diff --git "a/10/10381.json" "b/10/10381.json"
new file mode 100644--- /dev/null
+++ "b/10/10381.json"
@@ -0,0 +1,3178 @@
+{
+  "letter_id": "10381",
+  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10381",
+  "dominant_topic": 0,
+  "topic_dist": [
+    0.059589,
+    0.058324,
+    0.049338,
+    0.049207,
+    0.054035,
+    0.044045,
+    0.049108,
+    0.053535,
+    0.044037,
+    0.048996,
+    0.049059,
+    0.048495,
+    0.04458,
+    0.055937,
+    0.050804,
+    0.051039,
+    0.04786,
+    0.049467,
+    0.04861,
+    0.043935
+  ],
+  "citations": [
+    {
+      "rank": 1,
+      "cf_id": "cf032",
+      "work_id": "dlt000339",
+      "max_score": 0.691336,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_8_10",
+          "bdc_text": "vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat :",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_581",
+          "psc_text": "portus ab accessu ventorum immotus et ingens ipse: sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis, interdumque atram prorumpit ad aethera nubem, turbine fumantem piceo et candente favilla, attollitque globos flammarum et sidera lambit. Interdum scopulos avulsaque viscera montis erigit eructans liquefactaque saxa sub auras cum gemitu glomerat fundoque exaestuat imo. In principio Pindarus veritati obsecutus dixit, quod res erat quodque illic oculis deprehenditur, interdiu fumare Aetnam, noctu flammigare. Vergilius autem dum in strepitu sonituque verborum conquirendo laborat, utrumque tempus nulla discretione facta confudit. Atque ille Graecos quidem fontes imitatus ignis eructare et fluere amnes fumi et flammarum fulva et tortuosa volumina in plagas maris ferre, quasi quosdam igneos angues, luculente dixit, at hic vester atram nubem turbine piceo et favilla fumante ῥόον καπνοῦ αἴθωνα interpretari volens crasse et immodice congessit, globos quoque flammarum, quod ille κρουνούς dixerat, duriter posuit et ἀκύρως. Hoc vero vel inenarrabile est, quod nubem atram fumare dixit",
+          "candidate_score": 0.691336,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_559",
+          "psc_text": "talium vocabulorum, quibus velut sideribus micat divini carminis variata maiestas. Ad haec a vestro respondetur, malesuada fames, auricomi rami centumgeminus Briareus adde et \"fumiferam noctem\" et quicquid in singulis paene versibus diligens lector agnoscit. Saepe Homerus inter narrandum velut ad aliquem dirigit orationem: ἔνθ᾽ οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον ‹et› φαίης κεν ζάκοτόν τινα ἔμμεναι ἄφρονά τ᾽ αὔτως. Nec hoc Vergilius omisit: migrantes cernas totaque ex urbe ruentes, et: totumque instructo Marte videres fervere Leucaten et pelago credas innare revulsas Cycladas et studio incassum videas gestire lavandi. Item divinus ille vates res vel paulo vel multo ante transactas opportune ad narrationis suae seriem revocat ut et historicum stilum vitet, non per ordinem digerendo quae gesta sunt, nec tamen praeteritorum nobis notitiam subtrahat. Theben Asiae civitatem aliasque plurimas Achilles antequam irasceretur everterat, sed Homeri opus ab Achillis ira sumpsit exordium. Ne igitur ignoraremus quae prius gesta sunt, fit eorum tempestiva",
+          "candidate_score": 0.68794,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_8_10",
+          "bdc_text": "vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat :",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_559",
+          "psc_text": "talium vocabulorum, quibus velut sideribus micat divini carminis variata maiestas. Ad haec a vestro respondetur, malesuada fames, auricomi rami centumgeminus Briareus adde et \"fumiferam noctem\" et quicquid in singulis paene versibus diligens lector agnoscit. Saepe Homerus inter narrandum velut ad aliquem dirigit orationem: ἔνθ᾽ οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον ‹et› φαίης κεν ζάκοτόν τινα ἔμμεναι ἄφρονά τ᾽ αὔτως. Nec hoc Vergilius omisit: migrantes cernas totaque ex urbe ruentes, et: totumque instructo Marte videres fervere Leucaten et pelago credas innare revulsas Cycladas et studio incassum videas gestire lavandi. Item divinus ille vates res vel paulo vel multo ante transactas opportune ad narrationis suae seriem revocat ut et historicum stilum vitet, non per ordinem digerendo quae gesta sunt, nec tamen praeteritorum nobis notitiam subtrahat. Theben Asiae civitatem aliasque plurimas Achilles antequam irasceretur everterat, sed Homeri opus ab Achillis ira sumpsit exordium. Ne igitur ignoraremus quae prius gesta sunt, fit eorum tempestiva",
+          "candidate_score": 0.678375,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11_13",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris . Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_609",
+          "psc_text": "Ἴδην δ᾽ ἵκανεν πολυπίδακα, μητέρα θηρῶν, Γάργαρον. Hic Gargarum pro excelsissimo montis loco accipi convenire et ipse sensus indicium facit, nam de Iove loquitur. Sed et alibi eodem Homero teste manifestius exprimitur: ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, et Epicharmus vetustissimus poeta in fabula quae inscribitur Troes ita posuit: Ζεὺς ἄναξ, ναίων ἀν᾽ Ἴδαν Γάργαρα ἀγάννιφα. Ex his liquido claret Gargara cacumen Idae montis appellitari. Pro oppido autem Gargara qui dixerint enumerabo. Ephorus, notissimus historiarum scriptor, in libro quinto sic ait: μετὰ δὲ τὴν Ἄσσον ἐστὶν τὰ Γάργαρα πλησίον πόλις. Nec Ephorus solus, sed etiam Phileas vetus scriptor in eo libro qui inscribitur Asia ita meminit: μετὰ Ἄσσον πόλις ἐστὶν ὄνομα Γάργαρα• ταύτης ἔχεται Ἄντανδρος. Arati etiam liber ἐλεγείων fertur in quo de Diotimo quodam poeta sic ait: αἰάζω Διότιμον, ὃς ἐν πέτραισι κάθηται Γαργαρέων παισὶν βῆτα καὶ ἄλφα λέγων. Ex his versibus etiam civium nomen innotuit,",
+          "candidate_score": 0.676295,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_6_8",
+          "bdc_text": "s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_559",
+          "psc_text": "talium vocabulorum, quibus velut sideribus micat divini carminis variata maiestas. Ad haec a vestro respondetur, malesuada fames, auricomi rami centumgeminus Briareus adde et \"fumiferam noctem\" et quicquid in singulis paene versibus diligens lector agnoscit. Saepe Homerus inter narrandum velut ad aliquem dirigit orationem: ἔνθ᾽ οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον ‹et› φαίης κεν ζάκοτόν τινα ἔμμεναι ἄφρονά τ᾽ αὔτως. Nec hoc Vergilius omisit: migrantes cernas totaque ex urbe ruentes, et: totumque instructo Marte videres fervere Leucaten et pelago credas innare revulsas Cycladas et studio incassum videas gestire lavandi. Item divinus ille vates res vel paulo vel multo ante transactas opportune ad narrationis suae seriem revocat ut et historicum stilum vitet, non per ordinem digerendo quae gesta sunt, nec tamen praeteritorum nobis notitiam subtrahat. Theben Asiae civitatem aliasque plurimas Achilles antequam irasceretur everterat, sed Homeri opus ab Achillis ira sumpsit exordium. Ne igitur ignoraremus quae prius gesta sunt, fit eorum tempestiva",
+          "candidate_score": 0.673757,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_571",
+          "psc_text": "Τληπόλεμος δ᾽ ἐπεὶ οὖν τράφ᾽ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ, αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκτα, et reliqua quibus protraxit iucunditatem. Vergilius in hoc secutus auctorem in priore catalogo modo de Aventino, modo de Hippolyto fabulatur, in secundo Cycnus ei fabula est. Et sic amoenitas intertexta fastidio narrationum medetur. In omnibus vero Georgicorum libris hoc idem summa cum elegantia fecit. Nam post praecepta, quae natura res dura est, ut legentis animum vel auditum novaret, singulos libros acciti extrinsecus argumenti interpositione conclusit, primum de signis tempestatum, de laudatione rusticae vitae secundum, et tertius desinit in pestilentiam pecorum, quarti finis est de Orpheo et Aristaeo non otiosa narratio. Ita in omni opere Maronis Homerica lucet imitatio. Homerus omnem poesin suam ita sententiis farsit ut singula eius ἀποφθέγματα vice proverbiorum in omnium ore fungantur: ἀλλ᾽ οὔ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποισιν. Χρὴ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν, ἐθέλοντα δὲ πέμπειν. Μέτρον δ᾽ ἐπὶ πᾶσιν ἄριστον. Οἱ",
+          "candidate_score": 0.669531,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat : «ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_571",
+          "psc_text": "Τληπόλεμος δ᾽ ἐπεὶ οὖν τράφ᾽ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ, αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκτα, et reliqua quibus protraxit iucunditatem. Vergilius in hoc secutus auctorem in priore catalogo modo de Aventino, modo de Hippolyto fabulatur, in secundo Cycnus ei fabula est. Et sic amoenitas intertexta fastidio narrationum medetur. In omnibus vero Georgicorum libris hoc idem summa cum elegantia fecit. Nam post praecepta, quae natura res dura est, ut legentis animum vel auditum novaret, singulos libros acciti extrinsecus argumenti interpositione conclusit, primum de signis tempestatum, de laudatione rusticae vitae secundum, et tertius desinit in pestilentiam pecorum, quarti finis est de Orpheo et Aristaeo non otiosa narratio. Ita in omni opere Maronis Homerica lucet imitatio. Homerus omnem poesin suam ita sententiis farsit ut singula eius ἀποφθέγματα vice proverbiorum in omnium ore fungantur: ἀλλ᾽ οὔ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποισιν. Χρὴ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν, ἐθέλοντα δὲ πέμπειν. Μέτρον δ᾽ ἐπὶ πᾶσιν ἄριστον. Οἱ",
+          "candidate_score": 0.665919,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_581",
+          "psc_text": "portus ab accessu ventorum immotus et ingens ipse: sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis, interdumque atram prorumpit ad aethera nubem, turbine fumantem piceo et candente favilla, attollitque globos flammarum et sidera lambit. Interdum scopulos avulsaque viscera montis erigit eructans liquefactaque saxa sub auras cum gemitu glomerat fundoque exaestuat imo. In principio Pindarus veritati obsecutus dixit, quod res erat quodque illic oculis deprehenditur, interdiu fumare Aetnam, noctu flammigare. Vergilius autem dum in strepitu sonituque verborum conquirendo laborat, utrumque tempus nulla discretione facta confudit. Atque ille Graecos quidem fontes imitatus ignis eructare et fluere amnes fumi et flammarum fulva et tortuosa volumina in plagas maris ferre, quasi quosdam igneos angues, luculente dixit, at hic vester atram nubem turbine piceo et favilla fumante ῥόον καπνοῦ αἴθωνα interpretari volens crasse et immodice congessit, globos quoque flammarum, quod ille κρουνούς dixerat, duriter posuit et ἀκύρως. Hoc vero vel inenarrabile est, quod nubem atram fumare dixit",
+          "candidate_score": 0.66416,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_8_10",
+          "bdc_text": "vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat :",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_582",
+          "psc_text": "in plagas maris ferre, quasi quosdam igneos angues, luculente dixit, at hic vester atram nubem turbine piceo et favilla fumante ῥόον καπνοῦ αἴθωνα interpretari volens crasse et immodice congessit, globos quoque flammarum, quod ille κρουνούς dixerat, duriter posuit et ἀκύρως. Hoc vero vel inenarrabile est, quod nubem atram fumare dixit turbine piceo et favilla candente. Non enim fumare solent neque atra esse quae sunt candentia, nisi forte candenti dixit pervulgate et improprie pro ferventi, non pro relucenti: nam candens scilicet a candore dictum, non a calore. Quod autem scopulos eructari et erigi eosdemque ipsos statim liquefieri et gemere atque glomerari sub auras dixit, hoc nec a Pindaro scriptum nec umquam fando auditum, et omnium quae monstra dicuntur monstruosissimum est. Postremo Graiae linguae quam se libenter addixerit de crebris quae usurpat vocabulis aestimate: dius Vlixes spelaea ferarum, daedala ... tecta, Rhodopeiae arces, altaque Panchaea ... atque Getae atque Hebrus et Actias",
+          "candidate_score": 0.663757,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_569",
+          "psc_text": "variat: αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχον Λοκρῶν δ᾽ ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας Νιρεὺς αὖ Σύμηθεν ἄγεν τρεῖς νῆας ἐΐσας. Illam vero enumerationis congestionem apud Homerum Maro admiratus ita expressit ut paene eum dixerim elegantius transtulisse: οἳ Κνωσόν τ᾽ εἶχον Γόρτυνά τε τειχιόεσσαν, Λύκτον Μίλητόν τε καὶ ἀργινόεντα Λύκαστον Φαιστόν τε et similia. Ad quod exemplum illa Vergiliana sunt: agmina densentur campis Argivaque pubes Auruncaeque manus, Rutuli veteresque Sicani; stant Gauranae acies et picti scuta Labici, qui saltus, Tiberine, tuos sacrumque Numici litus arant Rutulosque exercent vomere colles Circaeumque iugum, quis Iuppiter Anxuris arvis praesidet et cetera. [cap. 16] Vterque in catalogo suo post difficilium rerum vel nominum narrationem infert fabulam cum versibus amoenioribus, ut lectoris animus recreetur. Homerus inter enumeranda regionum et urbium nomina facit locum fabulis quae horrorem satietatis excludant: καὶ Πτελεὸν καὶ Ἕλος καὶ Δώριον,•ἐνθάδε Μοῦσαι ἀντόμεναι Θάμυριν τὸν Θρήϊκα παῦσαν ἀοιδῆς Οἰχαλίηθεν ἰόντα παρ᾽ Εὐρύτου Οἰχαλιῆος",
+          "candidate_score": 0.663053,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_463",
+          "psc_text": "paene transcripserit, qui inter Graecos poetas eminet opere quod a nuptiis Iovis et Iunonis incipiens universas historias, quae mediis omnibus saeculis usque ad aetatem ipsius Pisandri contigerunt, in unam seriem coactas redegerit et unum ex diversis hiatibus temporum corpus effecerit, in quo opere inter historias ceteras interitus quoque Troiae in hunc modum relatus est, quae Maro fideliter interpretando fabricatus sibi est Iliacae urbis ruinam? Sed et haec et talia pueris decantata praetereo. Iam vero Aeneis ipsa, nonne ab Homero sibi mutuata est errorem primum ex Odyssea, deinde ex Iliade pugnas? Quia operis ordinem necessario rerum ordo mutavit, cum apud Homerum prius Iliacum bellum gestum sit, deinde revertenti de Troia error contigerit Vlixi, apud Maronem vero Aeneae navigatio bella quae postea in Italia sunt gesta praecesserit. Rursus Homerus in primo, cum vellet iniquum Graecis Apollinem facere, causam struxit de sacerdotis iniuria: hic ut Troianis Iunonem faceret infestam, causarum sibi congeriem comparavit.",
+          "candidate_score": 0.661819,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_6_8",
+          "bdc_text": "s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_581",
+          "psc_text": "portus ab accessu ventorum immotus et ingens ipse: sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis, interdumque atram prorumpit ad aethera nubem, turbine fumantem piceo et candente favilla, attollitque globos flammarum et sidera lambit. Interdum scopulos avulsaque viscera montis erigit eructans liquefactaque saxa sub auras cum gemitu glomerat fundoque exaestuat imo. In principio Pindarus veritati obsecutus dixit, quod res erat quodque illic oculis deprehenditur, interdiu fumare Aetnam, noctu flammigare. Vergilius autem dum in strepitu sonituque verborum conquirendo laborat, utrumque tempus nulla discretione facta confudit. Atque ille Graecos quidem fontes imitatus ignis eructare et fluere amnes fumi et flammarum fulva et tortuosa volumina in plagas maris ferre, quasi quosdam igneos angues, luculente dixit, at hic vester atram nubem turbine piceo et favilla fumante ῥόον καπνοῦ αἴθωνα interpretari volens crasse et immodice congessit, globos quoque flammarum, quod ille κρουνούς dixerat, duriter posuit et ἀκύρως. Hoc vero vel inenarrabile est, quod nubem atram fumare dixit",
+          "candidate_score": 0.660534,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_8_10",
+          "bdc_text": "vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat :",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_458",
+          "psc_text": "crurum. Sed haec quidem inter se separata sunt. Vis autem videre quem ad modum haec quattuor genera dicendi Vergilius ipse permisceat et faciat unum quoddam ex omni diversitate pulcherrimum temperamentum? Saepe etiam steriles incendere profuit agros atque levem stipulam crepitantibus urere flammis: sive inde occultas vires et pabula terrae pinguia concipiunt, sive illis omne per ignem excoquitur vitium atque exsudat inutilis umor, seu plures calor ille vias et caeca relaxat spiramenta, novas veniat qua sucus in herbas, seu durat magis et venas adstringit hiantes, ne tenues pluviae rapidive potentia solis acrior aut Boreae penetrabile frigus adurat. Ecce dicendi genus quod nusquam alibi deprehendes, in quo nec praeceps brevitas nec infrunita copia nec ieiuna siccitas nec laetitia pinguis. Sunt praeterea stili dicendi duo dispari moralitate diversi. Vnus est maturus et gravis, qualis Crasso assignatur. Hoc Vergilius utitur cum Latinus praecipit Turno: o praestans animi iuvenis, quantum ipse feroci virtute exsuperas, tanto",
+          "candidate_score": 0.660162,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_8_10",
+          "bdc_text": "vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat :",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_580",
+          "psc_text": "molitus est ut Pindaro quoque ipso, qui nimis opima et pingui facundia existimatus est, insolentior hoc quidem in loco tumidiorque sit. Atque uti vosmet ipsos eius quod dico arbitros faciam, carmen Pindari quod est super monte Aetna, quantulum mihi est memoriae, dicam: Τᾶς ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται ἐκ μυχῶν παγαί• ποταμοὶ δ᾽ ἁμέραισιν μὲν προχέοντι ῥόον καπνοῦ αἴθων᾽• ἀλλ᾽ ἐν ὄρφναισιν φοίνισσα κυλινδομένα φλὸξ ἐς βαθεῖ- αν φέρει πόντου πλάκα σὺν πατάγῳ. κεῖνο δ᾽ Ἁφαίστοιο κρουνοὺς ἑρπετόν δεινοτάτους ἀναπέμπει, τέρας μὲν θαυμάσιον προσιδέσθαι, θαῦμα δὲ καὶ παρεόντων ἀκοῦσαι. Audite nunc Vergilii versus ut inchoasse eum verius quam perfecisse dicatis: portus ab accessu ventorum immotus et ingens ipse: sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis, interdumque atram prorumpit ad aethera nubem, turbine fumantem piceo et candente favilla, attollitque globos flammarum et sidera lambit. Interdum scopulos avulsaque viscera montis erigit eructans liquefactaque saxa sub auras cum gemitu glomerat fundoque exaestuat imo. In",
+          "candidate_score": 0.659482,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_558",
+          "psc_text": "versus vulsis ac rasis similes et nihil differentes ab usu loquendi. Hos quoque tamquam heroice incomptos adamavit: ἵππους δὲ ξανθὰς ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα πάσας θηλείας omnia vincit Amor: et nos cedamus Amori. Nudus in ignota, Palinure, iacebis harena. Sunt amoenae repetitiones quas non fugit: ἅ τε παρθένος ἠΐθεός τε, παρθένος ἠΐθεός τ᾽ ὀαρίζετον ἀλλήλοιιν. Pan etiam Arcadia mecum si iudice certet, Pan etiam Arcadia dicet se iudice victum. Homerica quoque epitheta quantum sit admiratus imitando confessus est: μοιρηγενὲς ὀλβιόδαιμον χαλκεοθωρήκων· ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι θωρήκων τε νεοσμήκτων κυανοχαῖτα Ποσειδάων Διὸς νεφεληγερέταο οὔρεά τε σκιόεντα θάλασσά τε ἠχήεσσα κύαμοι κυανόχροες et mille talium vocabulorum, quibus velut sideribus micat divini carminis variata maiestas. Ad haec a vestro respondetur, malesuada fames, auricomi rami centumgeminus Briareus adde et \"fumiferam noctem\" et quicquid in singulis paene versibus diligens lector agnoscit. Saepe Homerus inter narrandum velut ad aliquem dirigit orationem: ἔνθ᾽ οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον",
+          "candidate_score": 0.657298,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_8_10",
+          "bdc_text": "vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat :",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_424",
+          "psc_text": "indignantibus leniter incipere non convenit. Ideo apud Vergilium sic incipit: quid me alta silentia cogis rumpere? Et alibi: mene incepto desistere victam? Et alibi: heu stirpem invisam et fatis contraria nostris fata Phrygum et Dido: \"moriemur inultae, sed moriamur,\" ait et eadem: \"pro Iuppiter! ibit hic?\" Ait, et Priamus: \"at tibi pro scelere,\" exclamat, \"pro talibus ausis ...\" Nec initium solum tale esse debet, sed omnis si fieri potest oratio videri pathetica et brevibus sententiis et crebris figurarum mutationibus debet velut inter aestus iracundiae fluctuare. Vna ergo nobis Vergiliana oratio pro exemplo sit: Heu stirpem invisam initium ab ecphonesi, deinde sequuntur breves interrogatiunculae: num Sigeis occumbere campis, num capti potuere capi? Num incensa cremavit Troia viros? Deinde sequitur hyperbole: medias acies mediosque per ignes invenere viam deinde ironia: at credo mea numina tandem fessa iacent, odiis aut exsaturata quievi Deinde ausus suos inefficaces queritur: per undas ausa sequi et profugis",
+          "candidate_score": 0.653745,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_8_10",
+          "bdc_text": "vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat :",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_423",
+          "psc_text": "habitu proditur ut in Euryali matre: expulsi manibus radii revolutaque pensa; evolat infelix, et Latinus, quia miratur, defixa. Obtutu tenet ora, et Venus quia rogatura est, tristior et lacrimis oculos suffusa nitentes ..., et Sibylla quia insanit, subito non vultus, non color unus, non comptae mansere comae. [cap. 2] Nunc videamus pathos quo tenore orationis exprimitur. Ac primum quaeramus quid de tali oratione rhetorica arte praecipitur. Oportet enim ut oratio pathetica aut ad indignationem aut ad misericordiam dirigatur, quae a Graecis οἶκτος καὶ δείνωσις appellantur. Horum alterum accusatori necessarium est, alterum reo. Et necesse est initium abruptum habeat, quoniam satis indignantibus leniter incipere non convenit. Ideo apud Vergilium sic incipit: quid me alta silentia cogis rumpere? Et alibi: mene incepto desistere victam? Et alibi: heu stirpem invisam et fatis contraria nostris fata Phrygum et Dido: \"moriemur inultae, sed moriamur,\" ait et eadem: \"pro Iuppiter! ibit hic?\" Ait, et Priamus: \"at",
+          "candidate_score": 0.651359,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_9",
+          "bdc_text": "Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_571",
+          "psc_text": "Τληπόλεμος δ᾽ ἐπεὶ οὖν τράφ᾽ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ, αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκτα, et reliqua quibus protraxit iucunditatem. Vergilius in hoc secutus auctorem in priore catalogo modo de Aventino, modo de Hippolyto fabulatur, in secundo Cycnus ei fabula est. Et sic amoenitas intertexta fastidio narrationum medetur. In omnibus vero Georgicorum libris hoc idem summa cum elegantia fecit. Nam post praecepta, quae natura res dura est, ut legentis animum vel auditum novaret, singulos libros acciti extrinsecus argumenti interpositione conclusit, primum de signis tempestatum, de laudatione rusticae vitae secundum, et tertius desinit in pestilentiam pecorum, quarti finis est de Orpheo et Aristaeo non otiosa narratio. Ita in omni opere Maronis Homerica lucet imitatio. Homerus omnem poesin suam ita sententiis farsit ut singula eius ἀποφθέγματα vice proverbiorum in omnium ore fungantur: ἀλλ᾽ οὔ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποισιν. Χρὴ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν, ἐθέλοντα δὲ πέμπειν. Μέτρον δ᾽ ἐπὶ πᾶσιν ἄριστον. Οἱ",
+          "candidate_score": 0.64928,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_3_5",
+          "bdc_text": "s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare . Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam . Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ;",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_581",
+          "psc_text": "portus ab accessu ventorum immotus et ingens ipse: sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis, interdumque atram prorumpit ad aethera nubem, turbine fumantem piceo et candente favilla, attollitque globos flammarum et sidera lambit. Interdum scopulos avulsaque viscera montis erigit eructans liquefactaque saxa sub auras cum gemitu glomerat fundoque exaestuat imo. In principio Pindarus veritati obsecutus dixit, quod res erat quodque illic oculis deprehenditur, interdiu fumare Aetnam, noctu flammigare. Vergilius autem dum in strepitu sonituque verborum conquirendo laborat, utrumque tempus nulla discretione facta confudit. Atque ille Graecos quidem fontes imitatus ignis eructare et fluere amnes fumi et flammarum fulva et tortuosa volumina in plagas maris ferre, quasi quosdam igneos angues, luculente dixit, at hic vester atram nubem turbine piceo et favilla fumante ῥόον καπνοῦ αἴθωνα interpretari volens crasse et immodice congessit, globos quoque flammarum, quod ille κρουνούς dixerat, duriter posuit et ἀκύρως. Hoc vero vel inenarrabile est, quod nubem atram fumare dixit",
+          "candidate_score": 0.648038,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_3_5",
+          "bdc_text": "s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare . Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam . Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ;",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_555",
+          "psc_text": "primo volumine et in quarto et in nono loquatur quaedam Iuppiter sine tumultu,denique post Iunonis et Veneris iurgium, infit (eo dicente deum domus alta silescit et tremefacta solo tellus, silet arduus aether, tum Zephyri posuere, premit placida aequora pontus). Tamquam non idem sit qui locutus sit paulo ante sine ullo mundi totius obsequio. Similis importunitas est in eiusdem Iovis lance quam ex illo loco sumpsit— καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίτηνε τάλαντα— nam cum iam de Turno praedixisset Iuno, nunc iuvenem imparibus videre video concurrere fatis, Parcarumque dies et lux inimica propinquat, manifestumque esset Turnum utique periturum, sero tamen Iuppiter ipse duas aequato examine lances sustinet et fata imponit diversa duorum. Sed haec et talia ignoscenda Vergilio, qui studii circa Homerum nimietate excedit modum. Et re vera non poterat non in aliquibus minor videri, qui per omnem poesin suam hoc uno est praecipue usus archetypo. Acriter enim in Homerum oculos",
+          "candidate_score": 0.645347,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_6_8",
+          "bdc_text": "s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_580",
+          "psc_text": "molitus est ut Pindaro quoque ipso, qui nimis opima et pingui facundia existimatus est, insolentior hoc quidem in loco tumidiorque sit. Atque uti vosmet ipsos eius quod dico arbitros faciam, carmen Pindari quod est super monte Aetna, quantulum mihi est memoriae, dicam: Τᾶς ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται ἐκ μυχῶν παγαί• ποταμοὶ δ᾽ ἁμέραισιν μὲν προχέοντι ῥόον καπνοῦ αἴθων᾽• ἀλλ᾽ ἐν ὄρφναισιν φοίνισσα κυλινδομένα φλὸξ ἐς βαθεῖ- αν φέρει πόντου πλάκα σὺν πατάγῳ. κεῖνο δ᾽ Ἁφαίστοιο κρουνοὺς ἑρπετόν δεινοτάτους ἀναπέμπει, τέρας μὲν θαυμάσιον προσιδέσθαι, θαῦμα δὲ καὶ παρεόντων ἀκοῦσαι. Audite nunc Vergilii versus ut inchoasse eum verius quam perfecisse dicatis: portus ab accessu ventorum immotus et ingens ipse: sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis, interdumque atram prorumpit ad aethera nubem, turbine fumantem piceo et candente favilla, attollitque globos flammarum et sidera lambit. Interdum scopulos avulsaque viscera montis erigit eructans liquefactaque saxa sub auras cum gemitu glomerat fundoque exaestuat imo. In",
+          "candidate_score": 0.641172,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ; s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_190",
+          "psc_text": "τοῦ φοιτᾶν βίᾳ, quod vi fertur, plerique autem a specie et nitore Φοῖβον id est καθαρὸν καὶ λαμπρόν, dictum putant. Item Φάνητα appellant ἀπὸ τοῦ φαίνειν, et Φανεόν, ἐπειδὴ φαίνεται νέος, quia sol cotidie renovat sese, unde Vergilius \"mane novum\". Camerienses, qui sacram Soli incolunt insulam, Ἀειγενέτῃ Apollini immolant, τῷ τὸν ἥλιον ἀεὶ γίγνεσθαι καὶ ἀεὶ γεννᾶν, id est quod semper exoriens gignitur quodque ipse generat universa inseminando fovendo producendo alendo augendoque. Apollinis Lycii plures accipimus cognominis causas. Antipater Stoicus Lycium Apollinem nuncupatum scribit ἀπὸ τοῦ λευκαίνεσθαι πάντα φωτίζοντος ἡλίου. Cleanthes Lycium Apollinem appellatum notat quod, veluti lupi pecora rapiunt, ita ipse quoque umorem eripit radiis. Prisci Graecorum primam lucem, quae praecedit solis exortus, λύκην appellaverunt ἀπὸ τοῦ λευκοῦ. Id temporis hodieque λυκόφως cognominant. De quo tempore poeta ita scribit: ἧμος δ᾽ οὔτ᾽ ἄρ πω ἠώς, ἔτι δ᾽ ἀμφιλύκη νύξ, idem Homerus, εὔχεο δ᾽ Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ, quod significat τῷ",
+          "candidate_score": 0.636559,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_9",
+          "bdc_text": "Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_716",
+          "psc_text": "gloriam et singula eius facta fortia digerendo animum filii fecit alacriorem, et ita credita est contra maerorem vino remedium miscuisse. Quid hoc, inquis, ad philosophiam? Immo nihil tam cognatum sapientiae quam locis et temporibus aptare sermones, personarum quae aderunt aestimatione in medium vocata. Alios enim relata incitabunt exempla virtutum, alios beneficiorum, nonnullos modestiae, ut et qui aliter agebant saepe auditis talibus ad emendationem venirent. Sic autem vitiis inretitos, si et hoc in conviviis exegerit loquendi ordo, feriet philosophia non sentientes, ut Liber pater thyrso ferit per obliquationem circumfusae hederae latente mucrone, quia non ita profitebitur in convivio censorem ut palam vitia castiget; ceterum his obnoxii repugnabunt et talis erit convivii tumultus ut sub huiusmodi invitati videantur edicto: quod superest, laeti bene gestis corpora rebus procurate, viri, et pugnam sperate parati, aut ut Homerus brevius et expressius dixit, νῦν δ᾽ ἔρχεσθ᾽ ἐπὶ δεῖπνον, ἵνα ξυνάγωμεν ἄρηα. Ergo si opportunitas necessariae reprehensionis",
+          "candidate_score": 0.63444,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ; s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_868",
+          "psc_text": "quam ex alio ligno ignem requirunt. Qui vitro solvendo formandoque curant de arbore cui myricae nomen est igni suo escam ministrant; calor de lignis oleae cum sit corporibus salutaris, perniciosus est balneis et ad dissolvendas iuncturas marmorum efficaciter noxius. Non est ergo mirum si ratione proprietatis quae singulis inest calor solis arefacit, lunaris umectat. Hinc et nutrices pueros fellantes operimentis obtegunt, cum sub luna praetereunt, ne plenos per aetatem naturalis umoris amplius lunare lumen umectet et, sicut ligna adhuc virore umida accepto calore curvantur, ita et illorum membra contorqueat umoris adiectio. Hoc quoque notum est, quia si quis diu sub luna somno se dederit, aegre excitatur et proximus fit insano, pondere pressus umoris qui in omne eius corpus diffusus atque dispersus est proprietate lunari quae ut corpus infundat omnes eius aperit et laxat meatus. Hinc est quod Diana, quae luna est, Ἄρτεμις dicitur, quasi ἀερότεμις, hoc est aërem secans. Lucina",
+          "candidate_score": 0.633399,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ; s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_189",
+          "psc_text": "quoque huius dei nominibus eundem esse Apollinem et solem probemus. Λοξίας cognominatur, ut ait Oenopides, ὅτι ἐκπορεύεται τὸν λοξὸν κύκλον ἀπὸ δυσμῶν ἐπ᾽ ἀνατολὰς κινούμενος, id est quod obliquum circulum ab occasu ad orientem pergit; aut, ut Cleanthes scribit, ἐπειδὴ καθ᾽ ἕλικας κινεῖται· λοξαὶ γάρ εἰσι καὶ αὗται, quod flexuosum iter pergit, ἢ ὅτι λοξὰς τὰς ἀκτῖνας ἵησιν ἐφ᾽ ἡμᾶς βορείους ὅντας νότειος ὤν, vel quod transversos in nos a meridie immitit radios, cum simus ad ipsum septentrionales. Δήλιος cognominatur ἀπὸ τοῦ δῆλα καὶ φανερὰ πάντα ποιεῖν τῷ φωτί, quod inluminando omnia clara demonstret. Φοῖβος appellatur, ut ait Cornificius, ἀπὸ τοῦ φοιτᾶν βίᾳ, quod vi fertur, plerique autem a specie et nitore Φοῖβον id est καθαρὸν καὶ λαμπρόν, dictum putant. Item Φάνητα appellant ἀπὸ τοῦ φαίνειν, et Φανεόν, ἐπειδὴ φαίνεται νέος, quia sol cotidie renovat sese, unde Vergilius \"mane novum\". Camerienses, qui sacram Soli incolunt insulam, Ἀειγενέτῃ Apollini immolant, τῷ",
+          "candidate_score": 0.630329,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_25",
+          "bdc_text": "Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000339_window_157",
+          "psc_text": "Iunoni immolat. A qua etiam Ianum Iunonium cognominatum diximus, quod illi deo omnis ingressus, huic deae cuncti Kalendarum dies videntur adscripti. Cum enim initia mensium maiores nostri ab exortu lunae servaverint, iure Iunoni addixerunt Kalendas, lunam ac Iunonem eandem putantes: vel quia luna per aërem meat, unde et Graeci lunam Artemin nuncuparunt id est ἀερότομιν, quod aëra secat, Iuno autem aëris arbitra est, merito initia mensium, id est Kalendas, huic deae consecraverunt. Nec hoc praetermiserim, quod nuptiis copulandis Kalendas Nonas et Idus religiosas, id est devitandas, censuerunt. Hi enim dies praeter Nonas feriati sunt, feriis autem vim cuiquam fieri piaculare est: ideo tunc vitantur nuptiae, in quibus vis fieri virgini videtur. Sed Verrium Flaccum iuris pontificii peritissimum dicere solitum refert Varro quia feriis tergere veteres fossas liceret, novas facere ius non esset, ideo magis viduis quam virginibus idoneas esse ferias ad nubendum. Subiciet aliquis: cur ergo Nonis, si feriatus dies",
+          "candidate_score": 0.61221,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 2,
+      "cf_id": "cf020",
+      "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum",
+      "max_score": 0.687021,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_23_25",
+          "bdc_text": "An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert . Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist . Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt .",
+          "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_213",
+          "psc_text": "In illo tempore abiit Jesus sabbato per sata: discipuli autem ejus esurientes coeperunt evellere spicas, et manducare. In alio quoque evangelista legimus, quod propter nimiam importunitatem, nec vescendi quidem habebant locum, et ideo quasi homines esuriebant (Marc. II, et Luc. VI). Quod autem spicas segetum manibus confricant, et inediam consolantur, vitae austerioris indicium est; non praeparatas epulas, sed cibos simplices quaerentium. (Vers. 2.) Pharisaei autem videntes, dixerunt ei: Ecce discipuli tui faciunt, quod non licet eis facere sabbatis. Nota quod primi apostoli Salvatoris litteram sabbati destruunt, adversus Ebionitas, qui cum caeteros recipiant apostolos, Paulum quasi transgressorem legis repudiant. (Vers. 3, 4.) At ille dixit eis: Non legistis quid fecerit David, quando esuriit, et qui cum eo erant: quomodo intravit in domum Dei, et panes propositionis comedit, quos non licebat ei comedere, neque his qui cum eo erant, nisi solis sacerdotibus? Ad confutandam calumniam Pharisaeorum, veteris recordatur historiae, quando David fugiens",
+          "candidate_score": 0.687021,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_22_24",
+          "bdc_text": "Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny . An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert . Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist .",
+          "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_213",
+          "psc_text": "In illo tempore abiit Jesus sabbato per sata: discipuli autem ejus esurientes coeperunt evellere spicas, et manducare. In alio quoque evangelista legimus, quod propter nimiam importunitatem, nec vescendi quidem habebant locum, et ideo quasi homines esuriebant (Marc. II, et Luc. VI). Quod autem spicas segetum manibus confricant, et inediam consolantur, vitae austerioris indicium est; non praeparatas epulas, sed cibos simplices quaerentium. (Vers. 2.) Pharisaei autem videntes, dixerunt ei: Ecce discipuli tui faciunt, quod non licet eis facere sabbatis. Nota quod primi apostoli Salvatoris litteram sabbati destruunt, adversus Ebionitas, qui cum caeteros recipiant apostolos, Paulum quasi transgressorem legis repudiant. (Vers. 3, 4.) At ille dixit eis: Non legistis quid fecerit David, quando esuriit, et qui cum eo erant: quomodo intravit in domum Dei, et panes propositionis comedit, quos non licebat ei comedere, neque his qui cum eo erant, nisi solis sacerdotibus? Ad confutandam calumniam Pharisaeorum, veteris recordatur historiae, quando David fugiens",
+          "candidate_score": 0.670723,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_22_24",
+          "bdc_text": "Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny . An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert . Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist .",
+          "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_269",
+          "psc_text": "diximus, diversas parabolas, ut juxta vulnerum varietates et medicina diversa sit. Mulier ista, quae fermentum accepit, et abscondit illud in farinae satis tribus, donec fermentaretur totum, vel praedicatio mihi videtur apostolica vel Ecclesia, quae de diversis gentibus congregata est. Haec tollit fermentum, notitiam scilicet et intelligentiam Scripturarum, et abscondit illud in farinae satis tribus, ut spiritus, anima, et corpus in unum redacta, non discrepent inter se; sed cum duobus et tribus convenerint, 94 impetrent a Patre quodcumque postulaverint (Matth. XVIII). Disseritur locus iste, et aliter. Legimus in Platone, et philosophorum dogma [ Al. dogmate] vulgatum est, tres esse in humana anima passiones, τὸ λογικὸν quod nos possumus interpretari rationabile: τὸ θυμικὸν quod dicamus, plenum irae, vel irascibile: τὸ ἐπιθυμητικὸν quod appellamus, concupiscibile: et putat ille philosophus rationabile nostrum in cerebro, iram in felle, desiderium in jecore commorari. Et nos ergo si acceperimus fermentum Evangelicum sanctarum Scripturarum, de quo supra dictum",
+          "candidate_score": 0.651488,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_21",
+          "bdc_text": "Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig .",
+          "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_123",
+          "psc_text": "fortitudinis indicetur, additum est: (Vers. 15.) Et surrexit, et ministrabat eis. Illa manus ministrabat, quae et tacta fuerat, et sanata. (Vers. 16-18.) Vespere autem facto, obtulerunt ei multos daemonia habentes: et ejiciebat spiritus verbo, et omnes male habentes curavit [Al. curabat], ut adimpleretur quod dictum est per Isaiam prophetam, dicentem: Ipse infirmitates nostras accepit, et aegrotationes nostras portavit. Videns autem Jesus turbas multas circum se, jussit discipulos ire trans fretum. Omnes, non mane, non meridie, sed ad vesperam curantur, quando sol occubiturus est: quando granum tritici 46 in terra moritur, ut multos fructus afferat (Joan. XII). (Vers. 19, 20.) Et accedens unus Scriba, ait illi: Magister, sequar te quocumque ieris. Et dicit ei Jesus: Vulpes foveas habent, et volucres coeli nidos: Filius autem hominis non habet ubi caput suum reclinet. Scriba iste legis, qui tantum litteram noverat occidentem, si dixisset: Domine, sequar te quocumque ieris, non fuisset repulsus a Domino;",
+          "candidate_score": 0.623085,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 3,
+      "cf_id": "cf011",
+      "work_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1",
+      "max_score": 0.68545,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11_13",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris . Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_158",
+          "psc_text": "nach Η? Ζογερá (Jer 48, 34). ἐν Ἰερεμίᾳ. πόλις Μωάβ. αὕτη νῦν καλεῖται Ζοορά, ἡ καὶ Σιγώρ, μία οὖσα τῆς πενταπόλεως Σοδόμων. Ζήβ (Jer 49, 4). ἐν Ἰερεμίᾳ. πόλις ‘Αμμᾶν. καὶ ἔστι νῦν Ζία κώμη ὡς ἀπὸ ἴε σημείων Φιλαδελφίας ἐπὶ δυσμάς. Ζωελέθ Ι Κön 1, 9). λίθος οὕτω καλούμενος, ἐν ᾧ Ἀσωνίας θύει ἐχόμενα «. Στοιχεῖον Η. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Ἠλάθ (Gen 36, 41). χώρα ἡγεμόνων Ἐδὼμ καὶ πόλις Ἡσαῦ, ἀπὸ ι΄ σημείων Πέτρας πρὸς ἀνατολάς. Ἠρώων πόλις (Gen 46, 28 f.). κατ’ Αἴγυπτον, ἐφ’ ἧς συνήντησεν Ἰωσὴφ τῷ πατρί. Ἡλιούπολις (Gen 41, 45). πρὸς τῇ Αἰγύπτω πόλις, ἣν τὸ Ἐβραϊκὸν ὀνομάζει Ὢν, ἦς λέγεται Πετεφρὴς ἱερεύς. κεῖται καὶ ἐν Ἰεζεκιήλ. || Ἡθάμ (EX 13, 20). σταθμὸς ἐπὶ τῆς ἐρήμου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, 259 ἡ καὶ Βουθάν. Ἀπὸ τοῦ Ἰησοῦ. 30v Ἠνγαννίμ (Jos 15, 34). φυλῆς Ἰούδα. καὶ νῦν ἐστι πλη|σίον Βαιθήλ. Ἠναΐμ (Jos 15, 34). φυλῆς Ἰούδα. καὶ",
+          "candidate_score": 0.68545,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11_13",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris . Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_160",
+          "psc_text": "εἶναί τις Ἠνγαννὰ κώμη περὶ τὴν Γέρασαν τὴν ἐν τῇ Περαίᾳ. Ἠναδά (Jos 19, 21). κ��ήρου Ἰσσάχαρ. ἐστὶ δὲ κώμη νῦν ἑτέρα Ἠναδάβ, ἀπιόντων ἀπὸ Ἐλευθεροπόλεως εἰς Αἰλίαν, περὶ τὸ ἴ’ σὴ μεῖον. l f. vgl. S. 42,1 u. u. Σοορά 5 f. vgl. u. Ῥωγήλ 14 Gen 41, 50; Ez 30, 17 16 Num 33, 6; vgl S. 40, 4 f. 22 Ι Sam 28, 7 23 S. 34, S 23 f. Luc 7, 11 26 Jos 21, 29 28 Cart. Med. 56: ΕΝΕΤΑΒΑ? 6 τῆς πηγῆς Ῥωγήλ mit Vallarsi nach Η 14 Ὢν ἦς] ὧν εἷς V 15 ἐπὶ nach sonstigem Gebrauch und Η ἐστὶ V 23 ναΐδ V 25 Ἡγαννί V 26 ἡγαννά V Ι γέρασον V Ἠωασώρ (Jos 19, 37). κλήρου Νεφθαλείμ. κεῖται καὶ ἀνωτέρω Ἀσώρ. Ἡράκων (Jos 19, 46). ὅριον φυλῆς Δάν, πλησίον Ἰόππης. Ἀπὸ τῶν κριτῶν. Ἡτάμ (Rieht 15, 8). ἔνθα κατῴκει Σαμψὼν »",
+          "candidate_score": 0.664784,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11_13",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris . Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_63",
+          "psc_text": "(vgl. Holmes - Parsons, anders Field) Ἀοφσὶφ V 9 χώρα (l. χωρίον Ἀσσυρίων? Wendland) — Αἰμάθ nach Η 11 τῇ] l. γῇ nach Η? 12 Ἰουδαίᾳ ère ἰδουμαία V 18 Α΄ Ὀρωναΐμ] ἀορωναΐμ V | Vallarsi | ἐν — Μωαβίτιδος setzt Vallarsi nach Η hinter Ἠσαίας Ζ. 17 | ὄρεσι τῆς V 19 Ἀγαλλείμ — Μωαβίτιδος mit Vallarsi nach Η 22 ἐν ὁράσει τῇ Vallarsi τοῖς V 23 τῆς nach Analogie 24 Ἀριήλ] + Ἡσαΐας? Vallarsi | θεοῦ Vallarsi Ἀδάμα (Jes 15, 9). Ἀ΄ Σ΄ χθονός, > τῆς Ἀγρὸς τοῦ γναφέως (Jes 7, 3). παρὰ Ἠσαίᾳ. καὶ δείκνυται ἔτι νῦν ὁ τόπος ἐν προαστείοις Ἰερουσαλήμ. <Ἀσεδέκ (Jes 19, 18). * * * * * * * * * * * * * * * * * * ** * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *",
+          "candidate_score": 0.664467,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11_13",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris . Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_124",
+          "psc_text": "εἴρηται, ἐν ὁρίοις Τυρίων παρακειμένη, ἔνθα ἔδωκε Σολομὼν » τῷ Χιρὰμ κ΄ πὸλεις«, κλήρου Νεφθαλείμ, ἡ δέ ἐστιν ἀμφὶ τὴν Τιβεριάδα καὶ τὴν πρὸς αὐτῇ λίμνην, κλήρου Ζαβουλὼν. Γειών (I Kön 1, 33). ἔνθα χρίεται Σολομών. Γήρ (II Kön 9, 27). ἔνθα ἐπάταξεν Ἰοῦ τὸν ᾿Οχοζίαν »ἐγγὺς Ἰεβλαάμ«. Γεθθαχοφέρ (II Kön 14, 25). ἔνθεν ἦν Ἰωνᾶς ὁ προφήτης. Γαδδεί (II Kön 12, 18). ταύτην ἐπάταξεν Ἀζαήλ. κεῖται δὲ καὶ ἀνωτέρω Γαδδά. || Γημελά (II ön 14, 7). χώρα Ἐδώμ. Ἀ΄ δὲ καὶ Σύμμαχος φάραγγα248 ἁλῶν. 6 Jes 10, 30 14 S. 66, 19 18 Jes 9, 1 20 Jos 20, 7 20f. Matth 4, 15 26 S. 16, 18 2 μετήνεγκε V 3/4 μεταξὺ — Ἰαμνίαν] besser Η? doch vgl. u. Θαμνά 9 Γεβουέ V Ι ἀπέχοντα ς΄] ἀπέχοντας V 10 κώμη] + μεγίστη ἧ nach Η? γελβουςβουές V 11 Γεδδάρ V 12 Σύμμαχος τὸν λόχον Martianay σημαίνει τὸν λόφον",
+          "candidate_score": 0.663159,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11_13",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris . Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_136",
+          "psc_text": "Δαβασσε V (Lietzmann, Δάμασσε Lagarde) Ἀπὸ τῶν Κριτῶν. 251 Δρῦς (Richt 6, 11), ἡ ἐν Ἐφραθά«. ἐν κλήρῳ Μανασσῆ, ἔνθα ἢν Γεδεών. Ἀπὸ τῶν Βασιλειῶν Δειβών (Jes 15, 2). μέμνηται ταύτης Ἠσαίας ἐν ὁράσει τῇ κατὰ τῆς Μωαβίτιδος«. Δεσέθ (Jes 16, 7). Ἀ΄ τοίχῳ, Σ΄ τείχει. 26v | Δωδάνειμ (Jes 21, 13). Ἠσαίας ἐν ὁράσει τῆς Ἀραβίας. καὶ ἔστι πλησίον Ἀρεοπόλεως. Δαρώμ (Ez 20, 46). Σ΄ λίβα. ἐν Ἱεζεκιήλ. Δίόσπολις Ez 30, 14). πόλις Αἰγύπτου. ἐν Ἱεζεκιήλ. Δαδάν (Jer 25, 23). ἐν γῇ Κηδάρ, ὡς Ἱερεμίας. Δεβλαθαείμ (Jer 48, 22). ἐν γῇ Μωάβ, ὡς Ἱερεμίας. Δαιδάν (Jer 49, 8). ἐν τῇ Ἰδουμαίᾳ ὡς Ἱερεμίας. παράκειται τῇ Φαίνων ὡς ἀπὸ σημείων δ΄ πρὸς βορρᾶν. Δεκάπολις (Matth 4, 25). ἐν Εὐαγγελίοις. αὕτη ἐστὶν ἡ ἐπὶ τῇ Περαίᾳ κειμένη ἀμφὶ τὴν Ἵππον καὶ Πέλλαν καὶ Γαδάραν. Στοιχεῖον E. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Ἐδέμ (Gen 2, 8). ὁ τοῦ θείου παραδείσου τόπος εἰς ἀνατολάς. ἑρμηνεύεται",
+          "candidate_score": 0.660241,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 4,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1",
+      "max_score": 0.684282,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_3",
+          "psc_text": "quam ob rem cum tibi tuo animo indigna multa accidunt, ne te ipse contemnas. nam si diuina prouidentia pertenditur usque ad nos, quod minime dubitandum est, mihi crede, sic tecum agi oportet, ut agitur. nam cum tanta quantam semper admiror indole tua ab ineunte adulescentia adhuc infirmo rationis atque lapsante uestigio humanam uitam errorum omnium plenissimam ingredereris, excepit. te circumfluentia diuitiarum, quae illam aetatem atque animum, quae pulchra et honesta uidebantur, auide sequentem inlecebrosis coeperat absorbere gurgitibus, nisi inde te fortunae illi flatus, qui putantur aduersi, eripuissent paene mergentem. § 2 An uero si edentem te munera ursorum et numquam ibi antea uisa spectacula ciuibus nostris theatricus plausus semper prosperrimus accepisset, si stultorum hominum, quorum inmensa turba est, conflatis et consentientibus uocibus ferreris ad caelum, si nemo tibi esse auderet inimicus, si municipales tabulae te non solum ciuium sed etiam uicinorum patronum aere signarent, conlocarentur statuae, influerent honores, adderentur etiam",
+          "candidate_score": 0.684282,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_84",
