diff --git "a/4/4729.json" "b/4/4729.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/4/4729.json" @@ -0,0 +1,3666 @@ +{ + "letter_id": "4729", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/4729", + "dominant_topic": 18, + "topic_dist": [ + 0.049763, + 0.048499, + 0.053896, + 0.051714, + 0.053424, + 0.043223, + 0.050883, + 0.04421, + 0.045744, + 0.057857, + 0.052621, + 0.050056, + 0.04466, + 0.047959, + 0.041995, + 0.045396, + 0.053949, + 0.053635, + 0.055984, + 0.054531 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.705659, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1002", + "psc_text": "susciperent magistros Ecclesiae qui ante tempora divisionis extitissent. Illis vero non abnegantibus, sed tanquam praeceptores honorantibus, rursum imperator interrogavit si eis horum testimonia Christiani dogmatis complacerent. Haec audientes praesules haeresum atque disputatores eorum (erant enim plurimi ad disputationis certamina praeparati), in responso vehementer haeserunt. Irruit enim in omnes magna discordia; aliis dicentibus bonum imperatoris esse propositum; aliis vere cogitantibus quia non eorum expediret intentioni, dum alii aliter de libris veterum sentire viderentur. Et nequaquam inter se conspirabant; sed erant divisi, non solum adversus alias haereses, sed etiam inter semetipsos, qui dudum unius haeresis esse videbantur. Quamobrem consors malitia sicut linguae gigantum veterum est divisa, et turris eorum funditus est subversa. Cognoscens igitur imperator eorum confusionem, et quia in disputatione solummodo, et non in antiquis expositionibus confidebant, alio properavit itinere, eisque mandavit ut ex scripto unaquaeque religio terminum suae fidei declararet. Tunc callidi viri singularum haeresum subtiliter sua verba tractantes, dogma", + "candidate_score": 0.705659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.699648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_286", + "psc_text": "persuasit ut eos in Ecclesiae communionem susciperet ante judicium atque probationem congruarum personarum secundum Ecclesiae legem; sed destinavit eos ad episcopos tunc Hierosolymis congregatos, scribens ut fidem eorum expositionis examinarent, et clementem super eis deberent proferre sententiam; sive recte credentes invidiae gratia essent injustitiam passi, seu dum non haberent unde judices suos culpare peterent, per poenitentiam revocarentur. Porro sumpta occasione, fautores Arii per scripta imperatoris eos in communionem susceperunt. Et cum hoc fecissent, ipsi imperatori rescripserunt, et Ecclesiae Alexandrinae, et in Aegyptum, et Thebaidam, et Libyam, episcopis universis et clericis praecipientes ut eos alacriter susciperent, imperatore testante rectam eorum esse fidem, quam etiam propriae epistolae subjecerunt. Haec quidem in Hierosolymis gesta noscuntur. SOZOMEN., lib. II c. 26. Edit. Christ. Vales. c. 27, p. 484. Athanasius autem fugiens de Tyro, Constantinopolim venit, et quae passus est adito imperatore narravit: petens ut quae in Tyro fuerant gesta, examinarentur sub ejus quoque praesentia.", + "candidate_score": 0.692837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_426", + "psc_text": "Quamobrem tumultu surgente, jussit imperator concilium in Sirmio congregari. Convenitque illic ex Orientalibus quidem Marcus Arethusae, et Georgius Alexandrinus, quem remoto Gregorio ordinaverant Ariani. Venit etiam Basilius expulso Marcello Ancyrae praesule, Pancratius Pelusii, Hippacianus Heracleae; Occidentalium vero Valens Myrsenus, et tunc famosissimus hominum Osius Cordubae pontifex, pariter invitus. Isti siquidem post consulatum Sergii et Nigriani ( id est an. Dom. 351) (quo anno propter bellorum turbas nullus consulum fuerat solemniter ordinatus) convenerunt in Sirmio, et Photinum (dogma Sabellii Libyensis et Pauli Samosateni saepe cognoscentes) repente damnaverunt. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 121. CAPUT VII. Fides exposita in Sirmio cum capitulis subjectis. Post haec de fide propositiones ediderunt, unam Graece, aliam Latine, multum sibimet textu sensuque concordes. SOZOMEN., lib. IV, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 6, p. 542. Tunc etenim quasi antiqua fidei dogmata reprehendentes, alias propositiones de fide sanxerunt. Et unam quidem Attico", + "candidate_score": 0.692509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1058", + "psc_text": "consuetudo sublata est, dum, ut arbitror, minora peccata pro pudore confessionis et subtilitate examinantium patrarentur, SOZOMEN. lib. VII, cap. 16, p. 726. CAPUT XXXVI. De divisione haereticorum inter semetipsos. Dignum itaque judico non tacere quae apud alios gesta sunt, id est, apud Arianos, Novatianos, Macedonianos, et Eunomianos. Ecclesia namque divisa erat, et apud semetipsos singuli congregabantur. Quemadmodum enim, et pro quibus causis divisi sunt, sermone procedente narrabimus. Hoc autem sciendum est, quia imperator Theodosius nullum horum persequebatur praeter Eunomium, qui Constantinopoli collectas in domo faciebat, et conscriptos a se libros recitabat, ita ut ejus doctrina multi corrumperentur. Pro qua causa eum mulctavit exsilio, nullumque alium fatigavit neque sibimet communicare compulit; sed singulos per loca propria collectas celebrare permisit, et cultum tenere Christianitatis, sicut praecipere potuit. Et alios quidem permisit extra civitatem oratoria fabricare; Novatianos autem concordes suae fidei, intra urbem ecclesias habere concessit. De quibus quidem pauca dicenda sunt. Quadraginta", + "candidate_score": 0.691456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_203", + "psc_text": "sit similis, et non sit ex alia qualibet substantia vel essentia, sed ex Patris. Quod etiam ipsum hoc modo interpretatum bene se habere visum est ad consentiendum: quoniam et priscorum episcopos aliquos, et conscriptores eloquentes et nobiles agnovimus in Patris et Filii theologia, id est divina ratiocinatione, nomine consubstantialitatis esse usos. Haec itaque de exposita fide sint dicta, in qua universi consensimus, non sine animadversione, sed secundum sensus expositos coram ipso Deo amabili examinante imperatore, et praedictis rationibus concordantes, anathematismum post fidem in eis prolatum sine tristitia esse credidimus, eo quod non scriptis uti vocibus prohiberent. Unde pene omnis facta est confusio et indisciplinatio cunctis Ecclesiis. Nulla siquidem scriptura divinitus inspirata dicente, ex non exstantibus; aut, fuit aliquando quando non fuit, et reliquis quae proferebant, irrationabile nobis visum est haec dicere vel docere: quoniam neque priori tempore hujusmodi consuevimus uti sermonibus. Haec vobis necessario scripsimus, dilectissimi, judicium nostrae examinationis et", + "candidate_score": 0.690889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_303", + "psc_text": "quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores licet sectarum diversitate differrent, apud paganos tamen Christiani esse putabantur, et similiter passionibus subjacebant, ac semetipsos propter communes persecutiones examinaro non poterant, et propterea facile inter se convenientes missas celebrabant. Et licet essent pauci, non tamen videbantur esse divisi. Post hanc vero legem neque publice in ecclesias poterant convenire, neque latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres", + "candidate_score": 0.690391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1058", + "psc_text": "consuetudo sublata est, dum, ut arbitror, minora peccata pro pudore confessionis et subtilitate examinantium patrarentur, SOZOMEN. lib. VII, cap. 16, p. 726. CAPUT XXXVI. De divisione haereticorum inter semetipsos. Dignum itaque judico non tacere quae apud alios gesta sunt, id est, apud Arianos, Novatianos, Macedonianos, et Eunomianos. Ecclesia namque divisa erat, et apud semetipsos singuli congregabantur. Quemadmodum enim, et pro quibus causis divisi sunt, sermone procedente narrabimus. Hoc autem sciendum est, quia imperator Theodosius nullum horum persequebatur praeter Eunomium, qui Constantinopoli collectas in domo faciebat, et conscriptos a se libros recitabat, ita ut ejus doctrina multi corrumperentur. Pro qua causa eum mulctavit exsilio, nullumque alium fatigavit neque sibimet communicare compulit; sed singulos per loca propria collectas celebrare permisit, et cultum tenere Christianitatis, sicut praecipere potuit. Et alios quidem permisit extra civitatem oratoria fabricare; Novatianos autem concordes suae fidei, intra urbem ecclesias habere concessit. De quibus quidem pauca dicenda sunt. Quadraginta", + "candidate_score": 0.690277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_171", + "psc_text": "qui judicentur ab aliis. Age nunc imitantes divinam clementiam in alterutrorum veniam condonantes, accusationes aboleamus alterutras; et de his quae ad fidem pertinent agere studeamus, cujus huc gratia convenimus. » Haec siquidem imperator dicens, uniuscujusque scripturam vacare, et libellos jussit ardere; diemque definivit qua solvi quae erant dubia conveniret. Ante constitutum vero convenientes apud semetipsos episcopi evocaverunt Arium, et propositis in commune suis opinionibus disputabant. Cumque, ut assolet, ad diversas quaestiones causa traheretur, alii quidem suadebant nihil innovandum circa antiquam fidei traditionem, et maxime quando morum simplicitas sine perscrutatione tradebatur, accedentibus ad fidei sacramentum. Alii vero respondebant non oportere sine examinatione sequi sententias antiquorum. Plurimi vero tunc convenientium episcoporum et sequentium eos clericorum, scientes disputare, hujusmodi elocutionum arte exercitati claruerunt, et imperatori atque his qui circa eum erant noti sunt facti. Ex illis enim et Athanasius tunc diaconus existens, dum cum Alexandro esset episcopo, hujus studii pars esse maxima videbatur,", + "candidate_score": 0.689985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_533", + "psc_text": "Qui vero voluerit subtiliter universa cognoscere, exceptorum debet acta relegere. Post haec ergo talia gesta sunt. Consentientes quidem Acacio ad imperatorem quam propere pervenerunt. Alterius vero partis episcopi singuli ad propria sunt reversi. Decem tantummodo eorum communi decreto missi, venientes ad principem, invenerunt directos decem ab Ariminensi concilio. Porro sequaces Acacii jam egerant ut potentes palatii ipsorum tuerentur partes, et per eos favor illis arridebat imperatoris. Dicebant enim alios quidem sibimet consentire, alios autem ecclesiasticis pecuniis esse corruptos, alios incongruis falli seductionibus [ ed. V., seditionibus]. Haec agebat Acacius natura versutus, et praeparatus ad intelligendum atque dicendum, cum etiam insignem haberet ecclesiam, id est Eusebii Pamphili, post quem ejus tenebat episcopatum, et gloriabatur eum se habuisse doctorem. Et cum talis esset, persuadebat facile quod volebat. Cum igitur Constantinopoli ex utroque concilio essent episcopi viginti, et alii qui casu praesentes erant; primo quidem jubetur ut de Aetii quaestione judicaret, praesentibus maximis", + "candidate_score": 0.689208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_303", + "psc_text": "quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores licet sectarum diversitate differrent, apud paganos tamen Christiani esse putabantur, et similiter passionibus subjacebant, ac semetipsos propter communes persecutiones examinaro non poterant, et propterea facile inter se convenientes missas celebrabant. Et licet essent pauci, non tamen videbantur esse divisi. Post hanc vero legem neque publice in ecclesias poterant convenire, neque latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres", + "candidate_score": 0.68861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1003", + "psc_text": "gigantum veterum est divisa, et turris eorum funditus est subversa. Cognoscens igitur imperator eorum confusionem, et quia in disputatione solummodo, et non in antiquis expositionibus confidebant, alio properavit itinere, eisque mandavit ut ex scripto unaquaeque religio terminum suae fidei declararet. Tunc callidi viri singularum haeresum subtiliter sua verba tractantes, dogma proprium conscripserunt. Erat enim definitus dies quo singuli episcoporum ad palatium convenirent. Aderant ergo Nectarius et Agelius consubstantialitatis fidei praesidentes, Arianorum vero Demophilus, Eunomianorum ipse Eunomius, Macedonianorum Eleusius Cyzici. Igitur imperator eos qui convenerant et uniuscujusque dogmatis scripta suscipiens, seorsumque recedens oravit intente ut ei cooperaretur Deus ad veritatis electionem. Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia", + "candidate_score": 0.68842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_485", + "psc_text": "divinae Scripturae religionem tuam poterunt edocere. THEODORETUS, lib. II, cap. 18 et 19, p. 97. Haec itaque synodus scripsit, et per episcopos destinavit. Ursacius autem et Valens eorum praevenientes adventum, derogaverunt concilio: ostendentes imperatori expositionem fidei quam portabant. Imperator Ariano dogmati favens, indignatur adversus synodum, et Ursacium ac Valentem potius honoravit. Quamobrem qui a concilio fuerant destinati tardaverunt, non valentes impetrare responsum. Sero tamen ad synodum Constantius per praesentes episcopos hujusmodi scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXII. Epistola Constantii ad Ariminense concilium. Constantius victor ac triumphator Augustus universis episcopis Arimino congregatis salutem. Semper equidem et prae omnibus cogitare nos de sacra et adoranda lege, non ignorat vestra benignitas. Nunc autem viginti quos vestra sapientia destinavit episcopos, legationis suae causa, interim videre nequivimus, cum sit nobis necessarium circa barbaros iter, et, sicut nostis, deceat animo puro ab omni cogitatione utilitatem divinae", + "candidate_score": 0.688063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_340", + "psc_text": "deinde cur eum ad synodum suam non vocassent, canonibus quippe jubentibus extra Romanum nihil decerni pontificem; insuper quia latenter corrumperent fidem, et quia Tyri gesta per subreptionem fuerint et arte composita; et quia contra [ ms. Santheod., contraria] jus ex una parte confecerint monimenta gestorum, referens et falsitatem de Arsenio concinnatam. Epistolas ipsas ponere, propter fastidium longae lectionis omisi. Post paucum itaque tempus, Paulus a Thessalonica simulans se habere iter ad Corinthum, in Italiam venit, una cum Athanasio actus suos imperatori Constanti indicavit. SOCRATES, lib. II, edit. Christ. Vales. cap. 17, p. 94. CAPUT XX. De legatis orientalium episcoporum ad Constantem directis pro his quae gesta erant. Imperator autem fratri suo Constantio scripsit ut aliquos orientalium episcoporum satisfacturos de quorumdam damnatione dirigeret. Quapropter eliguntur tres, Narcissus Irenopolites [ ms. et ed. V., Hermipolita], Cilix episcopus, Theodorus Heracliae Thraciae, et Marcus Arethusae Syriacae. Qui venientes in Italiam, facta propria vindicabant, nitentes", + "candidate_score": 0.687208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_55", + "psc_text": "de libertate leges scriptas in manumissionibus anteponi. Constantinus igitur hanc studens sane in omnibus honorabat religionem; erat quippe et per semetipsam gloriosa propter virtutem plurimorum tunc in ea pollentium. SOZOMEN., lib. I, cap. 9, p. 413. CAPUT X. De diversis confessoribus eorumque conversatione. Itaque persecutionibus jam cessantibus, adhuc multi confessorum superstites Ecclesias exornabant; ut fuit Osius Cordubae pontifex, et Amphion Epiphaneiae Ciliciae, et Maximus, qui post Macarium Hierosolymorum tenuit praesulatum, et Paphnutius Aegyptius, per quem aiunt plurima miracula operatum Deum, daemonesque subjecisse, variarumque passionum condonasse ei sanitates. Ferunt autem quod Paphnutius et Maximus ex illis confessoribus fuerunt quos Maximinus imperator in metallis ad opera exercenda damnavit, oculos eorum dextros evellens, et sinistras suras incidens. SOZOMEN., lib. I, cap. 10, p. 414. 211 Secundum eos autem fuisse percepimus Spiridionem Tremithuntis Cypriorum episcopum, ad cujus virtutem demonstrandam sufficere puto quae hactenus de eo servatur opinio. Quanta per eum divino praesidio gesta sint,", + "candidate_score": 0.686358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_171", + "psc_text": "qui judicentur ab aliis. Age nunc imitantes divinam clementiam in alterutrorum veniam condonantes, accusationes aboleamus alterutras; et de his quae ad fidem pertinent agere studeamus, cujus huc gratia convenimus. » Haec siquidem imperator dicens, uniuscujusque scripturam vacare, et libellos jussit ardere; diemque definivit qua solvi quae erant dubia conveniret. Ante constitutum vero convenientes apud semetipsos episcopi evocaverunt Arium, et propositis in commune suis opinionibus disputabant. Cumque, ut assolet, ad diversas quaestiones causa traheretur, alii quidem suadebant nihil innovandum circa antiquam fidei traditionem, et maxime quando morum simplicitas sine perscrutatione tradebatur, accedentibus ad fidei sacramentum. Alii vero respondebant non oportere sine examinatione sequi sententias antiquorum. Plurimi vero tunc convenientium episcoporum et sequentium eos clericorum, scientes disputare, hujusmodi elocutionum arte exercitati claruerunt, et imperatori atque his qui circa eum erant noti sunt facti. Ex illis enim et Athanasius tunc diaconus existens, dum cum Alexandro esset episcopo, hujus studii pars esse maxima videbatur,", + "candidate_score": 0.686161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1002", + "psc_text": "susciperent magistros Ecclesiae qui ante tempora divisionis extitissent. Illis vero non abnegantibus, sed tanquam praeceptores honorantibus, rursum imperator interrogavit si eis horum testimonia Christiani dogmatis complacerent. Haec audientes praesules haeresum atque disputatores eorum (erant enim plurimi ad disputationis certamina praeparati), in responso vehementer haeserunt. Irruit enim in omnes magna discordia; aliis dicentibus bonum imperatoris esse propositum; aliis vere cogitantibus quia non eorum expediret intentioni, dum alii aliter de libris veterum sentire viderentur. Et nequaquam inter se conspirabant; sed erant divisi, non solum adversus alias haereses, sed etiam inter semetipsos, qui dudum unius haeresis esse videbantur. Quamobrem consors malitia sicut linguae gigantum veterum est divisa, et turris eorum funditus est subversa. Cognoscens igitur imperator eorum confusionem, et quia in disputatione solummodo, et non in antiquis expositionibus confidebant, alio properavit itinere, eisque mandavit ut ex scripto unaquaeque religio terminum suae fidei declararet. Tunc callidi viri singularum haeresum subtiliter sua verba tractantes, dogma", + "candidate_score": 0.686068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_426", + "psc_text": "Quamobrem tumultu surgente, jussit imperator concilium in Sirmio congregari. Convenitque illic ex Orientalibus quidem Marcus Arethusae, et Georgius Alexandrinus, quem remoto Gregorio ordinaverant Ariani. Venit etiam Basilius expulso Marcello Ancyrae praesule, Pancratius Pelusii, Hippacianus Heracleae; Occidentalium vero Valens Myrsenus, et tunc famosissimus hominum Osius Cordubae pontifex, pariter invitus. Isti siquidem post consulatum Sergii et Nigriani ( id est an. Dom. 351) (quo anno propter bellorum turbas nullus consulum fuerat solemniter ordinatus) convenerunt in Sirmio, et Photinum (dogma Sabellii Libyensis et Pauli Samosateni saepe cognoscentes) repente damnaverunt. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 121. CAPUT VII. Fides exposita in Sirmio cum capitulis subjectis. Post haec de fide propositiones ediderunt, unam Graece, aliam Latine, multum sibimet textu sensuque concordes. SOZOMEN., lib. IV, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 6, p. 542. Tunc etenim quasi antiqua fidei dogmata reprehendentes, alias propositiones de fide sanxerunt. Et unam quidem Attico", + "candidate_score": 0.685951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_286", + "psc_text": "persuasit ut eos in Ecclesiae communionem susciperet ante judicium atque probationem congruarum personarum secundum Ecclesiae legem; sed destinavit eos ad episcopos tunc Hierosolymis congregatos, scribens ut fidem eorum expositionis examinarent, et clementem super eis deberent proferre sententiam; sive recte credentes invidiae gratia essent injustitiam passi, seu dum non haberent unde judices suos culpare peterent, per poenitentiam revocarentur. Porro sumpta occasione, fautores Arii per scripta imperatoris eos in communionem susceperunt. Et cum hoc fecissent, ipsi imperatori rescripserunt, et Ecclesiae Alexandrinae, et in Aegyptum, et Thebaidam, et Libyam, episcopis universis et clericis praecipientes ut eos alacriter susciperent, imperatore testante rectam eorum esse fidem, quam etiam propriae epistolae subjecerunt. Haec quidem in Hierosolymis gesta noscuntur. SOZOMEN., lib. II c. 26. Edit. Christ. Vales. c. 27, p. 484. Athanasius autem fugiens de Tyro, Constantinopolim venit, et quae passus est adito imperatore narravit: petens ut quae in Tyro fuerant gesta, examinarentur sub ejus quoque praesentia.", + "candidate_score": 0.684693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_170", + "psc_text": "propriis decertare collecti, tempus se invenisse putarunt quo corrigeretur quod contristabat eos; et de quibus alium unusquisque forte culpabat, libellum offerens principi, quae in eo fuerant commissa narrabat. Cumque hoc quotidie facile proveniret, praecepit imperator certo die singulos de quibus alium culparent facere manifestum. Cumque dies constituta venisset, libellos oblatos suscipiens, « Hae quidem accusationes, inquit, tempus habebunt proprium, id est, diem magni judicii, Judicem vero illum qui tunc futurus est omnibus judicare. Mihi ergo homini constituto, de hujusmodi rebus non licet habere auditorium [ ms. Lyr., auditum], sacerdotum scilicet accusantium simul et accusatorum, quos minime convenit tales debere monstrari, qui judicentur ab aliis. Age nunc imitantes divinam clementiam in alterutrorum veniam condonantes, accusationes aboleamus alterutras; et de his quae ad fidem pertinent agere studeamus, cujus huc gratia convenimus. » Haec siquidem imperator dicens, uniuscujusque scripturam vacare, et libellos jussit ardere; diemque definivit qua solvi quae erant dubia conveniret. Ante", + "candidate_score": 0.68156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_286", + "psc_text": "persuasit ut eos in Ecclesiae communionem susciperet ante judicium atque probationem congruarum personarum secundum Ecclesiae legem; sed destinavit eos ad episcopos tunc Hierosolymis congregatos, scribens ut fidem eorum expositionis examinarent, et clementem super eis deberent proferre sententiam; sive recte credentes invidiae gratia essent injustitiam passi, seu dum non haberent unde judices suos culpare peterent, per poenitentiam revocarentur. Porro sumpta occasione, fautores Arii per scripta imperatoris eos in communionem susceperunt. Et cum hoc fecissent, ipsi imperatori rescripserunt, et Ecclesiae Alexandrinae, et in Aegyptum, et Thebaidam, et Libyam, episcopis universis et clericis praecipientes ut eos alacriter susciperent, imperatore testante rectam eorum esse fidem, quam etiam propriae epistolae subjecerunt. Haec quidem in Hierosolymis gesta noscuntur. SOZOMEN., lib. II c. 26. Edit. Christ. Vales. c. 27, p. 484. Athanasius autem fugiens de Tyro, Constantinopolim venit, et quae passus est adito imperatore narravit: petens ut quae in Tyro fuerant gesta, examinarentur sub ejus quoque praesentia.", + "candidate_score": 0.677163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_15_17", + "bdc_text": "Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.675221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_15_17", + "bdc_text": "Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1002", + "psc_text": "susciperent magistros Ecclesiae qui ante tempora divisionis extitissent. Illis vero non abnegantibus, sed tanquam praeceptores honorantibus, rursum imperator interrogavit si eis horum testimonia Christiani dogmatis complacerent. Haec audientes praesules haeresum atque disputatores eorum (erant enim plurimi ad disputationis certamina praeparati), in responso vehementer haeserunt. Irruit enim in omnes magna discordia; aliis dicentibus bonum imperatoris esse propositum; aliis vere cogitantibus quia non eorum expediret intentioni, dum alii aliter de libris veterum sentire viderentur. Et nequaquam inter se conspirabant; sed erant divisi, non solum adversus alias haereses, sed etiam inter semetipsos, qui dudum unius haeresis esse videbantur. Quamobrem consors malitia sicut linguae gigantum veterum est divisa, et turris eorum funditus est subversa. Cognoscens igitur imperator eorum confusionem, et quia in disputatione solummodo, et non in antiquis expositionibus confidebant, alio properavit itinere, eisque mandavit ut ex scripto unaquaeque religio terminum suae fidei declararet. Tunc callidi viri singularum haeresum subtiliter sua verba tractantes, dogma", + "candidate_score": 0.673052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_759", + "psc_text": "animas; et meam electionem ostendisti tuae justitiae convenire. Cumque post paucos dies sanctus Ambrosius cum multa fiducia apud imperatorem quereretur quia male a judicibus agebatur, tunc imperator ait: Hanc, inquit, confidentiam tuam dudum novi; et aperte probans, non solum non restiti, sed etiam in electione ordinationis tuae socius fui. Festina itaque sanare, sicut divina lege praecipitur, animarum delicta nostrarum. Haec igitur imperator Mediolani et dixit, et fecit. Cognoscens autem quosdam in Asia et Phrygia de divinis dubitare dogmatibus, in Illyrico quidem praecepit synodum celebrari, et quae de illis decreta atque firmata sunt dubitantibus destinavit. Porro qui illic convenerant decreverunt fidem expositam in Nicaena urbe servandam. Scripsit autem et ipse, socium adhibens in suis litteris fratrem, quatenus in his quae placuerant duraretur. Nunc ergo etiam legem ipsam ponere necessarium est quae aperte et ejus pietatem praedicat, et Valentis tunc sinceritatem sine dubitatione demonstrat. THEODORETUS, lib. IV, cap. 6. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.672526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_15_17", + "bdc_text": "Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1003", + "psc_text": "gigantum veterum est divisa, et turris eorum funditus est subversa. Cognoscens igitur imperator eorum confusionem, et quia in disputatione solummodo, et non in antiquis expositionibus confidebant, alio properavit itinere, eisque mandavit ut ex scripto unaquaeque religio terminum suae fidei declararet. Tunc callidi viri singularum haeresum subtiliter sua verba tractantes, dogma proprium conscripserunt. Erat enim definitus dies quo singuli episcoporum ad palatium convenirent. Aderant ergo Nectarius et Agelius consubstantialitatis fidei praesidentes, Arianorum vero Demophilus, Eunomianorum ipse Eunomius, Macedonianorum Eleusius Cyzici. Igitur imperator eos qui convenerant et uniuscujusque dogmatis scripta suscipiens, seorsumque recedens oravit intente ut ei cooperaretur Deus ad veritatis electionem. Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia", + "candidate_score": 0.672266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1058", + "psc_text": "consuetudo sublata est, dum, ut arbitror, minora peccata pro pudore confessionis et subtilitate examinantium patrarentur, SOZOMEN. lib. VII, cap. 16, p. 726. CAPUT XXXVI. De divisione haereticorum inter semetipsos. Dignum itaque judico non tacere quae apud alios gesta sunt, id est, apud Arianos, Novatianos, Macedonianos, et Eunomianos. Ecclesia namque divisa erat, et apud semetipsos singuli congregabantur. Quemadmodum enim, et pro quibus causis divisi sunt, sermone procedente narrabimus. Hoc autem sciendum est, quia imperator Theodosius nullum horum persequebatur praeter Eunomium, qui Constantinopoli collectas in domo faciebat, et conscriptos a se libros recitabat, ita ut ejus doctrina multi corrumperentur. Pro qua causa eum mulctavit exsilio, nullumque alium fatigavit neque sibimet communicare compulit; sed singulos per loca propria collectas celebrare permisit, et cultum tenere Christianitatis, sicut praecipere potuit. Et alios quidem permisit extra civitatem oratoria fabricare; Novatianos autem concordes suae fidei, intra urbem ecclesias habere concessit. De quibus quidem pauca dicenda sunt. Quadraginta", + "candidate_score": 0.671288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_287", + "psc_text": "fidem, quam etiam propriae epistolae subjecerunt. Haec quidem in Hierosolymis gesta noscuntur. SOZOMEN., lib. II c. 26. Edit. Christ. Vales. c. 27, p. 484. Athanasius autem fugiens de Tyro, Constantinopolim venit, et quae passus est adito imperatore narravit: petens ut quae in Tyro fuerant gesta, examinarentur sub ejus quoque praesentia. Porro Constantinus imperator rationabilem petitionem ejus judicans, haec scripsit episcopis qui in Tyro convenerant. SOZOMEN., lib. II, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 486. CAPUT VII. Epistola Constantini evocantis episcopos, ut Athanasii causas ipse cognosceret. Igitur imperator directa sacra epistola concilium evocavit, ut in sui praesentia Athanasii examinaret causam, cujus verba sunt haec. Victor Constantinus pius episcopis in Tyriorum urbe collectis. Ego quidem ignoro quae vestro concilio turbulenter atque cum tempestate decreta sunt. Apparet enim quoniam quadam tumultuosa indisciplinatione veritas est oppressa; vobis quippe non considerantibus quae Deo placent, propter jurgia quae contra proximos vestros habetis, et vota", + "candidate_score": 0.670093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_819", + "psc_text": "eis quoque percipientes epistolas, ad eos, a quibus fuerant destinati reversi sunt. Qui Liberii praecepta suscipientes, legationes mittebant per civitates apud praesules, et consubstantialitatem fidei praedicabant: invitantes eos ut in Tarsum Ciliciae pariter convenirent; quatenus Nicaenam roborantes fidem, de caetero solverent omnem contentionem. Quae fieri potuerunt, nisi Eudoxius Arianae religionis praesul, tunc apud imperatorem eminens valde, prohibuisset. Qui amplius propter indictum iter ad Tarsum accensus, mala in eis potiora commisit. Quia vero Macedoniani per legatos, quos miserant, communicantes Liberio, Nicaenam confirmaverunt fidem, ipse Sabinus in collectione synodalium est professus. SOCRATES, lib. IV, cap. 11. Edit. Christ. Vales. cap. 12, p. 222. CAPUT XXVI. Cur Eunomius ab Eudoxio segregatus sit. Circa haec itaque tempora Eunomius ab Eudoxio separatus seorsim agebat missas; quoniam quem dum saepe [ ed. V per se] rogasset ut susciperetur praeceptor ejus Aetius, Eudoxius non audivit. Hoc autem non ideo refutavit, quia sectam declinabat Aetii, cum eam scilicet", + "candidate_score": 0.669169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120", + "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.", + "candidate_score": 0.6689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1156", + "psc_text": "sepultus in basilica apud Illicem constituta, ubi propter Joannem synodus fuerat celebrata. SOCRATES, lib. VI, cap. 14 et 15. Edit. Christ. Vales. cap. 16, p. 324. Missus ergo tunc Joannes in exsilium, ad orificium habitabat Ponti, quod vocatur Hieron. Cumque per noctem terraemotus civitatem regiam invasisset, legati matutino tempore mittebantur ad eum, rogantes ut velociter reverteretur ad civitatem, et orationibus suis pericula removeret. Sed et alii post illos, et rursus alii destinati sunt, ita ut legatis Bosphorus impleretur. Quod dum fidelissimus populus agnovisset, fluctus Propontidis navibus est opertus. Omnes enim occurrerunt cereos et lampades accendentes pro reversione pastoris. THEODORETUS, lib. V, cap. 34, p. 239. Interea cum Theophilus navigio in Hierapolim advenisset, mortuo ejusdem civitatis episcopo, Nilamnionem monachum elegerunt cives. At ille cum crebro refutaret, ei Theophilus suadebat ne sacerdotium refugeret. Tum ille promisit [ ms. Lyr., respondit], dicens: Cras quod Domino placet implebitur. Altera vero die venientes ad cellam", + "candidate_score": 0.667372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_973", + "psc_text": "irent extraneas. Hoc enim primitus propter persecutionis tempus indifferenter agebatur. Distribuerunt itaque Nectario quidem maximam civitatem et Thraciam; Ponticam vero dioecesim Helladio, qui post Basilium fuit; Caesaraeam Cappadociae Gregorio Nysseno, Basilii germano; Troilo quoque Melitenae Armeniae jus patriarchae dederunt; Asianam vero dioecesim Iconii Amphilochius est sortitus; Optimus autem Antiochiae Pisidiae; Aegyptum quoque Timotheo Alexandrino distribuerunt. Porro Ecclesiarum orientalium gubernationem ejus praesulibus commiserunt Pelagio Laodiceno et Diodoro Tarsi, Antiochenae Ecclesiae privilegia reservantes, quae tunc Meletio praesenti dederunt. Definierunt pariter, ut si quid in provincia qualibet emergeret, provinciae concilio finiretur. In his omnibus suum praebuit etiam imperator assensum. SOCRATES, lib. V, cap. 8, p. 265. Parvo siquidem tempore transeunte, sanctus quidem Meletius est defunctus, et ab omnibus sapientibus cum praeconiis maximis est sepultus. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 206. Aestate vero sequente, rursus plures episcopi ad Constantinopolim pro causis ecclesiasticis sunt reversi, ubi occidentalium episcoporum synodicam susceperunt epistolam, invitantem eos ad", + "candidate_score": 0.666884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_486", + "psc_text": "congregatis salutem. Semper equidem et prae omnibus cogitare nos de sacra et adoranda lege, non ignorat vestra benignitas. Nunc autem viginti quos vestra sapientia destinavit episcopos, legationis suae causa, interim videre nequivimus, cum sit nobis necessarium circa barbaros iter, et, sicut nostis, deceat animo puro ab omni cogitatione utilitatem divinae legis examinare. Jussimus igitur episcopos in Adrianopoli nostram sustinere regressionem; ut cum universa respublica fuerit bene disposita, tunc quae gesserint audire possimus. Vestrae ergo sanctitati non videatur onerosum eorum exspectare regressum; ut dum redeunt nostrum vobis referentes responsum, perducere possitis ad terminum quae Ecclesiae catholicae utilia esse noscuntur. Has litteras suscipientes episcopi, talia rescripserunt. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXIII. Epistola Ariminensis concilii ad imperatorem Constantium destinata. Litteras clementiae tuae suscepimus, domine Deo amabilis imperator: quibus continetur, quia propter necessitatem publicam interim non potuisti nostros videre legatos, nosque jubetis ut eorum sustineamus", + "candidate_score": 0.666167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_819", + "psc_text": "eis quoque percipientes epistolas, ad eos, a quibus fuerant destinati reversi sunt. Qui Liberii praecepta suscipientes, legationes mittebant per civitates apud praesules, et consubstantialitatem fidei praedicabant: invitantes eos ut in Tarsum Ciliciae pariter convenirent; quatenus Nicaenam roborantes fidem, de caetero solverent omnem contentionem. Quae fieri potuerunt, nisi Eudoxius Arianae religionis praesul, tunc apud imperatorem eminens valde, prohibuisset. Qui amplius propter indictum iter ad Tarsum accensus, mala in eis potiora commisit. Quia vero Macedoniani per legatos, quos miserant, communicantes Liberio, Nicaenam confirmaverunt fidem, ipse Sabinus in collectione synodalium est professus. SOCRATES, lib. IV, cap. 11. Edit. Christ. Vales. cap. 12, p. 222. CAPUT XXVI. Cur Eunomius ab Eudoxio segregatus sit. Circa haec itaque tempora Eunomius ab Eudoxio separatus seorsim agebat missas; quoniam quem dum saepe [ ed. V per se] rogasset ut susciperetur praeceptor ejus Aetius, Eudoxius non audivit. Hoc autem non ideo refutavit, quia sectam declinabat Aetii, cum eam scilicet", + "candidate_score": 0.664101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_15_17", + "bdc_text": "Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1058", + "psc_text": "consuetudo sublata est, dum, ut arbitror, minora peccata pro pudore confessionis et subtilitate examinantium patrarentur, SOZOMEN. lib. VII, cap. 16, p. 726. CAPUT XXXVI. De divisione haereticorum inter semetipsos. Dignum itaque judico non tacere quae apud alios gesta sunt, id est, apud Arianos, Novatianos, Macedonianos, et Eunomianos. Ecclesia namque divisa erat, et apud semetipsos singuli congregabantur. Quemadmodum enim, et pro quibus causis divisi sunt, sermone procedente narrabimus. Hoc autem sciendum est, quia imperator Theodosius nullum horum persequebatur praeter Eunomium, qui Constantinopoli collectas in domo faciebat, et conscriptos a se libros recitabat, ita ut ejus doctrina multi corrumperentur. Pro qua causa eum mulctavit exsilio, nullumque alium fatigavit neque sibimet communicare compulit; sed singulos per loca propria collectas celebrare permisit, et cultum tenere Christianitatis, sicut praecipere potuit. Et alios quidem permisit extra civitatem oratoria fabricare; Novatianos autem concordes suae fidei, intra urbem ecclesias habere concessit. De quibus quidem pauca dicenda sunt. Quadraginta", + "candidate_score": 0.663499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1058", + "psc_text": "consuetudo sublata est, dum, ut arbitror, minora peccata pro pudore confessionis et subtilitate examinantium patrarentur, SOZOMEN. lib. VII, cap. 16, p. 726. CAPUT XXXVI. De divisione haereticorum inter semetipsos. Dignum itaque judico non tacere quae apud alios gesta sunt, id est, apud Arianos, Novatianos, Macedonianos, et Eunomianos. Ecclesia namque divisa erat, et apud semetipsos singuli congregabantur. Quemadmodum enim, et pro quibus causis divisi sunt, sermone procedente narrabimus. Hoc autem sciendum est, quia imperator Theodosius nullum horum persequebatur praeter Eunomium, qui Constantinopoli collectas in domo faciebat, et conscriptos a se libros recitabat, ita ut ejus doctrina multi corrumperentur. Pro qua causa eum mulctavit exsilio, nullumque alium fatigavit neque sibimet communicare compulit; sed singulos per loca propria collectas celebrare permisit, et cultum tenere Christianitatis, sicut praecipere potuit. Et alios quidem permisit extra civitatem oratoria fabricare; Novatianos autem concordes suae fidei, intra urbem ecclesias habere concessit. De quibus quidem pauca dicenda sunt. Quadraginta", + "candidate_score": 0.663198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_426", + "psc_text": "Quamobrem tumultu surgente, jussit imperator concilium in Sirmio congregari. Convenitque illic ex Orientalibus quidem Marcus Arethusae, et Georgius Alexandrinus, quem remoto Gregorio ordinaverant Ariani. Venit etiam Basilius expulso Marcello Ancyrae praesule, Pancratius Pelusii, Hippacianus Heracleae; Occidentalium vero Valens Myrsenus, et tunc famosissimus hominum Osius Cordubae pontifex, pariter invitus. Isti siquidem post consulatum Sergii et Nigriani ( id est an. Dom. 351) (quo anno propter bellorum turbas nullus consulum fuerat solemniter ordinatus) convenerunt in Sirmio, et Photinum (dogma Sabellii Libyensis et Pauli Samosateni saepe cognoscentes) repente damnaverunt. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 121. CAPUT VII. Fides exposita in Sirmio cum capitulis subjectis. Post haec de fide propositiones ediderunt, unam Graece, aliam Latine, multum sibimet textu sensuque concordes. SOZOMEN., lib. IV, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 6, p. 542. Tunc etenim quasi antiqua fidei dogmata reprehendentes, alias propositiones de fide sanxerunt. Et unam quidem Attico", + "candidate_score": 0.662838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_293", + "psc_text": "et Valentem erant, ad Constantinopolitanam venientes urbem, nequaquam de calice fracto, aut altari subverso, aut Arsenio perempto, quod in synodo concinnaverant, quaestionem fieri permiserunt; sed aliam invenere detractionem, suggerentes imperatori, quoniam Athanasius interminaretur non se missurum ab Alexandria frumenta solemniter ad Constantinopolitanam urbem. Et haec se audisse dicebant, Athanasio dicente ad Amantium, Anubionem, Arbathionem, et Petrum, episcopos. Multum itaque derogatio praevalet quando derogator creditur fide dignus. Hac subreptione ad furorem perductus imperator, Athanasium relegavit exsilio, et habitare eum praecepit in Galliis. Aiunt enim quidam hoc imperatorem propterea fecisse, ut unirentur Ecclesiae: quoniam Athanasius communicare Arianis evitabat. Et ille quidem degebat in Treveri Galliarum. SOCRATES, lib. I, cap. 23 Edit. Christ. Sed nemo miretur si tantus vir deceptus excessit, sacerdotibus falsa loquentibus; cum divinus quoque David propheta, non a pontifice, sed a servo Siba contra Miphiboseth mendacia loquente, deceptus sit. THEODORETUS, lib. I, cap. 33, p. 66. CAPUT IX. Quomodo Marcellus", + "candidate_score": 0.662811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1002", + "psc_text": "susciperent magistros Ecclesiae qui ante tempora divisionis extitissent. Illis vero non abnegantibus, sed tanquam praeceptores honorantibus, rursum imperator interrogavit si eis horum testimonia Christiani dogmatis complacerent. Haec audientes praesules haeresum atque disputatores eorum (erant enim plurimi ad disputationis certamina praeparati), in responso vehementer haeserunt. Irruit enim in omnes magna discordia; aliis dicentibus bonum imperatoris esse propositum; aliis vere cogitantibus quia non eorum expediret intentioni, dum alii aliter de libris veterum sentire viderentur. Et nequaquam inter se conspirabant; sed erant divisi, non solum adversus alias haereses, sed etiam inter semetipsos, qui dudum unius haeresis esse videbantur. Quamobrem consors malitia sicut linguae gigantum veterum est divisa, et turris eorum funditus est subversa. Cognoscens igitur imperator eorum confusionem, et quia in disputatione solummodo, et non in antiquis expositionibus confidebant, alio properavit itinere, eisque mandavit ut ex scripto unaquaeque religio terminum suae fidei declararet. Tunc callidi viri singularum haeresum subtiliter sua verba tractantes, dogma", + "candidate_score": 0.662504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_533", + "psc_text": "Qui vero voluerit subtiliter universa cognoscere, exceptorum debet acta relegere. Post haec ergo talia gesta sunt. Consentientes quidem Acacio ad imperatorem quam propere pervenerunt. Alterius vero partis episcopi singuli ad propria sunt reversi. Decem tantummodo eorum communi decreto missi, venientes ad principem, invenerunt directos decem ab Ariminensi concilio. Porro sequaces Acacii jam egerant ut potentes palatii ipsorum tuerentur partes, et per eos favor illis arridebat imperatoris. Dicebant enim alios quidem sibimet consentire, alios autem ecclesiasticis pecuniis esse corruptos, alios incongruis falli seductionibus [ ed. V., seditionibus]. Haec agebat Acacius natura versutus, et praeparatus ad intelligendum atque dicendum, cum etiam insignem haberet ecclesiam, id est Eusebii Pamphili, post quem ejus tenebat episcopatum, et gloriabatur eum se habuisse doctorem. Et cum talis esset, persuadebat facile quod volebat. Cum igitur Constantinopoli ex utroque concilio essent episcopi viginti, et alii qui casu praesentes erant; primo quidem jubetur ut de Aetii quaestione judicaret, praesentibus maximis", + "candidate_score": 0.662046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_485", + "psc_text": "divinae Scripturae religionem tuam poterunt edocere. THEODORETUS, lib. II, cap. 18 et 19, p. 97. Haec itaque synodus scripsit, et per episcopos destinavit. Ursacius autem et Valens eorum praevenientes adventum, derogaverunt concilio: ostendentes imperatori expositionem fidei quam portabant. Imperator Ariano dogmati favens, indignatur adversus synodum, et Ursacium ac Valentem potius honoravit. Quamobrem qui a concilio fuerant destinati tardaverunt, non valentes impetrare responsum. Sero tamen ad synodum Constantius per praesentes episcopos hujusmodi scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXII. Epistola Constantii ad Ariminense concilium. Constantius victor ac triumphator Augustus universis episcopis Arimino congregatis salutem. Semper equidem et prae omnibus cogitare nos de sacra et adoranda lege, non ignorat vestra benignitas. Nunc autem viginti quos vestra sapientia destinavit episcopos, legationis suae causa, interim videre nequivimus, cum sit nobis necessarium circa barbaros iter, et, sicut nostis, deceat animo puro ab omni cogitatione utilitatem divinae", + "candidate_score": 0.661587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_457", + "psc_text": "THEODORETUS, lib. II, cap. 15, p. 90. Igitur imperator illos quidem mittit in exsilium. Generale vero concilium fieri cogitabat, quatenus omnes Orientales episcopos venientes ad Occidentem, si posset, concordes efficeret. Quod cum propter itineris spatia difficile videretur, duplicem tractavit synodum celebrari: ut in Arimino quidem Itali qui tunc aderant convenirent, Orientales autem in Nicomedia Bithyniae civitate. Hoc ergo imperatore tractante, effectus non evenit ut voluit. Neutrum enim concilium sibimet concordavit, sed utrumque divisum est. Nam neque Arimino convenientes alterutris inter se consonare potuerunt, et Orientales in Seleucia Isauriae congregati, aliud schisma sunt passi; quod suo loco narrabitur. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 131. 