diff --git "a/10/10587.json" "b/10/10587.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/10/10587.json" @@ -0,0 +1,1922 @@ +{ + "letter_id": "10587", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10587", + "dominant_topic": 14, + "topic_dist": [ + 0.061405, + 0.051386, + 0.041558, + 0.045492, + 0.045573, + 0.055184, + 0.050944, + 0.053181, + 0.046973, + 0.046383, + 0.046565, + 0.05027, + 0.05144, + 0.06327, + 0.071665, + 0.055562, + 0.044115, + 0.037795, + 0.041132, + 0.040106 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.663998, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_506", + "psc_text": "» An vero ad hos, aut universum ad omnes monachos respexerit S. Isidorus, cum agens de monachis dixit Lib. II de Divin. Officiis, c. 15: « Quidquid necessario victui superest ex operibus manuum et epularum restrictione, tanta cura egentibus distribuitur, ut nihil remaneat quod abundaverit. » Quanta autem sollicitudine pauperum curam haberi voluerit S. Benedictus, patet non solum ex hoc capite et multis aliis sanctae Regulae locis, ut cum cap. 31 Cellerarium jubet omni sollicitudine pauperum curam gerere; cap. 53, pauperum et peregrinorum susceptioni sollicitam curam adhiberi; cap. 55, vetera vestimenta reponi in vestiario propter pauperes; cap. 58, professionem emissurum res quas habet 121 distribuere pauperibus vel monachis; sed etiam ex ejus Vita c. 28. S. Patris in pauperes misericordiam pie aemulati sunt posteri ejus filii, ut passim testantur eorum hac de re statuta, ex quibus celebre est inter alia istud concilii Aquisgranensis Can. 49: « Ut de omnibus in", + "candidate_score": 0.663998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1700", + "psc_text": "Sed et juxta Regulam Magistri (Cap. 19), « Cellerarius eleemosynam faciat cum jussu abbatis in praesentia ejus. In absentia vero liceat ei petenti pauperi eleemosynam exhibere, propter praeceptum Domini, quod dicit: Omni petenti te tribue; et item: Da, ne cui non dederis, ipse sit Christus. » Utrorumque autem et hospitum et pauperum omni prorsus admiratione dignam sollicitudinem gerebat B. Raingardis (Petr. Vener. lib. II, ep. 17), « Hos honorifice 408 suscipiens, istis sollicite providens; ut nec illis congrua, nec istis deessent necessaria. Cura tamen propensior circa pauperes erat, quorum egestas in corde mulieris sanctae praeponderabat, ut quos major premebat indigentia, major illis adhiberetur prae aliis diligentia. Ea de causa si quid de commissa obedientia superesse poterat, in usus eorum devote expendebat. Erogabantur frequentes eleemosynae, vestes pro posse parabantur, aut emebantur novae, aut veteres sororibus subreptae dabantur, omnibus secundum Evangelium petentibus absque quaestione quidquid cibi vel indumenti undequaque corrodere poterat, tribuebat:", + "candidate_score": 0.65771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1069", + "psc_text": "de praevidendis lectionibus et Psalterio memoriter addiscendo, sed etiam de studio scrutandisque Scripturae locis difficilioribus explicuerimus; nullusque sit qui his non indigeat, omnes aequaliter hic Regulae locus tangere dicendus est; possetque ita intelligi: A fratribus qui omnes indigent Psalterio et lectione, meditationi inserviatur: nam verba illa qui indigent notant causam hujus praecepti. An vero ita intellexerit Nicolaus de Fractura, cum facta sibi objectione, « quod si non indigeat psalmis vel lectione intendere, nunquid in lectis ad pausandum se ponent? » respondet: « Dicas quod non, quia etsi non indigeant psalmis, vel lectionibus, seu orationibus quoad doctrinam eorum, indigent tamen ipsis 252 quoad salutem animarum ipsorum; et propterea dicit Hieronymus ad Rusticum monachum: Nunquam de manu tua cadat psalterium. » Caeterum hic praeterire non possum quod de piis Sanctigallensis monasterii Notkero, Ratperto et Tutilone monachis scribit Ekkehardus junior (In Vita Notkeri, n. 4, saec. V Bened.): « Erat tribus illis inseparabilibus", + "candidate_score": 0.651849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1816", + "psc_text": "« Qui monachus in proprietatis crimen lapsus esse deprehensus fuerit, cum aliis poenis gravissimis puniatur, tum monasterium pro carcere per annum habeat, ita ut ex eo pedem non efferat. » CAPUT XXXIV. 435 Si omnes aequaliter debeant necessaria accipere. Sicut scriptum est: Dividebatur singulis prout cuique opus erat: ubi non dicimus, ut personarum (quod absit) acceptio sit, sed infirmitatum consideratio. Ubi qui minus indiget, agat Deo gratias, et non contristetur; qui vero plus indiget, humilietur pro infirmitate et non extollatur pro misericordia; et ita omnia membra erunt in pace. Ante omnia, ne murmurationis malum pro qualicunque causa in aliquo qualicunque verbo vel significatione appareat. Quod si deprehensus fuerit, districtiori disciplinae subdatur. COMMENTARIUS. Sicut scriptum est: Dividebatur singulis prout cuique opus erat, etc.] Eamdem Regulam ducem sequuntur S. Basilius in Regulis brevior., interrog. 135, S. Augustinus in Regula cap. 1, Regula Tarnatensis, c. 14, et S. Leander in lib. de Institut.", + "candidate_score": 0.650427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2940", + "psc_text": "Vita, cap. 23; sed S. Fulgentius Ruspensis episcopus « pelliceo cingulo tanquam monachus utebatur, » uti legimus 703 in ejus Vita. De zonae usu et significatione videsis Haeftenum, lib. V, tract. 4, disq. 1, et tract. 10, disq. 7. Nihil quoque de camisiis sive interulis S. Benedictus, quas S. Robertus abbas Molismensis repudiasse legitur apud Ordericum Vitalem in Hist. lib. V, et consequenter Cistercienses, quorum in Institutis, cap. 4, decernitur « vestitus simplex et vilis, absque pelliciis, camisiis, stamineis, qualem denique Regula describit. » Harum loco S. Patrem Benedictum, primosque ejus discipulos cilicium carne tenus gestasse contendit Haeftenus (Lib. V, tract. 3, disq. 7): exemplo esse potest S. Tillo monachus Sollemniacensis (Saec. II Ben.), cujus « indumentum valde erat vilissimum, sola tunica videlicet atque cuculla, et intrinsecus ad carnem cilicium, quod tandiu donec prae nimia vetustate consumptum nulli usui aptum esset portabat, » ut habent ejus acta. Carthusianis etiam duo", + "candidate_score": 0.645756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2837", + "psc_text": "illud Regulae S. Pachomii (Art. 28): « Quod si voluerint (hospites) orationis tempore atque collectae venire ad conventum fratrum, et ejusdem fidei fuerint; janitor, vel minister xenodochii nuntiabit Patri monasterii, et sic deducentur ad orandum. » Et revera solebant olim hospites monachi una cum fratribus tam die quam nocte divinis interesse laudibus; unde et S. Hidulfus « ordinans interius claustri cuncta religiose, decrevit domum hospitum, ne fratres a supervenientibus molestarentur, ad portam monasterii aedificare; et juxta illam, capellam in qua hospites ad divina audienda convenirent, » ut scribit Richerus in ejus Vita, cap. 19 (Append. ad saec. III Ben.). Hinc S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in", + "candidate_score": 0.645666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3302", + "psc_text": "cap. Cum simus, eodem titulo, idque propter abusum nonnullorum qui non tam devotionis quam sublevandae familiae gratia, si quos gibbosos, deformes, aut saeculo ineptos habebant filios, hos in monasteria intrudebant, id quod non solum ipsis pueris, sed etiam in disciplinae regularis ruinam vergebat. Unde nonnulli abbates, etiam antea, pueros in monasteriis haudquaquam recipere volebant. Qua de re S. Udalricus in praefatione ad Consuetudines Cluniacenses (Spicil. tom. IV), quam Willelmo Hirsaugien i abbati nuncupat; eumdem laudat quod lege lata providisset ne pueri in monasterio admitterentur, « ut opus sit, inquit, praefatis saecularibus alium sibi nidum providere, ubi reponant pullos suos abortivos velut exhaeredatos. » De qua re, addit paulo post, sentiat quisque quod voluerit; ego certus sum illam te radicem funditus exstirpasse, ex qua sola praecipue omnia sunt monasteria destructa, quae destructa sunt vel in Teutonica, vel in Romana lingua. » Idem quoque animadverterat Guigo Carthusiae Majoris prior quintus, uti ipse", + "candidate_score": 0.644111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1846", + "psc_text": "» Nostros vero quod spectat S. Salaberga, Laudunensis abbatissa (In ejus Vit. n. 24, saec. II Bened.) « coquinam, vel reliquas causas [ Forte curas], quae monasticis rebus peragi solent, vicissim suis hebdomadibus ministrabat. » S. Benedictus, abbas Anianensis teste Ardone ejus discipulo, in ejus Vita, num. 14, « laborantibus fratribus ipse aliquando collaborare, aliquando autem eorum ad vescendum decoquere victum, librumque 443 etiam pariter circa coquinam occupatus scribere satagebat; lignamina vero saepe propter penuriam boum humeris propriis cum discipulis deferebat. » De Eigili etiam, Fuldensi abbate, ita scribit Candidus in ejus Vita, n. 24 (Saec. IV Ben., part. I): « Hic quoque, sicut semper facere consueverat, cum consilio et consensu fratrum suorum constituit atque decrevit, ut fratres qui extra monasterium ministeria praevidere noscuntur, fratribus infra monasterium commanentibus per singulas anni septimanas juxta ordinationem praepositi vel decanorum in cibo, et potu, atque aliis quibuslibet commodis monasticae vitae congruentibus, super indictam", + "candidate_score": 0.643962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3313", + "psc_text": "presbyteris textum hunc intelligendum esse docet ac probat antiqua monasteriorum nostrorum praxis; nam, ut scribit Petrus Venerabilis (Lib. II, epist. 11), « solebant clerici diversorum ordinum, canonici diversarum professionum, et ipsa Ecclesiae cacumina, episcopi dico, pontificalem dignitatem pro abjecta monachorum vilitate commutare, et de summis ecclesiasticorum honorum gradibus, ad humilem se hujus propositi ordinem inclinare. » Cui exemplo esse possunt S. Arnulfus Metensis, S. Claudius Bisuntinus, SS. Wulframnus et Amatus Senonenses, S. Hidulfus Trevirensis, Leydradus Lugdunensis, Adalbertus Bohemorum apostolus, Leo Ravennensis, Petrus Damiani Ostiensis, Brunus Signiensis, et alii quamplurimi, qui dimissis pontificalibus insignibus, humilem in claustro monachorum habitum gestare non dubitarunt. In monasterio se suscipi rogaverit. ] Acute observat Haeftenus S. P. Benedictum non, ut superius, dixisse converti voluerit, sed se suspici rogaverit; quia censentur clerici jam a saeculo conversi, cum clericalem statum arripiunt: quod probat ex concilio Cabillonensi, c. 5, quo prohibetur, « ne saeculares, qui nondum sunt ad", + "candidate_score": 0.643646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_506", + "psc_text": "» An vero ad hos, aut universum ad omnes monachos respexerit S. Isidorus, cum agens de monachis dixit Lib. II de Divin. Officiis, c. 15: « Quidquid necessario victui superest ex operibus manuum et epularum restrictione, tanta cura egentibus distribuitur, ut nihil remaneat quod abundaverit. » Quanta autem sollicitudine pauperum curam haberi voluerit S. Benedictus, patet non solum ex hoc capite et multis aliis sanctae Regulae locis, ut cum cap. 31 Cellerarium jubet omni sollicitudine pauperum curam gerere; cap. 53, pauperum et peregrinorum susceptioni sollicitam curam adhiberi; cap. 55, vetera vestimenta reponi in vestiario propter pauperes; cap. 58, professionem emissurum res quas habet 121 distribuere pauperibus vel monachis; sed etiam ex ejus Vita c. 28. S. Patris in pauperes misericordiam pie aemulati sunt posteri ejus filii, ut passim testantur eorum hac de re statuta, ex quibus celebre est inter alia istud concilii Aquisgranensis Can. 49: « Ut de omnibus in", + "candidate_score": 0.642244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2940", + "psc_text": "Vita, cap. 23; sed S. Fulgentius Ruspensis episcopus « pelliceo cingulo tanquam monachus utebatur, » uti legimus 703 in ejus Vita. De zonae usu et significatione videsis Haeftenum, lib. V, tract. 4, disq. 1, et tract. 10, disq. 7. Nihil quoque de camisiis sive interulis S. Benedictus, quas S. Robertus abbas Molismensis repudiasse legitur apud Ordericum Vitalem in Hist. lib. V, et consequenter Cistercienses, quorum in Institutis, cap. 4, decernitur « vestitus simplex et vilis, absque pelliciis, camisiis, stamineis, qualem denique Regula describit. » Harum loco S. Patrem Benedictum, primosque ejus discipulos cilicium carne tenus gestasse contendit Haeftenus (Lib. V, tract. 3, disq. 7): exemplo esse potest S. Tillo monachus Sollemniacensis (Saec. II Ben.), cujus « indumentum valde erat vilissimum, sola tunica videlicet atque cuculla, et intrinsecus ad carnem cilicium, quod tandiu donec prae nimia vetustate consumptum nulli usui aptum esset portabat, » ut habent ejus acta. Carthusianis etiam duo", + "candidate_score": 0.642151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3313", + "psc_text": "presbyteris textum hunc intelligendum esse docet ac probat antiqua monasteriorum nostrorum praxis; nam, ut scribit Petrus Venerabilis (Lib. II, epist. 11), « solebant clerici diversorum ordinum, canonici diversarum professionum, et ipsa Ecclesiae cacumina, episcopi dico, pontificalem dignitatem pro abjecta monachorum vilitate commutare, et de summis ecclesiasticorum honorum gradibus, ad humilem se hujus propositi ordinem inclinare. » Cui exemplo esse possunt S. Arnulfus Metensis, S. Claudius Bisuntinus, SS. Wulframnus et Amatus Senonenses, S. Hidulfus Trevirensis, Leydradus Lugdunensis, Adalbertus Bohemorum apostolus, Leo Ravennensis, Petrus Damiani Ostiensis, Brunus Signiensis, et alii quamplurimi, qui dimissis pontificalibus insignibus, humilem in claustro monachorum habitum gestare non dubitarunt. In monasterio se suscipi rogaverit. ] Acute observat Haeftenus S. P. Benedictum non, ut superius, dixisse converti voluerit, sed se suspici rogaverit; quia censentur clerici jam a saeculo conversi, cum clericalem statum arripiunt: quod probat ex concilio Cabillonensi, c. 5, quo prohibetur, « ne saeculares, qui nondum sunt ad", + "candidate_score": 0.642075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.641233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_947", + "psc_text": "De vilitate habitationis non sine magno animi dolore hic dicere cogor, considerans quam procul dissiti sumus ab his temporibus quibus non alias monachi domos inhabitabant praeter eas quas propriis sibi manibus paraverant (Rufin. lib. II de Vitis Pat. c. 23), easque vel uno die constructas; attendens ad magni tot monachorum Patris, sancti scilicet Martini, exemplum, qui, referente Severo Sulpicio (Lib. I de Vit. S. Mart.), « ipse ex lignis contextam cellulam habebat, et multi quidem ex fratribus in eumdem modum, plerique saxo superjecti montis cavato receptacula sibi fecerant; » recolens felices illos dies quibus S. Ebrulfus abbas Uticensis una cum sociis (In ejus Vita, n. 8, saec. I Bened.) « nomen Domini invocantes, pro quantitate habitantium de virgultis et frondibus construxere tugurium, quod claustro parvulo ejusdem materiae circumcingentes, manserunt ibi; » quibus S. Sigirannus abbas Longoretensis (In ejus Vita, n. 10, saec. II) parvulum ex lignis habitaculum aedificasse legitur; quibus", + "candidate_score": 0.640733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2838", + "psc_text": "S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in Corbeiensi monasterio hospes, interfuisse matutinis legitur in lib. I Mir. S. Adalardi, cap. 2, et Urbanus papa II ad Cavense coenobium accedens (Ms. Chron. Cavens. monast., apud Bolland., 4 Martii): « Aedes ingressus pontifex sacratissimae eucharistiae primum reddito cultu, ad specum se contulit . . . . et nocte ipsa cum eisdem fratribus matutinam laudem solemniter persolventibus devotus interfuit. » Haec obiter dicta sint, non quasi absolute velim hunc esse S. Benedicti sensum, sed ad demonstrandum antiquam consuetudinem, qua ipsi etiam hospites nocte divinis intererant officiis. Et postea sedeat cum eis prior, aut cui jusserit ipse. ] Quia prior, id", + "candidate_score": 0.640575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1069", + "psc_text": "de praevidendis lectionibus et Psalterio memoriter addiscendo, sed etiam de studio scrutandisque Scripturae locis difficilioribus explicuerimus; nullusque sit qui his non indigeat, omnes aequaliter hic Regulae locus tangere dicendus est; possetque ita intelligi: A fratribus qui omnes indigent Psalterio et lectione, meditationi inserviatur: nam verba illa qui indigent notant causam hujus praecepti. An vero ita intellexerit Nicolaus de Fractura, cum facta sibi objectione, « quod si non indigeat psalmis vel lectione intendere, nunquid in lectis ad pausandum se ponent? » respondet: « Dicas quod non, quia etsi non indigeant psalmis, vel lectionibus, seu orationibus quoad doctrinam eorum, indigent tamen ipsis 252 quoad salutem animarum ipsorum; et propterea dicit Hieronymus ad Rusticum monachum: Nunquam de manu tua cadat psalterium. » Caeterum hic praeterire non possum quod de piis Sanctigallensis monasterii Notkero, Ratperto et Tutilone monachis scribit Ekkehardus junior (In Vita Notkeri, n. 4, saec. V Bened.): « Erat tribus illis inseparabilibus", + "candidate_score": 0.640562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3405", + "psc_text": "816 in pluribus monasterii, aut nulli, aut pauci olim erant sacerdotes. S. Pachomius non patiebatur quemquam ex suis ad clericalem gradum ascendere, ut testatur ejus Vitae scriptor, cap. 24 ( Apud Rosweid. ). In pluribus aliis monasteriis nonnisi missi ab episcopo presbyteri sacra mysteria celebrabant. In aliis quibusdam pro magno reputabatur unum aut alterum in monasterio esse sacerdotem: hinc S. Epiphanius ad Joannem Hierosolymitanum se excusans quod Paulinianum S. Hieronymi fratrem in monasterio Bethleemitano sacerdotem ordinasset (Inter epist. S. Hieron. epist. 60): « Cum vidissem, inquit, quia multitudo sanctorum fratrum in monasterio consisteret, et sancti presbyteri Hieronymus et Vincentius propter verecundiam et humilitatem nollent debita nomini suo exercere sacrificia, et laborare in hac parte ministerii quae Christianorum praecipua salus est: invenire autem et comprehendere servum Dei non posses, qui te, eo quod grave onus sacerdotii nollet suscipere, saepe fugiebat; sed nec alius quis episcoporum facile eum reperiret, etc. » In", + "candidate_score": 0.640537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3607", + "psc_text": "Anianensis, et omnibus nostris mss. Sed quidquid sit, certe utrumque a nostris usitatum fuit; nam et granum molebant sive tundebant, et farinam ipsi miscebant; ut patet ex supradictis ad caput 48, et insuper ex mss. Germaniae Consuetudinibus, in quibus lego: « Fratres interdum generaliter intrant pistrinum, pastamque propriis manibus praeparant, et temperant ad faciendos panes. » Quinimo pistoris officium hebdomadatim exercebant, ut vidimus supra, cap. 46, patetque ex Vita S. Stephani abbatis Obazinensis, lib. II, num. 54; communiter tamen id munus uni alicui committebatur, quod in Gellonensi monasterio summa cum humilitate exercuit S. Guillelmus, ejusdem loci fundator et monachus. Vel artes diversae intra monasterium exerceantur. ] Tale erat Fuldense coenobium sub Sturmio abbate, teste Eigile abbate in ejus Vita, num. 20; tale Flaviacense sub S. Geremaro, ex ejus Vita, num. 25; tale Solemniacense ex Vita S. Audoeno in Vita sancti Eligii; tale Lesciense ex Vita S. Hiltrudis, num. 3; tale", + "candidate_score": 0.640436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2743", + "psc_text": "in Vita S. Kentigerni, cap. 3 (Saec. II Ben., Bolland. 13 Januar.), idque de S. Aethelvoldo narrat Willelmus Malmesburiensis lib. IV de Pontif. Angl., in fine. Ergo his diebus augeamus nobis aliquid ad solitum pensum servitutis nostrae. ] Quod ait ad solitum pensum duobus modis intelligi potest. 1º Ad solitam aliorum temporum vivendi rationem; « superius enim definierat, inquit Hildemarus, quantum panem, quanta pulmenta, vel quantum dormire. Nunc vero, ut augeamus ad istum pensum, hoc est mensuram aliquid suadet. » Quam explicationem confirmare possunt praecedentia verba, quibus hortatur aliorum temporum negligentias his sanctis diebus diluere. 2º Ad solitum pensum, id est, ad praescriptam etiam in Quadragesima a regula mensuram; qui sensus connaturalior videtur: nam quae quadragesimali tempore facienda regula praescribit, omnes aequaliter servare tenentur: quae autem hic addenda suadet, non ita, sed pro cujusque voluntate, et abbatis benedictione: quae vero illa sint docent subsequentia. Orationes peculiares. ] Orationes peculiares Hildemaro", + "candidate_score": 0.640393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1081", + "psc_text": "in Reomensi S. Joannis monasterio colligimus ex libro de Translatione et miraculis ejus, n. 1; sed et S. Galli abbatis discipulos post laborem matutinalis officii quiescendi gratia lectos revisisse auctor est Walfridus in Vita S. Gadi cap. 26 (Saec. II). Similiter S. Geremarus abbas Flaviacensis completo officio revertens in dormitorium in stratu suo collocare se consueverat. ut habent ejus acta n. 14. Idem viguisse in Longoretico monasterio discimus ex Visione Baronti, n. 7, saeculo II Bened.; in Pauliacensi sanctimonialium ex Vita S. Austrobertae, n. 15, saec. III, part. I; in Lindisfarnensis ex Carmine Ethilvulfi monachi cap. 10, 21, 22; in monasterio S. Corbiniani ex ejus Vita auctore Aribone n. 3, denique in Suessionensi B. M. Parthenone aliis in ecclesia vigiliis et orationibus insistentibus, aliae post nocturnum officium dormire permittebantur ex Vita S. Drausii episc., n. 17, apud Bolland., 5 Martii. Sed haec merae indulgentiae, et praeter Regulam S. Benedicti, quae", + "candidate_score": 0.639846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_947", + "psc_text": "De vilitate habitationis non sine magno animi dolore hic dicere cogor, considerans quam procul dissiti sumus ab his temporibus quibus non alias monachi domos inhabitabant praeter eas quas propriis sibi manibus paraverant (Rufin. lib. II de Vitis Pat. c. 23), easque vel uno die constructas; attendens ad magni tot monachorum Patris, sancti scilicet Martini, exemplum, qui, referente Severo Sulpicio (Lib. I de Vit. S. Mart.), « ipse ex lignis contextam cellulam habebat, et multi quidem ex fratribus in eumdem modum, plerique saxo superjecti montis cavato receptacula sibi fecerant; » recolens felices illos dies quibus S. Ebrulfus abbas Uticensis una cum sociis (In ejus Vita, n. 8, saec. I Bened.) « nomen Domini invocantes, pro quantitate habitantium de virgultis et frondibus construxere tugurium, quod claustro parvulo ejusdem materiae circumcingentes, manserunt ibi; » quibus S. Sigirannus abbas Longoretensis (In ejus Vita, n. 10, saec. II) parvulum ex lignis habitaculum aedificasse legitur; quibus", + "candidate_score": 0.639761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2651", + "psc_text": "eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in scriptis Romanis, Graecis et Aegyptiacis. » His, praeter Basilium Magnum, Gregorium Theologum, Joannem Chrysostomum, Ephrem Diaconum, qui non minus doctrina quam vitae sanctimonia eremum illustrarunt, addere possemus etiam insignem et admirabilem Orabbatem montis Nitriae (Ibid., cap. 9), qui a fratribus visitatus « statim convertebatur ad doctrinam, erat enim valde peritus litterarum; » celebrem Evagrium Diaconum (Ibid., c. 86), qui composuit tres libros sacros monachorum; sed praesertim illustrem Silvaniam virginem, quae, ut scribit Palladius (Ibid., c. 143), « erat doctissima, doctrinam amore complexa, noctes uberi oleo a se illuminatas mutabat in dies, omnia antiquorum qui commentarios ediderunt scripta percurrens, Origenis tricies", + "candidate_score": 0.639684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2651", + "psc_text": "eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in scriptis Romanis, Graecis et Aegyptiacis. » His, praeter Basilium Magnum, Gregorium Theologum, Joannem Chrysostomum, Ephrem Diaconum, qui non minus doctrina quam vitae sanctimonia eremum illustrarunt, addere possemus etiam insignem et admirabilem Orabbatem montis Nitriae (Ibid., cap. 9), qui a fratribus visitatus « statim convertebatur ad doctrinam, erat enim valde peritus litterarum; » celebrem Evagrium Diaconum (Ibid., c. 86), qui composuit tres libros sacros monachorum; sed praesertim illustrem Silvaniam virginem, quae, ut scribit Palladius (Ibid., c. 143), « erat doctissima, doctrinam amore complexa, noctes uberi oleo a se illuminatas mutabat in dies, omnia antiquorum qui commentarios ediderunt scripta percurrens, Origenis tricies", + "candidate_score": 0.638153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3497", + "psc_text": "adepti. » Et postea in concilio Pictaviensi anno 1078 (Can. 7): « Abbates diaconi qui presbyteri non sunt, presbyteri fiant, aut praelationes amittant. » Longe tamen antea id quasi pro lege usus obtinuerat, ut patet ex Actis sancti Maximini abbatis, cap. 5 (Saec. I Ben., ad an. 520, pag. 585), ubi unum ei defuisse dicitur, quo insigniri debet, SECUNDUM REGULAREM SANCTIONEM, qui monachis praeest, sacerdotale scilicet ministerium: quod rogante S. Euspicio ab Eusebio episcopo accepit, qui insuper et benedictionem, qua Patres abbatesque monachorum confirmari solent, superaddidit; et ex Actis S. Leobini abbatis primum, deinde episcopi Carnotensis (Saec. I Ben., ann. 556, pag. 124), cujus sanctitatem cum Aetherius episcopus perspiciens, eum ad diaconatus proveheret officium, et fratribus Brajacensis monasterii praeponeret, dignum duxit ut praefecturae officium commodius ageret, ad presbyterii onus eum ordinabiliter sublimaret. In Occidente tamen haud ita generalis usus ille evaserat; nam et multos reperimus abbates diaconos duntaxat, et S.", + "candidate_score": 0.636764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1700", + "psc_text": "Sed et juxta Regulam Magistri (Cap. 19), « Cellerarius eleemosynam faciat cum jussu abbatis in praesentia ejus. In absentia vero liceat ei petenti pauperi eleemosynam exhibere, propter praeceptum Domini, quod dicit: Omni petenti te tribue; et item: Da, ne cui non dederis, ipse sit Christus. » Utrorumque autem et hospitum et pauperum omni prorsus admiratione dignam sollicitudinem gerebat B. Raingardis (Petr. Vener. lib. II, ep. 17), « Hos honorifice 408 suscipiens, istis sollicite providens; ut nec illis congrua, nec istis deessent necessaria. Cura tamen propensior circa pauperes erat, quorum egestas in corde mulieris sanctae praeponderabat, ut quos major premebat indigentia, major illis adhiberetur prae aliis diligentia. Ea de causa si quid de commissa obedientia superesse poterat, in usus eorum devote expendebat. Erogabantur frequentes eleemosynae, vestes pro posse parabantur, aut emebantur novae, aut veteres sororibus subreptae dabantur, omnibus secundum Evangelium petentibus absque quaestione quidquid cibi vel indumenti undequaque corrodere poterat, tribuebat:", + "candidate_score": 0.636619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1422", + "psc_text": "Statutis Lanfranci, aut Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, quae agunt tantum de abbate, priore majore, decanis villarum provisoribus, priore claustrali, circatoribus, et puerorum magistris. In ordine etiam Cisterciensi decani nomen inauditum fuit, inquit Joannes Craesbeeck; officium tamen quod in priore conventuali residere videtur non inusitatum. Apud Cassinenses olim unus duntaxat post abbatem erat decanus: et post hunc vicedecanus, ut scribit Nicolaus de Fractura; sed cum Coelestinus papa V suos in Cassinensi monasterio introduxisset, « mutavit nomen decani, qui post ipsorum adventum vocatus est prior, » inquit Richardus a Paulo Augustino a Janua citatus ad Regulae c. 55. Et certe in Fossatensi S. Mauri monasterio priores etiam appellabantur decani, ut patet ex lib. Mirac. S. Baboleni abbatis c. 5 (Saec. II Bened., p. 595), ubi Robertus ejusdem monasterii modo prior, modo decanus appellatur. Sed hi proprie non erant decani prout a S. P. Benedicto ordinati sunt, quos tandem restituerunt Cassinenses edito hoc 339", + "candidate_score": 0.636566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2837", + "psc_text": "illud Regulae S. Pachomii (Art. 28): « Quod si voluerint (hospites) orationis tempore atque collectae venire ad conventum fratrum, et ejusdem fidei fuerint; janitor, vel minister xenodochii nuntiabit Patri monasterii, et sic deducentur ad orandum. » Et revera solebant olim hospites monachi una cum fratribus tam die quam nocte divinis interesse laudibus; unde et S. Hidulfus « ordinans interius claustri cuncta religiose, decrevit domum hospitum, ne fratres a supervenientibus molestarentur, ad portam monasterii aedificare; et juxta illam, capellam in qua hospites ad divina audienda convenirent, » ut scribit Richerus in ejus Vita, cap. 19 (Append. ad saec. III Ben.). Hinc S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in", + "candidate_score": 0.634924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675", + "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi", + "candidate_score": 0.634364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2583", + "psc_text": "manibus suis laborantes, eremitarum more, terram sarculo arabant, et respuentes animalia nec unam vaccam habebant; et si quando eis aliquis aliquid de lacte vel butyro offerret, jam non recipiebant. » Tales Bancorenses ( Vita S. August. Cant. episcop., saec. I), « quorum summa ultra duo millia censebatur; » et tamen « omnes labore manuum victitabant. » Tales ex nostris Fuldenses, quos S. Bonifacius ad Zachariam papam scribens asserit esse viros « strictae abstinentiae, absque carne et vino, absque sicera et servis, proprio manuum suarum