+          "psc_text": "debeo ? tu me adulescentulum pauperem ad studia pergentem et domo et sumtu et, quod plus est, animo excepisti; tu patre orbatum amicitia consolatus es, hortatione animasti, ope adiuuisti; tu in nostro ipso municipio fauore familiaritate communicatione domus tuae paene tecum clarum primatemque fecisti; tu Karthaginem inlustrioiisinlustrioris professionis gratia remeantem, cum tibi et meorum nulli consilium meum spemque aperuissem, quamuis aliquantum illo tibi insito — quia ibi iam docebam — patriae amore cunctatus es, tamen ubi euincere adulescentis cupiditatem ad ea quae uidebantur meliora tendentis nequiuisti, ex dehortatore in adiutorem mira beniuolentiae moderatione conuersus es. tu necessariis omnibus iter adminiculasti meum; tu ibidem rursus, qui cunabula et quasi nidum studiorum meorum foueras, iam uolare audentis sustentasti rudimenta; tu etiam, cum te absente atque ignorante nauigassem, nonnihil suscensens, quod non tecum communicassem, ut solerem, atque aliud quiduis quam contumaciam suspicans mansisti inconcussus in amicitia nec plus ante oculos tuos liberi deserti",
+          "candidate_score": 0.661933,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa016.opp-lat1_window_84",
+          "psc_text": "debeo ? tu me adulescentulum pauperem ad studia pergentem et domo et sumtu et, quod plus est, animo excepisti; tu patre orbatum amicitia consolatus es, hortatione animasti, ope adiuuisti; tu in nostro ipso municipio fauore familiaritate communicatione domus tuae paene tecum clarum primatemque fecisti; tu Karthaginem inlustrioiisinlustrioris professionis gratia remeantem, cum tibi et meorum nulli consilium meum spemque aperuissem, quamuis aliquantum illo tibi insito — quia ibi iam docebam — patriae amore cunctatus es, tamen ubi euincere adulescentis cupiditatem ad ea quae uidebantur meliora tendentis nequiuisti, ex dehortatore in adiutorem mira beniuolentiae moderatione conuersus es. tu necessariis omnibus iter adminiculasti meum; tu ibidem rursus, qui cunabula et quasi nidum studiorum meorum foueras, iam uolare audentis sustentasti rudimenta; tu etiam, cum te absente atque ignorante nauigassem, nonnihil suscensens, quod non tecum communicassem, ut solerem, atque aliud quiduis quam contumaciam suspicans mansisti inconcussus in amicitia nec plus ante oculos tuos liberi deserti",
+          "candidate_score": 0.64636,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 5,
+      "cf_id": "cf051",
+      "work_id": "054_Leo-I_Epistolae",
+      "max_score": 0.681379,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Tuam familiam omne[m ] salvam ego cupio . Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1583",
+          "psc_text": "et caeteris tribuerunt. Hic autem error si corrigatur, et primus Petrus, non autem secundus credatur S. Petrus Chrysologus, statim omnia sanata optime congruere invenientur. Ille enim is erit qui celebres ad Eutychem litteras dedit. Huic deinde successit Neo, ad quem S. Pontifex sequentem epistolam scripsit. Dein post Exuperantium Neonis successorem Joannes sub Simplicio, et tandem alius Petrus sub Symmacho optime sequuntur. Si Agnellus et auctores catalogorum veterum haec monumenta vidissent, nihil dubitamus quin ordine episcoporum custodio, eadem monumenta similiter conciliassent, ut Rubeus et Ughellus fecere; sicque vera Neonis aetas ex iisdem confirmaretur. Ignoratio vero monumentorum, quae tunc obtinebat, certae codicum fidei, qui hanc epistolam Neoni Ravennati inscribunt, praejudicare nequit. 1405 EPISTOLA CLXVI. AD NEONEM RAVENNATEM EPISCOPUM. De his qui de captivitate redeuntes, incertum habent utrum ante captivitatem baptisma consecuti sint. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De parvulis qui in captivitatem devenerunt, et baptismi gratiam non reminiscuntur. --II. Ut ab haereticis",
+          "candidate_score": 0.681379,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Tuam familiam omne[m ] salvam ego cupio . Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371",
+          "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii",
+          "candidate_score": 0.662782,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37_39",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1583",
+          "psc_text": "et caeteris tribuerunt. Hic autem error si corrigatur, et primus Petrus, non autem secundus credatur S. Petrus Chrysologus, statim omnia sanata optime congruere invenientur. Ille enim is erit qui celebres ad Eutychem litteras dedit. Huic deinde successit Neo, ad quem S. Pontifex sequentem epistolam scripsit. Dein post Exuperantium Neonis successorem Joannes sub Simplicio, et tandem alius Petrus sub Symmacho optime sequuntur. Si Agnellus et auctores catalogorum veterum haec monumenta vidissent, nihil dubitamus quin ordine episcoporum custodio, eadem monumenta similiter conciliassent, ut Rubeus et Ughellus fecere; sicque vera Neonis aetas ex iisdem confirmaretur. Ignoratio vero monumentorum, quae tunc obtinebat, certae codicum fidei, qui hanc epistolam Neoni Ravennati inscribunt, praejudicare nequit. 1405 EPISTOLA CLXVI. AD NEONEM RAVENNATEM EPISCOPUM. De his qui de captivitate redeuntes, incertum habent utrum ante captivitatem baptisma consecuti sint. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De parvulis qui in captivitatem devenerunt, et baptismi gratiam non reminiscuntur. --II. Ut ab haereticis",
+          "candidate_score": 0.662317,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_23",
+          "bdc_text": "An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_89",
+          "psc_text": "ad commonitionem, ut manducarent filii Israel agnum in typo veri Agni in luna primi mensis. Posterius autem Pascha factum est ad recordationem, in quo Manna descendit, quod ostendit, quod recederet agnus umbratilis, quando descendisset verum Manna. Dominus autem noster Jesus Christus conjunxit in una die agnum Judaeorum, et verum Manna, quando benedixit panem et vinum dicens: Hoc est corpus meum, et sanguis meus in luna primi mensis, in anni principio. Ideo recordemur et memores simus offerre quae obtulit Jesus pro nobis in primo mense. Dixit enim Dominus Jesus: Haec quotiescumque feceritis, in mei recordationem et memoriam facietis. Scruteminique diligentissime, quae ordinavit synodus Nicaena, lunas XIV 605 omnium annorum per decemnovennalem cyclum, ut non fallamur in luna XIV cum Judaeis et haereticis, qui dicuntur tessares koedecatitae. Et constitutum est in omnibus synodis, praeter synodum Gangrensem et Caesariensem, ut non faceret ulla Ecclesia, vel civitas, et omnis regio contraria his quae statuta",
+          "candidate_score": 0.656609,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_3_5",
+          "bdc_text": "s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare . Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam . Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1111",
+          "psc_text": "pace privabis. Frater autem et coepiscopus noster Lucianus, et filius noster Basilius diaconus, quantum in ipsis fuit, studiose his quae injunxeras affuere; sed actioni eorum justitia negavit effectum. Data undecimo kalendas Junii, Herculano viro clarissimo consule. Τῷ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ Ἀνατολίῳ ἀρχιεπισκόπῳ Κωνσταντινουπόλεως Λέων ἀρχιεπίσκοπος Ῥώμης.. Φανερωθέντος, ὡς ηὐχόμεθα, διὰ τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος, τοῦ φωτὸς, καὶ τῆς εὐαγγελικῆς ἀληθείας, καὶ ἀπὸ τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας τοῦ σκότους τῆς ὀλεθριωτάτης πλάνης ἐκδιωχθέντος,, 1160 ἀφράστως χαίρομεν ἐν τῷ δεσπότῃ, ὅτι τῆς πιστευθείσης ἡμῖν διοικήσεως ὁ κάματος εἰς τὸ πεποθημένον ἔργον ἐξέβη, καθῶς καὶ τῆς σῆς ἐπιστολῆς ὁ τύπος σημαίνει· ὥστε κατὰ τὴν ἀποστολικὴν διδασκαλίαν τὸ αὐτὸ λεχθῆναι παρὰ πάντων, καὶ μὴ εἴη ἐν ὑμῖν σχίσματα, εἴημεν δὲ τέλειοι ἐν τῷ αὐτῷ νῷ, καὶ ἐν τῇ αὐτῇ εἰδήσει. Οὗτινος κατορθώματος χαίρομεν τὴν σὴν ἀγάπην εἶναι συνεργόν· ὥστε καὶ τοῖς ὀφείλουσι διορθωθῆναι τὴν σὴν λυσιτελῆσαι σπουδὴν, καὶ ἀπὸ πάσης τῶν πλανωμένων κοινωνίας καθαρισθῆναί σε. Τοῦ",
+          "candidate_score": 0.656278,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_23",
+          "bdc_text": "An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_96",
+          "psc_text": "hoc est dies 354 habere; embolismos vero lunas tredecim habere, hoc est dies 384. Necessitate ergo embolismi cogimur id tenere, quod longius est, ne a vero deviare videamur. Neque nobis aut novum aut erraticum videatur, cum dies passionis undecimo kalendas Maii occurrat, a qua (sicut Graecis videtur) Pascha nomen accepit; licet Hebraeae linguae interpretes tradant Pascha transitum dici, quod tamen idem et Joannis evangelistae dicto firmatur, quo ait, cum de passione loqueretur: Cum venisset hora ut transiret Jesus de hoc mundo ad Patrem (Joan. XIII, 1) . Non ergo nos dies una longius 610 posita terreat, ne cum hanc vitamus incurramus errorem, sicut evenit tempore beatae recordationis domini mei, praedecessoris apostolatus vestri Zosimi, anno consulatus Honorii Augusti undecimo, et Constantii secundo. Tunc enim, cum declinaretur, ne decimo kalendas Maii dies Paschae teneretur, celebratum octavo die kalendas Aprilis, id est, pro embolismo communis est annus tentus, et error gravissimus est ortus,",
+          "candidate_score": 0.655295,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Tuam familiam omne[m ] salvam ego cupio . Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369",
+          "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,",
+          "candidate_score": 0.654531,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Tuam familiam omne[m ] salvam ego cupio . Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_334",
+          "psc_text": "et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom. II, part. II, unde etiam in Germania hujus epistolae exemplum inveniebatur. 4. Hic tandem monendum est Gerardum Vossium, praepositum Tungrensem, qui primus omnium in appendice Operum S. Gregorii Thaumaturgi editionis Moguntinae ann. 1604 hanc epistolam typis dedit, usum fuisse codice card. Sirleti. Ex complexu autem caeterorum monumentorum, quae ex eodem codice se edidisse testatur, nec non ex titulo peculiari quem his litteris ex eodem ms. praefixit, colligimus eum codicem fuisse similem laudato ms. Vat. Ottobon. collect. 23. Potior autem aliorum quos laudavimus codicum auctoritas majorem epistolae fidem conciliat. 727 EPISTOLA XVII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS PER SICILIAM CONSTITUTOS. SYNOPSIS. Constitutione perpetua",
+          "candidate_score": 0.652558,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_3_5",
+          "bdc_text": "s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare . Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam . Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1090",
+          "psc_text": "ἁρμόζει τῇ ἡμετέρᾳ πίστει καὶ δόξῃ, ἵνα καθ' ὃν τρόπον αἱ αἱρέσεις δι' ὑμῶν, τοῦ Θεοῦ πράττοντος οὕτω καὶ πᾶσα ἀμβιτίων ἐκκοπείη· ὅπερ καὶ τῆς Χριστιανῶν ἐστιν εὐδοκιμήσεως, καὶ τῆς βασιλικῆς. Καὶ ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος φειδέσθω τέρων προνοήσει τῆς εἰρήνης, καὶ μὴ ἐξεῖναι ἑαυτῷ πάντα ἀπολαμβανέτω. Ἐπειδήπερ τῆ Ἀντιοχέων ἐκκλησίᾳ ἄνευ τινὸς 1154 ὑποδείγματος παρὰ τοὺς κανόνας ἐπίσκοπον χειροτονῆσαι ἐτόλμησεν· ὅπερ ἡμεῖς ἔρωτιτοῦ ἀνανεωθῆναι τὴν πίστιν, καὶ σπουδῇ τῆς εἰρήνης ἀναψηλαφῆσαι ἠρτήσαμεν. Ἀποσχέσθω τοίνυν ἀπὸ τῆς τῶν ἐκκλησιαστικῶν κανόνων ὕβρεως, ταὶ τὰς παρανόμους ἐκκλινάτω παραβάσεις· ἵνα μὴ ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας, ἕως οὗ ἔχθρα τῇ εἰρήνῃ ἐπιχειρεῖ, ἀποσχίσῃ· ὅντινα εὔχομεν μᾶλλον ἀδιαβλήτως πράττοντα φιλεῖν, ἤπερ ταύτῃ προσκαρτερείν τῇ τόλμᾳ, ἥτις αὐτὸν δύναται ἀπὸ πάντων χωρίσαι. Ὁ ἀδελφὸς δὲ ὁ ἐμὸς, καὶ συνεπίσκοπος Λουκιανὸς, ὅς μετὰ τοῦ ἐμοῦ τέκνου Βασιλείου τοῦ διακόνου τῆς ὑμετέρας γαληνότητος γράμματα πρὸς ἐμὲ ἐβάστασε, πάσῃ τῇ καθοσιώσει τὴν ἐνταλθεῖσαν αὐτοῖς πρεσβείαν ἐπλήρωσεν, ὃς οὐκ ἂν",
+          "candidate_score": 0.651779,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Tuam familiam omne[m ] salvam ego cupio . Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_416",
+          "psc_text": "imploranti, solo priori capite generalia continente, quod et omni finali formula caret, respondisse incredibile sit. Probabile vero nobis est prioris capitis studiosius elaborati manuscriptum exemplar apud Chrysologum superfuisse, quemadmodum iis accidit quae diligentiori cura scribimus; ex hoc autem exemplo alia subinde fuisse transcripta, quae in manus Latini interpretis concilii Chalcedonensis, et auctoris collectionis Hispanicae venerunt. Caput autem secundum peculiare pro Eutyche minus studiose exaratum, ut in familiaribus litteris fere usuvenit, soli autographae epistolae ad Eutychem missae a Chrysologo additum videri potest, ita ut nullum nujus exemplum apud ipsum auctorem et apud Latinos exstiterit, ac solum ex Graeca, quae statim in Oriente facta fuit, interpretatione, Latinitate donari potuerit. Quidquid vero hac in re probabilius videatur, certe secundum hoc epistolae caput, quod in causa Eutychis potissimum ac necessarium est, et tam antiqua cum Graeca tum Latina versione comprobatur, in suspicionem suppositionis adduci nequit. 6. Restat ut statuamus de tempore. Jam fere omnes",
+          "candidate_score": 0.651361,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37_39",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371",
+          "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii",
+          "candidate_score": 0.650537,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_3_5",
+          "bdc_text": "s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare . Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam . Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1326",
+          "psc_text": "quod sequatur exemplum; maxime cum benignitatis vestrae adjuvetur auxilio. Suggestiones autem fratris et coepiscopi mei Juliani, quem pietati vestrae commendo, quaeso ut benignius, sicut facitis, audiatis. Hoc etiam fratri meo Anatolio proderit, si eum, quem pro catholico dogmate illic esse volui, dignanter habeatis. CAP. IV. Illud etiam, quod Constantinopolitanae Ecclesiae est saluberrimum, rogo, ut Carosus monachus nimis imperitus nimisque perversus, qui, ut comperi, multorum corda subvertit, sua venena, pietatis vestrae beneficio, ultra non exerat: ne ubi sancto mansuetudinis vestrae studio omnis pene haereticorum est conatus exstinctus, ibi per vilem ac reprobum damnatae perfidiae defensorem et fidei vestrae gloria, et synodalis violetur auctoritas. Datum quarto kalendas Junii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1282 EPISTOLA CXXXVII. AD EUMDEM MARCIANUM. SYN0PSIS. I. Gratias agit pro perfecta inquisitione de die paschali, de qua Proterii litteras se accepisse significat. --II. Oeconomorum Ecclesiae rationes, non judicum, sed sacerdotum examine discutiendas esse. LEO MARCIANO Augusto. CAP.",
+          "candidate_score": 0.649293,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37_39",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1582",
+          "psc_text": "requirenda sit? Additio porro duorum episcoporum Joannis et Petri probabilis esset, si nulla alia ratio suppeteret conciliandi omnia. Quando autem in catalogis error aliquis certus est, et sola emendatione rerum ac temporum, quae ex auctorum arbitrio ascititia aut praejudiciis constituta sunt, sanari potest, non est deserendus aut additionibus perturbandus episcoporum ordo, qui ex antiquissimis diptychis originem duxit. Hac regula satis evidenti, quae in aliis aliarum Ecclesiarum catalogis perutilis invenietur, deteges in re praesenti totam difficultatem et confusionem a catalogis inductam ex eo proficisci, quod ex duobus Petris Ravennatibus ascripta fuerint secundo, quae primo adjudicanda fuerant; ita enim anteriorem aetatem Neoni et caeteris tribuerunt. Hic autem error si corrigatur, et primus Petrus, non autem secundus credatur S. Petrus Chrysologus, statim omnia sanata optime congruere invenientur. Ille enim is erit qui celebres ad Eutychem litteras dedit. Huic deinde successit Neo, ad quem S. Pontifex sequentem epistolam scripsit. Dein post Exuperantium Neonis successorem",
+          "candidate_score": 0.647654,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37_39",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_181",
+          "psc_text": "Anastasium, quae in pluribus collectionibus integra est, duobus capitibus tertio et quarto praetermissis, descriptam reperimus in duobus antiquis mss. Vat. 1347 et Vat. Palat. 579, ex quibus si alii codices vel collectiones illam sumpsissent, parem defectum praeferrent, nec tamen ea idcirco in suspicionem vocari posset. Nonne quaedam etiam Gelasii litterae in aliquot collectionibus breviores sunt quam in Conciliis editae fuerunt? Celeberrima est ejus pontificis epistola ad Dardanos, quae non solum in Quesnelli collectione 5, cap. 50, verum etiam in omnibus fere mss. aliarum antiquarum collectionum tribus longioribus et novem brevioribus membris caret, quae tamen leguntur in mss. praestantissimae collect. 14, et exinde in Romana Epistolarum pontificum editione, ac in tomis Conciliorum edita sunt; quo ampliori exemplo Facundum Hermianensem usum fuisse haud dubitari potest. Sicut autem in memoratis paulo ante mss. epistolae Innocentii I, ad Toletanos, retentis solis decretis generalibus, caetera quae ad singulares causas et personas pertinent, praetermissa fuerunt, ita",
+          "candidate_score": 0.647454,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Tuam familiam omne[m ] salvam ego cupio . Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370",
+          "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam",
+          "candidate_score": 0.646889,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Tuam familiam omne[m ] salvam ego cupio . Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_181",
+          "psc_text": "Anastasium, quae in pluribus collectionibus integra est, duobus capitibus tertio et quarto praetermissis, descriptam reperimus in duobus antiquis mss. Vat. 1347 et Vat. Palat. 579, ex quibus si alii codices vel collectiones illam sumpsissent, parem defectum praeferrent, nec tamen ea idcirco in suspicionem vocari posset. Nonne quaedam etiam Gelasii litterae in aliquot collectionibus breviores sunt quam in Conciliis editae fuerunt? Celeberrima est ejus pontificis epistola ad Dardanos, quae non solum in Quesnelli collectione 5, cap. 50, verum etiam in omnibus fere mss. aliarum antiquarum collectionum tribus longioribus et novem brevioribus membris caret, quae tamen leguntur in mss. praestantissimae collect. 14, et exinde in Romana Epistolarum pontificum editione, ac in tomis Conciliorum edita sunt; quo ampliori exemplo Facundum Hermianensem usum fuisse haud dubitari potest. Sicut autem in memoratis paulo ante mss. epistolae Innocentii I, ad Toletanos, retentis solis decretis generalibus, caetera quae ad singulares causas et personas pertinent, praetermissa fuerunt, ita",
+          "candidate_score": 0.646793,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_3_5",
+          "bdc_text": "s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare . Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam . Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1081",
+          "psc_text": "fidei et pacis studio retractare cessavimus. Abstineat ergo ab ecclesiasticarum injuria regularum, et illicitos declinet excessus: ne se ab universali Ecclesia, dum inimica paci tentat, abscidat. Quem opto magis irreprehensibiliter agentem diligere, quam in hac praesumptione, quae illum ab omnibus separare poterit, perdurare. Frater autem et coepiscopus meus Lucianus, qui cum filio meo Basilio diacono clementiae vestrae ad me scripta portavit, omni devotione partes susceptae legationis implevit; quia non est aestimandus negotio defuisse, quem potius causa deseruit. Data undecimo kalendas Junii, Herculano clarissimo consule. Τῷ πανενδοξοτάτῳ, καὶ φιλανθρωποτάτῳ υἱῷ Μαρκιανῷ Λέων Ἀρχιεπίσκοπος Ῥώμης. Μεγάλῃ χάριτι ἐλεημοσύνη Θεοῦ πάσηςτῆς καθολικῆς ἐκκλησίας ἐπολυπλασιάσθη χαρά· ὁπότε ἁγίας καὶ ἐνδοξοτάτης τῆς σῆς φιλανθρωπίας 1146 σπουδῇ ὀλεθριωτάτη πλάνη ἐπεσβέσθη, ὥστε τὸν ἡμέτερον κάματον τάχιστα εἰς ἔργον ἐκβῆναι, ᾧτινι τῷ Θεῷ δουλεύων τῇ βασιλικῇ καὶ πίστει καὶ ἐξουσίᾳ ἐβοήθησας. Εἰ γὰρ καὶ ἐν τῇ ἀρετῇ τοῦ ἁγίου πνεύματος μεταξὺ τῶν διχονοιῶν διὰ τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἐκδικητέα",
+          "candidate_score": 0.645789,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_38_40",
+          "bdc_text": "Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 . die aprilis .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1589",
+          "psc_text": "Tillemontii valde exilibus sequentem epistolam datam prodidit circa an. 442, 443 et 444. Cum Sirmondus atque Baluzius, nullo tamen allato documento, eamdem affixerint anno 452, Quesnellus conjecit hos ita sensisse, eo quod existimaverint in hac epistola, ubi sermo habetur de his qui ab hostibus in infantia capti fuerant, respici ad eam vastitatem quam Hunni in Galliis in ulerunt an. 451. Hujus autem epistolae locum non ad Hunnorum irruptionem referri contendit, sed ad Vandalorum persecutionem, qui Africa potiti sub Genserico, catholicos oppugnarunt; nam inquisit. 18, haec praeferuntur: De his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt, et nesciunt in qua secta sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed",
+          "candidate_score": 0.642282,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_38_40",
+          "bdc_text": "Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 . die aprilis .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371",
+          "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii",
+          "candidate_score": 0.641702,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_35_37",
+          "bdc_text": "Fac , quod facis , scio , me commendes Ysnensibus , si quando potes commode . Tuam familiam omne[m ] salvam ego cupio . Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1141",
+          "psc_text": "misericors et pacifica ipsius magnificentia omnia fausta et optabilia nostro regno concedere dignetur. Miramur supra modum quod post Chalcedonensem synodum, et litteras venerabilium episcoporum ad tuam sanctitatem missas, quibus omnia in ipsa synodo acta significabant, nullo prorsus pacto a tua clementia ejusmodi epistolae remissae sint, quas videlicet in sanctissimis Ecclesiis perlectas, in omnium oportebat notitiam venire. Quod nonnullorum animis qui Eutychetis etiam nunc pravam opinionem et perversitatem sectantur, ambiguitatem multam injecit, utrum tua beatitudo quae in sancta synodo decreta sunt confirmaverit. Et ob eam rem tua pietas litteras mittere dignabitur, 1184 per quas omnibus Ecclesiis et populis manifestum fiat in sancta synodo peracta, a tua beatitudine rata haberi. Illud profecto, ut decebat episcopum apostolicae sedis, excellenter tua sanctitas praestitit, ut ecclesiasticos canones custodiendo, nihil antiqui moris et ordinis olim constituti et ad hanc usque diem inviolabiliter observati passa sit innovari. Propter litteras autem tuae beatitudinis quae et quanta ab aliquibus",
+          "candidate_score": 0.639823,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_38_40",
+          "bdc_text": "Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 . die aprilis .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1583",
+          "psc_text": "et caeteris tribuerunt. Hic autem error si corrigatur, et primus Petrus, non autem secundus credatur S. Petrus Chrysologus, statim omnia sanata optime congruere invenientur. Ille enim is erit qui celebres ad Eutychem litteras dedit. Huic deinde successit Neo, ad quem S. Pontifex sequentem epistolam scripsit. Dein post Exuperantium Neonis successorem Joannes sub Simplicio, et tandem alius Petrus sub Symmacho optime sequuntur. Si Agnellus et auctores catalogorum veterum haec monumenta vidissent, nihil dubitamus quin ordine episcoporum custodio, eadem monumenta similiter conciliassent, ut Rubeus et Ughellus fecere; sicque vera Neonis aetas ex iisdem confirmaretur. Ignoratio vero monumentorum, quae tunc obtinebat, certae codicum fidei, qui hanc epistolam Neoni Ravennati inscribunt, praejudicare nequit. 1405 EPISTOLA CLXVI. AD NEONEM RAVENNATEM EPISCOPUM. De his qui de captivitate redeuntes, incertum habent utrum ante captivitatem baptisma consecuti sint. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De parvulis qui in captivitatem devenerunt, et baptismi gratiam non reminiscuntur. --II. Ut ab haereticis",
+          "candidate_score": 0.639233,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1583",
+          "psc_text": "et caeteris tribuerunt. Hic autem error si corrigatur, et primus Petrus, non autem secundus credatur S. Petrus Chrysologus, statim omnia sanata optime congruere invenientur. Ille enim is erit qui celebres ad Eutychem litteras dedit. Huic deinde successit Neo, ad quem S. Pontifex sequentem epistolam scripsit. Dein post Exuperantium Neonis successorem Joannes sub Simplicio, et tandem alius Petrus sub Symmacho optime sequuntur. Si Agnellus et auctores catalogorum veterum haec monumenta vidissent, nihil dubitamus quin ordine episcoporum custodio, eadem monumenta similiter conciliassent, ut Rubeus et Ughellus fecere; sicque vera Neonis aetas ex iisdem confirmaretur. Ignoratio vero monumentorum, quae tunc obtinebat, certae codicum fidei, qui hanc epistolam Neoni Ravennati inscribunt, praejudicare nequit. 1405 EPISTOLA CLXVI. AD NEONEM RAVENNATEM EPISCOPUM. De his qui de captivitate redeuntes, incertum habent utrum ante captivitatem baptisma consecuti sint. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De parvulis qui in captivitatem devenerunt, et baptismi gratiam non reminiscuntur. --II. Ut ab haereticis",
+          "candidate_score": 0.639066,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_24_26",
+          "bdc_text": "Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist . Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt . Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458",
+          "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem",
+          "candidate_score": 0.638114,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_38_40",
+          "bdc_text": "Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 . die aprilis .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_73",
+          "psc_text": "in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus quidam reperisset agentes de Paschate, de eodem Paschate utrasque agere credidit: et idcirco epistolae ad Africanos, quam ex Dionysio primum descripsit, paucis verbis suo arbitrio immutatis, alteram, quae Bedae temporibus integra legebatur, initio praetermisso, subjecit atque inseruit; quae cum denuntiet diem Paschatis anni 444, eidem diei accommodata fuit a librario dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur",
+          "candidate_score": 0.634168,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_40_42",
+          "bdc_text": "die aprilis . Benedictus Euander. [ Adresse auf der Rückseite : ] Domino M. Hennricho Bullingero , contionatori Tigurino primario .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458",
+          "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem",
+          "candidate_score": 0.63363,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_38_40",
+          "bdc_text": "Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 . die aprilis .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_74",
+          "psc_text": "dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur verba paucis vocibus exceptis, quas librarius mutavit; ut nihil dubii sit quin ea prima pars pertineat ad Pascha an. 420. Ita sane cum ibidem optime dicatur inscripta Aurelio, et Valentino, sed et omni S. congregationi in Carthaginensi synodo congregatae, et in ea Cyrillus affirmet se mittere exemplaria concilii Nicaeni (quae innuunt concilium Carthaginense an. 419), perperam, ubi agitur de Paschate, subjicitur celebrandum IX kal. Maii. Haec enim chronica notatio indicat Pascha an. 444, quod toto tempore episcopatus Cyrilli apud Alexandrinos hoc solo anno in eam diem incidit; ac propterea haec epistola scripta fuisset an. 443, cum quo nequaquam cohaeret concilium",
+          "candidate_score": 0.631728,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_38_40",
+          "bdc_text": "Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 . die aprilis .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1581",
+          "psc_text": "Joannem, qui sub Simplicio, et tertium Petrum, qui sub Symmacho vixerit; ac si Agnellus et alii veterum catalogorum scriptores in Joanne Angellopte et Petro secundo duos Joannes et duos Petros confuderint. Haec omnino arbitraria inducat oportet, qui de rebus ac temporibus perperam attributis non suspicatur. 5. Ravennium quidem Arelatensem inscriptioni epistolae Leonis subjicere, contra omnium codicum fidem pugnat. Non solae Galliae vastatae fuerunt ab Attila, sed is in ipsa Italia ad Padum usque pervenit, ultra quod flumen Ravennatis provincia, et pars etiam dioeceseos extendebatur. Quid quod haec epistola ex contextu encyclica videtur ad plures, ut ne peculiaris ratio pro Ravennate requirenda sit? Additio porro duorum episcoporum Joannis et Petri probabilis esset, si nulla alia ratio suppeteret conciliandi omnia. Quando autem in catalogis error aliquis certus est, et sola emendatione rerum ac temporum, quae ex auctorum arbitrio ascititia aut praejudiciis constituta sunt, sanari potest, non est deserendus aut additionibus perturbandus episcoporum",
+          "candidate_score": 0.631511,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_38_40",
+          "bdc_text": "Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 . die aprilis .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_77",
+          "psc_text": "haec numeralis nota legitur. Nam Graecus Africani codicis textus non est originalis Cyrilli, sed ex Latino Dionysii antiqua interpretatio Graeca, quae ex vitiato Dionysii textu derivat, et veterem esse hunc librariorum lapsum confirmat. Hinc ergo manifestum fit veram lectionem in ms. Sirmondi fuisse corruptam ab illo antiquario, qui cum huic epistolae alteram partem subjecit, et ex duabus epistolis unam compegit, diem Paschatis in hac postrema parte designatum, de quo pluribus agitur, ad priorem quoque partem transferendum putavit. Hac libertate in inscriptione eadem Cyrilli epistola data dicitur Carthaginensi synodo congregatae V kal. Decembris, cum apud Dionysium nulla talis notatio in inscriptione occurrat, sed in titulo Dionysius notaverit diem VI kal. Decembris, quo ea epistola ab Africanis ad Bonifacium pontificem missa fuit. Hactenus de epistola ad Carthaginense concilium. 5. Nunc de additione, seu de alia Cyrilli epistola, quae nostri instituti propria est. Haec nimirum agit de Paschate celebrando an. 444. Dicitur enim",
+          "candidate_score": 0.631311,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_0",
+          "bdc_text": "Constantissime equidem olim pronunciavit quidam e numero sapientum omne solum forti esse patriamOvid , Fasti I , 493 ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_979",
+          "psc_text": "γλῶσσα ὴμῶν ἀγαλλιάσεωσ· ταύτην ὡς οἰκείαν ἡμῖν ἡ χάρις τήν προφητειαν ἐφήρμοσεν, οἷς τὸ τῆς εὐσεβείας ἐβεβαιώθη κατόρθωμα. Τί γὰρ πίστεως πρὸς εὐφροσύνην ἀνώτερον; τί τῆς δεσποτικῆς γνώσεως πρὸς χορείαν φαιδρότερον; ἣν αὐτὸς ἄνωθεν ὁ σωτὴρ πρὸς σωτηρίαν ἡμῖν παρεδωκε, φήσασ· Πορευθεντεσ, μαθεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντεσ αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸσ, καὶ τοῦ υἱοῦ, καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματοσ, διδάσκοντες αὐτούς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάην ὑμῖν. Ἣν αὐτὸς ὥσπερ χρυσῆν σειρὰν τῷ προστάγματι τοῦ θεμένου καταγομένην εἰσ ἡμας διεφύλαξασ, πᾶσι τῆς τοῦ μακαρίου Πετρου φωνῆσ ἑρμηνεὺσ καθιστάμενωσ, 1089 καὶ τῆς ἐκείνου πίστεωσ τοῖς πᾶσι μακαρισμὸν ἐφελκόμενος ὅθεν καὶ ὴμεῖσ ὡς ἀρχηγῷ σοι τοῦ καλοῦ πρὸς ὠφέλειαν χρησάμενοι, τῆς ἀληθείας τοῖς τῆς ἐκκλησίας τέκνοις τὸν κλῆρον ἐδείξαμεν, οὐ καθ' ἕνα ἕκαστος ἐν παραβύστῳ τὴν διδασκαλίαν ποιούμενοι, ἀλλὰ κοινῷ πνεύματι, μιᾷ συμπνοίᾳ καὶ ὁμονοίᾳ τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν γνωρίσαντεσ. Καὶ ἦμεν ἐν κοινῇ χορείᾳ, τοῖς πνευματικοῖσ, ὡς ἐν βασιλικοῖσ δείπνοισ, ἐντρυφῶντες",
+          "candidate_score": 0.629835,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_25",
+          "bdc_text": "Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_719",
+          "psc_text": "τάχιον διαλυθήσονται, καὶ πᾶν τὸ ἀποδοκιμασθὲν, ἀπὸ τῆς καθαρότητος τῆς ἐκκλησίας, ἥτις οὔτε σπῖλον οὔτε ῥυτίδα ἐπιδέχεται, ἀποῤῥιφήσεται· μάλιστα ὅτι ἁπὸ τῆς μανιώδους αἰτίας [Forte ἀμαθίας] εἰς τοσοῦτον ἔφθασαν, ἵνα κατέναντι τοῦ μυστηρίου τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, ἡ τῆς ἐνσαρκώσεως τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀλήθεια ἀρνήσηται, καὶ ὁ τῆς ἀρχαίας πίστεως κήρυξ καὶ ἔκδικος, ἐπειδὴ οὐ συνέθετο ταῖς βλασφημίαις, ἅς τινας πρὸ πολλοῦ οἱ ἅγιοι πατέρες ἡμῶν εἰς πολλοὺς αἱρετικοὺς καθεῖλαν, ὑποβληθείη ὕβρεσιν· ἐν ᾧ δηλαδὴ πάντων τῶν τοῦ κυρίου ἱερέων ἡ αἰδὼς τύπτεται, καὶ ὅλα τὰ μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλ' ἐπειδὴ ἔνδοξον ἡμῖν ἐστιν, εἴ τι ἂν ἡμᾶς παθεῖν ὁ θεὸς βουληθείη, [καὶ] ὑπὲρ τῆς ἀληθείας ὑπενέγκαι, εἰς κοινωνίαν ἡμεῖς τῆς ὑπομονῆς πατρικαῖς προτροπαῖς παρακαλούμεθα· ἵνα διὰ τῆς ἀγάπης ὑμῶν πᾶσι τοῖς τῷ Θεῷ δουλεύουσιν ἃ ἐγράψαμεν φανερωθείη· ἵνα τοῖς ἐχθροῖς τοῦ εὐαγγελίου ἀνεστηκοτες, μήτε τοῦ ποιμένος (ὑμῶν) τὴν ἀγάπην, μήτε τὴν μονάδα τῆς καθολικῆς πίστεως",
+          "candidate_score": 0.628675,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_179",
+          "psc_text": "archimandritas secundae Syriae, quas manuscripta collectionis praestantissimae 14 integras conservarunt. Et, ut alia ejusdem generis omittamus, in ipsa collect. 5 Quesnelliana num. 51, capite diminuta affertur Gelasii epistola ad Orientales. Quidni igitur pariter mutila proferri potuit epistola Leonis ad Africanos? 9. Exemplar quidem hujus epistolae, quod sine tribus capitibus editionis decurtatae, et cum alio longiori additamento legitur in collectione Hadrianea, esto non sit a Dionysio insertum suae collectioni, uti Quesnellus in notis optime conjecit, immo etiamsi adjectum ei collectioni fuisset circa Gregorii II tempora, quemadmodum ille opinatus est, nimirum circa initium octavi saeculi, non tamen idcirco interpolatum aut supposititium probari potest. In universis enim documentis quae Hadrianeae collectioni leguntur inserta, nihil apocryphum aut interpolatum deprehenditur. Cum vero stylus hujus epistolae totusque contextus Leoni omnino congruant, argumenta autem a Quesnello objecta nihil convincant, ut ex nostris observationibus ad ejus notas patebit, de hujus unius documenti authenticitate ac sinceritate non nisi temere",
+          "candidate_score": 0.627109,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_25_27",
+          "bdc_text": "Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt . Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458",
+          "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem",
+          "candidate_score": 0.625463,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644",
+          "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita",
+          "candidate_score": 0.625381,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_25_27",
+          "bdc_text": "Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt . Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_459",
+          "psc_text": "Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem eum certum ejusdem epistolae auctorem procul dubio existimavit. Quod si vulgatae ejusdem editiones Miraei, Fabricii atque Vallarsii, c. 84, in Prospero habent: Epistolae quoque papae Leonis adversus Eutychen de vera Christi Incarnatione ad diversos datae, et ab ipso dictatae dicuntur, corruptam lectionem et fucum facere, et legendum ei, id est Prospero, ab ipso scilicet Leone dictatae, Quesnellus contendit; Prosperum enim Leonis notarium fuisse Ado in Chronico scripsit. At emendatiores editiones et mss. nec et, nec ei praeferre, sed tantum ab ipso dictatae creduntur, pronuntiat Antelmius, epist. 2, n. 28 et 30. In ms. quidem antiquissimo capituli Veronensis, signato num. 46,",
+          "candidate_score": 0.624952,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962",
+          "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem",
+          "candidate_score": 0.624117,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_181",
+          "psc_text": "Anastasium, quae in pluribus collectionibus integra est, duobus capitibus tertio et quarto praetermissis, descriptam reperimus in duobus antiquis mss. Vat. 1347 et Vat. Palat. 579, ex quibus si alii codices vel collectiones illam sumpsissent, parem defectum praeferrent, nec tamen ea idcirco in suspicionem vocari posset. Nonne quaedam etiam Gelasii litterae in aliquot collectionibus breviores sunt quam in Conciliis editae fuerunt? Celeberrima est ejus pontificis epistola ad Dardanos, quae non solum in Quesnelli collectione 5, cap. 50, verum etiam in omnibus fere mss. aliarum antiquarum collectionum tribus longioribus et novem brevioribus membris caret, quae tamen leguntur in mss. praestantissimae collect. 14, et exinde in Romana Epistolarum pontificum editione, ac in tomis Conciliorum edita sunt; quo ampliori exemplo Facundum Hermianensem usum fuisse haud dubitari potest. Sicut autem in memoratis paulo ante mss. epistolae Innocentii I, ad Toletanos, retentis solis decretis generalibus, caetera quae ad singulares causas et personas pertinent, praetermissa fuerunt, ita",
+          "candidate_score": 0.623528,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_25_27",
+          "bdc_text": "Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt . Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_368",
+          "psc_text": "eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII vel XV kal. Julii anni ejusdem aliae hujus litterae tunc acceptae una cum gestis nominantur sic: Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Haec de secundis litteris ejusdem Flaviani, quibus acta in Eutychem aeque ac primis annexa fuerant. Porro in hac epistola 36 respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum",
+          "candidate_score": 0.622212,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_25_27",
+          "bdc_text": "Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt . Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_960",
+          "psc_text": "pro absente sancto fratre meo ASINIONE, episcopo Ecclesiae Curiensis, primae Rhaetiae, subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego PASCHASIUS episcopus Ecclesiae Genuensis, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. 1084 Ego PASTOR episcopus Ecclesiae Astensis, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego SIMPLICIANUS episcopus Ecclesiae Novariensis, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego JOANNES episcopus Ecclesiae Cremonensis, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego OPTATIANUS episcopus Ecclesiae Brixianae, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego JUSTIANUS episcopus Ecclesiae Vercellensis, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de",
+          "candidate_score": 0.620032,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_410",
+          "psc_text": "455 in praefatione epistolis praemissa, num. 34, demonstravimus. Id autem quantum auctoritati tribuat huic collectioni Graecae, et exinde etiam collectioni Latinae, quae ex Graeca ducit originem; quantumque propterea haec collectio praestet collectioni Hispanicae, nemo non videt. Inter memoratae vero collectionis Chalcedonensis epistolas cum in Latinis, tum in Graecis codicibus integra describitur illa S. Petri Chrysologi ad Eutychem, a coaevo utique collectore inserta; ac idcirco ex antiquitate atque praestantia hujus collectionis tam apud Graecos, quam apud Latinos receptae, de integrae ejus epistolae sinceritate dubitare non licet. Cum Agnellus Ravennas a Bacchinio et a Muratorio editus, postremi capitis ejus epistolae summam dedit in S. Petri Chrysologi Vita, si non integram epistolam reperit in veteribus Ravennatensis Ecclesiae tabulis, certe aliquod vetustum exemplar hujusmodi collectionis Chalcedonensis prae oculis habuit. Cum vero haec exemplaria rariora fuerint, et non ita multa ex Leone proferant, ut in Isidoriana satis frequenti exhibentur; nihil mirum si posteriores Leoninarum epistolarum",
+          "candidate_score": 0.619965,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52",
+          "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum",
+          "candidate_score": 0.616496,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_367",
+          "psc_text": "ad orthodoxum vel per litteras, vel per aliquam conjunctionem loquantur; haec statim ab initio scripta produnt. Inopportunum enim fuisset Leonem rogare, ut promulgaret Eutychis condemnationem eo tempore, quo notissima erat, seu post epist. 26, cum jam generale concilium ea de causa habendum vulgatum fuerat. 4. Sed evidentius argumentum producamus. S. Leo duas Flaviani litteras cum gestis se accepisse tradit. Primum ep. 28, ad eumdem Flavianum scripta Idibus Junii an. 449, his verbis cap. 1: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito, tandem quid apud vos scandali contra integritatem fidei exortum fuisset, agnovimus. Hanc eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII",
+          "candidate_score": 0.614994,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1468",
+          "psc_text": "457, quibus data fuit epistola 156, vel paulo post: inverisimile enim ipsi videtur, pontificem in octo menses et amplius distulisse litteras, quas in recitato testimonio jam paratas indicavit. Hinc chronicam notationem huic epistolae subjectam rejiciendam putat: idque ex eo confirmat, quod ea notatio chronica in plerisque mss. desideretur. Cum porro ad hanc epistolam referenda existimet, quae Leo scripsit epist. 157, ad Anatolium, c. 1: Ego sane, quantum potui, piissimum principem precatus sum, ut . . . . . haereticorum assertiones in magna vergere ignorantiae caecitate cognosceret; hanc, una cum epistola 156, kal. Decembris traditam fuisse probabilius affirmat. At nec una cum epistola 156, nec paulo post hanc epistolam datam fuisse palam faciunt verba: Promisisse me MEMINI; quae promissum jamdiu ante factum manifestant. Verbum autem praeteriti temporis comprehendi, quod in testimonio epist. 156 has litteras jam paratas et scriptas indicare videtur, nihil moveat, quominus hoc promissum tamdiu dilatum credatur. Leoni enim",
+          "candidate_score": 0.613074,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_410",
+          "psc_text": "455 in praefatione epistolis praemissa, num. 34, demonstravimus. Id autem quantum auctoritati tribuat huic collectioni Graecae, et exinde etiam collectioni Latinae, quae ex Graeca ducit originem; quantumque propterea haec collectio praestet collectioni Hispanicae, nemo non videt. Inter memoratae vero collectionis Chalcedonensis epistolas cum in Latinis, tum in Graecis codicibus integra describitur illa S. Petri Chrysologi ad Eutychem, a coaevo utique collectore inserta; ac idcirco ex antiquitate atque praestantia hujus collectionis tam apud Graecos, quam apud Latinos receptae, de integrae ejus epistolae sinceritate dubitare non licet. Cum Agnellus Ravennas a Bacchinio et a Muratorio editus, postremi capitis ejus epistolae summam dedit in S. Petri Chrysologi Vita, si non integram epistolam reperit in veteribus Ravennatensis Ecclesiae tabulis, certe aliquod vetustum exemplar hujusmodi collectionis Chalcedonensis prae oculis habuit. Cum vero haec exemplaria rariora fuerint, et non ita multa ex Leone proferant, ut in Isidoriana satis frequenti exhibentur; nihil mirum si posteriores Leoninarum epistolarum",
+          "candidate_score": 0.612006,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_633",
+          "psc_text": "455, ut in praefat. ad epistolas demonstravimus num. 34. Igitur hoc tempore exstitit apud Graecos Latinum hujus epistolae autographum, ex quo Graeca interpretatio manavit. Majus et antiquius germanitatis testimonium desiderari nequit, quod nulla lacuna, errore nullo, qui nunc in ea epistola appareant, vocari potest in dubium: secus alia documenta, quae cum erroribus vel lacunis ad nos pervenerunt, etsi aliunde essent certissima, repudiari vel in suspicionem vocari possent. 3. Dum vero ob tantam auctoritatem stet hanc epistolam 43 supposititiam non esse; quoad ea quae difficultatem afferunt, etsi non aeque certo definire, aliquid tamen non improbabiliter conjectari licebit. Antea vero praemittendum est, hactenus quidem praesumptum fuisse epistolam 43, uti Latine edita est ex Latina collectione Chalcedonensi, ipsum esse originale Latinum S. Leonis, quod vetus collector invenerit, suaeque collectioni inseruerit, ut in caeteris plerisque Leonis epistolis accidit, ac praesertim in epistola 44, cujus originale Latinum ab eodem repertum, Latinae collectioni insertum fuit: id",
+          "candidate_score": 0.611916,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_25",
+          "bdc_text": "Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_713",
+          "psc_text": "ἐκείνους οἵ τινες τὴν ἀλήθειαν τῆς σάρκοθς ἡμῶν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ 936 ἀρνοῦνται, ὁμοίᾳ ἀφοσιώσει καταδικάζομεν. Στήκετε τοίνυν ἐν τῷ πνεύματι τῆς (καθολικῆς) ἀληθείας, καὶ τὴν ἀποστολικὴν προτροπὴν τῇ διακονίᾳ τοῦ ἡμετέρου στόματος δέξασθε· ἐπειδὴ ὑμῖν κεχάρισθαι ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ, οὐ μόνον ἵνα εἰς αὐτόν πιστεύητε, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν. Μὴ θέλητε ὑπολαμβάνειν, ἀγαπητοὶ, ὅτι τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ ἐκκλησίᾳ ἀπολειφθήσεται ἢ ὑστερήσει ποτὲ ἡ θεῖα Ἐκκλησία [Forte ἐκδικία]. Ἐκλάμπει γὰρ τῆς πίστεως τὸ καθαρὸν, ὅταν ἀπ' οὐτῆς ὁ ῥύπος τῆς πλάνης χωρισθῇ. Ὅθεν πάλιν καὶ πάλιν ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διάμαρτυρόμεθα ὁμοῦ καὶ ὑπομιμνήσκομεν, ἵνα ἀπό τῆς πίστεως ἐν ᾗ τεθεμελιωμένοι ἐστὲ, καὶ ἐν ᾗ τὸν Χριστιανικώτατον βασιλέα οἴδαμεν παραμένειν, μήτε ἑνέδραις, μήτε τισὶν ἀπάταις μετακινηθείητε· ἀλλ' εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἐπισκόπου ὑμῶν ἐκεῖνον τοῖς ὀφθαλμοῖς κατέχητε, ὑπὲρ οὗ αὐτὸς πάντα παθεῖν ἅπερ ἐπηνέχθη οὐκ ἐφοβήθη· οὗτινος ἐν πᾶσι μιμητὰς ὑμᾶς γενέσθαι ἐπιθυμοῦμεν, ἵνα κοινὸν μετ' αὐτοῦ",
+          "candidate_score": 0.611821,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_364",
