diff --git "a/0/854.json" "b/0/854.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/0/854.json" @@ -0,0 +1,3058 @@ +{ + "letter_id": "854", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/854", + "dominant_topic": 3, + "topic_dist": [ + 0.049789, + 0.047888, + 0.051171, + 0.064559, + 0.054566, + 0.041143, + 0.053414, + 0.043532, + 0.053554, + 0.047818, + 0.050462, + 0.054472, + 0.040828, + 0.045958, + 0.041995, + 0.043396, + 0.052028, + 0.051999, + 0.05662, + 0.054809 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.717568, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_127", + "psc_text": "post gravem lapsum, vera poenitentia et humilitate tota promereri Dominum possint. Legi autem et universorum confessorum litteras, quas voluerunt per me collegis omnibus 27 innotescere et ad eos pacem a se datam pervenire de quibus apud nos ratio constiterit quid post commissum egerint. Quae res cum omnium nostrum consilium et sententiam exspectet, praejudicare ego et soli mihi rem communem vindicare non audeo. Et ideo instetur interim epistolis quas ad vos proxime feceram, quarum exemplum collegis quoque multis jam misi; qui rescripserunt placere sibi quod statuimus, nec ab eo recedendum esse donec, pace nobis a Domino reddita, in unum convenire et singulorum causas examinare possimus. Sed et quid mihi Caldonius collega meus scripserit quidque ego ei rescripserim ut sciretis, utriusque epistolae exemplum litteris meis junxi. Quod totum peto fratribus nostris legatis, ut magis ac magis ad patientiam componantur, nec delicto proprio adjiciant adhuc aliud delictum, dum nec nobis nec Evangelio volunt", + "candidate_score": 0.717568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_187", + "psc_text": "Fraternitatem universam salutate, et valete. EPISTOLA XXIX.(Pamel., Rigalt., Baluz., XXIX. Paris., XXXIII. Oxon., Lips., XXXV.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ROMAE CONSIS TENTES ARGUMENTUM.-- Clerus Romanus certior redditur de temeritate lapsorum qui pacem deposcebant. Cyprianus presbyteris et diaconibus Romae consistentibus fratribus salutem. Et dilectio communis et ratio exposcit, fratres charissimi, nihil conscientiae vestrae subtrahere de his quae apud nos geruntur, ut sit nobis circa utilitatem ecclesiasticae administrationis commune consilium. Nam, posteaquam ad vos litteras feci, quas misi per Saturum lectorem et Optatum hypodiaconum, quorumdam lapsorum conspirata temeritas, qui poenitentiam 40 agere et Deo satisfacere detrectant, litteras ad me fecerunt, pacem non dandam sibi postulantes, sed quasi jam datam sibi vindicantes, quod dicant Paulum omnibus pacem dedisse, sicut in litteris eorum, quarum exemplum ad vos transmisi, legetis, simulque quid ego eis breviter interim rescripserim; sed et quales postea ad clerum litteras fecerim ut scire possetis, hujus quoque rei exemplum vobis misi. Quod", + "candidate_score": 0.709948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.704172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_42", + "psc_text": "ut ipse ad vos properare et venire deberem, primo cupiditate et desiderio vestri, quae res in votis meis summa est, tum deinde ut ea quae circa ecclesiae gubernacula utilitas communis exposcit tractare simul et plurimorum 10 consilio examinata delimare possemus, tamen potius visum est adhuc interim latebram et quietem tenere respectu utilitatum aliarum quae ad pacem omnium nostrum pertinent et salutem, quarum vobis a Tertullo fratre nostro carissimo ratio reddetur: qui pro caetera sua cura quam impense divinis operibus impertit, etiam hujus consilii auctor fuit ut cautus et moderatus existerem, nec me in conspectum publicum, et maxime ejus loci ubi toties flagitatus et quaesitus fuissem, temere committerem. II. Fretus ergo et dilectione et religione vestra, quam satis novi, his litteris et hortor et mando ut vos, quorum minime illic invidiosa et non adeo periculosa praesentia est, vice mea fungamini circa gerenda ea quae administratio religiosa deposcit. Habeatur interim quantum potest", + "candidate_score": 0.69732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_187", + "psc_text": "Fraternitatem universam salutate, et valete. EPISTOLA XXIX.(Pamel., Rigalt., Baluz., XXIX. Paris., XXXIII. Oxon., Lips., XXXV.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ROMAE CONSIS TENTES ARGUMENTUM.-- Clerus Romanus certior redditur de temeritate lapsorum qui pacem deposcebant. Cyprianus presbyteris et diaconibus Romae consistentibus fratribus salutem. Et dilectio communis et ratio exposcit, fratres charissimi, nihil conscientiae vestrae subtrahere de his quae apud nos geruntur, ut sit nobis circa utilitatem ecclesiasticae administrationis commune consilium. Nam, posteaquam ad vos litteras feci, quas misi per Saturum lectorem et Optatum hypodiaconum, quorumdam lapsorum conspirata temeritas, qui poenitentiam 40 agere et Deo satisfacere detrectant, litteras ad me fecerunt, pacem non dandam sibi postulantes, sed quasi jam datam sibi vindicantes, quod dicant Paulum omnibus pacem dedisse, sicut in litteris eorum, quarum exemplum ad vos transmisi, legetis, simulque quid ego eis breviter interim rescripserim; sed et quales postea ad clerum litteras fecerim ut scire possetis, hujus quoque rei exemplum vobis misi. Quod", + "candidate_score": 0.697156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_187", + "psc_text": "Fraternitatem universam salutate, et valete. EPISTOLA XXIX.(Pamel., Rigalt., Baluz., XXIX. Paris., XXXIII. Oxon., Lips., XXXV.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ROMAE CONSIS TENTES ARGUMENTUM.-- Clerus Romanus certior redditur de temeritate lapsorum qui pacem deposcebant. Cyprianus presbyteris et diaconibus Romae consistentibus fratribus salutem. Et dilectio communis et ratio exposcit, fratres charissimi, nihil conscientiae vestrae subtrahere de his quae apud nos geruntur, ut sit nobis circa utilitatem ecclesiasticae administrationis commune consilium. Nam, posteaquam ad vos litteras feci, quas misi per Saturum lectorem et Optatum hypodiaconum, quorumdam lapsorum conspirata temeritas, qui poenitentiam 40 agere et Deo satisfacere detrectant, litteras ad me fecerunt, pacem non dandam sibi postulantes, sed quasi jam datam sibi vindicantes, quod dicant Paulum omnibus pacem dedisse, sicut in litteris eorum, quarum exemplum ad vos transmisi, legetis, simulque quid ego eis breviter interim rescripserim; sed et quales postea ad clerum litteras fecerim ut scire possetis, hujus quoque rei exemplum vobis misi. Quod", + "candidate_score": 0.695793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_127", + "psc_text": "post gravem lapsum, vera poenitentia et humilitate tota promereri Dominum possint. Legi autem et universorum confessorum litteras, quas voluerunt per me collegis omnibus 27 innotescere et ad eos pacem a se datam pervenire de quibus apud nos ratio constiterit quid post commissum egerint. Quae res cum omnium nostrum consilium et sententiam exspectet, praejudicare ego et soli mihi rem communem vindicare non