, clero nostro, non humana suffragatione sed divina dignatione conjunctum. Qui cum consentire dubitaret ecclesiae, ipsius admonitu et hortatu in visione per noctem compulsus est ne negaret nobis suadentibus. Cui plus licuit et coegit quia nec fas fuerat nec decebat sine honore ecclesiastico esse quem sic Dominus honoravit coelestis gloriae dignitate. II. Hic ad temporis nostri praelium primus, hic inter Christi milites antesignanus, hic inter persecutionis initia ferventia cum ipso infestationis principe et auctore", + "candidate_score": 0.668314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_464", + "psc_text": "confessione clarificari. Quodcumque enim sub illo confessionis momento confessor episcopus loquitur, aspirante Deo, ore omnium loquitur. Caeterum mutilabitur honor ecclesiae nostrae tam gloriosae, si ego episcopus alterius ecclesiae praepositus, accepta apud Uticam super confessione sententia, exinde martyr ad Dominum proficiscar, quandoquidem ego et pro me et pro vobis apud vos confiteri et ibi pati, et exinde ad Dominum proficisci, orationibus continuis deprecer et votis omnibus exoptem et debeam. Expectamus ergo hic, in secessu abdito constituti, adventum proconsulis Carthaginem redeuntis, audituri ab eo quid imperatores super Christianorum laicorum et episcoporum nomine mandaverint, et dicturi quod ad horam Dominus dici voluerit. II. Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora", + "candidate_score": 0.667336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_189", + "psc_text": "ROMAE CONSISTENTES AD CYPRIANUM ARGUMENTUM.-- Ecclesia Romana sententiam suam de lapsis cum Carthaginensis decretis consentientem proponit.--Lapsis adhibita indulgentia ad Evangelii normam exigitur.--Pacem confessoribus concessam gratia tantum et favoribus inniti inde constat quod lapsi ad Episcopos remittantur.--Seditiosa pacis postulatio Felicissimi factioni imputanda. I. Cypriano papae presbyteri et diacones Romae consistentes salutem. Cum perlegissemus, frater charissime, litteras tuas, quas per Fortunatum hypodiaconum miseras, gemino sumus dolore perculsi et duplici moerore confusi, quod neque tibi requies ulla in tantis persecutionis necessitatibus traderetur, et lapsorum fratrum immoderata petulantia usque ad periculosam verborum temeritatem producta denotaretur. Sed, quamquam nos atque animum nostrum ista quae diximus graviter affligerent, tamen moeroris nostri tam gravem sarcinam vigor tuus et secundum evangelicam disciplinam adhibita severitas temperat, dum et quorumdam improbitatem juste coerces, et cohortando ad poenitentiam, viam legitimam salutis ostendis. Quos quidem satis mirati sumus ad hoc usque prosilire voluisse, ut tam urgenter et tam immaturo atque acerbo tempore,", + "candidate_score": 0.666333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_127", + "psc_text": "post gravem lapsum, vera poenitentia et humilitate tota promereri Dominum possint. Legi autem et universorum confessorum litteras, quas voluerunt per me collegis omnibus 27 innotescere et ad eos pacem a se datam pervenire de quibus apud nos ratio constiterit quid post commissum egerint. Quae res cum omnium nostrum consilium et sententiam exspectet, praejudicare ego et soli mihi rem communem vindicare non audeo. Et ideo instetur interim epistolis quas ad vos proxime feceram, quarum exemplum collegis quoque multis jam misi; qui rescripserunt placere sibi quod statuimus, nec ab eo recedendum esse donec, pace nobis a Domino reddita, in unum convenire et singulorum causas examinare possimus. Sed et quid mihi Caldonius collega meus scripserit quidque ego ei rescripserim ut sciretis, utriusque epistolae exemplum litteris meis junxi. Quod totum peto fratribus nostris legatis, ut magis ac magis ad patientiam componantur, nec delicto proprio adjiciant adhuc aliud delictum, dum nec nobis nec Evangelio volunt", + "candidate_score": 0.665204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_90", + "psc_text": "nostra Ecclesia pacem de misericordia Domini prior sumpserit, et nos divina protectio reduces ad ecclesiam suam fecerit, hi, sublato honore quem nobis beati martyres cum confessoribus servant, contempta Domini lege et observatione quam iidem martyres et confessores tenendam mandant, ante extinctum persecutionis metum, ante reditum nostrum, ante ipsum pene martyrum excessum, communicent cum lapsis et offerant et Eucharistiam tradant, quando, etiamsi martyres per calorem gloriae Scripturam minus contemplantes, plus aliquid cuperent, a presbyteris et diaconis suggerentibus admoneri deberent, sicut semper in praeteritum factum est. IV. Castigare nos itaque divina censura nec noctibus desinit nec diebus. Praeter nocturnas enim visiones, per dies quoque impletur apud nos Spiritu sancto puerorum innocens aetas, quae in ecstasi videt oculis et audit et loquitur ea quibus nos Dominus monere et instruere dignatur. Et audietis omnia quando ad vos reducem me Dominus fecerit, qui ut secederem jussit. Interim temerarii et incauti et tumidi quidam inter vos,", + "candidate_score": 0.665048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.663106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_90", + "psc_text": "nostra Ecclesia pacem de misericordia Domini prior sumpserit, et nos divina protectio reduces ad ecclesiam suam fecerit, hi, sublato honore quem nobis beati martyres cum confessoribus servant, contempta Domini lege et observatione quam iidem martyres et confessores tenendam mandant, ante extinctum persecutionis metum, ante reditum nostrum, ante ipsum pene martyrum excessum, communicent cum lapsis et offerant et Eucharistiam tradant, quando, etiamsi martyres per calorem gloriae Scripturam minus contemplantes, plus aliquid cuperent, a presbyteris et diaconis suggerentibus admoneri deberent, sicut semper in praeteritum factum est. IV. Castigare nos itaque divina censura nec noctibus desinit nec diebus. Praeter nocturnas enim visiones, per dies quoque impletur apud nos Spiritu sancto puerorum innocens aetas, quae in ecstasi videt oculis et audit et loquitur ea quibus nos Dominus monere et instruere dignatur. Et audietis omnia quando ad vos reducem me Dominus fecerit, qui ut secederem jussit. Interim temerarii et incauti et tumidi quidam inter vos,", + "candidate_score": 0.662489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_189", + "psc_text": "ROMAE CONSISTENTES AD CYPRIANUM ARGUMENTUM.-- Ecclesia Romana sententiam suam de lapsis cum Carthaginensis decretis consentientem proponit.--Lapsis adhibita indulgentia ad Evangelii normam exigitur.--Pacem confessoribus concessam gratia tantum et favoribus inniti inde constat quod lapsi ad Episcopos remittantur.--Seditiosa pacis postulatio Felicissimi factioni imputanda. I. Cypriano papae presbyteri et diacones Romae consistentes salutem. Cum perlegissemus, frater charissime, litteras tuas, quas per Fortunatum hypodiaconum miseras, gemino sumus dolore perculsi et duplici moerore confusi, quod neque tibi requies ulla in tantis persecutionis necessitatibus traderetur, et lapsorum fratrum immoderata petulantia usque ad periculosam verborum temeritatem producta denotaretur. Sed, quamquam nos atque animum nostrum ista quae diximus graviter affligerent, tamen moeroris nostri tam gravem sarcinam vigor tuus et secundum evangelicam disciplinam adhibita severitas temperat, dum et quorumdam improbitatem juste coerces, et cohortando ad poenitentiam, viam legitimam salutis ostendis. Quos quidem satis mirati sumus ad hoc usque prosilire voluisse, ut tam urgenter et tam immaturo atque acerbo tempore,", + "candidate_score": 0.662289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_277", + "psc_text": "suos satisfecerint et ad me venire coeperint, tractabo cum singulis plenius, ut de eo quod consuluistis figatur apud nos et rescribatur vobis firma sententia multorum sacerdotum consilio ponderata. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere. EPISTOLA LIV.(Erasm., I, 2. Pamel., Rigalt., Baluz., LIV. Paris., LIII. Oxon., Lips., LVII. Coustant., Epist. Rom. Pont., I, p. 167. Galland., Bibl. vett. PP. III, p. 350. Routh., Rel. sacr. III. p. 69.) AD CORNELIUM, DE PACE LAPSIS DANDA. ARGUMENTUM.-- Cum prius statuissent Africani episcopi in concilio quodam, ut lapsi non, nisi diu poenitentia, acta admitterentur ad pacem, nisi forte periculum infirmitatis urgeret; jam instante nova persecutione statuerunt, omnibus qui poenitentiam egissent pacem dandam, ut fortiores essent ad passionis praelium. Id episcoporum statutum, totius synodi nomine, nuntiat Cornelio papae Cyprianus, atque adeo non tam ipsius Cypriani quam synodi Africanae est haec epistola. (Hanc epistolam, ut et alias omissas, inter pontificias tom. praecedentis epistolas suo loco", + "candidate_score": 0.658783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.657672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_115", + "psc_text": "quidam de lapsis, sive sua sponte, sive aliquo incitatore, audaci flagitatione proruerent ut pacem sibi a martyribus et confessoribus promissam extorquere violento impetu niterentur, de hoc etiam bis ad clerum litteras feci et legi eis mandavi, ut ad illorum violentiam interim quoquo genere mitigandam, si qui libello a martyribus accepto de saeculo excederent, exomologesi facta et manu eis in poenitentiam imposita, cum pace sibi a martyribus promissa ad Dominum remitterentur. Nec in hoc legem dedi, aut me auctorem temere constitui. Sed, cum videretur et honor martyribus habendus et eorum qui omnia turbare cupiebant impetus comprimendus, et praeterea vestra scripta legissem quae huc ad clerum nostrum per Crementium hypodiaconum nuper feceratis, ut iis qui post lapsum infirmitate apprehensi essent, et poenitentes communicationem desiderarent, subveniretur, standum putavi et cum vestra sententia, ne actus noster, qui adunatus esse et consentire circa omnia debet, in aliquo discreparet. Plane caeterorum causas, quamvis libello a martyribus", + "candidate_score": 0.657609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_259", + "psc_text": "Confessores Romanos factione Novatiani et Novati seductos hortatur, ut ad unitatem redeant. Cyprianus Maximo et Nicostrato et caeteris confessoribus salutem. Cum frequenter, charissimi, cognoveritis ex litteris meis quem et confessioni vestrae honorem et fraternitati connexae dilectionem meo sermone servaverim, credatis quaeso et acquiescatis his litteris meis, quibus vobis et actui ac laudibus vestris et scribo et simpliciter ac fideliter consulo. Gravat enim me atque contristat et intolerabilis perculsi pene prostrati pectoris moestitia perstringit cum vos illic comperissem contra ecclesiasticam dispositionem, contra evangelicam legem, contra institutionis catholicae unitatem, alium episcopum fieri consensisse, id est, quod nec fas est nec licet fieri, ecclesiam aliam constitui, Christi membra discerpi, Dominici gregis animum et corpus unum discissa aemulatione lacerari. Quod quaeso ut in vobis saltem illicitum istud fraternitatis nostrae discidium non perseveret, sed, et confessionis vestrae et divinae traditionis memores, ad matrem revertamini unde prodiistis, unde ad confessionis gloriam cum ejusdem matris exultatione venistis.", + "candidate_score": 0.656101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.655895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_116", + "psc_text": "quae huc ad clerum nostrum per Crementium hypodiaconum nuper feceratis, ut iis qui post lapsum infirmitate apprehensi essent, et poenitentes communicationem desiderarent, subveniretur, standum putavi et cum vestra sententia, ne actus noster, qui adunatus esse et consentire circa omnia debet, in aliquo discreparet. Plane caeterorum causas, quamvis libello a martyribus accepto, differri mandavi et in nostram praesentiam reservari, ut, cum, pace a Domino nobis data, plures praepositi convenire in unum coeperimus, communicato etiam vobiscum consilio, disponere singula et reformare possimus. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere. EPISTOLA XV.(Erasm., II. 4. Pamel., XVI. Rig., Baluz., Paris., XV. Oxon., Lips. XXXVII.) AD MOYSEN ET MAXIMUM ET CAETEROS CONFESSORES. ARGUMENTUM hujus Epistolae habes infra, Epistola XXXI, ubi Clerus Romanus: « In quo loco, inquiunt, maximas tibi atque uberes gratias referre debemus et reddimus, quod illorum carceris tenebras litteris illuminasti; quod ad illos venisti, quomodo introire potuisti; quod illorum animos sua fide et", + "candidate_score": 0.652234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6_8", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_220", + "psc_text": "I. Cyprianus presbyteris et diaconibus et plebi universae, fratribus in Domino, salutem. Agnoscenda et amplectenda sunt, fratres dilectissimi, beneficia divina, quibus Ecclesiam suam Dominus illustrare temporibus nostris et honestare dignatus est, commeatum dando bonis confessoribus suis et martyribus gloriosis, ut, qui sublimiter Christum confessi essent, clerum postmodum Christi ministeriis ecclesiasticis adornarent. Exultate itaque et gaudete nobiscum litteris nostris, quibus ego et collegae mei qui praesentes aderant, referimus ad vos Celerinum fratrem nostrum, virtutibus pariter et moribus gloriosum, clero nostro, non humana suffragatione sed divina dignatione conjunctum. Qui cum consentire dubitaret ecclesiae, ipsius admonitu et hortatu in visione per noctem compulsus est ne negaret nobis suadentibus. Cui plus licuit et coegit quia nec fas fuerat nec decebat sine honore ecclesiastico esse quem sic Dominus honoravit coelestis gloriae dignitate. II. Hic ad temporis nostri praelium primus, hic inter Christi milites antesignanus, hic inter persecutionis initia ferventia cum ipso infestationis principe et auctore", + "candidate_score": 0.627572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_185", + "psc_text": "meas fideliter et salubriter consulentes, a consiliis melioribus ne recedatis. Legite vero has easdem litteras et collegis meis, si qui aut praesentes fuerint aut supervenerint, ut unanimes et concordes ad fovenda et sananda lapsorum vulnera consilium salubre teneamus, tractaturi plenissime de omnibus cum convenire in unum per Domini misericordiam coeperimus. Interea, si quis immoderatus et praeceps, sive de nostris presbyteris vel diaconibus, sive de peregrinis, ausus fuerit ante sententiam nostram communicare cum lapsis, a communicatione nostra arceatur, apud omnes nos causam dicturus temeritatis suae quando in unum, permittente Domino, convenerimus. Desiderastis quoque ut de Philumeno et Fortunato hypodiaconis et Favorino acolytho, qui medio tempore recesserunt et nunc venerunt, quid mihi videatur rescribam. Cui rei non potui me solum judicem dare, cum multi adhuc de clero absentes sint, nec locum suum vel sero repetendum putaverunt, et haec singulorum tractanda sit et limanda plenius ratio, non tantum cum collegis meis, sed et", + "candidate_score": 0.623474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_276", + "psc_text": "infirmitatis periculo subveniri et pacem dari, debent utique in accipienda pace praecedere quos videmus non animi infirmitate cecidisse, sed in praelio congressos et vulneratos per imbecillitatem carnis confessionis suae coronam non potuisse perferre; maxime cum cupientibus mori non permitterentur occidi, sed tamdiu fessos tormenta Ianiarent quamdiu non fidem, quae invicta est, vincerent, sed carnem, quae infirma est, fatigarent. III. Quoniam tamen scripsistis ut cum pluribus collegis de hoc ipso plenissime tractem et res tanta exigit majus et impensius de multorum collatione consilium, et nunc omnes fere inter Paschae prima solemnia apud se cum fratribus demorantur, quando solemnitati 77 celebrandae apud suos satisfecerint et ad me venire coeperint, tractabo cum singulis plenius, ut de eo quod consuluistis figatur apud nos et rescribatur vobis firma sententia multorum sacerdotum consilio ponderata. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere. EPISTOLA LIV.(Erasm., I, 2. Pamel., Rigalt., Baluz., LIV. Paris., LIII. Oxon., Lips., LVII. Coustant., Epist.", + "candidate_score": 0.613906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_335", + "psc_text": "hic est de sacrificio illo veniens et inde descendens, quod Melchisedech sacerdos Dei summi fuit, quod panem et vinum obtulit, quod Abraham benedixit. Nam quis magis sacerdos Dei summi quam Dominus noster Jesus Christus, qui sacrificium Deo Patri obtulit, et obtulit hoc idem quod Melchisedech obtulerat, id est panem et vinum, suum scilicet corpus et sanguinem? Et circa Abraham benedictio illa praecedens ad nostrum populum pertinebat. Nam, si Abraham Deo credidit et deputatum est ei ad justitiam (Gen. XV, 6.), utique quisquis Deo credit et fide vivit, justus invenitur, et jam pridem in Abraham fideli benedictus et justificatus ostenditur, sicut beatus apostolus Paulus probat dicens: Credidit Abraham Deo, et deputatum est ei ad justitiam (Gal. III, 6, 7) . Cognoscitis ergo quia qui ex fide sunt, hi sunt filii Abrahae. Providens autem Scriptura quia ex fide justificat gentes Deus, praenuntiavit Abrahae quia benedicentur in illo omnes gentes (Gen. XII, 3).", + "candidate_score": 0.605659, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini", + "max_score": 0.683724, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_275", + "psc_text": "Nicaena quidem synodus vicennalibus Constantini, dedicatio vero basilicae Hierosolymitanae contigit tricennalibus. Hanc secundam synodum, omnium quas quidem novimus maximam, imperator Hierosolymis congregavit, post primam illam quam in urbe Bithyniae nobilissima collegerat. Sed illa quidem triumphalis erat; in imperii vicennalibus preces ac vota pro victoria de hostibus parta, in urbe victoriae cognomine persolvens. Haec vero tricennalium festivitatem ornavit, cum imperator Deo omnium bonorum auctori, martyrium, velut quoddam pacis donarium, in ipso Servatoris nostri monumento dedicaret. CAPUT XLVIII. Quomodo immodicas cujusdum laudes aegre tulerit. His omnibus confectis, cum imperatoris virtus cunctorum sermonibus praedicaretur, quidam ex numero sacerdotum, illum coram beatum pronuntiare non est veritus: quippe qui tum in hac vita summum totius orbis Romani imperium consequi meruisset; tum in futuro aevo una cum Filio Dei esset regnaturus. At ille hujusmodi voces aegre admodum passus, hominem admonuit, ne his verbis uti praesumeret, sed potius supplex Deo vota faceret, ut tam in hac quam", + "candidate_score": 0.683724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_275", + "psc_text": "Nicaena quidem synodus vicennalibus Constantini, dedicatio vero basilicae Hierosolymitanae contigit tricennalibus. Hanc secundam synodum, omnium quas quidem novimus maximam, imperator Hierosolymis congregavit, post primam illam quam in urbe Bithyniae nobilissima collegerat. Sed illa quidem triumphalis erat; in imperii vicennalibus preces ac vota pro victoria de hostibus parta, in urbe victoriae cognomine persolvens. Haec vero tricennalium festivitatem ornavit, cum imperator Deo omnium bonorum auctori, martyrium, velut quoddam pacis donarium, in ipso Servatoris nostri monumento dedicaret. CAPUT XLVIII. Quomodo immodicas cujusdum laudes aegre tulerit. His omnibus confectis, cum imperatoris virtus cunctorum sermonibus praedicaretur, quidam ex numero sacerdotum, illum coram beatum pronuntiare non est veritus: quippe qui tum in hac vita summum totius orbis Romani imperium consequi meruisset; tum in futuro aevo una cum Filio Dei esset regnaturus. At ille hujusmodi voces aegre admodum passus, hominem admonuit, ne his verbis uti praesumeret, sed potius supplex Deo vota faceret, ut tam in hac quam", + "candidate_score": 0.681889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_67", + "psc_text": "In hunc modum Dei amantissimus imperator victricis crucis confessionem prae se ferens, Filium Dei Romanis libere atque ingenue praedicavit. Et cuncti qui urbem incolebant, tam senatus quam populus, utpote acerba et tyrannica dominatione liberati, respirare quodammodo et purioris lucis radiis perfrui sibi videbantur, atque in novam quamdam vitam renasci. Gentes quoque universae quotquot occidentali oceano terminantur, pristinis malis liberatae, festos dies cum omni hilaritate celebrabant; Constantinum victorem, Dei amicum, de omnibus bene meritum continuis laudibus praedicantes. Eum cuncti commune quoddam bonum, Dei benignitate humano generi donatum illuxisse, uno ore atque, una voce testabantur. Sed et imperatoris literae ubique propositae legebantur: quibus ii qui bonis suis spoliati fuissent, eorum possessionem beneficio principis recuperabant, et qui injuste relegati essent, penatibus suis restituebantur. Vinculis quoque et omni periculo ac metu liberabantur ii, qui per tyrannicam crudelitatem iis vexati fuissent. CAPUT XLII. Honores episcopis delati, et ecclesiarum extructiones. Porro ipse imperator ministros Dei a", + "candidate_score": 0.673941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_274", + "psc_text": "qualis forma basilicae Servatoris; qualis sacrae speluncae species sit; quanta operis venustas et elegantia; quot denique donaria partim ex auro et argento, partim ex gemmis fabrefacta, peculiari opere executi, librum illum imperatori nuncupavimus. Quem quidem librum opportune ad calcem hujus operis edituri sumus; adjuncta etiam oratione illa de tricennalibus, quam paulo post profecti Constantinopolim, coram ipso imperatore recitavimus; secundo tum in palatio summum omnium Deum ac Dominum laudibus praedicantes. Quam cum audiret Deo amabilis imperator, gestire prae gaudio videbatur. Atque id ipse finita oratione confessus est, cum episcopos qui aderant convivio exciperet, omnique eos genere honoris afficeret. CAPUT XLVII. Quod Nicaena quidem synodus vicennalibus Constantini, dedicatio vero basilicae Hierosolymitanae contigit tricennalibus. Hanc secundam synodum, omnium quas quidem novimus maximam, imperator Hierosolymis congregavit, post primam illam quam in urbe Bithyniae nobilissima collegerat. Sed illa quidem triumphalis erat; in imperii vicennalibus preces ac vota pro victoria de hostibus parta, in urbe victoriae", + "candidate_score": 0.668571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_67", + "psc_text": "In hunc modum Dei amantissimus imperator victricis crucis confessionem prae se ferens, Filium Dei Romanis libere atque ingenue praedicavit. Et cuncti qui urbem incolebant, tam senatus quam populus, utpote acerba et tyrannica dominatione liberati, respirare quodammodo et purioris lucis radiis perfrui sibi videbantur, atque in novam quamdam vitam renasci. Gentes quoque universae quotquot occidentali oceano terminantur, pristinis malis liberatae, festos dies cum omni hilaritate celebrabant; Constantinum victorem, Dei amicum, de omnibus bene meritum continuis laudibus praedicantes. Eum cuncti commune quoddam bonum, Dei benignitate humano generi donatum illuxisse, uno ore atque, una voce testabantur. Sed et imperatoris literae ubique propositae legebantur: quibus ii qui bonis suis spoliati fuissent, eorum possessionem beneficio principis recuperabant, et qui injuste relegati essent, penatibus suis restituebantur. Vinculis quoque et omni periculo ac metu liberabantur ii, qui per tyrannicam crudelitatem iis vexati fuissent. CAPUT XLII. Honores episcopis delati, et ecclesiarum extructiones. Porro ipse imperator ministros Dei a", + "candidate_score": 0.667135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_274", + "psc_text": "qualis forma basilicae Servatoris; qualis sacrae speluncae species sit; quanta operis venustas et elegantia; quot denique donaria partim ex auro et argento, partim ex gemmis fabrefacta, peculiari opere executi, librum illum imperatori nuncupavimus. Quem quidem librum opportune ad calcem hujus operis edituri sumus; adjuncta etiam oratione illa de tricennalibus, quam paulo post profecti Constantinopolim, coram ipso imperatore recitavimus; secundo tum in palatio summum omnium Deum ac Dominum laudibus praedicantes. Quam cum audiret Deo amabilis imperator, gestire prae gaudio videbatur. Atque id ipse finita oratione confessus est, cum episcopos qui aderant convivio exciperet, omnique eos genere honoris afficeret. CAPUT XLVII. Quod Nicaena quidem synodus vicennalibus Constantini, dedicatio vero basilicae Hierosolymitanae contigit tricennalibus. Hanc secundam synodum, omnium quas quidem novimus maximam, imperator Hierosolymis congregavit, post primam illam quam in urbe Bithyniae nobilissima collegerat. Sed illa quidem triumphalis erat; in imperii vicennalibus preces ac vota pro victoria de hostibus parta, in urbe victoriae", + "candidate_score": 0.66583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.652019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10_12", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus . Heripublicae comiti .