265 CAPUT XVII. Dialogus inter Liberium et Constantium gestus, et quomodo Liberius fuerit exsilio destinatus. Ego quidem Liberii per omnia famosissimi habitum pro veritate dialogum contra Constantium volo referre, quoniam a fidelibus illius temporis est conscriptus. Is enim post Julium Sylvestri", + "candidate_score": 0.661539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_340", + "psc_text": "deinde cur eum ad synodum suam non vocassent, canonibus quippe jubentibus extra Romanum nihil decerni pontificem; insuper quia latenter corrumperent fidem, et quia Tyri gesta per subreptionem fuerint et arte composita; et quia contra [ ms. Santheod., contraria] jus ex una parte confecerint monimenta gestorum, referens et falsitatem de Arsenio concinnatam. Epistolas ipsas ponere, propter fastidium longae lectionis omisi. Post paucum itaque tempus, Paulus a Thessalonica simulans se habere iter ad Corinthum, in Italiam venit, una cum Athanasio actus suos imperatori Constanti indicavit. SOCRATES, lib. II, edit. Christ. Vales. cap. 17, p. 94. CAPUT XX. De legatis orientalium episcoporum ad Constantem directis pro his quae gesta erant. Imperator autem fratri suo Constantio scripsit ut aliquos orientalium episcoporum satisfacturos de quorumdam damnatione dirigeret. Quapropter eliguntur tres, Narcissus Irenopolites [ ms. et ed. V., Hermipolita], Cilix episcopus, Theodorus Heracliae Thraciae, et Marcus Arethusae Syriacae. Qui venientes in Italiam, facta propria vindicabant, nitentes", + "candidate_score": 0.661268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_15_17", + "bdc_text": "Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_302", + "psc_text": "quod erat primitus, domum ibi constituit, quatenus oblivio facti procederet, et per successionem hujusmodi memoria deperiret. Fama tamen per cunctam cucurrit civitatem, et orbi terrarum mortem Arii declaravit. SOZOMEN., lib. II, cap. 28. Edit. Christ. CAPUT XI. Quod prius Ariani cum orthodoxis conveniebant atque communicabant, et de lege Constantini qua jussit haereticorum oratoria ecclesiis applicari. Arii vero dogma, licet apud multos disputationibus extolleretur, nondum tamen in proprium discernebatur populum, aut in nomine constabat auctoris; sed omnes simul in ecclesia conveniebant atque communicabant, praeter Novatianos, et qui vocantur Phryges, et Valentinianos, et Marcionistas, et Paulianos, et qui alias haereses colebant. Contra quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores", + "candidate_score": 0.658392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_485", + "psc_text": "divinae Scripturae religionem tuam poterunt edocere. THEODORETUS, lib. II, cap. 18 et 19, p. 97. Haec itaque synodus scripsit, et per episcopos destinavit. Ursacius autem et Valens eorum praevenientes adventum, derogaverunt concilio: ostendentes imperatori expositionem fidei quam portabant. Imperator Ariano dogmati favens, indignatur adversus synodum, et Ursacium ac Valentem potius honoravit. Quamobrem qui a concilio fuerant destinati tardaverunt, non valentes impetrare responsum. Sero tamen ad synodum Constantius per praesentes episcopos hujusmodi scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXII. Epistola Constantii ad Ariminense concilium. Constantius victor ac triumphator Augustus universis episcopis Arimino congregatis salutem. Semper equidem et prae omnibus cogitare nos de sacra et adoranda lege, non ignorat vestra benignitas. Nunc autem viginti quos vestra sapientia destinavit episcopos, legationis suae causa, interim videre nequivimus, cum sit nobis necessarium circa barbaros iter, et, sicut nostis, deceat animo puro ab omni cogitatione utilitatem divinae", + "candidate_score": 0.657207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1058", + "psc_text": "consuetudo sublata est, dum, ut arbitror, minora peccata pro pudore confessionis et subtilitate examinantium patrarentur, SOZOMEN. lib. VII, cap. 16, p. 726. CAPUT XXXVI. De divisione haereticorum inter semetipsos. Dignum itaque judico non tacere quae apud alios gesta sunt, id est, apud Arianos, Novatianos, Macedonianos, et Eunomianos. Ecclesia namque divisa erat, et apud semetipsos singuli congregabantur. Quemadmodum enim, et pro quibus causis divisi sunt, sermone procedente narrabimus. Hoc autem sciendum est, quia imperator Theodosius nullum horum persequebatur praeter Eunomium, qui Constantinopoli collectas in domo faciebat, et conscriptos a se libros recitabat, ita ut ejus doctrina multi corrumperentur. Pro qua causa eum mulctavit exsilio, nullumque alium fatigavit neque sibimet communicare compulit; sed singulos per loca propria collectas celebrare permisit, et cultum tenere Christianitatis, sicut praecipere potuit. Et alios quidem permisit extra civitatem oratoria fabricare; Novatianos autem concordes suae fidei, intra urbem ecclesias habere concessit. De quibus quidem pauca dicenda sunt. Quadraginta", + "candidate_score": 0.656996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_10_12", + "bdc_text": "principum nostrorum conventu , qui habitus est Neumburgi ad 22 . diem februarii , audieris . Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1058", + "psc_text": "consuetudo sublata est, dum, ut arbitror, minora peccata pro pudore confessionis et subtilitate examinantium patrarentur, SOZOMEN. lib. VII, cap. 16, p. 726. CAPUT XXXVI. De divisione haereticorum inter semetipsos. Dignum itaque judico non tacere quae apud alios gesta sunt, id est, apud Arianos, Novatianos, Macedonianos, et Eunomianos. Ecclesia namque divisa erat, et apud semetipsos singuli congregabantur. Quemadmodum enim, et pro quibus causis divisi sunt, sermone procedente narrabimus. Hoc autem sciendum est, quia imperator Theodosius nullum horum persequebatur praeter Eunomium, qui Constantinopoli collectas in domo faciebat, et conscriptos a se libros recitabat, ita ut ejus doctrina multi corrumperentur. Pro qua causa eum mulctavit exsilio, nullumque alium fatigavit neque sibimet communicare compulit; sed singulos per loca propria collectas celebrare permisit, et cultum tenere Christianitatis, sicut praecipere potuit. Et alios quidem permisit extra civitatem oratoria fabricare; Novatianos autem concordes suae fidei, intra urbem ecclesias habere concessit. De quibus quidem pauca dicenda sunt. Quadraginta", + "candidate_score": 0.655801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_973", + "psc_text": "irent extraneas. Hoc enim primitus propter persecutionis tempus indifferenter agebatur. Distribuerunt itaque Nectario quidem maximam civitatem et Thraciam; Ponticam vero dioecesim Helladio, qui post Basilium fuit; Caesaraeam Cappadociae Gregorio Nysseno, Basilii germano; Troilo quoque Melitenae Armeniae jus patriarchae dederunt; Asianam vero dioecesim Iconii Amphilochius est sortitus; Optimus autem Antiochiae Pisidiae; Aegyptum quoque Timotheo Alexandrino distribuerunt. Porro Ecclesiarum orientalium gubernationem ejus praesulibus commiserunt Pelagio Laodiceno et Diodoro Tarsi, Antiochenae Ecclesiae privilegia reservantes, quae tunc Meletio praesenti dederunt. Definierunt pariter, ut si quid in provincia qualibet emergeret, provinciae concilio finiretur. In his omnibus suum praebuit etiam imperator assensum. SOCRATES, lib. V, cap. 8, p. 265. Parvo siquidem tempore transeunte, sanctus quidem Meletius est defunctus, et ab omnibus sapientibus cum praeconiis maximis est sepultus. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 206. Aestate vero sequente, rursus plures episcopi ad Constantinopolim pro causis ecclesiasticis sunt reversi, ubi occidentalium episcoporum synodicam susceperunt epistolam, invitantem eos ad", + "candidate_score": 0.654838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_15_17", + "bdc_text": "Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_471", + "psc_text": "quidem tantum nosse sufficiat. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 132. CAPUT XX. De Ariminensi concilio et contentionibus ibi factis. Eorum igitur qui Arimino convenerunt, Orientales ea quae de Athanasio gesta sunt, taciturnitati tradentes, ad concilium se occurrisse dicebant. Quorum studio cohaerebant Ursacius et Valens, qui ab initio quidem Arianorum dogma tenuerant; in medio autem Homousianis consenserant, dato libello Romano pontifici, sicuti jam dictum est. Isti namque semper ad partes pro tempore valentium declinabant. Quorum adjutores erant Germinius, Auxentius, Demophilus et Gaius. Dum ergo in concilio praesentium alter aliud proponere conaretur, tunc Ursacius et Valens dicebant omnia quae de fide dicta sunt debere suspendi, et suscipiendam novellam expositionem, quam paulo ante Sirmio convenientes ediderant. Haec dicentes, et chartulam prae manibus habentes legi fecerunt secundum expositionem fidei Sirmio prolatam, quam ibi quidem, sicuti praedixi, celaverunt, Arimino autem ostensa est. Cujus exemplar hoc est: EXPOSITA FIDES APUD", + "candidate_score": 0.653969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_15_17", + "bdc_text": "Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_362", + "psc_text": "et dilatare potuissent et fidei corrumpere pietatem; sunt autem horum principes, Eusebius, Theodorus Heracleae, Narcissus Neroniadis Ciliciae, Stephanus Antiochiae, Georgius Laodiceae, Acacius Caesareae Palaestinae, Minophantus Ephesius, Ursatius Sigiduni [ ed. Frob., Mygdoni] Mysiae, Valens Mirsi Pannoniae. Isti namque convenientes cum Orientalibus non sinebant eos nec in sanctum concilium ingredi, nec omnino accedere ad ecclesiam Dei. Et venientes in Sardicam conciliabula apud semetipsos per loca singula faciebant, et acta quaedam cum terroribus concinnabant; quatenus nihil penitus ad judicium perveniret, neque sanctum possemus celebrare concilium. Haec omnia cognoscere potuimus a consacerdotibus nostris Macario Palaestino et Asterio Arabiae, qui cum eis venerant, et ab eorum perfidia recesserant. Hi namque ad sanctum concilium venientes, violentiam quam passi sunt narraverunt, nihil dicentes apud eos agi rectum: insuper adjicientes quia dum essent rectae fidei, prohibiti fuissent ab eis ad haec loca venire, et propter interminationem vix ab eis intercedere [ ed. Niv. et Frob., discedere] potuissent.", + "candidate_score": 0.652607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_340", + "psc_text": "deinde cur eum ad synodum suam non vocassent, canonibus quippe jubentibus extra Romanum nihil decerni pontificem; insuper quia latenter corrumperent fidem, et quia Tyri gesta per subreptionem fuerint et arte composita; et quia contra [ ms. Santheod., contraria] jus ex una parte confecerint monimenta gestorum, referens et falsitatem de Arsenio concinnatam. Epistolas ipsas ponere, propter fastidium longae lectionis omisi. Post paucum itaque tempus, Paulus a Thessalonica simulans se habere iter ad Corinthum, in Italiam venit, una cum Athanasio actus suos imperatori Constanti indicavit. SOCRATES, lib. II, edit. Christ. Vales. cap. 17, p. 94. CAPUT XX. De legatis orientalium episcoporum ad Constantem directis pro his quae gesta erant. Imperator autem fratri suo Constantio scripsit ut aliquos orientalium episcoporum satisfacturos de quorumdam damnatione dirigeret. Quapropter eliguntur tres, Narcissus Irenopolites [ ms. et ed. V., Hermipolita], Cilix episcopus, Theodorus Heracliae Thraciae, et Marcus Arethusae Syriacae. Qui venientes in Italiam, facta propria vindicabant, nitentes", + "candidate_score": 0.651707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_10_12", + "bdc_text": "principum nostrorum conventu , qui habitus est Neumburgi ad 22 . diem februarii , audieris . Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_922", + "psc_text": "exponere, venit illic, expositiones magniloqui illius auditurus. A quo veram philosophiam eruditus, evocantibus parentibus remeavit ad patriam. Ubi primo quidem, dum esset adhuc laicus, plurima signa fecit, languores curando, daemones per epistolas expellendo, paganosque sermonibus et operibus sibimet subjugando. Hujus meminit et Pamphilus martyr, et Eusebius in libris quos de Origene conscripsit. Fuit ergo Gregorius antiquus iste, discipulus Origenis, et alter Nazianzenus, fraterque Basilii. Fuitque alius Gregorius Alexandrinus, Arianus. SOCRATES, lib. IV, cap. 22. Edit. Christ. Vales. cap. 27, p. 244. CAPUT IX. Quod Novatiani festivitatem Paschae mutaverint, et de schismate inter Cornelium Romanum episcopum et Novatum facto pro recipiendis errantibus. Ea tempestate Novatiani, habitantes in Phrygia, festivitatem Paschae mutaverunt. Quomodo autem gestum sit dicam: primo tamen referens, cujus rei gratia circa Phrygum Paphlagoniorumque gentes severius ecclesiastica regula conservetur. Novatus presbyter se ab Ecclesiae Romanae communione suspendit, quoniam Cornelius episcopus fideles qui sacrificaverant tempore factae persecutionis a Decio, in communione", + "candidate_score": 0.651663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_10_12", + "bdc_text": "principum nostrorum conventu , qui habitus est Neumburgi ad 22 . diem februarii , audieris . Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_183", + "psc_text": "dictantes, quae hactenus in Ecclesiis permanet, et subscriptionibus roborantes, solvere concilium. Dolose tamen et non salubriter praedicti viri in fidei termino consenserunt; ut testantur tam quae postea ab eis machinata sunt contra pietatis propugnatores, quam quae ab ipsis conscripta noscuntur. THEODORETUS, lib. I, cap. 7, p. 24. CAPUT VI. Relatio Eustathii Antiochiae episcopi de Nicaeno concilio. Eustathius itaque Antiochenus episcopus, cujus primitus memini, haec de eis retulit, docens 227 quae facta sunt, eorumque redarguens blasphemias, ubi illud etiam proverbiale interpretatur eloquium: Dominus creavit me initio [ed., principium] viarum suarum in opera sua (Prov. VIII, 22) . Pergo itaque jam hinc, et ad ea quae gesta sunt. Cum igitur propter haec synodus maxima in Nicaeam venisset urbem, et quaereretur fidei modus, aperta quidem impudentia Eusebius scripturam protulit blasphemiae, quae coram omnibus lecta, repente cladem importabilem causa divisionis audientibus irrogavit: confusionem tamen incurabilem suo providit auctori. Cumque officina capta fuisset, indubitanter Eusebii,", + "candidate_score": 0.648647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_13_15", + "bdc_text": "Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_450", + "psc_text": "imbutus erat Aetius, et divinarum litterarum ignarus, tantummodo in contentionibus praeparatus, quod etiam quilibet rusticus facere potest. Et dum nec veteres, qui eloquia Christiana fuerant interpretati, legisset, asserebat se multum gaudere libris Clementis et Africani, nec non Origenis, cum utique fuerint illi viri totius sapientiae virtutibus eruditi. Fecit igitur is epistolas ad imperatorem Constantium, 264 et ad alios quosdam, contentiones involvens et quaedam commenta conficiens. Quamobrem etiam Sine Deo vocabatur. Et licet eadem quae Arius vindicaret, tamen a suis non valentibus intelligere perplexiones syllogismorum ejus, cum eadem quae ille saperet, putabatur haereticus. Et propterea eorum pulsus Ecclesia credebatur, cum ipse illis potius communicare noluisset. Hactenus enim ex illis sunt qui tunc quidem Aetiani, nunc autem Eunomiani vocantur. Posteriore namque tempore Eunomius notarius ejus, eruditus ab eo, editionem ejus haereticam divulgavit. Sed de Eunomio locis convenientibus explanabimus. SOCRATES, lib. II, cap. 28. Edit. Christ. Vales. cap. 35, p. 129. CAPUT XIV.", + "candidate_score": 0.648311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_10_12", + "bdc_text": "principum nostrorum conventu , qui habitus est Neumburgi ad 22 . diem februarii , audieris . Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_239", + "psc_text": "propitium, si meliores imitarentur homines, et sicut ipsi placarent Deum. Et constituentes sibimet ex eis bene agendi rectores, edocebantur, et baptizabantur, et consequenter in ecclesias occurrebant. SOZOMEN., lib. II, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 6, p. 451. CAPUT XXII. Quod Eusebius Nicomediensis Constantinopoleos invaserit episcopatum, et de litteris Constantini adversus eum. Fautores igitur Arii nequissima non reliquere consilia. Hujus enim causa in confessione fidei etiam manibus consenserunt, qui postea imitati sunt gesta luporum. Nam cum sanctissimus Alexander, qui suis orationibus Arium fuerat jaculatus, id est Byzantii pontifex, sic enim tunc vocabatur Constantinopolis, ad meliorem translatus fuisset vitam, Eusebius defensor impietatis, parvipendens regulas quas ante paululum cum aliis pontificibus ipse conscripserat, repente Nicomediam deserens Constantinopolitanam arripuit sedem, regulis e diverso clamitantibus, episcopos et presbyteros non licere ex alia civitate transire ad aliam. Sed mirum non est ut qui sic insaniunt adversus Unigeniti deitatem, licenter etiam alias transgrediantur leges. Non enim", + "candidate_score": 0.648015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_10_12", + "bdc_text": "principum nostrorum conventu , qui habitus est Neumburgi ad 22 . diem februarii , audieris . Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_513", + "psc_text": "prohibuit concilium celebrari ( An. Dom. 364). Plurimam namque civitatis partem terraemotus ille destruxit, et multos habitantium interemit. Hoc agnoscentes qui convenerant, ad suas revertuntur Ecclesias. Arbitror enim hoc Dei sapientia gestum; in illa namque civitate adversus Arium a sanctis Patribus apostolicae fidei doctrina prolata est. Et forte secunda congregatio potuit illic sentire ( ed. Niv., Frob., sancire] contraria, ut Arianis occasio [ ed., accusatio] eo nomine praeberetur, quo magis simpliciores capere possent, tanquam illam veterem synodum proferentes. Sed Ecclesiarum prospector citius solvit tale concilium. THEODORETUS, lib. II, cap. 25 et 26, p. 108 et 109. In momento siquidem temporis civitate concussa, neque fugere potuerunt; sed primo experimento periculi sunt perempti. Dicitur autem antequam fieret ea clades, quemdam Ursacium [ alii, Arsacium] militem [ ed., Frob., exmilitem] praevidisse, genere Persam, qui sub Licinio confessor effectus, relictaque militia, in turre civitatis divinam exercebat philosophiam. Cui superna visitatio aperte praecepit exire de", + "candidate_score": 0.647584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_426", + "psc_text": "Quamobrem tumultu surgente, jussit imperator concilium in Sirmio congregari. Convenitque illic ex Orientalibus quidem Marcus Arethusae, et Georgius Alexandrinus, quem remoto Gregorio ordinaverant Ariani. Venit etiam Basilius expulso Marcello Ancyrae praesule, Pancratius Pelusii, Hippacianus Heracleae; Occidentalium vero Valens Myrsenus, et tunc famosissimus hominum Osius Cordubae pontifex, pariter invitus. Isti siquidem post consulatum Sergii et Nigriani ( id est an. Dom. 351) (quo anno propter bellorum turbas nullus consulum fuerat solemniter ordinatus) convenerunt in Sirmio, et Photinum (dogma Sabellii Libyensis et Pauli Samosateni saepe cognoscentes) repente damnaverunt. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 121. CAPUT VII. Fides exposita in Sirmio cum capitulis subjectis. Post haec de fide propositiones ediderunt, unam Graece, aliam Latine, multum sibimet textu sensuque concordes. SOZOMEN., lib. IV, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 6, p. 542. Tunc etenim quasi antiqua fidei dogmata reprehendentes, alias propositiones de fide sanxerunt. Et unam quidem Attico", + "candidate_score": 0.647557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_453", + "psc_text": "studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed. V. et Frob., regione] compleret. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. Tunc igitur in Italiam convenerunt episcopi Orientalium non multi, quoniam plurimos eorum aut senectus aut itineris longitudo prohibuit. Occidentalium vero ultra trecentos, ut praecepto principis concilium Mediolani celebraretur: ubi convenientes Orientales, ante omnia contra Athanasium decretum fieri commune poscebant, ut hoc facto penitus ei aditus Alexandriae clauderetur. Quod cum sensissent Paulinus Gallicanae Treviris, Dionysius Albae metropolis Italorum, et Eusebius Vercellensis episcopi, quia ad destructionem fidei Orientales contra Athanasium agere molirentur: surgentes magna voce clamabant dolum et circumventionem per ea quae gerebantur, Christianitatis dogmatibus", + "candidate_score": 0.647101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_845", + "psc_text": "sanctus ait Basilius: Tuum est de pulmentariis cogitare, non dogmata divina decoquere. Post haec imperator ita dilexit virum, ut etiam optima praedia, quae illic habebat, pauperibus qui ab eo gubernabantur offerret: ex quibus leprosis praecipue necessaria ministrantur. Primum ergo Valentis impetum hoc modo magnus Basilius declinavit. Cum vero postea reversus illic fuisset, priorum oblitus, quoniam a seductoribus ejus voluntas obsidebatur, rursus eum movebat ut ad partes declinaret haereticas. Cui non persuadens, legem de ejus scribi praecepit exsilio, quam volens manus suae subscriptione roborare, nullum apicem complere praevaluit, calamus enim contritus est. Cumque secundus et tertius calamus hoc pertulisset, et adhuc legem impiam firmare contenderet, commota est ejus dextera, eamque subito tremor invasit. Tunc ejus animo terrore completo, ambabus manibus chartam rupit. Ostenditque provisor omnium Deus, quia et alios ipse permisit pati, et hunc ab insidiis liberavit; et per ea quae in isto contigere, signum propriae virtutis ostendens, et per alia", + "candidate_score": 0.646542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1019", + "psc_text": "dies ingressus palatium, vidensque filium Arcadium jam imperatorem astare patri, Theodosium solemniter salutavit; filium vero non ei exhibita salutatione deseruit. Verum imperator credens oblitum Amphilochium, invitavit ut eum osculari deberet. At ille: Sufficit, inquit, ei proprius honor. Tunc imperator contristatus ad suam injuriam filio factam contumeliam judicavit. Porro sapientissimus Amphilochius consilium suae intentionis aperuit, et cum clamore dixit: Vides, imperator, quemadmodum filio tuo contumeliam non pateris irrogari? Crede ergo etiam omnium Deum sic abominari eos qui unigenitum ejus Filium blasphemare contendunt, et velut ingratos circa Salvatorem et benefactorem semper habere in odio. Hoc intelligens imperator, et gesta simul dictaque miratus, legem repente protulit haereticorum concilia prohiberi. THEODORETUS, lib. V, cap. 16, p. 218. CAPUT XXVI. De morte Paulini Antiocheni episcopi, et ordinatione Evangrii, et quomodo Flavianus sit Damaso reconciliatus. Circa haec itaque tempora in Antiochia Syriae Paulino episcopo moriente, plebs ejus declinabat omni modo Flavianum. Et propter hoc Evagrium ordinaverunt", + "candidate_score": 0.646197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1278", + "psc_text": "praesidet Ecclesia. Palladius ab Hellinopoli mutatur in Asponam. Alexander ab Hellinopoli in Adrianos migratus est. Theosebius ab Apamia Asiae transfertur in Eudoxiopolim, quae dudum Salambria vocabatur. Polycarpus de urbe Antapristena Mysiae in Nicopolim Thraciae mutatus est. Hierophilus de Trapezapoli Phrygiae migratus est in Plutinopolim Thraciae. Optimus ab Argadamia Phrygiae in Antiochiam Pisidiae migratur. Sylvanus a Philippopoli Thraciae mutatur in Troada. Tantos igitur quantos ad praesens invenimus ex propriis civitatibus ad alias migrasse, nos memorasse sufficiat. De Sylvano tamen, qui ex Philippopoleos Thraciae in Troada migratus est, utile judico pauca narrare. SOCRATES, lib. VII, cap. 35. Edit. Christ. Vales. cap. 36, p. 378. Sylvanus quidem rhetor fuit prius Troili sophistae, et ad perfectum Christianus, vitamque monachicam diligens. Is enim doctoris pallio uti despexit: quem post haec Atticus episcopus comprehendens, episcopum Philippopoleos ordinavit. At ille tribus annis in Thracia degens, nec frigora ferre valens, cum haberet corpus valde debile atque subtile, rogavit", + "candidate_score": 0.644889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_21", + "psc_text": "causas quibus interfui, et a scientibus aut contemplantibus eas audivi, tam in nostra quam ante nostram generationem gestas. Caeterorum vero explanabo notitiam ex legibus positis causa religionis, et ex conciliis per tempora constitutis, ac novitatibus factis, et imperialibus, atque sacerdotum epistolis, quarum aliae quidem hactenus in palatiis ecclesiisque custodiuntur, aliae vero passim apud diligentes inveniuntur. Quarumdam rationem [ ms., Quorumdam ratione] potius complecti in hoc opere melius approbavi propter magnitudinem lectionis, ut sensus earum breviter indicetur: nisi forte quaedam venire possint in dubium, pro quibus apud multos est diversa sententia. Tunc enim, si quamlibet scripturam invenire potuero, propter probationem veritatis eam ponere non omitto. Ut autem nullus ignoratione rerum accuset mendacem esse conscriptionem, contrarias legendo forsan epistolas, sciendum est quoniam occasione dogmatis Ariani et eorum qui postea sunt oborti, discordantes inter alterutros. Praesules Ecclesiarum, singuli de quibus studebant suis consectatoribus scribebant, et per concilia congregati decernebant quae vellent; et sibi", + "candidate_score": 0.644878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_448", + "psc_text": "SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 545. CAPUT XIII. De Aetio haeretico. Igitur in Antiochia Syriae alter haeresiarchus emersit Aetius, cognomento Sine Deo ( An. Dom. 356). Is enim eadem quae Arius sapiebat; sed ab Arianis se segregabat, eo quod Arium in sua communione recepissent. Qui, sicuti praedictum est, aliud mente gerens, aliud voce confessus est; dum terminum synodi Nicaenae suscipiens subscripsisset, volens circumvenire tunc principem; propterea ergo Arianos Aetius declinabat. Erat namque is Aetius prius haereticus, et ferventissime defendere Arii dogma videbatur. Eruditus enim aliquantulum, Alexandriam reversus est. Et veniens in Antiochiam Syriae, unde oriundus erat, a Leontio tunc Antiochenae urbis pontifice diaconus ordinatur. Tunc ergo venientes ad se, disputationibus sophisticis eludebat. Hoc enim faciebat sequens Categorias Aristotelis, disputans et quaedam commenta concinnans, quae non sentiebat, neque ab eruditis intentionem Aristotelis agnoverat. Ille namque propter sophistas tunc deridentes philosophiam, hoc opus juvenibus exercitationis causa", + "candidate_score": 0.64456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_171", + "psc_text": "qui judicentur ab aliis. Age nunc imitantes divinam clementiam in alterutrorum veniam condonantes, accusationes aboleamus alterutras; et de his quae ad fidem pertinent agere studeamus, cujus huc gratia convenimus. » Haec siquidem imperator dicens, uniuscujusque scripturam vacare, et libellos jussit ardere; diemque definivit qua solvi quae erant dubia conveniret. Ante constitutum vero convenientes apud semetipsos episcopi evocaverunt Arium, et propositis in commune suis opinionibus disputabant. Cumque, ut assolet, ad diversas quaestiones causa traheretur, alii quidem suadebant nihil innovandum circa antiquam fidei traditionem, et maxime quando morum simplicitas sine perscrutatione tradebatur, accedentibus ad fidei sacramentum. Alii vero respondebant non oportere sine examinatione sequi sententias antiquorum. Plurimi vero tunc convenientium episcoporum et sequentium eos clericorum, scientes disputare, hujusmodi elocutionum arte exercitati claruerunt, et imperatori atque his qui circa eum erant noti sunt facti. Ex illis enim et Athanasius tunc diaconus existens, dum cum Alexandro esset episcopo, hujus studii pars esse maxima videbatur,", + "candidate_score": 0.643696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_286", + "psc_text": "persuasit ut eos in Ecclesiae communionem susciperet ante judicium atque probationem congruarum personarum secundum Ecclesiae legem; sed destinavit eos ad episcopos tunc Hierosolymis congregatos, scribens ut fidem eorum expositionis examinarent, et clementem super eis deberent proferre sententiam; sive recte credentes invidiae gratia essent injustitiam passi, seu dum non haberent unde judices suos culpare peterent, per poenitentiam revocarentur. Porro sumpta occasione, fautores Arii per scripta imperatoris eos in communionem susceperunt. Et cum hoc fecissent, ipsi imperatori rescripserunt, et Ecclesiae Alexandrinae, et in Aegyptum, et Thebaidam, et Libyam, episcopis universis et clericis praecipientes ut eos alacriter susciperent, imperatore testante rectam eorum esse fidem, quam etiam propriae epistolae subjecerunt. Haec quidem in Hierosolymis gesta noscuntur. SOZOMEN., lib. II c. 26. Edit. Christ. Vales. c. 27, p. 484. Athanasius autem fugiens de Tyro, Constantinopolim venit, et quae passus est adito imperatore narravit: petens ut quae in Tyro fuerant gesta, examinarentur sub ejus quoque praesentia.", + "candidate_score": 0.64347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_513", + "psc_text": "prohibuit concilium celebrari ( An. Dom. 364). Plurimam namque civitatis partem terraemotus ille destruxit, et multos habitantium interemit. Hoc agnoscentes qui convenerant, ad suas revertuntur Ecclesias. Arbitror enim hoc Dei sapientia gestum; in illa namque civitate adversus Arium a sanctis Patribus apostolicae fidei doctrina prolata est. Et forte secunda congregatio potuit illic sentire ( ed. Niv., Frob., sancire] contraria, ut Arianis occasio [ ed., accusatio] eo nomine praeberetur, quo magis simpliciores capere possent, tanquam illam veterem synodum proferentes. Sed Ecclesiarum prospector citius solvit tale concilium. THEODORETUS, lib. II, cap. 25 et 26, p. 108 et 109. In momento siquidem temporis civitate concussa, neque fugere potuerunt; sed primo experimento periculi sunt perempti. Dicitur autem antequam fieret ea clades, quemdam Ursacium [ alii, Arsacium] militem [ ed., Frob., exmilitem] praevidisse, genere Persam, qui sub Licinio confessor effectus, relictaque militia, in turre civitatis divinam exercebat philosophiam. Cui superna visitatio aperte praecepit exire de", + "candidate_score": 0.642201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_426", + "psc_text": "Quamobrem tumultu surgente, jussit imperator concilium in Sirmio congregari. Convenitque illic ex Orientalibus quidem Marcus Arethusae, et Georgius Alexandrinus, quem remoto Gregorio ordinaverant Ariani. Venit etiam Basilius expulso Marcello Ancyrae praesule, Pancratius Pelusii, Hippacianus Heracleae; Occidentalium vero Valens Myrsenus, et tunc famosissimus hominum Osius Cordubae pontifex, pariter invitus. Isti siquidem post consulatum Sergii et Nigriani ( id est an. Dom. 351) (quo anno propter bellorum turbas nullus consulum fuerat solemniter ordinatus) convenerunt in Sirmio, et Photinum (dogma Sabellii Libyensis et Pauli Samosateni saepe cognoscentes) repente damnaverunt. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 121. CAPUT VII. Fides exposita in Sirmio cum capitulis subjectis. Post haec de fide propositiones ediderunt, unam Graece, aliam Latine, multum sibimet textu sensuque concordes. SOZOMEN., lib. IV, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 6, p. 542. Tunc etenim quasi antiqua fidei dogmata reprehendentes, alias propositiones de fide sanxerunt. Et unam quidem Attico", + "candidate_score": 0.641872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_759", + "psc_text": "animas; et meam electionem ostendisti tuae justitiae convenire. Cumque post paucos dies sanctus Ambrosius cum multa fiducia apud imperatorem quereretur quia male a judicibus agebatur, tunc imperator ait: Hanc, inquit, confidentiam tuam dudum novi; et aperte probans, non solum non restiti, sed etiam in electione ordinationis tuae socius fui. Festina itaque sanare, sicut divina lege praecipitur, animarum delicta nostrarum. Haec igitur imperator Mediolani et dixit, et fecit. Cognoscens autem quosdam in Asia et Phrygia de divinis dubitare dogmatibus, in Illyrico quidem praecepit synodum celebrari, et quae de illis decreta atque firmata sunt dubitantibus destinavit. Porro qui illic convenerant decreverunt fidem expositam in Nicaena urbe servandam. Scripsit autem et ipse, socium adhibens in suis litteris fratrem, quatenus in his quae placuerant duraretur. Nunc ergo etiam legem ipsam ponere necessarium est quae aperte et ejus pietatem praedicat, et Valentis tunc sinceritatem sine dubitatione demonstrat. THEODORETUS, lib. IV, cap. 6. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.640755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_402", + "psc_text": "Ursacius et Valens gestis Athanasii superati, conversi [ Ms. Lyr., reversi] sunt. Athanasius ergo per Pelusium pergebat ad Alexandriam. Transiens autem per civitates, edocebat ut Arianos universi declinarent, et consubstantialitatis dogma complecterentur. In quibusdam vero ecclesiis ordinationes fecit. Et hoc fuit initium alterius querelae adversus eum, quia in aliorum ecclesiis ordinare praesumpsit. Haec itaque de Athanasio provenerunt. SOCRATES, lib. II, cap. 19. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 114. CAPUT XXXV. Quibus occasionibus tunc respublica turbabatur, et de divisione Antiocheni populi propter fidem. Interea respublica fortuitis casibus urgebatur: unde quae sunt capitularia non est incongruum breviter explanare. Igitur quia, aedificatore Constantinopolitanae civitatis moriente, tres ejus filii imperium susceperunt, in praecedentibus est narratum. Sciendum autem quia cum istis imperavit consobrinus eorum, nomine Dalmatius, vocabulum patris habens; qui dum paululum imperasset, a militibus interemptus est, non jubente Constantio ut occideretur, nec tamen prohibente. Dum vero Constantinus minor fratris partes invaderet, et ipse", + "candidate_score": 0.640706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_999", + "psc_text": "suum Arcadium designavit Augustum, consulatu Merobaudis secundo et Saturnini ( An. Dom. 383), sexta decima Januarii mensis die. Non longo post tempore aderant undique totius religionis episcopi eodem consulatu, Junio [ ms. Lyr., Julio] mense. SOCRAT., lib. V, cap. 10, p. 267. CAPUT XIX. Quomodo Theodosius examinatione facta haereticorum omnes expulerit et foverit solos orthodoxos. Inter haec evocans imperator Nectarium, tractabat cum eo quid fieret, ut non Christianitas discordaret, sed tota uniretur Ecclesia. Dicebat autem: Oportet examinari quaestionem Ecclesias segregantem: quia dum discordia recederet; concordia Ecclesias congregaret. Hoc audiens Nectarius cogitabat, et evocans Agelium, tunc Novatianorum episcopum, tanquam in fide consortem, indicavit ei votum imperatoris. At ille cum esset rebus aliis venerandus, de dogmate tamen non valebat reddere rationem; sed lectorem suum, Sisinnium nomine, statuit qui pro eo deberet proferre sermonem, virum eloquentem et rebus expertum, summeque scientem non solum sacrarum profundissima litterarum, sed etiam philosophica 339 dogmata. Is ergo", + "candidate_score": 0.639824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_533", + "psc_text": "Qui vero voluerit subtiliter universa cognoscere, exceptorum debet acta relegere. Post haec ergo talia gesta sunt. Consentientes quidem Acacio ad imperatorem quam propere pervenerunt. Alterius vero partis episcopi singuli ad propria sunt reversi. Decem tantummodo eorum communi decreto missi, venientes ad principem, invenerunt directos decem ab Ariminensi concilio. Porro sequaces Acacii jam egerant ut potentes palatii ipsorum tuerentur partes, et per eos favor illis arridebat imperatoris. Dicebant enim alios quidem sibimet consentire, alios autem ecclesiasticis pecuniis esse corruptos, alios incongruis falli seductionibus [ ed. V., seditionibus]. Haec agebat Acacius natura versutus, et praeparatus ad intelligendum atque dicendum, cum etiam insignem haberet ecclesiam, id est Eusebii Pamphili, post quem ejus tenebat episcopatum, et gloriabatur eum se habuisse doctorem. Et cum talis esset, persuadebat facile quod volebat. Cum igitur Constantinopoli ex utroque concilio essent episcopi viginti, et alii qui casu praesentes erant; primo quidem jubetur ut de Aetii quaestione judicaret, praesentibus maximis", + "candidate_score": 0.638492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1058", + "psc_text": "consuetudo sublata est, dum, ut arbitror, minora peccata pro pudore confessionis et subtilitate examinantium patrarentur, SOZOMEN. lib. VII, cap. 16, p. 726. CAPUT XXXVI. De divisione haereticorum inter semetipsos. Dignum itaque judico non tacere quae apud alios gesta sunt, id est, apud Arianos, Novatianos, Macedonianos, et Eunomianos. Ecclesia namque divisa erat, et apud semetipsos singuli congregabantur. Quemadmodum enim, et pro quibus causis divisi sunt, sermone procedente narrabimus. Hoc autem sciendum est, quia imperator Theodosius nullum horum persequebatur praeter Eunomium, qui Constantinopoli collectas in domo faciebat, et conscriptos a se libros recitabat, ita ut ejus doctrina multi corrumperentur. Pro qua causa eum mulctavit exsilio, nullumque alium fatigavit neque sibimet communicare compulit; sed singulos per loca propria collectas celebrare permisit, et cultum tenere Christianitatis, sicut praecipere potuit. Et alios quidem permisit extra civitatem oratoria fabricare; Novatianos autem concordes suae fidei, intra urbem ecclesias habere concessit. De quibus quidem pauca dicenda sunt. Quadraginta", + "candidate_score": 0.638109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_147", + "psc_text": "Eusebio. Et ille frequenter scribebat Alexandro quidem, ut deserens quaestionem quae movebat tumultum, susciperet Arium et sequaces ejus; per civitates autem diversis episcopis, ne consentirent scriptis Alexandri. Unde omnia erant valde turbata. Non enim solummodo Ecclesiae praesules ratiocinationibus inter se certare videbantur, sed etiam populus divisus erat. Alii namque istis, alii vero consentiebant illis. Et ad tantum causa venit incendium, ut in publico et in ipsis theatris Christianitati derogaretur. Hi quidem in ipsa Alexandria positi, tanquam jam victores de superioribus persecutionibus facti, potius armabantur, legationesque mittebant ad provinciales episcopos; hi vero in alteram divisi partem, illorum simili seditioni communicabant. SOCRATES, lib. I, cap. 3; edit. Christoph. et Vales. cap. 6, p. 13. CAPUT XVIII. De Meletianis, et quomodo sint ab Ecclesia segregati, et quia nolente Alexandro Arium suscipere, per diversa loca Ariani concilia celebrabant. Miscebantur igitur Arianis Meletiani ( An Dom. 315), qui dudum fuerant ab Ecclesia segregati. Qui vero", + "candidate_score": 0.638088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_990", + "psc_text": "judicavi. 1. Quoniam post Nicaenum concilium talis error exortus est, ut quidam dicere profano ore praesumant, sanctum Spiritum per Filium fuisse factum, anathematizamus eos qui non cum omni praedicant libertate cum Patre et Filio sanctum Spiritum unius ejusdemque substantiae atque potestatis existere. 2. Similiter autem anathematizamus et eos qui errorem Sabellii sunt secuti, eumdem dicentes Patrem esse quem Filium. 3. Anathematizamus Arium et Eunomium, qui simili impietate, licet verbis discrepent, Filium tamen et Spiritum sanctum creaturam esse confirmant. 4. Anathematizamus Macedonianos, qui ex Ariana radice derivati, non impietatem, sed vocabulum mutaverunt. 5. Anathematizamus Photinum, qui Hebionis haeresim renovans, Dominum nostrum Jesum Christum solum ex Maria confitetur. 6. Anathematizamus etiam eos qui duos filios esse profitentur: unum ante saecula, et alium post carnis assumptionem ex Virgine. 7. Anathematizamus et hos qui pro rationali anima confirmant quia Dei Verbum in humanam carnem conversum est; ipse namque Filius Verbum Dei, non pro rationali", + "candidate_score": 0.635597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_637", + "psc_text": "et inconsiderate de Deo disputandum esse prohibuit. Definiri vero Divinitatem modis omnibus interdicit. Ait enim rerum compositarum esse definitiones. Is itaque sic ait: Omnis, inquit, propositio aut genus habet quod praedicatur: aut speciem, aut differentiam, aut proprium, aut accidens, aut ex his compositam orationem. Sed nihil in sancta Trinitate horum quae dicta sunt poterit comprehendi: igitur quod ineffabile est ratione taciturnitatis adoretur. Haec quidem Evagrius. Nos autem licet facta digressione haec dixisse videamur, tamen tanquam utilem historiae causam nos retulisse non poenitet. SOCRATES, lib. III, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 7, p. 176. CAPUT XXII. Pars libri Athanasii de Satisfactione fugae. Verum Athanasius librum de Satisfactione fugae olim a se conscriptum tunc eis praesentibus legit; cujus partes utiles, et quae prosint hic intexens, totum librum multorum versuum quaerere et legere studiosos admoneo. Ait enim: Ecce hujusmodi sunt praesumptiones impiorum, haec agentes, nec erubescentes. In quibus primum contra nos mala", + "candidate_score": 0.634697, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.70093, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.70093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.696183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3577", + "psc_text": "ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores sanctione edita, mandant Aurelio, necnon Augustino per ejusdem tenoris litteras seorsum ipsi inscriptas, ut adversus damnatam haeresim subscriptionem exigant a caeteris episcopis. Imperatores HONORIUS et THEODOSIUS Augusti, AURELIO episcopo, salutem. 1. Dudum quidem fuerat constitutum ut Pelagius atque Celestius infandi dogmatis repertores ab urbe Roma, velut quaedam catholicae veritatis contagia, pellerentur, ne ignorantium mentes saeva persuasione perverterent. In quo secuta est clementia nostra judicium Sanctitatis tuae, quo constat eos ab universis justa sententiae examinatione damnatos. Sed quia obstinati criminis pertinax malum, ut constitutio geminaretur, exegit; recenti quoque sanctione decrevimus ut si quis eos in quacumque provinciarum parte latitare non nesciens,", + "candidate_score": 0.685138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_424", + "psc_text": "tamen quasi haberent quod dicerent, malos judices se esse perpessos; quae vox est omnium malorum litigatorum, cum fuerint etiam manifestissima veritate superati: quasi non eis ad hoc dici posset et justissime dici, Ecce putemus illos episcopos, qui Romae judicarunt, non bonos judices fuisse; restabat adhuc plenarium Ecclesiae universae concilium, ubi etiam cum ipsis judicibus causa posset agitari, ut si male judicasse convicti essent, eorum sententiae solverentur. Quod utrum fecerint, probent: nos enim non factum esse facile probamus, ex eo quod totus orbis non eis communicat: aut si factum est, etiam ibi sunt victi; quod ipsa eorum separatio manifestat. 20. Sed tamen quid postea fecerint, Imperatoris litteris sufficientissime ostenditur. Judices enim ecclesiasticos tantae auctoritatis episcopos, quorum judicio et Caeciliani innocentia et eorum improbitas declarata est, non apud alios collegas, sed apud Imperatorem accusare ausi sunt, quod male judicarent. Dedit ille aliud Arelatense judicium, aliorum scilicet episcoporum: non quia jam necesse erat,", + "candidate_score": 0.683858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_425", + "psc_text": "tamen quid postea fecerint, Imperatoris litteris sufficientissime ostenditur. Judices enim ecclesiasticos tantae auctoritatis episcopos, quorum judicio et Caeciliani innocentia et eorum improbitas declarata est, non apud alios collegas, sed apud Imperatorem accusare ausi sunt, quod male judicarent. Dedit ille aliud Arelatense judicium, aliorum scilicet episcoporum: non quia jam necesse erat, sed eorum perversitatibus cedens, et omnimodo cupiens tantam impudentiam cohibere. Neque enim ausus est christianus Imperator sic eorum tumultuosas et fallaces querelas suscipere, ut de judicio episcoporum qui Romae sederant ipse judicaret; sed alios, ut dixi, episcopos dedit: a quibus tamen illi ad ipsum rursum Imperatorem provocare maluerunt; qua in re illos quemadmodum detestetur, audistis. Atque utinam saltem ipsius judicio insanissimis animositatibus suis finem posuissent, atque ut eis ipse cessit, ut de illa causa post episcopos judicaret, a sanctis antistitibus postea veniam petiturus, dum tamen illi quod ulterius dicerent non haberent, si ejus sententiae non obtemperarent, ad quem ipsi provocaverunt,", + "candidate_score": 0.683828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.681871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.681453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.679789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1722", + "psc_text": "spectabili tribuno et notario MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Multum nos sollicitos reddidit Notoria, vel litterae fratrum nostrorum, quos cupimus ad catholicam pacem a perniciosa dissensione converti, quod edicto Nobilitatis tuae, quo ipsius disputationis nostrae tranquillitati quietique providisti, consentire noluerunt; ne forte etiamsi non omnes, aliqui tamen eorum per multitudinis tumultum seu strepitum, collationem, quae pacifica et pacata esse debet, impediant. Atque utinam ipsos non pertentet ista cogitatio, et nos potius fallat ista suspicio! et ideo si velint omnes esse praesentes, ut cum eis visum fuerit, congregatis illuc etiam nobis, simul inde egrediamur concordes atque pacati, et schismatica divisione correcta, fraterno unitatis Christi vinculo obstricti, mirantibus et gaudentibus omnibus bonis, dolente autem solo diabolo et similibus ejus, pariter in Ecclesiam ad gratiarum actionem, laudesque Deo reddendas ardentissima et lucidissima charitate pergamus. 2. Quid enim magnum est, si oculus pacatus attendat, et cogitatio christiana non deserat considerare et", + "candidate_score": 0.673121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.670243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5_7", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę Nec vero successus ullos arbitror sperandos , ubi gloria dei non queritur ex animo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2425", + "psc_text": "Apostolus ait, Ignoras quia patientia Dei ad poenitentiam te adducit? aut istis exceptis esse definitum quod scriptum est, Beati omnes qui confidunt in eum (Psal. II, 13)? aut ad istos non pertinere quod dicitur, Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Dominum (Psal. XXX, 25)? 8. Cum igitur super peccatores tanta sit patientia, tanta misericordia Dei, ut in hac temporali vita moribus emendatis, non damnentur in aeternum; qui nullius quae sibi praebeatur exspectat misericordiam, quoniam nemo est illo beatior, nemo potentior, nemo justior: quales non esse oportet homines erga homines, qui hanc vitam nostram quantacumque laude cumulemus, eam sine peccato esse non dicimus? quod si dixerimus, nos ipsos, sicut scriptum est, decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8). Proinde licet accusatoris alia persona sit, alia defensoris, alia intercessoris, alia judicis, de quorum propriis officiis nimis longum est, et non necessarium hoc sermone disserere;", + "candidate_score": 0.668984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5_7", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę Nec vero successus ullos arbitror sperandos , ubi gloria dei non queritur ex animo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1046", + "psc_text": "satanae. In his omnibus quid attenditur, nisi quis eorum pro veritate, quis pro iniquitate, quis nocendi causa, quis emendandi? CAPUT III. 9. Non invenitur exemplum in evangelicis et apostolicis Litteris, aliquid petitum a regibus terrae pro Ecclesia, contra inimicos Ecclesiae. Quis negat non inveniri? Sed nondum implebatur illa prophetia: Et nunc, reges, intelligite, erudimini qui judicatis terram; servite Domino in timore. Adhuc enim illud implebatur, quod in eodem psalmo paulo superius dicitur: Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum, adversus Dominum, et adversus Christum ejus (Psal. II, 10, 11, 1, 2). Verumtamen si facta praeterita in propheticis libris figurae fuerunt futurorum, in rege illo qui appellabatur Nabuchodonosor, utrumque tempus figuratum est, et quod sub Apostolis habuit, et quod nunc habet Ecclesia. Temporibus itaque Apostolorum et martyrum illud implebatur quod figuratum est, quando rex memoratus pios et justos cogebat adorare simulacrum, et", + "candidate_score": 0.668008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_535", + "psc_text": "capitulatam argenteam, et lucernam argenteam, ita ut ei diceret Victor quidam: Mortuus fueras, si non illas invenisses. Hunc iste Sylvanum; manifestissimum traditorem, pro magno commemorat in epistola quam tibi scribit, a Secundo Tigisitano primae sedis episcopo episcopum tunc ordinatum. Quiescat ergo superba eorum lingua, et cognoscat crimina sua, ne delirans loquatur aliena. Recita illi etiam, si voluerit, Gesta ecclesiastica ejusdem Secundi Tigisitani in domo Urbani Donati habita, ubi confessos traditores judici Deo dimisit, Donatum Masculitanum, Marinum ab Aquis Tibilitanis, Donatum Calamensem, cum quibus confessis traditoribus memoratum traditorem Silvanum eis ordinavit episcopum. Recita illi Gesta apud Zenophilum consularem, ubi Nundinarius quidam diaconus iratus Silvano, quod ab eo fuerit excommunicatus, haec omnia judiciis prodidit, quae certis documentis et responsionibus testium, et recitatione Gestorum et multarum epistolarum, luce clarius constiterunt. 