diff --git "a/6/6807.json" "b/6/6807.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6807.json" @@ -0,0 +1,2690 @@ +{ + "letter_id": "6807", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6807", + "dominant_topic": 19, + "topic_dist": [ + 0.052917, + 0.049528, + 0.049765, + 0.060122, + 0.049385, + 0.038068, + 0.052542, + 0.043126, + 0.043858, + 0.048118, + 0.050622, + 0.053253, + 0.038911, + 0.050685, + 0.043657, + 0.038909, + 0.054496, + 0.055378, + 0.058794, + 0.067867 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium", + "max_score": 0.678914, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium_window_19", + "psc_text": "certe ille numquam aliud quam diabolus erit, quia Arianus est: neque pax aliquorum umquam optabitur, nisi eorum, qui secundum patrum nostrorum apud Nicaeam tractatum, anathematizatis Arianis, Christum Deum verum praedicabunt. EXEMPLUM BLASPHEMIAE AUXENTII. Beatissimis et gloriosissimis imperatoribus Valentiniano et Valenti Augustis, Auxentius episcopus ecclesiae catholicae Mediolanensium. 13. Auxentius haereticus appellatus. -- « Ego quidem, piissimi Imperatores, aestimo non oportere sexcentorum episcoporum unitatem post tantos labores ex contentione paucorum hominum refricari ab abjectis ante annos decem, sicut et scripta manifestant. Sed si aliqui ex plebe, qui numquam communicaverant, nec his qui ante me fuerunt episcopis, nunc amplius excitati ab Hilario et Eusebio, perturbantes quosdam, haereticum me vocaverunt: jussit vero pietas vestra cognoscere de his viros laudabiles, Quaestorem et Magistrum: et sicut praedixi, non eos personam habere accusatorum aut judicare qui semel depositi sunt (dico autem Hilarium et qui ei consentiunt): tamen obediens Serenitati vestrae, 601 processi manifestare falsa dicentibus, et blasphemantibus,", + "candidate_score": 0.678914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium_window_19", + "psc_text": "certe ille numquam aliud quam diabolus erit, quia Arianus est: neque pax aliquorum umquam optabitur, nisi eorum, qui secundum patrum nostrorum apud Nicaeam tractatum, anathematizatis Arianis, Christum Deum verum praedicabunt. EXEMPLUM BLASPHEMIAE AUXENTII. Beatissimis et gloriosissimis imperatoribus Valentiniano et Valenti Augustis, Auxentius episcopus ecclesiae catholicae Mediolanensium. 13. Auxentius haereticus appellatus. -- « Ego quidem, piissimi Imperatores, aestimo non oportere sexcentorum episcoporum unitatem post tantos labores ex contentione paucorum hominum refricari ab abjectis ante annos decem, sicut et scripta manifestant. Sed si aliqui ex plebe, qui numquam communicaverant, nec his qui ante me fuerunt episcopis, nunc amplius excitati ab Hilario et Eusebio, perturbantes quosdam, haereticum me vocaverunt: jussit vero pietas vestra cognoscere de his viros laudabiles, Quaestorem et Magistrum: et sicut praedixi, non eos personam habere accusatorum aut judicare qui semel depositi sunt (dico autem Hilarium et qui ei consentiunt): tamen obediens Serenitati vestrae, 601 processi manifestare falsa dicentibus, et blasphemantibus,", + "candidate_score": 0.660983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium_window_19", + "psc_text": "certe ille numquam aliud quam diabolus erit, quia Arianus est: neque pax aliquorum umquam optabitur, nisi eorum, qui secundum patrum nostrorum apud Nicaeam tractatum, anathematizatis Arianis, Christum Deum verum praedicabunt. EXEMPLUM BLASPHEMIAE AUXENTII. Beatissimis et gloriosissimis imperatoribus Valentiniano et Valenti Augustis, Auxentius episcopus ecclesiae catholicae Mediolanensium. 13. Auxentius haereticus appellatus. -- « Ego quidem, piissimi Imperatores, aestimo non oportere sexcentorum episcoporum unitatem post tantos labores ex contentione paucorum hominum refricari ab abjectis ante annos decem, sicut et scripta manifestant. Sed si aliqui ex plebe, qui numquam communicaverant, nec his qui ante me fuerunt episcopis, nunc amplius excitati ab Hilario et Eusebio, perturbantes quosdam, haereticum me vocaverunt: jussit vero pietas vestra cognoscere de his viros laudabiles, Quaestorem et Magistrum: et sicut praedixi, non eos personam habere accusatorum aut judicare qui semel depositi sunt (dico autem Hilarium et qui ei consentiunt): tamen obediens Serenitati vestrae, 601 processi manifestare falsa dicentibus, et blasphemantibus,", + "candidate_score": 0.646416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-contra-Arianos-vel-Auxentium_window_19", + "psc_text": "certe ille numquam aliud quam diabolus erit, quia Arianus est: neque pax aliquorum umquam optabitur, nisi eorum, qui secundum patrum nostrorum apud Nicaeam tractatum, anathematizatis Arianis, Christum Deum verum praedicabunt. EXEMPLUM BLASPHEMIAE AUXENTII. Beatissimis et gloriosissimis imperatoribus Valentiniano et Valenti Augustis, Auxentius episcopus ecclesiae catholicae Mediolanensium. 13. Auxentius haereticus appellatus. -- « Ego quidem, piissimi Imperatores, aestimo non oportere sexcentorum episcoporum unitatem post tantos labores ex contentione paucorum hominum refricari ab abjectis ante annos decem, sicut et scripta manifestant. Sed si aliqui ex plebe, qui numquam communicaverant, nec his qui ante me fuerunt episcopis, nunc amplius excitati ab Hilario et Eusebio, perturbantes quosdam, haereticum me vocaverunt: jussit vero pietas vestra cognoscere de his viros laudabiles, Quaestorem et Magistrum: et sicut praedixi, non eos personam habere accusatorum aut judicare qui semel depositi sunt (dico autem Hilarium et qui ei consentiunt): tamen obediens Serenitati vestrae, 601 processi manifestare falsa dicentibus, et blasphemantibus,", + "candidate_score": 0.634973, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.677016, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_561", + "psc_text": "S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus ex ipsis Leoninis verbis: Sed ne (ait) in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere nihil interim in alterutram partem temere scribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quae sane verba etiam absque violenta interpretatione explicari possent Anatolium nondum fuisse ordinatum, sed electum episcopum tantummodo fuisse; et tum Romani pontificis consensum exspectasse, ut sacrae ordinationis donum obtineret. Sed isthaec explicatio minime cohaeret Anatolii verbis, quibus fassus est episcoporum synodum Constantinopoli versantium sine mora ad eum ordinandum processisse. Quare, ad utriusque epistolae sensa concilianda, alterutrum esse affirmandum arbitror: nimirum, imperatorem ad S.", + "candidate_score": 0.677016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_616", + "psc_text": "446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem novos legatos, Lucentium episcopum et Basilium presbyterum, ei suggerit lapsos poenitentes per satisfactionem et non dubiam fidei professionem ad reconciliationem recipere; ea tamen moderatione servata, ut nec benevolentiae partes nec justitiae negligantur, sed absque personarum acceptione divinum in omnibus judicium cogitetur. Sed in altero ejusdem epistolae capite, agens de iis qui gravius in latrocinali synodo peccaverunt, superiorem sibi locum in illa infelici synodo vindicantes: Horum (ait) si satisfactio talis accedit quae non refutanda videatur, maturioribus apostolicae sedis consiliis causa reservari jubet, ut examinatis omnibus atque perpensis, de ipsis eorum actionibus quid constitui debeat aestimetur; eorum nomina tandem ad altare recitari", + "candidate_score": 0.674312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_939", + "psc_text": "omnia ergo in imperatoris mentem modo revocat S. Leo, dicens: Custodire tamen debuit, ut quod vestro (plerique codd., ut notant Baronius et Quesnellus, in margine habent, nostro) beneficio noscitur consecutus nullius cupiditatis pravitate turbaret. Et quia imperator et Pulcheria augusta pro Anatolii fide spoponderant ut in communionem apostolicae sedis reciperetur, ideo subjicit: Nos enim vestrae fidei interventionis habentes intuitum, cum secundum suae consecrationis auctores ejus initia titubarunt, benigniores circa ipsum quam justiores esse voluimus. Indicare enim intendebat Anatolii ordinationem, utpote factam ab haereticis atque schismaticis, prorsus illicitam fuisse, et Anatolium potuisse ab episcopali ministerio deponi, utpote iis canonicis poenis irretitum, propter quas a sacro obeundo munere perpetuo praepeditus atque suspensus remanere debuisset. Quare in testimonium benignitatis erga Anatolium adhibitae, ad tollendas perturbationes omnes quae, operante diabolo, fuerant excitatae, (ait) se usum fuisse iis lenitatis remediis quae illum modestum magis quam immoderatum facere debuerunt. Et quia causam agebat cum Christianissimo, religioso", + "candidate_score": 0.673602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_615", + "psc_text": "desideria longiori mora fatigarentur, neve injuriosa facilitas temere et sine discretione susciperet. Synodum vero generalem sicut imperator suggesserat, se postulasse fatetur. Sed sacerdotes provinciarum omnium congregari illius temporis necessitas nulla ratione permittebat propter bella ingruentia, quae haud quibusdam episcopis maxime evocandis a suis abscedere Ecclesiis sinebant. Idcirco ad aliud tempus episcoporum convocationem reservandam esse existimat. Eadem die epistolam non absimilem scripsit ad Pulcheriam Augustam, cui laudatos legatos commendat; Eutychianam blasphemiam condemnat; Augustam denique rogat ut ipse Eutyches ad longinquiora transferatur, ejusque monasterio catholicus praeficiatur abbas, qui illam servorum Dei congregationem et a pravo dogmate liberare, et institutis veritatis possit imbuere. 446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem", + "candidate_score": 0.669666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_563", + "psc_text": "fragmentum illud epistolae Anatolii extra suam sedem in Quesnelliana editione esse collocatum, et propterea post Theodosii epistolam debuisse locum obtinere. 4. Quidquid vero de praesenti valde ambigua quaestione dici possit, haud ad nostrum arbitror pertinere institutum. Potissimum cum apostolicae sedis jura integre salva custodita manserint ex Leonis agendi oeconomia, qui suspensus haesit in assensu dando Anatolii ordinationi, quoadusque certa atque solemnia testimonia non obtinuisset, cum de novi episcopi probitate et fidei sinceritate, tum etiam de iis cum quibus communionem habebat. Reverenter igitur agens cum imperatore, simul pontificiae dignitatis majestatem auctoritatemque tenens et exercens, petit ut imperator ipse aegre non ferat ipsius animi suspensionem, dicendo: Quod aequanimiter ferat obsecro vestra clementia; ut cum talem se erga fidem catholicam qualem cupimus approbarit, de sinceritate ipsius copiosius et securius gaudeamus. Quare ad abjiciendam quamcumque sinistram suspicionem, occasionem totius difficultatis quaerit amovere, non ardua exigendo, sed eum invitat ad id quod nullus catholicorum potest", + "candidate_score": 0.66922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_566", + "psc_text": "Rom. pontifex ob locorum summam distantiam gestorum veritatem certo cognosceret, omnem curam adhibuit ne falleretur, suggerendo imperatori, videlicet, cum Anatolio agere ut quamprimum (ait) ad nos Constantinopolitani episcopi, qualia debent probati et catholici sacerdotis, scripta perveniant, aperte scilicet atque lucide protestantia quod si quis de incarnatione Verbi Dei aliud aliquid credat, aut asserat, quam catholicorum omnium et mea professio protestatur, hunc a sua communione secernat, ut ei fraternam in Christo charitatem merito possimus impendere. Haec S. Leo ab Anatolio exigit, quibus plane illud addidit, ut in Dioscorum, Eutychetem et omnes ejus sectarios pronuntiaret anathema. Quae quidem Anatolii Constantinopolitani antistitis fides ita exploranda erat, ut omnis ambigua aut contraria suspicio a pontificio animo removeretur. Idcirco, nulla mora interposita, quatuor probatae vitae e latere legatos Constantinopolim mittere decrevit, qui ejusdem professionem exciperent, pontificiis instructionibus omnino consonam, ut exinde dignosceretur num novus episcopus apostolicae sedis communione dignus esset habendus. De hac quippe solemni", + "candidate_score": 0.668961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_311", + "psc_text": "Gloriosissimi et christianissimi imperatores charitatem circa fidem catholicam et affectum tenentes, beatissimum episcopum Leonem apostolicae sedis praesulem, ut huic venerabili et sancto concilio adesset, dirigentes venerabiles epistolas, supplicarunt; cujus pietati placere potuit, si in hac re teneretur aliqua similitudo. Nam melius potest cognoscere vestra sanctitas, quia neque in Nicaena, neque in Ephesina sancta synodo, neque in alio tali sancto concilio papa perpetuae sanctissimae sedis adfuit. Alludit hic forte Hilarus ad ea quae S. pontifex scripsit ad imperatorem Theodosium, et Pulcheriam augustam, recensendo causas quae eum praepediebant ne extra Italiam ad habendum concilium proficisceretur. Subdidit deinde Hilarus: Pro qua re hujus formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari", + "candidate_score": 0.66887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1021", + "psc_text": "praesules Pulcheriae augustae reprehensionibus increparentur. Quia vero hujusmodi seditiones a monachis potissimum excitabantur, dum sacrilegas conciones contra fidem habebant, ideo imperialem etiam implorat potestatem, ut in posterum a praedicationis officio prohibeantur, ne ea (ait) quae ad sacerdotes pertinent sibi audeant vindicare. Sperat tandem imperatoris zelum contra parricidas Alexandrinos esse accendendum, ut nimirum agat, quod paci ecclesiasticae intelligit profuturum. 2. Antiochenae Ecclesiae rebus et juribus quoque prospiciendum esse censuit. Et quamvis eum non lateret quali quantaque puritate fidei Maximus polleret, tamen in ejus mentem revocat istius sedis praerogativas, et quemadmodum Christiana fides universo orbi annuntiata, speciali D. Petri magisterio, ipsi Antiochenae et Romanae Ecclesiae tradita fuisset. Confidens igitur S. pontifex quod divi Petri fundatoris institutis firmiter Maximus adhaereret, non tantum ejus animum excitat ad propulsandam omnem Nestorianam et Eutychianam ipsaniam; sed praeterea eidem omnes Orientis Ecclesias sibi subjectas, ne pravis iniquisque erroribus labefactentur et corrumpantur, commendat: Cum te (ait) his deceat", + "candidate_score": 0.667634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_561", + "psc_text": "S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus ex ipsis Leoninis verbis: Sed ne (ait) in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere nihil interim in alterutram partem temere scribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quae sane verba etiam absque violenta interpretatione explicari possent Anatolium nondum fuisse ordinatum, sed electum episcopum tantummodo fuisse; et tum Romani pontificis consensum exspectasse, ut sacrae ordinationis donum obtineret. Sed isthaec explicatio minime cohaeret Anatolii verbis, quibus fassus est episcoporum synodum Constantinopoli versantium sine mora ad eum ordinandum processisse. Quare, ad utriusque epistolae sensa concilianda, alterutrum esse affirmandum arbitror: nimirum, imperatorem ad S.", + "candidate_score": 0.667591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_790", + "psc_text": "istius fides, ordinatio, stricta necessitudo cum Dioscoro et Eutychiana factione, tales suspiciones in pontificium animum excitassent, ut, nulla ratione habita ad imperatoris Theodosii et Pulcheriae augustae preces, ipse Leo cum ipso Anatolio jam ordinato istius ordinatoribus cummunicare voluerit; quoadusque, misso Abundio Comensi cum aliis tribus legatis apostolicis, et publico celebrato conventu, jussus fuit idem Anatolius in hoc conventu solemniter fidei professionem emittere, anathema Nestorio et Eutycheti dicere, atque epistolae ad Flavianum subscribere. Nisi enim fideliter hisce mandatis Anatolius obtemperasset, numquam a Leone et orthodoxis habitus fuisset tamquam legitimus episcopus. Sed dicat, amabo, Quesnellus ex quo monumento hauserit Anatolium testimonium dedisse aut dare potuisse de Theodoreti fide? Nobis quidem innotuit bonum testimonium accepisse Leonem de fide et munditia Theodoreti, de istius animi promptitudine, qua laetanter ad haeresum exitium subscripsit pontificiae epistolae ad Flavianum; sed haec omnia Leoni innotuerunt, vel ex Abundii relatione cum adhuc Constantinopoli existeret; qui, ut vidimus, certior factus", + "candidate_score": 0.667194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_568", + "psc_text": "forma sit fidei, manifestatis instructionibus quas misimus, possitis dignanter agnoscere. Ut si Constantinopolitanus antistes in eamdem confessionem toto corde consentit, securi (ut dignum est) de Ecclesiae pace laetemur, neque aliquid residere videatur ambiguum, ut de superfluis forsitan suspicionibus laboremus. Non ergo quamcumque fidei professionem ab Anatolio exigebat, sed eam quae adamussim responderet legatorum instructionibus, et formulae a se ipso conscriptae, et novo episcopo propositae; qui deinde etiam sub jurejurando se obstringere debebat solemniter coram universo clero et Constantinopolitana plebe ad eam perpetuo servandam et profitendam. Qualia ergo fuerint summi pontificis jura in Orientalium Ecclesiis, non est opus hic recenseamus, cum ex ejusmodi agendi ratione summam et maximam auctoritatem indicante plenissime omnibus innotescant. 6. Horum tamen legatorum missionem ad alium etiam scopum Leonem direxisse, sequentia illius epistolae patefaciunt: Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque a Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae", + "candidate_score": 0.664814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1072", + "psc_text": "Domitianum et Geminianum episcopos, qui pontificias partes agentes Ecclesiae pacem quaererent, quin bene definita ad novum tractatum revocare permitterent. Addit omnino vitandas esse disputationes quascumque cum fidei negotia tractantur, et exemplum Christi adducit, qui Evangelii doctrinam cunctis nationibus annuntiandam, non oratoribus atque philosophis, sed hominibus piscatoribus atque humilibus commisit. Cui exemplo Eutychiani repugnabant, dogma in synodo definitum in disputationem adducere contendentes. Instabat Leo tandem apud imperatorem, ut benignas aures praebere vellet legatorum suggestionibus, quos miserat non disceptaturos cum damnatis, sed supplicaturos vobis tantum pro catholicae fidei firmitate, quin parricidis Alexandrinis omni indulgentia indignis humana remissio concedi posset, cum ille solus exorandus esset, qui talia potest digne plectere, et solus ineffabili misericordia relaxare. Cum Eutychianis vero Timothaei Aeluri partibus adhaerentibus aliam et aliam oeconomiam ecclesiasticam servari jubet; videlicet, correctis poenitentiam non negandam mandat, obduratos vero sub synodali sententia remanere vult. 5. Occasione hujus legationis aliam scripsit epistolam ad eumdem imperatorem, quae", + "candidate_score": 0.663974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_566", + "psc_text": "Rom. pontifex ob locorum summam distantiam gestorum veritatem certo cognosceret, omnem curam adhibuit ne falleretur, suggerendo imperatori, videlicet, cum Anatolio agere ut quamprimum (ait) ad nos Constantinopolitani episcopi, qualia debent probati et catholici sacerdotis, scripta perveniant, aperte scilicet atque lucide protestantia quod si quis de incarnatione Verbi Dei aliud aliquid credat, aut asserat, quam catholicorum omnium et mea professio protestatur, hunc a sua communione secernat, ut ei fraternam in Christo charitatem merito possimus impendere. Haec S. Leo ab Anatolio exigit, quibus plane illud addidit, ut in Dioscorum, Eutychetem et omnes ejus sectarios pronuntiaret anathema. Quae quidem Anatolii Constantinopolitani antistitis fides ita exploranda erat, ut omnis ambigua aut contraria suspicio a pontificio animo removeretur. Idcirco, nulla mora interposita, quatuor probatae vitae e latere legatos Constantinopolim mittere decrevit, qui ejusdem professionem exciperent, pontificiis instructionibus omnino consonam, ut exinde dignosceretur num novus episcopus apostolicae sedis communione dignus esset habendus. De hac quippe solemni", + "candidate_score": 0.661077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1072", + "psc_text": "Domitianum et Geminianum episcopos, qui pontificias partes agentes Ecclesiae pacem quaererent, quin bene definita ad novum tractatum revocare permitterent. Addit omnino vitandas esse disputationes quascumque cum fidei negotia tractantur, et exemplum Christi adducit, qui Evangelii doctrinam cunctis nationibus annuntiandam, non oratoribus atque philosophis, sed hominibus piscatoribus atque humilibus commisit. Cui exemplo Eutychiani repugnabant, dogma in synodo definitum in disputationem adducere contendentes. Instabat Leo tandem apud imperatorem, ut benignas aures praebere vellet legatorum suggestionibus, quos miserat non disceptaturos cum damnatis, sed supplicaturos vobis tantum pro catholicae fidei firmitate, quin parricidis Alexandrinis omni indulgentia indignis humana remissio concedi posset, cum ille solus exorandus esset, qui talia potest digne plectere, et solus ineffabili misericordia relaxare. Cum Eutychianis vero Timothaei Aeluri partibus adhaerentibus aliam et aliam oeconomiam ecclesiasticam servari jubet; videlicet, correctis poenitentiam non negandam mandat, obduratos vero sub synodali sententia remanere vult. 5. Occasione hujus legationis aliam scripsit epistolam ad eumdem imperatorem, quae", + "candidate_score": 0.659661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_311", + "psc_text": "Gloriosissimi et christianissimi imperatores charitatem circa fidem catholicam et affectum tenentes, beatissimum episcopum Leonem apostolicae sedis praesulem, ut huic venerabili et sancto concilio adesset, dirigentes venerabiles epistolas, supplicarunt; cujus pietati placere potuit, si in hac re teneretur aliqua similitudo. Nam melius potest cognoscere vestra sanctitas, quia neque in Nicaena, neque in Ephesina sancta synodo, neque in alio tali sancto concilio papa perpetuae sanctissimae sedis adfuit. Alludit hic forte Hilarus ad ea quae S. pontifex scripsit ad imperatorem Theodosium, et Pulcheriam augustam, recensendo causas quae eum praepediebant ne extra Italiam ad habendum concilium proficisceretur. Subdidit deinde Hilarus: Pro qua re hujus formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari", + "candidate_score": 0.659224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_561", + "psc_text": "S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus ex ipsis Leoninis verbis: Sed ne (ait) in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere nihil interim in alterutram partem temere scribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quae sane verba etiam absque violenta interpretatione explicari possent Anatolium nondum fuisse ordinatum, sed electum episcopum tantummodo fuisse; et tum Romani pontificis consensum exspectasse, ut sacrae ordinationis donum obtineret. Sed isthaec explicatio minime cohaeret Anatolii verbis, quibus fassus est episcoporum synodum Constantinopoli versantium sine mora ad eum ordinandum processisse. Quare, ad utriusque epistolae sensa concilianda, alterutrum esse affirmandum arbitror: nimirum, imperatorem ad S.", + "candidate_score": 0.656921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_877", + "psc_text": "excipere Domni depositionem? Quid? Forte latrocinalia Acta rescindendo, hujus synodi principibus indulgentiam dandam esse intendebat, si non resipuissent, si humillime non postulassent veniam sibi dari, adimpletis omnibus conditionibus quas sanctus pontifex praescripsit Anatolio, Juvenali, Thalassio caeterisque qui Dioscoro, Eutycheti, communicaverant, in Flavianum Eusebium Dorylaeensem et in alios orthodoxos facta conspiratione? Non erat ergo necesse ut, in irritum missis latrocinalibus gestis, exciperet Domni depositionem, cum huic jam caeterisque Eutychianae factionis principibus nullum amplius jus conveniret perseverandi in episcopatu, quem ex sola S. Leonis indulgentia retinere in posterum potuissent, si poenitentiam egissent. Hinc maxime attendendam esse arbitror Quesnelli fallaciam, qui, de latrocinalibus Actis et de epistola sancti Leonis ad Theodosium Augustum scripta disserens, qua petebat ut juberet omnia in eo statu restitui in quo erant ante infelicem illam synodum, sibi blanditur sanctum pontificem ita lapsis indulgendum esse credidisse, ut prorsus inultae remanerent culpae eorum qui omnes Orientis Ecclesias scandalis, caedibus, inimicitiis et", + "candidate_score": 0.656325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_560", + "psc_text": "ratione possumus ex ejusdem S. P. ad ipsum imperatorem rescripto. Ad quod animadvertens Baronius ait: Etsi infelix ab Eutychete atque Dioscoro deceptus, et in transversum actus, ratam habuit Flaviani damnationem, haud tamen eo impietatis profundo demersus est, ut auctoritatem R. Ecclesiae contemnendam prorsus existimarit: immo eamdem sedem omnium caput intelligens, non prius Anatolium a Dioscoro in locum Flaviani suffectum recipiendum putavit, quam ab ipsius R. P. probaretur assensu, deque his litteras daret ad S. Leonem, exploraturus ejus voluntatem, et auxilium imploraturus. Addit id exacte probari ex S. P. epistola, de qua mox dicturi sumus. Gravis tamen quaestio excitabitur, si hanc S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus", + "candidate_score": 0.655299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_939", + "psc_text": "omnia ergo in imperatoris mentem modo revocat S. Leo, dicens: Custodire tamen debuit, ut quod vestro (plerique codd., ut notant Baronius et Quesnellus, in margine habent, nostro) beneficio noscitur consecutus nullius cupiditatis pravitate turbaret. Et quia imperator et Pulcheria augusta pro Anatolii fide spoponderant ut in communionem apostolicae sedis reciperetur, ideo subjicit: Nos enim vestrae fidei interventionis habentes intuitum, cum secundum suae consecrationis auctores ejus initia titubarunt, benigniores circa ipsum quam justiores esse voluimus. Indicare enim intendebat Anatolii ordinationem, utpote factam ab haereticis atque schismaticis, prorsus illicitam fuisse, et Anatolium potuisse ab episcopali ministerio deponi, utpote iis canonicis poenis irretitum, propter quas a sacro obeundo munere perpetuo praepeditus atque suspensus remanere debuisset. Quare in testimonium benignitatis erga Anatolium adhibitae, ad tollendas perturbationes omnes quae, operante diabolo, fuerant excitatae, (ait) se usum fuisse iis lenitatis remediis quae illum modestum magis quam immoderatum facere debuerunt. Et quia causam agebat cum Christianissimo, religioso", + "candidate_score": 0.655067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_560", + "psc_text": "ratione possumus ex ejusdem S. P. ad ipsum imperatorem rescripto. Ad quod animadvertens Baronius ait: Etsi infelix ab Eutychete atque Dioscoro deceptus, et in transversum actus, ratam habuit Flaviani damnationem, haud tamen eo impietatis profundo demersus est, ut auctoritatem R. Ecclesiae contemnendam prorsus existimarit: immo eamdem sedem omnium caput intelligens, non prius Anatolium a Dioscoro in locum Flaviani suffectum recipiendum putavit, quam ab ipsius R. P. probaretur assensu, deque his litteras daret ad S. Leonem, exploraturus ejus voluntatem, et auxilium imploraturus. Addit id exacte probari ex S. P. epistola, de qua mox dicturi sumus. Gravis tamen quaestio excitabitur, si hanc S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus", + "candidate_score": 0.654105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_10_12", + "bdc_text": "Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare . Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_685", + "psc_text": "totius orbis episcopi etiam in synodis congregati Romanis pontificibus praestiterunt. 461 Unum tandem adhuc restat in hac synodica epistola quod nostram animadversionem excitavit, quodque, repugnantibus vulgatis et mss. codd., aliter in Quesnelliana editione exhibetur. Eusebius siquidem, praesentem suam orationem claudere volens, divinam opitulationem implorat, Leonisque pontificis studio Eutychianae haereseos exitium, fidei palmam et consummati certaminis coronam perpetua quiete retinendam adjudicat, subdens deinde: Hoc futuris memorabile saeculis relinquatis, ut ab hoc exstincta praesenti tempore impiae sectae contumacia videatur, ut vobis (supple catholicae fidei) propugnatoribus in aeternum prostrata succumberet. Concinunt huic lectioni Surius, conciliorum collectores, aliique ex vulgatis exemplaribus, quam genuinam esse etiam aliqua mss. exemplaria, quorum auctoritatem sequendam nobis persuasum est. Quamvis Quesnellus pro illa voce exstincta, aliam exstitisse induxerit, et forte sui librarii oscitantia pugnatoribus pro propugnatoribus admiserit. Is tamen in notis ad hanc epistolam fatetur laudatum locum medica manu indiguisse, quem ad mss. Trecop. et Thuan. cod. emendavit, facta", + "candidate_score": 0.64741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_790", + "psc_text": "istius fides, ordinatio, stricta necessitudo cum Dioscoro et Eutychiana factione, tales suspiciones in pontificium animum excitassent, ut, nulla ratione habita ad imperatoris Theodosii et Pulcheriae augustae preces, ipse Leo cum ipso Anatolio jam ordinato istius ordinatoribus cummunicare voluerit; quoadusque, misso Abundio Comensi cum aliis tribus legatis apostolicis, et publico celebrato conventu, jussus fuit idem Anatolius in hoc conventu solemniter fidei professionem emittere, anathema Nestorio et Eutycheti dicere, atque epistolae ad Flavianum subscribere. Nisi enim fideliter hisce mandatis Anatolius obtemperasset, numquam a Leone et orthodoxis habitus fuisset tamquam legitimus episcopus. Sed dicat, amabo, Quesnellus ex quo monumento hauserit Anatolium testimonium dedisse aut dare potuisse de Theodoreti fide? Nobis quidem innotuit bonum testimonium accepisse Leonem de fide et munditia Theodoreti, de istius animi promptitudine, qua laetanter ad haeresum exitium subscripsit pontificiae epistolae ad Flavianum; sed haec omnia Leoni innotuerunt, vel ex Abundii relatione cum adhuc Constantinopoli existeret; qui, ut vidimus, certior factus", + "candidate_score": 0.645943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_10_12", + "bdc_text": "Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare . Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_896", + "psc_text": "Eutychianistarum: Superveniente Uranio subadjuvo, et contra Joannem jam episcopum sacra principis deferente, ab episcopatus illius confirmatione papa suspensus est. Sufficiunt autem, ut arbitror, illa quae jam dicta sunt, ad infringendam vim illius argumenti quod adversum hunc locum Paschasius Quesnellus adduxit. 22. Quoniam vero multarum rerum congeriem in suam coegerat dissertationem noster adversarius, ut, pessumdata actione de Domno Antiocheno, Romanorum pariter pontificum auctoritas in episcoporum ordinationibus confirmandis et conciliorum decretis rescindendis prorsus aboleretur, pedetentim nobis opus fuit singula retractare, quae in eadem dissertatione collegit. Verumtamen cum noster labor plurimum imminutus fuerit, clarissimi Stephani Baluzii studio et diligentia maluimus in nostrum praesidium ea transferre quae ipse diligentissime annotavit, quibus nonnulla etiam ex nostra industria accessere quae dictis in praecedentibus nostris Exercitationibus apprime responderent, quam ex integro novam Exercitationem contexere. Quoniam vero postremo loco idem Paschasius Quesnellus multos errores adduxit, et quidem grammaticales, qui irrepserunt in actionem de qua agimus, et annotaverit non", + "candidate_score": 0.644374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_566", + "psc_text": "Rom. pontifex ob locorum summam distantiam gestorum veritatem certo cognosceret, omnem curam adhibuit ne falleretur, suggerendo imperatori, videlicet, cum Anatolio agere ut quamprimum (ait) ad nos Constantinopolitani episcopi, qualia debent probati et catholici sacerdotis, scripta perveniant, aperte scilicet atque lucide protestantia quod si quis de incarnatione Verbi Dei aliud aliquid credat, aut asserat, quam catholicorum omnium et mea professio protestatur, hunc a sua communione secernat, ut ei fraternam in Christo charitatem merito possimus impendere. Haec S. Leo ab Anatolio exigit, quibus plane illud addidit, ut in Dioscorum, Eutychetem et omnes ejus sectarios pronuntiaret anathema. Quae quidem Anatolii Constantinopolitani antistitis fides ita exploranda erat, ut omnis ambigua aut contraria suspicio a pontificio animo removeretur. Idcirco, nulla mora interposita, quatuor probatae vitae e latere legatos Constantinopolim mittere decrevit, qui ejusdem professionem exciperent, pontificiis instructionibus omnino consonam, ut exinde dignosceretur num novus episcopus apostolicae sedis communione dignus esset habendus. De hac quippe solemni", + "candidate_score": 0.641069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_558", + "psc_text": "dissensione exorta, cunctisque hinc erga multos in varia studia scissis, iterum imperator jubet conquiri clericos in regia urbe, etiam ex aliis civitatibus, ob quaedam (ita ut fit) negotia degentes, quo inter illos praestantior absque ullo affectu in episcopalem dignitatem promoveretur. Quibus verbis indicatum est Anatolium se purgare voluisse ab ambitus nota, qua juste postulari poterat ob summam cum Dioscoro antecedenter habitam conjunctionem. Tandem ait se omnium suffragiis fuisse in episcopum primatem electum, non propter justitiam (ait) meam, sed ut Christus Jesus in me ostenderet omnem patientiam suam, juxta Apostolum. Electionem autem ordinatio excepit. Nam episcoporum Constantinopoli versantium synodus ad me ordinandum (subjicit) sine mora procederent. Haec dumtaxat de Anatolii electione et ordinatione ex laudato epistolae fragmento indicata sunt. Quare maxime dolendum est quod caetera desiderentur, ex quibus intelligeremus Anatolium non tantum postulasse a S. Leone consuetam communionem, sed ut praesertim ratam haberet et confirmare dignaretur suam in Constantinopolitanum episcopum electionem,", + "candidate_score": 0.640887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_170", + "psc_text": "agendae causae interpretem quam Anatolium, qui post illius necem ad eamdem sedem fuit assumptus, Fateor et ego hunc pari sanctitate, moribus, virtutibusque, ac erat Flavianus, non fuisse donatum. Tamen nemo ibit inficias nimio ambitu laborasse pro suae Ecclesiae juribus, praerogativis ampliandis augendisque, minime ea mederatione servata quae necessaria erat, ne aliena sibi per praesumptionem et arrogantiam usurparet. Quatem autem subjectionem erga Romanam sedem servaverit, indicat ipsemet in sua epistola ad Magnum Leonem post Chalcedonense concilium scripta, Conqueritur imprimis de Dioscoro Alexandrino, quem synodus auctorem invenit tantae tempestatis excitatae contra communem pacem. Oportebat (subjicit) scelestum illum de medio tolli, qui universum orbem procellis ac tempestatibus impleverat. Dioscorus porro non tantum fidei rebus adversabatur, sed etiam strenue se opponebat ambitui Constantinopolitanorum episcoporum, sibi vindicando primatus jura in eam Ecclesiam quae secunda habebatur juxta Nicaena statuta. Hinc ergo ab Anatolio enarratis iis quae in concilio illo circa catholicam fidem communi PP. consensione stabilita", + "candidate_score": 0.640732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_10_12", + "bdc_text": "Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare . Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_908", + "psc_text": "acta reciperentur. « Ordinationem (addit) Maximi jam S. synodus ratam habuerat, quia legitime ab episcopis provinciae consecratus et in communionem sanctissimi patriarchae Leonis admissus; quam ob rem superflua exceptio, quam pauci commemorarunt, cum etiam Ephesinis Actis accensendam non esse pronuntiarent legati sedis apostolicae. Actio de Domno commentitia est, ut alibi probamus. » Hactenus Quesnellus, cum quo nunc novam instituere congressionem non intendimus. Sed duo pro pleniori rei veritate superaddere debuisset: alterum, jam pridem a S. Leone proscripta et abolita fuisse latrocinalia Acta, eo quod contra canones facta sit synodus Ephesina, et Acta ejus judicentur illegitima nec rite facta. Ita legimus in antiqua synopsi epistolae 39 ad Theodosium augustum, quam habent mss. Vaticana exemplaria atque Florentinus cod., et eam servaverunt veteres editores, Surius, Bibliothecae PP. et conciliorum collectores. Quamvis eam in adornandis S. Leonis Operibus Quesnellus expunxerit, aliamque omnino diversam sine auctoritate mss. in suam editionem induxerit, quemadmodum in notis observabimus.", + "candidate_score": 0.639886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_139", + "psc_text": "in priori hac formula sermo est etiam de Dioscoro Alexandrino, et in posteriori de solo summo pontifice Leone habet mentionem, quemadmodum jam praecedentibus vidimus, idcirco diutius in iis expendendis non immorabimur, ne acta iterum agamus. Abunde enim de utraque formula in praecedentibus disseruimus. Addendum praeterea censeo vix intelligi posse quod idem de Marca subjecit: Non appellavit autem, ait, ad synodos Orientis, quod patriarcha Antiochenus subscripsisset sententiae Flaviani, et quod plures metropolitani, etc. Quid autem? Jam agebatur de generali habenda synodo, et Orientales excludendos esse Eutyches contendebat? Ergo a solis Occidentalibus cum Romano pontifice volebat judicari? Et generale concilium, quod in communi 346 causa fidei necessarium esse Marca asseveravit, quomodo ex solis Occidentalibus episcopis potuisset componi? Arcanum profecto hocce systema continere mihi visum est. Et propterea ex aliis fontibus eruendam esse genuinam Eutychianae appellationis formulam mihi persuasum est, quemadmodum in subsequentibus nos hisce capitibus aperte demonstrabimus. CAPUT V. Alia Quesnelli argumenta", + "candidate_score": 0.639629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_10", + "bdc_text": "Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_685", + "psc_text": "totius orbis episcopi etiam in synodis congregati Romanis pontificibus praestiterunt. 461 Unum tandem adhuc restat in hac synodica epistola quod nostram animadversionem excitavit, quodque, repugnantibus vulgatis et mss. codd., aliter in Quesnelliana editione exhibetur. Eusebius siquidem, praesentem suam orationem claudere volens, divinam opitulationem implorat, Leonisque pontificis studio Eutychianae haereseos exitium, fidei palmam et consummati certaminis coronam perpetua quiete retinendam adjudicat, subdens deinde: Hoc futuris memorabile saeculis relinquatis, ut ab hoc exstincta praesenti tempore impiae sectae contumacia videatur, ut vobis (supple catholicae fidei) propugnatoribus in aeternum prostrata succumberet. Concinunt huic lectioni Surius, conciliorum collectores, aliique ex vulgatis exemplaribus, quam genuinam esse etiam aliqua mss. exemplaria, quorum auctoritatem sequendam nobis persuasum est. Quamvis Quesnellus pro illa voce exstincta, aliam exstitisse induxerit, et forte sui librarii oscitantia pugnatoribus pro propugnatoribus admiserit. Is tamen in notis ad hanc epistolam fatetur laudatum locum medica manu indiguisse, quem ad mss. Trecop. et Thuan. cod. emendavit, facta", + "candidate_score": 0.639548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_945", + "psc_text": "Dei subdi judicio, qui numquam sine ullo reatu permitteret ut regulas per Spiritum sanctum inspiratas ab ipso violarentur et perverterentur. 8. Verumtamen ista praetereamus, quae fusius explicari possunt ab iis qui in scholis talia argumenta tractare solent. Unum aliud dumtaxat subjicimus, quod ad canonum custodiam et observantiam spectat, a quibus cum recessisset Anatolius, Patrum mandata contemnendo, nova testimonia sui ambitus exhibuerat in ordinatione Maximi episcopi Antiocheni, quam sibi sine ullo exemplo usurpaverat. Hocce novum crimen tamquam paci et sacerdotali concordiae contrarium S. Leo dissimulare voluit; hancque ordinationem non retractasse asseverat amore reparandae fidei et pacis studio, cum aliunde Anatolio minime licuisset Antiochenae Ecclesiae sine ullo exemplo contra instituta canonum episcopum ordinare. Irritam enim et nullam jure hanc ordinationem sine ulla difficultate declarare potuisse asseverat. Quod solius fidei et pacis studio facere praetermisit. His ergo aliisque gravissimis rationibus adductis, imperatorem Marcianum reverenter exorat, ne hujusmodi repulsam aegre ferat; huncque obtestatur ut", + "candidate_score": 0.639429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_9_11", + "bdc_text": "Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare . Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_939", + "psc_text": "omnia ergo in imperatoris mentem modo revocat S. Leo, dicens: Custodire tamen debuit, ut quod vestro (plerique codd., ut notant Baronius et Quesnellus, in margine habent, nostro) beneficio noscitur consecutus nullius cupiditatis pravitate turbaret. Et quia imperator et Pulcheria augusta pro Anatolii fide spoponderant ut in communionem apostolicae sedis reciperetur, ideo subjicit: Nos enim vestrae fidei interventionis habentes intuitum, cum secundum suae consecrationis auctores ejus initia titubarunt, benigniores circa ipsum quam justiores esse voluimus. Indicare enim intendebat Anatolii ordinationem, utpote factam ab haereticis atque schismaticis, prorsus illicitam fuisse, et Anatolium potuisse ab episcopali ministerio deponi, utpote iis canonicis poenis irretitum, propter quas a sacro obeundo munere perpetuo praepeditus atque suspensus remanere debuisset. Quare in testimonium benignitatis erga Anatolium adhibitae, ad tollendas perturbationes omnes quae, operante diabolo, fuerant excitatae, (ait) se usum fuisse iis lenitatis remediis quae illum modestum magis quam immoderatum facere debuerunt. Et quia causam agebat cum Christianissimo, religioso", + "candidate_score": 0.634261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_11_13", + "bdc_text": "Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae . His accedit , quod certo d. Victorinus Strigelius palam ad nos concessit et in academia Lipsensi nostram doctrinam et proposuit et defendit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_896", + "psc_text": "Eutychianistarum: Superveniente Uranio subadjuvo, et contra Joannem jam episcopum sacra principis deferente, ab episcopatus illius confirmatione papa suspensus est. Sufficiunt autem, ut arbitror, illa quae jam dicta sunt, ad infringendam vim illius argumenti quod adversum hunc locum Paschasius Quesnellus adduxit. 22. Quoniam vero multarum rerum congeriem in suam coegerat dissertationem noster adversarius, ut, pessumdata actione de Domno Antiocheno, Romanorum pariter pontificum auctoritas in episcoporum ordinationibus confirmandis et conciliorum decretis rescindendis prorsus aboleretur, pedetentim nobis opus fuit singula retractare, quae in eadem dissertatione collegit. Verumtamen cum noster labor plurimum imminutus fuerit, clarissimi Stephani Baluzii studio et diligentia maluimus in nostrum praesidium ea transferre quae ipse diligentissime annotavit, quibus nonnulla etiam ex nostra industria accessere quae dictis in praecedentibus nostris Exercitationibus apprime responderent, quam ex integro novam Exercitationem contexere. Quoniam vero postremo loco idem Paschasius Quesnellus multos errores adduxit, et quidem grammaticales, qui irrepserunt in actionem de qua agimus, et annotaverit non", + "candidate_score": 0.632154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_561", + "psc_text": "S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus ex ipsis Leoninis verbis: Sed ne (ait) in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere nihil interim in alterutram partem temere scribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quae sane verba etiam absque violenta interpretatione explicari possent Anatolium nondum fuisse ordinatum, sed electum episcopum tantummodo fuisse; et tum Romani pontificis consensum exspectasse, ut sacrae ordinationis donum obtineret. Sed isthaec explicatio minime cohaeret Anatolii verbis, quibus fassus est episcoporum synodum Constantinopoli versantium sine mora ad eum ordinandum processisse. Quare, ad utriusque epistolae sensa concilianda, alterutrum esse affirmandum arbitror: nimirum, imperatorem ad S.", + "candidate_score": 0.629459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_11_13", + "bdc_text": "Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae . His accedit , quod certo d. Victorinus Strigelius palam ad nos concessit et in academia Lipsensi nostram doctrinam et proposuit et defendit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_887", + "psc_text": "Leo confirmaverat. 20. Se graviter urgeri ab illis tribus testimoniis Quesnellus, quae non ignoravit, praesensit. Et propterea arbitratus suis dictis sufficienter Stephani interlocutionem infirmasse, stylum vertit in alia duo Paschasini et Anatolii, quae ipsi jam in medium adduximus. Cujus gravem contentionem idem Stephanus Baluzius apprime cognoscens, sub numero 52, ait: « Superest ut Paschasini nunc interlocutionem retractemus, quam paulo ante descripsimus, tum ut veritati gestorum patrocinemur, tum ut quae vere ab eruditissimo et optimo viro Petro de Marca archiepiscopo Parisiensi dicta sunt, ea vera esse ostendamus. Egit ille de causa Maximi Antiocheni in libro III de Concordia, ut etiam isto exemplo doceret Romanae sedis auctoritatem in temperanda canonum exsecutione et indulgenda dispensatione ad Orientis quoque Ecclesias porrectam fuisse. Ordinatus fuerat Maximus ab Anatolio episcopo Constantinopolitano in loco Domni a Dioscoro damnati. Huic ordinationi duo maxima vitia inerant: unum, quod Domnus ab impia synodo damnatus esset; alterum, quod ordinatio illa contra", + "candidate_score": 0.628144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_12_14", + "bdc_text": "Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae . His accedit , quod certo d. Victorinus Strigelius palam ad nos concessit et in academia Lipsensi nostram doctrinam et proposuit et defendit . Authoritas eius multum illis derogabit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_126", + "psc_text": "in eo versatur an Eutyches S. Leoni mentitus sit: nam ex monumentis quae habemus non sincere colligimus an judicii tempore et adhuc in concilio sedentibus Patribus palam et publice appellaverit. Quamvis sententiam in eum latam recusasse certissimum sit, et in archimandritae munere perstitisse quoadusque nova inquisitio novumque judicium institueretur. Si igitur latam in eum sententiam recusavit, si pariter alium judicem per suum libellum interpellavit, se huic sententiae submittendo, quid aliud facere debuisset ut eum vere appellasse diceremus? 12. Hinc haud facile moveri potuimus ex iis quae in consequentibus scripsit Quesnellus ad exaggerandam potius suam eruditionem, quam ad exagitandum Joannem David, utpote Petro de Marca refragantem, cujus partes, peregrinam satis et asperam viam ineundo, se assumere confinxit, cum archiepiscopus Parisiensis apostolicae sedi hoc jus denegare tam confidenter ausus non sit, pro quo in praesentiarum verba edimus. Idem enim cl. doctissimusque Parisiensis Ecclesiae antistes Romanis pontificibus jus asseruit in judicandis Orientalium causis", + "candidate_score": 0.624052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_17", + "bdc_text": "Contra Tubing[ensis ( sc. academia ) ] vehementer pugnat .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_80", + "psc_text": "Neque vero universale magisterium dumtaxat ex laudatis verbis sibi vindicat et tribuit, sed et in subsequentibus veras judicis et vindicis partes se in posterum obiturum spondet, subjiciens: Non enim patimur illum (Eutychen nimirum) in suae persuasionis pravitate persistere, aut dilectionem tuam, quae zelo fidei pravo et stulto resistit errori, diutina adversae partis impugnatione turbari. Ad integram hanc sermonis pericopen animadvertat, amabo, Quesnellus, et sincere fateatur an haec de collega dumtaxat opem ferente operamque cum Occidentalibus collegis impendente intelligi possint? Causa autem etsi ad communem pertineret fidem, tamen non in Occidente, sed Oriente versabatur. Flavianus ipse non ab Occidentalibus, sed ab Orientalibus impugnatione turbabatur. Si ergo summum jus summamque potestatem jurisdictionemque in Orientales non habuisset, qua ratione quove sensu suum ministerium promisisset, ut et de Eutychiana pravitate judicaret, et Flaviani magnum zelum a diutina adversae partis impugnatione vindicaret? 8. Et quidem absque ulla contentione utrumque munus, supremi judicis nempe et vindicis,", + "candidate_score": 0.62257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_12_14", + "bdc_text": "Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae . His accedit , quod certo d. Victorinus Strigelius palam ad nos concessit et in academia Lipsensi nostram doctrinam et proposuit et defendit . Authoritas eius multum illis derogabit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_58", + "psc_text": "doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore, parem auctoritatem et jurisdictionem in cunctis episcopis admittendam esse confingeret. 9. Possemus quamplurima hic ex Leone proferre, quibus praerogativam ecclesiastici primatus in totum orbem sibi suisque successoribus convenire et deberi passim in suis epistolis et sermonibus affirmavit. Sed ne extra chorum in praesens canere videamur, plane praetermittimus. 329 CAPUT III. Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime", + "candidate_score": 0.621367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_11_13", + "bdc_text": "Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae . His accedit , quod certo d. Victorinus Strigelius palam ad nos concessit et in academia Lipsensi nostram doctrinam et proposuit et defendit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_815", + "psc_text": "id negavit Quesnellus, cujus argumenta tamquam falsa et prorsus infirma jam rejecit, atque etiam summa et mira eruditione solvit doctus clarissimusque Stephanus Baluzius. Hujus denique vestigiis in hac describenda Exercitatione nobis passim insistere opus fuit. 1. Inter Quesnellianas dissertationes eam nono loco positam offendimus, in qua auctor Domini quondam Antiocheni episcopi causam examinandam assumpsit, in qua de hujus agens damnatione, de Maximi ejus successoris ordinatione, tum varias S. Leonis epistolas conciliique Chalcedonensis Acta illustranda sibi proponens, actionem tandem de Domno his Actis insertam commentitiam esse posse demonstrare aut demonstrasse sibi adulatur. Profecto id ex ejusdem dissertationis titulo sive epigraphe sibi promisit auctor, sed injuria quidem. Nam momenta omnia quae hinc illincque sparsa ad suae causae patrocinium collegit, aut tamquam infirma ex sese cadunt, aut prorsus ad quaestionem de qua agimus impertinentia esse rerum gestarum series manifestat. Orditur ergo dissertationem inquirendo cur Maximi ordinatio confirmata, nec reprobata Domni depositio. Subdit: Hanc", + "candidate_score": 0.619944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_11_13", + "bdc_text": "Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae . His accedit , quod certo d. Victorinus Strigelius palam ad nos concessit et in academia Lipsensi nostram doctrinam et proposuit et defendit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_945", + "psc_text": "Dei subdi judicio, qui numquam sine ullo reatu permitteret ut regulas per Spiritum sanctum inspiratas ab ipso violarentur et perverterentur. 8. Verumtamen ista praetereamus, quae fusius explicari possunt ab iis qui in scholis talia argumenta tractare solent. Unum aliud dumtaxat subjicimus, quod ad canonum custodiam et observantiam spectat, a quibus cum recessisset Anatolius, Patrum mandata contemnendo, nova testimonia sui ambitus exhibuerat in ordinatione Maximi episcopi Antiocheni, quam sibi sine ullo exemplo usurpaverat. Hocce novum crimen tamquam paci et sacerdotali concordiae contrarium S. Leo dissimulare voluit; hancque ordinationem non retractasse asseverat amore reparandae fidei et pacis studio, cum aliunde Anatolio minime licuisset Antiochenae Ecclesiae sine ullo exemplo contra instituta canonum episcopum ordinare. Irritam enim et nullam jure hanc ordinationem sine ulla difficultate declarare potuisse asseverat. Quod solius fidei et pacis studio facere praetermisit. His ergo aliisque gravissimis rationibus adductis, imperatorem Marcianum reverenter exorat, ne hujusmodi repulsam aegre ferat; huncque obtestatur ut", + "candidate_score": 0.619861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_11_13", + "bdc_text": "Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae . His accedit , quod certo d. Victorinus Strigelius palam ad nos concessit et in academia Lipsensi nostram doctrinam et proposuit et defendit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_845", + "psc_text": "Acaemetensium, quem lustrare coeperat Rusticus, primum quidem in Oriente emendatum a viris Rustico antiquioribus, qui attestationes in eo suas apposuerant, ad Occidentales postea deportatum, a pluribus descriptum esse, adeoque emendationes in marginibus appositas non esse unius Rustici, sed plurium diversorumque annotatorum, mera divinatio, ut pace ejus dixerim, quae ratione non constat. Cum expresse in reliquis actionibus notas offendamus quae indicant unicum et eumdem esse annotatorem et interpretem. Neque obstat actionem de qua agimus Graece desiderari. Multa enim sunt veterum Graecorum scripta, quae hodie Latine tantum exstant, neque ideo minus vera putantur, ut constat quamplurimis exemplis ab eodem clarissimo Stephano Baluzio adductis, quae ipse collegit ex concilii Ephesini gestis, et ex ipso Chalcedonensi, in quo et actio de Domno habita est. Denique actionem hanc versam esse ex Graeco testatur Rusticus, cujus etiam aevo superfuisse obscure saltem indicatum est. Molli brachio quoque tamquam de oscitantia Baluzius Quesnellum carpit, quod perperam interpretatus fuerit", + "candidate_score": 0.619752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_12_14", + "bdc_text": "Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae . His accedit , quod certo d. Victorinus Strigelius palam ad nos concessit et in academia Lipsensi nostram doctrinam et proposuit et defendit . Authoritas eius multum illis derogabit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_59", + "psc_text": "Idem Paschasius Quesnellus, novis excogitatis doctrinis, prorsus ecclesiastici regiminis formam pervertit, de Flaviani et Eutychetis causa disserendo. Cardinalis Baronii ea de re asserta sancti Leonis Magni decretis vindicantur. Ejusdem S. pontificis epistola 12 a Quesnello perperam explicata, auctior prout in ms. cod. Vatic. reperitur, exponitur. A cujus epistolae decretis minime recessisse sanctum Leonem Magnum suprema pontificatus jura exercendo, ex aliis et aliis ejusdem epistolis explicatur. 1. Ut Paschasius Quesnellus facilius prava sua dogmata propugnaret, et nugas quas contra apostolicam Petri sedem mente conceperat vendere posset, lectorum animum commovere et novitatibus demulcere passim studuit, cum eum non fugeret quantam cupiditatem hominibus novitas injicere soleat. A qua quidem agendi ratione nos et catholici cuncti scriptores abscedere debemus, non vetustatis dumtaxat conservandae praetextu, sed ad diligentius eos errores praecavendos qui veritatem cunctis rebus praestabiliorem, vel fraudibus, vel falsis opinionibus in vulgum sparsis opprimunt, et in odii contemptum adducunt. Cum itaque laudatus scriptor novitatibus", + "candidate_score": 0.619318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_11_13", + "bdc_text": "Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae . His accedit , quod certo d. Victorinus Strigelius palam ad nos concessit et in academia Lipsensi nostram doctrinam et proposuit et defendit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_848", + "psc_text": "quod Quesnellus Rustici fidem in falsitatis suspicionem vocaverit. Quando videlicet eidem plurimum Ecclesia universa debet, ob praeclaram operam impensam in Chalcedonensium Actorum Latinam interpretationem. Injuria enim suspicatur hanc actionem Rusticum confinxisse, ut ostenderet Domnum non esse damnatum post mortem. Sic enim falso persuasum erat quibusdam aevo Rustici, ut statim alia 495 argumenta Quesnelli refellere aggrediens idem Baluzius explicavit. Quorum argumentorum unum illud est, quod ex imperatore Justiniano et episcopis quintae synodi in superioribus etiam ex Baronio adduximus. Sed ejusmodi argumentum nutare prorsusque corruere, ex erroribus historicis qui passim in imperatoris Justiniani Constitutionibus, et ex aliis rebus minime veris quae quintae synodi actis inserta sunt, Baluzius asseverat. Quae quidem omnia dum Quesnellum ipsum latere haud debuissent, noluit Baluzius otio abuti ad illa probanda, praesertim cum nihil de morte aut Domni damnatione in gestis concilii Chalcedonensis occurrat, quod diligenter inquirendum esset a quocumque qui Justiniani et synodi quintae testimoniis insistere voluisset. 10.", + "candidate_score": 0.618696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_17_19", + "bdc_text": "Contra Tubing[ensis ( sc. academia ) ] vehementer pugnat . Est haec mutatio dexterae excelsiPs 77 , 11 ( Vulg. 76 , 11 ) . etc. [ Ohne Adresse . Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_834", + "psc_text": "vetusto chartaceo, et dicitur fuisse Proculi et Albini Germanorum scholasticorum. Verumtamen ordinis diversitas nullum fundamentum suppeditat ut hanc tamquam supposititiam rejiciamus. Etenim Crabbus in sua editione decimae illius concilii actioni haec verba subjecit: Constantinopoli VI kal. Aprilis, indictione 13 feria sexta, referenda sunt ad Rusticum S. R. E. diaconum, quae Bohieriani codicis ope, eidem interpreti Crabbus vindicavit; quae cum lectoribus plurimam molestiam jam pridem creassent, Romani aliique editores ea expugnanda esse crediderunt. 6. Age vero ex Baluzio causam perquiramus cur in mss. codd. quandoque de Domno Antiocheno actionem post sextam immediate positam offendamus, et septimae actionis initio ante conventionem Juvenalis Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos", + "candidate_score": 0.616576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_17_19", + "bdc_text": "Contra Tubing[ensis ( sc. academia ) ] vehementer pugnat . Est haec mutatio dexterae excelsiPs 77 , 11 ( Vulg. 76 , 11 ) . etc. [ Ohne Adresse . Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_367", + "psc_text": "eorum qui affirmativam partem propugnant. Et statim subjicit: « De hujusmodi appellatione, quae epistolae 39 et 40 praecipua est et unica fere materies, paucis saltem disserendi necessitatem susceptum indicit consilium, etsi prolixiorem tractationem argumentum a doctioribus jam pridem ventilatum non exigat. » Ut tamen facilius sensim a doctiorum sententia qui hocce argumentum illustrarunt abscederet, annotandum censuit numquam a S. Leone scriptum esse sedem suam a Flaviano esse appellatam, sed generatim dici appellationem esse interpositam, ut in hujus epist. cap. 3 loquitur, et quod legati ipsius fideliter reclamarunt, et iisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Sibi concinere arbitratur Ephesinae synodi Acta Graeca, in oecumenica Chalcedonensi relecta, in quibus aliud nihil a Flaviano dictum refertur quam istud recuso te, παραιτοῦμαί σε, et ab Hilaro, Leonis legato, contradicitur, κοντραδίκιτουρ. Ex quibus ait pergit ratiocinari. Sive enim veram appellationem intellexerit Flavianus, ut scriptor novellus operose contendit adversus Marcam, sive recusationem, quod affirmant alii, et", + "candidate_score": 0.612659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_12", + "bdc_text": "Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_984", + "psc_text": "inferior. Conferat nunc, quaeso, lector haec quae ex Leone descripsimus cum iis quae Quesnellus confinxit, et judicet an Orientalium synodalia decreta ad illarum Ecclesiarum disciplinam et regimen pertinentia RR. pontificum approbationi, irritationi atque judicio subessent. Videat qualis et quanta Quesnelli fabulationibus fides adhibenda sit. Potissimum cum is inconstantia laborans fateri fuerit coactus provincialium jura primatuum prorsus remansisse abolita. « Nisi fortiter incoeptis obstitisset S. Leo, quo id saltem assecutus est, ut ulterius non tenderet effrenis illius episcopi ambitio. 5. Sed jam hujus Romanorum pontificum auctoritatis in Ecclesiarum Orientis disciplinam et administrationem alia evidentissima argumenta nobis suppeditata sunt ex nostri S. P. Leonis epistolis, anno sequenti, in causa Aetii et Andreae Constantinopolitanae Ecclesiae diaconorum conscriptis. Ipse Anatolius itaque novitatibus nimis studebat, nedum aliorum jura sibi usurpando, sed et probatissimos orthodoxos viros e suis muneribus dejiciendo. Aetium enim Constantinopolitanae Ecclesiae archidiaconum honoris colore degradavit, et dispensationem totius causae et curae ecclesiasticae in", + "candidate_score": 0.59622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_12", + "bdc_text": "Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_926", + "psc_text": "ea quae a S. Leone gesta sunt pro isto canone abolendo. CAPUT VIII. De iis quae post Chalcedonensem synodum in Anatolii favorem gesta sunt. PP. synodi generalis, Marciani et Pulcheriae augustorum epistolae ad S. Leonem pro confirmando ratoque habendo 28 laudato canone. S. pontificis agendi ratio in eodem canone irritando atque cassando. Paschasii Quesnelli interpretationes recensentur. Launoii tandem in doctissimum cardinalem Bellarminum censuram tamquam falsam et injustam rejicimus. 1. Gravissimo illato vulnere Chalcedonensibus Actis ab unius Anatolii ambitu, huic pro viribus ipsi Orientales mederi curarunt, cum in epistola synodica post synodum ad S. Leonem scripta, tum conquisito et nacto sibi Marciani imperatoris et Pulcheriae augustae praesidio, quo strenue egerunt ut idem S. pontifex vigesimum octavum canonem de Constantinopolitanae Ecclesiae privilegiis minime aboleret, sed cum aliis sanctionibus firmaret, ratumque haberet. Anatolius praeterea secum reputans operam atque honorem quibus impense S. Leonem et legatos pontificios usque ad illam diem fuerat prosecutus, sibi", + "candidate_score": 0.591229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_12", + "bdc_text": "Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_126", + "psc_text": "in eo versatur an Eutyches S. Leoni mentitus sit: nam ex monumentis quae habemus non sincere colligimus an judicii tempore et adhuc in concilio sedentibus Patribus palam et publice appellaverit. Quamvis sententiam in eum latam recusasse certissimum sit, et in archimandritae munere perstitisse quoadusque nova inquisitio novumque judicium institueretur. Si igitur latam in eum sententiam recusavit, si pariter alium judicem per suum libellum interpellavit, se huic sententiae submittendo, quid aliud facere debuisset ut eum vere appellasse diceremus? 12. Hinc haud facile moveri potuimus ex iis quae in consequentibus scripsit Quesnellus ad exaggerandam potius suam eruditionem, quam ad exagitandum Joannem David, utpote Petro de Marca refragantem, cujus partes, peregrinam satis et asperam viam ineundo, se assumere confinxit, cum archiepiscopus Parisiensis apostolicae sedi hoc jus denegare tam confidenter ausus non sit, pro quo in praesentiarum verba edimus. Idem enim cl. doctissimusque Parisiensis Ecclesiae antistes Romanis pontificibus jus asseruit in judicandis Orientalium causis", + "candidate_score": 0.586622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_12", + "bdc_text": "Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_787", + "psc_text": "epist. 13. Si itaque haec omnia quae in sui systematis praesidium adducit Parisinus scriptor veritati cohaererent, hactenus a nobis in hac causa annotata prorsus caderent. Sed cum fallacias involvant, hinc nostrae Exercitationis argumentum magis atque magis roboratur. Et imprimis quae illatio illa esse potuit, neque ex Leonis, aut aliis monumentis elicitur in Theodoreti causa a Romana sede habitum fuisse concilium. Igitur nullum judicium habuit ad Theodoreti causam ventilandam? Quae consecutio est haec, quae repugnat prorsus iis S. pontificis verbis a quibus adversarius suam est orsus dissertationem: Benedictus Deus noster, cujus invincibilis veritas ab omni haereseos macula mundum te secundum apostolicae sedis judicium demonstravit. An Leonem mentitum arbitrabimur? Nec sibi adversarius praesidium nancisci potest, ex ab eo laudatis Leonis epistolis, scriptis ad Theodosium post latrocinium Ephesinum, quibus petit ut omnia in eo statu esse jubeat in quo fuerunt ante omne judicium, donec, etc., et idcirco nusquam abrupisse communionis vinculum cum Theodoreto.", + "candidate_score": 0.584295, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.672271, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_749", + "psc_text": "Nulli quidem se quomodocunque credentium fore molestum, eos tamen diligere et nimis honorare qui principium ecclesiasticae unitati praeberent. Quia vero hoc egerit, etiam Themistius philosophus ait in laude quam in ejus protulit consulatu, ubi miratur imperatorem quod permiserit unumquemque colere sicut vellet; atque devicerit blandientium mores, quos valde deridens, ait manifestari per purpuram. SOCRATES, lib. III, cap. 20 et 21. Edit. Christ. Vales. cap. 24 et 25, p. 202. Igitur imperator tunc etiam Secundo nomine praefecturam gubernanti, praetorianam legem dedit, ut capitali sententia plecteretur qui sacram virginem nuptiali thoro violare praesumeret, vel impudico aspectu respiceret, ne dicam abripere forte tentaret. Quam legem ideo posuit, eo quod Juliani temporibus quidam hujusmodi virgines uxores ducere praesumpserunt. SOZOMEN., lib. VI, cap. 3, p. 640. CAPUT V. Quod Athanasius venerit ad Jovianum, et ab eo sit decenter honoratus. Inter haec Athanasius Alexandrinae sedis episcopus, cum paucis suorum communicato consilio necessarium judicavit ut Christianum videret", + "candidate_score": 0.672271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_303", + "psc_text": "quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores licet sectarum diversitate differrent, apud paganos tamen Christiani esse putabantur, et similiter passionibus subjacebant, ac semetipsos propter communes persecutiones examinaro non poterant, et propterea facile inter se convenientes missas celebrabant. Et licet essent pauci, non tamen videbantur esse divisi. Post hanc vero legem neque publice in ecclesias poterant convenire, neque latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres", + "candidate_score": 0.672015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1058", + "psc_text": "consuetudo sublata est, dum, ut arbitror, minora peccata pro pudore confessionis et subtilitate examinantium patrarentur, SOZOMEN. lib. VII, cap. 16, p. 726. CAPUT XXXVI. De divisione haereticorum inter semetipsos. Dignum itaque judico non tacere quae apud alios gesta sunt, id est, apud Arianos, Novatianos, Macedonianos, et Eunomianos. Ecclesia namque divisa erat, et apud semetipsos singuli congregabantur. Quemadmodum enim, et pro quibus causis divisi sunt, sermone procedente narrabimus. Hoc autem sciendum est, quia imperator Theodosius nullum horum persequebatur praeter Eunomium, qui Constantinopoli collectas in domo faciebat, et conscriptos a se libros recitabat, ita ut ejus doctrina multi corrumperentur. Pro qua causa eum mulctavit exsilio, nullumque alium fatigavit neque sibimet communicare compulit; sed singulos per loca propria collectas celebrare permisit, et cultum tenere Christianitatis, sicut praecipere potuit. Et alios quidem permisit extra civitatem oratoria fabricare; Novatianos autem concordes suae fidei, intra urbem ecclesias habere concessit. De quibus quidem pauca dicenda sunt. Quadraginta", + "candidate_score": 0.669042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_749", + "psc_text": "Nulli quidem se quomodocunque credentium fore molestum, eos tamen diligere et nimis honorare qui principium ecclesiasticae unitati praeberent. Quia vero hoc egerit, etiam Themistius philosophus ait in laude quam in ejus protulit consulatu, ubi miratur imperatorem quod permiserit unumquemque colere sicut vellet; atque devicerit blandientium mores, quos valde deridens, ait manifestari per purpuram. SOCRATES, lib. III, cap. 20 et 21. Edit. Christ. Vales. cap. 24 et 25, p. 202. Igitur imperator tunc etiam Secundo nomine praefecturam gubernanti, praetorianam legem dedit, ut capitali sententia plecteretur qui sacram virginem nuptiali thoro violare praesumeret, vel impudico aspectu respiceret, ne dicam abripere forte tentaret. Quam legem ideo posuit, eo quod Juliani temporibus quidam hujusmodi virgines uxores ducere praesumpserunt. SOZOMEN., lib. VI, cap. 3, p. 640. CAPUT V. Quod Athanasius venerit ad Jovianum, et ab eo sit decenter honoratus. Inter haec Athanasius Alexandrinae sedis episcopus, cum paucis suorum communicato consilio necessarium judicavit ut Christianum videret", + "candidate_score": 0.667905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_152", + "psc_text": "eis collectas solemniter celebraret. Tunc illi una cum aliis episcopis in Palaestina congregati, tale decretum super petitione Arii protulerunt, jubentes eos collectas exercere sicuti prius; esse tamen subditos Alexandro pontifici, et deprecari semper ut ejus pace et communione fruerentur. Cumque etiam in Aegypto multis conciliis celebratis, haeresis pullularet, ita ut usque ad regalia perveniret, non mediocriter Constantinus imperator affligebatur, eo quod religione nuper inchoante crescere, multos a Christianitate dogmatum discordia revocaret [ ms. Lyr., a Christianitatis dogmate discordare videret]. Et propterea culpabat Arium et Alexandrum, eisque scribens arguebat, quia cum latere potuisset haec quaestio, eam deduxissent ad medium, et vehementi studio contentionis movissent quae nec quaerenda erant, nec ab initio cogitanda, aut cogitata potius taciturnitati jure tradenda, cum utique ab alterutris non sejungi potuissent, licet ex aliqua parte dogmatis dissonarent. Alexandro siquidem et Ario, aliquando culpans, aliquando suadens, talia scripsit, quarum litterarum partem hic poni non est incongruum. Tota enim", + "candidate_score": 0.666627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1089", + "psc_text": "insisterent, dicentes, quod tyrannos quidem proprios debellaret; qui vero Christi resisterent legibus, eos sineret impunitos; rursus eum evocans, Romam [ mss. et ed. V., Romae] proficisci cogebat. Tunc Flavianus sapientissimus digna fiducia usus ait: Siquidem fidem meam, o imperator, quasi non rectam accusant quidam, aut vitam dicunt sacerdotio non esse dignam, etiam ipsos accusatores habere judices non refuto, eorumque sententiam gratanter excipio. Si vero de sede et praesulatu contendunt, nec litigo, nec haec volentibus habere resulto; sed abscedo, et me ab episcopatu suspendo. Da igitur Antiochenam sedem cuicunque volueris, imperator. Hanc ejus fortitudinem sapientiamque miratus princeps, redire ad patriam, et commissam sibi regere praecepit Ecclesiam. Post aliquantum tempus Romam [ mss. et ed. V., Romae] denuo veniens imperator, easdem ab episcopis patiebatur querelas, quasi Flaviani tyrannidem subdere noluisset. At ille speciem tyrannidis eos effari praecepit, dicens se esse Flavianum. Illis vero dicentibus, quia non possent cum imperatore contendere, monuit ut", + "candidate_score": 0.66514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1121", + "psc_text": "Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit. Tunc evocans Joannem, eique potentiam illius, meditatamque tyrannidem dicens, petebat ut data ecclesia ejus refrenaret intentionem. At ille virtute fortissimus: Noli, inquit, o imperator, haec promittere, neque sanctum canibus dare. Non enim potero Deo benedicentes expellere, et sanctum templum blasphemantibus injuste contradere. Neque hunc barbarum metuas, imperator; sed ambos nos jube vocari, et sub silentio inter nos quae dicuntur audi. Ego namque linguam illius sic frenabo, ut non praesumat petere quae dari non expedit. Hoc audiens imperator gavisus est, et utrumque altera die vocavit. Tunc Gainas petitionem suam poscebat; Joannes contradicebat, dicens: Non licet imperatori pietatem custodienti aliquid contra mandata", + "candidate_score": 0.663264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_392", + "psc_text": "Quid Constantius petierit Athanasium, et quid Athanasius Constantium, et quomodo, orthodoxis pontificibus recipientibus suas Ecclesias, haeretici sint expulsi. His itaque litteris confidens Athanasius, ad Orientem venit. Quem Constantius imperator non tunc moleste suscepit; sed eum circumvenire tentabat, molitione submissus Arianorum, et dixit ad eum: Sedem equidem tuam decreto concilii nobisque consentientibus recepisti; sed quia sunt aliqui in Alexandria populi tuam declinantes communionem, unam eos in civitate ecclesiam habere permitte. Ad hanc propositionem Athanasius mox occurrit, et ait: O imperator, potestatem habes jubere simul et agere quaecunque volueris. Sed etiam ego beneficium a te deposco, quod mihi concedi precor. Principe vero continuo se daturum esse pronuntiante, repente subjunxit Athanasius, idem beneficium sibi largiri petens, quod quaerebat imperator accipere. Unam enim et ipse ecclesiam postulabat dari per singulas civitates declinantibus Arianorum communionem. Igitur Athanasii sententiam inutilem sibi cognoscentes Ariani, hoc quidem differendum esse dixerunt, et agendum quod placeret imperatori: quia imperator Paulo,", + "candidate_score": 0.659707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_253", + "psc_text": "ita cuncti commovebantur, ut pene usque ad gladios pervenirent, nisi Deus et timor principis cohiberet. Nam imperator suis epistolis seditionem compescuit. Eusebius autem Palaestinae repudiavit [ ms. Theod., repedavit]; quod admiratus imperator scripsit ei: propositum laudans, eumque beatum clamans, et quod non unius civitatis, sed totius orbis potius digne decerneretur episcopus. De caetero autem per annos octo dicitur Antiochenae Ecclesiae vacasse sedes. Tandem vero studio inimicorum Nicaenae fidei, ordinatur Euphronius. His igitur in hoc volumine rite contextis, tempus est ut sequentis libri ordinetur [ ed., ordiamur] initium. SOCRATES, lib. I, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 59. LIBER TERTIUS. 236 CAPUT PRIMUM. De conversione gentis Indorum atque Persarum. In temporibus religiosi principis Constantini, et Indorum gentes et Iberorum Christiani dogmatis rudimenta susceperunt. Sed etiam Armenios tunc primum audivi Christianos effectos. Aiunt enim Tiridatem regem tunc gentis illius ex quodam mirabili signo Dei, quod circa ejus domum evenit, Christianum", + "candidate_score": 0.655669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_152", + "psc_text": "eis collectas solemniter celebraret. Tunc illi una cum aliis episcopis in Palaestina congregati, tale decretum super petitione Arii protulerunt, jubentes eos collectas exercere sicuti prius; esse tamen subditos Alexandro pontifici, et deprecari semper ut ejus pace et communione fruerentur. Cumque etiam in Aegypto multis conciliis celebratis, haeresis pullularet, ita ut usque ad regalia perveniret, non mediocriter Constantinus imperator affligebatur, eo quod religione nuper inchoante crescere, multos a Christianitate dogmatum discordia revocaret [ ms. Lyr., a Christianitatis dogmate discordare videret]. Et propterea culpabat Arium et Alexandrum, eisque scribens arguebat, quia cum latere potuisset haec quaestio, eam deduxissent ad medium, et vehementi studio contentionis movissent quae nec quaerenda erant, nec ab initio cogitanda, aut cogitata potius taciturnitati jure tradenda, cum utique ab alterutris non sejungi potuissent, licet ex aliqua parte dogmatis dissonarent. Alexandro siquidem et Ario, aliquando culpans, aliquando suadens, talia scripsit, quarum litterarum partem hic poni non est incongruum. Tota enim", + "candidate_score": 0.655086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_303", + "psc_text": "quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores licet sectarum diversitate differrent, apud paganos tamen Christiani esse putabantur, et similiter passionibus subjacebant, ac semetipsos propter communes persecutiones examinaro non poterant, et propterea facile inter se convenientes missas celebrabant. Et licet essent pauci, non tamen videbantur esse divisi. Post hanc vero legem neque publice in ecclesias poterant convenire, neque latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres", + "candidate_score": 0.653804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_2_4", + "bdc_text": "Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_478", + "psc_text": "18 et 19, p. 97. CAPUT XXI. Epistola concilii Ariminensis orthodoxorum episcoporum ad imperatorem Constantium. Divina jussione et praecepto pietatis tuae, olim dogmatizata confidimus. In Ariminum namque ex universis Occidentalibus civitatibus omnes convenimus simul episcopi, ut et fides catholicae cognosceretur Ecclesiae, et qui contraria sapiunt panderentur. Multum namque disceptantibus nobis invenimus optimum esse statutam fidem antiquitus permanere, quam etiam prophetae, evangelistae, nec non apostoli per Jesum Christum Dominum nostrum praedicasse noscuntur (qui et tui regni protector, tuaeque salutis auxiliator est), quatenus hanc tenentes custodiamus, et custodientes ad finem usque servemus. Incongruum enim nefariumque videtur ex his quae recte justeque definita sunt aliquid permutare, id est horum quae Nicaeae communiter cum gloriosissimo Constantino tuo patre et imperatore deliberata atque defixa sunt. Quorum doctrina atque sensus discurrit, et praedicatus est in omnium hominum auditus et mentes. Haec fides sola Arianam haeresim expugnavit et perdidit; per quam non illa sola, sed etiam reliquae", + "candidate_score": 0.650721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_9_11", + "bdc_text": "Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare . Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1058", + "psc_text": "consuetudo sublata est, dum, ut arbitror, minora peccata pro pudore confessionis et subtilitate examinantium patrarentur, SOZOMEN. lib. VII, cap. 16, p. 726. CAPUT XXXVI. De divisione haereticorum inter semetipsos. Dignum itaque judico non tacere quae apud alios gesta sunt, id est, apud Arianos, Novatianos, Macedonianos, et Eunomianos. Ecclesia namque divisa erat, et apud semetipsos singuli congregabantur. Quemadmodum enim, et pro quibus causis divisi sunt, sermone procedente narrabimus. Hoc autem sciendum est, quia imperator Theodosius nullum horum persequebatur praeter Eunomium, qui Constantinopoli collectas in domo faciebat, et conscriptos a se libros recitabat, ita ut ejus doctrina multi corrumperentur. Pro qua causa eum mulctavit exsilio, nullumque alium fatigavit neque sibimet communicare compulit; sed singulos per loca propria collectas celebrare permisit, et cultum tenere Christianitatis, sicut praecipere potuit. Et alios quidem permisit extra civitatem oratoria fabricare; Novatianos autem concordes suae fidei, intra urbem ecclesias habere concessit. De quibus quidem pauca dicenda sunt. Quadraginta", + "candidate_score": 0.649874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3_5", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ; se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1019", + "psc_text": "dies ingressus palatium, vidensque filium Arcadium jam imperatorem astare patri, Theodosium solemniter salutavit; filium vero non ei exhibita salutatione deseruit. Verum imperator credens oblitum Amphilochium, invitavit ut eum osculari deberet. At ille: Sufficit, inquit, ei proprius honor. Tunc imperator contristatus ad suam injuriam filio factam contumeliam judicavit. Porro sapientissimus Amphilochius consilium suae intentionis aperuit, et cum clamore dixit: Vides, imperator, quemadmodum filio tuo contumeliam non pateris irrogari? Crede ergo etiam omnium Deum sic abominari eos qui unigenitum ejus Filium blasphemare contendunt, et velut ingratos circa Salvatorem et benefactorem semper habere in odio. Hoc intelligens imperator, et gesta simul dictaque miratus, legem repente protulit haereticorum concilia prohiberi. THEODORETUS, lib. V, cap. 16, p. 218. CAPUT XXVI. De morte Paulini Antiocheni episcopi, et ordinatione Evangrii, et quomodo Flavianus sit Damaso reconciliatus. Circa haec itaque tempora in Antiochia Syriae Paulino episcopo moriente, plebs ejus declinabat omni modo Flavianum. Et propter hoc Evagrium ordinaverunt", + "candidate_score": 0.64957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_2_4", + "bdc_text": "Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_758", + "psc_text": "cessante seditione, communem dederunt vocem: petentes ut pastor gregis ordinaretur Ambrosius, qui nondum fuerat baptizatus. Hoc imperator agnoscens, repente jussit eum baptizari, et tanquam dignum virum ordinari pontificem. Noverat enim ejus certiorem omni pondere voluntatem, et totius regulae decreta subtiliora. Arbitratus etiam divinum in eo esse decretum, dum in ejus electione etiam pars contraria consonaret. Is ergo sacri baptismatis dono potitus, gratiam quoque simul suscepit episcopatus. Quo facto, hunc hymnum optimus imperator Salvatori et Domino obtulisse fertur (his quippe quae gerebantur intererat). Gratias, inquit, ago tibi, Domine omnipotens et Salvator noster, quoniam huic viro ego quidem commisi corpora, tu autem animas; et meam electionem ostendisti tuae justitiae convenire. Cumque post paucos dies sanctus Ambrosius cum multa fiducia apud imperatorem quereretur quia male a judicibus agebatur, tunc imperator ait: Hanc, inquit, confidentiam tuam dudum novi; et aperte probans, non solum non restiti, sed etiam in electione ordinationis tuae socius fui. Festina", + "candidate_score": 0.647481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_2_4", + "bdc_text": "Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1019", + "psc_text": "dies ingressus palatium, vidensque filium Arcadium jam imperatorem astare patri, Theodosium solemniter salutavit; filium vero non ei exhibita salutatione deseruit. Verum imperator credens oblitum Amphilochium, invitavit ut eum osculari deberet. At ille: Sufficit, inquit, ei proprius honor. Tunc imperator contristatus ad suam injuriam filio factam contumeliam judicavit. Porro sapientissimus Amphilochius consilium suae intentionis aperuit, et cum clamore dixit: Vides, imperator, quemadmodum filio tuo contumeliam non pateris irrogari? Crede ergo etiam omnium Deum sic abominari eos qui unigenitum ejus Filium blasphemare contendunt, et velut ingratos circa Salvatorem et benefactorem semper habere in odio. Hoc intelligens imperator, et gesta simul dictaque miratus, legem repente protulit haereticorum concilia prohiberi. THEODORETUS, lib. V, cap. 16, p. 218. CAPUT XXVI. De morte Paulini Antiocheni episcopi, et ordinatione Evangrii, et quomodo Flavianus sit Damaso reconciliatus. Circa haec itaque tempora in Antiochia Syriae Paulino episcopo moriente, plebs ejus declinabat omni modo Flavianum. Et propter hoc Evagrium ordinaverunt", + "candidate_score": 0.646587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_10_12", + "bdc_text": "Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare . Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_651", + "psc_text": "obstrictus, dum per suum diaconem promisisset ratum se habiturum quod fuisset a concilio definitum. Quapropter ipse quidem Ecclesiae tenens fidem, in Sardiniam ad proprium remeavit thronum. Hi vero qui prius cum eo contristati fuerant, hactenus ab Ecclesia segregantur. Verum Eusebius adinstar optimi medici iter faciens per Orientem, infirmos fide recreabat, imbuens atque docens praedicationibus ecclesiasticis universos. Hinc transiens venit in Illyricum; et inde rursus Italiam peragrans, haec ipsa pronuntiabat. SOCRATES, lib. III, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 9, p. 180. CAPUT XXIV. De Hilario Pictaviensi. Verum Hilarius Pictaviensis secundae Aquitaniae pontifex, rectae fidei dogmata dudum praeseminaverat tam Italis quam Gallicanis episcopis, quippe cum primus ab exsilio remeasset ( An. Dom. 364). Uterque ergo fortiter in fide laboraverunt. Sed Hilarius tanquam disertus suis libris satisfactionem de Trinitatis consubstantialitate conscripsit. Quibus hoc sufficienter exposuit, et vehementer Arianorum dogma destruxit. Haec itaque post breve eorum exsilii tempus celebrata noscuntur. SOCRATES, lib. III,", + "candidate_score": 0.646284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_177", + "psc_text": "cum Alexandro episcopo disputare de dogmate. Ille vero hujusmodi exercitatione verborum inexpertus erat, de vitae qualitate confidens. Fuit enim vir magnus, et conversatione mirandus. Cumque certamen imperatore praecipiente suscepisset, convenissentque philosophi, omnibus loqui volentibus, ut unum ex se quem vellent eligerent, postulavit sanctae memoriae pater noster Alexander: caeteros vero, quicunque essent, silentium tenere; praecepitque ut tantummodo his quae ab utroque dicerentur, intenderent. Suscipiente siquidem uno eorum disputationis universae negotium, ad philosophum sanctus Alexander: In nomine, inquit, Jesu Christi impero tibi imprimis ne loquaris. Et una cum ejus sermone opus impletum est. Repente namque ille homo, ut sermonem audivit, obligato ore conticuit. Putasne justum fuit considerare utrum majus hoc miraculum videretur, ut homo, et quidem philosophus, sic facile officium locutionis amitteret, an certe ut lapis violentia verbi manu divideretur, quod quidam aiunt Julianum fecisse Chaldaeum? Et haec quidem sic acta sunt ut referuntur. SOZOMEN., lib. I, cap. 17. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.646017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_2_4", + "bdc_text": "Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_167", + "psc_text": "Hispanorum valde famosus Osius unus erat, et simul plurimis assidebat. De regia vero civitate praesul Alexander propter senectutem defuit; presbyteri vero praesentes locum ejus implebant. Talem itaque a saeculo solus unus imperator Constantinus Christo coronam vinculo pacis exornans, suo Salvatori de victoria inimicorum et hostium Deo docibilem [ ed. et ms. Santheod., decibilem] dedicavit; gratiarum actionis imaginem secundum nos apostolica plausione constituens. Tunc igitur ille sermo completus est: Collectos ex omnibus gentibus, quae sub coelo sunt, viros religiosos, inter quos erant Parthi, et Medi, et Elamitae, et qui habitant Mesopotamiam, Judaeam et Cappadociam, Pontum et Asiam, Phrygiam et Pamphyliam, Aegyptum et partes 225 Libyae secus Cyrenen, et advenae Romani, Judaei et proselyti, Cretes et Arabes (Act. II, 5, 9, 10, 11) . Verumtamen hoc illis deerat, quod non, sicut isti, omnes ex Dei ministris utique consistebant. In praesenti siquidem choro multitudo erat episcoporum, numerum trecentorum excedens, sequentibus eos presbyteris, ac", + "candidate_score": 0.645685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1121", + "psc_text": "Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit. Tunc evocans Joannem, eique potentiam illius, meditatamque tyrannidem dicens, petebat ut data ecclesia ejus refrenaret intentionem. At ille virtute fortissimus: Noli, inquit, o imperator, haec promittere, neque sanctum canibus dare. Non enim potero Deo benedicentes expellere, et sanctum templum blasphemantibus injuste contradere. Neque hunc barbarum metuas, imperator; sed ambos nos jube vocari, et sub silentio inter nos quae dicuntur audi. Ego namque linguam illius sic frenabo, ut non praesumat petere quae dari non expedit. Hoc audiens imperator gavisus est, et utrumque altera die vocavit. Tunc Gainas petitionem suam poscebat; Joannes contradicebat, dicens: Non licet imperatori pietatem custodienti aliquid contra mandata", + "candidate_score": 0.644029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1121", + "psc_text": "Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit. Tunc evocans Joannem, eique potentiam illius, meditatamque tyrannidem dicens, petebat ut data ecclesia ejus refrenaret intentionem. At ille virtute fortissimus: Noli, inquit, o imperator, haec promittere, neque sanctum canibus dare. Non enim potero Deo benedicentes expellere, et sanctum templum blasphemantibus injuste contradere. Neque hunc barbarum metuas, imperator; sed ambos nos jube vocari, et sub silentio inter nos quae dicuntur audi. Ego namque linguam illius sic frenabo, ut non praesumat petere quae dari non expedit. Hoc audiens imperator gavisus est, et utrumque altera die vocavit. Tunc Gainas petitionem suam poscebat; Joannes contradicebat, dicens: Non licet imperatori pietatem custodienti aliquid contra mandata", + "candidate_score": 0.643066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_152", + "psc_text": "eis collectas solemniter celebraret. Tunc illi una cum aliis episcopis in Palaestina congregati, tale decretum super petitione Arii protulerunt, jubentes eos collectas exercere sicuti prius; esse tamen subditos Alexandro pontifici, et deprecari semper ut ejus pace et communione fruerentur. Cumque etiam in Aegypto multis conciliis celebratis, haeresis pullularet, ita ut usque ad regalia perveniret, non mediocriter Constantinus imperator affligebatur, eo quod religione nuper inchoante crescere, multos a Christianitate dogmatum discordia revocaret [ ms. Lyr., a Christianitatis dogmate discordare videret]. Et propterea culpabat Arium et Alexandrum, eisque scribens arguebat, quia cum latere potuisset haec quaestio, eam deduxissent ad medium, et vehementi studio contentionis movissent quae nec quaerenda erant, nec ab initio cogitanda, aut cogitata potius taciturnitati jure tradenda, cum utique ab alterutris non sejungi potuissent, licet ex aliqua parte dogmatis dissonarent. Alexandro siquidem et Ario, aliquando culpans, aliquando suadens, talia scripsit, quarum litterarum partem hic poni non est incongruum. Tota enim", + "candidate_score": 0.641975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1005", + "psc_text": "per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in lege conscripsit, quas tamen exsecutus non est. Studebat enim ut per hoc concordes existerent, non vero supplicio subjacerent. SOZOMEN., lib. VII, cap. 12, p. 719. CAPUT XX. De schismate facto inter Orientales et Aegyptios propter Flavianum Antiochenum. Sed neque ni qui tuebantur fidem Nicaeni concili penitus a tristitia fuerunt extranei. Nam Antiocheni eos qui in concilio praesentes fuerant declinabant; Aegyptii, et Arabes, et Cyprii, Flavianum ab Antiochia expellendum esse dicebant. Palaestini vero, et Phoenices, atque Syri, pro Flaviano laborabant. Quarum rerum terminum proprio loco narrabimus. Eo siquidem tempore quo Constantinopoli de synodis [ ms. Lyr., et ed. V., haec synodus]", + "candidate_score": 0.640197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_152", + "psc_text": "eis collectas solemniter celebraret. Tunc illi una cum aliis episcopis in Palaestina congregati, tale decretum super petitione Arii protulerunt, jubentes eos collectas exercere sicuti prius; esse tamen subditos Alexandro pontifici, et deprecari semper ut ejus pace et communione fruerentur. Cumque etiam in Aegypto multis conciliis celebratis, haeresis pullularet, ita ut usque ad regalia perveniret, non mediocriter Constantinus imperator affligebatur, eo quod religione nuper inchoante crescere, multos a Christianitate dogmatum discordia revocaret [ ms. Lyr., a Christianitatis dogmate discordare videret]. Et propterea culpabat Arium et Alexandrum, eisque scribens arguebat, quia cum latere potuisset haec quaestio, eam deduxissent ad medium, et vehementi studio contentionis movissent quae nec quaerenda erant, nec ab initio cogitanda, aut cogitata potius taciturnitati jure tradenda, cum utique ab alterutris non sejungi potuissent, licet ex aliqua parte dogmatis dissonarent. Alexandro siquidem et Ario, aliquando culpans, aliquando suadens, talia scripsit, quarum litterarum partem hic poni non est incongruum. Tota enim", + "candidate_score": 0.640003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1040", + "psc_text": "collata, quae caeteri nec ingredi, nec contingere permittuntur. Egredere igitur, et hanc exspectationem cum caeteris habe communem. Purpura namque imperatores, non sacerdotes facit. Tunc fidelissimus imperator etiam hanc traditionem animo lubenti suscipiens, remandavit: Non audaciae causa intra cancellos mansi, sed in Constantinopolitana urbe hanc consuetudinem esse cognovi. Unde ago gratias pro hujusmodi medicina [ ed. V, disciplina]. Tali ergo tantaque et praesul et imperator virtute clarebant. Ego namque utriusque opus admiror, illius fiduciam, hujus autem obedientiam; illius zeli fervorem, hujus fidei puritatem. Porro regulas pietatis, quas a magno sacerdote percepit, etiam reversus in Constantinopolitana urbe servavit. Nam dum festivitatis tempore ad ecclesiam processisset, oblatis ad altare muneribus, mox egressus est. Cumque Nectarius tunc praesul Ecclesiae mandasset ei cur intus stare noluisset, mandavit princeps: Vix, inquit, potui discere quae differentia sit imperatoris et sacerdotis; vix enim inveni veritatis magistrum. Ambrosium namque solum novi digne vocari pontificem. Tantum itaque profuit increpatio a", + "candidate_score": 0.639577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_9_11", + "bdc_text": "Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare . Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_749", + "psc_text": "Nulli quidem se quomodocunque credentium fore molestum, eos tamen diligere et nimis honorare qui principium ecclesiasticae unitati praeberent. Quia vero hoc egerit, etiam Themistius philosophus ait in laude quam in ejus protulit consulatu, ubi miratur imperatorem quod permiserit unumquemque colere sicut vellet; atque devicerit blandientium mores, quos valde deridens, ait manifestari per purpuram. SOCRATES, lib. III, cap. 20 et 21. Edit. Christ. Vales. cap. 24 et 25, p. 202. Igitur imperator tunc etiam Secundo nomine praefecturam gubernanti, praetorianam legem dedit, ut capitali sententia plecteretur qui sacram virginem nuptiali thoro violare praesumeret, vel impudico aspectu respiceret, ne dicam abripere forte tentaret. Quam legem ideo posuit, eo quod Juliani temporibus quidam hujusmodi virgines uxores ducere praesumpserunt. SOZOMEN., lib. VI, cap. 3, p. 640. CAPUT V. Quod Athanasius venerit ad Jovianum, et ab eo sit decenter honoratus. Inter haec Athanasius Alexandrinae sedis episcopus, cum paucis suorum communicato consilio necessarium judicavit ut Christianum videret", + "candidate_score": 0.638487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_14_16", + "bdc_text": "Authoritas eius multum illis derogabit . D . Pfeffingerus se illi opposuit , sed gregarius miles Achilli . Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1146", + "psc_text": "Serapionem verba mandavit: Contra regulas multa gessisti, o Epiphani! primum quidem, quia ordinationem fecisti in ecclesia sub meo jure constituta; deinde quia, me non jubente, in ea auctoritate propria sacra celebrasti; rursus quia invitatus excusasti, et nunc denuo in teipsum confidis. Quapropter observa ne turba nascatur in populo, et hujus rei periculum ipse suscipias. Haec dum audisset Epiphanius, ab ecclesia formidatus abscessit. Cumque reversurus esset ad Cyprum, ferunt quidam haec eum mandasse Joanni: Spero quia non morieris episcopus. At ille remandavit: Spero te ad tuam patriam non redire. Haec utrum vere dicta sint nescio; ambo tamen hunc habuere finem. Nam nec Epiphanius vivus pervenit ad Cyprum, sed in navi defunctus est, et Joannes post paululum episcopatu depositus est. SOCRATES, lib. VI, cap. 13. Edit. Christ. Vales. cap. 14, p. 320. CAPUT XIII. Cur Augusta gravius, et per quos Joanni facta sit inimica, et quomodo exsilio fuerit deportatus. Cumque Epiphanius discessisset,", + "candidate_score": 0.638023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1188", + "psc_text": "docetur ut Deum omnium facile contemnat ac deneget, facillime quoque spernit imperatorem, cum et ipse sit particeps naturae mortalis. Et si summo supplicio dignus est qui tua sceptra contempserit, imperator, multiplicibus tormentis subdendus est qui cunctorum negaverit Creatorem. At imperator cum debuisset mirari prudentiam, fortissimum divitiis et dignitate nudavit athletam, jussitque ut nudus traheret camelos exercitus. Cumque plurimi transissent dies, respiciens de superioribus imperator, vidit illum eminentissimum virum, solis radiis inflammatum, et pulveris squalore completum; patriaeque nobilitatis memor, cum ad se jussit adduci, et ex lineis vestibus operiri. Deinde putans quia tam praecedenti afflicti one quam ejus miseratione molliretur: Vel nunc, inquit, illa obstinatione privatus, nega filium fabri. At ille Dei zelo completus, dirupit vestem et jactavit, dicens: Si propter hoc me putas a pietate recedere, habe donum cum impietate quam possides. Hanc ejus fortitudinem contemplatus, nudum eum a suo projecit imperio. THEODORETUS, lib. V, cap. 38. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.63672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_1_3", + "bdc_text": "Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.636424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_9_11", + "bdc_text": "Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare . Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_269", + "psc_text": "eorum universam provinciam secundum Saporis praeceptum, ut sacerdotes et doctores dogmatis apprehenderent Christiani, puniebant episcopos et presbyteros, et maxime per regionem Adiabenorum. Hic namque locus est Persicus, et plerumque Christianorum. SOZOMEN., lib. II, cap. 11. Edit. Christ. Vales. cap. 12, p. 460.--Hoc enim tempore et Acepsimam episcopum apprehenderunt, et multos clericorum ejus; tenentesque praesulem, sufficere sibi crediderunt, alios nudatos substantiis dimittentes. Jacobus autem quidam presbyter Ponti [ ms., sponte] sequebatur Acepsimam, et supplicans magis, identidem meruit irretiri. Tunc enim et seni alacriter serviebat, et ejus cladem aliquatenus levigabat, plagasque ut poterat curare non desinebat. Post paululum vero poenis crudelibus eum magi torserunt, cogentes ut adoraret solem. Quo respuente, miserunt eum rursus in vincula. Sed et multos alios presbyteros et diaconos habebant in carcere post flagella. Pauco tempore praetereunte, princeps magorum de eis consuluit regem; acceptaque potestate ut ageret quod vellet, si solem non adorarent, mandavit eis in carcere regiam voluntatem.", + "candidate_score": 0.635751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_1_3", + "bdc_text": "Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_478", + "psc_text": "18 et 19, p. 97. CAPUT XXI. Epistola concilii Ariminensis orthodoxorum episcoporum ad imperatorem Constantium. Divina jussione et praecepto pietatis tuae, olim dogmatizata confidimus. In Ariminum namque ex universis Occidentalibus civitatibus omnes convenimus simul episcopi, ut et fides catholicae cognosceretur Ecclesiae, et qui contraria sapiunt panderentur. Multum namque disceptantibus nobis invenimus optimum esse statutam fidem antiquitus permanere, quam etiam prophetae, evangelistae, nec non apostoli per Jesum Christum Dominum nostrum praedicasse noscuntur (qui et tui regni protector, tuaeque salutis auxiliator est), quatenus hanc tenentes custodiamus, et custodientes ad finem usque servemus. Incongruum enim nefariumque videtur ex his quae recte justeque definita sunt aliquid permutare, id est horum quae Nicaeae communiter cum gloriosissimo Constantino tuo patre et imperatore deliberata atque defixa sunt. Quorum doctrina atque sensus discurrit, et praedicatus est in omnium hominum auditus et mentes. Haec fides sola Arianam haeresim expugnavit et perdidit; per quam non illa sola, sed etiam reliquae", + "candidate_score": 0.635693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_1_3", + "bdc_text": "Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_423", + "psc_text": "Illyricum castrametatus est, cogebat eum publica necessitas, et maxime Britannionis, qui per milites Augustus fuerat appellatus. Cumque venisset in Sirmium, mutuo foederibus habitis Britannionem vidit. Actumque est ut milites qui eum constituerant transirent ad favorem Constantii. Quo facto, solum Constantium imperatorem Augustum voce emissa clamaverunt ( an. Dom. 354). Cumque de Britannione nulla memoria fieret, ille repente sentiens se traditum, ad pedes se prostravit imperatoris. Porro Constantius auferens ejus coronam simul et purpuram, clementer ei locutus est, monens ut sub schemate privato quiesceret; quod utique ejus aetati potius conveniret, quam habere nomen sollicitudinibus onustatum; jussitque ei sumptus uberrimos ex publicis functionibus exhiberi. Cumque in Prusa Bithyniae Britannio moraretur, Constantius scripsit ei, dicens quia multorum bonorum ei causa fuisset, quem a tantis cogitationibus et malis ipsi provenientibus liberasset; nec se bene fecisse, quia quae sibi praestare debuerat, illi potius impendisset. SOCRATES, lib. II, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p.", + "candidate_score": 0.63513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_423", + "psc_text": "Illyricum castrametatus est, cogebat eum publica necessitas, et maxime Britannionis, qui per milites Augustus fuerat appellatus. Cumque venisset in Sirmium, mutuo foederibus habitis Britannionem vidit. Actumque est ut milites qui eum constituerant transirent ad favorem Constantii. Quo facto, solum Constantium imperatorem Augustum voce emissa clamaverunt ( an. Dom. 354). Cumque de Britannione nulla memoria fieret, ille repente sentiens se traditum, ad pedes se prostravit imperatoris. Porro Constantius auferens ejus coronam simul et purpuram, clementer ei locutus est, monens ut sub schemate privato quiesceret; quod utique ejus aetati potius conveniret, quam habere nomen sollicitudinibus onustatum; jussitque ei sumptus uberrimos ex publicis functionibus exhiberi. Cumque in Prusa Bithyniae Britannio moraretur, Constantius scripsit ei, dicens quia multorum bonorum ei causa fuisset, quem a tantis cogitationibus et malis ipsi provenientibus liberasset; nec se bene fecisse, quia quae sibi praestare debuerat, illi potius impendisset. SOCRATES, lib. II, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p.", + "candidate_score": 0.635113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_845", + "psc_text": "sanctus ait Basilius: Tuum est de pulmentariis cogitare, non dogmata divina decoquere. Post haec imperator ita dilexit virum, ut etiam optima praedia, quae illic habebat, pauperibus qui ab eo gubernabantur offerret: ex quibus leprosis praecipue necessaria ministrantur. Primum ergo Valentis impetum hoc modo magnus Basilius declinavit. Cum vero postea reversus illic fuisset, priorum oblitus, quoniam a seductoribus ejus voluntas obsidebatur, rursus eum movebat ut ad partes declinaret haereticas. Cui non persuadens, legem de ejus scribi praecepit exsilio, quam volens manus suae subscriptione roborare, nullum apicem complere praevaluit, calamus enim contritus est. Cumque secundus et tertius calamus hoc pertulisset, et adhuc legem impiam firmare contenderet, commota est ejus dextera, eamque subito tremor invasit. Tunc ejus animo terrore completo, ambabus manibus chartam rupit. Ostenditque provisor omnium Deus, quia et alios ipse permisit pati, et hunc ab insidiis liberavit; et per ea quae in isto contigere, signum propriae virtutis ostendens, et per alia", + "candidate_score": 0.632169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_14_16", + "bdc_text": "Authoritas eius multum illis derogabit . D . Pfeffingerus se illi opposuit , sed gregarius miles Achilli . Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_629", + "psc_text": "In Dorostolo vero, insigni Thraciae civitate, Aemilianus invictissimus decertator, a Capitolino universae Thraciae judice igni traditus est. Porro Marci Arethusii episcopi gesta vel passio Aeschyli et Sophoclis concione [ ed. V., contentione] noscitur indigere, ut digne actus illius tragoediae ordine recitentur. THEODORETUS, lib. III, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 7, p. 130. CAPUT XVII. De legibus quas Julianus contra Christianos posuit. Innumera quoque alia in omni terra et mari ab impiis contra pios illo tempore sunt commissa. Tunc igitur aperte Deo odibilis imperator contra pietatem ponebat leges; et primum quidem interdixit Galilaeorum filiis (sic enim Salvatoris nostri cultores denominabat) poetarum, et rhetorum, atque philosophorum legere disciplinas. Propriis, inquit, pennis, secundum proverbium, vulneramur. Ex nostris enim armati conscriptionibus contra nos bella suscipiunt. Post hanc aliam posuit legem, praecipiens Galilaeos expelli militiis. THEODORETUS, lib. III, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 131. CAPUT XVIII. De reditu Athanasii ad Alexandriam.", + "candidate_score": 0.630862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1019", + "psc_text": "dies ingressus palatium, vidensque filium Arcadium jam imperatorem astare patri, Theodosium solemniter salutavit; filium vero non ei exhibita salutatione deseruit. Verum imperator credens oblitum Amphilochium, invitavit ut eum osculari deberet. At ille: Sufficit, inquit, ei proprius honor. Tunc imperator contristatus ad suam injuriam filio factam contumeliam judicavit. Porro sapientissimus Amphilochius consilium suae intentionis aperuit, et cum clamore dixit: Vides, imperator, quemadmodum filio tuo contumeliam non pateris irrogari? Crede ergo etiam omnium Deum sic abominari eos qui unigenitum ejus Filium blasphemare contendunt, et velut ingratos circa Salvatorem et benefactorem semper habere in odio. Hoc intelligens imperator, et gesta simul dictaque miratus, legem repente protulit haereticorum concilia prohiberi. THEODORETUS, lib. V, cap. 16, p. 218. CAPUT XXVI. De morte Paulini Antiocheni episcopi, et ordinatione Evangrii, et quomodo Flavianus sit Damaso reconciliatus. Circa haec itaque tempora in Antiochia Syriae Paulino episcopo moriente, plebs ejus declinabat omni modo Flavianum. Et propter hoc Evagrium ordinaverunt", + "candidate_score": 0.630794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_14_16", + "bdc_text": "Authoritas eius multum illis derogabit . D . Pfeffingerus se illi opposuit , sed gregarius miles Achilli . Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_441", + "psc_text": "voluntate convenerunt praesentes episcopi et senatorum non pauci, quos praeceperat adesse disputationi princeps. Inter quos restitit Photino Sabinus, Ecclesiae tunc Ancyrae praesul, exceptoribus voces eorum conscribentibus. Magnaque certamina sermonum inter utramque partem facta noscuntur, victusque Photinus damnatus est. Et in fuga consistens, de caetero libros utraque lingua conficiebat, quoniam neque Latino sermone videbatur ignarus. Scripsit quoque contra omnes haereses, proprium studens dogma firmare. Et de Photino quidem haec dicta sufficiant. Sciendum tamen quoniam Sirmio convenientes episcopi, poenitentia ducti sunt in expositione fidei Latina lingua prolatae. Post editionem namque sibi eam contrariam judicabant. Quam studuerunt ab episcopis qui eam jam subscripserant reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit.", + "candidate_score": 0.630031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_14_16", + "bdc_text": "Authoritas eius multum illis derogabit . D . Pfeffingerus se illi opposuit , sed gregarius miles Achilli . Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_576", + "psc_text": "Tribus enim apertis digitis, et denuo clausis, et uno tantum digito rursus extenso, pollicis schemate divulgabat: quia tres unum sunt. Deinde archidiacone ejus manum, ore dimisso, tenente, libera voce clamabat, Nicaenum servari debere concilium. SOZOMEN., lib. IV, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 587. Contra hanc doctrinam Ariani calumniae linguas exacuerunt, Sabellianum asserentes sanctum esse Meletium. Ob quam rem principi suaserunt ut in propriam provinciam exsilio mitteretur. Et supradictus Euzoius aperte Arianum dogma laudavit; hunc enim cum Ario magnus Alexander diaconatu privaverat. Hoc itaque facto, Christianus populus ab haereticis divisus, in apostolicam ecclesiam positam loco qui dicitur Vetus, conveniebat. Annis namque triginta postquam magnus Eustathius fuerat expulsus, orthodoxi Arianorum onera sunt perpessi, rerum mutationem utilem sustinentes. THEODORETUS, lib. II, cap. 31, p. 120. Sequacibus enim Meletii communicare noluerunt hi qui ab initio Nicaenum dogma servaverant: dicentes, quia ex Ariano decreto Meletius fuerit ordinatus, et sequaces ejus ab illo", + "candidate_score": 0.630026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_15_17", + "bdc_text": "D . Pfeffingerus se illi opposuit , sed gregarius miles Achilli . Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam . Contra Tubing[ensis ( sc. academia ) ] vehementer pugnat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_707", + "psc_text": "Tunc circa medias epulas dixit ad patrem: Non mihi videtur justum vim facere voluntati ad aliud declinandi, et animum ad alia mutare quae non vult. Noli itaque esse filio violentus, sequi tua dogmata respuenti. Neque enim ego tibi vim facio mea sequi, licet cogere valde possim. Ille causam divinae religionis mente percipiens: De isto, inquit, o imperator, erroneo dicis, et Deo odibili, et veritati praeponente mendacium. Tum ille rursus mansuetudinis induens vultum: Cessa, inquit, detrahere. Et declinans ab eo vultum, adolescenti dixit: Ego tui curam habeo: quoniam patri tuo, ut hoc faciat suadere non possum. Haec itaque non frustra retuli, sed volens ostendere non solum illius mirabilis viri fiduciam; sed quoniam contempta Juliani a plurimis sit potestas. THEODORETUS, lib. III, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 144.--In Antiochia namque vir quidam optimus, paedagogus adolescentium, habitabat. Eratque illic famosissimus sophista Libanius, impius, exspectansque Juliani victoriam, habens prae oculis ejus", + "candidate_score": 0.62887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.628732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_14_16", + "bdc_text": "Authoritas eius multum illis derogabit . D . Pfeffingerus se illi opposuit , sed gregarius miles Achilli . Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1274", + "psc_text": "rursus exorta est, et multi Philippum, cujus jam feci memoriam, plurimi Proclum eligebant. Potuitque Proclus tenere pontificatum, nisi quidam procerum prohibuissent, dicentes regulam ecclesiasticam non permittere eum qui alterius civitatis episcopus nominatus est, 377 ad alteram migrare civitatem; quod dictum populos revocavit. Cumque quatuor transissent menses post Nestorii damnationem, Maximianus ordinatur episcopus, in monachica quidem vita, presbyterorum tamen collegio constitutus. Is enim opinionem reverendi viri olim habuerat, eo quod propriis sumptibus monumenta fabricaret, ut in eis religiosorum corpora sepeliret. Erat enim idiota sermone; et sub quiete vivere potius eligebat. SOCRATES, lib. VII, cap. 34. Edit. Christ. Vales. cap. 35, p. 377. CAPUT VIII. Quod episcopi ex aliis ad alias Ecclesias sint mutati. Quia vero quidam dicebant ecclesiasticam regulam prohibere ne Proclus Constantinopolitanam teneret Ecclesiam, cum Cyzici [ mss. et ed. V., Cizico] fuisset ordinatus, volo pro hac re pauca narrare. Non enim mihi hoc vere dixisse videntur, sed aut invidia", + "candidate_score": 0.628003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_303", + "psc_text": "quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores licet sectarum diversitate differrent, apud paganos tamen Christiani esse putabantur, et similiter passionibus subjacebant, ac semetipsos propter communes persecutiones examinaro non poterant, et propterea facile inter se convenientes missas celebrabant. Et licet essent pauci, non tamen videbantur esse divisi. Post hanc vero legem neque publice in ecclesias poterant convenire, neque latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres", + "candidate_score": 0.627989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_15_17", + "bdc_text": "D . Pfeffingerus se illi opposuit , sed gregarius miles Achilli . Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam . Contra Tubing[ensis ( sc. academia ) ] vehementer pugnat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_441", + "psc_text": "voluntate convenerunt praesentes episcopi et senatorum non pauci, quos praeceperat adesse disputationi princeps. Inter quos restitit Photino Sabinus, Ecclesiae tunc Ancyrae praesul, exceptoribus voces eorum conscribentibus. Magnaque certamina sermonum inter utramque partem facta noscuntur, victusque Photinus damnatus est. Et in fuga consistens, de caetero libros utraque lingua conficiebat, quoniam neque Latino sermone videbatur ignarus. Scripsit quoque contra omnes haereses, proprium studens dogma firmare. Et de Photino quidem haec dicta sufficiant. Sciendum tamen quoniam Sirmio convenientes episcopi, poenitentia ducti sunt in expositione fidei Latina lingua prolatae. Post editionem namque sibi eam contrariam judicabant. Quam studuerunt ab episcopis qui eam jam subscripserant reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit.", + "candidate_score": 0.627838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_1_3", + "bdc_text": "Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_479", + "psc_text": "sunt aliquid permutare, id est horum quae Nicaeae communiter cum gloriosissimo Constantino tuo patre et imperatore deliberata atque defixa sunt. Quorum doctrina atque sensus discurrit, et praedicatus est in omnium hominum auditus et mentes. Haec fides sola Arianam haeresim expugnavit et perdidit; per quam non illa sola, sed etiam reliquae haereses sunt damnatae. Cui vere et addere quidquam incautum est, et auferre periculosum. Et siquidem horum alterum fiat, erit inimicis facultas agendi quae volunt. Quapropter Ursacius et Valens, quoniam participes et concordes Ariam dogmatis erant, a nostra sunt communione segregati. Quam ut reciperent, cognoscentes delicta quibus peccaverunt, poenitentiam atque veniam impetrare poscebant; et rescripta eorum haec ita se habere testantur, per quae criminum veniam consecuti sunt. Erat enim tempus quo haec gesta noscuntur, quando Mediolani synodus celebrata est, praesentibus Ecclesiae Romanae presbyteris. Cognoscentes simul etiam post mortem dignissimae memoriae nominandi Constantini, eum omni integritate et examinatione conscriptam exposuisse fidem, qui", + "candidate_score": 0.627572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_1_3", + "bdc_text": "Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_302", + "psc_text": "quod erat primitus, domum ibi constituit, quatenus oblivio facti procederet, et per successionem hujusmodi memoria deperiret. Fama tamen per cunctam cucurrit civitatem, et orbi terrarum mortem Arii declaravit. SOZOMEN., lib. II, cap. 28. Edit. Christ. CAPUT XI. Quod prius Ariani cum orthodoxis conveniebant atque communicabant, et de lege Constantini qua jussit haereticorum oratoria ecclesiis applicari. Arii vero dogma, licet apud multos disputationibus extolleretur, nondum tamen in proprium discernebatur populum, aut in nomine constabat auctoris; sed omnes simul in ecclesia conveniebant atque communicabant, praeter Novatianos, et qui vocantur Phryges, et Valentinianos, et Marcionistas, et Paulianos, et qui alias haereses colebant. Contra quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores", + "candidate_score": 0.626361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_15_17", + "bdc_text": "D . Pfeffingerus se illi opposuit , sed gregarius miles Achilli . Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam . Contra Tubing[ensis ( sc. academia ) ] vehementer pugnat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_689", + "psc_text": "ille saeviens, magistram chori praecepit adduci. Quam cum videret senectute maceratam, nec corporis canitiem miseratus est, nec animi studuit honorare virtutem; sed quibusdam spatariorum jussit ut eam alapis caederent. 296 Quae, veluti summum honorem contumelias illas excipiens, domum reversa est, eumque solitis melodiis spiritalibus denotabat, sicut conscriptor illius cantici malignum spiritum effugaverat a Saul. Nam et Julianus erroneus daemones sibimet applicans, contra donum pietatis insaniebat. THEODORETUS, lib. III, cap. 17. Edit. Christ. Vales. cap. 18, p. 140. CAPUT XXXVII. De Basilio atque Gregorio. Contristabat igitur eum non mediocriter Apollinaris Syrus, omni scientia nimis instructus, simulque Basilius et Gregorius Cappadoces, illius temporis rhetores Christiani, aliique plurimi eloquentes viri. Quorum alii quidem zelati sunt veram gloriam, alii Arianae haeresis habuere vesaniam. Quamobrem arbitratus hinc armari Christianos, prohibuit eos Graecorum doctrinis imbui et eorum lectionibus erudiri. Tunc Apollinaris, cum esset doctus et simul ingeniosus, pro Homeri poemate versibus heroicis Hebraicam conscripsit antiquitatem usque", + "candidate_score": 0.625949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_15_17", + "bdc_text": "D . Pfeffingerus se illi opposuit , sed gregarius miles Achilli . Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam . Contra Tubing[ensis ( sc. academia ) ] vehementer pugnat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_586", + "psc_text": "eum ab urbe regia, et misit in Nicomediam: praecipiens ne conveniret apud Libanium sophistam Syrum. Tunc enim Libanius a paedagogis Constantinopolitanis expulsus, Nicomedia morabatur. Prohibebatur ergo Julianus apud Libanium legere, eo quod paganus esset, verumtamen librorum ejus lectionibus utebatur. Cumque proficeret in rhetorica, supervenit in Nicomediam Maximus philosophus, non ille Byzantius pater Euclidis, sed Ephesius; quem postea quasi artes magicas exercentem, Valentinianus imperator praecepit occidi. Tunc igitur non ob aliam causam Nicomediam venerat, nisi Juliani fama pertractus. Apud quem Julianus cum verba philosophica [ ms. Lyr., sophistica] praegustasset, coepit etiam doctoris imitari religionem. Is enim etiam imperii cupidinem animo ejus immiserat. Cumque haec non laterent aures imperatoris, inter spem metumque constitutus, suspicionem celare volens (quia qui dudum integer fuerat Christianus, postea proditor est effectus), tonsus monachicam simulabat vitam; et latenter quidem exercebatur in philosophia; in manifesto autem sacros Christianorum legebat libros. Denique in ecclesia Nicomediae lector est constitutus; et sub", + "candidate_score": 0.625944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] d[ico ] . Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_470", + "psc_text": "XIX. Quomodo Eudoxius Antiochenum usurpaverit episcopatum. Ea tempestate Leontio moriente, qui haereticum Aetium diaconum ordinaverat, Eudoxius Germaniciae episcopus, quae est civitas Syriae, cum esset tunc Romae praesens, finxit sibi causam necessitatis incumbere, et imperatori callide locutus, quasi civitas Germanicianorum ejus providentia atque custodia indigeret, petiit ut remearet ad propria. Quem princeps nihil prospiciens, abire dimisit. At ille cubicularios cooperatores habens, relicta civitate sua Antiochenum usurpavit episcopatum. Fovere namque studebat Aetium. Ob quam rem nisus est concilium facere sacerdotum, et ordinationem ei restaurare diaconatus. Quod nequaquam gestum est, eo quod magis valeret odium contra Aetium quam Eudoxii desiderium. Et de his quidem tantum nosse sufficiat. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 132. CAPUT XX. De Ariminensi concilio et contentionibus ibi factis. Eorum igitur qui Arimino convenerunt, Orientales ea quae de Athanasio gesta sunt, taciturnitati tradentes, ad concilium se occurrisse dicebant. Quorum studio cohaerebant Ursacius et Valens,", + "candidate_score": 0.624018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_14_16", + "bdc_text": "Authoritas eius multum illis derogabit . D . Pfeffingerus se illi opposuit , sed gregarius miles Achilli . Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_365", + "psc_text": "Europae, et Narcissum Neroniadis Ciliciae, Acacium Caesareae Palaestinae, et Stephanum Antiochiae, Ursacium Sigiduni Mysiae, Valentem ex Mirsia Pannoniae, Menophantum Ephesi, et Georgium Laodiceae, licet metuentes ab Oriente non venerint, tamen eo quod a beatae memoriae Alexandro civitatis Alexandrinae pontifice sint damnati, et eo quod secum Arianos habeant, et propter crimina eis illata, generali eos decreto sanctum concilium episcopatu deposuit; et decrevimus non solum episcopos eos non esse, sed neque communionem cum fidelibus promereri. Eos enim qui dividunt a paterna substantia et divinitate, et alienant Verbum a Patre, dividi ab Ecclesia catholica convenit, et esse alienos a nomine Christiano. Sint igitur a nobis et omnibus anathema, eo quod verbum veritatis videantur esse cauponati. Apostolicum namque praeceptum est: Si quis vobis annuntiaverit praeter quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . His ergo nullum communicare denuntiate; nulla enim communio luci ad tenebras (II Cor. VI, 14) . Hos pellite procul ab omnibus", + "candidate_score": 0.624012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_1_3", + "bdc_text": "Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_402", + "psc_text": "Ursacius et Valens gestis Athanasii superati, conversi [ Ms. Lyr., reversi] sunt. Athanasius ergo per Pelusium pergebat ad Alexandriam. Transiens autem per civitates, edocebat ut Arianos universi declinarent, et consubstantialitatis dogma complecterentur. In quibusdam vero ecclesiis ordinationes fecit. Et hoc fuit initium alterius querelae adversus eum, quia in aliorum ecclesiis ordinare praesumpsit. Haec itaque de Athanasio provenerunt. SOCRATES, lib. II, cap. 19. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 114. CAPUT XXXV. Quibus occasionibus tunc respublica turbabatur, et de divisione Antiocheni populi propter fidem. Interea respublica fortuitis casibus urgebatur: unde quae sunt capitularia non est incongruum breviter explanare. Igitur quia, aedificatore Constantinopolitanae civitatis moriente, tres ejus filii imperium susceperunt, in praecedentibus est narratum. Sciendum autem quia cum istis imperavit consobrinus eorum, nomine Dalmatius, vocabulum patris habens; qui dum paululum imperasset, a militibus interemptus est, non jubente Constantio ut occideretur, nec tamen prohibente. Dum vero Constantinus minor fratris partes invaderet, et ipse", + "candidate_score": 0.623492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_14_16", + "bdc_text": "Authoritas eius multum illis derogabit . D . Pfeffingerus se illi opposuit , sed gregarius miles Achilli . Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_531", + "psc_text": "Et ob hoc episcopi Acacium ejusque consentaneos evocabant; ut de accusationibus cognoscentes, decretum commune proferrent. Evocabant igitur etiam alios quosdam qui fuerant accusati, et semetipsos contulerant ad Acacium. Quos post crebram citationem nolentes occurrere, damnaverunt, et ipsum Acacium, Georgium Alexandrinum, Uranium Tyri, Theodulum Cheraeae, Penum Phrygiae, Theodosium Philadelphiae Lydiae, Evagrium insulae Mytilene, Leontium Tripoleos Lydiae, et Eudoxium, qui primo quidem Germaniciae fuit, postea vero Antiochiae Syriae invasit episcopatum; damnaverunt pariter et Patrophilum, quia et ipse a Dorotheo presbytero accusatus, evocatus noluit obedire. Hos itaque damnaverunt. Excommunicaverunt autem Asterium, Eusebium, Abgarum, Basilium, Phoebum, Fidelem, Eutychium, Magnum, et Eustathium, sic eos manere decernentes, donec habita satisfactione, accusationibus semetipsos exuerent. His actis, damnationem celebratam eorum parochiis innotuerunt; inque locum Eudoxii Anianum constituerunt episcopum, quem comprehendentes qui circa Acacium erant, Leonae et Lauritio tradiderunt, a quibus exsilio destinatus est. Quo facto, episcopi qui ordinaverant Anianum contestationem obtulerunt Leonae et Lauritio contra Acacium et consentaneos", + "candidate_score": 0.623308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_14_16", + "bdc_text": "Authoritas eius multum illis derogabit . D . Pfeffingerus se illi opposuit , sed gregarius miles Achilli . Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_824", + "psc_text": "Valentis tertio ( An. Dom. 370), cum undecim annis sedem Constantinopolitanae tenuisset Ecclesiae. Quamobrem Ariani in locum ejus ordinaverunt Demophilum. Verum praedicatores consubstantialitatis opportunum judicantes invenisse se tempus, Evagrium quemdam suae fidei constituerunt episcopum. Quem ordinavit Eustathius, dudum Antiochenus episcopus, qui prius quidem a Joviano fuerat de exsilio revocatus; tunc autem aderat in urbe Constantinopoli latenter degens, ut consubstantialitatis praedicatores sua praesentia roboraret. SOCRATES, lib. IV, c. 13. Edit. Christ. Vales. c. 14, p. 225. Hoc facto ex alio rursus initio persecutionem Ariani movebant. Haec gesta dum pervenissent ad principem, metuens ne seditione civitas turbaretur, militarem manum a Nicomedia Constantinopolim destinavit: praecipiens ut teneretur et ordinator et ordinatus, et alter alibi mitteretur in exsilium. Eustathius igitur in Bisam Thraciae civitatem mittitur, Evagrius in locum alium destinatur. His ita gestis, Ariani amplius efferati, vexabant vehementer orthodoxos, caedentes, contumeliis affligentes, carceribus recludentes, pecuniisque saepe damnificantes, et omnia contra eos facientes importabiliter. Quae", + "candidate_score": 0.622879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_11_13", + "bdc_text": "Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae . His accedit , quod certo d. Victorinus Strigelius palam ad nos concessit et in academia Lipsensi nostram doctrinam et proposuit et defendit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_471", + "psc_text": "quidem tantum nosse sufficiat. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 132. CAPUT XX. De Ariminensi concilio et contentionibus ibi factis. Eorum igitur qui Arimino convenerunt, Orientales ea quae de Athanasio gesta sunt, taciturnitati tradentes, ad concilium se occurrisse dicebant. Quorum studio cohaerebant Ursacius et Valens, qui ab initio quidem Arianorum dogma tenuerant; in medio autem Homousianis consenserant, dato libello Romano pontifici, sicuti jam dictum est. Isti namque semper ad partes pro tempore valentium declinabant. Quorum adjutores erant Germinius, Auxentius, Demophilus et Gaius. Dum ergo in concilio praesentium alter aliud proponere conaretur, tunc Ursacius et Valens dicebant omnia quae de fide dicta sunt debere suspendi, et suscipiendam novellam expositionem, quam paulo ante Sirmio convenientes ediderant. Haec dicentes, et chartulam prae manibus habentes legi fecerunt secundum expositionem fidei Sirmio prolatam, quam ibi quidem, sicuti praedixi, celaverunt, Arimino autem ostensa est. Cujus exemplar hoc est: EXPOSITA FIDES APUD", + "candidate_score": 0.622253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] d[ico ] . Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.613492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] d[ico ] . Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_402", + "psc_text": "Ursacius et Valens gestis Athanasii superati, conversi [ Ms. Lyr., reversi] sunt. Athanasius ergo per Pelusium pergebat ad Alexandriam. Transiens autem per civitates, edocebat ut Arianos universi declinarent, et consubstantialitatis dogma complecterentur. In quibusdam vero ecclesiis ordinationes fecit. Et hoc fuit initium alterius querelae adversus eum, quia in aliorum ecclesiis ordinare praesumpsit. Haec itaque de Athanasio provenerunt. SOCRATES, lib. II, cap. 19. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 114. CAPUT XXXV. Quibus occasionibus tunc respublica turbabatur, et de divisione Antiocheni populi propter fidem. Interea respublica fortuitis casibus urgebatur: unde quae sunt capitularia non est incongruum breviter explanare. Igitur quia, aedificatore Constantinopolitanae civitatis moriente, tres ejus filii imperium susceperunt, in praecedentibus est narratum. Sciendum autem quia cum istis imperavit consobrinus eorum, nomine Dalmatius, vocabulum patris habens; qui dum paululum imperasset, a militibus interemptus est, non jubente Constantio ut occideretur, nec tamen prohibente. Dum vero Constantinus minor fratris partes invaderet, et ipse", + "candidate_score": 0.605605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_12", + "bdc_text": "Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_651", + "psc_text": "obstrictus, dum per suum diaconem promisisset ratum se habiturum quod fuisset a concilio definitum. Quapropter ipse quidem Ecclesiae tenens fidem, in Sardiniam ad proprium remeavit thronum. Hi vero qui prius cum eo contristati fuerant, hactenus ab Ecclesia segregantur. Verum Eusebius adinstar optimi medici iter faciens per Orientem, infirmos fide recreabat, imbuens atque docens praedicationibus ecclesiasticis universos. Hinc transiens venit in Illyricum; et inde rursus Italiam peragrans, haec ipsa pronuntiabat. SOCRATES, lib. III, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 9, p. 180. CAPUT XXIV. De Hilario Pictaviensi. Verum Hilarius Pictaviensis secundae Aquitaniae pontifex, rectae fidei dogmata dudum praeseminaverat tam Italis quam Gallicanis episcopis, quippe cum primus ab exsilio remeasset ( An. Dom. 364). Uterque ergo fortiter in fide laboraverunt. Sed Hilarius tanquam disertus suis libris satisfactionem de Trinitatis consubstantialitate conscripsit. Quibus hoc sufficienter exposuit, et vehementer Arianorum dogma destruxit. Haec itaque post breve eorum exsilii tempus celebrata noscuntur. SOCRATES, lib. III,", + "candidate_score": 0.596782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_15", + "bdc_text": "D . Pfeffingerus se illi opposuit , sed gregarius miles Achilli .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1142", + "psc_text": "plurimi autem hoc facere recusabant. Quorum fuit etiam Theotimus Scythiae praesul, qui ita respondit: Ego, inquit, o Epiphani, neque ei qui dudum bene requievit injurias infero, neque rem blasphemam tentare praesumo, damnans ea quae priores nostri respuere noluerunt; proinde neque malam doctrinam in libris Origenis esse conspicio. Tunc proferens libros ejus [ ms. Santheod., ei] Origenis legit, et ecclesiasticas expositiones ostendit; ac postea procedens dicebat: Qui his contumelias inferunt nesciunt semetipsos. Haec ergo Theotimus, vitae rectitudine famosissimus, Epiphanio respondisse fertur. Sed quoniam detractores plurimi subripientes, velut blasphemum respuunt Origenem, pauca de his dicere non videtur absurdum. Viles homines, et qui per semetipsos nequeunt apparere, vituperando meliores esse se aliquid conantur ostendere. Hoc passus est primo Methodius Lyciae Olympi civitatis episcopus; deinde Eustathius pauci praesul temporis, et post eum Apollinaris, novissime Theophilus. Isti derogabant Origeni, et alii [ ms. Santhcod., et aliter] ob aliam causam ad accusationem ejus accesserunt. Methodius igitur", + "candidate_score": 0.592497, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.671361, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "operam suam, quemadmodum consuevit, religionis cultui dignanter impendat: ut eos qui hujus supputationis perfectam videntur habere notitiam, in unum jubeat convenire et diligenter inquirere: ne forte haec definitio teneatur, et hic excessus, qui prioribus videtur repugnare temporibus, nostrae conniventiae vel negligentiae deputetur, et fiat in nostris diebus quod numquam ante praesumptum est. Quia vero oportet fraternitatem tuam curae istius mecum esse participem, et ne quid tale accidat praecavere, crebrius religiosissimo et fidelissimo principi dignare suggerere, ut indissimulanter Aegyptios jubeat admoneri ne in summae festivitatis die, aut dissensione aliqua, aut transgressione peccetur. Quidquid autem de hac re diligentior sollicitudo repererit, cito ad notitiam meam gloriosissimus imperator jubeat pervenire: quia et ad ipsius et ad omnium salutem pertinet ut Dei cultus nullo errore laedatur. Data XVII kalendas Julii, Opilione viro clarissimo consule. 1234 EPISTOLA CXXIII. AD EUDOCIAM AUGUSTAM. De monachis Palaestinis. SYNOPSIS. I. Rogat ut curam suam reducendis ad fidem et quietem", + "candidate_score": 0.671361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.666966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1230", + "psc_text": "ad notitiam meam gloriosissimus imperator jubeat pervenire: quia et ad ipsius et ad omnium salutem pertinet ut Dei cultus nullo errore laedatur. Data XVII kalendas Julii, Opilione viro clarissimo consule. 1234 EPISTOLA CXXIII. AD EUDOCIAM AUGUSTAM. De monachis Palaestinis. SYNOPSIS. I. Rogat ut curam suam reducendis ad fidem et quietem monachis Palaestinis impendat. -- II. Recepta Chalcedonensi synodo tam Eutychen quam Nestorium exsecrentur, si catholici videri volunt. Quid autem profecerit exhortatio Eudociae, ipsius litteris instrui cupit. LEO episcopus EUDOCIAE Augustae. CAP. I. Quanta mihi catholicae cura sit fidei, et qua sollicitudine, in quantum Dominus adjuvat, debeam praecavere ne umquam ab imperitis aut impiis veritatis Evangelio resistatur, pietatem vestram scire non dubito. Et ideo cum salutationis officio, quo semper mihi est vestra honoranda clementia, obsecro Dominum ut me de tua incolumitate laetificet, et causam fidei, in qua quorumdam intra provinciam Palaestinam monachorum fuerant corda turbata, magis magisque per vos faciat adjuvari:", + "candidate_score": 0.657374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_2_4", + "bdc_text": "Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_996", + "psc_text": "Huc usque nobis constabat tristitia, 1102 et statim bonorum gratia resplenduit; et unum zizanium revellentes, totum mundum tritico puro cum voluptate replevimus; et tamquam evellendi et plantandi potestatem suscipientes, sectionem quidem usque ad unum coarctavimus, bonorum autem fertilitatem diligenter plantavimus. Deus enim operabatur, et quae conventum thalami coronabat venerabilis Euphemia, quae sicut propriam confessionem fidei a nobis suscipiens definitionem, suo sponso per piissimum principem et amatricem Dei imperatricem obtulit, omnem quidem adversariorum perturbationem sepiens, veritatis autem ut amicam confessionem confirmans, et manu et lingua omnium sententis assignans ad manifestationem. Haec sunt quae tecum praesenti spiritu, et ut fratribus favere scienti, qui nobis in tuorum pene comparuit sapientia, operati sumus. CAP. IV. Innotescimus autem quod et alia quaedam de ordine rerum et regularum ecclesiasticarum constantiae causa statuimus, scientes et vestram sanctitatem, si agnoverit, probaturam haec et confirmaturam. Qui enim ante multa tempora mos fuit, quem tenuit Constantinopolitana sancta Dei Ecclesia ad", + "candidate_score": 0.653851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "operam suam, quemadmodum consuevit, religionis cultui dignanter impendat: ut eos qui hujus supputationis perfectam videntur habere notitiam, in unum jubeat convenire et diligenter inquirere: ne forte haec definitio teneatur, et hic excessus, qui prioribus videtur repugnare temporibus, nostrae conniventiae vel negligentiae deputetur, et fiat in nostris diebus quod numquam ante praesumptum est. Quia vero oportet fraternitatem tuam curae istius mecum esse participem, et ne quid tale accidat praecavere, crebrius religiosissimo et fidelissimo principi dignare suggerere, ut indissimulanter Aegyptios jubeat admoneri ne in summae festivitatis die, aut dissensione aliqua, aut transgressione peccetur. Quidquid autem de hac re diligentior sollicitudo repererit, cito ad notitiam meam gloriosissimus imperator jubeat pervenire: quia et ad ipsius et ad omnium salutem pertinet ut Dei cultus nullo errore laedatur. Data XVII kalendas Julii, Opilione viro clarissimo consule. 1234 EPISTOLA CXXIII. AD EUDOCIAM AUGUSTAM. De monachis Palaestinis. SYNOPSIS. I. Rogat ut curam suam reducendis ad fidem et quietem", + "candidate_score": 0.653156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_10", + "bdc_text": "Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_781", + "psc_text": "custodivit, neque mensuram, sine consideratione Divinitatis omnia esse gesta cognovimus, quatenus praesumptio et injustitia in quorumdam damnationem vim obtinere dicatur, quae nostris temporibus terribilia esse videntur. Debet itaque fides proprie valere, sanctissima atque venerabilis filia Augusta. Igitur tua clementia secundum catholicam fidem, quod semper nobiscum fecit, et nunc similiter conspirare dignetur, ut quidquid illo tumultuoso miserrimoque concilio constitutum est, omni virtute submoveatur, et omnibus integris permanentibus, ad apostolicae sedis, in qua primus apostolorum beatus Petrus, qui etiam claves regnorum coelestium suscipiens, sacerdotii principatum tenuit, episcopatus causa mittatur. Debemus enim primatum in omnibus immortali conversationi tribuere, quae totum mundum propriae virtutis dominatione complevit, et nostro imperio orbem gubernandum servandumque commisit. 971 Γαλλὰ Πλακίδια ἡ εὐσεβεστάτη καὶ ἐπιφανεστάτη ἀειαυγούστα Αἰλίᾳ Πουλχερίᾳ τῇ εὐσεβεστάτῃ ἀειαυγούστᾳ θυγατρί. Ὅτι τὴν Ῥώμην συνεχέσιν ἐκδρομαῖς ὁμοίως ἐπιποθοῦμεν ὁρᾷν, τῆς θρησκείας ἐστὶν ἐξαίρετον ἡ ὑπόθεσις, ὥστε τοῖς ὅροις τῶν ἁγίων τὴν ἡμετέραν ἀποδιδόσθα· παρουσίαν, οὓς ἀληθές ἐστιν ἐν", + "candidate_score": 0.651887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3_5", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ; se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_871", + "psc_text": "litteris clarius tua sanctitas agnoscere poterit; et epistolae namque similiter catholicae fidei, quam ad sanctae memoriae Flavianum episcopum tua beatitudo direxit, sine aliqua dilatione subscripsit. Et propterea tua reverentia quocumque modo perspexerit, significare dignetur; ut omnes etiam totius Orientis episcopi, Thraciae atque Illyrici, sicut etiam nostro domino piissimo imperatori meo conjugi placuit, in unam civitatem velociter ab Orientalibus partibus valeant convenire; et illic facto concilio, et de catholica confessione, et de his episcopis qui ante hoc segregati sunt, sicut fides 1032 et Christiana pietas exigit, te auctore decernant. Super haec autem sciat tua sanctitas, quoniam praecepto nostri domini et tranquillissimi principis mei conjugis in gloriosa civitate Constantinopoli sanctae memoriae episcopi Flaviani corpus allatum est, et in basilica Apostolorum, in qua consueverunt praecessores episcopi sepeliri, competenter est positum. Et hos similiter episcopos, qui propter eamdem causam, quoniam cum sanctissimo Flaviano ad concordiam fidei catholicae concurrerant, exsilio deportati sunt, reverti, robore pragmatici", + "candidate_score": 0.651502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_2_4", + "bdc_text": "Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_974", + "psc_text": "fidei definitionem suscipiens a nobis, suo sponso per piissimum imperatorem et amicam Christi Augustam obtulit, omnem quidem perturbationem contrariorum sedans, veritatis autem confessionem roborans,ut amicam, et manu ac lingua universorum decretis 1096 pro demonstratione subscriptam. Haec sunt quae tecum, qui spiritu praesens eras, et complacere tamquam fratribus deliberasti, et qui pene per tuorum vicariorum sapientiam videbaris a nobis, effecimus. CAP. IV. Indicamus vero quia etaltera quaedam pro rerum ipsarum ordinata quiete, et propter ecclesiasticorum statutorum definivimus firmitatem, scientes quia et vestra sanctitas addiscens et probatura et confirmatura est eadem. Eam namque consuetudinem, quae ex longo jam temporeperminsit, quam habuit Constantinopolitanorum sancta Dei Ecclesia ad ordinandum metropolitanos provinciarum tam Asianae quam Ponticaevel Thraciae; et nunc synodali decreto firmavimus,non tantum sedi aliquid Constantinoplitanae praestantes, quantum metropolitanis urbibus quietem congruam providentes, eo quod frequenter episcopis vitam finientibus multae turbaenascuntur, absque rectore clericis ac populis remanentibus, qui per easdem sunt civitates, et ecclesiasticum confundentibus", + "candidate_score": 0.649117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_2_4", + "bdc_text": "Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_855", + "psc_text": "reverenda et catholica religione fidei Christianorum, cujus auxiliis virtutem nostrae potentiae confidimus gubernari, tuam sanctitatem principatum in Episcopatu, divinae 1019 fidei possidentem, sacris litteris in principio justum credimus alloquendam: invitantes atque rogantes ut pro firmitate et statu nostri imperii aeternam Divinitatem tua sanctitas deprecetur, ut et tale propositum atque desiderium habeamus, quatenus omni impio errore sublato per celebrandam synodum, te auctore, maxima pax circa omnes episcopos fidei catholicae fiat, ab omni scelere pura et intemerata consistens. Actum Constantinopoli, consulatu VII domni Valentiniani Augusti PP., et Avieni. v. c. Νικηταὶ Οὐαλεντινιανὸς καὶ Μαρκιανὸς, ἔνδοξοι, τροπαιοῦχοι, ἀεὶ βασιλεῖς, Λέοντι τῷ εὐλαβεστάτῳ ἐπισκόπῳ τῆς ἐνδόξου πόλεως Ῥώμης. Εἰς τοῦτο τὸ μέγιστον βασίλειον ἠλθομεν Θεοῦ προνοίᾳ καὶ ἐπιλογῇ τῆς ὑπερφυοῦς σνγκλήτου, καὶ παντὸς τοῦ στρατοῦ, ὅθεν ὑπὲρ τῆς εὐλαβοῦς, καὶ καθολικῆς θρησκείας τῆς πίστεως τῶν χριστιανῶν, οὗ τινος τῇ βοηθείᾳ τοῦ ἡμετέρου κράτους πεποίθαμεν ἰθύνεσθαι τὴν δύναμιν, τήν τε σὴν ἁγιωσύνην ἐπισκοπεύουσαν, καὶ ἄρχουσαν", + "candidate_score": 0.647529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_10", + "bdc_text": "Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_764", + "psc_text": "THEODOSIUM AUGUSTUM. 962 Domino meo THEODOSIO, gloriosissimo, victori et triumphatori, perpetuo imperatori et patri, VALENTINIANUS gloriosus, victor ac triumphator semper Augustus et filius. Cum advenissem in urbem Romam ad Divinitatem placandam, sequenti die ad basilicam apostoli Petri processi, et illic post venerabilem noctem diei apostoli, et a Romano episcopo, et ab aliis cum eo ex diversis provinciis congregatis rogatus sum scribere vestrae mansuetudini de fide, quae cum sit conservatrix omnium fidelium animarum, dicitur perturbata: quam nos a nostris majoribus traditam, debemus cum omni competenti devotione defendere, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam et in nostris temporibus conservare: quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat ac facultatem de fide et sacerdotibus judicare, domine sacratissime pater, et venerabilis imperator. Hac enim gratia secundum solemnitatem conciliorum et Constantinopolitanus episcopus eum per libellos appellavit, propter contentionem quae orta est de fide. Huic itaque postulanti et", + "candidate_score": 0.647012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_2_4", + "bdc_text": "Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.646009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_10", + "bdc_text": "Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1610", + "psc_text": "permanere. Dicente vero Domino: Beatus qui perseveraverit usque in finem (Matth. XXIV, 13) , unde erit beata perseverantia, nisi de virtute patientiae? Nam secundum apostolicam praedicationem, omnes qui voluerint in Christo pie vivere persecutionem patientur (II Tim. III, 12) . Quae non in eo tantum computanda est, quod contra Christianam pietatem aut ferro aut ignibus agitur, 1418 aut quibuscumque suppliciis, cum persecutionum saevitiam suppleant et dissimilitudines morum, et contumaciae inobedientium, et malignarum tela linguarum: quibus conflictationibus cum omnia semper membra pulsentur, et nulla piorum portio a tentatione sit libera, ita ut periculis nec otia careant, nec labores, quis inter fluctus maris navim diriget, si gubernator abscedat? Quis ab insidiis luporum oves custodiet, si pastoris cura non vigilet (Joan. X, 12)? Quis denique latronibus obsistet et furibus, si speculatorem in prospectu explorationis locatum, ab intentione sollicitudinis amor quietis abducat? Permanendum ergo est in opere credito et in labore suscepto. Constanter tenenda", + "candidate_score": 0.645382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_2_4", + "bdc_text": "Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.645248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1230", + "psc_text": "ad notitiam meam gloriosissimus imperator jubeat pervenire: quia et ad ipsius et ad omnium salutem pertinet ut Dei cultus nullo errore laedatur. Data XVII kalendas Julii, Opilione viro clarissimo consule. 