+          "psc_text": "epistolam acceperat Leo a Flaviano? Cumque Flavianus deinde memoret Leonis litteras sibi traditas a Pansophio (est epistola 23) quibus edoctus fuerat, eumdem Eutychem libellos direxisse ad Leonem plenos omni fallacia et calliditate; ex his liquet pariter, subdit Quesnellus, non ante Flavianum de litteris ad Leonem ea de re scribendis cogitasse, quam cum didicit pontificem improbis artibus deceptum, falsam de judicio Constantinopolitano cepisse opinionem. 2. Si epistola 23 legatur attente, Leonem non deceptum, sed cautum et necessaria documenta postulantem ac exspectantem invenies. Ad argumentum vero quod pertinet, etiam in epistola 22, Eutychis erroribus expositis, quae πάλαι dudum seu pridem in eum gesta fuerant, a Flaviano ad Leonem directa traduntur cap. 4, et eodem quidem Graeco verbo ἀπεστείλαμεν, direximus, idem Flavianus utitur, quod adhibuit epist. 26. Qua in re ne vox direximus difficultatem moveat, vide annot. 17 (col. 727, n. b) in eamdem epistolam 22. Cum ergo bis Flavianus de eadem damnatione",
+          "candidate_score": 0.610906,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_847",
+          "psc_text": "451, post epistolam 75, ad eumdem Faustum scriptam VI idus Novembris an. 450. At epistola 75 exarata fuit, cum propitio Domino multum catholicorum est aucta libertas, nimirum post Theodosii mortem, qui Eutychianis patrocinabatur. Epistola vero nunc subjicienda scripta fuit, cum aliqua humana ratio seu metus aliquis ab aperta veritatis defensione poterat cohibere: unde pontifex Fausto animum acuens, Exhortor, inquit, tuam beatitudinem, ut non confundaris de Evangelio generationis Domini Jesu Christi; quod vivum adhuc Theodosium praesumit. Hinc ante Theodosii mortem, quae incidit exeunte Julio anni 450, vel saltem ante mortis ejus notitiam, quae ad Leonem pervenit antequam scriberet VI idus Novembris epistolam 75, sequentes litterae datae videntur. 2. In collectione Chalcedonensi, ex qua una hanc epistolam habemus, describitur cap. 6 post Flaviani epistolam inter Leoninas 22, et ante epist. 28, datam idibus Junii an. 449, ex quo sub hoc tempus lucubrata videri potest. Cum vero Chalcedonensis collectionis auctor exactum temporum ordinem",
+          "candidate_score": 0.610409,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644",
+          "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita",
+          "candidate_score": 0.609951,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598",
+          "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus",
+          "candidate_score": 0.609025,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_371",
+          "psc_text": "collectionibus Latinis 2, 3 et 8, nec non in Hispanica et Isidoriana aliisque posterioribus, quae a vetustis illis fontibus prodeunt, sola Flaviani ad Leonem epistola 22 praemittitur epist. 28, Leonis ad Flavianum. Cumque haec prior Leoni tradita, statim etiam in Latinum versa, et ubique in Occidente divulgata fuerit; idcirco in tot distinctis et antiquis collectionibus insertam putamus: quod confirmabitur ex dicendis in fine annotationis 5 (col. 886, n. g), in epist. 67. Id non accidit epistolae 26, quae cum posterius fuerit scripta, re satis cognita per priores litteras, non perinde spargi debuit in vulgum: unde in solis codicibus collectionis 17 Chalcedonensis, ubi quamplurima documenta ad Eutychem pertinentia diligentius collecta fuerunt, reperitur, et ordine quidem post epistolam 22, ut apud Baluzium videre licet tom. IV Concilior. Venetae editionis pag. 1981, quod ipsum hanc priorem, illam posteriorem confirmat. 6. Hinc pariter conjicere licet, interpretationem epistolae 22, incipientem Nulla res diaboli, quae in",
+          "candidate_score": 0.607113,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71",
+          "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum",
+          "candidate_score": 0.606663,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_368",
+          "psc_text": "eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII vel XV kal. Julii anni ejusdem aliae hujus litterae tunc acceptae una cum gestis nominantur sic: Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Haec de secundis litteris ejusdem Flaviani, quibus acta in Eutychem aeque ac primis annexa fuerant. Porro in hac epistola 36 respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum",
+          "candidate_score": 0.605344,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598",
+          "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus",
+          "candidate_score": 0.605033,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52",
+          "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum",
+          "candidate_score": 0.604306,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_367",
+          "psc_text": "ad orthodoxum vel per litteras, vel per aliquam conjunctionem loquantur; haec statim ab initio scripta produnt. Inopportunum enim fuisset Leonem rogare, ut promulgaret Eutychis condemnationem eo tempore, quo notissima erat, seu post epist. 26, cum jam generale concilium ea de causa habendum vulgatum fuerat. 4. Sed evidentius argumentum producamus. S. Leo duas Flaviani litteras cum gestis se accepisse tradit. Primum ep. 28, ad eumdem Flavianum scripta Idibus Junii an. 449, his verbis cap. 1: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito, tandem quid apud vos scandali contra integritatem fidei exortum fuisset, agnovimus. Hanc eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII",
+          "candidate_score": 0.604132,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_364",
+          "psc_text": "epistolam acceperat Leo a Flaviano? Cumque Flavianus deinde memoret Leonis litteras sibi traditas a Pansophio (est epistola 23) quibus edoctus fuerat, eumdem Eutychem libellos direxisse ad Leonem plenos omni fallacia et calliditate; ex his liquet pariter, subdit Quesnellus, non ante Flavianum de litteris ad Leonem ea de re scribendis cogitasse, quam cum didicit pontificem improbis artibus deceptum, falsam de judicio Constantinopolitano cepisse opinionem. 2. Si epistola 23 legatur attente, Leonem non deceptum, sed cautum et necessaria documenta postulantem ac exspectantem invenies. Ad argumentum vero quod pertinet, etiam in epistola 22, Eutychis erroribus expositis, quae πάλαι dudum seu pridem in eum gesta fuerant, a Flaviano ad Leonem directa traduntur cap. 4, et eodem quidem Graeco verbo ἀπεστείλαμεν, direximus, idem Flavianus utitur, quod adhibuit epist. 26. Qua in re ne vox direximus difficultatem moveat, vide annot. 17 (col. 727, n. b) in eamdem epistolam 22. Cum ergo bis Flavianus de eadem damnatione",
+          "candidate_score": 0.604106,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_73",
+          "psc_text": "in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus quidam reperisset agentes de Paschate, de eodem Paschate utrasque agere credidit: et idcirco epistolae ad Africanos, quam ex Dionysio primum descripsit, paucis verbis suo arbitrio immutatis, alteram, quae Bedae temporibus integra legebatur, initio praetermisso, subjecit atque inseruit; quae cum denuntiet diem Paschatis anni 444, eidem diei accommodata fuit a librario dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur",
+          "candidate_score": 0.603978,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421",
+          "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.",
+          "candidate_score": 0.603751,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71",
+          "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum",
+          "candidate_score": 0.603057,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_459",
+          "psc_text": "Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem eum certum ejusdem epistolae auctorem procul dubio existimavit. Quod si vulgatae ejusdem editiones Miraei, Fabricii atque Vallarsii, c. 84, in Prospero habent: Epistolae quoque papae Leonis adversus Eutychen de vera Christi Incarnatione ad diversos datae, et ab ipso dictatae dicuntur, corruptam lectionem et fucum facere, et legendum ei, id est Prospero, ab ipso scilicet Leone dictatae, Quesnellus contendit; Prosperum enim Leonis notarium fuisse Ado in Chronico scripsit. At emendatiores editiones et mss. nec et, nec ei praeferre, sed tantum ab ipso dictatae creduntur, pronuntiat Antelmius, epist. 2, n. 28 et 30. In ms. quidem antiquissimo capituli Veronensis, signato num. 46,",
+          "candidate_score": 0.602998,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747",
+          "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:",
+          "candidate_score": 0.60295,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_847",
+          "psc_text": "451, post epistolam 75, ad eumdem Faustum scriptam VI idus Novembris an. 450. At epistola 75 exarata fuit, cum propitio Domino multum catholicorum est aucta libertas, nimirum post Theodosii mortem, qui Eutychianis patrocinabatur. Epistola vero nunc subjicienda scripta fuit, cum aliqua humana ratio seu metus aliquis ab aperta veritatis defensione poterat cohibere: unde pontifex Fausto animum acuens, Exhortor, inquit, tuam beatitudinem, ut non confundaris de Evangelio generationis Domini Jesu Christi; quod vivum adhuc Theodosium praesumit. Hinc ante Theodosii mortem, quae incidit exeunte Julio anni 450, vel saltem ante mortis ejus notitiam, quae ad Leonem pervenit antequam scriberet VI idus Novembris epistolam 75, sequentes litterae datae videntur. 2. In collectione Chalcedonensi, ex qua una hanc epistolam habemus, describitur cap. 6 post Flaviani epistolam inter Leoninas 22, et ante epist. 28, datam idibus Junii an. 449, ex quo sub hoc tempus lucubrata videri potest. Cum vero Chalcedonensis collectionis auctor exactum temporum ordinem",
+          "candidate_score": 0.602411,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_369",
+          "psc_text": "respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum missa exeunte an. 448 vel serius ineunte an. 449. Epistolam Eutychis una cum imperatoris litteris, quae pro eodem datae fuere, transmissam citius pervenisse nihil sit mirum. Unde vero epistolae Flaviani, quam sero allatam Leo miratus est, morae longiores injectae fuerint, ignoramus. Hinc epistola 22 priora gesta quae usque ad Constantinopolitanam synodum contigerant descripsit: epistola autem 26 posteriora adjecit quae post eamdem synodum Eutyches commoverat. Acta vero synodi iterum huic secundae epistolae fuerunt annexa, eo quod ex Leonis litteris Flavianus metueret, ne forte prior epistola cum actis intercidisset. Quod si in epistola 26 nulla fit mentio epistolae 22, quam antea missam",
+          "candidate_score": 0.600557,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_85",
+          "psc_text": "dubitamus quin Cyrillus in sincera epistola ad Leonem iis formulis honoris et observantiae erga apostolicam sedem usus sit, quae in aliis ejus ad Romanos pontifices litteris leguntur. Has vero omnes formulas ab eo qui hoc fragmentum epistolae ad Patres concilii Carthaginensis adjecit immutatas credere oportet. Sed haec ipsa interpolatio nobis persuasit ne hoc fragmentum absolute insereremus huic operi, in quo solas epistolas omnino sinceras describendas putavimus. Cum vero interpolatio inesse videatur in solis vocibus, re autem ipsa totum hoc fragmentum cohaereat cum characteribus Paschatis an. 444, qui in certis Paschasini litteris deprehenduntur, nec non cum ipsius Cyrilli sententiis, quae in aliis ejusdem opusculis paschalibus continentur; illud non omnino omittendum, sed huic monito subjiciendum, et aliquot etiam notationibus illustrandum credidimus. 601 FRAGMENTUM Epistolae S. CYRILLI Alexandrini ad S. LEONEM. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .",
+          "candidate_score": 0.599905,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421",
+          "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.",
+          "candidate_score": 0.598691,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1589",
+          "psc_text": "Tillemontii valde exilibus sequentem epistolam datam prodidit circa an. 442, 443 et 444. Cum Sirmondus atque Baluzius, nullo tamen allato documento, eamdem affixerint anno 452, Quesnellus conjecit hos ita sensisse, eo quod existimaverint in hac epistola, ubi sermo habetur de his qui ab hostibus in infantia capti fuerant, respici ad eam vastitatem quam Hunni in Galliis in ulerunt an. 451. Hujus autem epistolae locum non ad Hunnorum irruptionem referri contendit, sed ad Vandalorum persecutionem, qui Africa potiti sub Genserico, catholicos oppugnarunt; nam inquisit. 18, haec praeferuntur: De his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt, et nesciunt in qua secta sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed",
+          "candidate_score": 0.598273,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 6,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium",
+      "max_score": 0.679038,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_18_20",
+          "bdc_text": "De quo libet potius tacere quam pauca dicere . Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1",
+          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam",
+          "candidate_score": 0.679038,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_18_20",
+          "bdc_text": "De quo libet potius tacere quam pauca dicere . Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
+          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
+          "candidate_score": 0.662902,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20_22",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig . Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3",
+          "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.",
+          "candidate_score": 0.64681,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_18_20",
+          "bdc_text": "De quo libet potius tacere quam pauca dicere . Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3",
+          "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.",
+          "candidate_score": 0.645361,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3",
+          "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.",
+          "candidate_score": 0.643575,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1",
+          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam",
+          "candidate_score": 0.641407,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
+          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
+          "candidate_score": 0.638867,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3",
+          "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.",
+          "candidate_score": 0.633662,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1",
+          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam",
+          "candidate_score": 0.629625,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 7,
+      "cf_id": "cf008",
+      "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae",
+      "max_score": 0.677937,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_244",
+          "psc_text": "potes, affatu paginae frequentis impertias, sciens tibi in animis obsessorum civium illam manere gratiam, quae obliviscatur obsidentis invidiam, vale. Sidonius Pannychio suo salutem Seronatum Tolosa nosti redire? si nondum, et credo quod nondum, vel per haec disce, iam Clausetiam pergit Euanthius iamque contractas operas cogit cruderare, si quid forte deiectu caducae frondis agger insorduit. certe si quid voraginosum est, ipse humo advecta scrobibus oppletis trepidus exaequat, utpote beluam suam de valle Tarnis ducaliter antecessurus, musculis similis inter saxosa vel brevia ballaenarum corpulentiam praeguber-nantibus. at ille sic ira celer, quod-piger mole, ceu draco e specu vix evolutus iam metu exdnguibus Gabalitanis e proximo infertur; quos singulos sparsos inoppidatos nunc inauditis indictionum generibus exhaurit, nunc flexuosa calumniarum fraude circumretit, ne tum quidem domum laboriosos redire permittens, cum tributum annuum datavere. signum et hoc certum est imminentis adventus, quod catervatim, quo se cumque converterit, vincti trahuntur vincula trahentes; quorum dolore laetatur, pascitur fame,",
+          "candidate_score": 0.677937,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_345",
+          "psc_text": "ecclesia servat, in foro serpentis astutiam; bonis prudens, malis cautus, neutris callidus iudicatur. quid plura? totum te nobis ille iam reddidit; totam tuam temperantiam religionem, libertatem verecundiam et illam delicatae mentis pudicissimam teneritudinem iucunda similitudine exscripsit. quapropter quantum volueris deinceps frui secreto, indulgere secessui, licebit indulgeas; quandoquidem nos in fratre meo Himerio avum nomine, patrem facie, utrumque prudentia iam tenemus. vale. Sidonius Philagrio suo salutem Proxime inter summates viros (erat et frequens ordo) vestri mentio fuit. omnes de te boni in commune senserunt omnia bona, cum tamen singuli quique varia virtutum genera dixissent, sane cum sibi quipiam de praesentia tua, quasi te magis nossent, praeter aequum gloriarentur, incandui, quippe cum dici non aequanimiter admitterem virum omnium litterarum vicinantibus rusticis quam institutis fieri remotioribus notiorem. processit in ulteriora contentio; et cum aliqui super hoc errore pervicaciter controversarentur (idiotarum siquidem est, sicut facile convinci, ita difficile compesci), con- stanter asserui, si eloquentibus",
+          "candidate_score": 0.674144,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_111",
+          "psc_text": "ubicumque gratiae longum tibi redhibeantur quam fundamenta tam culmina, vale. Sidonius Ecdicio suo Salutem. Si quando, nunc maxume Arvernis meis deside-raris, quibus dilectio tui immane dominatur, et quidem multiplicatus ex causis: primum quod summas in adfectu partes iure sibi usurpat terra quae genuit, dein quod saeculo tuo solus ferme mortalium es qui patriae non minus desiderii nasciturus quam gaudii natus feceris; astipulantur assertis materni quondam puerperii tempora, quae proficiente conceptu concordantibus civium votis numerabantur. omitto illa communia quidem, sed quae non mediocria caritatis incitamenta sunt, istius tibi reptatas caespitis glaebas, praetereo quod haec primum gramina incessu, flumina natatu, venatu nemora fregisti. omitto quod hic primum tibi pila pyrgus, accipiter canis, equus arcus ludo fuere, mitto istic ob gratiam pueritiae tuae undique gentium confluxisse studia litterarum tuaeque personae quondam debitum quod sermonis Celtici squamam depositura nobilitas nunc oratorio stilo, nunc etiam Camenalibus modis imbue-batur. illud in te adfectum principaliter universitatis accendit,",
+          "candidate_score": 0.672456,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_226",
+          "psc_text": "patiuntur de nostra sedulitate fastidium, quos monere pro patria auctoritate debebitis, ut contractae apud nos offensae amaritudinem politis affatibus dulcare non desinant. vale. Sidonius Syagrio suo salutem Cum sis consulis pronepos idque per virilem successionem (quamquam id ad causam subiciendam minus attinet), cum sis igitur e semine poetae, cui procul dubio statuas dederant litterae, si trabeae non dedissent (quod etiam nunc auctoris culta versibus verba testantur), a quo studia posterorum ne parum quidem, quippe in hac parte, degeneraverunt, immane narratu est, quantum stupeam sermonis te Germanici notitiam tanta facilitate rapuisse. atqui pueritiam tuam competenter scholis liberalibus memini imbutam et saepenumero acriter eloquenterque declamasse coram oratore satis habeo compertum, atque haec cum ita sint, velim dicas, unde subito hauserunt pectora tua euphoniam gentis alienae, ut modo mihi post ferulas lectionis Maronianae postque desudatam varicosi Arpinatis opu- entiam loquacitatemque quasi de harilao 1 vetere novus falco 2 prorumpas? aestimari minime potest, quanto",
+          "candidate_score": 0.66625,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia . Fac , quod facis , scio , me commendes Ysnensibus , si quando potes commode .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_361",
+          "psc_text": "hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno satis illius iacere personam, cuius necesse est latere sententiam. ad propositum redeo, interea tu, si quid a lectionis sacrae continuatione respiras, his licebit neniis avocere. nec faciet materia ut immensa fastidium, quia cum singulae causae singulis ferme epistulis finiantur, cito cognitis in quae oculum intendens ante legere cessabis quam lecturire desistas. vale. LIBER 8 Sidonius Petronio suo salutem. Tu quidem pulchre (mos hic tuus, et persevera), vir omnium bonorum, qui uspiam degunt, laude dignissime, quod amicorum gloriae, sicubi locus, lenocinaris. hinc est quod etiam scrinia Arverna petis eventilari, cui sufficere suspicabamur, si quid superiore vulgatu protulissemus. itaque morem geremus iniunctis,",
+          "candidate_score": 0.654215,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim . Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient : «Prius mansum oportuit »Terenz , Heauton Timorumenos 200. , cum ego solus sciam , quo affectu quamque iniquo fato inde avulsus sim .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_244",
+          "psc_text": "potes, affatu paginae frequentis impertias, sciens tibi in animis obsessorum civium illam manere gratiam, quae obliviscatur obsidentis invidiam, vale. Sidonius Pannychio suo salutem Seronatum Tolosa nosti redire? si nondum, et credo quod nondum, vel per haec disce, iam Clausetiam pergit Euanthius iamque contractas operas cogit cruderare, si quid forte deiectu caducae frondis agger insorduit. certe si quid voraginosum est, ipse humo advecta scrobibus oppletis trepidus exaequat, utpote beluam suam de valle Tarnis ducaliter antecessurus, musculis similis inter saxosa vel brevia ballaenarum corpulentiam praeguber-nantibus. at ille sic ira celer, quod-piger mole, ceu draco e specu vix evolutus iam metu exdnguibus Gabalitanis e proximo infertur; quos singulos sparsos inoppidatos nunc inauditis indictionum generibus exhaurit, nunc flexuosa calumniarum fraude circumretit, ne tum quidem domum laboriosos redire permittens, cum tributum annuum datavere. signum et hoc certum est imminentis adventus, quod catervatim, quo se cumque converterit, vincti trahuntur vincula trahentes; quorum dolore laetatur, pascitur fame,",
+          "candidate_score": 0.654009,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim . Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient : «Prius mansum oportuit »Terenz , Heauton Timorumenos 200. , cum ego solus sciam , quo affectu quamque iniquo fato inde avulsus sim .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_289",
+          "psc_text": "non et Tricastinae urbis possessor exsolvat, quia difficile est eorum ex asse vota metiri, quibus noveris alimoniam sine asse col- latam, Arverni tamen oppidi ego nomine uberes perquam gratias ago, cui ut succurrere meditarere, non te communio provinciae, non proximitas civitatis, non opportunitas fluvii, non oblatio pretii adduxit. itaque ingentes per me referunt grates quibus obtigit per panis tui abundantiam ad sui sufficientiam pervenire, igitur si mandati officii munia satis videor implesse, ex legato nuntius ero. ilicet scias volo: per omnem fertur Aquitaniam gloria tua; amaris laudans, desideraris excoleris, omnium pectoribus, omnium votis, inter haec temporum mala bonus sacerdos, bonus pater, bonus annus es quibus operae pretium fuit fieri famem suam periculo, si aliter esse non poterat tua largitas experimento, memor nostri esse dignare, domine papa. LIBER 7 Sidonius Domino Papae Mamerto salutem Rumor est Gothos in Romanum solum castra movisse: huic semper irruptioni nos miseri Arverni ianua sumus, namque",
+          "candidate_score": 0.653782,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim . Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient : «Prius mansum oportuit »Terenz , Heauton Timorumenos 200. , cum ego solus sciam , quo affectu quamque iniquo fato inde avulsus sim .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_265",
+          "psc_text": "et episcopus episcoporum et alter saeculi tui Iacobus, de quadam specula caritatis nec de inferiore Hierusalem tota ecclesiae dei nostri membra superinspicis, dignus qui omnes consoleris infirmos quique merito ab omnibus consularis, et quid nunc ego dignum dignationi huic, putris et fetida reatu terra, respondeam? colloquii salutaris tui et indigentiam patiens et timorem recordatione vitae plectibilis adducor, ut clamem tibi quod dixit domino tuus ille collega: exi a me, quia homo peccator sum, domine, sed si iste timor non temperetur affectu, vereor, ne Gerasenorum destituar exemplo et discedas a finibus meis. quin potius illud, quod mihi conducibilius est, conleprosi mei te proposita condicione constringam, ut aiam tibi: si vis, potes me mundare, qua ille sententia non plus de Christo quid peteret prodidit, quam quid crederet publicavit, ergone cum sis procul ambiguo primus omnium toto, qua patet, orbe pontificum, cum praerogativae subiciatur, cum censurae tuae adtremat etiam turba collegii, cum in",
+          "candidate_score": 0.65134,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20_22",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig . Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427",
+          "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam",
+          "candidate_score": 0.642689,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427",
+          "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam",
+          "candidate_score": 0.639116,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia . Fac , quod facis , scio , me commendes Ysnensibus , si quando potes commode .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360",
+          "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno",
+          "candidate_score": 0.633509,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Vale , decus Tiguri , mi Bullingere . Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_152",
+          "psc_text": "quam dicere, denique et quondam, nec iniuria, haec principalis facundia computabatur, cui paucis multa cohibenti curae fuit causam potius implere quam paginam. at vero in libris tuis iam illud quale est, quod et teneritudinem quamquam 1 continuata maturitas admittit interseritque tempestivam censura dulcedinem, ut lectoris intentionem per eventilata disciplinarum philosophiae membra lassatam repente voluptuosis excessibus quasi quibusdam pelagi sui portibus foveat? o liber multifariam pollens, o eloquium non exilis sed subtilis ingenii, quod nec per scaturrigines hypeiholicas intumescit nec per tapinomata depressa tenuatur! ad hoc unica singularis-que doctrina et in diversarum rerum assertione monstrabilis, cui moris est de singulis artibus cum singulis artificibus philosophari, quaeque, si fors exigit, tenere non abnuit cum Orpheo plectrum cum Aesculapio baculum, cum Archimede radium cum Euphrate horoscopium, 2 cum Perdice circinum cum Vitruvio perpendiculum quaeque numquam investigare destiterit cum Thalete tempora, cum Atlante sidera, cum Zeto 3 pondera, cum Chrysippo numeros, cum Euclide mensuras.",
+          "candidate_score": 0.633013,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia . Fac , quod facis , scio , me commendes Ysnensibus , si quando potes commode .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459",
+          "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est",
+          "candidate_score": 0.631605,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_16",
+          "bdc_text": "Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient :",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_407",
+          "psc_text": "tam procul sensu, quis ita gemino obtutu eluminatus, qui exanimati cadavere inspecto non statim signa vitae colligeret extortae? etenim protinus argumento fuere livida cutis, oculi protuberantes et in obruto vultu non minora irae vestigia quam doloris. inventa est quidem terra tabo madefacta deciduo, quia post facinus ipsi latrones ad pavimentum conversa defuncti ora pronaverant, tamquam sanguinis eum superaestuans fluxus exinanisset. sed protinus capto qui fuerat ipsius factionis fomes incentor antesignanus ceterisque complicibus oppressis seorsumque discussis criminis veritatem de pectoribus invitis tormentorum terror extraxit. atque utinam hunc finem, dum inconsulte fidens vana consultat, non meruisset excipere! nam quisque praesumpserit interdicta secreta vetita rimari, vereor huius modi hominem a catholicae fidei regulis exorbitaturum et effici dignum, in statum cuius respondeantur adversa, dum requiruntur inlicita. secuta quidem est ultio extinctum, sed magis prosunt ista victuris. nam quotiens homicida punitur, non est remedium sed solacium vindicari. longiuscule me progredi amor impulit, cuius angorem silentio",
+          "candidate_score": 0.626457,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Vale , decus Tiguri , mi Bullingere . Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_440",
+          "psc_text": "salutem. Quidam ab Arvernis Belgicam petens (persona mihi cognita est, causa ignota; nec refert), postquam Remos advenerat, scribam tuum sive bybliopolam pretio fors fuat officione demeritum copiosissimo velis nolis declamationum tuarum schedio emunxit. qui redux nobis atque oppido gloriabundus, quippe perceptis tot voluminibus, quaecumque detulerat, quamquam mercari paratis, quod tamen civis (nec erat iniustum), pro munere ingessit. curae mihi e vestigio fuit hisque qui student, cum merito lecturiremus, plurima tenere, cuncta transcribere. omnium assensu pronuntiatum pauca nunc posse similia dictari. etenim rarus aut nullus est, cui meditaturo par affatim assistat dispositio per causas, positio per litteras, compositio per syllabas, ad hoc opportunitas in exemplis fides in testimoniis, proprietas in epithetis urbanitas in figuris, virtus in argumentis pondus in sensibus, flumen in verbis fulmen in clausulis. structura vero fortis et firma coniunctionumque perfacetarum nexa caesuris insolubilibus sed nec hinc minus lubrica et levis ac modis omnibus erotundata quaeque lectoris linguam inoffensam",
+          "candidate_score": 0.615186,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Vale , decus Tiguri , mi Bullingere . Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia .",
+          "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_388",
+          "psc_text": "censitor onerare. vale. Sidonius Lampridio suo salutem. Cum primum Burdigalam veni, litteras mihi tabellarius tuus obtulit plenas nectaris florum margaritarum, quibus silentium meum culpas et aliquos versuum meorum versibus poscis, qui tibi solent per musicum palati concavum tinnientes voce variata quasi tibiis multiforatilibus effundi. sed hoc tu munificentia regia satis abutens iam securus post munera facis, quia forsitan satiricum illud de satirico non recordaris: Satur est cum dicit Horatius euhoe. quid multis? merito me cantare ex otio iubes, quia te iam saltare delectat. quicquid illud est, pareo tamen, idque non modo non coactus verum etiam spontaliter facio; tantum tu utcumque moderere Catonianum superciliosae frontis arbitrium. nosti enim probe laetitiam poetarum, quorum sic ingenia maeroribus ut pisciculi retibus amiciuntur; et si quid asperum aut triste, non statim sese poetica teneritudo a vinculo incursi angoris elaqueat. necdum enim quicquam de hereditate socruali vel in usum tertiae sub pretio medietatis obtinui. interim tu",
+          "candidate_score": 0.614822,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 8,
+      "cf_id": "cf011",
+      "work_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1",
+      "max_score": 0.677345,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_448",
+          "psc_text": "ἀδελφῷ βοηθῆσαι· καὶ ἐρεῖ, Ἴσχυσεν ἀνὴρ τέκτων· καὶ ἀνὴρ χαλκεὺς τύπτων σφύραν ἅμα ἐλαύνων· ποτὲ μὲν ἐρεῖ σύμβλημα καλόν ἐστιν, ἰσχύρωσαν αὐτὰ ἐν ἥλοις, θήσουσιν αὐτὰ καὶ οὐ κινηθήσεται.Es. 41, 2. Δικαιοσύνη ἀπὸ ἀνατολῶν ἐξεγειρομένη τίς ἂν εἴη κατὰ περιγραφὴν οὐσίας, ἰδίαν ὑπόστασιν ἔχουσα, ἢ ὁ Χριστὸς τοῦ Θεοῦ, περὶ οὗ φησὶν ὁ ἀπόστολος, Ὃς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ, δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις;1 Cor. 1, 30. Τοῦτον δὲ ἐκ τῶν πατρικῶν κόλπων, παντὸς νοητοῦ φωτὸς ἀνατολῶν ὑπαρχόντων, ἡ κατὰ τὴν ἐνανθρώπησιν ἐξήγειρεν οἰκονομία, ἢ καὶ αὐτὸς ὁ Πατὴρ, ὁ δοὺς αὐτὸν ἐναντίον τῶν ἐθνῶν· ἵν’ οἱ μὲν πρότεροι βασιλεῖς αὐτῶν ἀορατοις δυνάμεις οὖσαι πονηραὶ, ἐξιστῶσιν ἀπὸ τοῦ παραδόξου τῆς οἰκονομίας, ὁρῶσαι τὸν τηλικοῦτον υἱὸν τοῦ Θεοῦ μὴ ἔχοντα εἶδος μὴ δὲ κάλλος· καὶ ἵνα μετὰ τοιάνδε ἔκστασιν δοθῶσιν εἰς γῆν αἱ ῥομφαῖαι αὐτῶν, καὶ ὡς φρύγανα ἐξωσμένα τὰ τόξα αὐτῶν, πρὸς τὸ μὴ κατέχειν αὐτοὺς ὅπλα πολεμικὰ",
+          "candidate_score": 0.677345,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_10_12",
+          "bdc_text": "exclamat : «ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg023.1st1K-grc1_window_462",
+          "psc_text": "ἐν ᾧ ἐτύγχανεν οἰκῶν Θεὸς ὁ Πατὴρ, κατὰ τὸ, Ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ, καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί·Io. 14, 11. δι’ ὃ καὶ μόνῳ ἂν αὐτῷ ἁρμόσοι τὸ, οὐκ ἔστιν Θεὸς πλὴν σοῦ, ὡς ἂν μόνης τῆς τοῦ Λόγου θεότητος ἡνωμένης καὶ ἀνακεκραμένης τῇ πατρικῇ βασιλείᾳ, καὶ διὰ τοῦτο μιᾶς τῆς ἀμφοτέρων ἐπινοουμένης δόξης τε καὶ ἀρχῆς· ἐν δὲ τῷ, ἐκοπίασεν Αἴγυπτος, καὶ ἐμπορία Αἰθιόπων, καὶ οἱ Σαβαεὶμ ἄνδρες ὑψηλοὶ ἐπὶ σὲ διαβήσονται, δηλοῦσθαι νομίζω περὶ νοητῶν τινῶν ἀντικειμένων δυνάμεων ἀγῶνα πρὸς τὸν Χριστὸν ἀραμένων, καὶ ὑποχειρίων αὐτῷ γεγενημένων, ἢ καὶ ψυχῶν τοιωνδὶ κατ’ ἀρχὰς μὲν ἀντιτεινουσῶν τῷ Λόγῳ, ὕστερον δέ ποτε τὴν ὑπ’ αὐτὸν δουλείαν ἀναδεδεγμένων ἐπὶ τῇ ἑαυτῶν εὐεργεσίᾳ. Περὶ τούτων γέ τοι λέγεσθαι νομίζω καὶ τὸ, ἔσονταί σοι δοῦλοι, καὶ ὀπίσω σου ἀκολουθήσουσιν δεδεμένοι χειροπέδαις, καὶ ἐν σοὶ προσεύξονται· τὸ δὲ, αἰσχυνθήσονται καὶ ἐντραπήσονται πάντες οἱ ἀντικείμενοί σοι, καὶ πορεύσονται ἐν αἰσχύνῃ, προφητεύεται περὶ τῶν μὴ μετανοησάντων,",
+          "candidate_score": 0.649999,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 9,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "stoa0040.stoa056.opp-lat1",
+      "max_score": 0.677059,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056.opp-lat1_window_87",
+          "psc_text": "contemnerem, si eam mediocriter amares, multo minus, si tantum, quantum ego, amares sapientiam. nunc uero cum eam multo plus quam me ipsum diligscdiligas 3^ nouerim, quantum me diligas, cumque in ea tantum profeeeriSprofeceris; ut iam nec cuiusuis incommodi fortuiti nec ipsius mortis, TUOC. uiris doctissimis difficillimum est, horrore terrearis, quam summam philosophiae arcem omnes esse confitentur, egone me non libenter tibi etiam discipulum dabo? § 33 Hic illa cum blande ac religiose numquam me tantum mentitum esse dixisset et uiderem tam multa nos uerba fudisse, ut neque scribenda non essent et iam libri modus esset neque tabulae reliquae forent, placuit quaestionem differri, simul ut meo stomacho parcerem. nam eum plus, quam uellem, commouerant ea, quae mihi euomenda in illos adulescentes necessario uisa sunt. sed cum abire coepissemus: Memento, inquit Licentius, quam multa et quam necessaria nobis abs te accipienda per occultissimum illum diuinumque ordinem etiam te nesciente subministrentur. — Uideo,",
+          "candidate_score": 0.677059,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_18_20",
+          "bdc_text": "De quo libet potius tacere quam pauca dicere . Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056.opp-lat1_window_111",
+          "psc_text": "aliquid, quod ex dispositione eloquatur ac disputet, quod nisi memoriae commendauerit, pereat necesse est. ergo aut officia beniuolentiae negabis esse sapientis aut confiteberis res aliquas sapientis memoria custodiri. an fortasse aliquid suarum rerum non propter se quidem sed propter suos, sibi tamen necessarium commendat seruandum illi famulo, ut ille tamquam sobrius et ex optima domini disciplina non quidem custodiat, nisi quod propter stultos ad sapientiam perducendos sed quod ei tamen ille custodiendum imperarit ? — Nec omnino huic, inquit, commendari quicquam arbitror a sapiente, si quidem ille deo semper infixus est siue tacitus siue cum hominibus loquens; sed ille seruus iam bene institutus diligenter seruat, quod interdum disputanti domino suggerat et ei tamquam iustissimo gratum faciat officium suum, sub cuius se uidet potestate uiuere, et hoc facit non quasi ratiocinando sed summa illa lege summoque ordine praescribente. — Nihil, inquam, nunc resisto rationibus tuis, ut quod suscepimus potius peragatur. de",
+          "candidate_score": 0.647483,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056.opp-lat1_window_87",
+          "psc_text": "contemnerem, si eam mediocriter amares, multo minus, si tantum, quantum ego, amares sapientiam. nunc uero cum eam multo plus quam me ipsum diligscdiligas 3^ nouerim, quantum me diligas, cumque in ea tantum profeeeriSprofeceris; ut iam nec cuiusuis incommodi fortuiti nec ipsius mortis, TUOC. uiris doctissimis difficillimum est, horrore terrearis, quam summam philosophiae arcem omnes esse confitentur, egone me non libenter tibi etiam discipulum dabo? § 33 Hic illa cum blande ac religiose numquam me tantum mentitum esse dixisset et uiderem tam multa nos uerba fudisse, ut neque scribenda non essent et iam libri modus esset neque tabulae reliquae forent, placuit quaestionem differri, simul ut meo stomacho parcerem. nam eum plus, quam uellem, commouerant ea, quae mihi euomenda in illos adulescentes necessario uisa sunt. sed cum abire coepissemus: Memento, inquit Licentius, quam multa et quam necessaria nobis abs te accipienda per occultissimum illum diuinumque ordinem etiam te nesciente subministrentur. — Uideo,",
+          "candidate_score": 0.636082,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia . Fac , quod facis , scio , me commendes Ysnensibus , si quando potes commode .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056.opp-lat1_window_111",
+          "psc_text": "aliquid, quod ex dispositione eloquatur ac disputet, quod nisi memoriae commendauerit, pereat necesse est. ergo aut officia beniuolentiae negabis esse sapientis aut confiteberis res aliquas sapientis memoria custodiri. an fortasse aliquid suarum rerum non propter se quidem sed propter suos, sibi tamen necessarium commendat seruandum illi famulo, ut ille tamquam sobrius et ex optima domini disciplina non quidem custodiat, nisi quod propter stultos ad sapientiam perducendos sed quod ei tamen ille custodiendum imperarit ? — Nec omnino huic, inquit, commendari quicquam arbitror a sapiente, si quidem ille deo semper infixus est siue tacitus siue cum hominibus loquens; sed ille seruus iam bene institutus diligenter seruat, quod interdum disputanti domino suggerat et ei tamquam iustissimo gratum faciat officium suum, sub cuius se uidet potestate uiuere, et hoc facit non quasi ratiocinando sed summa illa lege summoque ordine praescribente. — Nihil, inquam, nunc resisto rationibus tuis, ut quod suscepimus potius peragatur. de",
+          "candidate_score": 0.635611,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056.opp-lat1_window_209",
+          "psc_text": "30 repperiebat P sempiternos, praesertim quod ipsis auxiliantibus omnia superiora contexuerat. et iam tolerabat aegerrime splendorem illorum atque serenitatem corporea uocum materia decolorari. et quoniam illud, quod mens uidet, semper est praesens et inmortale adprobatur - cuius generis numeri apparebant — sonus autem, quia sensibilis res est. praeterfluitinpraeteritumtempus inprimiturque memoriae, rationabili mendacio iam poetis fauente ratione louis et Memoriae filias Musas esse confictum est. unde ista disciplina sensus intellectusque particeps musicae nomen inuenit. § 42 Hinc profecta est in oculorum opes et terram caelumque conlustrans sensit nihil aliud quam pulchritudinem sibi placere et in pulchritudine figuras, in figuris dimensiones, in dimensionibus numeros quaesiuitque ipsa secum, utrum ibi talis linea talisque rotunditas uel quaelibet alia forma et figura esset, qualem intellegentia contineret. longe deteriorem inuenit et nulla ex parte, quod uiderent oculi, cum eo, quod mens cerneret, conparandum. haec quoque distincta et disposita in disciplinam redegit appellauitque geometricam. motus eam caeli",
+          "candidate_score": 0.63346,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 10,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
+      "max_score": 0.676762,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_23_25",
+          "bdc_text": "An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert . Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist . Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_349",
+          "psc_text": "diem sabbati, noctis initio fuerant congregati, quae utique nox jam ad diem dominicum, hoc est ad unam sabbati pertinebat; et ita eadem nocte fracturus panem, sicut frangitur in sacramento corporis Christi, produxit sermonem usque ad medium noctis, ut post sacramenta celebrata, rursus usque ad diluculum alloquens congregatos, quoniam multum festinabat, ut lucescente proficisceretur dominico die: aut certe si in una sabbati non per noctem, sed per diem hora dominici fuerant congregati; eo ipso quo dictum est, Paulus disputabat illis, exiturus alia die, expressa est causa producendi sermonis, quia fuerat exiturus, et eos sufficienter instruere cupiebat. Non ergo solemniter die dominico jejunabant, sed necessarius sermo, qui studii ferventissimi audiebatur ardore, reficiendi corporis causa interrumpendus esse non visus est profecturo Apostolo, qui eos, propter alios suos usquequaque discursus, vel alias nunquam, vel rarissime visitabat; praesertim quia tunc ex illis terris sicut consequentia docent, ita discessurus erat, ut jam non esset eos in",
+          "candidate_score": 0.676762,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_18_20",
+          "bdc_text": "De quo libet potius tacere quam pauca dicere . Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
+          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
+          "candidate_score": 0.674103,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_22_24",
+          "bdc_text": "Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny . An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert . Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_350",
+          "psc_text": "jejunabant, sed necessarius sermo, qui studii ferventissimi audiebatur ardore, reficiendi corporis causa interrumpendus esse non visus est profecturo Apostolo, qui eos, propter alios suos usquequaque discursus, vel alias nunquam, vel rarissime visitabat; praesertim quia tunc ex illis terris sicut consequentia docent, ita discessurus erat, ut jam non esset eos in carne visurus. Ac per hoc magis ostenditur dominicis diebus solita illis non fuisse jejunia, quia ne hoc crederetur, curavit scriptor libri causam producendi sermonis exponere; ut sciremus si aliqua necessitas oriatur, urgentiori actioni non esse prandium praeferendum: quamvis ab istis avidissime audientibus, et ipsum fontem cogitantibus profecturum, atque ideo magna siti non aquae, sed verbi sine satietate quidquid influebat haurientibus, non tantum carnale prandium, verum etiam coena contempta est. 29. Sed tunc quamvis dominico die solita illis jejunia non fuissent, non erat tamen Ecclesiae tam insignis offensio, si aliqua tali necessitate, qualem apostolus Paulus habuit, die toto dominico usque ad",
+          "candidate_score": 0.669582,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_23_25",
+          "bdc_text": "An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert . Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist . Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_350",
+          "psc_text": "jejunabant, sed necessarius sermo, qui studii ferventissimi audiebatur ardore, reficiendi corporis causa interrumpendus esse non visus est profecturo Apostolo, qui eos, propter alios suos usquequaque discursus, vel alias nunquam, vel rarissime visitabat; praesertim quia tunc ex illis terris sicut consequentia docent, ita discessurus erat, ut jam non esset eos in carne visurus. Ac per hoc magis ostenditur dominicis diebus solita illis non fuisse jejunia, quia ne hoc crederetur, curavit scriptor libri causam producendi sermonis exponere; ut sciremus si aliqua necessitas oriatur, urgentiori actioni non esse prandium praeferendum: quamvis ab istis avidissime audientibus, et ipsum fontem cogitantibus profecturum, atque ideo magna siti non aquae, sed verbi sine satietate quidquid influebat haurientibus, non tantum carnale prandium, verum etiam coena contempta est. 29. Sed tunc quamvis dominico die solita illis jejunia non fuissent, non erat tamen Ecclesiae tam insignis offensio, si aliqua tali necessitate, qualem apostolus Paulus habuit, die toto dominico usque ad",
+          "candidate_score": 0.668176,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_18_20",
+          "bdc_text": "De quo libet potius tacere quam pauca dicere . Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574",
+          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque",
+          "candidate_score": 0.667028,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_22_24",
+          "bdc_text": "Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny . An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert . Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_349",
+          "psc_text": "diem sabbati, noctis initio fuerant congregati, quae utique nox jam ad diem dominicum, hoc est ad unam sabbati pertinebat; et ita eadem nocte fracturus panem, sicut frangitur in sacramento corporis Christi, produxit sermonem usque ad medium noctis, ut post sacramenta celebrata, rursus usque ad diluculum alloquens congregatos, quoniam multum festinabat, ut lucescente proficisceretur dominico die: aut certe si in una sabbati non per noctem, sed per diem hora dominici fuerant congregati; eo ipso quo dictum est, Paulus disputabat illis, exiturus alia die, expressa est causa producendi sermonis, quia fuerat exiturus, et eos sufficienter instruere cupiebat. Non ergo solemniter die dominico jejunabant, sed necessarius sermo, qui studii ferventissimi audiebatur ardore, reficiendi corporis causa interrumpendus esse non visus est profecturo Apostolo, qui eos, propter alios suos usquequaque discursus, vel alias nunquam, vel rarissime visitabat; praesertim quia tunc ex illis terris sicut consequentia docent, ita discessurus erat, ut jam non esset eos in",
+          "candidate_score": 0.666727,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2585",