5. Multa sunt alia quae illi recites, si non contentiose agere, sed prudenter audire voluerit: preces Donatistarum ad Constantinum, ut propter ipsam causam", + "candidate_score": 0.667812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_200", + "psc_text": "quorum est gravissima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in hebraeis exemplaribus invenitur, quod tot interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii vel spiritus majore concordia, quam si unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam, nisi quod eis praeeminentem auctoritatem in hoc munere sine controversia tribuendam existimo. Illi me plus movent, qui cum posteriores interpretarentur, et verborum locutionumque hebraearum viam atque regulas mordicus, ut fertur, tenerent, non solum inter se non consenserunt, sed etiam reliquerunt multa, quae tanto post eruenda et prodenda remanerent. Et aut obscura sunt, aut manifesta: si enim obscura sunt, te quoque in eis falli potuisse creditur; si manifesta, illos in eis falli potuisse non creditur. Hujus igitur rei pro tua charitate, expositis causis, certum me facias obsecraverim. CAPUT III.-- Perniciosa simulatio. 3. Legi etiam quaedam scripta, quae tua dicerentur, in Epistolas apostoli", + "candidate_score": 0.667807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.667687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5_7", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę Nec vero successus ullos arbitror sperandos , ubi gloria dei non queritur ex animo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.66709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_30_32", + "bdc_text": "ex animo tuus . Clarissimo pietate atque doctrina viro d. Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti dignissimo , domino omni observantia colendo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.665688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_29_31", + "bdc_text": "Andreas Hyperius . ex animo tuus . Clarissimo pietate atque doctrina viro d. Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti dignissimo , domino omni observantia colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.660234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2107", + "psc_text": "Comitatum directus est, tunc Imperator contra Caecilianum potuerit judicare, et illud judicium suum quod nos recitaveramus, ubi inter partes cognoverat, Caecilianumque purgaverat, sententia posteriore rescindere. Sed dicebatur eis ut hoc potius legerent; et nihil omnino proferebant. Illae autem litterae Imperatoris, quibus ad se mitti jussit Ingentium, quas contra seipsos pro Caeciliano recitaverunt, hoc continent, quod Aelianus proconsul in causa Felicis audientiam praebuerit competentem, eumdemque Felicem a crimine traditionis innocentem fuisse constiterit: sed Ingentium ad Comitatum suum propterea jubere transmitti, ut illis qui ibi erant, et diurnis diebus eum interpellare non desinebant, apparere et intimari posset, et frustra eos Caeciliano invidiam comparare, et adversus eum violenter insurgere voluisse. 11. Quis eos crederet ista contra se recitasse pro nobis, nisi Dei omnipotentis nutu factum esset, ut non solum verba eorum Gestis tenerentur, sed etiam manus subscribentium legerentur? Nam et ordinem consulum et dierum, qui Gestis expressus est, si quis nunc diligenter advertat,", + "candidate_score": 0.655313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Quas ad te , vir clarissime , dedi meum se se se Septembri credo tibi redditas . Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_535", + "psc_text": "capitulatam argenteam, et lucernam argenteam, ita ut ei diceret Victor quidam: Mortuus fueras, si non illas invenisses. Hunc iste Sylvanum; manifestissimum traditorem, pro magno commemorat in epistola quam tibi scribit, a Secundo Tigisitano primae sedis episcopo episcopum tunc ordinatum. Quiescat ergo superba eorum lingua, et cognoscat crimina sua, ne delirans loquatur aliena. Recita illi etiam, si voluerit, Gesta ecclesiastica ejusdem Secundi Tigisitani in domo Urbani Donati habita, ubi confessos traditores judici Deo dimisit, Donatum Masculitanum, Marinum ab Aquis Tibilitanis, Donatum Calamensem, cum quibus confessis traditoribus memoratum traditorem Silvanum eis ordinavit episcopum. Recita illi Gesta apud Zenophilum consularem, ubi Nundinarius quidam diaconus iratus Silvano, quod ab eo fuerit excommunicatus, haec omnia judiciis prodidit, quae certis documentis et responsionibus testium, et recitatione Gestorum et multarum epistolarum, luce clarius constiterunt. 5. Multa sunt alia quae illi recites, si non contentiose agere, sed prudenter audire voluerit: preces Donatistarum ad Constantinum, ut propter ipsam causam", + "candidate_score": 0.654491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3770", + "psc_text": "in tantum conventus illorum murmurantis nescii, ut nisi frater Florus de Carthagine repedans, eorum perturbationes agnoscens, mihi sollicite nuntiasset, furtiva et tanquam servilis erat inter eos de non intelligenda veritate contentio. Proposui ad auferendas impias quaestiones, ut ad dominum sanctum patrem Evodium mitteremus, ut ipse nobis de hoc sacrosancto libro propter ignaros aliquid certius rescripsisset. Nec hoc patientius accipere voluerunt; sed arripuerunt profectionem nobis taliter non optatam: fratre Floro furore illorum propemodum conturbato, in quem saeviebant, quia ipse illis, ut putabant, vulnera libri hujus attulisset; in quo non poterant medicinam infirmi cognoscere. Unde et sanctum presbyterum Sabinum ad majorem auctoritatem rogavimus, et ipsius Sanctitas librum cum liquidis interpretationibus legit; nec sic anima sauciata curata est. Quibus propter ipsam pietatem sumptus dedimus, ne vulnera ipsorum cumularemus, quae posset sanare libri hujus gratia, in qua refulget tua sancta praesentia. Quibus profectis, quies et pax per omnes fratres exsultavit in Domino. Quinque enim,", + "candidate_score": 0.653482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_24_26", + "bdc_text": "Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ; nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias . Quam primum autem postra nancistar opportunitatem , rescribam diligenter de rebus meis omnibus certiorem faciam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.652459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_24_26", + "bdc_text": "Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ; nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias . Quam primum autem postra nancistar opportunitatem , rescribam diligenter de rebus meis omnibus certiorem faciam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.651835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.651609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1046", + "psc_text": "satanae. In his omnibus quid attenditur, nisi quis eorum pro veritate, quis pro iniquitate, quis nocendi causa, quis emendandi? CAPUT III. 9. Non invenitur exemplum in evangelicis et apostolicis Litteris, aliquid petitum a regibus terrae pro Ecclesia, contra inimicos Ecclesiae. Quis negat non inveniri? Sed nondum implebatur illa prophetia: Et nunc, reges, intelligite, erudimini qui judicatis terram; servite Domino in timore. Adhuc enim illud implebatur, quod in eodem psalmo paulo superius dicitur: Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum, adversus Dominum, et adversus Christum ejus (Psal. II, 10, 11, 1, 2). Verumtamen si facta praeterita in propheticis libris figurae fuerunt futurorum, in rege illo qui appellabatur Nabuchodonosor, utrumque tempus figuratum est, et quod sub Apostolis habuit, et quod nunc habet Ecclesia. Temporibus itaque Apostolorum et martyrum illud implebatur quod figuratum est, quando rex memoratus pios et justos cogebat adorare simulacrum, et", + "candidate_score": 0.650874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Quas ad te , vir clarissime , dedi meum se se se Septembri credo tibi redditas . Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.650776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_13_15", + "bdc_text": "Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910", + "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non", + "candidate_score": 0.650391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.649913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_24_26", + "bdc_text": "Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ; nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias . Quam primum autem postra nancistar opportunitatem , rescribam diligenter de rebus meis omnibus certiorem faciam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.646624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_6", + "bdc_text": "sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.643032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.634975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_412", + "psc_text": "voluerunt? Si autem criminis non est provocare ad imperatorem, non est criminis audiri ab imperatore: ergo nec ab illo, cui causam delegaverit imperator. Quemdam etiam suspensum equuleo in causa Felicis episcopi amicus ille voluit criminari, ut quis etiam ungulis vexaretur. Numquid poterat Felix contradicere, ne tanta diligentia vel severitate quaereretur, cum ejus causam inveniendam cognitor agitaret? Quid enim erat aliud nolle sic quaeri, quam de crimine confiteri? Et tamen ille ipse proconsul inter praeconum terribiles voces et cruentas carnificum manus nunquam collegam damnaret absentem, qui judicio ejus se praesentare noluisset, cum haberet aliud quo posset audiri. Aut si damnaret, certe etiam ipsis securalibus legibus poenas justas et debitas lueret. CAPUT V. 14. Quod si Gesta proconsularia displicent, ecclesiasticis cedite. Omnia vobis ordine recitata sunt. An forte non debuit Romanae Ecclesiae Melchiades episcopus cum collegis transmarinis episcopis illud sibi usurpare judicium, quod ab Afris septuaginta, ubi primas Tigisitanus praesedit, fuerat terminatum?", + "candidate_score": 0.634618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910", + "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non", + "candidate_score": 0.634069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_23_25", + "bdc_text": "Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ; nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3582", + "psc_text": "missos a sancto fratre Eusebio presbytero suscepisse, non ante multum temporis; et exinde vel ingruentibus morbis, vel dormitione sanctae et venerabilis filiae vestrae Eustochii, ita doluisse, ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atque emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae meae respondere conatur, apertius se proderet, et blasphemias suas omnibus patefaceret. Quidquid enim in illa miserabili synodo Diospolitana dixisse se denegat, in hoc opere profitetur; nec grande est ineptissimis naeniis respondere. Si autem Dominus vitam tribuerit et notariorum habuerimus copiam, paucis lucubratiunculis respondebimus; non ut convincamus haeresim emortuam, sed ut imperitiam atque blasphemiam ejus, nostris sermonibus confutemus: meliusque hoc faceret Sanctitas vestra; ne compellamur contra haereticum nostra laudare. Sancti filii communes, Albina, Pinianus et Melania, plurimum vos salutant. Has litterulas de sancta Bethlehem sancto presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter precatur ut memores ejus sitis, et multum vos", + "candidate_score": 0.632281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_6", + "bdc_text": "sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.631656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_26", + "bdc_text": "Quam primum autem postra nancistar opportunitatem , rescribam diligenter de rebus meis omnibus certiorem faciam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910", + "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non", + "candidate_score": 0.627602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_26", + "bdc_text": "Quam primum autem postra nancistar opportunitatem , rescribam diligenter de rebus meis omnibus certiorem faciam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.627057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.617874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_1", + "bdc_text": "D. Quas ad te , vir clarissime , dedi meum se se se Septembri credo tibi redditas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1436", + "psc_text": "quibus in te certus sum. Quod non ideo non facio ne fallar in eis, sed ne tu a me laudatus, ipse te laudasse videaris; et propter illam justitiae regulam, qua mihi fieri nolo. Quod si fieri debet, eligo esse debitor, quamdiu puto non esse faciendum; si autem fieri non debet, nec debitor sum. 5. Sed novi quod mihi ad haec respondere possis: ita ista loqueris quasi prolixam epistolam tuam de laudibus meis desideraverim. Absit ut hoc de te credam; sed epistola tua, nolo dicere quam veris, vel quam non veris, plena tamen laudibus meis, hoc de me ut reprehenderem, etiam te nolente, flagitavit. Nam si quid aliud volebas ut scriberem, largitorem me desiderabas, non redditorem. Porro justitiae ordo sic habet, ut debitum prius reddamus; tum deinde cui reddimus, si hoc placet, aliquid et donemus. Quanquam etiam talia qualia desiderasti ut scriberem, si diligentius praecepta dominica cogitemus, reddimus potius quam donamus,", + "candidate_score": 0.615819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.612367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_25", + "bdc_text": "nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_571", + "psc_text": "jubemur induere, et exuere veterem (Coloss. III, 9, 10); expurgantes vetus fermentum, ut simus nova conspersio, quoniam Pascha nostrum immolatus est Christus (I Cor. V, 7): propter hanc ergo vitae novitatem, primus mensis in anni mensibus celebrationi huic attributus est. Nam et ipse dicitur mensis novorum (Exod. XXIII, 15). Quia vero in toto tempore saeculi nunc tertium tempus apparuit, ideo resurrectio Domini triduana est. Primum enim tempus est ante Legem, secundum sub Lege, tertium sub Gratia, ubi jam manifestatio est sacramenti prius occulti in prophetico aenigmate. Hoc ergo et in lunari numero significatur; quia enim septenarius numerus solet in Scripturis ad quamdam perfectionem mysticus apparere, tertia hebdomada lunae Pascha celebratur, qui dies occurrit a quarta decima in vicesimam primam. CAPUT IV. 6. Est illic et aliud Sacramentum, quod si tibi obscurum fuerit, quia in talibus inquisitionibus minus eruditus es, non contristeris; nec ideo me putes meliorem, quia haec in studiis", + "candidate_score": 0.612336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_28_30", + "bdc_text": "Vale Datum Marpurgi doctos maximos atque amicos . Andreas Hyperius . ex animo tuus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1515", + "psc_text": "istos quam refellere statuit, quaere cui successerit, Polemonem invenies; quaere cui Polemon, Xenocratem: Xenocrati autem discipulo Academiam scholam suam reliquit Plato. Quantum igitur pertinet ad quaestionem de summo hominis bono, remove personas hominum, atque ipsam disceptationem constitue; profecto reperies duos errores inter se adversa fronte collidi: unum constituentem in corpore, alium constituentem in animo summum bonum. Rationem autem veritatis, qua summum bonum nostrum Deus esse intelligitur, utrique resistere, sed non prius docentem vera quam prava dedocentem. Idipsum rursum adjunctis personis constitue, reperies Epicureos et Stoicos inter se acerrime dimicantes; eorum vero litem conantes dijudicare Platonicos, occultantes sententiam veritatis, et illorum vanam in falsitate fiduciam convincentes et redarguentes. 17. Sed non sicut illi errorum suorum, ita Platonici verae rationis personam implere potuerunt. Omnibus enim defuit divinae humilitatis exemplum, quod opportunissimo tempore per Dominum nostrum Jesum Christum illustratum est; cui uni exemplo in cujusvis animo ferociter arrogantis, omnis superbia cedit et frangitur", + "candidate_score": 0.611291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_1", + "bdc_text": "D. Quas ad te , vir clarissime , dedi meum se se se Septembri credo tibi redditas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3609", + "psc_text": "primo homini data est, nescio, Deus scit? Utrum horum vis ut confirmem. Possem, si nossem. Quod si ipse nosti, en habes me cupidiorem discere quod nescio, quam docere quod scio. Si autem nescis, sicut ego, ora sicut ego, ut sive per quemlibet servum suum, sive per se ipsum Magister ille nos doceat, qui dixit discipulis suis: Ne volitis dici ab hominibus rabbi; unus est enim magister vester Christus (Matth. XXIII, 8): si tamen scit expedire nobis, ut etiam talia noverimus, qui novit non solum quid doceat, verum etiam quid nobis dicere expediat. 16. Nam confiteor Dilectioni tuae cupiditatem meam. Cupio quidem et hoc scire, quod quaeris; sed multo magis cuperem scire, si fieri posset, quando praesentetur. Desideratus omnibus gentibus, et quando regnum futurum sit sanctorum, quam unde in hanc terram venire coeperim: et tamen illud cum ab illo, qui scit omnia, discipuli sui, nostri Apostoli, quaererent, responsum acceperunt: Non est", + "candidate_score": 0.61077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_25", + "bdc_text": "nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623", + "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus", + "candidate_score": 0.609573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_25", + "bdc_text": "nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_624", + "psc_text": "usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus nondum erat clarificatus (Joan. VII, 39.) Unde prophetia illa cantata est: Exsurge, Domine, in requiem tuam, tu et arca sanctificationis tuae (Psal. CXXXI, 8). Ubi requies, ibi sanctificatio. Unde nunc ut amemus et desideremus, pignus accepimus. Vocantur autem ad requiem alterius vitae, quo ab ista vita transitur, quod Pascha significat, omnes in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti. CAP. XVII. 31. Propterea quinquagenarius numerus ter multiplicatus, addito ad eminentiam sacramenti ipso ternario, et in illis magnis piscibus invenitur, quos jam Dominus post resurrectionem novam vitam demonstrans, a dextera parte levari imperavit; nec retia rupta sunt (Joan. XXI, 6, 11),", + "candidate_score": 0.608968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.608738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_28_30", + "bdc_text": "Vale Datum Marpurgi doctos maximos atque amicos . Andreas Hyperius . ex animo tuus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462", + "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.", + "candidate_score": 0.605203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.600689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.599839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.59809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1825", + "psc_text": "omnia ipsi posse adjungi aestimat quaestioni, in tantum ut per christianos principes, christianam religionem maxima ex parte servantes, tanta (etiamsi ipse de hac parte taceat) reipublicae mala evenisse manifestum sit. 3. Unde, sicut Beatitudo tua mecum dignatur agnoscere, ad haec omnia (quoniam multorum manibus sine dubio tradetur Sanctitatis tuae desiderata responsio) plenus debet et elucubratus solutionis splendor ostendi; maxime quia cum ista gererentur, eximius Hipponensis regionis possessor et dominus praesens aderat, qui et Sanctitatem tuam sub ironiae adulatione laudaret, et sibi, cum de his quaereret, minime satisfactum esse contenderet. Ego vero ad haec omnia promissionis non immemor sed exactor libros confici deprecor, Ecclesiae, hoc maxime tempore, incredibiliter profuturos. EPISTOLA CXXXVII. Respondet Augustinus ad singulas quaestiones superius propositas a Volusiano. Domino illustri et merito insigni, et praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Legi litteras tuas, in quibus vidi magni cujusdam dialogi specimen, laudabili brevitate comprehensum. Respondere igitur", + "candidate_score": 0.596999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.596881, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.700678, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.700678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.656055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.65201, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.69983, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.69983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_52", + "psc_text": "Cou 9 re∗i A 11 faciaem ad A facie ad Cm2 18 cum adhuc γ 20 depositioni Cm2 Cou; cj. p. 49,17 exponendis 25 maiorum A, Ca. c. 28 qm̅ A quando C p. c., Fab 29 morte A 30 iudicumque Cy iuditiumqueA co A quod y 31 qetustas y obscurarentur Fed obscurarunt A, (-rant m2) C obscuraret y commodantcs non rcete lulius urbis Romae episcopus, MaxiininusMaximinus et Ossius ceterique conplures ipsorum concilium apud Serdicam fieri ex imperaturis benignitate sumserunt —, occurrinius ad Serdicam litteris imperatoris conurnticonuenti. quo cum uenissemus, didicimus in media ecclesia Athanasium, Marcellum, omnes sceleratos concilii sententia pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat.", + "candidate_score": 0.692336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_153", + "psc_text": "decem legatos, qui, ubi uenerunt ad imperatorem, suscepti sunt, ita ut legati catholicorum non susciperentur; atque longa dilatione fatigati et minis imperatoris perterriti damnauerunt integram fidem, quam antea defendebant, et susceperunt perfidiam, quam ante damnauerunt. haec ita esse cx subiectis inuenies. Gesta Nicaena GESTA, UBI PRAEUARICATI SUNT EPISCOPI LEGATI A FIDE VERA, INCIPIUNT. Eusebio et Ypatio conss VI. Idus Octobris. § 1 (5). Cum consedissent episcopi mansionis Nicheae, quae 2 meritis] praem. pro y 4 iidem alesius scriptura = libellus ; cf. Studien I 75 instruent Ualesius 5 in A falso sequens textus nurratiuus cum epistula coniunclus est, cj. notam ad l. 18 ϰαι σωτηϱίας xai είϱήνης, η̑ν ij θειότης σοι είς τὸ διηνεϰἑς χαϱιείται.oi δè t ήμέτεϱοι πϱέσβεις τάς re ύπογϱαϕὰς xai τὰς τω̃ν ἐπισϰόπων πϱοσηγοϱίας ϰομίζουσιν, οι̎τινες xai ἐξ αὐτω̃ν τω̃ν ϑείων γϱαϕω̃ν ιὴν σὴν ἀναδιδάξουσιν δσιότητα. 6 εἰ̕̕̕̕̕ς τὸ διηνεϰές σοι Theod 7 rt om. Socr Soz", + "candidate_score": 0.691906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_81", + "psc_text": "quietemFad 26 facimus y 21 iis y 30 accipimus A. C a. c. 31 A in mg.: uos magis danati estis qui iulius uel ceteri catholici LXV. Hilarius pars 4. Feder. ó Romae, Ossium et Protogencm et Gaudentium et Maximinum a Triueris damnauit omne concilium secundum antiquissimam legumlegem ut auctores communionis Marcelli et Athanasi ceteroumqueceterorumque sec- leratomm, quique etiam homicidiis Pauli Constantinopolitani (et) cruentis actibus eius communicauerunt. Protogenem namque esse anathematizandum una cum Marcello subscribendo frequenter sententiae in ipsum uel in eius librum inhltap, quique etiam in Paulum Constantinupolitanum sententiam dederunt et illi postea communicauerunt. Gaudentium autem ut inmemorem decessoris sui Cyriaci suscribentis sententiis in sceleratos digne inlatis commixtumque criminibus Pauli, quem etiam impudenter defendebat. Iulium uero urbis Romae ut principem et ducem malorum. qui primus ianuam communionis sceleratis atque damnatis aperuit ceterisque aditum fecit ad soluenda iura diuina defendebatque Athanasium praesumenter atque audaciter, hominem, cuius nec testes nouerat nec", + "candidate_score": 0.689838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.686772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_52", + "psc_text": "Cou 9 re∗i A 11 faciaem ad A facie ad Cm2 18 cum adhuc γ 20 depositioni Cm2 Cou; cj. p. 49,17 exponendis 25 maiorum A, Ca. c. 28 qm̅ A quando C p. c., Fab 29 morte A 30 iudicumque Cy iuditiumqueA co A quod y 31 qetustas y obscurarentur Fed obscurarunt A, (-rant m2) C obscuraret y commodantcs non rcete lulius urbis Romae episcopus, MaxiininusMaximinus et Ossius ceterique conplures ipsorum concilium apud Serdicam fieri ex imperaturis benignitate sumserunt —, occurrinius ad Serdicam litteris imperatoris conurnticonuenti. quo cum uenissemus, didicimus in media ecclesia Athanasium, Marcellum, omnes sceleratos concilii sententia pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat.", + "candidate_score": 0.683208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_177", + "psc_text": "nunc per Italiam factum est, cogantur talium sententiis obedire ? cap. 5 § 1 Accipe aliud, quia tranquillitas tua patienter admittit. manent legatorum litterae, qui ad clementiam tuam fuerant destinati, quae nuper uenerunt. quibus significant propter turbationem quidem omnium ecclesiarum se quidem ante succumbere sententiis Orientalium uoluisse, proposuisse tamen conditionem, ut, si idem § 2 Arrii haeresem condemnassent, hoc genere inclinati eorum sententiis obedirent. placitum, ut ipsi significant, scriptura teste firmatur, itur in concilium, accipiunt cum deliberatione responsa Arri doctrinam se damnare non posse, Athanasium, (quod solum exigebant, communione esse priuandum). hinc iam clementia tua hoc quoque consideret, recte catholicae religionis iure seruato an, hominis causa debeat diligenter excusseque tractari. ti. Unde iterum atque iterum mansuetudinem tuam et animum tuum deo deuotum rogamus per eius uirtutem, qui se, in defensione tua quantus sit, uniuersis mortalibus adprobauit, ut habens ante oculos eius beneficia, qui imperium tuum in omnibus regit, haec in", + "candidate_score": 0.673795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_140", + "psc_text": "litterae iusserunt tractari de fide, offerebatur nobis a supradictis turbatoribus ecclesiarum adsociato Gerininio et Gaio nouum nescio quid.considerandum, (quod) multa peruersae doctrinae continebat. at uero cum uideretur displicere, quod offerebant publice in concilio, putaucruntputauerunt aliter esse conscribendum. equidem haec breui tempore saepe mutasse manifestum est. et ne frequentius ecclesiae perturbentur, placuit statuta uetera rata et inmutabilia seruari. ad 1 nunc Ualesius 2 etj etenim Cou 3 offerebantur A 4 considerandum y consideratum A (quod) consideratum Eng 5 quod add. Cy, om. Eng at uero COli adeo AFab 7 tempore] noli addere eos, cf. p. 86, 15 8 ecclesiae frequentius Cy 9 statuta Fed istatuta A instituta Cy rata et inmutabilia Fed rata atque inuiolabilia Ualesius rationabilia AC instruendam Cm1 struendam A γὰϱ xard ro cov πϱόσταγμα ro συνέδϱιον τη̄ς ovvodov συνεϰϱοτεῑτο, ϰἀϰεῑνοι τη̄ς idlag ἀπάτης ἐγύμνουν τὴν σϰέψιν. ἐπειϱω̄ντο γὰϱ ��ανουϱγία τινὶ ϰαὶ ταϱαχη̄ πϱοσϕέϱοντές τι ϰαινοτομεῑν, τη̄ς τοιαύτης ἑταιϱίας", + "candidate_score": 0.668883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_15_17", + "bdc_text": "Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.664078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_15_17", + "bdc_text": "Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.659658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_25", + "psc_text": "omnium ducis, aperte permiscens unamque confusionem de supradictis faciens ut imprudens Galata in aliud euangelium declinauit, quod non est aliud secundum quod beatus apostolus Paulus tales condemnans ait: etsi angelus de caelo aliter annuntiauerit uobis. quam quod accepistis, anathema sit. § 3 Magna autem fuit parentibus nostris atque maioribus sollieitudosollicitudo de supradicta praedicatione sacrilega. condicitur namque in Constantinopolim ciuitatem sub praesentia beatissimae memoriae Constantini imperatoris concilium episcoporum. ex inultismultis Orientalium prouinciis aduenerunt. ut hominem nialismalis rebus inbutum salubri consilio reformarent et ille ammonitione, sanctissima correptionrcorreptione, correptus a sacrilega praedicatione discederet. quique increpantes illum et exprobantes necnon etiam caritatis affectu 2 Col. 1,15 cf, loh. 6, 35 sqq, 3 cf. loh. 10, 7. 9 cf. loh. 1,4 et saepius 16 Gal. 1, S. !i 1 cocpti y coepit AC 3 et quidem hoc Fed equidē hoc A eadem haec γ' nee] ac Cou Hardouin nec = 'uel' post negationem n concupiscentia", + "candidate_score": 0.659455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_396", + "psc_text": "Cou 23 gternitat A aetemitatis y uirtuh1 l'ab 24 fidei A exorta est. nam dum occupati uitiis et ab innocentiae operibus auersi inutilium se quaestionum difficultatibus inplicant, inprobabiles effecti uita, uoluntate, iudicio, placere expetunt nouitate doctrinae, postquam ueritatis scientiam perdiderunt. § 6 Cum igitur patribus nostris cognitum fuisset et Arrios duos profanissimae fidei praedicatores extitisse seque longius non iam opinio, sed iudicium labis istius tetendisset, ex omnibus orbis partibus min unum aduolant Nicheamque concurrunt, ut exposita fide populis et in luce intellegentiae cognitionis diuinae itinere directo intra ipsos auctores suos emergentis mali seminaria necarentur. tradebant autem ArniArrii talia: 'patrem deum instituendi orbis causa genuisse filium et pro potestate sui ex nihilo in substantiam nouam atque alteram deum nouum alterumque fecisse', profani in patrem ex nihilo opinantes aliquid ei simile potuisse generari, blasphemi in Christum infinitatis eumcum paternae generositate expoliantes, ut, cum didicissent ex persona patris: non est deus alius praeter", + "candidate_score": 0.65636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_15_17", + "bdc_text": "Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_192", + "psc_text": "* * * * * * * * * * 6 scribturis J 7 fimiitatcm add. Fed Textus narratiuus. Huic definitioni omnes in unum catholici conspirantes suscripserunt. (4) eodem in concilio postquam statutum est nihil debere paternam minui traditionem, etiam, qui contra hanc ueniebant, omnium in unum conspirantium spiritali uoce sunt damnati. cuius tractatus hoc est exemplum. cap. 3 EUSEBIO ET YPATIO CONSS. XII. KAL. AUGUST. Damnatio haereticorum. Cum apud locum Ariminensem episcoporum synodus fuisset collecta et tractatum fuisset de fide et sedisset animo, quid agi deberet, Grecianus episcopus a Calle dixit: 'Quantum decuit, fratres carissimi, catholica synodus patientiam habuit e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov)", + "candidate_score": 0.654392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_10_12", + "bdc_text": "principum nostrorum conventu , qui habitus est Neumburgi ad 22 . diem februarii , audieris . Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_276", + "psc_text": "22 γεγενημένα Theod παϱόντων] add. ϰαὶ Theod (A) 25 άδελϕοὶ άγαπητοὶ Theod ούχ ύπαϰούουσν Theod obedire noluerunt Cass 27 α̃πεϱ Theod 28 έπεδειϰνυντο Theod έπεὶ] έτι Theod Cass supra haec omnia etiam olim depositos atque eiectos ecclesia propter hcresimheresim Arrii non solum susceperunt, sed etiam in maiorem prouexerunt gradum, diacones quidem in presbyterium, de presbyteris autem in episcopatum propter nihil aliud, nisi ut impiam doctrinam dilatare ac disscminaredisseminare possent et piam corrumperent fidem. sunt autem istorum post Eusebios duos auctores etiam Theodorus ab Heraclia, Narcissus a Neroniade de Cilicia, Stephanus ex Antiocia, Georgius (ex) Laudocia -licet timens non adfuerit de Oriente —, Acacius ex Caesarea Palestinae, Menofantus ex Epheso Asiae, Ursacius a Singiduno Maesiae, Ualens ex Myrsa Pannoniae. etenim 5-10 d. ep. synodi Sardicensis Benignifica 5 (infra p. 184, 5—8) 3 presbiteris A presbyterio y 6 euseuio A Euscbium (Kusebios susp. Cou) y duo Fab thednrus A 7 nerodiadc A", + "candidate_score": 0.646592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.643219, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.699688, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_989", + "psc_text": "episcopum suum in eam impietatem potuisse traduci, qua ab incarnationis Dominicae veritate descivisse cognoverant. In re autem tanti momenti (ait) cupio me plenius edoceri, ut etiam talium correctioni congrue studeatur. Addit quoque De Ecclesiae Alexandrinae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur desiderare, ad cujus episcopum Proterium recenter ordinatum, istiusque ordinatores, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus, Julianum ipsum scire voluit. Alterum quod huic epistolae ad Julianum superaddendum censuit, pertinebat ad epistolam de Domini incarnatione jam pridem a quatuor annis ad Flavianum scriptam, et ad gesta synodalia Chalcedonensis concilii. Suspicione enim ducebatur S. pontifex ipsi traditam non fuisse laudatam epistolam, quam per Basilium diaconum miserat, et aliunde cum synodalia gesta propter linguae diversitatem parum clara reperiisset, ideo eidem injunxit: Ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata; ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam", + "candidate_score": 0.699688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.69388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_318", + "psc_text": "ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos Dioscoro acquievisse, et acclamasse de fide nihil esse agendum et innovandum. At putidum hocce mendacium patefactum est in Chalcedonensi concilio, actione prima. Immo additum est Dioscori notarios impetum fecisse in notarios Stephani episcopi Ephesini; deletumque quod recens fuerat exaratum, vimque magnam adhibitam, ut eorum thecas abriperent, et ab iisdem digitos resistentium pene confractos esse. Ut igitur quae Dioscorus secum agitaverat exsecutioni demandaret, ex Elpidii comitis suggestione, Eutyches, probantibus episcopis, ingredi jussus est, causamque agere, ut quae de fide sentiret annuntiaret. Qui consueta calliditate utens, blande, tamquam testes suae fidei, synodi Patres interpellabat, prius se ipsum Patri, Filio et Spiritui sancto", + "candidate_score": 0.691335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_284", + "psc_text": "beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem adhiberi petiit, ut divinis pareret institutis, et ut novum erroris germen radicitus evelleretur. Praeterea si imperator cupiebat ab apostolica sede, tamquam a divo Petro declarari quid in hujus confessione a Christo Domino laudatum fuerat, vix credi potest ita animo et opere tum Romanorum pontificum juribus repugnasse, iisque fuisse infensum, ut haec abolere quaesiverit. Et propterea omnem injuriam, quam tum apostolica sedes passa est, non in imperatorem, sed in ejus ministros, qui principis clementia, et maxime animi infirmitate, abusi sunt, rejiciendam esse constantissime propugnamus. Cujus quidem rei si alia argumenta exponere deberemus, illud unum abunde pro omnibus sufficeret, quod colligimus ex", + "candidate_score": 0.690609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_431", + "psc_text": "cum anniversaria synodus habenda erat, vel cum ad sanctorum apostolorum limina ipsi accedebant, ab apostolica sede de suarum dioeceseon rebus et negotiis consilium accepturi, conventus celebrasse, vel in consuetis synodis quotannis recurrentibus ea proponere consuevisse quae ex Oriente ad ipsos delata erant. Idque potissimum, si agebatur de novis haeresibus damnandis, horumque auctoribus praecavendis: ne error videlicet aliquis sensim induceretur, quo simplicium corda perverti possent, neve cum laesae fidei hominibus communicarent. Tum enim in utroque casu, cum juris, tum facti quaestiones in synodis Romae habitis discutiebantur, quarum resolutiones Romanus pontifex, tamquam firmissimas regulas ab omnibus sequendas, etiam ad Orientalium synodos vel episcopos mittebat. Id evenisse in causa Nestoriani dogmatis, antequam oecumenica Ephesina synodus cogeretur, evidentissime S. Coelestini pontificis epistolae ad S. Cyrillum Alexandrinum demonstrant. In quibus mandat ut nisi Nestorius, intra decem dierum intervallum, tam verbi praedicatione ad populum quam scriptis palinodiam recantet, anathemate illum feriat, aliumque episcopum Constantinopolitanae sedi praeficiat.", + "candidate_score": 0.689705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_990", + "psc_text": "epistolam, quam per Basilium diaconum miserat, et aliunde cum synodalia gesta propter linguae diversitatem parum clara reperiisset, ideo eidem injunxit: Ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata; ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam intelligentiam te fuerit studente perductum. 6. Quesnellus, in altero tomo Operum S. Leonis, scite annotavit ab hoc munere, Juliano episcopo Coensi tum imposito, nuntiorum pontificiorum originem et consuetudinem derivari, quod aliqui forte ultro concedere non repugnabunt. Sed cum addat hos, non male viros eruditos secutus, se comparare cum patriarcharum Orientalium apocrisiariis, inter utrosque tamen variis discriminibus servatis, omnino ei assentiri non possumus. 1º (Ait), apocrisiarios ad comitatum imperatoris Orientalis a patriarchis fuisse destinatos, cum Byzantium imperii sedes translata fuit, vicarios autem paulo post, vel paulo ante Chalcedonensem synodum fuisse institutos; 2º apocrisiarios patriarcharum non pro causa fidei, sed pro specialibus", + "candidate_score": 0.689251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_615", + "psc_text": "desideria longiori mora fatigarentur, neve injuriosa facilitas temere et sine discretione susciperet. Synodum vero generalem sicut imperator suggesserat, se postulasse fatetur. Sed sacerdotes provinciarum omnium congregari illius temporis necessitas nulla ratione permittebat propter bella ingruentia, quae haud quibusdam episcopis maxime evocandis a suis abscedere Ecclesiis sinebant. Idcirco ad aliud tempus episcoporum convocationem reservandam esse existimat. Eadem die epistolam non absimilem scripsit ad Pulcheriam Augustam, cui laudatos legatos commendat; Eutychianam blasphemiam condemnat; Augustam denique rogat ut ipse Eutyches ad longinquiora transferatur, ejusque monasterio catholicus praeficiatur abbas, qui illam servorum Dei congregationem et a pravo dogmate liberare, et institutis veritatis possit imbuere. 446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem", + "candidate_score": 0.68741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_613", + "psc_text": "ut videlicet, propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas, et barbara destruatur hostilitas. Quoniam vero negotium de nova habenda synodo per epistolas ultro citroque missas agere valde difficile pontifex arbitratus est, primo imperatori indicat de solis errantibus esse agendum, minime vero de fide vel Scripturis, quas aliter quam SS. Patres interpretari nefas reputabat; ideo imperiali sollicitudini respondet per legationem, quae (ait) confestim ad clementiam vestram, Deo annuente, perveniet, quidquid ad causae utilitatem arbitror pertinere plenius atque opportunius suggeretur. Non diu distulit ipse pontifex novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum", + "candidate_score": 0.686774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_616", + "psc_text": "446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem novos legatos, Lucentium episcopum et Basilium presbyterum, ei suggerit lapsos poenitentes per satisfactionem et non dubiam fidei professionem ad reconciliationem recipere; ea tamen moderatione servata, ut nec benevolentiae partes nec justitiae negligantur, sed absque personarum acceptione divinum in omnibus judicium cogitetur. Sed in altero ejusdem epistolae capite, agens de iis qui gravius in latrocinali synodo peccaverunt, superiorem sibi locum in illa infelici synodo vindicantes: Horum (ait) si satisfactio talis accedit quae non refutanda videatur, maturioribus apostolicae sedis consiliis causa reservari jubet, ut examinatis omnibus atque perpensis, de ipsis eorum actionibus quid constitui debeat aestimetur; eorum nomina tandem ad altare recitari", + "candidate_score": 0.686197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.686096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_346", + "psc_text": "autem judicio non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus: ecce studiosus judicum delectus, qui a Dioscori nutibus penderet, designatus. Deinde molli brachio imperatoris agendi rationem et mandata objurgat, de quibus antea verba fecimus, de Theodosii divalibus disserentes. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti sacerdotis arbitrio impiis subscriptionibus captivas manus dederunt. 21. Quamvis itaque nullus ex tribus praefatis titulis defensionem excusationemque Dioscoro parare possint, erunt tamen, sicut fuerunt, qui jus in indicendis synodis imperatoribus et principibus vindicant, qui etiam affirmare et docere poterunt Dioscoro praescriptum fuisse Theodosii decreto judiciorum ordinem. Propterea quod ipse imperator vetuisset ne Flavianus episcopus Constantinopoleos, aut caeteri episcopi, qui sententiam adversus Eutychem in synodo Constantinopolitana dederant, suffragium suum ferrent in Ephesino concilio. Elpidius enim exsecutionem mandati hac in parte graviter ursit, Theodosio ordinem rerum vindicans his verbis: Imperator, adimplens ipse primus ordinem legum cujus est conditor et custos, jussit eos qui semel judicaverunt judicandorum ordinem", + "candidate_score": 0.684299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_114", + "psc_text": "addidit: Quonam igitur piissimus imperator . . . praecipue quia universalem praecepit fieri synodum, et necesse est majores causas in illud reservare concilium. Secundo, hoc non obstante, ad examen chartarum deventum est. Atque lecto supplici Eutychis libello, in quo affirmabat: Gesta enim, quae sunt composita a reverendissimo Flaviano adversum me legi hesterno die, et reperi contraria his quae acta sunt contineri in chartis. Tertio, Constantinus, haereticorum morem secutus, Scripturas solas admittere palam fassus est, sed non Patrum doctrinam et scripta, sequentem subjiciendo rationem: Quoniam diversis modis locuti sunt Patres, et omnia suscipio; in regula autem fidei non suscipio. Cognoscens autem murmur excitatum, commotionemque factam esse inter episcopos caeterosque qui coetui aderant, propter ejusmodi temerarium et blasphemum assertum eum poenitere coepit, quia forte in suam mentem revocaverat PP. scripta contra Arianam, Nestorianam haeresim in Nicaena et Ephesina synodis, tamquam fidei regulam suscepta fuisse. Idcirco prave dicta corrigere cupiens, jussit illa verba", + "candidate_score": 0.684149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_114", + "psc_text": "addidit: Quonam igitur piissimus imperator . . . praecipue quia universalem praecepit fieri synodum, et necesse est majores causas in illud reservare concilium. Secundo, hoc non obstante, ad examen chartarum deventum est. Atque lecto supplici Eutychis libello, in quo affirmabat: Gesta enim, quae sunt composita a reverendissimo Flaviano adversum me legi hesterno die, et reperi contraria his quae acta sunt contineri in chartis. Tertio, Constantinus, haereticorum morem secutus, Scripturas solas admittere palam fassus est, sed non Patrum doctrinam et scripta, sequentem subjiciendo rationem: Quoniam diversis modis locuti sunt Patres, et omnia suscipio; in regula autem fidei non suscipio. Cognoscens autem murmur excitatum, commotionemque factam esse inter episcopos caeterosque qui coetui aderant, propter ejusmodi temerarium et blasphemum assertum eum poenitere coepit, quia forte in suam mentem revocaverat PP. scripta contra Arianam, Nestorianam haeresim in Nicaena et Ephesina synodis, tamquam fidei regulam suscepta fuisse. Idcirco prave dicta corrigere cupiens, jussit illa verba", + "candidate_score": 0.680937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_228", + "psc_text": "provinciali synodo ordinarie absoluto, et de sententia jam lata; cujus Acta nonnisi ab unico, et supremo judice poterant infirmari, aut rescindi, vel reprobari, aut rata haberi? Si aliquod hac de re certum testimonium desideramus, consulere juvabit unum S. Petrum Chrysologum, quem cum Eutyches per epistolas interpellasset, ut vindicem suae causae se haberet, sine ambagibus et ulla prolatatione eidem respondit: In omnibus autem hortamur te, frater honorabilis, ut his quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, quoniam beatus Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nos enim pro studio pacis et fidei extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de", + "candidate_score": 0.678122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_989", + "psc_text": "episcopum suum in eam impietatem potuisse traduci, qua ab incarnationis Dominicae veritate descivisse cognoverant. In re autem tanti momenti (ait) cupio me plenius edoceri, ut etiam talium correctioni congrue studeatur. Addit quoque De Ecclesiae Alexandrinae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur desiderare, ad cujus episcopum Proterium recenter ordinatum, istiusque ordinatores, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus, Julianum ipsum scire voluit. Alterum quod huic epistolae ad Julianum superaddendum censuit, pertinebat ad epistolam de Domini incarnatione jam pridem a quatuor annis ad Flavianum scriptam, et ad gesta synodalia Chalcedonensis concilii. Suspicione enim ducebatur S. pontifex ipsi traditam non fuisse laudatam epistolam, quam per Basilium diaconum miserat, et aliunde cum synodalia gesta propter linguae diversitatem parum clara reperiisset, ideo eidem injunxit: Ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata; ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam", + "candidate_score": 0.677417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_990", + "psc_text": "epistolam, quam per Basilium diaconum miserat, et aliunde cum synodalia gesta propter linguae diversitatem parum clara reperiisset, ideo eidem injunxit: Ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata; ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam intelligentiam te fuerit studente perductum. 