audeo. Et ideo instetur interim epistolis quas ad vos proxime feceram, quarum exemplum collegis quoque multis jam misi; qui rescripserunt placere sibi quod statuimus, nec ab eo recedendum esse donec, pace nobis a Domino reddita, in unum convenire et singulorum causas examinare possimus. Sed et quid mihi Caldonius collega meus scripserit quidque ego ei rescripserim ut sciretis, utriusque epistolae exemplum litteris meis junxi. Quod totum peto fratribus nostris legatis, ut magis ac magis ad patientiam componantur, nec delicto proprio adjiciant adhuc aliud delictum, dum nec nobis nec Evangelio volunt", + "candidate_score": 0.691538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.691244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_101", + "psc_text": "condoleo de fratribus nostris qui, lapsi et persecutionis infestatione prostrati, partem nostrorum viscerum secum trahentes, parem dolorem nobis suis vulneribus intulerunt; quibus potens est divina misericordia medelam dare. Properandum tamen non puto, nec incaute aliquid et festinanter gerendum, ne, dum temere pax usurpatur, divinae indignationis offensa gravius provocetur. Fecerunt ad nos quibusdam beati martyres litteras, petentes examinari desideria sua. Cum, pace nobis omnibus a Domino prius data, ad Ecclesiam regredi coeperimus, tunc examinabuntur singula praesentibus et judicantibus vobis. II. Audio tamen quosdam de presbyteris nec, Evangelii memores, nec quid ad nos martyres scripserint cogitantes, nec episcopo honorem sacerdotii sui et cathedrae reservantes, jam cum lapsis communicare coepisse et offerre pro illis et Eucharistiam dare, quando oporteat ad haec per ordinem perveniri. Nam, cum in minoribus delictis quae non in Deum committuntur poenitentia, agatur justo tempore, et exomologesis fiat inspecta vita ejus qui agit poenitentiam, nec ad communicationem venire quis possit", + "candidate_score": 0.689154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_127", + "psc_text": "post gravem lapsum, vera poenitentia et humilitate tota promereri Dominum possint. Legi autem et universorum confessorum litteras, quas voluerunt per me collegis omnibus 27 innotescere et ad eos pacem a se datam pervenire de quibus apud nos ratio constiterit quid post commissum egerint. Quae res cum omnium nostrum consilium et sententiam exspectet, praejudicare ego et soli mihi rem communem vindicare non audeo. Et ideo instetur interim epistolis quas ad vos proxime feceram, quarum exemplum collegis quoque multis jam misi; qui rescripserunt placere sibi quod statuimus, nec ab eo recedendum esse donec, pace nobis a Domino reddita, in unum convenire et singulorum causas examinare possimus. Sed et quid mihi Caldonius collega meus scripserit quidque ego ei rescripserim ut sciretis, utriusque epistolae exemplum litteris meis junxi. Quod totum peto fratribus nostris legatis, ut magis ac magis ad patientiam componantur, nec delicto proprio adjiciant adhuc aliud delictum, dum nec nobis nec Evangelio volunt", + "candidate_score": 0.688577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_104", + "psc_text": "disciplinam et confessorum praesentiam et vestram quoque sententiam, beatorum martyrum litteras et desideria examinare possimus. De hoc et ad clerum et ad martyres et confessores litteras feci, quas utrasque legi vobis mandavi. Opto vos, fratres charissimi ac desiderantissimi, in Domino semper bene valere et nostri meminisse. Valete. EPISTOLA XII.(Erasm., III, 17; Pamel., XIII; Rigalt., Baluz., Paris. XII; Oxon., Lips., XXIII.) AD CLERUM, DE LAPSIS ET CATECHUMENIS, NE VACUI EXEANT. ARGUMENTUM.-- Hujus etiam et sequentis Epistolae argumentum habes infra, Epist. XIV: « Postmodum vero, inquit, cum quidam de lapsis, sive sua sponte, sive aliquo incitatore, audaci flagitatione proruerent ut pacem sibi a martyribus et confessoribus promissam, extorquere violento impetu niterentur; de hoc etiam bis ad clerum litteras feci et legi eis mandavi, ut, ad illorum violentiam interim quoquo genere mitigandam, si qui libello a martyribus accepto de saeculo excederent, exomologesi facta et manu eis in poenitentiam imposita, cum pace sibi a", + "candidate_score": 0.688154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_214", + "psc_text": "caeteri cum eis confessores in custodia constituti, aeque ad litteras meas rescripserint, ut scire possetis, fratres charissimi, exempla vobis legenda transmisi. Vos curate quantum potestis pro diligentia vestra ut scripta nostra et illorum rescripta fratribus nostris innotescant. Sed et si qui de peregrinis episcopi collegae mei, vel presbyteri, vel diacones praesentes fuerint vel supervenerint, haec omnia de vobis audiant; et si exempla epistolarum transcribere et ad suos perferre voluerint, facultatem transcriptionis accipiant: quamvis et Saturo lectori fratri nostro mandaverim ut singulis desiderantibus describendi faciat potestatem, ut in ecclesiarum statu quoquo modo interim componendo servetur ab omnibus una et fida consensio. De caeteris vero quae agenda erunt, sicut et collegis meis plurimis scripsi, plenius consilio communi tractabimus quando convenire in unum, permittente Domino, coeperimus. Opto vos, fratres charissimi ac desiderantissimi, semper bene valere. Fraternitatem salutate. Valete. 46 EPISTOLA XXXIII.(Erasm., II, 51. Pamel., Rigalt., Baluz., XXXIII. Paris., XXXII. Oxon., Lips., XXXVIII.) AD", + "candidate_score": 0.688098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_42", + "psc_text": "ut ipse ad vos properare et venire deberem, primo cupiditate et desiderio vestri, quae res in votis meis summa est, tum deinde ut ea quae circa ecclesiae gubernacula utilitas communis exposcit tractare simul et plurimorum 10 consilio examinata delimare possemus, tamen potius visum est adhuc interim latebram et quietem tenere respectu utilitatum aliarum quae ad pacem omnium nostrum pertinent et salutem, quarum vobis a Tertullo fratre nostro carissimo ratio reddetur: qui pro caetera sua cura quam impense divinis operibus impertit, etiam hujus consilii auctor fuit ut cautus et moderatus existerem, nec me in conspectum publicum, et maxime ejus loci ubi toties flagitatus et quaesitus fuissem, temere committerem. II. Fretus ergo et dilectione et religione vestra, quam satis novi, his litteris et hortor et mando ut vos, quorum minime illic invidiosa et non adeo periculosa praesentia est, vice mea fungamini circa gerenda ea quae administratio religiosa deposcit. Habeatur interim quantum potest", + "candidate_score": 0.687661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_85", + "psc_text": "XXI.) AD CLERUM, DE QUIBUSDAM PRESBYTERIS QUI TEMERE PACEM LAPSIS DEDERUNT, NECDUM SEDATA PERSECUTIONE ET CITRA CONSCIENTIAM EPISCOPORUM. ARGUMENTUM-- hujus Epistolae habes infra in haec verba, Epistola XIV: « Presbyteris, inquit, et diaconibus non defuit sacerdotii vigor, ut quidam, minus disciplinae memores et temeraria festinatione praecipites, qui cum lapsis communicare jam coeperant, comprimerentur. » I. Cyprianus presbyteris et diaconibus fratribus salutem. Diu