+          "psc_text": "utrum anima per mortem soluta non omni careat corpore, quo possit ferri de loco in locum. Tum edoceri cupit qua varia ratione de Deo et hominibus dicitur sapientia. Domino venerabiliterque dilectissimo fratri et consacerdoti AUGUSTINO, et fratribus qui tecum sunt, EVODIUS, et fratres qui mecum sunt, in Domino salutem. 1. Debitum flagito epistolae quam misi; et volui primo illud discere quod interrogavi, et postea hoc requirere. Audi rem, quia dignaris, quae me fecit impatientem, ut et id festinarem nosse, si fieri potest, in hac vita. Quemdam puerum habui presbyteri Armeni Melonitani filium notarium: hunc jam saeculo se mergentem, nam scholastico proconsulis excipiebat, per meam eruit Deus humilitatem. Fuit quidem, ut puerilis aetas habet, promptus, aliquantulum inquietus, et accedente aetate (nam vigesimo et secundo anno solvitur), ita eum gravitas morum, et custos bona vita ornavit, ut satis delectet ejus habere memoriam. Erat autem strenuus in notis, et in scribendo bene laboriosus,",
+          "candidate_score": 0.665327,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_23_25",
+          "bdc_text": "An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert . Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist . Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_347",
+          "psc_text": "dies. Jejunium tamen etiam continuatum si in hebdomade solvendum est, nullo congruentius quam dominico die solvitur. Si autem post hebdomadem corpus reficitur, non utique ad jejunandum dies dominicus eligitur; sed in numero, quem voveri placuit, invenitur. 28. Nec illud moveat quod Priscillianistae, Manichaeorum simillimi, ad jejunandum die dominico solent testimonium de Apostolorum Actibus adhibere, cum esset apostolus Paulus in Troade. Sic enim scriptum est: In una autem sabbati congregatis nobis frangere panem, Paulus disputabat illis, exiturus alia die, produxitque sermonem usque ad medium noctis (Act. XX, 7). Deinde cum descendisset de coenaculo, ubi congregati erant, ad resuscitandum adolescentem, qui gravatus somno de fenestra ceciderat et mortuus ferebatur, de ipso Apostolo Scriptura sic loquitur: Ascendens autem, inquit, cum fregisset panem atque gustasset, satisque esset allocutus usque ad diluculum, sic profectus est (Ibid., 11). Absit ut hoc sic accipiatur, tanquam solerent Apostoli dominico die solemniter jejunare. Una enim sabbati tunc appellabatur dies,",
+          "candidate_score": 0.663118,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_23_25",
+          "bdc_text": "An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert . Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist . Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_353",
+          "psc_text": "Dominum fecisse Judaei. Intermisso autem uno die, cujus vespera Dominus Pascha cum discipulis manducavit, qui finis fuit ejus diei quem vocamus quintam sabbati, deinde traditus est ea nocte quae jam ad sextam sabbati, qui dies passionis ejus manifestus est, pertinebat. Hic dies primus azymorum fuit a vespera incipiens. Sed Matthaeus evangelista quintam sabbati dicit fuisse primam diem azymorum; quia ejus vespera sequente, futura erat coena paschalis, qua coena incipiebat azymum et ovis immolatio manducari. Ex quo colligitur quartam sabbati fuisse, quando ait Dominus: Scitis quia post biduum Pascha fiet, et Filius hominis tradetur ut crucifigatur (Matth. XXVI, 2): ac per hoc dies ipse jejunio deputatus est, quia, sicut Evangelista sequitur et dicit, Tunc congregati sunt principes sacerdotum et seniores populi in atrium principis sacerdotum, qui dicebatur Caiphas, et consilium fecerunt ut Jesum dolo tenerent et occiderent (Ibid, 3, 4). Intermisso autem uno die, de quo dicit Evangelium, Prima autem azymorum",
+          "candidate_score": 0.662897,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_18_20",
+          "bdc_text": "De quo libet potius tacere quam pauca dicere . Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
+          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
+          "candidate_score": 0.661736,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_14_16",
+          "bdc_text": "Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim . Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient :",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_803",
+          "psc_text": "in multis, sed tanquam in uno; Et semini tuo, quod est Christus (Gal. III, 16). In semine, inquit, tuo benedicentur omnes gentes (Gen. XXII, 18). Erigite oculos cordis, et considerate totum orbem terrarum, quomodo in semine Abrahae benedicuntur omnes gentes. Tunc ab uno credebatur quod nondum videbatur; jam vos videtis, et adhuc invidetis. Passio Domini pretium est orbis terrarum; ille totum orbem redemit: et vos cum toto orbe ad lucrum vestrum non concordatis, sed potius in damnum vestrum in parte litigatis, ut totum perdatis. Audite in Psalmo, quo pretio redempti sumus: Foderunt, inquit, manus meas et pedes, dinumeraverunt omnia ossa mea. Ipsi vero consideraverunt et conspexerunt me; diviserunt sibi vestimenta mea, et super vestimentum meum miserunt sortem (Psal. XXI, 18, 19). Quare divisores vestimentorum Domini esse vultis, et tunicam illam charitatis desuper textam, quam nec persecutores ejus diviserunt, tenere cum toto orbe non vultis? In Psalmo ipso legitur quia totus",
+          "candidate_score": 0.66171,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_23",
+          "bdc_text": "An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_353",
+          "psc_text": "Dominum fecisse Judaei. Intermisso autem uno die, cujus vespera Dominus Pascha cum discipulis manducavit, qui finis fuit ejus diei quem vocamus quintam sabbati, deinde traditus est ea nocte quae jam ad sextam sabbati, qui dies passionis ejus manifestus est, pertinebat. Hic dies primus azymorum fuit a vespera incipiens. Sed Matthaeus evangelista quintam sabbati dicit fuisse primam diem azymorum; quia ejus vespera sequente, futura erat coena paschalis, qua coena incipiebat azymum et ovis immolatio manducari. Ex quo colligitur quartam sabbati fuisse, quando ait Dominus: Scitis quia post biduum Pascha fiet, et Filius hominis tradetur ut crucifigatur (Matth. XXVI, 2): ac per hoc dies ipse jejunio deputatus est, quia, sicut Evangelista sequitur et dicit, Tunc congregati sunt principes sacerdotum et seniores populi in atrium principis sacerdotum, qui dicebatur Caiphas, et consilium fecerunt ut Jesum dolo tenerent et occiderent (Ibid, 3, 4). Intermisso autem uno die, de quo dicit Evangelium, Prima autem azymorum",
+          "candidate_score": 0.661109,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_18_20",
+          "bdc_text": "De quo libet potius tacere quam pauca dicere . Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248",
+          "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam",
+          "candidate_score": 0.660907,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_14_16",
+          "bdc_text": "Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim . Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient :",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2029",
+          "psc_text": "Et nunc quod ait, confitebor tibi, in eis utique qui confitebuntur, in quibus et loquitur. Confessio autem non tantum peccatorum est, sed et laudis Dei; sicut ipse in Evangelio, Confitebor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25). Ideo sequitur et dicit: Vota mea reddam coram timentibus eum. Edent pauperes, et saturabuntur; et laudabunt Dominum qui requirunt cum. Ipsi sunt parvuli de quibus dixit, et revelasti ea parvulis; timentes eum, et pauperes, id est humiles, qui non alta sapiunt, sed timent timore illo casto, non quo poena formidatur, sed quo gratia conservatur. 61. Vota vero sua sacrificium vult intelligi corporis sui, quod est fidelium Sacramentum. Ideo cum dixisset, Vola mea reddam coram timentibus cum; continuo subjunxit, Edent pauperes, et saturabuntur. Ipsi enim saturabuntur pane qui de coelo descendit, qui ei cohaerentes, et ejus pacem dilectionemque servantes imitantur",
+          "candidate_score": 0.659586,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
+          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
+          "candidate_score": 0.657378,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_24_26",
+          "bdc_text": "Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist . Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt . Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_350",
+          "psc_text": "jejunabant, sed necessarius sermo, qui studii ferventissimi audiebatur ardore, reficiendi corporis causa interrumpendus esse non visus est profecturo Apostolo, qui eos, propter alios suos usquequaque discursus, vel alias nunquam, vel rarissime visitabat; praesertim quia tunc ex illis terris sicut consequentia docent, ita discessurus erat, ut jam non esset eos in carne visurus. Ac per hoc magis ostenditur dominicis diebus solita illis non fuisse jejunia, quia ne hoc crederetur, curavit scriptor libri causam producendi sermonis exponere; ut sciremus si aliqua necessitas oriatur, urgentiori actioni non esse prandium praeferendum: quamvis ab istis avidissime audientibus, et ipsum fontem cogitantibus profecturum, atque ideo magna siti non aquae, sed verbi sine satietate quidquid influebat haurientibus, non tantum carnale prandium, verum etiam coena contempta est. 29. Sed tunc quamvis dominico die solita illis jejunia non fuissent, non erat tamen Ecclesiae tam insignis offensio, si aliqua tali necessitate, qualem apostolus Paulus habuit, die toto dominico usque ad",
+          "candidate_score": 0.654345,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_22_24",
+          "bdc_text": "Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny . An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert . Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_347",
+          "psc_text": "dies. Jejunium tamen etiam continuatum si in hebdomade solvendum est, nullo congruentius quam dominico die solvitur. Si autem post hebdomadem corpus reficitur, non utique ad jejunandum dies dominicus eligitur; sed in numero, quem voveri placuit, invenitur. 28. Nec illud moveat quod Priscillianistae, Manichaeorum simillimi, ad jejunandum die dominico solent testimonium de Apostolorum Actibus adhibere, cum esset apostolus Paulus in Troade. Sic enim scriptum est: In una autem sabbati congregatis nobis frangere panem, Paulus disputabat illis, exiturus alia die, produxitque sermonem usque ad medium noctis (Act. XX, 7). Deinde cum descendisset de coenaculo, ubi congregati erant, ad resuscitandum adolescentem, qui gravatus somno de fenestra ceciderat et mortuus ferebatur, de ipso Apostolo Scriptura sic loquitur: Ascendens autem, inquit, cum fregisset panem atque gustasset, satisque esset allocutus usque ad diluculum, sic profectus est (Ibid., 11). Absit ut hoc sic accipiatur, tanquam solerent Apostoli dominico die solemniter jejunare. Una enim sabbati tunc appellabatur dies,",
+          "candidate_score": 0.653334,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim . Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient : «Prius mansum oportuit »Terenz , Heauton Timorumenos 200. , cum ego solus sciam , quo affectu quamque iniquo fato inde avulsus sim .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128",
+          "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri",
+          "candidate_score": 0.651953,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_15",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2029",
+          "psc_text": "Et nunc quod ait, confitebor tibi, in eis utique qui confitebuntur, in quibus et loquitur. Confessio autem non tantum peccatorum est, sed et laudis Dei; sicut ipse in Evangelio, Confitebor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25). Ideo sequitur et dicit: Vota mea reddam coram timentibus eum. Edent pauperes, et saturabuntur; et laudabunt Dominum qui requirunt cum. Ipsi sunt parvuli de quibus dixit, et revelasti ea parvulis; timentes eum, et pauperes, id est humiles, qui non alta sapiunt, sed timent timore illo casto, non quo poena formidatur, sed quo gratia conservatur. 61. Vota vero sua sacrificium vult intelligi corporis sui, quod est fidelium Sacramentum. Ideo cum dixisset, Vola mea reddam coram timentibus cum; continuo subjunxit, Edent pauperes, et saturabuntur. Ipsi enim saturabuntur pane qui de coelo descendit, qui ei cohaerentes, et ejus pacem dilectionemque servantes imitantur",
+          "candidate_score": 0.651378,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_23",
+          "bdc_text": "An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_616",
+          "psc_text": "ex Evangelio tamen, quia manifestum est, quo etiam die Dominus crucifixus sit, et in sepultura fuerit, et resurrexerit, adjuncta est etiam ipsorum dierum observatio per patrum concilia, et orbi universo christiano persuasum est eo modo Pascha celebrari oportere. 28. Quadragesima sane jejuniorum habet auctoritatem, et in veteribus Libris ex jejunio Moysi (Exod. XXXIV, 28) et Eliae (III Reg. XIX, 8); et ex Evangelio, quia totidem diebus Dominus jejunavit (Matth. IV, 2), demonstrans Evangelium non dissentire a Lege et Prophetis. In persona quippe Moysi, Lex; in persona Eliae, Prophetae accipiuntur, inter quos et in monte gloriosus apparuit; ut evidentius emineret quod de illo dicit Apostolus: Testimonium habens a Lege et Prophetis (Rom. III, 21). In qua ergo parte anni congruentius observatio Quadragesimae constitueretur, nisi confini atque contigua dominicae passioni? Quia in ea significatur haec vita laboriosa, cui opus est continentia, ut ab ipsius mundi amicitia jejunetur; quae utique fallaciter blandiri, et",
+          "candidate_score": 0.650394,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Tuam familiam omne[m ] salvam ego cupio . Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_147",
+          "psc_text": "illam Eusebii venerabilis episcopi Constantinopolitani de cunctis temporibus historiam. Sed in hoc fuit obtemperandi mora, quod instructu tuo, quia ipse non haberem hunc codicem, Romae reperi apud parentem nostrum vere sanctissimum Domnionem, qui procul dubio promptius mihi paruit in hoc beneficio, quod tibi deferendum indicavi. Verumtamen quia et loca tua mihi significare dignatus es, ut ipse monuisti, ad venerabilem socium coronae tuae, patrem nostrum Aurelium ita scripsimus, ut si nunc Hippone-regio degeres, illo tibi litteras nostras, et transcriptam Carthagine membranam mittere dignaretur. Quod et sanctos viros, quos indices charitatis ipsorum, tuo sermone cognovimus. Comitem et Evodium rogavimus, ut haec scribere ipsi curarent, ne vel parenti Domnioni diutius codex suus deforet, et tibi transmissus sine necessitate redhibendi maneret. 4. Specialiter autem hoc a te peto, quoniam me immerentem et inopinantem magno tui amore complesti, ut pro hac historia temporum, referas mihi omnem tuae Sanctitatis historiam: ut quod genus, unde sis domo,",
+          "candidate_score": 0.649792,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20_22",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig . Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995",
+          "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi",
+          "candidate_score": 0.649731,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_23",
+          "bdc_text": "An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_348",
+          "psc_text": "somno de fenestra ceciderat et mortuus ferebatur, de ipso Apostolo Scriptura sic loquitur: Ascendens autem, inquit, cum fregisset panem atque gustasset, satisque esset allocutus usque ad diluculum, sic profectus est (Ibid., 11). Absit ut hoc sic accipiatur, tanquam solerent Apostoli dominico die solemniter jejunare. Una enim sabbati tunc appellabatur dies, qui nunc dominicus appellatur, quod in Evangeliis apertius invenitur. Nam dies resurrectionis Domini, prima sabbati a Matthaeo, a caeteris autem tribus una sabbati dicitur (Matth. XXVIII, 1; Marc. XVI, 2; Luc. XXIV, 1; et Joan. XX, 1); quem constat eum esse, qui dominicus postea appellatus est. Aut ergo post peractum diem sabbati, noctis initio fuerant congregati, quae utique nox jam ad diem dominicum, hoc est ad unam sabbati pertinebat; et ita eadem nocte fracturus panem, sicut frangitur in sacramento corporis Christi, produxit sermonem usque ad medium noctis, ut post sacramenta celebrata, rursus usque ad diluculum alloquens congregatos, quoniam multum festinabat,",
+          "candidate_score": 0.64922,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_23",
+          "bdc_text": "An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_615",
+          "psc_text": "Dicit enim, Corpus quidem mortuum est propter peccatum; spiritus autem vita est propter justitiam. Si autem Spiritus ejus qui suscitavit Jesum Christum a mortuis habitat in vobis; qui suscitavit Jesum Christum a mortuis, vivificabit et mortalia corpora vestra per inhabitantem Spiritum ejus in vobis (Id. VIII, 10, 11). 27. Haec et ex autoritate divinarum Scripturarum et universae Ecclesiae, quae toto orbe diffunditur, consensione, per anniversarium Pascha celebrantur. CAPUT XV. In magno utique sicut jam intelligis, sacramento. Et in Scripturis quidem veteribus ad agendum Pascha non est praeceptum tempus, nisi ex mense novorum, a luna quarta decima usque ad vicesimam primam: ex Evangelio tamen, quia manifestum est, quo etiam die Dominus crucifixus sit, et in sepultura fuerit, et resurrexerit, adjuncta est etiam ipsorum dierum observatio per patrum concilia, et orbi universo christiano persuasum est eo modo Pascha celebrari oportere. 28. Quadragesima sane jejuniorum habet auctoritatem, et in veteribus Libris ex jejunio",
+          "candidate_score": 0.648496,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_18_20",
+          "bdc_text": "De quo libet potius tacere quam pauca dicere . Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080",
+          "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut",
+          "candidate_score": 0.647316,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_18_20",
+          "bdc_text": "De quo libet potius tacere quam pauca dicere . Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1432",
+          "psc_text": "te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis, quia et quantus mihi videaris parco dicere propter verecundiam tuam, et utique minus dicendo, cum tu in me tantam laudem contuleris, quid nisi debitor remanebo? Quod non curarem, si ea quae de me ad me locutus es, non ex charitate sincerissima dicta scirem, sed adulatione inimica amicitiae. Hoc quippe modo nec debitor fierem, quia talia rependere non deberem: sed quanto magis novi quam fideli animo loqueris, tanto magis video quanto debito graver. 3. Vide autem quid mihi contigit, ut me quodammodo ipse laudaverim, qui me a te fideliter laudatum dixerim. Sed quid aliud dicerem, quam id quod de te admonui.",
+          "candidate_score": 0.646519,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_18_20",
+          "bdc_text": "De quo libet potius tacere quam pauca dicere . Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
+          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
+          "candidate_score": 0.645133,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_18_20",
+          "bdc_text": "De quo libet potius tacere quam pauca dicere . Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634",
+          "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc",
+          "candidate_score": 0.645,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995",
+          "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi",
+          "candidate_score": 0.644572,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia . Fac , quod facis , scio , me commendes Ysnensibus , si quando potes commode .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
+          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
+          "candidate_score": 0.643495,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_15",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323",
+          "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe",
+          "candidate_score": 0.643221,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem omnibus seculis celebratissimo proverbio ictatum [ ! ] sit patriam suam cuique esse gratissimam Adagia , 3 , 10 , 18 ( LB II 938 ) ; s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare . Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2756",
+          "psc_text": "profiteor, eam quae vera est non adversari robustissimae ac fundatissimae fidei, qua Christi Ecclesia nec parvulos homines recentissime natos a damnatione credit, nisi per gratiam nominis Christi, quam in suis Sacramentis commendavit, posse liberari. DE SENTENTIA JACOBI LIBER, SEU EPISTOLA CLXVII . Augustinus Hieronymo, de loco qui est Jacobi II, 10, « Qui offenderit in uno, factus est omnium reus: » multa admiscens de Stoicis, qui docebant omnia peccata esse paria; et quisquis haberet unam virtutem, habere omnes; qui careret una, nullam habere. CAPUT PRIMUM. 1. Quod ad te scripsi, honorande mihi in Christo frater Hieronyme, quaerens de anima humana, si nascentibus singulis novae singulae nunc usque fiunt, ubi peccati vinculum contrabant, quod per Sacramentum gratiae Christi etiam in infantibus recenter natis solvendum esse non dubitamus, cum in non parvum volumen procederet, nolui ulla alia onerare quaestione: sed quod urget acrius, multo minus est negligendum. Proinde quaeso, et per Deum",
+          "candidate_score": 0.6429,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20_22",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig . Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_194",
+          "psc_text": "ne alicui minus intelligenti (non enim abs te solo illa legerentur), non divina munera concessa hominibus, sed ipsum praedicare videretur, et tu qui nosti quomodo haec legas, propter aliorum cavendam infirmitatem fraternae notitiae debito fraudareris: quod jam fecissem, jamque illum legeres, nisi profectio fratris improvisa repente placuisset. Quem sic commendo cordi et linguae tuae, ut ita comiter ei te praebeas, quasi non nunc illum, sed mecum ante didiceris. Si enim cordi tuo non dubitaverit aperire seipsum, aut ex omni, aut ex magna parte sanabitur per linguam tuam. Volo enim eum numerosius contundi eorum vocibus, qui amicum non seculariter diligunt. 6. Filium autem ejus, filium nostrum, cujus etiam nomen in aliquibus nostris libris invenies, etsi ad tuae charitatis praesentiam ipse non pergeret, statueram litteris in manum tuam tradere consolandum, exhortandum, instruendum, non tam oris sono, quam exemplo roboris tui. Ardeo quippe, ut dum adhuc aetas ejus in viridi feno est, zizania",
+          "candidate_score": 0.6429,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20_22",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig . Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_382",
+          "psc_text": "nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam, in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna charitas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus vel impudentia vel imperitia vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus praesumentis de charitate. Hunc interea fratrem nostrum Paulum in Christo multum commendo benignitati tuae,",
+          "candidate_score": 0.642883,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
+          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
+          "candidate_score": 0.642383,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia . Fac , quod facis , scio , me commendes Ysnensibus , si quando potes commode .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080",
+          "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut",
+          "candidate_score": 0.642127,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20_22",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig . Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565",
+          "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque",
+          "candidate_score": 0.642086,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_15",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3964",
+          "psc_text": "me, sed pro salute omnium nuncupata! Nec enim mea ista gloria separari a salute omnium potest, et ut ego orationibus tuis felix esse possim, una mecum omnes felices esse necesse est. Diu, pater, pro Romano imperio, pro Romana republica, pro his etiam, quos dignos esse tibi occurrerit, talia vota sumas ac nuncupes; quandoque te usque in coelum tollis, tradas posteris, mandesque sequentibus. 4. Satis progressus sum fortasse quam debui, sed parum locutus certe quam volui. Confiteor enim, scribens ad te vultus mihi tuos tanquam praesentis imaginor; et cum olim me sermo rudis et inops lingua deficiat, tamen quasi coram tecum colloquar fabulerque, non satior. Proinde hinc etiam nostra in te desideria metire. Cum jamdiu finem mereretur epistolaris paginae forsitan ingrata verbositas, subtrahimus verecundiam; dum cupiditati consulimus, et sermonem relinquere, esse a te recedere suspicamur. Nolo ergo non desinere, sed non possum: si enim credis, mi pater, adeo nostris sensibus ac",
+          "candidate_score": 0.641804,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem omnibus seculis celebratissimo proverbio ictatum [ ! ] sit patriam suam cuique esse gratissimam Adagia , 3 , 10 , 18 ( LB II 938 ) ; s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare . Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2765",
+          "psc_text": "quae per seipsam apud nos omnibus philosophorum auctoritatibus firmior est. Et illud quidem de virtutibus et vitiis, si veraciter dicitur, non est consequens ut propter hoc omnia peccata sint paria. Nam illud de inseparabilitate virtutum, etsi forsitan fallor, tamen si verum memini, quod vix memini, omnibus philosophis placuit, qui easdem virtutes agendae vitae necessarias esse dixerunt. Hoc autem de parilitate peccatorum, soli Stoici ausi sunt disputare, contra omnem sensum generis humani: quam eorum vanitatem in Joviniano illo qui in hac sententia Stoicus erat, in aucupandis autem et defensandis voluptatibus Epicureus, de Scripturis sanctis dilucidissime convicisti (Hieron. lib. 2 cont. Jovin.). In qua tua suavissima et praeclarissima disputatione satis evidenter apparuit, non placuisse auctoribus nostris, vel ipsi potius, quae per eos locuta est, veritati, omnia paria esse peccata. Quomodo autem fieri possit ut etiamsi hoc de virtutibus verum est, non tamen ideo cogamur fateri aequalitatem omnium peccatorum, quantum possum, adjuvante Domino",
+          "candidate_score": 0.641699,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3349",
+          "psc_text": "per Jesum Christum Dominum nostrum, multa et multipliciter est locutus; non solum illud omne tristitiae nubilum fugit de cordibus nostris, sed etiam tantum ibi laetitiae lumen infulsit, ut nihil egisse in nobis videretur ille moeror et timor, nisi successurorum ampliorem flagrantiam gaudiorum. 2. Itaque, frater charissime, quamvis non te videamus oculis carnis, animo tamen in fide Christi, in gratia Christi, in membris Christi tenemus, amplectimur, osculamur; et remeante a nobis ad te nostrorum invicem colloquiorum sanctissimo et fidelissimo perlatore, quem voluisti esse apud nos non solum advectorem scriptorum tuorum, verum etiam narratorem testemque factorum, rescripta persolvimus, et aliquanto diutius tecum sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc",
+          "candidate_score": 0.640807,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_24_26",
+          "bdc_text": "Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist . Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt . Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_349",
+          "psc_text": "diem sabbati, noctis initio fuerant congregati, quae utique nox jam ad diem dominicum, hoc est ad unam sabbati pertinebat; et ita eadem nocte fracturus panem, sicut frangitur in sacramento corporis Christi, produxit sermonem usque ad medium noctis, ut post sacramenta celebrata, rursus usque ad diluculum alloquens congregatos, quoniam multum festinabat, ut lucescente proficisceretur dominico die: aut certe si in una sabbati non per noctem, sed per diem hora dominici fuerant congregati; eo ipso quo dictum est, Paulus disputabat illis, exiturus alia die, expressa est causa producendi sermonis, quia fuerat exiturus, et eos sufficienter instruere cupiebat. Non ergo solemniter die dominico jejunabant, sed necessarius sermo, qui studii ferventissimi audiebatur ardore, reficiendi corporis causa interrumpendus esse non visus est profecturo Apostolo, qui eos, propter alios suos usquequaque discursus, vel alias nunquam, vel rarissime visitabat; praesertim quia tunc ex illis terris sicut consequentia docent, ita discessurus erat, ut jam non esset eos in",
+          "candidate_score": 0.639579,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3978",
+          "psc_text": "abs te illa ac meipsum diligi propter illa: quae autem non agnosco, non solum ut ipse habeam, desidero consequi, verum etiam ne semper in mea laude fallantur, qui me sinceriter diligunt. 5. Ecce quam multa dixi, et quid sit illud quod me longe amplius eloquio tuo, longe amplius laudibus meis in tuis litteris delectavit, non adhuc dixi. Quid autem putas esse, o bone homo, nisi quod te talem virum, et non visum feci amicum; si tamen non visum dicere debeo, cujus non corpus, sed animam in ipsis tuis litteris vidi, ubi de te, non sicut antea fratribus meis, sed mihi credidi? Quis enim esses jam quidem acceperam, sed qualis erga me esses, nondum tenebam. Ex hac amicitia tua etiam laudes meas, quae me quo fine delectent satis dixi, multo uberius Ecclesiae Christi non dubito profuturas; quandoquidem etiam labores meos in defensione Evangelii adversus reliquias impiorum daemonicolarum sic habes, sic legis,",
+          "candidate_score": 0.639558,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20_22",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig . Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_110",
+          "psc_text": "quem jam sponte surgentem lectio epistolae tuae multo ardentius excitavit), commisi me tamen Deo, qui pro viribus meis operaretur in me, ut ea rescriberem quae utrique nostrum studio in Domino et cura ecclesiastica pro tua praestantia et mea obsecundatione congruerent. Atque illud primum, quod orationibus meis te adjuvari credis, non solum non defugio, verum etiam libenter amplector. Ita enim, etsi non meis, certe tuis, me Dominus noster exaudiet. Quod fratrem Alypium in nostra conjunctione mansisse, ut exemplo sit fratribus curas mundi hujus vitare cupientibus, benevolentissime accepisti, ago gratias, quas nullis verbis explicare possim: Dominus hoc rependat in animam tuam. Omnis itaque fratrum coetus, qui apud nos coepit coalescere, tanta tibi praerogativa obstrictus est, ut locis terrarum tantum longe disjunctis ita nobis consulueris tanquam praesentissimus spiritu. Quapropter precibus quantum valemus incumbimus, ut gregem tibi commissum tecum Dominus sustinere dignetur, nec te uspiam deserere, sed adesse adjutor in opportunitatibus, faciens cum Ecclesia",
+          "candidate_score": 0.639071,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
+          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
+          "candidate_score": 0.637617,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
+          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
+          "candidate_score": 0.636926,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_24_26",
+          "bdc_text": "Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist . Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt . Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428",
+          "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis",
+          "candidate_score": 0.63684,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_40_42",
+          "bdc_text": "die aprilis . Benedictus Euander. [ Adresse auf der Rückseite : ] Domino M. Hennricho Bullingero , contionatori Tigurino primario .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_682",
+          "psc_text": "hoc quia iste optime noverat, negare non potuit. Nam quae negavit, Deo dimisi, judicans quae occultare permissus non est. Timui ei committere Ecclesiam, praesertim inter haereticorum circumlatrantium rabiem constitutam. Et cum me rogaret ut ad presbyterum fundi Armemanensis in campo Bullensi, unde ad nos devenerat, causa ejus insinuata litteras darem, ne quid de illo atrocius suspicaretur, ut illic vivat, si fieri potest, sine officio presbyterii correctior, misericordia commotus feci. Haec autem me praecipue prudentiae tuae intimare oportebat, ne aliqua tibi fallacia subreperet. 2. Audivi autem causam ejus, cum centum dies essent ad Dominicum Paschae, qui futurus est octavo idus aprilis. Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae",
+          "candidate_score": 0.630051,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1439",
+          "psc_text": "primos mihi es, rem facient officii sui, si non solum alia mihi scribenda ipsi non imponant, verum etiam caeteros quanta possunt auctoritate et sancta benignitate prohibeant; ne videar ego durus cum a singulis petita non dedero, dum ea volo magis reddere quae omnibus debeo. Denique cum sicut speramus et promissum tenemus, ad nos venerit Venerabilitas tua, scies quibus operibus litterarum et quantum occupatus sim, et instantius facies quod rogavi, ut et alios quos potueris, mihi aliquid aliud scribendum volentes injungere, a me demoliaris. Dominus Deus noster impleat cordis tui tam grandem et tam sanctum sinum quem ipse fecit, domine beatissime. EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere",
+          "candidate_score": 0.629489,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_35",
+          "bdc_text": "Fac , quod facis , scio , me commendes Ysnensibus , si quando potes commode .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2029",
+          "psc_text": "Et nunc quod ait, confitebor tibi, in eis utique qui confitebuntur, in quibus et loquitur. Confessio autem non tantum peccatorum est, sed et laudis Dei; sicut ipse in Evangelio, Confitebor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25). Ideo sequitur et dicit: Vota mea reddam coram timentibus eum. Edent pauperes, et saturabuntur; et laudabunt Dominum qui requirunt cum. Ipsi sunt parvuli de quibus dixit, et revelasti ea parvulis; timentes eum, et pauperes, id est humiles, qui non alta sapiunt, sed timent timore illo casto, non quo poena formidatur, sed quo gratia conservatur. 61. Vota vero sua sacrificium vult intelligi corporis sui, quod est fidelium Sacramentum. Ideo cum dixisset, Vola mea reddam coram timentibus cum; continuo subjunxit, Edent pauperes, et saturabuntur. Ipsi enim saturabuntur pane qui de coelo descendit, qui ei cohaerentes, et ejus pacem dilectionemque servantes imitantur",
+          "candidate_score": 0.629219,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_25_27",
+          "bdc_text": "Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt . Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428",
+          "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis",
+          "candidate_score": 0.629216,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia . Fac , quod facis , scio , me commendes Ysnensibus , si quando potes commode .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1800",
+          "psc_text": "te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas excitaberis, quorum testimoniis utuntur Apostoli. Si quid autem, vel cum legis, vel cum cogitas, tibi oritur quaestionis, in quo dissolvendo videar necessarius, scribe ut rescribam Magis enim hoc forte Domino ad juvante potero, quam praesens talia loqui tecum; non solum propter occupationes varias et meas et tuas (quoniam non cum mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA",
+          "candidate_score": 0.628259,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
+          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
+          "candidate_score": 0.624918,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Vale , decus Tiguri , mi Bullingere . Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753",
+          "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter",
+          "candidate_score": 0.624659,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_25_27",
+          "bdc_text": "Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt . Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_807",
+          "psc_text": "Ipse dixit, Messis est finis saeculi; non dixit, messis est tempus Donati. Ipse dixit, Messores Angeli sunt (Matth. XIII, 30, 38, 39); non dixit, Messores principes Circumcellionum sunt. Sed quia pro zizaniis triticum accusastis, vos esse zizania demonstrastis, et quod est gravius, ante tempus vos a tritico separastis. Majores enim vestri in quorum sacrilega praecisione perseveratis, quidam Gestis municipalibus Codices sanctos et instrumenta Ecclesiae persecutoribus tradiderunt, quidam eos fatentes dimiserunt et eis communicaverunt, et utrique Carthaginem furiosa factione convenerunt, de crimine traditionis de quo ipsi inter se jam consenserant, inauditos damnaverunt, episcopum contra episcopum ordinaverunt, altare contra altare erexerunt. Postea litteras ad imperatorem Constantinum, ut inter Afros episcopi transmarini judicarent, miserunt; datis judicibus quos postulaverant et Romae judicantibus non obtemperaverunt, episcopos apud Imperatorem tanquam male judicaverint arguerunt. Ab aliis rursus episcopis ad Arelatum missis ad ipsum Imperatorem appellaverunt; ab ipso auditi et calumniatores inventi, in eodem scelere permanserunt. Evigilate ad",
+          "candidate_score": 0.622899,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_4",
+          "bdc_text": "Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2425",
+          "psc_text": "Apostolus ait, Ignoras quia patientia Dei ad poenitentiam te adducit? aut istis exceptis esse definitum quod scriptum est, Beati omnes qui confidunt in eum (Psal. II, 13)? aut ad istos non pertinere quod dicitur, Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Dominum (Psal. XXX, 25)? 8. Cum igitur super peccatores tanta sit patientia, tanta misericordia Dei, ut in hac temporali vita moribus emendatis, non damnentur in aeternum; qui nullius quae sibi praebeatur exspectat misericordiam, quoniam nemo est illo beatior, nemo potentior, nemo justior: quales non esse oportet homines erga homines, qui hanc vitam nostram quantacumque laude cumulemus, eam sine peccato esse non dicimus? quod si dixerimus, nos ipsos, sicut scriptum est, decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8). Proinde licet accusatoris alia persona sit, alia defensoris, alia intercessoris, alia judicis, de quorum propriis officiis nimis longum est, et non necessarium hoc sermone disserere;",
+          "candidate_score": 0.621007,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Vale , decus Tiguri , mi Bullingere . Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1482",
+          "psc_text": "dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus ardore prorsus nolis attendere, tu etiam sentis tamen. Quid enim aliud indicat, quod cum dixisses in hac re penitus nihil esse dedecoris, statim adjunxisti: Tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. Hoc enim sonat videri tibi quidem nihil in hac re esse dedecoris, tamen quodcumque est dedecoris, petere te ut praestem navigaturo. Sed quid est, quaeso te, quod addidisti, navigaturo? An ego, nisi navigaturus esses, praestare tibi aliquid dedecoris non deberem? Nimirum putas quod aqua marina dedecus abluatur. Quod si ita esset, meum certe qui navigaturus non sum, inexpiatum remaneret. 3. Scribis etiam nosse me quam tibi molestissimum sit oneri esse",
+          "candidate_score": 0.618031,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_4",
+          "bdc_text": "Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2766",
+          "psc_text": "In qua tua suavissima et praeclarissima disputatione satis evidenter apparuit, non placuisse auctoribus nostris, vel ipsi potius, quae per eos locuta est, veritati, omnia paria esse peccata. Quomodo autem fieri possit ut etiamsi hoc de virtutibus verum est, non tamen ideo cogamur fateri aequalitatem omnium peccatorum, quantum possum, adjuvante Domino aperire conabor: quod si effecero, approbabis; ubi vero causae defuero, tu supplebis. 5. Certe hinc persuadent, qui unam virtutem habuerit habere omnes, et omnes deesse cui una defuerit, quod prudentia, nec ignava, nec injusta, nec intemperans potest esse: nam si aliquid horum fuerit, prudentia non erit. Porro si prudentia tunc erit, si et fortis, et justa, et temperans sit, profecto ubi fuerit, secum habet caeteras. Sic et fortitudo imprudens esse non potest, vel intemperans, vel injusta: sic temperantia necesse est ut prudens, fortis, et justa sit: sic justitia non est, nisi sit prudens, fortis, et temperans. Ita ubi vera est",
+          "candidate_score": 0.617301,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574",
+          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque",
+          "candidate_score": 0.617286,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995",
+          "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi",
+          "candidate_score": 0.615124,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_4",
+          "bdc_text": "Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1002",
+          "psc_text": "Intuere paululum ipsos de Republica libros, unde illum affectum amantissimi civis ebibisti, quod nullus sit patriae consulendi modus, aut finis bonis. Intuere, obsecro te, et cerne quantis ibi laudibus frugalitas et continentia praedicetur, et erga conjugale vinculum fides, castique honesti ac probi mores, quibus cum praepollet civitas, vere florere dicenda est. Hi autem mores in Ecclesiis toto orbe crescentibus, tanquam in sanctis auditoriis populorum docentur atque discuntur, et maxime pietas qua verus et verax colatur Deus, qui haec omnia, quibus animus numanus divinae societati ad inhabitandam aeternam coelestemque civitatem instruitur et aptatur, non solum jubet aggredienda, verum etiam donat implenda. Inde est quod deorum multorum falsorumque simulacra, et praedixit eversum iri, et praecepit everti. Nihil enim homines tam insociabiles reddit vitae perversitate, quam illorum deorum imitatio, quales describuntur et commendantur litteris eorum. 4. Denique illi doctissimi viri, qui rempublicam civitatemque terrenam, qualis eis esse debere videbatur, magis domesticis disputationibus requirebant,",
+          "candidate_score": 0.613233,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_33",
+          "bdc_text": "Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67",
+          "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud",
+          "candidate_score": 0.608028,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995",
+          "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi",
+          "candidate_score": 0.607815,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690",
+          "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino",
+          "candidate_score": 0.606852,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_33",
+          "bdc_text": "Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793",
+          "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere",
+          "candidate_score": 0.604691,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690",
+          "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino",
+          "candidate_score": 0.601198,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 11,
+      "cf_id": "cf020",
+      "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae",
+      "max_score": 0.676034,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_951",
+          "psc_text": "quod alii non videbant, et quasi in occursum se erigens, salutare venientes: intelligeres illum non emori, sed emigrare, et mutare amicos, non relinquere. Volvuntur per ora lacrymae, et obfirmato animo, non queo dolorem dissimulare quem patior. Quis crederet in tali illum tempore nostrae necessitudinis recordari, et luctante anima, studiorum scire dulcedinem? Apprehensa avunculi manu, hanc, inquit, tunicam, qua utebar in ministerio Christi, mitte dilectissimo mihi, aetate patri, fratri collegio, et quidquid a te nepoti debebatur affectus, in illum transfer, quem mecum pariter diligebas. Atque in talia verba defecit, avunculi manum, mei recordatione contrectans. 14. Scio, quod nolueris amorem in te civium sic probare, et affectum patriae magis quaesisse in prosperis. Sed hujuscemodi officium in bonis juncundius est, in malis gratius. Tota hunc civitas, tota planxit Italia. Corpus terra suscepit, anima Christo reddita est. Tu nepotem quaerebas, Ecclesia Sacerdotem. Praecessit te successor tuus. Quod tu eras, ille post te judicio omnium",
+          "candidate_score": 0.676034,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_23_25",
+          "bdc_text": "An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert . Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist . Im Sommer 1534 war Frick an der endgültigen Durchführung der Reformation , der Abschaffung der Messe und der Beseitigung der Altäre in allen Kirchen von Isny beteiligt .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3131",
+          "psc_text": "agni carnes comedere, et postea sui corporis cibo nostros Apostolos reficit, et post Judaeorum typicum Pascha immolatus est Christus? Hoc, ut opinor, non ut veritas figuram; sed figura veritatem praecederet, quia non prius quod spiritale, sed quod animale, deinde quod spiritale unde electa, et amica 1117 sponsa Christi universalis Ecclesia anathematizat eos qui cum Judaeis in festivitate paschali XIV. celebrari definiunt, et Sabbata, et caetera hujus umbralis observantiae, et hoc tantum observare dignatus est quod Dominus ut in primo mense post XIV. diem paschalem festivitatem praecedente una Sabbatorum celebrari sine ulla ambiguitate censuerit, licet in hoc veritas Ecclesiae orta est: aliis sufficere credentibus, ut non in XIV. cum Judaeis Pascha celebrarent, alii hoc fortiter cauteque custodiant, ut immolationem veri agni Dei, qui tollit peccata mundi ante XIV. celebrare non audeant secundum illud legale praeceptum, quod et Dominus ad passionem veniens minime contempsit, observabitis eum usque ad XIV (Exod. 13. 6)",
+          "candidate_score": 0.660967,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_23",