labore contentos. » Tales ab eodem Bonifacio instituti Ordorpenses ( In Vita S. Bonif. c. 8, saec. III Ben. ), qui, teste S. Willibaldo, « propriis sibi, more apostolico, manibus victum vestitumque instanter laborando » acquirebant. Tales Vallisumbrosani, de quibus in Vita S. Aiberti legitur ( Apud Sur. 7 April. ): « Stricte et inviolabiliter observatur institutum et canon S. Benedicti, vivuntque laboribus manuum suarum. »", + "candidate_score": 0.633961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2838", + "psc_text": "S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in Corbeiensi monasterio hospes, interfuisse matutinis legitur in lib. I Mir. S. Adalardi, cap. 2, et Urbanus papa II ad Cavense coenobium accedens (Ms. Chron. Cavens. monast., apud Bolland., 4 Martii): « Aedes ingressus pontifex sacratissimae eucharistiae primum reddito cultu, ad specum se contulit . . . . et nocte ipsa cum eisdem fratribus matutinam laudem solemniter persolventibus devotus interfuit. » Haec obiter dicta sint, non quasi absolute velim hunc esse S. Benedicti sensum, sed ad demonstrandum antiquam consuetudinem, qua ipsi etiam hospites nocte divinis intererant officiis. Et postea sedeat cum eis prior, aut cui jusserit ipse. ] Quia prior, id", + "candidate_score": 0.633619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1422", + "psc_text": "Statutis Lanfranci, aut Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, quae agunt tantum de abbate, priore majore, decanis villarum provisoribus, priore claustrali, circatoribus, et puerorum magistris. In ordine etiam Cisterciensi decani nomen inauditum fuit, inquit Joannes Craesbeeck; officium tamen quod in priore conventuali residere videtur non inusitatum. Apud Cassinenses olim unus duntaxat post abbatem erat decanus: et post hunc vicedecanus, ut scribit Nicolaus de Fractura; sed cum Coelestinus papa V suos in Cassinensi monasterio introduxisset, « mutavit nomen decani, qui post ipsorum adventum vocatus est prior, » inquit Richardus a Paulo Augustino a Janua citatus ad Regulae c. 55. Et certe in Fossatensi S. Mauri monasterio priores etiam appellabantur decani, ut patet ex lib. Mirac. S. Baboleni abbatis c. 5 (Saec. II Bened., p. 595), ubi Robertus ejusdem monasterii modo prior, modo decanus appellatur. Sed hi proprie non erant decani prout a S. P. Benedicto ordinati sunt, quos tandem restituerunt Cassinenses edito hoc 339", + "candidate_score": 0.633348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1846", + "psc_text": "» Nostros vero quod spectat S. Salaberga, Laudunensis abbatissa (In ejus Vit. n. 24, saec. II Bened.) « coquinam, vel reliquas causas [ Forte curas], quae monasticis rebus peragi solent, vicissim suis hebdomadibus ministrabat. » S. Benedictus, abbas Anianensis teste Ardone ejus discipulo, in ejus Vita, num. 14, « laborantibus fratribus ipse aliquando collaborare, aliquando autem eorum ad vescendum decoquere victum, librumque 443 etiam pariter circa coquinam occupatus scribere satagebat; lignamina vero saepe propter penuriam boum humeris propriis cum discipulis deferebat. » De Eigili etiam, Fuldensi abbate, ita scribit Candidus in ejus Vita, n. 24 (Saec. IV Ben., part. I): « Hic quoque, sicut semper facere consueverat, cum consilio et consensu fratrum suorum constituit atque decrevit, ut fratres qui extra monasterium ministeria praevidere noscuntur, fratribus infra monasterium commanentibus per singulas anni septimanas juxta ordinationem praepositi vel decanorum in cibo, et potu, atque aliis quibuslibet commodis monasticae vitae congruentibus, super indictam", + "candidate_score": 0.633186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1953", + "psc_text": "satis stylo exarata reperi. » Simile est illud quod de S. Benedicto Biscopo refert Beda Venerabilis, quod scilicet aegrotans « quia nullatenus ad orandum surgere, non facile ad explendum solitae psalmodiae cursum linguam vocemque poterat levare, didicit vir prudens, affectu religionis dictante, per singulas diurnae sive nocturnae orationis horas aliquos ad se fratrum vocare, quibus psalmos consuetos duobus in choris resonantibus, et ipse cum eis quatenus poterat psallendo, quod per se solum nequiverat, eorum juvamine suppleret. » Eadem disciplina in aliis etiam Angliae monasteriis vigebat; nam in Croylandensi Turketulus abbas, aegrotante Clarembaldo monacho, ab eo « die nocteque non recedebat, sed juxta recubans, regulare servitium in auribus aegroti decantabat, » quemadmodum scribit Ingulfus, abbas ejusdem coenobii (Ingulf. in Hist. Croyl., anno 974). In Gemmeticensi pariter Hugoni praecentori in vigilia S. Valentini aegrotanti fratres suggerebant (Baldericus Dol. episc. in Histor. Transl. S. Val., apud Boll. 14 Febr.): « Non poteris ad", + "candidate_score": 0.633183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2511", + "psc_text": "quidem judicio, Richardus de S. Angelo continuo interpretatur incontinenti, sine intervallo: quam expositionem confirmat praxis, uti videre est in illo Gotho quem suo in monasterio ad conversionem susceperat sanctus P. Benedictus: nam cum vepribus locum mundaret, ut ferrum de manubrio instrumenti prosiliens in lacum cecidisset, « ferro perdito, tremebundus ad Maurum monachum cucurrit, damnum quod fecerat nuntiavit, et reatus sui poenitentiam egit (Lib. II Dial. S. Gregor. cap. 6). » In vita S. Liobae cap. 5 (Saec. III Ben.), ubi soror oratorii custos, cum nocte claves ecclesiae perdidisset, « ad abbatissam, quae sororibus adhuc quiescentibus more solito vigiliis insistens, nocturnae orationis tempora praeveniebat, perrexit, et tremens, ac pavore perculsa, ad pedes ejus provoluta est, eique culpam negligentiae suae humili satisfactione patefecit. » Et in Vita S. Guidonis abbatis Pomposae, ubi agitur de quodam Sergio templi etiam custode, qui cum lampades mundaret, una excidit, et fracta est, tunc « territus ille", + "candidate_score": 0.63211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3409", + "psc_text": "S. Galli, cap. 1 (Spicil. tom. IV). In litteris monachorum S. Remigii Rhemensis, quibus circa annum 838 societatem ineunt cum Dionysianis, exstat fratrum monasterii S. Dionysii in Francia catalogus in quo ex monachis centum viginti tribus recensetur unus episcopus, presbyteri triginta tres, diaconi septemdecim, subdiaconi viginti quatuor, acolyti septem. Ex triginta monachis monasterii Croylandensis quos anno 870 817. Normannorum rabiem fugisse scribit Ingulfus (Hist. Croyl.), decem erant sacerdotes. In Chronico Piscariensi anno 1047 electioni abbatis Dominici ex triginta duobus undeviginti sacerdotes, unus diaconus, reliqui monachi subscribunt (Spicil. tom. V). Denique in subscriptionibus venditionis cujusdam terrae a monachis Laudunensibus S. Joannis monasterio S. Theoderici factae anno 1184 (Histor. ms. S. Theod.) ex quatuordecim monachis octo presbyteri, tres diaconi et tres subdiaconi recitantur. Tandem Clemens V in concilio Viennensi ad ampliationem cultus divini statuit « quod monachi quilibet ad monitionem sui abbatis se faciant ad omnes ordines sacros, excusatione cessante legitima, promoveri.", + "candidate_score": 0.632034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2633", + "psc_text": "in Oriente tantum viguit hujusmodi observantia: eam siquidem cum vita monastica in Occidentem invexit etiam S. Martinus, testante Severo Sulpicio (Lib. I de Vita S. Martini), quod ejus in monasteriis « ars ibi exceptis scriptoribus nulla habebatur; cui tamen operi minor aetas deputabatur, majores orationi vacabant. » Idem institutum secutus est S. Eparchius abbas Enculismensis, qui, ut scribit anonymus in ejus Vita n. 17 (Saec. I Ben.), « monachis suis non solum laborare, sed nec panem etiam coquere unquam permisit, nisi tantum orationi insistere. » Quid quod « discipulum ipsius B. Benedicti S. Maurum ad has Galliarum partes pro construendis, secundum ipsius doctrinam coenobiis ab ipso directum, legimus hunc morem in monasterio quod in Andegavensi episcopatu construxerat tenuisse: ut quia eis sine proprio labore cuncta necessaria suppeditabant; omisso manuum opere, spiritualibus, ut diximus, exercitiis exercitati, otiosi non essent; sicque sibi nuper a sancto traditam Regulam bona semper operando optime conservarent,", + "candidate_score": 0.631666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2952", + "psc_text": "uti; aestatis tempore unctas reponi. Et caligas omnes oportet habere clavatas, tam in monasterio quam in via, ut et diu repositae caligae conserventur, et pes fratris in caliga refrigeretur. Ad nocturnos vero ligneos culpus ( Sic ) utantur, ne inquinatis pedibus ad suum revertentes stratum, lectorum sagos non inquinent. In hieme vero ad nocturnos pedulibus utantur pelliceis propter frigus pedum. » Quod de clavatis caligis hic dicitur confirmari potest ex eo quod S. Gregorius papa de S. Equitio abbate scribit (Lib. I Dial., cap. 4); Clavatis calceatus caligis erat. S. Eugendus abbas Jurensis (In ejus Vita, num. 6, saec. I Bened.), habebat « calceamenta fortia rusticaque in modum priscorum Patrum, constrictus ocreis crura, fasciolisque plantas. » An vero per ocreas caligas, per fasciolas pedules intellexerit? At decessor ejus S. Lupicinus (Bolland., 21 Mart.) « calceamento tum tantummodo usus est, cum pro aliquibus forsitan ad comitatum intercessurus ingressus est. In monasterio", + "candidate_score": 0.631553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3352", + "psc_text": "remordente, ut assolet, conscientia, incipiat denuo de rupta stabilitate causari, inquit S. Bernardus (De Praec. et disp., c. 16), generalem super hujuscemodi scrupulo consolatoriam profert sententiam, dicens: Ubique enim uni Deo servitur, et uni Regi militatur. » Quem etiam si talem esse perspexerit abbas, liceat eum in superiore aliquantulum constituere loco. ] Atque ita Guillelmum Luciacensem monachum in Cluniacensi monasterio S. Majolus (Bolland., 1 Januar.) « promovit honorifice cum consilio fratrum, » teste Glabro Rodulfo in Vita S. Guillelmi. Ita in Virdunensi S. Vitoni monasterio S. Popponem (Bolland., 25 Januar.) « in sublimiori quam fuerat loco » promovit Richardus abbas. Ita Petrum Abaelardum in Cluniacensi stabilitate firmata, ad altiorem gradum Petrus Venerabilis extulit, ut ipse docet ad Eloysam scribens. Ex hoc tamen loco Haeftenus recte infert (Lib. IV, tract. 2, disq. 5) communi jure peregrinum hunc monachum ultimo collocandum loco. Et certe in Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius", + "candidate_score": 0.631093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3070", + "psc_text": "nunquam vel raro discedunt, hospitibus autem et peregrinis nihil deesse patiuntur. » Audiant et alium Petrum (Petrus Dam., opusc. 33, cap. 7): « Nonnulla in nostris partibus monasteria praeclaram nuper institutionis normam sibimet indiderunt, ut praeter caetera pietatis opera, etiam tres pauperes cum privata mensa juxta se semper abbas habeat, eisque singulis mensuram cibi, quem quivis habet frater, apponat. Nam cum regularis norma praecipiat ut abbatis mensa semper sit cum hospitibus, hoc modo noviter utrumque completur, ut et abbatis mensa non superbis saeculi, sed sanctis hospitibus haereat, et ipse convesci fratribus non omittat. » CAPUT LVII. De artificibus monasterii Artifices, si sunt in monasterio, cum omni humilitate faciant ipsas artes, si permiserit abbas. Quod si aliquis ex eis extollitur pro scientia artis suae, eo quod 733 videatur aliquid conferre monasterio: hic talis evellatur ab ipsa arte, et denuo per eam non transeat, nisi forte humiliato ei iterum abbas jubeat. Si", + "candidate_score": 0.630846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2518", + "psc_text": "in Meldensi S. Faronis monasterio monachus (Saec. II Ben.), « quotidie 692 intentus in renovandis confessionum poenitentiis » dicitur in Vita sancti Faronis cap. 119; verum Crodegangus in Regula canonicorum cap. 32, solum praescribit, ut « Monachi in unoquoque sabbato confessionem faciant cum bona voluntate, episcopo aut priori suo. » Crodegango concinit sanctus Dunstanus decernens, ut « Dominicis diebus fratrum unusquisque suae conscientiae reatum Patri spirituali, vel ejus, si absens fuerit, vicario per humilem revelet confessionem. Si autem tanta fuerit multitudo, ut ea die omnes ad confessionem venire nequeant, sequenti die, secunda videlicet feria, hoc idem impleant. Schola vero nullo modo hoc, quanquam puerilis, intermittat, sed ut senes, licet nondum tentationibus impugnata, consuete peragat. Qui autem aliis indiguerit diebus, tentatione aliqua animi vel corporis stimulatus, ad confessionis salubre remedium devotus non eo minus venire differat. » Idem ab ipso ordinis sui exordio a Carthusianis observatum fuit, testante Guigone (Stat. c.", + "candidate_score": 0.630813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2651", + "psc_text": "eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in scriptis Romanis, Graecis et Aegyptiacis. » His, praeter Basilium Magnum, Gregorium Theologum, Joannem Chrysostomum, Ephrem Diaconum, qui non minus doctrina quam vitae sanctimonia eremum illustrarunt, addere possemus etiam insignem et admirabilem Orabbatem montis Nitriae (Ibid., cap. 9), qui a fratribus visitatus « statim convertebatur ad doctrinam, erat enim valde peritus litterarum; » celebrem Evagrium Diaconum (Ibid., c. 86), qui composuit tres libros sacros monachorum; sed praesertim illustrem Silvaniam virginem, quae, ut scribit Palladius (Ibid., c. 143), « erat doctissima, doctrinam amore complexa, noctes uberi oleo a se illuminatas mutabat in dies, omnia antiquorum qui commentarios ediderunt scripta percurrens, Origenis tricies", + "candidate_score": 0.630639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1742", + "psc_text": "armarium, ab armario in quo libri recondebantur, appellabant. Illud in Fuldensi monasterio olim exercuit Gerhohus presbyter ex Rabani carmine 16, in Tolosano B. Mariae S. Geraldus postea episcopus Bracarensis (Misc. Baluz. tom. III), qui « quia divinae Scripturae pabulo refici magnopere exoptabat, armarii, in quo libri divini reponebantur, custos factus 418 est, in cujus officii obedientia annis multis perduravit, » inquit Bernaldus in ejus Vita n. 1. Sed ex Regula Magistri cap. 17, custos ferramentorum et libros et diplomata sub sua cura habebat. Quod de sancto Geraldo scribit Bernardus eum in armarii obedientia annis multis perdurasse, non sic capiendum est, quasi ad vitam officia monachis essent commissa, cum potius singulis annis renovata fuisse constans sit traditio, quam colligere licet ex sancto Hieronymo de Tabennensibus referente (Praef. in Reg. sancti Pach., n. 8), quod singulis annis mense cui vocabulum est mesore, id est Augusto, « disponuntur monasteriorum capita, dispensatores, praepositi, ministri,", + "candidate_score": 0.630606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.630595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3607", + "psc_text": "Anianensis, et omnibus nostris mss. Sed quidquid sit, certe utrumque a nostris usitatum fuit; nam et granum molebant sive tundebant, et farinam ipsi miscebant; ut patet ex supradictis ad caput 48, et insuper ex mss. Germaniae Consuetudinibus, in quibus lego: « Fratres interdum generaliter intrant pistrinum, pastamque propriis manibus praeparant, et temperant ad faciendos panes. » Quinimo pistoris officium hebdomadatim exercebant, ut vidimus supra, cap. 46, patetque ex Vita S. Stephani abbatis Obazinensis, lib. II, num. 54; communiter tamen id munus uni alicui committebatur, quod in Gellonensi monasterio summa cum humilitate exercuit S. Guillelmus, ejusdem loci fundator et monachus. Vel artes diversae intra monasterium exerceantur. ] Tale erat Fuldense coenobium sub Sturmio abbate, teste Eigile abbate in ejus Vita, num. 20; tale Flaviacense sub S. Geremaro, ex ejus Vita, num. 25; tale Solemniacense ex Vita S. Audoeno in Vita sancti Eligii; tale Lesciense ex Vita S. Hiltrudis, num. 3; tale", + "candidate_score": 0.630132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2651", + "psc_text": "eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in scriptis Romanis, Graecis et Aegyptiacis. » His, praeter Basilium Magnum, Gregorium Theologum, Joannem Chrysostomum, Ephrem Diaconum, qui non minus doctrina quam vitae sanctimonia eremum illustrarunt, addere possemus etiam insignem et admirabilem Orabbatem montis Nitriae (Ibid., cap. 9), qui a fratribus visitatus « statim convertebatur ad doctrinam, erat enim valde peritus litterarum; » celebrem Evagrium Diaconum (Ibid., c. 86), qui composuit tres libros sacros monachorum; sed praesertim illustrem Silvaniam virginem, quae, ut scribit Palladius (Ibid., c. 143), « erat doctissima, doctrinam amore complexa, noctes uberi oleo a se illuminatas mutabat in dies, omnia antiquorum qui commentarios ediderunt scripta percurrens, Origenis tricies", + "candidate_score": 0.63011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1700", + "psc_text": "Sed et juxta Regulam Magistri (Cap. 19), « Cellerarius eleemosynam faciat cum jussu abbatis in praesentia ejus. In absentia vero liceat ei petenti pauperi eleemosynam exhibere, propter praeceptum Domini, quod dicit: Omni petenti te tribue; et item: Da, ne cui non dederis, ipse sit Christus. » Utrorumque autem et hospitum et pauperum omni prorsus admiratione dignam sollicitudinem gerebat B. Raingardis (Petr. Vener. lib. II, ep. 17), « Hos honorifice 408 suscipiens, istis sollicite providens; ut nec illis congrua, nec istis deessent necessaria. Cura tamen propensior circa pauperes erat, quorum egestas in corde mulieris sanctae praeponderabat, ut quos major premebat indigentia, major illis adhiberetur prae aliis diligentia. Ea de causa si quid de commissa obedientia superesse poterat, in usus eorum devote expendebat. Erogabantur frequentes eleemosynae, vestes pro posse parabantur, aut emebantur novae, aut veteres sororibus subreptae dabantur, omnibus secundum Evangelium petentibus absque quaestione quidquid cibi vel indumenti undequaque corrodere poterat, tribuebat:", + "candidate_score": 0.629661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1081", + "psc_text": "in Reomensi S. Joannis monasterio colligimus ex libro de Translatione et miraculis ejus, n. 1; sed et S. Galli abbatis discipulos post laborem matutinalis officii quiescendi gratia lectos revisisse auctor est Walfridus in Vita S. Gadi cap. 26 (Saec. II). Similiter S. Geremarus abbas Flaviacensis completo officio revertens in dormitorium in stratu suo collocare se consueverat. ut habent ejus acta n. 14. Idem viguisse in Longoretico monasterio discimus ex Visione Baronti, n. 7, saeculo II Bened.; in Pauliacensi sanctimonialium ex Vita S. Austrobertae, n. 15, saec. III, part. I; in Lindisfarnensis ex Carmine Ethilvulfi monachi cap. 10, 21, 22; in monasterio S. Corbiniani ex ejus Vita auctore Aribone n. 3, denique in Suessionensi B. M. Parthenone aliis in ecclesia vigiliis et orationibus insistentibus, aliae post nocturnum officium dormire permittebantur ex Vita S. Drausii episc., n. 17, apud Bolland., 5 Martii. Sed haec merae indulgentiae, et praeter Regulam S. Benedicti, quae", + "candidate_score": 0.628214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_947", + "psc_text": "De vilitate habitationis non sine magno animi dolore hic dicere cogor, considerans quam procul dissiti sumus ab his temporibus quibus non alias monachi domos inhabitabant praeter eas quas propriis sibi manibus paraverant (Rufin. lib. II de Vitis Pat. c. 23), easque vel uno die constructas; attendens ad magni tot monachorum Patris, sancti scilicet Martini, exemplum, qui, referente Severo Sulpicio (Lib. I de Vit. S. Mart.), « ipse ex lignis contextam cellulam habebat, et multi quidem ex fratribus in eumdem modum, plerique saxo superjecti montis cavato receptacula sibi fecerant; » recolens felices illos dies quibus S. Ebrulfus abbas Uticensis una cum sociis (In ejus Vita, n. 8, saec. I Bened.) « nomen Domini invocantes, pro quantitate habitantium de virgultis et frondibus construxere tugurium, quod claustro parvulo ejusdem materiae circumcingentes, manserunt ibi; » quibus S. Sigirannus abbas Longoretensis (In ejus Vita, n. 10, saec. II) parvulum ex lignis habitaculum aedificasse legitur; quibus", + "candidate_score": 0.62698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_506", + "psc_text": "» An vero ad hos, aut universum ad omnes monachos respexerit S. Isidorus, cum agens de monachis dixit Lib. II de Divin. Officiis, c. 15: « Quidquid necessario victui superest ex operibus manuum et epularum restrictione, tanta cura egentibus distribuitur, ut nihil remaneat quod abundaverit. » Quanta autem sollicitudine pauperum curam haberi voluerit S. Benedictus, patet non solum ex hoc capite et multis aliis sanctae Regulae locis, ut cum cap. 31 Cellerarium jubet omni sollicitudine pauperum curam gerere; cap. 53, pauperum et peregrinorum susceptioni sollicitam curam adhiberi; cap. 55, vetera vestimenta reponi in vestiario propter pauperes; cap. 58, professionem emissurum res quas habet 121 distribuere pauperibus vel monachis; sed etiam ex ejus Vita c. 28. S. Patris in pauperes misericordiam pie aemulati sunt posteri ejus filii, ut passim testantur eorum hac de re statuta, ex quibus celebre est inter alia istud concilii Aquisgranensis Can. 49: « Ut de omnibus in", + "candidate_score": 0.625605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3333", + "psc_text": "postea monachum factum, in ecclesiam, cui mancipatus fuerat, revocare vellet, ut ne id tentaret, admonitus a Gregorio est. Vide etiam Petri Venerabilis lib. II, epist. 50, ad Attonem Trecensem episcopum, quem ad implendum vitae monasticae votum exhortatur; et S. Anselmi lib. II, epist. 12, et lib. III, epist. 13. Loco mediocri collocetur. ] « Si mediocrem ejus vitam cognoverint; nam si talis fuerit ut etiam juxta abbatem stet, aut debet collocari, collocetur. Similiter si talis fuerit, in ultimo stet, » inquit Hildemarus. Et ipse tamen si promittit de observatione regulae, vel propria stabilitate. ] « Id est postquam probati fuerint, et professionis emiserint votum; nec enim antea sunt nisi cum novitiis et sub magistro novitiorum, » inquit Bernardus Cassinensis. Hujusmodi autem promissio fieri debet et verbo et scripto, sicut ab aliis. Atque ita S. Ursmarus (Saec. III Ben., part. I) in Laubiensi monasterio Erminonem 799 presbyterum recipiens, « secundum morem", + "candidate_score": 0.622819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1742", + "psc_text": "armarium, ab armario in quo libri recondebantur, appellabant. Illud in Fuldensi monasterio olim exercuit Gerhohus presbyter ex Rabani carmine 16, in Tolosano B. Mariae S. Geraldus postea episcopus Bracarensis (Misc. Baluz. tom. III), qui « quia divinae Scripturae pabulo refici magnopere exoptabat, armarii, in quo libri divini reponebantur, custos factus 418 est, in cujus officii obedientia annis multis perduravit, » inquit Bernaldus in ejus Vita n. 1. Sed ex Regula Magistri cap. 17, custos ferramentorum et libros et diplomata sub sua cura habebat. Quod de sancto Geraldo scribit Bernardus eum in armarii obedientia annis multis perdurasse, non sic capiendum est, quasi ad vitam officia monachis essent commissa, cum potius singulis annis renovata fuisse constans sit traditio, quam colligere licet ex sancto Hieronymo de Tabennensibus referente (Praef. in Reg. sancti Pach., n. 8), quod singulis annis mense cui vocabulum est mesore, id est Augusto, « disponuntur monasteriorum capita, dispensatores, praepositi, ministri,", + "candidate_score": 0.621736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2940", + "psc_text": "Vita, cap. 23; sed S. Fulgentius Ruspensis episcopus « pelliceo cingulo tanquam monachus utebatur, » uti legimus 703 in ejus Vita. De zonae usu et significatione videsis Haeftenum, lib. V, tract. 4, disq. 1, et tract. 10, disq. 7. Nihil quoque de camisiis sive interulis S. Benedictus, quas S. Robertus abbas Molismensis repudiasse legitur apud Ordericum Vitalem in Hist. lib. V, et consequenter Cistercienses, quorum in Institutis, cap. 4, decernitur « vestitus simplex et vilis, absque pelliciis, camisiis, stamineis, qualem denique Regula describit. » Harum loco S. Patrem Benedictum, primosque ejus discipulos cilicium carne tenus gestasse contendit Haeftenus (Lib. V, tract. 3, disq. 7): exemplo esse potest S. Tillo monachus Sollemniacensis (Saec. II Ben.), cujus « indumentum valde erat vilissimum, sola tunica videlicet atque cuculla, et intrinsecus ad carnem cilicium, quod tandiu donec prae nimia vetustate consumptum nulli usui aptum esset portabat, » ut habent ejus acta. Carthusianis etiam duo", + "candidate_score": 0.621291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1845", + "psc_text": "in primo Paschae, nec non in festivitate peculiaris Patroni sancti, ac beatissimi venerandi semper martyris Ferreoli, aut certe quidem ad quorum nomina sanctorum idem locus consecratus fuerit, coquinam cibos congregationi paraturus introeat, ibique suscepto junioris ministerio, serviendo mensis humilitatis formam ministret in ferculis, sanctae huic abjectioni se libenter inclinans, quae majorem illum producit caeteris, dum reddit aequalem. » Et Regula Magistri (Cap. 23): Quotiesque hebdomadarii in servitio mensarum negligenter mensis deserviunt, alia die hora refectionis levet se abbas, et cum uno de praepositis aut duobus, si grandis fuerit congregatio, ipsi facient servitium ad omnes mensas, ut doceat eos quomodo faciant. » Nostros vero quod spectat S. Salaberga, Laudunensis abbatissa (In ejus Vit. n. 24, saec. II Bened.) « coquinam, vel reliquas causas [ Forte curas], quae monasticis rebus peragi solent, vicissim suis hebdomadibus ministrabat. » S. Benedictus, abbas Anianensis teste Ardone ejus discipulo, in ejus Vita, num. 14, « laborantibus", + "candidate_score": 0.621059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.621049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3352", + "psc_text": "remordente, ut assolet, conscientia, incipiat denuo de rupta stabilitate causari, inquit S. Bernardus (De Praec. et disp., c. 16), generalem super hujuscemodi scrupulo consolatoriam profert sententiam, dicens: Ubique enim uni Deo servitur, et uni Regi militatur. » Quem etiam si talem esse perspexerit abbas, liceat eum in superiore aliquantulum constituere loco. ] Atque ita Guillelmum Luciacensem monachum in Cluniacensi monasterio S. Majolus (Bolland., 1 Januar.) « promovit honorifice cum consilio fratrum, » teste Glabro Rodulfo in Vita S. Guillelmi. Ita in Virdunensi S. Vitoni monasterio S. Popponem (Bolland., 25 Januar.) « in sublimiori quam fuerat loco » promovit Richardus abbas. Ita Petrum Abaelardum in Cluniacensi stabilitate firmata, ad altiorem gradum Petrus Venerabilis extulit, ut ipse docet ad Eloysam scribens. Ex hoc tamen loco Haeftenus recte infert (Lib. IV, tract. 2, disq. 5) communi jure peregrinum hunc monachum ultimo collocandum loco. Et certe in Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius", + "candidate_score": 0.620785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_1_3", + "bdc_text": "zu Niderurna Niederurnen ( Kt . Glarus ). , und ein gancze gmein zu Niderurna etc. , unsernn gancz fruntlich unnd willigenn dinnst zuvor , lyeber Meister Heinrich. Wir dundtt euch kundtt unnd wissenn , das wir lange zeitt sindtt mangelhafftig gesinnvor gesinn irrtümlich sind.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1377", + "psc_text": "Est itaque inferior, et superior sine loco, est amplus sine latitudine, est subtilis sine attenuatione. » 328 Et oculos Domini. ] « Oculus Dei, inquit Hildemarus, dicitur illa vis divina qua cuncta videt, sicut auris dicitur illa vis divina qua cuncta audit. » Sive, ut ait Bern. Cass., « Oculorum ejus speculatio est infallibilis, et plenissimae scientiae ipsius cognitio. » Speculari bonos et malos. ] Bonos ut corrigantur, ait iterum Hildemarus, sicut respexit Petrum; malos ut puniantur, et condemnentur, sicut respexisse legitur castra Aegyptiorum, solis adinstar, qui et ceram liquefacit et lutum indurat. Maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus. ] Quod ait maxime non sic capiendum est, quasi Deus magis uno esset in loco, quam alio; sed ad nos referri debet, non ad Deum ipsum, ut post Hildemarum docet Bernardus Cassin. Et certe, « licet semper videamur, sed tunc etiam praesentamus et ostendimus nos quasi facie ad faciem cum", + "candidate_score": 0.618012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3070", + "psc_text": "nunquam vel raro discedunt, hospitibus autem et peregrinis nihil deesse patiuntur. » Audiant et alium Petrum (Petrus Dam., opusc. 