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_275", + "psc_text": "Nicaena quidem synodus vicennalibus Constantini, dedicatio vero basilicae Hierosolymitanae contigit tricennalibus. Hanc secundam synodum, omnium quas quidem novimus maximam, imperator Hierosolymis congregavit, post primam illam quam in urbe Bithyniae nobilissima collegerat. Sed illa quidem triumphalis erat; in imperii vicennalibus preces ac vota pro victoria de hostibus parta, in urbe victoriae cognomine persolvens. Haec vero tricennalium festivitatem ornavit, cum imperator Deo omnium bonorum auctori, martyrium, velut quoddam pacis donarium, in ipso Servatoris nostri monumento dedicaret. CAPUT XLVIII. Quomodo immodicas cujusdum laudes aegre tulerit. His omnibus confectis, cum imperatoris virtus cunctorum sermonibus praedicaretur, quidam ex numero sacerdotum, illum coram beatum pronuntiare non est veritus: quippe qui tum in hac vita summum totius orbis Romani imperium consequi meruisset; tum in futuro aevo una cum Filio Dei esset regnaturus. At ille hujusmodi voces aegre admodum passus, hominem admonuit, ne his verbis uti praesumeret, sed potius supplex Deo vota faceret, ut tam in hac quam", + "candidate_score": 0.641015, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1", + "max_score": 0.68195, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", + "candidate_score": 0.68195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_15", + "psc_text": "demonstrarentur Donatistae suo iudicio cuncta diluisse, quae obicere catholicis uel de baptismo uel de persecutione uel de communionis contagione consueuerunt. adiectum est etiam, ut, si qua etiam nunc episcopis catholicis morarum interponendarum gratia uoluissent crimina obicer.e, propter finiendam quae prius urgeret causam audienda et discutienda postea differrentur. hoc autem, id est ut tota causa et superioribus litteris et isto mandato comprehenderetur, eo consilio a catholicis factumfactura est, ne forte, si, ut fama iactabat, aliquas moratorias praescriptiones Donatistae ingerere coąarentur et forsitan non permissi ab ipsa collatione resilirent, (non) acta licet breuiter ecclesiae catholicae causa in conscriptione gestorum legenda remaneret, quam timuisse intellegerentur et ideo noluisse conferre. § 11 Undecimo loco, cum cognitor interlocutus esset in mandato catholicorum magis diuina testimonia quam forensia uincula esse prolata, et iussisset etiam subscriptiones omnium recitari, conflictus exortus [est] et aliquamdiu productus est, cum Donatistae exigerent eorum praesentiam, qui mandato subscripserant, obicientes, quod eis suppositis", + "candidate_score": 0.664463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_17", + "psc_text": "iam causa lapsa esset et audiri non posset, praescribere uoluerunt. quem tumultum ideo putabantur nondum fecisse, quia, si fieret, uidebant non posse imputari 13 si, ut scripsi sicut fv 15 non addidi, cf. cap. 7 extr. 17 remanerent / 22 est seclusi 29 prorsus] rursus / catholicis, qui paucissimi aderant, sed sibi potius, quorum praesens fuerat multitudo. sed uoluntati eorum cedentibus catholicis, ut omnes qui subscripserant ingrederentur, apparuit postea hoc ideo uoluisse Donatistas, quia existimabant non conuenisse Carthaginem tot catholicos quot subscriptiones ostendebantur. hoc autem propterea credidisse putati sunt, quia catholici non ea pompa qua illi Carthaginem fuerant ingressi et ob hoc eos paucos uenisse suspicabantur. § 12 Duodecimo loco ingressis episcopis catholicis, quorum praesentia petebatur, omnes singillatim recitati et in medium procedentes a Donatistis recogniti sunt uel uicinis suis uel cum quibus in uno loco erant, et quicumque recitabantur catholici episcopi ex his locis, ubi non erat pars Donati,", + "candidate_score": 0.662908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_72", + "psc_text": "11, 23 1 et S anatheraatizatur fv, correxi 7 in om. f 9 in add. Morelius 14 Uagaitano fv 18 Aptugnensis scripsi Aptuginensis fv 28 intra v probarent non solum uera esse crimina Caeciliani, nam hoc parum est, sed etiam ecclesiae, quae per omnes gentes usque ad terrae terminos dilatatur, ea probari et innotescere potuisse, ut consequenter saltem secundum ipsos posset cognitorum peccatorum contagione maculari. § 15 Cum itaque litterae Donatistarum recitatae fuissent, uoluit cognitor, ut etiam quae catholici recitanda dederant legerentur. sed Donatistae ad ea quae scripserant ut responderetur flagitare coeperunt, quod et catholici magis uolebant, ne illae litterae sic manerent, quasi eis non potuerit responderi. incipientibus ergo catholicis respondere Donatistae interrumpere et obstrepere coeperunt, ne perpetuus respondentis sermo decurreret, sicut eorum litterae nullo interpellante. fuerant recitatae. uolentibus ergo catholicis diuina testimonia, quae ipsi posuerant, et ea, quae illi commemorauerant, ostendere quemadmodum essent accipienda, ne inter se deprehenderentur esse", + "candidate_score": 0.660397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_27", + "psc_text": "plures quam centum uiginti, hoc est tertiam partem omnium eorum in suis sedibus aegrotasse potuisse et ideo non uenisse Carthaginem. § 15 Quinto decimo loco egressis omnibus, qui iam superfiuosuperfluo praesentes erant, et remanentibus eis, quos necessarios utrique delegerant, in perendinum diem collatio dilata est utrorumque consensu, quoniam dies praesens iam uidebatur emensus. COLLATIO SECUNDI DIEI. § 1 Primo loco, cum die intermisso ad memoratum locum, sicut placuerat et constitutum fuerat, conueniretur, obtulit consessum iterum cognitor, deprecans ut fieret. et mox catholici consederunt, Donatistae autem recusauerunt. in qua recusatione inter cetera id quoque dixerunt, quod scriptum sibi esset cum talibus non sedere. ad hoc catholici, ne morae fierent, tunc non responderunt, sed opportuniore loco in tertii diei collatione. tunc ergo etiam ipse cognitor stando se cogniturum esse respondit. § 2 Secundo loco recitata est notoria, quam pridie dederant petentes, ut sibi mandatum catholicorum ederetur, quo 20 primo loco] cf. Mansi", + "candidate_score": 0.659334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_29", + "psc_text": "eo quod exceptores cum conscriptione gestorum occurrere non ualerent, et responsio cognitoris in eandem notoriam, qua iussit fieri quod petebant. § 3 Tertio loco cum quaesisset cognitor, quid etiam de subscriptionibus responderent, id est utrum eis placeret quod edicto proposuerat, ut prosecutionibus suis quisque subscriberet, et respondissent catholici iam se in hoc consensum suum litteris expressisse, illi se multum moueri dixerunt, quod hoc consuetudo non haberet. et cum cognitor interrogasset, utrum eis sufficerent quot dati fuerant gestorum conscribendorum ex utraque parte custodes, dilationem petere coeperunt, ut sibi conscripta gesta ederentur et tunc responderent. hic ortus est diuturnus conflictus cum eis, cum consensus eorum, quo placuerat ut illo die res ageretur, saepe recitaretur ex tabulis. et cum se notas ignorare dicerent, petentes ut prius eis ederentur gesta conscripta, cognitor iussit, ut, quod eorum notarii exceperant, perlatis codicibus, qui signati custodiebantur, eis recitaretur, ne contra suum consensum uenirent. cumque et ipsi saepe", + "candidate_score": 0.658644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", + "candidate_score": 0.657013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_33", + "psc_text": "ante diem quam promiserat edidisse, quod ex utriusque partis cautionibus probaretur. et recitatae sunt cautiones, quibus constitit catholicos accepisse gesta octauo Idus Iunias hora diei quinta, Donatistas autem eodem die tertia. § 2 Secundo loco cum cognitor iussisset principale negotium iam proponi, dictum est a catholicis olim se agere uelle principale negotium et hoc esse, ut crimina, quae solent Donatistae dicer6 in ecclesiam toto orbe diffusam, si possent, probarent. responsum est a Donatistis, ut prius quaereretur qui essent qui agerent, ut morae fierent de discussione personarum. de qua re cum diu confligeretur, catholicis recusantibus et ut remotis superfluarum morarum tergiuersationibus ad causam ueniretur uehementer instantibus, contra Donatistae obnixissime contendebant, ut personae discuterentur, et flagitabant, ut exprimerentur qui petissent ab imperatore istam fieri collationem. uolebant enim, ut constaret catholicos esse petitores, ut ex forensi iure possent discutere personas petitorum, cum iam in actione prima recitatum fuisset catholicorum mandatum, ubi se ostendebant", + "candidate_score": 0.654398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_5_7", + "bdc_text": "Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", + "candidate_score": 0.65203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", + "candidate_score": 0.64144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6_8", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", + "candidate_score": 0.629476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6_8", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.628361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_75", + "psc_text": "f 24 quod] quo v, cf. 10, 19 mundum non bene intellegi ecclesiam nomen esse positum ostenderetur, sicuti est: deus erat in Christo mundum reconcilians sibietsibi cetera huiusmodi, ubi ostenderetur ecclesia quoniam ipsa utique per Christum reconciliatur deo. et haec agebantur catholicis sermonem suum prosequendo perpetuare conantibus, illis autem ne id fieret perstrepentibus, cum suam responsionem non reseruarent, sicut catholici fecerant, cum eorum epistula legeretur, sed crebras contradictiones interponendo, ne catholicorum prosecutio imperturbata procurreret, impedirent. § 16 Flagitantibus itaque patientiam eorum catholicis et per multas cognitoris interlocutiones uix impetrantibus responderunt litteris eorum, ostendentes multis sanctarum scripturarum testimoniis et exemplis malos in ecclesia nunc sic esse permixtos, ut, quamuis debeat uigilare ecclesiastica disciplina ad eos non solum uerbis, sed etiam excommunicationibus et degradationibus corripiendos, tamen non solum in ea latentes nesciantur, sed plerumque propter pacem unitatis etiam cogniti tolerentur, sic ostendentes diuina testimonia consonare, ut et illa, quibus commendaretur ecclesia cum", + "candidate_score": 0.627122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_30", + "psc_text": "cum consensus eorum, quo placuerat ut illo die res ageretur, saepe recitaretur ex tabulis. et cum se notas ignorare dicerent, petentes ut prius eis ederentur gesta conscripta, cognitor iussit, ut, quod eorum notarii exceperant, perlatis codicibus, qui signati custodiebantur, eis recitaretur, ne contra suum consensum uenirent. cumque et ipsi saepe de gestorum editione causarentur, quod exceptores non occurrissent gesta conscribere, etiam hoc eis responsum est, quod notoria sua ideo se petisse dixerant edi sibi catholicorum mandatum, ut ad praesentem diem instructi occurrerent, quia exceptores occurrere cum gestorum editione non possent. ubi non inuenientes quod dicerent uoluerunt iterum praescriptionem diei refricare, de qua fuerat eis satis superque responsum et inde iam fuerat primo die transitum. sed tunc eis catholici etiam ad hoc responderunt, quod non solum in edicto cognitoris Calendarum Iuniarum dies constitutus legeretur, sed etiam ipsi octauo Calendas Iuniaslunias suum mandatum conscripsissent, cum iam transisset dies, quo dicebant agi debuisse", + "candidate_score": 0.62298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.619404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_29", + "psc_text": "eo quod exceptores cum conscriptione gestorum occurrere non ualerent, et responsio cognitoris in eandem notoriam, qua iussit fieri quod petebant. § 3 Tertio loco cum quaesisset cognitor, quid etiam de subscriptionibus responderent, id est utrum eis placeret quod edicto proposuerat, ut prosecutionibus suis quisque subscriberet, et respondissent catholici iam se in hoc consensum suum litteris expressisse, illi se multum moueri dixerunt, quod hoc consuetudo non haberet. et cum cognitor interrogasset, utrum eis sufficerent quot dati fuerant gestorum conscribendorum ex utraque parte custodes, dilationem petere coeperunt, ut sibi conscripta gesta ederentur et tunc responderent. hic ortus est diuturnus conflictus cum eis, cum consensus eorum, quo placuerat ut illo die res ageretur, saepe recitaretur ex tabulis. et cum se notas ignorare dicerent, petentes ut prius eis ederentur gesta conscripta, cognitor iussit, ut, quod eorum notarii exceperant, perlatis codicibus, qui signati custodiebantur, eis recitaretur, ne contra suum consensum uenirent. cumque et ipsi saepe", + "candidate_score": 0.610968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", + "candidate_score": 0.610725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_31", + "psc_text": "de qua fuerat eis satis superque responsum et inde iam fuerat primo die transitum. sed tunc eis catholici etiam ad hoc responderunt, quod non solum in edicto cognitoris Calendarum Iuniarum dies constitutus legeretur, sed etiam ipsi octauo Calendas Iuniaslunias suum mandatum conscripsissent, cum iam transisset dies, quo dicebant agi debuisse causam, id est quarto decimo Calendas Iuniaslunias. dictum est etiam ipsum Primianum ad 3 eandem notoriam coni. v eadem notaria fv 11 sufficerent quot scripsi aufflceret quod fv, cf. 14 19 recitarentur / 25 quid v LIII. August. c. Don. IQ. 4 Calendas Iunias se pollicitum occurrere. quae omnia ideo a catholicis dicta sunt, quod audierant eos etiam in populo suo de hac re inuidiose locutos; et tamen inter haec omnia illi in petenda dilatione uehementissime perstiterunt. quod cum uidissent catholici ad hoc eos diu nugari, ut gesta multis uerbis onerarentur, petierunt cognitorem, ut eis quam petebant dilationem concederet. et", + "candidate_score": 0.609726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_46", + "psc_text": "coeperunt, de quibus totiens 14 cf. Post gesta cap. 1 16 noluissent / pronuntiauerat, id est de persona et de mandato legatorum, quod sibi ut ederetur totiens superfluo postulauerant. hoc autem agebant, quantum intellegebatur, timentes, ne gesta praefectoria legerentur, ubi suam causam quibusdam inconsideratis et temerariis responsionibus uulnerauerant. diu itaque conflictatum est ab eis et maxime cum ipso cognitore, cum ipsi peterent edi sibi mandatum legatis iniunctum aut pronuntiaret eos hoc superfluo petiuisse, ille autem et pronuntiasse se diceret et pronuntiaret hoc omnino ad praesens non pertinere iudicium, ubi declararetur imperialibus litteris, quid petitum esset quidue concessum. et tandem aliquando ad iussum eius coeperant gesta praefectoria recitari. quorum gestorum cum dies et consules fuissent recitati, continuo rursus Donatistae interruperunt et eadem illa praeterita poscere coeperunt. sed cum cognitor interloqueretur debere gesta recitari, ut de petitoris persona constaret, illi contra ab initio coeperunt dicere esse gesta priora, quae deberent potius recitari.", + "candidate_score": 0.609172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_121", + "psc_text": "falsitatem crederet obiecturos, ubi ad maiorem diligentiam temporum attestatio praenotata legeretur, ne forte per hanc esset aliquando necessaria indagatio ueritatis? quis ergo eos crederet hoc obiecturos, ut praepararet antiqua concilia, quibus hanc consuetudinem demonstraret? aut quis tunc iret et uetusta ecclesiastica archiua reuolueret? —, cum hoc uiderent catholici, et in Miltiadis concilio diem et consulem demonstrabant et de ipsis sanctis scripturis commemorauerunt prophetas indicia antiquissimorum temporum suis litteris praenotasse, quoto anno cuius regis, quoto mense anni, quoto die mensis factum esset super eos uerbum domini. cognitor autem illud de die et consule obiectum contemnendum et remouendum existimans iussit gesta apud Miltiadem habita cetera recitari, et recitata sunt. quibus apparuit ommum qui tunc consederant episcoporum sententiis et ipsius Miltiadis Caecilianum absolutum atque purgatum, Donatum uero 24 Milt. conc.] anno 313 27 cuius regis quoto scripsi coli. Post gesta 15, 19 cuiusque fv damnatam, qui praesens in prima fuerat actione conuictus, ille", + "candidate_score": 0.607089, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Abacuc", + "max_score": 0.680633, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_15_17", + "bdc_text": "nam propter torrentes , gratias inter ingrediar , non autem ut institueram ; nam propter torrentes periculosos per eleegoviam iri non potest . Cogor ergo per horum Tiberii et Turzachum descendere .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Abacuc_window_109", + "psc_text": "aquam Geon (Jerem. II, 18) ? pro quo in Hebraeo scriptum est SIOR ( ), id est, turbidam atque coenosam: quamvis enim de paradiso Scripturarum flumina Aegypti exire credantur: tamen quia conculcantur pedibus Pharaonis, perdiderunt splendorem suum, et violata luto Aegyptio, versa sunt in torrentes, de quibus sanctus quod evaserit, gratulatur dicens: Torrentem pertransivit anima nostra (Ps. CXXIII, 5) . Quod si quis opposuerit torrentem Corath, de quo bibit Elias (III Reg. 17): et torrentem alium, de quo Dominus bibit in via (ita enim scriptum est: De torrente in via bibet [Ps. CIX, 7] ), hoc dicendum, quia quicumque in Aegypto fuerit, et in via hujus saeculi, quamvis Moyses et Aaron, quamvis 625 Jeremias sit et Elias, tamen necesse est eum de tentationibus Aegypti et solitudinis bibere, unde et Domini sermo qui ob hoc carnem assumpserat, ut biberet de torrente, considerans majestatem suam dixit: Pater, si possibile est, transeat calix", + "candidate_score": 0.680633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_16_18", + "bdc_text": "nam propter torrentes periculosos per eleegoviam iri non potest . Cogor ergo per horum Tiberii et Turzachum descendere . De his te adventus meus fratribus , ne miremus , qui diutius absim .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Abacuc_window_109", + "psc_text": "aquam Geon (Jerem. II, 18) ? pro quo in Hebraeo scriptum est SIOR ( ), id est, turbidam atque coenosam: quamvis enim de paradiso Scripturarum flumina Aegypti exire credantur: tamen quia conculcantur pedibus Pharaonis, perdiderunt splendorem suum, et violata luto Aegyptio, versa sunt in torrentes, de quibus sanctus quod evaserit, gratulatur dicens: Torrentem pertransivit anima nostra (Ps. CXXIII, 5) . Quod si quis opposuerit torrentem Corath, de quo bibit Elias (III Reg. 17): et torrentem alium, de quo Dominus bibit in via (ita enim scriptum est: De torrente in via bibet [Ps. CIX, 7] ), hoc dicendum, quia quicumque in Aegypto fuerit, et in via hujus saeculi, quamvis Moyses et Aaron, quamvis 625 Jeremias sit et Elias, tamen necesse est eum de tentationibus Aegypti et solitudinis bibere, unde et Domini sermo qui ob hoc carnem assumpserat, ut biberet de torrente, considerans majestatem suam dixit: Pater, si possibile est, transeat calix", + "candidate_score": 0.652477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_16", + "bdc_text": "nam propter torrentes periculosos per eleegoviam iri non potest .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Abacuc_window_109", + "psc_text": "aquam Geon (Jerem. II, 18) ? pro quo in Hebraeo scriptum est SIOR ( ), id est, turbidam atque coenosam: quamvis enim de paradiso Scripturarum flumina Aegypti exire credantur: tamen quia conculcantur pedibus Pharaonis, perdiderunt splendorem suum, et violata luto Aegyptio, versa sunt in torrentes, de quibus sanctus quod evaserit, gratulatur dicens: Torrentem pertransivit anima nostra (Ps. CXXIII, 5) . Quod si quis opposuerit torrentem Corath, de quo bibit Elias (III Reg. 17): et torrentem alium, de quo Dominus bibit in via (ita enim scriptum est: De torrente in via bibet [Ps. CIX, 7] ), hoc dicendum, quia quicumque in Aegypto fuerit, et in via hujus saeculi, quamvis Moyses et Aaron, quamvis 625 Jeremias sit et Elias, tamen necesse est eum de tentationibus Aegypti et solitudinis bibere, unde et Domini sermo qui ob hoc carnem assumpserat, ut biberet de torrente, considerans majestatem suam dixit: Pater, si possibile est, transeat calix", + "candidate_score": 0.647343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_15", + "bdc_text": "nam propter torrentes , gratias inter ingrediar , non autem ut institueram ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Abacuc_window_109", + "psc_text": "aquam Geon (Jerem. II, 18) ? pro quo in Hebraeo scriptum est SIOR ( ), id est, turbidam atque coenosam: quamvis enim de paradiso Scripturarum flumina Aegypti exire credantur: tamen quia conculcantur pedibus Pharaonis, perdiderunt splendorem suum, et violata luto Aegyptio, versa sunt in torrentes, de quibus sanctus quod evaserit, gratulatur dicens: Torrentem pertransivit anima nostra (Ps. CXXIII, 5) . Quod si quis opposuerit torrentem Corath, de quo bibit Elias (III Reg. 17): et torrentem alium, de quo Dominus bibit in via (ita enim scriptum est: De torrente in via bibet [Ps. CIX, 7] ), hoc dicendum, quia quicumque in Aegypto fuerit, et in via hujus saeculi, quamvis Moyses et Aaron, quamvis 625 Jeremias sit et Elias, tamen necesse est eum de tentationibus Aegypti et solitudinis bibere, unde et Domini sermo qui ob hoc carnem assumpserat, ut biberet de torrente, considerans majestatem suam dixit: Pater, si possibile est, transeat calix", + "candidate_score": 0.633165, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum", + "max_score": 0.678847, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_7_9", + "bdc_text": "Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_457", + "psc_text": "Deus, ut sicut 161 confessoris tui Ill. gloriosa natalitia praevenimus, sic ad tua beneficia promerenda Majestatem tuam pro nobis ipse praeveniat. Per. Ad Matutinos. --Adesto, Domine, populo tuo, ut, beati confessoris tui Ill. merita praeclara suscipiens, ad impetrandam misericordiam tuam semper ejus patrociniis adjuvetur et meritis. Per Dominum nostrum. Alia. --Absolve, quaesumus, Domine, tuorum delicta populorum, et a peccatorum nexibus, quae pro nostra fragilitate contraximus, intercedente beato confessore tuo Ill., liberemur. Per Dominum nostrum. MISSA IN NATALI UNIUS CONFESSORIS. Misericordiam tuam, quaesumus, Domine, nobis, interveniente beato confessore tuo Ill., clementer impende, et nobis peccatoribus ipsius propitiare suffragiis. Per. Super oblata. --Propitiare, quaesumus, Domine, supplicationibus nostris, et, interveniente pro nobis sancto Ill. confessore tuo, his sacramentis coelestidus servientes, ab omni culpa liberos esse concede, ut purificante nos gratia tua, iisdem quibus famulamur mysteriis emundemur. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere,", + "candidate_score": 0.678847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_7_9", + "bdc_text": "Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_48", + "psc_text": "lumine, quaesumus, Domine, semper et ubique nos praeveni, ut mysterium, cujus nos participes esse voluisti, et puro cernamus intuitu, et digno percipiamus effectu. Per. XIX KAL. FEBRUARII (147) NATALIS SANCTI FELICIS. Concede, quaesumus, omnipotens Deus, ut ad meliorem vitam sanctorum tuorum exempla nos provocent, quatenus quorum solemnia agimus, etiam actus imitemur. Per. Super oblata. --Hostias tibi, Domine, pro commemoratione sancti Felicis (148) confessoris offerimus, suppliciter deprecantes, ut sicut illi tribuisti sacrae fidei largitatem, sic nobis indulgentiam largiaris et pacem. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et confessionem sancti Felicis memorabilem non tacere qui (149) nec haereticis pravitatibus, nec saeculi blandimentis a sui status rectitudine potuit immutari, sed inter utraque discrimina veritatis assertor, firmitatem tuae fidei non reliquit. Per. Ad Complendum. --Quaesumus, Domine, salutaribus repleti mysteriis, ut cujus solemnia (150) celebramus, ejus orationibus adjuvemur.", + "candidate_score": 0.675453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_7_9", + "bdc_text": "Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_348", + "psc_text": "beati Bartholomaei apostoli tui votiva solemnia, et perpetua merita venerantes. Per Dominum nostrum. 125 Super populum. --Protege, Domine, populum tuum, et apostolorum tuorum patrocinio confidentem perpetua defensione conserva. Per. V KALENDAS SEPTEMBRIS.--NATALIS SANCTI AUGUSTINI EPISCOPI. Adesto supplicationibus nostris, omnipotens Deus, et quibus fiduciam sperandae pietatis indulges, intercedente beato Augustino confessore tuo atque pontifice, consuetae misericordiae tribue benignus effectum. Per Dominum nostrum. Super oblata. --Sancti confessoris tui Augustini nobis, Domine, pia non desit oratio, quae et munera nostra conciliet, et tuam nobis indulgentiam semper obtineat. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: qui beatum (464) Augustinum confessorem tuum, et scientiae documentis replesti, et virtutum ornamentis ditasti; quem ita multimodo genere pietatis imbuisti, ut ipse tibi, et ara, et sacrificium, et sacerdos esset, et templum. Per Christum Dominum nostrum. Ad Complendum. --Ut nobis, Domine, tua sacrificia", + "candidate_score": 0.665938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_7_9", + "bdc_text": "Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_339", + "psc_text": "--Respice, Domine, munera populi tui, sanctorum festivitate votiva, et tuae testificatio veritatis nobis proficiat ad salutem. Per Dominum. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et (452) tuam clementiam votis supplicibus implorare, ut beati Hippolyti intercessio peccatorum nostrorum nobis obtineat veniam, qui per tormenta passionis aeternam pervenit ad gloriam. Per Christum. Ad Complendum. --Sacramentorum tuorum, Domine, communio sumpta nos salvet, et, intercedente beato Hippolyto martyre tuo, in tuae veritatis luce confirmet. Per. XIX KALENDAS SEPTEMBRIS.--NATALIS SANCTI EUSEBII CONFESSORIS. Deus, qui nos beati Eusebii confessoris tui annua solemnitate 122 laetificas, concede propitius ut cujus natalitia colimus, per ejus ad te exempla gradiamur. Per. Super oblata. --Laudis tuae, Domine, immolamus Hostias in tuorum commemoratione sanctorum quibus nos et praesentibus exui malis confidimus et futuris. Per Dominum. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi", + "candidate_score": 0.663497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_7_9", + "bdc_text": "Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_47", + "psc_text": "sacramentis, tibi etiam placitis moribus dignanter deservire concedas. Per Dominum. Super populum. --Conserva, quaesumus, Domine, familiam tuam, 18 et benedictionum tuarum propitius ubertate purifica, et eruditionibus tuis semper multiplicetur et donis. Per. (146) IN OCTAVIS THEOPHANIAE: Deus cujus Unigenitus in substantia nostrae carnis apparuit, praesta, quaesumus, ut per eum, quem similem nobis foris agnovimus, intus reformari mereamur. Qui tecum vivit, etc. Super oblata. --Hostias tibi, Domine, pro nati tui Filii apparitione deferimus, suppliciter exorantes, ut sicut ipse nostrorum auctor est munerum, ita ipse sit misericors et susceptor Jesus Christus Dominus noster, qui tecum vivit et regnat Deus. Ad Complendum. --Coelesti lumine, quaesumus, Domine, semper et ubique nos praeveni, ut mysterium, cujus nos participes esse voluisti, et puro cernamus intuitu, et digno percipiamus effectu. Per. XIX KAL. FEBRUARII (147) NATALIS SANCTI FELICIS. Concede, quaesumus, omnipotens Deus, ut ad meliorem vitam sanctorum tuorum exempla nos provocent, quatenus quorum solemnia agimus, etiam actus", + "candidate_score": 0.663409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_7_9", + "bdc_text": "Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_463", + "psc_text": "apud te nostris existant nominibus idonei interventores. Per Christum. 