+          "bdc_text": "An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3130",
+          "psc_text": "(Matth. 26. 26) ; sic etiam postea observari debere crederetur. Haec autem altera, ut opinor, causa, ut corpus Domini integrum et suum sanguinem in se continens ante passionem cernerent, hoc corpore spiritualiter refici crederent, et sic etiam nunc a nobis credi debeat. Et hoc etiam intueri debemus, quod non in XIV. die ad vesperum, ut lex praecipit, ille agnus Dei, qui tollit peccata mundi, et Pascha nostrum immolatus est Christus (2. Cor. 5) ; sed XV. die, in quo manifestum est diem festum Judaeorum cum suo sacrificio a Domino esse solutum. Sed quid in hoc intelligere debemus, quod prius figurat agni carnes comedere, et postea sui corporis cibo nostros Apostolos reficit, et post Judaeorum typicum Pascha immolatus est Christus? Hoc, ut opinor, non ut veritas figuram; sed figura veritatem praecederet, quia non prius quod spiritale, sed quod animale, deinde quod spiritale unde electa, et amica 1117 sponsa Christi universalis Ecclesia",
+          "candidate_score": 0.6607,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_22_24",
+          "bdc_text": "Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny . An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert . Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_756",
+          "psc_text": "de extremis mundi finibus venit ad Templum, reliquit aulam regiam: et tantus amator Legis, divinaeque scientiae fuit, ut etiam in vehiculo sacras litteras legeret: et tamen cum librum teneret, et verba Domini cogitatione conciperet, lingua volveret, labiis personaret, ignorabat eum, quem in libro nesciens venerabatur. Venit Philippus, ostendit ei Jesum, qui clausus latebat in littera. O mira doctoris virtus! Eadem hora credit eunuchus, baptizatur, fidelis et sanctus est; ac de discipulo magister: plus in deserto fonte Ecclesiae, quam in aurato synagogae Templo reperit. 6. Haec a me perstricta sunt breviter 275 (neque enim Epistolaris angustia evagari longius patiebatur) ut intelligeres te in Scripturis sanctis, sine praevio et monstrante semitam, non posse ingredi. Taceo de Grammaticis, Rhetoribus, Philosophis, Geometris, Dialecticis, Musicis, Astronomis, Astrologis, Medicis, quorum scientia mortalibus vel utilissima est, et in tres partes scinditur, τό δὸγμα, τὴν μέθοδον, τὴν ἐμπειριαν. Ad minores artes veniam, et quae non tam λογῳ, quam",
+          "candidate_score": 0.656633,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_18_20",
+          "bdc_text": "De quo libet potius tacere quam pauca dicere . Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2646",
+          "psc_text": "1. Saepe et multum flagitas, virgo Christi Principia, ut memoriam 951 sanctae feminae Marcellae litteris recolam, et bonum quo diu fruiti sumus, etiam caeteris noscendum, imitandumque describam. Satisque doleo, quod hortaris sponte currentem, et me arbitraris indigere precibus, qui ne tibi quidem in ejus dilectione concedam: multoque plus accipiam, quam tribuam beneficii tantarum recordatione virtutum. Nam ut hucusque reticerem, et biennium praeterirem silentio, non fuit dissimulationis, ut male existimas, sed tristitiae incredibilis, quae ita meum oppressit animum, ut melius judicarem tacere impraesentiarum, quam nihil dignum illius laudibus dicere. Neque vero Marcellam tuam, imo meam, et ut verius loquar, nostram, omniumque Sanctorum, et propriae Romanae urbis inclytum decus institutis rhetorum praedicabo; ut exponam illustrem familiam, alti sanguinis decus, et stemmata per Consules et Praefectos Praetorio decurrentia. Nihil in illa laudabo, nisi quod proprium est, et eo nobilius, quod, opibus et nobilitate contempta, facta est paupertate et humilitate nobilior. 2. Orba [al.",
+          "candidate_score": 0.656571,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_12_14",
+          "bdc_text": "Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris . Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_951",
+          "psc_text": "quod alii non videbant, et quasi in occursum se erigens, salutare venientes: intelligeres illum non emori, sed emigrare, et mutare amicos, non relinquere. Volvuntur per ora lacrymae, et obfirmato animo, non queo dolorem dissimulare quem patior. Quis crederet in tali illum tempore nostrae necessitudinis recordari, et luctante anima, studiorum scire dulcedinem? Apprehensa avunculi manu, hanc, inquit, tunicam, qua utebar in ministerio Christi, mitte dilectissimo mihi, aetate patri, fratri collegio, et quidquid a te nepoti debebatur affectus, in illum transfer, quem mecum pariter diligebas. Atque in talia verba defecit, avunculi manum, mei recordatione contrectans. 14. Scio, quod nolueris amorem in te civium sic probare, et affectum patriae magis quaesisse in prosperis. Sed hujuscemodi officium in bonis juncundius est, in malis gratius. Tota hunc civitas, tota planxit Italia. Corpus terra suscepit, anima Christo reddita est. Tu nepotem quaerebas, Ecclesia Sacerdotem. Praecessit te successor tuus. Quod tu eras, ille post te judicio omnium",
+          "candidate_score": 0.656525,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Tuam familiam omne[m ] salvam ego cupio . Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847",
+          "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora",
+          "candidate_score": 0.655852,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1483",
+          "psc_text": "operum ejus indicem texere. Quis nostrum tanta potest legere, quanta ille conscripsit? quis ardentem in Scripturis animum non miretur? Quod si quis Judas zelotes opposuerit nobis errores ejus, audiat libere: Interdum magnus dormitat Homerus. Verum opere in longo fas est obrepere somnum. (HORAT. Art. Poet.) Non imitemur ejus vitia, cujus virtutes non possumus sequi. Erraverunt in fide alii tam Graeci, quam Latini, quorum non necesse est proferre nomina, ne videamur eum non sui merito, sed aliorum errore defendere. Hoc non est, inquies, excusare Origenem, sed accusare caeteros. Pulchre, si eum errasse non dicerem, si in fidei pravitate saltem Apostolum Paulum, vel Angelum de coelo audiendum crederem (Galat. 1). Nunc vero, cum simpliciter errorem ejus fatear, sic legam ut caeteros, quia sic erravit ut caeteri. Sed dicas: si multorum communis est error, cur solum persequimini? Quia vos solum laudatis ut Apostolum. Tolle amoris ὑπερβολὴν, et nos tollimus odii magnitudinem. Caeterorum vitia",
+          "candidate_score": 0.654495,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem omnibus seculis celebratissimo proverbio ictatum [ ! ] sit patriam suam cuique esse gratissimam Adagia , 3 , 10 , 18 ( LB II 938 ) ; s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare . Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2832",
+          "psc_text": "per gratiam nominis Christi, quam in suis sacramentis commendavit, posse liberari. » EPISTOLA CXXXII. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. SEU LIBER DE SENTENTIA JACOBI. Consuluit de loco ex Jacobi epist. 2. 10. Qui offenderit in uno, factus est omnium reus, multaque admiscet de Stoicis, qui docebant omnia peccata esse paria: et quisquis haberet unam virtutem, habere omnes; qui careret una, nullam habere. 1. Quod ad te scripsi, honorande mihi in Christo frater Hieronyme, quaerens de anima humana, si nascentibus singulis, novae singulae nunc usque fiunt [al. fiant], ubi peccati vinculum contrahant, quod per sacramentum gratiae Christi, etiam in infantibus recenter natis solvendum esse non dubitamus, cum in non parvum volumen procederet, nolui ulla alia onerare quaestione: sed quod urget acrius, multo minus est negligendum. Proinde quaeso, et per Deum obsecro, ut exponas mihi quod multis existimo profuturum: aut si jam vel abs te, vel ab alio aliquo expositum habes, dirigas nobis, quomodo",
+          "candidate_score": 0.651719,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20_22",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig . Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_834",
+          "psc_text": "ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de studiis nostris, quae habemus in Christo Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam [al. demonstravit itineris; et jam. ] per tuam caritatem non mediocriter ministrare dignatur. » 2. « Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut in interpretandis eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem",
+          "candidate_score": 0.651529,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Tuam familiam omne[m ] salvam ego cupio . Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2079",
+          "psc_text": "vere sancte et beatissime papa. Si legisti librum explanationum in Jonam, puto quod ridiculam cucurbitae non recipias quaestionem. Sin autem amicus qui me primus gladio petiit, stylo repulsus est; sit humanitatis tuae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. In Scripturarum si placet campo sine nostro invicem dolore ludamus. EPISTOLA CXVI. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Respondet accuratius epistolis Hieronymi, 105. 112. et 115. de interpretatione loci Epistolae ad Galatos, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis forte incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans, quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum, cui scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum",
+          "candidate_score": 0.649909,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_18_20",
+          "bdc_text": "De quo libet potius tacere quam pauca dicere . Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
+          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
+          "candidate_score": 0.649482,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870",
+          "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam",
+          "candidate_score": 0.649465,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_29_31",
+          "bdc_text": "Immanuel Kammerer , Die Reformation in Jsny , ( Jsny) 1954 , passim . nostro omnium lectioni patuerunt . Publicum autem hoc instrumentum , quod exactissime scripserat Utingerus , studiosorum omnium singularis patronus , vestri collegii autoritate , licet exhibere vellem senatui , tamen propter vestram autoritatem et meam bonam famam legere recusavit - indignum rati , si ab eo vitae eruditionisque rationem exposcerent , de quo tam bene sperarent cuiusque fidem iam Tigurini ipsi perpetuum decennium essent explorati .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_548",
+          "psc_text": "vernaculus scriptor est Judaeorum, asserere, illo tempore quo crucifixus est Dominus, ex adytis Templi Virtutum coelestium erupisse voces, dicentium: Transmigremus ex his sedibus (Josephus de bello Jud. lib. 6. c. 5). Ex quibus et aliis apparere, ubi abundavit gratia, ibi superabundasse peccatum. Et postquam audierunt Apostoli: « Euntes docete omnes gentes » (Matth. 28. 19): Et ipsi Apostoli dixerunt. « Oportebat quidem vobis primum annuntiare verbum Dei: quoniam autem noluistis, ecce transimus ad gentes » (Act. 13. 46); tunc omne sacramentum Judaeae, et antiquam Dei familiaritatem, per Apostolos in nationes fuisse translatam. 5. Valida quidem quaestio, et quae possit etiam eos, qui Scripturarum aliquid attigerunt, concutere: sed perfacile solvitur. Nunquam enim eam fleret Dominus corruentem, nisi diligeret. Flevit et Lazarum, quia amabat eum. Et hoc tamen prima fronte cognoscito, non loci, sed hominum fuisse peccatum. Verum quia interfectio populi, captivitas civitatis est, propterea urbem deletam, ut populus puniretur: ideo Templum",
+          "candidate_score": 0.646527,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Tuam familiam omne[m ] salvam ego cupio . Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_662",
+          "psc_text": "de vulnere sanguis. » (Aeneid. lib. XII). Porro si non vult scribere, et tantum maledictis agendum putat, audiat tot interjacentibus terris, flactibus, populis, saltem Echo clamoris mei: Non damno nuptias, non damno conjugium. Et ut certius sententiam meam teneat, volo omnes qui propter nocturnos forsitan metus soli cubitare non possunt, uxores ducere. EPISTOLA LI S. EPIPHANII AD JOANNEM Episcopum Jerosolymorum A Hieronymo Latine reddita. Epiphanius Episcopus Salaminae Cypri excusat se Joanni Episcopo Jerosolymitano, quod Paulinanium Presbyterum ordinasset ipso inconsulto. Deinde commonet, ut ab Origenis erroribus abstineat. Domino dilectiss. Fratri JOANNI Episc. EPIPHANIUS. 1. Oportebat nos, dilectissime, Clericatus honore non abuti in superbiam, sed custodia mandatorum Dei, et observatione diligentissima hoc esse quod dicimur. Si enim sancta Scriptura loquitur: « Cleri eorum non proderunt eis (Jerem. » 12. juxta. LXX): quae arrogantia clericatus conducere nobis poterit, qui non solum cogitatione, et sensu, verum etiam sermone peccamus? 242 Audivi quippe quod tumeas",
+          "candidate_score": 0.645992,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem omnibus seculis celebratissimo proverbio ictatum [ ! ] sit patriam suam cuique esse gratissimam Adagia , 3 , 10 , 18 ( LB II 938 ) ; s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare . Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2854",
+          "psc_text": "dicimus, qui hanc virtutem habet, habere omnes: cum plenitudo Legis, sit caritas (Rom. 13. 10) ? An quanto magis est in homine, tanto magis est virtute praeditus: quanto autem minus, tanto minus inest virtus ei; quia ipsa est virtus: et quanto minus est virtus, tanto majus est vitium? Ubi ergo illa plena et perfecta erit, nihil ex vitio remanebit. 12. Proinde mihi videntur Stoici falli, quia proficientem hominem in sapientia, nolunt omnino habere sapientiam: sed tunc habere, cum in ea omnino perfectus fuerit: non quia illum provectum negant, sed nisi ex profundo quodam emergendo repente emicet in auras sapientiae liberas, nulla ex parte esse sapientem. Sicut enim nihil interest ad hominem praefocandum, utrum aqua stadiis multis super se habeat altam, aut uno palmo, aut digito: sic illos qui tendunt 1021 ad sapientiam, proficere quidam dicunt, tanquam ab imo surgentes gurgitis in aerem: sed nisi totam stultitiam, velut opprimentem aquam, proficiendo",
+          "candidate_score": 0.64502,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem omnibus seculis celebratissimo proverbio ictatum [ ! ] sit patriam suam cuique esse gratissimam Adagia , 3 , 10 , 18 ( LB II 938 ) ; s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare . Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2831",
+          "psc_text": "dicere, sed non potestis illa portare modo (Jean. 16. 12) . In his, quantum ad me attinet, etiam hoc deputem. Nec qui hoc sciam me indigner indignum, ne hoc ipso etiam convincar indignior. Multa enim alia similiter nescio, quae commemorare vel enumerare non possum. Et hoc tolerabiliter ignorarem, nisi metuerem, ne aliqua istarum opinionum contra illud quod firmissima fide retinemus, incautis obreperet mentibus. Sed antequam sciam, quaenam earum potius eligenda sit, hoc me non temere sentire profiteor, eam 1014 quae vera est, non adversari robustissimae ac fundatissimae fidei, qua Christi Ecclesia nec parvulos homines recentissime natos a damnatione credit, nisi per gratiam nominis Christi, quam in suis sacramentis commendavit, posse liberari. » EPISTOLA CXXXII. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. SEU LIBER DE SENTENTIA JACOBI. Consuluit de loco ex Jacobi epist. 2. 10. Qui offenderit in uno, factus est omnium reus, multaque admiscet de Stoicis, qui docebant omnia peccata esse paria: et quisquis",
+          "candidate_score": 0.644549,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967",
+          "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis",
+          "candidate_score": 0.642789,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20_22",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig . Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870",
+          "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam",
+          "candidate_score": 0.64191,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem omnibus seculis celebratissimo proverbio ictatum [ ! ] sit patriam suam cuique esse gratissimam Adagia , 3 , 10 , 18 ( LB II 938 ) ; s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare . Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2841",
+          "psc_text": "quidem de virtutibus, et vitiis, si veraciter dicitur, non est consequens, ut propter hoc omnia peccata sint paria. Nam illud de inseparabilitate virtutum, nisi forsitan fallor, tamen si verum memini, quod vix memini, omnibus philosophis placuit, 1017 qui easdem virtutes, agendae vitae necessarias esse dixerunt. Hoc autem de parilitate peccatorum soli Stoici ausi sunt disputare contra omnem sensum generis humani; quam eorum vanitatem in Joviniano illo qui in hac sententia Stoicus erat, in aucupandis autem et defensandis voluptatibus, Epicureus, de Scripturis sanctis dilucidissime convicisti (contra Jovinian. lib. 2) . In qua tua suavissima, et praeclarissima disputatione satis evidenter apparuit, non placuisse auctoribus nostris, vel ipsi potius quae per eos locuta est, veritati, omnia esse paria peccata. Quomodo autem fieri possit, ut etiam si hoc de virtutibus verum est, non tamen ideo cogamur fateri aequalitatem omnium peccatorum, quantum possum, adjuvante Domino, aperire conabor. Quod si effecero, approbabis, ubi vero causae defuero,",
+          "candidate_score": 0.641467,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem omnibus seculis celebratissimo proverbio ictatum [ ! ] sit patriam suam cuique esse gratissimam Adagia , 3 , 10 , 18 ( LB II 938 ) ; s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare . Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3073",
+          "psc_text": "paulatim decidant (Eccli. 19. 1). 6. Stoicorum quidem est, peccatorum tollere differentiam, et delicta omnia paria judicare: nec ullum inter scelus et erratum discrimen facere. Nos vero etsi multum inter peccata distare credimus, quia et legimus: tamen satis prodesse ad cautionem dicimus, etiam minima pro maximis cavere. Tanto enim facilius abstinemus a quocumque delicto, quanto illud magis metuimus. Nec cito ad majora progreditur, qui etiam parva formidat. Et sane nescio, an possimus leve aliquod peccatum dicere quod in Dei 1099 contemptum admittitur. Estque ille prudentissimus, qui non tam considerat quod jussum sit, quam illum qui jusserit: nec quantitatem imperii, sed imperantis cogitat dignitatem. 7. Aedificanti itaque tibi spiritualem domum non super levitatem arenae, sed super soliditatem petrae, innocentiae in primis fundamentum ponatur, super quod facilius possis arduum culmen justitiae erigere. Maximam enim partem aequitatis implevit, qui nulli nocuit: beatusque est qui potest cum sancto Job dicere: Nulli nocui hominum: juste",
+          "candidate_score": 0.640609,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Sed quod me abeuntem litteris Nicht erhalten . tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_572",
+          "psc_text": "Paula me est deprecata, ut facerem, 211 sponte facio: hortorque vos et precor per Domini caritatem, ut nobis vestros tribuatis aspectus, et per occasionem sanctorum Locorum, tanto nos ditetis munere. Certe si consortia nostra displicuerint; adorasse ubi steterunt pedes Domini, pars fidei est; et quasi recentia nativitatis et crucis ac passionis vidisse vestigia. 3. Opusculorum meorum, quia plurima evolaverunt de nidulo suo, et temerario editionis honore vulgata sunt, nihil misi; ne eadem forsitan mitterem quae habebas. Quod si exemplaria libuerit mutuari, vel a sancta Marcella, quae manet in Aventino, vel a Lot temporis nostri, Domnione, viro sanctissimo accipere poteris. Ego autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum",
+          "candidate_score": 0.640493,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_16_18",
+          "bdc_text": "Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient : «Prius mansum oportuit »Terenz , Heauton Timorumenos 200. , cum ego solus sciam , quo affectu quamque iniquo fato inde avulsus sim . De quo libet potius tacere quam pauca dicere .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_108",
+          "psc_text": "Occidente, haereticum cum Aegypto, hoc est, cum Damaso, Petroque condemnent. Quid unum hominem exceptis sociis, criminantur? si rivus tenuiter fluit, non est alvei culpa, sed fontis. Pudet dicere: de cavernis cellularum damnamus orbem. In sacco et cinere volutati, de Episcopis sententiam ferimus. Quid facit sub tunica poenitentis regius animus? Catenae, sordes, et comae non sunt diadematis signa, sed fletus. Permittant me, quaeso, nihil loqui. Cur eum lacerant, qui non meretur invidiam? Haereticus sum, quid ad te? quiesce, jam dictum est. Plane times, ne eloquentissimus homo in Syro sermone, vel Graeco Ecclesias circumeam, populos seducam, schisma conficiam. Nihil alicui praeripui, nihil otiosus accipio. Manu quotidie et proprio sudore quaerimus cibum, scientes ab Apostolo scriptum esse: Qui autem non operatur, nec manducet (2. Thess. 3) . 3. Haec, venerabilis et sancte Pater, cum quali gemitu, cum quali dolore conscripserim, testis est Jesus. Tacui, nunquid 45 semper tacebo, dicit Dominus (Psal. 49; et",
+          "candidate_score": 0.640184,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam . Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ; s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2375",
+          "psc_text": "857 pertundetur manus ejus. Qui enim post adventum Domini Salvatoris Evangelicae interpretationis spiritum derelinquens, in Judaicae litterae morte requiescit, istius cuncta opera vulnerantur. Linum quoque fumigans non extinguet, populum de gentibus congregatum, qui extincto legis naturalis ardore, fumi amarissimi, et qui noxius oculis est, tenebrosaeque caliginis involvebatur erroribus. Quem non solum non restinxit et redegit in cinerem, sed e contrario de parva scintilla, et pene moriente, maxima suscitavit incendia; ita ut totus orbis arderet igne Domini Salvatoris, quem venit mittere super terram, et in omnibus ardere desiderat (Luc. 12. 49). Secundum tropologiam quid nobis videretur de hoc loco, in Commentariolis Matthaei breviter annotavimus. Iste autem qui arundinem quassatam non confregit, et linum fumigans non extinxit, judicium quoque perduxit ad victoriam (Isai. 42. 3), cujus judicia vera sunt, justificata in semetipsis (Psal. 18), ut justificetur in sermonibus suis, et vincat cum judicatur (Psal. 50), et tamdiu lumen praedicationis ejus in mundo",
+          "candidate_score": 0.640023,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_30_32",
+          "bdc_text": "nostro omnium lectioni patuerunt . Publicum autem hoc instrumentum , quod exactissime scripserat Utingerus , studiosorum omnium singularis patronus , vestri collegii autoritate , licet exhibere vellem senatui , tamen propter vestram autoritatem et meam bonam famam legere recusavit - indignum rati , si ab eo vitae eruditionisque rationem exposcerent , de quo tam bene sperarent cuiusque fidem iam Tigurini ipsi perpetuum decennium essent explorati . Vale , decus Tiguri , mi Bullingere .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_755",
+          "psc_text": "dederis homini scienti litteras, ut legat, respondebit tibi: Non possum, signatus est enim. Quanti hodie putant se nosse litteras, et tenent signatum librum; nec aperire possunt, nisi ille reseraverit « qui habet clavem David: qui aperit, et nemo claudit, claudit et nemo aperit? » (Ibid. 3. 7.) In Actis Apostolorum sanctus eunuchus, imo vir (sic enim eum Scriptura cognominat), cum legeret Isaiam, interrogatus a Philippo: « Putasne intelligis quae legis? » respondit, « Quomodo possum, nisi aliquis me docuerit? » (Act. 8.) Ego, ut de me interim loquar, nec sanctior sum hoc eunucho, nec studiosior; qui de Aethiopia, id est, de extremis mundi finibus venit ad Templum, reliquit aulam regiam: et tantus amator Legis, divinaeque scientiae fuit, ut etiam in vehiculo sacras litteras legeret: et tamen cum librum teneret, et verba Domini cogitatione conciperet, lingua volveret, labiis personaret, ignorabat eum, quem in libro nesciens venerabatur. Venit Philippus, ostendit ei Jesum,",
+          "candidate_score": 0.639575,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_30_32",
+          "bdc_text": "nostro omnium lectioni patuerunt . Publicum autem hoc instrumentum , quod exactissime scripserat Utingerus , studiosorum omnium singularis patronus , vestri collegii autoritate , licet exhibere vellem senatui , tamen propter vestram autoritatem et meam bonam famam legere recusavit - indignum rati , si ab eo vitae eruditionisque rationem exposcerent , de quo tam bene sperarent cuiusque fidem iam Tigurini ipsi perpetuum decennium essent explorati . Vale , decus Tiguri , mi Bullingere .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2026",
+          "psc_text": "quasi Doctor gentium; et Petrus jure reprehenderetur, qui princeps circumcisionis id imperaverit [al. imperavit ] gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis, debitores sint Legis faciendae: tu ut Episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam; et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriolo [al. turguriunculo ] cum Monachis, id est, cum compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in Commentariis secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse et probasse. 6. Hanc autem explanationem quam primus Origenes in decimo Stromateon libro, ubi epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguit",
+          "candidate_score": 0.639548,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20_22",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig . Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967",
+          "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis",
+          "candidate_score": 0.639446,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_16",
+          "bdc_text": "Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_310",
+          "psc_text": "Cum sole festinus exurgit; salutandi ei ordo disponitur; viarum compendia requiruntur, et pene usque ad cubicula dormientium, senex importunus ingreditur. Si pulvillum viderit, si mantile elegans, si aliquid domesticae suppellectilis, laudat, miratur, attrectat, et se his indigere conquerens, non tam impetrat, quam extorquet: quia singulae metuunt Veredarium urbis offendere. Huic inimica castitas, inimica jejunia: prandium nidoribus probat et altili geranopepa, quae vulgo pipizo nominatur. 113 Os barbarum et procax, et in convicia semper armatum. Quocumque te verteris, primus in facie est. Quidquid novum insonuerit, aut auctor, aut exaggerator est famae. Equi per horarum momenta mutantur, tam nitidi, tamque feroces, ut Thracii regis illum putes esse germanum. 29. Variis callidus hostis pugnat insidiis. Sapientior erat coluber omnibus bestiis, quas creaverat Dominus super terram. Unde et Apostolus: Non, inquit, ignoramus ejus astutias. NEC AFFECTATAE SORDES, nec exquisitae munditiae conveniunt Christiano. Si quid ignoras, si quid de Scripturis dubitas, interroga eum, quem vita",
+          "candidate_score": 0.638736,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ; s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_133",
+          "psc_text": "fumo. » Deus, ut supra diximus, ignis est: hic cum in Sina monte descendisset ad Moysen, ad 53 adventum ejus videbantur lampades discurrentes, et plenus omnis mons fumo. Unde in Psalmis dicitur: « Qui tangit montes, et fumigant » (Ps. 103. 32). Ex igne ergo, quoniam totam substantiam capere non possumus, laevior quaedam in universum mundum, et (ut ita dicam) rarior fumi natura dispergitur, quam nos capientes, dicamus: « Ex parte cognoscimus, et ex parte prophetamus » (1. Cor. 13. 9). Et: « Nunc videmus per speculum in aenigmate » (Ibid. 12). 9. Et, Seraphim stabant in circuitu ejus: sex alae uni, et sex alae alteri. Quidam Graecorum in Scripturis apprime eruditus, Seraphim virtutes quasdam in coelis esse exposuit, quae ante tribunal Dei assistentes laudent eum, et in diversa ministeria mittantur, maximeque ad eos qui purgatione indigent, et ob pristina peccata, aliqua ex parte suppliciis purgari merentur. Quod autem sublatum",
+          "candidate_score": 0.638535,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_20_22",
+          "bdc_text": "tuo atque multorum nomine scriptis induxisti , quibus me et laudasti eximie et commendasti amicissime , fecisti mihi rem non minus gratam quam multo maxime necessaria [m ] , te autem dignissimam . Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig . Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_945",
+          "psc_text": "et meditatione diuturna, pectus suum bibliothecam fecerat Christi. 11. Quoties ille transmarinis Epistolis deprecatus est, ut aliquid ad se scriberem? quoties nocturnum de Evangelio petitorem, et interpellatricem duri judicis mihi viduam exhibuit? (Luc. 15. 5) Cumque ego silentio magis quam litteris denegarem, et pudore reticentis, pudorem suffunderem postulantis, avunculum mihi opposuit precatorem, qui et liberius pro alio peteret, et pro reverentia Sacerdotii facilius impetraret. Feci ergo quod voluit, et brevi libello, amicitias nostras aeternae memoriae consecravi. Quo suscepto, Croesi opes, et Darii divitias se vicisse jactabat. Illum oculis, illum manibus, illum sinu, illum ore tenebat. Cumque in stratu frequenter evolveret, saepe super pectus soporati, dulcis pagina decidebat. Si vero peregrinorum, si amicorum quispiam venerat, laetabatur nostro super se testimonio. Et quidquid minus in opusculo erat, distinctione moderata, et pronuntiationis varietate pensabat; ut in recitando illo, ipse vel placere quotidie, vel displicere videretur. Unde hic fervor, nisi ex amore Dei? unde",
+          "candidate_score": 0.638521,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_951",
+          "psc_text": "quod alii non videbant, et quasi in occursum se erigens, salutare venientes: intelligeres illum non emori, sed emigrare, et mutare amicos, non relinquere. Volvuntur per ora lacrymae, et obfirmato animo, non queo dolorem dissimulare quem patior. Quis crederet in tali illum tempore nostrae necessitudinis recordari, et luctante anima, studiorum scire dulcedinem? Apprehensa avunculi manu, hanc, inquit, tunicam, qua utebar in ministerio Christi, mitte dilectissimo mihi, aetate patri, fratri collegio, et quidquid a te nepoti debebatur affectus, in illum transfer, quem mecum pariter diligebas. Atque in talia verba defecit, avunculi manum, mei recordatione contrectans. 14. Scio, quod nolueris amorem in te civium sic probare, et affectum patriae magis quaesisse in prosperis. Sed hujuscemodi officium in bonis juncundius est, in malis gratius. Tota hunc civitas, tota planxit Italia. Corpus terra suscepit, anima Christo reddita est. Tu nepotem quaerebas, Ecclesia Sacerdotem. Praecessit te successor tuus. Quod tu eras, ille post te judicio omnium",
+          "candidate_score": 0.637526,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_30_32",
+          "bdc_text": "nostro omnium lectioni patuerunt . Publicum autem hoc instrumentum , quod exactissime scripserat Utingerus , studiosorum omnium singularis patronus , vestri collegii autoritate , licet exhibere vellem senatui , tamen propter vestram autoritatem et meam bonam famam legere recusavit - indignum rati , si ab eo vitae eruditionisque rationem exposcerent , de quo tam bene sperarent cuiusque fidem iam Tigurini ipsi perpetuum decennium essent explorati . Vale , decus Tiguri , mi Bullingere .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_548",
+          "psc_text": "vernaculus scriptor est Judaeorum, asserere, illo tempore quo crucifixus est Dominus, ex adytis Templi Virtutum coelestium erupisse voces, dicentium: Transmigremus ex his sedibus (Josephus de bello Jud. lib. 6. c. 5). Ex quibus et aliis apparere, ubi abundavit gratia, ibi superabundasse peccatum. Et postquam audierunt Apostoli: « Euntes docete omnes gentes » (Matth. 28. 19): Et ipsi Apostoli dixerunt. « Oportebat quidem vobis primum annuntiare verbum Dei: quoniam autem noluistis, ecce transimus ad gentes » (Act. 13. 46); tunc omne sacramentum Judaeae, et antiquam Dei familiaritatem, per Apostolos in nationes fuisse translatam. 5. Valida quidem quaestio, et quae possit etiam eos, qui Scripturarum aliquid attigerunt, concutere: sed perfacile solvitur. Nunquam enim eam fleret Dominus corruentem, nisi diligeret. Flevit et Lazarum, quia amabat eum. Et hoc tamen prima fronte cognoscito, non loci, sed hominum fuisse peccatum. Verum quia interfectio populi, captivitas civitatis est, propterea urbem deletam, ut populus puniretur: ideo Templum",
+          "candidate_score": 0.637349,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_15",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_505",
+          "psc_text": "vestri sortem doleo, quos adhuc saeculi carcer includit; quos quotidie in acie praeliantes, nunc ira, nunc avaritia, nunc libido, nunc variorum incentiva vitiorum pertrabunt ad ruinam. Si vis, ut mater mea sis, cura placere Christo. Non agnosco matrem, meo Domino displicentem. Loquitur illa et alia multa, quae taceo, et pro te Dominum rogat; mihique ut de ejus mente securus sum (al. sim ), veniam impetrat peccatorum: quod monui, quod hortatus sum, quod invidiam propinquorum, ut salva esset, excepi. 7. Itaque dum spiritus hos artus regit, dum vitae hujus fruimur commeatu, spondeo, promitto, polliceor, illam mea lingua resonabit, illi mei dedicabuntur 186 labores, illi meum sudabit ingenium. Nulla erit pagina, quae non Blaesillam sonet. Quocumque sermonis nostri monumenta pervenerint, illa cum meis opusculis peregrinabitur. Hanc in mea mente defixam legent Virgines, Viduae, Monachi, sacerdotes. Brevis vitae spatium, aeterna memoria compensabit. Quae cum Christo vivit in coelis, in hominum quoque ore victura",
+          "candidate_score": 0.637028,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_35_37",
+          "bdc_text": "Fac , quod facis , scio , me commendes Ysnensibus , si quando potes commode . Tuam familiam omne[m ] salvam ego cupio . Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847",
+          "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora",
+          "candidate_score": 0.636819,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Constantissime equidem olim pronunciavit quidam e numero sapientum omne solum forti esse patriamOvid , Fasti I , 493 ; S. Otto 268 , Nr. 1356 . . Sed quandoquidem omnibus seculis celebratissimo proverbio ictatum [ ! ] sit patriam suam cuique esse gratissimam Adagia , 3 , 10 , 18 ( LB II 938 ) ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2854",
+          "psc_text": "dicimus, qui hanc virtutem habet, habere omnes: cum plenitudo Legis, sit caritas (Rom. 13. 10) ? An quanto magis est in homine, tanto magis est virtute praeditus: quanto autem minus, tanto minus inest virtus ei; quia ipsa est virtus: et quanto minus est virtus, tanto majus est vitium? Ubi ergo illa plena et perfecta erit, nihil ex vitio remanebit. 12. Proinde mihi videntur Stoici falli, quia proficientem hominem in sapientia, nolunt omnino habere sapientiam: sed tunc habere, cum in ea omnino perfectus fuerit: non quia illum provectum negant, sed nisi ex profundo quodam emergendo repente emicet in auras sapientiae liberas, nulla ex parte esse sapientem. Sicut enim nihil interest ad hominem praefocandum, utrum aqua stadiis multis super se habeat altam, aut uno palmo, aut digito: sic illos qui tendunt 1021 ad sapientiam, proficere quidam dicunt, tanquam ab imo surgentes gurgitis in aerem: sed nisi totam stultitiam, velut opprimentem aquam, proficiendo",
+          "candidate_score": 0.636237,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_22",
+          "bdc_text": "Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1464",
+          "psc_text": "ejus scripta probant; cumque eruditi et ardentis viri delectetur ingenio, Montanum cum eo Maximillamque non sequitur. Fortissimos libros contra Porphyrium scribit Apollinarius: Ecclesiasticam pulchre Eusebius historiam texuit; alter eorum dimidiatam Christi introduxit oeconomiam; alter impietatis Arii apertissimus propugnator est. Vae, inquit Isaias, qui dicunt bonum malum, et malum bonum, et qui faciunt amarum dulce, et dulce amarum (Isai. 5. 20) . Nec bonis adversariorum (si honestum quid habuerint) detrahendum est, nec amicorum laudanda sunt vitia; ET UNUMQUODQUE non personarum, sed rerum pondere judicandum est. Mordetur et Lucilius, quod incomposito currat pede; et tamen sales ejus leposque laudantur. 3. Dum essem juvenis, miro discendi ferebar ardore, nec juxta quorumdam praesumptionem, ipse me docui. Apollinarium Laodicenum audivi Antiochiae frequenter, et colui; et cum me in sanctis Scripturis erudiret, nunquam 524 illius contentiosum super sensu dogma suscepi. Jam canis spargebatur caput, et magistrum potius quam discipulum decebat. Perrexi tamen Alexandriam, audivi Didymum: in",
+          "candidate_score": 0.636006,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_22",
+          "bdc_text": "Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967",
+          "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis",
+          "candidate_score": 0.635651,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_8",
+          "bdc_text": "vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_124",
+          "psc_text": "Sancti nomen ingeminent: quomodo superius domus plena gloria, et nunc terra esse dicatur. Orandum in interpretationes Scripturarum. --Quae cum non minimum pulverem moveant, et prima statim fronte difficultatem interpretationis objiciant, in commune Dominum deprecemur, ut mihi 50 quoque de altari carbo mittatur, ut omni peccatorum sorde detersa, primum possim Dei sacramenta conspicere, dehinc enarrare quae videro. Seraphim sicut in interpretatione Nominum Hebraeorum invenimus, ardor, aut incendium, aut principium oris eorum, interpretantur. Quaerimus quid sit hoc incendium? Salvator ait: Ignem veni mittere in terram, et quam [al. quem] volo, ut ardeat (Luc. 12. 49) . Duo discipuli, quibus in itinere Dominus Scripturas aperuerat, a Moyse et omnibus Prophetis incipiens, postquam reserati sunt oculi eorum, cognoscentes eum, dixerunt ad alterutrum: Nonne cor nostrum ardens erat in nobis, dum loqueretur in via, et aperiret nobis Scripturas (Luc. 24. 32) ? Et in Deuteronomio (cap. 4) Deus ipse ignis scribitur esse consumens; et in",
+          "candidate_score": 0.634225,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_38",
+          "bdc_text": "Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_32",
+          "psc_text": "sepulcro scelerum jacenti, dicat; Hieronyme, veni foras. Sanctus Presbyter Evagrius plurimum te salutat: et Martinianum fratrem juncto salutamus obsequio, quem ego videre desiderans, catena languoris innector. Vale in Christo. EPISTOLA V AD FLORENTIUM. Respondet Florentio, eumque certiorem facit se jam solitudinem quae juxta Syriam Saracenis jungitur, arripuisse. Tum petit ab eo libros quosdam, aliosque illi offert, quibus abundabat. 1. In ea mihi parte eremi commoranti, quae juxta Syriam Saracenis jungitur, dilectionis tuae scripta perlata sunt. Quibus lectis, ita reaccensus est animus Jerosolymam proficiscendi, ut pene nocuerit proposito, quod profuerit caritati. Nunc igitur quomodo valeo, pro me tibi litteras repraesento: et si corpore absens, amore tamen et spiritu 15 venio: impedio exposcens, ne nascentes amicitias, quae Christi glutino cohaeserunt, aut temporis, aut locorum magnitudo divellat; quin potius foederemus eas reciprocis epistolis. Illae inter nos currant, illae sibi obvient, illae nobiscum loquantur. Non multum perditura erit caritas, si tali secum sermone fabuletur.",
+          "candidate_score": 0.63267,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_22",
+          "bdc_text": "Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1482",
+          "psc_text": "Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in tantum fugit, ut zelo Dei, sed tamen non secundum scientiam ferro truncaret genitalia: calcavit avaritiam: Scripturas memoriter tenuit, et in studio explanationis earum, diebus desudavit ac noctibus. Mille et co amplius tractatus in Ecclesia locutus est: edidit innumerabiles praeterea commentarios, quos ipse appellat τόμους, et quos nunc praetereo, ne videar operum ejus indicem texere. Quis nostrum tanta potest legere, quanta ille conscripsit? quis ardentem in Scripturis animum non miretur? Quod si quis Judas zelotes opposuerit nobis errores ejus, audiat libere: Interdum magnus dormitat Homerus. Verum opere in longo fas est obrepere somnum. (HORAT. Art. Poet.) Non imitemur ejus vitia, cujus",
+          "candidate_score": 0.6326,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_3",
+          "bdc_text": "s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_978",
+          "psc_text": "scribere, quam promiseram: quam priorem poenitentiam, qua a me veniam deprecatus es, iterum commisisse unde agas poenitentiam, stolidissimum sit. Tribuat tibi Christus, ut audias, et taceas: ut intelligas, et sic loquaris. EPISTOLA LXII AD TRANQUILLINUM. Tranquillinum amicum docet, quatenus amplectendus, ac legendus Origenes sit. 1. Majora spiritus vincula esse quam corporum, si olim ambigebamus, nunc 352 probavimus: dum et mihi sanctitas tua haeret animo, et ego tibi Christi amore conjungor. Vere enim et simpliciter candidissimo pectori tuoloquor, ipsa schedula et muti apices litterarum inspirant in nos tuae mentis affectum. 2. Oceanus Origenistis repugnabat. --Quod dicis, Origenis multos errore deceptos, et sanctum filium meum Oceanum illorum insaniae repugnare, et doleo simul et gaudeo: dum aut supplantati sunt simplices: aut ab erudito viro errantibus subvenitur. Et quia meae parvitatis quaeris sententiam: utrum secundum fratrem Faustinum penitus respuendus sit, an secundum quosdam legendus ex parte: ego Origenem propter eruditionem sic interdum legendum arbitror,",
+          "candidate_score": 0.631676,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia . Fac , quod facis , scio , me commendes Ysnensibus , si quando potes commode .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2198",
+          "psc_text": "quae vere secuta Christum, peregrinationis molestias sustinet, et sit tibi tanti dux femina facti (Aeneid. l. 1) . EPISTOLA CXIX. AD MINERVIUM ET ALEXANDRUM MONACHOS. Minervio, et Alexandro, qui per Sisinnium monachum, filium Sancti Exuperii Episcopi Tolosani de verbis Apostoli, Omnes quidem dormiemus, etc., interrogaverant, respondet: alias id genus quaestiones, quae simul proponebantur, in aliud differens tempus. 1. In ipso jam profectionis articulo sancti fratris nostri Sisinnii, qui vestra mihi scripta detulerat, haec, qualiacumque sunt, dictare compellor, nec possum vestram celare prudentiam, sed obsecro ne hoc dictum referatis ad gloriam, quin potius ad plenam necessitudinem, dum ita vobis, quasi mihi loquor. Multas sanctorum fratrum, ac sororum de vestra provincia ad me detulit quaestiones, ad quas usque ad diem Epiphaniorum, largissimo spatio me responsurum putabam. Cumque furtivis noctium lucubratiunculis ad plerasque dictarem; et expletis aliis, me ad vestram quasi ad difficillimam reservarem, subito supervenit, asserens se illico profecturum. Cumque eum rogarem",
+          "candidate_score": 0.629724,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_38_40",
+          "bdc_text": "Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 . die aprilis .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2924",
+          "psc_text": "provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam affectionem bene compresbyter noster credidit Hieronymus. Compatimur gregis nostri membro, et quod faciendum duximus, vel facere potuimus, sumus velociter exsecuti. Germanitas tua, frater carissime, citius litteras memorato reddere festinet. EPISTOLA CXXXVI INNOCENTII AD HIERONYMUM. Innocentius Hieronymum, ob ea quae passus est, consolatur, et quid pro tempore faciendum duxerit, ac jam fecerit, declarat. Dilectissimo filio HIERONYMO Presbytero INNOCENTIUS. Nunquam boni aliquid contentionem fecisse in Ecclesia testatur Apostolus (Tit. 3. 10) ; et ideo haereticorum correptiones primum fieri jubet magis, quam diuturna duci collatione. Quae regula dum negligenter aspicitur, 1045 malum non vitatur quod cavendum est; sed augetur. Tamen quoniam dolor gemitusque",
+          "candidate_score": 0.629686,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_8",
+          "bdc_text": "vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_133",
+          "psc_text": "fumo. » Deus, ut supra diximus, ignis est: hic cum in Sina monte descendisset ad Moysen, ad 53 adventum ejus videbantur lampades discurrentes, et plenus omnis mons fumo. Unde in Psalmis dicitur: « Qui tangit montes, et fumigant » (Ps. 103. 32). Ex igne ergo, quoniam totam substantiam capere non possumus, laevior quaedam in universum mundum, et (ut ita dicam) rarior fumi natura dispergitur, quam nos capientes, dicamus: « Ex parte cognoscimus, et ex parte prophetamus » (1. Cor. 13. 9). Et: « Nunc videmus per speculum in aenigmate » (Ibid. 12). 9. Et, Seraphim stabant in circuitu ejus: sex alae uni, et sex alae alteri. Quidam Graecorum in Scripturis apprime eruditus, Seraphim virtutes quasdam in coelis esse exposuit, quae ante tribunal Dei assistentes laudent eum, et in diversa ministeria mittantur, maximeque ad eos qui purgatione indigent, et ob pristina peccata, aliqua ex parte suppliciis purgari merentur. Quod autem sublatum",
+          "candidate_score": 0.629117,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Vale , decus Tiguri , mi Bullingere . Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
+          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
+          "candidate_score": 0.62526,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Vale , decus Tiguri , mi Bullingere . Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_370",