33, cap. 7): « Nonnulla in nostris partibus monasteria praeclaram nuper institutionis normam sibimet indiderunt, ut praeter caetera pietatis opera, etiam tres pauperes cum privata mensa juxta se semper abbas habeat, eisque singulis mensuram cibi, quem quivis habet frater, apponat. Nam cum regularis norma praecipiat ut abbatis mensa semper sit cum hospitibus, hoc modo noviter utrumque completur, ut et abbatis mensa non superbis saeculi, sed sanctis hospitibus haereat, et ipse convesci fratribus non omittat. » CAPUT LVII. De artificibus monasterii Artifices, si sunt in monasterio, cum omni humilitate faciant ipsas artes, si permiserit abbas. Quod si aliquis ex eis extollitur pro scientia artis suae, eo quod 733 videatur aliquid conferre monasterio: hic talis evellatur ab ipsa arte, et denuo per eam non transeat, nisi forte humiliato ei iterum abbas jubeat. Si", + "candidate_score": 0.616866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2952", + "psc_text": "uti; aestatis tempore unctas reponi. Et caligas omnes oportet habere clavatas, tam in monasterio quam in via, ut et diu repositae caligae conserventur, et pes fratris in caliga refrigeretur. Ad nocturnos vero ligneos culpus ( Sic ) utantur, ne inquinatis pedibus ad suum revertentes stratum, lectorum sagos non inquinent. In hieme vero ad nocturnos pedulibus utantur pelliceis propter frigus pedum. » Quod de clavatis caligis hic dicitur confirmari potest ex eo quod S. Gregorius papa de S. Equitio abbate scribit (Lib. I Dial., cap. 4); Clavatis calceatus caligis erat. S. Eugendus abbas Jurensis (In ejus Vita, num. 6, saec. I Bened.), habebat « calceamenta fortia rusticaque in modum priscorum Patrum, constrictus ocreis crura, fasciolisque plantas. » An vero per ocreas caligas, per fasciolas pedules intellexerit? At decessor ejus S. Lupicinus (Bolland., 21 Mart.) « calceamento tum tantummodo usus est, cum pro aliquibus forsitan ad comitatum intercessurus ingressus est. In monasterio", + "candidate_score": 0.616337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2137", + "psc_text": "» Idem de primis sancti Benedicti abbatis Anianensis discipulis narrat Ardo in ejus Vita num. 12 (Saec. IV Ben. part. I): « Pellebatur aliquoties eorum esuries lacte delato a vicinis mulieribus, quoniam ariditate tabuerant corpora eorum, solo viventes pane et aqua. » Sanctus Ansegisus abbas Fontanellensis in constitutione de victu et vestitu suorum monachorum assignat fabas, pisa, mel, caseum, ova, porcos saginatos ad adipem et lardum, insuper in Nativitate Domini et Paschate aucipastas, pullipastas, et pullos. Ad potum vero vinum et siceram. Ad infirmorum curam, mel et pigmenta. Cluniacenses sua pulmenta quotidie conficiebant unum ex fabis, 511 alterum ex oleribus; quibus adjiciebant pittantiam vel generale ex caseo, ovis; sola dominica et feria quinta ex piscibus; idque si tamen aequo pretio inveniri poterant. Quid vero sit pittantia, quid generale, docet Udalricus his verbis (Lib. II, cap. 35, et lib. III, c. 18): « Generale appellamus quod singulis in singulis datur scutellis.", + "candidate_score": 0.612803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1495", + "psc_text": "Hildemarus (In cap. 55): « Sciendum est quia, si necessitas est caloris, potest ille monachus sine pedulibus jacere; ita tamen ut ad nocturnas statim ut surgit debeat illos induere, et sic cum illis ire debet in ecclesiam . . . . . Si potest fieri ante debet sine femoralibus jacere, quam sine pedulibus. » Hic venit in mentem quod de S. Hugone episcopo Gratianopolitano scribit Guigo in ejus Vita, n. 31 (Boll. 1 April.): « Dolebat nonnullos in religioso habitu ad sanctitatis injuriam tibiis dormire nudatis. » Et cincti cingulis aut funibus. ] Quid sit cingulum, quid funis, explicat his verbis Hildemarus: « Funis est qui de canaba fit vel lino in rotundum; cingulus autem corrigia est de lana vel lino, sed non in rotundum sicut funis, sed in latum sicut tricia. » Et revera S. Stephanus abbas Obazinensis laneo utebatur cingulo ex ejus Vitae l. II, n. 34 (Tom.", + "candidate_score": 0.612578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1846", + "psc_text": "» Nostros vero quod spectat S. Salaberga, Laudunensis abbatissa (In ejus Vit. n. 24, saec. II Bened.) « coquinam, vel reliquas causas [ Forte curas], quae monasticis rebus peragi solent, vicissim suis hebdomadibus ministrabat. » S. Benedictus, abbas Anianensis teste Ardone ejus discipulo, in ejus Vita, num. 14, « laborantibus fratribus ipse aliquando collaborare, aliquando autem eorum ad vescendum decoquere victum, librumque 443 etiam pariter circa coquinam occupatus scribere satagebat; lignamina vero saepe propter penuriam boum humeris propriis cum discipulis deferebat. » De Eigili etiam, Fuldensi abbate, ita scribit Candidus in ejus Vita, n. 24 (Saec. IV Ben., part. I): « Hic quoque, sicut semper facere consueverat, cum consilio et consensu fratrum suorum constituit atque decrevit, ut fratres qui extra monasterium ministeria praevidere noscuntur, fratribus infra monasterium commanentibus per singulas anni septimanas juxta ordinationem praepositi vel decanorum in cibo, et potu, atque aliis quibuslibet commodis monasticae vitae congruentibus, super indictam", + "candidate_score": 0.612571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2670", + "psc_text": "gratia monachi destinarentur, sicuti discimus ex Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis n. 6. Hoc saeculo vigebant in praecipuis, si non in omnibus Galliae monasteriis scientiae: in Longoretico Francardus, ejusdem loci postea abbas, « erat nutritor et doctor filiorum nobilium, » ex visione Baronti n. 11. In Pictaviensi S. Hilarii Aicadrus, postea abbas Gemmeticensis (Ibid.), Ansfrido monacho, sapientia famosissimo, puer ad erudiendum traditus, ex ejus Vita cap. 1 (Ibid.). In Solemniacensi, « susceptum B. Tillonem Elegius sancto Remaclo Solemniacensis monasterii sui abbati tradidit nutriendum atque litteris imbuendum . . . . qui sic tam saecularibus quam divinis institutionibus instruendum . . . . suis semper aspectibus astare praecepit, » ex Vita S. Tillonis, n. 4 (Ibid.). In Stabulensi « liberos suos liberalibus, imo monasticis instruendos disciplinis, » tradebant saeculares viri, ex Vita S. Hadelini n. 5 (Ibid.). In Gemmeticensi « erat consuetudo (S. Filiberti) de monasterio circumquaque ad exhortandas animas fratres", + "candidate_score": 0.61095, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.659903, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.659903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_14_16", + "bdc_text": "65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . . Das ist jez zumoll unsser peger an euch , unnd wo wir das kunenn um euch verdinenn ein gancze gmein , so wollenn wir darzu gefflissen sin zu dun. Nitt mer , dan sind gott peffollenn. Gebenn zu Niderurna , im landvor land gestrichenes landt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1048", + "psc_text": "οἰκουμενικῇ συνόδῳ πεπραγμένα λαβὼν ταύτης τῆς βασιλευούσης ἐξεδήμησε πόλεως. Ἐπειδὴ δὲ μετ' ἐκείνους πρέπον ἦν τοὺς ὑπολελειμμένους καὶ εἰς γνῶσιν ἡμῶν ἀναγκαίως ἐλθεῖν ὀφείλοντας χάρτας, καὶ δι' ἡμετέρων ἀνδρῶν ἀποσταλῆναι· διὰ τὸ ἰδικῶς ἡμῖν πεπρᾶχθαί τινα, τούτου χάριν ἐπιλεξάμενοι ἄνδρα εὐσεβείᾳ τε, 1125 καὶ συνέσει, καὶ τῇ περὶ τὴν πίστιν ἀκεραιότητι πλουτοῦντα τὸν μνημονευθέντα θεοσεβέστατον ἐπίσκοπον, ἅμα τῷ προειρημένῳ διακόνῳ εἰς τὴν ὑμετέραν μεγίστην Ῥώμην ἐξαπεστείλαμεν ἵνα τὰ μὲν διὰ τῶν χαρτῶν, τὰ δὲ δι' ἑαυτῶν σαφῆ ποιήσαντες ἀποκρίσεως προσφόρῳ τε, καὶ ὑμῖν πρεπούσης χαίροντες πρὸς ἡμᾶς ἐπανέλθωσιν, ἀνυμνοῦντες μετὰ πάντων τὴν ἀγάπην, καὶ τὴν φιλοφροσύνην τὴν συνήθη περὶ τὸν τῆς βασιλεύουσης ταύτης πόλεως θρόνον, τῇ πατρικῇ κηδεμονίᾳ τῆς ὑμετέρας μακαριότητος ὅπως μὲν γὰρ ἡ ἁγία, καὶ οἰκουμενικὴ σύνοδος ἐρευνήσασα τὴν γεγενημένην ζάλην κατὰ τῆς κοινῆς εἰρήνης εὗρε τὸν αἴτιον, Διόσκορόν φημι, τὸν τῆς Ἀλεξανδρέων γεγονότα πρώην ἐπίσκοπον, καὶ ἀπέτεμε τῆς ἱερωσύνης, τὰ παρὰ τῆς ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου λεπτομερέστερον", + "candidate_score": 0.624325, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.65632, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_22", + "psc_text": "ut vos honore restituto, ad sancti Petri apostolorum principis limina venire; et, quousque ita Deo placuerit, hic mecum vivere concedant; quatenus dum vos videre meruero, peregrinationis nostrae taedium de aeterna patria invicem loquendo relevemus. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 25; l. IV, c. 25.) EPISTOLA VIII. AD BACAUDAM FORMIENSEM EPISCOPUM. Minturnensem Ecclesiam desolatam Formiensi unit. Gregorius Bacaudae episcopo Formiensi. Et temporis necessitas nos perurget, et imminutio personarum exigit, ut destitutis Ecclesiis salubri ac provida debeamus dispositione succurrere. Et ideo quoniam Ecclesiam Minturnensem funditus tam cleri quam plebis destitutam desolatione cognovimus, tuamque pro ea petitionem, quatenus Formianae Ecclesiae in qua corpus beati Erasmi martyris requiescit, cui fraternitas tua praesidet, adjungi debeat, piam esse ac justissimam providentes, necessarium duximus, consulentes tam desolationi loci illius, quam Ecclesiae tuae paupertati, reditus supradictae Ecclesiae Minturnensis, vel quidquid ei antiquo modernoque jure vel privilegio potuit potestve qualibet ratione competere, ad tuae Ecclesiae jus 496 potestatemque", + "candidate_score": 0.65632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1539", + "psc_text": "magis ex commendatione nostra vestra sibi in omnibus sentiant adesse solatia, ut et beatus Petrus apostolorum princeps, cujus res ipsa est, vobis retributor existat, et nos in vestris promptius utilitatibus commodemus. EPISTOLA C. AD SABINIANUM CALLIPOLITANUM EPISCOPUM. Ne patiatur Calliponitanos angariis praegravari. Gregorius Sabiniano episcopo Calliponitano. Indicatum nobis est quod homines Callipolitani castri, in quo te, propitiante Domino, esse constituimus sacerdotem, gravibus diversorum molestiis affligantur, atque in longinquis angariis multisque dispendiis conterantur. Hortamur ergo fraternitatem tuam, ut quia et locus ipse nostrae, sicut cunctis notum est, Ecclesiae esse dignoscitur, sollicitudinem tuam rectae defensionis zelo succendas, eosque non permittas illicitis praegravari, quia et exemplaria tibi privilegiorum Ecclesiae de scrinio nostro ob hoc fecimus dari; quatenus informatus ex omnibus qualiter habitatores loci illius defensare valeas non ignores. Volumus etiam ut massae ipsius Calliponitanae homines, sub sollicitudinis tuae cura, a futura tertia indictione, habere debeas, atque de eorum relevandis molestiis esse cautissimum; et", + "candidate_score": 0.655568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_26", + "psc_text": "X. AD BACAUDAM ET AGNELLUM EPISCOPOS. De synagoga Judaeorum transferenda, si ecclesiae officia impediat. Gregorius Bacaudae et Agnello episcopis. Supplicaverunt nobis Hebraei Tarracinae degentes, ut locum quem synagogae hactenus habuerunt, eum illis nostra quoque auctoritate esset habendi licentia. Sed quia pervenit ad nos quod locus ipse sic vicinus esset ecclesiae, ut etiam ad eam vox psallentium perveniret, scripsimus fratri et coepiscopo nostro Petro, ut si ita esset ut vox de eodem loco in ecclesia resonaret, Judaeorum celebrationibus privaretur. Itaque fraternitas vestra cum suprascripto fratre et coepiscopo nostro locum ipsum diligenter inspiciat; et si ita est ut aliquid vobis ecclesiae visum fuerit obfuisse, alium locum intra ipsum castellum praevidete, ubi praefati Hebraei conveniant, quo possint suas sine impedimento ceremonias celebrare. Talem vero fraternitas vestra locum praevideat, si hoc fuerint loco privati, ut nulla exinde in futuro querela nascatur. Praedictos vero Hebraeos gravari, vel affligi 498 contra ordinem rationis prohibemus; sed sicut", + "candidate_score": 0.650883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_191", + "psc_text": "vero huc veniunt, qui terras aliquas, vel insulas in jure Ecclesiae nostrae, in emphyteosim sibi postulant dari, et aliquibus quidem negamus, 558 aliquibus vero jam concessimus. Sed tua experientia sanctae Ecclesiae utilitatem conspiciat, memor quod ante sacratissimum beati Petri apostoli corpus potestatem patrimonii ejus acceperit. Et licet hinc scripta decurrant, quod utilitatem patrimonii impedit, fieri nullo modo permittat, quia nec nos sine ratione aliquid dedisse reminiscimur, vel dare disponimus. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 60.) EPISTOLA LXXIII. AD PETRUM SUBDIACONUM. De restituendis Taurominitanae Ecclesiae possessionibus atque pecuniis. Gregorius Petro subdiacono. Quanto apostolicae sedi ab Ecclesiis reverentia caeteris exhibetur, tanto eam in earum decet esse tuitione sollicitam. Et quia domus vel fines atque possessiones Taurominitanae juri Ecclesiae pertinentes ab actionariis dicuntur nostrae Ecclesiae contra rationis ordinem occupatae, experientiae tuae praesentis hujus praecepti pagina deputamus, quatenus, cognita veritate, si ita est, cuncta quae occupata didiceris in ante fatae Ecclesiae pristina jura", + "candidate_score": 0.646747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "qui in vicino sunt, pastoralem erga eos sollicitudinem non habere. Quorum ne animae in aeterna damnatione valeant deperire, curae nobis fuit praesentium portitorem Augustinum servum Dei, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc dirigere, ut per eos potuissemus ipsorum voluntates addiscere, et de eorum conversione, vobis quoque annitentibus, in quantum est possibile, cogitare. Quibus etiam injunximus ut ad agenda haec e vicino secum debeant presbyteros ducere. Excellentia ergo vestra, quae prona in bonis consuevit esse operibus, tam pro nostra petitione, quam etiam divini timoris consideratione, eum dignetur in omnibus habere commendatum, atque ei tuitionis suae gratiam vehementer impendat, et labori ejus patrocinii sui ferat auxilium; et ut plenissime possit habere mercedem, ad supra scriptam Anglorum gentem sua tuitione securum ire provideat, quatenus Deus noster qui in hoc saeculo vos bonis sibi placitis decoravit, hic et in aeterna requie cum suis vos sanctis faciat gratulari.", + "candidate_score": 0.64591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1918", + "psc_text": "manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de hac Ecclesia habebis. Praeterea nec hortor nec admoneo, sed districte praecipio ut jejunare minime praesumas, quia dicunt medici huic molestiae valde esse contrarium, nisi forte si grandis solemnitas exigit, quinque in anno vicibus concedo. A vigiliis quoque temperandum est, et preces quae super cereum in Ravennati civitate dici solent, vel expositiones Evangelii, quae circa Paschalem solemnitatem a sacerdotibus fiunt, per alium dicantur. Et tua dilectio contra virtutem, laborem sibi minime imponat. Haec autem dixi, ut si te melius senseris, et venire distuleris, scias quid debeas ex meo mandato custodire. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 53.) EPISTOLA XXXIV. AD PASCHASIUM", + "candidate_score": 0.645036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_682", + "psc_text": "si qua sunt, quae utilia esse consideras, omni ambiguitate postposita debes exhibere. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 43.) 735 EPISTOLA IX. AD PETRUM NOTARIUM. Miriensis Ecclesiae tunc reddenda ministeria, cum ibi ordinatus fuerit episcopus. Gregorius Petro notario in Regio. Ministeria Ecclesiae Miriensis, quae secum Squillacium quondam episcopus Severinus detulerat, praesentium sibi portitores restitui postulabant. Quia ergo res ecclesiasticae cauta debent sollicitudine praemuniri, hoc nobis visum est ut in eadem civitate episcopus, cui ministeria ipsa tradi possint, debeat ordinari. Sed quoniam Leonem archidiaconum aliosque clericos ejusdem Ecclesiae illic esse commemorant, experientiae tuae praecipimus, quatenus eos ad suam Ecclesiam proficisci, ac eligere ordinandum episcopum sibi commoneat, ut dum Deo illic fuerit propitio consecratus, ipse Ecclesiae suae res sine aliqua ambiguitate recipiat. EPISTOLA X. AD FELICEM EPISCOPUM. Districtam, nisi primae Justinianae episcopo primati suo pareat, minatur correptionem. Gregorius Felici episcopo Sardicae. Qualiter obedientia vel sit reverentia praepositis exhibenda, ex tuis quoque subjectis", + "candidate_score": 0.642256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1651", + "psc_text": "pro eo quod vobis nescientibus inde discessit, vestros se aestimat animos offendisse, fraternitas vestra ei dulcedinem suae charitatis ostendat, ut cognoscat se longe aliter quam debuit de sacerdote credidisse. Sed quoniam et sanctorum apostolorum se saepe liminibus, ut ait, praesentare desiderat, quoties venire voluerit, nullius impedimentum, sed vestrum magis habeat in hac parte solatium. Indicavit praeterea supra scriptus portitor quod collecta facta inter alios civitatis Januensis habitatores, et ipse dare pariter compellatur. Et miramur quod qui magis misericordia dignus est, vobis praesentibus praegravetur. Quod si ita est, denuo ab eo per quemlibet exigi vestra sanctitas non permittat, quia eum quem caecitas sua gravat, inhumanum nimis est in collatione affligere, cui si esset magna necessitas, debuit ex collatione misereri. Quia vero ab Ecclesia Dertonensi puerum suum injuste queritur detineri, fraternitas tua praedictae civitatis episcopo curet scribere, ut si ita est, sine aliqua illum contentione restituat. Qui si aliter esse forte responderit,", + "candidate_score": 0.638116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_991", + "psc_text": "fraternitatem vestram bonis esse intentam operibus, et sponte se exhibere in causis Deo placitis confidamus, verumtamen utile esse 831 fraterna vos alloqui charitate credimus, ut solatia, quae vos ultro decet impendere, nostris quoque provocati epistolis augeatis. Atque ideo indicamus sanctitati vestrae Augustinum, servum Dei, praesentium portitorem, cujus zelus et studium bene est nobis cognitum, cum aliis servis Dei, pro animarum nos illuc compendio transmisisse, sicut ipse vobis eoram positus poterit indicare. In qua re oratione vos eum et auxiliis adjuvare necesse est, atque, ubi opus exegerit, solatiorum vestrorum ei praebere suffragia et paterna ac sacerdotali illum consolatione sicut convenit refovere, quatenus dum sanctitatis vestrae fuerit solamina consecutus, si quid Deo nostro lucrifacere, sicut optamus, valuerit, et vos possitis pariter mercedem acquirere, qui ad bona opera suffragii vestri devote copiam ministratis. Candidum autem presbyterum, communem filium, et patrimoniolium Ecclesiae nostrae fraternitas vestra, quippe ut unanimis nobis, studeat habere commendatum, ut aliquid", + "candidate_score": 0.637946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_577", + "psc_text": "quatenus transmittens per omnia Siciliae loca, sicubi vasa sacra resque Ecclesiarum positas incaute repereris, eas cum summa districtione recolligi facias, atque adunatas sub notitia atque desuscepto apud singularum Ecclesiarum episcopos deponas, apud quos usque dum pacis tempus expoposcerit, juvante Domino, debeant tutissime conservari. Omnium autem rerum ipsarum non solum desusceptum eos qui eas tradunt percipere volumus, sed etiam a te notitias earum subtiliter retineri, ut, dum necesse fuerit, ex hac cautela, juvante Domino, possint ab iis quibus traduntur sine imminutione restitui. Mense Novembri, indictione 12. EPISTOLA XVII. AD FELICEM EPISCOPUM Solidos duodecim, quibus Tribunus clericus redemptus fuit, redemptori restituat ex Ecclesiae pecuniis. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Qualiter succurrendum sit redemptionibus captivorum, et sanctorum canonum et mundanarum legum sanctio evidenter edocuit. Quod cum omnibus notum sit, mirati sumus ut fraternitas tua in redemptionem Tribuni clerici tui praesentium latoris nulla mota misericordia subveniret. Quod ergo sponte facere distulisti, nostra saltem facere festina", + "candidate_score": 0.637849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1603", + "psc_text": "libenter accipitur, quod intentione salutis offertur. Quod superest, charissimi fratres, junctis Dei nostri misericordiam precibus exoremus, ut vitam nostram in suo propitius timore disponat; quatenus et hic illi sacerdotaliter deservire, et in conspectu ipsius in futuro securi assistere et sine metu valeamus. EPISTOLA CXV. AD SYAGRIUM EPISCOPUM AUGUSTODUNENSEM. De parochiis episcopo Taurinensi subtractis, et episcopo in iisdem constituto, ut eas illi restituendas curet. Gregorius Syagrio episcopo Augustodunensi. Si in rebus saecularibus suum cuique jus et proprius ordo servandus est, quanto magis in ecclesiasticis dispositionibus nulla debet induci confusio, ne ibi discordia locum inveniat, unde pacis debent bona procedere? Quod hac ratione servabitur, si nihil potestati, sed totum aequitati tribuitur. Perlatum siquidem ad nos est dilectissimum fratrem nostrum Ursicinum, Taurinae civitatis episcopum, post captivitatem et depraedationem quam pertulit grave in parochiis suis, quae in Francorum sitae terminis perhibentur, praejudicium pertulisse; denique ut alter illic contra ecclesiastica statuta, nullo ejus crimine deposcente,", + "candidate_score": 0.636974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1295", + "psc_text": "peccatis absolvat. LIBER NONUS. Mense Septembri, indictione II. 925 EPISTOLA PRIMA. AD JANUARIUM EPISCOPUM CARALITANUM. Illum increpat quod dominico die, ante missarum solemnia, cujusdam messem invertisset sulcis, et, peracto sacro, terminales lapides ipse effodisset. Gregorius Januario episcopo Caralis. Praedicator omnipotentis Domini, Paulus apostolus (Grat. c. 2, q. 7, can. 28), dicit: Seniorem ne increpaveris (I Tim V, 1) . Sed haec ejus regula in ea re servanda est, cum culpa senioris, exemplo suo non trahit ad interitum corda juniorum. Ubi autem senior juvenibus exemplum ad interitum praebet, ibi districta increpatione feriendus est. Nam scriptum est: Laqueus juvenum omnes vos (Isai. XLII, 22) . Et rursus propheta dicit: Et peccator centum annorum maledictus est (Isai. LXV, 20) . Tanta autem nequitia (Grat. dist. 86, c. 24, et 1, q. 7, c. 11) ad aures meas de tua senectute pervenit, ut eam nisi adhuc humanitus pensaremus, fixa jam maledictione feriremus. Dictum quippe", + "candidate_score": 0.636657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1596", + "psc_text": "desiderium Joannis regionarii relatione cognovimus: quod quidem libenter parati sumus implere, si diligenter fuerimus de his quae retulit informati. Inquit autem a vestra sibi relatum dilectione quod Ecclesiae vestrae quaedam olim privilegia ab apostolica sede concessa sint, atque usum pallii ejus sacerdotes 1020 antiquitus habuisse. Quod quia vobis magnopere poscitis reformari, in Ecclesiae nostrae scrinio requiri fecimus, et inveniri nil potuit. Sed quoniam quanto studiosius ista cupitis adipisci, tanto vos arbitramur esse sollicitos, in requirendis chartis Ecclesiae vestrae vigilantius curam impendite; et si qua exinde scripta inveniri potuerint, quae nos valeant informare, huc curae vestrae sit transmittere. Nam qui nova concedimus, vetera libentissime reparamus. EPISTOLA CXIII. AD SYAGRIUM EPISCOPUM AUGUSTODUNENSEM. Ut Menatem et Theodorum Episcopos in Italiam redire compellat. Gregorius Syagrio episcopo Augustodunensi. Cum sacerdotalis dignitas aliis videatur dignitatibus eminere, ita quisquis ea ornatus est, cunctis se imitandum debet ostendere, ut exemplo suo nulli nocere, sed vitam potius valeat componere", + "candidate_score": 0.635261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1103", + "psc_text": "permoti, eumdem episcopum non destitimus admonere ut si ex eadem molestia se melioratum esse sentiret, ad suscepti sacerdotii debuisset ministerium remeare. Qui semel a nobis saepiusve commonitus, eadem urgente molestia nunc scriptis nobis supplicatione porrecta noscitur intimasse nullatenus se ad regimen ejusdem Ecclesiae vel susceptum officium, impediente molestia, assurgere posse. Qua personae ejus desperatione compulsi, necessarium duximus de ordinatione nos ejusdem Ecclesiae cogitare. Hortamur ergo ut clerum, plebemque Ecclesiae ejusdem sollicita debeatis admonitione compellere, ut sibi cum Domini auxilio talem praeficiendum eligant sacerdotem, qui et aptus tanto ministerio valeat inveniri, et a venerandis canonibus nullo modo respuatur. Qui dum fuerit postulatus, cum solemnitate decreti omnium subscriptionibus roborati, vestrarum quoque testimonio litterarum, huc sacrandus occurrat, quatenus Ecclesia ipsa proprium, auxiliante Domino, habere valeat sacerdotem. Mense Maio. EPISTOLA XXII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Siciliae episcopos olim tertio quoque anno, jam quinto Romam proficisci solitos, ad Natale sancti Petri convenire sic procuret, ut inde", + "candidate_score": 0.635002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1872", + "psc_text": "praesentium Candidum presbyterum communem filium commendamus, ut opem illi in quibus necesse fuerit pro utilitate pauperum impendatis, quatenus dum fraternitatis vestrae fuerit, sicut confidimus, jutus auxilio, in ejus consolatione nos iuvenisse sentiat. EPISTOLA XVI. AD MEDIOLANENSES. Redeunti Mediolanum Arethusae charitatem impendant, agantque ut illius causa mox ordinato episcopo finiatur. Gregorius populo, presbyteris, diaconis et clero Ecclesiae Mediolanensis. Latrix praesentium Arethusa, clarissima femina, propter causam legati quod ei conjugique, vel filiis ipsius, Laurentius frater noster reverendae memoriae episcopus vester reliquerat, diu apud nos est, ut recolitis, demorata. Unde scripta nostra recordandae memoriae fratri et coepiscopo nostro Constantio miseramus, ut cum ea sacerdotali studio causam ipsam definire jurgiorum cessante strepitu debuisset. Quod, sicut scire vos credimus, se et olim facere voluisse, et adhuc facere tunc velle responderat. Sed quia latrix horum diu est in hac urbe demorata, atque illuc distulit remeare, nuncusque decidi non potuit. Idcirco dilectionem vestram scriptis praesentibus adhortamur, ut", + "candidate_score": 0.6343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_180", + "psc_text": "oriatur, unde consolationis debent invenire solatium. EPISTOLA LXVI. AD FELICEII EPISCOPUM MESSANENSEM. Quae servandae sint consuetudines, quae abrogandae. Ne munera sibi mittat, aut Romam veniat, amice monet. Gregorius Felici episcopo Messanensi. Consuetudines quae Ecclesiis gravamen noscuntur inducere nostra nos decet consideratione remittere, ne illuc aliqua cogantur inferre, unde sibi inferenda debent potius exspectare. Clericorum siquidem vel aliorum consuetudinem te oportet illibatam servare, eisque annis singulis quae sunt consueta transmittere. Nobis autem de caetero, ne quid transmittere debeas, inhibemus. Et quoniam non delectamur xeniis, Palmatianas, quas tua direxit fraternitas, cum gratiarum actione suscepimus; sed eas, ne quod 554 exinde potuisses sentire dispendium, digno fecimus pretio venundari, et id fraternitati tuae transmisimus singillatim. Sed quia charitatem tuam ad nos venire velle cognovimus, scriptis praesentibus admonemus ut ad veniendum non debeas laborem assumere; sed ora pro nobis, ut quanto nos itineris intervalla dissociant, tanto animis nostris adinvicem Christo adjuvante simus in charitate conjuncti,", + "candidate_score": 0.633489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1461", + "psc_text": "Ecclesiae negotiis. Martianum Joanni episcopo, Romanae Ecclesiae patrimonium curanti, inobedientem exsulare cogat. Gregorius Romano defensori. Pervenit ad nos quod tonsuratores in Sicilia prava sibi praesumptione nomen defensorum sumerent, 979 atque eos non solum utilitatibus ecclesiasticis non esse utiles, sed etiam hac occasione multa indisciplinata committere. Proinde experientiae tuae praesenti auctoritate praecipimus, ut hoc diligenter inquirat. Et si quos sibi, praeter eos qui hujus rei epistolas habent, hoc denuo nomen usurpare repererit, districta illud emendatione compescat. Si vero quosdam strenuos ac fideles in Ecclesiasticis negotiis esse probaveris, subtiliter nobis de eis renuntiare necesse est, ut utrum digni sint epistola judicemus. Praeterea a Fortunato de iis quae gessit rationes subtiliter perscrutari te volumus, et satisfactis omnibus quae debere constiterit, eum per patrimonium vel actionem aliquam Ecclesiae nostrae transire ulterius non permittas, quia ita se, quantum ad nos pervenit, exhibuit, ut commune aliquid deinceps cum nostris habere non debeat. Praeterea nuntiatum est nobis", + "candidate_score": 0.633372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1090", + "psc_text": "inferni claustris eripuit quos viventes in carne per suam gratiam in fide et bona operatione servavit. Quod enim per Evangelium dicit: Cum exaltatus fuero a terra, omnia traham ad me ipsum (Joan. XII, 32) , omnia videlicet electa. Nam trahi ad Deum post mortem non potuit, qui se a Deo male vivendo separavit. Omnipotens Deus sua vos protectione custodiat, ut ubicunque estis, et in anima et in corpore gratiae ejus auxilium sentiatis. EPISTOLA XVI. AD ANGNELLUM EPISCOPUM. Formiensis Ecclesiae visitationem delegat. Gregorius Agnello episcopo Terracinensi. Obitum Bacaudae antistitis directa relatio patefecit; quapropter visitationis Ecclesiae destitutae fraternitati tuae operam solemniter delegamus: quam ita te convenit exhibere, ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, vel ornatu, ministeriisque, vel quidquid illud est in patrimonio ejusdem a quoquam praesumatur. Et ideo fraternitas tua ad praedictam Ecclesiam ire properabit, et assiduis adhortationibus clerum plebemque ejusdem Ecclesiae admonere festinet, ut, remoto studio, uno eodemque consensu talem sibi", + "candidate_score": 0.633313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1379", + "psc_text": "quasi per nostram epistolam obtineret. Et ideo fraternitatem vestram scire necesse est ita sibi a nobis eos qui hoc exigant commendari, ut eis adesse in quantum possibile et justum est debeat, non tamen ut Ecclesiae suae hujus rei occasione aliquod gravamen imponat. Data mense Februario, indictione 2. EPISTOLA XXXVI. AD FORTUNATUM NEAPOLIT. EPISCOPUM. Reversis e Gallia Judaeis negotiatoribus, Christiana quae adduxerint mancipia aut iis tradantur qui emptionem injunxerant, aut Christianis intra quadragesimum diem venundentur. Caveat a Basilio Judaeo filiis suis Christianis mancipia donante. Gregorius Fortunato episcopo Neapolis. Cognoscentes qualis fraternitatem vestram zelus pro Christianis mancipiis, quae Judaei de Galliarum finibus emunt accenderit, adeo nobis sollicitudinem vestram placuisse signamus, ut inhibendos eos ab hujusmodi negotiatione nostra etiam deliberatio judicaret. Sed Basilio Hebraeo cum aliis Judaeis veniente comperimus hanc illis a diversis judicibus