163 Ad Complendum. --Quaesumus, Domine, salutaribus repleti mysteriis, ut quorum solemnitatem praeimus, eorum orationibus adjuvemur. Per. Super populum. --Conserva, quaesumus, Domine, familiam tuam, et benedictionum tuarum propitius ubertate purifica, ut per intercessionem beatorum confessorum tuorum Ill. et eruditionibus tuis semper multiplicetur, et donis. Per Dominum nostrum. Alia. --Propitiare, misericors Deus, supplicationibus nostris, et populum tuum pervigili protectione custodi, ut qui beatorum confessorum tuorum Ill. solemnia praevenimus, tribuas nobis ex eorum imitatione prospera mundi despicere, et nulla ejus adversa formidare. Per. Alia. --Deus, qui beatos confessores tuos Ill. sanctorum tuorum meritis coaequasti, da nobis in eorum celebritate gaudere, ut quorum commemorationem agimus, eorum imitatione proficiamus, et intercessionibus sublevemur. Per Dominum nostrum Jesum Christum. IN NATALI PLURIMORUM CONFESSORUM. Praesta, Domine, quaesumus, ut sicut sanctorum tuorum Ill. nos natalitia celebranda non deserunt, ita jugiter suffragiis comitentur. Per. Super oblata. --Munera, Domine, plebis tuae, quaesumus,", + "candidate_score": 0.662868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_19_21", + "bdc_text": "Fuit sane adventus per meus fratribus gratissimus , qui se tibi et symmystis commendant . Faxit deus , ut eodem successu alibi quoque causa haec agatur . Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_458", + "psc_text": "--Propitiare, quaesumus, Domine, supplicationibus nostris, et, interveniente pro nobis sancto Ill. confessore tuo, his sacramentis coelestidus servientes, ab omni culpa liberos esse concede, ut purificante nos gratia tua, iisdem quibus famulamur mysteriis emundemur. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et in hac die, quam transitu sacro beati confessoris tui Ill. consecrasti; quaesumus ergo clementiam tuam, ut des nobis illam sequi doctrinam quam ille et verbo docuit, et opere complevit, quatenus nos adjuvari apud misericordiam tuam et exemplis ejus sentiamus et meritis. Per Christum Dominum nostrum Alia Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et te in sanctorum tuorum virtute laudare, quibus pro meritis suis beatitudinis praemia contulisti. Quoniam semper in manu tua sunt, et non tanget illos tormentum", + "candidate_score": 0.644276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_18_20", + "bdc_text": "De his te adventus meus fratribus , ne miremus , qui diutius absim . Fuit sane adventus per meus fratribus gratissimus , qui se tibi et symmystis commendant . Faxit deus , ut eodem successu alibi quoque causa haec agatur .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_546", + "psc_text": "Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: qui sanctificator et institutor es abstinentiae, cujus nullus finis, nullusque est numerus, effunde, quaesumus, super nos, in diebus jejuniorum nostrorum, Spiritum gratiae salutaris, et ab omnibus nos perturbationibus saeculi hujus tua defensione conserva, ut qui Unigeniti tui celebramus adventum, continuum ejus sentiamus auxilium. Per quem Majestatem tuam. Ad Complendum. --Prosint nobis, Domine, sumpta mysteria; pariterque nos et a peccatis exuant, et praesidiis tuae propitiationis attollant. Per Dominum nostrum. SABBATO IN XII LECT. MENSIS X. Deus, qui conspicis quia ex nostra pravitate affligimur, concede propitius ut ex tua visitatione consolemur. Per. Alia. --Concede, quaesumus, omnipotens Deus, ut quia sub peccati jugo ex vetusta servitute deprimimur, exspectata Unigeniti Filii tui nova nativitate liberemur. Qui tecum vivit et regnat Deus. 191 Alia. --Indignos nos, quaesumus, Domine, famulos tuos, quos actionis", + "candidate_score": 0.64292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_21", + "bdc_text": "Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_649", + "psc_text": "gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus, Deus qui, Moysen famulum tuum secreti familiaris affatu inter caetera coelestis documenta culturae de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti, ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas, nec eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum quam aenigmata figurarum; illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et (769) pontificalem gloriam non jam nobis honor, commendat vestium, sed splendor animarum, (770) quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant; et idcirco huic famulo tuo, quem (771) ad summi sacerdotii ministerium elegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut (772) quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in ejus moribus actibusque clarescat. (773) Hic accipis chrisma. Comple,", + "candidate_score": 0.630042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_19", + "bdc_text": "Fuit sane adventus per meus fratribus gratissimus , qui se tibi et symmystis commendant .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_546", + "psc_text": "Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: qui sanctificator et institutor es abstinentiae, cujus nullus finis, nullusque est numerus, effunde, quaesumus, super nos, in diebus jejuniorum nostrorum, Spiritum gratiae salutaris, et ab omnibus nos perturbationibus saeculi hujus tua defensione conserva, ut qui Unigeniti tui celebramus adventum, continuum ejus sentiamus auxilium. Per quem Majestatem tuam. Ad Complendum. --Prosint nobis, Domine, sumpta mysteria; pariterque nos et a peccatis exuant, et praesidiis tuae propitiationis attollant. Per Dominum nostrum. SABBATO IN XII LECT. MENSIS X. Deus, qui conspicis quia ex nostra pravitate affligimur, concede propitius ut ex tua visitatione consolemur. Per. Alia. --Concede, quaesumus, omnipotens Deus, ut quia sub peccati jugo ex vetusta servitute deprimimur, exspectata Unigeniti Filii tui nova nativitate liberemur. Qui tecum vivit et regnat Deus. 191 Alia. --Indignos nos, quaesumus, Domine, famulos tuos, quos actionis", + "candidate_score": 0.598773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_19", + "bdc_text": "Fuit sane adventus per meus fratribus gratissimus , qui se tibi et symmystis commendant .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_380", + "psc_text": "cum sanctorum tuorum tibi patrociniis supplicantem, ut nobis et pacis donum tribuas, et continuatum proficiat ad fidei et charitatis augmentum. Per Dominum nostrum. V KALENDAS NOVEMBRIS.--NATALIS SANCTORUM APOSTOLORUM SIMONIS ET JUDAE. Deus, qui nos per beatos apostolos tuos ad agnitionem tui nominis venire tribuisti, da nobis gloriam sempiternam proficiendo celebrare, et celebrando proficere. Per. Super oblata. --Gloriam, Domine, sanctorum apostolorum perpetuam venerantes, quaesumus ut eam, sacris mysteriis expiati, dignius celebremus. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: te in tuorum apostolorum glorificantes honore, qui et illis tribuisti beatitudinem sempiternam, et infirmitati nostrae talia praestitisti suffragia, per (494) quae tua possimus adipisci subsidia, et pervenire ad praemia repromissa. Per Christum. Benedictionem R. Q. (Id est Require quae supra. ) Ad Complendum. --Perceptis, Domine, sacramentis, suppliciter te rogamus, ut, intercedentibus beatis apostolis tuis, quae pro illorum", + "candidate_score": 0.597992, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.678532, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_0_2", + "bdc_text": "1567 . S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_117", + "psc_text": "Relegat, Pater, clarifica me apud temetipsum ea claritate, quam habui apud te prius quam mundus esset (Joan. XVII, 5) ; et, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) ; et, Omnia per eum facta sunt (Ibid. 3) ; et, In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognovit (Ibid., 10) . Existant novelli apostolatus, sed ab antichristo, praedicatores, omni contumelia Dei filium illudentes: et audiant, Ego de Patre exivi (Joan. XVI, 28) ; et, Filius in Patris sinu (Joan. I, 18) ; et, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; et Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 11) . Et postremo una cum Judaeis irascantur, quod Christus proprium sibi patrem Deum confitens, aequalem se Deo fecerit: et una cum iis audiant, Vel operibus meis credite, quia Pater in me, et ego", + "candidate_score": 0.678532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_117", + "psc_text": "Relegat, Pater, clarifica me apud temetipsum ea claritate, quam habui apud te prius quam mundus esset (Joan. XVII, 5) ; et, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) ; et, Omnia per eum facta sunt (Ibid. 3) ; et, In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognovit (Ibid., 10) . Existant novelli apostolatus, sed ab antichristo, praedicatores, omni contumelia Dei filium illudentes: et audiant, Ego de Patre exivi (Joan. XVI, 28) ; et, Filius in Patris sinu (Joan. I, 18) ; et, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; et Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 11) . Et postremo una cum Judaeis irascantur, quod Christus proprium sibi patrem Deum confitens, aequalem se Deo fecerit: et una cum iis audiant, Vel operibus meis credite, quia Pater in me, et ego", + "candidate_score": 0.670995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_0_2", + "bdc_text": "1567 . S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_158", + "psc_text": "Pater apud temetipsum claritate quam habui, prius quam mundus esset, apud te. Manifestavi nomen tuum hominibus, quos dedisti mihi (Joan. XVII, 1 et seqq.) . Verbis brevibus et paucis omne opus officii sui et dispensationis exposuit, nihilo minus fidei veritatem 55 adversum omnem inspirationem diabolicae fraudulentiae communiens. Curramus ergo per singulas sermonis sui virtutes. 10. Quid postulet dicens, CLARIFICA FILIUM.--Ait: Pater, venit hora, clarifica filium tuum, ut filius tuus clarificet te. Non diem, non tempus, sed horam venisse dicit. In hora dici portio est. Et quae haec erit hora? Nempe illa, de qua in tempore passionis discipulos confirmans locutus est: Ecce venit hora, ut filius hominis clarificetur (Joan. XII, 23) : Haec ergo hora est, in qua se a Patre clarificari orat, ut Patrem ipse clarificet. Sed quid est istud? Clarificari se clarificaturus exspectat, et honorem redditurus expostulat, et eget hoc quod rursum impertiet? Et hic occurrant sophistae mundi et", + "candidate_score": 0.669783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_158", + "psc_text": "Pater apud temetipsum claritate quam habui, prius quam mundus esset, apud te. Manifestavi nomen tuum hominibus, quos dedisti mihi (Joan. XVII, 1 et seqq.) . Verbis brevibus et paucis omne opus officii sui et dispensationis exposuit, nihilo minus fidei veritatem 55 adversum omnem inspirationem diabolicae fraudulentiae communiens. Curramus ergo per singulas sermonis sui virtutes. 10. Quid postulet dicens, CLARIFICA FILIUM.--Ait: Pater, venit hora, clarifica filium tuum, ut filius tuus clarificet te. Non diem, non tempus, sed horam venisse dicit. In hora dici portio est. Et quae haec erit hora? Nempe illa, de qua in tempore passionis discipulos confirmans locutus est: Ecce venit hora, ut filius hominis clarificetur (Joan. XII, 23) : Haec ergo hora est, in qua se a Patre clarificari orat, ut Patrem ipse clarificet. Sed quid est istud? Clarificari se clarificaturus exspectat, et honorem redditurus expostulat, et eget hoc quod rursum impertiet? Et hic occurrant sophistae mundi et", + "candidate_score": 0.668231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_0_2", + "bdc_text": "1567 . S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_609", + "psc_text": "33. Iter ad Patrem per Filium: qui hoc intelligatur. --Non incertam aut dubiam Dominus tanti sacramenti doctrinam reliquit, nec nos in ambiguae intelligentiae deseruit errore. Et audiamus eum omnem fidei hujus cognitionem Apostolis revelantem: ait enim (Joan. XIV, 6, et seqq.): Ego sum via et veritas et vita: nemo venit ad Patrem, nisi per me. Si scitis me, et Patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Ait illi Philippus: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Dicit ei Jesus: Tanto tempore vobiscum sum, et non nostis me? Philippe, qui vidit me, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater 203 in me est? Verba, quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me. Sin autem, vel propter", + "candidate_score": 0.66116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_0_2", + "bdc_text": "1567 . S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_453", + "psc_text": "opera non sufficiunt incredibilibus ad testimonium, quod se Pater miserit. Sequitur namque: Et qui misit me Pater, ipse testificatus est de me; neque vocem ejus audistis, neque figuram ejus vidistis (Joan., V, 37) . Quaero quod testimonium Patris de eo fuerit. Evolve evangelica volumina, et totum eorum opus recense. Da testimonium Patris, praeter quam quod auditum est: Hic est filius meus dilectus, in quo complacui (Matth., III, 17) , et: Tu es filius meus (Marc., I, 11) . Hoc Joannes licet non ignarus audivit, tamen ad doctrinam nostram paternae vocis testimonium mittitur: nec hoc sufficit. Joannes quidem in deserto dignus hac voce est, sed et apostoli non fuerunt hujus testimonii auctoritate privandi. Eadem de coelo ad eos vox adest: sed accipiunt plus Joanne. Joannes enim jam ab utero prophetans non eguit hac voce: Hunc audite. Audiam plane: nec quemquam praeter hunc audiam, nisi eum qui audierit ut doceret. Si nullum", + "candidate_score": 0.660057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_609", + "psc_text": "33. Iter ad Patrem per Filium: qui hoc intelligatur. --Non incertam aut dubiam Dominus tanti sacramenti doctrinam reliquit, nec nos in ambiguae intelligentiae deseruit errore. Et audiamus eum omnem fidei hujus cognitionem Apostolis revelantem: ait enim (Joan. XIV, 6, et seqq.): Ego sum via et veritas et vita: nemo venit ad Patrem, nisi per me. Si scitis me, et Patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Ait illi Philippus: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Dicit ei Jesus: Tanto tempore vobiscum sum, et non nostis me? Philippe, qui vidit me, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater 203 in me est? Verba, quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me. Sin autem, vel propter", + "candidate_score": 0.657938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_25_27", + "bdc_text": "Scaphasti ex quibus mihi pater in Christo , se meque servet incolumes . Scaphusii ex aedibus d. Corübelii , 15 . februarii quam se magistis contra Tui observando Rodolphus Gvaltherus. 1566 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_878", + "psc_text": "quid in eo quod ait Dominus: Non potest filius facere ab se quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem (Joan. V, 19) , ad infirmandae naturae ejus impietatem proficiat potius, quam ad demonstrandae paternae in se naturae conscientiam, per quam ex auctoritate operatus in sabbato est; dicti quoque dominici ad id pertinentis demonstranda cognitio est, quo ait: Et a me facio nihil, sed ut docuit me Pater, haec loquor. Et qui me misit, mecum est, et non reliquit me solum, quoniam ego quae sunt ei placita facio semper (Joan. VIII, 28 et 29) . Sentisne quid sit, non posse quidquam facere Filium, nisi videat Patrem facientem? et quo sacramento dictum sit, et a me facio nihil; et rursum, Non reliquit me solum, quoniam ego quae sunt ei placita facio semper (Ibid. 29) ? Si enim ideo nihil ab se facit, quia in se manet Pater; quomodo rursum ideo se solum Pater", + "candidate_score": 0.649631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_25_27", + "bdc_text": "Scaphasti ex quibus mihi pater in Christo , se meque servet incolumes . Scaphusii ex aedibus d. Corübelii , 15 . februarii quam se magistis contra Tui observando Rodolphus Gvaltherus. 1566 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_763", + "psc_text": "elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8, 9) . In quo, per corporaliter habitantem in eo divinitatis plenitudinem, verum et perfectum et paternae naturae Deum demonstrari docuimus: ita ut habitans plenitudo nec diversum intelligeretur significare, neque unicum: cum et incorporalis Dei corporalis habitatio proprietatem naturalis unitatis in Deo qui ex Deo substitisset doceret; et habitans in Christo Deus, subsistentis Christi nativitatem, dum ejus est habitator, ostenderet. Per quod impietati eorum satis superque arbitror fuisse responsum, qui id, quod a Domino dictum est: Qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 9) ; et Pater in me, et ego in Patre (Joan. X, 38) ; et, Ego et Pater unum sumus (Ibid., 30) ; et, Omnia quae Patris sunt, mea sunt (Joan. XVI, 15) , ad unitatem et concordiam voluntatis referrent: ut quia dicti fides maneret, dicti tamen intelligentiam fallacis doctrinae", + "candidate_score": 0.644847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_25", + "bdc_text": "Scaphasti ex quibus mihi pater in Christo , se meque servet incolumes .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_609", + "psc_text": "33. Iter ad Patrem per Filium: qui hoc intelligatur. --Non incertam aut dubiam Dominus tanti sacramenti doctrinam reliquit, nec nos in ambiguae intelligentiae deseruit errore. Et audiamus eum omnem fidei hujus cognitionem Apostolis revelantem: ait enim (Joan. XIV, 6, et seqq.): Ego sum via et veritas et vita: nemo venit ad Patrem, nisi per me. Si scitis me, et Patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Ait illi Philippus: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Dicit ei Jesus: Tanto tempore vobiscum sum, et non nostis me? Philippe, qui vidit me, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater 203 in me est? Verba, quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me. Sin autem, vel propter", + "candidate_score": 0.633125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_23_25", + "bdc_text": "Vale , illo uti . Fratres , cibi et symmystis servet incolumes . Scaphasti ex quibus mihi pater in Christo , se meque servet incolumes .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1131", + "psc_text": "fratribus nuntiatum. 17. Christo ut Verbo qui pater est, et ut Jesu et servo Deus est. --Non incautis autem neque ad occasionem impietatis incertis significationibus sermo apostolicus loquitur. Ut nunc Evangelista dictum Domini a professione fratrum incipiens, totius dicti professionem ad ejus naturae consortium docuit, ex qua frater est, pertinere, quia sermo est destinatus ad fratres: ne ad divinitatis contumeliam reputaretur, quod ad sacramentum pietatis praedicabatur; cum communio ad eum nostra, qua pater nobis et sibi pater est, et Deus nobis et sibi Deus est, secundum dispensationem carnis exsisteret, fratribus nobis ad eum nativitate corporis deputandis. Nemo igitur ambigit, Deum patrem esse etiam Deum Domini nostri Jesu Christi: sed haec pia nostra professio non patet ad impietatis occasionem. Deus ejus est: non idcirco, ut diversi ab eo generis Deus sit. Sed quia ex Patre Deus natus est, et ex dispensatione servus est; habeat et patrem, dum ex eo Deus est;", + "candidate_score": 0.631574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_24_26", + "bdc_text": "Fratres , cibi et symmystis servet incolumes . Scaphasti ex quibus mihi pater in Christo , se meque servet incolumes . Scaphusii ex aedibus d. Corübelii , 15 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1131", + "psc_text": "fratribus nuntiatum. 17. Christo ut Verbo qui pater est, et ut Jesu et servo Deus est. --Non incautis autem neque ad occasionem impietatis incertis significationibus sermo apostolicus loquitur. Ut nunc Evangelista dictum Domini a professione fratrum incipiens, totius dicti professionem ad ejus naturae consortium docuit, ex qua frater est, pertinere, quia sermo est destinatus ad fratres: ne ad divinitatis contumeliam reputaretur, quod ad sacramentum pietatis praedicabatur; cum communio ad eum nostra, qua pater nobis et sibi pater est, et Deus nobis et sibi Deus est, secundum dispensationem carnis exsisteret, fratribus nobis ad eum nativitate corporis deputandis. Nemo igitur ambigit, Deum patrem esse etiam Deum Domini nostri Jesu Christi: sed haec pia nostra professio non patet ad impietatis occasionem. Deus ejus est: non idcirco, ut diversi ab eo generis Deus sit. Sed quia ex Patre Deus natus est, et ex dispensatione servus est; habeat et patrem, dum ex eo Deus est;", + "candidate_score": 0.62871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_24_26", + "bdc_text": "Fratres , cibi et symmystis servet incolumes . Scaphasti ex quibus mihi pater in Christo , se meque servet incolumes . Scaphusii ex aedibus d. Corübelii , 15 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1124", + "psc_text": "dispensatione dominum, cum praebuit ex hominis assumptione se servum. 14. In forma servi dixit, ADSCENDO, etc. --Manens igitur in forma servi, qui manebat ante in Dei forma, homo Christus Jesus locutus est: Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, et ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) . Si igitur haec servus, et ad servos locutus est; quomodo professio ista non servi sit, et ad eam magis naturam quae non in natura servi sit, transferetur; cum ei, qui in forma Dei manens formam servi assumpsit, quasi servo ad servos communio non nisi ex eo tantum possit esse, quod servus est? Pater igitur sibi ita ut hominibus pater est, et Deus sibi ut servis Deus est. Et cum haec ad homines servos homo in servi forma Jesus Christus loquatur; non ambigitur, quin pater sibi ut caeteris sit ex ea parte qua homo est, et Deus sibi ut", + "candidate_score": 0.626124, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.676954, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_302", + "psc_text": "5 malleo Polyclitum muneraremur. 6 dabis ergo veniam praesurnptioni, papa sancte facunde venerabilis, quae doctissimo examini tuo naturali garrulitate deblaterat. habet consuetudo nostra pro ritu, ut etsi pauca edit, multa conscribat, veluti est canibus innatum, ut, etsi non latrant, tamen hirriant. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Fonteio salutem Insinuare quoscumque iam paveo, quia commendatis nos damus verba, vos munera; tamquam non principalitas sit censenda beneficii, quod a me peccatore digressis sanctae communionis portio patet, testis horum est Vindicius noster, qui segnius domum pro munificentiae vestrae fasce remeavit, quoquo loco est, constanter affirmans, cum sitis opinione magni, gradu maximi, non tamen esse vos amplius dignitate quam dignatione laudandos. praedicat melleas sanctas et floridas, quae procedunt de temperata communione, blanditias; nec tamen ex hoc quicquam pontificali deperire personae, quod sacerdotii fastigium non frangitis comitate, sed flectitis. quibus agnitis sic inardesco, ut tum me sim felicissimum iudicaturus, cum mihi", + "candidate_score": 0.676954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_325", + "psc_text": "pudoris, quod mihi peculiariter paginae decretalis oblatu pontificis eligendi mandastis arbitrium coram sacrosancto et pontificatu maximo dignissimo papa; qui cum sit suae provinciae caput, sit etiam mihi usu institutione, facundia privilegio, tempore aetate praestantior, ego deque coramque metropolitano verba facturus, et provincialis et iunior, pariter fero inmeriti verecundiam, procacis invidiam. sed quoniam vestro sic libitum errori, ut ipse prudentia carens prudentem vobis, in cuiusque personam bona multa concurrant, sub ope Christi episcopum exquiram, noveritis huiusmodi assensu multum me honoris, plus oneris excipere, primore loco grandem publicae opinionis sarcinam penditote, quod iniunxistis incipienti consummata iudicia atque ab hoc rectum consilii tramitem postulatis,1 in quo recolitis adhuc nuper erratum, igitur quia vobis id fuit cordi, obsecro, ut quales nos fide creditis, tales intercessione faciatis atque dignemini humilitatem no- stram orationibus potius in caelum ferre quam plausibus. primum tamen nosse vos par est, in quas me obloquiorum Scyllas et in quos linguarum, sed", + "candidate_score": 0.663087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_325", + "psc_text": "pudoris, quod mihi peculiariter paginae decretalis oblatu pontificis eligendi mandastis arbitrium coram sacrosancto et pontificatu maximo dignissimo papa; qui cum sit suae provinciae caput, sit etiam mihi usu institutione, facundia privilegio, tempore aetate praestantior, ego deque coramque metropolitano verba facturus, et provincialis et iunior, pariter fero inmeriti verecundiam, procacis invidiam. sed quoniam vestro sic libitum errori, ut ipse prudentia carens prudentem vobis, in cuiusque personam bona multa concurrant, sub ope Christi episcopum exquiram, noveritis huiusmodi assensu multum me honoris, plus oneris excipere, primore loco grandem publicae opinionis sarcinam penditote, quod iniunxistis incipienti consummata iudicia atque ab hoc rectum consilii tramitem postulatis,1 in quo recolitis adhuc nuper erratum, igitur quia vobis id fuit cordi, obsecro, ut quales nos fide creditis, tales intercessione faciatis atque dignemini humilitatem no- stram orationibus potius in caelum ferre quam plausibus. primum tamen nosse vos par est, in quas me obloquiorum Scyllas et in quos linguarum, sed", + "candidate_score": 0.657161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10_12", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus . Heripublicae comiti .