+          "psc_text": "avium silvas, et concharum gurgites norunt, in Scripturis legendis abjiciant: sintque in hac re tantum simplices, ut Christi verba existiment rusticana, in quibus per tanta jam saecula, tantorum ingenia sudaverunt, ut rationem verbi uniuscujusque [al. unusquisque ] magis opinati sint, quam expresserint. Apostolum arguant imperitiae, qui ob multas litteras insanire dicatur. 2. Scio te cum ista legeris, rugare frontem, et libertatem meam rursum seminarium timere rixarum; ac meum, si fieri potest, os digito velle comprimere, ne audeam dicere, quae alii facere non erubescunt. Rogo quid a nobis libere dictum est? Nunquid in lancibus idola caelata descripsi? nunquid inter epulas Christianas, virginalibus oculis Baccharum Satyrorumque complexus innexui: aut unquam aliquem amarior sermo pulsavit? Nunquid ex mendicis divites fieri doluimus? nunquid reprehendi haereditarias sepulturas? Unum miser locutus, quod virgines saepius deberent cum mulieribus esse, quam cum masculis, totius oculos urbis offendi, cunctorum digitis notor. « Multiplicati sunt super capillos capitis mei, qui",
+          "candidate_score": 0.624102,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_4",
+          "bdc_text": "Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2831",
+          "psc_text": "dicere, sed non potestis illa portare modo (Jean. 16. 12) . In his, quantum ad me attinet, etiam hoc deputem. Nec qui hoc sciam me indigner indignum, ne hoc ipso etiam convincar indignior. Multa enim alia similiter nescio, quae commemorare vel enumerare non possum. Et hoc tolerabiliter ignorarem, nisi metuerem, ne aliqua istarum opinionum contra illud quod firmissima fide retinemus, incautis obreperet mentibus. Sed antequam sciam, quaenam earum potius eligenda sit, hoc me non temere sentire profiteor, eam 1014 quae vera est, non adversari robustissimae ac fundatissimae fidei, qua Christi Ecclesia nec parvulos homines recentissime natos a damnatione credit, nisi per gratiam nominis Christi, quam in suis sacramentis commendavit, posse liberari. » EPISTOLA CXXXII. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. SEU LIBER DE SENTENTIA JACOBI. Consuluit de loco ex Jacobi epist. 2. 10. Qui offenderit in uno, factus est omnium reus, multaque admiscet de Stoicis, qui docebant omnia peccata esse paria: et quisquis",
+          "candidate_score": 0.623771,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_4",
+          "bdc_text": "Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3073",
+          "psc_text": "paulatim decidant (Eccli. 19. 1). 6. Stoicorum quidem est, peccatorum tollere differentiam, et delicta omnia paria judicare: nec ullum inter scelus et erratum discrimen facere. Nos vero etsi multum inter peccata distare credimus, quia et legimus: tamen satis prodesse ad cautionem dicimus, etiam minima pro maximis cavere. Tanto enim facilius abstinemus a quocumque delicto, quanto illud magis metuimus. Nec cito ad majora progreditur, qui etiam parva formidat. Et sane nescio, an possimus leve aliquod peccatum dicere quod in Dei 1099 contemptum admittitur. Estque ille prudentissimus, qui non tam considerat quod jussum sit, quam illum qui jusserit: nec quantitatem imperii, sed imperantis cogitat dignitatem. 7. Aedificanti itaque tibi spiritualem domum non super levitatem arenae, sed super soliditatem petrae, innocentiae in primis fundamentum ponatur, super quod facilius possis arduum culmen justitiae erigere. Maximam enim partem aequitatis implevit, qui nulli nocuit: beatusque est qui potest cum sancto Job dicere: Nulli nocui hominum: juste",
+          "candidate_score": 0.623756,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_21",
+          "bdc_text": "Eae enim litterę solae in multorum manus venerunt et ostentante eas passim Conrado Konrad Frick , gest. 1549 , war seit 1518 als Prediger in Isny tätig .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_945",
+          "psc_text": "et meditatione diuturna, pectus suum bibliothecam fecerat Christi. 11. Quoties ille transmarinis Epistolis deprecatus est, ut aliquid ad se scriberem? quoties nocturnum de Evangelio petitorem, et interpellatricem duri judicis mihi viduam exhibuit? (Luc. 15. 5) Cumque ego silentio magis quam litteris denegarem, et pudore reticentis, pudorem suffunderem postulantis, avunculum mihi opposuit precatorem, qui et liberius pro alio peteret, et pro reverentia Sacerdotii facilius impetraret. Feci ergo quod voluit, et brevi libello, amicitias nostras aeternae memoriae consecravi. Quo suscepto, Croesi opes, et Darii divitias se vicisse jactabat. Illum oculis, illum manibus, illum sinu, illum ore tenebat. Cumque in stratu frequenter evolveret, saepe super pectus soporati, dulcis pagina decidebat. Si vero peregrinorum, si amicorum quispiam venerat, laetabatur nostro super se testimonio. Et quidquid minus in opusculo erat, distinctione moderata, et pronuntiationis varietate pensabat; ut in recitando illo, ipse vel placere quotidie, vel displicere videretur. Unde hic fervor, nisi ex amore Dei? unde",
+          "candidate_score": 0.623103,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_16",
+          "bdc_text": "Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2483",
+          "psc_text": ": ut qui te ante fugiebam, et inimicus eram, tua comprehendar manu. Ne cesses a persequendo, donec deficiam a via mea pessima, et revertar ad virum meum pristinum; qui mihi dabit linteamina mea, et oleum, et similam, et cibabit me pinguissimis cibis. Qui idcirco obsepsit atque praeclusit vias meas pessimas, ut eam invenirem viam, quae dicit in Evangelio: Ego sum via, veritas, et vita (Joan. 14. 6) . Audi Prophetam loquentem: Qui seminant in lacrymis, in gaudio metent. Euntes ibant et flebant, portantes semina sua. Venientes autem venient in exultatione, portantes manipulos suos (Ps. 125. 6. 7) . Et loquere cum eo: Lavabo per singulas noctes lectum meum, in lacrymis meis stratum meum rigabo (Psal. 6. 7) . Et iterum: Sicut desiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea ad te Deus. Sitivit anima mea ad te Deum fontem vivum, quando veniam et apparebo ante faciem Dei? Factae sunt",
+          "candidate_score": 0.622949,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Vale , decus Tiguri , mi Bullingere . Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2631",
+          "psc_text": "respexeris, aut ciconiarum deprehendes post te colla curvari, aut manu auriculas agitari asini, aut aestuantem canis protendi linguam. Nulli detrahas nec in eo te sanctum putes, si caeteros laceres. Accusamus saepe quod facimus, et contra nosmetipsos diserti, in nostra vitia invehimur, muti de eloquentibus judicantes. Testudineo Grunnius incedebat ad loquendum gradu, et per intervalla quaedam, vix pauca verba carpebat, ut eum putares singultire, non proloqui. Et tamen cum mensa posita, librorum exposuisset struem, adducto supercilio, contractisque naribus, ac fronte rugata, duobus digitulis concrepabat, hoc signo ad audiendum discipulos provocans. Tum nugas meras fundere, et adversum singulos declamare: criticum diceres esse Longinum, Censoremque Romanae facundiae, notare quem vellet, et de Senatu doctorum excludere. Hic bene nummatus, plus placebat in prandiis. Nec mirum, si qui multos inescare solitus erat, facto cuneo circumstrepentium garrulorum, procedebat in publicum: intus Nero, foris Cato. Totus ambiguus, ut ex contrariis diversisque naturis, unum monstrum novamque bestiam diceres",
+          "candidate_score": 0.619925,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Vale , decus Tiguri , mi Bullingere . Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1492",
+          "psc_text": "quod in libris περὶ Ἀρχῶν a se nuper Latine versis enucleetur, omittit. Tum quo animo Origenem legerit, docet. 1. Voce me provocas ad scribendum, terres eloquentia; et in epistolari stylo prope Tullium repraesentas. Quod quereris, me parvas et incomptas litterulas mittere, non venit de incuria, sed timore tui, ne verbosius ad te loquens, plura reprehendenda transmittam: et ut sanctae menti tuae simpliciter fatear, uno ad Occidentem navigandi tempore, tantae a me simul epistolae flagitantur, ut si cuncta ad singulos velim rescribere, occurrere nequeam. Unde accidit, ut omisca compositione verborum et scribentium sollicitudine, dictem quidquid 534 in buccam venerit; et amicum te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo",
+          "candidate_score": 0.619456,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Vale , decus Tiguri , mi Bullingere . Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_417",
+          "psc_text": "Vultis nosse quanta ingenii sui reliquerit monimenta? sequens titulus ostendit. 154 Scripsit in Genesim libros tredecim. Mysticarum Homiliarum libros duos. In Exodum Excerpta. In Leviticum Excerpta . . . . . . Item Monobiblia. Περὶ Αρκῶν libros quatuor. De Resurrectione libros duos. Et alios de Resurrectione dialogos duos . . . . 4. Videtisne, et Graecos pariter, et Latinos unius labore superatos? Quis enim unquam tanta legere potuit, quanta ipse conscripsit? Porro (al. Pro ) hoc sudore quid accepit pretii? Damnatur a Demetrio Episcopo, exceptis Palestinae, et Arabiae, et Phoenicis atque Achaiae Sacerdotibus. In damnationem ejus consentit urbs Romana: ipsa contra hunc cogit senatum, non propter dogmatum novitatem, non propter haeresim, ut nunc adversus eum rabidi canes simulant: sed quia gloriam eloquentiae ejus, et scientiae ferre non poterant, et illo dicente, omnes muti putabantur. 5. Haec quare scripserim, et ad pauperis lucernae igniculum, cito sermone, sed non cauto dictaverim, potestis",
+          "candidate_score": 0.619378,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Vale , decus Tiguri , mi Bullingere . Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2023",
+          "psc_text": "eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis Commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromateon suorum librum, commatico super explanatione ejus sermone complevit. Tractatus quoque varios, et Excerpta, quae vel sola possent [al. possint ] sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de Ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem: qui et ipsi nonnullos super hac re Commentariolos reliquerunt. E quibus si vel pauca decerperem, fieret aliquid, quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum",
+          "candidate_score": 0.618627,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_2",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem omnibus seculis celebratissimo proverbio ictatum [ ! ] sit patriam suam cuique esse gratissimam Adagia , 3 , 10 , 18 ( LB II 938 ) ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_548",
+          "psc_text": "vernaculus scriptor est Judaeorum, asserere, illo tempore quo crucifixus est Dominus, ex adytis Templi Virtutum coelestium erupisse voces, dicentium: Transmigremus ex his sedibus (Josephus de bello Jud. lib. 6. c. 5). Ex quibus et aliis apparere, ubi abundavit gratia, ibi superabundasse peccatum. Et postquam audierunt Apostoli: « Euntes docete omnes gentes » (Matth. 28. 19): Et ipsi Apostoli dixerunt. « Oportebat quidem vobis primum annuntiare verbum Dei: quoniam autem noluistis, ecce transimus ad gentes » (Act. 13. 46); tunc omne sacramentum Judaeae, et antiquam Dei familiaritatem, per Apostolos in nationes fuisse translatam. 5. Valida quidem quaestio, et quae possit etiam eos, qui Scripturarum aliquid attigerunt, concutere: sed perfacile solvitur. Nunquam enim eam fleret Dominus corruentem, nisi diligeret. Flevit et Lazarum, quia amabat eum. Et hoc tamen prima fronte cognoscito, non loci, sed hominum fuisse peccatum. Verum quia interfectio populi, captivitas civitatis est, propterea urbem deletam, ut populus puniretur: ideo Templum",
+          "candidate_score": 0.61712,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_4",
+          "bdc_text": "Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2832",
+          "psc_text": "per gratiam nominis Christi, quam in suis sacramentis commendavit, posse liberari. » EPISTOLA CXXXII. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. SEU LIBER DE SENTENTIA JACOBI. Consuluit de loco ex Jacobi epist. 2. 10. Qui offenderit in uno, factus est omnium reus, multaque admiscet de Stoicis, qui docebant omnia peccata esse paria: et quisquis haberet unam virtutem, habere omnes; qui careret una, nullam habere. 1. Quod ad te scripsi, honorande mihi in Christo frater Hieronyme, quaerens de anima humana, si nascentibus singulis, novae singulae nunc usque fiunt [al. fiant], ubi peccati vinculum contrahant, quod per sacramentum gratiae Christi, etiam in infantibus recenter natis solvendum esse non dubitamus, cum in non parvum volumen procederet, nolui ulla alia onerare quaestione: sed quod urget acrius, multo minus est negligendum. Proinde quaeso, et per Deum obsecro, ut exponas mihi quod multis existimo profuturum: aut si jam vel abs te, vel ab alio aliquo expositum habes, dirigas nobis, quomodo",
+          "candidate_score": 0.615787,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_4",
+          "bdc_text": "Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3116",
+          "psc_text": "secundum imperium. Unde hoc quod dixit, ad tempus, docet meditationem debere fieri castitatis, ut per certa intervalla temporum quasi exploratis continentiae suae viribus, sine periculo utrique promittant, quod semper est ab utroque servandum. Quid vero absolute velit, manifeste dicit: Volo autem omnes homines esse sicut meipsum, id est, in jugi ac perpetua castitate vivere. 30. Vides ne quam caute quam provide, quam sine ullius occasione scandali, magister firmaverit de castitate sententiam, nolens tantum bonum in unius temeritate nutare, quod ligare et confirmare debet consensus amborum? Et revera, quid ea castitate firmius est, quidve tutius, quam quae ex duorum coepta sententia, ab utroque velut in commune servatur? Nec de se tantum pars altera sollicita, mutuo se ad virtutis animet perseverantiam. Hoc enim, sicut alia quoque bona, non tantum coepisse, sed perfecisse laudandum est. Jamdudum, ut intelligis, scopuloso difficilique in loco versatur oratio, nec audet in alterutram declinare partem, dum aequaliter utrumque",
+          "candidate_score": 0.615352,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Vale , decus Tiguri , mi Bullingere . Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia .",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434",
+          "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine",
+          "candidate_score": 0.613991,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. :",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729",
+          "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres",
+          "candidate_score": 0.605925,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_26_28",
+          "bdc_text": "Ein Brief Fricks an Bullinger , den er im übrigen nicht persönlich kennenlernte , aus dem Jahre 1545 ist erhalten . - Lit. : Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ;",
+          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729",
+          "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres",
+          "candidate_score": 0.60344,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 12,
+      "cf_id": "cf028",
+      "work_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1",
+      "max_score": 0.673617,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1_window_159",
+          "psc_text": "innumeri cruciatus quemadmodum diximus impendeant credituris, uelut quadam dulcedine atque ** omnium uirtutum amore correpti cognitas accipiant rationes atque mundi omnibus rebus praeponant amicitias Christi? § 6 nisi forte I obtunsi et fatui uidentur hi uobis, qui per orbem iam totum conspirant et coeunt in istius credulitatis adsensum. quid ergo? uos soli sapientiae † conditi atque intellegentiae ui mera nescio quid † aliud uidetis et profundum: soli esse nngasnugas intellegitis haec omnia, soli uerba et pueriles ineptias ea quae nobis promittimus principali ab rege uentura. unde quaeso est uobis tantum sapientiae traditum, unde acuminis et uiuacitatis tantum uel ex quibus scientiae disciplinis tantum cordis adsumere, diuinationis tantum potuistis haurire ? quia per casus et tempora declinare uerba scitis et nomina, quia noces barbaras soloecismosque uitare, quia numerosum et structum compositumque sermonem aut ipsi uos nostis ecferre aut incomptus cum fuerit scire, quia Fornicem Lucilianum et Marsyam Pomponi obsignatum memoria continetis,",
+          "candidate_score": 0.673617,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Publicum autem hoc instrumentum , quod exactissime scripserat Utingerus , studiosorum omnium singularis patronus , vestri collegii autoritate , licet exhibere vellem senatui , tamen propter vestram autoritatem et meam bonam famam legere recusavit - indignum rati , si ab eo vitae eruditionisque rationem exposcerent , de quo tam bene sperarent cuiusque fidem iam Tigurini ipsi perpetuum decennium essent explorati . Vale , decus Tiguri , mi Bullingere . Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1_window_698",
+          "psc_text": "Soo' nestatis et prius animum turpitudo quam religionis alicuius perstringat auctoritas. § 42 nisi forte dicetis — hoc enim solum restat, quod a uobis posse uideatur opponi — deos sua mysteria nolle ab hominibus sciri et idcirco historias ambagibus esse allegoricis scriptas. et unde uobis est liquidum, quod hominibus superi nolint sua mysteria publicari? unde illa uos scitis aut cur ea dissoluere in allegoriarum explanatione curatis? ad extremum et ultimum quid sibi dii uolunt, ut honesta cum nolint, turpissima de se dici atque indecora pat-iantur? Attidem\\\\ cum nominamus, solem, inquit, significamus et dicimus: sed si Attis sol est, quemadmodum conmemoratis et dicitis, quis erit Attis ille, quem in Phrygia genitum uestrae produnt atque indicant litterae, quem passum esse res certas, fecisse item res certas, quem in spectaculis ludicris theatra uniuersa nouerunt, cui inter sacros cultus res uidemus fieri specialiter annuas nominatimque diuinas? utrumne ab sole ad hominem an ab homine",
+          "candidate_score": 0.637467,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_4",
+          "bdc_text": "Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1_window_100",
+          "psc_text": "ferJiferri, malorum miserias despici. atquin Christus aequaliter bonis malisque subuenit nec repulsus ab hoc quisquam est qui rebus auxilium duris contra impetum postulabat iniuriàsque fortunae. hoc est enim proprium dei ueri potentiaeque regalis, benignitatem suam negare nulli nec reputare, quis mereatur aut minime, cum naturalis infirmitas peccatorem hominem faciat, non uoluntatis seu iudicationis electio. dicere porro meritis opem laborantibus ab diis ferri, hoc est in medio ponere et dubitabile quod adseras facere,' ut et ille qui sanus est factus fortuito possit uideri esse seruatus et ille qui non est non meriti causa sed infirmitate credatur ualetudinem expellere non potuisse diuina. § 50 quid quod istas uirtutes, quae sunt a nobis summatim, non ut rei poscebat magnitudo, depromptae, non tantum ipse perfecit ui sua, uerum, quod erat sublimius, multos alios experiri et facere sui nominis cum adiectione permisit. nam cum 1 numinum Sab: nominum P 2 e'P quod P corr 3",
+          "candidate_score": 0.631292,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 13,
+      "cf_id": "cf026",
+      "work_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae",
+      "max_score": 0.673103,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_8_10",
+          "bdc_text": "vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat :",
+          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_94",
+          "psc_text": "erant cum eo improperabant' ubi pro uno uterque inducitur blasphemasse. Anadiplosis est, quando ab eodem verbo quo prior versus finivit, sequens versus incipit, ut est illudVirg. Ecl. 8, 55: Certent et cygnis ululae, sit Tityrus Orpheus, Orpheus in silvis, inter delphinas Arion. Anaphora est repetitio eiusdem verbi per principia versuum plurimorum, utVirg. Aen. 3, 157: Nos te Dardania incensa tuaque arma secuti, nos tumidum sub te permensi classibus aequor. Epanaphora est in uno versu per principia sensuum eiusdem verbi repetitio, utVirg. Aen. 7, 759: Te nemus Anguitiae, vitrea te Focinus unda, te liquidi flevere lacus. Epizeuxis in uno sensu congeminatio verbi, utVirg. Aen. 4, 660: Sic sic iuvat ire per umbras. Epanalempsis est sermonis in principio versus positi eiusdem in fine replicatio, ut est illudJuven. 14, 139: Crescit amor nummi quantum ipsa pecunia crescit. Paronomasia est in significatione diversa dictio pene ipsa, ut illud: 'Abire an obire te convenit?' id",
+          "candidate_score": 0.673103,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_93",
+          "psc_text": "pluralis dictio singulari verbo finita, utVirg. Aen. 1, 553: Sociis et rege recepto, aut singularis dictio plurali verbo expleta, utVirg. Ecl. 1, 81: Sunt nobis mitia poma, et pressi copia lactis. Supra enim 'sunt' dixit. Hic debuit dicere: 'est et pressi copia lactis' Fit autem Syllempsis non solum per partes orationis, sed et per accidentia partibus. Nam ubi et pro multis unus et pro uno multi ponuntur, Syllempsis est. Pro multis unus, ut est illudVirg. Aen. 2, 20: Uterumque armato milite conplent, cum non uno, sed multis militibus. Item pro uno multi, ut in EvangelioMatth. 27, 44: 'Latrones qui crucifixi erant cum eo improperabant' ubi pro uno uterque inducitur blasphemasse. Anadiplosis est, quando ab eodem verbo quo prior versus finivit, sequens versus incipit, ut est illudVirg. Ecl. 8, 55: Certent et cygnis ululae, sit Tityrus Orpheus, Orpheus in silvis, inter delphinas Arion. Anaphora est repetitio eiusdem verbi per principia versuum",
+          "candidate_score": 0.661989,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_23",
+          "bdc_text": "An Ostern 1525 wurde hier zum ersten Mal das evangelische Abendmahl gefeiert .",
+          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_485",
+          "psc_text": "sicut et pascha, apud Hebraeos celebris dies erat, quod post quinque decadas paschae colebatur; unde et vocabulum sumpsit. Πέντε enim Graece quinque, in quo die secundum legem panes propositionis de novis frugibus offerebantur. Cuius figuram annus iubileus in Testamento Veteri gessit, qui nunc iterum per figuram repromissionis aeternam requiem praefigurat. Epiphania Graece, Latine apparitio [sive manifestatio] vocatur. Eo enim die Christus sideris indicio Magis apparuit adorandus. Quod fuit figura primitiae credentium gentium. Quo die [et] Dominici baptismatis sacramentum et permutatae in vinum aquae, factorum per Dominum signorum principia extiterunt. Duae sunt autem epiphaniae: prima, in qua natus Christus [et] pastoribus Hebraeorum angelo nuntiante apparuit; secunda, in qua ex gentium populis stella indice praesepis cunabula Magos adoraturos exhibuit. Scenopegia sollemnitas Hebraeorum, de Graeco in Latinum tabernaculorum dedicatio interpretatur; quae celebrabatur a Iudaeis in memoriam expeditionis, cum ab Aegypto promoti in tabernaculis agebant, et ex eo scenopegia. Σκηνὴ enim Graece tabernaculum dicitur.",
+          "candidate_score": 0.65642,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_8_10",
+          "bdc_text": "vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat :",
+          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_108",
+          "psc_text": "certa sequi, quae sit rebus fortuna videtis. Excessere omnes aditis arisque relictis dii, quibus inperium hoc steterat; succurritis urbi incensae; moriamur et in media arma ruamus. Ordo talis est: 'Iuvenes fortissima pectora, frustra succurritis urbi incensae, quia excesserunt dii. Unde si vobis cupido certa est me sequi audentem extrema, ruamus in media arma et moriamur'. Hyperbole est excelsitas fidem excedens ultra quam credendum est, utVirg. Aen. 3, 423: Sidera verberat unda; etVirg. Aen. 1, 107: Terram inter fluctus aperit. Hoc enim modo ultra fidem aliquid augetur, nec tamen a tramite significandae veritatis erratur, quamvis verba quae indicantur excedant, ut voluntas loquentis, non fallentis appareat. Quo tropo non solum augetur aliquid, sed et minuitur: augetur, ut 'velocior Euro': minuitur, ut 'mollior pluma', 'durior saxo'. Allegoria est alieniloquium. Aliud enim sonat, et aliud intellegitur, utVirg. Aen. 1, 184: Tres litore cervos conspicit errantes. Ubi tres duces belli Punici, vel tria bella Punica",
+          "candidate_score": 0.65556,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_9",
+          "bdc_text": "Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_96",
+          "psc_text": "utitur hanc figuram, ut Ennius, sed nunc in principio versus tantum, ut est illudAen. 1, 295: Saeva sedens super arma; nunc autem in fine, utAen. 3, 183: Sola mihi tales casus Cassandra canebat. Homoeoptoton est, quum plurima nomina per unum casum denuntiantur, ut illudVirg. Aen. 12, 903: Sed neque currentem, sed nec cognoscit euntem, tollentemque manu saxumque inmane moventem. Homoeon teleuton est, quum uno modo verba plurima finiuntur, utCic. Catil. 2, 1: 'abiit, abcessit, evasit, erupit'. Polyptoton est, cum diversis casibus sententia variatur, utPers. 3, 84: Ex nihilo nihilum, ad nihilum nil posse reverti. etPers. 5, 79: Marci Dama. — Papae! — Marco spondente, recusas? Marcus dixit. — Ita est. — Adsigna, Marce, tabellas. Hirmos est sententia continuatae orationis tenorem suum usque ad ultimum servans, utVirg. Aen. 1, 159: Est in secessu longo locus, insula portum, et reliqua. Hinc enim in longum vadit sensus usque ad illudVirg. Aen. 1, 165:",
+          "candidate_score": 0.650217,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat : «ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. .",
+          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_96",
+          "psc_text": "utitur hanc figuram, ut Ennius, sed nunc in principio versus tantum, ut est illudAen. 1, 295: Saeva sedens super arma; nunc autem in fine, utAen. 3, 183: Sola mihi tales casus Cassandra canebat. Homoeoptoton est, quum plurima nomina per unum casum denuntiantur, ut illudVirg. Aen. 12, 903: Sed neque currentem, sed nec cognoscit euntem, tollentemque manu saxumque inmane moventem. Homoeon teleuton est, quum uno modo verba plurima finiuntur, utCic. Catil. 2, 1: 'abiit, abcessit, evasit, erupit'. Polyptoton est, cum diversis casibus sententia variatur, utPers. 3, 84: Ex nihilo nihilum, ad nihilum nil posse reverti. etPers. 5, 79: Marci Dama. — Papae! — Marco spondente, recusas? Marcus dixit. — Ita est. — Adsigna, Marce, tabellas. Hirmos est sententia continuatae orationis tenorem suum usque ad ultimum servans, utVirg. Aen. 1, 159: Est in secessu longo locus, insula portum, et reliqua. Hinc enim in longum vadit sensus usque ad illudVirg. Aen. 1, 165:",
+          "candidate_score": 0.649358,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_9",
+          "bdc_text": "Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_124",
+          "psc_text": "autem funeribus atque lamentis: similiter et nunc. Epitaphium Graece, Latine supra tumulum. Est enim titulus mortuorum, qui in dormitione eorum fit, qui iam defuncti sunt. Scribitur enim ibi vita, mores et aetas eorum. Poesis dicitur Graeco nomine opus multorum librorum, poema unius, idyllion paucorum versuum, distichon duorum, monostichon unius. Epigramma est titulus, quod in Latinum superscriptio interpretatur; ἐπί enim super, γράμμα littera vel scriptio dicitur. Epodon in poemate clausula brevis est. Dictum autem epodon, quod adcinatur ad speciem elegiaci, ubi praemisso uno longiore, alter brevior conponitur, atque in singulis quibusque maioribus sequentes minores quasi clausulae recinunt. Clausulas autem lyrici appellant quasi praecisos versus integris subiectos, ut est apud HoratiumEpod. 2, 1: Beatus ille, qui procul negotiis, deinde sequitur praecisus: Ut prisca gens mortalium; sic et deinceps alterni, quibus aliqua pars deest, et ipsi praecedentibus similes, sed minores. Centones apud Grammaticos vocari solent, qui de carminibus Homeri seu Vergilii ad propria",
+          "candidate_score": 0.648249,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat : «ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. .",
+          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_97",
+          "psc_text": "Papae! — Marco spondente, recusas? Marcus dixit. — Ita est. — Adsigna, Marce, tabellas. Hirmos est sententia continuatae orationis tenorem suum usque ad ultimum servans, utVirg. Aen. 1, 159: Est in secessu longo locus, insula portum, et reliqua. Hinc enim in longum vadit sensus usque ad illudVirg. Aen. 1, 165: Horrentique atrum nemus inminet umbris. Polysyntheton est dictio multis concatenata coniunctionibus, utVirg. Georg. 3, 344: Tectumque, laremque, armaque, Amicleumque canem. Dialyton vel asyntheton est figura, quae e contrario sine coniunctionibus solute ac simpliciter effertur, ut: 'Venimus, vidimus, placuit'. Antitheton, ubi contraria contrariis opponuntur et sententiae pulchritudinem reddunt, ut illudOvid, Met. 1, 19: Frigida pugnabant calidis, humentia siccis: mollia cum duris: sine pondere habentia pondus. Hypallage, quotienscumque per contrarium verba intelleguntur, utVirg. Aen. 3, 61: Dare classibus Austros, cum ventis naves demus, non navibus ventos. § 37 De tropis. Tropos Graeco nomine Grammatici vocant, qui Latine modi locutionum interpretantur. Fiunt autem",
+          "candidate_score": 0.645503,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_9",
+          "bdc_text": "Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_97",
+          "psc_text": "Papae! — Marco spondente, recusas? Marcus dixit. — Ita est. — Adsigna, Marce, tabellas. Hirmos est sententia continuatae orationis tenorem suum usque ad ultimum servans, utVirg. Aen. 1, 159: Est in secessu longo locus, insula portum, et reliqua. Hinc enim in longum vadit sensus usque ad illudVirg. Aen. 1, 165: Horrentique atrum nemus inminet umbris. Polysyntheton est dictio multis concatenata coniunctionibus, utVirg. Georg. 3, 344: Tectumque, laremque, armaque, Amicleumque canem. Dialyton vel asyntheton est figura, quae e contrario sine coniunctionibus solute ac simpliciter effertur, ut: 'Venimus, vidimus, placuit'. Antitheton, ubi contraria contrariis opponuntur et sententiae pulchritudinem reddunt, ut illudOvid, Met. 1, 19: Frigida pugnabant calidis, humentia siccis: mollia cum duris: sine pondere habentia pondus. Hypallage, quotienscumque per contrarium verba intelleguntur, utVirg. Aen. 3, 61: Dare classibus Austros, cum ventis naves demus, non navibus ventos. § 37 De tropis. Tropos Graeco nomine Grammatici vocant, qui Latine modi locutionum interpretantur. Fiunt autem",
+          "candidate_score": 0.643136,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_9",
+          "bdc_text": "Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_94",
+          "psc_text": "erant cum eo improperabant' ubi pro uno uterque inducitur blasphemasse. Anadiplosis est, quando ab eodem verbo quo prior versus finivit, sequens versus incipit, ut est illudVirg. Ecl. 8, 55: Certent et cygnis ululae, sit Tityrus Orpheus, Orpheus in silvis, inter delphinas Arion. Anaphora est repetitio eiusdem verbi per principia versuum plurimorum, utVirg. Aen. 3, 157: Nos te Dardania incensa tuaque arma secuti, nos tumidum sub te permensi classibus aequor. Epanaphora est in uno versu per principia sensuum eiusdem verbi repetitio, utVirg. Aen. 7, 759: Te nemus Anguitiae, vitrea te Focinus unda, te liquidi flevere lacus. Epizeuxis in uno sensu congeminatio verbi, utVirg. Aen. 4, 660: Sic sic iuvat ire per umbras. Epanalempsis est sermonis in principio versus positi eiusdem in fine replicatio, ut est illudJuven. 14, 139: Crescit amor nummi quantum ipsa pecunia crescit. Paronomasia est in significatione diversa dictio pene ipsa, ut illud: 'Abire an obire te convenit?' id",
+          "candidate_score": 0.641009,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ; s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1701",
+          "psc_text": "circumferatur. Lucubrum vocatum quod luceat in umbra; est enim modicus ignis qui solet ex tenui stuppa ceraque formari. Pyra est quae in modum arae ex lignis construi solet ut ardeat; πῦρ enim ignis dicitur. Sed pyra est ipsa lignorum congeries quum nondum ardet; rogus est, quum ardere coeperit; bustum vero iam exustum vocatur. Farum turris est maxima, quam Graeci ac Latini in commune ex ipsius rei usu farum appellarunt eo quod flammarum indicio longe videatur a navigantibus, sicut supra 15, 2, 37 praediximus, qualem Ptolomeus iuxta Alexandriam construxisse octingentis talentis traditur. Usus eius est nocturno navium cursu ignes ostendere ad pronuntianda vada portusque introitus, ne decepti tenebris navigantes in scopulos incidant: nam Alexandria fallacibus vadis insidiosos accessus habet. Hinc igitur in portibus machinas ad praelucendi ministerium fabricatas pharos dicunt; nam φῶς lux est, ὄροςº visio dicitur. Unde et Lucifer Graece Φωσφόρος appellatur. § 11 De lecticis et sellis. Lecticae a",
+          "candidate_score": 0.636473,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_39_41",
+          "bdc_text": "5 . die aprilis . Benedictus Euander. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_475",
+          "psc_text": "E. III. Idus April. XVI. C. III. Non. April. XIX. E. IX. Kal. Mai. XX. Quintus cyclus lunae. B. C. VII. Idus April. XVI. C. III. Kal. April. XIX. E. XIII. Kal. Mai. XX. C. II. Non. April. XVI. B. C. VII. Kal. April. XVII. E. XVIII. Kal. Mai. XIX. C. II. Kal. April. XV. E. XII. Kal. Mai. XVI. B. C. III. Idus April. XVIII. C. III. Non. April. XXI. E. XVI. Kal. Mai. XV. C. VI. Idus April. XVIII. B. C. III. Kal. April. XX. E. XIII. Kal. Mai. XXI. C. II. Non. April. XVII. C. VI. Kal. April. XX. B. E. XVII. Kal. Mai. XX. C. II. Kal. April. XVI. E. XII. Kal. Mai. XVI. post cuius expletionem ad primum exordium recurrendum. [A conditione mundi usque ad hunc novissimum cyclum conputantur anni.] Antiquitus Ecclesia pascha quarta decima luna cum Iudaeis celebrabat, quocumque die occurreret. Quem ritum sancti",
+          "candidate_score": 0.633838,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_33",
+          "bdc_text": "Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est .",
+          "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_64",
+          "psc_text": "ignorantibus aliis quid sibi vellent haec litterae. Caesar quoque Augustus ad filium, 'quoniam' inquit, 'innumerabilia accidunt assidue quae scribi alterutro oporteat et esse secreta, habeamus inter nos notas si vis tales ut, cum aliquid notis scribendum erit, pro unaquaque littera scribamus sequentem hoc modo, pro a b pro b c et deinceps eadem ratione ceteras; pro z autem littera redeundum erit ad duplex a a'. Quidam etiam versis verbis scribunt. § 26 De notis digitorum. Sunt quaedam et digitorum notae, sunt et oculorum, quibus secum taciti proculque distantes conloquuntur. Sicut mos est militaris, ut quotiens consentit exercitus, quia voce non potest, manu promittat. Alii, quia voce non possunt, gladiorum motu salutant. Ennius de quadam inpudicaNaev. Com. 75: — Quasi in choro pila ludens da[ta]tim dat sese et communem facit. Alium tenet, alii adnutat, alibi manus est occupata, alii pervellit pedem, alii dat anulum [ex]spectandum, a labris alium invocat, cum alio",
+          "candidate_score": 0.605862,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 14,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones",
+      "max_score": 0.672611,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_14_16",
+          "bdc_text": "Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim . Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient :",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_370",
+          "psc_text": "dedit, ut per Baptismum regeneraretur, mirante Roma, gaudente Ecclesia. Superbi videbant, et irascebantur; dentibus suis stridebant, et tabescebant (Psal. XCI, 10): servo autem tuo Dominus Deus erat spes ejus, et non respiciebat in vanitates et in insanias mendaces (Psal. XXXIX, 5). 5. Denique, ut ventum est ad horam profitendae fidei, quae verbis certis conceptis, retentisque memoriter, de loco eminentiore in conspectu populi fidelis Romae reddi solet ab eis qui accessuri sunt ad gratiam tuam, oblatum esse dicebat Victorino a presbyteris ut secretius redderet, sicut nonnullis qui verecundia trepidaturi videbantur, offerri mos erat; illum autem maluisse salutem suam in conspectu sanctae multitudinis profiteri. Non enim erat salus quam docebat in rhetorica, et tamen eam publice professus erat. Quanto minus ergo vereri debuit mansuetum gregem tuum pronuntians verbum tuum, qui non verebatur in verbis suis turbas insanorum? Itaque ubi ascendit ut redderet, omnes sibimet invicem, quisque ut eum noverat, instrepuerunt nomen ejus",
+          "candidate_score": 0.672611,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_233",
+          "psc_text": "a perditis adolescentibus ibi non fieri manifestatum est mihi. Sed subito, inquiunt, ne mercedem magistro reddant, conspirant multi adolescentes, et transferunt se ad alium; desertores fidei, et quibus prae pecuniae charitate justitia vilis est. Oderat etiam istos cor meum, quamvis non perfecto odio. Quod enim ab eis passurus eram, magis oderam fortasse, quam eo quod cuilibet illicita faciebant. Certe tamen turpes sunt tales, et fornicantur abs te, amando volatica ludibria temporum et lucrum luteum, quod cum apprehenditur, manum inquinat; et amplectendo mundum fugientem, contemnendo te manentem, et revocantem, et ignoscentem redeunti ad te meretrici animae humanae. Et nunc tales odi pravos et distortos, quamvis eos corrigendos diligam, ut pecuniae doctrinam ipsam, quam discunt, praeferant, ei vero te Deum veritatem et ubertatem certi boni et pacem castissimam. Sed tunc eos magis pati nolebam malos propter me, quam fieri propter te bonos volebam. CAPUT XIII. Docturus rhetoricam mittitur Mediolanum; ab Ambrosio suscipitur.",
+          "candidate_score": 0.664483,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_598",
+          "psc_text": "omnia, et distinguere et pro suis quaeque dignitatibus aestimare conatus sum; excipiens alia nuntiantibus sensibus, et interrogans alia mecum commixta sentiens, ipsos que nuntios dignoscens atque dinumerans, jamque in memoriae latis opibus alia pertractans, alia recondens, alia eruens. Nec ego ipse cum haec agerem, id est vis mea qua id agebam, nec ipsa eras tu, quia lux es tu permanens quam de omnibus consulebam an essent, quid essent, quanti pendenda essent: et audiebam docentem ac jubentem. Et saepe istud facio; hoc me delectat, et ab actionibus necessitatis quantum relaxari possum, ad istam voluptatem refugio. Neque in his omnibus, quae percurro consulens te, invenio tutum locum animae meae nisi in te, quo colligantur sparsa mea, nec a te quidquam recedat ex me. Et aliquando intromittis me in affectum multum inusitatum introrsus ad nescio quam dulcedinem, quae si perficiatur in me, nescio quid erit quod vita ista non erit. Sed recido in",
+          "candidate_score": 0.662609,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim . Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient : «Prius mansum oportuit »Terenz , Heauton Timorumenos 200. , cum ego solus sciam , quo affectu quamque iniquo fato inde avulsus sim .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_261",
+          "psc_text": "mendicus ille jam praecessisset, nunquam fortasse illuc venturos! Quod enim jam ille pauculis et emendicatis nummulis adeptus erat, ad hoc ego tam aerumnosis anfractibus et circuitibus ambiebam, ad laetitiam scilicet temporalis felicitatis. Non enim verum gaudium habebat, sed et ego illis ambitionibus multo falsius quaerebam. Et certe ille laetabatur, ego anxius eram; securus ille, ego trepidus. Et si quisquam percontaretur me, utrum mallem exsultare an metuere; responderem, Exsultare. Rursus si interrogaret, utrum me talem mallem qualis ille, an qualis ego tunc essem; meipsum curis timoribusque confectum eligerem: sed perversitate; numquid veritate? Neque enim eo me praeponere illi debebam, quo doctior eram, quoniam non inde gaudebam, sed placere inde quaerebam hominibus; non ut eos docerem, sed tantum ut placerem. Propterea et ut baculo disciplinae tuae confringebas ossa mea. 10. Recedant ergo ab anima mea qui dicunt ei: Interest unde quis gaudeat. Gaudebat mendicus ille vinolentia; tu gaudere cupiebas gloria. Qua gloria,",
+          "candidate_score": 0.658988,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_49",
+          "psc_text": "haec didicerunt, verum respondebunt; secundum id pactum et placitum, quo inter se homines ista signa firmarunt. Item, si quaeram quid horum majore vitae hujus incommodo quisque obliviscatur, legere et scribere, an poetica illa figmenta; quis non videat quid responsurus sit, qui non est penitus oblitus sui? Peccabam ergo puer cum illa inania istis utilioribus amore praeponebam, vel potius ista oderam, illa amabam. Jamvero unum et unum duo, duo et duo quatuor, odiosa cantio mihi erat; et dulcissimum spectaculum vanitatis equus ligneus plenus armatis, et Trojae incendium, atque ipsius umbra Creusae (Aeneid. II). CAPUT XIV. Litteras graecas oderat. 23. Cur ergo graecam etiam grammaticam oderam talia cantantem? Nam et Homerus peritus texere tales fabellas, et dulcissime vanus est, et mihi tamen amarus erat puero. Credo etiam graecis pueris Virgilius ita sit, cum eum sic discere coguntur, ut ego illum. Videlicet difficultas, omnino ediscendae peregrinae linguae, quasi felle aspergebat omnes suavitates graecas",
+          "candidate_score": 0.658752,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim . Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient : «Prius mansum oportuit »Terenz , Heauton Timorumenos 200. , cum ego solus sciam , quo affectu quamque iniquo fato inde avulsus sim .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_608",
+          "psc_text": "in tempore? Cur ergo tibi tot rerum narrationes digero? Non utique ut per me noveris ea, sed affectum meum excito in te, et eorum qui haec legunt, ut dicamus omnes: Magnus Dominus et laudabilis valde (Psal. XCV, 4). Jam dixi, et dicam: amore amoris tui facio istud. Nam et oramus, et tamen Veritas ait: Novit Pater vester quid vobis opus sit, priusquam petatis ab eo (Matth. VI, 8) . Affectum ergo nostrum patefacimus in te, confitendo tibi miserias nostras et misericordias tuas super nos, ut liberes nos omnino, quoniam coepisti, ut desinamus esse miseri in nobis, et beatificemur in te; quoniam vocasti nos ut simus pauperes spiritu, et mites, et lugentes, et esurientes ac sitientes justitiam, et misericordes, et mundicordes, et pacifici (Id., V, 3-9.) Ecce narravi tibi multa quae potui, et quae volui; quoniam tu prior voluisti ut confiterer tibi Domino Deo meo, quoniam bonus es, quoniam in saeculum",
+          "candidate_score": 0.653707,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim . Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient : «Prius mansum oportuit »Terenz , Heauton Timorumenos 200. , cum ego solus sciam , quo affectu quamque iniquo fato inde avulsus sim .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_540",
+          "psc_text": "animo meo quando laetatus sum, et adhaesit ejus notitia memoriae meae, ut id reminisci valeam aliquando cum aspernatione, aliquando cum desiderio, pro earum rerum diversitate de quibus me gavisum esse memini. Nam et de turpibus gaudio quodam perfusus sum, quod nunc recordans detestor atque exsecror; aliquando de bonis et honestis, quod desiderans recolo, tametsi forte non adsunt, et ideo tristis gaudium pristinum recolo. 31. Ubi ergo et quando expertus sum vitam meam beatam ut recorder eam, et amen et desiderem? Nec ego tantum, aut cum paucis, sed beati prorsus omnes esse volumus. Quod nisi certa notitia nossemus, non tam certa voluntate vellemus. Sed quid est hoc quod si quaeratur a duobus, utrum militare velint, fieri posset ut alter eorum velle se, alter nolle respondeat: si autem ab eis quaeratur, utrum beati esse velint, fieri possit ut uterque statim se sine ulla dubitatione dicat optare; nec ob aliud velit ille militare,",
+          "candidate_score": 0.651758,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_22",
+          "bdc_text": "Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_354",
+          "psc_text": "est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset inter praesumptionem et confessionem; inter videntes quo eundum sit nec videntes qua, et viam ducentem ad beatificam patriam, non tantum cernendam, sed et habitandam. Nam si primo sanctis tuis Litteris informatus essem, et in earum familiaritate obdulcuisses mihi, et postea in illa volumina incidissem; fortasse aut abripuissent me a solidamento pietatis, aut si in affectu quem salubrem imbiberam perstitissem, putarem etiam ex illis libris eum posse concipi, si eos solos quisquam didicisset. CAPUT XXI. Quid in sacris Libris invenerit, non inventum in Platonicis. 27. Itaque avidissime arripui venerabilem stilum Spiritus tui, et prae caeteris apostolum Paulum; et perierunt illae quaestiones",
+          "candidate_score": 0.647177,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_22",
+          "bdc_text": "Schon früh studierte er die Schriften Luthers und wurde zur treibenden Kraft bei den Reformationsbestrebungen in Isny .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_213",
+          "psc_text": "studio quod intenderam in Manichaei litteras, magisque desperans de caeteris eorum doctoribus, quando in multis quae me movebant, ita ille nominatus apparuit; coepi cum eo pro studio ejus agere vitam, quo ipse flagrabat in eas litteras, quas tunc jam rhetor Carthagini adolescentes docebam; et legere cum eo, sive quae ille audita desideraret, sive quae ipse tali ingenio apta existimarem. Caeterum conatus omnis meus, quo proficere in illa secta statueram, illo homine cognito prorsus intercidit: non ut ab eis omnino separarer, sed quasi melius quidquam non inveniens, eo quo jam quoquo modo irrueram, contentus interim esse decreveram, nisi aliquid forte quod magis eligendum esset eluceret. Ita ille Faustus, qui multis laqueus mortis exstitit, meum quo captus eram relaxare jam coeperat, nec volens nec sciens. Manus enim tuae, Deus meus, in abdito providentiae tuae, non deserebant animam meam; et de sanguine cordis matris meae, per lacrymas ejus diebus ac noctibus pro me",
+          "candidate_score": 0.639807,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_15",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_608",
+          "psc_text": "in tempore? Cur ergo tibi tot rerum narrationes digero? Non utique ut per me noveris ea, sed affectum meum excito in te, et eorum qui haec legunt, ut dicamus omnes: Magnus Dominus et laudabilis valde (Psal. XCV, 4). Jam dixi, et dicam: amore amoris tui facio istud. Nam et oramus, et tamen Veritas ait: Novit Pater vester quid vobis opus sit, priusquam petatis ab eo (Matth. VI, 8) . Affectum ergo nostrum patefacimus in te, confitendo tibi miserias nostras et misericordias tuas super nos, ut liberes nos omnino, quoniam coepisti, ut desinamus esse miseri in nobis, et beatificemur in te; quoniam vocasti nos ut simus pauperes spiritu, et mites, et lugentes, et esurientes ac sitientes justitiam, et misericordes, et mundicordes, et pacifici (Id., V, 3-9.) Ecce narravi tibi multa quae potui, et quae volui; quoniam tu prior voluisti ut confiterer tibi Domino Deo meo, quoniam bonus es, quoniam in saeculum",