reipublicae emptionem injungi, atque evenire ut inter paganos et Christiani pariter comparentur. Unde necesse fuit 954 ita causam cauta", + "candidate_score": 0.632974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1489", + "psc_text": "ut devotionis suae in consecratione quam postulat, potiatur effectu. EPISTOLA LXXII. AD CONSTANTINUM NARNIENSEM EPISCOPUM. Ecclesiae Interamnae jam Visitatori administrationem integram committit. Gregorius Constantino episcopo Narniensi. Fraternitati vestrae Ecclesiae Teramnanae visitationis operam nos olim mandasse recolimus. Sed quia pervenit ad nos quod, peccatis facientibus, nec clerus illic, nec plebs tanta remanserit, quibus debeat interimepiscopus ordinari, utile esse prospeximus eamdem Ecclesiam, vel quidquid ipsius est, quousque illam ut Domino placuerit ordinemus, vestrae Deo auctore dispositioni committere. Et ideo sollicitudinem vos convenit adhibere, ut quidquid de possessionibus Ecclesiae ipsius in qualibet re accedere potuerit, vobis vel in reparatione ejusdem Ecclesiae sive cleri ipsius subventione proficiat; quatenus et vos remedium pro vestro labore capere, et illi aliquod valeant sustentationis habere solatium. Mobile vero praedictae Ecclesiae facta subtiliter volumus describi notitia, nobisque transmitti, ut ex hoc quid fieri debeat, auctore Domino, disponamus. Circa actus autem, vel disciplinam cleri vel filiorum Ecclesiae ipsius magnam te", + "candidate_score": 0.63248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_576", + "psc_text": "onerari, hortamur fraternitatem tuam ut studeas ei in cunctis concurrere, devotionique ejus tuae praebeas tuitionis auxilium, ut mercedis defuncti atque ejus studii tuus te concursus faciat et sollicitudo participem. Reliquiae vero, quas ibidem postulat collocandas, volumus ut a fraternitate tua sub debita veneratione condantur. EPISTOLA XVI. AD CYPRIANUM DIACONUM. Dispersa, quae in Siciliam detulerant Itali sacerdotes, Ecclesiarum vasa colligantur, ac summa cautione serventur. Gregorius Cypriano diacono, rectori Siciliae. Pervenit ad nos diversos Italiae sacerdotes Siciliam confugientes plurima secum Ecclesiarum suarum ministeria detulisse, eaque sive defunctis eis, sive male dispergentibus, prope omnia deperiisse. Qua in re moti hortamur dilectionem tuam 696 quatenus transmittens per omnia Siciliae loca, sicubi vasa sacra resque Ecclesiarum positas incaute repereris, eas cum summa districtione recolligi facias, atque adunatas sub notitia atque desuscepto apud singularum Ecclesiarum episcopos deponas, apud quos usque dum pacis tempus expoposcerit, juvante Domino, debeant tutissime conservari. Omnium autem rerum ipsarum non solum desusceptum", + "candidate_score": 0.632333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_998", + "psc_text": "quiescit, sed assidua calliditate hoc nititur, ut Deo servientes animas in qualibet parte decipiat; ideo, dilectissime Fili, hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, et ita commissos tibi oratione et cura providendi custodias, ut lupus circumiens nullam dilaniandi occasionem inveniat; quatenus dum Deo nostro incolumes quorum suscepisti curam reddideris, et praemia labori tuo gratia sua rependat, et tibi aeternae vitae desideria multiplicet. Cochleares vero et circulos quos direxisti suscepimus, et charitati tuae gratias agimus, quia qualiter pauperes diligas ostendisti, qui ad usus eorum quae sunt necessaria transmisisti. EPISTOLA LVII. AD ARIGIUM PATRICIUM. Commendat Augustinum, ejusque socios, et Candidum. Gregorius Arigio patricio Galliae. Quanta in vobis bonitas, quantaque mansuetudo cum Christo placita charitate resplendeat, 834 latore praesentium Augustino servo Dei referente comperimus; atque omnipotenti Deo gratias agimus, qui haec in vobis pietatis suae dona concessit, per quae inter homines valde laudabiles, et ante conspectum ipsius, quod est veraciter utile, gloriosi possitis existere.", + "candidate_score": 0.63211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1003", + "psc_text": "habere debeat postulamus, quatenus beatus Petrus apostolorum princeps sua vobis intercessione respondeat, qui mercedis intuitu tuitionem in rebus pauperum ejus impenditis. EPISTOLA LIX. AD BRUNICHILDEM FRANCORUM REGINAM. Ut Augustino in Angliam eunti et Candido rectori patrimonii tuitionem et auxilium impendat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Excellentiae vestrae Christianitas ita nobis veraciter olim innotuit, ut de bonitate ejus nullatenus dubitemus; sed magis certum modis omnibus teneamus, quia in causa fidei devote et studiose concurrat, et religiosae sinceritatis suae solatia copiosissime subministret. Ex qua re bene confidentes, paterna charitate salutantes indicamus ad nos pervenisse Anglorum gentem, Deo annuente, velle fieri Christianam; sed sacerdotes, qui in vicino sunt, pastoralem erga eos sollicitudinem non habere. Quorum ne animae in aeterna damnatione valeant deperire, curae nobis fuit praesentium portitorem Augustinum servum Dei, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc dirigere, ut per eos potuissemus ipsorum voluntates addiscere, et de eorum", + "candidate_score": 0.632033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_23", + "psc_text": "corpus beati Erasmi martyris requiescit, cui fraternitas tua praesidet, adjungi debeat, piam esse ac justissimam providentes, necessarium duximus, consulentes tam desolationi loci illius, quam Ecclesiae tuae paupertati, reditus supradictae Ecclesiae Minturnensis, vel quidquid ei antiquo modernoque jure vel privilegio potuit potestve qualibet ratione competere, ad tuae Ecclesiae jus 496 potestatemque hac praecepti nostri auctoritate transmigrare, ut a praesenti tempore, sicut de propria Ecclesia, debeas cogitare, eique tua competentia disponere; quatenus deinceps, quod perire nunc usque potuit, pauperum Ecclesiae tuae utilitatibus clerique proficiat. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 14.) EPISTOLA IX. AD PETRUM SUBDIACONUM. Ut disceptatio de agrorum finibus quadraginta annorum possessione componatur. Gregorius Petro subdiacono. Gregorius servus Dei, presbyter et abbas monasterii sancti Theodori in Sicilia provincia, territorio Panormitano constituti, insinuavit nobis homines fundi Fulloniaci, juris sanctae Ecclesiae Romanae, fines fundi Gerdimiae, collimitantis eidem praefato fundo Ecclesiae sanctae Romanae, quos quieto jure per innumeros annos possederunt, velle pervadere. Et", + "candidate_score": 0.631949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1405", + "psc_text": "Venerio, atque Martiano reverendissimis fratribus coepiscopisque nostris sine cujusquam personae respectu, tam clericorum querelam quam adversus suum, sicut diximus, habent episcopum; vel si quam forte ille contra eos habuerit, cum omni aequitate ac sollicitudine perscrutetur. Et quidquid in veritate cognoverit, nobis una cum praedictis fratribus nostris subtiliter diligenterque 962 significet, ut renuntiatione vestra redditi certiores, quid fieri debeat decernamus. EPISTOLA XLVIII. AD PAULINUM TAURENSEM EPISCOPUM, ETC. Regium una cum Savino pergant, de cleri adversus episcopum querelis inquisituri. Gregorius Paulino episcopo Taurensi, Proculo episcopo Nicoterae, Palumbo episcopo Consentiae, Venerio episcopo Viboniensi, Marciano episcopo Locrensi. Clerus Ecclesiae Regitanae multa contra reverendissimum fratrem nostrum Bonifacium episcopum suum data nobis petitione conquestus est, petens ut ad nos debuisset habere veniendi licentiam, quatenus causae ipsae hic subtiliter probarentur. Sed quia nos interim praedictum fratrem nostrum huc modo non praevidimus deducendum, visum nobis est illic deputare causam eamdem cognoscendam, et ideo mediis sacrosanctis Evangeliis, fraternitas vestra", + "candidate_score": 0.631557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_92", + "psc_text": "cognovistis, et ad inquietudinem perduxistis. Vobis quidem omnipotens Deus, quia hoc bono animo fecistis, bona aeterna retribuat; sed me a tanto loci hujus periculo qualiter voluerit absolvat, quia sicut peccata mea merebantur, non Romanorum, sed Langobardorum episcopus factus sum, quorum synthiciae spathae sunt, et gratia poena. Ecce ubi me patrocinia vestra perduxerunt. Gemo quotidie occupationibus pressus, et respirare non valeo. Sed vos, qui adhuc valetis, mundi hujus occupationes fugite, quia quantum in eo quisque profecerit, tanto, ut video, ab amore Dei amplius decrescit. Praeterea sacratissimam clavem a beati Petri apostolorum principis corpore vobis transmisi, quae super aegros multis solet miraculis coruscare, nam etiam de ejus catenis interius habet. Eaedem igitur catenae, quae illa sancta colla tenuerunt, suspensae colla vestra sanctificent. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 51.) EPISTOLA XXXII. AD PHILIPPUM COMITEM EXCUBITORUM. Episcopatui cur tandem consenserit exponit; Italiae causas commendat. Gregorius Philippo, comiti excubitorum. In quantum homo discutere et", + "candidate_score": 0.631491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1309", + "psc_text": "percepturos et hominum gratiam cognoscatis. EPISTOLA VI. AD JANUARIUM CARALITANUM EPISCOPUM. Occupatam a Petro recens baptizato synagogam Judaeis restituendam; hos ad fidem non cogendos. Conciliandos inter se hostium metu civium animos, ac muniendam fortius civitatem. Gregorius Januario episcopo Caralitano Judaei de civitate vestra huc venientes questi nobis sunt quod synagogam eorum quae Caralis sita est, 930 Petrus qui ex eorum superstitione ad Christianae fidei cultum Deo volente perductus est, adhibitis sibi quibusdam indisciplinatis, sequenti die baptismatis sui, hoc est Dominico in ipsa festivitate paschali, cum gravi scandalo sine vestra occupaverit voluntate, atque imaginem illic genitricis Dei Dominique nostri, et venerandam crucem, et birrum album, quo de fonte resurgens indutus fuerat, posuisset. De qua re et filiorum nostrorum Eupaterii gloriosi magistri militum, atque magnifici pii in Domino praesidis, aliorumque nobilium civitatis vestrae ad nos haec eadem scripta attestantia cucurrerunt. Qui etiam adjecerunt a vobis hoc praesensum, et praedictum Petrum ne hoc", + "candidate_score": 0.631463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_298", + "psc_text": "saepe probati sunt. Admonemus etiam fraternitatem tuam ut in commissis sibi animabus solerter invigilet, et animarum magis lucris quam commodis vitae praesentis intendat. In continendis aut disponendis rebus Ecclesiae diligens existat, ut omni ex parte susceptum, digne te gessisse pastoris officium venturus judex, cum ad judicandum venerit, debeat approbare. EPISTOLA XXXVIII. AD JOANNEM EPISCOPUM. Crotoniensis Ecclesiae, post antistitis obitum, visitationem et curam mandat. Gregorius Joanni episcopo Squillacino. Obitum illius antistitis directa relatio patefecit. Quapropter visitationis destitutae Ecclesiae fraternitati tuae operam solemniter delegamus; quam ita te convenit exhibere, ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu, ministeriisque, vel quidquid istud est, in patrimonio ejusdem a quoquam praesumatur Ecclesiae. Et ideo fraternitas tua ad praedictam Ecclesiam ire properabit, et assiduis adhortationibus clerum plebemque 601 ejusdem Ecclesiae admonere festinet, ut, remoto studio, uno eodemque consensu talem sibi praeficiendum expetant sacerdotem, qui et tanto ministerio dignus valeat reperiri, et a venerandis canonibus nullatenus respuatur. Qui", + "candidate_score": 0.630943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_917", + "psc_text": "gaudiorum, nostri simus invicem adjutores, et auxilium nobis orationis mutuae porrigamus; quatenus divina misericordia clementiae suae nobis dono concedat, et praedicare quod diligit, et sequi hoc quod per nos praedicari concessit. Sicque officii nostri ministerium pietatis suae protectione disponat, ut fructum de creditis 807 eidem venienti Domino reportemus, et ad futura aequitatis praemia cum aliorum lucro, ejus adjuvante gratia, perducamur. Quia vero scriptum est: Orate pro invicem, ut salvemini (Jac. V, 16) , ut ad haec pervenire mereamur, et me pro vobis apud sacratissimum beati Petri apostolorum principis corpus, et vos pro me apud sanctum Cyprianum martyrem, orationibus decet incumbere. Preces etenim nostrae tanto celerius in dominicae pietatis aurem sublevantur, quanto eas vicissim pro vobis fusas charitatis ardor exacuit. Sed quia sanctitas vestra nudis me verbis alloqui recusat epistolis quoque xenia conjunxit. Quae nos cum gratiarum actione suscepimus; sed tamen plus mentis vestrae affectu quam rerum copia delectamur. EPISTOLA XX.", + "candidate_score": 0.624882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_23", + "psc_text": "corpus beati Erasmi martyris requiescit, cui fraternitas tua praesidet, adjungi debeat, piam esse ac justissimam providentes, necessarium duximus, consulentes tam desolationi loci illius, quam Ecclesiae tuae paupertati, reditus supradictae Ecclesiae Minturnensis, vel quidquid ei antiquo modernoque jure vel privilegio potuit potestve qualibet ratione competere, ad tuae Ecclesiae jus 496 potestatemque hac praecepti nostri auctoritate transmigrare, ut a praesenti tempore, sicut de propria Ecclesia, debeas cogitare, eique tua competentia disponere; quatenus deinceps, quod perire nunc usque potuit, pauperum Ecclesiae tuae utilitatibus clerique proficiat. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 14.) EPISTOLA IX. AD PETRUM SUBDIACONUM. Ut disceptatio de agrorum finibus quadraginta annorum possessione componatur. Gregorius Petro subdiacono. Gregorius servus Dei, presbyter et abbas monasterii sancti Theodori in Sicilia provincia, territorio Panormitano constituti, insinuavit nobis homines fundi Fulloniaci, juris sanctae Ecclesiae Romanae, fines fundi Gerdimiae, collimitantis eidem praefato fundo Ecclesiae sanctae Romanae, quos quieto jure per innumeros annos possederunt, velle pervadere. Et", + "candidate_score": 0.620336, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis", + "max_score": 0.656022, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_352", + "psc_text": "vel nobis vel testatori illi malediceret? Haec fuit necessitas, ut ad istam diligentiam veniremus. 3. Clerici omnes Augustini in proposito paupertatis constantes inventi. Valens diaconus, Patricius subdiaconus. Nuntio ergo vobis unde gaudeatis. Omnes fratres et clericos meos, qui mecum habitant, presbyteros, diaconos, subdiaconos, et Patricium nepotem meum, tales inveni, quales desideravi. Sed qui de sua qualicumque paupertate, quod statuerant, nondum fecerunt, hi duo sunt, Valens diaconus, et paulo ante dictus nepos meus subdiaconus; sed matris vita impediebat, quia inde vivebat. Exspectabatur in illo etiam legitimae aetatis accessus, ut quod faceret, firmissime faceret. Nondum autem fecit, quia ipsos agellos habet cum suo fratre communes, et sub indiviso eos possident. Si autem divisi fuerint, eos cupit Ecclesiae conferre, ut inde alantur qui sunt in proposito sanctitatis, quousque in hac vita degunt. Scriptum est enim, et hoc Apostolus loquitur, Qui autem suis, et maxime domesticis, non providet, fidem denegat, et est infideli deterior", + "candidate_score": 0.656022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_352", + "psc_text": "vel nobis vel testatori illi malediceret? Haec fuit necessitas, ut ad istam diligentiam veniremus. 3. Clerici omnes Augustini in proposito paupertatis constantes inventi. Valens diaconus, Patricius subdiaconus. Nuntio ergo vobis unde gaudeatis. Omnes fratres et clericos meos, qui mecum habitant, presbyteros, diaconos, subdiaconos, et Patricium nepotem meum, tales inveni, quales desideravi. Sed qui de sua qualicumque paupertate, quod statuerant, nondum fecerunt, hi duo sunt, Valens diaconus, et paulo ante dictus nepos meus subdiaconus; sed matris vita impediebat, quia inde vivebat. Exspectabatur in illo etiam legitimae aetatis accessus, ut quod faceret, firmissime faceret. Nondum autem fecit, quia ipsos agellos habet cum suo fratre communes, et sub indiviso eos possident. Si autem divisi fuerint, eos cupit Ecclesiae conferre, ut inde alantur qui sunt in proposito sanctitatis, quousque in hac vita degunt. Scriptum est enim, et hoc Apostolus loquitur, Qui autem suis, et maxime domesticis, non providet, fidem denegat, et est infideli deterior", + "candidate_score": 0.641816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_352", + "psc_text": "vel nobis vel testatori illi malediceret? Haec fuit necessitas, ut ad istam diligentiam veniremus. 3. Clerici omnes Augustini in proposito paupertatis constantes inventi. Valens diaconus, Patricius subdiaconus. Nuntio ergo vobis unde gaudeatis. Omnes fratres et clericos meos, qui mecum habitant, presbyteros, diaconos, subdiaconos, et Patricium nepotem meum, tales inveni, quales desideravi. Sed qui de sua qualicumque paupertate, quod statuerant, nondum fecerunt, hi duo sunt, Valens diaconus, et paulo ante dictus nepos meus subdiaconus; sed matris vita impediebat, quia inde vivebat. Exspectabatur in illo etiam legitimae aetatis accessus, ut quod faceret, firmissime faceret. Nondum autem fecit, quia ipsos agellos habet cum suo fratre communes, et sub indiviso eos possident. Si autem divisi fuerint, eos cupit Ecclesiae conferre, ut inde alantur qui sunt in proposito sanctitatis, quousque in hac vita degunt. Scriptum est enim, et hoc Apostolus loquitur, Qui autem suis, et maxime domesticis, non providet, fidem denegat, et est infideli deterior", + "candidate_score": 0.638696, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Fortunatum-Manichaeum", + "max_score": 0.65571, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Fortunatum-Manichaeum_window_52", + "psc_text": "Agnosco et amplector testimonia divinarum Scripturarum, et fidei meae quemadmodum congruant, sicut Deus donare dignabitur, paucis exponam. Liberum voluntatis arbitrium in illo homine fuisse dico, qui primus formatus est. Ille sic factus est, ut nihil omnino voluntati ejus resisteret, si vellet Dei praecepta servare. Postquam autem ipse libera voluntate peccavit, nos in necessitatem praecipitati sumus, qui ab ejus stirpe descendimus. Potest autem unusquisque nostrum mediocri consideratione invenire verum esse quod dico. Hodie namque in nostris actionibus antequam consuetudine aliqua implicemur, liberum habemus arbitrium faciendi aliquid, vel non faciendi. Cum autem ista libertate fecerimus aliquid, et facti ipsius tenuerit animam perniciosa dulcedo et voluptas, eadem ipsa sua consuetudine sic implicatur, ut postea vincere non possit, quod sibi ipsa peccando fabricata est. Videmus multos jurare nolle: sed quia jam consuetudinem lingua tenuit, non posse refrenare, quin ea exeant de ore ipsorum, quae non possumus dicere ad mali stirpem non pertinere. Ut enim", + "candidate_score": 0.65571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0_2", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) . zu Niderurna Niederurnen ( Kt . Glarus ). , und ein gancze gmein zu Niderurna etc. , unsernn gancz fruntlich unnd willigenn dinnst zuvor , lyeber Meister Heinrich.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Fortunatum-Manichaeum_window_52", + "psc_text": "Agnosco et amplector testimonia divinarum Scripturarum, et fidei meae quemadmodum congruant, sicut Deus donare dignabitur, paucis exponam. Liberum voluntatis arbitrium in illo homine fuisse dico, qui primus formatus est. Ille sic factus est, ut nihil omnino voluntati ejus resisteret, si vellet Dei praecepta servare. Postquam autem ipse libera voluntate peccavit, nos in necessitatem praecipitati sumus, qui ab ejus stirpe descendimus. Potest autem unusquisque nostrum mediocri consideratione invenire verum esse quod dico. Hodie namque in nostris actionibus antequam consuetudine aliqua implicemur, liberum habemus arbitrium faciendi aliquid, vel non faciendi. Cum autem ista libertate fecerimus aliquid, et facti ipsius tenuerit animam perniciosa dulcedo et voluptas, eadem ipsa sua consuetudine sic implicatur, ut postea vincere non possit, quod sibi ipsa peccando fabricata est. Videmus multos jurare nolle: sed quia jam consuetudinem lingua tenuit, non posse refrenare, quin ea exeant de ore ipsorum, quae non possumus dicere ad mali stirpem non pertinere. Ut enim", + "candidate_score": 0.633094, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.653276, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3654", + "psc_text": "Legem sine gratia operari non posse, nisi cum illos lapides quinque, quibus significabatur Lex in libris quinque, conjungere volens gratiae, posuit in vase pastorali, quo lac mulgere consueverat? His armatus, gratia utique armatus, et ideo praesumens non de se, sed de Domino suo, processit adversus Goliam superbum, se jactantem, de se praesumentem. Tulit unum lapidem, jecit, inimicum in fronte percussit; cecidit ex eo loco corporis, ubi signum Christi non habuit. Hoc quoque licet attendas: quinque lapides posuit, unum misit. Libri quinque lecti sunt, sed unitas vicit. «Plenitudo» enim «Legis,» ut paulo ante commemoravimus, «charitas:» et Apostolus ait, «Sufferentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis» (Ephes. IV, 2, 3) . Deinde illo percusso atque dejecto, gladium ejus abstulit, et inde caput illi abscidit. Et hoc fecit noster David, dejecit diabolum de suis: quando autem credunt magni ejus, quos ille in manu habebat, et de quibus caeteras animas", + "candidate_score": 0.653276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1962", + "psc_text": "ut sit pater circumcisionis his qui non solum ex circumcisione sunt, sed et his qui sequuntur vestigia fidei, quae est in praeputio patris nostri Abrahae.» Non enim carnaliter circumcisae genti tantummodo factus est pater, cui dictum est, «Patrem multarum gentium posui te. Multarum» autem, non quarumdam, sed omnium (Rom. IV, 9-17) ; quod aperte dicitur, cum ei dicitur: «Et benedicentur in te omnes gentes» (Gen. XXII, 18) . Nullus itaque Christianorum se a nomine Israel arbitretur extraneum. Illis enim qui crediderunt ex Judaeis, in quorum numero principaliter Apostolos invenimus, in angulari lapide copulamur. Hinc ait Dominus alio loco: «Habeo alias oves quae non sunt de hoc ovili; oportet me et illas adducere, ut sit unus grex et unus pastor» (Joan. X, 16) . Populus ergo christianus magis Israel, et ipse potius domus Jacob. Idem quippe Israel qui Jacob. Illa vero turba Judaeorum, quae merito perfidiae reprobata est, voluptate carnali vendidit", + "candidate_score": 0.630767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3651", + "psc_text": "esset justitia.» Utquid ergo Lex? Sequitur: «Sed conclusit Scriptura omnia sub peccato, ut promissio ex fide Jesu Christi daretur credentibus» (Galat. III, 21, 22) . Denique iste David, scilicet Christus caput et corpus, tempore revelationis Novi Testamenti, tempore insinuandae et commendandae gratiae Dei, quid fecit? Arma posuit, quinque lapides tulit: arma, ut diximus, onerantia posuit; ergo sacramenta Legis, sacramenta illa Legis, quae non sunt imposita Gentibus, posuit, quae non observamus. Meministis enim quanta in Veteri Lege legamus, et non observemus; sed tamen ad aliquam significationem praemissa et proposita intelligamus: non ut abjiciamus Legem Dei, sed ut sacramenta promittentia, impleta promissione non celebremus. Quod enim promittebant, venit. Gratia enim Novi Testamenti in Lege velabatur; in Evangelio revelatur. Velum removimus, quod velabatur agnovimus: agnovimus autem in gratia Domini nostri Jesu Christi, capitis et Salvatoris nostri, qui pro nobis crucifixus est; quo crucifixo etiam velum templi conscissum est (Matth. XXVII, 51) . Denique", + "candidate_score": 0.62053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_122", + "psc_text": "ad Deum non pertinet? Salva ergo erit mulier, quae in typo carnis accipitur, per filiorum generationem, id est, si faciat opera bona. Sed non ubicumque turtur inveniat nidum sibi, ubi ponat pullos suos: in fide vera, in fide catholica, in societate unitatis Ecclesiae pariat opera sua. Propterea et de illa cum loqueretur Apostolus, ita subjecit: «Salva autem erit per filiorum generationem, si permanserit in fide, et dilectione, et sanctificatione, cum sobrietate» (I Tim. II, 14, 15) . Permanendo ergo in fide, ipsa fides nidus est pullorum tuorum. Nam propter infirmitatem pullorum turturis tuae dignatus est Dominus praebere tibi unde nidum faceres: indutus est enim feno carnis, ut ad te veniret. In ista fide pone pullos tuos; in isto nido operare opera tua. Qui enim sunt nidi, vel quis est nidus, sequitur statim; «Altaria tua, Domine virtutum.» Cum dixisset, «Et turtur invenit sibi nidum, ubi ponat pullos suos;» quasi quaesisses, Quem", + "candidate_score": 0.612929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_119", + "psc_text": "pullos suos.» Passer domum, turtur nidum, et nidum utique ubi ponat pullos suos. Domus tanquam ad sempiternum eligitur, nidus ad tempus congeritur: corde cogitamus Deum, tanquam volante passere ad suam domum; carne autem agimus opera bona. Videtis enim per carnem sanctorum quanta bona fiant: per hanc enim operamur quae jussi sumus operari, quibus adjuvamur in hac vita. «Frange esurienti panem tuum, et egenum sine tecto induc in domum tuam; si videris nudum, vesti» (Isai. LVIII, 7) ; et caetera talia quae nobis praecepta sunt, non operamur nisi per carnem. Passer ergo ille qui cogitat domum suam, non recedit a turture quaerente sibi nidum, ubi ponat pullos suos: non enim abjicit illos ubicumque, sed invenit sibi nidum, ubi eos ponat. Dicimus autem, fratres, quod nostis: quanti videntur praeter Ecclesiam bona operari? quam multi etiam Pagani pascunt esurientem, vestiunt nudum, suscipiunt hospitem, visitant aegrotum, consolantur inclusum? quam multi haec faciunt? Quasi videtur", + "candidate_score": 0.612244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_4_6", + "bdc_text": "eines predikantenn ; dan unser predikanttUnbekannt . ist unns mitt dott abgangenn .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1553", + "psc_text": "Nonne inimici eramus Dei, et malam causam habebamus adversus Deum? Quis finiret causam istam malam, nisi ille medius arbiter, qui nisi veniret, misericordiae perierat iter? De quo Apostolus dicit, «Unus enim Deus et mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus» (I Tim. II, 5) . Si non homo, non mediator; quia aequalis Patri Deus. Dicit alio loco: «Mediator autem unius non est; Deus autem unus est» (Galat. III, 20) . Inter duos mediator: ergo Christus mediator inter hominem et Deum. Non quia Deus, sed quia homo: nam quia Deus, aequalis Patri; sed aequalis Patri, non mediator. Ut autem sit mediator, descendat a superiore ad inferiorem, ab aequalitate Patris; faciat quod ait Apostolus: «Semetipsum exinanivit formam servi accipiens, in similitudine hominum factus, et habitu inventus ut homo» (Philipp. II, 7) . Fundat sanguinem suum, deleat chirographum nostrum (Coloss. II, 14) , componat inter nos et Deum; nostram voluntatem corrigens ad justitiam,", + "candidate_score": 0.611849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_5_7", + "bdc_text": "dan unser predikanttUnbekannt . ist unns mitt dott abgangenn . Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_235", + "psc_text": "cor suum, quasi soleret ab eo fugere, et ille sequi quasi fugitivum, et non posse comprehendere, et clamare ad Deum, «Quoniam cor meum dereliquit me» (Psal. XXXIX, 13) . Itaque, fratres mei, attendens quod hic ait, «Suavis es tu et mitis;» videor mihi videre hic quod ait, «mitis. Jucunda animam servi tui, quoniam ad te levavi animam meam; quoniam tu suavis et mitis es:» videor mihi videre ad hoc dixisse mitem Deum, quia patitur ista nostra, et exspectat tamen a nobis orationem, ut perficiat nos; et quando illi eam dederimus, accipit grate, et exaudit; nec meminit tantas quas incondite fundimus, et accipit unam quam vix invenimus. Quis enim est, fratres mei, homo, cum quo si coeperit amicus ejus colloqui, et voluerit ille respondere collocutioni ejus, et viderit eum averti a se, et aliud loqui ad alium, qui hoc ferat? Aut si forte interpelles judicem, et constituas eum loco ut te", + "candidate_score": 0.60984, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus", + "max_score": 0.651992, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_11_13", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_92", + "psc_text": "Trajani. Reliquiae corporis ejus Antiochiae jacent extra portam Daphniticam in coemeterio. 