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_73", + "psc_text": "tabellario nuntiatum non minus gaudeo; nam licet in praesentiarum sis potissimus magistratus et in lares Philagrianos patricius apex tantis post saeculis tua tantum felicitate remeaverit, invenis tamen, vir amicitiarum servantissime, qualiter honorum tuorum crescat communione fastigium, raroque genere exempli altitudinem tuam humilitate sublimas. sic quondam Quintum Fabium magistrum equitum dictatorio rigori et Papirianae superbiae favor publicus praetulit; sic et Gnaeum Pompeium super aemulos extulit numquam fastidita popularitas; sic invidiam Tiberianam pressit universitatis amore Germanicus, quocirca nolo sibi de successibus tuis principalia beneficia plurimum blandiantur, quae nihil tibi amplius conferre potuerunt quam ut, si id noluissemus, transiremur inviti. illud peculiare tuum est, illud gratiae singularis, quod tam qui te aemulentur non habes quam non invenis qui sequantur, vale. Sidonius Sagittario suo salutem Vir clarissimus Proiectus, domi nobilis et patre patruoque spectabilibus, avo etiam praestantissimo sacerdote conspicuus, amicitiarum tuarum, nisi respuis, avidissime sinibus infertur, et cum illi familiae splendor probitas morum, patrimonii", + "candidate_score": 0.651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6_8", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_30", + "psc_text": "pauci medii dies, et in tractatorio frequens senatus (sic post comperi; nam inter ista discesseram). procedit noster ad curiam paulo ante detonsus pumicatusque, cum accusatores semipullati atque concreti nuntios a decemviris opperirentur et ab industria squalidi praeripuissent reo debitam miserationem sub invidia sordidatorum. citati intromittuntur: partes, ut moris est, e regione consistunt, offertur praefectorum ante propositionis exordium ius sedendi: Arvandus iam tunc infelici impudentia concito gradu mediis prope iudicum sinibus ingeritur; Ferreolus circumsistentibus latera collegis verecunde ac leviter in imo subselliorum capite consedit, ita ut non minus legatum se quam senatorem reminisceretur, plus ob hoc postea laudatus honoratusque. dum haec, et qui procerum defuerant adfuerunt: consurgunt partes legatique proponunt. epistula post provinciale mandatum, cuius supra mentio facta, profertur; atque, cum sensim recitaretur, Arvandus necdum interrogatus se dictasse proclamat, re- spondere legati, quamquam valde nequiter, constaret quod ipse dictasset. at ubi se furens ille quantumque caderet ignarus bis terque repetita confessione", + "candidate_score": 0.644976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_21_23", + "bdc_text": "Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam . Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt . Vale , illo uti .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_307", + "psc_text": "servantur. tantum hoc meum duco, vestras invitare personas expectare voluntates laudare sententias, et 1 cum in locum statumque pontificis quisque sufficitur, ut a vobis praeceptum, a me procedat obsequium. sed si, quod tamen arbitror minime fore, precibus meis apud vos malesuadus obstiterit interpres, poteritis praesentiam vestram potius excusare quam culpam; sicut e diverso, si venitis, ostenditis, quia terminus potuerit poni vestrae quidem regioni, sed non potuerit caritati. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Basilio salutem Sunt nobis munere dei novo nostrorum temporum exemplo amicitiarum vetera iura, diuque est quod invicem diligimus ex aequo, porro autem, quod ad communem conscientiam pertinet, tu patronus: quamquam hoc ipsum praesumptiose arroganterque loquar; 2 namque iniquitas mea tanta est, ut mederi de lapsuum eius assiduitate vix etiam tuae supplicationis efficacia queat. igitur, quia mihi es tam patrocinio quam dilectione bis dominus, pariter et quod memini probe, quo polleas igne sensuum, fonte verborum,", + "candidate_score": 0.641096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10_12", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus . Heripublicae comiti .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_184", + "psc_text": "maioribus tuis, Ulpianorum temporum consularis, sub verbis cuiuspiam Germanici ducis in historia sua rettulit dicens: cum Vespasiano mihi vetus amicitia; et, dum privatus esset, amici vocabamur. quo respicit, ais, ista praefari? ut scilicet memineris eo. tempore, quo personam publicam portas, gratiae te privatae memorem semper esse oportere, biennium prope clauditur, quod te praefectum praetorio Galliarum non nova vestra dignatione sed nostro affectu adhuc vetere gaudemus, qui, si Romanarum rerum sineret adversitas, aegre toleraremus, nisi singulae personae, non dicam provinciae, variis per te beneficiis amplificarentur. et nunc, cum id, quod possibilitas tua non habet, verecundia non petatur,1 dicas velim, qualiter futurus fueris humanus in factis, qui perduras avarus in verbis, nam tuorum peritiae comparatus non solum Cornelios oratores sed Ausonios quoque poetas vincere potes, si te hactenus philosophantem 2 nova subito ob iurisdietionem gloria capit: et nos aliquod nomenque decusque gessimus. at si videtur humilitas nostrae professionis habenda contemptui, quia Christo", + "candidate_score": 0.639587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6_8", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_297", + "psc_text": "quam placere maluerit. quo relicto tunc puer iste vos petiit nimis expeditus, quod erat maximum conatibus primis impedimentum; nihil est enim viatico levi gravius. attamen primus illi in vestra moenia satis secundus introitus, sancti Eustachii, qui vobis decessit, actutum dicto factoque gemina benedictio; hospitium brevi quaesitum, iam Eustachii cura facile inventum, celeriter aditum, civiliter locatum. iam primum crebro occursu 1 excolere vicinos, identidem ab his ipse haud aspernanter resalutari. agere cum singulis, prout aetatis ratio permitteret: grandaevos obsequiis, aequaevos officiis obligare. pudicitiam prae ceteris sobrietatemque sectari, quod tam laudandum in iuventute quam rarum, summatibus deinceps et tunc comiti civitatis non minus opportunis quam frequentibus excubiis agnosci innotescere familiarescere, sicque eius in dies sedulitas maiorum sodalitatibus promoveri; fovere boni quique certatim, votis omnes plurimi consiliis, privati donis cincti 2 beneficiis adiuvare; perque haec spes opesque istius raptim saltuatimque cumulari. forte accidit, ut deversorio, cui ipse successerat, quaedam femina non minus censu", + "candidate_score": 0.635852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6_8", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_39", + "psc_text": "pressaris, exseras volo in obsequium novi consulis veterem Musam votivum quippiam vel tumultuariis fidibus carminantem. praebebo admittendo aditum recitaturoque solacium recitantique suffragium, si quid experto credis, multa tibi seria hoc ludo pro-movebuntur. parui ego praeceptis, favorem ille non subtraxit iniunctis et impositae devotionis adstipulator invictus egit cum consule meo, ut me praefectum faceret senatui suo. sed tu, ni fallor, epistulae perosus prolixitatem voluptuosius nunc opusculi ipsius relegendis versibus inmorabere. scio, atque ob hoc carmen ipsum loquax in consequentibus charta deportat, quae pro me interim, dum venio, diebus tibi pauculis sermocinetur. cui si exanimis tui quoque puncta tribuantur, aeque gratum mihi ac si me in comitio vel inter rostra contionante ad sophos meum non modo lati clavi sed tribulium quoque fragor concitaretur. sane moneo praeque de-nuntio quisquilias ipsas 1 dius tuae hexametris minime exaeques. merito enim conlata vestris mea carmina non heroicorum phaleris sed epitaphistarum neniis comparabuntur. attamen gaude quod hic", + "candidate_score": 0.635573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_30", + "psc_text": "pauci medii dies, et in tractatorio frequens senatus (sic post comperi; nam inter ista discesseram). procedit noster ad curiam paulo ante detonsus pumicatusque, cum accusatores semipullati atque concreti nuntios a decemviris opperirentur et ab industria squalidi praeripuissent reo debitam miserationem sub invidia sordidatorum. citati intromittuntur: partes, ut moris est, e regione consistunt, offertur praefectorum ante propositionis exordium ius sedendi: Arvandus iam tunc infelici impudentia concito gradu mediis prope iudicum sinibus ingeritur; Ferreolus circumsistentibus latera collegis verecunde ac leviter in imo subselliorum capite consedit, ita ut non minus legatum se quam senatorem reminisceretur, plus ob hoc postea laudatus honoratusque. dum haec, et qui procerum defuerant adfuerunt: consurgunt partes legatique proponunt. epistula post provinciale mandatum, cuius supra mentio facta, profertur; atque, cum sensim recitaretur, Arvandus necdum interrogatus se dictasse proclamat, re- spondere legati, quamquam valde nequiter, constaret quod ipse dictasset. at ubi se furens ille quantumque caderet ignarus bis terque repetita confessione", + "candidate_score": 0.635295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10_12", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus . Heripublicae comiti .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_252", + "psc_text": "posterum exopto, votis 2 in commune deposcens, ut sicut nos utramque familiam nostram praefectoriam nancti etiam patriciam divino favore reddidimus, ita ipsi quam suscipiunt patriciam faciant consularem. Roscia salutat, cura communis; quae in aviae amitarumque indulgentissimo sinu, quod raro nepotibus contingit alendis,3 et cum severitate nutritur. qua tamen tenerum non infirmatur aevum sed informatur ingenium, vale. Sidonius Eriphio suo salutem Es, Eriphi meus, ipse qui semper numquamque te tantum venatio civitas ager avocat, ut non obiter litterarum voluptate teneare; fitque eo studio, ut nec nostra fastidias, qui tibi, ut scribis, Musas olemus. quae sententia tamen large probatur vero carere, quamque 1 et 2 apparet aut ex ioco venire, si laetus es, aut ex amore, si serius, ceterum a iusto longe resultat, cum mihi assignas 3 quae vix Maroni vix 4 aut Homero competenter accommodarentur. haec relinquamus idque, unde causa, sermocinemur. dirigi ad te praecipis versus, quos viri amplissimi, soceri tui,", + "candidate_score": 0.634889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10_12", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus . Heripublicae comiti .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_342", + "psc_text": "Arelatensium portis quem Aetius non potuisset proelio te prandio removisse. haec omnia praetermisit, sperans congruentius tuum salve pontificum quam senatorum iam nominibus adiungi; censuitque iustius fieri, si inter perfectos Christi quam si inter praefectos Valentiniani constituerere. neque te sacerdotibus potius admixtum vitio vertat malignus interpres; nam grandis ordinum ignorantia tenet hinc aliquid derogaturos, quia, sicuti cum epulum festivitas publica facit, prior est in prima mensa conviva postremus ei, qui primus fuerit in secunda, sic absque conflictatione praestantior secundum bonorum sententiam computatur honorato maximo 2 minimus 3 religiosus, ora pro nobis. Sidonius Sulpicio suo salutem Himerius antistes, filius tuus, notus mihi hactenus parum vultu, satis opinione, quae quidem in bonam partem porrigebatur, Lugdunum nuper a Tricassibus venit, quo loci mihi raptim ac breviter inspectus sanctum episcopum Lupum, facile principem pontificum Gallicanorum, suae tam professionis magistrum quam dignitatis auctorem, morum nobis imitatione restituit. deus bone, quae viro censura cum venustate, si quid", + "candidate_score": 0.633928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10_12", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus . Heripublicae comiti .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_373", + "psc_text": "secunda felicem. vale. Sidonius Namatio suo salutem. Gaium Caesarem dictatorem, quo ferunt nullum rem militarem ducalius administrasse, studia certatim dictandi lectitandique sibi mutuo vindicavere. et licet in persona unius eiusdemque tempore suo principis viri castrensis oratoriaeque scientiae cura certaverit ferme gloria aequipari, idem tamen numquam se satis duxit in utriusque artis arce compositum, priusquam vestri Arpinatis testimonio ceteris mortalibus anteferretur. quod mihi quoque, si parva magnis componere licet, secundum modulum meum quamquam dissimillimo similiter accessit. quae super cunctos te quam primum decuit agnoscere, quia tibi est tam gloria mea quam verecundia plurimum curae. Flavius Nicetius, vir ortu clarissimus, privilegio spectabilis, merito inlustris et hominum patriae nostrae prudentia peritiaque iuxta maxumus, praeconio, quantum comperi, immenso praesentis opusculi volumina extollit, insuper praedicans, quod plurimos iuvenum nec senum paucos vario genere dictandi militandique, quippe adhuc aevo viridis, ipse sim supergressus. equidem, in quantum fieri praeter iactantiam potest, gaudeo de praestantissimi viri auctoritate, si", + "candidate_score": 0.633884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_13_15", + "bdc_text": "et vino , generario excepit . Hodie duos nobiles , evulachit , cum Valde ipsum , qui mecum execrandio interesseur destinarunt , quorum singulis insularem sententiam ; nam propter torrentes , gratias inter ingrediar , non autem ut institueram ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_288", + "psc_text": "formam draconum deputaverunt, ignotam circumtulisse sementem, tu, ut de mediterranea taceam largitate, victum civitatibus Tyrrheni maris erogaturus granariis tuis duo potius flumina quam duo navigia complesti. sed si forte Achaicis Eleusinae superstitionis exemplis tamquam non idoneis religiosus laudatus offenditur, seposita mystici intellectus reverentia venerabilis patriarchae Ioseph historialem diligentiam comparemus, qui contra sterilitatem septem uberes annos insecuturam facile providit remedium, quod praevidit. secundum tamen moralem sententiam nihil iudicio meo minor est qui in superveniente simili necessitate non divinat et subvenit. quapropter, etsi ad integrum conicere non possum, quantas tibi gratias Arelatenses 1 Reienses, 2 Avenniocus Arausionensis quoque et Albensis, Valentinaeque nec non et Tricastinae urbis possessor exsolvat, quia difficile est eorum ex asse vota metiri, quibus noveris alimoniam sine asse col- latam, Arverni tamen oppidi ego nomine uberes perquam gratias ago, cui ut succurrere meditarere, non te communio provinciae, non proximitas civitatis, non opportunitas fluvii, non oblatio pretii adduxit. itaque ingentes", + "candidate_score": 0.632245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10_12", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus . Heripublicae comiti .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_36", + "psc_text": "ille propositionibus aenigmata, sententiis schemata, versibus commata, digitis mechanemata facit! illud tamen in eodem studiorum omnium culmen antevenit, quod habet huic eminenti scientiae conscientiam superiorem, igitur per hunc primum, si quis quoquo modo in aulam gratiae aditus, exploro; cum hoc confero, quinam potissimum procerum spebus valeret nostris opitulari. nec sane multa cunctatio, quia pauci de quorum eligendo patrocinio dubitaretur. erant quidem in senatu plerique opibus culti genere sublimes, aetate graves consilio utiles, dignitate elati dignatione communes, sed servata pace reliquorum duo fastigatissimi consulares, Gennadius Avienus et Caecina Basilius, prae ceteris conspiciebantur. hi in amplissimo ordine seposita praerogativa partis armatae facile post purpuratum principem principes erant, sed inter hos quoque quamquam stupendi tamen varii mores et genii potius quam ingenii similitudo. fabor namque super his aliqua succinctus. Avienus ad consulatum felicitate, Basilius virtute pervenerat, itaque dignitatum in Avieno iucunda velocitas, in Basilio sera numerositas praedicabatur. utrumque quidem, si fors laribus egrediebantur,", + "candidate_score": 0.631841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10_12", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus . Heripublicae comiti .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_215", + "psc_text": "contentus. egi ad haec gratias deo maximas, hospiti magnas, qui sic amaret tam suam famam quam conscientiam, confirmans amicum praemittere sibi quod dimitteret vobis, atque hinc superna regna mercari, quod beneficia terrena non venderet. ergo quod restat enitere, ut auctore te protinus saltim commodata summa solvatur, sic ut ingentes nihilominus gratias agas etiam nomine illorum, qui tibi germanitate coniuncti fors per aetatem sapere non possunt, quid muneris consequantur. non est cur dicere incipias: habeo consortes necdum celebrata divisio est; avarius me constat esse tractatum quam coheredes; frater ac soror sub annis adhuc tute-laribus agunt; sorori necdum maritus, fratri necdum curator, curatori necdum satisdator inventus est. quod quidem totum creditoribus bene, sed malis dicitur; at cum habet talis persona contractum, quae velit medium relaxare, cum totum possit exigere, si moram patitur, quicquid propter misericordiam concesserat pie, iuste reposcit propter iniuriam, vale. Sidonius Domnulo suo salutem Nequeo differre, quin grandis communione te", + "candidate_score": 0.631615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6_8", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_302", + "psc_text": "5 malleo Polyclitum muneraremur. 6 dabis ergo veniam praesurnptioni, papa sancte facunde venerabilis, quae doctissimo examini tuo naturali garrulitate deblaterat. habet consuetudo nostra pro ritu, ut etsi pauca edit, multa conscribat, veluti est canibus innatum, ut, etsi non latrant, tamen hirriant. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Fonteio salutem Insinuare quoscumque iam paveo, quia commendatis nos damus verba, vos munera; tamquam non principalitas sit censenda beneficii, quod a me peccatore digressis sanctae communionis portio patet, testis horum est Vindicius noster, qui segnius domum pro munificentiae vestrae fasce remeavit, quoquo loco est, constanter affirmans, cum sitis opinione magni, gradu maximi, non tamen esse vos amplius dignitate quam dignatione laudandos. praedicat melleas sanctas et floridas, quae procedunt de temperata communione, blanditias; nec tamen ex hoc quicquam pontificali deperire personae, quod sacerdotii fastigium non frangitis comitate, sed flectitis. quibus agnitis sic inardesco, ut tum me sim felicissimum iudicaturus, cum mihi", + "candidate_score": 0.630936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6_8", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_437", + "psc_text": "obiectu quantum ad solvendum spectat officium nostra sedulitas impediretur, nisi quod per regna divisi a commercio frequentiore sermonis diversarum sortium iure revocamur; quae nunc saltim post pacis initam pactionem quia fidelibus animis foederabuntur, apices nostri incipient commeare crebri, quoniam cessant esse suspecti. proinde, domine papa, cum sacrosanctis fratribus vestris pariter Christo supplicaturas iungite preces, ut dignatus prosperare quae gerimus nostrique dominii temperans lites arma compescens illos muneretur innocentia, nos quiete, totos securitate. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Ambrosio salutem. Viguit pro dilectissimo nostro (quid loquar nomen personam? tu recognosces cuncta) apud Christum tua sanctitas intercessionis effectu; de cuius facilitate iuvenali saepe nunc arbitris palam adscitis conquerebare, nunc tacitus ingemiscebas. igitur hic proxime abrupto contubernio ancillae propudiosissimae, cui se totum consuetudine obscena vinctus addixerat, patrimonio posteris famae subita sui correctione consuluit. namque per rei familiaris damna vacuatus ut primum intellegere coepit et retractare, quantum de bonusculis avitis", + "candidate_score": 0.630413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10_12", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus . Heripublicae comiti .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_150", + "psc_text": "salutem Committi, domine maior, in necessitudinis iura pronuntias, cur quod ad salve tibi debitum spectat a stilo et pugillaribus diu temperem quodque deinceps nullas viantum volas mea papyrus oneraverit, quae vos cultu sedulae sospitatis 3 impertiat. praeter aequum ista coniectas, si reare mortalium quempiam, cui tamen sermocinari Latialiter cordi est, non pavere, cum in examen aurium tuarum quippe scriptus adducitur; tuarum, inquam, aurium, quarum peritiae, si me decursorum ad hoc aevi temporum praerogativa non obruat, nec Frontonianae gravitatis, aut ponderis Apuleiani fulmen aequiperem, cui Varrones, vel Atacinus vel Reatinus, 1 Plinii, vel avunculus vel Secundus, compositi in praesentiarum rusticabuntur. adstipulatur iudicio meo volumen illud, quod tute super statu animae rerum verborumque scientia divitissimus propalavisti. in quo dum ad meum nomen prooemiaris, hoc munus potissimum cepi, ut meae fama personae, quam operae pretium non erat librorum suorum titulis inclarescere, tuorum beneficio perpetuaretur. at quod, deus magne, quantumque opus illud est, materia", + "candidate_score": 0.62903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6_8", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_475", + "psc_text": "quasi sollicitatus exempli necessitate de meo sentias. vale. Sidonius Burgundioni suo salutem. Dupliciter excrucior, quod nostrum uterque lecto tenetur. nihil enim est durius, quam cum praesentes amici dividuntur communione langoris; quippe si accidat, ut nec intra unum conclave decumbant, nulla sunt verba, nulla solacia, nulla denique mutui oratus vicissitudo: itaque singulis maeror ingens, isque plus de altero; nam parum possis quamquam et infirmus periclitante quem diligas tibi timere. sed deus mihi, fili amantissime, pro te paventi validissimum scrupulum excussit, quia pristinas incipis vires recuperare. diceris enim iam velle consurgere, quodque plus opto, iam posse. me certe taliter consulis et sollicitudine prope praecoqua quaestiunculis litterarum iam quasi ex asse vegetus exerces, audire plus ambiens etsi adhuc aeger Socratem de moribus quam Hippocratem de corporibus disputantem; dignus omnino, quem plausibilibus Roma foveret ulnis quoque recitante crepitantis Athenaei subsellia cuneata quaterentur. quod procul dubio consequebare, si pacis locique condicio permitteret, ut illic senatoriae", + "candidate_score": 0.627274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_377", + "psc_text": "lex de praescriptione tricennii fuerat proquiritata, cuius peremptoriis abolita rubricis lis omnis in sextum tracta quinquennium terminabatur. hanc intra Gallias ante nescitam primus, quem loquimur, orator indidit prosecutionibus edidit tribunalibus prodidit partibus addidit titulis, frequente conventu raro sedente, paucis sententiis multis laudibus. praeter ista per alias vices doctrinam illius, quo more citius homo discitur, inobservatus inspexi tunc, cum quae regit provincias fascibus Nicetiano regeretur praefectura consilio. quid multa? nil quod non meum vellem, nil quod non admirarer audivi. propter quae omnia bona in viro sita laetor ad puncta censoris omnium voce concelebrati. granditer enim sua in utramvis de me opinionem sententia valet; quae, si vera comperimus, tantum mihi est favens securitati, quantum fieret adversata formidini. de cetero fixum apud me stat constitutumque, prout rem ex asse cognovero, vel silentio lora laxare vel stringere frena garritui. namque si supradicti confirmor assensu, Athenis loquacior, si minus, Amyclis ipsis taciturnior ero. sed de", + "candidate_score": 0.613823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_180", + "psc_text": "manibus habebam. legebamus pariter laudabamus iocabamurque et, quae vota communia sunt, illum lectio, me ille capiebat, cum repente puer familiaris adstitit vultuosus. cui nos: quid ita? et ille: lectorem, inquit, Constantem nomine pro foribus vidi a dominis Simplicio et Apollinare redeuntem; dedit quidem litteras quas acceperat sed perdidit quas recepit. quibus agnitis serenitas laetitiae meae confestim nubilo superducti maeroris insorduit tantamque mihi bilem nuntii huiusce contrarietas excitavit, ut per plurimos dies illum ipsum hermam stolidissimum venire ante oculos meos inexoratus arcuerim, laturus aegre, si mihi apices aut quoscumque aut quorumcumque non redderet, taceam vestros, qui mihi, dum recti compos animus durat, minime frequentes maxime desiderabiles iudicabuntur. 4, at postquam nostra sensim temporis intervallo ira defremuit, percontor admissum,1 num verbo quippiam praeterea detulisset. respondit ipse, quamquam esset trepidus et sternax et prae reatu balbutiret ore, caecutiret intuitu, totum quo instrui, quo delectari valerem, paginis quae intercidissent fuisse mandatum, quocirca recurrite ad", + "candidate_score": 0.611993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_175", + "psc_text": "dixisset protinus reluctantium syllogismorum contrarietatibus excipiebamus; sed repellebat omnium nostrum temerarias oppositiones: itaque nihil non perpensum probatumque recipiebatur. hinc etiam illi apud nos maxima reverentia fuit, quod non satis ferebat aegre pigram in quibus-piam sequacitatem. haec apud eum culpa veniabilis erat; quo fiebat esset ut nobis patientia eiusdem sine imitatione laudabilis, quis 3 enim virum super abditis consuleret invitus, a cuius disputationis communione ne idiotarum quidem imperitorumque sciscitatio repudiabatur? 