6. Quesnellus, in altero tomo Operum S. Leonis, scite annotavit ab hoc munere, Juliano episcopo Coensi tum imposito, nuntiorum pontificiorum originem et consuetudinem derivari, quod aliqui forte ultro concedere non repugnabunt. Sed cum addat hos, non male viros eruditos secutus, se comparare cum patriarcharum Orientalium apocrisiariis, inter utrosque tamen variis discriminibus servatis, omnino ei assentiri non possumus. 1º (Ait), apocrisiarios ad comitatum imperatoris Orientalis a patriarchis fuisse destinatos, cum Byzantium imperii sedes translata fuit, vicarios autem paulo post, vel paulo ante Chalcedonensem synodum fuisse institutos; 2º apocrisiarios patriarcharum non pro causa fidei, sed pro specialibus", + "candidate_score": 0.676157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_228", + "psc_text": "provinciali synodo ordinarie absoluto, et de sententia jam lata; cujus Acta nonnisi ab unico, et supremo judice poterant infirmari, aut rescindi, vel reprobari, aut rata haberi? Si aliquod hac de re certum testimonium desideramus, consulere juvabit unum S. Petrum Chrysologum, quem cum Eutyches per epistolas interpellasset, ut vindicem suae causae se haberet, sine ambagibus et ulla prolatatione eidem respondit: In omnibus autem hortamur te, frater honorabilis, ut his quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, quoniam beatus Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nos enim pro studio pacis et fidei extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de", + "candidate_score": 0.675485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.674481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.674083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_122", + "psc_text": "nuperus iste scriptor divinando, comminiscendove, omnia susquedeque vertendo nimis audacter decertavit. 11. Verumtamen etsi daremus Constantini monachi mendacium nulla ratione posse excusari atque defendi, quid inde? Jam alia nobis occurrerent quae probant post recusatam ab Eutyche Constantinopolitanae synodi sententiam, causam jam fuisse devolutam ad supremum Romani pontificis tribunal; cum certo ex duabus illis Leoninis epistolis habeamus, S. pontificem jussisse ut sub gestorum relatione omnia ad suam notitiam deferrentur, ut posset de bene cognitis congrue judicare. Cui enim datum est causas cognoscere, decernere et judicare, vera et non arbitraria jurisdictio convenire debet. Potissimum si agamus de fidei rebus, quarum cognitio, auctore etiam clarissimo viro Petro de Marca, Romanae apostolicaeque sedi fuit reservata. Quamvis ipse tamen, nescio quo spiritu ductus, ex parte Quesnello praeluserit, ut paulo post videbimus, asseverando, contra cardinalem Perronium, appellationem illam Eutychetis probari non posse ex Leoninis epistolis; et aliunde appellasse ad synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam, Thessalonicensem, sed clanculum,", + "candidate_score": 0.674055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.673166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.671729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_587", + "psc_text": "innotescit. At Leoni redditam non fuisse nisi anno sequenti, in quo Adelphius consulatum agebat, certissimum est. 2. Hoc temporis intervallo Abundius et Asterius aliique duo legati Constantinopolim in Anatolii causa missi illuc pervenerunt, litterasque pontificias ad Theodosium jam vita functum directas, Marciano successori porrexerunt. Quibus acceptis, et perhonorifice cum legatis agens, omnibus S. Leonis petitionibus fieri satis praecipit, et incunctanter provincialis synodus Constantinopoli cogitur, in quo et de Anatolii fide, et de recipiendis lapsis ad poenitentiam venire volentibus pertractatur. Temporis injuria istius synodi Acta deperdita esse cum multis aliis monumentis ad ejusmodi causam spectantibus, graviter dolendum est. Nihilominus tamen ex quodam eorumdem fragmento, et ex epistolis Marciani imperatoris, Pulcheriae Augustae, et ejusdem Constantinopolitani episcopi Anatolii, quasi integram gestarum rerum seriem eminentissimus Baronius descripsit, circa nonnulla alia deinde, quae in illa Constantinopolitana synodo tractata fuere haerens suspensus, quae tandem ex Chalcedonensis concilii actionibus probabiliter colligi posse arbitratur. Non itaque in his", + "candidate_score": 0.671623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_57", + "psc_text": "sollicitudinis pietatem. Quae exigebant ut subreptionibus locus non pateret: Sed prius de quibus eum (Eutychen videlicet) aestimat arguendum instrui nos oportet, ut possit de bene cognitis congrue judicari. Denique suam epistolam ad imperatorem claudit, dicendo post admonitionem Flaviano per pontificias litteras factam se sperare et credere omnia Flavianum ad nostram notitiam relaturum, ut in lucem ductis quae videbantur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Animadvertat, amabo, Quesnellus an Flavianus Leonem tamquam incompetentem judicem rejecerit? an contempserit admonitionem? an obscure saltem judicaverit non debuisse primitus cuncta R. pontifici reserare? vel non pertinere ad eumdem quod evangelicae et apostolicae doctrinae conveniebat judicare? vel quia labes illa intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites se continebat, vel quia non apostolicae sedi, sed episcopis universis catholica veritas tota in solidum a Christo Domino credita erat, quam quisque pro virili defendere tenebatur; et caetera hujuscemodi, quae maximas nugas agendo congessit Quesnellus, ut, excepto primatus honore,", + "candidate_score": 0.670757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_272", + "psc_text": "etiam illa consuetudo a cardinali Baronio annotata, qui asseverat Romanum clerum Adventus tempore in divinis recitandis officiis eam legere consuevisse, quamque immediate forte post Gelasii decretum observatam fuisse, indicant sacrarum lectionum libri, qui ad usum chori inserviebant, quos inter unum vetustissimum nostris oculis lustravimus in Vaticana bibliotheca asservatum. Hunc porro lectionum codicem sexto Ecclesiae saeculo ab Agimundo presbytero, Romanis et uncialibus characteribus descriptum, et in duas partes divisum, prodit epigraphes quaedam ad calcem alterius partis appositae, in qua non tantum scriptoris nomen exprimitur, verum etiam indicatur eo codice uti consuevisse, in divinis persolvendis officiis, ecclesiam Sanctorum duodecim Apostolorum urbis Romae. Illum itaque integre percurrentes, fere omnes S. pontificis nostri sermones, et homilias, secundum ordinem dierum atque festorum distributas offendimus, cujus distributionis unum integrum specimen ad hujus nostri Operis calcem apponere et exhibere ipsi Vaticanae bibliothecae scriptores humanissime nobis persuaserunt. Ut inde lectores colligere possent, contra quosdam recentiores criticos, antiquissimam esse", + "candidate_score": 0.670006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.669538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_613", + "psc_text": "ut videlicet, propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas, et barbara destruatur hostilitas. Quoniam vero negotium de nova habenda synodo per epistolas ultro citroque missas agere valde difficile pontifex arbitratus est, primo imperatori indicat de solis errantibus esse agendum, minime vero de fide vel Scripturis, quas aliter quam SS. Patres interpretari nefas reputabat; ideo imperiali sollicitudini respondet per legationem, quae (ait) confestim ad clementiam vestram, Deo annuente, perveniet, quidquid ad causae utilitatem arbitror pertinere plenius atque opportunius suggeretur. Non diu distulit ipse pontifex novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum", + "candidate_score": 0.669161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_318", + "psc_text": "ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos Dioscoro acquievisse, et acclamasse de fide nihil esse agendum et innovandum. At putidum hocce mendacium patefactum est in Chalcedonensi concilio, actione prima. Immo additum est Dioscori notarios impetum fecisse in notarios Stephani episcopi Ephesini; deletumque quod recens fuerat exaratum, vimque magnam adhibitam, ut eorum thecas abriperent, et ab iisdem digitos resistentium pene confractos esse. Ut igitur quae Dioscorus secum agitaverat exsecutioni demandaret, ex Elpidii comitis suggestione, Eutyches, probantibus episcopis, ingredi jussus est, causamque agere, ut quae de fide sentiret annuntiaret. Qui consueta calliditate utens, blande, tamquam testes suae fidei, synodi Patres interpellabat, prius se ipsum Patri, Filio et Spiritui sancto", + "candidate_score": 0.668302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_295", + "psc_text": "interrogationibus S. Leonem fuisse instructum, perspicue alia epistola tertio idus Augusti signata patefacit. Scribit enim ad eumdem Flavianum, cujus taciturnitate pontificiam augeri sollicitudinem manifestat, dicens: Cum nos curarum tuarum participes, pro fidei defensione solliciti, frequenter per occasiones idoneas ad dilectionem tuam litteras miserimus, consolationibus pontificiarum adhortationum eum adjuvare cupiens, ne adversariorum stimulis moveretur, tandem adhortatur: atque ut tota celeritate (ait) ad nostra scripta respondeas, nosque subinde de tuis actionibus, nostrorumque (legatorum videlicet) et de totius causae absolutione facias 379 certiores, ut sollicitudinem quam nunc pro fidei defensione gerimus prosperioribus nuntiatis molliamus. Maximis ergo angustiis tum urgeri atque cruciari pontificium animum illa verba significant. 9. At quid? Graviora adhuc perpeti fuit coactus, quia ejus studium Eutychiani, Dioscoro et Crysaphio impotenter agentibus, eludere et irritum reddere ausi sunt. Nam Ephesina illa synodus kalendis Augusti indicta, infelicissimum habens exordium, sexto idus ejusdem mensis, cum Dioscorus episcopus Alexandrinus, spretis omnibus ecclesiasticis regulis primatum in", + "candidate_score": 0.667842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_318", + "psc_text": "ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos Dioscoro acquievisse, et acclamasse de fide nihil esse agendum et innovandum. At putidum hocce mendacium patefactum est in Chalcedonensi concilio, actione prima. Immo additum est Dioscori notarios impetum fecisse in notarios Stephani episcopi Ephesini; deletumque quod recens fuerat exaratum, vimque magnam adhibitam, ut eorum thecas abriperent, et ab iisdem digitos resistentium pene confractos esse. Ut igitur quae Dioscorus secum agitaverat exsecutioni demandaret, ex Elpidii comitis suggestione, Eutyches, probantibus episcopis, ingredi jussus est, causamque agere, ut quae de fide sentiret annuntiaret. Qui consueta calliditate utens, blande, tamquam testes suae fidei, synodi Patres interpellabat, prius se ipsum Patri, Filio et Spiritui sancto", + "candidate_score": 0.667155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_273", + "psc_text": "Illum itaque integre percurrentes, fere omnes S. pontificis nostri sermones, et homilias, secundum ordinem dierum atque festorum distributas offendimus, cujus distributionis unum integrum specimen ad hujus nostri Operis calcem apponere et exhibere ipsi Vaticanae bibliothecae scriptores humanissime nobis persuaserunt. Ut inde lectores colligere possent, contra quosdam recentiores criticos, antiquissimam esse quarumdam solemnitatum institutionem, et ad nostra usque tempora inviolabiliter eum ritum esse in Ecclesia servatum, quem nostri majores animarumque pastores tradiderunt. Quemadmodum itaque ex hoc sacrarum lectionum libro comprobabitur, haudquaquam vetustam ecclesiasticae disciplinae traditionem in festis agendis divinisque laudibus persolvendis fuisse mutatam; ita facile heterodoxi argumentari poterunt summa religione fuisse servatam sacram traditionem, et inviolabiliter mansisse incorruptam in rebus ad fidei dogmata sacramentorumque administrationem pertinentibus, de quibus in praesens verba facere nec congruum, nec ne cesse est. 3. Jam vero hocce Vaticano codice relicto, ad laudatam epistolam revertamur, in qua conscribenda eum scopum sibi Leo Magnus proposuit, ut fidei in", + "candidate_score": 0.665703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", + "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", + "candidate_score": 0.665674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_34", + "psc_text": "studiis indulgeat, animadverteret an acceptas a Leone Flaviani litteras cum synodalibus gestis portaverit honorabilis vir comes Pansophius, an alius? Non Pansophius quidem. Cum verba illa: De hac re plenius per eum qui ad nos tuae dilectionis portavit litteras rescribimus, indicent peculiarem aliquem forte Constantinopolitanae Ecclesiae clericum, ut tum moris erat, a Flaviano missum, qui litteras et synodalia Acta ad summum pontificem deferret. Remittere enim eum debebat Leo cum prolixioribus litteris. Igitur quis credet honorabilem virum, imperialis aulae comitem, 324 remittendum esse, quasi vero tabellarii munus eidem foret demandatum? Potius ergo concludendum est primas Flaviani epistolas cum synodalibus gestis alium latorem habuisse praeter comitem Pansophium, ut evidentissime demonstrant gravissima duo momenta, quae nos statim subjicimus. Alterum est quod, paucis elapsis diebus, prolixiores litteras daturus Flaviano, sicut in praecedenti promiserat, eas his verbis orditur: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito. Cur ergo, quo sensu,", + "candidate_score": 0.665096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_228", + "psc_text": "provinciali synodo ordinarie absoluto, et de sententia jam lata; cujus Acta nonnisi ab unico, et supremo judice poterant infirmari, aut rescindi, vel reprobari, aut rata haberi? Si aliquod hac de re certum testimonium desideramus, consulere juvabit unum S. Petrum Chrysologum, quem cum Eutyches per epistolas interpellasset, ut vindicem suae causae se haberet, sine ambagibus et ulla prolatatione eidem respondit: In omnibus autem hortamur te, frater honorabilis, ut his quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, quoniam beatus Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nos enim pro studio pacis et fidei extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de", + "candidate_score": 0.66488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_114", + "psc_text": "addidit: Quonam igitur piissimus imperator . . . praecipue quia universalem praecepit fieri synodum, et necesse est majores causas in illud reservare concilium. Secundo, hoc non obstante, ad examen chartarum deventum est. Atque lecto supplici Eutychis libello, in quo affirmabat: Gesta enim, quae sunt composita a reverendissimo Flaviano adversum me legi hesterno die, et reperi contraria his quae acta sunt contineri in chartis. Tertio, Constantinus, haereticorum morem secutus, Scripturas solas admittere palam fassus est, sed non Patrum doctrinam et scripta, sequentem subjiciendo rationem: Quoniam diversis modis locuti sunt Patres, et omnia suscipio; in regula autem fidei non suscipio. Cognoscens autem murmur excitatum, commotionemque factam esse inter episcopos caeterosque qui coetui aderant, propter ejusmodi temerarium et blasphemum assertum eum poenitere coepit, quia forte in suam mentem revocaverat PP. scripta contra Arianam, Nestorianam haeresim in Nicaena et Ephesina synodis, tamquam fidei regulam suscepta fuisse. Idcirco prave dicta corrigere cupiens, jussit illa verba", + "candidate_score": 0.664344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_228", + "psc_text": "provinciali synodo ordinarie absoluto, et de sententia jam lata; cujus Acta nonnisi ab unico, et supremo judice poterant infirmari, aut rescindi, vel reprobari, aut rata haberi? Si aliquod hac de re certum testimonium desideramus, consulere juvabit unum S. Petrum Chrysologum, quem cum Eutyches per epistolas interpellasset, ut vindicem suae causae se haberet, sine ambagibus et ulla prolatatione eidem respondit: In omnibus autem hortamur te, frater honorabilis, ut his quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, quoniam beatus Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nos enim pro studio pacis et fidei extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de", + "candidate_score": 0.662842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_539", + "psc_text": "sed valde ingeniosa juris pontificii interpretatio, si stare posset. Sed quamvis varia a Quesnello adhibeantur fulcimenta pro ea sustentanda, attamen eam corruere faciunt primo ipsius canonis verba. Vetustissimi deinde interpretes, qui canonem explicarunt; denique vero papae Leonis aliorumque Romanorum pontificum agendi ratio, qui appellantium causis susceptis, vel immediate ipsi (ut aiunt) judicium peremptorium enuntiarunt; vel dumtaxat concilium generale cogendum decreverunt, quando publicam judiciorum solemnitatem necessariam esse crediderunt pro tollendis gravissimis dissidiis et schismatibus quae, ob diversas improborum hominum factiones, sanctissimarum Ecclesiarum statum nefarie cum catholicorum pernicie et scandalo vexabant, ad frangendam contumaciam eorum qui a fidei et disciplinae ecclesiasticae regulis aberrarunt, et ad reconciliandos poenitentes reos qui perpetrata crimina ejurassent, facta deinde solemni catholicae fidei confessione, atque tandem ad exsequenda omnia et singula apostolicae sedis statuta quae pro temporum ratione et negotiorum qualitate necessaria videbantur. Quatuor igitur sunt distinguenda. Primum, protestatio depositi episcopi reclamantis et appellantis a sententia sive judicio", + "candidate_score": 0.662295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_122", + "psc_text": "nuperus iste scriptor divinando, comminiscendove, omnia susquedeque vertendo nimis audacter decertavit. 11. Verumtamen etsi daremus Constantini monachi mendacium nulla ratione posse excusari atque defendi, quid inde? Jam alia nobis occurrerent quae probant post recusatam ab Eutyche Constantinopolitanae synodi sententiam, causam jam fuisse devolutam ad supremum Romani pontificis tribunal; cum certo ex duabus illis Leoninis epistolis habeamus, S. pontificem jussisse ut sub gestorum relatione omnia ad suam notitiam deferrentur, ut posset de bene cognitis congrue judicare. Cui enim datum est causas cognoscere, decernere et judicare, vera et non arbitraria jurisdictio convenire debet. Potissimum si agamus de fidei rebus, quarum cognitio, auctore etiam clarissimo viro Petro de Marca, Romanae apostolicaeque sedi fuit reservata. Quamvis ipse tamen, nescio quo spiritu ductus, ex parte Quesnello praeluserit, ut paulo post videbimus, asseverando, contra cardinalem Perronium, appellationem illam Eutychetis probari non posse ex Leoninis epistolis; et aliunde appellasse ad synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam, Thessalonicensem, sed clanculum,", + "candidate_score": 0.661985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.661826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.66148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.661343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1000", + "psc_text": "novus ausus ita sancti pontificis animum commovit, ut jam deliberasset in posterum minime dare suas epistolas ad eumdem Anatolium, quamvis (ait) ipse hoc peteres fieri, quia eum corrigi nolle perspeximus. 2. Majorem tamen animi commotionem S. Leonem passum fuisse arbitror, cum, novis acceptis a Marciano imperatore epistolis, intellexit universum Orientem esse turbatum, et in admirationem raptum, quod illuc non pervenerint pontificia rescripta super Chalcedonensia gesta, quorum 526 defectu omnium corda nutantia haerebant an illius concilii gesta ab apostolica sede confirmata fuissent. Vehementer (ait imperator) admiramur quod, synodo in Chalcedone celebrata, et litteris venerabilium episcoporum ad pietatem tuam missis, per quas omnium rerum in synodo gestarum seriem exposuerunt, neutiquam illae a sanctitate tua emissae, quae tamen in sacris Ecclesiis lectae in singulorum notitiam pervenire debebant. Antiquum morem igitur tum fuisse, consuetudine quidem receptum, ut apostolicae sedis litterae certa suppeditarent argumenta celebratas synodos confirmatas et indubiae fidei habendas, quin quispiam in dubium", + "candidate_score": 0.661198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_229", + "psc_text": "consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de Eutychis appellatione capitibus conscripsimus, solus lector qui nullo partium studio ducatur sincere poterit judicare. Unum tandem pro coronide addendum censuimus, videlicet, quod in propugnandis legitimis apostolicae sedis juribus, et vindicandis Baronii et Christiani Lupi sententiis, nostris non indulsimus conjecturis. Ea dumtaxat in medium proponere in votis habuimus, quae ex veteribus monumentis hauriri possunt, quibus insistere plurimum semper allaboravimus. 365 CAPUT VII. De Ephesina synodo Eutychianae haereseos causa coacta. S. Leonis apud imperatorem agendi ratio pro concilio in Italia cogendo. Cujus S. P. studium a suspicionibus et notis criticis Quesnelli vindicatur. Synodo Ephesinae praefuit Dioscorus Alexandrinus episcopus de mandato imperatoris Theodosii", + "candidate_score": 0.66115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_114", + "psc_text": "addidit: Quonam igitur piissimus imperator . . . praecipue quia universalem praecepit fieri synodum, et necesse est majores causas in illud reservare concilium. Secundo, hoc non obstante, ad examen chartarum deventum est. Atque lecto supplici Eutychis libello, in quo affirmabat: Gesta enim, quae sunt composita a reverendissimo Flaviano adversum me legi hesterno die, et reperi contraria his quae acta sunt contineri in chartis. Tertio, Constantinus, haereticorum morem secutus, Scripturas solas admittere palam fassus est, sed non Patrum doctrinam et scripta, sequentem subjiciendo rationem: Quoniam diversis modis locuti sunt Patres, et omnia suscipio; in regula autem fidei non suscipio. Cognoscens autem murmur excitatum, commotionemque factam esse inter episcopos caeterosque qui coetui aderant, propter ejusmodi temerarium et blasphemum assertum eum poenitere coepit, quia forte in suam mentem revocaverat PP. scripta contra Arianam, Nestorianam haeresim in Nicaena et Ephesina synodis, tamquam fidei regulam suscepta fuisse. Idcirco prave dicta corrigere cupiens, jussit illa verba", + "candidate_score": 0.659929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_284", + "psc_text": "beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem adhiberi petiit, ut divinis pareret institutis, et ut novum erroris germen radicitus evelleretur. Praeterea si imperator cupiebat ab apostolica sede, tamquam a divo Petro declarari quid in hujus confessione a Christo Domino laudatum fuerat, vix credi potest ita animo et opere tum Romanorum pontificum juribus repugnasse, iisque fuisse infensum, ut haec abolere quaesiverit. Et propterea omnem injuriam, quam tum apostolica sedes passa est, non in imperatorem, sed in ejus ministros, qui principis clementia, et maxime animi infirmitate, abusi sunt, rejiciendam esse constantissime propugnamus. Cujus quidem rei si alia argumenta exponere deberemus, illud unum abunde pro omnibus sufficeret, quod colligimus ex", + "candidate_score": 0.659361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1002", + "psc_text": "concilia Romanorum pontificum anctoritate decerni ac confirmari debere. Unde (subjicit Marcianus) aliquibus, qui Eutychis falsam opinationem et pravitatem etiam dum persequuntur, magnus est injectus scrupulus utrum beatitudo tua, quae synodum decrevit, confirmaverit. Quorum quidem verborum vim et significationem Quesnellum fugisse, aut studiose dissimulasse, credendum est. Qui passim in divi Leonis Operibus adornandis imperatoribus facultatem cogendorum conciliorum adjudicat, atque contendit synodalia decreta vim et robur ex sese obtinere quacumque apost. sedis confirmatione seclusa, ut paulo post dicemus. Aliter igitur ratiocinatum esse Marcianum imperatorem, quis non videt? Ita enim necessariam esse duxit hanc apostolicae sedis confirmationem, ut sine hac, infirma et viribus vacua ipsa synodalia gesta crediderit; et propterea in solemne et authenticum pontificiae voluntatis et judicii testimonium statim subjicit. Idcirco pietas tua emittere litteras dignetur, queis omnes et Ecclesiae et populi cognoscant Acta synodi a tua beatitudine approbari. Aeque pariter imperator Marcianus Romano pontifici jus asseruit abolendi et in irritum mittendi", + "candidate_score": 0.657339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Quas ad te , vir clarissime , dedi meum se se se Septembri credo tibi redditas . Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.656935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_13_15", + "bdc_text": "Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.656524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1003", + "psc_text": "vacua ipsa synodalia gesta crediderit; et propterea in solemne et authenticum pontificiae voluntatis et judicii testimonium statim subjicit. Idcirco pietas tua emittere litteras dignetur, queis omnes et Ecclesiae et populi cognoscant Acta synodi a tua beatitudine approbari. Aeque pariter imperator Marcianus Romano pontifici jus asseruit abolendi et in irritum mittendi synodorum generalium canones atque sanctiones. Etenim cum ex praecedentibus litteris a sancto Leone acceptis cognovisset prorsus reprobare ea Chalcedonensia gesta, quae Anatolii ambitui patrocinabantur, et aliarum Ecclesiarum jurium jacturam respiciebant, ideo, deposito eo consilio, quo pridem cum Pulcheria augusta et Juliano Coensi mediatoris partes apud apostolicam sedem obierat, pro adaugendo honore et praerogativis Constantinopolitanae sedis, modo ita S. Leonem compellat, hujusque animi constantiam eximiis laudibus ornat, quod antiquos Ecclesiarum mores et ordinem nulla novitate aboleri passus esset. Ait enim: Illud nimirum quod episcopum sedis apostolicae addecet tua sanctitas praestitit egregie, ecclesiasticos canones custodivit, antiqui moris et ordinis olim constituti, et", + "candidate_score": 0.65478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1001", + "psc_text": "omnium rerum in synodo gestarum seriem exposuerunt, neutiquam illae a sanctitate tua emissae, quae tamen in sacris Ecclesiis lectae in singulorum notitiam pervenire debebant. Antiquum morem igitur tum fuisse, consuetudine quidem receptum, ut apostolicae sedis litterae certa suppeditarent argumenta celebratas synodos confirmatas et indubiae fidei habendas, quin quispiam in dubium eas revocaret, hic Marcianus augustus perspicue indicavit. Qui pariter designare voluit synodalia decreta dumtaxat coactivam vim obtinuisse, atque obtinere posse, postquam ejusmodi litterae synodorum comprobativae in sacris Ecclesiis lectae in singulorum notitiam pervenerunt. Firma enim erat eorum temporum regula, ab omnibus catholicis aeque ac haereticis usu et consensione recepta, oecumenica concilia Romanorum pontificum anctoritate decerni ac confirmari debere. Unde (subjicit Marcianus) aliquibus, qui Eutychis falsam opinationem et pravitatem etiam dum persequuntur, magnus est injectus scrupulus utrum beatitudo tua, quae synodum decrevit, confirmaverit. Quorum quidem verborum vim et significationem Quesnellum fugisse, aut studiose dissimulasse, credendum est. Qui passim in divi Leonis", + "candidate_score": 0.654302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_272", + "psc_text": "etiam illa consuetudo a cardinali Baronio annotata, qui asseverat Romanum clerum Adventus tempore in divinis recitandis officiis eam legere consuevisse, quamque immediate forte post Gelasii decretum observatam fuisse, indicant sacrarum lectionum libri, qui ad usum chori inserviebant, quos inter unum vetustissimum nostris oculis lustravimus in Vaticana bibliotheca asservatum. Hunc porro lectionum codicem sexto Ecclesiae saeculo ab Agimundo presbytero, Romanis et uncialibus characteribus descriptum, et in duas partes divisum, prodit epigraphes quaedam ad calcem alterius partis appositae, in qua non tantum scriptoris nomen exprimitur, verum etiam indicatur eo codice uti consuevisse, in divinis persolvendis officiis, ecclesiam Sanctorum duodecim Apostolorum urbis Romae. Illum itaque integre percurrentes, fere omnes S. pontificis nostri sermones, et homilias, secundum ordinem dierum atque festorum distributas offendimus, cujus distributionis unum integrum specimen ad hujus nostri Operis calcem apponere et exhibere ipsi Vaticanae bibliothecae scriptores humanissime nobis persuaserunt. Ut inde lectores colligere possent, contra quosdam recentiores criticos, antiquissimam esse", + "candidate_score": 0.653514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_501", + "psc_text": "synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve esse pendenda, nisi a generalibus synodis confirmata et tamquam rata habeantur. Sed dicat an jure vel 422 injuria cum Julii, tum Romani concilii judicium et sententia fuerint retardata? Non jure quidem, cum tam Eusebiani quam Athanasius et socii Rom. pontificem tamquam judicem habere non recusarunt, ut ex antecedentibus innotescit. Injuria igitur Arianorum factio sese Julii et Romanae synodi statutis opposuit, cui cum Constantii imperatoris auctoritas et violentia patrocinaretur, ne Athanasius et alii suis sedibus restituerentur cautum fuit, sed ipsos Sardicenses nullum robur nullamque confirmationem Julii judicio et Romanae synodi sententiae addidisse Launoium et Quesnellum animadvertere oportebat, cum solemni sequenti declaratione", + "candidate_score": 0.65344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_839", + "psc_text": "Aprilis Rusticus per gratiam Dei diaconus S. R. E. contuli, annotavi, distinxi. Deo gratias. Addit praeterea quae legenda occurrunt in editione Petri Crabbi ord. Minorum, videlicet: « Finis primae cognitionis Chalcedonensis concilii, quae finita et emendata est anno Domini 417 (emendatur in margine aut 454, aut 457, in omnibus pessime ait Labbeus), feria quarta, indict. 13, kal. Aprilis XII. Rusticus per gratiam Dei diaconus sanctae Ecclesiae Romanae contuli, annotavi, distinxi. Deo gratias. » « Eadem (tandem concludit Quesnellus) fere in editione Romana paucis variantibus. » Quare sibi blanditur nihil certe statui posse ex hujusmodi annotationibus, quae sibi non cohaerent, ac propterea non unius Rustici esse, sed plurium annotatorum illam Bohieriani codicis mentionem. Varia hinc inde colligit, ut demum lectoribus persuadeat Rusticum relegisse Chalcedonensem synodum ad Acaemetensium codicem, quem jam contulerant et emendaverant superiores ipsi correctores; suamque pariter attestationem apposuisse, ut illi suam, sed hi reliquas actiones recensuerunt, ille ultra primam", + "candidate_score": 0.651965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_537", + "psc_text": "causis, contendit judicium 429 renovari et concilium renovari, pro uno et eodem accipi debere. Addens praeterea: « Et vero si judicium pro sententia acciperetur, non fuisset dicendum in judicio, sed tantum judicio. Constat igitur concilium Romani episcopi hic intelligendum. At quale concilium, nobis investigandum est. Multiplex concilium Rom. pontifici subesse (asseverat). Et propterea praemissa vulgari illa distinctione graduum ecclesiasticae administrationis Romano pontifici convenientium, videlicet Urbis episcopi, Romanae provinciae metropolitae, suburbicariarum dioeceseon primatis, Occidentalis tractus patriarchae, in tota Ecclesia capitis et apicis, de diversis quoque synodis juxta causarum qualitatem disponere posse concedit. Sed cum ea cautione tamen, ut ipse solus numquam judicet, bene tamen habita ratione ad causas quas expendere eum oportet. Ita ut cum intra paroeciam, seu dioecesim propriam, ad eum appellatur a sententia judicis inferioris, appellantis causa judicanda sit a synodo paroeciali, seu ab ipso summo pontifice sui cleri consilio septo; cum ex provincia causa ad provincialem synodum spectet,", + "candidate_score": 0.651293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.651228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1042", + "psc_text": "Deo placitum habebit effectum, si sanctam Chalcedonensem synodum, de Domini Christi incarnatione firmatam, nulla permiseritis retractatione pulsari. Neque vero Leonem augustum omnes Eutychianorum conatus latebant; cum isti jam post Marciani obitum novum imperatorem multis variisque molitionibus circumvenire curassent, ut in eam sententiam veniret de Chalcedonensi synodo abolenda, quorum improbos ausus summa prudentia et religione qua pollebat prorsus irritos reddiderat, etiam antequam a sancto pontifice supplicaretur. Istius autem facti notitiam multorum relatione S. Leo acceperat. Et propterea nunc eum exorat non moveri a tanta animi constantia, sed fortius in ea persistere, subdens: Unde quod negandum illis sponte vidistis, gloriosum vobis universali Ecclesiae me supplicante concedere, et incommutabiliter perpetuoque 535 praestare, ut quae secundum Evangelium Christi, et praedicationis apostolicae veritatem omnibus retro saeculis una fide unaque intelligentia roborata sunt, nulla ulterius possint actione convelli. Epistolam hanc tandem claudit, suggerendo imperatori necessitatem consulendi reparationi pacis Alexandrinae Ecclesiae, et per catholicos sacerdotes (ait) talem", + "candidate_score": 0.65077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_491", + "psc_text": "studerent? 7. Sed hanc consuetudinem et divini juris exercitium quod non impugnarunt Eusebiani, negarunt saltem Quesnellus et Launoius. Qui quamvis concedant Julium Athanasii aliorumque causam anno 341 examinare 420 voluisse praesentibus etiam legatis, quos Ariani hunc miserant, dissimulant tamen fuisse absolutos, et suis sedibus restitutos, et tantummodo asserverant concilium Romanum tamquam ex utriusque partis compromisso indictum et celebratum fuisse. Nullam ergo supponunt in Romano pontifice auctoritatem praeter eam quam accepit a litigantibus. Sed et Launoius, adhuc simili fallacia usus, contendit Julium Athanasii causae judicandae arbitrum ab ipsis Eusebianis fuisse institutum, ea videlicet ratione, ut nonnisi ipsis petentibus judicare potuisset. Quemadmodum in quibusdam dissidiis absolvendis ii facere solent, qui, relictis ordinariis et a lege institutis judicibus, compromissum facientes, novos arbitros sibi eligunt. Ut autem Joanni Bono, amico suo, Launoius fucum faciat, verbaque vendat, sequentia Athanasii verba subjicit: Haec quidem Egyptii ad omnes et ad episcopum Romanum Julium scripserunt. Quia et Eusebiani", + "candidate_score": 0.64992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_523", + "psc_text": "Eutychetis appellationem ad sedem apostolicam negavit, contendens appellasse potius ad episcopos primarum Ecclesiarum, harumque synodos, atque tandem contendit ejusmodi fuisse Orientalium appellantium consuetudinem; hic vero de hoc novo jure Romanis pontificibus ex Sardicensibus canonibus concesso agi, hocce onus fuisse ipsis impositum, ut summatim tantum et ex litteris priorum judicum cognoscerent et decernerent quorum appellationes recipere permitterent juris civilis leges. Hoc autem quid est, nisi posse de decretis synodorum judicare, decernere in condemnatum jure vel injuria latam esse sententiam, hancque posse suspendere et in irritum mittere, donec pontifices, vel per se, vel cum aliis de praecedentibus judiciis pleniorem faciant inquisitionem? Concilium autem ad haec omnia exsequenda esse necessarium, non affirmat Quesnellus; nec revera necessarium dici debet, si summatim, et ex litteris priorum judicum illa omnia decernere atque etiam statuere potest. 14. Quesnellus nihilominus, in suis assertionibus constans, utique verbis contendit hoc appellationum jus de novo fuisse tum Romanis pontificibus et ipsi", + "candidate_score": 0.648914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_525", + "psc_text": "inter angustos limites illa R. P. auctoritas restringatur, quam in tertio et quarto canone amplissimam eidem adjudicarunt? Fallitur omnino Quesnellus. Canones illi nulla ratione inter se pugnant, et summum illud jus, quod in tertio et quarto canone comprobat pontificis Rom. auctoritatem in appellationibus accipiendis, magis magisque confirmatur in quinto, seu septimo canone, ut sit in ejus potestate vel judicare per se, vel causae judicium aliis delegare, vel litigantes partes ad se accire, vel novam synodum indicere, in qua solemnius totum negotium de quo quaestio agitatur ad novum examen revocetur. Itaque ne fabulari videamur, ad canones attendamus. Canon ille tertius in primis Eusebianam compescuit factionem, Nicaenos canones in spretum adducentem. Cum videlicet temerariis ausibus ex Ecclesiis ad eam non pertinentibus ipsa ejiciebat episcopos et clericos orthodoxos, et in horum cathedras et loca alios damnatos et haereticos intrudebat. Ut autem istius Eusebianae factionis temerariam agendi rationem Quesnellus occuleret, aut saltem dissimularet, non", + "candidate_score": 0.647399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1058", + "psc_text": "si imperiali potestate frenetur. Voluisse autem S. pontificem imperatori consulere, Alexandrinos haereticos in exsilium pellere, aliisque poenis multari, indicant verba subsequentis epist. scriptae ad Aegyptios episcopos catholicos; qui, post Timothei Aeluri ordinationem, relictis suis sedibus, venerant Constantinopolim, solamen atque praesidium quaesituri. Eos autem pro fide extorres pontifex consolatur, et ut pro incarnationis mysterio patienter adversa tolerent hortatur, sibi persuadens: Ut per vestram patientiam (ait) multorum devotio roboretur, et cum gloria venerandi principis Alexandrina Ecclesia, depulsis haereticis, antiquam recipiat dignitatem. Pontificis autem voluntas non plene suum effectum assecuta est, nescio an ob nimiam imperatoris clementiam, vel ob Anatolii desidiam, quibus factum est ut etiam inter Constantinopolitanos clericos nonnulli haberentur qui Alexandrinis latronibus adhaerebant, et Eutychiana dogmata imbiberant, maximo Chalcedonensium decretorum contemptu et injuria. Quae cum S. pontifex rescivisset, arrepto calamo, primo litteras dat Anatolio Constantinopolitano: excitat ejus vigilantiam contra haereticorum conatus: eum arguit, ut inter dilectionis tuae quidam esse dicuntur qui", + "candidate_score": 0.647166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_13_15", + "bdc_text": "Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_317", + "psc_text": "post Juvenalem. Atque convenientibus centum et triginta episcopis in basilica Dei Genitricis Mariae, jussum est a Dioscoro legi litteras imperatoris ad se ipsum datas: legati vero apostolicae sedis, nimirum Julius episcopus Puteolanus, Renatus presbyter titulo Sancti Clementis, Hilarus diaconus, synodum de sua legatione docuerunt, exhibitis pariter epistolis quas cum ad synodum, tum ad Flavianum sanctissimus Leo Magnus direxerat. Susceptae quidem fuerunt hujusmodi litterae (ut vidimus paulo ante), minime lectae. Et quamvis pontificii legati pluries instetissent ut legerentur, et sub juramento id promisisset Dioscorus, tamen perjurii reus potius fieri voluit, Ecclesiae apostolicae jura violare, scandalum in totum orbem excitare, quam permittere ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos", + "candidate_score": 0.646066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1003", + "psc_text": "vacua ipsa synodalia gesta crediderit; et propterea in solemne et authenticum pontificiae voluntatis et judicii testimonium statim subjicit. Idcirco pietas tua emittere litteras dignetur, queis omnes et Ecclesiae et populi cognoscant Acta synodi a tua beatitudine approbari. Aeque pariter imperator Marcianus Romano pontifici jus asseruit abolendi et in irritum mittendi synodorum generalium canones atque sanctiones. Etenim cum ex praecedentibus litteris a sancto Leone acceptis cognovisset prorsus reprobare ea Chalcedonensia gesta, quae Anatolii ambitui patrocinabantur, et aliarum Ecclesiarum jurium jacturam respiciebant, ideo, deposito eo consilio, quo pridem cum Pulcheria augusta et Juliano Coensi mediatoris partes apud apostolicam sedem obierat, pro adaugendo honore et praerogativis Constantinopolitanae sedis, modo ita S. Leonem compellat, hujusque animi constantiam eximiis laudibus ornat, quod antiquos Ecclesiarum mores et ordinem nulla novitate aboleri passus esset. Ait enim: Illud nimirum quod episcopum sedis apostolicae addecet tua sanctitas praestitit egregie, ecclesiasticos canones custodivit, antiqui moris et ordinis olim constituti, et", + "candidate_score": 0.646012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_11_13", + "bdc_text": "diem februarii , audieris . Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_272", + "psc_text": "etiam illa consuetudo a cardinali Baronio annotata, qui asseverat Romanum clerum Adventus tempore in divinis recitandis officiis eam legere consuevisse, quamque immediate forte post Gelasii decretum observatam fuisse, indicant sacrarum lectionum libri, qui ad usum chori inserviebant, quos inter unum vetustissimum nostris oculis lustravimus in Vaticana bibliotheca asservatum. Hunc porro lectionum codicem sexto Ecclesiae saeculo ab Agimundo presbytero, Romanis et uncialibus characteribus descriptum, et in duas partes divisum, prodit epigraphes quaedam ad calcem alterius partis appositae, in qua non tantum scriptoris nomen exprimitur, verum etiam indicatur eo codice uti consuevisse, in divinis persolvendis officiis, ecclesiam Sanctorum duodecim Apostolorum urbis Romae. Illum itaque integre percurrentes, fere omnes S. pontificis nostri sermones, et homilias, secundum ordinem dierum atque festorum distributas offendimus, cujus distributionis unum integrum specimen ad hujus nostri Operis calcem apponere et exhibere ipsi Vaticanae bibliothecae scriptores humanissime nobis persuaserunt. Ut inde lectores colligere possent, contra quosdam recentiores criticos, antiquissimam esse", + "candidate_score": 0.645153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_346", + "psc_text": "autem judicio non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus: ecce studiosus judicum delectus, qui a Dioscori nutibus penderet, designatus. Deinde molli brachio imperatoris agendi rationem et mandata objurgat, de quibus antea verba fecimus, de Theodosii divalibus disserentes. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti sacerdotis arbitrio impiis subscriptionibus captivas manus dederunt. 21. Quamvis itaque nullus ex tribus praefatis titulis defensionem excusationemque Dioscoro parare possint, erunt tamen, sicut fuerunt, qui jus in indicendis synodis imperatoribus et principibus vindicant, qui etiam affirmare et docere poterunt Dioscoro praescriptum fuisse Theodosii decreto judiciorum ordinem. Propterea quod ipse imperator vetuisset ne Flavianus episcopus Constantinopoleos, aut caeteri episcopi, qui sententiam adversus Eutychem in synodo Constantinopolitana dederant, suffragium suum ferrent in Ephesino concilio. Elpidius enim exsecutionem mandati hac in parte graviter ursit, Theodosio ordinem rerum vindicans his verbis: Imperator, adimplens ipse primus ordinem legum cujus est conditor et custos, jussit eos qui semel judicaverunt judicandorum ordinem", + "candidate_score": 0.638719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_23_25", + "bdc_text": "Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ; nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_243", + "psc_text": "enim Leonis querimonia videretur, si a die acceptarum litterarum, quibus Ephesina synodus indicebatur, adhuc fere tres integri menses decurrere debuissent, cum concilium nisi kalendis Augusti, aut ejusdem mensis idibus esset inchoandum. Quis enim affirmabit reliquam trium horum mensium partem 368 non fuisse sufficientem ut ex Italia episcopi Ephesum proficiscerentur? Maxime cum navigiorum subsidio in iis mensibus tranquille soleat navigari, et unius mensis spatio totum iter possit absolvi, ut supra Baronius annotavit. 5. Nobis tamen plenius non arridet haec consularis nota, etiamsi dicamus forte legendum: tertio idus Junias. Nam si ad alias S. pontificis epistolas, vel ad Julianum episcopum Coensem, vel ad Theodosium et Flavianum directas attendamus, plane intelligimus jam idibus ejusdem mensis destinatos fuisse sedis apostolicae legatos, qui indictae synodo interessent. Et quamvis de ea habenda expressam non habeat mentionem nisi in epistola ad Theodosium, scribendo: Quoniam tamen pietas vestra, quae in honorem Dei religiosissime catholicam diligit veritatem apud Ephesum", + "candidate_score": 0.634242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_199", + "psc_text": "sub praetextu falsorum criminum ipsis objectorum, de quibus inquisitionem facere confingebant? Nonne tandem obsecrationibus petebant ut, Dei metu servato, causarum cognitio imperatori Constantino reservata esset? Agebatur enim de criminibus falsis, quae si vera fuissent, jam et civilem rerum administrationem, et imperiale regimen, offendissent. Et propterea nihil mirum si in iis tantarum angustiarum circumstantiis provocabant ad imperatorem ut novi judices constituerentur, qui, neque odio, malitia improbitatibusque adducti, eorum causam examinandam assumerent. Non est igitur verum quatuor libellorum genera in similibus causis esse distinguenda, ne cujusque vis et energia alteri tribuatur, unde et totum negotium obscuretur. Perspicue enim appellationis negotium ex unico tantum libelli genere innotescit, si illud in se habeat quidquid necessarium est ad veram appellationem constituendam et obtinendam. 