856 Ἰγνάτιος τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ ἐκκλησίας τρίτος μετὰ Πέτρον τὸν Ἀποστόλον ἐπίσκοπος, διωγμὸν κινήσαντος Τραϊανοῦ, θηριομαχῆσαι κελευσθεὶς εἰς Ῥώμην στέλλεται δέσμιος. Πλέων δὲ καὶ ἐπιστὰς τῇ Σμύρνῃ ἐν ᾗ Πολύκαρπος ἀκροατὴς Ἰωάννου ἐπίσκοπος ἦν, ἔγραψε πρὸς Ἐφεσίους Ἐπιστολὴν μίαν, ἄλλην πρὸς Μαγνησιανοὺς, τρίτην πρὸς Τραλλιανοὺς, τετάρτην πρὸς Ῥωμαίους. Κᾀκεῖθεν ἐξιὼν, ἔγραψε Φιλαδελφεῦσι, καὶ Σμυρναίοις, καὶ ἰδικῶς πρὸς Πολύκαρπον, παρατιθέμενος αὐτῷ τὴν ἐν Αντιοχείᾳ ἐκκλησίαν, ἐν ᾗ καὶ περὶ τοῦ εὐαγγελίου τοῦ πρώην μεταφρασθέντος, ἐκ προσώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ μνήμην ποιεῖται, λέγων· Ἐγὼ δὲ καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἐν σώματι αὐτὸν εἶδον, καὶ πιστεύω ὅτι ἐστὶ. καὶ ὅτε ἦλθεν πρὸς Πέτρον, καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ ὄντας, εἶπεν αὐτοῖς· Ψηλαφήσατέ με, ὅτι οὔκ εἰμι δαιμόνιον σωματικόν. Καὶ εὐθέως ἅψαντες αὐτὸν, ἐπίστευσαν. Ἄξιον δὲ φαίνεται, ἐπείπερ τοιούτου ἀνδρὸς πεποιήμεθα μνήμην, ἐκ τῆς Ἐπιστολῆς αὐτοῦ τῆς πρὸς Ῥωμαίους γραφείσης ὀλίγα ἐκθέσθαι. « Ἀπὸ Συρίας", + "candidate_score": 0.651992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_11_13", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_163", + "psc_text": "τὸ εἶναι Χριστιανῶν ἐδημίσθη. Ὅστις ἐν Ἀλεξανδρείᾳ διασκορπισθεῖσαν τὴν Ἐκκλησίαν ὀκτωκαίδεκα ἐτῶν τὴν ἡλικίαν ἄγων, κατηχήσεων ἐπιστήμην παρειληφὼς, μετ' οὐ πολὺ παρὰ Δημητρίου τῆς αὐτῆς πόλεως ἐπισκόπου, εἰς τόπον Κλήμεντος πρεσβυτέρου κατασταθεὶς, ἐπὶ ἔτη πολλὰ διέπρεψε, μεσῆλιξ τε γενόμενος, διὰ τὰς ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ Ἐκκλησίας, αἵτινες παρὰ πολλῶν αἱρέσεων ἐσκύλοντο, ἐπὶ μαρτυρίᾳ Ἐκκλησιαστικῆς ἐπιστολλῆς 894 ἀπιὼν διὰ Παλαιστίνης εἰς Ἀθήνας, παρὰ Θεοκτίστου καὶ Ἀλεξάνδρου Καισαρείας καὶ Ἱεροσολύμων ἐπισκόπων, πρεσβύτερος χειροτονηθεὶς, Δημητρίῳ προσέκρουσεν, ὅστις τοιαύτῃ κατ' αὐτοῦ ἐχρήσατο ἀνοίᾳ, ὥστε ἐπ' ὀνόματι αὐτοῦ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην γράψαι. Πρὸ τοῦ δὲ μετελθεῖν εἰς Καισάρειαν, τὴν Ῥώμην κατείληφεν ἐπὶ Ζεφυρίνου ἐπισκόπου, εὐθύς τε εἰς Ἀλεξάνδρειαν ἀναζεύξας, Ἡρακλᾶν τὸν πρεσβύτερον τὸν ἐν σχήματι φιλοσόφου διατελοῦντα, βοηθὸν συνελάβετο κατηχήσεως, ὅστις καὶ μετὰ Δημήτριον τὴν Ἀλεξανδρέων ἐυβέρνησεν Ἐκκλησίαν. Ὅσης δὲ δόξης ἐγένετο, ἐκ τούτου δηλοῦται· Φιρμιλλιανὸς γὰρ Καισαρείας ἐπίσκοπος μετὰ πάσης τῆς Καππαδοκίας καὶ προέπεμψεν αὐτὸν, καὶ ἐπὶ πολὺ κατέσχε, καὶ ὕστερον προφάσει τῶν ἁγίων τόπων", + "candidate_score": 0.642231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_11_13", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_136", + "psc_text": "κατηχήσεων διδάσκαλος γέγονεν. Ἐπίσημά τε τεύχη, παιδεύσεως καὶ εὐγλωττίας ἀνάμεστα συνέταξε, τοῦτο μὲν τῶν θείων, τοῦτο δὲ καὶ κοσμικῶν, ἀφ' ὧν ἐστι τάδε· Στρωματεῖς ὀκτὼ, Ὑποτυπώσεων λόγοι ὀκτὼ, κατὰ τῶν Ἐθνῶν, Παιδαγωγοὶ τρεῖς, περὶ τοῦ Πάσχα εἷς, περὶ Νηστείας διάλεξις, καὶ ἕτερος ἐπιγραφόμενος Τίς ἄρα πλούσιος σωθήσεται, περὶ Κακολογίας λόγος εἷς, περὶ Κανόνων ἐκκλησιαστικῶν, καὶ κατὰ ἀκολουθούντων τῇ τῶν Ἰουδαίων πλάνῃ λόγον, ὅντινα ἰδικῶς Ἀλεξάνδρῳ ἐπισκόπῳ Ἱεροσολύμων προσεφώνησε. 880 Μέμνηται δὲ ἐν τοῖς ἰδίοις Στρώμασιν τοῦ τεύχους Τατιανοῦ τοῦ προειρημένου κατὰ τῶν Ἐθνῶν, καὶ Κασσιανοῦ τινος χρονογραφίας, ὅπερ ἐν τοῖς παλαιοῖς εὑρεῖν οὐκ ἐδυνήθημεν. Οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ Ἰουδαίους Ἀριστόβουλόν τινα καὶ Δημήτριον, καὶ Εὐπόλεμον ἀναφέρει, οἷα κατὰ τῶν ἐθνῶν συγγραψαμένους καθ' ὁμοιότητα Ἱωσήπου, ἀρχαιογονίας Μωϋσέως, καὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ ἔθνους. Ἔστι καὶ Ἀλεξάνδρου Ἱεροσολύμων Ἐπισκόπου ὃς μετὰ Νάρκισσον ὕστερον προέστη τῆς Ἐκκλησίας, Ἐπιστολὴ περὶ χειροτονίας Ἀσκληπιάδου ὁμολογητοῦ, πρὸς Ἀντιοχέας, συγχαίροντος αὐτοῖς, ἐν ᾗ εἰς τὸ τέλος οὔτως λέγει· « Ταῦτα", + "candidate_score": 0.639973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_11_13", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_23", + "psc_text": "καὶ τὰ μάλιστα Εὐσέβιος ὁ Παμφίλου εἰς δέκα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας βίβλους μεγίστην ἡμῖν παρέσχετο βοήθειαν, καὶ τὰ ἑκάστου, περὶ ὧν συγγράφειν μέλλομεν, τεύχη, ὑπὲρ τῶν οἰκείων τὴν μαρτυρίαν παρέξουσι χρόνων. Τοιγαροῦν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δέομαι, ἵν' ὅπερ ὁ σὸς Κικέρων, ὁ ἐν τῷ ἄκρῳ τῆς ῥωμαϊκῆς εὐγλωττίας ἱστάμενος, ποιῆσαι οὐκ ἀπηξίωσεν, 824 εἰς Βροῦτον, τὸν τῶν ῥητόρων τῇ ῥωμαϊκῇ γλώττῃ συντάττων κατάλογον, τοῦτο ἐγὼ ἐν τῷ ἀπαριθμήσασθαι τοὺς συγγραφέας τῆς αὐτοῦ ἐκκλησίας, ἐκπληρώσω διὰ τῆς σῆς προτροπῆς. Εἰ δέ τινες ἐκ τῶν ἄχρι τήμερον συγγεγραμμένων παρ' ἐμοῦ ἐν τῷδε τῷ τεύχει παρελείφθησαν, ἑαυτοῖς μᾶλλον ἢ μοὶ ἐπιγραφέτωσαν. Οὐδὲ γὰρ ἀποκρυπτόντων αὐτῶν τὰ ἴδια συγγράμματα, γνῶναι ἐδυνήθην οἷς οὐκ ἐνέτυχον, καὶ ὅπερ ἄλλοις ἐσθ' ὅτε γνωστὸν τυγχάνει, ἐμοὶ ἐν τῇ τοῦ κόσμου τοῦτου γωνίᾳ ἄγνωστον ὑπῆρξεν. Ὅμως ὅταν κατάδηλοι διὰ τῶν οἰκείων γένωνται συγγραμμάτων, οὐχ ὡς τὰ μέγιστα βλαβέντες τὴν ἡμετέραν ἐπιστενάξουσι σιωπήν. Μαθέτωσαν τοιγαροῦν Κέλσος, Πορφύριος, Ἰουλιανὸς", + "candidate_score": 0.639324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_184", + "psc_text": "διαλέγεται. CAPUT LXIV. Geminus, Antiochenae Ecclesiae presbyter, pauca ingenii sui monumenta 905 composuit, florens sub Alexandro principe, et episcopo urbis suae Zebenno, eo vel maxime tempore, quo Heraclas Alexandrinae Ecclesiae pontifex ordinatus est. Γεμῖνος τῆς κατὰ Ἀντιόχειαν Ἐκκλησίας πρεσβύτερος, ὀλίγα τῆς οἰκείας εὐφυΐας 906 βιβλία συνέταξεν, ἀνθήσας ἐπὶ Ἀλεξάνδρου τοῦ βασιλέως, καὶ ἐπὶ Ζεβέννου ἐπισκόπου τῆς ἰδίας πόλεως, ἐν ἐκείνῳ μάλιστα τῷ καιρῷ, ἐν ὧ Ἡρακλᾶς τῆς Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίας πρεσβύτερος κατέστη. CAPUT LXV. Theodorus, qui postea Gregorius appellatus est, Neocaesareae Ponti episcopus, admodum adolescens, ob studia Graecarum et Latinarum litterarum, de Cappadocia Berytum, et inde Caesaream Palaestinae transiit, juncto sibi fratre Athenodoro. Quorum cum egregiam indolem vidisset Origenes, hortatus est eos ad philosophiam, in qua paulatim Christi fidem subintroducens, sui quoque sectatores reddidit. Quinquennio itaque eruditi ab eo remittuntur ad matrem, e quibus Theodorus proficiscens, πανηγυρικὸν εὐχαριστίας scripsit Origeni: et convocata grandi frequentia, ipso quoque Origene praesente, recitavit, qui usque", + "candidate_score": 0.633699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12_14", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_136", + "psc_text": "κατηχήσεων διδάσκαλος γέγονεν. Ἐπίσημά τε τεύχη, παιδεύσεως καὶ εὐγλωττίας ἀνάμεστα συνέταξε, τοῦτο μὲν τῶν θείων, τοῦτο δὲ καὶ κοσμικῶν, ἀφ' ὧν ἐστι τάδε· Στρωματεῖς ὀκτὼ, Ὑποτυπώσεων λόγοι ὀκτὼ, κατὰ τῶν Ἐθνῶν, Παιδαγωγοὶ τρεῖς, περὶ τοῦ Πάσχα εἷς, περὶ Νηστείας διάλεξις, καὶ ἕτερος ἐπιγραφόμενος Τίς ἄρα πλούσιος σωθήσεται, περὶ Κακολογίας λόγος εἷς, περὶ Κανόνων ἐκκλησιαστικῶν, καὶ κατὰ ἀκολουθούντων τῇ τῶν Ἰουδαίων πλάνῃ λόγον, ὅντινα ἰδικῶς Ἀλεξάνδρῳ ἐπισκόπῳ Ἱεροσολύμων προσεφώνησε. 880 Μέμνητ��ι δὲ ἐν τοῖς ἰδίοις Στρώμασιν τοῦ τεύχους Τατιανοῦ τοῦ προειρημένου κατὰ τῶν Ἐθνῶν, καὶ Κασσιανοῦ τινος χρονογραφίας, ὅπερ ἐν τοῖς παλαιοῖς εὑρεῖν οὐκ ἐδυνήθημεν. Οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ Ἰουδαίους Ἀριστόβουλόν τινα καὶ Δημήτριον, καὶ Εὐπόλεμον ἀναφέρει, οἷα κατὰ τῶν ἐθνῶν συγγραψαμένους καθ' ὁμοιότητα Ἱωσήπου, ἀρχαιογονίας Μωϋσέως, καὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ ἔθνους. Ἔστι καὶ Ἀλεξάνδρου Ἱεροσολύμων Ἐπισκόπου ὃς μετὰ Νάρκισσον ὕστερον προέστη τῆς Ἐκκλησίας, Ἐπιστολὴ περὶ χειροτονίας Ἀσκληπιάδου ὁμολογητοῦ, πρὸς Ἀντιοχέας, συγχαίροντος αὐτοῖς, ἐν ᾗ εἰς τὸ τέλος οὔτως λέγει· « Ταῦτα", + "candidate_score": 0.632648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12_14", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_163", + "psc_text": "τὸ εἶναι Χριστιανῶν ἐδημίσθη. Ὅστις ἐν Ἀλεξανδρείᾳ διασκορπισθεῖσαν τὴν Ἐκκλησίαν ὀκτωκαίδεκα ἐτῶν τὴν ἡλικίαν ἄγων, κατηχήσεων ἐπιστήμην παρειληφὼς, μετ' οὐ πολὺ παρὰ Δημητρίου τῆς αὐτῆς πόλεως ἐπισκόπου, εἰς τόπον Κλήμεντος πρεσβυτέρου κατασταθεὶς, ἐπὶ ἔτη πολλὰ διέπρεψε, μεσῆλιξ τε γενόμενος, διὰ τὰς ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ Ἐκκλησίας, αἵτινες παρὰ πολλῶν αἱρέσεων ἐσκύλοντο, ἐπὶ μαρτυρίᾳ Ἐκκλησιαστικῆς ἐπιστολλῆς 894 ἀπιὼν διὰ Παλαιστίνης εἰς Ἀθήνας, παρὰ Θεοκτίστου καὶ Ἀλεξάνδρου Καισαρείας καὶ Ἱεροσολύμων ἐπισκόπων, πρεσβύτερος χειροτονηθεὶς, Δημητρίῳ προσέκρουσεν, ὅστις τοιαύτῃ κατ' αὐτοῦ ἐχρήσατο ἀνοίᾳ, ὥστε ἐπ' ὀνόματι αὐτοῦ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην γράψαι. Πρὸ τοῦ δὲ μετελθεῖν εἰς Καισάρειαν, τὴν Ῥώμην κατείληφεν ἐπὶ Ζεφυρίνου ἐπισκόπου, εὐθύς τε εἰς Ἀλεξάνδρειαν ἀναζεύξας, Ἡρακλᾶν τὸν πρεσβύτερον τὸν ἐν σχήματι φιλοσόφου διατελοῦντα, βοηθὸν συνελάβετο κατηχήσεως, ὅστις καὶ μετὰ Δημήτριον τὴν Ἀλεξανδρέων ἐυβέρνησεν Ἐκκλησίαν. Ὅσης δὲ δόξης ἐγένετο, ἐκ τούτου δηλοῦται· Φιρμιλλιανὸς γὰρ Καισαρείας ἐπίσκοπος μετὰ πάσης τῆς Καππαδοκίας καὶ προέπεμψεν αὐτὸν, καὶ ἐπὶ πολὺ κατέσχε, καὶ ὕστερον προφάσει τῶν ἁγίων τόπων", + "candidate_score": 0.631866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12_14", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_23", + "psc_text": "καὶ τὰ μάλιστα Εὐσέβιος ὁ Παμφίλου εἰς δέκα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας βίβλους μεγίστην ἡμῖν παρέσχετο βοήθειαν, καὶ τὰ ἑκάστου, περὶ ὧν συγγράφειν μέλλομεν, τεύχη, ὑπὲρ τῶν οἰκείων τὴν μαρτυρίαν παρέξουσι χρόνων. Τοιγαροῦν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δέομαι, ἵν' ὅπερ ὁ σὸς Κικέρων, ὁ ἐν τῷ ἄκρῳ τῆς ῥωμαϊκῆς εὐγλωττίας ἱστάμενος, ποιῆσαι οὐκ ἀπηξίωσεν, 824 εἰς Βροῦτον, τὸν τῶν ῥητόρων τῇ ῥωμαϊκῇ γλώττῃ συντάττων κατάλογον, τοῦτο ἐγὼ ἐν τῷ ἀπαριθμήσασθαι τοὺς συγγραφέας τῆς αὐτοῦ ἐκκλησίας, ἐκπληρώσω διὰ τῆς σῆς προτροπῆς. Εἰ δέ τινες ἐκ τῶν ἄχρι τήμερον συγγεγραμμένων παρ' ἐμοῦ ἐν τῷδε τῷ τεύχει παρελείφθησαν, ἑαυτοῖς μᾶλλον ἢ μοὶ ἐπιγραφέτωσαν. Οὐδὲ γὰρ ἀποκρυπτόντων αὐτῶν τὰ ἴδια συγγράμματα, γνῶναι ἐδυνήθην οἷς οὐκ ἐνέτυχον, καὶ ὅπερ ἄλλοις ἐσθ' ὅτε γνωστὸν τυγχάνει, ἐμοὶ ἐν τῇ τοῦ κόσμου τοῦτου γωνίᾳ ἄγνωστον ὑπῆρξεν. Ὅμως ὅταν κατάδηλοι διὰ τῶν οἰκείων γένωνται συγγραμμάτων, οὐχ ὡς τὰ μέγιστα βλαβέντες τὴν ἡμετέραν ἐπιστενάξουσι σιωπήν. Μαθέτωσαν τοιγαροῦν Κέλσος, Πορφύριος, Ἰουλιανὸς", + "candidate_score": 0.629775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_11_13", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_53", + "psc_text": "ἐν τῇ δευτέρᾳ πρὸς Τιμόθεον Ἐπιστολῇ, ἐν τῷ καιρῷ, ἐν ᾧ καὶ ἔπαθεν, ὅταν ἐν τοῖς δεσμοῖς 838 ὢν, ἐπιστέλλει, λέγων. Ἐν τῇ πρώτῃ μου ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι συμπαρεγένετο καὶ ἐῤῥύσθην ἐκ στόματος λέοντος, σαφῶς, διὰ τὴν ὠμότητα, Νέρωνα λέγων. Αἰσθόμενος γὰρ δηλονότι ἐπικεῖσθαι αὐτῷ τὸ μαρτύριον, ἐν τῇ αὐτῇ ἐπιστολῇ προεῖπε, λέγων· Ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκεν. Ὁμοίως τοίνυν καὶ αὐτὸς τεσσαρεσκαιδεκάτῳ Νέρωνος ἐνιαυτῷ, τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ᾗ καὶ Πέτρος ἐν Ῥώμῃ ὑπὲρ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποκεφαλισθεὶς, ἀπετέθη ἐν τῇ ὁδῷ, τῇ λεγομένῃ Ὁστηνσίᾳ ἔτους μετὰ τὸ πάθος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τριακοστοῦ ἑβδόμου. Ἔγραψε δὲ ἐπιστολὰς ἐννέα πρὸς ἑπτὰ ἐκκλησίας οὕτως· πρὸς Ῥωμαίους μίαν, πρὸς Κορινθίους δύο, πρὸς Γαλάτας μίαν, πρὸς Ἐφεσίους μίαν, πρὸς Φιλιππησίους μίαν, πρὸς Κολοσσεῖς μίαν, πρὸς Θεσσαλονικεῖς δύο, καὶ πρὸς τοὺς οἰκείους μαθητὰς, Γιμοθέῳ δύο, Τίτῳ μίαν, Φιλήμονι μίαν· Τὴν δὲ πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολήν τινες νομίζουσιμὴ εἶναι αὐτοῦ,", + "candidate_score": 0.629453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_185", + "psc_text": "fratre Athenodoro. Quorum cum egregiam indolem vidisset Origenes, hortatus est eos ad philosophiam, in qua paulatim Christi fidem subintroducens, sui quoque sectatores reddidit. Quinquennio itaque eruditi ab eo remittuntur ad matrem, e quibus Theodorus proficiscens, πανηγυρικὸν εὐχαριστίας scripsit Origeni: et convocata grandi frequentia, ipso quoque Origene praesente, recitavit, qui usque hodie exstat. Scripsit et μετάφρασιν in Ecclesiasten brevem quidem, sed valde utilem. Et aliae hujus vulgo feruntur epistolae, sed praecipue signa atque miracula, quae jam episcopus cum multa Ecclesiarum gloria perpetravit. Θεόδωρος, ὃς ὕστερον ἐκλήθη Γρηγόριος, Νεοκαισαρείας ἐπίσκοπος, νέος κομιδῆ, διὰ τὴν παίδευσιν Ἑλληνικῶν τε καὶ Ῥωμαϊκῶν γραμμάτων, ἀπὸ τῆς Καππαδοκίας εἰς Βηρυτὸν, κᾀκεῖθεν εἰς Καισάρειαν τῆς Παλαιστίνης διέβη, ἅμα Ἀθηνοδώρῳ ἀδελφῷ, ὧντινων τὴν ἐξαίρετον εὐφυΐαν ἑωρακὼς Ὠριγένης, τούτους εἰς φιλοσοφίαν προετρέψατο, καὶ κατὰ μέρος εἰς τὴν τοῦ Χριστοῦ πίστιν εἰσάγων, ζηλωτὰς ἰδίους κατέστησεν. Ἐπὶ πέντε τοίνυν παρ' αὐτοῦ παιδευθέντε ἔτη, πρὸς τὴν μητέρα ἀποπέμπονται, ἀφ' ὧν ὁ Θεόδωρος ἀποδημῶν,", + "candidate_score": 0.622913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_163", + "psc_text": "τὸ εἶναι Χριστιανῶν ἐδημίσθη. Ὅστις ἐν Ἀλεξανδρείᾳ διασκορπισθεῖσαν τὴν Ἐκκλησίαν ὀκτωκαίδεκα ἐτῶν τὴν ἡλικίαν ἄγων, κατηχήσεων ἐπιστήμην παρειληφὼς, μετ' οὐ πολὺ παρὰ Δημητρίου τῆς αὐτῆς πόλεως ἐπισκόπου, εἰς τόπον Κλήμεντος πρεσβυτέρου κατασταθεὶς, ἐπὶ ἔτη πολλὰ διέπρεψε, μεσῆλιξ τε γενόμενος, διὰ τὰς ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ Ἐκκλησίας, αἵτινες παρὰ πολλῶν αἱρέσεων ἐσκύλοντο, ἐπὶ μαρτυρίᾳ Ἐκκλησιαστικῆς ἐπιστολλῆς 894 ἀπιὼν διὰ Παλαιστίνης εἰς Ἀθήνας, παρὰ Θεοκτίστου καὶ Ἀλεξάνδρου Καισαρείας καὶ Ἱεροσολύμων ἐπισκόπων, πρεσβύτερος χειροτονηθεὶς, Δημητρίῳ προσέκρουσεν, ὅστις τοιαύτῃ κατ' αὐτοῦ ἐχρήσατο ἀνοίᾳ, ὥστε ἐπ' ὀνόματι αὐτοῦ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην γράψαι. Πρὸ τοῦ δὲ μετελθεῖν εἰς Καισάρειαν, τὴν Ῥώμην κατείληφεν ἐπὶ Ζεφυρίνου ἐπισκόπου, εὐθύς τε εἰς Ἀλεξάνδρειαν ἀναζεύξας, Ἡρακλᾶν τὸν πρεσβύτερον τὸν ἐν σχήματι φιλοσόφου διατελοῦντα, βοηθὸν συνελάβετο κατηχήσεως, ὅστις καὶ μετὰ Δημήτριον τὴν Ἀλεξανδρέων ἐυβέρνησεν Ἐκκλησίαν. Ὅσης δὲ δόξης ἐγένετο, ἐκ τούτου δηλοῦται· Φιρμιλλιανὸς γὰρ Καισαρείας ἐπίσκοπος μετὰ πάσης τῆς Καππαδοκίας καὶ προέπεμψεν αὐτὸν, καὶ ἐπὶ πολὺ κατέσχε, καὶ ὕστερον προφάσει τῶν ἁγίων τόπων", + "candidate_score": 0.622412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_184", + "psc_text": "διαλέγεται. CAPUT LXIV. Geminus, Antiochenae Ecclesiae presbyter, pauca ingenii sui monumenta 905 composuit, florens sub Alexandro principe, et episcopo urbis suae Zebenno, eo vel maxime tempore, quo Heraclas Alexandrinae Ecclesiae pontifex ordinatus est. Γεμῖνος τῆς κατὰ Ἀντιόχειαν Ἐκκλησίας πρεσβύτερος, ὀλίγα τῆς οἰκείας εὐφυΐας 906 βιβλία συνέταξεν, ἀνθήσας ἐπὶ Ἀλεξάνδρου τοῦ βασιλέως, καὶ ἐπὶ Ζεβέννου ἐπισκόπου τῆς ἰδίας πόλεως, ἐν ἐκείνῳ μάλιστα τῷ καιρῷ, ἐν ὧ Ἡρακλᾶς τῆς Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίας πρεσβύτερος κατέστη. CAPUT LXV. Theodorus, qui postea Gregorius appellatus est, Neocaesareae Ponti episcopus, admodum adolescens, ob studia Graecarum et Latinarum litterarum, de Cappadocia Berytum, et inde Caesaream Palaestinae transiit, juncto sibi fratre Athenodoro. Quorum cum egregiam indolem vidisset Origenes, hortatus est eos ad philosophiam, in qua paulatim Christi fidem subintroducens, sui quoque sectatores reddidit. Quinquennio itaque eruditi ab eo remittuntur ad matrem, e quibus Theodorus proficiscens, πανηγυρικὸν εὐχαριστίας scripsit Origeni: et convocata grandi frequentia, ipso quoque Origene praesente, recitavit, qui usque", + "candidate_score": 0.622267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_136", + "psc_text": "κατηχήσεων διδάσκαλος γέγονεν. Ἐπίσημά τε τεύχη, παιδεύσεως καὶ εὐγλωττίας ἀνάμεστα συνέταξε, τοῦτο μὲν τῶν θείων, τοῦτο δὲ καὶ κοσμικῶν, ἀφ' ὧν ἐστι τάδε· Στρωματεῖς ὀκτὼ, Ὑποτυπώσεων λόγοι ὀκτὼ, κατὰ τῶν Ἐθνῶν, Παιδαγωγοὶ τρεῖς, περὶ τοῦ Πάσχα εἷς, περὶ Νηστείας διάλεξις, καὶ ἕτερος ἐπιγραφόμενος Τίς ἄρα πλούσιος σωθήσεται, περὶ Κακολογίας λόγος εἷς, περὶ Κανόνων ἐκκλησιαστικῶν, καὶ κατὰ ἀκολουθούντων τῇ τῶν Ἰουδαίων πλάνῃ λόγον, ὅντινα ἰδικῶς Ἀλεξάνδρῳ ἐπισκόπῳ Ἱεροσολύμων προσεφώνησε. 880 Μέμνηται δὲ ἐν τοῖς ἰδίοις Στρώμασιν τοῦ τεύχους Τατιανοῦ τοῦ προειρημένου κατὰ τῶν Ἐθνῶν, καὶ Κασσιανοῦ τινος χρονογραφίας, ὅπερ ἐν τοῖς παλαιοῖς εὑρεῖν οὐκ ἐδυνήθημεν. Οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ Ἰουδαίους Ἀριστόβουλόν τινα καὶ Δημήτριον, καὶ Εὐπόλεμον ἀναφέρει, οἷα κατὰ τῶν ἐθνῶν συγγραψαμένους καθ' ὁμοιότητα Ἱωσήπου, ἀρχαιογονίας Μωϋσέως, καὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ ἔθνους. Ἔστι καὶ Ἀλεξάνδρου Ἱεροσολύμων Ἐπισκόπου ὃς μετὰ Νάρκισσον ὕστερον προέστη τῆς Ἐκκλησίας, Ἐπιστολὴ περὶ χειροτονίας Ἀσκληπιάδου ὁμολογητοῦ, πρὸς Ἀντιοχέας, συγχαίροντος αὐτοῖς, ἐν ᾗ εἰς τὸ τέλος οὔτως λέγει· « Ταῦτα", + "candidate_score": 0.612373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_18", + "psc_text": "ex quo seriem capitulorum Gennadii multo ab aliis mss. atque editis libris diversam accepi: et Corbeiensem quem laudat Mabillonius, et cujus variantes lectiones ad libri Gennadiani calcem Martianaeus collocat. Demum quae ex aliis mss. alii ante nos editores notant, expendimus, et per eos aliquando profecisse, aperte ac ingenue confitemur. PROLOGUS. 821 Hortaris me, Dexter, ut Tranquillum sequens, ecclesiasticos Scriptores in ordinem digeram et quod ille in enumerandis Gentilium litterarum Viris fecit Illustribus, ego [ Al. id ego] in nostris faciam, id est, ut a passione Christi usque ad decimum quartum Theodosii imperatoris annum, omnes qui de Scripturis sanctis memoriae aliquid prodiderunt, tibi breviter exponam. Fecerunt quidem hoc idem apud Graecos, Hermippus peripateticus, Antigonus Carystius, Satyrus doctus vir, et longe omnium doctissimus Aristoxenus musicus. Apud Latinos autem Varro, Santra, Nepos, Hyginus, et ad cujus nos exemplum provocas, Tranquillus. Sed non mea est et illorum similis conditio: illi enim historias veteres annalesque", + "candidate_score": 0.610249, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.648388, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1277", + "psc_text": "ad alias propter utilitates temporum sunt migrati, nomina eorum qui sunt mutati subdidimus. Perigenes in Petris ordinatur episcopus; et quoniam cives ejus eum suscipere noluerunt, Romanae civitatis episcopus jussit eum inthronizari in Corintho metropoli, defuncto ejus episcopo; eique, donec advixit, Ecclesiae praefuit. Gregorius Nazianzenus, prius unius Cappadociae civitatis fuit episcopus, deinde Nazianzi constitutus est. Meletius in Sebastena prius Ecclesia praefuit, et postea Antiochiae praesul est constitutus. Dositheum Seleuciae episcopum Alexander Antiochenus episcopus in Tarsum Ciliciae demigrare fecit. Reverentius ab Arcis Phoeniciae in Tyrum migratus est [ ms. Lyr., migravit]. Joannes de Gordo Lydiae mutatus est in Proconesum, et in ea praesidet Ecclesia. Palladius ab Hellinopoli mutatur in Asponam. Alexander ab Hellinopoli in Adrianos migratus est. Theosebius ab Apamia Asiae transfertur in Eudoxiopolim, quae dudum Salambria vocabatur. Polycarpus de urbe Antapristena Mysiae in Nicopolim Thraciae mutatus est. Hierophilus de Trapezapoli Phrygiae migratus est in Plutinopolim Thraciae. Optimus ab Argadamia Phrygiae in", + "candidate_score": 0.648388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1278", + "psc_text": "praesidet Ecclesia. Palladius ab Hellinopoli mutatur in Asponam. Alexander ab Hellinopoli in Adrianos migratus est. Theosebius ab Apamia Asiae transfertur in Eudoxiopolim, quae dudum Salambria vocabatur. Polycarpus de urbe Antapristena Mysiae in Nicopolim Thraciae mutatus est. Hierophilus de Trapezapoli Phrygiae migratus est in Plutinopolim Thraciae. Optimus ab Argadamia Phrygiae in Antiochiam Pisidiae migratur. Sylvanus a Philippopoli Thraciae mutatur in Troada. Tantos igitur quantos ad praesens invenimus ex propriis civitatibus ad alias migrasse, nos memorasse sufficiat. De Sylvano tamen, qui ex Philippopoleos Thraciae in Troada migratus est, utile judico pauca narrare. SOCRATES, lib. VII, cap. 35. Edit. Christ. Vales. cap. 36, p. 378. Sylvanus quidem rhetor fuit prius Troili sophistae, et ad perfectum Christianus, vitamque monachicam diligens. Is enim doctoris pallio uti despexit: quem post haec Atticus episcopus comprehendens, episcopum Philippopoleos ordinavit. At ille tribus annis in Thracia degens, nec frigora ferre valens, cum haberet corpus valde debile atque subtile, rogavit", + "candidate_score": 0.64338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1112", + "psc_text": "Joannem degentem cum Basilio, tunc a Meletio factum diaconum, et postea Caesareae Cappadociae praesulem constitutum, Zeno episcopus ab Hierosolymis revertens, lectorem in ecclesia Antiochena constituit. In quo adhuc officio positus librum edidit contra Judaeos. Post paucum vero tempus etiam diaconatum a Meletio promerens, de Sacerdotio alium fecit librum, aliosque plurimos explanavit. Postea vero, Meletio in Constantinopolitana urbe defuncto, recedens Joannes a Meletianis, et neque Paulino communicans, tribus annis continue sub quiete degebat. Postea vero, Paulino moriente, ab Evagrio ejus successore presbyter ordinatur. Ante episcopatum itaque hoc modo conversatus est. Fuit enim vir, ut aiunt, propter zelum castitatis severior, et amplius quam habebat a juventute sua, furori magis quam reverentiae se praebebat, et propter vitae rectitudinem incautus prospicere de futuris; propter simplicitatem vero, oris libertate profusus, apud colloquentes non mediocriter utebatur; docendo praecipuus erat, utilis ad corrigendos audientium mores; in confabulatione vero arrogans a nescientibus putabatur. Cum ergo talis moribus esset,", + "candidate_score": 0.640451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1277", + "psc_text": "ad alias propter utilitates temporum sunt migrati, nomina eorum qui sunt mutati subdidimus. Perigenes in Petris ordinatur episcopus; et quoniam cives ejus eum suscipere noluerunt, Romanae civitatis episcopus jussit eum inthronizari in Corintho metropoli, defuncto ejus episcopo; eique, donec advixit, Ecclesiae praefuit. Gregorius Nazianzenus, prius unius Cappadociae civitatis fuit episcopus, deinde Nazianzi constitutus est. Meletius in Sebastena prius Ecclesia praefuit, et postea Antiochiae praesul est constitutus. Dositheum Seleuciae episcopum Alexander Antiochenus episcopus in Tarsum Ciliciae demigrare fecit. Reverentius ab Arcis Phoeniciae in Tyrum migratus est [ ms. Lyr., migravit]. Joannes de Gordo Lydiae mutatus est in Proconesum, et in ea praesidet Ecclesia. Palladius ab Hellinopoli mutatur in Asponam. Alexander ab Hellinopoli in Adrianos migratus est. Theosebius ab Apamia Asiae transfertur in Eudoxiopolim, quae dudum Salambria vocabatur. Polycarpus de urbe Antapristena Mysiae in Nicopolim Thraciae mutatus est. Hierophilus de Trapezapoli Phrygiae migratus est in Plutinopolim Thraciae. Optimus ab Argadamia Phrygiae in", + "candidate_score": 0.63968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1278", + "psc_text": "praesidet Ecclesia. Palladius ab Hellinopoli mutatur in Asponam. Alexander ab Hellinopoli in Adrianos migratus est. Theosebius ab Apamia Asiae transfertur in Eudoxiopolim, quae dudum Salambria vocabatur. Polycarpus de urbe Antapristena Mysiae in Nicopolim Thraciae mutatus est. Hierophilus de Trapezapoli Phrygiae migratus est in Plutinopolim Thraciae. Optimus ab Argadamia Phrygiae in Antiochiam Pisidiae migratur. Sylvanus a Philippopoli Thraciae mutatur in Troada. Tantos igitur quantos ad praesens invenimus ex propriis civitatibus ad alias migrasse, nos memorasse sufficiat. De Sylvano tamen, qui ex Philippopoleos Thraciae in Troada migratus est, utile judico pauca narrare. SOCRATES, lib. VII, cap. 35. Edit. Christ. Vales. cap. 36, p. 378. Sylvanus quidem rhetor fuit prius Troili sophistae, et ad perfectum Christianus, vitamque monachicam diligens. Is enim doctoris pallio uti despexit: quem post haec Atticus episcopus comprehendens, episcopum Philippopoleos ordinavit. At ille tribus annis in Thracia degens, nec frigora ferre valens, cum haberet corpus valde debile atque subtile, rogavit", + "candidate_score": 0.637647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_11_13", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120", + "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.", + "candidate_score": 0.633007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1112", + "psc_text": "Joannem degentem cum Basilio, tunc a Meletio factum diaconum, et postea Caesareae Cappadociae praesulem constitutum, Zeno episcopus ab Hierosolymis revertens, lectorem in ecclesia Antiochena constituit. In quo adhuc officio positus librum edidit contra Judaeos. Post paucum vero tempus etiam diaconatum a Meletio promerens, de Sacerdotio alium fecit librum, aliosque plurimos explanavit. Postea vero, Meletio in Constantinopolitana urbe defuncto, recedens Joannes a Meletianis, et neque Paulino communicans, tribus annis continue sub quiete degebat. Postea vero, Paulino moriente, ab Evagrio ejus successore presbyter ordinatur. Ante episcopatum itaque hoc modo conversatus est. Fuit enim vir, ut aiunt, propter zelum castitatis severior, et amplius quam habebat a juventute sua, furori magis quam reverentiae se praebebat, et propter vitae rectitudinem incautus prospicere de futuris; propter simplicitatem vero, oris libertate profusus, apud colloquentes non mediocriter utebatur; docendo praecipuus erat, utilis ad corrigendos audientium mores; in confabulatione vero arrogans a nescientibus putabatur. Cum ergo talis moribus esset,", + "candidate_score": 0.630891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1112", + "psc_text": "Joannem degentem cum Basilio, tunc a Meletio factum diaconum, et postea Caesareae Cappadociae praesulem constitutum, Zeno episcopus ab Hierosolymis revertens, lectorem in ecclesia Antiochena constituit. In quo adhuc officio positus librum edidit contra Judaeos. Post paucum vero tempus etiam diaconatum a Meletio promerens, de Sacerdotio alium fecit librum, aliosque plurimos explanavit. Postea vero, Meletio in Constantinopolitana urbe defuncto, recedens Joannes a Meletianis, et neque Paulino communicans, tribus annis continue sub quiete degebat. Postea vero, Paulino moriente, ab Evagrio ejus successore presbyter ordinatur. Ante episcopatum itaque hoc modo conversatus est. Fuit enim vir, ut aiunt, propter zelum castitatis severior, et amplius quam habebat a juventute sua, furori magis quam reverentiae se praebebat, et propter vitae rectitudinem incautus prospicere de futuris; propter simplicitatem vero, oris libertate profusus, apud colloquentes non mediocriter utebatur; docendo praecipuus erat, utilis ad corrigendos audientium mores; in confabulatione vero arrogans a nescientibus putabatur. Cum ergo talis moribus esset,", + "candidate_score": 0.621764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1111", + "psc_text": "elegit quietem. Et hoc fecit aemulatus Evagrium, quoniam et ipse dum iisdem studiis esset usus, quietam magis secutus est vitam. Mox ergo mutato schemate pariter et incessu, divinis lectionibus incumbebat, et frequentius ad sanctam concurrebat ecclesiam. Haec agens persuasit etiam Theodoro et Maximo, qui fuerant condiscipuli ejus apud sophistam Libanium, ut pomposam relinquerent vitam, et simplicem sequerentur. Quorum Theodorus postea episcopus Mopsuestenae ordinatur Ecclesiae, Maximus autem Seleuciae Isauriae. Tunc itaque isti fiunt discipuli in lectione divina Diodori atque Carterii, qui eodem tempore sacris monasteriis praesidebant. Sed Diodorus postea Tarsi ordinatus episcopus, multos conscripsit libros, sacras ad litteram intuens Scripturas. Porro Joannem degentem cum Basilio, tunc a Meletio factum diaconum, et postea Caesareae Cappadociae praesulem constitutum, Zeno episcopus ab Hierosolymis revertens, lectorem in ecclesia Antiochena constituit. In quo adhuc officio positus librum edidit contra Judaeos. Post paucum vero tempus etiam diaconatum a Meletio promerens, de Sacerdotio alium fecit librum, aliosque plurimos", + "candidate_score": 0.619967, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.645845, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3094", + "psc_text": "quid respondeas eis corrigendis atque sanandis, quos etiam tibi ipsi tanquam fideli filio mater Ecclesia, ubi potueris, et quomodo potueris, sive ipse loquendo et respondendo, sive ad doctores Ecclesiae perducendo, in adjutorio Domini corrigendos sanandosque commendat. EPISTOLA CLXXXVI. Alypius et Augustinus Paulino episcopo, ipsum plenius instituentes adversus Pelagii haeresim. Domino beatissimo et in Christi visceribus germanitus amplectendo, plus quam dici potest desiderabili fratri et coepiscopo PAULINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Tandem aliquando providit Deus nobis litterarum fidelissimum perlatorem, omnium nostrum merito charissimum fratrem Januarium; per quem, etiamsi non scriberemus, omnia quae circa nos sunt possit Sinceritas tua tanquam per viventem atque intelligentem epistolam noscere. Pelagium, quem credimus, ut ab illo distingueretur qui Pelagius Tarenti dicitur, Britonem fuisse cognominatum, quod ut servum Dei dilexeris, novimus: nunc autem quemadmodum diligas, ignoramus. Nam et nos non solum dileximus, verum etiam diligimus eum; sed aliter nunc diligimus, aliter aliquando dileximus: tunc enim,", + "candidate_score": 0.645845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_929", + "psc_text": "veniam, quod non solum contra tuum desiderium, sed etiam contra sensum meum facio, quod me facere, sarcinae nostrae cura constringit. Dabit tibi Dominus, in quo posuisti cor tuum, ut tales sint labores tui, ut pro isto beneficio remunereris; sic enim regionum nostrarum ardentissimae siti, diaconum Lucillum tu potius concessisti. Neque enim parum praestabis, cum de hac re nulla petitione me ulterius onerabis; ne nihil aliud quam durior appaream, venerabili mihi et sanctae Benevolentiae tuae. EPISTOLA LXXXV. Augustinus Paulum quemdam episcopum objurgat, qui Ecclesiam levitate sua graviter offendebat, ut ad frugem et episcopo dignam vitam redeat. Domino sinceriter dilectissimo et votis omnibus beatificando fratri et consacerdoti PAULO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Tam inexorabilem me non vocares, nisi etiam mendacem putares. Quid enim aliud de animo meo credis, quando mihi talia scribis, nisi me tenere adversus te naevum discordiae et odium detestandum: quasi in re manifesta non caveam, ne aliis praedicans,", + "candidate_score": 0.642634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.641825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3752", + "psc_text": "meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA CCXV. Augustinus Valentine ejusque monachis, de eodem argumento, simul transmittens ipsis librum de Gratia et Libero Arbitrio. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cresconium, Felicem et alium Felicem Dei servos, qui ex vestra congregatione ad nos venerunt, nobiscum egisse Pascha, noverit Charitas vestra. Quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructiores ad vos redirent adversus novos haereticos Pelagianos, in quorum errorem cadit qui putat secundum aliqua merita humana dari gratiam Dei, quae sola hominem liberat per Dominum nostrum Jesum Christum. Sed rursum qui putat, quando ad judicium Dominus venerit, non judicari hominem secundum opera sua, qui jam per aetatem uti potuit libero voluntatis arbitrio, nihilominus in errore est. Soli enim parvuli qui nondum habent opera propria vel", + "candidate_score": 0.632826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1621", + "psc_text": "Cor. XII, 28) dixerat de gradibus vel ordinibus dispositionum Dei, operante Spiritu sancto divisiones gratiarum: « Et quosdam quidem dedit apostolos, quosdam autem prophetas, alios vero Evangelistas, alios autem pastores et doctores ad consummationem sanctorum » (Ephes. IV, 11, 12), et reliqua. Hoc opto distinguas mihi in hac diversitate nominum, quae sit cuique nomini officiorum vel gratiarum proprietas? quid proprium sit Apostolorum, quid Prophetarum, quid Evangelistarum, quid Pastorum, quidve Doctorum. In omnibus enim his diversis nominibus simile et prope unum doctrinae officium video fuisse tractatum. Hos autem Prophetas quos post Apostolos posuit, non puto illos esse qui ordine temporum ante Apostolos fuerunt, sed illos quibus jam sub Apostolis per gratiam donabatur, aut interpretatio Scripturarum et inspectio mentium, aut praedictio temporis secuturi; ut Agabus cernebat, qui et famem instantem praedixit (Act. XI, 28) et quae beatus Paulus in Jerosolymis passurus esset, et verbo denuntiavit, et signo zonae ejus ostendit (Id. XXI,", + "candidate_score": 0.632746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623", + "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus", + "candidate_score": 0.632729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1644", + "psc_text": "Domino Christo unanime, magister meus in fide veritatis, et susceptor meus in visceribus charitatis. EPISTOLA CXXII. Augustinus clero et populo Hipponensi excusat absentiam suam, adhortans ut in sublevandis pauperibus solito sint alacriores, ob afflictiones temporarias. Dilectissimis fratribus conclericis et universae plebi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. In primis peto charitatem vestram, et per Christum obsecro, ne vos mea contristet absentia corporalis. Nam spiritu et cordis affectu puto vos non dubitare nullo modo me a vobis posse discedere; quamvis me amplius contristet, quam forte vos ipsos, quod infirmitas mea sufficere non potest omnibus curis, quas de me exigunt membra Christi, quibus me et timor ejus et charitas servire compellit. Illud enim noverit Dilectio vestra, nunquam me absentem fuisse licentiosa libertate, sed necessaria servitute, quae saepe sanctos fratres et collegas meos, etiam labores marinos et transmarinos compulit sustinere; a quibus me semper non indevotio mentis, sed minus idonea valetudo corporis excusavit. Proinde,", + "candidate_score": 0.632587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_619", + "psc_text": "primus dies, quinquaginta complentur; qui celebrantur post Domini resurrectionem, jam in figura non laboris, sed quietis et laetitiae. Propter hoc et jejunia relaxantur, et stantes oramus, quod est signum resurrectionis. Unde etiam omnibus diebus dominicis id ad altare observatur, et Alleluia canitur, quod significat actionem nostram futuram non esse nisi laudare Deum, sicut scriptum est: Beati qui habitant in domo tua, Domine; in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5). CAPUT XVI. 29. Sed dies quinquagesimus et in Scripturis commendatur; et non tantum in Evangelio, quia tunc Spiritus sanctus advenit, sed etiam in veteribus Libris. Nam et ibi posteaquam Pascha occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI,", + "candidate_score": 0.629066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12_14", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1621", + "psc_text": "Cor. XII, 28) dixerat de gradibus vel ordinibus dispositionum Dei, operante Spiritu sancto divisiones gratiarum: « Et quosdam quidem dedit apostolos, quosdam autem prophetas, alios vero Evangelistas, alios autem pastores et doctores ad consummationem sanctorum » (Ephes. IV, 11, 12), et reliqua. Hoc opto distinguas mihi in hac diversitate nominum, quae sit cuique nomini officiorum vel gratiarum proprietas? quid proprium sit Apostolorum, quid Prophetarum, quid Evangelistarum, quid Pastorum, quidve Doctorum. In omnibus enim his diversis nominibus simile et prope unum doctrinae officium video fuisse tractatum. Hos autem Prophetas quos post Apostolos posuit, non puto illos esse qui ordine temporum ante Apostolos fuerunt, sed illos quibus jam sub Apostolis per gratiam donabatur, aut interpretatio Scripturarum et inspectio mentium, aut praedictio temporis secuturi; ut Agabus cernebat, qui et famem instantem praedixit (Act. XI, 28) et quae beatus Paulus in Jerosolymis passurus esset, et verbo denuntiavit, et signo zonae ejus ostendit (Id. XXI,", + "candidate_score": 0.625992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_3_5", + "bdc_text": "Wir dundtt euch kundtt unnd wissenn , das wir lange zeitt sindtt mangelhafftig gesinnvor gesinn irrtümlich sind. eines predikantenn ; dan unser predikanttUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.62269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_3_5", + "bdc_text": "Wir dundtt euch kundtt unnd wissenn , das wir lange zeitt sindtt mangelhafftig gesinnvor gesinn irrtümlich sind. eines predikantenn ; dan unser predikanttUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2203", + "psc_text": "corde; nec corporalibus oculis Deus quaeritur, nec circumscribitur visu, nec tactu tenetur, nec auditur affatu, nec sentitur incessu. Et cum absens putatur, videtur; et cum praesens est, non videtur. Denique nec Apostoli omnes Christum videbant; et ideo ait, « Tanto tempore vobiscum sum, et adhuc me non cognovistis » (Joan. XIV, 9)! Qui enim cognovit quae sit latitudo, et longitudo, et altitudo, et profundum, et supereminentem scientiae charitatem Christi, vidit et Christum, vidit et Patrem. Nos enim jam secundum carnem non novimus Christum (II Cor. V, 16), sed secundum spiritum. Spiritus enim ante faciem nostram Christus Dominus (Thren. IV, 20) qui nos in omnem plenitudinem Dei misericordia sua implere dignetur (Eph. III, 18, 19) ut videri possit a nobis (Ambrosius, super Luc. lib 1, c. I, 11). CAPUT VII. 19. Si haec verba intelligis, quid restat quod a me amplius requiratur, cum jam illa quae difficilis videbatur, soluta sit quaestio?", + "candidate_score": 0.622115, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.645709, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841", + "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me", + "candidate_score": 0.645709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_741", + "psc_text": "lapides de torrente, de fluvio, et posuit in vase pastoris, quo lac mulgeri solet, et ita processit armatus (I Reg. XVII). Quinque lapides, Lex erat; continetur enim Lex quinque libris Moysi. Et in ipsa Lege decem praecepta sunt salutaria, quibus decem praeceptis caetera serviant. Praefiguratur ergo Lex et quinario et denario numero. Et ideo David pugnavit quinario, cecinit denario dicens: In psalterio decem chordarum psallam tibi. Neque omnes quinque lapides misit, sed unum tulit. Namque in numero lapidum, numerum librorum ostendit; in uno lapide, unitatem implentium Legem. Unitas enim ipsa implet Legem, id est, charitas. Ideo sublati sunt quinque illi lapides de fluvio. Fluvius quid significabat illo tempore? CAPUT VI. 6. Regula ad intelligendas Scripturae allegorias. Non enim semper in Scripturis eadem significantur rebus certis. Et hoc nosse debet Sanctitas vestra, propter caeteras regulas, ut etiam dociles Lectorem audiatis. Ea quae ponuntur allegorice in Scripturis, non semper hoc significant. Non", + "candidate_score": 0.636952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13_15", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 . Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2504", + "psc_text": "Et nos ibi fuimus ubi estis: et nos qui videmur modo de superiore loco conservis metiri cibaria, ante paucos annos in inferiore loco cum conservis accipiebamus cibaria. Episcopus laicis loquor: sed inde scio quam multis futuris episcopis loquor. CAPUT V. 5. Praecepta praedicatoribus constituta, non carnaliter accipienda. Ergo videamus quomodo nos intelligamus, quod praecepit Dominus eis quos mittebat Evangelium praedicare, et mente paratam messem videamus. Nolite, inquit, ferre sacculum aut peram, aut calceamenta; et neminem per viam salutaveritis. Et in quamcumque domum intraveritis, dicite: Pax huic domui. Si est illic filius pacis, requiescet super illum pax vestra: si quo minus, ad vos revertetur. Si requievit, perdidit? Absit hoc a mente sanctorum. Ergo nec illud accipiendum est carnaliter: ac per hoc forte nec saccus, nec calceamenta, nec pera; maximeque illud ubi nobis, si simpliciter sine discussione accipiamus, superbia videtur imposita, ne quemquam in via salutemus. 6. Praeceptum de sacculo non ferendo.", + "candidate_score": 0.630852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_3_5", + "bdc_text": "Wir dundtt euch kundtt unnd wissenn , das wir lange zeitt sindtt mangelhafftig gesinnvor gesinn irrtümlich sind. eines predikantenn ; dan unser predikanttUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1517", + "psc_text": "sit, cui hodie male petis? Sed scio illum malignum, dicis. Et te scis malignum. Quamvis forte audeas et de corde alterius judicare quod nescis: sed et te scis malignum. Non audis Apostolum dicentem, Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et injuriosus; sed misericordiam consecutus sum, quia ignorans feci in incredulitate (I Tim. I, 13) ? Quando Paulus apostolus persequebatur Christianos, ligans ubi inveniebat, audiendos ad sacerdotes et puniendos attrahebat; quid putatis, fratres, Ecclesia contra illum orabat, an pro illo? Utique Ecclesia Dei, quae didicerat a Domino suo, qui pendens in cruce dixit, Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) , talia precabatur pro Paulo, imo adhuc pro Saulo, ut hoc in illo fieret, quod et factum est. Nam quia dicit, Eram autem ignotus facie Ecclesiis Judaeae quae sunt in Christo; tantum autem audiebant quia ille qui aliquando nos persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat, et in", + "candidate_score": 0.625028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_5_7", + "bdc_text": "dan unser predikanttUnbekannt . ist unns mitt dott abgangenn . Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1221", + "psc_text": "Patre intelligas Deum Filium, et in Filio intelligas pastorem Patrem. Ego, inquit, Dominus ero illis in Deum, et servus meus David princeps in medio eorum. Quare in medio eorum? Quia Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) . Princeps in medio eorum. Inde et mediator Dei et hominum; quia Deus cum Patre, quia homo cum hominibus. Non mediator homo praeter deitatem; non mediator Deus praeter humanitatem. Ecce mediator: Divinitas sine humanitate non est mediatrix, humanitas sine divinitate non est mediatrix; sed inter divinitatem solam et humanitatem solam, mediatrix est humana divinitas et divina humanitas Christi. CAPUT XIII.-- Et servus meus David princeps in medio eorum. Ego Dominus locutus sum: non nescio quis haereticus. Ego Dominus locutus sum. 22. Testamentum pacis. Testamenta schismaticorum irrita per imperatorum leges. Scripturas se ab igne servasse jactant Donatistae.--Et disponam ad eos testamentum pacis: per ipsum utique qui ait, Pacem meam do", + "candidate_score": 0.62477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_5_7", + "bdc_text": "dan unser predikanttUnbekannt . ist unns mitt dott abgangenn . Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2549", + "psc_text": "media nocte, etc., cap. XI V\\. 5-13. CAPUT PRIMUM. 1. Ad petendum a Deo, similitudinibus Christus hortatur. Audivimus nos exhortantem Dominum nostrum, coelestem magistrum, et fidelissimum consiliarium, eumdem hortatorem, ut petamus, et datorem cum petimus. Audivimus eum in Evangelio hortantem nos eum petere instanter, et pulsare usque ad similitudinem improbitatis. Proposuit enim nobis, exempli gratia: Si quis vestrum haberet amicum, a quo nocte peteret tres panes, cum illi amicus de via venisset, et quod ei apponeret non haberet: si autem ille respondeat jam se requiescere, et servos suos secum, nec debere illius precibus inquietari, ille autem pulsando instet et perseveret, nec pudore territus abscedat, sed necessitate coactus immineat: surrecturum illum, etsi non propter amicitiam, certe propter illius improbitatem, et daturum ei quantos voluerit. Quantos autem voluit? Nihil plus ille voluit quam tres. In hac ergo similitudine adjunxit hortationem Dominus, et omnino stimulavit nos petere, quaerere, pulsare, donec accipiamus quod petimus,", + "candidate_score": 0.618091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_4_6", + "bdc_text": "eines predikantenn ; dan unser predikanttUnbekannt . ist unns mitt dott abgangenn .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1221", + "psc_text": "Patre intelligas Deum Filium, et in Filio intelligas pastorem Patrem. Ego, inquit, Dominus ero illis in Deum, et servus meus David princeps in medio eorum. Quare in medio eorum? Quia Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) . Princeps in medio eorum. Inde et mediator Dei et hominum; quia Deus cum Patre, quia homo cum hominibus. Non mediator homo praeter deitatem; non mediator Deus praeter humanitatem. Ecce mediator: Divinitas sine humanitate non est mediatrix, humanitas sine divinitate non est mediatrix; sed inter divinitatem solam et humanitatem solam, mediatrix est humana divinitas et divina humanitas Christi. CAPUT XIII.-- Et servus meus David princeps in medio eorum. Ego Dominus locutus sum: non nescio quis haereticus. Ego Dominus locutus sum. 22. Testamentum pacis. Testamenta schismaticorum irrita per imperatorum leges. Scripturas se ab igne servasse jactant Donatistae.--Et disponam ad eos testamentum pacis: per ipsum utique qui ait, Pacem meam do", + "candidate_score": 0.614667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1346", + "psc_text": "(I Cor. XI, 19) . CAPUT VIII. 12. Generationes ter quatuordecim apud Matthaeum inveniuntur, Jechonia bis numerato. Quid ergo illi dicunt? Ecce Matthaeus numerat generationes, et dicit ab Abraham usque ad David esse quatuordecim, et a David usque ad transmigrationem Babylonis quatuordecim, et a transmigratione in Babyloniam usque ad Christum quatuordecim. Duc in se ter quatuordecim, fiunt quadraginta duo. Numerant autem, et inveniunt quadraginta et unam generationem, et movent calumniam, et irridentes insultant. Quid sibi ergo vult, cum dicatur in Evangelio ter esse quatuordecim, tamen omnes numeratae inveniuntur non quadraginta duae, sed quadraginta et una? Sine dubio magnum sacramentum est. Et gaudemus gratias agentes Domino, quia et per occasionem calumniantium invenimus aliquid quod quanto magis tegebatur quaerendum, tanto magis delectet inventum. Sicut enim praelocuti sumus, edimus spectaculum mentium. Ab Abraham igitur usque ad David, quatuordecim sunt. Inde incipit numerus a Salomone: David enim genuit Salomonem. Incipit autem numerus a Salomone,", + "candidate_score": 0.610826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_4_6", + "bdc_text": "eines predikantenn ; dan unser predikanttUnbekannt . ist unns mitt dott abgangenn .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3081", + "psc_text": "Domini discumbebat (Joan. XIII, 23) : sed puto quia veritatem bibebat. Quid vidit super pectus Domini discumbens? Quid bibit? quid, nisi quod ructuavit? In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum: hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil. Quod factum est, in eo vita est, et vita erat lux hominum, et lux in tenebris lucet, et tenebrae eam non comprehenderunt: tamen lucet, et si ego forte obscuritatis aliquid habeo, nec comprehendere ad perfectum valeam, illa lucet. Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Joannes: hic venit ut testimonium perhiberet de lumine, ut omnes crederent per ipsum. Non erat ille lumen: quis? Joannes; quis? Joannes Baptista. De ipso enim dicit Joannes evangelista, Non erat ille lumen: de quo dicit Dominus, Erat lucerna ardens et lucens (Joan. V, 35) . Sed lucerna et accendi et exstingui", + "candidate_score": 0.608391, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf001", + "work_id": "tlg1443.tlg001.1st1K-grc1", + "max_score": 0.645423, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_11_13", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "tlg1443.tlg001.1st1K-grc1_window_33", + "psc_text": "on the ground that it is a common Ignatian sord, shile parakeleu/ein is not found elseshere in the Epistles. ὑμᾶς. μνημονεύετέ μου ἐν ταῖς προσευχαῖς ὑμῶν. ἵνα θεοῦ ἐπιτύχω, καὶ τῆς ἐν Συρίᾳ ἐκκλησίας, ὅθεν οὐκ ἄξιός εἰμι καλεῖσθαι: ἐπιδέομαι γὰρ τῆς ἡνωμένης ὑμῶν ἐν θεῷ προσευχῆς καὶ ἀγάπης, εἰς τὸ ἀξιωθῆναι τὴν ἐν Συρίᾳ ἐκκλησίαν διὰ τῆς ἐκκλησίας Lightfoot reads e)ktenei/as of your fervent supplication on the authority of A. ὑμῶν δροσισθῆναι. Ἀσπάζονται ὑμᾶς Ἐφέσιοι ἀπὸ Σμύρνης, ὅθεν καὶ γράφω ὑμῖν, παρόντες εἰς δόξαν θεοῦ, ὥσπερ καὶ ὑμεῖς οἲ κατὰ πάντα με ἀνέπαυσαν ἅμα Πολυκάρπῳ, ἐπισκόπῳ Σμυρναίων. καὶ αἱ λοιπαὶ δὲ ἐκκλησίαι ἐν τιμῇ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀσπάζονται ὑμᾶς. ἔρρωσθε ἐν ὁμονοίᾳ θεοῦ, κεκτημένοι ἀδιάκριτον πνεῦμα, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός. ΤΡΑΛΛΙΑΝΟΙΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ Ἰγνάτιος, ὁ καὶ Θεοφόρος, ἠγαπημένῃ θεῷ, πατρὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐκκλησίᾳ ἁγίᾳ τῇ οὔσῃ ἐν Τράλλεσιν τῆς Ἀσίας, ἐκλεκτῇ καὶ ἀξιοθέῳ, εἰρηνευούσῃ ἐν σαρκὶ καὶ πνεύματι τῷ πάθει Ἰησοῦ", + "candidate_score": 0.645423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_11_13", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "tlg1443.tlg001.1st1K-grc1_window_6", + "psc_text": "for transcriptional probability, but qew=| is eupported by LS and some patristic #3uotations. ὑποτασσόμενοι. Καὶ ὅσον βλέπει τις σιγῶντα ἐπίσκοπον, πλειόνως αὐτὸν φοβείσθω: πάντα γάρ, ὃν πέμπει ὁ οἰκοδεσπότης εἰς ἰδίαν οἰκονομίαν, οὕτως δεῖ ἡμᾶς αὐτὸν δέχεσθαι, ὡς αὐτὸν τὸν πέμψαντα, τὸν οὖν ἐπίσκοπον δῆλον ὅτι ὡς αὐτὸν κύριον δεῖ προσβλέπειν. αὐτὸς μὲν οὖν Ὀνήσιμος ὑπερεπαινεῖ ὑμῶν τὴν ἐν θεῷ εὐταξίαν, ὅτι πάντες κατὰ ἀλήθειαν ζῆτε καὶ ὅτι ἐν ὑμῖν οὐδεμία αἵρεσις κατοικεῖ: ἀλλ̓ οὐδὲ ἀκούετέ τινος πλέον, ἢ περὶ The reading of G is ei)/per; the Latin is ali#3uem amplius #3uam Iesum Christum lo#3uentem; the Armenian aupporte the text (h)/ peri/) shich is Lightfoot's emendation. Ἰησοῦ Χριστοῦ λαλοῦντος ἐν ἀληθείᾳ. Εἰώθασιν γάρ τινες δόλῳ πονηρῷ τὸ ὄνομα περιφέρειν, ἄλλα τινὰ πράσσοντες ἀνάξια θεοῦ: οὕς δεῖ ὑμᾶς ὡς θηρία ἐκκλίνειν: εἰσὶν γὰρ κύνες λυσσῶντες, λαθροδῆκται: οὓς δεῖ ὑμᾶς φυλάσσεσθαι ὄντας δυσθεραπεύτους. εἷς ἰατρός ἐστιν, σαρκικός τε καὶ πνευματικός, γεννητὸς καὶ", + "candidate_score": 0.63069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12_14", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 .", + "psc_chunk_id": "tlg1443.tlg001.1st1K-grc1_window_35", + "psc_text": "Χριστοῦ ἐν Σμύρνῃ καὶ οὕτως μοι συνεχάρη δεδεμένῳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὥστε με τὸ πᾶν πλῆθος ὑμῶν ἐν αὐτῷ θεωρεῖσθαι. qewrei=sqai G, qewrh=sai g. ἀποδεξάμενος οὖν τὴν κατὰ θεὸν εὔνοιαν δἰ αὐτοῦ ἐδόξασα, εὑρὼν ὑμᾶς, ὡς ἔγνων, μιμητὰς ὄντας θεοῦ. Ὅταν γὰρ τῷ ἐπισκόπῳ ὑποτάσσησθε ὡς Ἱησοῦ Χριστῷ, φαίνεσθέ μοι οὐ κατὰ ἄνθρωπον ζῶντες, ἀλλὰ κατὰ Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν δἰ ἡμᾶς ἀποθανόντα, ἵνα πιστεύσαντες εἰς τὸν θάνατον αὐτοῦ τὸ ἀποθανεῖν ἐκφύγητε. ἀναγκαῖον οὖν ἐστίν, ὥσπερ ποιεῖτε, ἄνευ τοῦ ἐπισκόπου μηδὲν πράσσειν ὑμᾶς, ἀλλ̓ ὑποτάσσεσθαι καὶ τῷ I Cor, 4, 1 πρεσβυτερίῳ ὡς τοῖς ἀποστόλοις Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς ἐλπίδος ἡμῶν, ἐν ᾦ διάγοντες εὑρεθησόμεθα. eu(reqhso/meqa GL, e)n eu)t(??) eu(req. S g. δεῖ δὲ καὶ τοὺς διακόνους ὄντας μυστηρίων Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ πάντα τρόπον πᾶσιν ἀρέσκειν. οὐ γὰρ βρωμάτων καὶ ποτῶν εἰσιν διάκονοι, ἀλλ̓ ἐκκλησίας θεοῦ ὑπηρέται: δέον οὖν αὐτοὺς φυλάσσεσθαι τὰ ἐγκλήματα ὡς πῦρ. Ὁμοίως πάντες ἐντρεπέσθωσαν τοὺς διακόνους ὡς Ἰησοῦν", + "candidate_score": 0.621588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "tlg1443.tlg001.1st1K-grc1_window_35", + "psc_text": "Χριστοῦ ἐν Σμύρνῃ καὶ οὕτως μοι συνεχάρη δεδεμένῳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὥστε με τὸ πᾶν πλῆθος ὑμῶν ἐν αὐτῷ θεωρεῖσθαι. qewrei=sqai G, qewrh=sai g. ἀποδεξάμενος οὖν τὴν κατὰ θεὸν εὔνοιαν δἰ αὐτοῦ ἐδόξασα, εὑρὼν ὑμᾶς, ὡς ἔγνων, μιμητὰς ὄντας θεοῦ. Ὅταν γὰρ τῷ ἐπισκόπῳ ὑποτάσσησθε ὡς Ἱησοῦ Χριστῷ, φαίνεσθέ μοι οὐ κατὰ ἄνθρωπον ζῶντες, ἀλλὰ κατὰ Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν δἰ ἡμᾶς ἀποθανόντα, ἵνα πιστεύσαντες εἰς τὸν θάνατον αὐτοῦ τὸ ἀποθανεῖν ἐκφύγητε. ἀναγκαῖον οὖν ἐστίν, ὥσπερ ποιεῖτε, ἄνευ τοῦ ἐπισκόπου μηδὲν πράσσειν ὑμᾶς, ἀλλ̓ ὑποτάσσεσθαι καὶ τῷ I Cor, 4, 1 πρεσβυτερίῳ ὡς τοῖς ἀποστόλοις Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς ἐλπίδος ἡμῶν, ἐν ᾦ διάγοντες εὑρεθησόμεθα. eu(reqhso/meqa GL, e)n eu)t(??) eu(req. S g. δεῖ δὲ καὶ τοὺς διακόνους ὄντας μυστηρίων Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ πάντα τρόπον πᾶσιν ἀρέσκειν. οὐ γὰρ βρωμάτων καὶ ποτῶν εἰσιν διάκονοι, ἀλλ̓ ἐκκλησίας θεοῦ ὑπηρέται: δέον οὖν αὐτοὺς φυλάσσεσθαι τὰ ἐγκλήματα ὡς πῦρ. Ὁμοίως πάντες ἐντρεπέσθωσαν τοὺς διακόνους ὡς Ἰησοῦν", + "candidate_score": 0.620172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "tlg1443.tlg001.1st1K-grc1_window_15", + "psc_text": "ὦν σιγᾷ γινώσκηται. οὐδὲν λανθάνει τὸν κύριον, ἀλλὰ καὶ τὰ κρυπτὰ ἡμῶν I Cor. 8, 16 ἐγγὺς αὐτῷ ἐστιν. πάντα οὖν ποιῶμεν ὡς αὐτοῦ ἐν ἡμῖν κατοικοῦντος, ἵνα ὦμεν αὐτοῦ ναοὶ καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν θεὸς ἡμῶν: e)n h(mw=n qeo\\s h(mw=n GL, e)n h(mi=n qeo/s Sg, qeo\\s h(mw=n A. ὅπερ καὶ ἔστιν καὶ φανήσεται πρὸ προσώπου ἡμῶν, ἐξ ὦν δικαίως ἀγαπῶμεν αὐτόν. I Cor. 6, 9. 10; cf. Rph. 5, 5 Μὴ πλανᾶσθε, ἀδελφοί μου: οἱ οἰκοφθόροι βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν. εἰ οὖν οἱ κατὰ σάρκα ταῦτα πράσσοντες ἀπέθανον, πόσῳ μᾶλλον, ἐὰν πίστιν θεοῦ ἐν κακῇ διδασκαλίᾳ φθείρῃ, ὑπὲρ ἧς Ἰησοῦς Χριστὸς ἐσταυρώθη; ὁ τοιοῦτος ῥυπαρὸς γενόμενος, εἰς τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον χωρήσει, ὁμοίως καὶ ὁ ἀκούων αὐτοῦ. Mt. 26, 7; Joh. 12, 8 Διὰ τοῦτο μύρον ἔλαβεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ὁ κύριος, ἵνα πνέῃ τῇ ἐκκλησίᾳ ἀφθαρσίαν, μὴ ἀλείφεσθε δυσωδίαν τῆς διδασκαλίας τοῦ ἄρχοντος τοῦ αἰῶνος τούτου, μὴ", + "candidate_score": 0.610611, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.644997, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_8_10", + "bdc_text": "Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_861", + "psc_text": "difficultatem fatetur Baluzius, sed nullo modo Quesnelli opinionem juvare affirmat. Nam Evagrii verba confirmata videntur ex auctore qui Euthymii vitam descripsit, dicendo Euthymium ei praenuntiasse infelicem vitam in episcopatu, et depositionem deinde malorum hominum et praestigiatorum studio artibusque subeundam, ita ut poenitentia ductus, quod salutaribus abbatis monitis non obtemperasset, ad eumdem Euthymium in Palaestinam rediisset. Hinc ergo (ait Baluzius) factum est ut qui vitam procul Antiochia et in silentio transivit, in oblivionem venerit Antiochensium, adeo ut verum sit Domnum post depositionem suam secessisse in eremum, et ut Theophanes quoque chronographus et qui ab eo accepit Anastasius Bibliothecarius istud mandaverint memoriae litterarum, quamvis diversam secessus ejus causam afferant ab ea quam profert auctor Vitae S. Euthymii. 14. Quod si contenderet quis majorem fidem esse adhibendam Evagrio, qui exeunte saeculo sexto suam scribebat historiam, quam Theophani et Anastasio, qui multum remoti fuerunt a tempore quo ista contigisse narrantur, ego non repugnabo. Sed", + "candidate_score": 0.644997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9_11", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens . Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_861", + "psc_text": "difficultatem fatetur Baluzius, sed nullo modo Quesnelli opinionem juvare affirmat. Nam Evagrii verba confirmata videntur ex auctore qui Euthymii vitam descripsit, dicendo Euthymium ei praenuntiasse infelicem vitam in episcopatu, et depositionem deinde malorum hominum et praestigiatorum studio artibusque subeundam, ita ut poenitentia ductus, quod salutaribus abbatis monitis non obtemperasset, ad eumdem Euthymium in Palaestinam rediisset. Hinc ergo (ait Baluzius) factum est ut qui vitam procul Antiochia et in silentio transivit, in oblivionem venerit Antiochensium, adeo ut verum sit Domnum post depositionem suam secessisse in eremum, et ut Theophanes quoque chronographus et qui ab eo accepit Anastasius Bibliothecarius istud mandaverint memoriae litterarum, quamvis diversam secessus ejus causam afferant ab ea quam profert auctor Vitae S. Euthymii. 14. Quod si contenderet quis majorem fidem esse adhibendam Evagrio, qui exeunte saeculo sexto suam scribebat historiam, quam Theophani et Anastasio, qui multum remoti fuerunt a tempore quo ista contigisse narrantur, ego non repugnabo. Sed", + "candidate_score": 0.642691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_10_12", + "bdc_text": "Nach seinem Übertritt zur Reformation amtete er als Pfarrer in Dietikon , ab 1535 in Schwerzenbach , 1540 in Niederurnen und Mollis , 1551 in Knonau , 1554 wiederum in Niederurnen , von 1558 an als Diakon am Großmünster in Zürich . Er zog 1559 nach Chur , wirkte von 1562 bis 1565 in Küblis und kehrte dann nach Zürich zurück. - Lit. : Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_841", + "psc_text": "Rom. Ecclesiae diacono esse relectas et emendatas, clarum est actionem de qua agimus inventam ab eo non fuisse. » 8. Has ergo similesque conjecturas quinto sextoque suae dissertationis paragraphis, eo quo solet studio, Quesnellus exaggeravit, sed incassum quidem. Nam ut animadvertit idem Stephanus Baluzius, neque tempus factae a Rustico editionis assecutus est, et aliunde inconstantiae vitio vehementer loborans Paschasius Quesnellus inficiatus est quae cum in notis ad 24 epistolam S. Leonis tum in Theodoreti causa eum oportuit affirmare. Quod ad tempus autem editionis attinet, notat Baluzius Rusticum Constantinopolim venisse anno Domini 547, cum Romano pontifice patruo suo, a quo postea defecit sub initium anni 549, gradusque sui honore et ministerio dejectus est anno sequenti. Ante vero dejectionem aggressus est emendationem gestorum synodi Chalcedonensis, X kal. Martias anno 519, et eam absolvit anno sequenti III kal. Aprilis annum integrum et aliquanto plus huic operi incumbens. Dubium autem est, an istud effecerit", + "candidate_score": 0.636965, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas", + "max_score": 0.644635, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_97", + "psc_text": "Legi gratiam praeferebant, non deesset eis doctor et praevius. In commune vero hoc eos habuisse propositi, ut Christo ex cunctis gentibus Ecclesiam congregarent. Legimus enim et a sancto Petro gentilem baptizatum fuisse Cornelium, et a Paulo in synagogis Judaeorum, Christum saepissime praedicatum. Petrus, et Joannes, et Jacobus, qui videbantur columnae esse (Actor. X, XIII, XVII) . Ter supradictum de apostolis legimus: Seorsum autem his qui videbantur. Et: Ab his qui videbantur esse aliquid. Et: Mihi enim qui videbantur esse aliquid, nihil contulerunt. Sollicitus itaque requirebam, quidnam esset quod diceret, qui videbantur: sed nunc me omni scrupulo liberavit, adjiciens, qui videbantur columnae esse. Columnae igitur sunt Ecclesiae apostoli, et maxime Petrus, Jacobus, et Joannes, ex quibus duo cum Domino ascendere merentur 405 in montem, quorum unus in Apocalypsi Salvatorem introducit loquentem: Qui vicerit, faciam eum columnam in templo Dei mei (Apoc. III, 12) , docens omnes credentes qui adversarium vicerint, posse", + "candidate_score": 0.644635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_13", + "bdc_text": "Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_6", + "psc_text": "qui ex gentibus fidem Evangelii receperant, et rursum retro lapsi, quorumdam fuerant auctoritate deterriti, asserentium Petrum quoque et Jacobum, et totas Judaeae Ecclesias, Evangelium Christi cum lege veteri miscuisse. Ipsum etiam Paulum aliud in Judaea facere, aliud nationibus praedicare: et frustra eos in Crucifixum credere, si id negligendum putarent quod Apostolorum principes observarent. Quamobrem ita caute inter utrumque et medius incedit, ut nec Evangelii prodat gratiam, pressus pondere et auctoritate majorum, nec praecessoribus faciat injuriam, dum assertor est gratiae: oblique vero et quasi per cuniculos latenter incedens: ut [ Al. et] Petrum doceat pro commissa sibi circumcisionis plebe facere, ne ab antiquo repente vivendi more desciscens, in crucem scandalizata non crederet, et sibi praedicatione gentium credita, aequum esse id pro veritate defendere, quod alius pro dispensatione simularet. Quod nequaquam intelligens Bataneotes et sceleratus ille Porphyrius, in primo operis sui adversum nos libro, Petrum a Paulo objecit esse reprehensum, quod non", + "candidate_score": 0.638998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_2_4", + "bdc_text": "Glarus ). , und ein gancze gmein zu Niderurna etc. , unsernn gancz fruntlich unnd willigenn dinnst zuvor , lyeber Meister Heinrich. Wir dundtt euch kundtt unnd wissenn , das wir lange zeitt sindtt mangelhafftig gesinnvor gesinn irrtümlich sind. eines predikantenn ;", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_77", + "psc_text": "me