4 haec pauca de studiis, ceterum cetera quis competenti praeconio extollat, quod condicionis humanae per omnia memor clericos opere sermone populares, exhortatione maerentes destitutos solacio, captivos pretio ieiunos cibo nudos operimento consolabatur? pariter et super his plura replicare superforaneum statuo. nam merita sua, quibus divitem conscientiam censu pauperatus locupletavit, spe futurae retributionis celare plus studuit. episcopum fratrem maiorem natu affectuosissime observans, quem diligebat ut filium, cum tamquam patrem veneraretur. sed et ille suspiciebat hunc granditer, habens in eo consiliarium in iudiciis", + "candidate_score": 0.611171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_163", + "psc_text": "litium spectat, breve quidem saepe est audientiae sed diuturnum semper iniuriae, vale, Sidonius Simplicio suo salutem Solet dicere currentem mones qui rogatum ut faciat quod facturus fuerat etiam non rogatus. percontere forsitan, quo spectet ista praemitti, baiulus apicum sedulo precatur, ut ad vos a me litteras ferat, cuius a nobis itinere comperto id ipsum erat utique, si tacuisset, orandus; namque hoc officium vester potius amor quam geruli respectus elicuit. ceterum hic ipse beneficium se computat meruisse, qui praestitit, quamquam identidem quod poposcit acceperit, sed quae nobis amicitiarum iura minime agnoscens. unde quamquam absens facile coniecto, quo repente stupore ferietur, cum intuitu nostri dignanter admissus intellexerit se paginam meam magis otiose flagitasse quam tradere, videre mihi videor, ut homini non usque ad invidiam per-faceto nova erunt omnia, cum invitabitur peregrinus ad domicilium, trepidus ad conloquium, rusticus ad laetitiam, pauper ad mensam, et cum apud crudos caeparumque crapulis esculentos hic agat vulgus,", + "candidate_score": 0.609263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_39", + "psc_text": "pressaris, exseras volo in obsequium novi consulis veterem Musam votivum quippiam vel tumultuariis fidibus carminantem. praebebo admittendo aditum recitaturoque solacium recitantique suffragium, si quid experto credis, multa tibi seria hoc ludo pro-movebuntur. parui ego praeceptis, favorem ille non subtraxit iniunctis et impositae devotionis adstipulator invictus egit cum consule meo, ut me praefectum faceret senatui suo. sed tu, ni fallor, epistulae perosus prolixitatem voluptuosius nunc opusculi ipsius relegendis versibus inmorabere. scio, atque ob hoc carmen ipsum loquax in consequentibus charta deportat, quae pro me interim, dum venio, diebus tibi pauculis sermocinetur. cui si exanimis tui quoque puncta tribuantur, aeque gratum mihi ac si me in comitio vel inter rostra contionante ad sophos meum non modo lati clavi sed tribulium quoque fragor concitaretur. sane moneo praeque de-nuntio quisquilias ipsas 1 dius tuae hexametris minime exaeques. merito enim conlata vestris mea carmina non heroicorum phaleris sed epitaphistarum neniis comparabuntur. attamen gaude quod hic", + "candidate_score": 0.607196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_181", + "psc_text": "durat, minime frequentes maxime desiderabiles iudicabuntur. 4, at postquam nostra sensim temporis intervallo ira defremuit, percontor admissum,1 num verbo quippiam praeterea detulisset. respondit ipse, quamquam esset trepidus et sternax et prae reatu balbutiret ore, caecutiret intuitu, totum quo instrui, quo delectari valerem, paginis quae intercidissent fuisse mandatum, quocirca recurrite ad pugillares, replicate membranas et scripta rescribite. tamdiu enim aequanimiter admitto, ut desiderio meo sinister eventus officiat, donec ad vos nostro sermone per-veniat ad nos vestrum non pervenisse sermonem, valete. Sidonius Vectio suo Salutem. Nuper rogatu Germanici spectabilis viri Cantillensem ecclesiam inspexi. est ipse loco sitorum 2 facile primus quique post tergum cum iam duodecim lustra transmittat, cotidie tamen habitu cultuque conspicuo non iuvenescit solum sed quodammodo repuerascit. enimvero vestis adstricta, tensus coturnus, crinis in rotae specimen accisus barba intra rugarum latebras mersis ad cutem secta forcipibus, ad hoc et munere superno membrorum solida coniunctio, integer visus, amplus in celeri gressus", + "candidate_score": 0.606614, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.675728, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.675728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1722", + "psc_text": "spectabili tribuno et notario MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Multum nos sollicitos reddidit Notoria, vel litterae fratrum nostrorum, quos cupimus ad catholicam pacem a perniciosa dissensione converti, quod edicto Nobilitatis tuae, quo ipsius disputationis nostrae tranquillitati quietique providisti, consentire noluerunt; ne forte etiamsi non omnes, aliqui tamen eorum per multitudinis tumultum seu strepitum, collationem, quae pacifica et pacata esse debet, impediant. Atque utinam ipsos non pertentet ista cogitatio, et nos potius fallat ista suspicio! et ideo si velint omnes esse praesentes, ut cum eis visum fuerit, congregatis illuc etiam nobis, simul inde egrediamur concordes atque pacati, et schismatica divisione correcta, fraterno unitatis Christi vinculo obstricti, mirantibus et gaudentibus omnibus bonis, dolente autem solo diabolo et similibus ejus, pariter in Ecclesiam ad gratiarum actionem, laudesque Deo reddendas ardentissima et lucidissima charitate pergamus. 2. Quid enim magnum est, si oculus pacatus attendat, et cogitatio christiana non deserat considerare et", + "candidate_score": 0.667384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2869", + "psc_text": "scirent, qui possent, non a me fuisse eosdem libros editos, sed ablatos priusquam mihi editione mea digni viderentur. Verum multorum fratrum vehementissima postulatione, et maxime tua jussione compulsus, opus tam laboriosum, adjuvante Domino terminare curavi; eosque emendatos non ut volui, sed ut potui, ne ab illis qui subrepti jam in manus hominum exierant, plurimum discreparent, Venerationi tuae per filium nostrum condiaconum charissimum misi, et cuicumque audiendos, describendos, legendosque permisi: in quibus si servari mea dispositio potuisset, essent profecto, etsi easdem sententias habentes, multo tamen enodatiores atque planiores, quantum rerum tantarum explicandarum difficultas et facultas nostra pateretur. Sunt autem qui primos quatuor vel potius quinque etiam sine prooemiis habent, et duodecimum sine extrema parte non parva: sed si eis haec editio potuerit innotescere, omnia si voluerint et valuerint, emendabunt. Peto sane ut hanc epistolam, seorsum quidem, sed tamen ad caput eorumdem librorum jubeas anteponi. Vale. Ora pro me. EPISTOLA CLXXV. Patres", + "candidate_score": 0.667189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.666273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1722", + "psc_text": "spectabili tribuno et notario MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Multum nos sollicitos reddidit Notoria, vel litterae fratrum nostrorum, quos cupimus ad catholicam pacem a perniciosa dissensione converti, quod edicto Nobilitatis tuae, quo ipsius disputationis nostrae tranquillitati quietique providisti, consentire noluerunt; ne forte etiamsi non omnes, aliqui tamen eorum per multitudinis tumultum seu strepitum, collationem, quae pacifica et pacata esse debet, impediant. Atque utinam ipsos non pertentet ista cogitatio, et nos potius fallat ista suspicio! et ideo si velint omnes esse praesentes, ut cum eis visum fuerit, congregatis illuc etiam nobis, simul inde egrediamur concordes atque pacati, et schismatica divisione correcta, fraterno unitatis Christi vinculo obstricti, mirantibus et gaudentibus omnibus bonis, dolente autem solo diabolo et similibus ejus, pariter in Ecclesiam ad gratiarum actionem, laudesque Deo reddendas ardentissima et lucidissima charitate pergamus. 2. Quid enim magnum est, si oculus pacatus attendat, et cogitatio christiana non deserat considerare et", + "candidate_score": 0.663831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.663634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_0_2", + "bdc_text": "1567 . S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.66356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_0_2", + "bdc_text": "1567 . S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2869", + "psc_text": "scirent, qui possent, non a me fuisse eosdem libros editos, sed ablatos priusquam mihi editione mea digni viderentur. Verum multorum fratrum vehementissima postulatione, et maxime tua jussione compulsus, opus tam laboriosum, adjuvante Domino terminare curavi; eosque emendatos non ut volui, sed ut potui, ne ab illis qui subrepti jam in manus hominum exierant, plurimum discreparent, Venerationi tuae per filium nostrum condiaconum charissimum misi, et cuicumque audiendos, describendos, legendosque permisi: in quibus si servari mea dispositio potuisset, essent profecto, etsi easdem sententias habentes, multo tamen enodatiores atque planiores, quantum rerum tantarum explicandarum difficultas et facultas nostra pateretur. Sunt autem qui primos quatuor vel potius quinque etiam sine prooemiis habent, et duodecimum sine extrema parte non parva: sed si eis haec editio potuerit innotescere, omnia si voluerint et valuerint, emendabunt. Peto sane ut hanc epistolam, seorsum quidem, sed tamen ad caput eorumdem librorum jubeas anteponi. Vale. Ora pro me. EPISTOLA CLXXV. Patres", + "candidate_score": 0.663291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.658392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_5_7", + "bdc_text": "Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1722", + "psc_text": "spectabili tribuno et notario MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Multum nos sollicitos reddidit Notoria, vel litterae fratrum nostrorum, quos cupimus ad catholicam pacem a perniciosa dissensione converti, quod edicto Nobilitatis tuae, quo ipsius disputationis nostrae tranquillitati quietique providisti, consentire noluerunt; ne forte etiamsi non omnes, aliqui tamen eorum per multitudinis tumultum seu strepitum, collationem, quae pacifica et pacata esse debet, impediant. Atque utinam ipsos non pertentet ista cogitatio, et nos potius fallat ista suspicio! et ideo si velint omnes esse praesentes, ut cum eis visum fuerit, congregatis illuc etiam nobis, simul inde egrediamur concordes atque pacati, et schismatica divisione correcta, fraterno unitatis Christi vinculo obstricti, mirantibus et gaudentibus omnibus bonis, dolente autem solo diabolo et similibus ejus, pariter in Ecclesiam ad gratiarum actionem, laudesque Deo reddendas ardentissima et lucidissima charitate pergamus. 2. Quid enim magnum est, si oculus pacatus attendat, et cogitatio christiana non deserat considerare et", + "candidate_score": 0.654688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3094", + "psc_text": "quid respondeas eis corrigendis atque sanandis, quos etiam tibi ipsi tanquam fideli filio mater Ecclesia, ubi potueris, et quomodo potueris, sive ipse loquendo et respondendo, sive ad doctores Ecclesiae perducendo, in adjutorio Domini corrigendos sanandosque commendat. EPISTOLA CLXXXVI. Alypius et Augustinus Paulino episcopo, ipsum plenius instituentes adversus Pelagii haeresim. Domino beatissimo et in Christi visceribus germanitus amplectendo, plus quam dici potest desiderabili fratri et coepiscopo PAULINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Tandem aliquando providit Deus nobis litterarum fidelissimum perlatorem, omnium nostrum merito charissimum fratrem Januarium; per quem, etiamsi non scriberemus, omnia quae circa nos sunt possit Sinceritas tua tanquam per viventem atque intelligentem epistolam noscere. Pelagium, quem credimus, ut ab illo distingueretur qui Pelagius Tarenti dicitur, Britonem fuisse cognominatum, quod ut servum Dei dilexeris, novimus: nunc autem quemadmodum diligas, ignoramus. Nam et nos non solum dileximus, verum etiam diligimus eum; sed aliter nunc diligimus, aliter aliquando dileximus: tunc enim,", + "candidate_score": 0.653095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_5_7", + "bdc_text": "Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.650951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_20_22", + "bdc_text": "Faxit deus , ut eodem successu alibi quoque causa haec agatur . Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam . Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.648468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_18_20", + "bdc_text": "De his te adventus meus fratribus , ne miremus , qui diutius absim . Fuit sane adventus per meus fratribus gratissimus , qui se tibi et symmystis commendant . Faxit deus , ut eodem successu alibi quoque causa haec agatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.638693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_21", + "bdc_text": "Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.633319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_18_20", + "bdc_text": "De his te adventus meus fratribus , ne miremus , qui diutius absim . Fuit sane adventus per meus fratribus gratissimus , qui se tibi et symmystis commendant . Faxit deus , ut eodem successu alibi quoque causa haec agatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_192", + "psc_text": "de azymo sinceritatis et veritatis dono Dei dixi, exsulto cum tremore. Quid enim habemus, quod non accepimus? At enim melior est qui majoribus et pluribus, quam qui minoribus et paucioribus donis Dei dives est. Quis negat? sed rursus melius est, vel de parvo Dei dono gratias ipsi agere, quam sibi agi velle de magno. Haec ut ex animo semper confitear, meumque cor a lingua mea non dissonet, ora pro me, frater. Ora, obsecro, ut non laudari volens, sed laudans invocem Dominum, et ab inimicis meis salvus ero. 5. Est etiam aliud quo istum fratrem amplius diligas: nam est cognatus venerabilis, et vere beati episcopi Alypii, quem toto pectore amplecteris, et merito; nam quisquis de illo viro benigne cogitat, de magna Dei misericordia, et de mirabilibus Dei muneribus cogitat. Itaque cum legisset petitionem tuam, qua desiderare te indicasti ut historiam suam tibi scribat, et volebat facere propter benevolentiam tuam, et nolebat", + "candidate_score": 0.632802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_25", + "bdc_text": "Scaphasti ex quibus mihi pater in Christo , se meque servet incolumes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1592", + "psc_text": "plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus (I Cor. III, 7): cui dicimus, Pater noster qui es in coelis (Matth. VI, 9); non quia ibi est, et hic non est, qui praesentia incorporea ubique est totus, sed quia in eis habitare dicitur, quorum pietati adest, et hi maxime in coelis sunt, ubi etiam nostra conversatio est, si nos os nostrum veraciter sursum cor habere respondeat. Nam etsi carnaliter acceperimus quod scriptum est, Coelum mihi sedes est, terra autem scabellum pedum meorum (Isai. LXVI, 1); et ibi et hic cum esse credere debemus: quamvis non totum ibi, quia hic essent pedes; nec totum hic, quia ibi essent superiores corporis partes. Quam cogitationem carnalem, rursum illud nobis excutere, quod de illo scriptum est, potest: Qui coelum mensus est palmo, et terram pugillo (Id., XL, 12). Quis enim sedeat in spatio palmi sui, aut in tanto loco pedes ponat,", + "candidate_score": 0.632268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_18_20", + "bdc_text": "De his te adventus meus fratribus , ne miremus , qui diutius absim . Fuit sane adventus per meus fratribus gratissimus , qui se tibi et symmystis commendant . Faxit deus , ut eodem successu alibi quoque causa haec agatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_250", + "psc_text": "Africa fratribus nostris, qaorum exspectatione nos pendere vidisti, optatissime sanctorum et charissimorum virorum, inde epistolas receperamus, id est Aurelii, Alypii, Augustini, Profuturi, Severi, jam omnium pariter episcoporum. Ergo tot sanctorum talium recentissimis sermonibus gratulantes, properavimus ad te nostram referre laetitiam, ut tibi quoque exspectatum in peregrinatione sollicita gaudium festivissimis conferremus indiciis. Si forte eadem de venerabilibus et amantissimis viris per aliarum adventus navium comperisti, per nos etiam repetita accipe, et quasi renovata hilaritate rursus exsulta. Quod si primus hic a nobis tibi nuntius veniet, gratulare tantam nobis in tua patria charitatem Christo donante partam, ut quidquid illic divina Providentia gerat, mirabilis semper, ut scriptum est, in sanctis suis (Psal. LXVII, 36), vel primi, vel cum primis sciamus. 2. Non autem tantum hoc scribimus gratulandum, quod episcopatum Augustinus acceperit, sed quod hanc Dei curam meruerint Africanae Ecclesiae, ut verba coelestia Augustini ore perciperent, qui ad majorem Dominic. muneris gratiam novo more", + "candidate_score": 0.631527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_21", + "bdc_text": "Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.631423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_17_19", + "bdc_text": "Cogor ergo per horum Tiberii et Turzachum descendere . De his te adventus meus fratribus , ne miremus , qui diutius absim . Fuit sane adventus per meus fratribus gratissimus , qui se tibi et symmystis commendant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_767", + "psc_text": "Perambulabat autem Paulus Syriam, et Ciliciam, confirmans Ecclesias: pervenitque in Derben, et Listram; et ecce discipulus quidam erat ibi, nomine Timotheus, filius mulieris viduae fidelis, patre autem gentili. Huic testimonium reddebant qui Listris erant et Iconio fratres. Hunc voluit Paulus secum proficisci; et assumens circumcidit eum propter Judaeos qui erant in illis locis: sciebant enim omnes quod pater ejus gentilis esset » (Act. XV, 41, et XVI, 1-3). O beate apostole Paule, qui in Petro reprehenderas simulationem, qua subtraxit se a Gentilibus propter metum Judaeorum qui a Jacobo venerant; cur Timotheum, filium hominis gentilis, utique et ipsum gentilem (neque enim Judaeus erat, qui non fuerat circumcisus), contra sententiam tuam circumcidere cogeris? Respondebis mihi: Propter Judaeos qui erant in illis locis. Qui igitur tibi ignoscis in circumcisione discipuli venientis ex Gentibus, ignosce et Petro, praecessori tuo, quod aliqua fecerit metu fidelium Judaeorum. Rursum scriptum est: « Paulus vero cum adhuc sustinuisset", + "candidate_score": 0.622316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3172", + "psc_text": "Hodie mecum eris in paradiso, non illo die fuit cum Christo in illo sepulcro: nec ejus fidei pro magno munere offerretur sepultura carnis, nihil gaudii vel doloris in morte sentientis, cum ille de requie ubi sensus est cogitaret. 6. Restat igitur ut, si secundum hominem dictum est, Hodie mecum eris in paradiso, in inferno intelligatur esse paradisus, ubi erat eo die futurus secundum humanam animam Christus. Utrum autem sinus ille Abrahae, ubi dives impius cum in tormentis esset inferni, requiescentem pauperem vidit, vel paradisi censendus vocabulo, vel ad inferos pertinere existimandus sit, non facile dixerim. De illo quippe divite legimus dictum esse, Mortuus est autem et dives, et sepultus est in inferno; et, cum apud inferos in tormentis esset. In pauperis autem morte vel requie non sunt inferi nominati: sed, Contigit, inquit, mori inopem illum, et auferri ab Angelis in sinum Abrahae. Deinde ardenti diviti dicit Abraham, Inter nos et", + "candidate_score": 0.613816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1251", + "psc_text": "quales etiam nunc multos videmus, cum tanta manifestatione de illo compleantur praeconia Prophetarum, nolle adhuc credere, et malle humana astutia resistere, quam tam clarae atque perspicuae tamque sublimi et sublimiter diffamatae divinae cedere auctoritati. Quandiu parvus et infirmus est intellectus hominis, divinae debet cedere veritati. Quid ergo mirum si tam infidelibus plenum orbem terrarum Christus prioribus saeculis noverat, ut eis apparere, vel praedicari merito nollet, quos nec verbis, nec miraculis suis credituros esse praesciebat? Neque enim incredibile est tales fuisse tunc omnes, quales ab ejus adventu usque ad hoc tempus, tam multos fuisse et esse miramur. 15. Et tamen ab initio generis humani, alias occultius, alias evidentius, sicut congruere temporibus divinitus visum est, nec prophetari destitit, nec qui in eum crederent defuerunt, ab Adam usque ad Moysen, et in ipso populo Israel, quae speciali quodam mysterio gens prophetica fuit, et in aliis gentibus antequam venisset in carne. Cum enim nonnulli", + "candidate_score": 0.60909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_442", + "psc_text": "est, perficiatur conventu frequentiore. Dominis dilectissimis et praedicabilibus fratribus ELEUSIO, GLORIO et FELICIBUS, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Fortunium quem Tubursicum habetis episcopum, per eamdem civitatem, quanquam festinantissime, cum ad Cirtensem Ecclesiam pergeremus, experti sumus ita omnino ut de illo soletis benignissime polliceri. Eam ipsam quippe vestram de illo nobis sermocinationem cum ei renuntiaremus, volentes eum videre, non abnuit. Venimus itaque ad eum; quia aetati ejus id a nobis deferendum videbatur, potius quam exigendum ut ipse ad nos veniret prior. Perreximus ergo comitantibus non paucis, quos forte aggregatos nobis illud tempus invenerat. Cum autem apud eum consedissemus, rumore disperso non parva praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis", + "candidate_score": 0.606802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_19", + "bdc_text": "Fuit sane adventus per meus fratribus gratissimus , qui se tibi et symmystis commendant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_250", + "psc_text": "Africa fratribus nostris, qaorum exspectatione nos pendere vidisti, optatissime sanctorum et charissimorum virorum, inde epistolas receperamus, id est Aurelii, Alypii, Augustini, Profuturi, Severi, jam omnium pariter episcoporum. Ergo tot sanctorum talium recentissimis sermonibus gratulantes, properavimus ad te nostram referre laetitiam, ut tibi quoque exspectatum in peregrinatione sollicita gaudium festivissimis conferremus indiciis. Si forte eadem de venerabilibus et amantissimis viris per aliarum adventus navium comperisti, per nos etiam repetita accipe, et quasi renovata hilaritate rursus exsulta. Quod si primus hic a nobis tibi nuntius veniet, gratulare tantam nobis in tua patria charitatem Christo donante partam, ut quidquid illic divina Providentia gerat, mirabilis semper, ut scriptum est, in sanctis suis (Psal. LXVII, 36), vel primi, vel cum primis sciamus. 2. Non autem tantum hoc scribimus gratulandum, quod episcopatum Augustinus acceperit, sed quod hanc Dei curam meruerint Africanae Ecclesiae, ut verba coelestia Augustini ore perciperent, qui ad majorem Dominic. muneris gratiam novo more", + "candidate_score": 0.605834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_2", + "bdc_text": "Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_898", + "psc_text": "potuerim. Neque enim hoc ideo dixi, quod misericorditer illa simulaverit; sed quia sic non ea simulavit quae faciebat similia Judaeis, quemadmodum nec illa quae faciebat similia Gentibus, quae tu quoque commemorasti; atque in eo me, quod non ingrate fateor, adjuvisti. Cum enim abs te quaesissem in epistola mea, quomodo putetur ideo factus Judaeis tanquam Judaeus, quia fallaciter suscepit sacramenta Judaeorum, cum et Gentibus tanquam gentilis factus sit, nec tamen suscepit fallaciter sacrificia Gentium; tu respondisti, in eo factum Gentibus tanquam gentilem, quod praeputium receperit, quod indifferenter permiserit vesci cibis quos damnant Judaei: ubi ego quaero utrum et hoc simulate fecerit: quod si absurdissimum atque falsissimum est; sic ergo et illa in quibus Judaeorum consuetudini congruebat libertate prudenti, non necessitate servili, aut quod est indignius, dispensatione fallaci potius quam fideli. 27. Fidelibus enim, et iis qui cognoverunt veritatem, sicut ipse testatur, nisi forte et hic fallit, omnis creatura Dei bona est,", + "candidate_score": 0.590763, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum", + "max_score": 0.674744, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_0_2", + "bdc_text": "1567 . S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_68", + "psc_text": "aliquid apud te valet Joannis auctoritas. Aut si illo sermone perlecto, eoque loco ejus quem commemoraturus sum, cognito atque perspecto, in opinione tua manendum putasti; utquid inde verba quaelibet inseruisti operi tuo? An forte ut nos totum legere commoneres, et invenire unde tuas deprehenderemus et convinceremus insidias? Quid enim apertius, quam id quod ibi dixit, « Venit semel Christus, et paternis nos cautionibus invenit astrictos, quas conscripsit Adam. Ille initium obligationis ostendit, peccatis nostris fenus accrevit » ( Homilia ad Neophytos )? Audisne hominem in fide catholica et cruditum et erudientem, distinguentem debitum paterni chirographi, quod haereditarium nobis inhaesit, ab eis debitis, quorum per nostra peccata fenus accrevit? Audis quid parvulis in Baptismo relaxetur, qui nondum propria debita contraxerunt, nec tamen a paterno chirographo immunes esse potuerunt? Verba quippe ejus non interpretata sic leguntur in graeco: « Ἔρχεται ἅπαξ ὁ Χριστὸς, εὗρεν ἡμῶν χειρόγραφον πατρῶον, ὅ τι ἔγραφεν ὁ Ἀδάμ.", + "candidate_score": 0.674744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_68", + "psc_text": "aliquid apud te valet Joannis auctoritas. Aut si illo sermone perlecto, eoque loco ejus quem commemoraturus sum, cognito atque perspecto, in opinione tua manendum putasti; utquid inde verba quaelibet inseruisti operi tuo? An forte ut nos totum legere commoneres, et invenire unde tuas deprehenderemus et convinceremus insidias? Quid enim apertius, quam id quod ibi dixit, « Venit semel Christus, et paternis nos cautionibus invenit astrictos, quas conscripsit Adam. Ille initium obligationis ostendit, peccatis nostris fenus accrevit » ( Homilia ad Neophytos )? Audisne hominem in fide catholica et cruditum et erudientem, distinguentem debitum paterni chirographi, quod haereditarium nobis inhaesit, ab eis debitis, quorum per nostra peccata fenus accrevit? Audis quid parvulis in Baptismo relaxetur, qui nondum propria debita contraxerunt, nec tamen a paterno chirographo immunes esse potuerunt? Verba quippe ejus non interpretata sic leguntur in graeco: « Ἔρχεται ἅπαξ ὁ Χριστὸς, εὗρεν ἡμῶν χειρόγραφον πατρῶον, ὅ τι ἔγραφεν ὁ Ἀδάμ.", + "candidate_score": 0.671395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_82", + "psc_text": "audaciam? 