+          "candidate_score": 0.637794,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est . Alias non deesset materia . Fac , quod facis , scio , me commendes Ysnensibus , si quando potes commode .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_9",
+          "psc_text": "EPISTOLA 231, DARIO COMITI, N. 6. « Sume libros, quos desiderasti, Confessionum mearum. Ibi me inspice; ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede, sed mihi; ibi me attende, et vide quid fuerim in meipso, per meipsum: et si quid in me tibi placuerit, lauda ibi mecum, quem laudari volui de me; neque enim me. Quoniam ipse fecit nos, et non ipsi nos: nos autem perdideramus nos; sed qui fecit, refecit. Cum autem ibi me inveneris, ora pro me, ne deficiam, sed perficiar. » EX LIBRO DE DONO PERSEVERANTIAE, CAP. XX. « Quid autem meorum opusculorum frequentius et delectabilius innotescere potuit, quam libri Confessionum mearum? Cum et ipsos ediderim antequam Pelagiana haeresis exstitisset, in eis certe dixi Deo nostro, et saepe dixi: Da quod jubes, et jube quod vis. Quae mea verba Pelagius Romae cum a quodam fratre coepiscopo meo fuissent eo praesente commemorata, ferre non",
+          "candidate_score": 0.629735,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_16",
+          "bdc_text": "Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient :",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_261",
+          "psc_text": "mendicus ille jam praecessisset, nunquam fortasse illuc venturos! Quod enim jam ille pauculis et emendicatis nummulis adeptus erat, ad hoc ego tam aerumnosis anfractibus et circuitibus ambiebam, ad laetitiam scilicet temporalis felicitatis. Non enim verum gaudium habebat, sed et ego illis ambitionibus multo falsius quaerebam. Et certe ille laetabatur, ego anxius eram; securus ille, ego trepidus. Et si quisquam percontaretur me, utrum mallem exsultare an metuere; responderem, Exsultare. Rursus si interrogaret, utrum me talem mallem qualis ille, an qualis ego tunc essem; meipsum curis timoribusque confectum eligerem: sed perversitate; numquid veritate? Neque enim eo me praeponere illi debebam, quo doctior eram, quoniam non inde gaudebam, sed placere inde quaerebam hominibus; non ut eos docerem, sed tantum ut placerem. Propterea et ut baculo disciplinae tuae confringebas ossa mea. 10. Recedant ergo ab anima mea qui dicunt ei: Interest unde quis gaudeat. Gaudebat mendicus ille vinolentia; tu gaudere cupiebas gloria. Qua gloria,",
+          "candidate_score": 0.629532,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_35",
+          "bdc_text": "Fac , quod facis , scio , me commendes Ysnensibus , si quando potes commode .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_831",
+          "psc_text": "me, in quo et sapiebatis; taedium autem habuistis (Philip. IV, 10) . Isti ergo diuturno taedio marcuerant, et quasi exaruerant ab isto fructu boni operis: et gaudet eis quia repullularunt, non sibi quia ejus indigentiae subvenerunt. Ideo secutus ait: Non quod desit aliquid dico; ego enim didici, in quibus sum sufficiens esse. Scio et minus habere, scio et abundare; in omnibus et in omnia imbutus sum; et satiari, et esurire, et abundare, et penuriam pati: omnia possum in eo qui me confortat (Ibid., 11-13) . 40. Unde ergo in omnibus gaudes, o Paule magne? Unde gaudes, unde pasceris, homo renovate in agnitionem Dei secundum imaginem ejus qui creavit te, et anima viva tanta continentia, et lingua volatilis loquens mysteria? Talibus quippe animantibus esca ista debetur. Quid est quod te pascit? Laetitia. Quod sequitur audiamus. Verumtamen, inquit, bene fecistis, communicantes tribulationi meae. Hinc gaudet, hinc pascitur, quia illi benefecerunt, non quia",
+          "candidate_score": 0.617888,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 15,
+      "cf_id": "cf016",
+      "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1",
+      "max_score": 0.670686,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_14_16",
+          "bdc_text": "Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim . Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1147",
+          "psc_text": "dus ΕγΤΧ supererogaberis A 19 superfluum PL 21 grauis AFO et (8 eras.) E (s exp.) V 22 in d<! !. w<3 f, OM. L 23 asinaa GγΟV, OM. ET praesppiutn X 24 grex clauditur PL lupis facilis in ouilia sit incursus. § 83 spondet ergo mercedem se redcHturumredditurum. quando reuerteris, domine, nisi iudiciiindicii die? nam licet ubique sis semper et stans in medio nostrum non cernaris a nobis, eht tamen tempus quo uniuersa caro te aspiciat reuertentem. reddes ergo quod debes. beati quibus est debitor deus! utinam nos simus idonei debitores. utinam quod accepimus possimus eisoluereexsoluere nec nos aut sacerdotii aut ministeniministerii munus E extollat! quomodo reddes, domine Iesu? promisisti quidem in caelo bonis copiosam esse mercedem, reddes tamen et cuncum: dices: euge. bone sente, quoniam super pauca fidelis fuisti, super multa te constituam, intra in caudiumgaudium domini tui. § 84 ergo quoniam nemo magia proximus quam qui uulnera",
+          "candidate_score": 0.670686,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim . Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient : «Prius mansum oportuit »Terenz , Heauton Timorumenos 200. , cum ego solus sciam , quo affectu quamque iniquo fato inde avulsus sim .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_566",
+          "psc_text": "usum] adsunt X diurna Εγ T 27 subuertendum B uersutia P L diabolus mundum fraude concutiat, totis saeculi pugnet inlecebris, eius tibi blanditiae plus cauendae. non Euam cibus fleIeratflexerat, non mandatorum destituerat obliuio, sed promissi honoris ambitio inlecebrosa decepit. quae si solum dominum adorare woluissetuoluisset, indebita non quaesisset. et ideo remedium datur, quo telum ambitionis obtundas, ut soli domino seruiamus; caret enim ambitione religiosa deuotio. § 35 Et consummata omni temtatione diabolus E 4,13 recessit ab illo usque ad tempus. prope omnium criminum fontes haec tria genera demonstrantur esse uitiorum; neque enim consummatam omnem temtationem scriptura dixisset, nisi in his tribus esset omnium materia delictorum, quorum semina in ipsa origine sunt cauenda. finis ergo temtationum finis est cupiditatum, quia causae temtationum causae cupiditatum sunt. causae autem cupiditatum sunt carnis oblectatio, F species gloriae, auiditas potentiae. quam religiosum uidetur ut eonmorationem Christianae feminae non recuses! sed crebra inde temtatio. si adtentos",
+          "candidate_score": 0.654428,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_29_31",
+          "bdc_text": "Immanuel Kammerer , Die Reformation in Jsny , ( Jsny) 1954 , passim . nostro omnium lectioni patuerunt . Publicum autem hoc instrumentum , quod exactissime scripserat Utingerus , studiosorum omnium singularis patronus , vestri collegii autoritate , licet exhibere vellem senatui , tamen propter vestram autoritatem et meam bonam famam legere recusavit - indignum rati , si ab eo vitae eruditionisque rationem exposcerent , de quo tam bene sperarent cuiusque fidem iam Tigurini ipsi perpetuum decennium essent explorati .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1733",
+          "psc_text": "eoque se dominus proponit imitandum. egebamus omnium, ipse nullo, et tamen praebuit se humilitatis auctorem, cum discipulis ministraret. quod utique faciebat non studio utilitatis, sed exercitatione uirtutis. § 52 Petrus autem etsi 22,34 spiritu promtus, corporis tamen adhuc infirmus adfectu denuntiatur dominum negaturus; neque enim poterat diuinae constantiam intentionis aequare. passio domini aemulos habet, D pares non habet. ita non reprehendo quod negauit, laudo quod 22,54-62 Beuitfleuit. aliud commune condicionis est, aliud speciale uirtutis. et ideo instruitur ad cauendum, non cogitur ad negandum. § 53 Qui [non] habet inquit sacculum tollat, similiter 22,36 et peram et qui non habet uendat tunicam suam 8 cf. Matth. 13, 15; Marc. 4, 12 4 Matth. 4, 19 sq. 7 Luc. 18, 28 14 Ps. 15, 2 1 ne in perditione aliqua ΡαΒCL et (perditionem aliquam) X impendio ne qua ϰ 2 excusatione P (-ni m2) aLX 4 qui ad P (ad e. u.",
+          "candidate_score": 0.642444,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_14",
+          "bdc_text": "Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1147",
+          "psc_text": "dus ΕγΤΧ supererogaberis A 19 superfluum PL 21 grauis AFO et (8 eras.) E (s exp.) V 22 in d<! !. w<3 f, OM. L 23 asinaa GγΟV, OM. ET praesppiutn X 24 grex clauditur PL lupis facilis in ouilia sit incursus. § 83 spondet ergo mercedem se redcHturumredditurum. quando reuerteris, domine, nisi iudiciiindicii die? nam licet ubique sis semper et stans in medio nostrum non cernaris a nobis, eht tamen tempus quo uniuersa caro te aspiciat reuertentem. reddes ergo quod debes. beati quibus est debitor deus! utinam nos simus idonei debitores. utinam quod accepimus possimus eisoluereexsoluere nec nos aut sacerdotii aut ministeniministerii munus E extollat! quomodo reddes, domine Iesu? promisisti quidem in caelo bonis copiosam esse mercedem, reddes tamen et cuncum: dices: euge. bone sente, quoniam super pauca fidelis fuisti, super multa te constituam, intra in caudiumgaudium domini tui. § 84 ergo quoniam nemo magia proximus quam qui uulnera",
+          "candidate_score": 0.636257,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_8",
+          "bdc_text": "vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1717",
+          "psc_text": "m1 (ueteri m3) L 21 ihn ΧΕγΤ22 luminis acciperet x acceperit X 28 ihu naue P (-na m3) BL, hiesus naue a nubes in mg. m3 P, om. BL nubes sunt, qui sicut nubes uolant et quasi columbae cum pullis. super me nubes sunt Esaias, Ezechihel, qui mihi per Cherubin et Seraphin sanctitatem diuinae trinitatis ostendunt, nubes sunt omnes. in his nubibus uenit Christus, uenit in nube in Canticis canticorum serena nube et sponsi refulgens laetitia, uenit et in nube leui incarnatuaincarnatus ex uirgine; uidit enim propheta sicut nubem uenire ab oriente. et bene lenem nubem dixit, quam terrena uitia non grauarent. uide nubem. in quam sanctus spiritus superuenit et uirtus altissimi obumbrauit. § 43 cum ergo apparuerit Christus in nubibus, 1518 A conci dent s e tribus terrae; est enim quidam ordo criminum et series peccatorum, quae Christi dirimatur aduentu. § 44 Uidete ficulneam et omnes arbores. cum 21,29",
+          "candidate_score": 0.633619,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_3",
+          "bdc_text": "s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1185",
+          "psc_text": "aliquam dei habeant caritatem, cum opera sine fide uana sint; praetereunt enim iudicium et caritatem dei, iudicium ideo, quia non omnia quae agunt in iudicium referunt, caritatem ideo, quia non ex adfectu deum diligunt. § 104 sed ne rursus fidei nos studiosos faciat, operum . neclegentes, perfectionem fidelis uiri breui sermone concludit, B 11,42 ut et fide et operibus adprobetur, dicens: et haec oportuit facere et illa non omittere. § 105 adrogantiam quoque iactantiamque redarguit Iudaeorum, dum primatus accubitionis in 11,44 coauiuiisconuiuiis adpetunt. in ipsos quoque peritos legis damnationis sententia promulgatur, qui quasi sepulchra. quae non apparent specie fallunt usuque decipiunt, ut cum foris speciosa promittant, intus plena faetoris includant. quod faciunt plerique c doctores, qui ab aliis exigunt quod ipsi non queant aemulari. et ideo ipsi monumenta sunt, sicut et alibi dictum est: sepulchrum patens est guttur eorum. 19 Matth. 23, 6, Marc. 12, 39, Luc. 20, 46 23",
+          "candidate_score": 0.632899,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_31_33",
+          "bdc_text": "Publicum autem hoc instrumentum , quod exactissime scripserat Utingerus , studiosorum omnium singularis patronus , vestri collegii autoritate , licet exhibere vellem senatui , tamen propter vestram autoritatem et meam bonam famam legere recusavit - indignum rati , si ab eo vitae eruditionisque rationem exposcerent , de quo tam bene sperarent cuiusque fidem iam Tigurini ipsi perpetuum decennium essent explorati . Vale , decus Tiguri , mi Bullingere . Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_55",
+          "psc_text": "in euangelio gratia refulgeret et propriis quibusdam singuli libri mysteriorum gestorumque miraculis 1270 eminerent. diuiserunt enim sibi uestinientauestimenta milites Christi. quod suo loco plenius explanabitur. § 12 Scriptum est autem euangelium ad Theophilum, hoc est ad eum quem deus diligit. si deum diligis, ad te scriptum est, si ad te scriptum est, suscipe munus euangelistae. pignus amici in penetralibus animi diligenter adserua, bonum depositum custodi per spiritum sanctum, qui datus B est nobis, frequenter inspice, saepius discute. fides pignori prima debetur, fidem sequitur diligentia, ne conmissa tibi pignera tinea aut aerugo consumat; quod enim tibi conmissum est consumi potest. euangelium bonum pignus est, sed uide ne uel in animo tuo illud aut tinea aut aerugo consumat. § 13 consumit tinea, si quod bene legeris male credas. tinea haereticus est, tinea Fotinus est, tinea tua Arrius est. scindit c uestimentum qui separat a deo uerbum. scindit uestimentum Fotinus, cum legit: in",
+          "candidate_score": 0.626201,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_42",
+          "bdc_text": "] Domino M. Hennricho Bullingero , contionatori Tigurino primario .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_213",
+          "psc_text": "(e s. i alt. m3) P 19 et rex Er T 21 pararet (e 8. a alt. m3) P 25 et 8. u. m2 π, om. FO V corde tuo. § 39 pulchre autem quod et praesidis nomen addidit, D ut senem temporis designaret. praeside inquit Syriae Cyrino facta est haec prima professio, ut quasi consulem quendam signi gratia huic libro euangelista adscripsisse uideatur. nam si consules adscribuntur tabulis emtionis, quanto magis redemtioni omnium debuit tempus adscribi! habes ergo omnia quae in contractibus esse consuerunt, uocabulum summam illic potestatem gerentis, diem, locum, causam. testes quoque adhiberi solent; hos quoque natiuitati suae et E generationi secundum carnem Christus adhibuit, qui signarent euangelium, dicens: uos eritis mihi testes in Hierusalem. 2,6 sq. Factum est autem, cum essent ibi, inpleti sunt dies ut pareret. et peperit filium primogenitum et pannis eum inuoluit et posuit in praesaepio, quia non erat locus in eo deuersorio.",
+          "candidate_score": 0.625233,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_5",
+          "bdc_text": "Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1231",
+          "psc_text": "nostra acuit et adquirendae cupiditate diuinitatis inBammatinflammat dicens: ignem ueni mittere in terram, non utique illum ignem coosumtorem bonorum, sed bonae uoluntatis auctorem, qui aurea dominicae domus uasa meliorat, faenum uero consumit et stipulam. ac saecularia omnia mundi uoluptate concreta perituraeque opus carnis exurit ignis ille diuinus, qui Nammigerabat in ossibus prophetarum, sicut sanctus Hieremias dicit: 1442 A quia factum est sicut ignis ardens flammigerans in ossibus meis. est enim ignis domini, de quo dictum est: ignis ante eum ardebit. est et idem dominus ignis, sicut ipse digit: ego sum ignis ardens et non consu- . mens; ignis enim domini lumen aeternum est. quo igni illae 12,35 accenduntur lucernae, de quibus supra dixit: sint autem lumbi uestri praecincti et lucernae ardentes. et ideo quia nox est huius dies uitae, lucerna est 15 cf. I Cor. 3, 12 sqq. 19 Hier. 20, 9 21 Ps. 96, 3 22 Exod. 3. 2,",
+          "candidate_score": 0.62376,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_6",
+          "bdc_text": "s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1865",
+          "psc_text": "16, 2, Matth. 28, 11 loh. 20, 1 4 Luc. 24, 4, Marc. 16, 5, Matth. 28, 2 sq., rob. 201 12 8 loh. 20, 17 10 Matth. 28, 9 15 Marc. 16, 2, Matth. 28, 1 17 Matth. 28, 1, Marc. 16, 2 23 Uerg. Aen. I 112 24 Uerg. Aen. I 536 25 Uerg. Aen. I 123 2 uespera X 7 memorauerunt PBCL 8 noli... 10 magdalenae om. PL 10 scripsit mariae r alterae Xx alteri PBCL altera a 13 IIII PL putas X dixissent (nt eras.) P 15 uisiones (i alt. postea add.) P 17 quo loci EGπΤV que loca P que loco 0 21 consito P (c 8. s m2) L 22 infracto (c s. u.) P infrat L 24 in uada PET legam om. PL lentalldum PBL laetandum eet. 25 patescat P (s. m3 x fatiscat) B (e ex i) eet. § 150 Primum igitur",
+          "candidate_score": 0.623313,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_42",
+          "bdc_text": "] Domino M. Hennricho Bullingero , contionatori Tigurino primario .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_639",
+          "psc_text": "genere solum Petrum piscari dominus iubet dic ns: mitte amum et eum piscem qui primus ascenderit tolle. magnum quidem est et spiritale documentum, quo Christiani uiri snblimioribussublimioribus potestatibus docentur debere esse subiecti, ne qui B constitutionem regis terreni putet esse soluendam. si enim censum filius dei soluit, quis tu tantus ea, qui non putes esse soluendum? et ille censum soluit, qui nihil possidebat; tu autem, qui saeculi sequeris lucrum, cur saeculi obsequium non recognoscas ? cur te supra saeculum quadam animi adrogantia feras, cum saeculo sis misera cupiditate subiectus? § 74 penditur . igitur didragma, quod erat pretium nostrae redemtionis et corporis, in lege praemisaumpraemissum, in euangelio persolutum, non otiose c in ore piscis lnuentuminuentum; ex ore emm tuo iustificaberis. etenim pretium inmortalitatis est nobis nostra confeasioconfessio, quia, sicut scriptum est, ore confessio fifit tadad salutem. § 75 et fortasse primus hic piscis primus est martyr in ore habens 10",
+          "candidate_score": 0.614732,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_42",
+          "bdc_text": "] Domino M. Hennricho Bullingero , contionatori Tigurino primario .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_115",
+          "psc_text": "domino se humili magis timore prosternat sciens nihil sublime posse esse quod fragile est. 1 Ps. 113, 5, Augaatinus contra Iul. Pelag. I 3, 10 et contra sec. Iul. resp. IIII 121 (Iordanis... reformantur), contra sec. Iul. resp. 1123 (in primordia ... reformantur) 6 Act. 1,8 7 Act. 2, 2 9 Ps. 32, 6 16 Luc. 3, 4 1 dicit X iordanes P (-is corr.) G (-is m2) 2 saluatoris B 3 per om. BC 4 fuerunt OKT fuerant C a P Augustinus, om. cet. reformarentur LX qui quod EG et (quid quod m2) i qai id quid a quicquit 0 6 aduenientem PBLX (is a. 6 m2 F) et (m exp.) G in uos post accipietis transponit L 7 sps sci PL epm scm X (spa sci m2 F); cf. de spiro sancto I 81, II 19 8 de caelo om. C 9 quia aps P (spu m3) EGLTX",
+          "candidate_score": 0.614381,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 16,
+      "cf_id": "cf016",
+      "work_id": "stoa0022.stoa042.opp-lat1",
+      "max_score": 0.670548,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_12_14",
+          "bdc_text": "Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris . Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa042.opp-lat1_window_112",
+          "psc_text": "oues perditas domus Istrahel. ergo non in mandante culpa est, sed in praeuaricante peccatum est, et quod in deo fuit ostendit omnibus quod omnes uoluit liberare. nec tamen dico quia praeuaricationem nesciebat futuram, immo quia sciebat adsero, sed non ideo pereuntis proditoris inuidiam in se debuit deriuare, ut adscriberetur deo quod uterque sit lapsus. nunc autem uterque D redarguitur atque reconuincitur, quia et ille mandatum ne laberetur accepit et hic etiam in apostolatus munus adscitus est, ut uel beneficio reuocaretur a proditionis affectu, simul ut dum alii reuincuntur, prodesset omnibus. non enim consisteret peccatum, si interdictio non fuisset; non consistente autem peccato non solum malitia, sed etiam uirtus fortasse non 4 Luc. 19, 10 14 Matth. 15, 24 4 et 6 proditorem B 4 <si) nenerat Henricus Schenkl 10 iudas NC('I 12 potuit se SBC' potuit (-is corr.) set (t 8. u.) C potuisset (eras., in mg. ml potuisset) se",
+          "candidate_score": 0.670548,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13_15",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. . Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia . Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa042.opp-lat1_window_112",
+          "psc_text": "oues perditas domus Istrahel. ergo non in mandante culpa est, sed in praeuaricante peccatum est, et quod in deo fuit ostendit omnibus quod omnes uoluit liberare. nec tamen dico quia praeuaricationem nesciebat futuram, immo quia sciebat adsero, sed non ideo pereuntis proditoris inuidiam in se debuit deriuare, ut adscriberetur deo quod uterque sit lapsus. nunc autem uterque D redarguitur atque reconuincitur, quia et ille mandatum ne laberetur accepit et hic etiam in apostolatus munus adscitus est, ut uel beneficio reuocaretur a proditionis affectu, simul ut dum alii reuincuntur, prodesset omnibus. non enim consisteret peccatum, si interdictio non fuisset; non consistente autem peccato non solum malitia, sed etiam uirtus fortasse non 4 Luc. 19, 10 14 Matth. 15, 24 4 et 6 proditorem B 4 <si) nenerat Henricus Schenkl 10 iudas NC('I 12 potuit se SBC' potuit (-is corr.) set (t 8. u.) C potuisset (eras., in mg. ml potuisset) se",
+          "candidate_score": 0.668523,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_14",
+          "bdc_text": "Quo si non tanta spes superesset redeundi , idque tuo et aliorum praesidio , dei vestra [m ] fidem , quam ingrata mihi , quae hic fiunt , esset [ !] omnia .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa042.opp-lat1_window_112",
+          "psc_text": "oues perditas domus Istrahel. ergo non in mandante culpa est, sed in praeuaricante peccatum est, et quod in deo fuit ostendit omnibus quod omnes uoluit liberare. nec tamen dico quia praeuaricationem nesciebat futuram, immo quia sciebat adsero, sed non ideo pereuntis proditoris inuidiam in se debuit deriuare, ut adscriberetur deo quod uterque sit lapsus. nunc autem uterque D redarguitur atque reconuincitur, quia et ille mandatum ne laberetur accepit et hic etiam in apostolatus munus adscitus est, ut uel beneficio reuocaretur a proditionis affectu, simul ut dum alii reuincuntur, prodesset omnibus. non enim consisteret peccatum, si interdictio non fuisset; non consistente autem peccato non solum malitia, sed etiam uirtus fortasse non 4 Luc. 19, 10 14 Matth. 15, 24 4 et 6 proditorem B 4 <si) nenerat Henricus Schenkl 10 iudas NC('I 12 potuit se SBC' potuit (-is corr.) set (t 8. u.) C potuisset (eras., in mg. ml potuisset) se",
+          "candidate_score": 0.634169,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 17,
+      "cf_id": "cf024",
+      "work_id": "dlt000043",
+      "max_score": 0.670504,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Sed quandoquidem scio te atque adeo omnes bonos meis votis aspirare , non dubito , quin brevi ad vos rediturus sim . Neque iam moror quorundam , si qui sunt , invidiam , qui mihi protinus Terentianum illud oggannient : «Prius mansum oportuit »Terenz , Heauton Timorumenos 200. , cum ego solus sciam , quo affectu quamque iniquo fato inde avulsus sim .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000043_window_22",
+          "psc_text": "reuerentiam nisi ultro tu mea potius offensione lacereris. At uero hic etiam nostris malis cumulus accedit quod existimatio plurimorum non rerum merita sed fortunae spectat euentum eaque tantum iudicat esse prouisa quae felicitas commendauerit; quo fit ut existimatio bona prima omnium deserat infelices. Qui nunc populi rumores, quam dissonae multiplicesque sententiae, piget reminisci; hoc tantum dixerim ultimam esse aduersae fortunae sarcinam quod, dum miseris aliquod crimen affingitur, quae perferunt meruisse creduntur. Et ego quidem bonis omnibus pulsus, dignitatibus exutus, existimatione foedatus ob beneficium supplicium tuli. Videre autem uideor nefarias sceleratorum officinas gaudio laetitiaque fluitantes, perditissimum quemque nouis delationum fraudibus imminentem, iacere bonos nostri discriminis terrore prostratos, flagitiosum quemque ad audendum quidem facinus impunitate, ad efficiendum uero praemiis incitari, insontes autem non modo securitate uerum ipsa etiam defensione priuatos. Itaque libet exclamare: [carmen V] O stelliferi conditor orbis, qui perpetuo nixus solio rapido caelum turbine uersas legemque pati sidera cogis, ut",
+          "candidate_score": 0.670504,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_3_5",
+          "bdc_text": "s. auch das Z. 11f angeführte Zitat aus Homers Odyssee. , arbitror eum ἀπαθείᾳ illa philosophicadie Leidenschaftslosigkeit der Stoiker. , non sensu metitum esse patriam ac non , ut fieret , sed ut facto opus esset , voluisse demonstrare . Nec enim puto cuiusquam quantumvis stoici ἀπάθειαν eo severitatis processisse , ut vel crederet vel sentiret quemlibet [ ! ] patriam cuique ex aequo esse gratam . Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ;",
+          "psc_chunk_id": "dlt000043_window_148",
+          "psc_text": "dum Tartara liquerit fas sit lumina flectere”. Quis legem det amantibus? Maior lex amor est sibi. Heu, noctis prope terminos Orpheus Eurydicen suam uidit, perdidit, occidit. Vos haec fabula respicit quicumque in superum diem mentem ducere quaeritis; nam qui Tartareum in specus uictus lumina flexerit, quicquid praecipuum trahit perdit dum uidet inferos. LIBER IV. [cap. 1] Haec cum Philosophia dignitate uultus et oris grauitate seruata leniter suauiterque cecinisset, tum ego nondum penitus insiti maeroris oblitus intentionem dicere adhuc aliquid parantis abrupi et: O, inquam, ueri praeuia luminis, quae usque adhuc tua fudit oratio cum sui speculatione diuina tum tuis rationibus inuicta patuerunt, eaque mihi etsi ob iniuriae dolorem nuper oblita non tamen antehac prorsus ignorata dixisti. Sed ea ipsa est uel maxima nostri causa maeroris quod, cum rerum bonus rector exsistat, uel esse omnino mala possint uel impunita praetereant; quod solum quanta dignum sit ammiratione profecto consideras. At huic aliud",
+          "candidate_score": 0.651335,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000043_window_35",
+          "psc_text": "Cuius si naturam, mores ac meritum reminiscare, nec habuisse te in ea pulchrum aliquid nec amisisse cognosces; sed, ut arbitror, haud multum tibi haec in memoriam reuocare laborauerim. Solebas enim praesentem quoque, blandientem quoque uirilibus incessere uerbis eamque de nostro adyto prolatis insectabare sententiis. Verum omnis subita mutatio rerum non sine quodam quasi fluctu contingit animorum; sic factum est ut tu quoque paulisper a tua tranquillitate descisceres. Sed tempus est haurire te aliquid ac degustare molle atque iucundum, quod ad interiora transmissum ualidioribus haustibus uiam fecerit. Adsit igitur rhetoricae suadela dulcedinis, quae tum tantum recta calle procedit cum nostra instituta non deserit cumque hac musica laris nostri uernacula nunc leuiores nunc grauiores modos succinat. Quid est igitur, o homo, quod te in maestitiam luctumque deiecit? Nouum, credo, aliquid inusitatumque uidisti. Tu fortunam putas erga te esse mutatam: erras. Hi semper eius mores sunt, ista natura. Seruauit circa te propriam potius",
+          "candidate_score": 0.646906,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_13",
+          "bdc_text": "Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "dlt000043_window_6",
+          "psc_text": "stolidam cernere terram. [cap. 2] Sed medicinae, inquit, tempus est quam querelae. Tum uero totis in me intenta luminibus: Tune ille es, ait, qui nostro quondam lacte nutritus, nostris educatus alimentis in uirilis animi robur euaseras? Atqui talia contuleramus arma quae nisi prior abiecisses inuicta te firmitate tuerentur. Agnoscisne me? Quid taces? Pudore an stupore siluisti? Mallem pudore, sed te, ut uideo, stupor oppressit. Cumque me non modo tacitum sed elinguem prorsus mutumque uidisset, ammouit pectori meo leniter manum et: Nihil, inquit, pericli est, lethargum patitur, communem illusarum mentium morbum. Sui paulisper oblitus est. Recordabitur facile, si quidem nos ante cognouerit; quod ut possit, paulisper lumina eius mortalium rerum nube caligantia tergamus. Haec dixit oculosque meos fletibus undantes contracta in rugam ueste siccauit. [carmen III] Tunc me discussa liquerunt nocte tenebrae luminibusque prior rediit uigor, ut cum praecipiti glomerantur sidera Coro nimbosisque polus stetit imbribus sol latet ac nondum caelo",
+          "candidate_score": 0.632785,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 18,
+      "cf_id": "cf011",
+      "work_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1",
+      "max_score": 0.669961,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11_13",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris . Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2112",
+          "psc_text": "ὑπό τινων δ’ ὅτι ἤκουσε Ξενοκράτους, ὕστερον δὲ καὶ Ναυσι- φάνους τοῦ Πύρρωνος γενομένου γνωρίμου. τίνα δὴ οὖν τὰ καὶ πρὸς αὐτὸν ἀντειρημένα τυγχάνει θεασώμεθα. “Ἐπειδή ἐστι γνῶσις διττὴ, ἡ μὲν τῶν πραγμάτων, ἡ δὲ τῶν ἡμῖν αἱρετῶν καὶ φευκτῶν, ἔνιοί φασι τῆς αἱρέσεως καὶ φυγῆς ἀρχὴν καὶ κριτήριον ἔχειν ἡμὰς, τὴν ἡδονὴν καὶ τὸν πόνον· ἔτι γέ τοι καὶ νῦν τοιαῦτα τινα λέγουσιν οἱ περὶ τὸν Ἐπίκουρον· ἀναγκαίως οὖν ἔχει καὶ περὶ τούτου σκέψασθαι. τοσούτου τοίνυν ἔγωγε δέω λέγειν ἀρχὴν εἶναι καὶ κανόνα τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν κακῶν τὸ πάθος, ὥστ’ ἔμοιγε δοκεῖ τοῦτο αὐτὸ κριτηρίου δεῖσθαι. διότι μὲν γάρ ἐστιν ἑαυτὸ δείκνυσιν, ὁποῖον δ’ ἐστὶν ἑτέρου δεῖ τοῦ κρίνοντος. εἰ μὲν γὰρ οἰκεῖον ἢ ἀλλότριον ἡ αἴσθησις λέγει, πότερον δ’ αἱρετὸν ἢ φευκτὸν ὁ λόγος. αὐτοί γε τοί φασιν οὐ πᾶσαν ἡδονὴν ἀσπάζεσθαι καὶ πάντα πόνον ἐκτρέπεσθαι. τοῦτο δὲ συμβέβηκε καὶ μάλα εἰκότως. τὰ μὲν γὰρ κριτήρια καὶ",
+          "candidate_score": 0.669961,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11_13",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris . Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1698",
+          "psc_text": "Λακεδαίμων καὶ δι’ ἄλλους πολλοὺς πολλαὶ μεγάλαι τε καὶ σμικραί. σὲ δὲ τίς αἰτιᾶται πόλις ἀγαθὸν νομοθέτην γεγονέναι 10 Εἶθ’ ἑξῆς] Ibid. p. 599. καὶ σφὰς ὠφεληκέναι; Χαρώνδαν μὲν γὰρ Ἰταλία καὶ Σικελία, καὶ ἡμεῖς Σόλωνα· σὲ δὲ τίς; ἕξει τινὰ εἰπεῖν; Οὐκ οἴομαι, ἔφη ὁ Γλαύκων· οὔκουν λέγεταί γε, οὐδ’ ὑπ’ αὐτῶν Ὁμηριδῶν. Ἀλλὰ δὴ τίς πολεμος ἐπὶ Ὁμήρου ὑπ’ ἐκείνου ἄρχοντος ἢ συμβουλεύοντος εὖ πολεμηθεὶς μνημονεύεται; Οὐδείς. Ἀλλ’ οἶα δὴ εἰς τὰ ἔργα σοφοῦ ἀνδρὸς πολλαὶ ἐπίνοιαι καὶ εὐμήχανοι εἰς τέχνας ἤ τινας ἄλλας πράξεις λέγονται, ὥσπερ αὖ Θάλεώ τε πέρι τοῦ Μιλησίου καὶ Ἀναχάρσιδος τοῦ Σκύθου; Ούδαμῶς τοιοῦτον οὐδέν. Ἀλλὰ δὴ, εἰ μὴ δημοσίᾳ, ἰδίᾳ τισὶν ἡγεμὼν παιδείας αὐτὸς ζῶν λέγεται Ὅμηρος γενέσθαι, οἳ ἐκεῖνον ἠγάπων ἐπὶ συνουσίᾳ καὶ τοῖς ὕστερον ὁδόν τινα παρέδοσαν βίου Ὁμηρικὴν, ὥσπερ Πυθαγόρας αὐτός τε διαφερόντως ἐπὶ τούτῳ ἠγαπήθη, καὶ οἱ ὕστεροι ἔτι καὶ νῦν Πυθαγόρειον τρόπον ἐπονομάζοντες τοὐ βίου διαφανεῖς πη",
+          "candidate_score": 0.66875,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11_13",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris . Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1700",
+          "psc_text": "Λέγεται γὰρ οὖν, ἦν δ’ ἐγώ. ἀλλ’ οἴει, ὠ Γλαύκων, εἰ τῷ ὄντι οἷός τε ἦν παιδεύειν ἀνθρώπους καὶ βελτίους ἀπεργάζεσθαι Ὅμηρος, ἅτε περὶ τούτων οὐ μιμεῖσθαι, ἀλλὰ γινώσκειν δυνάμενος, οὐκ ἄρ’ ἂν πολλοὺς ἑταίρους ἐποιήσατο καὶ ἐτιμᾶτο καὶ ἠγαπᾶτο ὑπ’ αὐτῶν; ἀλλὰ Πρωταγόρας μὲν ἄρα ὁ Ἀβδηρίτης καὶ Πρόδικος ὁ Κεῖος καὶ ἄλλοι πάμπολλοι δύνανται τοῖς ἐφ’ ἑαυτῶν παρεστάναι, ἰδίᾳ συγγινόμενοι, ὡς οὔτε οἰκίαν οὔτε πόλιν τὴν αὐτῶν οἰκεῖν οἷοί τε ἔσονται, ἐὰν μὴ σφεῖς αὐτῶν τῆς παιδείας ἐπιστατήσωσι, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ σοφίᾳ οὕτω σφόδρα φιλοῦνται, ὥστε μόνον οὐκ ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς περι- φέρουσιν αὐτοὺς οἶ ἑταῖροι. ὅμηρον δὲ ἄρα οἶ ἐπ’ ἐκείνου, εἴπερ οἷός τε ἦν πρὸς ἀρετὴν ὀνίναι ἀν- θρώπους , ἢ Ἡσίοδον ῥαψῳδεῖν ἂν περιιόντας εἴων, καὶ οὐχὶ μᾶλλον ἂν αὐτῶν ἀντείχοντο ἢ τοῦ χρυσοῦ, καὶ ἠνάγκαζον παρὰ σφίσιν οἴκοι εἶναι, ἢ εἰ μὴ ἔπει- θον, αὐτοὶ ἂν ἐπαιδαγώγουν, ὅπη ᾔεσαν, ἕως ἱκανῶς παιδείας μεταλ���βοιεν;",
+          "candidate_score": 0.666464,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11_13",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris . Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1119",
+          "psc_text": "ἵνα μὴ ἀπειθῶμεν τοῖς τῶν ἀπαγγελιῶν διδασκάλοις. Λέγε, εἶπεν ὁ Ύπεροχίδης, οὕτως εἰ δοκεῖ. Κεῖνος τοίνυν τὸ μὲν γένος ἦν Ἰουδαῖος, ἐκ τῆς Κοίλης Συρίας, οὗτοι δ’ εἰσὶν ἀπόγονοι τῶν ἐν Ἰνδοῖς φιλοσόφων· καλοῦνται δὲ, ὥς φασιν, οἶ φιλόσοφοι παρὰ μὲν Ἰνδοῖς Καλανοί, παρὰ δὲ Σύροις Ἰουδαῖοι, τοὔνομα λαβόντες ἄπο του τόπου. προσαγορεύεται γὰρ ὂν κατοικοῦσι τόπον Ἰουδαία · τὸ δὲ τῆς πόλεως αὐτῶν ὄνομα πάνυ σκολιόν ἐστιν, Ἰερουσαλὴμ γὰρ αὐτὴν καλοῦσιν. οὗτος οὑν ὁ ἄνθρωπος ἐπιξενούμενός τε πολλοῖς κἀκ τῶν ἄνω τόπων εἰς τοὺς ἐπιθαλαττίους ὐποκαταβαίνων Ἑλληνικὸς ἦν οὐ τῇ διαλέκτῳ μόνον, ἀλλὰ καὶ τῇ ψυχῇ. καὶ τότε διατριβόντων ἡμῶν περὶ τὴνἈσίαν, παραβαλὼν εἰς τοὺς αὐτοὺς τόπους ἄνθρωπος, ἐντυγχάνει ἡμῖν τε καί τισιν ἑτέροις τῶν σχολαστικῶν , πειρώμενος αὐτῶν τῆς σοφίας. ὡς δὲ πολλοῖς τῶν ἐν παιδείᾳ συνῳκείωτο, παρεδίδου τι μᾶλλον ὧν εἶχε. ταῦτα καὶ ὁ Κλέαρχος. Τούτου δὲ μνημονεύει καὶ ὁ ἡμέτερος Κλήμης μὴς ἐν τῷ πρώτῳ Στρωματεῖ,",
+          "candidate_score": 0.664064,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_8_10",
+          "bdc_text": "vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_609",
+          "psc_text": "ἐν τούτοις ὑπεροχὴν εὖ μὲν οἶκος οἰκεῖται, εὖ δὲ ἰδιώτης βίος, πόλεις δὲ ὁμοφρόνως καὶ ἔθνη εὐνόμως συνεστᾶσιν. οὐκ ἀπεικότως ἄρα σοι καὶ Μουσῶν θεράπων ἔδοξεν εἶναι, καὶ ὁ φουεὺς αὐτοῦ οὐκ ἄξιος εἶναι τῆς πρὸς ὑμᾶς τοὺς θεοὺς εἰσόδου, οὐδὲ τῆς παρ’ ὑμῶν φωνῆς , ἄνδρα φωνάεντα ἀποκτείνας. οὔκουν ἄδικος ἡ πρὸς τὸν Ἀρχίαν ἀπειλὴ, οὐδ’ ἄκαιρος ἡ Πυθία τιμωροῦσα Ἀρχιλόχῳ τῷ πάλαι νεκρῷ καὶ κελεύουσα ἐξιέναι τοῦ ναοῦ τὸν ἐναγῆ ’ Μουσάων γὰρ ἀπέκτεινε θεράποντα. οὔκουν ἔμοιγ’ ἐφάνης ἐπαμύνων τῷ ποιητῇ ἀπρεπὴς εἶναι· ἐμεμνήμην γὰρ καὶ τοῦ ἑτέρου ποιητοῦ καὶ τῶν ἱερῶν τοῦ Εὐριπίδου στεφάνων, καίτοι ἀπορῶν καὶ ἀκοῦσαι ἐπιθυμῶν οὐχ ὅτι ἐστεφανοῦτο, ἀλλὰ πῶς ἦν τὰ στέφη ταῦτα ἱερά· οὐδ’ ὅτι αὐτοῦ κλέος ὄρουσεν, ἀλλὰ πῶς ἐσθλὸν ἦν τοῦτο. ἐκροταλίζετο μὲν γὰρ ἐν τοῖς ὄχλοις, οἶδα, καὶ τυράννοις ἤρεσκε, καὶ τοῦτο οἶδα· καὶ ἔργον ἐπετήδευεν , ἐφ’ ᾧ οὐχ ὅπως αὐτὸς ἐθαυμάζετο ὁ ἐραστὴς, ἀλλ’ ἤδη καὶ",
+          "candidate_score": 0.661783,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11_13",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris . Hinc fit , ut licet hic mihi optata adhuc omnia eveniant , mira tamen dulcedine ac amore me Tigurum ducit et immemorem non sinit esse suiDer aus Markdorf beim Bodensee stammende Euander hatte eben die entscheidenden Jünglings- und Studienjahre in Zürich verbracht , s. HBBW III [Nr. 242] 154 , Anm. 3. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_597",
+          "psc_text": "δώσω , καὶ τὰ τούτοις συνεπιλεγόμενα· φέρε καὶ πρὸς ταῦτα τίνα ποτὲ συνεῖδεν ὁ προδηλωθεὶς ἔλεγχος ἐποπτεύσωμεν. γράφει δὲ ὧδε “ Ἀλλὰ σὺ τὸν Τυρταῖον προκαθηγεμόνα καὶ σκοπὸν ἐλθόντα ποτὲ ὡς σὲ ἥκειν ἔφης ἔκ κοίλης Λακεδαίμονος Ζηνὶ φίλον καὶ πᾶσιν Ὀλύμπια δώματ’ ἔχουσι , δίζεσθαί τε εἰ θεὸν αὐτὸν μαντεύσῃ, ἢ ἄνθρωπον, ἀλλ’ ἔτι καὶ μᾶλλον θεὸν, ὅτι ἦλθεν εὐνομίην αἰτήσων. καὶ πῶς, εἰ θεὸς, οὐκ ἠπίστατο νόμον πολιτικὸν ὁ φίλος τοῦ Δῖός καὶ πάντων τῶν Ὀλυμπίων; ἀλλ’ ἐπεί τοι καὶ οὐ δίχα θεοῦ ἴσως τὰ τοιαῦτα εὑρίσκεται , ἃ δέδεικται τῷ θειοτάτῳ ἀνθρώπων ὑπὸ τῆς θεοῦ φωνῆς , φέρε ἴδωμεν τὴν θείαν φωνὴν, καὶ ἃ ἐδίδαξας τὸν Λυκοῦργον ἥκεις εὐνομίην διζήμενος, αὐτὰρ ἐγώ τοι δώσω. δὸς, εἴποιμι ἂν ἐγώ· οὐδεμίαν γάρ πω δόσιν οὐδενὶ ἐπηγγείλω τοιαύτην. ὡς ἂν μαντείῃσιν ὑποσχέσιάς τε καὶ ὅρκους, καὶ δίκας ἀλλήλοισι καὶ ἀλλοδαποῖσι διδῶτε, ἁγνῶς καὶ καθαρῶς πρεσβηγενέας τιμῶντες, Τυνδαρίδας δ’ ἐποπιζόμενοι, Μενέλαν",
+          "candidate_score": 0.661141,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_10_12",
+          "bdc_text": "exclamat : «ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1757",
+          "psc_text": "παισὶν ἀπιστεῖν, καίπερ ἄνευ εἰκότων καὶ ἀναγκαίων ἀποδείξεων λέγουσιν, ἀλλ’ ὡς οἰκεῖα φασκόντων ἀπαγγέλλειν ἑπομένους τῷ νόμῳ πιστευτέον. οὕτως οὖν κατ’ ἐκείνους ἡμῖν ἡ γένεσις περὶ τούτων τῶν θεῶν ἐχέτω καὶ λεγέσθω. Γῆς τε καὶ Οὐρανοῦ παῖδες Ὠκεανός τε καὶ Τηθὺς ἐγενέσθην, τούτων δὲ Φόρκυς Κρόνος τε καὶ Ῥέα [καὶ ὅσοι μετὰ τούτων,] ἐκ δὲ Κρόνου Ρέας Ζεὺς Ἥρα τε καὶ πάντες ὅσους ἴσμεν ἀδελφοὺς λεγομένους αὐτῶν , ἔτι τε τούτων ἄλλους ἐκγόνους.” Διὰ τούτων πιστεύειν τοῖς περὶ θεῶν μύθοις καὶ αὐτοῖς δὲ τοῖς τῶν μύθων ποιηταῖς ὡς δὴ θεῶν ἐκγόνοις οὖσι παρακελευσάμενος , πρῶτα μὲν διὰ τοῦ 14 Περὶ δὲ — ] Plato Tim. p. 40. φάναι ἐκγόνους εἶναι τῶν θεῶν τοὺς ποιητὰς χλευάζειν μοι δοκεῖ, ὡς καὶ τῶν θεῶν ἀνθρώπων γεγονότων καὶ τοῖς ἐκγόνοις ὁμοίων τὴν φύσιν. διαβάλλει δ’ ἑξῆς ἄντικρυς τοὺς θεολόγους, οὓς ἐκγόνους ἔφησεν εἶναι θεῶν δι’ ὧν ἐπάγει φάσκων ‘καίπερ ἄνευ εἰκότων καὶ ἀναγκαίων ἀποδείξεων",
+          "candidate_score": 0.653754,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat : «ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1759",
+          "psc_text": "ταῦτ’ ἐνόει ἐπάκουσον ὅπως γυμνῇ καὶ ἀκατακαλύπτῳ φωνῇ τοὺς δὴ θεολόγους ἅπαντας διαβάλλει , κόπτων ἐν ἐπινομίδι τούτοις τοῖς ῥήμασιν “ Θεογονίαν τοίνυν καὶ ζῳογονίαν ἀναγκαῖον, ὡς ἔοικεν , πρῶτόν μοι κακῶς ἀπεικασάντων τῶν ἔμπροσθεν, βέλτιον ἀπεικάσαι κατὰ τὸν ὕστερον λόγον, ἀναλαβόντα ὃν πρὸς τοὺς ἀσεβεῖς ἐπικεχείρηκα λόγον.” Ὅτι δ’ εὐλόγως τὴν τῶν πρώτων θεολογίαν παραιτεῖται διδάσκει ἐν τῷ δευτέρῳ τῆς Πολιτείας, ἔνθα τὸν νοῦν ἐπιστῆσαι ἄξιον ὁπόσα καὶ οἷα περὶ τῶν αὐτῶν ποιητῶν τε καὶ θεολόγων τῶν γε ἐκ παλαιοῦ παραδεδομένων περὶ τῶν Ἑλληνικῶν θεῶν διέξεισιν, ὧδε ῥήμασιν αὐτοῖς φάσκων “Ἐν τοῖς μείζοσιν, ἦν δ’ ἐγὼ, μύθοις] ὀψόμεθα καὶ τοὺς ἐλάττους. δεῖ γὰρ δὴ τὸν αὐτὸν τύπον εἶναι καὶ ταὐτὸν δύνασθαι τούς τε μείζους καὶ τοὺς ἐλάττους. ἢ οὐκ οἴει; ἔγωγε, ἴφη· ἀλλ’ οὐκ ἐννοῶ 1 Θεογονίαν — ] Plato Epinom. p. 980 c. 1 ’Ev τοῖς μείζοσιν — ] Plato Rep. p. 377. οὐδὲ τοὺς μείζους τίνας λέγεις.",
+          "candidate_score": 0.650794,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_10_12",
+          "bdc_text": "exclamat : «ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1700",
+          "psc_text": "Λέγεται γὰρ οὖν, ἦν δ’ ἐγώ. ἀλλ’ οἴει, ὠ Γλαύκων, εἰ τῷ ὄντι οἷός τε ἦν παιδεύειν ἀνθρώπους καὶ βελτίους ἀπεργάζεσθαι Ὅμηρος, ἅτε περὶ τούτων οὐ μιμεῖσθαι, ἀλλὰ γινώσκειν δυνάμενος, οὐκ ἄρ’ ἂν πολλοὺς ἑταίρους ἐποιήσατο καὶ ἐτιμᾶτο καὶ ἠγαπᾶτο ὑπ’ αὐτῶν; ἀλλὰ Πρωταγόρας μὲν ἄρα ὁ Ἀβδηρίτης καὶ Πρόδικος ὁ Κεῖος καὶ ἄλλοι πάμπολλοι δύνανται τοῖς ἐφ’ ἑαυτῶν παρεστάναι, ἰδίᾳ συγγινόμενοι, ὡς οὔτε οἰκίαν οὔτε πόλιν τὴν αὐτῶν οἰκεῖν οἷοί τε ἔσονται, ἐὰν μὴ σφεῖς αὐτῶν τῆς παιδείας ἐπιστατήσωσι, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ σοφίᾳ οὕτω σφόδρα φιλοῦνται, ὥστε μόνον οὐκ ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς περι- φέρουσιν αὐτοὺς οἶ ἑταῖροι. ὅμηρον δὲ ἄρα οἶ ἐπ’ ἐκείνου, εἴπερ οἷός τε ἦν πρὸς ἀρετὴν ὀνίναι ἀν- θρώπους , ἢ Ἡσίοδον ῥαψῳδεῖν ἂν περιιόντας εἴων, καὶ οὐχὶ μᾶλλον ἂν αὐτῶν ἀντείχοντο ἢ τοῦ χρυσοῦ, καὶ ἠνάγκαζον παρὰ σφίσιν οἴκοι εἶναι, ἢ εἰ μὴ ἔπει- θον, αὐτοὶ ἂν ἐπαιδαγώγουν, ὅπη ᾔεσαν, ἕως ἱκανῶς παιδείας μεταλάβοιεν;",
+          "candidate_score": 0.650435,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_10_12",
+          "bdc_text": "exclamat : «ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1553",
+          "psc_text": "γε, ἔφη ὁ Σιμμίας. Ἔτι τοίνυν, ἔφη, πάμμεγά τι εἶναι αὐτὸ , καὶ ἡμὰς οἰκεῖν τοὺς μέχρις Ἡρακλείων στηλῶν ἀπὸ Φάσιδος ἐν σμικρῷ τινι μορίῳ, ὥσπερ περὶ τέλμα μύρμηκας ἢ βατράχους , περὶ τὴν θάλατταν οἰκοῦντας , καὶ ἂλλους ἄλλοθι πολλοὺς ἐν πολλοῖς τοιούτοις τόποις οἱκεῖν. εἶναι γὰρ πανταχῆ περὶ τὴν γῆν πολλὰ κοῖλα καὶ παντοδαπὰ καὶ τὰς ἰδέας καὶ τὰ μεγέθη, εἰς ἃ ξυνερρυηκέναι τό τε ὕδωρ καὶ τὴν ὁμίχλην καὶ τὸν ἀέρα· αὐτὴν δὲ τὴν γῆν καθαράν τε ἐν καθαρῷ κεῖσθαι τῷ οὐρανῷ, ἐν ᾧπέρ ἐστι τὰ ἄστρα, ὃν δὴ αἰθέρα ὀνομάζειν τοὺς πολλοὺς τῶν τὰ τοιαῦτα εἰωθότων λέγειν · οὑ δὴ ὑποστάθμην εἶναι ταῦτα καὶ ξυρρεῖν ἀεὶ εἰς τὰ κοῖλα τῆς γῆς. ἡμᾶς οἶν οἰκοῦντας ἐν τοῖς κοίλοις αὐτῆς λεληθέναι καὶ οἴεσθαι ἄνω ἐπὶ τῆς γῆς οἰκεῖν , ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐν μέσῳ τῷ πυθμένι τοῦ πελάγους οἰκῶν οἴοιτό τε ἐπὶ τῆς θαλάττης οἰκεῖν καὶ διὰ",
+          "candidate_score": 0.647656,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_10_12",
+          "bdc_text": "exclamat : «ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2072",
+          "psc_text": "αὐτῶν ἡμῖν ἐντέτηκεν. οὐδείς γέ τοι μὴ μεμηνὼς ἕλοιτ᾿ ἄν ποτε μίαν αἴσθησιν ἀποβάλλειν, ὅπως αὐτῷ πάντα τὰ ἄλλα ἀγαθὰ γένοιτο. τοὺς δὴ διαβάλλοντας αὐτὰς ἐχρῆν, πεπεισμέ- νους γε διότι μάτην ἔχοιεν αὐτὰς , εἰπόντας ἅπερ ὁ Πάνδαρος λέγει παρὰ τῷ Ὁμήρῳ περὶ τῶν ἑαυτοῦ τόξων, αὐτίκ᾿ ἔπειτ᾿ ἀπ᾿ ἐμεῖο κάρη τάμοι ἀλλότριος φὼς, εἰ μὴ ἐγὼ τάδε τόξα φαεινῷ ἐν πυρὶ θείην, χερσὶ διακλάσσας, ἀνεμώλια γάρ μοι ὀπηδεῖ, τὸ μετὰ τοῦτο διαλυμήνασθαι πάσας τὰς αἰσθήσεις ἑαυτῶν· οὕτω γὰρ ἄν τις ἐπίστευεν αὐτοῖς ἔργῳ δι- δάσκουσιν ὡς εἰς οὐδὲν αὐτῶν δέοιντο. νυνὶ δὲ τοῦτο καὶ τὸ ἀτοπώτατόν ἐστι· ἀχρήστους γὰρ ἀποφαίνοντες αὐτὰς τῷ λόγῳ τοῖς ἔργοις τὰ μάλιστα χρώμενοι διατελοῦσιν αὐταῖς. ὅ γέ τοι Μέλισσος ἐθέλων ἐπιδεικνύναι διότι τῶν φαινομένων καὶ ἐν ὄψει τούτων οὐδὲν εἴη τῷ ὄντι, διὰ τῶν φαινομένων ἀποδείκνυσιν αὐτῶν· φησὶ γοῦν, εἰ γάρ ἐστι καὶ ὕδωρ καὶ ἀὴρ καὶ πῦρ καὶ σίδηρος καὶ χρυσὸς , καὶ",
+          "candidate_score": 0.647341,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_10_12",
+          "bdc_text": "exclamat : «ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1447",
+          "psc_text": "ὁ δέ τις ἐξαρθεὶς ὑπὸ μεγαλαυχίας , ἢ χρήμασιν ἐπαιρόμενος, ἢ τιμαῖς, ἢ καὶ σώματος εὐμορφίᾳ, ἅμα νεότητι καὶ ἀνοίᾳ, φλέγεται τὴν ψυχὴν μεθ’ ὕβρεως, ὥστε οὔτε ἄρχοντος οὔτε τινὸς ἡγεμόνος δεόμενος, ἀλλὰ καὶ ἄλλοις ἱκανὸς ὢν ἡγεῖσθαι, καταλείπετει ἔρημος θεοῦ· καταλειφθεὶς δὲ, καὶ ἔτι ἄλλους τοιούτους 9 Περὶ δὲ δὴ — ] Plato Epist. 13. p. 363. 18 Νόμοις] 4. p. 716 a. προσλαβὼν , σκιρτᾷ ταράττων πάντα ἄμα, καὶ πολλοῖς τισὶν ἔδοξεν ε���ναί τις, μετὰ δὲ χρόνον οὐ πολὺν ὑποσχὼν τιμωρίαν οὐ μεμπτὴν τῇ δίκῃ, ἑαυτόν τε καὶ οἶκον καὶ πόλιν ἄρδην ἀνάστατον ἐποίησε.” Ταῦτα ὁ Πλάτων’. σὺ δέ γε τῷ “ὁ μὲν δὴ θεὸς ἀρχὴν καὶ τελευτὴν καὶ μέσα τῶν ὄντων ἁπάντων ἔχων” παράθες ἀπὸ τῆς Ἑβραίων προφητείας τὸ “ ἐγὼ θεὸς πρῶτος, καὶ ἐγὼ μετὰ ταῦτα·” τῷ δὲ “ εὐθείᾳ περαίνει κατὰ φύσιν ἐπιπορευόμενος” τὸ “ εὐθύτητας εἶδε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ.” καὶ πρὸς τὸ “ τῷ",
+          "candidate_score": 0.647333,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_6_8",
+          "bdc_text": "s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2068",
+          "psc_text": "ὧν πρώτους ὁ λόγος συνίστησι τοὺς ἀμφὶ τὸν Πυθαγόραν τε καὶ Ἀναξαγόραν Πλάτωνά τε καὶ Σωκράτην νοῦν καὶ θεὸν ἐπιστῆσαι τῷ κόσμῳ. οὗτοι δὴ κομιδῇ παῖδες τοῖς χρόνοις ἀποδείκνυνται καθ’ οὓς χρόνους τὰ ὕστατα ἱστορεῖται τῆς Ἑβραίων ἀρχαιολογίας·. οὐκ ἦν ἄρα παλαιτάτη παρὰ πᾶσιν Ἕλλησι καὶ τοῖς πρόπαλαι τὴν πολύθεον δεισιδαιμονίαν παρά τε Φοίνιξι καὶ Αἰγυπτίοις εἰσηγησαμένοις μένοις ἡ τοῦ τῶν ὅλων θεοῦ γνῶσις, ἣν πρῶτος Ἑλλήνων ληνῶν Ἀναξαγόρας καὶ οἱ ἀμφ’ αὐτὸν ἐξήνεγκαν. καὶ μὴν τὰ τῆς πολυθέου δεισιδαιμονίας πάντων ἐθνῶν ἐκράτει· ἀλλ’ ἦν, ὡς ἔοικεν, οὐ τὴν ἀληθῆ περιέχοντα θεολογίαν, ἀλλ’ ἣν Αἰγύπτιοι καὶ Φοίνικες πρῶτοι πάντων συστήσασθαι ἐμαρτυρήθησαν. αὕτη δὲ ἣν θεοὺς μὲν οὐδαμῶς, οὐδέ τινας θείας δυνάμεις, ἄνδρας δὲ ἤδη πάλαι ἐν νεκροῖς κειμένους θεολογοῦσα, ὡς ὁ τῆς ἀληθείας πάλαι ἀπέδειξε λόγος. φέρ’ οὖν πάλιν ἀναλάβωμεν τὸν λόγον. ἐπειδὴ τῶν φυσικῶν φιλοσόφων οἱ μὲν πάντα κατέβαλλον ἐπὶ τὰς αἰσθήσεις, οἱ δ’ αὖ πάλιν τούτοις ἀνθεῖλκον, ὡς",
+          "candidate_score": 0.644299,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_6_8",
+          "bdc_text": "s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_123",
+          "psc_text": "πολύγονον ὄντα καὶ τὰς τροφὰς αὐτοφυεῖς παρεχόμενον ῥᾳδίως ἐκτρέφειν τὰ ζωογονηθέντα. — τοὺς δὲ 25 Φᾶσί τοίνυν — ] Diodorus 1, 10. 13. 15 — 26. θεοὺς ἀνθρώπους μὲν ὑπάρξαι θνητοὺς, διὰ δὲ σύνεσιν καὶ κοινὴν ἀνθρώπων εὐεργεσίαν τυχεῖν τῆς ἀθανασίας, ὧν ἐνίους καὶ βασιλεῖς γενέσθαι. μεθερμηνευομένων δὲ αὐτῶν τινὰς μὲν ὁμωνύμους ὐπάρχειν τοῖς οὐρανίοις, τινὰς δὲ ἰδίαν ἐσχηκέναι προσηγορίαν, Ἥλιον τε καὶ Κρόνον Κρόνον ἔτι δὲ καὶ Δία τὸν ὑπό τινων Ἄμμωνα προσαγορευόμενον, πρὸς δὲ τούτοις Ἥραν καὶ Ἥφαιστον , ἔτι δὲ Ἑστίαν, καὶ τελευταῖον Ἑρμῆν. καὶ πρῶτον μὲν Ἥλιον βασιλεῦσαι τῶν κατ’ Αἴγυπτον , ὁμώνυμον ὄντα τῷ κατ’ οὐρανὸν ἄστρῳ. ἔνι��ι δὲ τῶν ἱερέων φασὶ πρῶτον Ἥφαιστον βασιλεῦσαι, πυρὸς εὑρετὴν γενόμενον. μετὰ δὲ ταῦτα τὸν Κρόνον ἄρξαι, καὶ γήμαντα τὴν ἀδελφὴν Ῥέαν γεννῆσαι κατὰ μὲν τινὰς τὸν Ὄσιριν καὶ τὴν Ἰσιν, κατὰ δὲ τοὺς πλείστους Δία τε καὶ Ἥραν , οὓς δι’ ἀρετὴν βασιλεῦσαι τοῦ σύμπαντος κόσμου. ἐκ",
+          "candidate_score": 0.64417,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_6_8",
+          "bdc_text": "s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_190",
+          "psc_text": "πολυόμφαλα, χόνδροι τε ἁλῶν, καὶ δράκων ὄργιον Διονύσου Βασσάρου ; οὐχὶ δὲ ῥοιαὶ, πρὸς τοῖσδε καὶ καρδίαι, νάρθηκές τε καὶ κιττοὶ, πρὸς δὲ καὶ φθόις καὶ μήκωνες; ταῦτ’ ἔστιν αὐτῶν τὰ ἅγια. καὶ προσέτι τῆς Θέμιδος τὰ ἄρρητα σύμβολα, ὀρίγανον, λύχνος, ξίφος, κτεὶς γυναικεῖος , ὅς ἐστιν εὐφήμως καὶ μυστικῶς μόριον γυναικεῖον. ὢ τῆς ἐμφανοῦς ἀναισχυντίας · πάλαι μὲν ἀνθρώποις σωφρονοῦσιν ἐπικάλυμμα ἡδονῆς νὺξ ἦν σιωπωμένη, νυνὶ δὲ τοῖς μυουμένοις ἡ ἱερὰ τῆς ἀκρασίας νύξ ἐστι λαλουμένη, καὶ τὸ πῦρ ἐλέγχει τὰ πάθη δᾳδουχούμενον. ἀπόσβεσον, ὦ ἱεροφάντα, τὸ πῦρ · αἰδέσθητι , δᾳδοῦχε , τὰς λαμπάδας · ἐλέγχει σου τὸν Ἴακχον τὸ φῶς· ἐπίτρεψον ἀποκρύψαι τῇ νυκτὶ τὰ μυστήρια· σκότει τετιμήσθω τὰ ὄργια. τὸ πῦρ οὐχ ὑποκρίνεται · ἐλέγχειν καὶ κολάζειν κελεύεται.’ ‟ Ταῦτα τῶν ἀθέων τὰ μυστήρια. ἀθέους δὲ εἰκότως ἀποκαλῶ τούτους, οἳ τὸν μὲν ὄντως ὄντα θεὸν ἠγνοήκασι , παιδίον δὲ ὑπὸ Τιτάνων διασπώμενον καὶ γύναιον πενθοῦν καὶ",
+          "candidate_score": 0.643699,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_6_8",
+          "bdc_text": "s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_581",