glorificabant Deum. Ecclesiae quae erant in Judaea, Paulum tantum rumore cognoverant. Ex quibus pleraeque eum magis persecutorem, quam apostolum viderant. Syria vero et partes Ciliciae, Arabia et Damascus, ex vultu quoque eum forsitan noverant: quia Doctor gentium Evangelium Christi non Judaeis, sed gentibus 398 praedicabat. Totum autem quod agit, illud est: ut doceat se numquam de persecutore apud eos ipsos quos prius persecutus fuerat, potuisse existere gloriosum, nisi praedicatio ejus, eorum quoque qui ante eum malum noverant, esset judicio comprobata. Et ad propositum occulte redit, tam breve tempus se in Judaea fecisse confirmans ut etiam vultu credentibus esset ignotus. Ex quo ostendit, non Petrum, non Jacobum, non Joannem se habuisse doctores, sed Christum, qui sibi Evangelium revelasset. Simul autem notandum quod supra dicatur Ecclesiam expugnasse, hic fidem: ibi homines, hic rem; ut nunc [ Al. tunc] opportunius inferretur: Evangelizat fidem, quam aliquando expugnabat. De Ecclesia enim similiter sonare non", + "candidate_score": 0.623744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_386", + "psc_text": "nunc per charitatem vobis invicem serviatis. Siquidem omne illud Legis onus, et multiplicia praecepta, non tam exclusa sunt per Evangelii gratiam, quam uno charitatis sermone breviata, ut diligamus proximum sicut nosmetipsos. Qui enim diligit proximum, totam legem implet (Matth. XXII), bona ei tribuens, mala non inferens. Quod si cesset dilectio, et non sit charitas, per quam lex universa completur, publicum quoddam inter homines latrocinium erit, ut contra se invicem defurentes [ Al. deferentes], seque mordentes, consumantur ab invicem. Vos autem fratres, propterea secundum spiritualem legem debetis vivere, ne desideria quae carnis sunt, perficiatis. Caro enim frigus timet, aspernatur famem, attenuatur vigiliis, libidinibus exardescit, mollia quaeque et jucunda desiderat. E contra spiritus, ea quae carni contraria sunt, et quae illam debilitare queant, expetit. Et ita fit, ut non ideo quia sub servitute Legis esse cessastis, putetis esse vos liberos: sed sciatis magis naturae vos lege retineri, quia non statim si lex", + "candidate_score": 0.610206, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf037", + "work_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis", + "max_score": 0.644542, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_11_13", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", + "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", + "candidate_score": 0.644542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_11_13", + "bdc_text": "Pfarrerbuch 563 ; Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in :", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_79", + "psc_text": "Gelasius, Romanae urbis pontifex, per scripturam agnoscens ejus fidei integritatem, rescripto suo probatam judicavit. Sanctorum quoque Patrum Vitas, ad aedificationem posterorum, coaptat ipse legendas, praecipue nutritoris sui Hilarii, Arelatensis episcopi; litanias ad supplicandam Dei clementiam, cum plebe sibi credita pro viribus agit. CAPUT C. Ego GENNADIUS, Massiliae presbyter, scripsi adversus omnes haereses libros octo, et Adversus Nestorium libros sex, Adversus Pelagium libros tres, et tractatus de Mille Annis et de Apocalypsi beati Joannis, et hoc opus, et epistolam de fide mea misi ad beatum Gelasium, urbis Romae episcopum.", + "candidate_score": 0.636464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12_14", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 .", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", + "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", + "candidate_score": 0.627041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_78", + "psc_text": "non venerunt. Vivit usque hodie conversatione Deo digna, apta professione et gradu. CAPUT XCIX. HONORATUS, Massiliensis Ecclesiae episcopus, vir eloquens, et absque ullo linguae impedimento ex tempore in ecclesia declamator, et quia a pueritia in timore Dei crescens etiam in negotiis ecclesiasticis exercitatus est, os suum quasi armarium aperit, et in homiliarum modum ad utilitatem legentium multa componit, maximeque ad colendam fidei rationem, et revincendam haereticorum perversitatem. In cujus libera praedicandi constantia non solum vicinarum civitatum sacerdotes et populi delectantur, sed et longe positi, cum ad eos necessario pergit, summam ei docendi in suis ecclesiis rogantes injungunt. Sanctus quoque papa Gelasius, Romanae urbis pontifex, per scripturam agnoscens ejus fidei integritatem, rescripto suo probatam judicavit. Sanctorum quoque Patrum Vitas, ad aedificationem posterorum, coaptat ipse legendas, praecipue nutritoris sui Hilarii, Arelatensis episcopi; litanias ad supplicandam Dei clementiam, cum plebe sibi credita pro viribus agit. CAPUT C. Ego GENNADIUS, Massiliae presbyter, scripsi adversus", + "candidate_score": 0.614556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ;", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_79", + "psc_text": "Gelasius, Romanae urbis pontifex, per scripturam agnoscens ejus fidei integritatem, rescripto suo probatam judicavit. Sanctorum quoque Patrum Vitas, ad aedificationem posterorum, coaptat ipse legendas, praecipue nutritoris sui Hilarii, Arelatensis episcopi; litanias ad supplicandam Dei clementiam, cum plebe sibi credita pro viribus agit. CAPUT C. Ego GENNADIUS, Massiliae presbyter, scripsi adversus omnes haereses libros octo, et Adversus Nestorium libros sex, Adversus Pelagium libros tres, et tractatus de Mille Annis et de Apocalypsi beati Joannis, et hoc opus, et epistolam de fide mea misi ad beatum Gelasium, urbis Romae episcopum.", + "candidate_score": 0.609334, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-correptione-et-gratia", + "max_score": 0.643818, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-correptione-et-gratia_window_113", + "psc_text": "23), cum gratia non operibus reddatur, sed gratis detur; sine ulla dubitatione confitendum est, ideo gratiam vitam aeternam vocari, quia his meritis redditur, quae gratia contulit homini. Recte quippe ipsa intelligitur quae in Evangelio legitur, Gratia pro gratia (Joan. I, 16), id est, pro his meritis quae contulit gratia. 42. Hi vero qui non pertinent ad hunc praedestinatorum numerum, quos Dei gratia sive nondum habentes ullum liberum suae voluntatis arbitrium, sive cum arbitrio voluntatis, ideo vere libero, quia per ipsam gratiam liberato, perducit ad regnum: hi ergo qui non pertinent ad istum certissimum et felicissimum numerum, pro meritis justissime judicantur. Aut enim jacent sub peccato, quod originaliter generatione traxerunt, et cum illo haereditario debito hinc exeunt, quod non est regeneratione dimissum; aut per liberum arbitrium alia insuper addiderunt: arbitrium, inquam, liberum, sed non liberatum; liberum justitiae, peccati autem servum, quo volvuntur per diversas noxias cupiditates, alii magis, alii minus; sed", + "candidate_score": 0.643818, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf039", + "work_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae", + "max_score": 0.643184, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_8", + "psc_text": "ut tu potius praestes nobis, quod quaeris a nobis. 3. Perlatorem multum commendo. Subdiaconus est de nostra dioecesi; de fundo autem viri spectabilis, nobisque charissimi Orontii. Pro illo autem, et pro ejus patre, a quo adoptatus est, etiam ad ipsum scripsi; quas litteras cum legerit christiana Benignitas tua, peto ut eas apud memoratum virum tua intercessione adjuvare digneris. Misi autem cum illo etiam hominem Ecclesiae, ne ad tuam Sanctitatem difficilis ei esset accessus: non enim parum de illo sollicitus sum, a qua me sollicitudine Dominus, ut spero, per tuae charitatis instantiam liberabit. Peto etiam mihi rescribere non graveris, quemadmodum sit in fide catholica ille Theodosius, per quem Manichaei nonnulli sunt proditi; et ipsi quos ab eo proditos, putamus esse correctos. Si quid etiam de profectione sanctorum episcoporum forte audivisti, fac ut noverim. Deo vivas. EPISTOLA CCXXIII. Domino merito venerabili, ac beatissimo sacro patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Unum quidem", + "candidate_score": 0.643184, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.643038, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_120", + "psc_text": "LF 24 loquamini V loquor U uoluntate propria regi', idque exposuit 'ideo se dixisse propter liberum arbitrium, cui deus adiutor est eligenti bona\\\\ etiam hic per naturam liberi arbitrii et per doctrinam legis adiutorem dixerit. cum enim recte anathematizauerit eos qui dicunt gratiam dei et adiutorium non ad singulos actus dari, sed in libero arbitrio esse uel in lege ac doctrina, profecto dei gratia uel adiutorium ad singulos actus datur excepto libero arbitrio uel lege atque doctrina, ac per hoc per singulos actus a deo regimur, quando recte agimus, nec frustra orantes dicimus: itinera mea dirige secundum uerbum tuum, ne dominetur mihi omnis iniqutas. § 32 Sed quod ista sequitur, me rursus sollicitat. cum enim de quinto capitulo libri Caelestii huic fuisset obiectum, quod affirment unumquemque hominem omnes uirtutes posse habere et gratias et auferant diuersitatem gratiarum, quam apostolus docet, Pelagius respondit: 'dictum est a nobis, sed maligne et imperite", + "candidate_score": 0.643038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_189", + "psc_text": "ex sciam m. 2 F arbitraris. et alia manu: memor nostri incolumis domino placeas, domine dilectissime et desiderantissime frater'. § 53 In ipsa quoque subscriptione quod posui, ut domino placeat, magis hoc esse significaui in eius gratia quam in sola hominis uoluntate, quando id nec hortatus sum nec praecepi nec docui, sed optaui. quemadmodum uero si hortarer aut praeciperem uel docerem, pertinere hoc et ad liberum arbitrium demonstrarem nec tamen dei gratiae derogarem, ita, quia optaui, dei quidem commendaui gratiam, non tamen arbitrium uoluntatis extinxi. ut quid ergo in hoc iudicio protulit hanc epistolam, secundum quam, si ab initio sapuisset, nullo modo fortassis licet a bonis fratribus, sed tamen peruersitate disputationum eius offensis ad episcopale iudicium uocaretur? porro autem sicut ego rationem de hac mea epistola reddidi, ita de suis, si esset necesse, redderent quorum allegauit dicentes uel quid putauerint uel quid ignorauerint uel qua ratione scripserint. proinde Pelagius, de", + "candidate_score": 0.637442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_161", + "psc_text": "uocari alt. Ll 11 indacatur Fl V ab] ad F 12 libri. F respondit S 14 gratiam creaturam om. S sensum LULlV sensu* F 15 uerbo FV 16 inserere] miscere S 18 censere LULxFFl censeri V 19 Cap. XVIIII LiP Cap. XIII S Capitulum FFl 23 profectus V 24 capitulo om. V 25 uoluntatem om. V XXXXII Aug. Sect. VIII pars II. 7 iuuentutis meae ne memineris et ignorantiae meae et cum in lege sacrificia pro ignorantia sicut pro peccato offeruntur; in decimo capitulo 'non esse liberum arbitrium, si dei indigeat auxilio, quoniam in propria uoluntate habet unusquisque aut facere aliquid aut non facere'; in duodecimo capitulo 'uictoriam nostram non ex dei esse adiutorio, sed ex libero arbitrio', quod inferre dictus est his uerbis: 'nostra est uictoria, quoniam propria uoluntate arma suscepimus, sicut ex contrario nostrum est quando uincimur, quoniam armari propria uoluntate contempsimus', et de apostolo Petro posuit testimonium", + "candidate_score": 0.635112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_28", + "psc_text": "autem illis qui se idoneos ad se ipsos regendos putant et praefidenti ceruice propriae uoluntatis illum dedignantur habere rectorem. § 8 Quae cum ita sint, filii dei qui hoc nouerunt et se dei spiritu regi et agi gratulantur quomodo moueri potuerunt, cum audirent uel legerent a Pelagio scriptum omnes uoluntate propria regi et suo desiderio unumquemque dimitti? et tamen quia interrogatus ab episcopis quid mali sonarent illa uerba persensit responditque hoc se dixisse propter liberum arbitrium, continuo subiciens 'cui deus adiutor est eligenti bona; homo uero peccans ipse in culpa est quasi liberi arbitrii', hanc quoque sententiam pii iudices approbantes quam incaute uel quo sensu illa in libro eius uerba sint posita considerare uel quaerere noluerunt, sufficere existimantes ita eum confessum esse liberum arbitrium, ut eligenti bona deus esset adiutor, peccans uero ipse esset in culpa ad hoc sibi sufficiente propria uoluntate. ac per hoc deus regit, quibus adiutor est", + "candidate_score": 0.632915, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1", + "max_score": 0.642533, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_7_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser fruntlich pitt ann euch , wollentt so woll dunn unnd unns peholffenn sinn um ein andren . Das wollenn wir um euch verdinenn . Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1283", + "psc_text": "sacerdotes Leuitae. hic adparet omnem sacerdotem Leuitam fuisse, quamuis non omnis Leuites sacerdos fuerit. cap. 41 Si debitum fuerit in proximo tuo, debitum quodcumque, non intrabis in domum eius pignerare pignus: foris stabis, et homo apud quem debitum tuum est proferet tibi pignus foras. si autem homo eget, non dormies in pignore eius: redditione reddes ei uestimentum suum circa occasum solis et dormiet in uestimento suo et benedicet te et tibi erit misericordia coram domino deo tuo. non inmerito uidetur ad opus misericordiae pertinere, ut non intret pignerator in domum, ne fiat perturbatio debitori; sed ex hoc etiam ipsum 12 Ephes. 4, 22. 28 15 Deut. 24, 10 (8) 18 Deut. 24, 12—15 (to-13) 1 autem] etiam S 2 TO poneron PSNVUT sed-malignum om. PVT 4 quia S 5 ait P 6 et om. PVT 7 utj et S 9 nonmalignum om. N 11 interlegi N 15 iuiauerint non conuenit", + "candidate_score": 0.642533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_9", + "bdc_text": "Unnd ist unser pitt und pegervor peger gestrichenes p. jez um her AugustinnAugustin Talp ( Dalp) , von Chur , 1490-1569 , war ein ruheloser Mensch , \"ein armer Ätti\" , schrieb Bullinger , \"der nirgends eine Bleibe hat. \" Von 1507 bis 1534 war Talp Priester in mehreren Gemeinden Graubündens .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1283", + "psc_text": "sacerdotes Leuitae. hic adparet omnem sacerdotem Leuitam fuisse, quamuis non omnis Leuites sacerdos fuerit. cap. 41 Si debitum fuerit in proximo tuo, debitum quodcumque, non intrabis in domum eius pignerare pignus: foris stabis, et homo apud quem debitum tuum est proferet tibi pignus foras. si autem homo eget, non dormies in pignore eius: redditione reddes ei uestimentum suum circa occasum solis et dormiet in uestimento suo et benedicet te et tibi erit misericordia coram domino deo tuo. non inmerito uidetur ad opus misericordiae pertinere, ut non intret pignerator in domum, ne fiat perturbatio debitori; sed ex hoc etiam ipsum 12 Ephes. 4, 22. 28 15 Deut. 24, 10 (8) 18 Deut. 24, 12—15 (to-13) 1 autem] etiam S 2 TO poneron PSNVUT sed-malignum om. PVT 4 quia S 5 ait P 6 et om. PVT 7 utj et S 9 nonmalignum om. N 11 interlegi N 15 iuiauerint non conuenit", + "candidate_score": 0.622316, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1", + "max_score": 0.642506, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17_19", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_158", + "psc_text": "nach Η? Ζογερá (Jer 48, 34). ἐν Ἰερεμίᾳ. πόλις Μωάβ. αὕτη νῦν καλεῖται Ζοορά, ἡ καὶ Σιγώρ, μία οὖσα τῆς πενταπόλεως Σοδόμων. Ζήβ (Jer 49, 4). ἐν Ἰερεμίᾳ. πόλις ‘Αμμᾶν. καὶ ἔστι νῦν Ζία κώμη ὡς ἀπὸ ἴε σημείων Φιλαδελφίας ἐπὶ δυσμάς. Ζωελέθ Ι Κön 1, 9). λίθος οὕτω καλούμενος, ἐν ᾧ Ἀσωνίας θύει ἐχόμενα «. Στοιχεῖον Η. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Ἠλάθ (Gen 36, 41). χώρα ἡγεμόνων Ἐδὼμ καὶ πόλις Ἡσαῦ, ἀπὸ ι΄ σημείων Πέτρας πρὸς ἀνατολάς. Ἠρώων πόλις (Gen 46, 28 f.). κατ’ Αἴγυπτον, ἐφ’ ἧς συνήντησεν Ἰωσὴφ τῷ πατρί. Ἡλιούπολις (Gen 41, 45). πρὸς τῇ Αἰγύπτω πόλις, ἣν τὸ Ἐβραϊκὸν ὀνομάζει Ὢν, ἦς λέγεται Πετεφρὴς ἱερεύς. κεῖται καὶ ἐν Ἰεζεκιήλ. || Ἡθάμ (EX 13, 20). σταθμὸς ἐπὶ τῆς ἐρήμου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, 259 ἡ καὶ Βουθάν. Ἀπὸ τοῦ Ἰησοῦ. 30v Ἠνγαννίμ (Jos 15, 34). φυλῆς Ἰούδα. καὶ νῦν ἐστι πλη|σίον Βαιθήλ. Ἠναΐμ (Jos 15, 34). φυλῆς Ἰούδα. καὶ", + "candidate_score": 0.642506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_15_17", + "bdc_text": "Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . . Das ist jez zumoll unsser peger an euch , unnd wo wir das kunenn um euch verdinenn ein gancze gmein , so wollenn wir darzu gefflissen sin zu dun. Nitt mer , dan sind gott peffollenn. Gebenn zu Niderurna , im landvor land gestrichenes landt . Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_234", + "psc_text": "παλαιὸν ἡμεῖς οἱ νῦν Χριστιανοί. καὶ εἰς ἔτι νῦν 2 Jos 21, 35 9 Ι Sam 22, 19 21 Jer 48, 34 4 Νεκέβ nach HLXX (doch vgl. cod. 58: Ἀννεκεμ) Νεκέμ V 7 βαταναίων ἐειλά V 8 Νοββά nach Η Νομβά V | ἦν nach Η (w. e. sch.) ἡ V 10 Νεμρά nach Η Νεβρά V 11 Ναμαρὰ nach Η ἀβαρὰ V 16. 18 τῇ] vgl. Η u. S. 36, 11 20 Νεμηρείμ HLXXABQ Νεβηρείμ VLXX(N)F vgl. noch LXX zu Jer 23 Ἀπὸ — Εὐαγγελίων Martianay 43r ἐστιν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ἀντικρὺ τῆς λεγεῶνος ὡς ἀπὸ σημείων ἴε πρὸς ἀνατολάς, πλησίον τοῦ ὄρους Θαβὠρ. Ναείν (Luc 7, 11). κώμη, ἐν ᾗ τὸν υἱὸν τῆς χήρας ἐκ νεκρῶν ἤγειρε. καὶ νῦν ἐστι κατὰ νότον Θαβὼρ ἀπὸ ιβ' σημείων πλησίον Ἀενδώρ. Στοιχεῖον Ξ. Κριτῶν. Ξίλ (Jos 15, 30?). φυλῆς Ἰούδα. Στοιχεῖον Ο. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Ὀρέχ (Men 10, 10). πόλις", + "candidate_score": 0.637117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_15_17", + "bdc_text": "Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . . Das ist jez zumoll unsser peger an euch , unnd wo wir das kunenn um euch verdinenn ein gancze gmein , so wollenn wir darzu gefflissen sin zu dun. Nitt mer , dan sind gott peffollenn. Gebenn zu Niderurna , im landvor land gestrichenes landt . Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_158", + "psc_text": "nach Η? Ζογερá (Jer 48, 34). ἐν Ἰερεμίᾳ. πόλις Μωάβ. αὕτη νῦν καλεῖται Ζοορά, ἡ καὶ Σιγώρ, μία οὖσα τῆς πενταπόλεως Σοδόμων. Ζήβ (Jer 49, 4). ἐν Ἰερεμίᾳ. πόλις ‘Αμμᾶν. καὶ ἔστι νῦν Ζία κώμη ὡς ἀπὸ ἴε σημείων Φιλαδελφίας ἐπὶ δυσμάς. Ζωελέθ Ι Κön 1, 9). λίθος οὕτω καλούμενος, ἐν ᾧ Ἀσωνίας θύει ἐχόμενα «. Στοιχεῖον Η. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Ἠλάθ (Gen 36, 41). χώρα ἡγεμόνων Ἐδὼμ καὶ πόλις Ἡσαῦ, ἀπὸ ι΄ σημείων Πέτρας πρὸς ἀνατολάς. Ἠρώων πόλις (Gen 46, 28 f.). κατ’ Αἴγυπτον, ἐφ’ ἧς συνήντησεν Ἰωσὴφ τῷ πατρί. Ἡλιούπολις (Gen 41, 45). πρὸς τῇ Αἰγύπτω πόλις, ἣν τὸ Ἐβραϊκὸν ὀνομάζει Ὢν, ἦς λέγεται Πετεφρὴς ἱερεύς. κεῖται καὶ ἐν Ἰεζεκιήλ. || Ἡθάμ (EX 13, 20). σταθμὸς ἐπὶ τῆς ἐρήμου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, 259 ἡ καὶ Βουθάν. Ἀπὸ τοῦ Ἰησοῦ. 30v Ἠνγαννίμ (Jos 15, 34). φυλῆς Ἰούδα. καὶ νῦν ἐστι πλη|σίον Βαιθήλ. Ἠναΐμ (Jos 15, 34). φυλῆς Ἰούδα. καὶ", + "candidate_score": 0.634749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_15_17", + "bdc_text": "Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . . Das ist jez zumoll unsser peger an euch , unnd wo wir das kunenn um euch verdinenn ein gancze gmein , so wollenn wir darzu gefflissen sin zu dun. Nitt mer , dan sind gott peffollenn. Gebenn zu Niderurna , im landvor land gestrichenes landt . Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_231", + "psc_text": "Deut 34, 1 9 ff. vgl. S. 50, 1 ff. 10 Jes 15, 2; Jer 48, 1 11 Num 32, 42 18 Jos 18, 15 2 γῆς Σενναάρ nach HLXX τῆς ἐνναόρ V 3 Ἀραβίας] danach Lücke vgl. H? 4 Ναανιήλ V | ἀρωνά V 6 Ναβαῦ] danach Lücke vgl. Η? 7 γῇ nach Η τῆι V 9 Ναβώθ nach LXX IV usw. vgl. Z. 12 oder l. Ναβώ nach Η LXXF usw. vgl. Z. 13 Ναβώρ V | Γαλαάδ nach HLXX Χαναάν V 10 τῆς κατὰ V 16f. lückenhaft vgl.H 18 Ναφθώ nach HLXX Ναφθαέ V 21 θ΄] septimo H 22 Ἐλωυ- θεροπόλεως] + ἀπιόντων nach Η? 24 καὶ Vallarsi κώμη V 25 σημείων] ση V | Nαφέθ (Jos 17, 11). φυλῆς Μανασσῆ. Νααλὼλ (Jos 19, 15). κλήρου Ζαβουλών, πόλις Λευίταις ἀφωρισμένη. Νεδέβ (Jos 19, 33). κλήρου Νεφθαλείμ. || Ἀπὸ τῶν Κριτῶν. Νεελά (Richt 1, 30). ἀπὸ ταύτης τοὺς", + "candidate_score": 0.627685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0_2", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) . zu Niderurna Niederurnen ( Kt . Glarus ). , und ein gancze gmein zu Niderurna etc. , unsernn gancz fruntlich unnd willigenn dinnst zuvor , lyeber Meister Heinrich.", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_195", + "psc_text": "2 ὀδὸν ère | Bonfrère τοὺς ὅρους V 3 ἐν Φαἰνῶν vgl. Register 4 πλέον V 7 Γαβαών vgl. HLXX u. S. 48, 9; 172, 15 8 ἀνεῖλεν V 10 Καδημώθ] + altera Η 11 Κεδσὼν — Ῥουβίν mit Vallarsi nach HLXX Luc. 12 sollte vor Z. 7 stehen, doch vgl. Η 15 ἔνθα Bonfrere ἐν ᾖ Bert 16 Ἐλευθεροπόλεως] + σἀρ V (1. ἐστιν?) 17 η΄· καὶ mit Vallarsi nach Η ἵζ’ V 23 καριαδβαδ Ἰαρείμ nach HLXX vgl. S. 48, 22; Ζ. 19 ἰαείρ V Καρθά (Jos 21, 34). πόλις Ζαβουλών, Λευίταις ἀφωρισμένη. Καττά (Jos 19, 15). κλήρου Ζαβουλών, πόλις Λευίταις ἀφωρισμένη. Κανά (Jos 19, 28). ἕως Σιδῶνος τῆς μεγάλης, κλήρου Ἀσήρ. 37r |ἐν ταύτῃ ὁ κύριος ἡμῶν καὶ θεὸς Ἰησοῦς Χριστὸς τὸ ὕδωρ εἰς ἄνου φύσιν μετέβαλεν. ἐντεῦθεν δὲ ἢν καὶ Ναθαναήλ καὶ ἔστιν ἐν τῇ Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν. Κάδες (Jos 19, 37). κλήρου Νεφθαλεὶμ πόλις ἱερατική,", + "candidate_score": 0.627404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0_2", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) . zu Niderurna Niederurnen ( Kt . Glarus ). , und ein gancze gmein zu Niderurna etc. , unsernn gancz fruntlich unnd willigenn dinnst zuvor , lyeber Meister Heinrich.", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_158", + "psc_text": "nach Η? Ζογερá (Jer 48, 34). ἐν Ἰερεμίᾳ. πόλις Μωάβ. αὕτη νῦν καλεῖται Ζοορά, ἡ καὶ Σιγώρ, μία οὖσα τῆς πενταπόλεως Σοδόμων. Ζήβ (Jer 49, 4). ἐν Ἰερεμίᾳ. πόλις ‘Αμμᾶν. καὶ ἔστι νῦν Ζία κώμη ὡς ἀπὸ ἴε σημείων Φιλαδελφίας ἐπὶ δυσμάς. Ζωελέθ Ι Κön 1, 9). λίθος οὕτω καλούμενος, ἐν ᾧ Ἀσωνίας θύει ἐχόμενα «. Στοιχεῖον Η. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Ἠλάθ (Gen 36, 41). χώρα ἡγεμόνων Ἐδὼμ καὶ πόλις Ἡσαῦ, ἀπὸ ι΄ σημείων Πέτρας πρὸς ἀνατολάς. Ἠρώων πόλις (Gen 46, 28 f.). κατ’ Αἴγυπτον, ἐφ’ ἧς συνήντησεν Ἰωσὴφ τῷ πατρί. Ἡλιούπολις (Gen 41, 45). πρὸς τῇ Αἰγύπτω πόλις, ἣν τὸ Ἐβραϊκὸν ὀνομάζει Ὢν, ἦς λέγεται Πετεφρὴς ἱερεύς. κεῖται καὶ ἐν Ἰεζεκιήλ. || Ἡθάμ (EX 13, 20). σταθμὸς ἐπὶ τῆς ἐρήμου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, 259 ἡ καὶ Βουθάν. Ἀπὸ τοῦ Ἰησοῦ. 30v Ἠνγαννίμ (Jos 15, 34). φυλῆς Ἰούδα. καὶ νῦν ἐστι πλη|σίον Βαιθήλ. Ἠναΐμ (Jos 15, 34). φυλῆς Ἰούδα. καὶ", + "candidate_score": 0.627339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_15_17", + "bdc_text": "Jahresbericht der Historisch-Antiquarischen Gesellschaft von Graubünden , Jg. 1935 , S. 109. , das ir unns denn wollentt zu handenn fergennsenden , schicken ( SI I 1004 ) . . Das ist jez zumoll unsser peger an euch , unnd wo wir das kunenn um euch verdinenn ein gancze gmein , so wollenn wir darzu gefflissen sin zu dun. Nitt mer , dan sind gott peffollenn. Gebenn zu Niderurna , im landvor land gestrichenes landt . Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_124", + "psc_text": "εἴρηται, ἐν ὁρίοις Τυρίων παρακειμένη, ἔνθα ἔδωκε Σολομὼν » τῷ Χιρὰμ κ΄ πὸλεις«, κλήρου Νεφθαλείμ, ἡ δέ ἐστιν ἀμφὶ τὴν Τιβεριάδα καὶ τὴν πρὸς αὐτῇ λίμνην, κλήρου Ζαβουλὼν. Γειών (I Kön 1, 33). ἔνθα χρίεται Σολομών. Γήρ (II Kön 9, 27). ἔνθα ἐπάταξεν Ἰοῦ τὸν ᾿Οχοζίαν »ἐγγὺς Ἰεβλαάμ«. Γεθθαχοφέρ (II Kön 14, 25). ἔνθεν ἦν Ἰωνᾶς ὁ προφήτης. Γαδδεί (II Kön 12, 18). ταύτην ἐπάταξεν Ἀζαήλ. κεῖται δὲ καὶ ἀνωτέρω Γαδδά. || Γημελά (II ön 14, 7). χώρα Ἐδώμ. Ἀ΄ δὲ καὶ Σύμμαχος φάραγγα248 ἁλῶν. 6 Jes 10, 30 14 S. 66, 19 18 Jes 9, 1 20 Jos 20, 7 20f. Matth 4, 15 26 S. 16, 18 2 μετήνεγκε V 3/4 μεταξὺ — Ἰαμνίαν] besser Η? doch vgl. u. Θαμνά 9 Γεβουέ V Ι ἀπέχοντα ς΄] ἀπέχοντας V 10 κώμη] + μεγίστη ἧ nach Η? γελβουςβουές V 11 Γεδδάρ V 12 Σύμμαχος τὸν λόχον Martianay σημαίνει τὸν λόφον", + "candidate_score": 0.626844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0_2", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) . zu Niderurna Niederurnen ( Kt . Glarus ). , und ein gancze gmein zu Niderurna etc. , unsernn gancz fruntlich unnd willigenn dinnst zuvor , lyeber Meister Heinrich.", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_115", + "psc_text": "u. Δρῦς, 2/3 Zeile freier Raum in V ζ τ a. R.) 7. 8 θαιβήλ V 8 βηθαυνῶν V 9 Ἰησοῦς] + καὶ V ἀνελὼν Bonfrere 14 δυσμάς] + ὡς ἀπὸ σημείων V* str. V1 (?) 15 ff. besser H? 15 Λευίταις] + ὁ V gegen Ρ + οἱ Va 17 καὶ — ἀφωρισμένη nach Η 19 — Ἐφραΐμ Bonfere ἀπέχουσα σημείοις δ’ ἐν βορείοις. οὐ μὴν ἀνεῖλεν ἐξ αὐτῆς τοὺς ἀλλοφύλους ἡ φυλὴ Ἐφραΐμ. Γοσόν (Jos 10, 41). καὶ ταύτην ἐπολιόρκησεν Ἰησοῦς. Γέθ (Jos 11, 22). ἐν ταύτῃ κατελείφθησαν οἱ Ἐνακεὶμ ἀλλόφυλοι καὶ οἱ Φυλισταῖοι μὴ ἐξολοθρευθέντες. καὶ ἔστιν εἰς ἔτι καὶ νῦν κώμη παριόντων ἀπὸ Ἐλευθεροπόλεως ἐπὶ Διόσπολιν περὶ πέμπτον σημεῖον τῆς Ἐλευθεροπόλεως. Γεσουρείμ (Jos 12, 5). πόλις ἀλλοφύλων. αὕτη δέ ἐστι Γαργασεὶ ἐν τῇ Βασανίτιδι, ἀφ’ ἦς »oὐκ ἐξωλόθρευσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὸν Γεσουρεί«. Γαδέρ (Jos 12, 13). καὶ ταύτης τὸν βασιλέα ἐπάταξεν Ἰησοῦς. καὶ Ἰακὼβ δὲ", + "candidate_score": 0.626549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_16_18", + "bdc_text": "Das ist jez zumoll unsser peger an euch , unnd wo wir das kunenn um euch verdinenn ein gancze gmein , so wollenn wir darzu gefflissen sin zu dun. Nitt mer , dan sind gott peffollenn. Gebenn zu Niderurna , im landvor land gestrichenes landt . Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_127", + "psc_text": "τῶν Εὐαγγελίων. 25r Γάδαρα (Matth 8, 28). πόλις πέραν τοῦ Ἰορδάνου, ἀντικρὺ Σκυθοπόλεως καὶ Τιβεριάδος πρὸς ἀνατολαῖς ἐν τῷ ὄρει, οὑ πρὸς ταῖς ὑπωρείαις τὰ τῶν θερμῶν ὑδάτων λουτρὰ παράκειται. Γεργεσά (Marc 5, 1). ἔνθα τοὺς δαιμονιῶντας ὁ κύριος ἰάσατο. καὶ νῦν δείκνυται ἐπὶ τοῦ ὄρου�� κώμη παρὰ τὴν λίμνην Τιβεριάδος, εἰς ἣν καὶ οἱ χοῖροι κατεκρημνίσθησαν. κεῖται καὶ ἀνωτέρω. Γεθσιμανῆ (Matth 26, 36). χωρίον, ἔνθα πρὸ τοῦ πάθους ὁ Χριστὸς προσηύξατο. κεῖται δὲ καὶ πρὸς τῷ ὄρει τῶν ἐλαιῶν, ἐν ὧ καὶ νῦν τὰς εὐχὰς οἱ πιστοὶ ποιεῖσθαι σπουδάζουσιν. Γολγοθά (Matth 27, 33). κρανίου τόπος‘, ἔνθα ὁ Χριστὸς ἐσταυρώθη. ὃς καὶ δείκνυται ἐν Αἰλίᾳ πρὸς τοῖς βορείοις τοῦ Σιῶν ὄρους. || Στοιχεῖον Δ. 249 Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Δασέα (Gen 10, 12). πόλις Ἀσσυρίων μεγίστη, ἣν ᾠκοδόμησεν Ἀσσούρ, » ἀνὰ μέσον Νινευῆ καὶ Χαλάχ«. 10 ff. vgl. Orig. comm. in Job. t. 6, 41: Γάδαρα γὰρ πόλις μέν ἐστι τῆς", + "candidate_score": 0.625608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0_2", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) . zu Niderurna Niederurnen ( Kt . Glarus ). , und ein gancze gmein zu Niderurna etc. , unsernn gancz fruntlich unnd willigenn dinnst zuvor , lyeber Meister Heinrich.", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_116", + "psc_text": "εἰς ἔτι καὶ νῦν κώμη παριόντων ἀπὸ Ἐλευθεροπόλεως ἐπὶ Διόσπολιν περὶ πέμπτον σημεῖον τῆς Ἐλευθεροπόλεως. Γεσουρείμ (Jos 12, 5). πόλις ἀλλοφύλων. αὕτη δέ ἐστι Γαργασεὶ ἐν τῇ Βασανίτιδι, ἀφ’ ἦς »oὐκ ἐξωλόθρευσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὸν Γεσουρεί«. Γαδέρ (Jos 12, 13). καὶ ταύτης τὸν βασιλέα ἐπάταξεν Ἰησοῦς. καὶ Ἰακὼβ δὲ » ἐπέκεινα τοῦ πύργου Γαδὲρ ἔπηξε τὴν σκηνὴν αὐτοῦ«. Γωεὶν τῆς Γελγέλ (Jos 12, 23). Ἀ΄ Σ΄ ἐθνῶν τῆς Γελγέλ. 23r | Γελγέλ (Jos 12, 23). καὶ ταύτην εἷλεν Ἰησοῦς. ἐστι δὲ καὶ νῦν κώμη Γαλγουλὶς λεγομένη Ἀντιπάτριδος ὡς ἀπὸ σημείων ἔξ ἐν τοῖς βορείοις. Γολαθμάειμ (Jos 15, 19). τόπος· ἑρμηνεύεται <κτῆσις ὕδατος>. Γαδδά (Jos 15, 27). φυλῆς Ἰούδα. κώμη εἰς ἔτι καὶ νῦν ἐστιν ἐν ἐσχάτοις τοῦ Δαρωμᾶ <πρὸς ἀνατολὰς ἐπὶ τῇ> θαλάσσῃ. Γάδειρα (Jos 15, 36), φυλῆς Ἰούδα. Γίδωρό ἐστι νῦν κώμη ἐν ὁρίοις Αἰλίας περὶ τὴν τερέβινθον. Γεδούρ (Jos 15, 58). φυλῆς Ἰούδα. καὶ νῦν ἐστι Γεδροὺς", + "candidate_score": 0.625122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17_19", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_205", + "psc_text": "vgl. 1021 C 20 Jes 36, 2 22 Jer 34, 7; Jos 15, 19 23 ff. Procop. 1021 C: »καὶ Λοβδά (Luda «. κώμη νῦν ἐστιν Ἐλευθεροπόλεως μετὰ τὴν ἅλωσιν ἱερατικὴ γενομένη 24 Jos 15, 42; 21, 13 25 Jes 37, 8 7 l. Λασά nach HLXX? doch vgl. LXX 15 106 107 usw. 8 Λουζά HLXX vgl. Ζ. 11 Λούζαν V | Βαιθήλ] βηθλεὲμ V1 a. R. 11 Λουζά. ἑτέρα V 12 γ΄ Vallarsi 13 Λωτάν nach HLXX Δωτάμ V 15 ff. Λεβωνά — nach Η 19 Δαχεις V* i. Τ., η V1 a. R. 20 ἔστιν nach Η 21 τὸ δαρωμάν V, doch vgl. Ρ 23 Λέενα V Λασερών (Jos 12, 18). καὶ ταύτην εἷλεν Ἰησοῦς, τὸν βασιλέα αὐτῆς ἀνελών. Λίθος Βοέν (.los 15, 6). ἐν υἱοῖς Ῥουβὶν ὅριον φυλῆς Ἰούδα. Λαβώθ (Jos 15. 32). φυλῆς Ἰούδα. 275 Λάμας (Jos 15, 40). φυλῆς Ἰούδα. Λαβώθ (Jos 19, 6).", + "candidate_score": 0.624947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_18", + "bdc_text": "jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_158", + "psc_text": "nach Η? Ζογερá (Jer 48, 34). ἐν Ἰερεμίᾳ. πόλις Μωάβ. αὕτη νῦν καλ��ῖται Ζοορά, ἡ καὶ Σιγώρ, μία οὖσα τῆς πενταπόλεως Σοδόμων. Ζήβ (Jer 49, 4). ἐν Ἰερεμίᾳ. πόλις ‘Αμμᾶν. καὶ ἔστι νῦν Ζία κώμη ὡς ἀπὸ ἴε σημείων Φιλαδελφίας ἐπὶ δυσμάς. Ζωελέθ Ι Κön 1, 9). λίθος οὕτω καλούμενος, ἐν ᾧ Ἀσωνίας θύει ἐχόμενα «. Στοιχεῖον Η. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Ἠλάθ (Gen 36, 41). χώρα ἡγεμόνων Ἐδὼμ καὶ πόλις Ἡσαῦ, ἀπὸ ι΄ σημείων Πέτρας πρὸς ἀνατολάς. Ἠρώων πόλις (Gen 46, 28 f.). κατ’ Αἴγυπτον, ἐφ’ ἧς συνήντησεν Ἰωσὴφ τῷ πατρί. Ἡλιούπολις (Gen 41, 45). πρὸς τῇ Αἰγύπτω πόλις, ἣν τὸ Ἐβραϊκὸν ὀνομάζει Ὢν, ἦς λέγεται Πετεφρὴς ἱερεύς. κεῖται καὶ ἐν Ἰεζεκιήλ. || Ἡθάμ (EX 13, 20). σταθμὸς ἐπὶ τῆς ἐρήμου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, 259 ἡ καὶ Βουθάν. Ἀπὸ τοῦ Ἰησοῦ. 