30. Convinceris undique: luce clariora sunt testimonia tanta sanctorum. In quorum conventum te introduxerim conspice. Hic est Mediolanensis Ambrosius, quem magister tuus Pelagius tanta praedicatione laudavit, ut diceret, « in libris ejus praecipue fidem lucere Romanam, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, ita ut ejus fidem et purissimum in Scripturis sensum reprehendere nec inimicus auderet. » Hic est et Constantinopolitanus Joannes, quem tu in numero eruditorum ac sanctorum excellentissimum in hac ipsa tua, cui respondeo, disputatione posuisti. Hic est Basilius, cujus te verbis ad id quod nunc agitur non pertinentibus, putasti aliquid adjuvari. Hic sunt et caeteri, quorum te movere debeat tanta consensio. Non est ista, sicut stilo maledico scribis, « conspiratio perditorum. » In Ecclesia catholica doctrinae sa nae studiis claruerunt; spiritualibus armis muniti et accincti strenua contra haereticos bella gesserunt; perfuncti fideliter suae dispensationis laboribus in pacis gremio dormierunt. « Unum » dicis « egressum,", + "candidate_score": 0.662677, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.674658, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1057", + "psc_text": "cum populo communione participantur. Haec ergo antiquitus Romani pontifices usque ad nostrum conservaruat tempus. Porro apud Constantinopolim presbyter super poenitentes fuit usque ad illud tempus quo quaedam mulier nobilissima, dum peccata sua fuisset confessa, et ei a presbytero fuisset praeceptum ut jejunaret, et Deo operibus supplicaret, cumque hoc servaret crebrius in ecclesia, cum diacono se concubuisse confessa est. Hoc dum populus agnovisset, saeviebat super sacerdotes, quasi per eos facta fuisset injuria Ecclesiae. Tunc Nectarius episcopus removit diaconum sceleratum, et quibusdam suadentibus ut singulos ad communicandum judicio conscientiae suae relinqueret, etiam presbyterum nequaquam super poenitantes esse praecepit. Et ex illo antiquitatis consuetudo sublata est, dum, ut arbitror, minora peccata pro pudore confessionis et subtilitate examinantium patrarentur, SOZOMEN. lib. VII, cap. 16, p. 726. CAPUT XXXVI. De divisione haereticorum inter semetipsos. Dignum itaque judico non tacere quae apud alios gesta sunt, id est, apud Arianos, Novatianos, Macedonianos, et Eunomianos. Ecclesia namque divisa", + "candidate_score": 0.674658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_452", + "psc_text": "invidiae nimietate, neque Constante vivo, et Constantio eum se diligere profitente, ab ejus molestia recedebant; sed Antiochiae congregati Narcissus Cilix, Theodorus Thraciae, Theogonius Nicaenus, Patrophilus Scythopoleos, Minophantus Ephesius, et alii circa triginta, scripserunt omnes universis episcopis: quia contra sanctiones ecclesiasticas Alexandriam remeasset, nec in concilio sine culpa fuisset inventus; et jubebant ut neque communicarent ei, neque scripta dirigerent, sed Georgio, qui ab eis fuerat ordinatus. Verum Athanasio nullus hinc sermo fuit. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. CAPUT XV. De synodo apud Mediolanum facta. Igitur devicto Magnentio, cum solus Constantius Romanorum tenuisset imperium, omni studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed.", + "candidate_score": 0.665416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1144", + "psc_text": "et rectitudinis testimonia perhibere. Athanasius autem defensor Nicaeni concilii, libris propriis contra Arianos voce clara testem suae fidei hunc virum vocat, illius libros conjungens suis, et haec dicens: Mirabilis, inquit, et laboriosissimus Origenes hoc de Filio Dei nobis testimonium perhibens, ait, coaeternum eum asseverans Patri. Ignorant igitur semetipsos derogatores Origenis, etiam laudatorem ejus Athanasium blasphemantes. Haec de Origene dicta sufficiant. Nunc sequamur historiam. SOCRATES, lib. VI, cap. 11 et 12. Edit. Christ. Vales. cap. 12, et 13, p. 318. CAPUT XII. Quomodo Joannes acceperit Epiphanium. Joannes igitur Constantinopoleos indignatus non est cur absque regulis in ejus ecclesia ordinationem fecerit Epiphanius; sed tamen rogabat ut inter episcopos cum eo maneret. At ille nec manere se cum eo, nec orare respondit, nisi Dioscorum et qui cum eo erant urbe depelleret, et ipse in librorum Origenis damnationem subscriberet. Joanne haec facere differente, et dicente non oportere ante catholicam cognitionem aliquid facere petulanter, ad", + "candidate_score": 0.662997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_520", + "psc_text": "consubstantialitatis tantummodo querebantur. Multis igitur inter alterutros contentionibus usque ad vesperam generatis, novissime Sylvanus Tarsensis praesul Ecclesiae, voce magna clamavit, dicens non oportere novam dictari fidem, sed dudum in Antiochia expositam tempore dedicationis debere servari. Quo dicto sequaces sunt egressi. Alterius vero partis protulerunt fidem Antiochiae recitatam, quam relegentes solverunt illa die concilium. Altera vero die convenientes in oratorium Seleuciae, januasque claudentes, relectae fidei 273 subscripserunt. Subscribebant autem etiam pro absentibus praesentes lectores atque diaconi, per quos rate se ferre hanc definitionem absentes profitebantur. SOCRATES, lib. II, cap. 31. Edit. Christ. Vales, cap. 39, p. 146. Acacius autem et alii partis ejus querebantur, eo quod ecclesia clausa subscriberetur, dicentes: Ea quae occulte geruntur improbitatis suspicione plenissima sunt. Haec autem faciebant, volentes aliam fidei explanationem; ipse quoque eam quam praeparatam habebat legit, ibi quidem judicibus Lauritio et Leonae: studens ei robur acquirere. Haec ergo die secunda sunt gesta. Tertia vero die", + "candidate_score": 0.662774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_745", + "psc_text": "qui libellum obtulerant Basilius Ancyrae, Sylvanus Tarsi, Sophronius Pompeiopoleos, Pasinicus Zilenus, Leontius Comanus, Callicrates Claudiopolites, Theophilus Castabalenus. Horum libellum imperator accipiens, eos sine responso dimisit, hoc tantummodo dicens: Ego contentiones odi, eos autem qui ad concordiam festinant diligo pariter et honoro. Quod audientes qui ad contentionem se praeparabant, quieverunt. Hoc ergo pro voto imperatoris est factum. Nam tunc intentio sectatorum Acacii revelata est; et, sicuti solebant, ad vota se principis contulerunt. Convenientes enim in Antiochia Syriae, habuerunt verba cum Meletio, qui ante paululum divisus ab eis, consubstantialitatem ita defendere videbatur. Hoc itaque fecerunt, quoniam eum honorari conspiciebant, principe tunc ibi morante. Communi ergo consilio libellum componentes, consubstantialitatem professi sunt, et Nicaenam roborantes fidem, obtulerunt imperatori. Cujus libelli verba sunt haec. Piissimo et Deo amabili domino nostro Joviano Victori, Augusto, synodus praesentium episcoporum ex diversis provinciis in Antiochena urbe convenientium. Quoniam ecclesiasticam pacem atque concordiam tua primum studuit pietas celebrare, bene", + "candidate_score": 0.654677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_520", + "psc_text": "consubstantialitatis tantummodo querebantur. Multis igitur inter alterutros contentionibus usque ad vesperam generatis, novissime Sylvanus Tarsensis praesul Ecclesiae, voce magna clamavit, dicens non oportere novam dictari fidem, sed dudum in Antiochia expositam tempore dedicationis debere servari. Quo dicto sequaces sunt egressi. Alterius vero partis protulerunt fidem Antiochiae recitatam, quam relegentes solverunt illa die concilium. Altera vero die convenientes in oratorium Seleuciae, januasque claudentes, relectae fidei 273 subscripserunt. Subscribebant autem etiam pro absentibus praesentes lectores atque diaconi, per quos rate se ferre hanc definitionem absentes profitebantur. SOCRATES, lib. II, cap. 31. Edit. Christ. Vales, cap. 39, p. 146. Acacius autem et alii partis ejus querebantur, eo quod ecclesia clausa subscriberetur, dicentes: Ea quae occulte geruntur improbitatis suspicione plenissima sunt. Haec autem faciebant, volentes aliam fidei explanationem; ipse quoque eam quam praeparatam habebat legit, ibi quidem judicibus Lauritio et Leonae: studens ei robur acquirere. Haec ergo die secunda sunt gesta. Tertia vero die", + "candidate_score": 0.650079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_169", + "psc_text": "videlicet omnibus imperator diebus quotidianis cibaria largissime ordinarat expendi. Haec itaque de his qui ibi collecti sunt Pamphili recitavit Eusebius. Cumque celebrasset imperator victricem contra Licinium festivitatem, et ipse occurrit ad Nicaeam. Clarebant autem inter episcopos Paphnutius ex superiori Thebaide, et Spiridion Cyprius. Cujus autem rei causa horum memini, postea sum dicturus. SOCRATES, lib. I, cap. 5; edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 19. CAPUT II. De libellis oblatis imperatori, et ab eo jussis incendi, et de disputatione dogmatis Ariani. Aderant itaque cum episcopis viri disputationis experti verbis, studentes prodesse concilio. Ut autem assolet fieri, plurimi sacerdotum tanquam pro causis propriis decertare collecti, tempus se invenisse putarunt quo corrigeretur quod contristabat eos; et de quibus alium unusquisque forte culpabat, libellum offerens principi, quae in eo fuerant commissa narrabat. Cumque hoc quotidie facile proveniret, praecepit imperator certo die singulos de quibus alium culparent facere manifestum. Cumque dies constituta venisset, libellos oblatos", + "candidate_score": 0.640819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_745", + "psc_text": "qui libellum obtulerant Basilius Ancyrae, Sylvanus Tarsi, Sophronius Pompeiopoleos, Pasinicus Zilenus, Leontius Comanus, Callicrates Claudiopolites, Theophilus Castabalenus. Horum libellum imperator accipiens, eos sine responso dimisit, hoc tantummodo dicens: Ego contentiones odi, eos autem qui ad concordiam festinant diligo pariter et honoro. Quod audientes qui ad contentionem se praeparabant, quieverunt. Hoc ergo pro voto imperatoris est factum. Nam tunc intentio sectatorum Acacii revelata est; et, sicuti solebant, ad vota se principis contulerunt. Convenientes enim in Antiochia Syriae, habuerunt verba cum Meletio, qui ante paululum divisus ab eis, consubstantialitatem ita defendere videbatur. Hoc itaque fecerunt, quoniam eum honorari conspiciebant, principe tunc ibi morante. Communi ergo consilio libellum componentes, consubstantialitatem professi sunt, et Nicaenam roborantes fidem, obtulerunt imperatori. Cujus libelli verba sunt haec. Piissimo et Deo amabili domino nostro Joviano Victori, Augusto, synodus praesentium episcoporum ex diversis provinciis in Antiochena urbe convenientium. Quoniam ecclesiasticam pacem atque concordiam tua primum studuit pietas celebrare, bene", + "candidate_score": 0.635698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_648", + "psc_text": "haec venirent, dicebat ipse matri: Nondum venit hora mea (Joan. II, 4) . Et eis qui fratres ejus appellabantur ait: Meum tempus nondum venit (Joan. VII, 6) . Rursus autem tempore passionis discipulis dicebat: Dormite jam et requiescite. Ecce enim appropinquavit hora, et Filius hominis tradetur in manus peccatorum (Matth. XXVI, 45) . Sed neque antequam veniret tempus, teneri se passus est, neque cum venisset tempus absconsus est, sed etiam semetipsum tradidit adversariis. Sic et beati martyres in persecutionibus temporalibus custodiebant semetipsos, et dum quaererentur, per latibula fugiebant; cum vero invenirentur, martyrio se subdebant. Haec de Athanasio retulisse sufficiat. SOCRATES, lib. III, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 176. CAPUT XXXIII. Quia Eusebius veniens Antiochiam propter Paulinum, et divisum videns populum fuerit indignatus. Eusebius interea Vercellensis episcopus repente postmodum ab Alexandria venit ad Antiochiam, et inveniens Paulinum a Lucifero consecratum, plebemque divisam, Meletiique sequaces missas facientes seorsum, valde", + "candidate_score": 0.624442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_22", + "bdc_text": "Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_272", + "psc_text": "conversationem zelatus est apostolicam. SOZOMEN., lib. II, cap. 12. Edit. Christ. Vales. cap. 13, p. 461.--Diciturenim quia dum in civitate Persica episcopus fuisset ordinatus, multa saepe sit passus, et plagatus atque tractus, virili mente sustinuerit. Cumque nulli potuisset illic suadere ut Christianus esset, graviter ferens maledixit civitati, et exinde discessit. Post paucum vero tempus primatibus ejus loci in regem peccantibus, superveniens exercitus cum trecentis elephantis civitatem subvertit, et velut desolatam regionem arantes seminibus tradiderunt. Milesius autem episcopus solummodo peram circumferens, quae sacrum codicem Evangeliorum habebat, perrexit orationem facturus ad Hierosolymam, et inde in Aegyptum, ut videret monachos ibidem conversantes. Qualis igitur iste sanctus, et miraculorum fuerit operator, Syri sunt testes, qui ejus actus vitamque scripserunt. Fertur itaque eorum qui tunc martyrio coronati sunt sub regno Saporis, virorum ac feminarum fuisse millia quasi sexdecim. SOZOMEN., lib. II, cap. 13. Edit. Christ. Vales. cap. 14, p. 462. CAPUT III. Epistola Constantini ad", + "candidate_score": 0.621115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1179", + "psc_text": "Ob 363 quam rem misit ad civitatis episcopum, rogans ut juberet ei qui ligaverat, quatenus ejus vincula resolveret. Cumque dixisset episcopus non debere a quolibet obligationem recipere, et mandasset quia solutus esset, ille tamen ejus non suscepit solutionem, donec qui ligaverat multo labore requisitus, ei communionem quam prohibuerat reddidisset. Idolorum igitur templa, quae fuerant derelicta, a fundamentis evelli fecit, ut posteri neque vestigium erroris pristini reperirent. Hunc enim sensum etiam in sua lege conscripsit. Quando igitur Roilas, dux Scythiae, transivit Istrum, et cum innumero exercitu vehementer Thracias depopulatus est, ipsamque regiam civitatem obsidere se et subvertere minabatur, supernis jaculis atque fulminibus eum majestas divina percutiens, et ipsum et omnem simul concremavit exercitum. THEODORETUS, lib. V, cap. 36. Edit. Christ. Vales. cap. 36 et 37, p. 242. CAPUT XXVIII. De miraculis contra Persas gestis. Tale aliquid a Domino ejus consolatore etiam Parthico praelio gestum est. Nam cum illi Romanos vacare cognovissent,", + "candidate_score": 0.615081, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.672771, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.672771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.666925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_992", + "psc_text": "fidei confessionem cognoscentes. Et fuimus in communi exsultatione spiritalibus tamquam imperialibus coenis, epulationibus in cibis quas per tuas litteras Christus epulantibus apparavit. Et coelestem Sponsum inter nos cernere videbamus epulantem. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ipsius, ibi ait se esse in medio eorum (Matth. XVIII, 20); quantam circa quingentos viginti sacerdotes familiaritatem monstrabit, qui et patriae et labori circa eum scientiam confessionis praeposuerunt, quibus ut tamquam caput membris praepositus eras per eos qui tuam continent vicem, rectum consilium demonstrans? Principes autem fideles ad ornatum praesidebant, sicut Zorobabel. 1101 Ecclesiae Jesum (I Esdr. III, 2), quemadmodum Hierusalem, aedificationem dogmatum renovare festinantes. CAP. II. Et erat adversarius tamquam bestia foris a septis, secum fremens, neminem habens quem capiat, nisi se ipsum ei ad praedam Alexandrinae urbis factus olim praesul objiceret; qui dum multa prius mala fecisset, secundis priora celavit. Beatum enim illum et in sanctis connumerandum Constantinopolitanae", + "candidate_score": 0.663296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1174", + "psc_text": "meum Lucianum episcopum talia et ad gloriam vestram, et ad Constantinopolitanum episcopum scripta direxerim, quae evidenter ostenderent me ea quae de fide catholica in praedicta synodo definita fuerant approbare. Sed quia in eisdem litteris ea 1203 quae per occasionem synodi male sunt attentata, reprehenderam, maluit praedictus antistes meam gratulationem tacere, quam suum ambitum publicare. Mihi autem multum fiduciae, Deo per vos operante, collatum est, quod probasse vos observantiam meam de custodia canonum paternorum, pietatis vestrae affatibus indicastis. Et merito geminatur gaudium meum, cum vobis religiosissime placere cognosco, ut et fides Nicaena suam teneat firmitatem, et privilegia Ecclesiarum illibata permaneant. CAP. II. Quamvis autem de praeclaro fidei vestrae opere nihil vestra pietas indicarit, mihi tamen per veneratorem una mecum specialiter vestrum, fratrem meum Julianum episcopum innotuisse significo, quam pio dignati fueritis responso imperitorum monachorum animos et cohibere pariter et docere: ut, si illos non penitus deseruit divina miseratio, sentiant se et", + "candidate_score": 0.663096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1075", + "psc_text": "lanceae perscrutando, ambiguitatem cunctis, dum ambigunt, abstulerunt: ita nunc quoque, dum aliquorum infidelitas confutatur, omnium haesitantium corda firmata sunt, et proficit universis ad illuminationem, quod quibusdam intulit caecitatem. In quo opere digne et juste exsultat vestra clementia, quae fideliter proprieque prospexit ut Orientalibus Ecclesiis diabolicae insidiae non nocerent; sed ad propitiandum Deum efficaciora ubique offerrentur holocausta: quando per mediatorem Dei et hominum hominem Christum Jesum eadem confessio 1147 plebium, eadem sacerdotum, eadem esset et regum, gloriosissime fili et clementissime Auguste. CAP. II. His autem, propter quae tanta facta est congregatio sacerdotum, bono et optabili fine compositis, miror et doleo quod pacem universalis Ecclesiae divinitus reformatam, ambitionis rursus spiritus inquietat. Quamvis enim necessarie sibi frater meus Anatolius consuluisse videatur ut ordinatorum suorum errorem deserens, in assensum catholicae fidei salubri correctione transiret, custodire tamen debuit ut quod vestro beneficio noscitur consecutus, nullius cupiditatis pravitate turbaret. Nos enim vestrae fidei et interventionis habentes", + "candidate_score": 0.662672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1175", + "psc_text": "II. Quamvis autem de praeclaro fidei vestrae opere nihil vestra pietas indicarit, mihi tamen per veneratorem una mecum specialiter vestrum, fratrem meum Julianum episcopum innotuisse significo, quam pio dignati fueritis responso imperitorum monachorum animos et cohibere pariter et docere: ut, si illos non penitus deseruit divina miseratio, sentiant se et didicisse quod credant, et agnovisse quod timeant. Quia vero omnibus modis obediendum est pietatis vestrae religiosissimae voluntati, constitutionibus synodalibus, quae mihi de confirmatione fidei catholicae, et de haereticorum 1205 damnatione placuerunt, libens adjeci sententiam meam; quae ut ad notitiam omnium sacerdotum Ecclesiarumque perveniat, vestrae clementiae praeceptio ordinare dignabitur. Affuturam credo et spero gratiam Dei, quae tam sanctam tanti principis curam plenissimum desiderii sui fructum faciat obtinere, ut omnibus dissentiendi occasionibus amputatis, apostolicae ubique doctrinae pax regnet et veritas. Fratri autem meo Juliano episcopo noverit vestra clementia hoc me proprie delegasse, ut quidquid illic ad custodiam fidei pertinere probaverit, meo nomine", + "candidate_score": 0.661487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.660369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_294", + "psc_text": "inquisitionibus indagatam, et Manichaeorum, qui comprehensi fuerant, confessione detectam, ad publicam fecimus pervenire notitiam: ne ullo modo posset dubium videri quod in judicio nostro, cui non solum frequentissima praesentia sacerdotum, sed etiam illustrium virorum dignitas, et pars quaedam senatus ac plebis interfuit ipsorum qui omne facinus perpetrarant ore reseratum est; sicut ea quae ad dilectionem tuam nunc direximus gesta demonstrant. Quod autem de Manichaeorum foedissimo scelere, hoc etiam de Priscillianistarum incestissima consuetudine olim compertum multumque vulgatum est. Qui enim per omnia sunt impietate sensuum pares, non possunt in sacris suis esse dissimiles. Decursis itaque omnibus quae libelli series comprehendit, et a quibus commonitorii forma non discrepat, sufficienter, ut opinor, ostendimus quid de his quae ad nos fraternitas tua retulit censeamus, et quam non sit ferendum, si tam profanis erroribus etiam quorumdam sacerdotum corda consentiunt, vel, ut mitius dixerim, non resistunt. QUA CONSCIENTIA honorem sibi praestitum vindicant, qui pro animabus 709", + "candidate_score": 0.66029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_3_5", + "bdc_text": "Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", + "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", + "candidate_score": 0.653558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret . Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_945", + "psc_text": "provinciis evocari, mox tamen ut mihi pietatis vestrae scripta sunt tradita, et Bonifacium de compresbyteris meis ab Urbe direxerim, et de episcopis fratrem meum Paschasinum de Sicilia fecerim navigare, qui vicem meam sufficienter implerent, datis per eosdem epistolis ad eos qui legationem ante susceperant, ut ipsi quoque praedictis ad implendas partes meae praesentiae jungerentur, gloriosissime imperator. Unde quamvis nimis arctus dies synodo fuerit constitutus, spero tamen affuturum Dei omnipotentis auxilium, quo omnes valeant ad praefinitum tempus occurrere, et unanimiter cum sanctae fraternitatis assensu, quae universali Ecclesiae congruant definire. Compressa enim vel remota inquietudine ac pravitate paucorum, facile firmabitur probanda concordia, si in eam fidem quam evangelicis et apostolicis praedicationibus declaratam, per sanctos Patres nostros accepimus et tenemus, omnium corda concurrant, nulla penitus disputatione cujusquam retractationis admissa: ne per vanam fallacemque versutiam aut infirma videantur, aut dubia, quae in ipso 1076 angulari lapide, qui est Christus Dominus (Ephes. II, 20), ab", + "candidate_score": 0.634164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6_8", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1079", + "psc_text": "gloriosam clementiam vestram ecclesiasticae studere concordiae, et 1151 his quae pacificae congruunt unitati, piissimum praestare consensum, precor et sedula suggestione vos obsecro, ut ausus improbos unitati Christianae pacique contrarios ab omni pietatis vestrae abdicetis assensu, et fratris mei Anatolii, nocituram ipsi, si perstiterit, cupiditatem salubriter comprimatis: ne ea quae vestrae gloriae atque temporibus inimica sunt cupiens, major suis velit esse prioribus; liberumque illi sit quantis potuerit splendere virtutibus; quarum non aliter particeps erit, nisi charitate magis voluerit ornari quam ambitione distendi. Hanc autem improbi desiderii conceptionem numquam quidem debuit intra cordis sui recipere secretum; sed cum illi fratres et coepiscopi mei, qui vice mea aderant, obviarent, ab illicito appetitu ex eorum saltem salubri contradictione cessasset. Nam et vestrae pietatis apices, et ipsius scripta declarant, legatos sedis apostolicae, sicut oportuit, contradictione justissima restitisse: ut inexcusabilior esset praesumptio quae se nec increpata cohiberet. CAP. V. Unde quia convenit fidei vestrae vel gloriae,", + "candidate_score": 0.627118, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf044", + "work_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1", + "max_score": 0.672303, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_491", + "psc_text": "ὄναρ συνεῖναι αὐτὸν αὐτῷ ἐπιτρέψαντος. πολλοῦ δὲ χρόνου διελθόντος οὐκ ἔλαβεν γράμματα παρ᾽ αὐτῆς. αὐτὸς πολλάκις πέμψας εἰς Ἀθήνας, ἐμὲ παραλαβὼν ὡς πάντων αὐτῷ γνησιώτερον ὄντα, ἐπὶ τὴν ζήτησιν ἐπορεύθη. πολλὰ μὲν οὖν αὐτῷ καὶ κατὰ τὴν ἀποδημίαν συνέκαμον προθύμως, μεμνημένος ὅτι τῆς πάλαι αὐτοῦ εὐδαιμονίας κοινωνόν με πάντων εἶχεν, ὑπὲρ αὐτοῦ με τοὺς φίλους ἀγαπῶν καὶ δὴ ἀπεπλεύσαμεν αὐτῆς καὶ οὕτως εἰς τὰ ἐνταῦθα τῆς Συρίας μέρη ἐγενόμεθα, εἰς Σελεύκειαν παρεβάλομεν, καὶ οὕτως ἐκβάντων ἡμῶν τοῦ πλοίου μετ᾽ οὐ πολλὰς ἡμέρας ἀθυμῶν ἐτελεύτησεν. ἐγὼ δὲ ἐνταῦθα ἐλθών, ἑαυτὸν ἀποδοὺς τὰς διὰ τῶν χειρῶν ἔκτοτε μέχρι τοῦ δεῦρο πορίζω τροφάς. Ταῦτα τοῦ γέροντος εἰπόντος σύνοιδα, ὅτι ὅν ἔλεγεν τεθνάναι γέροντα, αὐτὸς ἦν, ἐξ ὧν ἔλεγεν, ὁ ὑμέτερος πατήρ. οὐκ ἐβουλήθην οὖν τὸ καθ᾽ ὑμᾶς αὐτῷ συναντιβαλεῖν, μέχρις ἄν ὑμῖν προσανάθωμαι. πλὴν τὰ κατὰ τὴν ξενίαν αὐτοῦ καταμαθὼν καὶ τὴν ἐμὴν μηνύσας, ἀκριβείας ἕνεκα, τοῦτο μόνον ἐπυθόμην, τί ὄνομα τῷ γέροντι;", + "candidate_score": 0.672303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_29_31", + "bdc_text": "Deus. 1574 . N . Dem erwirdigen , hochgelerten Heinrichen Bullinger , vor der kilchen Zürich. minem eerenden lieben vatter und schwager ze", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_503", + "psc_text": "σὺν μητρὶ ἡ ἀποδημία καὶ ναυφράγιον καὶ θανάτου ὑπόνοια καὶ ἀπρασίαι ἔτι τε καὶ ἐκπαιδευθῆναι αὐτοὺς τὰ Ἐλλήνων καὶ ἄθεα δόγματα, ἵνα μᾶλλον ὡς εἰδότες ταῦτα ἀνασκευάζειν δυνατο��� ὦσιν· ἐπὶ τούτοις τὸ φιλῆσαι τὸν τῆς θεοσεβείας λόγον, καὶ ἐμοὶ ἑνωθῆναι δυνηθῆναι, συλλαβέσθαι μου τῷ κηρύγματι· ἀλλ᾽ ἔτι μὴν συνελθεῖν ἀδελφὸν Κλήμεντα, καὶ οὕτως τὴν μητέρα ἐπιγνωσθῆναι, θεραπείας τῆς θεότητος πληροφορηθῆναι, καὶ μετ᾽ οὐ πολὺ εὐθὺ τὰ δίδυμα τέκνα ἐπιγνωσθέντα καὶ ἐπιγνόντα καὶ τῆς ἄλλης ἡμέρας σοι συντυχεῖν , καὶ τοὺς σοὺς ἀπολαβεῖν. τοσαύτην οὖν ταχεῖαν ἁρμονίαν πανταχόθεν συνδραμοῦσαν εἰς ἕνα γνώμης σκοπὸν οὐκ οἶμαι ἀπρονόητον εἶναι. Καὶ ὁ πατὴρ τῷ Πέτρῳ ἤρξατο λέγειν· μὴ νομίζε, φίλτατέ μοι Πέτρε, ἐν ἐννοίᾳ μὴ ἔχειν περὶ τοῦ ὑπὸ σοῦ κηρυσσομένου λόγου. πέρας γοῦν ταύτης τῆς παρωχηκυίας νυκτὸς πολλὰ τοῦ Κλήμεντος προτρεπομένου με τῇ ὑπὸ σοῦ κηρυσσομένῃ ἀληθείᾳ, ἀπεκρινάμην· τί γὰρ καινότερον ἐντέλλεσθαι δύναταί τις παῤ ὅ οἱ ἀρχαῖοι παρῄνεσαν; ὁ δὲ ἠρέμα γελάσας", + "candidate_score": 0.627317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_31", + "bdc_text": "Dem erwirdigen , hochgelerten Heinrichen Bullinger , vor der kilchen Zürich. minem eerenden lieben vatter und schwager ze", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_503", + "psc_text": "σὺν μητρὶ ἡ ἀποδημία καὶ ναυφράγιον καὶ θανάτου ὑπόνοια καὶ ἀπρασίαι ἔτι τε καὶ ἐκπαιδευθῆναι αὐτοὺς τὰ Ἐλλήνων καὶ ἄθεα δόγματα, ἵνα μᾶλλον ὡς εἰδότες ταῦτα ἀνασκευάζειν δυνατοὶ ὦσιν· ἐπὶ τούτοις τὸ φιλῆσαι τὸν τῆς θεοσεβείας λόγον, καὶ ἐμοὶ ἑνωθῆναι δυνηθῆναι, συλλαβέσθαι μου τῷ κηρύγματι· ἀλλ᾽ ἔτι μὴν συνελθεῖν ἀδελφὸν Κλήμεντα, καὶ οὕτως τὴν μητέρα ἐπιγνωσθῆναι, θεραπείας τῆς θεότητος πληροφορηθῆναι, καὶ μετ᾽ οὐ πολὺ εὐθὺ τὰ δίδυμα τέκνα ἐπιγνωσθέντα καὶ ἐπιγνόντα καὶ τῆς ἄλλης ἡμέρας σοι συντυχεῖν , καὶ τοὺς σοὺς ἀπολαβεῖν. τοσαύτην οὖν ταχεῖαν ἁρμονίαν πανταχόθεν συνδραμοῦσαν εἰς ἕνα γνώμης σκοπὸν οὐκ οἶμαι ἀπρονόητον εἶναι. Καὶ ὁ πατὴρ τῷ Πέτρῳ ἤρξατο λέγειν· μὴ νομίζε, φίλτατέ μοι Πέτρε, ἐν ἐννοίᾳ μὴ ἔχειν περὶ τοῦ ὑπὸ σοῦ κηρυσσομένου λόγου. πέρας γοῦν ταύτης τῆς παρωχηκυίας νυκτὸς πολλὰ τοῦ Κλήμεντος προτρεπομένου με τῇ ὑπὸ σοῦ κηρυσσομένῃ ἀληθείᾳ, ἀπεκρινάμην· τί γὰρ καινότερον ἐντέλλεσθαι δύναταί τις παῤ ὅ οἱ ἀρχαῖοι παρῄνεσαν; ὁ δὲ ἠρέμα γελάσας", + "candidate_score": 0.61068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_22", + "bdc_text": "Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_139", + "psc_text": "προγινώσκει, λέγει τῷ Ἀβραάμ· γινώσκων γνώσῃ, ὅτι πάροικον ἔσται τὸ σπέρμα σου ἐν γῇ οὐκ ἰδίᾳ, καὶ δουλώσουσιν αὐτό, καὶ κακώσουσιν καὶ ταπεινώσουσιν αὐτοὺς τετρακόσια ἔτη· τὸ δὲ ἔθνος ᾧ ἄν δουλεύσωσιν κρινῶ ἐγώ. μετὰ δὲ ταῦτα ἐξελεύσονται ὦδε μετὰ ἀποσκευῆς πολλῆς, σὺ δὲ ἀπελεύσῃ πρὸς τοὺς πατέρας σου μετ᾽ εἰρήνης , τραφεὶς ἐν γήρει καλῷ· τετάρτῃ δὲ γενεᾷ ἀποστραφήσονται ὧδε· οὔπω γὰρ ἀναπεπλήρωνται αἱ ἁμαρτίαι τῶν Ἀμοῤῥαίων ἕως τοῦ νῦν. Τί δέ, οὐχὶ καὶ Μωϋσῆς τὰ ἁμαρτήματα τοῦ λαοῦ προσημαίνει, καὶ τὴν διασπορὰν τὴν εἰς τὰ ἔθνη προδηλοῖ; εἰ δὲ Μωϋσεῖ αὐτὸς δέδωκεν προγινώσκειν, πῶς αὐτὸς οὐκ εἶχεν; ἔχει δέ. εἰ δὲ ἔχει, ὥσπερ καὶ ἐδείξαμεν, περισσόν ἐστιν τὸ γεγραμμένον· ἐνεθυμήθη· καὶ μετεμελήθη· καὶ τό, καταβὰς ὄψομαι· καὶ ὅσα τοιαῦτα· ἅ τινα πρὸ τοῦ γενέσθαι, ὡς ἀποβαίνειν ἤμελλεν, προγνωσθέντα, οἰκονομίᾳ σοφῇ ἀμεταμέλητα λαμβάνει τὴν ἔκβασιν. Τὸ δὲ θυσιῶν αὐτὸν μὴ ὀρεχθῆναι, φαίνεται ἐκ τοῦ τοὺς ἐπιθυμήσαντας κρεῶν ἅμα τῷ", + "candidate_score": 0.610631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_14", + "bdc_text": "Hodie duos nobiles , evulachit , cum Valde ipsum , qui mecum execrandio interesseur destinarunt , quorum singulis insularem sententiam ;", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_408", + "psc_text": "πάνυ ἡμᾶς, κύριε, λυπεῖ τοῦτο πράττειν, διὰ τὸ ὑπὸ σοῦ κελεύεσθαι. πρῶτον μέν, ὅτι πάντα καλῶς νοεῖν τε καὶ συμβουλεύειν ἄξιος ὤν ὑπὸ τῆς τοῦ Θεοῦ προνοίας ἐξελέγης. πρὸς τούτοις δὲ ἐπὶ τὸ πολὺ ἡμερῶν δύο ἀνάγκῃ τοῦ προάγειν ἀπολιμπανόμεθά σου· καὶ αὗται μὲν πολλαὶ πρὸς τὸ μή σε τὸν κύριον ἡμῶν ὁρᾶν Πέτρον, πλὴν λογιζόμεθα, ὅτι πλεῖον λυπηθήσονται οἱ πολὺ μακρὰν προπεμπόμενοι, ὡς ἐπὶ πλεῖον ἀναμένειν σε κατὰ πόλιν κεκελευσμένοι, ἀνιώμενοι ἐν τῷ ἐπὶ πλεῖον ἐστερῆσθαι τὸ ὁρᾶν σου τὸ περιπόθητον πρόσωπον. καὶ ἡμεῖς οὐκ ἔλαττον ἐκείνων ἀθυμοῦντες ὡς κελεύεις διὰ τὸ συμφέρον ποιεῖν οὐκ ἀντιλέγομεν. ὁμῶς ταῦτα εἰπόντες προῆξαν, ἐντολὴν ἔχοντες, ἐν τῷ πρώτῳ πανδοχείῳ προσομιλῆσαι τῷ συνοδοιποροῦντι ὄχλῳ, ὅπως σποράδην ἀλλήλων γενόμενοι εἰς τὰς πόλεις εἰσέρχωνται. Πορευθέντων οὖν αὐτῶν ἐγὼ Κλήμης μεγάλως ἔχαιρον, ὅτι σὺν αὑτῷ με ἐκέλευσεν εἶναι. καὶ ἀποκριθεὶς εἶπον· εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ, ὅτι με οὐκ ἐξαπέσταλκας, ὡς τοὺς ἑτέρους, ἐπειδὴ ὀδυνώμενος ἄν διαπεφωνήκειν. ὁ", + "candidate_score": 0.603203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_31", + "bdc_text": "Dem erwirdigen , hochgelerten Heinrichen Bullinger , vor der kilchen Zürich. minem eerenden lieben vatter und schwager ze", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_56", + "psc_text": "δὲ εὐγνωμονοῦσα πρὸς τὰς συνθήκας, καὶ ἐν περιουσίᾳ βίου ὑπάρχουσα, αὐτὴ μὲν χήρα ἔμεινεν, τὸ δὲ θυγάτριον αὑτῆς ἀνδρί τινι εὐγνωμονοῦντι πρὸς τὴν ἀληθῆ πίστιν καὶ πένητι ὄντι συνηρμόσατο· ἡ δὲ καὶ τῆς θυγατρὸς προφάσει γάμου στερηθεῖσα, δύο παῖδας ὠνησαμένη καὶ παιδεύσασα, εἰς υἱῶν ἔσχεν τόπον. ἅτινα τῷ μάγῳ Σίμωνι ἐκ παίδων συμπαιδευθέντα, πάντα τὰ κατ᾽ αὐτὸν ἐκμεμαθήκασιν. τοσαύτη γὰρ αὐτῶν ἦν φιλία, ὡς καὶ συσπεῦσαι αὐτῷ ἐν πᾶσιν οἷς βούλοιτο αὐτοῖς ἑνοῦν. Οὗτοι τῷ ἐνταῦθα ἐπιδημήσαντι Ζακχαίῳ συντυχόντες, καὶ τοῦ τῆς ἀληθείας δι᾽ αὐτοῦ μεταλαβόντες λόγου, ἐπὶ τοῖς πρώτοις νεωτερισμοῖς μεταμεληθέντες, ταχέως τοῦ Σίμωνος καταγνόντες, πάντα αὐτῷ συνειδότες, ἅμα τῷ ἐπιδημῆσαί με ἐνταῦθα, μετὰ τῆς ἀναθρεψαμένης αὐτοὺς προσελθόντες μοι, ὑπ᾽ αὐτοῦ συσταθέντες μοι, καὶ ἔκτοτε πάντοτε σύνεισίν μοι, τῶν τῆς ἀληθείας ἀπολαύοντες μαθημάτων. ταῦτα εἰπὼν ὁ Πέτρος, μεταπεμψάμενος, ἐκέλευσεν αὐτοῖς πάντα μοι κατὰ τὸν Σίμωνα ἀκριβῶς ἐκτίθεσθαι. οἱ δὲ τὸν Θεὸν μαρτυράμενοι μηδὲν ψεύσασθαι, ἐξετίθεντο. Ὡς πρῶτος ὁ Ἀκύλας", + "candidate_score": 0.596173, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.672189, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_258", + "psc_text": "unusquisque conventus consuleret in medium, cum majore jam curia christianorum numero sit referta), persecutionem esse crederet christianus, qui cogeretur tali optione ad senatum venire: 826 quod fit plerumque; nam et injuriis convenire coguntur. Te ergo imperatore, christiani in aram jurare cogentur? Quid est jurare, nisi ejus quem testaris fidei tuae praesulem, divinam potentiam confiteri? Te imperatore, hoc petitur et postulatur; ut aram jubeas elevari, sumptum sacrificiis profanis dari? 10. Sed hoc non potest sine sacrilegio decerni; unde rogo te ne id decernas, statuas, vel in ejusmodi decreta subscribas. Convenio fidem tuam Christi sacerdos: omnes conveniremus episcopi, nisi incredibile hoc et repentinum ad aures pervenisset hominum, quod tale aliquid esset vel in consistorio suggestum tuo, vel a senatu petitum. Sed absit ut hoc senatus petisse dicatur: pauci gentiles communi utuntur nomine. Nam et ante biennium ferme, cum hoc petere tentarent, misit ad me sanctus Damasus Romanae Ecclesiae sacerdos, judicio Dei electus,", + "candidate_score": 0.672189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_8_10", + "bdc_text": "Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_259", + "psc_text": "repentinum ad aures pervenisset hominum, quod tale aliquid esset vel in consistorio suggestum tuo, vel a senatu petitum. Sed absit ut hoc senatus petisse dicatur: pauci gentiles communi utuntur nomine. Nam et ante biennium ferme, cum hoc petere tentarent, misit ad me sanctus Damasus Romanae Ecclesiae sacerdos, judicio Dei electus, libellum quem christiani senatores dederunt, et quidem innumeri, postulantes nihil se tale mandasse, non congruere gentilium istiusmodi petitionibus, non praebere consensum: questi etiam publice privatimque se non conventuros ad curiam, si tale aliquid decerneretur. Dignum est temporibus vestris, hoc est, christianis temporibus, ut dignitas christianis senatoribus abrogetur; quo gentilibus profanae deferatur voluntatis effectus? Hunc libellum ego fratri clementiae vestrae direxi; unde constitit non senatum aliquid de superstitionis impensis mandasse legatis. 11. Sed fortasse dicatur: Cur dudum non interfuerint senatui, cum ista peterentur? Satis loquuntur quid velint, qui non interfuerunt: satis locuti sunt, qui apud imperatorem locuti sunt. Et miramur tamen", + "candidate_score": 0.665181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_364", + "psc_text": "Nec mora, nuntiatur imperatorem jussisse, ut recederent milites de basilica: negotiatoribus quoque, quod exacti de condemnatione fuerant, redderetur. Quae tunc plebis totius laetitia fuit! qui totius populi plausus! quae gratiae! Erat autem dies quo sese Dominus pro nobis tradidit, quo in Ecclesia poenitentia relaxatur. Certatim hoc nuntiare milites, irruentes in altaria, osculis significare pacis insigne. Tunc agnovi quod Deus vermem antelucanum percusserat, ut tota civitas servaretur. 27. Haec gesta sunt, atque utinam jam finita! sed graviores motus futuros plena commotionis imperialia verba indicant. Ego tyrannus appellor, et plus etiam quam tyrannus. Nam cum imperatorem comites obsecrarent uti prodiret ad Ecclesiam; idque petitu militum facere se dicerent, respondit: Si vobis jusserit Ambrosius, vinctum me tradetis. Quid post hanc vocem supersit, considera. Quam vocem omnes cohorruerunt, sed habet a quibus exasperetur. 28. Denique etiam speciali expressione Calligonus, praepositus cubiculi, mandare mihi ausus est: Me vivo, tu contemnis Valentinianum? Caput tibi tollo. Respondi:", + "candidate_score": 0.662196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4_6", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent . Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.661399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_5_7", + "bdc_text": "Authorunt me attentis animis et audivit scribis , et responderunt , se nihil inconsulto senatu agere possis , suam tamen operam , sancte polliciti sunt . Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi . Promisit is quoque suum favorem .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_745", + "psc_text": "synagoga reparanda ab episcopo durius statueram, sed emendatum est. Monachi multa scelera faciunt. Tunc Timasius magister equitum et peditum coepit adversum monachos esse vehementior. Respondi ei: Ego cum imperatore ago, ut oportet; quia novi quod habeat Domini timorem: tecum autem aliter agendum, qui tam dura loqueris. 28. Deinde cum aliquamdiu starem, dico imperatori: Fac me securum pro te offerre, absolve animum meum. Cum assideret, annueretque, non tamen aperte polliceretur, atque ego starem, dixit se emendaturum rescriptum. Statim dicere coepi, ut omnem cognitionem tolleret; ne occasione cognitionis comes aliqua christianos attereret injuria. Promisit futurum. Aio illi: Ago fide tua; et repetivi: Ago fide tua. Age, inquit, fide mea. Et ita ad altare accessi, non aliter accessurus, nisi mihi plene promisisset. Et vere tanta oblationis fuit gratia, ut sentirem etiam ipse eam Deo nostro commendatiorem fuisse gratiam, et divinam praesentiam non defuisse. Omnia itaque ex sententia gesta sunt. EPISTOLA SYRICII PAPAE AD", + "candidate_score": 0.649617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_13_15", + "bdc_text": "et vino , generario excepit . Hodie duos nobiles , evulachit , cum Valde ipsum , qui mecum execrandio interesseur destinarunt , quorum singulis insularem sententiam ; nam propter torrentes , gratias inter ingrediar , non autem ut institueram ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_971", + "psc_text": "dedit? Vinum post diluvium justus ad tentationem sui reperit (Gen. IX, 20). Utamur ergo temperantiae naturali cibo, utinamque possimus! Sed quia non omnes fortes, ideo Apostolus ait: Vino modico utere propter frequentes tuas infirmitates (I Tim. V, 23) . Non ergo propter voluptatem bibendum est, sed propter infirmitatem. Pro remedio igitur parcius, non pro deliciis redundantius. 28. Denique Elias, quem Dominus ad virtutis erudiebat perfectionem, ad caput suum collyridam et vas aquae reperit, et ideo in virtute escae illius quadraginta diebus jejunavit (III Reg. XIX, 6). Patres nostri, cum mare transirent pedibus, aquam, non vinum bibebant (Exod. XVII, 6). Daniel et Hebraei pueri patrio cibo, et aquae potu, ille furorem leonum repressit, illi ardentem ignem innoxio videre tactu circa membra sua pasci (Dan. I, XIV, III). 29. Et quid de viris loquar? Judith luxurioso Holophernis haudquaquam inflexa convivio, solo titulo sobrietatis desperatum lacertis virilibus reportavit triumphum, patriam obsidione exuit, ducem", + "candidate_score": 0.64515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10_12", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus . Heripublicae comiti .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_420", + "psc_text": "dedit: formidantibus etiam clericis jussi eruderari terram eo loci, qui est ante cancellos sanctorum Felicis atque Naboris. Inveni signa convenientia: adhibitis etiam quibus per nos manus imponenda foret, 875 sic sancti martyres eminere coeperunt; ut, adhuc nobis silentibus, arriperetur urna, et sterneretur prona ad locum sancti sepulcri. Invenimus mirae magnitudinis viros duos, ut prisca aetas ferebat. Ossa omnia integra, sanguinis plurimum. Ingens concursus populi per totum illud biduum. Quid multa? Condivimus integra ad ordinem: transtulimus vespere jam incumbente ad basilicam Faustae: ibi vigiliae tota nocte, manus impositio. Sequenti die transtulimus ea in basilicam, quam appellant Ambrosianam. Dum transferimus, caecus sanatus est. Talis mihi ad populum fuit sermo: 3. Cum tam effusam, tamque inauditam considerarem conventus vestri celebritatem, et divinae gratiae munera, quae in sanctis martyribus refulserunt, imparem me, fateor, huic muneri judicabam; nec fieri posse, ut sermone absolverem, quod vix possumus animo intendere, oculis comprehendere. Sed ubi sanctarum legi coepit", + "candidate_score": 0.631748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_15", + "bdc_text": "nam propter torrentes , gratias inter ingrediar , non autem ut institueram ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1014", + "psc_text": "15). Quo enim cibo nisi mystico aleretur propheta? Ad vesperam caro ministrabatur. Intellige quae legis, quia Chorath intellectus est; Choreb omne cor, vel quasi cor dicitur, Bersabee quoque puteus septimi, aut juramenti Latina interpretatio est. 78. Primum Elias in Bersabee concessit ad sanctae legis mysteria, divinique juris sacramenta: postea ad torrentem mittitur, ad illum fluminis impetum, qui laetificat civitatem Dei (Psal. XLV, 5). Utrumque advertis unius auctoris Testamentum: vetus Scriptura quasi puteus profunda atque obscurior, unde cum labore haurias: non plena; quia adhuc qui impleret eam, non venerat. Denique postea ait: Non veni Legem solvere, sed implere (Matth. V, 17) . Ideo ad fluvium transire sanctus a Domino jubetur (III Reg. XVII, 3); quoniam qui de novo Testamento biberit, non solum flumen est, sed etiam flumina de ventre ejus fluent aquae vivae (Joan. VII, 38), flumina intellectus, flumina cogitationis, flumina spiritalia: quae tamen perfidiae aruerunt tempore, ne sacrilegi biberent, potarent", + "candidate_score": 0.629535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_24_26", + "bdc_text": "Fratres , cibi et symmystis servet incolumes . Scaphasti ex quibus mihi pater in Christo , se meque servet incolumes . Scaphusii ex aedibus d. Corübelii , 15 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1016", + "psc_text": "jumentis dat escam, ut legimus, pullis corvorum invocantibus eum (Psal. CXLVI, 9) ? Sciebant illi corvi, quem pascerent: qui juxta intellectum erant, et ad illum cognitionis sacrae fluvium escam vehebant. 80. Pascit prophetam, qui intelligit, qui custodit quae scripta sunt. Dat ei succum fides nostra, dat ei alimentum noster profectus: mentes ille nostras sensusque pascitur, in nostro sermo ejus intellectu epulatur. Damus ei mane panem, qui in lumine Evangelii positi, conferimus ei nostri firmamenta cordis. His alitur, his viget, his jejunantium replet ora, quibus Judaeorum perfidia nullum fidei cibum subministrabat. Jejunus est illic omnis sermo propheticus, cujus adipem interiorem non vident, exesus et tenuis, qui impinguare eorum fauces non potest. 81. Fortasse ideo deferebant ad vesperam carnes, quasi fortiores cibos, quos infirmi ingenio Corinthii non poterant sumere; et ideo lacte potabantur Apostolico (I Cor. III, 2). Esca ergo fortior ad vesperam mundi hujus deferebatur, mane panis. Et ideo quia Dominus", + "candidate_score": 0.629382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_93", + "psc_text": "dimidium pro redemptione afferri praeceptum significasset. AMBROSIUS rescribit fidem ac misericordiam, in quibus redemptio est, eo signari: hac de re idem pretium cunctis praescriptum, in quo cum manna, cujus mensura de sapientia et Christi sanguine explicatur, congruit: congruit praeterea cum paschali agno, qui aequaliter distributus aequalem singulis redemptionem tribui indicabat; quo etiam refertur promissa in Evangelio eadem merces. His subdit Christum nostram esse redemptionem, qua cum pro se non indigeat, staterem non sua, sed nostra causa dari jussisse. Quid eodem statere significetur, aut cur illum ignoraverint Judaei a Christianis haud imitandi. Adjicit dimidium didrachmi eorum figuram esse, qui vitae partem mundo impendunt: quod non fecerunt Hebraei pueri. Denique ubi exposuit, quare Dominus quod non debebat, solverit, mystica quaedam enucleat ad instituendos mores idonea. AMBROSIUS JUSTO, salutem. 1. Pulchre admones, frater, ut epistolares fabulas, et sermonem absentium ad interpretationem conferamus oraculi coelestis, interrogans me quid significet illud didrachmum, cujus dimidium Hebraeus", + "candidate_score": 0.615506, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.671345, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_7_9", + "bdc_text": "Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2613", + "psc_text": "est: ego dixi. dii estis et filii excelsi omnes. non dignatur deus corruptibilium et mortuorum deus esse, sed eorum, qui in caelestem gloriam transformandi, exuti uetere homine terreno nouum eum, qui in caelis est, induerunt, qui conformes erunt corpori gloriae dei. et deos hos effici, licet et fidei eorum meritum exigat. tamen ea maxima causa est, quoniam in saecula miserieordiamisericordia eius. non ille eguit deorum deus nuncupari, sed bonitatis et misericordise sugesuae est, ut deos faciat honorem nominis sui ex adfectu misericordiae et bonitatis inpertiens. § 6 Confitemini domino dominorum: quoniam in saecula misericordia eius. deos plures nuncupari sinesiue in caelo, siue in terra apostolus docuit. ut non solum humansehumanae 1 I Cor. 15,9. 6 Eaai. XLIII, 26. 13 Matth. XXU, 82. 14PsLXXXI,6. 1 qui ex quia R 2 dei post eoclesiam om. PT 3 quod GPTe id quod Rb ueri uera PT 6 inquid G peccata G peccata tua", + "candidate_score": 0.671345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_979", + "psc_text": "eonfessusconfessus. cui gloria est in saecula sseculorumsaeculorum. amen. PSALMUS LXVI. Infinemhymnuspsalmuscantici. Deus misereatur nobis et benedicat nos: inluminet uultum suum super nos et misereatur nobis et reliqua. § 1 Psalmus breuis est et euangelica prsedicationepraedicatione absolutus. nam et in finem est et psalmus cantici est, per quod eonfessioconfessio per scientiam gerendorum et per doctrinam proficientia gesta cantantur. et principium eius, unde oportuit, sumptum est. est autem omnis in eo sermo uel prophetarum veluel apostolorum, quorum alii uenturum in corpore unigenitum deum, alii uenisse docuerunt, sancto spiritu inluminati et honore gloriae caelestis expleti. oratio ergo eorum in psalmi exordio esse noscenda est. § 2 Deus misereatur nobis et benedicat nos: inluminet uultum suum super nos 'et misereatur 1 in nitam PTE in uita VR sed cf. supr. p. 267, 20 et 268, 2 2 enim RT aupr. scr. m. 1 P om. V pedesque RPT pedes V 3 introiuit at t", + "candidate_score": 0.666099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_7_9", + "bdc_text": "Promisit is quoque suum favorem . Hodie res senatui , qui frequentissimus fuit , proposita est , concesserint , nostris conatissimus . Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_979", + "psc_text": "eonfessusconfessus. cui gloria est in saecula sseculorumsaeculorum. amen. PSALMUS LXVI. Infinemhymnuspsalmuscantici. Deus misereatur nobis et benedicat nos: inluminet uultum suum super nos et misereatur nobis et reliqua. § 1 Psalmus breuis est et euangelica prsedicationepraedicatione absolutus. nam et in finem est et psalmus cantici est, per quod eonfessioconfessio per scientiam gerendorum et per doctrinam proficientia gesta cantantur. et principium eius, unde oportuit, sumptum est. est autem omnis in eo sermo uel prophetarum veluel apostolorum, quorum alii uenturum in corpore unigenitum deum, alii uenisse docuerunt, sancto spiritu inluminati et honore gloriae caelestis expleti. oratio ergo eorum in psalmi exordio esse noscenda est. § 2 Deus misereatur nobis et benedicat nos: inluminet uultum suum super nos 'et misereatur 1 in nitam PTE in uita VR sed cf. supr. p. 267, 20 et 268, 2 2 enim RT aupr. scr. m. 1 P om. V pedesque RPT pedes V 3 introiuit at t", + "candidate_score": 0.663498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9_11", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum . Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui . Honorificet admodum me excipit amplissimis huius urbis senatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3013", + "psc_text": "in benedictionibus dei mutus est, sed perfectio prophetalis fidei ab istius modi infirmitatum demutationibus libera est dicens: per singulos dies benedicam te. nullum uacuum habet tempus et dies ei nulla est otiosa. quin semper in benedictionum confessione uersetur. accidit autem frequenter, ut de quibus loqui bene possimus, laudare eos non possimus. abstinere a malo benedictione dignum est. sed solum malum non admittere non habet laudem, nisi mali abstinentiam etiam gloria boni operis consequatur. et beneficum quidem in nos benedicere possumus, quia nduro. exigit, non obtrectare nos illis, quorum beniuolentia confouemur; sed si et aliis uitiis aspersi sunt, nostro quidem commodo benedicuntur, sed ueri iudicio non praedicantur. perfectio autem dei nihil in se esse patitur pro parte. nam ut benedictus, ita et laudabilis est hnbenshabens et ex his, quibus beneficentia in nos Juasua utimur, benedictionis nostrae confessionem et ex perfectarum in se uirtutum admiratione praeconium. ob quod benedicturus per dies singulos", + "candidate_score": 0.663353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_15", + "bdc_text": "nam propter torrentes , gratias inter ingrediar , non autem ut institueram ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2172", + "psc_text": "torrentem pertransiit anima nostra. forsitan pertransisset anima nostra aquam inmens a m. ecce diaboli et suorum inruentes impetus et ex turbidis motibus eoncitatosconcitatos furentesque procursus et tempestatis temporariae torrentes; sed haec intolerabilis aqua animam non transit, in qua deus habitat. intolerabilis autem est deo uacuis: his autem, in quibus deus est, torrens repentinus, post paululum uero ad transeundi facultatem aridus et exhaustus. § 7 Atque ut nullus hic de aquis sensus esset, consequitur: benedictus dominus, qui non dedit nos in capturam dentibus eorum. et quisunthorum torrentium dentes? sunt plane ad laniandum adprehendendumque uehementes, ira. cupiditas, lasciuia, odium, gula, auaritia. hi sunt dentes mali et tenaces. per haec enim in nos captos laniatosque dominauturdominantur. dum uitiorum suorum aut ministros aut consortes esse nos faciunt: quibus non carnes nostrae, sed anima, nisi deus in nobis esset. ab his manderetur. 1 conexam GR et connexam Pb 8 esse et P esae R post", + "candidate_score": 0.66293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_9", + "bdc_text": "Dominus ut , quod voluimus benigne illi concesserint , ut nimirum confessionem illa ministrorum quoque huius ecclesiae nomine vulgerum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2613", + "psc_text": "est: ego dixi. dii estis et filii excelsi omnes. non dignatur deus corruptibilium et mortuorum deus esse, sed eorum, qui in caelestem gloriam transformandi, exuti uetere homine terreno nouum eum, qui in caelis est, induerunt, qui conformes erunt corpori gloriae dei. et deos hos effici, licet et fidei eorum meritum exigat. tamen ea maxima causa est, quoniam in saecula miserieordiamisericordia eius. non ille eguit deorum deus nuncupari, sed bonitatis et misericordise sugesuae est, ut deos faciat honorem nominis sui ex adfectu misericordiae et bonitatis inpertiens. § 6 Confitemini domino dominorum: quoniam in saecula misericordia eius. deos plures nuncupari sinesiue in caelo, siue in terra apostolus docuit. ut non solum humansehumanae 1 I Cor. 15,9. 6 Eaai. XLIII, 26. 13 Matth. XXU, 82. 14PsLXXXI,6. 1 qui ex quia R 2 dei post eoclesiam om. PT 3 quod GPTe id quod Rb ueri uera PT 6 inquid G peccata G peccata tua", + "candidate_score": 0.65723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_25_27", + "bdc_text": "Scaphasti ex quibus mihi pater in Christo , se meque servet incolumes . Scaphusii ex aedibus d. Corübelii , 15 . februarii quam se magistis contra Tui observando Rodolphus Gvaltherus. 1566 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_976", + "psc_text": "in euangeliis domino placuit dicenti: intra in cubiculum tuum et claude ostium tuum et ora: et pater tuus, qui uidet in absconso, reddet tibi. ergo nunc, qui ore clamatus est, exaltatur sub lingua deus. § 29 Sed qui sub lingua exaltatur. omni cordis puritate uenerandus est; nec sufficit non egisse aliquid impium, si mentementa cogitatur impietas. ab eo autem, qui sub lingua exaltet deum, hanc impietatis cogitationem abesse oportere propheta docuit dicens: iniustitiam si conspexi in corde meo, non exaudiat deus. propterea exaudiuit me deus, intendit uoci orationis meae. iniquitatem non modo re non effecit, sed nec corde conspexit. uel certe iniquitatem non conspexit in corde, nullum scilicet uitium iniquae suae uoluntatis 14 Matth. VI, 6. me 1 dehinc — significat om. R 2 ae V hanc enim posuit RPT hano enim animam posuit V 3 hanc in RViPT in V1 olocanstia r 4 introibit (ex introibot m. 1 R)", + "candidate_score": 0.656352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_15_17", + "bdc_text": "nam propter torrentes , gratias inter ingrediar , non autem ut institueram ; nam propter torrentes periculosos per eleegoviam iri non potest . Cogor ergo per horum Tiberii et Turzachum descendere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2172", + "psc_text": "torrentem pertransiit anima nostra. forsitan pertransisset anima nostra aquam inmens a m. ecce diaboli et suorum inruentes impetus et ex turbidis motibus eoncitatosconcitatos furentesque procursus et tempestatis temporariae torrentes; sed haec intolerabilis aqua animam non transit, in qua deus habitat. intolerabilis autem est deo uacuis: his autem, in quibus deus est, torrens repentinus, post paululum uero ad transeundi facultatem aridus et exhaustus. § 7 Atque ut nullus hic de aquis sensus esset, consequitur: benedictus dominus, qui non dedit nos in capturam dentibus eorum. et quisunthorum torrentium dentes? sunt plane ad laniandum adprehendendumque uehementes, ira. cupiditas, lasciuia, odium, gula, auaritia. hi sunt dentes mali et tenaces. per haec enim in nos captos laniatosque dominauturdominantur. dum uitiorum suorum aut ministros aut consortes esse nos faciunt: quibus non carnes nostrae, sed anima, nisi deus in nobis esset. ab his manderetur. 