patientiam meam tenui, fratres charissimi, quasi verecundum silentium nostrum proficeret ad quietem: sed, cum quorumdam immoderata et abrupta praesumptio temeritate sua et honorem martyrum et confessorum pudorem et plebis universae tranquillitatem turbare conetur, tacere ultra non oportet, ne ad periculum et plebis pariter et nostrum taciturnitas nimia procedat. Quod enim non periculum metuere debemus de offensa Domini quando aliqui de presbyteris, nec Evangelii nec loci sui memores, sed neque futurum Domini judicium neque nunc sibi praepositum episcopum cogitantes, quod numquam omnino sub antecessoribus factum est, cum contumelia et", + "candidate_score": 0.686225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_42", + "psc_text": "ut ipse ad vos properare et venire deberem, primo cupiditate et desiderio vestri, quae res in votis meis summa est, tum deinde ut ea quae circa ecclesiae gubernacula utilitas communis exposcit tractare simul et plurimorum 10 consilio examinata delimare possemus, tamen potius visum est adhuc interim latebram et quietem tenere respectu utilitatum aliarum quae ad pacem omnium nostrum pertinent et salutem, quarum vobis a Tertullo fratre nostro carissimo ratio reddetur: qui pro caetera sua cura quam impense divinis operibus impertit, etiam hujus consilii auctor fuit ut cautus et moderatus existerem, nec me in conspectum publicum, et maxime ejus loci ubi toties flagitatus et quaesitus fuissem, temere committerem. II. Fretus ergo et dilectione et religione vestra, quam satis novi, his litteris et hortor et mando ut vos, quorum minime illic invidiosa et non adeo periculosa praesentia est, vice mea fungamini circa gerenda ea quae administratio religiosa deposcit. Habeatur interim quantum potest", + "candidate_score": 0.684922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_199", + "psc_text": "Quid enim magis aut in pace tam aptum aut in bello persecutionis tam necessarium quam debitam severitatem divini vigoris tenere? quam qui remiserit, instabili rerum cursu erret semper necesse est, et huc atque illuc variis et incertis negotiorum tempestatibus dissipetur, et, quasi extorto de manibus consiliorum gubernaculo, navim ecclesiasticae salutis illidat in scopulos; ut appareat non aliter saluti ecclesiasticae consuli posse nisi si qui et contra ipsam faciunt, quasi quidam adversi fluctus repellantur, et disciplinae ipsius semper custodita ratio quasi salutare aliquod gubernaculum in tempestate servetur. Nec hoc nobis nunc nuper consilium cogitatum est, nec haec apud nos adversus improbos modo supervenerunt repentina subsidia; sed antiqua haec apud nos severitas, antiqua fides, disciplina legitur antiqua: quoniam nec tantas de nobis laudes Apostolus protulisset dicendo, Quia fides vestra praedicatur in toto mundo (Rom. I, 8) , nisi jam exinde vigor iste radices fidei de temporibus illis mutuatus fuisset; quarum laudum et", + "candidate_score": 0.68145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_127", + "psc_text": "post gravem lapsum, vera poenitentia et humilitate tota promereri Dominum possint. Legi autem et universorum confessorum litteras, quas voluerunt per me collegis omnibus 27 innotescere et ad eos pacem a se datam pervenire de quibus apud nos ratio constiterit quid post commissum egerint. Quae res cum omnium nostrum consilium et sententiam exspectet, praejudicare ego et soli mihi rem communem vindicare non audeo. Et ideo instetur interim epistolis quas ad vos proxime feceram, quarum exemplum collegis quoque multis jam misi; qui rescripserunt placere sibi quod statuimus, nec ab eo recedendum esse donec, pace nobis a Domino reddita, in unum convenire et singulorum causas examinare possimus. Sed et quid mihi Caldonius collega meus scripserit quidque ego ei rescripserim ut sciretis, utriusque epistolae exemplum litteris meis junxi. Quod totum peto fratribus nostris legatis, ut magis ac magis ad patientiam componantur, nec delicto proprio adjiciant adhuc aliud delictum, dum nec nobis nec Evangelio volunt", + "candidate_score": 0.68012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_42", + "psc_text": "ut ipse ad vos properare et venire deberem, primo cupiditate et desiderio vestri, quae res in votis meis summa est, tum deinde ut ea quae circa ecclesiae gubernacula utilitas communis exposcit tractare simul et plurimorum 10 consilio examinata delimare possemus, tamen potius visum est adhuc interim latebram et quietem tenere respectu utilitatum aliarum quae ad pacem omnium nostrum pertinent et salutem, quarum vobis a Tertullo fratre nostro carissimo ratio reddetur: qui pro caetera sua cura quam impense divinis operibus impertit, etiam hujus consilii auctor fuit ut cautus et moderatus existerem, nec me in conspectum publicum, et maxime ejus loci ubi toties flagitatus et quaesitus fuissem, temere committerem. II. Fretus ergo et dilectione et religione vestra, quam satis novi, his litteris et hortor et mando ut vos, quorum minime illic invidiosa et non adeo periculosa praesentia est, vice mea fungamini circa gerenda ea quae administratio religiosa deposcit. Habeatur interim quantum potest", + "candidate_score": 0.673589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_101", + "psc_text": "condoleo de fratribus nostris qui, lapsi et persecutionis infestatione prostrati, partem nostrorum viscerum secum trahentes, parem dolorem nobis suis vulneribus intulerunt; quibus potens est divina misericordia medelam dare. Properandum tamen non puto, nec incaute aliquid et festinanter gerendum, ne, dum temere pax usurpatur, divinae indignationis offensa gravius provocetur. Fecerunt ad nos quibusdam beati martyres litteras, petentes examinari desideria sua. Cum, pace nobis omnibus a Domino prius data, ad Ecclesiam regredi coeperimus, tunc examinabuntur singula praesentibus et judicantibus vobis. II. Audio tamen quosdam de presbyteris nec, Evangelii memores, nec quid ad nos martyres scripserint cogitantes, nec episcopo honorem sacerdotii sui et cathedrae reservantes, jam cum lapsis communicare coepisse et offerre pro illis et Eucharistiam dare, quando oporteat ad haec per ordinem perveniri. Nam, cum in minoribus delictis quae non in Deum committuntur poenitentia, agatur justo tempore, et exomologesis fiat inspecta vita ejus qui agit poenitentiam, nec ad communicationem venire quis possit", + "candidate_score": 0.673215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_187", + "psc_text": "Fraternitatem universam salutate, et valete. EPISTOLA XXIX.(Pamel., Rigalt., Baluz., XXIX. Paris., XXXIII. Oxon., Lips., XXXV.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ROMAE CONSIS TENTES ARGUMENTUM.