30v Ἠνγαννίμ (Jos 15, 34). φυλῆς Ἰούδα. καὶ νῦν ἐστι πλη|σίον Βαιθήλ. Ἠναΐμ (Jos 15, 34). φυλῆς Ἰούδα. καὶ", + "candidate_score": 0.623467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17_19", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_99", + "psc_text": "φέρουσα τῶν πάλαι καθαιρομένων ἐν αὐτῇ ἱερείων. παρ’ ὃ καὶ προβατικὴ καλεῖται, διὰ τὰ θύματα. 11 Job. 1,44 16 Joh 11, 1 18 ff. Cart. Med. 20: ΒΗΘΑΒΑΡΑ ΤΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ; vgl. Orig. comm. in Jon t. G, 40 21 ff. vgl. Orig. sei. in Joh 5, 2 1 Λεγεῶνος Martianay λεγομένης V 2 κάμψεως, Σ' Vallarsi σ' κάμψεως V 1 Βούβατος 8 Βώζ. ἐν γῇ nach HLXXQ 88 Βωζάν. γῆ V 12 Γαλιλαίᾳ] + τῇ V unwahrscheinlich 13 τῷ] τὸ V* τώ V1 a. R. 14 ᾖ. ἦλθεν — ἔνθα nach Η vgl. Vallarsi 22 f. δείκνυνται αὐτόθι λίμναι δίδυμοι? Wendland Στοιχεῖον Γ. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Γαιῶν (Gen 2, 13). ὁ παρ’ Αἰγυπτίοις Νεῖλος, ἐκ παραδείσου μὲν προίων, κυκλῶν δὲ πᾶσαν Αἰθιοπίαν«. Γόμορρα (Gen 10, 19). μία τῆς πενταπόλεως Σοδόμων ἅμα ταῖς λοιπαῖς ἀφανισθεῖσα. Γέραρα (Gen 20, 1). ἀφ’ ἧς νῦν καλεῖται ἡ Γεραριτική, ὑπὲρ 20v", + "candidate_score": 0.62291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_12_14", + "bdc_text": "Gottfried Heer , Die evangelische Geistlichkeit des Landes Glarus 1530-1900 , Schwanden 1908 ( Kap. VIII der glarnerischen Kirchengeschichte ) , S. 40f ; Jakob Truog , Die Pfarrer der evangelischen Gemeinden in Graubünden und seinen ehemaligen Untertanenlanden , in : 65 .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_158", + "psc_text": "nach Η? Ζογερá (Jer 48, 34). ἐν Ἰερεμίᾳ. πόλις Μωάβ. αὕτη νῦν καλεῖται Ζοορά, ἡ καὶ Σιγώρ, μία οὖσα τῆς πενταπόλεως Σοδόμων. Ζήβ (Jer 49, 4). ἐν Ἰερεμίᾳ. πόλις ‘Αμμᾶν. καὶ ἔστι νῦν Ζία κώμη ὡς ἀπὸ ἴε σημείων Φιλαδελφίας ἐπὶ δυσμάς. Ζωελέθ Ι Κön 1, 9). λίθος οὕτω καλούμενος, ἐν ᾧ Ἀσωνίας θύει ἐχόμενα «. Στοιχεῖον Η. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Ἠλάθ (Gen 36, 41). χώρα ἡγεμόνων Ἐδὼμ καὶ πόλις Ἡσαῦ, ἀπὸ ι΄ σημείων Πέτρας πρὸς ἀνατολάς. Ἠρώων πόλις (Gen 46, 28 f.). κατ’ Αἴγυπτον, ἐφ’ ἧς συνήντησεν Ἰωσὴφ τῷ πατρί. Ἡλιούπολις (Gen 41, 45). πρὸς τῇ Αἰγύπτω πόλις, ἣν τὸ Ἐβραϊκὸν ὀνομάζει Ὢν, ἦς λέγεται Πετεφρὴς ἱερεύς. κεῖται καὶ ἐν Ἰεζεκιήλ. || Ἡθάμ (EX 13, 20). σταθμὸς ἐπὶ τῆς ἐρήμου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, 259 ἡ καὶ Βουθάν. Ἀπὸ τοῦ Ἰησοῦ. 30v Ἠνγαννίμ (Jos 15, 34). φυλῆς Ἰούδα. καὶ νῦν ἐστι πλη|σίον Βαιθήλ. Ἠναΐμ (Jos 15, 34). φυλῆς Ἰούδα. καὶ", + "candidate_score": 0.621865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17_19", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_116", + "psc_text": "εἰς ἔτι καὶ νῦν κώμη παριόντων ἀπὸ Ἐλευθεροπόλεως ἐπὶ Διόσπολιν περὶ πέμπτον σημεῖον τῆς Ἐλευθεροπόλεως. Γεσουρείμ (Jos 12, 5). πόλις ἀλλοφύλων. αὕτη δέ ἐστι Γαργασεὶ ἐν τῇ Βασανίτιδι, ἀφ’ ἦς »oὐκ ἐξωλόθρευσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὸν Γεσουρεί«. Γαδέρ (Jos 12, 13). καὶ ταύτης τὸν βασιλέα ἐπάταξεν Ἰησοῦς. καὶ Ἰακὼβ δὲ » ἐπέκεινα τοῦ πύργου Γαδὲρ ἔπηξε τὴν σκηνὴν αὐτοῦ«. Γωεὶν τῆς Γελγέλ (Jos 12, 23). Ἀ΄ Σ΄ ἐθνῶν τῆς Γελγέλ. 23r | Γελγέλ (Jos 12, 23). καὶ ταύτην εἷλεν Ἰησοῦς. ἐστι δὲ καὶ νῦν κώμη Γαλγουλὶς λεγομένη Ἀντιπάτριδος ὡς ἀπὸ σημείων ἔξ ἐν τοῖς βορείοις. Γολαθμάειμ (Jos 15, 19). τόπος· ἑρμηνεύεται <κτῆσις ὕδατος>. Γαδδά (Jos 15, 27). φυλῆς Ἰούδα. κώμη εἰς ἔτι καὶ νῦν ἐστιν ἐν ἐσχάτοις τοῦ Δαρωμᾶ <πρὸς ἀνατολὰς ἐπὶ τῇ> θαλάσσῃ. Γάδειρα (Jos 15, 36), φυλῆς Ἰούδα. Γίδωρό ἐστι νῦν κώμη ἐν ὁρίοις Αἰλίας περὶ τὴν τερέβινθον. Γεδούρ (Jos 15, 58). φυλῆς Ἰούδα. καὶ νῦν ἐστι Γεδροὺς", + "candidate_score": 0.621733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17_19", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_81", + "psc_text": "καὶ Ποτεείν. πέραν τοῦ Ἰορδάνου, πόλις 234 φυλῆς Γάδ. καὶ εἰς ἔτι νῦν ὁμοίως ἐν τοῖς τόποις χρηματίξει. <Βηθαράμ (Jos 13, 27). πόλις φυλῆς Γάδ, πλησίον τοῦ Ἰορδά>νου· Βηθραμφθὰ παρὰ Ἀσσυρίοις. αὕτη δέ ἐστιν ἡ νῦν καλουμένη Λιβιάς. Βηθνεμρά (Jos 13. 27). πέραν τοῦ Ἰορδάνου, πόλις φυλῆς Γὰδ, πληοίον Λιβιάδος. B<ηθαγλά (Jos 15, 6). φυλῆς Ἰούδα>. κώμη ἐστὶ σημείῳ κατιόντων εἰς Γάζαν Ἀγλα’ καλουμένη. καὶ ἄλλη Βηθαγλαὶμ ἀπὸ η΄ οημείων παράλιος. <Βηθαραβά (Jos 15, 6). φυλῆς Βαάλ (Jos 15, 9). »οὕτη ἐστὶ Καριαθιαρεὶμ, πόλις Ἰαρείμ«, φυλῆς Ἰούδα. καὶ ἒστι κατιόντων ἀπὸ Αἰλίας εἰς Διόσπολιν κώμη Καριαθιαρεὶμ ὡς ἀπὸ σημείων ι΄. Βααλὰ (Jos 15, 11) ἡ καὶ Βαλά. φυλῆς Ἰούδα. Βαλώθ (Jos 15, 24). φυλῆς Ἰούδα. 17v | Βεθφαλεὶ (Jos 15, 27) ἡ καὶ Βεθελεί. φυλῆς Ἰούδα. 1 f. Procop. 1024 Α: Βαλγὰδ (Baalgad) δὲ ἐν τῷ πεδίῳ τοῦ Λιβάνου κεῖται ὑπὸ τὸ ὄρος τὸ Ἀερμών 6 vgl. u. Ἰσιμούθ 9", + "candidate_score": 0.619157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17_19", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_43", + "psc_text": "Ἀκαρακά Σ' Martiannay Ἀκαρκάς V 8 f. φυλῆς - Ἀδομμίμ nach H 10 Μαληδομνεῖ] danach könnte ein Satz, der auf Βενιαμείν endete, ausgefallen sein vgl. H 11 Ἀμάμ nach HLXX ἀμέμ V 15 Ἀίν Vallarsi ἀρἱ Vallarsi ἀρί V | Ἰούδα]+ πόλις nach H? 16 βηθανὶν (order Βαῖθανὶν) nach H βηϊθανὶν V 22 ὡς] zu str.? vgl. H u. u. Ἐγλὼν 23 Ἀδία Vallarsi 24 Ἀδιθά nach HM ἀδαθά καὶ V Ἀ<δασά> (Jos 15, 37). φυλῆς Ἰούδα. καὶ ἔστι νῦν κώμη Γουφνῶν. Ἄθερ (Jos 15, 42). φυλῆς Ἰούδα. || Ἀσάν (Jos 15, 42). φυλῆς Ἰούδα. καὶ ἔστι νῦν κώμη Βηθασὰν καλουμένη ἐν ὁρίοις Αἰλίας πρὸς δυσμαῖς ἀπὸ σὴ μείων ις΄. Ἀσεννά (Jos 15, 43). φυλῆς Ἰούδα. Ἀχζείβ (Jos 15, 44). φυλῆς Ἰύδα. Ἀνάβ (Jos 15, 50). φυλῆς Ἰούδα. καὶ εἰς ἔτι νῦν ἐν ὁρίοις Ἐλευθεροπόλεως. ἀλλὰ καὶ Ἀναία ἐστὶ κώμη Ἰουδαίων μεγίστη καλουμένη <ἐν τῷ> Δαρωμᾷ πρὸς νότον Χεβρὼν ἀπὸ", + "candidate_score": 0.619043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17_19", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_271", + "psc_text": "ἐν Ἱερεμίᾳ. 15 Jos 19, 35; vgl. S. 164, 17 17 Cart. Med. 134: ΣΑΙΣ 1 ἐπίσημος] in uia publica situra Η 3 f. Σάρων — καλεῖται nach Η | Σαρωνᾶς ἡ nach Η σαρωνίας ἢ V 8 αὕτη ἐστὶν zu str. mit Η? 10 Σενναάν nach Η Hex. Σενναάρ V 14 χώρα] danach Lücke? vgl. Η 17 Αἰγύπτου danach Lücke vgl. Η u. zu Ζ. IS 18 ὅριον] + προσθήκης V worin vielleicht Elemente aus Z. 17 21 Ἱερεμίᾳ Martianay ἱεζεχιήλ V Συχάρ (Joh 4, 5). πρὸ τῆς Νέας πόλεως πλησίον τοῦ χωρίου; οὗ ἔδωκεν ᾿Ιωσὴφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ. ἐν ᾗ ὁ Χριστὸς κατὰ τὸν Ἰωάννην τῇ Σαμαρείτιδι παρὰ τῇ πηγῇ διαλέγεται. καὶ εἰς ἔτι νῦν δείκνυται Στοιχεῖον Τ. ᾿Απὸ τῆς Γενέσεως. Τίγρις (Gen 2, 14). ποταμὸς ἀπὸ <τοῦ> παραδείσου φερόμενος μέν, ὡς ἡ γραφή, »κατέναντι ᾿Ασσυρίων«, ἐκπίπτων δὲ »ἐπὶ τὴν ἐρυθρὰν θάλασσαν«, ὥς φησιν Ἱώσιππος, καλεῖσθαί τε Τίγριν", + "candidate_score": 0.617297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17_19", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_220", + "psc_text": "Ἰούδα. καὶ ἒστι νῦν Μηνοεὶς πλησίον Γάζης πολίχνη. κεῖται καὶ ἐν Ἠσαίᾳ. Μαγδαλά (Jos 15, 37). φυλῆς Ἰούδα. Μαρησά (Jos 15, 44). φυλῆς Ἰούδα. ἔρημός ἐστι νῦν ὡς ἀπὸ σημείων β΄ Ἐλευθεροπόλεως. || Ναῶν (Jos 15, 55). φυλῆς Ἰούδα. ἐν ἀνατολαῖς τοῦ Δαρωμᾶ. 280 Μαρώθ (Jos 15, 59). φυλῆς Ἰούδα. Μαδδεί (Jos 15. 01). φυλῆς Ἰούδα. Μασγά (Jos 18, 26). φυλῆς Βενιαμίν. Μαχθώθ (Jos 17, 7). φυλῆς Μανασσῆ. Μαραλά (Jos 19, 11). ἀνάβασις Ζαβουλών. 41r Μασάν (Jos 19, 26). κλήρου Ἀοήρ. συνάπτει τῷ Κὰρ μήλῳ κατὰ θάλασσαν, πόλις Λευίταις ἀφωρισμένη. Μεελέφ (Jos 19, 33). ὅριον Νεφαλείμ. Μαγδιήλ (Jos 19, 38). κλήρου Νεφθαλείμ. καὶ ἔστι νῦν κώμη μεγάλη ἀπὸ ἔ’ σημείων Δώρων, ἀπιόντων εἰς Πτολεμαίδα. Ἀπὸ τῶν Κριτῶν. Μοσφεθάμ (Richt 5, 16). Ἀ΄ τῶν κλήρων, Σ΄ τῶν μεταιχμίων. Μωρέ (Rieht 7, 1). βουνὸς οὕτω καλούμενος. 1 Jos 21, 36 3 Jos 15, 38 4 Jos 21, 36 6 Jos 19, 2", + "candidate_score": 0.616293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17_19", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_230", + "psc_text": "ὁ νότος παρ᾿ Ἑβραίοις. Σ΄ μεσημβρία. Ἀπὸ τοῦ Ἰησοῦ. Ναφεθδώρ (Jos 11, 2). Σ΄ ἐν τῇ παραλίᾳ Δώρᾳ. αὕτη ἐστὶν ἀπὸ θ΄ σημείων Καισαείας. Ναφθώ (Jos 15, 9). πηγὴ ὕδατος οὕτω καλουμένη. φυλῆς Βενιαμίν. Ναάμ (Jos 15, 41). πόλις φυλῆς Ἰούδα. Νεσίβ (Jos 15, 43). φυλῆς Ἰούδα. ἔστι Νασὶβ ἀπὸ θ΄ σημείων Ἐλευθεροπόλεως ἐπὶ Χεβρών. Νεβψάν (Jos 15, 62). φυλῆς Ἰούδα. Νααραθά (Jos 16, 7). φυλ��ς Ἐφραΐμ. καὶ νῦν ἐστι Νοορὰθ κώμη Ἰουδαίων ἀπὸ ε΄ σημείων Ἱεριχοῦς. 2 f. Procop. 309 B: ἔστιν καὶ ἐν τῇ Ἀραβίᾳ πόλις Ἰοιδαίων Νινευὴ καλουμένη; Ἄδηλος in Cat. Niceph. zu Gen 10, 11 7 Deut 34, 1 9 ff. vgl. S. 50, 1 ff. 10 Jes 15, 2; Jer 48, 1 11 Num 32, 42 18 Jos 18, 15 2 γῆς Σενναάρ nach HLXX τῆς ἐνναόρ V 3 Ἀραβίας] danach Lücke vgl. H? 4 Ναανιήλ V | ἀρωνά V 6 Ναβαῦ] danach Lücke vgl.", + "candidate_score": 0.615814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17_19", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_127", + "psc_text": "τῶν Εὐαγγελίων. 25r Γάδαρα (Matth 8, 28). πόλις πέραν τοῦ Ἰορδάνου, ἀντικρὺ Σκυθοπόλεως καὶ Τιβεριάδος πρὸς ἀνατολαῖς ἐν τῷ ὄρει, οὑ πρὸς ταῖς ὑπωρείαις τὰ τῶν θερμῶν ὑδάτων λουτρὰ παράκειται. Γεργεσά (Marc 5, 1). ἔνθα τοὺς δαιμονιῶντας ὁ κύριος ἰάσατο. καὶ νῦν δείκνυται ἐπὶ τοῦ ὄρους κώμη παρὰ τὴν λίμνην Τιβεριάδος, εἰς ἣν καὶ οἱ χοῖροι κατεκρημνίσθησαν. κεῖται καὶ ἀνωτέρω. Γεθσιμανῆ (Matth 26, 36). χωρίον, ἔνθα πρὸ τοῦ πάθους ὁ Χριστὸς προσηύξατο. κεῖται δὲ καὶ πρὸς τῷ ὄρει τῶν ἐλαιῶν, ἐν ὧ καὶ νῦν τὰς εὐχὰς οἱ πιστοὶ ποιεῖσθαι σπουδάζουσιν. Γολγοθά (Matth 27, 33). κρανίου τόπος‘, ἔνθα ὁ Χριστὸς ἐσταυρώθη. ὃς καὶ δείκνυται ἐν Αἰλίᾳ πρὸς τοῖς βορείοις τοῦ Σιῶν ὄρους. || Στοιχεῖον Δ. 249 Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Δασέα (Gen 10, 12). πόλις Ἀσσυρίων μεγίστη, ἣν ᾠκοδόμησεν Ἀσσούρ, » ἀνὰ μέσον Νινευῆ καὶ Χαλάχ«. 10 ff. vgl. Orig. comm. in Job. t. 6, 41: Γάδαρα γὰρ πόλις μέν ἐστι τῆς", + "candidate_score": 0.613676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17_19", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_111", + "psc_text": "V | τὸ Γαιβὰλ ὄρος nach Η τοῦ γαιβὰλ ὄρους V 21 ἐν — Μωάβ nach HLXX | τῆς] 1. γῆς? 24 ἀνωτέρα V Γολγὼλ nach Η u. Ζ. 18 γαλγὼλ V 25 τῆ V περιέτεμεν Ἰησοῦς τοὺς ἀπὸ τοῦ λαοῦ, καὶ τὸ πάσχα. ἤγαγεν, καὶ πρώτως σίτου μετέλαβον ἐκλείποντος τοῦ μάννα, καὶ ἔστησαν τοὺς ἀπὸ »τοῦ Ἰορδάνου« λίθους. ἐν ταύτῃ πρῶτον κατέμεινεν ἡ σκηνὴ τοῦ μαρτυρίου. καὶ γέγονε κλήρου φυλῆς Ἰούδα. δείκνυται ὁ τόπος ἔρημος ὡς ἱερὸς θρησκευόμενος. καὶ ἄλλη δὲ ἔοικεν εἶναι Γάλγαλα περὶ τὴν Βαιθήλ. Γαῖ (Jos 7. 2). ἥτις ἐστὶ πλησίον Βηθαῦν καὶ Βαιθήλ, ἣν ἐπολιόρκησεν Ἰησοῦς τὸν βασιλέα αὐτῆς . ἔστι δὲ νῦν κατῴκει δὲ αὐτὴν τὸ παλαιὸν ὁ εἴσω τοῦ Ἰορδάνου Ἀμορραῖος. Γαβαών (Jos 9, 9 ff.). ὅθεν ἐλθόντες οἱ Γαβαωνῖται ἱκέται γίνονται τοῦ Ἰησοῦ. ἦν δὲ αὕτη μητρόπολις μεγάλη καὶ βασιλικὴ τῶν Εὐαίων, ἣ καὶ γέγονε κλήρου Βενιαμίν. καὶ ἔστι κώμη νῦν οὕτω", + "candidate_score": 0.612438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17_19", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_182", + "psc_text": "ἀλλ’ ἔοικεν οὐκ εἷναι ἡ δηλουμένη. Ἰεττάν (Jos 15, 55). φυλῆς Ἰούδα, πόλις ἱερατική. ἔστι νῦν κώμη μεγίστη Ἰουδαίω��, Ἐλευθεροπόλεως ἀπὸ σημείων ἴη πρὸς νότον τῷ Δαρωμᾷ. <Ἰεζραέλ (Jos 15, 56). φυλῆς ᾿Ιούδα.> Ἰεζραέλ (Jos 17, 16). φυλῆς Μανασσῆ, ἄλλη. ἔστιν εἰς ἔτι νῦν ἐπισημοτάτη Ἐσδραηλὰ κώμη ἐν τῷ μεγάλῳ πεδίῳ κειμένη μεταξὺ Σκυθοπόλεως καὶ τῆς Λεγεῶνος. ἦν δὲ καὶ ὅριον Ἰσσάχαρ. ἐκαλεῖτο δὲ Ἰεζραὲλ καὶ εἷς τῶν ἀπογόνων Ἐφραθά, ὡς ἐν Παραλειπομέναις. Ἰεκδαάν (Jos 15, 56). φυλῆς Ἰούδα Ἰεφλιθί (Jos 16. 3). φιλῆς Ἰωσήφ. Ἰανώ (Jos 16, 6). φυλῆς Ἐφραΐμ. καὶ ταύτην εἷλεν ὁ βασιλεὺς Ἀσσυρίων. καὶ ἔστι νῦν κώμη Ἰανὼ ἐν τῇ Ἀκραβαττινῇ, ἀπὸ ιβ΄ σημείων Νέας πόλεως πρὸς ἀνατολάς. Ἰαμείν (Jos 17, 7). Ἀ΄ Σ΄ δεξιά. Ἰασήβ (Jos 17, 16). Ἀ΄ Σ’ τοὺς κατοικοῦντας. Ιεβλαάμ (Jos 17, 11). φυλῆς Μανασσῆ, ἀφ’ ἧς οὐκ ἐξῆρε τοὺς ἀλλοφύλους. Ἰερφήλ (Jos 18, 27). φυλῆς Βενιαμίν. 35r | Ἰεκνάλ (Jos 19,", + "candidate_score": 0.612317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17_19", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_129", + "psc_text": "Γωζάν. ἐν χώρᾳ Ἐμάθ nach HLXX Γωζάθ. ἐν χώρᾳ (danach freier Raum) V 5 Γαρήυ V (?) 6 ἐν παροικίαις. ἐν Ἱερεμίᾳ mit Vallarsi nach Η vgl. Hex. γαρηβὼθ (Lietzmann, γαρημώθ Lagarde) παροιμίαις V 7 Γαιμώδ nach Hebr. Γαιμωά V 7 f. Z. 7 nach 8 Η 10 πέραν] ἀπὸ V (1. ἐπὶ?) 12 ὑπωρείαις Vallarsi ὑπουργίαις V Δρῦς Μαμβρῆ (Gen 13, 18). ἡ πρὸς τῇ Χεβρὼν εἰς ἔτι νῦν δεικνυμένη τερέβινθος, ἔνθα ἐσκήνου Ἁβραάμ, ἣ καὶ ὑπὸ τῶν ἐθνῶν θρησκεύεται. Δαμασκός (Gen 15, 2). πόλις ἐπίσημος Φοινίκης. οὕτω δὲ καὶ » τῆς Μασὲκ οἰκογενοῦς‘ τοῦ Ἁβραὰμ υἱὸς ἐκαλεῖτο. Δάν (Gen 14, 14). οὕτω κάλου μένη κώμη, Πανεάδος ἀπὸ σημείων δ’ κατὰ τὴν ὁδὸν τὴν ἐπὶ Τυρὸν, ἥτις καὶ ὅριον τῆς Ἰουδαίας 25v ὑπῆρχεν, | ἔνθεν καὶ ὁ Ἰορδάνης ἔξεισιν. Δαναβᾶ (Gen 36, 32). πόλις Βαλὰκ υἱοῦ Βεὼρ βασιλέως Ἐδώμ, μεθ’ ὃν ἐβασίλευσεν Ἰώβ. καὶ ἔστι νῦν κώμη Δαννεὰ ἀπὸ", + "candidate_score": 0.612094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_17_19", + "bdc_text": "Glaris , am zinstag nach letare , im 1535 . jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna . [ Ohne Adresse. ]", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_195", + "psc_text": "2 ὀδὸν ère | Bonfrère τοὺς ὅρους V 3 ἐν Φαἰνῶν vgl. Register 4 πλέον V 7 Γαβαών vgl. HLXX u. S. 48, 9; 172, 15 8 ἀνεῖλεν V 10 Καδημώθ] + altera Η 11 Κεδσὼν — Ῥουβίν mit Vallarsi nach HLXX Luc. 12 sollte vor Z. 7 stehen, doch vgl. Η 15 ἔνθα Bonfrere ἐν ᾖ Bert 16 Ἐλευθεροπόλεως] + σἀρ V (1. ἐστιν?) 17 η΄· καὶ mit Vallarsi nach Η ἵζ’ V 23 καριαδβαδ Ἰαρείμ nach HLXX vgl. S. 48, 22; Ζ. 19 ἰαείρ V Καρθά (Jos 21, 34). πόλις Ζαβουλών, Λευίταις ἀφωρισμένη. Καττά (Jos 19, 15). κλήρου Ζαβουλών, πόλις Λευίταις ἀφωρισμένη. Κανά (Jos 19, 28). ἕως Σιδῶνος τῆς μεγάλης, κλήρου Ἀσήρ. 37r |ἐν ταύτῃ ὁ κύριος ἡμῶν καὶ θεὸς Ἰησοῦς Χριστὸς τὸ ὕδωρ εἰς ἄνου φύσιν μετέβαλεν. ἐντεῦθεν δὲ ἢν καὶ Ναθαναήλ καὶ ἔστιν ἐν τῇ Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν. Κάδες (Jos 19, 37). κλήρου Νεφθαλεὶμ πόλις ἱερατική,", + "candidate_score": 0.611775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_18", + "bdc_text": "jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_124", + "psc_text": "εἴρηται, ἐν ὁρίοις Τυρίων παρακειμένη, ἔνθα ἔδωκε Σολομὼν » τῷ Χιρὰμ κ΄ πὸλεις«, κλήρου Νεφθαλείμ, ἡ δέ ἐστιν ἀμφὶ τὴν Τιβεριάδα καὶ τὴν πρὸς αὐτῇ λίμνην, κλήρου Ζαβουλὼν. Γειών (I Kön 1, 33). ἔνθα χρίεται Σολομών. Γήρ (II Kön 9, 27). ἔνθα ἐπάταξεν Ἰοῦ τὸν ᾿Οχοζίαν »ἐγγὺς Ἰεβλαάμ«. Γεθθαχοφέρ (II Kön 14, 25). ἔνθεν ἦν Ἰωνᾶς ὁ προφήτης. Γαδδεί (II Kön 12, 18). ταύτην ἐπάταξεν Ἀζαήλ. κεῖται δὲ καὶ ἀνωτέρω Γαδδά. || Γημελά (II ön 14, 7). χώρα Ἐδώμ. Ἀ΄ δὲ καὶ Σύμμαχος φάραγγα248 ἁλῶν. 6 Jes 10, 30 14 S. 66, 19 18 Jes 9, 1 20 Jos 20, 7 20f. Matth 4, 15 26 S. 16, 18 2 μετήνεγκε V 3/4 μεταξὺ — Ἰαμνίαν] besser Η? doch vgl. u. Θαμνά 9 Γεβουέ V Ι ἀπέχοντα ς΄] ἀπέχοντας V 10 κώμη] + μεγίστη ἧ nach Η? γελβουςβουές V 11 Γεδδάρ V 12 Σύμμαχος τὸν λόχον Martianay σημαίνει τὸν λόφον", + "candidate_score": 0.603328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_18", + "bdc_text": "jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_220", + "psc_text": "Ἰούδα. καὶ ἒστι νῦν Μηνοεὶς πλησίον Γάζης πολίχνη. κεῖται καὶ ἐν Ἠσαίᾳ. Μαγδαλά (Jos 15, 37). φυλῆς Ἰούδα. Μαρησά (Jos 15, 44). φυλῆς Ἰούδα. ἔρημός ἐστι νῦν ὡς ἀπὸ σημείων β΄ Ἐλευθεροπόλεως. || Ναῶν (Jos 15, 55). φυλῆς Ἰούδα. ἐν ἀνατολαῖς τοῦ Δαρωμᾶ. 280 Μαρώθ (Jos 15, 59). φυλῆς Ἰούδα. Μαδδεί (Jos 15. 01). φυλῆς Ἰούδα. Μασγά (Jos 18, 26). φυλῆς Βενιαμίν. Μαχθώθ (Jos 17, 7). φυλῆς Μανασσῆ. Μαραλά (Jos 19, 11). ἀνάβασις Ζαβουλών. 41r Μασάν (Jos 19, 26). κλήρου Ἀοήρ. συνάπτει τῷ Κὰρ μήλῳ κατὰ θάλασσαν, πόλις Λευίταις ἀφωρισμένη. Μεελέφ (Jos 19, 33). ὅριον Νεφαλείμ. Μαγδιήλ (Jos 19, 38). κλήρου Νεφθαλείμ. καὶ ἔστι νῦν κώμη μεγάλη ἀπὸ ἔ’ σημείων Δώρων, ἀπιόντων εἰς Πτολεμαίδα. Ἀπὸ τῶν Κριτῶν. Μοσφεθάμ (Richt 5, 16). Ἀ΄ τῶν κλήρων, Σ΄ τῶν μεταιχμίων. Μωρέ (Rieht 7, 1). βουνὸς οὕτω καλούμενος. 1 Jos 21, 36 3 Jos 15, 38 4 Jos 21, 36 6 Jos 19, 2", + "candidate_score": 0.602568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_18", + "bdc_text": "jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_199", + "psc_text": "bier nacb Η, hinter ἐν τῷ Δαρωμᾷ. (S. 86, 9) V 10 κυδοσσός V 15 f. οὐκ — Ζαβουλών] πόλις φυλῆς Ζαβουλών· οὐκ ἐξῆρεν ἀπὸ ταύτης τοὺς ἀλλοφύλους Lagarde¹ 19 ἡμέραν Bonfrère 20 ἔνθα] + καὶ? Wendland 23 ff. Θαβώρ — χειμάρρους nacb HP Κλαυθμών (Richt 2, 1). χώρα ὀλοφυρμῶν, τόπος οὕτω καλούμενος. Βασιλειῶν. Κηνί (Ι Sam 27, 10). χώρα ἀλλοφύλων. Κάρμηλος (Ι Sam 25, 2). ἔνθα ἦν Νάβαλ. κώμη ἐστὶν εἰς ἔτι 37v νῦν Χερμακὰ ὀνομαζομένη, ἥτις ἑρμηνεύεται Κάρμηλος, ἀπὸ δεκάτου σημείου Χεβρὼν πρὸς ἀνατολάς, ἔνθα φρούριον ἐγκάθηται. <Κάρμηλος (Ι Kön 18, 42). ὄρος> ἐπὶ τὸ Φοινίκιον πέλαγος καὶ διαιροῦν Παλαιστίνην Φοινίκης. ἔνθα ἐκαθέζετο Ἡλίας. || Καβσεήλ (II Sam 23, 20). ὅθεν ἦν Βαναΐας υἱὸς Ἰωδάε. 273 Κεδρών (II Sam 15. 23). χειμάρρους ἢ φάραγξ Κεδρών. παράκειται τῇ Ἱερουσαλήμ. Κυρίνη (II Kön 16, 9). ἔνυα ἀπῴκισε βασιλεὺς Ἀσσυρίων τὴν Δαμασκόν. Κωά (I Kön 10, 28). πλησίον Αἰγύπτου. Καρχηδών (Jes", + "candidate_score": 0.599528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_18", + "bdc_text": "jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_126", + "psc_text": "27 Γαδδά nach Η u. S. 68, 18 γαδδάν V 28 Ἀ΄ δὲ καὶ Σύμμαχος nach Η ἐν δὲ βασιλείαις V ἐν δὲ βασιλείαις Α΄ Ε; Vallarsi Γηβείν (Jes 10, 31). ταύτης Ἠσαίας μνημονεύει. καὶ νῦν ἐστι Γηβὰ κώμη ἀπὸ σημείων ε΄ Γουφνῶν ἐρχομένων εἰς Νέαν πόλιν. Γωζάν (Jes 37, 12). ἐν χώρᾳ <Ἐμάθ>. καὶ ταύτης ῾ησαΐας μέμνηται. ἔστι δὲ περὶ τὴν Δαμασκηνήν. Γαρήβ (Jer 31, 39). βουνὸς πλησίον Ἰερουσαλήμ. ἐν Ἱερεμίᾳ. Γηβαρώθ (Jer 41, 17). Ἀ΄ ἐν φραγμοῖς, Σ΄ <ἐν> παροικίαις <ἐν. Ἱερεμίᾳ>. Γαιμώδ (Jes 16, 6). χώρα Μωάβ. ἐν Ἠσαίᾳ. Γαιφά (Jes 60, 6). χώρα. ἐν Ἠσαίᾳ. Ἀπὸ τῶν Εὐαγγελίων. 25r Γάδαρα (Matth 8, 28). πόλις πέραν τοῦ Ἰορδάνου, ἀντικρὺ Σκυθοπόλεως καὶ Τιβεριάδος πρὸς ἀνατολαῖς ἐν τῷ ὄρει, οὑ πρὸς ταῖς ὑπωρείαις τὰ τῶν θερμῶν ὑδάτων λουτρὰ παράκειται. Γεργεσά (Marc 5, 1). ἔνθα τοὺς δαιμονιῶντας ὁ κύριος ἰάσατο. καὶ νῦν δείκνυται ἐπὶ τοῦ ὄρους κώμη παρὰ τὴν λίμνην", + "candidate_score": 0.599146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_18", + "bdc_text": "jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_53", + "psc_text": "Βαιτοανναία] βαιτο. ἀναιό (neue Ζ.) V (a. R.: ζτ ) 7 λέγε- ται <εἶναι> Vallarsi <ἃ> λέγεται Wendland 10 Ἀκκώ LXX 16 etc. 10 Ἀχζείφ — ἀλλοφύλους mit Vallarsi vgl. Z. 17 13 ἀπὸ θ΄ nach Η 20 Ἀμάθ Bert Ἀμαθί V 24 Ἀζανανωθ V | Νεφθαλείμ] + ἔστι δὲ καὶ νῦν nach Η? Ἀπὸ τῶν Κριτῶν. Ἀρόδ (Rieht 1, 16). πόλις, ἔνθα κατῴκησαν »οἱ υἱοὶ Ἰοθώρ, τοῦ Ἰωβάβ, πενθεροῦ Μωϋσῆ« ἐν μέσῳ Ἰσραήλ. Ἀρέδ (Rieht 7, 1). πηγή, ἔνθα παρενέβαλε Γεδεών. Ἀρισώθ (Rieht 4, 2). πόλις Σίσαρά ἄρχοντος Ἰάβις. ἡ δὲ Ἰάβις ἐπέκεινα τοῦ Ἰορδάνου νῦν ἐστι μεγίστη πόλις, Πέλλης πόλεως διεστῶσα σημείοις ς΄ ἀνιόντων ἐπὶ Γέρασάν <Ἄρες (Rieht 8, 13). ἀνάβασις Ἄρες. Ἀ΄ δρυμῶν, Σ’ ὀρέων.> Ἀρουείρ (Rieht 11, 33). ἔνθα ἐπολέμησεν Ἰεφθαέ. καὶ ἔστι κώμη ἀπὸ σημείων ς΄ Αἰλίας ἐν τῴ ὄρει πρὸς βορρᾶν. Ἄριμά (Rieht 9, 41). ἔνθα ἐκάθισεν ὁ Ἀβιμέλεχ. 12v | Αἰαλίν (Rieht 12,", + "candidate_score": 0.598268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_18", + "bdc_text": "jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_144", + "psc_text": "εἰς ἔτι νῦν ὁ τόπος παρὰ τὴν Γάλγαλα. Εγλὼμ (Jos 10, 3; 12, 12) ἡ καὶ Ὁδολλάμ. ἦς τὸν βασιλέα Δαβεὶρ ἐπάταξεν Ἰησοῦς. φυλῆς Ἰούδα. καὶ νῦν ἐστι κώμη μεγίστη πρὸς ἀνατολὰς Ἐλευθεροπόλεως, ἀπὸ σημείων ι΄. κεῖται καὶ ἀνωτέρω. Ἐνεμέκ (Jos 10, 12). Ἀ΄ Σ΄ ἐν τῇ κοιλάδι Ἐοὼρ (Jos 11, 1) ἡ καὶ Ἀσώρ. φυλῆς Ἰούδα, πρὸς τῇ ἐρήμῳ. 254 κεῖται καὶ ἀνωτέρω. Ενακείμ (Jos 11, 21). ἐκ ταύτης Ἰησοῦς ἀνεῖλεν » τοὺς Ἐνακεὶμ ἐκ τῆς ὀρεινῆς ἐκ Χεβρών«. 1 f. Jos 21 38 3 Jes 15, 4; Jer 48, 2 5 f. Num 32, 37; Jos 21, 39 7 Cart. Med. 111: ΕΔΡΑΙΝ (?) 11 Num 32, 37; Jes 15, 4 12 Jer 48, 34 16 S. 20, 9 ff. 23 Jos 15, 39 24 S. 24, 21 f. 26 Jos 15, 23. 25 27 S. 20, 1 ff. 28 f. Procop. 1024 Α: » Ἐνακὲμ« δὲ πόλις", + "candidate_score": 0.597664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_18", + "bdc_text": "jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_182", + "psc_text": "ἀλλ’ ἔοικεν οὐκ εἷναι ἡ δηλουμένη. Ἰεττάν (Jos 15, 55). φυλῆς Ἰούδα, πόλις ἱερατική. ἔστι νῦν κώμη μεγίστη Ἰουδαίων, Ἐλευθεροπόλεως ἀπὸ σημείων ἴη πρὸς νότον τῷ Δαρωμᾷ. <Ἰεζραέλ (Jos 15, 56). φυλῆς ᾿Ιούδα.> Ἰεζραέλ (Jos 17, 16). φυλῆς Μανασσῆ, ἄλλη. ἔστιν εἰς ἔτι νῦν ἐπισημοτάτη Ἐσδραηλὰ κώμη ἐν τῷ μεγάλῳ πεδίῳ κειμένη μεταξὺ Σκυθοπόλεως καὶ τῆς Λεγεῶνος. ἦν δὲ καὶ ὅριον Ἰσσάχαρ. ἐκαλεῖτο δὲ Ἰεζραὲλ καὶ εἷς τῶν ἀπογόνων Ἐφραθά, ὡς ἐν Παραλειπομέναις. Ἰεκδαάν (Jos 15, 56). φυλῆς Ἰούδα Ἰεφλιθί (Jos 16. 3). φιλῆς Ἰωσήφ. Ἰανώ (Jos 16, 6). φυλῆς Ἐφραΐμ. καὶ ταύτην εἷλεν ὁ βασιλεὺς Ἀσσυρίων. καὶ ἔστι νῦν κώμη Ἰανὼ ἐν τῇ Ἀκραβαττινῇ, ἀπὸ ιβ΄ σημείων Νέας πόλεως πρὸς ἀνατολάς. Ἰαμείν (Jos 17, 7). Ἀ΄ Σ΄ δεξιά. Ἰασήβ (Jos 17, 16). Ἀ΄ Σ’ τοὺς κατοικοῦντας. Ιεβλαάμ (Jos 17, 11). φυλῆς Μανασσῆ, ἀφ’ ἧς οὐκ ἐξῆρε τοὺς ἀλλοφύλους. Ἰερφήλ (Jos 18, 27). φυλῆς Βενιαμίν. 35r | Ἰεκνάλ (Jos 19,", + "candidate_score": 0.597529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_18", + "bdc_text": "jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_81", + "psc_text": "καὶ Ποτεείν. πέραν τοῦ Ἰορδάνου, πόλις 234 φυλῆς Γάδ. καὶ εἰς ἔτι νῦν ὁμοίως ἐν τοῖς τόποις χρηματίξει. <Βηθαράμ (Jos 13, 27). πόλις φυλῆς Γάδ, πλησίον τοῦ Ἰορδά>νου· Βηθραμφθὰ παρὰ Ἀσσυρίοις. αὕτη δέ ἐστιν ἡ νῦν καλουμένη Λιβιάς. Βηθνεμρά (Jos 13. 27). πέραν τοῦ Ἰορδάνου, πόλις φυλῆς Γὰδ, πληοίον Λιβιάδος. B<ηθαγλά (Jos 15, 6). φυλῆς Ἰούδα>. κώμη ἐστὶ σημείῳ κατιόντων εἰς Γάζαν Ἀγλα’ καλουμένη. καὶ ἄλλη Βηθαγλαὶμ ἀπὸ η΄ οημείων παράλιος. <Βηθαραβά (Jos 15, 6). φυλῆς Βαάλ (Jos 15, 9). »οὕτη ἐστὶ Καριαθιαρεὶμ, πόλις Ἰαρείμ«, φυλῆς Ἰούδα. καὶ ἒστι κατιόντων ἀπὸ Αἰλίας εἰς Διόσπολιν κώμη Καριαθιαρεὶμ ὡς ἀπὸ σημείων ι΄. Βααλὰ (Jos 15, 11) ἡ καὶ Βαλά. φυλῆς Ἰούδα. Βαλώθ (Jos 15, 24). φυλῆς Ἰούδα. 17v | Βεθφαλεὶ (Jos 15, 27) ἡ καὶ Βεθελεί. φυλῆς Ἰούδα. 1 f. Procop. 1024 Α: Βαλγὰδ (Baalgad) δὲ ἐν τῷ πεδίῳ τοῦ Λιβάνου κεῖται ὑπὸ τὸ ὄρος τὸ Ἀερμών 6 vgl. u. Ἰσιμούθ 9", + "candidate_score": 0.596788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_18", + "bdc_text": "jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_229", + "psc_text": "καλουμένη περὶ τὴν Γωνίαν τῆς Ἀραβίας. Νααλιήλ (Num 21, 19). πλησίον τοῦ Ἀρνωνᾶ, σταθμὸς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. || Ναβαῦ (Num 32, 3). ὄρος ὑπὲρ τὸν Ἰορδάνην ἀπέναντι Ἱεριχοῦς ἐν γῇ Μωάβ, ἔνθα ἐτελεύτησε Μωüσῆς. καὶ δείκνυται εἰς ἔτι νῦν ἀπὸ ἕκτου σημείου Ἐσβοῦς εἰς δυσμάς. Ναβώθ (Num 32, 38). πόλις υἱῶν ῾Ρουβὶν ἐν χώρᾳ Γαλαάδ, ἧς καὶ Ἡσαΐας μέμνηται ἐν ὁράσει τῇ »κατὰ τῆς Μωαβίτιδος«, καὶ Ἱερεμίας. ἔστι δὲ καὶ ἀνδρὸς ὄνομα Ναβαῦ, ὃς »τὴν Κανὰθ καὶ τὰς« περὶ αὐτὴν ἐπωνόμασεν ἐξ αὐτοῦ Ναβώθ. καὶ δείκνυται νῦν ἔρημος ἡ Ναβαῦ, διεστῶσα Ἐσβοῦς σημείοις η΄ εἰς νότον. Ναγέβ (Num 34, 3). ὁ νότος παρ᾿ Ἑβραίοις. Σ΄ μεσημβρία. Ἀπὸ τοῦ Ἰησοῦ. Ναφεθδώρ (Jos 11, 2). Σ΄ ἐν τῇ παραλ��ᾳ Δώρᾳ. αὕτη ἐστὶν ἀπὸ θ΄ σημείων Καισαείας. Ναφθώ (Jos 15, 9). πηγὴ ὕδατος οὕτω καλουμένη. φυλῆς Βενιαμίν. Ναάμ (Jos 15, 41). πόλις φυλῆς Ἰούδα. Νεσίβ (Jos 15, 43). φυλῆς Ἰούδα. ἔστι Νασὶβ ἀπὸ", + "candidate_score": 0.596359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_18", + "bdc_text": "jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_234", + "psc_text": "παλαιὸν ἡμεῖς οἱ νῦν Χριστιανοί. καὶ εἰς ἔτι νῦν 2 Jos 21, 35 9 Ι Sam 22, 19 21 Jer 48, 34 4 Νεκέβ nach HLXX (doch vgl. cod. 58: Ἀννεκεμ) Νεκέμ V 7 βαταναίων ἐειλά V 8 Νοββά nach Η Νομβά V | ἦν nach Η (w. e. sch.) ἡ V 10 Νεμρά nach Η Νεβρά V 11 Ναμαρὰ nach Η ἀβαρὰ V 16. 18 τῇ] vgl. Η u. S. 36, 11 20 Νεμηρείμ HLXXABQ Νεβηρείμ VLXX(N)F vgl. noch LXX zu Jer 23 Ἀπὸ — Εὐαγγελίων Martianay 43r ἐστιν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ἀντικρὺ τῆς λεγεῶνος ὡς ἀπὸ σημείων ἴε πρὸς ἀνατολάς, πλησίον τοῦ ὄρους Θαβὠρ. Ναείν (Luc 7, 11). κώμη, ἐν ᾗ τὸν υἱὸν τῆς χήρας ἐκ νεκρῶν ἤγειρε. καὶ νῦν ἐστι κατὰ νότον Θαβὼρ ἀπὸ ιβ' σημείων πλησίον Ἀενδώρ. Στοιχεῖον Ξ. Κριτῶν. Ξίλ (Jos 15, 30?). φυλῆς Ἰούδα. Στοιχεῖον Ο. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Ὀρέχ (Men 10, 10). πόλις", + "candidate_score": 0.595708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_18", + "bdc_text": "jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_161", + "psc_text": "ἐπὶ nach sonstigem Gebrauch und Η ἐστὶ V 23 ναΐδ V 25 Ἡγαννί V 26 ἡγαννά V Ι γέρασον V Ἠωασώρ (Jos 19, 37). κλήρου Νεφθαλείμ. κεῖται καὶ ἀνωτέρω Ἀσώρ. Ἡράκων (Jos 19, 46). ὅριον φυλῆς Δάν, πλησίον Ἰόππης. Ἀπὸ τῶν κριτῶν. Ἡτάμ (Rieht 15, 8). ἔνθα κατῴκει Σαμψὼν » ἐν τῷ σπηλαίῳ Ἡτὰμ « »παρὰ τῷ χειμάρρωι«. Βασιλειῶν. Ηλά (I Sam 17, 2). κοιλὰς Ἡλά. Ἀ΄ Θ΄ κοιλὰς τῆς δρυός. Ἠνγαδδί (1 Sam 24, 1). ἔρημος, ἔνθα ἐκρύπτετο Δαυίδ. καὶ || ἀνωτέρω 260 κεῖται Ἐνγαδδί φυλῆς Ἰούδα. παράκειται τῇ νεκρᾷ θαλάσσῃ εἰς δυσμάς. Ἠμάθ ΙΙ Sam 8, 9). χώρα ἀλλοφύλων, ὡς δὲ Ἱερεμίας, πόλις Δαμάσκου. 31r | Ἠνάν (Ez 47, 17. 19). »ὅριον Δαμασκοῦ«, ὡς Ἱεζεκιήλ, ἀπὸ Θαιμὰν καὶ Φοινικῶνος«, ὡς δὲ οἱ λοιποί, Θάμαρ. Στοιχεῖον Θ. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Θαιμάν (Gen 36, 11). χώρα ἡγεμόνων Ἐδὼμ ἐν τῇ Γεβαλιτικῇ, ἀπὸ Θαιμὰν υἱοῦ Ἐλιφὰζ υἱοῦ Ἡσαῦ. ἀλλὰ καὶ εἰς", + "candidate_score": 0.595454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_18", + "bdc_text": "jar . Vogtt Schlitler und ein gancze gmein zu Niderurna .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_286", + "psc_text": "κλήρου Νεφθαλείμ. Απὸ τοῦ Ἰησοῦ. Χεφειρά (Jos 9, 23). πόλις ὑπὸ τὴν Γαβαών. φυλῆς Βενιαμίν. Χασαλών (Jos 15, 10). φυλῆς Βενιαμὶν ἐν ὁρίοις Αἰλίας κώμη μεγίστη. Χσίλ (Jos 15, 30). φυλῆς Ἰούδα. Χαφθείς (Jos 15, 40). φυλῆς Ἰούδα. Χερμέλ (Jos 15, 55). φυλῆς Ἰούδα, κώμη μεγίστη Χερμέλ ἐν τῷ Δαρωμᾷ, ὅθεν ἢν Ναβάλ, πλησίον Χεβρὼν πρὸς νότον. ἔνθα φρούρια | 52r κάθηται στρατιωτῶν. κεῖται καὶ ἀνωτέρω. Χαβών (Jos 15, 40). φυλῆς Ἰούδα. χειλῶν (Jos 15, 51). φυλῆς Ἰούδα. 12 Jos 19, 35 15 Jos 18, 26 18 vgl. S. 140, 8 21 I Sam 25, 2 22 S. 118, 5 4 καθ’ ὁδὸν ἄγουσαν nach Η vgl. ère ἔστιν δὲ ἧ χώρα V 7 δολλάμ V 10 ἐρήμου] danach Lücke? vgl. Η 15 Χεφειρά nach HLXX Χεφερρά V 16 Χασαλών nach HLXX Χαλασών V | Βενιαμὶν] Iudae Η 18 Χοιλή V 20 χελμέλ .... χελμὲλ V 23 vgl. Η S.", + "candidate_score": 0.595072, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani", + "max_score": 0.642458, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_962", + "psc_text": "actum est: sed postquam respondisti Catholicos liberum arbitrium confiteri, de quorum te numero esse confingis; statim definitionem admovisti, quae id quod dedisse videbaris eriperet. Ais enim: « Sed si quis ad colendum recte Deum, sine ipsius adjutorio dicit esse in hominibus liberum arbitrium, hic Pelagianus vocatur. » Et item: « Liberum arbitrium esse in hominibus dicimus. Liberum autem quemquam esse ad agendum bonum. » AUG. Ibi si adjunxisses, « haeretici dicunt; » quamvis ego verba ista non dixerim, a mea tamen sententia non recessisses. Verum est enim haereticos dicere, id est, vos ipsos, liberum esse quemquam ad agendum bonum sine adjutorio Dei. Sed cur ibi non legerim, « sine adjutorio Dei, » quae in hac sententia verba mea etiam ipse paulo ante posuisti; quamdiu possum, mendoso potius codici tribuo, quam tibi: dic ergo caetera. CVI. JUL. Quod enim ais, ad colendum recte Deum sine ipsius adjutorio, dici a nobis, sufficere", + "candidate_score": 0.642458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_203", + "psc_text": "liberi eritis » (Joan. VIII, 36). Cum hoc in illo loco a Domino nostro Jesu constet in liberum arbitrium non fuisse prolatum, cujus expositionem sententiae paululum differentes, definitionibus et divisionibus, quid nostrum alteruter sentiat, explicemus. Debet quippe, secundum omnium doctorum disciplinam, inchoatio disputationis a definitione sumi. AUG. Apostoli ergo, qui disputationum suarum inchoationes non a definitione sumpserunt, non erant docti? Et tamen erant doctores gentium, et contemptores doctorum talium, de quibus te delectat inflari. Quod autem ait Dominus, Si vos Filius liberaverit, tunc vere liberi eritis, conaberis quidem in tuam detorquere sententiam: sed quam te non sequatur, cum conari coeperis, apparebit. LXXVIII. JUL. Omnis quippe, ut ait ille, quae ratione suscipitur de aliqua re disputatio, debet a definitione proficisci, ut intelligatur quid sit id de quo disputatur (Cicero, de Officiis, lib. 1). Ita ergo et nos, sicut supra de justitiae et peccati definitione disseruimus, nunc quoque videamus quae libertati arbitrii", + "candidate_score": 0.642103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10587_sent_0", + "bdc_text": "Ich , Heinrich Schlitler , vogtt im Ergeugemeint sind die Freien Ämter im Aargau. , jez anheimdaheim ( SI II 1280 ) .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_284", + "psc_text": "illo dicti sunt a justitia liberi, cum servirent delicto. Ineptissime itaque simplicitati apostolicae voluisti calumniam commovere. Neque enim ille, ut putas, vigilantissime hoc quod aestimas intimavit: sed tu somniculosissime quod ille protulit intueris. Argumentaris quippe, ideo illum liberatos dicere maluisse, quam liberos, ut intelligeremus arbitrii libertate male quidem posse, bene autem fieri non posse. Verum ipse tibi verborum ejus ordo renititur. Nam si hoc, quod tu, putasset, quia libertate solum peccaretur; debuit dicere, Liberi fuistis peccato; non, Liberi fuistis justitiae: ut ille diceretur esse liber cui operabatur ipsa libertas. Si enim placet etiam casuum pensare momenta, huic illos justitiae dixit esse liberos, non ab hac justitia liberos. Consequentius ergo hac elocutione nos adjuvaremur, si etiam tam leves res premere vellemus. Sed absit hoc: sensum intelligimus Apostoli, et elocutionum simpliciter prolatarum officio contenti sumus. Nihil aliud dixit Magister Gentium, nisi, Liberi fuistis, non servistis, justitiae: liberati estis, peccatorum veniam suscepistis, manente", + "candidate_score": 0.633228, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file