+          "psc_text": "ἀλλὰ καὶ ἡ Ἀθηνᾶ τῆς Ἀθηνᾶς, ὦ τῆς Ἀθηνᾶς ἀδελφέ· ἥ τε σπουδὴ αὕτη καὶ ἡ ἀντισπουδία ἐπιπρέπει τῷ πατρὶ καὶ τῇ θυγατρὶ, μᾶλλον δὲ τοῖς θεοῖς ’ ὅ τε Ὀλύμπιος οὗτος ὁ τὴν μίαν ταύτην ἐξελεῖν πόλιν ἀσθενῶν, εἰ μὴ ἀπὸ Σούσων ἐπάγοι αὐτῇ τὸν ἄπειρον ἐκεῖνον στρατὸν, μέγας τις ἄρα ἦν καὶ τὴν τοῦ παντὸς Κυρείαν ἔχων , καὶ πιθανὸς ἅμα, ἐκ μὲν τῆς Ἀσίας εἰς τὴν Εὐρώπην κινῶν ἔθνη τοσαῦτα, ἐν δὲ τῇ Εὐρώπῃ μίαν πόλιν ἀνατρέψαι ἀδύνατος ὤν. καὶ σὺ δὲ, ὁ τολμηρὸς ἅμα καὶ ἐπὶ τῷ μηδενὶ ῥιψοκίνδυνος , οὐκ οἰμώζεις; εἶπον ἂν ἄνθρωποι, ὑπὲρ ὧν ἡ Πάλλας οὐ δύναται Δί’ Ὀλύμπιον ἐξιλάσασθαι·) ἢ οὐ τοῖς ἀνθρώποις ἐμήνιεν ὁ Ζεὺς, ἀλλὰ τοῖς λίθοις καὶ τοῖς ξύλοις ’ κἄπειτα σὺ μὲν τοὺς ἀνθρώπους ἔσωζες , ὁ δὲ τὰ οἰκοδομήματα ἐνεπίμπρα ἐπακτῷ πυρί; οὐ γὰρ ἦν αὐτῷ κεραυνὸς τηνικαῦτα. ἢ μή τι μᾶλλον ἡμεῖς τολμηροί τε ἐσμὲν",
+          "candidate_score": 0.640986,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_6_8",
+          "bdc_text": "s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_122",
+          "psc_text": "ἔθνεσιν ἀπηκριβωκὼς , ἐπιφανὴς ἀνὴρ καὶ δόξαν οὐ μικρὰν παιδείας παρὰ πᾶσι τοῖς φιλολόγοις κτησάμενος , καὶ δὴ καὶ πᾶσαν τὴν παλαιὰν συναγαγὼν ἱστορίαν, συνάψας τε τὰ πρῶτα τοῖς ἑξῆς πράγμασι, τὴν καταρχὴν τῆς ὅλης ἐποιήσατο πραγματείας ἀπὸ τῆς κατ’ Αἰγυπτίους θεολογίας · ἀφ’ ἧς ἡγοῦμαι κρεῖττον εἶναι ποιήσασθαι τὴν τῶν προκειμένων παράθεσιν , ὡς ἂν μᾶλλον οὔσης γνωριμωτέρας τοῖς Ἕλλησι τῆς τούτου γραφῆς. ἱστορεῖ δ’ οὖν ταῦτα πρὸς λέξιν ‘‘Φασὶ τοίνυν Αἰγύπτιοι κατὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς τῶν ὅλων γένεσιν πρώτους ἀνθρώπους γενέσθαι κατὰ τὴν Αἴγυπτον διά τε τὴν εὐκρασίαν τῆς χώρας καὶ διὰ τὴν φύσιν τοῦ Νείλου. τοῦτον γὰρ πολύγονον ὄντα καὶ τὰς τροφὰς αὐτοφυεῖς παρεχόμενον ῥᾳδίως ἐκτρέφειν τὰ ζωογονηθέντα. — τοὺς δὲ 25 Φᾶσί τοίνυν — ] Diodorus 1, 10. 13. 15 — 26. θεοὺς ἀνθρώπους μὲν ὑπάρξαι θνητοὺς, διὰ δὲ σύνεσιν καὶ κοινὴν ἀνθρώπων εὐεργεσίαν τυχεῖν τῆς ἀθανασίας, ὧν ἐνίους καὶ βασιλεῖς γενέσθαι. μεθερμηνευομένων δὲ αὐτῶν τινὰς",
+          "candidate_score": 0.637723,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_6_8",
+          "bdc_text": "s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1547",
+          "psc_text": "ἤδη διεφθαρμένων, ὑγιὴς μὲν ἀνῃρέθη, κομισθεὶς δὲ οἴκαδε, μέλλων θάπτεσθαι δωδεκαταῖος ἐπὶ τῇ πυρᾷ κείμενος ἀνεβίω, ἀναβιοὺς δὲ ἔλεγεν ἃ ἐκεῖ ἴδοι. ἔφη δὲ, ἐπειδή οἶ ἐκβῆναι τὴν ψυχὴν , πορεύεσθαι μετὰ πολλῶν, καὶ ἀφικνεῖσθαι σφᾶς εἰς 17 Ταῦτα — ] Rep. 10 p. 614. πον τινὰ δαιμόνιον, ἐν ᾧ τῆς τε γῆς δύ' εἶναι χάσματα ἐχομένω ἀλλήλων , καὶ τοῦ οὐρανοῦ αὖ ἐν τῷ ἄνω ἄλλα καταντικρύ. δικαστὰς δὲ μεταξὺ τούτων καθῆσθαι, οὓς, ἐπειδὴ διαδιδάσειαν, τοὺς μὲν δικαίους κελεύειν πορεύεσθαι τὴν εἰς δεξίαν τε καὶ ἄνω διὰ τοῦ οὐρανοῦ, σημεῖα περιάψαντες τῶν δε δικασμένων ἐν τῷ πρόσθεν, τοὺς δὲ ἀδίκους τὴν εἰς ἀριστεράν τε καὶ κάτω , ἔχοντας καὶ τούτους ἐν τῷ ὄπισθεν σημεῖα πάντων ὧν ἔπραξαν. αὐτοῦ δὲ προσελθόντος εἰπεῖν ὅτι δέοι αὐτὸν ἄγγελον ἀνθρώποις γενέσθαι τῶν ἐκεῖ καὶ διακελεύεσθαι διακούειν τε καὶ θεᾶσθαι πάντα τὰ ἐν τῷ τόπῳ.'' Ταῦτα ὁ Πλάτων’· συγγενῆ δὲ τούτοις καὶ ὁ Πλούταρχος",
+          "candidate_score": 0.637276,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ; s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1698",
+          "psc_text": "Λακεδαίμων καὶ δι’ ἄλλους πολλοὺς πολλαὶ μεγάλαι τε καὶ σμικραί. σὲ δὲ τίς αἰτιᾶται πόλις ἀγαθὸν νομοθέτην γεγονέναι 10 Εἶθ’ ἑξῆς] Ibid. p. 599. καὶ σφὰς ὠφεληκέναι; Χαρώνδαν μὲν γὰρ Ἰταλία καὶ Σικελία, καὶ ἡμεῖς Σόλωνα· σὲ δὲ τίς; ἕξει τινὰ εἰπεῖν; Οὐκ οἴομαι, ἔφη ὁ Γλαύκων· οὔκουν λέγεταί γε, οὐδ’ ὑπ’ αὐτῶν Ὁμηριδῶν. Ἀλλὰ δὴ τίς πολεμος ἐπὶ Ὁμήρου ὑπ’ ἐκείνου ἄρχοντος ἢ συμβουλεύοντος εὖ πολεμηθεὶς μνημονεύεται; Οὐδείς. Ἀλλ’ οἶα δὴ εἰς τὰ ἔργα σοφοῦ ἀνδρὸς πολλαὶ ἐπίνοιαι καὶ εὐμήχανοι εἰς τέχνας ἤ τινας ἄλλας πράξεις λέγονται, ὥσπερ αὖ Θάλεώ τε πέρι τοῦ Μιλησίου καὶ Ἀναχάρσιδος τοῦ Σκύθου; Ούδαμῶς τοιοῦτον οὐδέν. Ἀλλὰ δὴ, εἰ μὴ δημοσίᾳ, ἰδίᾳ τισὶν ἡγεμὼν παιδείας αὐτὸς ζῶν λέγεται Ὅμηρος γενέσθαι, οἳ ἐκεῖνον ἠγάπων ἐπὶ συνουσίᾳ καὶ τοῖς ὕστερον ὁδόν τινα παρέδοσαν βίου Ὁμηρικὴν, ὥσπερ Πυθαγόρας αὐτός τε διαφερόντως ἐπὶ τούτῳ ἠγαπήθη, καὶ οἱ ὕστεροι ἔτι καὶ νῦν Πυθαγόρειον τρόπον ἐπονομάζοντες τοὐ βίου διαφανεῖς πη",
+          "candidate_score": 0.635759,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1131",
+          "psc_text": "ἄλλοι τε ἦρξαν καὶ Σείσιθρος, ᾧ δὴ Κρόνος προσημαίνει μὲν ἔσεσθαι πλῆθος ὄμβρων Δεσίου πέμπτῃ ἐπὶ δέκα, κελεύει δὲ πᾶν ὅ τι γραμμάτων ἦν ἐχόμενον ἐν Ἡλίου πόλει τῇ ἐν Σιππάροισιν ἀποκρύψαι. Σείσιθρος δὲ ταῦτα ἐπιτελέα ποιήσας εὐθέως ἐπ’ Ἀρμενίης ἀνέπλωε, καὶ παραυτίκα μιν κατελάμβανε τὰ ἐκ θεοῦ. τρίτῃ δὲ ἡμέρῃ ἐπεί τε ὕων ἐκόπασε, μετῄει τῶν ὀρνίθων πείρην ποιεύμενος , εἴ κου γῆν ἴδοιεν τοῦ ὕδατος ἐκδῦσαν. αἶ δὲ ἐκδεχομένου σφέας πελάγεος ἀχανέος ἀπορέουσαι ὅκη κατορμίσονται παρὰ τὸν Σείσιθρον ὀπίσω κομίζονται, καὶ ἐπ’ αὐτῇσιν ἕτεραι. ὡς δὲ τῇσι τρίτῃόιν εὐτύχεεν , ἀπίκατο γὰρ δὴ πηλοῦ 18 Μεθ’ ὅν ἄλλοι — ] Cyrillus adv. lulian. I. p. 3. κατάπλεοι τοὺς ταρσοὺς, θεοί μιν ἐξ ἀνθρώπων ἀφα- νίζουσιν · τὸ δὲ πλοῖον ἐν Ἀρμενίῃ περίαπτα ξύλων ἀλεξιφάρμακα τοῖσιν ἐπιχωρίοισι παρείχετο.’’ Ταῦτα μὲν οὖν οὗτος. Πἀλιν δὲ Μώσεως τοὺς πρώτους φύντας ἀνθρώπων μακροβίους γεγονέναι φήσαντος, μάρτυρας καὶ τούτου παρατίθεται τοῦ λόγου τοὺς",
+          "candidate_score": 0.635697,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1321",
+          "psc_text": "ἔτη ὢ κατὰ τὴν ἐκτεθεῖσαν τοῦ φιλοσόφου μαρτυρίαν. ἔτι δὲ πολὺ τῶν Τρωϊκῶν νεώτερα τὰ κατὰ Ὅμηρον καὶ Ἡσίοδον καὶ τοὺς μνημονεύεται. χθὲς δὲ καὶ πρώην μετὰ τούτους περὶ τὴν πεντηκοστὴν Ὀλυμπιάδα οἶ ἀμφὶ Πυθαγόραν καὶ Δημόκριτον καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα φιλοσόφους ���νομάσθησαν, ἐγγύς που μετὰ τὰ Τρωϊκὰ ἔτεσιν ἑπτα- κοσίοις. προτερεῖν ἄρα Μωσῆς καὶ οἱ μετ᾿ αὐτὸν Ἑβραίων προφῆται συνίστανται τῶν παρ᾿ Ἕλλησι φιλοσόφων χιλίοις πεντακοσίοις ἔτεσι κατὰ τὴν τοῦ δηλωθέντος ἀνδρὸς ὁμολογίαν. Καὶ ταῦτα μὲν ἡμεῖς ἐπιτόμως. σκέψασθαι δὲ καιρὸς καὶ τὰς τῶν πρὸ ἡμῶν περὶ τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως ἀποδείξεις. γεγόνασι δὴ παρ᾿ ἡμῖν λόγιοι ἄνδρες καὶ τῶν ἀπὸ παιδείας οὐδενὸς δεύτεροι, τοῖς τε θείοις οὐ παρέργως καθωμιληκότες, οἳ καὶ τὴν παροῦσαν ὑπόθεσιν ἐπ᾿ ἀκριβὲς διευκρινήσαντες τῇ παρ᾿ Ἑβραίοις συνέστησαν ἀρχαιολογίᾳ, πλουσίᾳ καὶ ποικίλῃ κατασκευῇ κεχρημένοι τῆς ἀποδείξεως. οἱ μὲν γὰρ ἔκ τινων ὁμολογουμένων ἱστοριῶν τοὺς χρόνους συνελογίσαντο, οἱ δὲ παλαιτέροις ἀναγνώσμασι τὴν μαρτυρίαν ἐπιστώσαντο. καὶ οἱ μὲν",
+          "candidate_score": 0.635592,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_123",
+          "psc_text": "πολύγονον ὄντα καὶ τὰς τροφὰς αὐτοφυεῖς παρεχόμενον ῥᾳδίως ἐκτρέφειν τὰ ζωογονηθέντα. — τοὺς δὲ 25 Φᾶσί τοίνυν — ] Diodorus 1, 10. 13. 15 — 26. θεοὺς ἀνθρώπους μὲν ὑπάρξαι θνητοὺς, διὰ δὲ σύνεσιν καὶ κοινὴν ἀνθρώπων εὐεργεσίαν τυχεῖν τῆς ἀθανασίας, ὧν ἐνίους καὶ βασιλεῖς γενέσθαι. μεθερμηνευομένων δὲ αὐτῶν τινὰς μὲν ὁμωνύμους ὐπάρχειν τοῖς οὐρανίοις, τινὰς δὲ ἰδίαν ἐσχηκέναι προσηγορίαν, Ἥλιον τε καὶ Κρόνον Κρόνον ἔτι δὲ καὶ Δία τὸν ὑπό τινων Ἄμμωνα προσαγορευόμενον, πρὸς δὲ τούτοις Ἥραν καὶ Ἥφαιστον , ἔτι δὲ Ἑστίαν, καὶ τελευταῖον Ἑρμῆν. καὶ πρῶτον μὲν Ἥλιον βασιλεῦσαι τῶν κατ’ Αἴγυπτον , ὁμώνυμον ὄντα τῷ κατ’ οὐρανὸν ἄστρῳ. ἔνιοι δὲ τῶν ἱερέων φασὶ πρῶτον Ἥφαιστον βασιλεῦσαι, πυρὸς εὑρετὴν γενόμενον. μετὰ δὲ ταῦτα τὸν Κρόνον ἄρξαι, καὶ γήμαντα τὴν ἀδελφὴν Ῥέαν γεννῆσαι κατὰ μὲν τινὰς τὸν Ὄσιριν καὶ τὴν Ἰσιν, κατὰ δὲ τοὺς πλείστους Δία τε καὶ Ἥραν , οὓς δι’ ἀρετὴν βασιλεῦσαι τοῦ σύμπαντος κόσμου. ἐκ",
+          "candidate_score": 0.635102,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_168",
+          "psc_text": "τὴν διαμονήν· ἑτέρους δὲ λέγουσιν ἐπιγείους γενέσθαι θεοὺς, διὰ δὲ τὰς εἰς ἀνθρώπους εὐεργεσίας ἀθανάτου τετευχότας τιμῆς τε καὶ δόξης , οἶον ‘Ηρακλέα, Διόνυσον, Ἀρισταῖον , καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς τούτοις ὁμοίους. περὶ δὲ τῶν ἐπιγείων θεῶν πολλοὶ καὶ ποικίλοι παραδέδονται λόγοι πάρα τοῖς ἱστορικοῖς τε καὶ μυθογράφοις. καὶ τῶν μὲν ἱστορικῶν Εὐήμερος, ὁ τὴν ἱερὰν ἀναγραφὴν ποιησάμενος, ἰδίως ἀναγέγραφεν , τῶν δὲ μυθολόγων Ὅμηρος καὶ Ἡσίοδος καὶ Ὀρφεὺς καὶ ἕτεροι τοιοῦτοι τερατωδεστέρους μύθους περὶ θεῶν πεπλάκασιν· ἡμεῖς ��ὲ τὰ παρ’ ἀμφοτέροις ἀναγεγραμμένα πειρασόμεθα συντόμως ἐπιδραμεῖν, στοχαζόμενοι τῆς συμμετρίας. \" ‟ Εὐήμερος μὲν οὖν φίλος γεγονὼς Κασάνδρου τοῦ βασιλέως, καὶ διὰ τοῦτον ἠναγκασμένος τε λεῖν βασιλικάς τινας χρείας καὶ μεγάλας ἀποδημία φησὶν ἐκτοπισθῆναι κατὰ τὴν μεσημβρίαν εἰς τὸ ὠκεανόν · ἐκπλεύσαντα δὲ αὐτὸν ἐκ τῆς εὐδαίμονι Ἀραβίας ποιήσασθαι τὸν πλοῦν δι’ ὠκεανοῦ πλείο ἡμέρας. κα προσενεχθῆναι νήσοις πελαγίαις· μίαν ὑπάρχειν τὴν ὀνομαζομένην Παγχαίαν, ἐν ᾑ τ’ θεᾶσθαι τοὺς ἐνοικοῦντας Παγχαίους",
+          "candidate_score": 0.634954,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Nam et Luciano vel patriae fumus alieno igni lucentior videbatur Lucian , Patriae encomion 11 ; s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_313",
+          "psc_text": "τοῦτο μὲν ὅτι πυρὸς πλῆρες τὸ φυτὸν καὶ διὰ τοῦτο ἀπεχθὲς δαίμοσι, τοῦτο δὲ ὅτι λάλον καιόμενον, εἰς παράστασιν τοῦ προφητεύειν τὸν θεόν. καθὸ δὲ ἀπαλεξίκακός ἐστι τῶν ἐπιγείων ὁ ἥλιος, Ἡρακλέα προσεῖπον αὐτὸν, ἐκ τοῦ κλᾶσθαι αὐτὸν πρὸς τὸν ἀέρα ἀπ’ ἀνατολῆς εἰς δύσιν ἰόντα. δώδεκα δ’ ἄθλους ἐκμοχθεῖν ἐμυθολόγησαν, τῆς κατὰ τὸν οὐρανὸν διαιρέσεως τῶν ζωδίων τὸ σύμβολον ἐπιφημίσαντες · ῥόπαλον δὲ αὐτῷ καὶ λεοντῆν περιέθεσαν, τὸ μὲν τῆς ἀνωμαλίας μήνυμα, τὸ δὲ τῆς κατὰ τὸ ζῴδιον ἐμφανιστικὸν ἰσχύος. τῆς δὲ σωστικῆς αὐτοῦ δυνάμεως Ἀσκληπιὸς τὸ σύμβολον · ᾧ τὸ μὲν βάκτρον δεδώκασι, τῆς τῶν καμνόντων ὑπερείσεως καὶ ἀναπαύσεως, ὁ δὲ ὄφις περισπειρᾶται , τῆς περὶ τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν σωτηρίας φέρων σημεῖον· (καὶ μὴν ὑφιστάντες ἡμῖν τὸν κόσμον οἱ φυσικοὶ τὰ περὶ τὴν γῆν ἰλυσπώμενα τῶν ζῴων τῆς παχυτάτης καὶ γεώδους ᾐτιάσαντο οὐσίας·) πνευματικώτατον γὰρ τὸ ζῷόν ἐστι καὶ τὴν ἀσθένειαν τοῦ σώματος ἀποδύεται. δοκεῖ δὲ",
+          "candidate_score": 0.634025,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1553",
+          "psc_text": "γε, ἔφη ὁ Σιμμίας. Ἔτι τοίνυν, ἔφη, πάμμεγά τι εἶναι αὐτὸ , καὶ ἡμὰς οἰκεῖν τοὺς μέχρις Ἡρακλείων στηλῶν ἀπὸ Φάσιδος ἐν σμικρῷ τινι μορίῳ, ὥσπερ περὶ τέλμα μύρμηκας ἢ βατράχους , περὶ τὴν θάλατταν οἰκοῦντας , καὶ ἂλλους ἄλλοθι πολλοὺς ἐν πολλοῖς τοιούτοις τόποις οἱκεῖν. εἶναι γὰρ πανταχῆ περὶ τὴν γῆν πολλὰ κοῖλα καὶ παντοδαπὰ καὶ τὰς ἰδέας καὶ τὰ μεγέθη, εἰς ἃ ξυνερρυηκέναι τό τε ὕδωρ καὶ τὴν ὁμίχλην καὶ τὸν ἀέρα· αὐτὴν δὲ τὴν γῆν καθαράν τε ἐν καθαρῷ κεῖσθαι τῷ οὐρανῷ, ἐν ᾧπέρ ἐστι τὰ ἄστρα, ὃν δὴ αἰθέρα ὀνομάζειν τοὺς πολλοὺς τῶν τὰ τοιαῦτα εἰωθότων λέγειν · οὑ δὴ ὑποστάθμην εἶναι ταῦτα καὶ ξυρρεῖν ἀεὶ εἰς τὰ κοῖλα τῆς γῆς. ἡμᾶς οἶν οἰκοῦντας ἐν τοῖς κοίλοις αὐτῆς λεληθέναι καὶ οἴεσθαι ἄνω ἐπὶ τῆς γῆς οἰκεῖν , ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐν μέσῳ τῷ πυθμένι τοῦ πελάγους οἰκῶν οἴοιτό τε ἐπὶ τῆς θαλάττης οἰκεῖν καὶ διὰ",
+          "candidate_score": 0.632793,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_47",
+          "psc_text": "ὡς ἂν μὴ δοκοίημεν κεχαρισμένα πράττειν τῷ λόγῳ· μάρτυρες δὲ παρέστων ἡμῖν Ἑλγήνων αὐτῶν οἱ τε τὴν φιλοσοφίαν αὐχοῦντες καὶ οἱ τὴν ἄλλην τῶν ἐθνῶν ἱστορίαν διηρευνηκότες. γράφει τοίνυν ἄνωθεν τὴν παλαιὰν Αἰγυπτίων ὑφηγούμενος θεολογίαν ὁ Σικελιώτης Διόδωρος, γνω- ριμώτατος ἀνὴρ τοῖς Ἑλλήνων λογιωτάτοις, ὡς ἂν ὑπὸ μίαν συναγηοχὼς πραγματείαν ἅπασαν τὴν ἱστορικὴν βιβλιοθήκην. ἐξ οὗ πρῶτα παραθήσομαι ἃ περὶ τῆς τοῦ παντὸς κοσμογονίας ἀρχόμενος τοῦ λόγου διείληφε, τὰς τῶν παλαιῶν ἱστορῶν δόξας τοῦτον τὸν τρόπον. Περὶ μὲν οὑν θεῶν τίνας ἐννοίας ἔσχον οἱ πρῶτοι καταδείξαντες τιμὰν τὸ θεῖον καὶ περὶ τῶν μυθολογουμένων ἑκάστου τῶν ἀθανάτων τὰ μὲν πολλὰ συντάξασθαι πειρασόμεθα κατ’ ἰδίαν, διὰ τὸ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην πολλοῦ λόγου προσδεῖσθαι 27 Περὶ μὲν οὖν — ] Diodonis 1, 6 — 8. ὅσα δ’ ἂν ταῖς προκειμέναις ἱστορίαις ἐοικότα δόξωμεν ὑπάρχειν παραθήσομεν ἐν κεφαλαίοις, ἔνα μηδὲν τῶν ἀκοῆς ἀξίων ἐπιζητῆται. περὶ δὲ τοῦ γένους τῶν ἀπάντων ἀνθρώπων καὶ τῶν πραχθέντων",
+          "candidate_score": 0.630515,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_0",
+          "bdc_text": "Constantissime equidem olim pronunciavit quidam e numero sapientum omne solum forti esse patriamOvid , Fasti I , 493 ;",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_16",
+          "psc_text": "τε οὐκ ὀλίγα εἰς τὰς ἱερὰς καὶ ἐνθέους γραφὰς πεπονημένα, τὸ ἀψευδὲς καὶ ἀδιάπτωτον τῶν ἀρχῆθεν καταγγειλάντων ἡμῖν τὸν τῆς θεοσεβείας λόγον γραμμικαῖς ἀποδείξεσιν παριστῶντα. πλὴν ἀλλὰ περιττοὶ λόγοι πάντες, ὧν ἐναργῆ καὶ σαφέστερα τὰ ἔργα, ἅπερ ἡ θεία καὶ οὐράνιος τοῦ σωτῆρος ἡμῶν δύναμις, πάντας ἀνθρώπους τὴν ἔνθεον καὶ οὐράνιον ζωὴν εὐαγγελιζομένη, διαρρήδην εἰσέτι καὶ νῦν ἐπιδείκνυται. αὐτίκα γοῦν τὴν διδασκαλίαν αὐτοῦ κηρυχθήσεσθαι καθ᾿ ὅλης τῆς ἀνθρώπων οἰκουμένης εἰς μαρτύριον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι θεσπίσαντος, τήν τε ὕστερόν ποτε τῇ αὐτοῦ δυνάμει συστᾶσαν ἐξ ἁπάντων τῶν ἐθνῶν ἐκκλησίαν, οὔπω τότε καθ᾿ οὓς ἐνηνθρωπήκει χρόνους ὁρωμένην οὐδὲ συνεστῶσαν, ἐνθέῳ προγνώσει ἀήττητον καὶ ἀκατάπληκτον ἔσεσθαι, καὶ μηδεπώποτε ὑπὸ θανάτου νικηθήσεσθαι, ἑστάναι δὲ καὶ μένειν ἄσειστον, ὡς ἂν ἐπ᾿ ἀσείστῳ καὶ ἀρραγεῖ πέτρᾳ τῇ αὐτοῦ δυνάμει βεβηκυῖάν τε καὶ ἐρριζωμένην, ἀποφηναμένου, ὑπὲρ πάντα λόγον τὸ τῆς προρρήσεως ἀποτέλεσμα εἰκότως πᾶν ἄθυρον ἀποφράξειεν ἂν στόμα τῶν ἀναισχυντεῖν ἀναιδῶς παρεσκευασμένων. τίς γὰρ οὐκ ἀλήθειαν ὁμολογ��σειεν",
+          "candidate_score": 0.628928,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_122",
+          "psc_text": "ἔθνεσιν ἀπηκριβωκὼς , ἐπιφανὴς ἀνὴρ καὶ δόξαν οὐ μικρὰν παιδείας παρὰ πᾶσι τοῖς φιλολόγοις κτησάμενος , καὶ δὴ καὶ πᾶσαν τὴν παλαιὰν συναγαγὼν ἱστορίαν, συνάψας τε τὰ πρῶτα τοῖς ἑξῆς πράγμασι, τὴν καταρχὴν τῆς ὅλης ἐποιήσατο πραγματείας ἀπὸ τῆς κατ’ Αἰγυπτίους θεολογίας · ἀφ’ ἧς ἡγοῦμαι κρεῖττον εἶναι ποιήσασθαι τὴν τῶν προκειμένων παράθεσιν , ὡς ἂν μᾶλλον οὔσης γνωριμωτέρας τοῖς Ἕλλησι τῆς τούτου γραφῆς. ἱστορεῖ δ’ οὖν ταῦτα πρὸς λέξιν ‘‘Φασὶ τοίνυν Αἰγύπτιοι κατὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς τῶν ὅλων γένεσιν πρώτους ἀνθρώπους γενέσθαι κατὰ τὴν Αἴγυπτον διά τε τὴν εὐκρασίαν τῆς χώρας καὶ διὰ τὴν φύσιν τοῦ Νείλου. τοῦτον γὰρ πολύγονον ὄντα καὶ τὰς τροφὰς αὐτοφυεῖς παρεχόμενον ῥᾳδίως ἐκτρέφειν τὰ ζωογονηθέντα. — τοὺς δὲ 25 Φᾶσί τοίνυν — ] Diodorus 1, 10. 13. 15 — 26. θεοὺς ἀνθρώπους μὲν ὑπάρξαι θνητοὺς, διὰ δὲ σύνεσιν καὶ κοινὴν ἀνθρώπων εὐεργεσίαν τυχεῖν τῆς ἀθανασίας, ὧν ἐνίους καὶ βασιλεῖς γενέσθαι. μεθερμηνευομένων δὲ αὐτῶν τινὰς",
+          "candidate_score": 0.625084,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1271",
+          "psc_text": "Ἕλληνες αὐτοὶ, μετά γε Ὀρφέα Λίνον τε καὶ Μουσαῖον , οἳ δὴ πάντων μάλιστα θεολόγων παλαιότατοί τε καὶ πρῶτοι κατῆρξαν αὐτοῖς τῆς πολυθέου πλάνης, τοὺς ἑπτὰ παρ’ αὐτοῖς ἄνδρας ἐπὶ σοφίᾳ θαυμασθῆναι, οὓς δὴ καὶ ἐπονομάσαι σοφούς. ἀμφὶ Κῦρον δὲ οἵδε τὸν Περσῶν ἤκμασαν βασιλέα. οὗτος δ’ ἦν ὁ χρόνος, ἐν ᾧ τῶν παρ’ Ἑβραίοις προφητῶν οἱ πάντων ὕστατοι προεφήτευον, τῶν μὲν Τρωϊκῶν ὕστερον ἔτεσι πλέον ἢ ἑξακοσίοις, τῆς δὲ Μώσεως ἡλικίας οὐκ ἔλαττον ἢ χιλίοις πεντακοσίοις γενόμενοι. τοῦτο δέ σοι τὰς τῶν χρόνων ἀναγραφὰς μικρὸν ὕστερον διιόντι καταφανὲς ἔσται. ἐνταῦθά που νέοι τῷ χρόνῳ οἶ ἑπτὰ γενόμενοι σοφοὶ ἐπὶ κατορθώσει μνημονεύονται ἀγωγῆς τῆς ἠθικωτέρας, ὧν πλέον οὐδὲν τῶν βοωμένων ἀποφθεγμάτων μνημονεύεται. ὀψὲ δέ τι, καὶ μᾶλλον τοῖς χρόνοις ὑποβεβηκότες, οἱ παρ' Ἕλλησι φιλόσοφοι διαπρέψαι μνημονεύονται. ὣν Πυθαγόρας πρῶτος Φερεκύδου γνώριμος, τὸ “φιλοσοφίαν’’ ἀνευρὼν ὄνομα, ὡς μέν τινες, Σάμιος, ὡς δ’ ἕτεροί φασι, Τυρρηνὸς ἦν· τινὲς δ’ αὐτὸν Σύριον ἢ",
+          "candidate_score": 0.623474,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_48",
+          "psc_text": "πειρασόμεθα κατ’ ἰδίαν, διὰ τὸ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην πολλοῦ λόγου προσδεῖσθαι 27 Περὶ μ���ν οὖν — ] Diodonis 1, 6 — 8. ὅσα δ’ ἂν ταῖς προκειμέναις ἱστορίαις ἐοικότα δόξωμεν ὑπάρχειν παραθήσομεν ἐν κεφαλαίοις, ἔνα μηδὲν τῶν ἀκοῆς ἀξίων ἐπιζητῆται. περὶ δὲ τοῦ γένους τῶν ἀπάντων ἀνθρώπων καὶ τῶν πραχθέντων ἐν τοῖς γνωριζομένοις μέρεσι τῆς οἰκουμένης, ὡς ἂν ἐνδέχηται περὶ τῶν οὕτω παλαιῶν, ἀκριβῶς ἀναγράψομεν ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων ἀρξάμενοι.” “Περὶ τῆς πρώτης τοίνυν γενέσεως τῶν ἀνθρώπων διτταὶ γεγόνασιν ἀποφάνσεις παρὰ τοῖς νομιμωτάτοις τῶν τε φυσιολόγων καὶ τῶν ἱστορικόν. οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν ἀγένητον καὶ ἄφθαρτον ὑποστησά μενοι τὸν τὸν κόσμον ἀπεφήναντο καὶ τὸ γένος τῶν ἀνθρώτων ἐξ αἰῶνος ὑπάρχειν, μηδέποτε τῆς αὐτῶν τεκνώσεως ἀρχὴν ἐσχηκυίας, οἱ δὲ γενητὸν καὶ φθαρτὸν εἶναι νομίσαντες ἔφησαν ὁμοίως ἐκείνοις τοὺς ἀνθρώπους τυχεῖν τῆς πρώτης γενέσεως ὡρισμένοις χρόνοις. κατὰ γὰρ τὴν ἐξ ἀρχῆς τῶν ὅλων σύστασιν μίαν ἔχειν ἰδέαν οὐρανόν τε καὶ γῆν, μεμιγμένης",
+          "candidate_score": 0.620817,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1825",
+          "psc_text": "ὡς εὔδηλον εἷναι τὸν προειρημένον φιλόσοφον εἰληφέναι πολλά· γέγονε γὰρ πολυμαθὴς , καθὼς καὶ Πυθαγόρας πολλὰ τῶν παρ’ ἡμῖν μετενέγκας εἰς τὴν ἑαυτοῦ δογματοποιίαν κατεχώρισεν. ἡ δ’ ὅλη ἑρμηνεία τῶν διὰ τοῦ νόμου πάντων ἐπὶ τοῦ προσαγορευθέντος Φιλαδέλφου βασιλέως, σοῦ δὲ προγόνου , προσενεγκαμένου μείζονα φιλοτιμίαν, Δημητρίου τοῦ Φαληρέως πραγματευσαμένου τὰ περὶ τούτων.” Εἶτα μεταξύ τινα εἰπὼν ἐπιφέρει λέγων “ Δεῖ γὰρ λαμβάνειν τὴν θείαν φωνὴν οὐ ῥητὸν λόγον, ἀλλ’ ἔργων κατασκευὰς , καθὼς καὶ διὰ τῆς νομοθεσίας ἡμῖν ὅλην τὴν γένεσιν τοῦ κόσμου θεοῦ λόγους εἴρηκεν ὁ Μώσης. συνεχῶς γάρ φησιν ἐφ’ ἑκάστου “καὶ εἶπεν ὁ θεὸς, καὶ ἐγένετο.” δο κοῦσι δέ μοι περιειργασμένοι πάντα κατηκολουθηκέναι τούτῳ Πυθαγόρας τε καὶ Σωκράτης καὶ Πλάτων’, λέγοντες ἀκούειν φωνῆς θεοῦ , τὴν κατασκευὴν τῶν ὅλων συνθεωροῦντες ἀκριβῶς ὑπὸ θεοῦ γεγονυῖαν καὶ συνεχομένην ἀδιαλείπτως. ἔτι δὲ καὶ Ὀρφεὺς ἐν ποιήμασι τῶν κατὰ τὸν ἱερὸν λόγον αὐτῷ λεγομένων οὕτως ἐκτίθεται περὶ τοῦ διακρατεῖσθαι θείᾳ",
+          "candidate_score": 0.619445,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1416",
+          "psc_text": "δὴ καιρὸς ἐκάλει, κατεμίγνυον λόγοις, οὐ στοχασμοῖς καὶ θνητῆς διανοίας ἐπιτηδεύσει μαθόντ’ ἐς , οὐδ’ ἐπὶ διδασκάλοις ἀνδράσι σεμνυνόμενοι, θεοφορήσει δὲ κρείττονος δυνάμεως καὶ θείου πνεύματος ἐπιπνοίᾳ τὴν γνῶσιν ἀνατιθέντες. ἔνθεν μυρία μὲν αὐτοῖς περὶ τῶν μελλόντων τεθέσπιστο, μυρία δὲ περὶ τῆ�� τοῦ παντὸς συστάσεως πεφυσιολόγητο, καὶ αὖ πάλιν μυρία περὶ ζῴων φύσεως διείληπτο, πλεῖστα δὲ ὅσα καὶ περὶ φυτῶν ταῖς οἰκείαις ἕκαστος προφητείαις κατεβέβλητο. Μώσης δὲ καὶ λίθων δυνάμεις εὖ μάλα ἐξεπιστάμενος οὐ παρέργως ἐπὶ τῆς τοῦ ἀρχιερέως στολῆς τῇ τούτων κέχρητο θεωρίᾳ. καὶ αὖ πάλιν Σολομῶν, εἰ καί τις ἄλλος, ἐν τῇ περὶ τούτων διαπρέψαι φυσιολογίᾳ πρὸς τῆς θείας μαρτυρεῖται γραφῆς, ὧδε περιεχούσης “ καὶ ἐλάλησε Σολομῶν τρισχιλίας παραβολὰς , καὶ ἦσαν ᾠδαὶ αὐτοῦ πεντακισχίλιαι, καὶ ἐλάλησε περὶ τῶν ξύλων , ἀπὸ τῆς κέδρου τῆς ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ ἕως τῆς ὑσσώπου τῆς ἐκπορευομένης διὰ τοῦ τοίχου. καὶ ἐλάλησε περὶ τῶν κτηνῶν καὶ περὶ τῶν πετεινῶν καὶ περὶ",
+          "candidate_score": 0.619238,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen.",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1306",
+          "psc_text": "περὶ τὴν ὀνομαζομένην Μώμεμφιν. τά τε περὶ τὸν Δία καὶ τὴν Πρὰν μυθολογούμενα περὶ τῆς συνουσίας καὶ τὴν εἰς Αἰθιοπίαν ἐκδημίαν ἐκεῖθεν αὐτὸν μετενεγκεῖν. κατ’ ἐνιαυτὸν γὰρ παρὰ τοῖς Αἰγυπτίοις τὸν νεὼν τοῦ Δῖός περαιοῦσθαι τὸν ποταμὸν εἰς τὴν Λιβύην, καὶ μεθ’ ἡμέρας τινὰς πάλιν ἐπιστρέφειν, ὡς ἐξ Αἰθιοπίας τοῦ θεοῦ παρόντος. τήν τε συνουσίαν τῶν θεῶν τούτων, ἐν ταῖς πανηγύρεσι τῶν ναῶν ἀνακομιζομένων ἀμφοτέρων εἰς ὄρος ἄνθεσι παντοίοις ὑπὸ τῶν ἱερέων κατεστεμμένον.’ Καὶ Λυκοῦργον δὲ καὶ Πλάτωνα καὶ Σόλωνα πολλὰ τῶν ἐξ Αἰγύπτου νομίμων εἰς τὰς ἑαυτῶυ κατατάξαι νομοθεσίας, Πυθαγόραν τε τὰ κατὰ τὸν ἱερὸν λόγον, καὶ τὰ κατὰ γεωμετρίαν θεωρήματα, καὶ τὰ περὶ τοὺς ἀριθμοὺς, ἔτι δὲ τὴν εἰς πᾶν ζῷον τῆς ψυχῆς μεταβολὴν μαθεῖν παρ’ Αἰγυπτίων. ὑπολαμβάνουσι δὲ καὶ Δημόκριτον παρ’ αὐτοῖς ἔτη διατρῖψαι πέντε καὶ πολλὰ διδαχθῆναι τῶν κατὰ ἀστρολογίαν· τόν τε Οἰνοπίδην ὁμοίως συνδιατρίψαντα τοῖς ἱερεῦσι καὶ ἀστρολόγοις μαθεῖν ἄλλα τε καὶ μάλιστα τὸν ἡλιακὸν",
+          "candidate_score": 0.618146,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_24",
+          "bdc_text": "Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2015",
+          "psc_text": "ἦν διαφανὴς ὁ Κυρηναῖος Ἀρίστιππος. ἐκ πάντων δ’ αὐτοῦ τῶν γνωρίμων τὴν σχολὴν αὐτοῦ διεδέξατο Εὔανδρος καὶ οἶ μετὰ τοῦτον. μεθ’ οὓς Καρνεάδης ὑποδεξάμενος τὴν διατριβὴν τρίτην συνεστήσατο Ἀκαδημίαν. λόγων μὲν οὖν ἀγωγῇ ἐχρήσατο ᾖ καὶ ὁ Ἀρκεσίλαος· καὶ γὰρ αὐτὸς ἐπετήδευε τὴν εἰς ἑκάτερα ἐπιχείρησιν, καὶ πάντα ἀνεσκεύαζε τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων λεγόμενα· μόνῳ δ’ ἐν τῷ περὶ τῆς ἐποχῆς λόγῳ πρὸς αὐτὸν διέστη, φὰς ἀδύνατον εἶναι ἄνθρωπον ὄντα περὶ ἁπάντων ἐπέχειν· διαφορὰν δὲ εἶναι ἀδήλου καὶ ἀκαταλήπτου, καὶ πά��τα μὲν εἶναι ἀκατάληπτα, οὐ πάντα δὲ ἄδηλα. μετεῖχε δὲ οὗτος καὶ τῶν Στωϊκῶν λόγων, πρὸς οὓς καὶ ἐριστικῶς ἱστάμενος ἐπὶ πλέον ηὐξήθη, τοῦ φαινομένου τοῖς πολλοῖς πιθανοῦ, ἀλλ’ οὐ τῆς ἀληθείας στοχαζόμενος· ὅθεν καὶ πολλὴν παρέσχε τοῖς Στωϊκοῖς ἀηδίαν. γράφει δ’ οὖν καὶ ὁ Νουμήνιος περὶ αὐτοῦ ταῦτα “Καρνεάδης δὲ ἐκδεξάμενος παρ’ Ἡγησίνου, οὗ χρεὼν φυλάξαι ὅσα ἀκίνητα καὶ ὅσα κεκινημένα ἦν, τούτου μὲν ἠμέλει, εἰς δ’ Ἀρκεσίλαον, εἴτ’",
+          "candidate_score": 0.616967,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_24",
+          "bdc_text": "Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1240",
+          "psc_text": "Φοινίκων ἀναγραφαὶ, πρὸς ἐκείναις τε τοσοῦτοι τῶν Ἑλλήνων συγγραφεῖς, ἔτι δὲ πρὺς τοῖς εἰρημένοις Θεόφιλος καὶ Θεόδοτος καὶ Μνασέας καὶ Ἀριστοφάνης καὶ Ἑρμογένης, Εὐήμερύς τε καὶ Κόμων καὶ Ζωπυρίων καὶ πολλοί τινες ἄλλοι τάχα, (οὐ γὰρ ἔγωγε πᾶσιν ἐντετύχηκα τοῖς βιβλίοις,) οὐ παρέργως ἡμῶν μεμνημονεύκασιν. οἱ πολλοὶ δὲ τῶν εἰρημένων ἀνδρῶν τῆς μὲν ἀληθείας τῶν ἐξ ἀρχῆς πραγμάτων διήμαρτον, ὅτι μὴ ταῖς ἱεραῖς ἡμῶν βίβλοις ἐνέτυχον· κοινῶς μέντοι περὶ τῆς ἀρχαιότητος ἅπαντες μεμαρτυρήκασιν, ὑπὲρ οὗ τανῦν λέγειν προεθέμην. ὁ μέντοι Φαληρεὺς Δημήτριος καὶ Φίλων ὁ πρεσβύτερος καὶ Εὐπόλεμος οὐ πολὺ τῆς ἀληθείας διήμαρτον. οἷς συγγινώσκειν ἄξιον· οὐ γὰρ ἐνῆν αὐτοῖς μετὰ πάσης ἀκριβείας τοῖς ἡμετέροις γράμμασι παρακολουθεῖν.” Ταῦτα καὶ ὁ Ἰώσηπος. ὅτῳ δὲ φίλον τοῖς Ἀρκοῦσι —] Iosephus c. Apion I, 23. p. 458. περὶ τῆς Ἰουδαίων ἀρχαιότητος λόγοις ἐντυχεῖν τοῦ ἀνδρὸς πλείστας ἂν εὕροι συμφώνους ταῖς ἐκτεθείσαις μαρτυρίας. καὶ πολὺς δὲ ἄλλος μαρτύρων ἡμῖν ὄχλος παλαιῶν τε καὶ νέων",
+          "candidate_score": 0.616652,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_12",
+          "bdc_text": "Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_424",
+          "psc_text": ", φωτὸς δίκην ἤδη διαλαμπούσης ἐπὶ πάντα τόπον τῆς τοῦ Χριστοῦ διδασκαλίας. οἶς οὐχ ἡμεῖς, ἀλλ’ αὐτῶν πάλιν τῶν μὴ τὰ ἡμέτερα φρονούντων μαρτυρήσουσιν αἶ φωναὶ διαρρήδην, τῶν πρὸ τούτου χρόνων τοσαύτην κατηγοροῦσαι μοχθηρίαν ὥστε ἤδη τοὺς δεισιδαίμονας πέρα καὶ τῶν τῆς φύ- σεως ὅρων χωρεῖν, ὑπὸ τῶν ὀλεθρίων πνευμάτων ἐξοιστρουμένους καὶ δαιμονῶντας ἄντικρυς, ὡς καὶ τοῖς τῶν φιλτάτων αἵμασι καὶ ἄλλαις μυρίαις ἀνθρω- ποθυσίαις ἱλεοῦσθαι νομίζειν τὰς μιαιφόνους δυνάμεις. μεὶς. καί τις πατὴρ τὸν μονογενῆ παῖδα καὶ μή- τηρ τὴν ἀγαπητὴν θυγατέρα προσέθυσεν τῷ δαίμονι, καὶ κατέσφαττον οἱ φίλτατοι ὥς τι τῶν ἀλόγων καὶ ἀλλοτρίων θρεμμάτων τοὺς προσήκοντας , ἔθυόν τε τοῖς δὴ θεοῖς κατὰ πόλεις καὶ χώρας τοὺς συνοίκους καὶ πολίτας , τὴν φιλάνθρωπον καὶ συμπαθῆ φύσιν ἐπὶ τὸ ἀνηλεὲς καὶ ἀπάνθρωπον ἀκονήσαντες , καὶ τὸν μανιώδη καὶ δαιμονιακὸν ὡς ἀληθῶς ἐπιδεικνύμενοι τρόπον. εὕροις δ’ ἂν οὖν πάσαν ἐξετάζων Ἑλληνικήν τε καὶ βάρβαρον ἱστορίαν, ὅπως οἱ μὲν υἱεῖς,",
+          "candidate_score": 0.599482,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 19,
+      "cf_id": "cf018",
+      "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1",
+      "max_score": 0.668861,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1036",
+          "psc_text": "οὐσία τὴν γένεσιν έεἴληφεν, ἐκ δὲ τοῦ γέλωτος αὐτῆς τὸ φῶς καὶ ἐκ τῆς ἐκπλήξεως καὶ ἀμηχανίας τὰ σωματικὰ τοῦ κόσμου στοιχεῖα; Βούλομαι δὲ καὶ αὐτὸς συνεισενεγκεῖν τι τῇ καρποφορίᾳ αὐτῶν. ἐπειδὴ γὰρ ὁρῶ τὰ μὲν γλυκέα ὕδατα ὄντα, οἷον πηγὰς καὶ ποταμοὺς καὶ ὄμβρους καὶ τὰ τοιαῦτα, τὰ δὲ ἐν ταῖς θαλάσσαις ἁλμυρά, ἐπινοῦ μὴ πάντα ἀπὸ τῶν δακρύων αὐτῆς προβεβλῆσθαι, διότι τὸ δάκρυον ἁλμυρὸν τῇ ποιότητι ὑπάρχει. φανερὸν οὖν ὅτι τὰ ἁλμυρὰ ὕδατα ταῦτά ἐστι τὰ ἀπὸ τῶν δακρύων. εἰκὸς δὲ αὐτὴν ἐν ἀγωνίᾳ πολλῇ καὶ ἀμηχανίᾳ γεγονυῖαν νυῖαν καὶ ἱδρωκέναι. ἐντεῦθεν δὴ κατὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτῶν ὑπολαμβάνειν δεῖ, πηγὰς καὶ ποταμοὺς καὶ εἴ τινα ἄλλα ὕδατα γλυκέα ὑπάρχει τὴν γένεσιν [μὴ] ἐσχηκέναι ἀπὸ τῶν <ἱδρώτων> αὐτῆς. ἀπίθανον γάρ, μιᾶς ποιότητος οὔσης τῶν δακρύων, τὰ μὲν ἁλμυρά, τὰ δὲ γλυκέα ὕδατα ἐξ αὐτῶν προελθεῖν. τοῦτο δὲ πιθανώτερον, τὰ μὲν εἶναι ἀπὸ τῶν δακρύων, τὰ δὲ ἀπὸ τῶν ἱδρώτων.",
+          "candidate_score": 0.668861,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1093",
+          "psc_text": "τελώνου εἰπών »σπεύσας κατάβηθι, ὅτι σήμερον ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι«· τούτους γένους καταγγέλλουσι γεγονέναι. καὶ τὴν τῆς ζύμης παραβολὴν, ἣν ἡ γυνὴ ἐγκεκρυφέναι λέγεται εἰς ἀλεύρου σάτα τρία, τὰ τρία γένη δηλοῦν λέγουσι. γεναῖκα μὲν γὰρ τὴν Σοφίαν λέγεσθαι διδάσκουσιν. ἀλεύρου δὲ σάτα τρία τὰ τρία γένη τῶν ἀνθρώπων, πνευματικὸν ψυχικὸν χοϊκόν. ζύμην Τε αὐτὸν τὸν σωτῆρα εἰρῆσθαι διδάσκουσι. καὶ τὸν Παῦλον <δὲ> διαρρήδην εἰρηκέναι χοϊκοῦς ψυχικοὺς πνευματικούς. μέ »οἶος ὁ χοϊκός, τοιοῦτοι οἱ χοϊκοί«, ὅπου δέ »ψυχικὸς δὲ ἅνθρωπος ου δεχεται τὰ τοῦ πνεύματος«, ὅπου δέ »πνευματικὸς ἀνακρίνει τὰ πάντα«. τὸ δέ »ψυχικὸς δὲ οὑ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος« ἐπὶ τοῦ Δημιουργοῦ φασὶν εἰρῆσθαι, ὃν ψυχικὸν ὄντα μὴ ἐγνωκέναι μήτε τὴν Μητέρα πνευματικὴν οὖσαν μήτε τὸ σπέρμα αὐτῆς μήτε τοὺς ἐν τῷ Πληρώματι Αἰῶνας. ὅτι δὲ ὧν ἤμελλε σῴζειν ὁ Σωτήρ, τούτων τὰς ἀπαρχὰς ἀνέλαβεν τὸν Παῦλον εἰρηκέναι »καὶ εἰ ἡ ἀπαρχὴ ἁγία, καὶ τὸ φύραμα«,",
+          "candidate_score": 0.667992,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. . Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2635",
+          "psc_text": "πολλοὶ θεοὶ οὔτε πολλοὶ αἰῶνες. ἔφη γὰρ εἷς »εἴπερ εἰσὶ πολλοὶ θεοὶ λεγόμενοι«. τὸ δέ »λεγόμενοι« ὡς <περὶ> οὐχ ὑπαρχόντων ἀπεφήνατο· διὰ δὲ τοὺς τῶν Ἑλλήνων λεγομένους, οὓς ἐθεοποίησαν, ἥλιόν τε καὶ σελήνην, ἄστρα τε καὶ τὰ τούτοις ὅμοια, ἀποφηνάμενος ἀπέκλεισε πάντων τῶν πεπλανημένων τὴν διάνοιαν. Τῆς δὲ ὑγιοῦς πίστεως πανταχόθεν σῳζομένης, ἑδραιώμα<τος> οὔσης καὶ σωτηρίας τῶν πιστῶν, ῥᾳδίως ἡ παςῶν τῶν αἱρέσεων ἐπινενοημένη κενολεξία προσανετράπη. ὡς καὶ οὗτος ἀνατραπεὶς καὶ ἐλεεινὸν ἑαυτὸν καταστήσας καὶ ἑαυτὸν ἀποξενώσας τῆς ζωῆς. φηςὶ γὰρ ὁ προφήτης πρὸς τὴν ἁγίαν τοῦ θεοῦ ἐκκλησίαν ὅτι »θήσομαι ἄνθρακα τὸν λίθον σου καὶ τοὺς θεμελίους σου σάπφειρον καὶ τὰ τείχη σου λίθους ἐκλεκτοὺς καὶ τὰς ἐπάλξεις σου ἴασπιν«. εἶτα ὕστερόν φησι »πᾶσα φωνὴ ἣ ἐπαναστήσεται ἐπὶ σέ. πάντας αὐτοὺς ἡττήσεις, ἐπὶ 1 Matth. 25, 46 –2 ff vgl. Panarion haer. 19, 3, 1; I 199, 15 ff – 3 Gen. 4, 10 –5 vgl. Lev. 17, 14–9",
+          "candidate_score": 0.66039,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37_39",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621",
+          "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),",
+          "candidate_score": 0.659356,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37_39",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2898",
+          "psc_text": "τὴν μὲν πολιτείαν ἐνησκεῖτο, τὰς δὲ γραφὰς ἡρμήνευσεν; darnach Suidas s. v. Ὠριγένηε ΙΙ 1; 1279, 14 Bernhardy πᾶσαν δὲ θείαν γραφῆν ἡρμήνευσεν ἐπὶ ἔτη ιݲηݲ (liew wohl κݲηݲ). — Die 28 Jahre als Zeit, über die sich die Auslegungstätigkeit des Origenes erstrechte, enthalten wohl gute geschichtliche Erinnerung. Denn nach dem Ausbruch der decianischen Verfolgung hat Origenes keine Schriften mehr verfaßt; andrerseits untrliegt es keinem Anstand, den Johanneskommentar, mit deme er began, auf etwa 221 anzusetzen. Der Irrtum des Epiph. liegt freilich darin, daß er den Origenes diese ganze Zeit in Tyrus zubringen läßt. — Der Tod in Tyrus ist außerdem bezeugt durch Hieronymus vir. ill. 54 mortuus est Tyri, in qua urbe et sepultus est u. ep. 84, 7, 6; S. 130, 3f Hiberg centum et quinquaginta prope anni sunt, ex quo origenes dorminit Tyri, sowie durch eine Überlieferung bei Photius cod. 118 φαςὶ δὲ αὐτὸν ὅ τε Πάμφιλος",
+          "candidate_score": 0.65796,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37_39",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622",
+          "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher",
+          "candidate_score": 0.656833,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37_39",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. . 5 .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
+          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
+          "candidate_score": 0.654615,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_10_12",
+          "bdc_text": "exclamat : «ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. . Ego vero eam patriam vere iudico , non quae nos produxit , licet etiam eam , sed quae nos aluit magis atque ubi omnem fere vitam transegeris .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_815",
+          "psc_text": "κύριος ἡμῶν οὔτε θεοὺς εἶναι ἐφθέγξατο παρὰ τὸν κτίσαντα τὰ πάντα οὔτε ἑαυτὸν θεὸν εἶναι ἀνηγόρευσεν, υἱὸν δὲ θεοῦ τοῦ τὰ πάντα διακοσμήσαντος τὸν εἰπόντα αὐτὸν εὐλόγως ἐμακάρισεν u, III 20; S. 41, 34 διὰ τοὺς καμάτους θεοῦ ἐλέει χρισθείς; dazu Hippolyt refut. VII, 34, 1f S. 221, 11ff Wendland καὶ τὸν Ἰησοῦν λέγοντες δεδικαιῶσθαι ποιήσαντα τὸν νόμον· διὸ καὶ Χριστὸν αὐτὸν τοῦ θεοῦ ὠνομάσθαι καὶ Ἰησοῦν (lies υἱόν? *), ἐπεὶ ��ηδεὶς τῶν > ἐτέλεσε τὸν νόμον· εἰ γὰρ καὶ ἕτερός τις πεποιήκει τὰ ἐν νόμῳ προστεταγμένα, ἦν ἂν ἐκεῖνος ὁ Χριστός . . . καὶ γὰρ καὶ αὐτὸν ὁμοίως ἄνθρωπον εἶναι πᾶσι λέγουσιν — 10ff vgl. dement. Hom. II 41; S. 33, 35ff Lagarde II 51 S. 85, 37ff εἰ οὖν τῶν γραφῶν ἃ μέν ἐστιν ἀληθῆ ἃ δὲ ψευδῆ, εὐλόγως ὁ διδάσκαλος ἡμῶν ἔλεγεν γίνεσθε τραπεζῖται δόκιμοι«, ὡς τῶν ἐν ταῖς γραφαῖς τινῶν μὲν δοκίκων ὄντων λόγων, τινῶν",
+          "candidate_score": 0.652425,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_40_42",
+          "bdc_text": "die aprilis . Benedictus Euander. [ Adresse auf der Rückseite : ] Domino M. Hennricho Bullingero , contionatori Tigurino primario .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2227",
+          "psc_text": ". . φασὶ . . . χρῆναι μόνοις τοῖς ἡλιακοῖς ἕπεσθαι κύκλοις τοὺς ὀρθῶς ταῦτα κανονίζοντας . . . ἀπὸ γὰρ τῆς πρὸ ἐννέα καλανδῶν Ἀπριλλίων ὡς ἀρχῆς οὔσης κτίσεως ἡλίου καὶ πρώτου μηνὸς ἀναλογίζονται τὴν εἰρημένην ταῖς ἱεραῖς γραφαῖς τεσσαρεσκαιδεκαταίαν. καὶ ταύτην εἶναι λέγουσι τὴν ὀκτὼ εἰδῶν Ἀπριλλίων, καθ᾿ ἣν ἀεὶ τὸ πάσχα ἄγουσιν (andere Angabe = 6. April bei Ps. Chrysostomus hom. in pascha Migne 59, 747) Μ U 1. εὐαγγέλια Μ 2 περιέπεσον U 3 οὗτοι] αὐτοὶ, u. vor οὐ τῷ τυχόντι gestellt U 5 die Einfügung von πρώτου vor μηνὸς ist nicht unbedingt erforderlich, vgl. die oben angeführte Stelle aus Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 (eine Ergänzung ist auch dort überflüssing) 7 αὐχῶσι Μ 9f βούλονται + <οἱ μὲν>?* 10 τῆ τεσσαρεσκαιδεκάτη Μ 11 τὴν2] τῆ Μ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων ἄγουσι. καὶ ἐν αὐτοῖς δὲ στάσις οὐχ ἡ τυχοῦσα, τῶν μὲν λεγόντων τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς",
+          "candidate_score": 0.650153,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_36_38",
+          "bdc_text": "Tuam familiam omne[m ] salvam ego cupio . Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein . Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3317",
+          "psc_text": "einem (verlorenen) Brief bestritten vgl. Hieronymus c. Ruf. II, 22 Migne 23, 446 B hahemns epistidam supradicti pontiflcis, in qua huic calumniae tuae, dum adhue esses in Oriente, respondet et apertissimum mendacium libera veritatis fronte confutat. Hieronymus bezweifelt aber auch die Zahl an sich, vgl. c. Ruf. II 22; Migne 23, 446 A quod vero ille non seripsit, quomodo iste legere potuit? numera indices lihrorum eius, qui in tertio volumine Eusehii, in quo seripsit vitam, Paynphili continentur : et non dico sex milia, sed tertiam partem non reperies ep. 82, 7, 2; S. 114, 11 Hilberg; beachte auch ep. 84, 2; S. 130, 24 Hilberg mille et eo amplius tractatus, qiios in ecclesia locutus est edidit) innumcrahiles praeterea commentarios. — Aufgenommen wurde die Zahl bei Cedrenus und Suidas II 1, 1279 Bernhardy; im Abendland ist sie seit Beda zumeist in 5000 entstellt. Zur Sache vgl. Redepenning, Niedners Zeitschr. f. bist.",
+          "candidate_score": 0.648575,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_38",
+          "bdc_text": "Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623",
+          "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.",
+          "candidate_score": 0.648108,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_38",
+          "bdc_text": "Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622",
+          "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher",
+          "candidate_score": 0.642843,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_6_8",
+          "bdc_text": "s. Adagia , 1 , 2 , 16 ( LB II 76 ). . Quin et Ulisses ὅς μάλα πολλὰ πλάγχθ ηHomer , Odyssee 1 , 1f. quique multorum hominum moresmores am Rande nachgetragen. vidit et urbesEbenda , 1 , 3. , ut poetarum verbis utar , tandem exoptat patriae surgentem cernere fumumEbenda , 1 , 58f. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3191",
+          "psc_text": "μοχθηρίαν αὐ τῶν ηκαμεν, πογυμνῶσαι καὶ ταυτης αυτοῖς τῆς προφητειας την προφασιν· »ἐδοκίμασας ἡμᾶς ὁ θεός· ἐπύφωσας ἡμᾶς, ὡς πυροῦται τὸ ἀργύ 24 Psal. 65, 10 M U S 1 λέγω M < S 1 f καὶ οἰδα — χωρὶς σώματος] u. bald daratif 3 3 < M Ι vor δὶς + und S 5 οἶδα + er sagt S Ι τὸν τοιοῦτον < S — Πεφηνέναι] die erste Offenbarung S 6 οὐρανὸν < U 7 καὶ < S ἐπιφερόμενον < S 7f ἄνθρωπον — τοῦ σώματος < S 8 < Ι αυθις ἐτέραν M 8 f αυθις — τὸν παράδεισον < S 9 δείκνυσι < S 9 ρατισμὸς M 10 καὶ τραγικολογία < S Ι τραγικαιολογία M 10 f ἐκ οὐρανῶν] aus dem dritten Himmel S 11f τὰ ὑπὲρ — στερεώματος] die oberen S 13 f κατὰ — πεφυτευμένου < S 15 ἐδιδάξαμεν M Ι ἱκανῶς < S Ι",
+          "candidate_score": 0.639349,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_38",
+          "bdc_text": "Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621",
+          "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κ��γὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),",
+          "candidate_score": 0.639089,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_38",
+          "bdc_text": "Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2898",
+          "psc_text": "τὴν μὲν πολιτείαν ἐνησκεῖτο, τὰς δὲ γραφὰς ἡρμήνευσεν; darnach Suidas s. v. Ὠριγένηε ΙΙ 1; 1279, 14 Bernhardy πᾶσαν δὲ θείαν γραφῆν ἡρμήνευσεν ἐπὶ ἔτη ιݲηݲ (liew wohl κݲηݲ). — Die 28 Jahre als Zeit, über die sich die Auslegungstätigkeit des Origenes erstrechte, enthalten wohl gute geschichtliche Erinnerung. Denn nach dem Ausbruch der decianischen Verfolgung hat Origenes keine Schriften mehr verfaßt; andrerseits untrliegt es keinem Anstand, den Johanneskommentar, mit deme er began, auf etwa 221 anzusetzen. Der Irrtum des Epiph. liegt freilich darin, daß er den Origenes diese ganze Zeit in Tyrus zubringen läßt. — Der Tod in Tyrus ist außerdem bezeugt durch Hieronymus vir. ill. 54 mortuus est Tyri, in qua urbe et sepultus est u. ep. 84, 7, 6; S. 130, 3f Hiberg centum et quinquaginta prope anni sunt, ex quo origenes dorminit Tyri, sowie durch eine Überlieferung bei Photius cod. 118 φαςὶ δὲ αὐτὸν ὅ τε Πάμφιλος",
+          "candidate_score": 0.637217,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_38",
+          "bdc_text": "Auf diesen Brief bezieht sich Euander auch in einem späteren , wohl noch 1534 verfaßten Schreiben an Binder ( Zürich StA , E II 441 , 755-757 ) , in welchem er die Verhältnisse in Jsny ausführlich schildert. .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
+          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
+          "candidate_score": 0.633089,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622",
+          "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher",
+          "candidate_score": 0.631845,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_37",
+          "bdc_text": "Quibus officiis me exceperint Ysnenses , scibis ex litteris BinderiDieser erste Brief Euanders an Georg Binder aus Isny scheint nicht erhalten zu sein .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621",
+          "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),",
+          "candidate_score": 0.630227,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_39_41",
+          "bdc_text": "5 . die aprilis . Benedictus Euander. [ Adresse auf der Rückseite :",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2227",
+          "psc_text": ". . φασὶ . . . χρῆναι μόνοις τοῖς ἡλιακοῖς ἕπεσθαι κύκλοις τοὺς ὀρθῶς ταῦτα κανονίζοντας . . . ἀπὸ γὰρ τῆς πρὸ ἐννέα καλανδῶν Ἀπριλλίων ὡς ἀρχῆς οὔσης κτίσεως ἡλίου καὶ πρώτου μηνὸς ἀναλογίζονται τὴν εἰρημένην ταῖς ἱεραῖς γραφαῖς τεσσαρεσκαιδεκαταίαν. καὶ ταύτην εἶναι λέγουσι τὴν ὀκτὼ εἰδῶν Ἀπριλλίων, καθ᾿ ἣν ἀεὶ τὸ πάσχα ἄγουσιν (andere Angabe = 6. April bei Ps. Chrysostomus hom. in pascha Migne 59, 747) Μ U 1. εὐαγγέλια Μ 2 περιέπεσον U 3 οὗτοι] αὐτοὶ, u. vor οὐ τῷ τυχόντι gestellt U 5 die Einfügung von πρώτου vor μηνὸς ist nicht unbedingt erforderlich, vgl. die oben angeführte Stelle aus Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 (eine Ergänzung ist auch dort überflüssing) 7 αὐχῶσι Μ 9f βούλονται + <οἱ μὲν>?* 10 τῆ τεσσαρεσκαιδεκάτη Μ 11 τὴν2] τῆ Μ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων ἄγουσι. καὶ ἐν αὐτοῖς δὲ στάσις οὐχ ἡ τυχοῦσα, τῶν μὲν λεγόντων τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς",
+          "candidate_score": 0.628917,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_24",
+          "bdc_text": "Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2898",
+          "psc_text": "τὴν μὲν πολιτείαν ἐνησκεῖτο, τὰς δὲ γραφὰς ἡρμήνευσεν; darnach Suidas s. v. Ὠριγένηε ΙΙ 1; 1279, 14 Bernhardy πᾶσαν δὲ θείαν γραφῆν ἡρμήνευσεν ἐπὶ ἔτη ιݲηݲ (liew wohl κݲηݲ). — Die 28 Jahre als Zeit, über die sich die Auslegungstätigkeit des Origenes erstrechte, enthalten wohl gute geschichtliche Erinnerung. Denn nach dem Ausbruch der decianischen Verfolgung hat Origenes keine Schriften mehr verfaßt; andrerseits untrliegt es keinem Anstand, den Johanneskommentar, mit deme er began, auf etwa 221 anzusetzen. Der Irrtum des Epiph. liegt freilich darin, daß er den Origenes diese ganze Zeit in Tyrus zubringen läßt. — Der Tod in Tyrus ist außerdem bezeugt durch Hieronymus vir. ill. 54 mortuus est Tyri, in qua urbe et sepultus est u. ep. 84, 7, 6; S. 130, 3f Hiberg centum et quinquaginta prope anni sunt, ex quo origenes dorminit Tyri, sowie durch eine Überlieferung bei Photius cod. 118 φαςὶ δὲ αὐτὸν ὅ τε Πάμφιλος",
+          "candidate_score": 0.627015,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_27_29",
+          "bdc_text": "Z IX 368 , Anm. 6 ; Blarer BW , Reg. ; Immanuel Kammerer , Die Reformation in Jsny , ( Jsny) 1954 , passim .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_975",
+          "psc_text": "VI 36, 3; S. 166, 5ff τούτου χάριν ἐγεννήθη Ἰησοῦς ὁ σωτὴρ διὰ τῆς Μαρίας, ἵνa διορθώσηται Ε; ἐνθάδε, ὥσπερ ὁ Χριστὸς ὀ ἄνωθεν ἐπιπροβληθεὶς ὑπὸ τοῦ Νοὸς καὶ τῆς Ἀληθείας διωρθώσατο τὰ πάθη τῆς ἔξω Σοφίας Irenaeus adv. haer. I 3, 1; I 24 Harvey — 16 vgl. Ps. Tert. adv. omn. haer. 4 resurrectionem huius carnis negat, sed alterius Irenaeus adv. haer. I 6, 1; I 51 Harvey V M 2 † ὡς] σε σ oben drüber Vcorr ὦ M; entweder ganz zu streichen u. hinter ναυάγιον einzuschieben oder etwa ἐσώθη, οὕτως〉 hinter σωματικῶς zu änzen* 13 μήτε M | τὸν2 < M 14 ἀλλὰ getilgt Vcorr | τοῦτον + δὲ V M | δι’ οὐδὲν ἕτερον ἢ am Rande nachgetragen Vcorr Μ θῶδες καὶ ληρῶδες, μὴ τὸ σῶμα τοῦτο ἀνίστασθαι, ἀλλ᾿ ἕτερον μὲν ἐξ αὐτοῦ, ὃ δὴ πνευματικὸν καλοῦσι· μόνων δὲ ἐκείνων παρ’ αὐτοῖς πνευματικῶν καὶ τῶν",
+          "candidate_score": 0.620026,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_24",
+          "bdc_text": "Durch die Vermittlung des Schulmeisters von Jsny , Paul Fagius , der an der Berner Disputation teilnahm , bekam Frick 1528 einen Brief von Zwingli , der jedoch nicht erhalten ist .",
+          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2897",
+          "psc_text": "τῆς Φοινίκης, ὡς λόγος ἔχει, εἴκοσι ὀκτὼ ἔτη *, πολιτείᾳ μὲν ὑπερβαλλούςῃ καὶ σχολῇ καὶ καμάτῳ *, τοῦ μὲν Ἀμβροσίου τὰ πρὸς τροφὰς αὐτῷ τε καὶ τοῖς ὀξυγράφοις [καὶ] τοῖς ὑπηρετοῦσιν αὐτῷ ἐπα- ἅμα καὶ κόραις ἐπὶ τὸ καλλιγραφεῖν ἠσκημέναις· ὧν ἁπάντων τὴν δέουσαν τῶν ἐπιτηδείων ἄφθονον περιουσίαν ὁ Ἀμβρόσιος παρεστήσατο· ναὶ μὴν καὶ ἐν τῇ καὶ μάλιστα αὐτὸν προὔτρεπεν ἐπὶ τὴν τῶν ὑπομνημάτων σὐνταξιν 5 vgl. de mens. ac pond. 18, 21; S. 171 2ff Lagarde ἐλθὼν δὲ εἰς Καισάρειαν τὴν Στράτωνος καὶ διατρίψας εἰς Ἱεροσόλυμα χρόνον ὀλίγον, εἶτα ἐλθὼν εἰς Τύρον ἐπὶ ἔτη κݲηݲ ὡς ὁ λόγος ἔχει, τὴν μὲν πολιτείαν ἐνησκεῖτο, τὰς δὲ γραφὰς ἡρμήνευσεν; darnach Suidas s. v. Ὠριγένηε ΙΙ 1; 1279, 14 Bernhardy πᾶσαν δὲ θείαν γραφῆν ἡρμήνευσεν ἐπὶ ἔτη ιݲηݲ (liew wohl κݲηݲ). — Die 28 Jahre als Zeit, über die sich die Auslegungstätigkeit des Origenes erstrechte, enthalten wohl gute geschichtliche Erinnerung. Denn nach",
+          "candidate_score": 0.618765,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 20,
+      "cf_id": "cf013",
+      "work_id": "pta0022.pta003.pta-grc1",
+      "max_score": 0.667594,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_11",
+          "bdc_text": "«ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. .",
+          "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_103",
+          "psc_text": "ἵνα τολμήσας τις ἀρχὴν δῷ εἶναι υἱοῦ πρότερον οὐκ ὄντος; πότε δὲ ἡ τῆς ἀρρήτου καὶ ἀκατονομάστου καὶ ἀφθέγκτου ὑποστάσεως τοῦ πατρὸς εἰκών, ὁ χαρακτήρ, ὁ λόγος ὁ γινώσκων τὸν πατέρα οὐκ ἦν; κατανοείτω γὰρ ὁ τολμῶν καὶ λέγων· ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν ὁ υἱός, ὅτι ἐρεῖ καὶ τὸ σοφία ποτὲ οὐκ ἦν καὶ λόγος οὐκ ἦν καὶ ζωὴ οὐκ ἦν. καὶ πάλιν ἐν ἑτέροις οὕτω λέγει· ἀλλ’ οὐ θέμις ἐστὶν οὐδὲ ἀκίνδυνον διὰ τὴν ἀσθένειαν ἡμῶν τὸ ὅσον ἐφ’ ἡμῖν ἀποστερεῖσθαι τὸν θεὸν τοῦ ἀεὶ συνόντος αὐτῷ λόγου μονογενοῦς, σοφίας ὄντος ᾗ προσέχαιρεν· οὕτω γὰρ οὐδὲ ἀεὶ χαίρων νοηθήσεται. Ἰδοὺ ἡμεῖς μὲν ἐκ πατέρων εἰς πατέρας διαβεβηκέναι τὴν τοιαύτην διάνοιαν ἀποδεικνύομεν, ὑμεῖς δέ, ὦ νέοι Ἰουδαῖοι καὶ τοῦ Καιάφα μαθηταί, τίνας ἄρα τῶν ῥημάτων ὑμῶν ἔχετε δεῖξαι πατέρας; ἀλλ’ οὐδένα τῶν φρονίμων καὶ σοφῶν ἂν εἴποιτε· πάντες γὰρ ὑμᾶς ἀποστρέφονται, πλὴν μόνου τοῦ διαβόλου. μόνος γὰρ ὑμῖν οὗτος",
+          "candidate_score": 0.667594,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_9_11",
+          "bdc_text": "Imo Homerus quoque ipse quasi epiphonemateIm antiken Epiphon ( Ausruf ) wird eine Reihe rhetorischer Tiraden mit einem Zitat beschlossen , s. Arbusow 47 . exclamat : «ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδο ς οὐδὲ τοκήων »Homer , Odyssee 9 , 34. .",
+          "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_103",
+          "psc_text": "ἵνα τολμήσας τις ἀρχὴν δῷ εἶναι υἱοῦ πρότερον οὐκ ὄντος; πότε δὲ ἡ τῆς ἀρρήτου καὶ ἀκατονομάστου καὶ ἀφθέγκτου ὑποστάσεως τοῦ πατρὸς εἰκών, ὁ χαρακτήρ, ὁ λόγος ὁ γινώσκων τὸν πατέρα οὐκ ἦν; κατανοείτω γὰρ ὁ τολμῶν καὶ λέγων· ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν ὁ υἱός, ὅτι ἐρεῖ καὶ τὸ σοφία ποτὲ οὐκ ἦν καὶ λόγος οὐκ ἦν καὶ ζωὴ οὐκ ἦν. καὶ πάλιν ἐν ἑτέροις οὕτω λέγει· ἀλλ’ οὐ θέμις ἐστὶν οὐδὲ ἀκίνδυνον διὰ τὴν ἀσθένειαν ἡμῶν τὸ ὅσον ἐφ’ ἡμῖν ἀποστερεῖσθαι τὸν θεὸν τοῦ ἀεὶ συνόντος αὐτῷ λόγου μονογενοῦς, σοφίας ὄντος ᾗ προσέχαιρεν· οὕτω γὰρ οὐδὲ ἀεὶ χαίρων νοηθήσεται. Ἰδοὺ ἡμεῖς μὲν ἐκ πατέρων εἰς πατέρας διαβεβηκέναι τὴν τοιαύτην διάνοιαν ἀποδεικνύομεν, ὑμεῖς δέ, ὦ νέοι Ἰουδαῖοι καὶ τοῦ Καιάφα μαθηταί, τίνας ἄρα τῶν ῥημάτων ὑμῶν ἔχετε δεῖξαι πατέρας; ἀλλ’ οὐδένα τῶν φρονίμων καὶ σοφῶν ἂν εἴποιτε· πάντες γὰρ ὑμᾶς ἀποστρέφονται, πλὴν μόνου τοῦ διαβόλου. μόνος γὰρ ὑμῖν οὗτος",
+          "candidate_score": 0.644138,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_0",
+          "bdc_text": "Constantissime equidem olim pronunciavit quidam e numero sapientum omne solum forti esse patriamOvid , Fasti I , 493 ;",
+          "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_115",
+          "psc_text": "τῶν γενητῶν καὶ τῶν πάντων. οὗ γάρ ἐστιν εἰκών, τούτου καὶ τὴν ἰδιότητα καὶ τὴν ὁμοίωσιν ἔχει, ὥστε τὸν λέγοντα ἀγένητον καὶ παντοκράτορα τὸν πατέρα νοεῖν ἐν τῷ ἀγενήτῳ καὶ παντοκράτορι καὶ τὸν τούτου λόγον καὶ τὴν σοφίαν, ἥτις ἐστὶν ὁ υἱός. ἀλλ’ οἱ θαυμαστοὶ καὶ εἰς ἀσέβειαν εὐχερεῖς οὐ τῆς εἰς τὸν θεὸν τιμῆς φροντίζοντες ἐφεῦρον τὸ ὄνομα τοῦ ἀγενήτου, τῆς δὲ κατὰ τοῦ σωτῆρος χάριν κακονοίας· εἰ γὰρ ἔμελεν αὐτοῖς τιμῆς καὶ εὐφημίας, ἔδει μᾶλλον, καὶ τοῦτο βέλτιον ἦν, πατέρα τὸν θεὸν εἰδέναι τε καὶ λέγειν αὐτούς, ἢ ἐκείνως ὀνομάζειν αὐτούς. λέγοντες μὲν γὰρ ἐκεῖνοι τὸν θεὸν ἀγένητον ἐκ τῶν γενομένων αὐτόν, καθὰ προεῖπον, ποιητὴν μόνον λέγουσιν, ἵνα καὶ τὸν λόγον ποίημα σημάνωσι κατὰ τὴν ἰδίαν ἡδονήν· ὁ δὲ τὸν θεὸν πατέρα λέγων εὐθὺς ἐν αὐτῷ καὶ τὸν υἱὸν σημαίνει καὶ οὐκ ἀγνοήσει, ὅτι υἱοῦ ὄντος διὰ τοῦ υἱοῦ τὰ γενόμενα ἐκτίσθη πάντα. Οὐκοῦν καὶ μᾶλλον ἀληθέστερον ἂν",
+          "candidate_score": 0.632028,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "10381_sent_33",
+          "bdc_text": "Plura enim iam scribere non licet nec pluribus tibi obstrepere par est .",
+          "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_120",
+          "psc_text": "περὶ τοῦ κυρίου καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐκ τῶν γραφῶν τὰ περὶ αὐτοῦ γεγραμμένα λέγεσθαι καὶ μὴ ἀγράφους ἐπεισάγεσθαι λέξεις. ναὶ ἔδει, φαίην ἂν καὶ ἔγωγε, ἀκριβέστερα γὰρ ἐκ τῶν γραφῶν μᾶλλον ἢ ἐξ ἑτέρων ἐστὶ τὰ τῆς ἀληθείας γνωρίσματα�� ἀλλ’ ἡ κακοήθεια καὶ μετὰ πανουργίας παλίμβολος ἀσέβεια τῶν περὶ Εὐσέβιον ἠνάγκασε, καθὰ προεῖπον, τοὺς ἐπισκόπους λευκότερον ἐκθέσθαι τὰ τὴν ἀσέβειαν αὐτῶν ἀνατρέποντα ῥήματα. καὶ τὰ μὲν παρὰ τῆς συνόδου γραφέντα διάνοιαν ὀρθὴν ἔχοντα δέδεικται, τῶν δ’ Ἀρειανῶν καὶ τὰ λογάρια σαθρὰ καὶ ὁ τρόπος πονηρὸς ἐφάνη. καὶ γὰρ καὶ τὸ ἀγένητον ὄνομα, ἰδίαν ἔχον διάνοιαν καὶ δυνάμενον εὐσεβῶς προφέρεσθαι, αὐτοὶ πάλιν κατὰ τὴν ἰδίαν ἐνθύμησιν ὡς ἠθέλησαν ὀνομάζουσιν ἐπ’ ἀτιμίᾳ τοῦ σωτῆρος, ἵνα μόνον ὡς γίγαντες θεομαχεῖν φιλονεικῶσιν. ἀλλ’ οὔτε ἐκεῖνα τὰ λογάρια προφέροντες ἔμειναν ἀκατάγνωστοι οὔτε τὸ ἀγένητον καλῶς καὶ εὐσεβῶς δυνάμενον ὀνομάζεσθαι, ὅμως κακῶς αὐτοὶ φρονοῦντες λαθεῖν οὐκ ἠδυνήθησαν· κατῃσχύνθησαν γὰρ ἐν πᾶσι καὶ ἡ αἵρεσις",
+          "candidate_score": 0.608893,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    }
+  ],
+  "biblical_hits": []
+}
\ No newline at end of file