-- Clerus Romanus certior redditur de temeritate lapsorum qui pacem deposcebant. Cyprianus presbyteris et diaconibus Romae consistentibus fratribus salutem. Et dilectio communis et ratio exposcit, fratres charissimi, nihil conscientiae vestrae subtrahere de his quae apud nos geruntur, ut sit nobis circa utilitatem ecclesiasticae administrationis commune consilium. Nam, posteaquam ad vos litteras feci, quas misi per Saturum lectorem et Optatum hypodiaconum, quorumdam lapsorum conspirata temeritas, qui poenitentiam 40 agere et Deo satisfacere detrectant, litteras ad me fecerunt, pacem non dandam sibi postulantes, sed quasi jam datam sibi vindicantes, quod dicant Paulum omnibus pacem dedisse, sicut in litteris eorum, quarum exemplum ad vos transmisi, legetis, simulque quid ego eis breviter interim rescripserim; sed et quales postea ad clerum litteras fecerim ut scire possetis, hujus quoque rei exemplum vobis misi. Quod", + "candidate_score": 0.672761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_85", + "psc_text": "XXI.) AD CLERUM, DE QUIBUSDAM PRESBYTERIS QUI TEMERE PACEM LAPSIS DEDERUNT, NECDUM SEDATA PERSECUTIONE ET CITRA CONSCIENTIAM EPISCOPORUM. ARGUMENTUM-- hujus Epistolae habes infra in haec verba, Epistola XIV: « Presbyteris, inquit, et diaconibus non defuit sacerdotii vigor, ut quidam, minus disciplinae memores et temeraria festinatione praecipites, qui cum lapsis communicare jam coeperant, comprimerentur. » I. Cyprianus presbyteris et diaconibus fratribus salutem. Diu patientiam meam tenui, fratres charissimi, quasi verecundum silentium nostrum proficeret ad quietem: sed, cum quorumdam immoderata et abrupta praesumptio temeritate sua et honorem martyrum et confessorum pudorem et plebis universae tranquillitatem turbare conetur, tacere ultra non oportet, ne ad periculum et plebis pariter et nostrum taciturnitas nimia procedat. Quod enim non periculum metuere debemus de offensa Domini quando aliqui de presbyteris, nec Evangelii nec loci sui memores, sed neque futurum Domini judicium neque nunc sibi praepositum episcopum cogitantes, quod numquam omnino sub antecessoribus factum est, cum contumelia et", + "candidate_score": 0.670658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_187", + "psc_text": "Fraternitatem universam salutate, et valete. EPISTOLA XXIX.(Pamel., Rigalt., Baluz., XXIX. Paris., XXXIII. Oxon., Lips., XXXV.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ROMAE CONSIS TENTES ARGUMENTUM.-- Clerus Romanus certior redditur de temeritate lapsorum qui pacem deposcebant. Cyprianus presbyteris et diaconibus Romae consistentibus fratribus salutem. Et dilectio communis et ratio exposcit, fratres charissimi, nihil conscientiae vestrae subtrahere de his quae apud nos geruntur, ut sit nobis circa utilitatem ecclesiasticae administrationis commune consilium. Nam, posteaquam ad vos litteras feci, quas misi per Saturum lectorem et Optatum hypodiaconum, quorumdam lapsorum conspirata temeritas, qui poenitentiam 40 agere et Deo satisfacere detrectant, litteras ad me fecerunt, pacem non dandam sibi postulantes, sed quasi jam datam sibi vindicantes, quod dicant Paulum omnibus pacem dedisse, sicut in litteris eorum, quarum exemplum ad vos transmisi, legetis, simulque quid ego eis breviter interim rescripserim; sed et quales postea ad clerum litteras fecerim ut scire possetis, hujus quoque rei exemplum vobis misi. Quod", + "candidate_score": 0.667059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_127", + "psc_text": "post gravem lapsum, vera poenitentia et humilitate tota promereri Dominum possint. Legi autem et universorum confessorum litteras, quas voluerunt per me collegis omnibus 27 innotescere et ad eos pacem a se datam pervenire de quibus apud nos ratio constiterit quid post commissum egerint. Quae res cum omnium nostrum consilium et sententiam exspectet, praejudicare ego et soli mihi rem communem vindicare non audeo. Et ideo instetur interim epistolis quas ad vos proxime feceram, quarum exemplum collegis quoque multis jam misi; qui rescripserunt placere sibi quod statuimus, nec ab eo recedendum esse donec, pace nobis a Domino reddita, in unum convenire et singulorum causas examinare possimus. Sed et quid mihi Caldonius collega meus scripserit quidque ego ei rescripserim ut sciretis, utriusque epistolae exemplum litteris meis junxi. Quod totum peto fratribus nostris legatis, ut magis ac magis ad patientiam componantur, nec delicto proprio adjiciant adhuc aliud delictum, dum nec nobis nec Evangelio volunt", + "candidate_score": 0.665967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16_18", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.65574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.648428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_15_17", + "bdc_text": "qn quoniam ? vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.643728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus :", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.64192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_313", + "psc_text": "fieri et fratres nostros, Domini majestate protectos, ab ejusmodi periculis incolumes reservari. Si tamen, ad explorandam nostri animi charitatem et examinandam nostri pectoris fidem, tale aliquid acciderit, nolite cunctari nuntiare haec nobis litteris vestris, pro certo habentes ecclesiam nostram et fraternitatem istic universam ne haec ultra fiant precibus orare; si facta fuerint, libenter et largiter subsidia praestare. Ut autem fratres nostros ac sorores, qui ad hoc opus tam necessarium prompte ac libenter operati sunt, ut semper operentur, in mente habeatis in orationibus vestris, et eis vicem boni operis in sacrificiis et precibus repraesentetis, subdidi nomina singulorum, sed et collegarum quoque et consacerdotum nostrorum, qui et ipsi, cum praesentes essent, et suo et plebis suae nomine quaedam pro viribus contulerunt, nomina addidi; et praeter quantitatem propriam nostram, eorum quoque summulas significavi et misi, quorum omnium secundum quod fides et charitas 101 exigit, in orationibus et precibus vestris meminisse debetis. Optamus vos,", + "candidate_score": 0.64155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_185", + "psc_text": "meas fideliter et salubriter consulentes, a consiliis melioribus ne recedatis. Legite vero has easdem litteras et collegis meis, si qui aut praesentes fuerint aut supervenerint, ut unanimes et concordes ad fovenda et sananda lapsorum vulnera consilium salubre teneamus, tractaturi plenissime de omnibus cum convenire in unum per Domini misericordiam coeperimus. Interea, si quis immoderatus et praeceps, sive de nostris presbyteris vel diaconibus, sive de peregrinis, ausus fuerit ante sententiam nostram communicare cum lapsis, a communicatione nostra arceatur, apud omnes nos causam dicturus temeritatis suae quando in unum, permittente Domino, convenerimus. Desiderastis quoque ut de Philumeno et Fortunato hypodiaconis et Favorino acolytho, qui medio tempore recesserunt et nunc venerunt, quid mihi videatur rescribam. Cui rei non potui me solum judicem dare, cum multi adhuc de clero absentes sint, nec locum suum vel sero repetendum putaverunt, et haec singulorum tractanda sit et limanda plenius ratio, non tantum cum collegis meis, sed et", + "candidate_score": 0.640206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_19", + "bdc_text": "Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.609701, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1", + "max_score": 