3. Et quidem hujus generis esse libellos et epistolam quibus Eutyches ad S. Leonem provocavit, quae statim dicturi sumus patefacient. Tria enim capita epistola illa seu libellus in se continet. Alterum duo", + "candidate_score": 0.632695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_318", + "psc_text": "ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos Dioscoro acquievisse, et acclamasse de fide nihil esse agendum et innovandum. At putidum hocce mendacium patefactum est in Chalcedonensi concilio, actione prima. Immo additum est Dioscori notarios impetum fecisse in notarios Stephani episcopi Ephesini; deletumque quod recens fuerat exaratum, vimque magnam adhibitam, ut eorum thecas abriperent, et ab iisdem digitos resistentium pene confractos esse. Ut igitur quae Dioscorus secum agitaverat exsecutioni demandaret, ex Elpidii comitis suggestione, Eutyches, probantibus episcopis, ingredi jussus est, causamque agere, ut quae de fide sentiret annuntiaret. Qui consueta calliditate utens, blande, tamquam testes suae fidei, synodi Patres interpellabat, prius se ipsum Patri, Filio et Spiritui sancto", + "candidate_score": 0.631931, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana", + "max_score": 0.698315, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_23", + "psc_text": "Postremam hanc conjecturam Hieronymi ad Florentium epistola auget, de qua nos ipsi in Eusebii editione disseruimus. Ibi namque annotavimus, maximam fuisse librorum communicationem Hieronymum inter et Rufinum. Quare ille Florentium enixe rogat ut ubi hospitio Rufinum communem amicum exceperit, petat ab eo sibique mittendos curet beati Rheticii Augustodunensis episcopi commentarios in Canticum Canticorum. Praeterea nomine cujusdam Pauli Senis de Rufini patria reddi sibi postulat Tertulliani codicem: Interpretationem insuper Psalmorum Davidicorum et prolixum valde de Synodis librum S. Hilarii, sua Hieronymi ipsius manu apud Treviros exscriptum. Ex qua epistola intelligimus codices Operum a Patribus elucubratorum ita perraros quinto Ecclesiae saeculo fuisse, ut vix eorum exemplaria parandi esset facultas hominibus vel maxime pecuniosis, aut iis qui improbum amanuensium laborem subire non reformidabant. Quamvis igitur hoc ultro demus, quod Prosperi libelli, de quibus Photius disseruit, in Galliis ab auctore fuerint conscripti, quid inde tamen impedimenti erat quominus ad communis causae utilitatem in vulgus", + "candidate_score": 0.698315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_23", + "psc_text": "Postremam hanc conjecturam Hieronymi ad Florentium epistola auget, de qua nos ipsi in Eusebii editione disseruimus. Ibi namque annotavimus, maximam fuisse librorum communicationem Hieronymum inter et Rufinum. Quare ille Florentium enixe rogat ut ubi hospitio Rufinum communem amicum exceperit, petat ab eo sibique mittendos curet beati Rheticii Augustodunensis episcopi commentarios in Canticum Canticorum. Praeterea nomine cujusdam Pauli Senis de Rufini patria reddi sibi postulat Tertulliani codicem: Interpretationem insuper Psalmorum Davidicorum et prolixum valde de Synodis librum S. Hilarii, sua Hieronymi ipsius manu apud Treviros exscriptum. Ex qua epistola intelligimus codices Operum a Patribus elucubratorum ita perraros quinto Ecclesiae saeculo fuisse, ut vix eorum exemplaria parandi esset facultas hominibus vel maxime pecuniosis, aut iis qui improbum amanuensium laborem subire non reformidabant. Quamvis igitur hoc ultro demus, quod Prosperi libelli, de quibus Photius disseruit, in Galliis ab auctore fuerint conscripti, quid inde tamen impedimenti erat quominus ad communis causae utilitatem in vulgus", + "candidate_score": 0.667786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_10_12", + "bdc_text": "principum nostrorum conventu , qui habitus est Neumburgi ad 22 . diem februarii , audieris . Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_135", + "psc_text": "praesertim alloquitur) quo pacto oporteat eos recipere qui ex haeresi revertuntur. Ob id, (ait idem Joannes) suademus ut sacra synodus libros sanctorum Patrum inpraesentiarum afferri jubeat, quo cognoscamus et consideremus quaenam in recipiendis certa ratio conservari debeat. Tum libros afferri jussum est. Quorum lectionem minime ab octavo Nicaeni concilii canone Constantinus, patriarchatus illius sedis notarius, sed a quinquagesimo tertio apostolorum orsus est, cujus antiquior interpretatio haec est: Si quis presbyter eum qui a peccato convertitur, non receperit, sed rejicit, deponitur. Siquidem Christum offendit, qui gaudium in coelo super peccatorem resipiscentem oboriri dixit. Cum autem ejusmodi canon, ad omnium generatim poenitentium haereticorum indulgentiam extenderet, sive laici, sive clerici forent, a Tarasio statim fuit inquisitum: Est et alter canon ea de re? Tum Constantinus notarius octavum Nicaeni primi concilii canonem mox recitavit. Sed nec hunc ad nuper exortam Agiomarchorum haeresim conferre Theodorus Catanae, in Siciliae provincia episcopus, cum contendisset, ejusdem Tarasii jussu", + "candidate_score": 0.650999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_13_15", + "bdc_text": "Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_23", + "psc_text": "Postremam hanc conjecturam Hieronymi ad Florentium epistola auget, de qua nos ipsi in Eusebii editione disseruimus. Ibi namque annotavimus, maximam fuisse librorum communicationem Hieronymum inter et Rufinum. Quare ille Florentium enixe rogat ut ubi hospitio Rufinum communem amicum exceperit, petat ab eo sibique mittendos curet beati Rheticii Augustodunensis episcopi commentarios in Canticum Canticorum. Praeterea nomine cujusdam Pauli Senis de Rufini patria reddi sibi postulat Tertulliani codicem: Interpretationem insuper Psalmorum Davidicorum et prolixum valde de Synodis librum S. Hilarii, sua Hieronymi ipsius manu apud Treviros exscriptum. Ex qua epistola intelligimus codices Operum a Patribus elucubratorum ita perraros quinto Ecclesiae saeculo fuisse, ut vix eorum exemplaria parandi esset facultas hominibus vel maxime pecuniosis, aut iis qui improbum amanuensium laborem subire non reformidabant. Quamvis igitur hoc ultro demus, quod Prosperi libelli, de quibus Photius disseruit, in Galliis ab auctore fuerint conscripti, quid inde tamen impedimenti erat quominus ad communis causae utilitatem in vulgus", + "candidate_score": 0.646366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_23", + "psc_text": "Postremam hanc conjecturam Hieronymi ad Florentium epistola auget, de qua nos ipsi in Eusebii editione disseruimus. Ibi namque annotavimus, maximam fuisse librorum communicationem Hieronymum inter et Rufinum. Quare ille Florentium enixe rogat ut ubi hospitio Rufinum communem amicum exceperit, petat ab eo sibique mittendos curet beati Rheticii Augustodunensis episcopi commentarios in Canticum Canticorum. Praeterea nomine cujusdam Pauli Senis de Rufini patria reddi sibi postulat Tertulliani codicem: Interpretationem insuper Psalmorum Davidicorum et prolixum valde de Synodis librum S. Hilarii, sua Hieronymi ipsius manu apud Treviros exscriptum. Ex qua epistola intelligimus codices Operum a Patribus elucubratorum ita perraros quinto Ecclesiae saeculo fuisse, ut vix eorum exemplaria parandi esset facultas hominibus vel maxime pecuniosis, aut iis qui improbum amanuensium laborem subire non reformidabant. Quamvis igitur hoc ultro demus, quod Prosperi libelli, de quibus Photius disseruit, in Galliis ab auctore fuerint conscripti, quid inde tamen impedimenti erat quominus ad communis causae utilitatem in vulgus", + "candidate_score": 0.641402, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.697893, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.697893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.694269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.693784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.693425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.69204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.689382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1038", + "psc_text": "ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae synodi in confessione ejusdem sanctissimae et victricis martyris Euphemiae, cumque cum piissimi et Christi amantissimi imperatoris nostri Marciani, et piissimae perque omnia fidelissimae imperatricis et Augustae filiae nostrae Pulcheriae oratione et gaudio atque hilaritate scriptam ad confirmandam eam quae Patrum nostrorum fuit fidei definitionem juxta vestram illam sacram epistolam 1130 supra sanctum altare posuissemus, ipsam eorum pietati tradidimus, sic eam ut acciperent, cum ipsi rogavissent: qui accipientes gloriam dederunt nobiscum Christo Domino, qui expulit quidem obscuritatem pravae opinionis, et illustravit summa consensione verbum veritatis. Et quae quidem ad ecclesiasticam pacem concordiamque sacerdotum in fide pura spectant, per gratiam Salvatoris hoc", + "candidate_score": 0.689165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.688833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.688809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.687524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.686809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1163", + "psc_text": "memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo fraternitati tuae specialiter injungo ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata: ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam intelligentiam te fuerit studente perductum. Data quinto idus Martii, Opilione viro clarissimo consule. EPISTOLA CXIV. AD EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non", + "candidate_score": 0.68629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.684795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_472", + "psc_text": "acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia autem a Leone collecta primo loco occurrunt tria satis prolixa sumpta ex Hilario; et hunc quidem Latinum scriptorem Graecis antea incognitum, ex notitia testimoniorum Leonis inter Patres catholicae fidei assertores praecipuo honore in Chalcedonensi synodo a Cecropio Sebastopolitano episcopo allegatum credimus (Act. 2, tom. IV Concil. pag. 1207). EPISTOLA XXVIII. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM CONTRA EUTYCHIS PERFIDIAM ET HAERESIM, SYNOPSIS ( Ex collectione Hispanica ). Quod ignorantia sanctarum Scripturarum Eutychen haereticum fecerit. --II. Contra eos qui in duos filios dispensationis Dominicae mysterium scindere moliuntur. --III. Contra eos qui passibilem Divinitatem unigeniti Filii Dei audent asserere. --IV. Contra eos qui in", + "candidate_score": 0.684335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.684016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_392", + "psc_text": "Si enim de numero nostro fuissent, nobiscum mansissent. Quando autem coeperunt assumere impietatem, illud quod prius occultabatur in illis aperitur, et dolus omnis fit omnibus manifestus. Inveniuntur autem infirmae fidei homines, et qui divinas lectiones nesciunt, et secum eos in perditionem praecipitant, dissipantes, et vituperantes Patrum 760 disciplinas et relinquentes sanctas Scripturas ad suam ipsorum perditionem. Quos debemus praevidere, et a quibus multum vacare, ne in sua malitia aliqui occupati, concidant de sua firmitate. Exacuerunt enim linguam suam quasi serpentes, et venenum in labiis habent quasi aspides. De his haec propheta clamavit. CAP. III. Talis nobis Eutyches emersit, quondam presbyter et archimandrites, qui quasi nostrae religionis sectam sapiebat, et hanc praeferebat; Nestorii autem impietatem confirmabat, et succingebatur pro Nestorio militare in pugna quae contra Nestorium parabatur: trecentorum autem decem et octo sanctorum Patrum de fide expositionem factam et sanctae memoriae Cyrilli epistolam scriptam ad Nestorium vel ad similes ejus, cui", + "candidate_score": 0.683634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1175", + "psc_text": "II. Quamvis autem de praeclaro fidei vestrae opere nihil vestra pietas indicarit, mihi tamen per veneratorem una mecum specialiter vestrum, fratrem meum Julianum episcopum innotuisse significo, quam pio dignati fueritis responso imperitorum monachorum animos et cohibere pariter et docere: ut, si illos non penitus deseruit divina miseratio, sentiant se et didicisse quod credant, et agnovisse quod timeant. Quia vero omnibus modis obediendum est pietatis vestrae religiosissimae voluntati, constitutionibus synodalibus, quae mihi de confirmatione fidei catholicae, et de haereticorum 1205 damnatione placuerunt, libens adjeci sententiam meam; quae ut ad notitiam omnium sacerdotum Ecclesiarumque perveniat, vestrae clementiae praeceptio ordinare dignabitur. Affuturam credo et spero gratiam Dei, quae tam sanctam tanti principis curam plenissimum desiderii sui fructum faciat obtinere, ut omnibus dissentiendi occasionibus amputatis, apostolicae ubique doctrinae pax regnet et veritas. Fratri autem meo Juliano episcopo noverit vestra clementia hoc me proprie delegasse, ut quidquid illic ad custodiam fidei pertinere probaverit, meo nomine", + "candidate_score": 0.683277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "SYNOPSIS. I. Se ut imperatori satisfaceret et occasionem haereticis auferret, ad episcopos Chalcedonenses de consensu suo litteras dedisse. --II. De monachis edicto Marciani repressis, et archimandritis Pulcheriae responsione increpatis. --III. De Eudocia a Leone monita ex secreto imperatoris mandato. --IV. Aetii dejectionem patienter habendam esse, ne aliarum Ecclesiarum regimini se immiscens mensuram propriam videretur excedere. --V. Anatolium ab Illyricianis subscriptionem in sui ambitus patrocinium elicere voluisse. De epistola ad Chalcedonenses episcopos scripta. 1208 LEO JULIANO episcopo. CAP. I. Quam vigilanter, quamque devote pro catholica fide fraternitas tua excubet, litterarum tuarum textus ostendit, quibus instruentibus multum mea sollicitudo relevatur; accedente religiosi imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi,", + "candidate_score": 0.683274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_890", + "psc_text": "dilectio tua litteris, quas per nostros accipiet, plenius instruetur. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1042 EPISTOLA LXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Julianum diu per Dioscori improbitatem vexatum monet lapsos in communionem recipi non debere, nisi perfidia cum auctoribus damnata. LEO episcopus JULIANO episcopo. Litteras fraternitatis tuae per filios nostros Constantinopolitanos clericos, nuntias tuae salutis accepi; quibus te magnis tribulationibus gravatum fuisse significas: cum utique non defuerit materia sollicitudinis et laboris, quae inter procaces catholicae fidei adversarios inhaerentem veritati animum fatigarent; isque, ut scribis, fuerit animus ut per occasionem necessitatis et nobis te et patriae praesentares. Quod vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant,", + "candidate_score": 0.683182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1288", + "psc_text": "epistolae exempla monstrabunt. CAP. II. De futuro Paschate, ut saepe jam scripsi, esto sollicitus. et clementissimo principi meo nomine opportunius intimato, ut quid sibi rescriptum sit faciat certiorem, quoniam imminent dies ut nosse possimus quem diem Formatis ascribere debeamus, et omnium ex hac parte suspicio evidentius possit absolvi. Data VI idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1261 EPISTOLA CXXXII. ANATOLII EPISCOPI CONSTANTINOPOLITANI AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. De intermisso litterarum commercio amice conqueritur. Debitam pontifici obedientiam ostendit. --II. Aetium restitutum esse, Andream vero depositum scribit. --III. Litteris sancti pontificis recreari peroptat. --IV. Ambitionis culpam a se amolitur, eamque in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Gestorum Chalcedonensium confirmatio pontificiae auctoritati reservata traditur. Sanctissimo ac beatissimo coepiscopo papae LEONI ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Omne quidem solatium prorsus atque auxilium quod vitae laboriosae curisque vallatae ratio flagitaret, in vestra positum sperans esse beatitudine, totius sarcinam mihi sollicitudinis inde", + "candidate_score": 0.680504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.680501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.679654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.678451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est. Verumtamen non velut a se commotus hoc indicavit, sed quia scripta tuae sanctitatis acceperit, et praecipiebat oportere nos causam diligenter inquirere adhibita nimis tenuissima scrutatione, quae multum sollicitudinis ac studii contineret. Quapropter negligendum non fuit quominus statim negotium ventilarem; quando ex illo jam tempore, quo commonitorium tuae venerationis accepi, plurimam curam rei hujus habuerim, nunc legales libros inspiciens, nunc antiquorum doctorum 1265 instituta contingens, ex quibus possibile est hujusmodi computum investigare solertius. Sumens etiam et centenalem cursum Paschae descriptum a beatissimo patre et episcopo nostro Theophilo, omnemque percurrens, ita reperi diligenter integreque compositum, ut quicumque ille sit, auctoritatem scripturae hujus", + "candidate_score": 0.678163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5_7", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę Nec vero successus ullos arbitror sperandos , ubi gloria dei non queritur ex animo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_673", + "psc_text": "cupiensque vos placere 915 per omnia Deo, cui pro vobis ab Ecclesia supplicatur, ne ante tribunal Christi Domini rei de silentio judicemur, obsecramus coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur. Nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia quod necesse est nos dicere, veremur, ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri", + "candidate_score": 0.677617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_684", + "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam apud Theodosium Pulcheriae committit. 919 LEO episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Si epistolae quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt, aspirante vobis Domino, praestare potuisse. Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non", + "candidate_score": 0.67692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_305", + "psc_text": "vicem sanctorum Evangeliorum legunt, continentur, ignoret, maximi facinoris reum me esse credo, si taceam. Itaque haec non adhortatio auctoritatis alicujus est, sed potius suggestionis instructio. CAP. IV. Primum ergo est ut illa patefaciam quae in plurimorum fide, vel magis perfidia, esse cognovi: quae cum a multis publico pene magisterio doceantur, si catholicorum aliquis paulo constantius, destructionis causa, assertioni resistat, continuo inficias, eunt, et perfidiam perfidia occulunt. Quod ne ultra jam faciant, et apocryphis scripturis, quas canonicis libris, veluti secretas et arcanas, praeferunt, et quas maxima veneratione suscipiunt, et ex his quas legunt traditionibus, dictisque auctorum suorum, ea quae in ipsis arguuntur vera esse docentes; aliqua autem ex his quae in istorum doctrina sunt, in illis quos legere potui apocryphis codicibus non tenentur. Quare unde prolata sint nescio, nisi forte ubi scriptum est per cavillationes illas, per quas loqui sanctos apostolos mentiuntur, aliquid interius indicatur. quod disputandum sit potius quam legendum,", + "candidate_score": 0.676833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.676118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.674631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_924", + "psc_text": "his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula ecclesiastica penitus invenimus alienum; in nostris autem paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalend. Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Et ideo, ut nobis omnibus ambiguitas auferatur, cum peritis quibusque diligentius hoc tua sollicitudo pertractet, ut in futurum hujusmodi caveamus errorem. Data octavo kalend. Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis:", + "candidate_score": 0.674299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1402", + "psc_text": "--V. Omnia Christianae religionis officia et mysteria apud Alexandriam esse intercepta. --VI. Scripta de fide prolixiora promittit, Anatolii incuriam taxat, catholicos commendat. LEO episcopus LEONI Augusto. CAP. I. Litteras clementiae tuae plenas virtute dei et lumine veritatis veneranter accepi: quibus cuperem, etiam in eo quod praesentiam meam pietas vestra necessariam existimat, obedire, ut majorem fructum conspectu vestri splendoris assequerer. Sed magis id vobis arbitror placiturum, quod eligendum ratio demonstravit. Nam cum sancto et spiritali studio in universum pacem Ecclesiae muniatis, nihilque sit convenientius 1322 fidei defendendae, quam his quae per omnia instruente Spiritu sancto, irreprehensibiliter definita sunt, inhaerere: ipsi videbimur bene statuta convellere, et auctoritates quas Ecclesia universalis amplexa est, ad arbitrium haereticae petitionis infringere, atque ita nullum collidendis collidendis Ecclesiis modum ponere, sed data licentia rebellandi, dilatare magis quam sopire certamina. Unde quia post illas Ephesinae synodi impietates, quibus Dioscori scelere fides catholica refutata et perversitas Eutychiana suscepta est,", + "candidate_score": 0.669965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_931", + "psc_text": "Lucentio episcopis, 1065 Bonifacio et Basilio presbyteris, sed et in fratre meo Juliano, quem eorum volui esse participem, etiam mea sit aestimanda praesentia. Quos, auxiliante Christo, ita acturos esse confido, ut ea quae Domino nostro placeant, decernantur, accedente pietatis vestrae studio, quod et paci prosit, et religioni, et custodiae veritatis. Data sexto kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCI. AD ANATOLIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Etsi brevius spatium cogendo concilio datum esset, se tamen legatos mittere vicem suam impleturos. LEO ANATOLIO episcopo. Cognita clementissimi principis ex his quas ad nos misit litteris voluntate, mirati sumus congregandae synodo tam angustum tempus appositum, cum etsi nulla necessitas hostilitatis existeret, ipsa interjectorum dierum paucitas necessarios Sacerdotes nos evocare non sineret. Quando enim per diversas longinquasque provincias mitteremus, ut vere possit fieri universale 1066 concilium? sed quia clementissimi principis eo affectu amplectimur voluntatem, ut huic dispositioni ipsius noluerimus obsistere, maxime cum magno desiderio a", + "candidate_score": 0.669939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Quas ad te , vir clarissime , dedi meum se se se Septembri credo tibi redditas . Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.669498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270", + "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad", + "candidate_score": 0.668962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.668942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.66874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_748", + "psc_text": "Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat: unde nihil mirum si epistolae 69, 70 et 71 quibus hac de ordinatione respondet, datae fuerint mense Julio anni 450. Interim hoc fragmentum excerptum ex Anatolii epistola, quae statim post ejus ordinationem ante finem anni 449 exarata fuit, cum certa dies ac mensis lateat, praemittendum censuimus epistolae Leonis ad Theodosium, quae die 25 Decembris signatur. EPISTOLA LIII, seu EPISTOLAE ANATOLII CONSTANTINOPOLITANI EPISCOPI AD S. LEONEM FRAGMENTUM. De ordinatione sua. 954 Ex epistola ANATOLII Constantinopolitani ad LEONEM Romanum. Etenim piissimus et Christi amans noster imperator Theodosius, qui cuncta in secundis post res ad Deum pertinentes ponit, cum sanctissima Constantinopolitana Ecclesia pastore", + "candidate_score": 0.668162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270", + "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad", + "candidate_score": 0.667587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "epistolae credidi copulandum, ut de eo quod pietatem 1283 vestram prioribus petii litteris, deprecarer, ut oeconomos Constantinopolitanae Ecclesiae novo exemplo, et praecipue pietatis vestrae temporibus, a publicis judicibus non sinatis audiri; et hanc quoque injuriam sacris removeatis ordinibus; sed rationes Ecclesiae secundum traditum morem sacerdotali examine jubeatis inquiri. Datum quarto kalendas Junii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXXVIII. AD EPISCOPOS GALLIARUM ET HISPANIARUM De Paschate. SYNOPSIS. Hanc formatam paschalis diei indicem ad Gallicanos episcopos mittit, per eosdem ad Hispaniarum Ecclesias transmittendam; ubi et controversiae status exponitur. Dilectissimis fratribus universis episcopis catholicis per Gallias et Hispanias constitutis, LEO Romae episcopus. Cum in omnibus divinorum praeceptorum regulis exsequendis sacerdotalem observantiam oporteat esse concordem, maxime nobis et principaliter providendum est, 1284 ne in paschalis festi die, vel ignorantia, vel praesumptio peccatum diversitatis incurrat. Unde quia tempus sacratissimae solemnitatis ita dispositos habet limites suos, ut salutare sacramentum nunc citius, nunc tardius oporteat", + "candidate_score": 0.667509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_864", + "psc_text": "Avieno clarissimis consulibus, sacrae litterae missae sunt a domino nostro Marciano perpetuo imperatore ad sanctissimum episcopum Leonem, quibus significabat eos qui ab eodem viro reverendissimo missi fuerant hilariter fuisse susceptos: quare cum omni alacritate eo se conferre dignetur, et synodum celebrare; vel, si hoc ei grave videbitur, suis litteris significet ut, sacris litteris episcopis vocatis, in qua placuerit civitate, fidei convenientia decernantur. 1025 LEONI reverentissimo episcopo Ecclesiae gloriosissimae civitatis Romae, MARCIANUS. De studio et oratione nostra sanctitas tua non dubitat: quoniam veram Christianorum religionem et apostolicam fidem firmam volumus permanere, et ab omni populo pia mente servari. Denique securitatem nostrae potentiae ex recta religione et propitiatione Salvatoris nostri consistere non ambigimus. Quapropter reverendissimos viros quos ad nostram pietatem sanctitas tua direxit libenter et sicut decebat animo grato suscepimus. Superest ut si placuerit tuae beatitudini in has partes advenire et synodum celebrare, hoc facere religionis affectu dignetur: nostris utique desideriis vestra", + "candidate_score": 0.666746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.666592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1385", + "psc_text": "tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps libenter tuebitur sententiam suam, et quod sponte jam praestitit, multo magis rogatus efficiet, ne bene finita atque composita aliqua possint novitate violari. Miror sane calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae universo mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent apertius exponendum: cum illius praedicationis tam plana et solida sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat.", + "candidate_score": 0.666356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_26_28", + "bdc_text": "Quam primum autem postra nancistar opportunitatem , rescribam diligenter de rebus meis omnibus certiorem faciam . Salvere cupie totam tuam domini , dehinc d. Petrum Martyrem Rodolphum Gvaltherum , Lavatherum , Simlerum , cęterosque pios ac doctos dominos atque amicos . Vale Datum Marpurgi doctos maximos atque amicos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1293", + "psc_text": "ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex me istius causa factum esse negotii, qui semper omnem jactantiae levitatem et aliena appetendi cupiditatem mihi vitandam crediderim. Omnem fraternitatem in Christo quae cum vestra est sanctitate, tam ego ipse 1264 quam mei plurimum salutamus. Et subscriptio litteris Graecis. EPISTOLA CXXXIII SANCTI PROTERII ALEXANDRINI EPISCOPI AD BEATISSIMUM PAPAM LEONEM ROMAE URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est.", + "candidate_score": 0.665727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5_7", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę Nec vero successus ullos arbitror sperandos , ubi gloria dei non queritur ex animo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.665714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.664781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.664533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1388", + "psc_text": "diligentius aliquid indagari potest, nec verius definiri. Exemplaria quoque litterarum quas Galli ad nos atque Itali episcopi concordi credulitate miserunt, pariter direximus ut quam etiam illorum nobiscum sit fides una non lateat. Praeterea scripta quae tam clementissimo principi, quam necessariis personis per filium nostrum Gerontium misimus, vel a dilectione tua, 1316 vel a filio nostro Storacio, si adhuc vobiscum est, volumus offerri, et eo sermone quo convenit adjuvari. Ut autem ea quae scripsimus scire possitis, exemplaria direximus, ut de omnibus instructi esse possitis. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. EPISTOLA CLIV. AD EPISCOPOS AEGYPTIOS. SYNOPSIS. Episcopos Aegyptios pro fide extorres consolatur, et ut pro incarnationis mysterio patienter adversa tolerent, hortatur. LEO episcopis ex Aegypto catholicis apud Constantinopolum constitutis. Licet laboribus dilectionis vestrae, quos pro observantia catholicae fidei suscepistis, toto corde compatiar, et ea quae vobis ab haereticis illata sunt non aliter accipiam quam si ipse pertulerim, intelligo tamen magis", + "candidate_score": 0.663775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est. Verumtamen non velut a se commotus hoc indicavit, sed quia scripta tuae sanctitatis acceperit, et praecipiebat oportere nos causam diligenter inquirere adhibita nimis tenuissima scrutatione, quae multum sollicitudinis ac studii contineret. Quapropter negligendum non fuit quominus statim negotium ventilarem; quando ex illo jam tempore, quo commonitorium tuae venerationis accepi, plurimam curam rei hujus habuerim, nunc legales libros inspiciens, nunc antiquorum doctorum 1265 instituta contingens, ex quibus possibile est hujusmodi computum investigare solertius. Sumens etiam et centenalem cursum Paschae descriptum a beatissimo patre et episcopo nostro Theophilo, omnemque percurrens, ita reperi diligenter integreque compositum, ut quicumque ille sit, auctoritatem scripturae hujus", + "candidate_score": 0.663326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_684", + "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam apud Theodosium Pulcheriae committit. 919 LEO episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Si epistolae quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt, aspirante vobis Domino, praestare potuisse. Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non", + "candidate_score": 0.663253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270", + "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad", + "candidate_score": 0.663105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec respondere quae a me sunt scripta curaverit, colloquia quidem mea ab illo suspendi, sed animum, quo illum corrigi et meliorem esse desidero, non mutavi. Proinde, si placet vestrae clementiae, immo, quia id vobis placere cognosco, satisfaciat canonibus, et omnium gratiam sacerdotum pacifica humilitate servaturum se esse rescribat, ambitumque culpabilem se abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus.", + "candidate_score": 0.662633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.662454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_673", + "psc_text": "cupiensque vos placere 915 per omnia Deo, cui pro vobis ab Ecclesia supplicatur, ne ante tribunal Christi Domini rei de silentio judicemur, obsecramus coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur. Nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia quod necesse est nos dicere, veremur, ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri", + "candidate_score": 0.662186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1385", + "psc_text": "tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps libenter tuebitur sententiam suam, et quod sponte jam praestitit, multo magis rogatus efficiet, ne bene finita atque composita aliqua possint novitate violari. Miror sane calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae universo mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent apertius exponendum: cum illius praedicationis tam plana et solida sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat.", + "candidate_score": 0.661785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_420", + "psc_text": "postquam eidem innotuisset Leonis epistola qua Constantinopolitanum judicium confirmatum fuit; quomodo se ignorare Constantinopolitanorum Patrum sensum potuisset affirmare: Quid intellexerint, eorum taciturnitate nescimus? Quomodo cum Eutyche ita indifferenter egisset, ut nec innocentem, nec reum judicarit? Quomodo eum post tam solemnem condemnationem a Romano etiam pontifice confirmatam, dilectissimum filium, honorantissimum, et merito honorabilem presbyterum appellasset? Haec hominem statim respondentem, dum rei non esset instructus, patefaciunt. Neque repugnant verba, ut iis quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas. Eutyches enim in suis litteris memorasse videtur epistolam quam cum aliquot documentis ad Leonem pontificem dederat. His autem verbis Chrysologus indicare voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam", + "candidate_score": 0.661777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21_23", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1293", + "psc_text": "ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex me istius causa factum esse negotii, qui semper omnem jactantiae levitatem et aliena appetendi cupiditatem mihi vitandam crediderim. Omnem fraternitatem in Christo quae cum vestra est sanctitate, tam ego ipse 1264 quam mei plurimum salutamus. Et subscriptio litteris Graecis. EPISTOLA CXXXIII SANCTI PROTERII ALEXANDRINI EPISCOPI AD BEATISSIMUM PAPAM LEONEM ROMAE URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est.", + "candidate_score": 0.661586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1288", + "psc_text": "epistolae exempla monstrabunt. CAP. II. De futuro Paschate, ut saepe jam scripsi, esto sollicitus. et clementissimo principi meo nomine opportunius intimato, ut quid sibi rescriptum sit faciat certiorem, quoniam imminent dies ut nosse possimus quem diem Formatis ascribere debeamus, et omnium ex hac parte suspicio evidentius possit absolvi. Data VI idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1261 EPISTOLA CXXXII. ANATOLII EPISCOPI CONSTANTINOPOLITANI AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. De intermisso litterarum commercio amice conqueritur. Debitam pontifici obedientiam ostendit. --II. Aetium restitutum esse, Andream vero depositum scribit. --III. Litteris sancti pontificis recreari peroptat. --IV. Ambitionis culpam a se amolitur, eamque in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Gestorum Chalcedonensium confirmatio pontificiae auctoritati reservata traditur. Sanctissimo ac beatissimo coepiscopo papae LEONI ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Omne quidem solatium prorsus atque auxilium quod vitae laboriosae curisque vallatae ratio flagitaret, in vestra positum sperans esse beatitudine, totius sarcinam mihi sollicitudinis inde", + "candidate_score": 0.661035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_448", + "psc_text": "poenitentiam perfectam multasque lacrymas placare Deum, nostrumque cor vehementer contristatum in ejus ruina, per veram sanare poenitentiam: non solum hoc non fecit, sed etiam per omnia conturbare sanctam quae apud nos est Ecclesiam festinavit, propositiones injuriarum publice ponens et maledictionibus plenas; super haec et preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, et easdem arrogantia et petulantia plenas, per omnia divinas regulas conculcare conatus. CAP. III. Sed his ita secutis, litterae nobis datae sunt vestrae sanctitatis per admirabilem comitem Pansophium, per quas sumus edocti, quia idem Eutyches libellos direxit vobis plenos omni fallacia atque 791 calliditate, dicens: Judicii tempore libellos se dedisse appellationis et nobis et hic convenienti sancto concilio; et appellasse vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eodem factum est; sed etiam in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Commotus itaque, sanctissime pater, in his omnibus quae ab eo praesumpta sunt, et", + "candidate_score": 0.660843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_434", + "psc_text": "omnia connisus est sanctissimam hujusce loci Ecclesiam conturbare; tabulas publice proponens contumeliarum et maledictorum plenas: et insuper haec preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, easque arrogantia et petulantia refertas, in omnibus divinos canones conculcare tentans. Verum his ita ex consecutione peractis, redditae nobis sunt litterae sanctitatis vestrae, per comitem omni admiratione dignum Pansophium: ex quibus edocti sumus eumdem Eutychen libellos ad vos misisse plenos fallacia et astu, dicentem se tempore judicii libellos appellationis tradidisse nobis et sanctae episcoporum tunc praesentium synodo, atque appellasse ad vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eo factum est, sed hac quoque in 788 parte fefellit, velut pater mendacii, se vestris auribus subrepturum arbitratus. Commotus igitur, sanctissime pater, ob omnia quae ausus est, et propter ea quae adversus nos sanctissimamque Ecclesiam facta sunt atque fiunt, solita fiducia utere, sicut sacerdotio convenit, et vindicans communem rem sanctarumque Ecclesiarum compositionem, dignare per proprias quidem litteras suffragari depositioni", + "candidate_score": 0.660657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.659734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_974", + "psc_text": "fidei definitionem suscipiens a nobis, suo sponso per piissimum imperatorem et amicam Christi Augustam obtulit, omnem quidem perturbationem contrariorum sedans, veritatis autem confessionem roborans,ut amicam, et manu ac lingua universorum decretis 1096 pro demonstratione subscriptam. Haec sunt quae tecum, qui spiritu praesens eras, et complacere tamquam fratribus deliberasti, et qui pene per tuorum vicariorum sapientiam videbaris a nobis, effecimus. CAP. IV. Indicamus vero quia etaltera quaedam pro rerum ipsarum ordinata quiete, et propter ecclesiasticorum statutorum definivimus firmitatem, scientes quia et vestra sanctitas addiscens et probatura et confirmatura est eadem. Eam namque consuetudinem, quae ex longo jam temporeperminsit, quam habuit Constantinopolitanorum sancta Dei Ecclesia ad ordinandum metropolitanos provinciarum tam Asianae quam Ponticaevel Thraciae; et nunc synodali decreto firmavimus,non tantum sedi aliquid Constantinoplitanae praestantes, quantum metropolitanis urbibus quietem congruam providentes, eo quod frequenter episcopis vitam finientibus multae turbaenascuntur, absque rectore clericis ac populis remanentibus, qui per easdem sunt civitates, et ecclesiasticum confundentibus", + "candidate_score": 0.659232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_25_27", + "bdc_text": "nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias . Quam primum autem postra nancistar opportunitatem , rescribam diligenter de rebus meis omnibus certiorem faciam . Salvere cupie totam tuam domini , dehinc d. Petrum Martyrem Rodolphum Gvaltherum , Lavatherum , Simlerum , cęterosque pios ac doctos dominos atque amicos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1328", + "psc_text": "quintus kalendarum Maiarum dies legatur ascriptus. Sed cum Aegyptiis alia ratio placeat, consensum meum, ne qua discrepantia per provincias de observantia tam venerabilis festi fieret, commodavi: ut resurrectionis Dominicae maximum sacramentum nusquam die alia celebretur, et inter Domini sacerdotes nihil in tanta solemnitate sit varium, sed per universas Ecclesias Deo nostro pro vestrae pietatis prosperitate vel regno pariter supplicetur. Litteras autem fratris et coepiscopi mei Proterii Alexandrinae civitatis episcopi me accepisse significo, quibus apud pietatem vestram de mea consensione respondi: non quia hoc ratio manifesta docuerit, sed quia unitatis, quam maxime custodimus, cura persuaserit. CAP. II. Illud etiam rationabiliter huic epistolae credidi copulandum, ut de eo quod pietatem 1283 vestram prioribus petii litteris, deprecarer, ut oeconomos Constantinopolitanae Ecclesiae novo exemplo, et praecipue pietatis vestrae temporibus, a publicis judicibus non sinatis audiri; et hanc quoque injuriam sacris removeatis ordinibus; sed rationes Ecclesiae secundum traditum morem sacerdotali examine jubeatis inquiri. Datum quarto", + "candidate_score": 0.659032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1038", + "psc_text": "ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae synodi in confessione ejusdem sanctissimae et victricis martyris Euphemiae, cumque cum piissimi et Christi amantissimi imperatoris nostri Marciani, et piissimae perque omnia fidelissimae imperatricis et Augustae filiae nostrae Pulcheriae oratione et gaudio atque hilaritate scriptam ad confirmandam eam quae Patrum nostrorum fuit fidei definitionem juxta vestram illam sacram epistolam 1130 supra sanctum altare posuissemus, ipsam eorum pietati tradidimus, sic eam ut acciperent, cum ipsi rogavissent: qui accipientes gloriam dederunt nobiscum Christo Domino, qui expulit quidem obscuritatem pravae opinionis, et illustravit summa consensione verbum veritatis. Et quae quidem ad ecclesiasticam pacem concordiamque sacerdotum in fide pura spectant, per gratiam Salvatoris hoc", + "candidate_score": 0.657719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est. Verumtamen non velut a se commotus hoc indicavit, sed quia scripta tuae sanctitatis acceperit, et praecipiebat oportere nos causam diligenter inquirere adhibita nimis tenuissima scrutatione, quae multum sollicitudinis ac studii contineret. Quapropter negligendum non fuit quominus statim negotium ventilarem; quando ex illo jam tempore, quo commonitorium tuae venerationis accepi, plurimam curam rei hujus habuerim, nunc legales libros inspiciens, nunc antiquorum doctorum 1265 instituta contingens, ex quibus possibile est hujusmodi computum investigare solertius. Sumens etiam et centenalem cursum Paschae descriptum a beatissimo patre et episcopo nostro Theophilo, omnemque percurrens, ita reperi diligenter integreque compositum, ut quicumque ille sit, auctoritatem scripturae hujus", + "candidate_score": 0.657304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_25_27", + "bdc_text": "nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias . Quam primum autem postra nancistar opportunitatem , rescribam diligenter de rebus meis omnibus certiorem faciam . Salvere cupie totam tuam domini , dehinc d. Petrum Martyrem Rodolphum Gvaltherum , Lavatherum , Simlerum , cęterosque pios ac doctos dominos atque amicos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_924", + "psc_text": "his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula ecclesiastica penitus invenimus alienum; in nostris autem paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalend. Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Et ideo, ut nobis omnibus ambiguitas auferatur, cum peritis quibusque diligentius hoc tua sollicitudo pertractet, ut in futurum hujusmodi caveamus errorem. Data octavo kalend. Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis:", + "candidate_score": 0.657003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.656011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_13_15", + "bdc_text": "Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.655687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.655664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_924", + "psc_text": "his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula ecclesiastica penitus invenimus alienum; in nostris autem paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalend. Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Et ideo, ut nobis omnibus ambiguitas auferatur, cum peritis quibusque diligentius hoc tua sollicitudo pertractet, ut in futurum hujusmodi caveamus errorem. Data octavo kalend. Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis:", + "candidate_score": 0.655508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.655352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_26_28", + "bdc_text": "Quam primum autem postra nancistar opportunitatem , rescribam diligenter de rebus meis omnibus certiorem faciam . Salvere cupie totam tuam domini , dehinc d. Petrum Martyrem Rodolphum Gvaltherum , Lavatherum , Simlerum , cęterosque pios ac doctos dominos atque amicos . Vale Datum Marpurgi doctos maximos atque amicos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est. Verumtamen non velut a se commotus hoc indicavit, sed quia scripta tuae sanctitatis acceperit, et praecipiebat oportere nos causam diligenter inquirere adhibita nimis tenuissima scrutatione, quae multum sollicitudinis ac studii contineret. Quapropter negligendum non fuit quominus statim negotium ventilarem; quando ex illo jam tempore, quo commonitorium tuae venerationis accepi, plurimam curam rei hujus habuerim, nunc legales libros inspiciens, nunc antiquorum doctorum 1265 instituta contingens, ex quibus possibile est hujusmodi computum investigare solertius. Sumens etiam et centenalem cursum Paschae descriptum a beatissimo patre et episcopo nostro Theophilo, omnemque percurrens, ita reperi diligenter integreque compositum, ut quicumque ille sit, auctoritatem scripturae hujus", + "candidate_score": 0.654897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_346", + "psc_text": "hoc recurrat opprobrium, qui novello et immature ordinato inferiores fieri delegerunt; ut illam evangelicam sententiam ad se sentiant pertinere, qua dicitur: Quo judicio judicaveritis, judicabitur de vobis: et qua mensura mensi fueritis, eadem remetietur vobis (Matth. XVII, 2; Marc. IV, 24; Luc. VI, 38) . Paulus vero presbyter ordinem suum, de quo laudabili firmitate non cessit, obtineat: nec ulterius aliquid in cujusquam praesumatur injuriam; ita ut dilectio tua, quam non immerito tota facti hujus pulsat invidia, hoc saltem remedio curare se properet, ut sine dilatione haec quae decernimus tradantur effectui; ne si iterato ad nos imploratio justa confugerit, necesse sit severius commoveri, cum, his quae male sunt facta correctis, malimus redintegrare disciplinam quam augere vindictam. Exsecutionem vero praeceptionum nostrarum fratri et coepiscopo nostro Julio commisisse nos noveris, ut omnia illico, quemadmodum constituimus, roborentur. Data VIII idus Martii, Posthumiano viro clarissimo consule. EPISTOLA XX, AD EUTYCHEN CONSTANTINOPOLITANUM ABBATEM. SYNOPSIS. Rescribit, sibi", + "candidate_score": 0.65344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.653152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.651683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_15_17", + "bdc_text": "Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_381", + "psc_text": "archimandrita, tamquam ea quae nostra sunt sapiens, et rectam fidem in se habens; Nestorii quidem impietati resistens, et pugnam adversus eum simulans; trecentorum vero decem et octo sanctorum Patrum de fide confectam expositionem, et sanctae memoriae Cyrilli ad Nestorium scriptam epistolam, et ejusdem similiter ad Orientales, quibus omnes consenserunt, conatus evertere 756 et antiqua impii Valentini et Apollinaris mala dogmata renovare. Nec timuit Regis veri praeceptum dicentis: Quicumque scandalizaverit unum de pusillis istis minimis, melius erat ut suspenderetur mola asinaria circa collum ejus, et mergeretur in profondum maris (Matth. XVIII, 6) . Impudenter autem omnem abjiciens, et pellem, quae eum circumdabat, excutiens, aperte coram sancta synodo nostra affirmabat, dicens: Dominum nostrum Jesum Christum non oportere ex duabus naturis post inhumanationem, in una subsistentia et in una persona a nobis agnoscendum; neque carnem Domini consubstantialem nobis esse, tamquam ex nobis assumptam et unitam Deo Verbo secundum subsistentiam; sed dicebat, Virginem quidem,", + "candidate_score": 0.651383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_10_12", + "bdc_text": "principum nostrorum conventu , qui habitus est Neumburgi ad 22 . diem februarii , audieris . Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1116", + "psc_text": "ὅσος δήποτε ἀριθμὸς ἱερέων ἤ συγκρῖναι ἑαυτὸν τολμήσοι, ἤ προκρῖναι· ὁπότε τοσαύτῃ Θεοῦ χάριτι ἡ ἐν Νικαίᾳ σύνοδος συνηθροίσθη, ὥστε εἴτε δι' ἐλασσόνων, εἴτε διὰ πλειόνων ἐκκλησιαστικὰ συγκροτηθείη δικαστήρια, πάσης στερεῖσθαι αὐθεντίας πᾶν ὅτι ἂν τυπωθείη τῇ ἐκείνων διατυπώσει ἐναντιούμενον. Ἄγαν τοίνυν ἀναιδῆ, ἄγαν φαῦλα τυγχάνει τὰ τοῖς θείοις κανόσιν ἐναντιούμενα· εἰς τάραχον πάσης ἐκκλησίας ἡ παροῦσα τείνει ὑπεροψία, ἥτις οὕτως ἀποχρήσασθαι ἠθέλησε τῇ συνόδῳ, ὥστε τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς τῆς πίστεως ἕνεκα μόνης συγκληθέντας, πληρώσαντάς τε ἅπερ τούτου ἑνεκα τοῦ μέρους φροντισθῆναι ὤφειλεν, εἰς τὸ συναινέσαι ἑαυτῆς τῇ ἀπάτῇ ὑπάγειν, ἢ φόβῃ συνελάσαι. Ἐντεῦθεν γὰρ οἱ ἀδελφοὶ οἱ ἡμέτεροι παρὰ τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἀποσταλέντες, οἵτινες ἐν τῳ συνόδῇ ἐτοποτήρουν ἐμοὶ, εὐδοκίμως, καὶ γενναίως τοῖς παρανόμοις τολμήμασι ἀντέστησαν, φανερῶς βοῶντες, μή τις κατὰ τῶν ἐν Νικαίᾳ κανόνων ἐπιχείρησις ἀναιδὴς ἐξανασταίη· ἀλλ' οὐδέ ἀμφιβάλλεται ἀντιβῆναι αὐτοὺς, οῖστισι καὶ α���τὸς ἐν τοῖς ἑαυτοῦ γράμμασι μέμφῃ, ὅτι δὴ ταῖς σαῖς ἐπιχειρήσεσιν ἠθέλησαν ἀντιβῆναι. Καὶ", + "candidate_score": 0.650307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_13_15", + "bdc_text": "Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.649963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Quas ad te , vir clarissime , dedi meum se se se Septembri credo tibi redditas . Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1163", + "psc_text": "memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo fraternitati tuae specialiter injungo ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata: ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam intelligentiam te fuerit studente perductum. Data quinto idus Martii, Opilione viro clarissimo consule. EPISTOLA CXIV. AD EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non", + "candidate_score": 0.649813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_864", + "psc_text": "Avieno clarissimis consulibus, sacrae litterae missae sunt a domino nostro Marciano perpetuo imperatore ad sanctissimum episcopum Leonem, quibus significabat eos qui ab eodem viro reverendissimo missi fuerant hilariter fuisse susceptos: quare cum omni alacritate eo se conferre dignetur, et synodum celebrare; vel, si hoc ei grave videbitur, suis litteris significet ut, sacris litteris episcopis vocatis, in qua placuerit civitate, fidei convenientia decernantur. 1025 LEONI reverentissimo episcopo Ecclesiae gloriosissimae civitatis Romae, MARCIANUS. De studio et oratione nostra sanctitas tua non dubitat: quoniam veram Christianorum religionem et apostolicam fidem firmam volumus permanere, et ab omni populo pia mente servari. Denique securitatem nostrae potentiae ex recta religione et propitiatione Salvatoris nostri consistere non ambigimus. Quapropter reverendissimos viros quos ad nostram pietatem sanctitas tua direxit libenter et sicut decebat animo grato suscepimus. Superest ut si placuerit tuae beatitudini in has partes advenire et synodum celebrare, hoc facere religionis affectu dignetur: nostris utique desideriis vestra", + "candidate_score": 0.648744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1160", + "psc_text": "piissimi principes secundum obsecrationem meam dignati fuerint fratrem Anatolium de his quae merito in querelam veniunt increpare, jungat charitas tua diligentiam suam, ut universa scandala, adhibita plenissima correctione resecentur, et a filii nostri Aetii cesset injuriis. Nam apud catholicum episcopum, etiam si erat quod quacumque de causa succensendum archidiacono videretur, propter fidei reverentiam debuit praetermitti, potius quam locum catholici nequissimus haereticus obtineret. Cum itaque quae sequantur agnovero, tunc manifestius quid agi oporteat aestimabo. Nam interim, dolore 1192 cohibito, malui indulgere patientiae, ut locus esset veniae. CAP. III. De Palaestinis vero monachis, qui jam pridem in tumultu dissensionis esse dicuntur, quo adhuc animo moveantur ignoro. Neque cujusquam sermone mihi patefactum est quas causas videantur antefatae praeferre discordiae: utrum scilicet Eutychianae perversitati tali furore famulentur, an implacabiliter doleant episcopum suum in hanc impietatem potuisse traduci, quod contra ipsorum locorum sanctorum testimonia, quibus totus mundus instruitur, ab incarnationis Dominicae veritate desciverit, et quod", + "candidate_score": 0.64813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_13_15", + "bdc_text": "Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "SYNOPSIS. I. Se ut imperatori satisfaceret et occasionem haereticis auferret, ad episcopos Chalcedonenses de consensu suo litteras dedisse. --II. De monachis edicto Marciani repressis, et archimandritis Pulcheriae responsione increpatis. --III. De Eudocia a Leone monita ex secreto imperatoris mandato. --IV. Aetii dejectionem patienter habendam esse, ne aliarum Ecclesiarum regimini se immiscens mensuram propriam videretur excedere. --V. Anatolium ab Illyricianis subscriptionem in sui ambitus patrocinium elicere voluisse. De epistola ad Chalcedonenses episcopos scripta. 1208 LEO JULIANO episcopo. CAP. I. Quam vigilanter, quamque devote pro catholica fide fraternitas tua excubet, litterarum tuarum textus ostendit, quibus instruentibus multum mea sollicitudo relevatur; accedente religiosi imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi,", + "candidate_score": 0.644882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.643911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1295", + "psc_text": "curam rei hujus habuerim, nunc legales libros inspiciens, nunc antiquorum doctorum 1265 instituta contingens, ex quibus possibile est hujusmodi computum investigare solertius. Sumens etiam et centenalem cursum Paschae descriptum a beatissimo patre et episcopo nostro Theophilo, omnemque percurrens, ita reperi diligenter integreque compositum, ut quicumque ille sit, auctoritatem scripturae hujus quolibet modo reprehendere ac vituperare non possit. Erat enim inconsequens virum ita vigilantem Deoque charissimum, divinarum etiam ditatum scientia Scripturarum, in negotio tam magno ac necessario, praetermisso diligentiae labore potuisse delinquere. Sed forte, sicut tua sanctitas scribit, mendosi codicis aut librarii error est, et propterea nos oporteret diem sanctae illius festivitatis transferre, quod absit. Celebretur autem ita potius ut centenarius annorum cursus ejusdem beatissimi patris nostri et episcopi Theophili continet, qui antiquorum paginis omnino concordat, id est XXIX dies mensis Pharmuthi juxta Aegyptios, qui est VIII kal. Maias. Et nos enim, et tota Aegyptia regio, atque Orions universus, sic ipsum", + "candidate_score": 0.64341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_23_25", + "bdc_text": "Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ; nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_685", + "psc_text": "Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non pervenerunt, exempla subjecimus; amplioribus vos obtestationibus obsecrantes, ut 921 quanto acerbiora facta sunt quibus pro fide regia vos convenit contraire, tanto majore gloria curam ejus in qua excellitis religionis habeatis; ne catholicae fidei integritas ulla humanarum concertationum occasione violetur. Quae enim, congregata apud Ephesum synodo, sopienda et sananda pacis remedio credebantur, haec non solum in majora pacis dispendia, sed, quod nimis dolendum est, etiam in ipsius fidei qua Christiani sumus excidia processerunt. CAP. II. Et hi quidem qui missi sunt, quorumque unus vim Alexandrini episcopi sibi omnia vindicantis effugiens, rerum gestarum nobis ordinem fideliter nuntiavit, reclamarunt in synodo, sicut oportuit,", + "candidate_score": 0.640975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.636511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_26", + "bdc_text": "Quam primum autem postra nancistar opportunitatem , rescribam diligenter de rebus meis omnibus certiorem faciam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.625737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1385", + "psc_text": "tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps libenter tuebitur sententiam suam, et quod sponte jam praestitit, multo magis rogatus efficiet, ne bene finita atque composita aliqua possint novitate violari. Miror sane calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae universo mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent apertius exponendum: cum illius praedicationis tam plana et solida sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat.", + "candidate_score": 0.602765, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.695374, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.695374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.679784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.67017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.601175, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1", + "max_score": 0.692938, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_150", + "psc_text": "apostolus loquebatur, ubi ait: quotquot ergo perfccti hoc sapiamus; et siquid aliter sapitis, idquoque deus uobis reuelabit. hoc in illo factum esse putabatur, quando se litteris beatae memoriae papae Innocentii, quibus de hac re dubitatio tota sublata est, consentire respondit. et hoc ut plenius et manifestius in illo fieret, expectabatur uenturis ex Africa litteris, in qua prouincia eius calliditas aliquanto euidentius innotuerat. quae Romam litterae posteaquam uenenmtuenerunt id continentes non sufficere hominibus tardioribus et sollicitioribus, quod se gcneralitergeneraliter InnoccntiiInnocentii episcopi litteris consentire fatebatur, sed aperte eum debere anathcmare quae in suo libello praua posuerat, ne, si id non fecisset, multi parum intellegentes magis in libello eius illa fidei uenena a sede apostolica crederent adprobata, propter quod ab illa dictum erat eum libellum 14 Phil. 3,15 1 ct recurrentibus om.OB 2 eelestioO et oni.O 3 quaenara (ae s.l.m2)0 4 reperitur codd. praet. BV 5 uoce hominem inc. D nuquaC; nusquam-dixit om.EF", + "candidate_score": 0.692938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_150", + "psc_text": "apostolus loquebatur, ubi ait: quotquot ergo perfccti hoc sapiamus; et siquid aliter sapitis, idquoque deus uobis reuelabit. hoc in illo factum esse putabatur, quando se litteris beatae memoriae papae Innocentii, quibus de hac re dubitatio tota sublata est, consentire respondit. et hoc ut plenius et manifestius in illo fieret, expectabatur uenturis ex Africa litteris, in qua prouincia eius calliditas aliquanto euidentius innotuerat. quae Romam litterae posteaquam uenenmtuenerunt id continentes non sufficere hominibus tardioribus et sollicitioribus, quod se gcneralitergeneraliter InnoccntiiInnocentii episcopi litteris consentire fatebatur, sed aperte eum debere anathcmare quae in suo libello praua posuerat, ne, si id non fecisset, multi parum intellegentes magis in libello eius illa fidei uenena a sede apostolica crederent adprobata, propter quod ab illa dictum erat eum libellum 14 Phil. 3,15 1 ct recurrentibus om.OB 2 eelestioO et oni.O 3 quaenara (ae s.l.m2)0 4 reperitur codd. praet. BV 5 uoce hominem inc. D nuquaC; nusquam-dixit om.EF", + "candidate_score": 0.685207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Quas ad te , vir clarissime , dedi meum se se se Septembri credo tibi redditas . Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_150", + "psc_text": "apostolus loquebatur, ubi ait: quotquot ergo perfccti hoc sapiamus; et siquid aliter sapitis, idquoque deus uobis reuelabit. hoc in illo factum esse putabatur, quando se litteris beatae memoriae papae Innocentii, quibus de hac re dubitatio tota sublata est, consentire respondit. et hoc ut plenius et manifestius in illo fieret, expectabatur uenturis ex Africa litteris, in qua prouincia eius calliditas aliquanto euidentius innotuerat. quae Romam litterae posteaquam uenenmtuenerunt id continentes non sufficere hominibus tardioribus et sollicitioribus, quod se gcneralitergeneraliter InnoccntiiInnocentii episcopi litteris consentire fatebatur, sed aperte eum debere anathcmare quae in suo libello praua posuerat, ne, si id non fecisset, multi parum intellegentes magis in libello eius illa fidei uenena a sede apostolica crederent adprobata, propter quod ab illa dictum erat eum libellum 14 Phil. 3,15 1 ct recurrentibus om.OB 2 eelestioO et oni.O 3 quaenara (ae s.l.m2)0 4 reperitur codd. praet. BV 5 uoce hominem inc. D nuquaC; nusquam-dixit om.EF", + "candidate_score": 0.658386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_150", + "psc_text": "apostolus loquebatur, ubi ait: quotquot ergo perfccti hoc sapiamus; et siquid aliter sapitis, idquoque deus uobis reuelabit. hoc in illo factum esse putabatur, quando se litteris beatae memoriae papae Innocentii, quibus de hac re dubitatio tota sublata est, consentire respondit. et hoc ut plenius et manifestius in illo fieret, expectabatur uenturis ex Africa litteris, in qua prouincia eius calliditas aliquanto euidentius innotuerat. quae Romam litterae posteaquam uenenmtuenerunt id continentes non sufficere hominibus tardioribus et sollicitioribus, quod se gcneralitergeneraliter InnoccntiiInnocentii episcopi litteris consentire fatebatur, sed aperte eum debere anathcmare quae in suo libello praua posuerat, ne, si id non fecisset, multi parum intellegentes magis in libello eius illa fidei uenena a sede apostolica crederent adprobata, propter quod ab illa dictum erat eum libellum 14 Phil. 3,15 1 ct recurrentibus om.OB 2 eelestioO et oni.O 3 quaenara (ae s.l.m2)0 4 reperitur codd. praet. BV 5 uoce hominem inc. D nuquaC; nusquam-dixit om.EF", + "candidate_score": 0.651012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_11_13", + "bdc_text": "diem februarii , audieris . Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_274", + "psc_text": "est et in illis, qui nondum nomine, sed re ipsa fuerunt antea Christiani, et in istis, qui non solum sunt, uerum etiam uoeanturuocantur, et in utrisque eadem gratia per spiritum sanctum. unde dicit apostolus: habentes autem eundem spiritum fidei secundum quod scriptum est: credidi, propter quod locutus sum, et nos credimus, propter quod et loquimur. § 12 Aliter itaque dicitur iam obtinente loquendi consuetudine uetus testamentum lex et prophetae omnes, qui usque ad Iohannem prophetauerunt — quod distinctius uetus instrumentum quam netusuetus testamentum uoratur -,aliter autem sicut apostolica appellat auctoritas siue hoc nomen exprimens siue significans. exprimit enim, ubi dieit: usque in hodiernum diem, quamdiu legitur Moyses, id ipsum uelamen in lectione ueteris testamenti manet, quod non reuelatur, quia in Christo euacuatur. sic enim utique uetus testamentum ad Moysi rettulit ministerium. item dicit: u t seruiamus in nouitate spiritus et non in uetustate litterae, idipsum significans testamentum nomine 'litterae'. item", + "candidate_score": 0.645094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_7", + "bdc_text": "Nec vero successus ullos arbitror sperandos , ubi gloria dei non queritur ex animo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_227", + "psc_text": "se BEFd § 23 Quae cum ita sint, nihil in scripturis sanctis homini a domino uideo iuberi propter probandum liberum arbitrium, quod non inueniatur uel dari ab eius bonitate ucl posci propter adiutorium gratiae demonstrandum nec omnino incipit homo ex malo in bonum per initium fidei commutari, nisi hoc in illo agat indebita et gratuita misericordia dei. de qua suam cogitationem recolens quidam, sicut legimus in Psalmis: numquid obliuiscetur, inquit, misereri deus aut contincbitcontinebit in ira sua miserationes suas? et dixi: nunc coepi, haec inmutatio dexterae excelsi. cum ergo dixisset: nunc coepi, non dixit haec inmutatio 'arbitrii mei', sed dexterae excesiexcelsi. sic itaque dei gratia cogitetur, ut ab initio bonae mutationis suae usque in finem consummationis qui gloriatur in domino glorietur, quia, sicut nemo potest bonum perficere sine domino, sic nemo incipere sine domino. sed hic sit huius uoluniinisuoluminis terminus, ut legentis reficiatur intentio et ad sequentia reparetur. 7 Ps.", + "candidate_score": 0.629372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_7", + "bdc_text": "Nec vero successus ullos arbitror sperandos , ubi gloria dei non queritur ex animo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_471", + "psc_text": "eius et dignitas caput sumit, origo et magnitudo patientiae deo auctore procedit. § 26 Numquid iste sanctus tam memorabilis ecclesiarum in uerbo ueritatis instructor libenimliberum arbitrium negat esse in hominibus, quia totum deo tribuit quod recte uiuimus? numquid legem dei culpat, quia non ex ipsa iustificari hominem significat, quando quidem quod illa iubet, a domino deo precibus impetrandum esse declarat ? numquid sub nomine gratiae fatum asserit, quamuis dicat 'in nullo gloriandum, quando nostrum nihil sit'? numquid sicut isti spiritum sanctum adiutorem ita credit esse uirtutis, tamquam ipsa uirtus, quae hoc adiuuatur, oriatur ex nobis, quando nostrum nihil esse asserens propter hoc apostolum dixisse commemorat: quid enim habes, quod non accepisti ? uirtutemque excellentissimam, hoc est patientiam, non a nobis dicit incipere ac deinde adiunariadiuuari spiritu dei, sed ab ipso caput, ab ipso originem sumere? 3 cf. pag. 543,10 4. 7 cf. Cypriani Test. III4 (p. 1 116, 20. 23)", + "candidate_score": 0.624242, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae", + "max_score": 0.692112, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae_window_153", + "psc_text": "Gestis et municipalibus et ecclesiasticis traditores, qui postea proferuntur a vobis tanquam traditorum absentium damnatores. Nempe Nundinarius illius temporis diaconus vester, apud Zenophilum consularem omnes Lucillae nundinas patefecit, quae damnationem Caeciliani emit ab episcopis, qui ei factus fuerat inimicus, verum praedicans. Nempe ipsi postea litteras ad imperatorem Constantinum dederunt, datisque ab eo, sicut petiverant, disceptatoribus episcopis non consenserunt, eosdemque postmodum apud illum tanquam iniquos judices accusaverunt, et ab aliis sibi ad Arelatum datis ad ipsum Imperatorem appellaverunt, eodemque inter partes audiente calumniatores inventi atque damnati, in eadem furoris pertinacia permanserunt. Nempe vos ipsi, qui propterea dicitis christianam sanctitatem de tot gentibus, in quibus Apostoli eam fundatissimam reliquerunt, penitus esse deletam, quia communicaverunt eis, quos vestri majores septuaginta episcoporum concilio Carthaginensi damnaverant; nonne illis, quos trecenti decem Bagaiensi concilio cum Maximiano damnastis, modo communicatis? Nonne Praetextatus Assuritanus et in ipso concilio damnatus legitur, et Gestis proconsularibus a vobis accusatus et oppugnatus;", + "candidate_score": 0.692112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae_window_153", + "psc_text": "Gestis et municipalibus et ecclesiasticis traditores, qui postea proferuntur a vobis tanquam traditorum absentium damnatores. Nempe Nundinarius illius temporis diaconus vester, apud Zenophilum consularem omnes Lucillae nundinas patefecit, quae damnationem Caeciliani emit ab episcopis, qui ei factus fuerat inimicus, verum praedicans. Nempe ipsi postea litteras ad imperatorem Constantinum dederunt, datisque ab eo, sicut petiverant, disceptatoribus episcopis non consenserunt, eosdemque postmodum apud illum tanquam iniquos judices accusaverunt, et ab aliis sibi ad Arelatum datis ad ipsum Imperatorem appellaverunt, eodemque inter partes audiente calumniatores inventi atque damnati, in eadem furoris pertinacia permanserunt. Nempe vos ipsi, qui propterea dicitis christianam sanctitatem de tot gentibus, in quibus Apostoli eam fundatissimam reliquerunt, penitus esse deletam, quia communicaverunt eis, quos vestri majores septuaginta episcoporum concilio Carthaginensi damnaverant; nonne illis, quos trecenti decem Bagaiensi concilio cum Maximiano damnastis, modo communicatis? Nonne Praetextatus Assuritanus et in ipso concilio damnatus legitur, et Gestis proconsularibus a vobis accusatus et oppugnatus;", + "candidate_score": 0.685589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae_window_153", + "psc_text": "Gestis et municipalibus et ecclesiasticis traditores, qui postea proferuntur a vobis tanquam traditorum absentium damnatores. Nempe Nundinarius illius temporis diaconus vester, apud Zenophilum consularem omnes Lucillae nundinas patefecit, quae damnationem Caeciliani emit ab episcopis, qui ei factus fuerat inimicus, verum praedicans. Nempe ipsi postea litteras ad imperatorem Constantinum dederunt, datisque ab eo, sicut petiverant, disceptatoribus episcopis non consenserunt, eosdemque postmodum apud illum tanquam iniquos judices accusaverunt, et ab aliis sibi ad Arelatum datis ad ipsum Imperatorem appellaverunt, eodemque inter partes audiente calumniatores inventi atque damnati, in eadem furoris pertinacia permanserunt. Nempe vos ipsi, qui propterea dicitis christianam sanctitatem de tot gentibus, in quibus Apostoli eam fundatissimam reliquerunt, penitus esse deletam, quia communicaverunt eis, quos vestri majores septuaginta episcoporum concilio Carthaginensi damnaverant; nonne illis, quos trecenti decem Bagaiensi concilio cum Maximiano damnastis, modo communicatis? Nonne Praetextatus Assuritanus et in ipso concilio damnatus legitur, et Gestis proconsularibus a vobis accusatus et oppugnatus;", + "candidate_score": 0.683321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae_window_153", + "psc_text": "Gestis et municipalibus et ecclesiasticis traditores, qui postea proferuntur a vobis tanquam traditorum absentium damnatores. Nempe Nundinarius illius temporis diaconus vester, apud Zenophilum consularem omnes Lucillae nundinas patefecit, quae damnationem Caeciliani emit ab episcopis, qui ei factus fuerat inimicus, verum praedicans. Nempe ipsi postea litteras ad imperatorem Constantinum dederunt, datisque ab eo, sicut petiverant, disceptatoribus episcopis non consenserunt, eosdemque postmodum apud illum tanquam iniquos judices accusaverunt, et ab aliis sibi ad Arelatum datis ad ipsum Imperatorem appellaverunt, eodemque inter partes audiente calumniatores inventi atque damnati, in eadem furoris pertinacia permanserunt. Nempe vos ipsi, qui propterea dicitis christianam sanctitatem de tot gentibus, in quibus Apostoli eam fundatissimam reliquerunt, penitus esse deletam, quia communicaverunt eis, quos vestri majores septuaginta episcoporum concilio Carthaginensi damnaverant; nonne illis, quos trecenti decem Bagaiensi concilio cum Maximiano damnastis, modo communicatis? Nonne Praetextatus Assuritanus et in ipso concilio damnatus legitur, et Gestis proconsularibus a vobis accusatus et oppugnatus;", + "candidate_score": 0.669257, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.691918, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.691918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_167", + "psc_text": "imperator hanc synodum jusserit congregari: Galliaene tantum episcopi fuerint, an et Italiae, et Hispaniae: certe quam ob causam synodus congregata sit. Nihil horum nominas, sed virum eloquentissimum, et contra Arianos Latini sermonis tubam, ut Origenem defendas, excommunicatum a synodo criminaris. Sed confessoris calumnia utcumque toleranda est. Transit ad inclytum martyrem Cyprianum, et dicit Tertulliani librum, cui titulus est, de Trinitate, sub nomine ejus Constantinopoli a Macedonianae partis haereticis lectitari. In quo crimine mentitur duo. Nam nec Tertulliani liber est, nec Cypriani dicitur; sed Novatiani, cujus et inscribitur titulo: et auctoris eloquium, styli proprietas demonstrat. 20. Fabella de Hieronymo. --Et superfluum puto apertas ineptias confutare, cum mihi mea ingeratur fabella, a synodo videlicet, et sub nomine cujusdam amici Damasi Romanae urbis episcopi ego petar, cui ille ecclesiasticas epistolas dictandas tradidit, et Apollinariorum versutiae describantur, quod Athanasii librum ubi Dominicus homo scriptus est, ad 514 legendum acceptum, ita corruperint, ut in litura", + "candidate_score": 0.686587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_9", + "psc_text": "Unde et Tullius in Commentariis causarum pro Gabinio: « Ego, inquit, cum omnes amicitias tuendas semper putavi summa religione et fide, tum eas maxime quae essent ex inimicitiis revocatae in gratiam: propterea quod integris amicitiis officium praetermissum, imprudentiae, vel (ut gravius interpretemur) negligentiae excusatione defenditur; post reditum in gratiam, si quid est commissum, id non neglectum, sed violatum putatur: nec imprudentiae, sed perfidiae assignari solet. » Flaccus Horatius quoque in Epistola quam scribit ad Florum: Male, ait, sarta Gratia nequidquam coit, et rescinditur. 2. Hilarius, Origenis interpres, et Ambrosius et Victorinus. Tres libri Rufini. --Quid mihi nunc prodest, quod simpliciter errasse se jurat? Ecce objiciuntur mihi laudes ejus, et crimini datur simplicissimi amici, non simplex, nec pura laudatio. Si auctoritatem suo operi praestruebat, volens quos sequeretur ostendere, habuit in promptu Hilarium Confessorem, qui quadraginta ferme millia versuum Origenis in Job et Psalmos transtulit. Habuit Ambrosium, cujus pene omnes libri hujus", + "candidate_score": 0.672509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", + "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", + "candidate_score": 0.641887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.637686, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus", + "max_score": 0.69115, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_95", + "psc_text": "ὀδοῦσι τῶν θηρίων ἀλεσθῆναι, ἵνα 858 ἄρτος καθαρὸς εὑρεθῶ. » Ἔπαθε δεκάτῳ ἔτει Τραϊανοῦ. Τὸ δὲ λείψανον ἔξω τῆς Δαφνητικῆς πύλης Ἀντιοχείας κατάκειται ἐν τῷ κοιμητηρίῳ. CAPUT XVII. Polycarpus, Joannis apostoli discipulus, et ab eo Smyrnae episcopus ordinatus, totius Asiae princeps fuit. Quippe qui nonnullos Apostolorum, et eorum qui viderant Dominum, magistros habuerit, et viderit. Hic propter quasdam super die Paschae quaestiones, sub imperatore Antonino Pio, Ecclesiam in Urbe regente Aniceto, Romam venit, ubi plurimos credentium, Marcionis et Valentini persuasione deceptos, reduxit ad fidem. Cumque ei fortuito obviam fuis et Marcion, et diceret: Cognosce nos: Respondit: Cognosco primogenitum diaboli. Postea vero, regnante M. Antonino, et L. Aurelio Commodo, quarta post Neronem persecutione, Smyrnae, sedente Proconsule, et universo populo in amphitheatro adversus eum personante, igni traditus est. Scripsit ad Philippenses valde utilem Epistolam, quae usque hodie in Asiae conventu legitur. Πολύκαρπος Ἰωάννου Ἀποστόλου μαθητὴς, καὶ παρ' αὐτοῦ τῆς Σμυρναίων Ἐπίσκοπος κατασταθεὶς,", + "candidate_score": 0.69115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_142", + "psc_text": "haec addit: Ut autem 883 sciatis falsi hujus dogmatis, id est, novae prophetiae ab omni mundo insaniam reprobari, misi vobis Apollinaris beatissimi, qui fuit in Hierapoli Asiae episcopus, litteras. Ad Domninum quoque, qui persecutionis tempore ad Judaeos declinaverat, volumen composuit; et alium de Evangelio, quod sub nomine Petri fertur, librum ad Rhosensem Ciliciae Ecclesiam, quae in haeresim ejus lectione diverterat. Leguntur et sparsim ejus breves epistolae, auctoris sui ἀσκήσει et vitae congruentes. Σαραπίων, τῷ ἐνδεκάτῳ ἐνιαυτῷ Κομόδου τοῦ βασιλέως, χειροτονθεὶς τῆς Ἀντιοχέων ἐκκλησίας ἐπίσκοπος ἔγραψεν ἐπιστολὴν πρὸς Καρῖνον καὶ Πόντιον, περὶ τῆς αἱρέσεως Μοντανοῦ ταῦτα προσθείς· « Ἵνα δὲ 884 γνῶτε τὴν βλάστην τοῦ δόγματος τούτου, τῆς καινῆς λέγω προφητείας, καὶ τὴν ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ μανίαν ἀποδοκιμαστέαν ὑπάρχειν, ἔπεμψα ὑμῖν Ἀπολλιναρίου τοῦ μακαριωτάτου, ὃς γέγονεν Ἱεραπολίτης Ἀσίας ἐπίσκοπος, γράμματα· καὶ πρὸς Δόμνον δὲ τὸν τῷ καιρῷ τοῦ διωγμοῦ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους κατανεύσαντα συνέταξε τεῦχος, καὶ ἄλλο περὶ τοῦ Εὐαγγελίου,", + "candidate_score": 0.687896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_255", + "psc_text": "narrante perlatum est, commentarium in Job, qui usque hodie superest. Ἀμβρόσιος Ἀλεξανδρεὺς, ἀκροατὴς Διδύμου, ἔγραψε κατὰ Ἀπολλιναρίου τεῦχος πολλῶν στίχων, περὶ δογμάτων, καὶ καθὼς ὑπόγυον διηγουμένου τινὸς ἔγνων, ὑπομνήματα εἰς τὸν Ἰὼβ, ὃς ἄχρι τοῦ παρόντος περίεστιν. CAPUT CXXVII. Maximus Philosophus, natus Alexandriae, Constantinopoli episcopus ordinatus est, et pulsus, insignem de Fide adversus Arianos scripsit librum, quem Mediolani Gratiano principi dedit. Μάξιμος Φιλόσοφος, ὁρμώμενος ἐκ τῆς Ἀλεξανδρέων, Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπος καταστὰς καὶ καθαιρεθεὶς, ἐπίσημον περὶ τῆς πίστεως κατὰ τῶν Ἀρειανῶν συνέταξε βίβλον, ἥντινα ἐν Μεδιολάνῳ Γρατιανῷ ἐπέδωκε βασιλεύοντι. CAPUT CXXVIII. Gregorius Nyssenus episcopus, frater Basilii Caesariensis, ante paucos annos mihi et Gregorio Nazianzeno contra Eunomium legit libros, qui et multa alia scripsisse et scribere dicitur. Γρηγόριος Νύσης ἐπίσκοπος, ἀδελφὸς Βασιλείου τοῦ Καισαρέως, πρὸ ὀλίγων ἐνιαυτῶν ἐμοὶ καὶ Γρηγορίῳ τῷ Ναζιανζηνῷ κατὰ Εὐνομίου ἀνέγνω λόγους, ὅστις καὶ ἄλλα πολλὰ γεγραφέναι καὶ γράφειν λέγεται. CAPUT CXXIX. Joannes Antiochenae Ecclesiae presbyter, Eusebii Emiseni Diodorique", + "candidate_score": 0.667893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_65", + "psc_text": "ὅπερ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἐπὶ Μάρκου τοῦ διδασκάλου ἐώρα γινόμενον, τῇ μνήμῃ παρέδωκε. Τελευτήσας δὲ τῷ ὀγδόῳ τοῦ Νέρωνος ἔτει, ἀπετέθη ἐν Ἀλεξανδρείᾳ, διαδεξαμένου αὐτὸν Ἀνανίου. CAPUT IX. Joannes Apostolus, quem Jesus amavit plurimum (Jo. XIII, 23, et XIX, 26, et XX, 2, et XXI, 7), filius Zebedaei, frater Jacobi apostoli (Matth. IV, 21, et X, 2; Marc. X, 35; Luc. V, 10), quem Herodes post passionem Domini docellavit (Act. XII, 2 seqq.), novissimus omnium scripsit Evangelium, rogatus ab Asiae episcopis, adversus Cerinthum, aliosque haereticos, et maxime tunc Ebionitarum dogma consurgens, qui asserunt Christum ante Mariam non fuisse. Unde et compulsus est divinam ejus nativitatem edicere. Sed et aliam causam hujus scripturae ferunt, quod cum legisset Matthaei, Marci et Lucae volumina, probaverit quidem textum historiae, et vera eos dixisse firmaverit, sed unius tantum anni, in quo et passus est, post carcerem Joannis [ Ms. tacet Joannis], historiam texuisse. Praetermisso itaque anno,", + "candidate_score": 0.667231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_121", + "psc_text": "δὲ προειρημένος Τατιανὸς πάμπολλα συνεγράψατο τεύχη, ἀφ' ὧν ἐσι κατὰ τῶν ἐθνῶν λόγος εἷς πάνυ θαυμαστὸς, ὃς μεταξὺ πάντων αὐτοῦ τῶν συγγραμμάτων ἐπίσημός ἐστι. Καὶ οὗτος βασιλεύοντος Μάρκου Ἀντωνίνου Βήρου, καὶ Αὐρηλίου Κομόδου ἤνθησεν. CAPUT XXX. Philippus, episcopus Cretensis, hoc est, urbis Gortynae, cujus Dionysius 871 in epistola sua meminit, quam scripsit ad ejusdem civitatis Ecclesiam, praeclarum adversum Marcionem edidit librum, temporibusque M. Antonini Veri, et L. Aurelii Commodi claruit. Φίλιππος ἐπίσκοπος Κρήτης πόλεως Γορτύνης, οὗτινος Διονύσιος ἐν τῇ ἐπιστολῇ 872 αὐτοῦ μέμνηται, ἣν ἔγραψε πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν προειρημένης πόλεως, ἔνδοξον πανὺ κατὰ Μαρκίωνος ἐξέδωκε βίβλον, ( Forte supplendum καὶ) ἐν τοῖς καιροῖς τῶν προειρημένων διέπρεψεν. CAPUT XXXI. Musanus non ignobilis inter eos, qui de ecclesiastico dogmate scripserunt, sub imperatore M. Antonino Vero confecit librum ad quosdam fratres, qui de Ecclesia ad Encratitarum haeresim declinaverant. Μουσανὸς, οὐκ ἄδοξος μεταξὺ τῶν περὶ ἐκκλησιαστικοῦ δόγματος συγγραψαμένων, ἐπὶ Μάρκου Ἀντωνίνου Βήρου κατεσκεύασε βίβλον", + "candidate_score": 0.643125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_120", + "psc_text": "ejusdem partis haeretici Severiani usque hodie appellantur. Porro Tatianus infinita scripsit volumina, e quibus unus contra Gentes florentissimus exstat liber, qui inter omnia opera ejus fertur insignis. Et hic sub imperatore M. Antonino Vero, et L. Aurelio Commodo floruit. Τατιανὸς ὃς πρώην τὴν ῥητορικὴν διδάσκων, οὐκ ἐλαχίστην ἐκ τῆς ῥητορικῆς ἐπιστήμης δόξαν ὠνήσατο, Ἰουστίνου τοῦ μάρτυρος σπουδαστὴς γέγονε διαπρέπων ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἐν ὅσῳ τῆς τούτου πλευρᾶς οὐκ ἀπέστη. Ὕστερον δὲ τῷ ὄγκῳ τῆς παιδεύσεως ἐπαρθεὶς, καινὴν συνεστήσατο αἵρεσιν, λέγω δὴ τῶν Ἐγκρατιτῶν, ἣν μετέπειτα Σεβῆρος ἐπηύξησεν, ἀφ' οὗ ἄχρι τοῦ παρόντος οἱ τούτου τοῦ μέρους αἱρετικοὶ Σεβηριανισταὶ ὀνομάζονται. Ὁ δὲ προειρημένος Τατιανὸς πάμπολλα συνεγράψατο τεύχη, ἀφ' ὧν ἐσι κατὰ τῶν ἐθνῶν λόγος εἷς πάνυ θαυμαστὸς, ὃς μεταξὺ πάντων αὐτοῦ τῶν συγγραμμάτων ἐπίσημός ἐστι. Καὶ οὗτος βασιλεύοντος Μάρκου Ἀντωνίνου Βήρου, καὶ Αὐρηλίου Κομόδου ἤνθησεν. CAPUT XXX. Philippus, episcopus Cretensis, hoc est, urbis Gortynae, cujus Dionysius 871 in epistola sua meminit,", + "candidate_score": 0.638446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_255", + "psc_text": "narrante perlatum est, commentarium in Job, qui usque hodie superest. Ἀμβρόσιος Ἀλεξανδρεὺς, ἀκροατὴς Διδύμου, ἔγραψε κατὰ Ἀπολλιναρίου τεῦχος πολλῶν στίχων, περὶ δογμάτων, καὶ καθὼς ὑπόγυον διηγουμένου τινὸς ἔγνων, ὑπομνήματα εἰς τὸν Ἰὼβ, ὃς ἄχρι τοῦ παρόντος περίεστιν. CAPUT CXXVII. Maximus Philosophus, natus Alexandriae, Constantinopoli episcopus ordinatus est, et pulsus, insignem de Fide adversus Arianos scripsit librum, quem Mediolani Gratiano principi dedit. Μάξιμος Φιλόσοφος, ὁρμώμενος ἐκ τῆς Ἀλεξανδρέων, Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπος καταστὰς καὶ καθαιρεθεὶς, ἐπίσημον περὶ τῆς πίστεως κατὰ τῶν Ἀρειανῶν συνέταξε βίβλον, ἥντινα ἐν Μεδιολάνῳ Γρατιανῷ ἐπέδωκε βασιλεύοντι. CAPUT CXXVIII. Gregorius Nyssenus episcopus, frater Basilii Caesariensis, ante paucos annos mihi et Gregorio Nazianzeno contra Eunomium legit libros, qui et multa alia scripsisse et scribere dicitur. Γρηγόριος Νύσης ἐπίσκοπος, ἀδελφὸς Βασιλείου τοῦ Καισαρέως, πρὸ ὀλίγων ἐνιαυτῶν ἐμοὶ καὶ Γρηγορίῳ τῷ Ναζιανζηνῷ κατὰ Εὐνομίου ἀνέγνω λόγους, ὅστις καὶ ἄλλα πολλὰ γεγραφέναι καὶ γράφειν λέγεται. CAPUT CXXIX. Joannes Antiochenae Ecclesiae presbyter, Eusebii Emiseni Diodorique", + "candidate_score": 0.636068, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.689761, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_199", + "psc_text": "duo tantum, qui ausi sunt ad Concilium convenire, debitam praesentes excepere sententiam, super impietate convicti. Valete. Incolumes vos et florentissimos Deus noster tueatur omnipotens domini, fratres dilectissimi. Amen. EPISTOLA X. Imperatoribus de synodi convocatione gratias agit; qui ad eam convenerint, exponit; haereticorum tergiversationem, blasphemias ac pervicaciam memorat; tandem implorat fidem imperatorum, ut et eorum auctoritate exsecutioni mandentur concilii decreta, et alii nonnulli haeretici coerceantur. Imperatoribus clementissimis et christianis, beatissimisque principibus GRATIANO, VALENTINIANO et THEODOSIO, sanctum Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Benedictus Deus Pater Domini nostri Jesu Christi, qui vobis Romanum imperium dedit, et benedictus Dominus noster Jesus Christus unigenitus Dei Filius, qui regnum vestrum sua pietate custodit, apud quem gratias agimus vobis, clementissimi principes, quod et fidei vestrae studium probavistis, qui ad removendas altercationes congregare studuistis sacerdotale Concilium, et episcopis dignatione vestra honorificentiam reservastis; ut nemo deesset volens, nemo cogeretur invitus. 2. Itaque juxta mansuetudinis vestrae praeceptum convenimus sine invidia", + "candidate_score": 0.689761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_199", + "psc_text": "duo tantum, qui ausi sunt ad Concilium convenire, debitam praesentes excepere sententiam, super impietate convicti. Valete. Incolumes vos et florentissimos Deus noster tueatur omnipotens domini, fratres dilectissimi. Amen. EPISTOLA X. Imperatoribus de synodi convocatione gratias agit; qui ad eam convenerint, exponit; haereticorum tergiversationem, blasphemias ac pervicaciam memorat; tandem implorat fidem imperatorum, ut et eorum auctoritate exsecutioni mandentur concilii decreta, et alii nonnulli haeretici coerceantur. Imperatoribus clementissimis et christianis, beatissimisque principibus GRATIANO, VALENTINIANO et THEODOSIO, sanctum Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Benedictus Deus Pater Domini nostri Jesu Christi, qui vobis Romanum imperium dedit, et benedictus Dominus noster Jesus Christus unigenitus Dei Filius, qui regnum vestrum sua pietate custodit, apud quem gratias agimus vobis, clementissimi principes, quod et fidei vestrae studium probavistis, qui ad removendas altercationes congregare studuistis sacerdotale Concilium, et episcopis dignatione vestra honorificentiam reservastis; ut nemo deesset volens, nemo cogeretur invitus. 2. Itaque juxta mansuetudinis vestrae praeceptum convenimus sine invidia", + "candidate_score": 0.684823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_199", + "psc_text": "duo tantum, qui ausi sunt ad Concilium convenire, debitam praesentes excepere sententiam, super impietate convicti. Valete. Incolumes vos et florentissimos Deus noster tueatur omnipotens domini, fratres dilectissimi. Amen. EPISTOLA X. Imperatoribus de synodi convocatione gratias agit; qui ad eam convenerint, exponit; haereticorum tergiversationem, blasphemias ac pervicaciam memorat; tandem implorat fidem imperatorum, ut et eorum auctoritate exsecutioni mandentur concilii decreta, et alii nonnulli haeretici coerceantur. Imperatoribus clementissimis et christianis, beatissimisque principibus GRATIANO, VALENTINIANO et THEODOSIO, sanctum Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Benedictus Deus Pater Domini nostri Jesu Christi, qui vobis Romanum imperium dedit, et benedictus Dominus noster Jesus Christus unigenitus Dei Filius, qui regnum vestrum sua pietate custodit, apud quem gratias agimus vobis, clementissimi principes, quod et fidei vestrae studium probavistis, qui ad removendas altercationes congregare studuistis sacerdotale Concilium, et episcopis dignatione vestra honorificentiam reservastis; ut nemo deesset volens, nemo cogeretur invitus. 2. Itaque juxta mansuetudinis vestrae praeceptum convenimus sine invidia", + "candidate_score": 0.677215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_366", + "psc_text": "ecclesiastica judicare nisi sacerdotes neminem debere; nec se in eo contumacem, quod injuriam ordint suo non inurat. Addit Auxentium forte Judaeos aut infideles electurum judicum loco, id est, Christi inimicissimos: nec recusare quominus in Ecclesia vel in synodo de his disputaret: haec demum se coram fuisse dicturum, nisi a coepiscopis et populo esset prohibitus. Clementissimo imperatori, et beatissimo Augusto VALENTINIANO, AMBROSIUS episcopus. 1. Dalmatius me tribunus et notarius mandato, ut allegavit, clementiae convenit tuae, postulans ut et ipse judices legerem, sicut elegisset Auxentius. Nec tamen expressit eorum nomina, qui fuerant postulati: sed id addidit, quod in consistorio esset futura certatio, arbitro pietatis judicio tuae. 2. Cui rei respondeo, ut arbitror, competenter. Nec quisquam contumacem judicare me debet, cum hoc asseram, quod augustae memoriae pater tuus non solum sermone respondit, sed etiam legibus suis sanxit: In causa fidei vel ecelesiastici alicujus ordinis eum judicare debere, qui nec munere impar sit, nec", + "candidate_score": 0.67466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_374", + "psc_text": "scriptum est in Ariminensi synodo; meritoque concilium illud exhorreo, sequens tractatum concilii Nicaeni, a quo me nec mors, nec gladius poterit separare. Quam fidem etiam parens clementiae tuae Theodosius beatissimus imperator et sequitur, et probavit. Hanc fidem Galliae tenent, hanc Hispaniae, et cum pia divini Spiritus confessione custodiunt. 15. Si tractandum est, tractare in Ecclesia didici: quod majores fecerunt mei. Si conferendum de fide, sacerdotum debet esse ista collatio, sicut factum est sub Constantino augustae memoriae principe, qui nullas leges ante praemisit, sed liberum dedit judicium sacerdotibus. Factum est etiam sub Constantio augustae memoriae imperatore, paternae dignitatis haerede: sed quod bene coepit, aliter consummatum est. Nam episcopi sinceram primo scripserant fidem: sed dum volunt quidam de fide intra palatium judicare, id egerunt, ut circumscriptionibus illa episcoporum judicia mutarentur. Qui tamen inflexam statim revocavere sententiam. Et certe major numerus Arimini, Nicaeni concilii fidem probavit, [Ariana] decreta damnavit. 863 16. Si ad", + "candidate_score": 0.673112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_228", + "psc_text": "ut ubi una communio est, commune velit esse judicium, concordantemque consensum. EPISTOLA XIV. THEODOSIO quod restituendae inter orientalem atque occidentalem Ecclesiam unitati operam dedisset, commendato, episcopi cur de ea re superiorem scripserint epistolam, exponunt: addunt curae etiam sibi fuisse ut fautores Apollinaris condemnarentur: postremo nec se Concilium petendo injuriam cuipiam intulisse, nec a majorum instituto usquam defecisse asserunt. Beatissimo imperatori, et clementissimo principi THEODOSIO, AMBROSIUS et caeteri episcopi Italiae. 1. Fidei tuae diffusa toto orbe cognitio intimum nostrae mentis demulsit affectum; eoque, ut haec quoque gloria tuo imperio crearetur, quod unitatem reddidisse Occidentalium juxta atque Orientalium Ecclesiis videreris, clementiam tuam obsecrandam pariter, ac super Ecclesiasticis negotiis instruendam nostris litteris aestimavimus, Imperator tranquillissime ac fidelissime. Dolori enim erat inter Orientales atque Occidentales interrupta sacrae communionis esse consortia. 2. Silemus jam quorum errore, quorumve delicto, ne serere fabulas et alloquia cassa videamur. Nec nos tentasse poenitet, quod intentatum caderet in culpam. Isto", + "candidate_score": 0.668167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_13_15", + "bdc_text": "Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_915", + "psc_text": "praecavebant, quid te oportuerit facere, o Imperator, dubitari non potest. Tu utique quem nemo cogebat, nemo habebat in potestate, debuisti ab sacerdote consulere. 11. Ego certe quando tunc restiti, etsi solus restiti, tamen non solus volui, nec solus id suasi. Quoniam igitur meis vocibus et apud Deum et apud omnes homines teneor; aliud mihi non licere intellexi, aliud non oportere, nisi ut consulerem mihi; quia non potui tibi credere modeste. Certe diu pressi, diu texi dolorem, nulli quidquam intimandum putavi; dissimulare mihi nunc non licet, tacere liberum non fuit. Ideo etiam in primordiis imperii tui scribenti non rescripsi, quia istud praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam", + "candidate_score": 0.652617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_367", + "psc_text": "arbitro pietatis judicio tuae. 2. Cui rei respondeo, ut arbitror, competenter. Nec quisquam contumacem judicare me debet, cum hoc asseram, quod augustae memoriae pater tuus non solum sermone respondit, sed etiam legibus suis sanxit: In causa fidei vel ecelesiastici alicujus ordinis eum judicare debere, qui nec munere impar sit, nec jure dissimilis; haec enim verba rescripti sunt, hoc est, sacerdotes de sacerdotibus voluit judicare. Quinetiam si alias quoque argueretur episcopus, et morum esset examinanda causa, etiam haec voluit ad episcopale judicium pertinere. 3. Quis igitur contumaciter respondit clementiae tuae? Ille qui te patris similem esse desiderat, an qui vult esse dissimilem? Nisi forte vilis quibusdam tanti imperatoris aestimatur sententia, cujus et fides confessionis constantia comprobata est, et sapientia melioratae reipublicae profectibus praedicatur. 4. Quando audisti, clementissime Imperator, in causa fidei laicos de episcopo judicasse? Ita ergo quadam adulatione curvamur, ut sacerdotalis juris simus immemores, et quod Deus donavit mihi, hoc", + "candidate_score": 0.650086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_159", + "psc_text": "» Omnes episcopi dixerunt: « Anathema. » 33. Item recitatum est: « Solum potentem, omnium judicem. » Palladius dixit: « Omnium judicem Filium Dei. Est qui dat, est qui accipit. » Ambrosius episcopus dixit: « Per gratiam dedit, 795 an per naturam? Et hominibus datur judicium. » Palladius dixit: « Patrem majorem dicis, an non? » Ambrosius episcopus dixit: « Postea respondebo tibi. » Palladius dixit: « Ego tibi non respondeo, si non respondes mihi. » Eusebius episcopus dixit: « Nisi impietatem Arii ex ordine damnaveris, interrogandi non tibi dabimus facultatem. » Palladius dixit: « Non tibi respondeo. » Ambrosius episcopus dixit: « Filius Dei, sicut lectum est, judex est, an non? » Palladius dixit: « Si non respondes mihi, ego tibi, ut impio, non respondeo. » 34. Ambrosius episcopus dixit: « Habes professionem meam, qua respondebo tibi, Interim perlegatur epistola Arii. » Et addidit: « In epistola Arii invenies", + "candidate_score": 0.648178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.64698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_160", + "psc_text": "episcopus dixit: « Filius Dei, sicut lectum est, judex est, an non? » Palladius dixit: « Si non respondes mihi, ego tibi, ut impio, non respondeo. » 34. Ambrosius episcopus dixit: « Habes professionem meam, qua respondebo tibi, Interim perlegatur epistola Arii. » Et addidit: « In epistola Arii invenies et hoc sacrilegium, quod tu moliris. » Palladius dixit: « Ego qui interrogo, non respondetis? » Eusebius episcopus dixit: « Filium Dei Deum aequalem dicimus. » Palladius dixit: « Tu judex es, tui exceptores hic sunt. » Ambrosius episcopus dixit: « Scribant tui, qui volunt. » 35. Palladius dixit: « Pater major est, an non? » Eusebius episcopus dixit: « Secundum divinitatem aequalis est Filius Patri. Habes in Evangelio quod Judaei persequebantur eum; quia non solum solvebat sabbatum, sed et Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo (Joan. V, 18). Quod ergo impii persequentes confessi sunt, nos credentes negare", + "candidate_score": 0.646883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_993", + "psc_text": "sit vobis quod tota Synagoga, omnes sancti, et in ipsis Dominus (Ibid., 3) . 53. Unde iratus Dominus locutus est ad omnem Synagogam. Consideravit et novit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19), et sanctos adduxit ad se: et quos non elegit, non adduxit ad se. Et jussit Dominus, ut eligerent sibi arulas, et incensum ponerent Core et omnes, qui cum eo insurrexerant adversum Moysen et Aaron sacerdotes Domini; ut qui electus esset a Domino, ipse 1035 sanctus confirmaretur inter levitas Domini. 54. Et dixit Moyses ad Core: Audite me, filii Levi, numquid hoc pusillum est vobis, quod separavit vos Deus a synagoga Israel, et adduxit vos ad se, ut ministraretis ministeria Tabernaculi Domini (Num. XVI, 9 et seq.) ? Et infra: Quaeritis sacerdotio fungi, sic tu et omnis synagoga tua congregata ad Deum? Et Aaron quid est, quia murmuratis de eo? 55. Consideratis igitur, quae offensionis causae exstiterint,", + "candidate_score": 0.63855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_199", + "psc_text": "duo tantum, qui ausi sunt ad Concilium convenire, debitam praesentes excepere sententiam, super impietate convicti. Valete. Incolumes vos et florentissimos Deus noster tueatur omnipotens domini, fratres dilectissimi. Amen. EPISTOLA X. Imperatoribus de synodi convocatione gratias agit; qui ad eam convenerint, exponit; haereticorum tergiversationem, blasphemias ac pervicaciam memorat; tandem implorat fidem imperatorum, ut et eorum auctoritate exsecutioni mandentur concilii decreta, et alii nonnulli haeretici coerceantur. Imperatoribus clementissimis et christianis, beatissimisque principibus GRATIANO, VALENTINIANO et THEODOSIO, sanctum Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Benedictus Deus Pater Domini nostri Jesu Christi, qui vobis Romanum imperium dedit, et benedictus Dominus noster Jesus Christus unigenitus Dei Filius, qui regnum vestrum sua pietate custodit, apud quem gratias agimus vobis, clementissimi principes, quod et fidei vestrae studium probavistis, qui ad removendas altercationes congregare studuistis sacerdotale Concilium, et episcopis dignatione vestra honorificentiam reservastis; ut nemo deesset volens, nemo cogeretur invitus. 2. Itaque juxta mansuetudinis vestrae praeceptum convenimus sine invidia", + "candidate_score": 0.638534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.637038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_915", + "psc_text": "praecavebant, quid te oportuerit facere, o Imperator, dubitari non potest. Tu utique quem nemo cogebat, nemo habebat in potestate, debuisti ab sacerdote consulere. 11. Ego certe quando tunc restiti, etsi solus restiti, tamen non solus volui, nec solus id suasi. Quoniam igitur meis vocibus et apud Deum et apud omnes homines teneor; aliud mihi non licere intellexi, aliud non oportere, nisi ut consulerem mihi; quia non potui tibi credere modeste. Certe diu pressi, diu texi dolorem, nulli quidquam intimandum putavi; dissimulare mihi nunc non licet, tacere liberum non fuit. Ideo etiam in primordiis imperii tui scribenti non rescripsi, quia istud praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam", + "candidate_score": 0.637037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_26", + "bdc_text": "Quam primum autem postra nancistar opportunitatem , rescribam diligenter de rebus meis omnibus certiorem faciam .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_745", + "psc_text": "synagoga reparanda ab episcopo durius statueram, sed emendatum est. Monachi multa scelera faciunt. Tunc Timasius magister equitum et peditum coepit adversum monachos esse vehementior. Respondi ei: Ego cum imperatore ago, ut oportet; quia novi quod habeat Domini timorem: tecum autem aliter agendum, qui tam dura loqueris. 28. Deinde cum aliquamdiu starem, dico imperatori: Fac me securum pro te offerre, absolve animum meum. Cum assideret, annueretque, non tamen aperte polliceretur, atque ego starem, dixit se emendaturum rescriptum. Statim dicere coepi, ut omnem cognitionem tolleret; ne occasione cognitionis comes aliqua christianos attereret injuria. Promisit futurum. Aio illi: Ago fide tua; et repetivi: Ago fide tua. Age, inquit, fide mea. Et ita ad altare accessi, non aliter accessurus, nisi mihi plene promisisset. Et vere tanta oblationis fuit gratia, ut sentirem etiam ipse eam Deo nostro commendatiorem fuisse gratiam, et divinam praesentiam non defuisse. Omnia itaque ex sententia gesta sunt. EPISTOLA SYRICII PAPAE AD", + "candidate_score": 0.625219, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum", + "max_score": 0.687894, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_525", + "psc_text": "apostoli inscribebatur. Nam et in eodem Gelasiano decreto, de utroque tamquam de duobus libris distinctis sermo est, quamvis nullibi posteriorem librum, Revelationem Thomae apostoli videlicet, ex Manichaica officina prodiisse indicetur. In hanc opinionem tamen Turribium Asturicensem episcopum fuisse, non obscure ejus ad S. Leonem M. epistola patefacit. Nam cap. 5, de aprocryphis libris disserens, vel per maximum principem Manem ac discipulos ejus compositis vel infectis, specialiter recensuit actus S. Thomae, et his similia, ex quibus (ait) Manichaei et Priscillianistae, vel quaecumque est illis secta germana, omnem haeresim suam confirmare nituntur. 3. Praeter unum vero, aut duo Evangeliorum volumina, quasi ad catholicorum formam et imitationem impie tamen exarata, alium Epistolarum videlicet librum, Manichaei habebant. Atque illum ex Manetis potissimum officina prodiisse veteribus fuit persuasum. Cujus quidem voluminis, seu Epistolarum farraginis, mentio occurrit, tum apud Goarium et Petrum Siculum, tum apud conditorem formulae Cotelerianae et Tollianae. Ex hoc Epistolarum corpore procul dubio", + "candidate_score": 0.687894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_831", + "psc_text": "Cum vos persecuti fuerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam gaudete. Quod quidem interius gaudium, exterius dissimulare haud potens, benedictionem pro maledictione, honorificentiam pro contumeliis, charitatem pro odio imperatori sibi infenso studet rependere; ipsum tamen admonens ut divini judicis praecaveret indignationem, ne quanto ipse gravius offensus libenter remittebat, tanto cumulatius ab ipso offendente poena exigeretur. Non nihil hisce addit de maximo scandalo in Ecclesia tunc exorto, cum propter famosum libellum, quem ipse imperator in Ecclesiae caput conscripserat, tum propter anathemate damnatas Acacii, Severi et Acephalorum opiniones, quibus patrocinabatur; et statim ad varia S. P. provocat Scripturarum testimonia, ut inde imperator harum haereticarum opinionum depromat falsitatem. Interim vero cum pontificis animus, non suo, sed suae sedis honori majestatique prospicere 180 quaerit, ex eo vellicat et urget imperatorem, quod, humanis divinisque legibus spretis, cum magno imperialis coronae dedecore accusatoris et judicis partes adversus summum Ecclesiae pontificem subiret. Propterea eum increpat", + "candidate_score": 0.686782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_831", + "psc_text": "Cum vos persecuti fuerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam gaudete. Quod quidem interius gaudium, exterius dissimulare haud potens, benedictionem pro maledictione, honorificentiam pro contumeliis, charitatem pro odio imperatori sibi infenso studet rependere; ipsum tamen admonens ut divini judicis praecaveret indignationem, ne quanto ipse gravius offensus libenter remittebat, tanto cumulatius ab ipso offendente poena exigeretur. Non nihil hisce addit de maximo scandalo in Ecclesia tunc exorto, cum propter famosum libellum, quem ipse imperator in Ecclesiae caput conscripserat, tum propter anathemate damnatas Acacii, Severi et Acephalorum opiniones, quibus patrocinabatur; et statim ad varia S. P. provocat Scripturarum testimonia, ut inde imperator harum haereticarum opinionum depromat falsitatem. Interim vero cum pontificis animus, non suo, sed suae sedis honori majestatique prospicere 180 quaerit, ex eo vellicat et urget imperatorem, quod, humanis divinisque legibus spretis, cum magno imperialis coronae dedecore accusatoris et judicis partes adversus summum Ecclesiae pontificem subiret. Propterea eum increpat", + "candidate_score": 0.685377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_700", + "psc_text": "Hinc igitur manifeste liquet Manichaeos jam Romae atque in aliis Italiae urbibus latebras sibi quaesiisse, saltem quadragesimo anno ante Africae vastationem a Vandalis illatam. Jam enim undequaque pestifera illa soboles imperiali ac sacerdotali poena plectebatur anno 390, quando videlicet Mediolanenses Patres ejusmodi rescriptum dederunt. Nobis omnino suffragatur Gothofredus in annotatione ad cod. Theod. qui ex laudatis verbis colligit Siriciam papam Theodosianae in Manichaeos legis suasorem procul dubio exstitisse. 3. Neque nos tamen inficiamur eam haereticorum colluviem ex Africa aut aliis transmarinis partibus profectam Urbem aliasque Italiae civitates inhabitasse. Id facile colligi potest ex Vita Anastasii papae I, qui mortuo Siricio, ad pontificatum evectus, decreta edidit: nulla ratione transmarinum hominem in clericatus honorem suscipi, nisi quinque episcoporum designaret chirographos, quia et eodem tempore Manichaei inventi sunt in urbe Roma. At Anastasius Petri thronum conscendit anno Christi 398, hoc est 29 annis antequam Vandalus cum suis copiis maria transmitteret. Igitur Manichaeorum ad", + "candidate_score": 0.672291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_831", + "psc_text": "Cum vos persecuti fuerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam gaudete. Quod quidem interius gaudium, exterius dissimulare haud potens, benedictionem pro maledictione, honorificentiam pro contumeliis, charitatem pro odio imperatori sibi infenso studet rependere; ipsum tamen admonens ut divini judicis praecaveret indignationem, ne quanto ipse gravius offensus libenter remittebat, tanto cumulatius ab ipso offendente poena exigeretur. Non nihil hisce addit de maximo scandalo in Ecclesia tunc exorto, cum propter famosum libellum, quem ipse imperator in Ecclesiae caput conscripserat, tum propter anathemate damnatas Acacii, Severi et Acephalorum opiniones, quibus patrocinabatur; et statim ad varia S. P. provocat Scripturarum testimonia, ut inde imperator harum haereticarum opinionum depromat falsitatem. Interim vero cum pontificis animus, non suo, sed suae sedis honori majestatique prospicere 180 quaerit, ex eo vellicat et urget imperatorem, quod, humanis divinisque legibus spretis, cum magno imperialis coronae dedecore accusatoris et judicis partes adversus summum Ecclesiae pontificem subiret. Propterea eum increpat", + "candidate_score": 0.67115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_525", + "psc_text": "apostoli inscribebatur. Nam et in eodem Gelasiano decreto, de utroque tamquam de duobus libris distinctis sermo est, quamvis nullibi posteriorem librum, Revelationem Thomae apostoli videlicet, ex Manichaica officina prodiisse indicetur. In hanc opinionem tamen Turribium Asturicensem episcopum fuisse, non obscure ejus ad S. Leonem M. epistola patefacit. Nam cap. 5, de aprocryphis libris disserens, vel per maximum principem Manem ac discipulos ejus compositis vel infectis, specialiter recensuit actus S. Thomae, et his similia, ex quibus (ait) Manichaei et Priscillianistae, vel quaecumque est illis secta germana, omnem haeresim suam confirmare nituntur. 3. Praeter unum vero, aut duo Evangeliorum volumina, quasi ad catholicorum formam et imitationem impie tamen exarata, alium Epistolarum videlicet librum, Manichaei habebant. Atque illum ex Manetis potissimum officina prodiisse veteribus fuit persuasum. Cujus quidem voluminis, seu Epistolarum farraginis, mentio occurrit, tum apud Goarium et Petrum Siculum, tum apud conditorem formulae Cotelerianae et Tollianae. Ex hoc Epistolarum corpore procul dubio", + "candidate_score": 0.668023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5_7", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę Nec vero successus ullos arbitror sperandos , ubi gloria dei non queritur ex animo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_831", + "psc_text": "Cum vos persecuti fuerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam gaudete. Quod quidem interius gaudium, exterius dissimulare haud potens, benedictionem pro maledictione, honorificentiam pro contumeliis, charitatem pro odio imperatori sibi infenso studet rependere; ipsum tamen admonens ut divini judicis praecaveret indignationem, ne quanto ipse gravius offensus libenter remittebat, tanto cumulatius ab ipso offendente poena exigeretur. Non nihil hisce addit de maximo scandalo in Ecclesia tunc exorto, cum propter famosum libellum, quem ipse imperator in Ecclesiae caput conscripserat, tum propter anathemate damnatas Acacii, Severi et Acephalorum opiniones, quibus patrocinabatur; et statim ad varia S. P. provocat Scripturarum testimonia, ut inde imperator harum haereticarum opinionum depromat falsitatem. Interim vero cum pontificis animus, non suo, sed suae sedis honori majestatique prospicere 180 quaerit, ex eo vellicat et urget imperatorem, quod, humanis divinisque legibus spretis, cum magno imperialis coronae dedecore accusatoris et judicis partes adversus summum Ecclesiae pontificem subiret. Propterea eum increpat", + "candidate_score": 0.66762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_221", + "psc_text": "praecedentem hanc Archelai narrationem, merito Beausobre confingit, S. Epiphanii testimonio ductus, affirmantis Manem Christianorum libros jampridem habuisse, antequam Persarum rex in carcerem compingeret. Siquidem aliquot male partos novi Testamenti libros, et eos forte, quos Valentiniani aliique haereticorum corruperant habere potuit, cum jam eruditis notum sit Christianos catholicos ad integre servandos canonis libros multum operis adhibuisse; ne videlicet ethnici illos igni traderent, ut narrat Eusebius; et ne haereticorum principes eos corrumperent et depravarent; quemadmodum ex libro Constitutionum quae apostolis tribuuntur jam factum fuisse colligimus, de quibus ipsi opportunius sermonem habebimus. Qui ergo fieri non potuit ut Manes secum in carceres aliquos novi Testamenti libros detulerit, vel integros et genuinos, quos pro libidine depravavit, aut jam depravatos et corruptos, juxta Valentini Carpocratis Marcionisque interpretationes, et ad alios quoque conquirendos suos discipulos in Orientis et Asiae partibus transmiserit? An forte tum nondum prodierant sub novi Testamenti nomine fabulosi illi libri qui Petri, Thomae", + "candidate_score": 0.666193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_10_12", + "bdc_text": "principum nostrorum conventu , qui habitus est Neumburgi ad 22 . diem februarii , audieris . Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_179", + "psc_text": "Patribus definitus. Patris Natalis Alexandri opinio refertur atque rejicitur. Manetis agendi rationem, in suae haereseos errores evulgandos, paucis primo Eusebius Caesariensis descripsit dicens (lib. VII Hist. Ecclesiast. c. 27): Elatus in insania (ait) ad similitudinem Christi duodecim discipulos eligens ad praedicandum mittebat. Eusebio concinunt omnes veteres scriptores, si unum excipiamus. Eidem quoque suffragantur recentiores, quos inter Beausobre, ut suo loco observabimus. Quare minime audiendum arbitror Patrem Natalem Alexandrum, virum alioquin doctissimum, qui de numero discipulorum Manetis disserens, nescio qua ductus allucinatione, ex Augustini sententia eum numerum ad duos supra viginti producit. Interim (scribit ille (Hist. Ecclesiast. saec. 3, art. 9) multos discipulos in suum pertrahens errorem, VIGINTI DUOS selegit nefariorum suorum dogmatum impiarumque fabularum praedicatores, in quibus tres prae caeteris insignes esse voluit, THOMAM, HERMAM, et ADDAM. Hunc, inquam, minime audiendum arbitror. Nam qua ratione Manes in suis instituendis discipulis Christum Dominum imitari studuisset, si alios praeter duodecim pseudoapostolos elegisset?", + "candidate_score": 0.658581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_785", + "psc_text": "in eumdem consessum Christianis viris ac nobilibus congregatis, electos et electas eorum jussimus praesentari. Quod si contendant duabus illis Leonis vocibus, Christianis viris, plebis partem saltem obscure fuisse indicatam, ultro concedere non repugnabo. Sed quid inde? Insolens est in Ecclesia ut principes, regii ministri, senatus ipse et aliqui ex populo in conciliis tamquam testes adhibeantur? Non ea fuit multorum conciliorum praxis et consuetudo? Sed ut missa faciamus apostolorum concilia, in quibus cum apostolis caeterisque Domini discipulis cuncti fideles et universa credentium multitudo congregata est, nonne ad Nicaenum concilium generale primum, praeter episcopos et imperatorem Constantinum, convenerunt etiam laici homines in philosophiae studiis apprime versati, qui coram universo populo cum nostris disputationes habuerunt. Nos quidem locupletissimos tenemus testes, nec tantum omnes catholicos scriptores, sed et ipsos heterodoxos, Calvinum scilicet, Illiricum, Lutherum, Magdeburgenses, et alios, qui in hac exploratissima re nobiscum consentiunt; quamvis deinde, laudatis exemplis abutentes, novas machinas contra Ecclesiam struere", + "candidate_score": 0.655014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_11_13", + "bdc_text": "diem februarii , audieris . Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_179", + "psc_text": "Patribus definitus. Patris Natalis Alexandri opinio refertur atque rejicitur. Manetis agendi rationem, in suae haereseos errores evulgandos, paucis primo Eusebius Caesariensis descripsit dicens (lib. VII Hist. Ecclesiast. c. 27): Elatus in insania (ait) ad similitudinem Christi duodecim discipulos eligens ad praedicandum mittebat. Eusebio concinunt omnes veteres scriptores, si unum excipiamus. Eidem quoque suffragantur recentiores, quos inter Beausobre, ut suo loco observabimus. Quare minime audiendum arbitror Patrem Natalem Alexandrum, virum alioquin doctissimum, qui de numero discipulorum Manetis disserens, nescio qua ductus allucinatione, ex Augustini sententia eum numerum ad duos supra viginti producit. Interim (scribit ille (Hist. Ecclesiast. saec. 3, art. 9) multos discipulos in suum pertrahens errorem, VIGINTI DUOS selegit nefariorum suorum dogmatum impiarumque fabularum praedicatores, in quibus tres prae caeteris insignes esse voluit, THOMAM, HERMAM, et ADDAM. Hunc, inquam, minime audiendum arbitror. Nam qua ratione Manes in suis instituendis discipulis Christum Dominum imitari studuisset, si alios praeter duodecim pseudoapostolos elegisset?", + "candidate_score": 0.649025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_10_12", + "bdc_text": "principum nostrorum conventu , qui habitus est Neumburgi ad 22 . diem februarii , audieris . Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_770", + "psc_text": "ut quia saluberrime a SS. Patribus constitutum est binos in annis singulis episcoporum debere esse conventus. Duorum itaque criticorum causa jam in deterius ivit, cum Leo ipse, Nicaenorum etiam PP. vestigiis inhaerens, conventus voce uti voluit, ad innuendas tum provinciales, tum generales synodos, ut multis aliis exemplis etiam ex sancti pontificis Operibus depromptis, magis atque magis evinci posset. Nec eadem causa firmior evadere potest ob alteram vocem consessus, quam veteres ad innuendum concilium adhibuisse patefacit celebris magni imperatoris Constantini oratio, qua Nicaenos Patres in coetum congregatos allocutus est. Quoniam (inquit) mihi admodum in optatis fuit, amici charissimi, isto vestro consessu aliquando frui. Et paulo post, iisdem Patribus gratulatus quod, privatis studiis depositis, pacifice sine animorum contentionibus ad synodalia gesta procederent, subdit, Ac tametsi laetor equidem vehementer, cum jam vestrum consessum intueor, tunc tamen arbitror, etc. Me interea tamen pudet in hasce tricas conjectum negotium facere cum hominibus qui prima scientiarum", + "candidate_score": 0.646996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_10_12", + "bdc_text": "principum nostrorum conventu , qui habitus est Neumburgi ad 22 . diem februarii , audieris . Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_102", + "psc_text": "Babylonensium et Persarum superstitione sacrum cum festorum dierum, tum divinorum officiorum ritum atque ordinem haurire 23 potuerit, audacius affirmat eas gentes suos angelos tamquam sequestres mediatoresque interpellare consuevisse, quemadmodum recentiores catholici, singulis anni diebus, de aliquo sancto in quotidianis officiis et liturgiis faciunt mentionem. Preces autem ejusmodi veneficia et magicos cantus a Mahometanis appellari asseverat. Post tantam tamen nugarum et falsitatum suppellectilem, idem Beausobre se haerere suspensum ait ut angelorum nomina, seu coelorum intelligentias, ob quamdam disciplinam arcani, non nisi Manichaeorum electis, qui longe septenarium numerum excedebant, fuisse revelata, ut Turbo coram Archelao Cascharae episcopo, se sistens confessus est. Etenim Augustinus, qui hujus sectae quondam dumtaxat fuit auditor, cujusdam amatorii cantici meminit, in quo aeonae inveniuntur conscriptae. Quare mihi videtur non sibi constare Beausobre, qui nunc contemnens vel haud animadvertens ea quae de Terebinthi, Buddae, id est Babyloniorum et Persarum superstitiosis institutis, mox scripserat, contendit Manichaeos non invocasse angelos, quamvis", + "candidate_score": 0.646848, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini", + "max_score": 0.687836, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_175", + "psc_text": "non ideo tamen eum ad iracundiam excitarent. Illos enim ut patres, aut potius ut prophetas Dei, omni honore imperator afficiens, iterum ad se vocavit; iterum arbiter eorumdem fuit; iterum eos muneribus ac donis honoravit. Sententiam quoque quam arbiter dixerat, per epistolam significavit, confirmans et sanciens ea quae a Synodo decreta fuerant, eosque adhortans ut concordiae studerent, nec Ecclesiae corpus distrahere ac discerpere vellent, sed futurum Dei judicium animo reputarent. Et haec quidem imperator speciali epistola eis suggessit. CAPUT XXIV. Quomodo episcopis et plebibus religiosas litteras saepius scripsit. Sed et alia plurima ejusmodi scripsit, ac pene innumerabiles exaravit epistolas; nunc episcopis praescribens ea, quae ad ecclesiarum Dei utilitatem spectabant: nunc ipsas plebes per litteras compellans, fratresque et conservos suos nominans Ecclesiae populos, vir beatissimus. Verum haec separato volumine colligere, alias fortasse otium fuerit, ne hujus historiae nostrae series interrumpatur. CAPUT XXV. Quomodo Hierosolymis in sancto Dominicae resurrectionis loco templum exstrui praecepit.", + "candidate_score": 0.687836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19_21", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_175", + "psc_text": "non ideo tamen eum ad iracundiam excitarent. Illos enim ut patres, aut potius ut prophetas Dei, omni honore imperator afficiens, iterum ad se vocavit; iterum arbiter eorumdem fuit; iterum eos muneribus ac donis honoravit. Sententiam quoque quam arbiter dixerat, per epistolam significavit, confirmans et sanciens ea quae a Synodo decreta fuerant, eosque adhortans ut concordiae studerent, nec Ecclesiae corpus distrahere ac discerpere vellent, sed futurum Dei judicium animo reputarent. Et haec quidem imperator speciali epistola eis suggessit. CAPUT XXIV. Quomodo episcopis et plebibus religiosas litteras saepius scripsit. Sed et alia plurima ejusmodi scripsit, ac pene innumerabiles exaravit epistolas; nunc episcopis praescribens ea, quae ad ecclesiarum Dei utilitatem spectabant: nunc ipsas plebes per litteras compellans, fratresque et conservos suos nominans Ecclesiae populos, vir beatissimus. Verum haec separato volumine colligere, alias fortasse otium fuerit, ne hujus historiae nostrae series interrumpatur. CAPUT XXV. Quomodo Hierosolymis in sancto Dominicae resurrectionis loco templum exstrui praecepit.", + "candidate_score": 0.679142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_21", + "psc_text": "ejusmodi imperatorem qualem nulla unquam aetas vidit nancisci, et in ejus conspectum, notitiam ac colloquium pervenire concessit. CAPUT XI. Quod sola Constantini gesta quae ad pietatem pertinent narratarus sit. Quamobrem si cuiquam alteri, nobis certe praecipue convenit, ut tot ac tanta quae audivimus bona, iis nuntiemus, quorum mentes bonorum operum exemplo ad amorem Dei excitantur. Quippe alii quidem vitam hominum minime gravium, et res gestas ad morum emendationem prorsus inutiles, aut gratia, aut odio quorumdam, aut ad doctrinae suae ostentationem scribere aggressi, turpissimorum flagitiorum narrationem magnifico verborum apparatu aliter quam decuit amplificarunt: iis qui singulari Dei beneficio malorum expertes fuerant, pessimorum operum et quae oblivione ac tenebris involvi debuerant, magistros se praebentes. At nobis oratio quidem ipsa quamvis suscepti operis magnitudini prorsus impar sit, sola tamen pulcherrimorum facinorum narratione illustrari posse videtur. Ipsa vero operum Deo acceptorum commemoratio, iis utique qui animum recte comparatum habuerint, non inutilem sed in primis", + "candidate_score": 0.668502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.662777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_13_15", + "bdc_text": "Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ;", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_21", + "psc_text": "ejusmodi imperatorem qualem nulla unquam aetas vidit nancisci, et in ejus conspectum, notitiam ac colloquium pervenire concessit. CAPUT XI. Quod sola Constantini gesta quae ad pietatem pertinent narratarus sit. Quamobrem si cuiquam alteri, nobis certe praecipue convenit, ut tot ac tanta quae audivimus bona, iis nuntiemus, quorum mentes bonorum operum exemplo ad amorem Dei excitantur. Quippe alii quidem vitam hominum minime gravium, et res gestas ad morum emendationem prorsus inutiles, aut gratia, aut odio quorumdam, aut ad doctrinae suae ostentationem scribere aggressi, turpissimorum flagitiorum narrationem magnifico verborum apparatu aliter quam decuit amplificarunt: iis qui singulari Dei beneficio malorum expertes fuerant, pessimorum operum et quae oblivione ac tenebris involvi debuerant, magistros se praebentes. At nobis oratio quidem ipsa quamvis suscepti operis magnitudini prorsus impar sit, sola tamen pulcherrimorum facinorum narratione illustrari posse videtur. Ipsa vero operum Deo acceptorum commemoratio, iis utique qui animum recte comparatum habuerint, non inutilem sed in primis", + "candidate_score": 0.651218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_138", + "psc_text": "cum Dei optimi maximi beneficio, amoena et profundissima pax Ecclesiam undique communiret. Sed enim invidia nostris bonis insidias struens subsederat. Quae primum quidem intro irrepens, postea in medio Sanctorum coetu tripudiavit. Tandem vero episcopos inter se commisit; tumultum et altercationem inter eos excitans, divinorum dogmatum obtentu. Exinde, tamquam ex levi quadam scintilla, gravissimum exarsit incendium. Quod quidem ab ecclesia Alexandrina velut a capite exorsum, universam posthaec Aegyptum, et Lybiam, et ulteriorem Thebaidem peragravit. Sed et reliquas urbes ac provincias depastum est, adeo ut non solum ipsos Ecclesiarum Antistites verbis inter se digladiantes, verum etiam plebem ipsam discissam cernere liceret; aliis horum, aliis illorum partes amplectentibus. Porro rerum quae gerebantur spectaculum eo usque processit indignitatis, ut in mediis infidelium theatris, divinae praedicationis venerabilis doctrina turpissimo risu ac ludibrio traduceretur. CAPUT LXII. De Ario et Melitianis. Et hi quidem in ipsa urbe Alexandria de sublimissimis rebus pertinaciter dimicabant. Alii vero per totam", + "candidate_score": 0.63985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_21", + "psc_text": "ejusmodi imperatorem qualem nulla unquam aetas vidit nancisci, et in ejus conspectum, notitiam ac colloquium pervenire concessit. CAPUT XI. Quod sola Constantini gesta quae ad pietatem pertinent narratarus sit. Quamobrem si cuiquam alteri, nobis certe praecipue convenit, ut tot ac tanta quae audivimus bona, iis nuntiemus, quorum mentes bonorum operum exemplo ad amorem Dei excitantur. Quippe alii quidem vitam hominum minime gravium, et res gestas ad morum emendationem prorsus inutiles, aut gratia, aut odio quorumdam, aut ad doctrinae suae ostentationem scribere aggressi, turpissimorum flagitiorum narrationem magnifico verborum apparatu aliter quam decuit amplificarunt: iis qui singulari Dei beneficio malorum expertes fuerant, pessimorum operum et quae oblivione ac tenebris involvi debuerant, magistros se praebentes. At nobis oratio quidem ipsa quamvis suscepti operis magnitudini prorsus impar sit, sola tamen pulcherrimorum facinorum narratione illustrari posse videtur. Ipsa vero operum Deo acceptorum commemoratio, iis utique qui animum recte comparatum habuerint, non inutilem sed in primis", + "candidate_score": 0.638053, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.687482, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4_6", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia . sed interpretari aliter non possum , quam diuturna hęc tua esse graves pęnas defensarum per illis superstitionum et idololatri ę", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_648", + "psc_text": "Regum libros. Quae si legere volueris, probabis quantae difficultatis 236 sit divinam Scripturam, et maxime Prophetas intelligere: et Interpretum vitio quae apud suos purissimo cursu orationis labuntur, apud nos scatere vitiis. Porro eloquentiam quam pro Christo in Cicerone contemnis, in parvulis ne requiras. Ecclesiastica interpretatio etiam si habet eloquii venustatem, dissimulare eam debet et fugere, ut non otiosis Philosophorum scholis paucisque discipulis, sed universo loquatur hominum generi. EPISTOLA L. AD DOMNIONEM. Admonitus a Sancto Domnione de conviicis quibus Romae lacerabant multi libros adversus Jovinianum, in primis autem Monachus quidam juvenis, rumigerulus, hunc mire exagitat, ejusque imperitiam objurgans, provocat ad scribendum. 1. Litterae tuae et amorem pariter sonant, et querelam. Amorem tuum, quo sedulo monens, etiam quae tuta sunt in nobis pertimescis: querelam eorum qui non amant, et quaerentes occasionem in peccatis, garriunt adversus fratrem suum, et contra filium matris suae ponunt scandalum (Ps. 39. 20). Scribis enim eos, imo nescio", + "candidate_score": 0.687482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1487", + "psc_text": "Aliud est, si qua ab haereticis addita sunt, aliud si quis quasi bene dicta defendat. Solus inventus est Origenes, cujus scripta in toto orbe falsarentur, et, quasi ad Mithridatis litteras, omnis veritas uno die de voluminibus illius raderetur. Si unus violatus est liber, num universa ejus opera, quae diversis et locis et temporibus edidit, simul corrumpi potuerunt? Ipse Origenes in epistola, quam scribit ad Fabianum Romanae urbis Episcopum, poenitentiam 532 agit, cur talia scripserit, et causas temeritatis in Ambrosium refert, quod secreto edita, in publicum protulerit: et quid adhuc ἐυρεσιλογοῦσιν, aliena esse, quae displicent? 11. An Pamphilus Origenis laudator. --Porro, quod Pamphilum proferunt laudatorem ejus, gratias illis ago meo nomine, quod dignum me putaverunt, quem cum martyre calumniarentur. Si enim ab inimicis Origenis libros ejus dicitis esse violatos, ut infamarentur: quare mihi non liceat dicere, ab amicis ejus et sectatoribus compositum esse sub nomine Pamphili volumen, quod illum testimonio martyris", + "candidate_score": 0.685777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1487", + "psc_text": "Aliud est, si qua ab haereticis addita sunt, aliud si quis quasi bene dicta defendat. Solus inventus est Origenes, cujus scripta in toto orbe falsarentur, et, quasi ad Mithridatis litteras, omnis veritas uno die de voluminibus illius raderetur. Si unus violatus est liber, num universa ejus opera, quae diversis et locis et temporibus edidit, simul corrumpi potuerunt? Ipse Origenes in epistola, quam scribit ad Fabianum Romanae urbis Episcopum, poenitentiam 532 agit, cur talia scripserit, et causas temeritatis in Ambrosium refert, quod secreto edita, in publicum protulerit: et quid adhuc ἐυρεσιλογοῦσιν, aliena esse, quae displicent? 11. An Pamphilus Origenis laudator. --Porro, quod Pamphilum proferunt laudatorem ejus, gratias illis ago meo nomine, quod dignum me putaverunt, quem cum martyre calumniarentur. Si enim ab inimicis Origenis libros ejus dicitis esse violatos, ut infamarentur: quare mihi non liceat dicere, ab amicis ejus et sectatoribus compositum esse sub nomine Pamphili volumen, quod illum testimonio martyris", + "candidate_score": 0.671629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.668509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_4", + "bdc_text": "Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920", + "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos", + "candidate_score": 0.657544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_9_11", + "bdc_text": "Verum huiusmodi dei iudicia in literis sacris permulta videmus , ad piorum et universę ecclesię consolationem atque institutionem d. Porro non dubito , quin gravissimae explicata . principum nostrorum conventu , qui habitus est Neumburgi ad 22 . diem februarii , audieris .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3087", + "psc_text": "Dei memoria tenere, et operibus oblivisci. Sed ideo illa cognosce, ut facias quicquid faciendum didiceris. Non enim auditores legis justi sunt apud Deum, sed factores legis justificabuntur (Rom. 2. 31) . Latus quidem et immensus divinae legis campus extenditur. Qui diversis testimoniis veritatis, velut coelestibus quibusdam floribus vernans, mira oblectatione legentis animum pascit ac refovet. Quae omnia semper cognoscere, secumque revolvere, ingens ad conservandam justitiam beneficium est. Sed quasi ad compendiosum quoddam commonitorium, illa tibi Evangelii eligenda sententia est, et superscribenda cordi tuo, quae ad totius justitiae breviarium, dominico ore profertur: Omnia quaecumque vultis ut faciant vobis homines, haec et vos facite illis. Haec enim Lex et Prophetoe (Matth. 7. 12) . Infinitae namque sunt species, partesque justitiae: quas non modo stylo persequi, sed cogitatione etiam capere difficillimum est. Quas omnes una ac brevi sententia comprehendit, et latentem hominum conscientiam, secreto animi judicio, aut absolvit, aut damnat. 15. Ad omnem", + "candidate_score": 0.65571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_24_26", + "bdc_text": "Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ; nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias . Quam primum autem postra nancistar opportunitatem , rescribam diligenter de rebus meis omnibus certiorem faciam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.653811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_1_3", + "bdc_text": "D. Quas ad te , vir clarissime , dedi meum se se se Septembri credo tibi redditas . Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.652889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_24_26", + "bdc_text": "Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ; nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias . Quam primum autem postra nancistar opportunitatem , rescribam diligenter de rebus meis omnibus certiorem faciam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_37", + "psc_text": "rogat ut de ejus proposito crebris ad se litteris laetiorem faciat; addens se obtrectatorem suum interea despicere. Antiquus sermo est: Mendaces faciunt, ut nec sibi vera dicentibus credatur: quod mihi a te, ego objurgatus de silentio litterarum, accidisse video. Dicam, saepe scripsi, sed negligentia bajulorum fuit? Respondebis: omnium non scribentium vetus ista excusatio est. Dicam, non reperi qui epistolas ferret? Dices, hinc istuc (al. illinc ) isse quam plurimos. Contendam, me etiam his dedisse? At illi, quia non reddiderunt, negabunt: et erit inter absentes incerta cognitio. Quid igitur faciam? Sine culpa veniam postulabo, rectius arbitrans, pacem loco motum petere, quam aequo gradu certamina concitare: quanquam ita me jugis tam corporis aegrotatio, quam animae aegritudo consumpsit, ut morte imminente, nec mei pene memor fuerim. Quod ne falsum 17 putes, oratorio more, post argumenta testes vocabo. Sanctus frater Heliodorus hic adfuit, qui cum mecum eremum vellet incolere, meis sceleribus fugatus abscessit. Verum", + "candidate_score": 0.647586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_24_26", + "bdc_text": "Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ; nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias . Quam primum autem postra nancistar opportunitatem , rescribam diligenter de rebus meis omnibus certiorem faciam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255", + "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;", + "candidate_score": 0.644304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_23_25", + "bdc_text": "Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ; nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.63985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_24", + "bdc_text": "Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1429", + "psc_text": "est fletus et stridor dentium (Matth. 8. 12) ; et ubi ignis eorum non extinguetur, et vermis eorum non morietur (Marc. 9. 43) , ne quis addat aliquid huic scripturae, ne auferat, ne inferat, ne immutet; sed conferat cum exemplaribus, unde scripserit, et emendet ad litteram, et distinguat, 511 et inemendatum vel non distinctum codicem non habeat; ne sensuum difficultas, si distinctus codex non sit, majores obscuritates legentibus generet. » EPISTOLA LXXXI. AD RUFFINUM. Cum obliquis Ruffini laudibus in suspicionem traheretur haeresis Origenianae, incitantibus etiam amicis, respondet superiori epistolae, qua eum monet, ne se posthac simili modo laudet. 1. Diu te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem,", + "candidate_score": 0.636287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_23_25", + "bdc_text": "Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ; nam tertio hinc die hoc est ipso nundinarum tempore Marpurgum relinquam , vix rediturus ante praeterostes ferias .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_40", + "psc_text": "AD CHROMATIUM, JOVINUM, ET EUSEBIUM. Chromatium et Eusebium fratres, una cum Jovino amico, nec non matre et sororibus virginibus, eadem in domo sancte viventes resalutat, atque eorum contubernium pluribus laudat. Tunc Bonosi, de quo illi scripserant, laudes admiscet, ac probat. Demum sororem suam, quae bonos in patria magistros vitae non haberet, illis commendat. 1. Non debet charta dividere, quos amor mutuus copulavit: nec per singulos officia mei sunt partienda sermonis, cum sic invicem vos ametis,, ut non minus tres caritas jungat, quam duos natura sociavit; quin potius si rei conditio pateretur, sub uno litterulae 18 apice nomina indivisa concluderem, vestris quoque ita me litteris provocantibus, ut et in uno tres, et in tribus unum putarem. Nam postquam sancto Evagrio transmittente, in ea ad me eremi parte delatae sunt, quae inter Syros ac Saracenos vastum limitem ducit, sic gavisus sum, ut illum diem Romanae felicitatis, quo primum Marcelli apud Nolam praelio,", + "candidate_score": 0.635335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2914", + "psc_text": "superasse est. Patet prima fronte blasphemia. Non necesse habet convinci, quod sua statim professione blasphemum est. Minamini nobis responsionem, quam vitare nullus potest, nisi qui omnino non scribit. Unde nostis quid dicturi simus, ut responsionem paretis? Forsitan vestra dicemus, et frustra ingenii vestri acuetis stilum. Eunomiani, Ariani, Macedoniani, nominibus separati, impietate concordes, nullum nobis laborem faciunt. Loquuntur enim quod sentiunt. Sola haec haeresis est, quae publice erubescit loqui, quod secreto docere non metuit. Magistrorum silentia profert rabies discipulorum. Quod audierunt in cubiculis, in tectis praedicant: ut si placuerit auditoribus quod dixerint, referatur ad gloriam magistrorum; si displicuerit, culpa sit discipuli, non magistri. Ideo crevit vestra haeresis, et decepistis plurimos: maximeque eos, qui adhaerent mulieribus, et sciunt se peccare non posse: quia semper docetis, semper negatis, et audire meremini illud Propheticum: Gloriam in partubus, et parturitionibus da illis, Domine. Quid dabis illis? Vulvam sterilem, et ubera arentia (Osee, 11. et 14.", + "candidate_score": 0.634634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. Quas ad te , vir clarissime , dedi meum se se se Septembri credo tibi redditas . Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_153", + "psc_text": "pertinet tempus, quo ipse est dignatus descendere ad terras, et signa Judaeis non intelligentibus perpetravit. Et quoniam usque ad finem Capituli explanatio multiplex sequitur; et excipientis jam explicuimus [Mss. implevimus ] ceras, hucusque dictasse sufficiat: quia et oratio, quae non propriae manus stilo expolitur, cum per se inculta est, tum multo molestior fit; si taedium sui prolixitate congeminet; ut oculorum dolore cruciati, auribus tantum studeamus et lingua. 17. Septuaginta: Et missum est ad me unum de Seraphim; Aquila, et Theodotion, Et volavit ad me unum de Seraphim; Symmachus, Et volavit ad me unus de Seraphim. Quotidie ad nos mittitur Seraphim, quotidie ingemiscentium atque dicentium: O miser ego, quoniam compunctus sum, ora purgantur, et cum a peccatis fuerint liberati, praeparant se ministerio Dei. Quod autem caeteri Interpretes, pro missum esse, volasse dixerint, intellige velocem divini sermonis adventum super eos, qui digni societate illius judicantur. In genere quoque diversitas est. Septuaginta, Aquila,", + "candidate_score": 0.633019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_851", + "psc_text": "Theodosius princeps capite damnavit, quod sollicitato Notario, chartas illius invasisset. Legimus in veteribus historiis (T. Livii Dec. 1. l. 5), ludi magistrum, qui Faliscorum liberos prodiderat, vinctum pueris traditum; et ad eos quos prodebat, remissum: nec sceleratam populum Romanum suscepisse victoriam. Pyrrhum Epirotarum regem, cum in castris ex vulnere curaretur, medici sui proditione interfici nefas duxit Fabricius (Florus l. 1); quin potius vinctum remisit ad dominum, ut scelus nec in adversario comprobaret. Quod leges publicae, quod hostes tuentur, quod inter bella et gladios sanctum est, hoc nobis inter Monachos et Sacerdotes Christi, intutum fuit. Et audet quidam ex eis adducto supercilio et concrepantibus digitis, eructare et dicere: Quid enim, si redemit, si sollicitavit? fecit quod sibi profuit. MIRA SCELERIS defensio; quasi non et latrones et fures et piratae faciant, quod sibi prodest. Certe Annas et Caiphas seducentes infelicem Judam fecerunt quod sibi utile existimabant. 4. Volo in chartulis meis quaslibet", + "candidate_score": 0.632986, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium", + "max_score": 0.687256, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_16_18", + "bdc_text": "principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem . idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_4", + "psc_text": "nova et ideo nulla. --Recognosce fidem, quam olim, optime ac religiosissime imperator, ab episcopis optas audire, et non audis. Dum enim a quibus ea requiritur, sua scribunt, et non quae Dei sunt praedicant; orbem aeternum erroris et redeuntis in se semper certaminis circumtulerunt. Oportuerat enim, humanae infirmitatis modestia, omne cognitionis divinae sacramentum illis tantum conscientiae suae finibus contineri quibus credidit, neque post confessam et juratam in baptismo fidem in nomine Patris et filii et Spiritus sancti, quidquam aliud vel ambigere, vel innovare. Sed quorumdam aut praesumptio, aut facilitas, aut error, apostolicae doctrinae indemutabilem 545 constitutionem partim fraudulenter confessa est, partim audacter egressa: dum in confessione Patris et Filii et Spiritus sancti veritatem naturalis significationis eludit, ne id maneret in sensu, quod in regenerationis sacramento est confitendum. Ob hoc penes quorumdam conscientiam nec Pater pater, nec Filius filius, nec Spiritus sanctus spiritus sanctus est. Sub cujus necessitatis tamquam improbabili occasione, scribendae", + "candidate_score": 0.687256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_17_19", + "bdc_text": "idque ad illorum obturanda ora , qui impudenter ausi sunt nuper spargere , acria inter ipsos de rebus religionis esse dissidia . Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_4", + "psc_text": "nova et ideo nulla. --Recognosce fidem, quam olim, optime ac religiosissime imperator, ab episcopis optas audire, et non audis. Dum enim a quibus ea requiritur, sua scribunt, et non quae Dei sunt praedicant; orbem aeternum erroris et redeuntis in se semper certaminis circumtulerunt. Oportuerat enim, humanae infirmitatis modestia, omne cognitionis divinae sacramentum illis tantum conscientiae suae finibus contineri quibus credidit, neque post confessam et juratam in baptismo fidem in nomine Patris et filii et Spiritus sancti, quidquam aliud vel ambigere, vel innovare. Sed quorumdam aut praesumptio, aut facilitas, aut error, apostolicae doctrinae indemutabilem 545 constitutionem partim fraudulenter confessa est, partim audacter egressa: dum in confessione Patris et Filii et Spiritus sancti veritatem naturalis significationis eludit, ne id maneret in sensu, quod in regenerationis sacramento est confitendum. Ob hoc penes quorumdam conscientiam nec Pater pater, nec Filius filius, nec Spiritus sanctus spiritus sanctus est. Sub cujus necessitatis tamquam improbabili occasione, scribendae", + "candidate_score": 0.683911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_4", + "psc_text": "nova et ideo nulla. --Recognosce fidem, quam olim, optime ac religiosissime imperator, ab episcopis optas audire, et non audis. Dum enim a quibus ea requiritur, sua scribunt, et non quae Dei sunt praedicant; orbem aeternum erroris et redeuntis in se semper certaminis circumtulerunt. Oportuerat enim, humanae infirmitatis modestia, omne cognitionis divinae sacramentum illis tantum conscientiae suae finibus contineri quibus credidit, neque post confessam et juratam in baptismo fidem in nomine Patris et filii et Spiritus sancti, quidquam aliud vel ambigere, vel innovare. Sed quorumdam aut praesumptio, aut facilitas, aut error, apostolicae doctrinae indemutabilem 545 constitutionem partim fraudulenter confessa est, partim audacter egressa: dum in confessione Patris et Filii et Spiritus sancti veritatem naturalis significationis eludit, ne id maneret in sensu, quod in regenerationis sacramento est confitendum. Ob hoc penes quorumdam conscientiam nec Pater pater, nec Filius filius, nec Spiritus sanctus spiritus sanctus est. Sub cujus necessitatis tamquam improbabili occasione, scribendae", + "candidate_score": 0.671028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_13_15", + "bdc_text": "Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_12", + "psc_text": "vere te, domine Constanti Imperator, admiror, fidem tantum secundum ea quae scripta sunt desiderantem: et merito plane ad illa ipsa unigeniti Dei eloquia 548 quia festinans, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam divinorum dictorum conscientia plenum sit. Hoc qui repudiat, antichristus est, et qui simulat, anathema est. Sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo (Constantinopolit.), quae nunc de fide litigat, pauca me de Scripturis evangelicis digneris audire, et loquar tecum verbis Domini mei Jesu Christi, cujus vel exsul sum, vel sacerdos. Habent enim vasa testea non ignobiles thesauros: et infirmiora corporum magis reverenda sunt: et apud nos modo Deum indocti piscatores locuti sunt. Super humilem et trementem verba sua, secundum prophetam, Deus respicit (Esai. LXVI, 2). Fidem imperator quaeris: audi eam, non de novis chartulis, sed de Dei libris. Scito et posse eam in Occidente donari, unde venientes in regno Dei cum Abraham", + "candidate_score": 0.64437, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1", + "max_score": 0.686483, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18_20", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos . decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 . diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.686483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_124", + "psc_text": "catholicis dictum erat noluerunt de tabulis tolli, unde catholici non contenderunt, ut eorum in hoc calumniosus animus appareret. porro autem illud erat uerius quod catholici dixerant, officium autem in computando errans falsum renuntiauerat, quod postea conscripta et diligentius considerata gesta docuerunt, sicut potest probare quem libuerit legere et non piguerit computare. nam gesta martyrum, quibus ostendebatur tempus persecutionis, consulibus facta sunt Diocletiano nouies et Maximiano octies pridie Idus Februarias, gesta autem episcopalia decreti Cirtensis post eorundem consulatum tertio Nonas Martias, ac per hoc tredecim menses interesse inueniuntur, plures utique quam undecim, quos prius catholici minus diligenter computando responderant; sed officium ut falleretur 28 Febr.] anni 304 30 Mart.] anni 305 5 cum scripsi tum fv 11 utrisque Amerb. utriusque fv 16 computationia f 28 nonies f .29 post] immo ante, cf. Cresc. III 27, 30 tertio] IIII Gresc. I. c. LIII. AuguBt. c. Don. III. 6 et mensem interesse responderet,", + "candidate_score": 0.681027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "iure forensi ueluti iusta poscentibus negaretur, prius petitorum constituendas esse personas. praecepto ergo imperiali recitato collationem petisse catholicos declaratum est eamque esse concessam. tunc Donatistae etiam preces, quibus ab eis illa collatio petita est, postulare coeperunt. hic cum eis ipse cognitor responderet in pragmatico rescripto preces inseri non solere, ad id se conuerterunt, ut mandatum catholicorum, quo mandauerant peti. ab imperatore collationem, eosdemque legatos, quos ad hoc impetrandum miserant, sibi ederent atque proderent, asserentes discutere se debere quae mandata sunt, atque ibi inuenire posse [mandata catholicorum] quae de illis imperatori locuti sunt. hoc cum intellegerent catholici ad hoc inquiri, ut inuenirentur occasiones, quibus prolixi temporis morae ac dilationes ingererentur, asserebant omnino quod peterent ad causam non pertinere, quandoquidem collationem ab eis petitam ipse imperator apertissime ostenderet, qui cognitorem dederat, ut 24 cf. Gesta tertiae cognitionis cap. 85 sqq. 9 coeperant f 28 mandata catholicorum deleui 83 qui] cui f 4*", + "candidate_score": 0.670845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.6699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22_24", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit . Inde vero cum quibusdam Consiliariis petam Erfordiam . Quod eo commemoro , ut , si ad literis , quas forte mittes , hisce nundinis vernis , non statim respondero , agre ne feras ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_15", + "psc_text": "demonstrarentur Donatistae suo iudicio cuncta diluisse, quae obicere catholicis uel de baptismo uel de persecutione uel de communionis contagione consueuerunt. adiectum est etiam, ut, si qua etiam nunc episcopis catholicis morarum interponendarum gratia uoluissent crimina obicer.e, propter finiendam quae prius urgeret causam audienda et discutienda postea differrentur. hoc autem, id est ut tota causa et superioribus litteris et isto mandato comprehenderetur, eo consilio a catholicis factumfactura est, ne forte, si, ut fama iactabat, aliquas moratorias praescriptiones Donatistae ingerere coąarentur et forsitan non permissi ab ipsa collatione resilirent, (non) acta licet breuiter ecclesiae catholicae causa in conscriptione gestorum legenda remaneret, quam timuisse intellegerentur et ideo noluisse conferre. § 11 Undecimo loco, cum cognitor interlocutus esset in mandato catholicorum magis diuina testimonia quam forensia uincula esse prolata, et iussisset etiam subscriptiones omnium recitari, conflictus exortus [est] et aliquamdiu productus est, cum Donatistae exigerent eorum praesentiam, qui mandato subscripserant, obicientes, quod eis suppositis", + "candidate_score": 0.669315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", + "candidate_score": 0.669131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.668415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_124", + "psc_text": "catholicis dictum erat noluerunt de tabulis tolli, unde catholici non contenderunt, ut eorum in hoc calumniosus animus appareret. porro autem illud erat uerius quod catholici dixerant, officium autem in computando errans falsum renuntiauerat, quod postea conscripta et diligentius considerata gesta docuerunt, sicut potest probare quem libuerit legere et non piguerit computare. nam gesta martyrum, quibus ostendebatur tempus persecutionis, consulibus facta sunt Diocletiano nouies et Maximiano octies pridie Idus Februarias, gesta autem episcopalia decreti Cirtensis post eorundem consulatum tertio Nonas Martias, ac per hoc tredecim menses interesse inueniuntur, plures utique quam undecim, quos prius catholici minus diligenter computando responderant; sed officium ut falleretur 28 Febr.] anni 304 30 Mart.] anni 305 5 cum scripsi tum fv 11 utrisque Amerb. utriusque fv 16 computationia f 28 nonies f .29 post] immo ante, cf. Cresc. III 27, 30 tertio] IIII Gresc. I. c. LIII. AuguBt. c. Don. III. 6 et mensem interesse responderet,", + "candidate_score": 0.6672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_121", + "psc_text": "falsitatem crederet obiecturos, ubi ad maiorem diligentiam temporum attestatio praenotata legeretur, ne forte per hanc esset aliquando necessaria indagatio ueritatis? quis ergo eos crederet hoc obiecturos, ut praepararet antiqua concilia, quibus hanc consuetudinem demonstraret? aut quis tunc iret et uetusta ecclesiastica archiua reuolueret? —, cum hoc uiderent catholici, et in Miltiadis concilio diem et consulem demonstrabant et de ipsis sanctis scripturis commemorauerunt prophetas indicia antiquissimorum temporum suis litteris praenotasse, quoto anno cuius regis, quoto mense anni, quoto die mensis factum esset super eos uerbum domini. cognitor autem illud de die et consule obiectum contemnendum et remouendum existimans iussit gesta apud Miltiadem habita cetera recitari, et recitata sunt. quibus apparuit ommum qui tunc consederant episcoporum sententiis et ipsius Miltiadis Caecilianum absolutum atque purgatum, Donatum uero 24 Milt. conc.] anno 313 27 cuius regis quoto scripsi coli. Post gesta 15, 19 cuiusque fv damnatam, qui praesens in prima fuerat actione conuictus, ille", + "candidate_score": 0.666017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", + "candidate_score": 0.665133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_34", + "psc_text": "ad causam ueniretur uehementer instantibus, contra Donatistae obnixissime contendebant, ut personae discuterentur, et flagitabant, ut exprimerentur qui petissent ab imperatore istam fieri collationem. uolebant enim, ut constaret catholicos esse petitores, ut ex forensi iure possent discutere personas petitorum, cum iam in actione prima recitatum fuisset catholicorum mandatum, ubi se ostendebant non petitores esse, sed 31 cf. I 10 5 eis diu negari v 9 cum gesta] congesta f defensores aduersus crimina, quae illi eorum communioni obicere solent; cum ipsi prius exegerint, ut ecclesiae causa non forensibus formulis, sed magis diuinarum scripturarum testimoniis ageretur, confessique fuerint lecto catholicorum mandato scripturis sanctis eos ecclesiae causam firmare uoluisse, seque ex eadem diuinae legis auctoritate uicissim acturos esse promiserint. tunc ergo quasi obliti, quid exegerint et quid etiam ipsi polliciti fuerint, cum de ecclesiae criminatione et purgatione catholici proposuissent agi oportere, coeperunt personas quaerere petitorum, ut eas possent ex forensi iure discutere. contra ergo", + "candidate_score": 0.664588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_46", + "psc_text": "coeperunt, de quibus totiens 14 cf. Post gesta cap. 1 16 noluissent / pronuntiauerat, id est de persona et de mandato legatorum, quod sibi ut ederetur totiens superfluo postulauerant. hoc autem agebant, quantum intellegebatur, timentes, ne gesta praefectoria legerentur, ubi suam causam quibusdam inconsideratis et temerariis responsionibus uulnerauerant. diu itaque conflictatum est ab eis et maxime cum ipso cognitore, cum ipsi peterent edi sibi mandatum legatis iniunctum aut pronuntiaret eos hoc superfluo petiuisse, ille autem et pronuntiasse se diceret et pronuntiaret hoc omnino ad praesens non pertinere iudicium, ubi declararetur imperialibus litteris, quid petitum esset quidue concessum. et tandem aliquando ad iussum eius coeperant gesta praefectoria recitari. quorum gestorum cum dies et consules fuissent recitati, continuo rursus Donatistae interruperunt et eadem illa praeterita poscere coeperunt. sed cum cognitor interloqueretur debere gesta recitari, ut de petitoris persona constaret, illi contra ab initio coeperunt dicere esse gesta priora, quae deberent potius recitari.", + "candidate_score": 0.664139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "contra se pro Caeciliani causa recitandas existimauerunt. hic cum eis cognitor respondisset aliud sibi esse a praesentis temporis imperatore praeceptum, ierunt in aliud, quod contra se identidem multo mirabilius protulerunt. § 41 Recitauerunt enim alias litteras eiusdem Constantini imperatoris ad Probianum proconsulem datas, quae quidem consules non habebant; sed nihil quasi de obiectione mutua catholici agere uoluerunt, quamuis et hinc se ipsos Donatistae conuincerent quam calumniose catholicis id obiecerint, cum prior chartula, ex qua recitatum est iudicium Constantini, quo absolutus est Caecilianus, consules non haberet, qui tamen mox in alia chartula inuenti sunt. istae itaque litterae ad Probianum proconsulem datae continent imperatoris iussionem, qua praecepit ut ad se Ingentius mitteretur, cuius confessione in proconsulis Aeliani iudicio Felix Aptugnensis ordinator Caeciliani a crimine traditionis fuerat absolutus. hoc autem imperiale praeceptum ideo Donatistae se recitare dicebant, ut quasi ostenderent Caeciliani causam adhuc fuisse suspensam etiam post illud iudicium, quo se 17 cf.", + "candidate_score": 0.663798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_20_22", + "bdc_text": "diem aprilis , ubi quomodo respondeas dum de iudicto per pontificem Romanum comilio Tridentinum tum de quibusdam aliis rebus deliberabitur . Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 . martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_118", + "psc_text": "consulem et diem illud concilium non haberet, ad utrumque se respondere: quia, si prius causa ad imperatorem missa est, quo exitu terminata sit spectari oportere, si autem postea, nihilominus nolinon istorum, sed illius iudicium esse quaerendum, quo eam post iudicium suum mittendam putarunt. sed cum multa Donatistae insererent de consule et die, cur in suorum maiorum concilio non legeretur, ne hinc falsitatis arguerentur, et assererent hanc esse ecclesiasticam consuetudinem, ne dies et consules decretis episcoporum conscriberentur, legi uolentes etiam concilium CvprianiCypriani, ut hoc probarent, quia nihil aliud nisi morae quaerebantur — neque enim catholici in eo causam suam constituerant quando ad utrumque responderant, siue prius siue posterius esset illud concilium, quod contra Caecilianum apud Carthaginem fecerant —, iussit cognitor catholicis instantibus, ut ista potius quae dilata fuerant legerentur. 4 qua] quae v, cf. 25, 43 init. 8 spectandum, quod scripsi expectandum, quo fv 9 dixerunt / 10 morarum] maiorum f", + "candidate_score": 0.663166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "eo quod sibi iniunctum est non debere discedere, quandoquidem satis apparebat imperialibus litteris, quibus iudex huic causae fuerat constitutus, collationem ab imperatore coucessamconcessam. de illo autem altero, ubi quaerebant quid eligerent catholici, utrum diuina documenta an gesta publica, saepius catholici responderunt, si Donatistae hominum crimina non obicerent, quae uelut traditoribus obicere consueuerunt, sed tantummodo id quaereretur, quae uel ubi esset ecclesia, nihil se acturos publicis gestis, sed scripturarum diuinarum tantummodo testimoniis, si autem in illa hominum accusatione et criminatione persisterent, quia et ipsi ista nisi talibus gestis demonstrare non possent, sine dubio et catholicos huiusmodi crimina gestis publicis defensuros; aliter enim ista nec accusari poterant nec defendi. haec eis saepius et a catholicis et ab ipso cognitore repetita et inculcata sunt, multis et uariis modis multarum prosecutionum illis ad eadem redeuntibus et eadem repetentibus, ne ageretur causa et ne gesta legerentur, quae iam in manibus esse cernebant. sed aliquando uicit", + "candidate_score": 0.663158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14_16", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ; principes Navenburgum convenisse , ut sua in doctrina religionis testarentur ac declararent consensionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_138", + "psc_text": "esset flagitatum, ut contra iudicium Miltiadis uel imperialem sententiam si haberent aliquid recitarent, responderunt etiam imperatorias aures prauis suggestionibus inflatas. ibi eis cognitor respondit, quod attentissime aduerterat inter partes fuisse iudicatum. at illi exigere coeperunt, ut hoc legeretur, utrum inter partes iudicauerit imperator. quod cum fuisset cognitore iubente recitatum, nihil inuenientes quod dicerent coeperunt de consule memoratis imperialibus litteris calumniari, quod sine consule fuerant recitatae. hinc exorto conflictu cum Donatistae inuidiose dicerent episcopale concilium cum consule fuisse recitatum et imperatoris litteras consulem non habere, et catholici responderent non ibi causam consistere, cognitor etiam interlocutus est euidentissimis legibus definitum imperialia constituta, etiamsi consules non legerentur, in dubium non uocari. deinde 7 iud. Const.] anno 316 8 cf. Cresc. III 71, 82 12 episc. iud.} anno 314 8 cognouisse] add. et I 9 quo scripsi quod fv catholici urgebant, ut aperte dicerent falsum esse quod lectum est; posse enim archiua inquiri. §", + "candidate_score": 0.662195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "iure forensi ueluti iusta poscentibus negaretur, prius petitorum constituendas esse personas. praecepto ergo imperiali recitato collationem petisse catholicos declaratum est eamque esse concessam. tunc Donatistae etiam preces, quibus ab eis illa collatio petita est, postulare coeperunt. hic cum eis ipse cognitor responderet in pragmatico rescripto preces inseri non solere, ad id se conuerterunt, ut mandatum catholicorum, quo mandauerant peti. ab imperatore collationem, eosdemque legatos, quos ad hoc impetrandum miserant, sibi ederent atque proderent, asserentes discutere se debere quae mandata sunt, atque ibi inuenire posse [mandata catholicorum] quae de illis imperatori locuti sunt. hoc cum intellegerent catholici ad hoc inquiri, ut inuenirentur occasiones, quibus prolixi temporis morae ac dilationes ingererentur, asserebant omnino quod peterent ad causam non pertinere, quandoquidem collationem ab eis petitam ipse imperator apertissime ostenderet, qui cognitorem dederat, ut 24 cf. Gesta tertiae cognitionis cap. 85 sqq. 9 coeperant f 28 mandata catholicorum deleui 83 qui] cui f 4*", + "candidate_score": 0.661983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_12_14", + "bdc_text": "Animus fuerat principibus adducere eo theologos , sed consilium hoc certas ob caussas mutabatur , nec alios sibi adiunxerunt , quam qui essent a concionibus sacris . Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_48", + "psc_text": "et his gestis catholicos uolebant ostendere loco assistere petitorum, quia illic eos dixerant haereticos multa contra diuinas leges humanasque committere. contra hoc catholici dicebant ideo se etiam tunc flagitasse collationem, ut contra eorum crimina pro ecclesia responderent. itaque petiuerunt saepius. ut, si ea gesta recitanda essent, quae priora esse constaret, illa potius legerentur, ubi Donatistae primitus causam Caeciliani ad imperatorem Constantinum per Anullinum proconsulem accusando miserunt, recitatisque gestis, quae ipsi proferebant, non sunt recitata illa, quae apud 20 cf. Gesta tertiae cognitionis cap. 174 (Mansi IV 217) 32 Anullinum scripsi Amillinum f Anulinum v praefectos habita iam coeperant 'recitari. et coepit esse conflictus, ut, si propterea gesta quae Donatistae protulerant praelata sunt gestis quae a catholicis prolata fuerant, quia priora reperta sunt, ut ipsa potius recitarentur, saltem post ipsorum recitationem recitarentur etiam illa longe priora, ubi eos appareret in hac tota causa quae agebatur primitus accusatores extitisse per proconsulem apud", + "candidate_score": 0.660794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_13_15", + "bdc_text": "Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_46", + "psc_text": "coeperunt, de quibus totiens 14 cf. Post gesta cap. 1 16 noluissent / pronuntiauerat, id est de persona et de mandato legatorum, quod sibi ut ederetur totiens superfluo postulauerant. hoc autem agebant, quantum intellegebatur, timentes, ne gesta praefectoria legerentur, ubi suam causam quibusdam inconsideratis et temerariis responsionibus uulnerauerant. diu itaque conflictatum est ab eis et maxime cum ipso cognitore, cum ipsi peterent edi sibi mandatum legatis iniunctum aut pronuntiaret eos hoc superfluo petiuisse, ille autem et pronuntiasse se diceret et pronuntiaret hoc omnino ad praesens non pertinere iudicium, ubi declararetur imperialibus litteris, quid petitum esset quidue concessum. et tandem aliquando ad iussum eius coeperant gesta praefectoria recitari. quorum gestorum cum dies et consules fuissent recitati, continuo rursus Donatistae interruperunt et eadem illa praeterita poscere coeperunt. sed cum cognitor interloqueretur debere gesta recitari, ut de petitoris persona constaret, illi contra ab initio coeperunt dicere esse gesta priora, quae deberent potius recitari.", + "candidate_score": 0.659784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.658565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_13_15", + "bdc_text": "Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", + "candidate_score": 0.653105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_124", + "psc_text": "catholicis dictum erat noluerunt de tabulis tolli, unde catholici non contenderunt, ut eorum in hoc calumniosus animus appareret. porro autem illud erat uerius quod catholici dixerant, officium autem in computando errans falsum renuntiauerat, quod postea conscripta et diligentius considerata gesta docuerunt, sicut potest probare quem libuerit legere et non piguerit computare. nam gesta martyrum, quibus ostendebatur tempus persecutionis, consulibus facta sunt Diocletiano nouies et Maximiano octies pridie Idus Februarias, gesta autem episcopalia decreti Cirtensis post eorundem consulatum tertio Nonas Martias, ac per hoc tredecim menses interesse inueniuntur, plures utique quam undecim, quos prius catholici minus diligenter computando responderant; sed officium ut falleretur 28 Febr.] anni 304 30 Mart.] anni 305 5 cum scripsi tum fv 11 utrisque Amerb. utriusque fv 16 computationia f 28 nonies f .29 post] immo ante, cf. Cresc. III 27, 30 tertio] IIII Gresc. I. c. LIII. AuguBt. c. Don. III. 6 et mensem interesse responderet,", + "candidate_score": 0.650141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_13_15", + "bdc_text": "Cęterum , qui pręsentes ubi fuerint , quorum advenerint legati , quibus de rebus artum , ego , ut ex aliorum accepi scriptis , ita ad te mitto . Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui . Summa tamen hęc est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.647051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_46", + "psc_text": "coeperunt, de quibus totiens 14 cf. Post gesta cap. 1 16 noluissent / pronuntiauerat, id est de persona et de mandato legatorum, quod sibi ut ederetur totiens superfluo postulauerant. hoc autem agebant, quantum intellegebatur, timentes, ne gesta praefectoria legerentur, ubi suam causam quibusdam inconsideratis et temerariis responsionibus uulnerauerant. diu itaque conflictatum est ab eis et maxime cum ipso cognitore, cum ipsi peterent edi sibi mandatum legatis iniunctum aut pronuntiaret eos hoc superfluo petiuisse, ille autem et pronuntiasse se diceret et pronuntiaret hoc omnino ad praesens non pertinere iudicium, ubi declararetur imperialibus litteris, quid petitum esset quidue concessum. et tandem aliquando ad iussum eius coeperant gesta praefectoria recitari. quorum gestorum cum dies et consules fuissent recitati, continuo rursus Donatistae interruperunt et eadem illa praeterita poscere coeperunt. sed cum cognitor interloqueretur debere gesta recitari, ut de petitoris persona constaret, illi contra ab initio coeperunt dicere esse gesta priora, quae deberent potius recitari.", + "candidate_score": 0.640963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "contra se pro Caeciliani causa recitandas existimauerunt. hic cum eis cognitor respondisset aliud sibi esse a praesentis temporis imperatore praeceptum, ierunt in aliud, quod contra se identidem multo mirabilius protulerunt. § 41 Recitauerunt enim alias litteras eiusdem Constantini imperatoris ad Probianum proconsulem datas, quae quidem consules non habebant; sed nihil quasi de obiectione mutua catholici agere uoluerunt, quamuis et hinc se ipsos Donatistae conuincerent quam calumniose catholicis id obiecerint, cum prior chartula, ex qua recitatum est iudicium Constantini, quo absolutus est Caecilianus, consules non haberet, qui tamen mox in alia chartula inuenti sunt. istae itaque litterae ad Probianum proconsulem datae continent imperatoris iussionem, qua praecepit ut ad se Ingentius mitteretur, cuius confessione in proconsulis Aeliani iudicio Felix Aptugnensis ordinator Caeciliani a crimine traditionis fuerat absolutus. hoc autem imperiale praeceptum ideo Donatistae se recitare dicebant, ut quasi ostenderent Caeciliani causam adhuc fuisse suspensam etiam post illud iudicium, quo se 17 cf.", + "candidate_score": 0.637509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", + "candidate_score": 0.636714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.636157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_14", + "bdc_text": "Exemplar insuper nactus fui literarum , quas principes dederunt ad Ferdinandum imperatorem idque ad te mittere constitueram , sed cuidam ex fudinibus in cancellaria , ut loquuntur , flagitanti concessi agendum et quoniam huic fuit subito propter principis negotia profinstendum alio recipere nondum potui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "iure forensi ueluti iusta poscentibus negaretur, prius petitorum constituendas esse personas. praecepto ergo imperiali recitato collationem petisse catholicos declaratum est eamque esse concessam. tunc Donatistae etiam preces, quibus ab eis illa collatio petita est, postulare coeperunt. hic cum eis ipse cognitor responderet in pragmatico rescripto preces inseri non solere, ad id se conuerterunt, ut mandatum catholicorum, quo mandauerant peti. ab imperatore collationem, eosdemque legatos, quos ad hoc impetrandum miserant, sibi ederent atque proderent, asserentes discutere se debere quae mandata sunt, atque ibi inuenire posse [mandata catholicorum] quae de illis imperatori locuti sunt. hoc cum intellegerent catholici ad hoc inquiri, ut inuenirentur occasiones, quibus prolixi temporis morae ac dilationes ingererentur, asserebant omnino quod peterent ad causam non pertinere, quandoquidem collationem ab eis petitam ipse imperator apertissime ostenderet, qui cognitorem dederat, ut 24 cf. Gesta tertiae cognitionis cap. 85 sqq. 9 coeperant f 28 mandata catholicorum deleui 83 qui] cui f 4*", + "candidate_score": 0.633418, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.686002, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1424", + "psc_text": "hoc quod scriptum est: Ex operibus eorum cognoscetis eos (Matth. VII, 16) . Vitam eorum tua charitas attendat, et meritum intentionis aspiciat. Ut enim dilectioni tuae de eadem re breviter loquar, sancta Chalcedonensis synodus usque ad definitionem fidei, et prolationem canonum, de generalibus causis locuta est. Nam post prolationem canonum specialia episcoporum certamina sopire curavit. 968 Epistolam vero quam in ea reverendissimus Ibas denegat suam, quod in extrema parte synodi jaceat, agnoscis. Quae videlicet epistola Nestorium in auditum et inquisitione non facta damnatum asserit; Cyrillum vero in Apollinaris dogma cecidisse suspicatur. Et si totus superior textus praedictae synodi legitur, quantum haec epistola eidem synodo adversetur invenitur, quia scilicet sancta synodus et Nestorium, sicut est, haereticum denuntiat, et beatum Cyrillum patrem catholicum veneratur. Epistola ergo quae illum defendit qui a synodo damnatus est, et eum accusat qui a synodo veneratus, procul dubio definitioni sanctae synodi probatur adversa. Sed quia ejus defensores", + "candidate_score": 0.686002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_2_4", + "bdc_text": "Si apertę fuerunt aut utcunque lacerat ę quemadmodum mihi significavit Ioannes Rodolphus , id factum sit , oportet , postquam Basilęam pervenerunt , missęque sunt Tigurum . Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1450", + "psc_text": "valde necessarium fuerat si huc pro plenissima instructione nostra Magnitudo tua, nostris interrogationibus responsura, tempore quo in Sicilia dilala est, perrexisset. Sed tamen postquam fratrem et coepiscopum nostrum Joannem vidistis, in eo et nos vidisse vos credimus. Et ideo quia de eisdem nobis et ipse causis scribere studuit, ei quae nobis sunt visa rescripsimus. Qui quoniam maturi providique consilii sacerdos est, si cum ipso causas pro quibus missus est, tractare volueris, certi sumus quia in eo et quod utile et quod rationem habet invenies. (Vide lib XII, ep. 32). EPISTOLA LIX. AD JOANNEM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Indicat quid Bizacenus primas egerit, ne a Romano episcopo judicaretur. De illius causa, quod placuerit, loquatur cum Martino Scholastico. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Fraternitatis vestrae scripta suscepi, in quibus indicastis Martinum virum eloquentissimum 976 de Africana provincia Syracusas venisse, vobisque aliquid secretum locutum fuisse. Et quidem fraternitas vestra, quoties occasionem reperit, amorem suum erga beatum", + "candidate_score": 0.673312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_790", + "psc_text": "Quid ergo mirum si Christianus imperator veri Dei sacerdotes dignetur honorare, dum pagani, ut praediximus, principes honorem impendere sacerdotibus noverunt qui diis ligneis et lapideis serviebant? Haec ergo pietati dominorum non pro me, sed pro cunctis sacerdotibus suggero. Ego enim homo peccator sum. Et quia omnipotenti Deo incessanter quotidie delinquo, aliquod mihi apud tremendum examen illius esse remedium suspicor, si incessantibus quotidie plagis ferior. Et credo quia eumdem omnipotentem Dominum tanto vobis amplius placatis, quanto me ei male servientem districtius affligitis. Multas enim jam plagas acceperam, et supervenientibus dominorum jussionibus, inveni consolationes quas non sperabam. Si enim possum, has celeriter plagas enumero. Primum quod mihi pax subducta est, quam cum Langobardis in Tuscia positis sine ullo reipublicae dispendio feceram. Deinde corrupta pace, de Romana civitate milites ablati sunt. Et quidem alii ab hostibus occisi, alii vero Narniis et Perusii positi; et ut Perusium teneretur, Roma relicta est. Post hoc plaga", + "candidate_score": 0.66504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2383", + "psc_text": "imperatoris, vel, quod absit, in despectum ipsius aliquid facere videremur. Itaque dilectio tua pietati ejus cuncta diligenter insinuet, atque constanter astruat hoc omnino illicitum, omnino pravum, omnino injustum, et sacris esse valde canonibus inimicum. Et ideo hujusmodi peccatum temporibus suis introduci in Ecclesiae praejudicium non permittat. Sed quid de hoc negotio judicatum antefati quondam metropolitae contineat, vel qualiter a nobis ea quae ab illo decreta sunt confirmata fuerint suggerat, atque id agere studeat, ut cum ejus jussione nostra illic sententia transmittatur, quatenus et serenitati ipsius, sicut dignum est, reservasse, et rationabiliter correxisse quae male praesumpta sunt videamur. Qua in re omnino danda opera est ut, si fieri potest, etiam jussionem suam ipse tribuat, in qua ea quae a nobis definita sunt servari praecipiat. Nam hoc facto omnis de caetero subreptionis locus obstruitur. Ita ergo ad compescenda haec praejudicia vigilantiam tuam cum omnipotentis Dei adjutorio exercere festina, ut nec modo voluntas", + "candidate_score": 0.656841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_18", + "bdc_text": "Ac ne malevoli ulli odiose suggererent imperatorum vel regibus et principibus , quasi res novas in eo conventu moliendur se confessionem Augustanam , cui iam recens omnes praesentes subscripserint , ad ipsius maiestatem mittere de concilio item per pontificem iudicto propediem plenius Est pręterea ibi a principibus et legatis scripturos .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_722", + "psc_text": "itaque dilectio eam epistolam, quam nunc direxi, propter voluntatem imperatoris dare studeat. Nam de subsequenti talis alia transmittetur, de qua ejus superbia non laetetur. Ad hoc enim usque pervenit, ut sub occasione Joannis presbyteri gesta huc transmitteret, in quibus se pene per omnem versum οἰκουμενικὸν patriarcham nominaret. Sed spero in omnipotentem Deum quia hypocrisim illius superna majestas solvet. Miror autem quomodo dilectionem tuam fallere potuit, ut permitteres domno imperatori persuaderi quatenus ad me sua scripta de hac causa transmitteret, in quibus admoneret ut cum eo pacem habere debuissem. Qui si justitiam tenere vult, illum debuit admonere ut se a superbo vocabulo compesceret, et protinus inter nos pax fieret. Tamen qua id calliditate a praedicto fratre nostro Joanne factum sit, suspicor, minime pensasti. Idcirco enim hoc ille fecit ut audiretur domnus imperator, et ille in sua vanitate confirmatus esse videretur, aut non a me audiretur, et ejus animus contra me irritaretur.", + "candidate_score": 0.655139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_5", + "bdc_text": "Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_939", + "psc_text": "Pervenit ad me quosdam vestrum, ignorantia vel necessitate deceptos, his qui ab apostolica sede, culpa, sicut nostis, exigente, communione privati sunt, communicasse; quosdam vero se salubri discretione, protegente Domino, suspendisse; 814 et quantum de constantibus gaudeo, tantum de deviantibus ingemisco, quoniam sacrae communionis mysteria, quae ad absolutionem nobis divina pietate concessa sunt, in detrimentum magis suae animae perceperunt. Et quia, sicut vobis omnipotens Deus innotescat, vehementer charitati vestrae et medullitus ex toto corde compatior, paterno affectu obtestor atque suadeo ut ab illicita communione se quisque suspendat, et quos apostolica sedes in communionis suae consortium non recipit omnino refugiat, ne inde reus ante conspectum aeterni judicis unde poterat salvari consistat. Comperi autem quod quidam perversae mentis homines illic insinuare conati sunt quia ego contra Maximum quodam odio movear, et non ea quae canonica, sed ea potius quae furoris sunt exsequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet", + "candidate_score": 0.649343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2292", + "psc_text": "affligar. Omnipotens Deus sua vos manu protegat, et pervenire cum vestris ad coelestia bona concedat. Mense Maii, indictione 6. EPISTOLA XXX. AD DEUSDEDIT MEDIOLANENSEM EPISCOPUM. Theodorum cum Defensore ad Venantium mittat, de Theodori expostulationibus inquisiturum. Gregorius Deusdedit episcopo Mediolanensi. Frater et coepiscopus noster Theodorus multa queritur se contra justitiam atque promissionem tuae sanctitatis perpeti, quae nos facile non duximus credenda. Sed quia haec relinquere sine inquisitione non possumus, fratri et coepiscopo nostro Venantio ejus causam deputavimus ventilandam, ut subtiliter ipse cognoscat, nobisque renuntiet. Tua itaque fraternitas eumdem episcopum cum defensore Ecclesiae suae sub festinatione ad praedictum fratrem dirigat, ut nos, ejusdem negotii cognita veritate, suis ipse epistolis certiores reddat. EPISTOLA XXXI AD PHOCAM IMPERATOREM. Pessimos reges ad populi peccata punienda, optimos ad subditorum consolationem constitui. Hortatur ut afflictae reipublicae subveniat. Gregorius Phocae Augusto. Gloria in excelsis Deo, qui, juxta quod scriptum est, immutat tempora, et transfert regna; et quia hoc", + "candidate_score": 0.646686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_22", + "bdc_text": "martii , ubi de concilio quę superioribus annis pontifices indixerunt , acta et scripta omnia perlegentur atque ęstimabuntur , ut tanto rectius statui aliquid nunc possit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2429", + "psc_text": "sum (Matth. XVIII, 20) . Si ergo dignatur adesse duobus vel tribus congregatis, quanto magis non deerit ubi plures conveniunt sacerdotes? Et quidem quia adhibendum bis in anno concilium Patrum sit regulis institutum, non latet. Sed ne forte aliqua excusatio sit, semel decrevimus congregari, 1281 ut exspectatione concilii nihil pravum, nihil praesumatur illicitum. Nam plerumque etsi non amore justitiae, metu tamen examinationis abstinetur ab hoc quod omnium notum est posse displicere judicio. Hanc, frater charissime, observantiam nostris relinquendam posteris teneamus, et omnia quae ad eruditionem nostram sacris apicibus scripta sunt custodiamus, atque ad ea quoscunque possumus excitemus. Certum quippe est quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae", + "candidate_score": 0.644681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_794", + "psc_text": "haec ergo omnia incerta, ad solas lacrymas redeo, petens ut idem omnipotens Deus piissimum Dominum nostrum et sua hic manu regat, et in illo terribili judicio liberum ab omnibus delictis inveniat. Et me ita placere, si necesse est, hominibus faciat, ut aeternam ejus gratiam non offendam. EPISTOLA XLI. AD CONSTANTINAM AUGUSTAM. Imperatori suggerat Corsos ac Siculos inique ac nimium gravari. Etsi minus in Italiae expensas haberetur pecuniae, compescendos tamen oppressorum gemitus. Gregorius Constantinae Augustae. Cum serenissimam Dominam sciam de coelesti patria atque animae suae vita cogitare, culpam me committere vehementer existimo, si ea quae pro timore omnipotentis Domini sunt suggerenda siluero. (Grat. 12, q. 1, c. 8.) Dum in Sardinia insula multos esse gentilium cognovissem, eosque adhuc prave gentilitatis more idolorum sacrificiis deservire, et ejusdem insulae sacerdotes ad praedicandum Redemptorem nostrum torpentes existere, unum illuc ex Italiae episcopis misi, qui multos gentilium ad fidem Domino cooperante perduxit. Sed rem mihi", + "candidate_score": 0.641295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_19", + "bdc_text": "decretum , ut ab Ordinibus imperii confessionem Augustani amplectentibus mittantur theologi et consiliarii nonnulli Erfordiam ad 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2293", + "psc_text": "ejusdem negotii cognita veritate, suis ipse epistolis certiores reddat. EPISTOLA XXXI AD PHOCAM IMPERATOREM. Pessimos reges ad populi peccata punienda, optimos ad subditorum consolationem constitui. Hortatur ut afflictae reipublicae subveniat. Gregorius Phocae Augusto. Gloria in excelsis Deo, qui, juxta quod scriptum est, immutat tempora, et transfert regna; et quia hoc cunctis innotuit quod per prophetam suum 1239 loqui dignatus est, dicens: Quia dominatur excelsus in regno hominum, et cui voluerit ipse dat illud (Dan. IV, 14) . In omnipotentis quippe Dei incomprehensibili dispensatione alterna sunt vitae mortalis moderamina, et aliquando cum multorum peccata ferienda sunt, unus erigitur per cujus duritiam tribulationis jugo subjectorum colla deprimantur, quod in nostra diutius afflictione probavimus. Aliquando vero cum misericors Deus moerentia multorum corda sua decrevit consolatione refovere, unum ad regiminis culmen provehit, et per ejus misericordiae viscera in cunctorum mentibus exsultationis suae gratiam infundit. De qua exsultationis abundantia roborari nos citius credimus, qui benignitatem", + "candidate_score": 0.639938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_28_30", + "bdc_text": "Vale Datum Marpurgi doctos maximos atque amicos . Andreas Hyperius . ex animo tuus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1007", + "psc_text": "sicut omnibus liquet quod beatus evangelista Marcus a sancto Petro apostolo magistro suo Alexandriam sit transmissus, sic hujus nos magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi discipuli praesidere videar propter magistrum, et vos sedi magistri propter discipulum. Ad hanc autem unitatem cordium etiam vestrae sanctitatis meritis ligamur, quos auctoris sui salubriter sequi instituta cognoscimus, et semper ad magistri sui gremium, unde illic praedicatio salutis exorta est, tota se conferre devotione sentimus. Atque ideo sanctitatis vestrae susceptis apicibus, quantum cor nostrum de fraterna visitatione gavisum est, tantum de indictis quae significastis oneribus tristitia premitur, et fraterna compassione vobiscum gemimus quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores", + "candidate_score": 0.633805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_1", + "bdc_text": "D. Quas ad te , vir clarissime , dedi meum se se se Septembri credo tibi redditas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_736", + "psc_text": "Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera majestatis tenet, et nos ex vobis protegit, et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam Sabiniano diacono responsali meo scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quosdam superbe humiles et ficte blandos quanta se justitia vestra serenitas impendat. Et in Redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo Domino et piissimis filiis, in coelesti quoque patria retributionem recipietis. Nec dubium est peccatorum vinculis solutos aeterna vos bona recipere, qui in causis ejus Ecclesiae ipsum vobis cui potestas ligandi et solvendi data est debitorem fecistis. Unde adhuc peto ut nullius praevalere contra veritatem hypocrisim permittatis, quia sunt quidam qui juxta egregii praedicatoris vocem per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium, qui veste quidem despecti sunt, sed corde tument. Et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi sunt cuncta simul adipisci quaerunt. Qui indignos se", + "candidate_score": 0.615207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD STEPHANUM EPISCOPUM. Invitum laudanti laudes rependit pro assidua illius praedicatione, qua Maria patricia aliive multi ad Ecclesiam revocati. Hortandum Constantinum praefectum ut Dei judicium semper ante oculos habeat. Gregorius Stephano episcopo. Scripta vestrae sanctitatis medullata mihi charitatis verba locuta sunt, ita ut per calamum sic in epistolas animus transiret, ac si mihi per semetipsam mens ipsa loqueretur. Qua de re magnas omnipotenti Deo gratias refero, quia et divisis corporibus nobisque a vobis recedentibus longe charitas inter nos permanet indivisa. Et quidem multum mihi, et ultra quam indignus audire debui, favorem in epistolis demonstratis. Et scriptum est: Ne laudes hominem quandiu vivit (Eccli. XI, 30) . Tamen et si audire talia dignus non fui orationibus vestris peto, ut dignus efficiar, ut si bona in me non ideo dixistis quia sunt, ideo sint quia dixistis. 856 De gloriosa autem Maria patricia valde laetatus sum, quia in sancto Dei ovili aggregata est:", + "candidate_score": 0.599938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1637", + "psc_text": "Joannis Baptistae, ex qua semper solatium nostri Salvatoris per intercessionem praecursoris ejus habeatis. Reverendissimo autem fratri et coepiscopo nostro Leandro Pallium a beati Petri apostoli sede transmisimus, quod et antiquae consuetudini, et vestris moribus, et ejus bonitati atque gravitati debeamus. Item in anagnostico. Ante longum tempus dulcissima mihi vestra excellentia, Neapolitano quodam juvene veniente, mandare curaverat ut piissimo imperatori scriberem, quatenus pacta in chartophylacio requireret quae dudum inter piae memoriae Justinianum principem et jura regni vestri fuerant emissa, ut ex his colligeret quid vobis servare debuisset. Sed ad hoc faciendum duae res mihi vehementer obstiterunt. Una, quia chartophylacium, praedicti piae memoriae Justiniani principis tempore, ita subripiente subito flamma incensum est, ut omnino ex ejus temporibus pene nulla charta remaneret. Alia autem, quia, quod nulli dicendum est, ea quae contra te sunt apud temetipsum debes documenta requirere, atque haec pro me in medium proferre. Ex qua re hortor ut vestra excellentia", + "candidate_score": 0.59693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_21", + "bdc_text": "Qua de re illustrissimo princeps ad me dedit literas , quibus etiam ut Castiliam veniam ad 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1638", + "psc_text": "memoriae Justiniani principis tempore, ita subripiente subito flamma incensum est, ut omnino ex ejus temporibus pene nulla charta remaneret. Alia autem, quia, quod nulli dicendum est, ea quae contra te sunt apud temetipsum debes documenta requirere, atque haec pro me in medium proferre. Ex qua re hortor ut vestra excellentia suis moribus congrua disponat, et quaeque ad pacem pertinent studiose peragat, ut regni vestri tempora per longa sint annorum curricula in magna laude memoranda. Praeterea transmisimus clavem aliam a sacratissimo beati Petri apostoli corpore, quae, cum digno honore reposita, quaeque apud vos invenerit benedicendo multiplicet. EPISTOLA CXXIII. AD VENANTIUM ET ITALICAM. Morbis afflictum ex suis ipsius molestiis atque ex generali totius orbis percussione, quae mundi finem proximum indicat, consolatur. Gregorius Domno Venantio patricio et Italicae jugalibus. Quosdam de Sicilia venientes, affectu quo debui, de sospitate vestrae excellentiae requirere 1032 curavi. Sed de assiduitate aegritudinum mihi tristia responderunt. Haec autem dicens,", + "candidate_score": 0.595145, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf037", + "work_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis", + "max_score": 0.685917, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", + "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", + "candidate_score": 0.685917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "4729_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam domi meę eas tradidi civi , pro filiquo Henrico Dryandro , mihi noto , et cuius opera iam annos aliquot vestrę praestantissimus vir d. Oporinus , unde et credo fide optima Basileam pertulisse , deinde vero alii cuipiam isthuc ferendas dedisse . Accepi vero rursus abs te literas , Vir clarissime , mense octobri ex nuntio , quem illustrissimis Princeps noster ad te miserat , quibus intellexi a te conscribere de conciliis libros duos , quos spero nundinis hisce Francfordiam ecclesia evulgandos . Nec mihi sane videtur vero simile aliquis a pontifice pro emendatione ecclesię suscipi , magis autem miror reges et principes cum iam toties de tot annos deludi se videant , tam patienter ferre omnia .", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_18", + "psc_text": "Horum omnium quaecumque, praemissis prologis, a Latinis leguntur, a Ruffino interpretata sunt; quae autem sine prologo, ab alio translata sunt, qui prologum facere noluit. Origenis autem non omnia (quia et Hieronymus aliquanta) transtulit, quae sub prologo discernuntur. Proprio autem labore, imo gratia Dei et dono, exposuit idem Ruffinus symbolum, ut in ejus comparatione alii nec exposuisse credantur. Disseruit et benedictionem Jacob super Patriarchas triplici, id est, historico, morali et mystico sensu. Scripsit et epistolas ad timorem Dei hortatorias multas, inter quas praeeminent illae quas ad Probam dedit. Historiae etiam ecclesiasticae, quam ab Eusebio scriptam et ab ipso interpretatam diximus, addidit decimum et undecimum librum. Sed et obtrectatori opusculorum suorum respondit duobus voluminibus, arguens et convincens se Dei intuitu et ecclesiae utilitate, auxiliante Domino, ingenium agitasse; illum vero aemulationis stimulo incitatum ad obloquendum stylum vertisse. CAPUT XVIII. TICHONIUS natione Afer, in divinis litteris eruditus, juxta historiam sufficienter, et in saecularibus non", + "candidate_score": 0.684671, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file