1234 EPISTOLA CXXIII. AD EUDOCIAM AUGUSTAM. De monachis Palaestinis. SYNOPSIS. I. Rogat ut curam suam reducendis ad fidem et quietem monachis Palaestinis impendat. -- II. Recepta Chalcedonensi synodo tam Eutychen quam Nestorium exsecrentur, si catholici videri volunt. Quid autem profecerit exhortatio Eudociae, ipsius litteris instrui cupit. LEO episcopus EUDOCIAE Augustae. CAP. I. Quanta mihi catholicae cura sit fidei, et qua sollicitudine, in quantum Dominus adjuvat, debeam praecavere ne umquam ab imperitis aut impiis veritatis Evangelio resistatur, pietatem vestram scire non dubito. Et ideo cum salutationis officio, quo semper mihi est vestra honoranda clementia, obsecro Dominum ut me de tua incolumitate laetificet, et causam fidei, in qua quorumdam intra provinciam Palaestinam monachorum fuerant corda turbata, magis magisque per vos faciat adjuvari:", + "candidate_score": 0.64305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_4_6", + "bdc_text": "In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ; se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere . Alioquioder :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_154", + "psc_text": "qui non die sabbati vespere, quod lucescit in prima sabbati, vel ipso Dominico die fuerit ordinatus. Solum enim majores nostri resurrectionis Dominicae diem hoc honore dignum judicaverunt, ut sacerdotes qui sumuntur hoc die potissimum tribuantur. CAP. VII. Suis unaquaeque provincia sit contenta conciliis, nec ultra Hilarius audeat conventus indicere synodales, et sacerdotum Domini judicia, se interserendo turbare. Qui non tantum noverit se ab alieno jure depulsum, sed etiam Viennensis provinciae, quam male usurpaverat, potestate privatum. Dignum est enim, fratres, antiquitatis 640 statuta reparari, cum is qui sibi ordinationem provinciae indebitae vindicabat, talis in praesenti etiam probatus fuerit exstitisse, ut cum ipse frequentius temerariis et insolentibus verbis sententiam damnationis expeteret, suae tantum civitatis illi sacerdotium, pro sedis apostolicae pietate, praeceptio nostra servaverit. Non ergo intersit ulli ordinationi; non ordinet, qui meriti sui conscius, cum quaereretur ad causam, turpi fuga se credidit subtrahendum, exsors apostolicae communionis, cujus particeps esse non meruit: Deo,", + "candidate_score": 0.642289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_10", + "bdc_text": "Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_974", + "psc_text": "fidei definitionem suscipiens a nobis, suo sponso per piissimum imperatorem et amicam Christi Augustam obtulit, omnem quidem perturbationem contrariorum sedans, veritatis autem confessionem roborans,ut amicam, et manu ac lingua universorum decretis 1096 pro demonstratione subscriptam. Haec sunt quae tecum, qui spiritu praesens eras, et complacere tamquam fratribus deliberasti, et qui pene per tuorum vicariorum sapientiam videbaris a nobis, effecimus. CAP. IV. Indicamus vero quia etaltera quaedam pro rerum ipsarum ordinata quiete, et propter ecclesiasticorum statutorum definivimus firmitatem, scientes quia et vestra sanctitas addiscens et probatura et confirmatura est eadem. Eam namque consuetudinem, quae ex longo jam temporeperminsit, quam habuit Constantinopolitanorum sancta Dei Ecclesia ad ordinandum metropolitanos provinciarum tam Asianae quam Ponticaevel Thraciae; et nunc synodali decreto firmavimus,non tantum sedi aliquid Constantinoplitanae praestantes, quantum metropolitanis urbibus quietem congruam providentes, eo quod frequenter episcopis vitam finientibus multae turbaenascuntur, absque rectore clericis ac populis remanentibus, qui per easdem sunt civitates, et ecclesiasticum confundentibus", + "candidate_score": 0.64122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_4", + "bdc_text": "In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_154", + "psc_text": "qui non die sabbati vespere, quod lucescit in prima sabbati, vel ipso Dominico die fuerit ordinatus. Solum enim majores nostri resurrectionis Dominicae diem hoc honore dignum judicaverunt, ut sacerdotes qui sumuntur hoc die potissimum tribuantur. CAP. VII. Suis unaquaeque provincia sit contenta conciliis, nec ultra Hilarius audeat conventus indicere synodales, et sacerdotum Domini judicia, se interserendo turbare. Qui non tantum noverit se ab alieno jure depulsum, sed etiam Viennensis provinciae, quam male usurpaverat, potestate privatum. Dignum est enim, fratres, antiquitatis 640 statuta reparari, cum is qui sibi ordinationem provinciae indebitae vindicabat, talis in praesenti etiam probatus fuerit exstitisse, ut cum ipse frequentius temerariis et insolentibus verbis sententiam damnationis expeteret, suae tantum civitatis illi sacerdotium, pro sedis apostolicae pietate, praeceptio nostra servaverit. Non ergo intersit ulli ordinationi; non ordinet, qui meriti sui conscius, cum quaereretur ad causam, turpi fuga se credidit subtrahendum, exsors apostolicae communionis, cujus particeps esse non meruit: Deo,", + "candidate_score": 0.64054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_871", + "psc_text": "litteris clarius tua sanctitas agnoscere poterit; et epistolae namque similiter catholicae fidei, quam ad sanctae memoriae Flavianum episcopum tua beatitudo direxit, sine aliqua dilatione subscripsit. Et propterea tua reverentia quocumque modo perspexerit, significare dignetur; ut omnes etiam totius Orientis episcopi, Thraciae atque Illyrici, sicut etiam nostro domino piissimo imperatori meo conjugi placuit, in unam civitatem velociter ab Orientalibus partibus valeant convenire; et illic facto concilio, et de catholica confessione, et de his episcopis qui ante hoc segregati sunt, sicut fides 1032 et Christiana pietas exigit, te auctore decernant. Super haec autem sciat tua sanctitas, quoniam praecepto nostri domini et tranquillissimi principis mei conjugis in gloriosa civitate Constantinopoli sanctae memoriae episcopi Flaviani corpus allatum est, et in basilica Apostolorum, in qua consueverunt praecessores episcopi sepeliri, competenter est positum. Et hos similiter episcopos, qui propter eamdem causam, quoniam cum sanctissimo Flaviano ad concordiam fidei catholicae concurrerant, exsilio deportati sunt, reverti, robore pragmatici", + "candidate_score": 0.638124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_652", + "psc_text": "THEODOSIO imperatori LEO episcopus. Antea et ab initio in iis quae factae sunt synodis tantam nos accepimus fiduciam a sanctissimo Petro et principe apostolorum, ut potestatem habeamus et veritatis vindicandae pro nostra pace, et nemini ipsam liceat, cum munita adeo sit, concutere, dum sine mora laesio removetur. Quoniam igitur concilium episcoporum quod in Ephesina civitate propter Flavianum fieri jussistis, et ipsam laedit fidem, et omnes sauciat Ecclesias . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui", + "candidate_score": 0.635974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_10", + "bdc_text": "Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_801", + "psc_text": "Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae non portionem aliquam laedere, sed ipsa Christianae religionis conatur fundamenta convellere, negans sempiterni Patris Filium sempiternum de utero beatae Virginis matris veram carnem nostrae sumpsisse naturae, et eos damnatione percellens, qui ab evangelica et apostolica fide nullo deduci errore potuerunt, illudque frustra praetendens quod Nicaenae synodi fidem teneat, cujus eum esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem", + "candidate_score": 0.63445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.634405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1230", + "psc_text": "ad notitiam meam gloriosissimus imperator jubeat pervenire: quia et ad ipsius et ad omnium salutem pertinet ut Dei cultus nullo errore laedatur. Data XVII kalendas Julii, Opilione viro clarissimo consule. 1234 EPISTOLA CXXIII. AD EUDOCIAM AUGUSTAM. De monachis Palaestinis. SYNOPSIS. I. Rogat ut curam suam reducendis ad fidem et quietem monachis Palaestinis impendat. -- II. Recepta Chalcedonensi synodo tam Eutychen quam Nestorium exsecrentur, si catholici videri volunt. Quid autem profecerit exhortatio Eudociae, ipsius litteris instrui cupit. LEO episcopus EUDOCIAE Augustae. CAP. I. Quanta mihi catholicae cura sit fidei, et qua sollicitudine, in quantum Dominus adjuvat, debeam praecavere ne umquam ab imperitis aut impiis veritatis Evangelio resistatur, pietatem vestram scire non dubito. Et ideo cum salutationis officio, quo semper mihi est vestra honoranda clementia, obsecro Dominum ut me de tua incolumitate laetificet, et causam fidei, in qua quorumdam intra provinciam Palaestinam monachorum fuerant corda turbata, magis magisque per vos faciat adjuvari:", + "candidate_score": 0.634387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.633522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_159", + "psc_text": "caeteris deferatur. Deus vos incolumes custodiat, fratres charissimi. 642 EPISTOLA XI, seu CONSTITUTIO VALENTINIANI III AUGUSTI, una cum praecedenti Leonis papae epistola de eodem negotio missa in Gallias. De episcoporum ordinatione. Imperatores THEODOSIUS et VALENTINIANUS Augusti AETIO viro illustri, comiti et magistro utriusque militiae et patricio. Certum est et nobis et imperio nostro unicum esse praesidium in supernae Divinitatis favore, ad quem promerendum praecipue Christiana fides et veneranda nobis religio suffragatur. Cum igitur sedis apostolicae primatum sancti Petri meritum, qui princeps est episcopalis coronae, et Romanae dignitas civitatis, sacrae etiam synodi firmarit auctoritas, ne quid praeter auctoritatem sedis istius inlicitum praesumptio altentare nitatur. Tunc enim demum Ecclesiarum pax ubique servabitur, si rectorem suum agnoscat universitas. Haec cum hactenus inviolabiliter fuerint custodita, Hilarius Arelatensis, sicut venerabilis viri Leonis Romani papae fideli relatione comperimus, contumaci ausu inlicita quaedam praesumendo tentavit, et ideo transalpinas Ecclesias abominabilis tumultus invasit, quod recens maxime testatur exemplum.", + "candidate_score": 0.633257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_10", + "bdc_text": "Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_769", + "psc_text": "εὐσέβεια καταμάθοι. EPISTOLA LVI. GALLAE PLACIDIAE AUGUSTAE AD THEODOSIUM. Domino victori THEODOSIO et triumphatori, semper Augusto filio, GALLA PLACIDIA piissima et florens, perpetua Augusta et mater. Dum in ipso ingressu civitatis antiquae hanc curam habuissemus ut cultum beatissimo Petro apostolo redderemus, in ipso adorando altari martyris reverendissimus LEO episcopus, paululum se post orationem retinens, propter catholicam fidem apud nos deflevit, ipsum similiter 966 summum apostolorum, quem nuper adieramus, testem objiciens, episcoporum multitudine circumseptus, quos ex innumerabilibus civitatibus Italiae pro principatu proprii loci seu dignitate collegit; et verbis permiscens lacrymas, ad communionem sui fletus nostros quoque gemitus provocavit. Non enim modicum detrimentum est ex his quae gesta sunt, ut fides, quae antis temporibus regulariter custodita est a sacratissimo patre nostro Constantino, qui primus imperio splenduit Christianus, nuper turbata sit ad arbitrium unius hominis, qui in synodo Ephesinae civitatis odium et contentiones potius exercuisse narratur, militum praesentia et metu appetens Constantinopolitanae civitatis", + "candidate_score": 0.633029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_4", + "bdc_text": "In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_134", + "psc_text": "benedictio conferatur. Quod ejusdem observantiae erit, si mane ipso Dominico die, continuato sabbati jejunio, celebretur, a quo tempore praecedentis noctis initia non recedunt, quam ad diem resurrectionis, sicut etiam in Pascha Domini declaratur, pertinere non dubium est. Nam praeter auctoritatem consuetudinis, quam ex apostolica novimus venire doctrina, etiam sacra Scriptura manifestat (Act. XIII), quod cum apostoli Paulum et Barnabam ex praecepto Spiritus sancti ad Evangelium gentibus mitterent praedicandum, jejunantes et orantes imposuerunt eis manus: ut intelligamus quanta et dantium et accipientium devotione curandum sit, ne tantae benedictionis sacramentum negligenter videatur impletum. Et ideo pie et 630 laudabiliter apostolicis morem gesseris institutis, si hanc ordinandorum sacerdotum formam per Ecclesias quibus Dominus praeesse te voluit, etiam ipse servaveris: ut his qui consecrandi sunt numquam benedictio nisi in die resurrectionis Dominicae tribuatur, cui a vespera sabbati initium constat ascribi, et quae tantis divinarum dispositionum mysteriis est consecrata, ut quidquid est a Domino insignius", + "candidate_score": 0.632006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_974", + "psc_text": "fidei definitionem suscipiens a nobis, suo sponso per piissimum imperatorem et amicam Christi Augustam obtulit, omnem quidem perturbationem contrariorum sedans, veritatis autem confessionem roborans,ut amicam, et manu ac lingua universorum decretis 1096 pro demonstratione subscriptam. Haec sunt quae tecum, qui spiritu praesens eras, et complacere tamquam fratribus deliberasti, et qui pene per tuorum vicariorum sapientiam videbaris a nobis, effecimus. CAP. IV. Indicamus vero quia etaltera quaedam pro rerum ipsarum ordinata quiete, et propter ecclesiasticorum statutorum definivimus firmitatem, scientes quia et vestra sanctitas addiscens et probatura et confirmatura est eadem. Eam namque consuetudinem, quae ex longo jam temporeperminsit, quam habuit Constantinopolitanorum sancta Dei Ecclesia ad ordinandum metropolitanos provinciarum tam Asianae quam Ponticaevel Thraciae; et nunc synodali decreto firmavimus,non tantum sedi aliquid Constantinoplitanae praestantes, quantum metropolitanis urbibus quietem congruam providentes, eo quod frequenter episcopis vitam finientibus multae turbaenascuntur, absque rectore clericis ac populis remanentibus, qui per easdem sunt civitates, et ecclesiasticum confundentibus", + "candidate_score": 0.631124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.631112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_1_3", + "bdc_text": "Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_871", + "psc_text": "litteris clarius tua sanctitas agnoscere poterit; et epistolae namque similiter catholicae fidei, quam ad sanctae memoriae Flavianum episcopum tua beatitudo direxit, sine aliqua dilatione subscripsit. Et propterea tua reverentia quocumque modo perspexerit, significare dignetur; ut omnes etiam totius Orientis episcopi, Thraciae atque Illyrici, sicut etiam nostro domino piissimo imperatori meo conjugi placuit, in unam civitatem velociter ab Orientalibus partibus valeant convenire; et illic facto concilio, et de catholica confessione, et de his episcopis qui ante hoc segregati sunt, sicut fides 1032 et Christiana pietas exigit, te auctore decernant. Super haec autem sciat tua sanctitas, quoniam praecepto nostri domini et tranquillissimi principis mei conjugis in gloriosa civitate Constantinopoli sanctae memoriae episcopi Flaviani corpus allatum est, et in basilica Apostolorum, in qua consueverunt praecessores episcopi sepeliri, competenter est positum. Et hos similiter episcopos, qui propter eamdem causam, quoniam cum sanctissimo Flaviano ad concordiam fidei catholicae concurrerant, exsilio deportati sunt, reverti, robore pragmatici", + "candidate_score": 0.623281, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Paralipomenon", + "max_score": 0.665171, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_10_12", + "bdc_text": "Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare . Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Paralipomenon_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM PARALIPOMENON. Si Septuaginta Interpretum pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero, cum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata: nostri arbitrii putas, aut e pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem: Constantinopolis usque Anthiochiam, Luciani [ Al. Juliani] martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos [ Al. Palaestinae] codices legunt; quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilus vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exemplaria composuit quatuor editionum, e regione singula", + "candidate_score": 0.665171, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.664673, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_2_4", + "bdc_text": "Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_326", + "psc_text": "palatium congregantur. § 5 illinc epistolam sub imperatoris nomine emittunt, omni prauitate infectam, eo nimirum consilio, ut, si eam aequis auribus populus recepisset, publica auctoritate cupita proferrent: sin aliter fuisset excepta, omnis inuidia esset in rege, et ipsa uenialis, quia etiam tum catechumenus sacramentum fidei merito uideretur potuisse nescire. § 6 igitur lecta in ecclesia epistola populus auersatus. Dionysius, quia non esset assensus, urbe 1 anxo P 5 est solitus b 11 tum b: cum P /I bitteras P: Buteras b, Biterras Sigonius, ut Hilarius quoque habet 13 ac tum P: nec tum b; cf. de Prato ad h. l. 14 iudicum de Prato: iudicium Pb 20 Caralis P et edd., adhaesit s ex sequenti uoce II episcopis P, fort. JWo episcopi s = sunt 26 infectam P: refertam b II ei P: ca b 27 proferent P 28 ct ipsa] fort. ipsi 29 catecuminus P 30 lecta - auersatus", + "candidate_score": 0.664673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3_5", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ; se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_354", + "psc_text": "additum etiam ut, si qui damnatos in communionem recepisset, sciret in se eandem sententiam promendam. atque id Ithacio t Sossubensi episcopo negotium datum, ut decretum episcoporum in omnium notitiam deferret et maximeHyginum extra communionem faceret, qui, cumprimus omnium insectari palam haereticos coepisset, postea turpiter deprauatus in communionem eos recepisset. § 4 interim Instantius et Saluianus damnati iudicio sacerdotum Priscillianum etiam laicum, sed principem malorum omnium, una secum Caesaraugustana synodo notatum, ad confirmandas uires snassuas episcopum in Abilensi oppido constituunt, rati nimirum, si hominem acrem et callidum sacerdotali auctoritate armassent, tutiores fore sese. § 5 tum uero Y dacius atque Ithacius acrius instare, 6 quoad Hyginus de Prato: quoadyginus P, Quo Adyginus b 7 comperto, ad Idatium emeritae aetatis sacerdotem refert b II ydatium P (et sic infra): Idatium uulgo 11 nee Vonck: ct Pb 14 tamen P: tum b 15 episcopi Drttsius: cps P; cf II, .39, 7 16 si", + "candidate_score": 0.658493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_324", + "psc_text": "hostes fugere. cum ille indicem ipsum intromitti posceret, Valens ut reuerentiam sui adderet, angelum sibi fuisse nuntium respondit. § 7 facilis ad credendum imperator palam postea dicere solitus, se valentisValentis meritis, non uirtute exercitus uicisse. cap. 39 § 1 Ab hoc initio illecti principis enulereextulere animos Arriani, potestate regis usuri, ubi auctoritate sua parum ualuissent. igitur cum sententiam eorum, quam de Athanasio dederant, nostri non reciperent, edictum ab imperatore proponitur, ut qui in damnationem Athanasii non subscriberent, in exilium pellerentur. § 2 ceterum a nostris tum apud Arelatem ac Bitteras, oppida Galliarum, episcoporum concilia fuere. petebatur, ut priusquam in Athanasium subscribere cogerentur, de fide potius disceptarent, ac tum demum de re cognoscendum, cum de persona iudicum constitisset. § 3 sed Valens sociique eius prius Athanasii damnationem extorquere cupiebant, de fide certare non ausi. ab hoc partium confiictuconflictu agitur in exilium Paulinus. interea Mediolanum conuenitur, ubi tum aderat imperator: eadem illa", + "candidate_score": 0.656669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_2_4", + "bdc_text": "Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_354", + "psc_text": "additum etiam ut, si qui damnatos in communionem recepisset, sciret in se eandem sententiam promendam. atque id Ithacio t Sossubensi episcopo negotium datum, ut decretum episcoporum in omnium notitiam deferret et maximeHyginum extra communionem faceret, qui, cumprimus omnium insectari palam haereticos coepisset, postea turpiter deprauatus in communionem eos recepisset. § 4 interim Instantius et Saluianus damnati iudicio sacerdotum Priscillianum etiam laicum, sed principem malorum omnium, una secum Caesaraugustana synodo notatum, ad confirmandas uires snassuas episcopum in Abilensi oppido constituunt, rati nimirum, si hominem acrem et callidum sacerdotali auctoritate armassent, tutiores fore sese. § 5 tum uero Y dacius atque Ithacius acrius instare, 6 quoad Hyginus de Prato: quoadyginus P, Quo Adyginus b 7 comperto, ad Idatium emeritae aetatis sacerdotem refert b II ydatium P (et sic infra): Idatium uulgo 11 nee Vonck: ct Pb 14 tamen P: tum b 15 episcopi Drttsius: cps P; cf II, .39, 7 16 si", + "candidate_score": 0.653268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3_5", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ; se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_325", + "psc_text": "subscribere cogerentur, de fide potius disceptarent, ac tum demum de re cognoscendum, cum de persona iudicum constitisset. § 3 sed Valens sociique eius prius Athanasii damnationem extorquere cupiebant, de fide certare non ausi. ab hoc partium confiictuconflictu agitur in exilium Paulinus. interea Mediolanum conuenitur, ubi tum aderat imperator: eadem illa contentio nihil inuicem relaxabat. § 4 tum Eusebius Vercellensium et Lucifer a Carali Sardiniae episcopi relegati. ceterum Dionysius, Mediolanensium sacerdos, in Athanasii damnationem se consentire subscripsit, dummodo de fide inter episcopos quaereretur. sed Valens et Vrsatius ceterique metu plebis, quae catholicam fidem egregio studio conseruabat, non ausi piacula profiteri intra palatium congregantur. § 5 illinc epistolam sub imperatoris nomine emittunt, omni prauitate infectam, eo nimirum consilio, ut, si eam aequis auribus populus recepisset, publica auctoritate cupita proferrent: sin aliter fuisset excepta, omnis inuidia esset in rege, et ipsa uenialis, quia etiam tum catechumenus sacramentum fidei merito uideretur potuisse nescire. §", + "candidate_score": 0.652833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_1_3", + "bdc_text": "Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_326", + "psc_text": "palatium congregantur. § 5 illinc epistolam sub imperatoris nomine emittunt, omni prauitate infectam, eo nimirum consilio, ut, si eam aequis auribus populus recepisset, publica auctoritate cupita proferrent: sin aliter fuisset excepta, omnis inuidia esset in rege, et ipsa uenialis, quia etiam tum catechumenus sacramentum fidei merito uideretur potuisse nescire. § 6 igitur lecta in ecclesia epistola populus auersatus. Dionysius, quia non esset assensus, urbe 1 anxo P 5 est solitus b 11 tum b: cum P /I bitteras P: Buteras b, Biterras Sigonius, ut Hilarius quoque habet 13 ac tum P: nec tum b; cf. de Prato ad h. l. 14 iudicum de Prato: iudicium Pb 20 Caralis P et edd., adhaesit s ex sequenti uoce II episcopis P, fort. JWo episcopi s = sunt 26 infectam P: refertam b II ei P: ca b 27 proferent P 28 ct ipsa] fort. ipsi 29 catecuminus P 30 lecta - auersatus", + "candidate_score": 0.641074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_325", + "psc_text": "subscribere cogerentur, de fide potius disceptarent, ac tum demum de re cognoscendum, cum de persona iudicum constitisset. § 3 sed Valens sociique eius prius Athanasii damnationem extorquere cupiebant, de fide certare non ausi. ab hoc partium confiictuconflictu agitur in exilium Paulinus. interea Mediolanum conuenitur, ubi tum aderat imperator: eadem illa contentio nihil inuicem relaxabat. § 4 tum Eusebius Vercellensium et Lucifer a Carali Sardiniae episcopi relegati. ceterum Dionysius, Mediolanensium sacerdos, in Athanasii damnationem se consentire subscripsit, dummodo de fide inter episcopos quaereretur. sed Valens et Vrsatius ceterique metu plebis, quae catholicam fidem egregio studio conseruabat, non ausi piacula profiteri intra palatium congregantur. § 5 illinc epistolam sub imperatoris nomine emittunt, omni prauitate infectam, eo nimirum consilio, ut, si eam aequis auribus populus recepisset, publica auctoritate cupita proferrent: sin aliter fuisset excepta, omnis inuidia esset in rege, et ipsa uenialis, quia etiam tum catechumenus sacramentum fidei merito uideretur potuisse nescire. §", + "candidate_score": 0.640132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_325", + "psc_text": "subscribere cogerentur, de fide potius disceptarent, ac tum demum de re cognoscendum, cum de persona iudicum constitisset. § 3 sed Valens sociique eius prius Athanasii damnationem extorquere cupiebant, de fide certare non ausi. ab hoc partium confiictuconflictu agitur in exilium Paulinus. interea Mediolanum conuenitur, ubi tum aderat imperator: eadem illa contentio nihil inuicem relaxabat. § 4 tum Eusebius Vercellensium et Lucifer a Carali Sardiniae episcopi relegati. ceterum Dionysius, Mediolanensium sacerdos, in Athanasii damnationem se consentire subscripsit, dummodo de fide inter episcopos quaereretur. sed Valens et Vrsatius ceterique metu plebis, quae catholicam fidem egregio studio conseruabat, non ausi piacula profiteri intra palatium congregantur. § 5 illinc epistolam sub imperatoris nomine emittunt, omni prauitate infectam, eo nimirum consilio, ut, si eam aequis auribus populus recepisset, publica auctoritate cupita proferrent: sin aliter fuisset excepta, omnis inuidia esset in rege, et ipsa uenialis, quia etiam tum catechumenus sacramentum fidei merito uideretur potuisse nescire. §", + "candidate_score": 0.63936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_326", + "psc_text": "palatium congregantur. § 5 illinc epistolam sub imperatoris nomine emittunt, omni prauitate infectam, eo nimirum consilio, ut, si eam aequis auribus populus recepisset, publica auctoritate cupita proferrent: sin aliter fuisset excepta, omnis inuidia esset in rege, et ipsa uenialis, quia etiam tum catechumenus sacramentum fidei merito uideretur potuisse nescire. § 6 igitur lecta in ecclesia epistola populus auersatus. Dionysius, quia non esset assensus, urbe 1 anxo P 5 est solitus b 11 tum b: cum P /I bitteras P: Buteras b, Biterras Sigonius, ut Hilarius quoque habet 13 ac tum P: nec tum b; cf. de Prato ad h. l. 14 iudicum de Prato: iudicium Pb 20 Caralis P et edd., adhaesit s ex sequenti uoce II episcopis P, fort. JWo episcopi s = sunt 26 infectam P: refertam b II ei P: ca b 27 proferent P 28 ct ipsa] fort. ipsi 29 catecuminus P 30 lecta - auersatus", + "candidate_score": 0.639321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_324", + "psc_text": "hostes fugere. cum ille indicem ipsum intromitti posceret, Valens ut reuerentiam sui adderet, angelum sibi fuisse nuntium respondit. § 7 facilis ad credendum imperator palam postea dicere solitus, se valentisValentis meritis, non uirtute exercitus uicisse. cap. 39 § 1 Ab hoc initio illecti principis enulereextulere animos Arriani, potestate regis usuri, ubi auctoritate sua parum ualuissent. igitur cum sententiam eorum, quam de Athanasio dederant, nostri non reciperent, edictum ab imperatore proponitur, ut qui in damnationem Athanasii non subscriberent, in exilium pellerentur. § 2 ceterum a nostris tum apud Arelatem ac Bitteras, oppida Galliarum, episcoporum concilia fuere. petebatur, ut priusquam in Athanasium subscribere cogerentur, de fide potius disceptarent, ac tum demum de re cognoscendum, cum de persona iudicum constitisset. § 3 sed Valens sociique eius prius Athanasii damnationem extorquere cupiebant, de fide certare non ausi. ab hoc partium confiictuconflictu agitur in exilium Paulinus. interea Mediolanum conuenitur, ubi tum aderat imperator: eadem illa", + "candidate_score": 0.637663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_1_3", + "bdc_text": "Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_354", + "psc_text": "additum etiam ut, si qui damnatos in communionem recepisset, sciret in se eandem sententiam promendam. atque id Ithacio t Sossubensi episcopo negotium datum, ut decretum episcoporum in omnium notitiam deferret et maximeHyginum extra communionem faceret, qui, cumprimus omnium insectari palam haereticos coepisset, postea turpiter deprauatus in communionem eos recepisset. § 4 interim Instantius et Saluianus damnati iudicio sacerdotum Priscillianum etiam laicum, sed principem malorum omnium, una secum Caesaraugustana synodo notatum, ad confirmandas uires snassuas episcopum in Abilensi oppido constituunt, rati nimirum, si hominem acrem et callidum sacerdotali auctoritate armassent, tutiores fore sese. § 5 tum uero Y dacius atque Ithacius acrius instare, 6 quoad Hyginus de Prato: quoadyginus P, Quo Adyginus b 7 comperto, ad Idatium emeritae aetatis sacerdotem refert b II ydatium P (et sic infra): Idatium uulgo 11 nee Vonck: ct Pb 14 tamen P: tum b 15 episcopi Drttsius: cps P; cf II, .39, 7 16 si", + "candidate_score": 0.625157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_1_3", + "bdc_text": "Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_316", + "psc_text": "deum P: factum Dominum b II fecisse supple- uimus ex Hilario 6 dampnatur P 7 detrectare coni. de Prato 10 adacrsum b 12 uirn sanctum P distincte: iuns consultum b 13 affuerat P 15 fotinum P et sic postea 19 a studiis p. innocentia Mceaserat scripsi: astudiis p. innocentiù cesserat P, studium p. innocontium aceesserat b 20 condempnatus P et sic saepius 23 compellant tnalebat de Prato II, p, 103 II athanasids (sic) P 25 Constantinum] at u. de Prato ad h. l. 26 serdicam P inter haec Constantinus moritur: § 6 synodus congregata iam Constantio imperatore Athanasium absoluit, MaroellusMarcellus quoque episcopatui redditur: nam de Photino episcopo Sirmiensi non est resdssarescissa sententia, qui etiam nostrorum iudicio haereticus probatur. et tamen hoc ipsum Marcellum grauabat, quia Photinus auditor eius fuisse in adolescentia uidebatur. § 7 uerum tamen ad Athanasii absolutionem etiam illud accesserat, quod Vrsatius et Valens, principes Arrianorum, cum post", + "candidate_score": 0.620964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_12", + "bdc_text": "Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_348", + "psc_text": "statum pristinum ecclesiarum fidem reformat. § 6 resistebat sanis consiliis Saturninus Arelatensium episcopus, uir 5 non b: om. P 6 exitũ P II est consummatum b 8 nimirum malebat de Prato II nora. P ut uiàetur 11 fidem b : om. P 12 etiam om. b 13 dedidere coni. de Prato II retinentes P, tmL Giselinus 18 forlan P 22 maximo opere P : maximopere b 30 epis (i. e. episcopia) P, ut coni. Giselinus: epistolis b II condempnat-reformat P (de quo de Prato falsa tradit): condemnant - reformant b sane pessimus et ingenio malo prauoque. uerum is praeter haeresis infamiam multis atquoatque infandis criminibus conuictus ecclesia eiectus est. ita partium uires amisso duce infractae. § 7 PatemuI etiam a PetroconiaPetrocoriis, aeque ueoorsuecors nec detrectans perfidiam profiteri, sacerdotio pulsus: ceteris naniauenia. data. illndillud apud omnes constitit unius Hilarii beneficio Gallias nostras piaculo haeresis liberatas. § 8 ceterum Lucifer tum Antiochiae", + "candidate_score": 0.590422, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.664036, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8_10", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.664036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3_5", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ; se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.653783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3_5", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ; se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_38", + "psc_text": "Palaestinam primo uidetur esse condictmncondictum et, cum minime ab ipso uel ab eius satellitibus ad supradictum concilium occurreretur, post alterum annum in Tyro propter eius facinora necessario iterum celebratur. aduenerunt episcopi do Machedonia et de Pannonia, Bitynia et ex omnibus partibus OriontisOrientis imperatoris iussione constricti. quique actis Athanasi flagitia criminaque cognoscentes non passim nec temere accusatoribus credunt, sed suo de concilio inlustres et laudabiles episcopos eligunt atque in rem praesentem, ubi res gestae erant, de quibus arguebatur Athanasius, mittunt. quique oculata fide cuncta aspicicntesaspicientes atque uera cognoscontescognoscentes ad concilium redeunt eiusque crimina, quae ab accusatoribus obiciobantur, suo testimonio uera confirmant. unde 〈in〉 praesentem Athanasium dignam pro criminibus sontentiamsententiam dicunt. propter quod de Tyro fugiens imperatorem appellat. audit etiam imperator. quique interrogatione habita omnia eius flagitia recognoscens suaillum sententia in exilium deportauit. his ergo itacedontibus rebus cum Athanasius damnatos dignodigne in oxilioexilio haberetur ob meritum facinorum suorum sacrilegus in deum, in", + "candidate_score": 0.653721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_7_9", + "bdc_text": "Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis . Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_478", + "psc_text": "fieri posset, de exilio reuoparenturreuocarentur. § 2 Et hoc, autem scire uos uolo, quod fratrem Fortunatianum petii, ut [cumjcum litteras meas ad clementissimum imperatorem perferat, quas ad Orientales episcopos feci, ut scirent et ipsi una secum Athanasii communione me esse separatum. quas credo quod pictaspietas ipsius pro bono pacis gratulanter'accipiet, quarum exemplar etiam lIilarioHilario imperatoris fideli eunuco direxi. peruidcat caritas uestra haeehaec me benigno et innocenttinnocenti animo gessisse. quapropter his litteris meis conuenio uos et adiuro per deum omnipotentem et Christum Iesum filium eius, deum et dominum nostrum, ut dignemini ad elementissimum imperatorem〉 Constantium 1 de comitatu H' imperatorisJ add, peruenissem llar secundum eras. P 2 episcoporum] pracm. dustinarcm S1Fm2 scriberem, quia Ducheme (Mélanges a' Archéologie e' a'Histoire XXVIII [1908] 48), unde Fed add.: seriberem, quod litteras—dirigerem susp. Tillemont (Mémoires VI [1704] 771) et]praem. a nea Tillemont 2—3 communione. — Romanae om. F 3 esse separatum Rar testis(testes H3) H", + "candidate_score": 0.653323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3_5", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ; se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "illis — quod nefas erat — communicaremus, et haec frequenter acclamabant. nos enim omnino illis communicare noluimus, nisi eos, quos damnauimus, proiecissent et dignum honorem concilio Orientis tribuerent. § 20 QuacQuae uero ipsi egerint uel quale concilium habuerint. hinc addiscere poteritis. nam Protogenes, sicut supra diximus, apud acta anathematizans Marcellum ut Paulum postcapostea eos in communionem suscepit. Dionisium uero ab Klida prouinciae Acaiae, quem ipsi exposuerunt, in concilio habuerunt. simul secum et exponentes ut cxpositiexpositi. iudices et rei [et] communicantes mysteria diuina pertractant. Bassum autem de Diocleciana ciuitate in flagitiis sceleribusque detectum et merito de Siria deportatum ordinauerunt episcopum. quique apud ipsos sceleratius uiuens detectus et ab ipsis damnatus cum ipsis hodie uidetur esse coniunctus. Aetio Tessalonicensi Protogenes frequenter probra inultamulta criminaque obiecit, quod diceret illum concubus et habuisse et habere, cui communicare numquam uoluit. nunc uero in amicitiarnamicitiam receptus, quasi peiorum consortio expurgatus, apud ipsos habetur ut iustus. Asclepas", + "candidate_score": 0.649612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_2_4", + "bdc_text": "Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.647487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_2_4", + "bdc_text": "Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.646883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_486", + "psc_text": "uestra de unanimitate nostra et pace ad elementissimum imperatorem scribite, de quo possim et ego de tristitia liberari. et manu ipsius: Deus te incolomem custodiat, frater. uem luanu ipsius pagmapagina perscnptaperscripta: Cum omnibus episcopis Orientalibus pacem habemus et uobiscum. ego me ad deum absolui. dosuos uideritis, si uolueritisnolueritis me in exilio deficere, erit deus iudex inter n e et uos. 14 cf. I Reg. 24, 16 1 tollerantiam H3H4 2 solacium FH1H2 agente H2H6 in] et Fm1H1, (et eras. et in in ras. m1) H2 3 est] et Fm1H1H2m1 est et ideo F2m2H2H4 Bar 4 uero] S1Fm2, om. AH credidit in me H' 5 a nomino] nominis H2m2 H3H4Bar q est p nomine Fm2 athasii H' 6 et del. Cou, om. Fll desuper] (de eras. m2)F, (de del. m2) H' nomine eius Cy 7 unde-uolente om. Bar et] Cγ ex A, om. Fll uobis CyFll', (u eras. et n in", + "candidate_score": 0.64618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_9_11", + "bdc_text": "Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare . Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.645731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_6_8", + "bdc_text": "Alioquioder : Alioquin? . enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_469", + "psc_text": "F 15 imperatorcm F impcratorem] add. nostrum H2m2H3H4 16 amoto (pr. o in ras. m1) H2 amato Fm1H1 ubominato Fm2 amodo H3H4 a om. Ht, (et s.l.m2) F 16-169,1 a communione—a me] super quo statuta omnium uestrum a me cum sede apostolica (in ras. m1) H2, H3 H4 Bar ommiumnostrum, cuiusnec epistulia a me suscipienda sunt, dico me pacem cum omnibus uobis et cum uniuersis episcopis Orientalibus seu per uniuersas prouincias pacem et unanimitatem habere. § 2 Nam ut uerius sciatis me ueram fidem per hanc epistulam meam proloqui, dominus et frater InCUS communis Demofilus quia dignatus est pro sua beniuolentia fidem uestram et catholicam exponere, quae Syrmio a pluribus fratribus et coepiscopis nostris traetatatractata, exposita et suscepta est [t haec est perfidia Arriana, hoc egonotaui, non apostata, Liberius sequentia] ab omnibus, qui in praesenti fuerunt, hanc ego lihentilibenti animo suscepi [f sanctus Hir larius illi anathema dicit: t anathema", + "candidate_score": 0.638939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_14_16", + "bdc_text": "Authoritas eius multum illis derogabit . D . Pfeffingerus se illi opposuit , sed gregarius miles Achilli . Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_389", + "psc_text": "uelud A 27 emortuam Fed emortura A mortuam. Cy 28 rnrsus om. y 29 subripens A , per Fotini damnationem Marcelli nomen inueheret. extat autem in superioris epistulae corpore Marcellum ab Arrianis occasione libri, quem de subiectione domini Christi ediderat, una cum Athauasio fuisse damnatum. docetur etiam recitatione eiusdem libri innocentem deprehendi. falsitatem quoque iudicii Arriani extantis adhuc libri fides arguit. de Fotino autem tantum, sicuti mos poscebat, ad Orientales epistulae fiunt non iniuria extorquendi, ut nunc agitur, adsensum, sed instruendae uniuersorum scientiae consuetudine. § 3 Sed cur abncgatac Marcello communionis Athanasius reus esserescribitur ? numquid propterlibri uitium Marcellus abstentus est? testes ipsi sunt ex institutis eius Fotinum peruersitatis istius initia sumsisse. nam negata sibi ab Athanasio communione ingressu sese ecclesiae Marcellus abstinuit. ita communio cum eo inita fidem de subiectione (et) traditione regni docet, negata rursum prauitatem doctnnaedoctrinae alterius ostendit. ac sic utrumque uiri istius iudicium caret culpa, cum", + "candidate_score": 0.637536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_486", + "psc_text": "uestra de unanimitate nostra et pace ad elementissimum imperatorem scribite, de quo possim et ego de tristitia liberari. et manu ipsius: Deus te incolomem custodiat, frater. uem luanu ipsius pagmapagina perscnptaperscripta: Cum omnibus episcopis Orientalibus pacem habemus et uobiscum. ego me ad deum absolui. dosuos uideritis, si uolueritisnolueritis me in exilio deficere, erit deus iudex inter n e et uos. 14 cf. I Reg. 24, 16 1 tollerantiam H3H4 2 solacium FH1H2 agente H2H6 in] et Fm1H1, (et eras. et in in ras. m1) H2 3 est] et Fm1H1H2m1 est et ideo F2m2H2H4 Bar 4 uero] S1Fm2, om. AH credidit in me H' 5 a nomino] nominis H2m2 H3H4Bar q est p nomine Fm2 athasii H' 6 et del. Cou, om. Fll desuper] (de eras. m2)F, (de del. m2) H' nomine eius Cy 7 unde-uolente om. Bar et] Cγ ex A, om. Fll uobis CyFll', (u eras. et n in", + "candidate_score": 0.636877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_9_11", + "bdc_text": "Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena . Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare . Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_50", + "psc_text": "cum eorum defensio non ualebat, maxime cum tunc defendi minime potuerunt, quando illos accusatores sui faciem ad faciem arguebant. nouam legem introducere putauerunt, ut Orientales episcopi ab Occidentalibus iudicarentur. et uolebant ecclesiae iudicium per eos posse constare, qui non tam illorum miserebantur, quam actibus suis. hoe itaque nefas quoniam numquam recepit ecclesiastica disciplina, quaesumus, dilectissimi fratres, ut sceleratam perniciem conatusque mortiferos perditorum nobiscum etiam ipsi damnetis. § 13 Etenim adhuc cum esset episcopus Athanasius, Asclepam depositum sua sententia ipse damnauit. sed et Marcellus similiter illi numquam communicauit. Paulus uero Athanasi expositioni interfuit manuque propria sententiam scribens cum ceteris eum etiainetiam ipse damnauit. et quamdiu quisque eorum episcopus fuit, sua iudicia confirmauit. sed cum diuersis ex causis diuersisque temporibus singuli eorum digne de ecclesia suis pro meritis pellerentur, maiorem concordiam una conspiratione fecerunt donantes sibi quisque delicta, quae. cum episcopi essent, pro auctoritate diuina damnarunt. § 14 Namque quoniam Athanasius in", + "candidate_score": 0.636137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] d[ico ] . Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_162", + "psc_text": "19 ubv A synhodus A 20 didimus A 21 cum] in y .22 retinemus CmZy detenemus A detincmus Cml 25 impensi A et dei filium, facias nos, qui suscripsimus sanae doctrinae recedentes ab 'usiae' nomine te imperanteimperanto, (et) iubeas nos ad nostras plebes dimitti; ut laetetur ecclesia, quae immutare nomina dei et filii eius non ammittit in totum, imperio tuae uirtutis et gloriae, cui tantum diuinitas contulit, ut apparenteapparento dictionis sacriiegiosacrilegio iam 'usiae' et 'omousii' nomina recedant, quae in diuinis scripturis de deo et dei filio non inueniuntur scripta. cap. 3 § 1 Subueni, pie imperator, dei summi cultoribus, subueni eis, qui per Christum dei filium deum patrem omnipotentem orant; subueni eis, qui iudicio tuo deuotas offerunt aures, qui nesciunt colere nisi deum patrem per dominum nostrum Iesum Christum gloriae eius filium. et praecipe, domine imperator, ad nostras nos plebes remeare datis litteris ad u. c. praefectum praetorii Taurum, quia", + "candidate_score": 0.630884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_478", + "psc_text": "fieri posset, de exilio reuoparenturreuocarentur. § 2 Et hoc, autem scire uos uolo, quod fratrem Fortunatianum petii, ut [cumjcum litteras meas ad clementissimum imperatorem perferat, quas ad Orientales episcopos feci, ut scirent et ipsi una secum Athanasii communione me esse separatum. quas credo quod pictaspietas ipsius pro bono pacis gratulanter'accipiet, quarum exemplar etiam lIilarioHilario imperatoris fideli eunuco direxi. peruidcat caritas uestra haeehaec me benigno et innocenttinnocenti animo gessisse. quapropter his litteris meis conuenio uos et adiuro per deum omnipotentem et Christum Iesum filium eius, deum et dominum nostrum, ut dignemini ad elementissimum imperatorem〉 Constantium 1 de comitatu H' imperatorisJ add, peruenissem llar secundum eras. P 2 episcoporum] pracm. dustinarcm S1Fm2 scriberem, quia Ducheme (Mélanges a' Archéologie e' a'Histoire XXVIII [1908] 48), unde Fed add.: seriberem, quod litteras—dirigerem susp. Tillemont (Mémoires VI [1704] 771) et]praem. a nea Tillemont 2—3 communione. — Romanae om. F 3 esse separatum Rar testis(testes H3) H", + "candidate_score": 0.628624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_1_3", + "bdc_text": "Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.628495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_8", + "bdc_text": "enim nolle et ab imperatore non postulare , ut vel Palatinus vel alii cum eo consentientes excludantur pace religionis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_469", + "psc_text": "F 15 imperatorcm F impcratorem] add. nostrum H2m2H3H4 16 amoto (pr. o in ras. m1) H2 amato Fm1H1 ubominato Fm2 amodo H3H4 a om. Ht, (et s.l.m2) F 16-169,1 a communione—a me] super quo statuta omnium uestrum a me cum sede apostolica (in ras. m1) H2, H3 H4 Bar ommiumnostrum, cuiusnec epistulia a me suscipienda sunt, dico me pacem cum omnibus uobis et cum uniuersis episcopis Orientalibus seu per uniuersas prouincias pacem et unanimitatem habere. § 2 Nam ut uerius sciatis me ueram fidem per hanc epistulam meam proloqui, dominus et frater InCUS communis Demofilus quia dignatus est pro sua beniuolentia fidem uestram et catholicam exponere, quae Syrmio a pluribus fratribus et coepiscopis nostris traetatatractata, exposita et suscepta est [t haec est perfidia Arriana, hoc egonotaui, non apostata, Liberius sequentia] ab omnibus, qui in praesenti fuerunt, hanc ego lihentilibenti animo suscepi [f sanctus Hir larius illi anathema dicit: t anathema", + "candidate_score": 0.627474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_17", + "bdc_text": "Contra Tubing[ensis ( sc. academia ) ] vehementer pugnat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_27", + "psc_text": "contra erant)] qua quae contra illas uel quae contraria illis susp. Cou 11 samu- ensis A Cml 12 duci A aperte Cm2 a parte A Cml 14 aliuni A 15 apostolus om.y 18 parentibus atquc maioribus nostris y 19 conditur ACI 21 episcoporum] add. qui Cm2y 24 correptione om. y praedicatione sacrilega Cy 25 etiam om. Cy postutantes multo tempore nec quicquam proficiebant. namque post unam et secundam multasque correptiones cum nihil proficere potuissent — perdurabat enim et contradicebat rectae fidei et contentione maligna ecclesiae catholicae resistebat —, exinde illum omnes horrere ac uitare coeperunt. et uidentes, quoniam subuersus est et peccato et est a semet ipso damnatus, actis eum ecclesiasticis damnauerunt, ne ulterius oues Christi pestiferis contactibus malis macularet. tunc namque etiam eius aliquos prauissimos sensus contra fidem rectam ecclesiamque sanctissimam propter memoriam posterorum cautelamque suis sanctissimis scripturis itr archiuo ecclesiae condiderunt. sed haec quidem secundum impietatem Marcelli haeretici", + "candidate_score": 0.6218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_1_3", + "bdc_text": "Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 . maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_164", + "psc_text": "diuina pietas gloriosissimum te semper et ubique per omnia faciat uindicem, domine piissime imperator. EXPLICIT. 11 cf. Hebr. 1, 3 2 nomine C nomen A et suppl. Cou iubeas A p. c. iube A a. c. 4 admittit CmZy 5 apparente dictionis sacrilegio Eng apparet dicationis sacrilegis A abolitis (uel ablegatis) dictionibus sacrilegis Cou, fort. apertis dictionibus sacrilegis 10 deuotos T aurcs] omnes T 12 praecipe Cou praecipuę A 13 uc AS1S2 hunc TC perfectumT 16 reddidimusCou in hac reS',Cp.c. inhaere A inhere T,C a. c. 16 hac] ac A archiepiscopos TCFab episcopos Cou 17 scmper] suppl. nos Cou, cf. p. 82, 7 18 diuina SCou diuini A dei uiui Eng domini CFab 19 te gloriosissimum C Cou uindicem] uictorem susp. Cou VII. INCIPIT EPISTULA LEGATORUM MISSA AD CONSTANTIUM IMPERATOREM A LIBERIO EPISCOPO URBIS ROMAE PER LUCIFERUM EPISCOPUM. Epistula Liberii ad Constantium (353/4). Cou V Gloriosissimo Constantio Augusto Liberius episcopus.", + "candidate_score": 0.621698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] d[ico ] . Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_387", + "psc_text": "gerenda erant, auctoritatem. § 2 Illud autem esse cognitum cunctis oportet nullam umquam aduersus Marcellum praeter eam, quae Sardicensibus est dissoluta sententiis, deinceps synodum fuisse contractam neque tum, cum de Fotino decretum ab Occidentalibus est et ad Orientales relatum, aliquod in cum expressum fuisse iudiriumiudicium, sed homines mentemento callidos, ingenio subtiles, malitia pertinaces, occasionem reuoluendi eius, quod Athanasii absolutione est dissolutum, quaesisse iudicii et rescribentes de Fotino Marcelli mentionem uelut institutionum talium magistri addidisse, ut emortuam de Athanasio ipso iam tempore quaestionem et ueritatis iudicio consepultam rursus in publicam recordationem causae nouitas excitaret et subrepens 18—147, 19 cf. Sulpic. Seuer. chron. II 37 2 ueniam A 4 litto A 5 inter Cy iter A Sirmium y n wmprehensus y 7 abscissus Cy nc] nec Cy 8 admoueri Fab amoueri Cou uidetur cxcidissc descriplio symboli Sirmiensis atque inilium refutationis eiusdem 0 quem] que A 10 sententiā A 11 erant A A", + "candidate_score": 0.621217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] d[ico ] . Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_158", + "psc_text": "unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto recognosces (-is C Fab) C y scribtore cognoscis A VI. INCIPIT EXEMPLUM FIDEI EPISTULAE MISSAE AD CONSTANTIUM 1MPERATOREM A PERFIDIS EPISCOPIS. Epistula syn. Ariminensis (Arianorum) ad Constantium (869). Cou IX Domino merito gloriosissimo ac uictoriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis Orientalibus consentiens [id est Migdonius, Mcgasius, Ualens, Epictetus et ceteri, qui haeresi consenserunt). cap. 1 § 1 Inlustrati pietatis tuae scriptis maximas deo rettulimus et referimus gratias, quod nos beaueris intimans nobis illa, quae cum discursione pietatis tuae facere deberemus, ne quis 'usiae' uel 'omousii' nomina ecclesiae dei ignota aliquando, nominet, quod scandalum inter fratres facere solet. plurimum gratutatigratulati sumus, quia", + "candidate_score": 0.613223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] d[ico ] . Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_373", + "psc_text": "Iulius ex consilio ueniam, quam orabant, inpertit, ut cum lucro catholicae ecclesiae uires quoque detraheret Arrianis, cum eos, qui unitatem ante turbauerunt, consilii huius et audaciae paenitentes in communionem catholicam per ueniam reconciliatae pacis admitteret. (20) et quia non est nisi de ueritate confessio, nisi de uitio paenitentia, nisi uenia de admisso, Ualens et Ursacius admittendi, ut orabant, 1 sunt ? sed Cou subieceioni A suggcstioni susp. Cou 3 ambusit A indicandis Fed iudicandi ACy 5 finem ACml _perdidit? oCou 8 fini propositionis Cml Fab 9 obiecta sunt Eng obiectas A obiectans Cm1 obiectant Cm2 obiectatis y 12Ain mg.: de fotico (sic) eretico syrminensis AC (cf.Studien II 6 Bq.) Sirmiensis y 15 nouis Cm2 γ nobis A sepae A 16 amoris ACml fecerunt Cy 17 tollendd A episcopatus A 20 ansii A arrian∗e A 22 fuerat Cy fuerunt A 23 resecare Cy 24 recipi so Cy recepisse A 26 orabant", + "candidate_score": 0.61128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_0_2", + "bdc_text": "S [alutem ] d[ico ] . Comitia Augustana aiunt esse dissoluta . Accepi narrationem imperat [ ori ] 19 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_385", + "psc_text": "hist. eccl. III24, a Nicephor. hiat. eccl. IX 27 19 διὰ τούτου Soz διἀ τοῡτο Nic 20 *Αϰυλίας Soz Nic σε ὑγιαίνοντα Soz Nic 21 pr. ϰαὶ om. Soz Nic 22 dno- δω̄σ ps ἀποδω̣̃ς ἡμῑν τὴν ἀμοιβήν SozNic ἔχειν om. Soz Nic 23 τούτου] τούτων Soz Nic 24 ἡ ϑεία etc. om. Soz Nic LXV. Hilarius pars 4. Feder. 10 Textus narratiuus. § 1 Superioribus igitur litteris datis uenia indulgetur orantibus,, reditus ad catholicam fidem cum communione donatur, maxime cum Sardicensis synodi neritatem ipsae orantium ueniam litterae continerent. (21) uerum inter haec Syrmium conuenitur. Fotinus hereticus deprehensus, olim reus pronuntiatus et a communione iam pridem unitatis abscisus, ne tum quidem per factionem populi potuit ammoueri. ∗∗∗∗∗ sed idem Athanasius Marcellum, qui post recitationem libri, quem scriptum ediderat .nam hunc nos quoque habemus — sententia synodi Sardicensis episcopatui erat redditus, ubi quaedam alia noua miscercmiscere sensit et ambiguis praedicationibus eius,", + "candidate_score": 0.60841, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-monachorum", + "max_score": 0.664001, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_4", + "bdc_text": "In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-monachorum_window_113", + "psc_text": "6.) . Sed et ipsa commemoratio Dominicae passionis, cum assidue fit a monachis, plurimum utilitatis eis confert ad exemplum patientiae. Sed et commonitio datur per haec, ut studeat unusquisque ita semper paratus inveniri, ne indignus Dominicis Mysteriis habeatur. Addebat autem his, quod etiam remissio peccatorum per haec credentibus detur. [ Jejunia sane legitima id est quarta et sexta feria, monebat non esse solvenda, nisi grandis aliqua necessitas fieret, quia quarta feria Judas de traditione Domini cogitaverat, et sexta feria crucifixus sit Salvator. Videbitur ergo qui his diebus sine aliqua necessitate solvit statuta jejunia, vel cum tradente tradere Salvatorem, vel cum crucifigentibus crucifigere.] 156 Dicebat ergo, ut si forte in diebus supradictis supervenerit aliquis fratrum, si quidem ante horam nonam itineris caussa velit reficere, ponendam ei esse mensam soli: quod si nolit, non eum esse cogendum: communis namque hujus observantiae traditio est. Culpabat sane valde eos, qui vel comam capitis nutriunt,", + "candidate_score": 0.664001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_18_20", + "bdc_text": "Est haec mutatio dexterae excelsiPs 77 , 11 ( Vulg. 76 , 11 ) . etc. [ Ohne Adresse . Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt : Idem eidem .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-monachorum_window_46", + "psc_text": "lapsum videret, et unum esse ex numero crederet Angelorum, omnes paene simul atque uno ore dicentes: Haec est mutatio dexterae Excelsi (Psal. 76.) . Quanti exemplo ejus, qui jam semetipsos desperaverant, rursus ad spem salutis regressi sunt, et emendationem sui, quam prius desperaverant, praesumserunt? Quanti admiratione ejus, de ipso jam inferno peccatorum retracti sunt, et ad virtutis indolem reparati? Illo namque tanta immutatione converso, omnibus omnia visa sunt possibilia. Non solum enim emendatio morum florebat in eo et assumtio virtutum, verum et gratia Dei plurima ei collata est. Signa enim et prodigia, quae ab eo facta sunt, quantum apud Dominum haberet meritum, testabantur. Sic humilitas et conversio bonorum omnium materiam praebat: elatio et desperatio, interitus et mortis est caussa. Ad effugienda vero (Pallad. cap. 46.) pericula lapsuum, et conquirendam Dei gratiam, atque ipsius divinitatis evidentiorem notitiam capiendam, plurimum prodest secretior conversatio, et eremi interioris habitatio. Quod vos non tam verbis,", + "candidate_score": 0.625024, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1", + "max_score": 0.663985, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3_5", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ; se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_193", + "psc_text": "modo communicant? sed uidelicet tot ecclesiae transmarinae apostolico labore fundatae si communicauerint sacramenta cum eis, quos nec apud se accusatos ipsae damnarunt et ab aliis postea purgatos et absolutos audierunt, amittunt salutem religionemque christianam: pars autem Donati et damnat quos uoluerit et in ipsa damnatione sacrilegia schismatis eorum sic exaggerat, ut illis, quos uiuos terra aorbuitsorbuit, comparare non dubitet, et eis rursus cum uoluerit in eodem honore susceptis communicat et sancta atque integra perseuerat. o regula iuris Numidici, 0 priuilegia Bagaitana! et baptismus Christi exsufflatur in eis, qui eum in ecclesiis apostolicis perceperunt, in eis autem, quos 'damnati sacrilegi', sicut in Bagaitano concilio scriptum est, Praetextatus et Felicianus baptizauerunt, parcitur baptismo Christi, non quia baptismus Christi est, sed quia per eos datos est, qui a suis damnatoribus episcopi recedere et ad auossuos damnatores episcopi redire meruerunt. § 47 Nempe haec omnia, quae iam diu commemoro, regalibus litteris et ecclesiasticis et", + "candidate_score": 0.663985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3_5", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ; se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_194", + "psc_text": "in Bagaitano concilio scriptum est, Praetextatus et Felicianus baptizauerunt, parcitur baptismo Christi, non quia baptismus Christi est, sed quia per eos datos est, qui a suis damnatoribus episcopi recedere et ad auossuos damnatores episcopi redire meruerunt. § 47 Nempe haec omnia, quae iam diu commemoro, regalibus litteris et ecclesiasticis et municipalibus et proconsularibus gestis facta recitamus. tamen, o Donatistae, si uos teneretis ecclesiam toto orbe diffusam, quae manifestissimis canonicarum scripturarum testimoniis designata et expressa est, nihil aduersus uos omnia ista ualere deberent, quia neque uobis paleae crimina praeiudicarent, si uos in ea triticum essetis, 12 cf. Num. 16 et pag. 199, 11 15 sqq.] cf. Parm. III 4, 21-22 18 cf. Sententia concilii Bagaiensis 5 illi] alii JJ 8 apud se 0111. 0 9 ipsae scripgi ipri 011'1 et ab om. II 14 sasceptas Oml 16 Uagaitana (h, 17 acceperant II 18 dampnati (i in ras.) II 20 est christi", + "candidate_score": 0.657474, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1", + "max_score": 0.661619, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_5", + "bdc_text": "se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_609", + "psc_text": "dicere: ego transibo ante te, nisi quia hoc aliud est? ille quippe intellegitur loqui et dicere: transibo ante te, de quo dicit euangelium: cum uenisset hora, ut transiret Iesus de hoc mundo ad patrem: qui transitus etiam pascha interpretari perhibetur. haec itaque magna omnino prophetia est. ipse enim ante omnes sanctos transiit ad patrem de hoc saeculo parare illis mansiones regni caelorum, quas dabit eis in resurrectione mortuorum, quoniam transiturus ante omnes primogenitus a mortuis factus est. 4 Ex. 33, 18 5 Ex. 33, 19 8 Ex. 33, 14 10 Ex. 33, 15 14 Ex. 33, 17 20 Ioh. 13, 1 26 cf. Col. 1, 18 4 Cum autem VT st4ov |xoi rf;v asaotou o av cod. Alex ed Lag 5 ei] et T 6 (JVr)p.lZtt *opto»j cod. A lex 8 praestabo] praesto pIS ra 9 antecedate (& sup. e.rp. en) V 10 sic uideturj sicut detur N 11 populoque]", + "candidate_score": 0.661619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_5_7", + "bdc_text": "se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere . Alioquioder : Alioquin? .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_609", + "psc_text": "dicere: ego transibo ante te, nisi quia hoc aliud est? ille quippe intellegitur loqui et dicere: transibo ante te, de quo dicit euangelium: cum uenisset hora, ut transiret Iesus de hoc mundo ad patrem: qui transitus etiam pascha interpretari perhibetur. haec itaque magna omnino prophetia est. ipse enim ante omnes sanctos transiit ad patrem de hoc saeculo parare illis mansiones regni caelorum, quas dabit eis in resurrectione mortuorum, quoniam transiturus ante omnes primogenitus a mortuis factus est. 4 Ex. 33, 18 5 Ex. 33, 19 8 Ex. 33, 14 10 Ex. 33, 15 14 Ex. 33, 17 20 Ioh. 13, 1 26 cf. Col. 1, 18 4 Cum autem VT st4ov |xoi rf;v asaotou o av cod. Alex ed Lag 5 ei] et T 6 (JVr)p.lZtt *opto»j cod. A lex 8 praestabo] praesto pIS ra 9 antecedate (& sup. e.rp. en) V 10 sic uideturj sicut detur N 11 populoque]", + "candidate_score": 0.648489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_5_7", + "bdc_text": "se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere . Alioquioder : Alioquin? .