0.712824, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_433", + "psc_text": "iam ad illa eloquia pacifica Cypriani, hoc est ad epistulae finem omnibus consideratis pertractatisque peruentum est, quae me legentem et saepe repetentem non satiant. tanta ex eis iucunditas frateruifraterni amoris exhalat, tanta dulcedo caritatis exuberat. haec tibi, inquit, breuiterpro nostra mediocritate rescripsimus, frater carissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominusunusquisqueepiscoporumquodputatfaciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus (diuinam) concordiam et dominicam pacem tenemus, maxime cum et apostolus dicat: 'si quis autem putauerit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus neque ecclesia dei.' seruatur a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. propter hoc etiam libellum de bono patien-tiae quantum ualuit nostra mediocritas permittente domino et inspirante conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. § 23 In his uerbis multa consideranda sunt, quibus in hoc uiro, qui dilexit decorem domus domini et", + "candidate_score": 0.712824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_515", + "psc_text": "unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diuersa sentiret, pellendus a ceterorum consortio uideretur, sequitur et dicit: nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus diuinam concordiam et dominicam pacem tenemus. et paulo post: seruatur, inquit, a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. sic et in epistula quam scripsit ad Magnum, cum de baptismo tinctorum et perfusorum quaereretur utrum aliquid interesset: qua in parte, inquit, nemini uerecundia et modestia nostra praeiudicat quominus unusquisque quod putauerit sentiat et quod senserit faciat. quibus eius sermonibus satis apparet illo tempore ab eis ista esse tractata, quo nondum declarata sine ambagine hauriebantur, sed adhuc clausa magno molimine quaerebantur. nos ergo iam de baptismi simplicitate ubique agnoscenda consuetudinem uniuersae ecclesiae etiam conciliis uniuersalibus roboratam tenentes, accepta quoque ex uerbis Cypriani", + "candidate_score": 0.705706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_433", + "psc_text": "iam ad illa eloquia pacifica Cypriani, hoc est ad epistulae finem omnibus consideratis pertractatisque peruentum est, quae me legentem et saepe repetentem non satiant. tanta ex eis iucunditas frateruifraterni amoris exhalat, tanta dulcedo caritatis exuberat. haec tibi, inquit, breuiterpro nostra mediocritate rescripsimus, frater carissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominusunusquisqueepiscoporumquodputatfaciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus (diuinam) concordiam et dominicam pacem tenemus, maxime cum et apostolus dicat: 'si quis autem putauerit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus neque ecclesia dei.' seruatur a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. propter hoc etiam libellum de bono patien-tiae quantum ualuit nostra mediocritas permittente domino et inspirante conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. § 23 In his uerbis multa consideranda sunt, quibus in hoc uiro, qui dilexit decorem domus domini et", + "candidate_score": 0.70545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_514", + "psc_text": "JNml douotione L 7 nostram epistolam M consentit Lml 8 et] etiam Cypr. esse] esse confessus Cypr. gratis N ut de] unde N 10 communicationis Cypr. 12 colligas J 15 potest] possit Cypr. 22 quamtum Nrnl 25 oportunum JLNVp.m2ç 26 censuerunt fiwii 27 arrogauit Jp pr. a om. JL 28 auouentes L quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum tamquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod reuera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus uidere facillimum est, ubi ad singulos scribit, sicut ad ipsum Iubaianum: haec tibi, inquit, breuissime pro nostra mediocritaterescripsimusfratercarissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diuersa sentiret, pellendus a ceterorum consortio uideretur, sequitur et dicit: nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus diuinam concordiam et dominicam pacem tenemus.", + "candidate_score": 0.701599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_433", + "psc_text": "iam ad illa eloquia pacifica Cypriani, hoc est ad epistulae finem omnibus consideratis pertractatisque peruentum est, quae me legentem et saepe repetentem non satiant. tanta ex eis iucunditas frateruifraterni amoris exhalat, tanta dulcedo caritatis exuberat. haec tibi, inquit, breuiterpro nostra mediocritate rescripsimus, frater carissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominusunusquisqueepiscoporumquodputatfaciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus (diuinam) concordiam et dominicam pacem tenemus, maxime cum et apostolus dicat: 'si quis autem putauerit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus neque ecclesia dei.' seruatur a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. propter hoc etiam libellum de bono patien-tiae quantum ualuit nostra mediocritas permittente domino et inspirante conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. § 23 In his uerbis multa consideranda sunt, quibus in hoc uiro, qui dilexit decorem domus domini et", + "candidate_score": 0.701456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_514", + "psc_text": "JNml douotione L 7 nostram epistolam M consentit Lml 8 et] etiam Cypr. esse] esse confessus Cypr. gratis N ut de] unde N 10 communicationis Cypr. 12 colligas J 15 potest] possit Cypr. 22 quamtum Nrnl 25 oportunum JLNVp.m2ç 26 censuerunt fiwii 27 arrogauit Jp pr. a om. JL 28 auouentes L quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum tamquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod reuera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus uidere facillimum est, ubi ad singulos scribit, sicut ad ipsum Iubaianum: haec tibi, inquit, breuissime pro nostra mediocritaterescripsimusfratercarissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diuersa sentiret, pellendus a ceterorum consortio uideretur, sequitur et dicit: nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus diuinam concordiam et dominicam pacem tenemus.", + "candidate_score": 0.698264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_515", + "psc_text": "unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diuersa sentiret, pellendus a ceterorum consortio uideretur, sequitur et dicit: nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus diuinam concordiam et dominicam pacem tenemus. et paulo post: seruatur, inquit, a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. sic et in epistula quam scripsit ad Magnum, cum de baptismo tinctorum et perfusorum quaereretur utrum aliquid interesset: qua in parte, inquit, nemini uerecundia et modestia nostra praeiudicat quominus unusquisque quod putauerit sentiat et quod senserit faciat. quibus eius