1 conexam GR et connexam Pb 8 esse et P esae R post", + "candidate_score": 0.654903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_25_27", + "bdc_text": "Scaphasti ex quibus mihi pater in Christo , se meque servet incolumes . Scaphusii ex aedibus d. Corübelii , 15 . februarii quam se magistis contra Tui observando Rodolphus Gvaltherus. 1566 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2799", + "psc_text": "audax praedicamus; dicat ille, qui dixit: qui me uidet, uidet et patrem, non ipsum se patrem esse significans. non enim roganti Philippo, ut sibi patrem ostenderet, respondit: ego pater sam, ó Matth. VI, 22 sq. 27 Ioh. I, 18. 29 Ioh. XIV, 9. 1 domus e cf. Matth. V, 15 dSs Ra diii G 8 nuncnpat et rursum G 6 simplex est G simplex R 7 nequa est G 9 ipsae tenebrae rettitvi **** tenebrae G tenebrae ipsae RE quantae sunt GR quantae erunt E 15 ipsud R cf. Acad. p. 28 21 ut exempl* (?) G. sed ait: qui me uidet, uidet et patrem. per indifferentiindifferentis* naturae nirtutemuirtutem eum, de quo quaerebatur, patrem conspici et in ee esse respondit; et id adhuc absolutius subiecit: quomodo tu dicis: ostende nobis patrem? non credis mihi, quoniam ego in patre et pater in me est? uerba, qusequae ego loquor uobis, non ame", + "candidate_score": 0.651907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_20_22", + "bdc_text": "Faxit deus , ut eodem successu alibi quoque causa haec agatur . Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam . Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3043", + "psc_text": "psalmus — Zachariae am. R. PSALMUS CXLV. Psalmus Dauid. Alleluia. Aggsei et Zachariae. Lauda, anima mea, domiDumdominum, laudabo dominum in uita mea: psallam deo meo, quamdiu ero. § 1 Etiam huic psalmo addere aliquid translatoribus oisumuisum est. nam cum HebrceisHebraeis sola alleluia sit praelata confessio, illis placuit Aggaeum et Zachariam in titulo anteferre: hoc eo, ut psalmum esse propheticum nosceremus, quia per hos prophetas, sub quibus sedificataaedificata rursum Hierusalem est, ipso illo tum tempore aeternae Hierusalem sedificatioaedificatio praedicatur, etiam euangelio testante, cum ingressuro templum domino et nummulariorum mensas et ementium ac uendentium negotia subuersuro ita scriptum est: hoc autem factum est, ut impleretur quod dictum est per Zachariam prophetam dicentem: dicite filisefiliae Sion: ecce rex tuus uenit tibi mansuetus, sedens super asinam et pullum nouellum subiugalem. § 2 Et, ut arbitror, huius Hierusalem potius et Sion regem psalmus ostendit, qui ita coepit: lauda, anima mea, dominum, laudabo dominum in uita", + "candidate_score": 0.650611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_16_18", + "bdc_text": "nam propter torrentes periculosos per eleegoviam iri non potest . Cogor ergo per horum Tiberii et Turzachum descendere . De his te adventus meus fratribus , ne miremus , qui diutius absim .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2172", + "psc_text": "torrentem pertransiit anima nostra. forsitan pertransisset anima nostra aquam inmens a m. ecce diaboli et suorum inruentes impetus et ex turbidis motibus eoncitatosconcitatos furentesque procursus et tempestatis temporariae torrentes; sed haec intolerabilis aqua animam non transit, in qua deus habitat. intolerabilis autem est deo uacuis: his autem, in quibus deus est, torrens repentinus, post paululum uero ad transeundi facultatem aridus et exhaustus. § 7 Atque ut nullus hic de aquis sensus esset, consequitur: benedictus dominus, qui non dedit nos in capturam dentibus eorum. et quisunthorum torrentium dentes? sunt plane ad laniandum adprehendendumque uehementes, ira. cupiditas, lasciuia, odium, gula, auaritia. hi sunt dentes mali et tenaces. per haec enim in nos captos laniatosque dominauturdominantur. dum uitiorum suorum aut ministros aut consortes esse nos faciunt: quibus non carnes nostrae, sed anima, nisi deus in nobis esset. ab his manderetur. 1 conexam GR et connexam Pb 8 esse et P esae R post", + "candidate_score": 0.649397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_21", + "bdc_text": "Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3015", + "psc_text": "prima et praecipua laudatio rstest, quod nihil in se mediocre, nihil circumscriptum, nihil emensum et magnitudinis susesuae habeat et laudis. uirtus eius opinione non clauditur, locis non continetur, nominibus non enuntiatur, temporibus non subditur: artus ad id sensus noster est, ingenium hebes est, sermo mutus est. 1 quisquam II quisquis a quisque e 3 loco ex lucu m. H R 10 bene loqui E 12 etiam om. R 13 gloria R beneficum R beneficium E 15 beniuolentia Ra cf. Acad. p. 11 beneuolentia e 23 cum benedicit cum laudat 11 cum benedictum laudat et laudat E 27 ualde 11 (tfqpoMpa LXX) cf. Sabatier 11, 278 odn. nimis E. finem magnificentinmagnificentia. ipsius nescit, et aliquam emetiendi se opinionem inmensa magnitudo non patitur. extenta ubique. extenta semper est, hanc habens infinitatis susesuae laudem. ceterum omnem intellegentiam infinitae huius in se qualitatis excedens. § 7 Et quia haec uel inmensar magnitudinis cognitio uel", + "candidate_score": 0.642287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_16", + "bdc_text": "nam propter torrentes periculosos per eleegoviam iri non potest .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2172", + "psc_text": "torrentem pertransiit anima nostra. forsitan pertransisset anima nostra aquam inmens a m. ecce diaboli et suorum inruentes impetus et ex turbidis motibus eoncitatosconcitatos furentesque procursus et tempestatis temporariae torrentes; sed haec intolerabilis aqua animam non transit, in qua deus habitat. intolerabilis autem est deo uacuis: his autem, in quibus deus est, torrens repentinus, post paululum uero ad transeundi facultatem aridus et exhaustus. § 7 Atque ut nullus hic de aquis sensus esset, consequitur: benedictus dominus, qui non dedit nos in capturam dentibus eorum. et quisunthorum torrentium dentes? sunt plane ad laniandum adprehendendumque uehementes, ira. cupiditas, lasciuia, odium, gula, auaritia. hi sunt dentes mali et tenaces. per haec enim in nos captos laniatosque dominauturdominantur. dum uitiorum suorum aut ministros aut consortes esse nos faciunt: quibus non carnes nostrae, sed anima, nisi deus in nobis esset. ab his manderetur. 1 conexam GR et connexam Pb 8 esse et P esae R post", + "candidate_score": 0.640763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_21_23", + "bdc_text": "Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam . Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt . Vale , illo uti .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3183", + "psc_text": "id mihi retribuet, quod necesse habuerit, non quod noluerituoluerit. si enim operatus fuero, uelit nolit, debetur mihi merces et euacuabitur per hsechaec gratia dei, sicut apostolus ait: nam qui operatur, merces illi accepta fit per debitum, non per gratiam; sed qui se non ex operibus suis. sed ex gratia dei saluum fieri uult, sicut oportet nos omnes credere, hic sperans in deum constituet sibi bonum. quod uoluerit deus, non quod necesse habuerit; ac per hoc significanter ait: dixi domino: deus meus es tu. neque enim umquam dominus gratias agit seruo, si fecerit, quod iusserit: sed per haec omnia expectari uolet beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic", + "candidate_score": 0.638317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_13_15", + "bdc_text": "et vino , generario excepit . Hodie duos nobiles , evulachit , cum Valde ipsum , qui mecum execrandio interesseur destinarunt , quorum singulis insularem sententiam ; nam propter torrentes , gratias inter ingrediar , non autem ut institueram ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_899", + "psc_text": "flumen est nuncupatus, accipimus. dehinc, quia ex nobis diuersi gratiarum riui emanant, orat propheta, ut hos eosdem dominus inebriet: ut his inebriatis et dono diuini muneris perfusis generationes nostrae multiplicentur, terra scilicet bona secundum euangelicam conparationem uerbi semen excipiens fructu tricesimo et sexagesimo et centesimo ditescat. est autem nobis per sacramentum baptismi renatis maximum gaudium, cum quaedam in nobis spiritus sancti initia sentimus, cum subeat nos sacramentorum intellegentia, prophetiae scientia, sermo sapientiae, spei firmitas, sanationum charismata et in dsemoniadaemonia subiecta dominatus. baec enim tamquam stillicidia nos penetrant, quae paulatim caepta. fractufructu multiplici exuberant. in his ergo stillicidiis, cum exorietur, terra laetabitur. sed stillicidia multiplicantur, ut riui sint; riui autem inebriantur, ut flumina sint. § 16 Consequens autem est, ut omnem expectationem nostram propheta confirmet et doceat, quid montium praeparatio, fundi maris turbatio, terrae uisitatio et eius inebriatio, fluminis plenitudo consummationis habitura sint. docet itaque in his, quae consecuntur, dicens: benedices,", + "candidate_score": 0.637764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_4", + "bdc_text": "Qui cum absque mora convenissent , causam nostram illis exposui , qua potui diligentia et obtestatus sum , ne occasionem pulcherrimam sarciendae perpetuae concordiae negregent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2272", + "psc_text": "est semper, non etiam desinendum: neque idcirco ad perfectum non contendendum, quia doleamus id, quo tenditur, non posse contingi. sed in ipsa contendendi pertinacia dolendum est non contingere nos posse. quo tendimus. doloris huius dominus meminit dicens: beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur; beatitudinem consolationis ob luetumluctum et dolorem non adeptae consummationis inpertiens. § 14 Propheticam autem uirtutem ipse ille dispositus in tempora uerborum ordo seruauit dicens: surgite, postquam sederitis. quorum alterum in prsesenspraesens est, id est surgite. ne fides tamquam de incertis et dubiis ambigeret, curacum ueluti praesentem efficientiam ueritas propheticse admonitionis adferret et uiuis nobis fiduciam spei non cunctantis insereret. tempus autem huius, quod praesens est, mandati distulit in futurum in eo, quod ait: cum sederitis. in non ambigendis ergo mandatis praesentis est ueritas; in consequjendis autem expectAndi temporis dispensatio reseruatur. 1 Ecclesiastes I, 18. 8 Ps. LXXIX, 6. 14 Matth. V, 5. 4 doloris GRPT ex dolorem m.", + "candidate_score": 0.635654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_21_23", + "bdc_text": "Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam . Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt . Vale , illo uti .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2533", + "psc_text": "in consummationem saeculi, quod est uespertinum, non in tauris et in hircishirci, sed in operibus bonis deo hostia est. Moyses nos docuit exemplo, qui, cum eleuatis constitisset manibus, uincebat, summissis uero in terram uincendum populum ab hoste praebebat, ostendens per hanc formam, hostem nostrum, si terrena opera nostra sint, uincere, si excelsa uero sint, esse uincendum. eleuandae igitur manus nostra sunt in noctibus, ut plantemur in domo, ut in atriis floreamus. et benedicendus est dominus, id est cum dei benedictione semper operandum est, ne, cum panem ioopiinopi praebeas, metu famis tristis sis; ne, cum sumptum indigenti offorasofferas, damnum putes; ne, cum nudum ueste induas, exui te existimes. hilarem enim datorem amat deus § 6 Quid autem laeta. et benedicentia eleuatarum manuum opera inereanturmereantur, ostendit dicens: benedicat te dominus ex Sion, dominus scilicet ecclesiae et sanctae Hierusales et ciuitatis uiuis lapidibus gemmarum extructae. et ut in deo uero et aeterno spem", + "candidate_score": 0.635072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_21_23", + "bdc_text": "Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam . Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt . Vale , illo uti .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_421", + "psc_text": "- scilicet Ilidereuidere, id est saluatorem suum nosse, angelo dicente: et cognominabis nomen eius Iesum; ipse enim saluum faciet populum suum a peccatis eorum. Christum conspieereconspicere, ut per professionem generosae . familiae sit christianus, exspectat. bonum autem hoc nomen est, quod archangeli atque angeli adorant, quod daemones tremunt et ferre non possunt, quod ad salutem homines adsumunt; quia scriptum est: et omnis qui inuocauerit nomen eius, hicsaluuserit exspectat autem non occulte, non trepidus, non solus, sed in conspectu sanctorum eius, fide scilicet Iiberalibera testimonium exspectationis susesuae uel sub sanctorum cselestmmcaelestium conscientia non recusans, uel prophetiseprophetiae exemplo sanctis omnibus, qui in terra sunt, in se ipso praebens exspectationis exemplum. 8 I Cor. 8, 6. 12 Matth. I, 91 18 Rom. X, 18. 1 qui V 3 dm̃ VPT 8 nulli alium R confitendam ex confitendo m. 2 V 4 misericordiam saeoulum saeculi VRPT cf. adn. Bened. 6 in conspectu ex in", + "candidate_score": 0.633103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_15", + "bdc_text": "nam propter torrentes , gratias inter ingrediar , non autem ut institueram ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_899", + "psc_text": "flumen est nuncupatus, accipimus. dehinc, quia ex nobis diuersi gratiarum riui emanant, orat propheta, ut hos eosdem dominus inebriet: ut his inebriatis et dono diuini muneris perfusis generationes nostrae multiplicentur, terra scilicet bona secundum euangelicam conparationem uerbi semen excipiens fructu tricesimo et sexagesimo et centesimo ditescat. est autem nobis per sacramentum baptismi renatis maximum gaudium, cum quaedam in nobis spiritus sancti initia sentimus, cum subeat nos sacramentorum intellegentia, prophetiae scientia, sermo sapientiae, spei firmitas, sanationum charismata et in dsemoniadaemonia subiecta dominatus. baec enim tamquam stillicidia nos penetrant, quae paulatim caepta. fractufructu multiplici exuberant. in his ergo stillicidiis, cum exorietur, terra laetabitur. sed stillicidia multiplicantur, ut riui sint; riui autem inebriantur, ut flumina sint. § 16 Consequens autem est, ut omnem expectationem nostram propheta confirmet et doceat, quid montium praeparatio, fundi maris turbatio, terrae uisitatio et eius inebriatio, fluminis plenitudo consummationis habitura sint. docet itaque in his, quae consecuntur, dicens: benedices,", + "candidate_score": 0.632953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_23_25", + "bdc_text": "Vale , illo uti . Fratres , cibi et symmystis servet incolumes . Scaphasti ex quibus mihi pater in Christo , se meque servet incolumes .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1688", + "psc_text": "sunt ? dixit enim Dauid: dixit dominus domino meo: sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scamillum pedum tuorum. et secundum apostolum: oportet eum regnare, donec ponat inimicos suos sub pedibus eius. ergo tunc dies, id est sanctorum lumen permanebit, cum deo cceperintcoeperint uniuersa seruire. 1 Matth. XXIV, 35. 21 Ps. CIX, 1. 24 I Cor. 15, 25. 1 etenim V 8 nisisi V in hoc ex in haec corr. m. 2 V tantum mfbit V 4 inter et et ipsa 1-2 litter. eras. R 5 uerbo ex ueurbo m. o 1 Vmp(A) 9 obBolutius V 18 exeptus peA) de om. V 15 quia om. V 16 et om. Cp istius mundi V 17 rare — perseuere add. m. 2 V 18 credetur m. 2 V crederetur C nunc — seruiunt om. Cp 19 et peccatores — numquid in marg. supr. add. m. 2 V 20 adhuc seruiunt scamillo", + "candidate_score": 0.632708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_21", + "bdc_text": "Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1016", + "psc_text": "exultationis docens esse lsetitiamlaetitiam, quae conspectus dei iucunditate perfecta sit. exultationis autem huius atque epulantium gaudia, ex quibus est laetitia iusto, sanctus Moyses in diuina illa Deuteronomii cantione ita meminit dicens: iucundamini caeli simul cum eo, et adorent eum omnes angeli dei. iucundamini gentes cum populo eius, et confortent eos omnes filii dei. in hac itaque laetitia hetabunturlaetabuntur et iusti caelesti gaudio unanimes, exultationis diuinae societate lsetanteslaetantes. § 5 Et ad huius nos temporis gratulationem sub fidei euangelicseeuangelicae confessione nunc propheta aduocat dicens: cantate deo, psallite nomini eius, iter facite ei, qui ascendit super occasum. dominus nomen est illi: et exultate in conspectu eius. adhortatio omnis licet multum ad quendam pulsum et uoluntatis nostrae proficiat et mentis, cum ad aliquid optandum agendumque conciliante ea uel inliciente deducimur, tamen, si maxime adhortationis ipsius 11 Dent. XXXII, 43 (LXX). 1 eat interioria PT causa V 8 nocetura P1 et gaudet 1\" fllr", + "candidate_score": 0.628229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_14_16", + "bdc_text": "Hodie duos nobiles , evulachit , cum Valde ipsum , qui mecum execrandio interesseur destinarunt , quorum singulis insularem sententiam ; nam propter torrentes , gratias inter ingrediar , non autem ut institueram ; nam propter torrentes periculosos per eleegoviam iri non potest .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2172", + "psc_text": "torrentem pertransiit anima nostra. forsitan pertransisset anima nostra aquam inmens a m. ecce diaboli et suorum inruentes impetus et ex turbidis motibus eoncitatosconcitatos furentesque procursus et tempestatis temporariae torrentes; sed haec intolerabilis aqua animam non transit, in qua deus habitat. intolerabilis autem est deo uacuis: his autem, in quibus deus est, torrens repentinus, post paululum uero ad transeundi facultatem aridus et exhaustus. § 7 Atque ut nullus hic de aquis sensus esset, consequitur: benedictus dominus, qui non dedit nos in capturam dentibus eorum. et quisunthorum torrentium dentes? sunt plane ad laniandum adprehendendumque uehementes, ira. cupiditas, lasciuia, odium, gula, auaritia. hi sunt dentes mali et tenaces. per haec enim in nos captos laniatosque dominauturdominantur. dum uitiorum suorum aut ministros aut consortes esse nos faciunt: quibus non carnes nostrae, sed anima, nisi deus in nobis esset. ab his manderetur. 1 conexam GR et connexam Pb 8 esse et P esae R post", + "candidate_score": 0.624631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_6", + "bdc_text": "Itaque consulis Peyerum conveni , cum quo pluribus egi et , quae obstare videbantur , difficultates , provi , primi removi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1211", + "psc_text": "sunt RPE dolorem supr. scr. m. 1 R suorum ex ipsorii m. 1 R addiderunt (Pll) b 25 \"iuste P iniustae YR. sentiri oporteat, ante tractandum est, ut, quatenus et hsec percussio salutaris et illa percussi persecutio impia sit, possit intellegi. percussit dominus Sodomam et Gomorram ultimis sceleribus pollutas et abominatas; et inuenio his ad misericordiamisericordiae* reconciliationem hoc, quod percussae sunt, profecisse, cum tolerabilius his die iudicii sit futurum, quam his ciuitatibus, in quibus de apostolorum pedibus puluis excussus sit. parcussampercussam quoque synagogam Dathan et Abiron plaga dignissima cognitum est, sed in animis eorum ea, quibus maxime peccauerant, sanctificata sunt opera. et ne per singula, quae sunt multa, discurram, cum et apostolus in interitum carnis ad salutem spiritus tradat, dominus ipse, quid percutiens proficiat, ostendit dicens: uidete, uidete, quia ego sum, et non est deus praeter me. ego interimam et ego uiuificabo; percutiam et ego sanabo, ut percutiendi causam proficisci", + "candidate_score": 0.614829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_10", + "bdc_text": "Hinc ergo Basileam hodie adhuc proficisci instineram , sed incredibili fratrum humanitate victus dimidium hunc diem illis dandum esse censui .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2412", + "psc_text": "ante inmensum supr. scr. P in sctm saeculfl acti P. 42* sperandum est: per spem praesentis saeculi spem futuri sfficali consequentes in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula sa'culorum. amen. PSALMUS CXXXI. Memento, domine, Dauid et omnis mansuetudinis eius. sicut iurauit domino, uotum uouit deolacob. § 1 Omnes quidem anteriores psalmi graduum in profectum nos spei celsioris extollunt et per doctrinam fidei, spei, confessionis, humilitatis, orationis in sublime gradibus suis pronehunt. sed hic praecipue psalmus nos ad cognitionem filii dei edocet et sacramento adsumptseadsumptae ab eo carnis instituit. coepit enim ita: memento, domine, Dauid et omnis mansnetudinismansuetudinis eius. audent Iudaei aduentum domini nostri, quoinquo corpore salutem humano generi reddidit, abnegantes hunc psalmum ad Dauid referre, ut in passione domini impii, ita et in prophetiseprophetiae scientia inperiti; legentes et non intellegentes, habentes et nescientes, uenerantes et non obcedientesoboedientes. qua enim religionis simulatione prophetarum libros uenerentorueherentur, multis cognitum est.", + "candidate_score": 0.604273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_2", + "bdc_text": "Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2693", + "psc_text": "absque euuaugelioru P qui alium abeq: euangeliorum T 21 pater uenit honora honorifica G pater ueniet honorifica R 22 filius GRPT filius tuus E 24 GR eadtm praebent, quae stupr. lin. 21 25 nomen GP* nomini RpIT. legem deus Abraham et deus Isaac et deus Iacob sit, et secundum euangelia unigeniti dei pater est. § 8 Extinguit quoque insolentem eorum professionem, qui humanse naturae et infirmitatis inmemores et inmisericordem deum praedicantes peccatis psenitentium ueniam et solacium non relinquunt: cum ad paenitentiam, per quam a peccatis desistitur, doctrina legis, prophetarum, euangeliorum, apostolorum eos, qui peccauerint, adhortetur, ut desperatae iam spei aIiquantulumaliquantulum per eam soiaciisolacii conparetur, ut amissis licet beatis et maximis et deo proximis ne his saltem, quae talibus sunt secunda, careamus. § 9 Tollit etiam stultissimam eorum temeritatem, qui frustrato falsoque corpore dominum in carne uisum esse contendunt, ut eum pater ementita ueritate in habitu falsae carnis ostenderit, non recordantes", + "candidate_score": 0.590868, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.670989, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_1_3", + "bdc_text": "S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere . Crastina Scaphusium veni sub horam prandii et mox d. Sebastianum libelium conveni , cui sententiam negotii indicavi et rogavi , ut fratres convocaret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.670989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_0_2", + "bdc_text": "1567 . S. Etsi non dubitem pater et afficis colendissime te ex aliis cogniturum , priusquam ego ad vos quid hic actum sit , officii tamen mei esse putavi , si de omnibus ad te perscriberem , Scias igitur me primo die iam multa nocte Eglisoviam venisse , unde literas edi ad filium tuum Ioannem Rodolphum , quibus movebam et rogabam , ut confessionis , te qua agitur , ad me Scaphusium offerret . Sed fuit hic laborem frustraneus et gener meus falsus fuit , quando putavit illum exemplar eiusmodi habere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.660987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_20_22", + "bdc_text": "Faxit deus , ut eodem successu alibi quoque causa haec agatur . Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam . Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_291", + "psc_text": "B 20 rea] ea E mala s. Z. m. 2 C, b orinale K 21 posset E 22 et om. R pronuntiatur m. 1 C ergo Vbd 23 innocuis BK m. 1 24 ego responsurus P esse intentum R Vbd 25 ista P saluator (0 ex u) K quos peccata prorsus a quibus saluentur negant habere. haec tanta peruersitas et tantae inimica gratiae dei, quae data est per Iesum Christum dominum nostrum, qui uenit quaerere et saluare quod perierat, insinuare se nititur cordibus parum intellegentium laude operum diuinorum, hoc est laude naturae humanae, laude seminis, laude nuptiarum, laude utriusque sexus commixtionis, laude fecunditatis, quae omnia bona sunt. nolo enim dicere: laude libidinis, quia eam et ipse nominare confunditur, ut aliud aliquid, non ipsam laudare uideatur. ac per hoc mala, quae acciderunt naturae, non discernendo ab ipsius bonitate naturae non eam, quia falsum est, ostendit sanam, sed sanari non permittit aegrotam.", + "candidate_score": 0.649968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6692_sent_21_23", + "bdc_text": "Salutem ex animo , quod etsi gratribus et symbolis toti item faciat , Meos tibi commendo , etiam eos , quo tibi commendatissimos esse sciam . Mulhusin , ut ( si opus scilicet ) possum illo vere , reponter , Basilię ea asero , ut salutem plurimam decunt . Vale , illo uti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_375", + "psc_text": "bd paruulis om. B parcat, ut non eos laudet inutiliter defendatque crudeliter, saluos esse non dicat, non ad laudatorem Pelagium, sed ad saluatorem Christum uenire permittat. nam ut iam liber iste claudatur, quoniam ita sermo illius terminatus est, qui in chartula quam misisti scriptus est, ut diceret: 'uere credito quia per Iesum facta sunt omnia, et sine ipso factum est nihi ? , concedat Iesum etiam paruulis esse Iesum et, ut per eum facta omnia fatetur per id quod est uerbum deus, ita etiam paruulos ab eo saluos fieri fateatur per id quod est Iesus, si uult catholicus esse christianusChristianus. sic enim scriptum est in euangelio: et uocabunt nomen eius Iesum; ipse enim saluum faciet populum suum a peccatis eorum. ideo ergo Iesum, quoniam Iesus latine saluator est; ipse enim saluum faciet populum suum, in quo populo sunt utique et paruuli, saluum faciet autem a peccatis eorum. sunt ergo et", + "candidate_score": 0.64622, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file