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1604", + "psc_text": "ipsa transeunda est, id est non est in ea manendum propter cadendi peliculumpericulum. his pertransitis facile superantur inimici: quod significat dicendo: et ab specula Galaad trans ad filios Ammon, de quibus inimicis iam supra dictum est. Et uouit Iephte uotum et dixit: si traditione tradideris mihi filios Ammon in manu mea, et erit quicumque exierit de ianuis domus meae in obuiam mihi in reuertendo me in pace a filiis Ammon, et 3 II Tim. 2, 19 4 cf. Iud. 11, 29 7 Iud. 11, 29 19 II Cor. 12, 7 25 Iud. 11, 30. 31. 1 admonet PSNT 4 debellaturos N 5 inpertitur P3'N 8 spe- lunesm plSl V spelunca pIS1 V galaad transiit N 9 trans om. T exp. V 11 et manasse PS 12 sint PSl 15 alt. ad galaad T reuelationfi PSNVXTX 16 spelunca V 20 ego S1 22 ab in PT* 23 transiit SPbd trą.ųş V", + "candidate_score": 0.63655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_5", + "bdc_text": "se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_608", + "psc_text": "dominus: ego transibo ante te gloria mea et uocabo nomine domini in conspectu tuo: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, cum paulo ante dixisset: ipse antecedam et requiem tibi dabo. quod Moyses sic uidetur acce- 10 pisse \"antecedam te,\" tamquam non ei populoque praesens in itinere futurus esset, et ideo ait: si non tu ipse simul ueneris nobiscum, ne me educas hinc et cetera. deus autem neque hoc ei negauit dicens: et hoc tibi uerbum quod dixisti faciam. quomodo ergo, cumdixisseteiMoyses: ostende mihi gloriam tuam, rursus tamquam praecessurus et non cum eis simul futurus uidetur dicere: ego transibo ante te, nisi quia hoc aliud est? ille quippe intellegitur loqui et dicere: transibo ante te, de quo dicit euangelium: cum uenisset hora, ut transiret Iesus de hoc mundo ad patrem: qui transitus etiam pascha interpretari perhibetur. haec itaque magna omnino prophetia est. ipse enim ante omnes", + "candidate_score": 0.633914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_5", + "bdc_text": "se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1604", + "psc_text": "ipsa transeunda est, id est non est in ea manendum propter cadendi peliculumpericulum. his pertransitis facile superantur inimici: quod significat dicendo: et ab specula Galaad trans ad filios Ammon, de quibus inimicis iam supra dictum est. Et uouit Iephte uotum et dixit: si traditione tradideris mihi filios Ammon in manu mea, et erit quicumque exierit de ianuis domus meae in obuiam mihi in reuertendo me in pace a filiis Ammon, et 3 II Tim. 2, 19 4 cf. Iud. 11, 29 7 Iud. 11, 29 19 II Cor. 12, 7 25 Iud. 11, 30. 31. 1 admonet PSNT 4 debellaturos N 5 inpertitur P3'N 8 spe- lunesm plSl V spelunca pIS1 V galaad transiit N 9 trans om. T exp. V 11 et manasse PS 12 sint PSl 15 alt. ad galaad T reuelationfi PSNVXTX 16 spelunca V 20 ego S1 22 ab in PT* 23 transiit SPbd trą.ųş V", + "candidate_score": 0.630663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_5_7", + "bdc_text": "se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere . Alioquioder : Alioquin? .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_608", + "psc_text": "dominus: ego transibo ante te gloria mea et uocabo nomine domini in conspectu tuo: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, cum paulo ante dixisset: ipse antecedam et requiem tibi dabo. quod Moyses sic uidetur acce- 10 pisse \"antecedam te,\" tamquam non ei populoque praesens in itinere futurus esset, et ideo ait: si non tu ipse simul ueneris nobiscum, ne me educas hinc et cetera. deus autem neque hoc ei negauit dicens: et hoc tibi uerbum quod dixisti faciam. quomodo ergo, cumdixisseteiMoyses: ostende mihi gloriam tuam, rursus tamquam praecessurus et non cum eis simul futurus uidetur dicere: ego transibo ante te, nisi quia hoc aliud est? ille quippe intellegitur loqui et dicere: transibo ante te, de quo dicit euangelium: cum uenisset hora, ut transiret Iesus de hoc mundo ad patrem: qui transitus etiam pascha interpretari perhibetur. haec itaque magna omnino prophetia est. ipse enim ante omnes", + "candidate_score": 0.628677, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.661081, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_10", + "bdc_text": "Ipsos vero omnino constituisse in professione confessionis Augustanae constanter perseverare .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_83", + "psc_text": "potuit filiorum opera corrigere, qui tanta sollicitudine studuit corda mundare. Quid ad haec rectores fidelium dicunt, qui discipulorum suorum et aperta opera nesciunt? Quid in sua excusatione cogitant, qui in commissis sibi nec vulnera actionum curant? Ut vero hujus sancti operis etiam perseverantia demonstretur, recte subjungitur: CAPUT X. IBID.-- Sic faciebat Job cunctis diebus. 14. Job perseverantia. --Scriptum quippe est: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit. (Matth. X, 22; XXIV, 13.) In sacrificio igitur sancta actio, in cunctis autem diebus sacrificii, constantia sanctae actionis ostenditur. Haec breviter historiam sequendo transcurrimus; nunc ordo expositionis exigit ut exordium repetentes, allegoriarum jam secreta pandamus. CAPUT XI. [ Vet. IX ]. VERS. 1.-- Vir erat in terra Hus, nomine Job. 15. SENSUS ALLEGOR.-- Christus Job nomine designatus. --Haec per historiam facta credimus, sed per allegoriam jam qualiter sint impleta, videamus. Job namque, ut diximus, interpretatur dolens: Hus vero consiliator. Quem ergo alium", + "candidate_score": 0.661081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_4", + "bdc_text": "In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_77", + "psc_text": "replebat. CAPUT VIII [ Vet. V, Rec. IV ]. VERS. 5.-- Cumque in orbem transissent dies convivii, mittebat ad eos Job, et sanctificabat illos, surgensque diluculo offerebat holocausta per singulos. 10. Nulla pene convivia sine culpa, propter voluptatem et loquacitatem. --Cum dicitur, mittebat et sanctificabat illos, aperte demonstratur quid districtionis erga illos praesens ageret, quibus absens sollicitudine non deesset. Sed hoc nobis est solerter intuendum quod, peractis diebus convivii, purgatio per singulos adhibetur holocausti. Vir quippe sanctus noverat quia celebrari convivia sine culpa vix possent. Noverat quia magna purgatione sacrificiorum diluendae sunt epulae conviviorum; et quidquid in semetipsis filii convivantes inquinaverant, pater sacrificium immolando tergebat. Nonnulla quippe sunt vitia quae a conviviis aut separari vix possunt, aut certe nequaquam possunt. Pene semper enim epulas comitatur voluptas. Nam dum corpus in refectionis delectatione resolvitur, cor ad inane gaudium relaxatur. Unde scriptum est: Sedit populus manducare et bibere, et surrexerunt ludere (Exod.", + "candidate_score": 0.645643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_9", + "bdc_text": "Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_872", + "psc_text": "tribus Israel (Matth. XIX, 28) . Tunc moerentes Dominus sospitate erigit, quia hi qui, ejus desideriis accensi, prospera fugiunt, adversa patiuntur, cruciatus persequentium tolerant, seque ipsi per lamenta castigant, tanto sublimiorem tunc sospitatem recipiunt, quanto nunc cunctis mundi gaudiis devote moriuntur. Hinc est enim quod per Salomonem dicitur: Cor quod novit amaritudinem animae suae, in gaudio ejus non miscebitur extraneus (Prov. XIV, 10) . Humana etenim mens amaritudinem animae suae scit, cum, aeternae patriae desideriis accensa, peregrinationis suae poenam flendo cognoscit; sed in ejus gaudio extraneus non miscebitur, quia qui nunc a moerore compunctionis alienus est, tunc particeps ad laetitiam consolationis non est. Hinc est quod in Evangelio Veritas dicit: Amen amen dico vobis, quid plorabitis et flebitis vos, mundus autem gaudebit; vos autem contristabimini, sed tristitia vestra vertetur in gaudium (Joan. XVI, 20) . Et rursum: Vos igitur nunc quidem tristitiam habetis, iterum autem videbo vos, et gaudebit cor", + "candidate_score": 0.613638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_9", + "bdc_text": "Neque hac re velle occasionem dare exteris persequendi eos , qui aliter quam ipsi sentiant de coena .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1091", + "psc_text": "(III Reg. I, 23) ? Quomodo Moyses regi Aegyptio libere resistens eum despicere potuit, qui, Deo familiariter colloquens, sequentem se Jethro cognatum suum humilis adoravit (Exod. XVIII, 7)? Cujus etiam consilio tantam obedientiam praebuit, ut post secreta Dei colloquia magnum lucrum duceret quod foris ab ore hominis audiret. [ Vet. XXIV.] 55. Qui alios arguunt, seipsos non palpent. --Ex aliis ergo sanctorum factis discimus quid de aliis pensare debeamus. Sancti enim viri, nec ex elatione sunt liberi, nec ex timore submissi; sed cum rectitudo eos ad libertatem vocis erigit, consideratio infirmitatis propriae in humilitate custodit. Culpas quippe delinquentium etsi ex alto increpantes feriunt, semetipsos tamen apud se subtilius judicantes, quasi in abjectis ponunt; et quo prava in aliis insequuntur, eo ad reprimendos se atrociores redeunt; rursusque quo sibimet meliora agentibus nequaquam parcunt, eo vigilantius aliena facta reprehendunt. Quid enim de humana potentia mirari exterius poterunt, qui semetipsos quoque despiciunt, etiam", + "candidate_score": 0.613554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_16_18", + "bdc_text": "Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam . Contra Tubing[ensis ( sc. academia ) ] vehementer pugnat . Est haec mutatio dexterae excelsiPs 77 , 11 ( Vulg. 76 , 11 ) . etc. [ Ohne Adresse .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2453", + "psc_text": "reatu perpetuae maledictionis ligatur. Unde recte nunc dicitur: Maledicta sit pars ejus in terra. Quia etsi ad tempus benedicitur, in reatu tamen maledictionis tenetur. De quo et apte subditur: Nec ambulet per viam vinearum. Via namque vinearum est rectitudo Ecclesiarum. Qua in re sive haereticum, sive carnalem quempiam nil obstat intelligi, quia via vinearum, id est rectitudo Ecclesiarum amittitur, dum vel fides recta, vel rectitudo justitiae non tenetur. Ille namque per viam vinearum ambulat, qui, sanctae universalis Ecclesiae praedicationem pensans, neque a fidei, neque a bonorum actuum rectitudine declinat. In via quippe vinearum ambulare est sanctae Ecclesiae Patres velut dependentes botros aspicere, quorum verbis dum intendit in labore itineris, amore debriatur aeternitatis. Sequitur: CAPUT LXVII [ Rec. XXVII ]. VERS. 19.-- Ad nimium calorem transeat ab aquis nivium. 81. Sapere ad sobrietatem quam difficile. --Idcirco iniquitas frigori comparatur, quia peccantis mentem torpore constringit. Unde scriptum est: Sicut frigidam fecit cisterna", + "candidate_score": 0.610581, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1", + "max_score": 0.660657, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_4_6", + "bdc_text": "In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ; se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere . Alioquioder :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_754", + "psc_text": "contra quod scribis, et aut intellege quae dicuntur aut noli quod intellegis uertere in aliud. ego dixi non apud uestros, sed apud ecclesias transmannastransmarinas, quibus innocentes illi uidebantur qui arguebantur a uestris, eos debuisse conuinci. nam et Maximianenses conuictum sibi uidentur damnasse Primianum, sed non apud eos, qui longius positi et a gratia uel inuidia remotiores tale de illo possent ferre iudicium, quod uniuersae parti Donati facile probaretur. nunc uero damnauerunt eum centum, et amplius quam trecentis absoluendum reliquerunt, apud quos ipsi periculum damnationis incurrerent. eis quippe tam pluribus suam debuerunt persuadere sententiam, ut ipsi cum eis intus essent, Primianus autem foris, si damnatus paenitentiam respuisset. si autem hoc tam maiori numero collegarum et tot suae 10 Petil. 1 22, 24 13 cf. epiat. Cresc. 2 ntia corre euan. W 8 si facere] si stare ex sistatacere R e uoluis euan. W 4 non] et non W pr. in om.", + "candidate_score": 0.660657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_4_6", + "bdc_text": "In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ; se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere . Alioquioder :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_385", + "psc_text": "si quos tales in sacramentorum eius communione cognouero, uerbo et disciplina domini emendo quos possum, tolero quos emendare non possum. fugio paleam, ne hoc sim, non aream, ne nihil sim. § 40 Proinde noli frustra in hac sententia uentilari. magis enim me ammonet, quomodo id agam, praeceptum apostolicum quod ipse posuisti: ne commiinicescommunices peccatis alienis; te ipsum castum se-rltlt. nam ut ostenderet, quemadmodum quisque non communicaret peccatis alienis, ad hoc addidit: te ipsum castum serua. non enim, qui se castum seruat, communicat peccatis alienis, quamuis non eorum peccata, sed illa quae ad iudicium sibi sumunt dei sacramenta communicet cum eis, a quibus se castum seruando fecit alienum. alioquin etiam Cyprianus, quod absit, peccatis raptorum et faeneratorum collegarum communicabat, cum quibus tamen in communione diuinorum sacramentorum manebat, de quibus 6 epiat. Cresc. 11 cf. Gal. 6, 5 20 epiat. Creec. et I Tiiu. 5, Z2 4 zi(ze-i )zaniae YR 7 displicent", + "candidate_score": 0.655503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_4_6", + "bdc_text": "In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ; se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere . Alioquioder :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_645", + "psc_text": "et decem plenario concilio damnauerunt, similiter ignorare potuerunt? § 33 Et adhuc obicis unitati catholicae nescio qua facta nostrorum, quae aut falsa sunt aut peccata non sunt aut, etiamsi uera atque peccata sunt, bonorum societatem maculare non possunt. neque enim boni communicant peccatis alienis, quibus utique faciendis non consentiunt, quamuis cum ipsis, qui ea faciunt, donec de area dominica sicut palea uentilabro ultimo separentur, non eorum peccata, sed dei sacramenta communicent et intra eandem sagenam uelut pisces boni cum malis usque ad separationem, quae in litore, hoc est in fine saeculi tamquam in fine maris futura est, non ab eis corporum segregatione, sed uitae ac morum diuersitate disiuncti sint; sicut nec undecim apostoli furtis Iudae communicabant et tamen cum illo eidem domino uisibiliter cohaerebant, eundem magistrum audiebant, idem credendum euangelium percipiebant, eadem sacramenta sumebant, corporali cum illo congregatione permixti, spiritali dissimilitudine separati; sicut apostolus Paulus non communicabat contumaciae et inuidiae,", + "candidate_score": 0.655472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_3_5", + "bdc_text": "maii oblatam ab omnibus imperii ordinibus de eo institutum , an agnoscant Palatinum Augustanae confessionis socium . In causa iustificationis et summa salutis agnoscunt socium , in causa coenae dominicae Zvinglianum esse aiunt ; se tamen periculum facturos , an ante discessum cum eo possint transigere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_421", + "psc_text": "circumcellionibus saeuientibus, sed secundum propheticam ueritatem iugo domini dei subditis regibus. exhibitus igitur Crispinus et, quod se esse proconsuli quaerenti negauerat. facillime conuictus haereticus decem tamen libras auri, quam multam in omnes haereticos imperator maior Theodosius constituerat. intercedente Possidio non est conpulsus exsoluere. qua mitissima sententia non contentus nescio quo consilio, quod displicuisse uestris omnibus dicebatur, ad eiusdem Theodosii filios prouocandum putauit. acceptatum est. rescriptum est, quid aliud, nisi quod pars Donati iam sciret se ad illam poenam aurariam cum ceteris haereticis pertinere, cum quibus propter communionem talis persecutionis aut communem se deputet habere iustitiam aut, si non deputat. non se ideo iactet iustam, quia ea poena coercetur, qua coerceri et eas haereses uidet quas concedit iniustas, et tandem intellegat, quod Christi martyrem non facit poena sed causa, nos autem usque adeo saeuos persecutores esse arguat, ut nec post imperiale rescriptum aurum illud fisco Crispinus expenderit, indulgentiam illi catholicis episcopis", + "candidate_score": 0.646868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_11_13", + "bdc_text": "Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae . His accedit , quod certo d. Victorinus Strigelius palam ad nos concessit et in academia Lipsensi nostram doctrinam et proposuit et defendit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_266", + "psc_text": "Ecce quantum nos abs te commemoratus beatus Cyprianus adiuuit, cui de baptismo repetendo si quid aliter sapuit, pro tantis meritis flagrantissimae caritatis corrigendum procul dubio dominus reuelauit, quia in ea uite permansit tamquam sarmentum tanto fructu pacis et dilectionis opulentum, ut etiam, si quid in eo purgandum repperiretur, si nulla re alia, certe falce martyrii purgaretur. quamquam itaque ad errorem uestrum conuincendum et si uolueritis corrigendum satis superque potuerint ista sufficere, tamen, ne quisquam arbitretur aliquid te in epistula posuisse, quod refellere non ualerem aut in quo te nostris contra Petilianum litteris nihil idoneum 9 cf. Ps. 25, 8 3 quid ampline Xml 4 insollerter Z 6 ecclesias WmlXYmlR 7 uellent] uel Jr 11 demonstratus Yml 12 possemuB Ym2Rv illa WXmlYmlli 17 zizania in WXml zizaniam YmlR 21 adinbit Wml 23 uita WYml 25 reperiretur WYm2v 26 martirii W respondisse demonstrare non possem, sequenti uolumine cetera uideamupuideamus. LIBER TERTIUS. §", + "candidate_score": 0.63443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_11_13", + "bdc_text": "Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae . His accedit , quod certo d. Victorinus Strigelius palam ad nos concessit et in academia Lipsensi nostram doctrinam et proposuit et defendit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_702", + "psc_text": "mihi etiam in ceteris partibus epistulae tuae causa ista Maximianensium praebeat respondendi facilitatem. quidquid de traditoribus uelut nostris dicendum putasti, quamquam uestri potius hoc fecisse doceantur, quod et in illo trium uoluminum opere satis superque monstraui. uide tamen et responde, si potes. utrum hoc crimen, quorumlibet fuerit, polluere potuerit in unitate tot gentium christianos uel longe remotissimos uel longe posteros, si crimen sacrilegi surculi Maximiani maculare non potuit uel socios Afros, quibus dantes dilationem trecenti et decem episcopi uestri dixerunt: quos sacrilegi surculi non polluere plantaria, uel uos ipsos, qui non solum istos quos inDOcentesinnocentes dixistis, uerum etiam in illo sacrilegio iam damnatos tanta concordia suscepistis. § 51 Dicis orientalibus nota fuisse crimina traditorum, quando tibi Afro Maximianei\\\\sium schisma in Africae capite commissum, antequam meas litteras legens ualde permotus consuleres episcopos uestros, incognitum fuit et. cum consuluisses, uerum ab eis audire minime potuisti. quos certe si defendis, ne dicas mentitos,", + "candidate_score": 0.632679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_11_13", + "bdc_text": "Putant autem Saxonem vel Hessum huius moderationis authores vel saltem adiutores fuisse . Si perrexerit Palatinus , de quo nihil dubitamus , fractae sunt Luth[eranorum ] practicae . His accedit , quod certo d. Victorinus Strigelius palam ad nos concessit et in academia Lipsensi nostram doctrinam et proposuit et defendit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_365", + "psc_text": "loco: quibus lectis Zenophilus consularis dixit: et actis et litteris quae recitatae sunt traditorem constat esse Siluanum. item alio loco: Zenopbilus u. c. consularis dixit: quid amministrabat tunc SiluanuHSiluanus in clericatu? Uictor respondit: subPaulo episcopo orta persecutione Siluanus subdiaconus fuit. § 34 Habesne, frater Cresconi, ad ista quod dicas? puto non usque adeo frontem perisse de rebus humanis, ut ad purgationem Siluani adhuc putes sententiam recitandam, quam dixit in Caecilianum et collegas eius quasi traditores, ne magis nos admoneas dicere ex epistula apostoli simile aliquid, ut paulo ante commemoraui, 'qui praedicas non tradendum tradis' et: in quo alium iudicas. temet ipsum condemnas; eadem enim agis qui iudicas. sed postea, inquis, Ursatio et Zenophih persequentibus cum c Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.65467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_19_21", + "bdc_text": "Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt : Idem eidem . Tiguro Bernam. 9 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.648495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_19_21", + "bdc_text": "Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt : Idem eidem . Tiguro Bernam. 9 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.648254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_19", + "bdc_text": "Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.64726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_19_21", + "bdc_text": "Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt : Idem eidem . Tiguro Bernam. 9 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.643092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_19_21", + "bdc_text": "Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt : Idem eidem . Tiguro Bernam. 9 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.642027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_19", + "bdc_text": "Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.635624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_19_21", + "bdc_text": "Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt : Idem eidem . Tiguro Bernam. 9 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_729", + "psc_text": "ihm allein. bekannte Ebionitenevangelium übertragen. Die umgekehrte Verwechslung bei Hieronymus c. Pelag. III 2; Migne 23, 570 B in evangelio inxta Hebraeos quod chaldaico quidem syroque sermone, sed hebraicis literis scriptum est, quo utuntur usque hodie Naxareni, secundum apostolos sive ut plerique autumant iuxta Matthaeum, vgl. Zahn, Gesch. d. neutest. Kan. II 2, 730 Harnack, Lit. Gesch. II 1, 626 (die wilden Aufstellungen von A. Schmidtke TU XXXVII 1 bleiben überall außer Betracht) V Μ 1 δὲ < M 3 δὲ *] τε V M 8 ἄλλοτε *] ἄλλοθι V < Μ Εβραίους, ὡς τὰ ἀληθῆ ἔστιν εἰπεῖν, ὅτι Ματθαῖος μόνος Ἑβραϊστὶ καὶ Ἑβραϊκοῖς γράμμασιν ἐν τῇ κα��νῇ διαθήκῃ ἐποιήσατο τὴν τοῦ εὐαγγελίου ἔκθεσίν τε καὶ κήρυγμα. ἤδη δέ που καί τινες πάλιν ἔφασαν καὶ ἀπὸ τῆς Ἑλληνικῆς δια- λέκτου τὸ κατὰ Ἰωάννην μεταληγθὲν εἰς Ἑβραΐδα ἐμφέρεσθαι ἐν τοῖς τῶν Ἰουδαίων γαζοφυλακίοις, φημὶ δὲ τοῖς ἐν Τιβεριάδι, καὶ ἐναποκεῖσθαι ἐν", + "candidate_score": 0.635314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_19", + "bdc_text": "Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.635237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_19_21", + "bdc_text": "Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt : Idem eidem . Tiguro Bernam. 9 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.635162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_19_21", + "bdc_text": "Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt : Idem eidem . Tiguro Bernam. 9 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1346", + "psc_text": "τάξει ἐπὶ τὴν τοῦ ὁμοίου αὐτῷ κατῆλθεν ζήτησιν, ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸν δωδέκατον ἀριθμόν, καὶ εὑρὸν † αὐτὸν ἐπληρώθη, φανερὸν εἶναι ἐξ αὐτοῦ τοῦ σχήματος τοῦ στοι- V Μ lat. Hipp. 1 ὑπεξαιρούμενος Hipp. | δὲ < Hipp. | τὸν ἐπίσημον Hipp. 1f καὶ — γραμμάτων < Hipp. 2 τὸν, ὸν auf Rasur Vcorr τὸν τῶν < —6 μέχρι γὰρ — αἰώνων < Hipp. 3 ε Ausg.] Θ V M Ε lat. 4 V M cum . . . appositum est lat. 5 ὀκτώ auf Rasur Vcorr 7 τριῶν] τριάκοντα V M tribus lat. τῶν τριῶν Hipp. | τρὶς < Hipp. 8 τρὶς γὰρ — < lat. 8f καὶ αὐτὴ δὲ — ἐγέννησεν < Hipp. 9 ἐφ᾿ τε < lat. Hipp. 10 παρ’ αὐτοῖς < lat. Hipp. | nach ἀριθμὸν hat einen ängeren Zusatz | καὶ ἐπεὶ] ἐπειδὴ δὲ Hipp. 11 ἀποστὰς < καταλείψας Hipp. | ἄνω < Hipp. | ἕνδεκα", + "candidate_score": 0.632618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_19", + "bdc_text": "Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.629434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_19", + "bdc_text": "Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", + "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.627631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_16_18", + "bdc_text": "Mavult Victorinus exilium quam mutare doctrinam . Contra Tubing[ensis ( sc. academia ) ] vehementer pugnat . Est haec mutatio dexterae excelsiPs 77 , 11 ( Vulg. 76 , 11 ) . etc. [ Ohne Adresse .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2528", + "psc_text": "28, 6; S. 502, 2ff Schwartz Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 Filastrius haer. 50; S. 26,21ff Marx — 8ff vgl. Hippolyt refut. VII 35 1; S. 222,4f Wendland ἐκ τῆς τῶν Γνωστικῶν καὶ Κηρίνθου καὶ Ἐβίωνος σχολῆς ἀποσπάσας — 12ff zu ἀπὸ Βυζαντίου vgl. Hippolyt refut. VII 35, 1; S. 222,1 Wendland u. X 23,1; S.282,1 Βυζάντιος Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 — zu σκυτεὺς Eusebius h. e. V 28,6; S. 502,3 Schwartz Θεόδοτον τὸν σκυτέα τὸν ἀρχηγὸν καὶ πατέρα ταύτης τῆς ἀρνησιθέου ἀποστασίας — 14ff vgl. Ps. Tertullian adv. omn. haer. S Theodotus haereticus Byzantius, qui posteaquam Christi pro nomine adprehensus negavit, in Christum blasphemare non destitit Filastrius haer. 50, 1f; S. 26, 21f Marx denegator Christi dei nostri in persecutione extitit salvatoris, qui coepit dicere docens ita: communis, inquit, homo erat ut omnes homines Christus. hoc autem dicebat, ut denegationis obprobrium ab hominibus non amplius pateretur,", + "candidate_score": 0.615618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_18", + "bdc_text": "Est haec mutatio dexterae excelsiPs 77 , 11 ( Vulg. 76 , 11 ) . etc. [ Ohne Adresse .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1880", + "psc_text": "117, 7 13 ἠνεώχθησαν S. 117, 8 14 αὐτῶν S. 117, 8 | αὐτὸν S. 117, 9 15 vor πάθεν (bez. πῶς) + εἰπὲ Μαρκίων, dafür Z. 15 f λέγε ὦ Μαρκίων Anast. Sin. | πόθεν] quomodo πῶς Conc. Anast. Sin. | perficitur γίνεται Conc. γέγονεν Αnast. Sin. | λέγε Conc. 16 per phantasiam κατὰ φανταςίαν Conc. ἐν φανταςίᾳ Anast. Sin. | ἀπὸ 2 Conc. Anast. Sin. 16 f secundum veritatem ἀληθείᾳ Conc. 20 πάντι Μ τοὺς αὐτὸν ζητοῦντας παταχθῆναι ἀοραςίᾳ, καὶ ἐπατάχθησαν καὶ οὐκ ἔβλεπον αὐτὸν τοιοῦτον ὄντα οἷος ἦν. ἀλλὰ καὶ ἐν Σοδόμοις f τὴν θύραν τοῦ Λὼτ ἀπέκρυψαν οἱ ἄγγελοι καὶ οὐκ ἔβλεπον αὐτὴν οἱ Σοδομῖται. μὴ καὶ ἡ θύρα τοῦ Λὼτ δόκησις ἦν, ὦ Μαρκίων; οὐχ ὑπολείπεται δέ σοι ἀντιλογία οὐδεμία. ἔκλασε γὰρ τὸν ἄρτον σαφῶς καὶ διέδωκε τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς. Σχόλιον οݲηݲ. »Τί τεταραγμένοι ἐστέ; ἴδετε τὰς χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι πνεῦμα", + "candidate_score": 0.59129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_18", + "bdc_text": "Est haec mutatio dexterae excelsiPs 77 , 11 ( Vulg. 76 , 11 ) . etc. [ Ohne Adresse .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3273", + "psc_text": "πιμπλόντα U 3 — 7 f διὸ τὸ — τοῦ ῥητοῦ Phot. 5 f ἀλλὰ — μὴ Bonwetsch nach S | αὐτὰ * 4 die zweite, in Klammern beigefügte Zahl, einfach neben die erste gesetzt, bezieht sich auf die Reihenfolge innerhalb von Marcions ἀποστολικόν 5 ἐννόμως V 6 τοῦ < S. 175, 28 Πρὸς Θεσσαλονικεῖς ᾱ, <παρ᾿ αὐτῷ εݲ> παρ᾿ ἡμῖν δὲ ηݲ Πρὸς Θεσσαλονικεῖς β, <παρ᾿ αὐτῷ ς>, παρ᾿ ἡμῖν δὲ θݲ. Τῆς πρὸς Ἐφεσίους, <παρ᾿ αὐτῷ> ζݲ, παρ᾿ ἡμῖν δὲ εݲ. ᾱ (λݲςݲ). »Μνημονεύοντες ὑμεῖς ποτε τὰ ἔθνη, οἱ λεγόμενοι ὑπὸ τῆς λεγομένης περιτομῆς ἐν σαρκὶ χειροποιήτου, ὅτι ἦτε τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ, ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ξένοι τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας, ἐλπίδα μὴ ἔχοντες καὶ ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ· νυνὶ δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὑμεῖς οἱ ποτὲ ὄντες μακρὰν ἐγενήθητε ἐγγὺς ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ. αὐτὸς γὰρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν,", + "candidate_score": 0.583963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6807_sent_18", + "bdc_text": "Est haec mutatio dexterae excelsiPs 77 , 11 ( Vulg. 76 , 11 ) . etc. [ Ohne Adresse .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1842", + "psc_text": "σου σέσωκέν σε«. Ἔλεγχος νݲαݲ.Ἐν πίστει οὐκ ἔνι ψεῦδος. εἰ γὰρ ψεύδεται,οὐ a πίστις. λέγει γοῦν. υἱὲ Δαυίδ, καὶ ἐπαινεῖται καὶ κομίζεται τὸ αἴτημα ὁ τὸ ὄνμα ὁμολογήσας καὶ οὐκ ἐπετιμήθη ὡς ψεύστης, ἀλλὰ ὡς πιστὸς ἐμακαρίσθη. οὐκ ἄραἄσαρκος ὁ διὰ τὴν ἐπίκλησιν τοῦ ὀνόματος b χαρισάμενος τῷ τυφλῷ τὸ βλέπειν. ἀληθινῶς γὰρ ἦν καὶ οὐ δοκήσει, ἐκκ τοῦ σπέρματος Δαυὶδ κατὰ σάρκα ἀπὸ Μαρίας τῆς ἁρίας παρθένου καὶ διὰ πνεύματος ἁγίου γεγεννημένος. 5 luk. 17,22 — 11 Luk. 18, 18. 19. 20 — 22 Luk. 18, 35. 38. 42 V M 5f vgl. S. 114, 3f 11–14 vgl. S. 114,5–9 22–24 vgl. S. 114, 9—11 5 ἰδεῖν S. 114,3]