sermonibus satis apparet illo tempore ab eis ista esse tractata, quo nondum declarata sine ambagine hauriebantur, sed adhuc clausa magno molimine quaerebantur. nos ergo iam de baptismi simplicitate ubique agnoscenda consuetudinem uniuersae ecclesiae etiam conciliis uniuersalibus roboratam tenentes, accepta quoque ex uerbis Cypriani", + "candidate_score": 0.697218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_514", + "psc_text": "JNml douotione L 7 nostram epistolam M consentit Lml 8 et] etiam Cypr. esse] esse confessus Cypr. gratis N ut de] unde N 10 communicationis Cypr. 12 colligas J 15 potest] possit Cypr. 22 quamtum Nrnl 25 oportunum JLNVp.m2ç 26 censuerunt fiwii 27 arrogauit Jp pr. a om. JL 28 auouentes L quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum tamquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod reuera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus uidere facillimum est, ubi ad singulos scribit, sicut ad ipsum Iubaianum: haec tibi, inquit, breuissime pro nostra mediocritaterescripsimusfratercarissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diuersa sentiret, pellendus a ceterorum consortio uideretur, sequitur et dicit: nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus diuinam concordiam et dominicam pacem tenemus.", + "candidate_score": 0.694524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_515", + "psc_text": "unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diuersa sentiret, pellendus a ceterorum consortio uideretur, sequitur et dicit: nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus diuinam concordiam et dominicam pacem tenemus. et paulo post: seruatur, inquit, a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. sic et in epistula quam scripsit ad Magnum, cum de baptismo tinctorum et perfusorum quaereretur utrum aliquid interesset: qua in parte, inquit, nemini uerecundia et modestia nostra praeiudicat quominus unusquisque quod putauerit sentiat et quod senserit faciat. quibus eius sermonibus satis apparet illo tempore ab eis ista esse tractata, quo nondum declarata sine ambagine hauriebantur, sed adhuc clausa magno molimine quaerebantur. nos ergo iam de baptismi simplicitate ubique agnoscenda consuetudinem uniuersae ecclesiae etiam conciliis uniuersalibus roboratam tenentes, accepta quoque ex uerbis Cypriani", + "candidate_score": 0.688857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_433", + "psc_text": "iam ad illa eloquia pacifica Cypriani, hoc est ad epistulae finem omnibus consideratis pertractatisque peruentum est, quae me legentem et saepe repetentem non satiant. tanta ex eis iucunditas frateruifraterni amoris exhalat, tanta dulcedo caritatis exuberat. haec tibi, inquit, breuiterpro nostra mediocritate rescripsimus, frater carissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominusunusquisqueepiscoporumquodputatfaciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus (diuinam) concordiam et dominicam pacem tenemus, maxime cum et apostolus dicat: 'si quis autem putauerit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus neque ecclesia dei.' seruatur a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. propter hoc etiam libellum de bono patien-tiae quantum ualuit nostra mediocritas permittente domino et inspirante conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. § 23 In his uerbis multa consideranda sunt, quibus in hoc uiro, qui dilexit decorem domus domini et", + "candidate_score": 0.683988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10_12", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_512", + "psc_text": "proferamus neminem iudicaniesindicantes aut a iure communionis aliquem si diiiersumdiuersum senserit amoue-ntes. neque enim quisquam nostrum episcopum se episcoporum constituit aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegciscollegas suos adigit, quando habeat omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium tamque iudicari ab alio non possit quam nec ipse potest alterum iudicareindicare. sed expectemus uniuersi iudiciumindicium doniinidomini nostri JesuIesu Christi qui unus et solus habet potestatem et praeponendi nos in ecclesiae suae gubcrnationegubernatione et de actu nostro iudicandiindicandi. § 10 Iam satis, quantum arbitror, non solum ad epistulam quam Iubaiano scripsit, sed etiam ad illam quam ad Quintum dedit et ad illam quam cum quibusdam collegis ad quosdam collegas et ad illam quam ad Pompeium, quantum potuimus, pro uniuersitate catholicae consensionis adque concilii, in cuius unitate isti tamquam pia membra manserunt, libris superioribus disputauimus. quapropter iam opportunum uidetur quid etiam ceteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam", + "candidate_score": 0.682819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_111", + "psc_text": "posteriore collega patienter concorditerque correctum, quanto ipse citius cum concilio prouinciae suae uniuersi orbis auctoritati patefacta ueritate cessisset! quin profecto et uni uerum dicenti et demonstranti posset facillime consentire tam sancta anima, tam pacata. et fortasse factum est, sed nescimus. neque enim omnia, quae illo tempore inter episcopos gesta sunt, memoriae litterisque mandari potuerunt aut omnia quae mandata sunt nouimus. quomodo enim potuit ista res tantis altercationum nebulis inuoluta ad plenarii concilii luculentam inlustrationem confirmationemque perduci, nisi primo diutius per orbis terrarum 4 Cypr. ep. 71, 3 2 christiani Nm1 4 sancti petri L 6 nostra om. L 7 colligis Nml 8 sunt LNml 9 ipsa] ista Cypr. nostra om. Nml ducamus v Cypr. 10 ei (i in ras. 2-3 litt.) L 12 quemammodum Mp. exi*reut N 13 audiremus Jml assere L 14 uniuersa Ppr. 17 uno et (et s. I.) N posteriorem MmlV 18 colliga Nm1 citius ipse v", + "candidate_score": 0.67006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_514", + "psc_text": "JNml douotione L 7 nostram epistolam M consentit Lml 8 et] etiam Cypr. esse] esse confessus Cypr. gratis N ut de] unde N 10 communicationis Cypr. 12 colligas J 15 potest] possit Cypr. 22 quamtum Nrnl 25 oportunum JLNVp.m2ç 26 censuerunt fiwii 27 arrogauit Jp pr. a om. JL 28 auouentes L quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum tamquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod reuera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus uidere facillimum est, ubi ad singulos scribit, sicut ad ipsum Iubaianum: haec tibi, inquit, breuissime pro nostra mediocritaterescripsimusfratercarissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diuersa sentiret, pellendus a ceterorum consortio uideretur, sequitur et dicit: nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus diuinam concordiam et dominicam pacem tenemus.", + "candidate_score": 0.669538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_9_11", + "bdc_text": "At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_437", + "psc_text": "eum ecclesiam suam dominus et quanto solacio gubernauerit, et per eius sermonis adfectum uisceribus humilitatis indutus si quid uerius sentio cum orbe terrarum, non ei praeponam cor meum nec in eo ipso, quod aliter sentiens non tamen diremptus est ab orbe terrarum. maius quippe in eo robur uirtutis eminuit, cum ista quaestio nondum discussa nutaret, quod aliter sentiens quam multi collegae tantam moderationem optinuit, ut ecclesiae dei sanctam societatem nulla schismatis labe truncaret, quam si omnia non solum ueraciter sed etiam pariter sine ista uirtute sentiret. neque enim ei placeo, si eius ingenium facultatemque sermonis et doctrinae ubertatem sancto concilio cunctarum gentium, cui profecto interfuit per 1 sentit L quia tam] quietam J quietem Kml 2 aliut Lml 5 sensis L 8 malis Nml 10 quominus (q in ras., pr. u s. I.) K 12 dedit locum L 15 impediar KLN 17 discat Lml pacem Kml 18 solatio LMNqv 19", + "candidate_score": 0.669069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_433", + "psc_text": "iam ad illa eloquia pacifica Cypriani, hoc est ad epistulae finem omnibus consideratis pertractatisque peruentum est, quae me legentem et saepe repetentem non satiant. tanta ex eis iucunditas frateruifraterni amoris exhalat, tanta dulcedo caritatis exuberat. haec tibi, inquit, breuiterpro nostra mediocritate rescripsimus, frater carissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominusunusquisqueepiscoporumquodputatfaciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus (diuinam) concordiam et dominicam pacem tenemus, maxime cum et apostolus dicat: 'si quis autem putauerit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus neque ecclesia dei.' seruatur a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. propter hoc etiam libellum de bono patien-tiae quantum ualuit nostra mediocritas permittente domino et inspirante conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. § 23 In his uerbis multa consideranda sunt, quibus in hoc uiro, qui dilexit decorem domus domini et", + "candidate_score": 0.659676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_515", + "psc_text": "unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diuersa sentiret, pellendus a ceterorum consortio uideretur, sequitur et dicit: nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus diuinam concordiam et dominicam pacem tenemus. et paulo post: seruatur, inquit, a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. sic et in epistula quam scripsit ad Magnum, cum de baptismo tinctorum et perfusorum quaereretur utrum aliquid interesset: qua in parte, inquit, nemini uerecundia et modestia nostra praeiudicat quominus unusquisque quod putauerit sentiat et quod senserit faciat. quibus eius sermonibus satis apparet illo tempore ab eis ista esse tractata, quo nondum declarata sine ambagine hauriebantur, sed adhuc clausa magno molimine quaerebantur. nos ergo iam de baptismi simplicitate ubique agnoscenda consuetudinem uniuersae ecclesiae etiam conciliis uniuersalibus roboratam tenentes, accepta quoque ex uerbis Cypriani", + "candidate_score": 0.652405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_512", + "psc_text": "proferamus neminem iudicaniesindicantes aut a iure communionis aliquem si diiiersumdiuersum senserit amoue-ntes. neque enim quisquam nostrum episcopum se episcoporum constituit aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegciscollegas suos adigit, quando habeat omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium tamque iudicari ab alio non possit quam nec ipse potest alterum iudicareindicare. sed expectemus uniuersi iudiciumindicium doniinidomini nostri JesuIesu Christi qui unus et solus habet potestatem et praeponendi nos in ecclesiae suae gubcrnationegubernatione et de actu nostro iudicandiindicandi. § 10 Iam satis, quantum arbitror, non solum ad epistulam quam Iubaiano scripsit, sed etiam ad illam quam ad Quintum dedit et ad illam quam cum quibusdam collegis ad quosdam collegas et ad illam quam ad Pompeium, quantum potuimus, pro uniuersitate catholicae consensionis adque concilii, in cuius unitate isti tamquam pia membra manserunt, libris superioribus disputauimus. quapropter iam opportunum uidetur quid etiam ceteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam", + "candidate_score": 0.641244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "uobis et aliae Iubaiani litterae quibus pro sua sincera et religiosa dcuotione ad epistulam nostram rescribens non tantum consensit, sed et instructum se esse gratias egit. his uerbis beati Cypriani accepimus eum a Iubaiano esse consultum et quod responderit consulenti et quod ille instructum se esse gratias egit. numquid iam pertinaces existimari debemus, si considerare uoluerimus eandem ipsam epistulam qua hoc Iubaiano persuasum est? donec enim persuadeatur et nobis, si hoc persuaderi ueris rationibus potest, securos nos de iure catholicae communionis facit ipse Cyprianus. § 5 Sequitur enim et dicit: superest ut de hac ipsa re singuli quid sentiamus proferamus, neminem iudicantes aut a iure communionis aliquem si diuersum senserit amouentes. non solum ergo mihi saluo iure communionis adhuc uerum quaerere sed etiam diuersum sentire concedit. neque enim quisquam nostrum, inquit, episcopum se episcoporum constituit aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegas suos adigit. quid mansuetius, quid humilius? nulla nos", + "candidate_score": 0.638246, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.71014, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.71014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.685221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2987", + "psc_text": "religiosum Presbyterum Saturninum tuae venerationis litteras sumpsi 1069 hoc a me magno studio quod nondum habeo flagitantis. Sed eur hoc leceris causam mihi aperuisti, quod scilicet eredas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! Absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicationem fraudarem; sed si quid credis, frater carissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi Librum non praesumptionis, sed consultationis meae, et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio, in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ego misissem, si utrumque haberem. Hoc autem quod habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me", + "candidate_score": 0.6831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_834", + "psc_text": "ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de studiis nostris, quae habemus in Christo Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam [al. demonstravit itineris; et jam. ] per tuam caritatem non mediocriter ministrare dignatur. » 2. « Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut in interpretandis eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem", + "candidate_score": 0.673587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.672491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6_8", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2987", + "psc_text": "religiosum Presbyterum Saturninum tuae venerationis litteras sumpsi 1069 hoc a me magno studio quod nondum habeo flagitantis. Sed eur hoc leceris causam mihi aperuisti, quod scilicet eredas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! Absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicationem fraudarem; sed si quid credis, frater carissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi Librum non praesumptionis, sed consultationis meae, et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio, in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ego misissem, si utrumque haberem. Hoc autem quod habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me", + "candidate_score": 0.671447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5_7", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2147", + "psc_text": "quantum me adjuvat Dominus, ut litterae, quas ad te scribo, prius ad te perveniant, quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum caritas, verum etiam libertas amicitiae; nec apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet; eo scilicet animo qui oculis Dei, in fraterna dilectione, non 782 displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim caritas, quam tecum habere velim, profecto major est: sed melius haec minor, quam nulla est. » EPISTOLA CXVII. AD MATREM ET FILIAM IN GALLIA COMMORANTES. Docet viduis et virginibus vitandam esse domesticam consuetudinem eorum, unde sit periculum vel pudicitiae, vel famae. Argumentum epistolae ipse copiosius exponit in Praefatione. PRAEFATIO. 1. Retulit mihi quidam frater e", + "candidate_score": 0.669308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.66893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent : a quibus in pręsens supersedebo , ne te iam pene nostris scriptis obrutum magis obruam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.665341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_120", + "psc_text": "Christum intelligi, cum Christus sit ipse qui sedeat. Et licet in Actis Apostolorum adversus Judaeos inter se dissidentes, Paulus dicat: « Bene Spiritus Sanctus locutus est per Isaiam Prophetam ad patres nostros, dicens: Vade ad populum istum, et dic: Aure audietis, et non intelligetis: et videntes videbitis, et non perspicietis. Incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus suis graviter audierunt, et oculos suos clauserunt: ne quando videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertantur ad me, et sanem illos » (Act. 28. 25, et seqq.), mihi tamen personae diversitas non facit quaestionem, cum sciam et Christum et Spiritum 49 Sanctum unius esse substantiae; nec alia Spiritus verba esse, quam Filii, nec aliud Filium jussisse, quam Spiritum. 5. Sequitur: Et plena erat domus majestate ejus. Domus Dei quae sursum est, gloria plena conspicitur: haec vero quae deorsum est, nescio an plena sit gloria nisi forte secundum sensum Psalmistae", + "candidate_score": 0.664711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_19_21", + "bdc_text": "Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent : a quibus in pręsens supersedebo , ne te iam pene nostris scriptis obrutum magis obruam . Nam si hęc quam agimus causa cesserit ex animi sententia , spes est de reliquis omnibus in posterum optima .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.65327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent : a quibus in pręsens supersedebo , ne te iam pene nostris scriptis obrutum magis obruam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002", + "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod", + "candidate_score": 0.649541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent : a quibus in pręsens supersedebo , ne te iam pene nostris scriptis obrutum magis obruam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.646868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent : a quibus in pręsens supersedebo , ne te iam pene nostris scriptis obrutum magis obruam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.644921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_17_19", + "bdc_text": "quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002", + "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod", + "candidate_score": 0.640461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_17_19", + "bdc_text": "quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2001", + "psc_text": "verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit et retulerit ]. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras pervenire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae", + "candidate_score": 0.637762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.627553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_467", + "psc_text": "supra dictorum lapidum trahat, et a colore nomen acceperit. Licet Josephus 173 TAU littera commutata, Graecos putet Tarsum appellasse pro Tharsis. 3. Innumerabilia sunt, quae in illius mihi commentariis sordere visa sunt. Est quidem sermo compositus, et Gallicano cothurno fluens: sed quid ad interpretem, cujus professio est, non quo ipse disertus appareat, sed quo eum, qui lecturus est, sic faciat intelligere, quomodo ipse intellexit qui scripsit. Rogo, non habuerat decem Origenis volumina? non Interpretes caeteros? non certe aliquos necessarios Hebraeorum, ut aut interrogaret, aut legeret, quid sibi vellent quae ignorabat? Sed tam male videtur existimasse de posteris, ut nemo posset de ejus erroribus judicare. 4. Frustra ergo a me ejusdem viri commentarios postulas, cum mihi in illis displiceant multo plura, quam placeant. Quod si opposueris, cur caeteris dederim, audies, non omnes iisdem vesci debere cibis. Jesus in deserto plures hordeaceis panibus pascit, frumentaceis pauciores. Corinthii in quibus audiebatur fornicatio qualis", + "candidate_score": 0.622217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.621645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_415", + "psc_text": "in his aliquid doctrinae pariter ac leporis inveneris, putes tibi quoque scripta esse, quae illis scripta sunt. 2. Albinam communem matrem valere cupio: de corpore loquor, ut spiritu valeat, non ignorans: eamque per te salutari obsecro, et duplici pietatis officio focillari, quod in una atque eadem Christiana simul diligatur, et mater. EPISTOLA XXXIII. AD PAULAM PARS QUAEDAM. Indicem operum Origenis contra Varronis Opera conferens, ostendit, Ecclesiam Christi habuisse Scriptorem, qui omnes Graecos Latinosque superasset etiam librorum editorum multitudine. 1. Varro et Chalcenterus copiosissimi Scriptores. --Marcum Terentium Varronem miratur Antiquitas, quod apud Latinos tam innumerabiles libros scripserit. Graeci Chalcenterum miris efferunt laudibus, quod tantos libros composuerit, quantos quivis nostrum alienos sua manu describere non possit. Et quia nunc otiosum est apud Latinos, Graecorum voluminum indicem texere, de eo qui latine scripsit, aliqua commemorabo; ut intelligamus nos Epimenidis dormire somnum, et studium quod illi posuerunt in eruditione saecularium scripturarum, nos in congregandis", + "candidate_score": 0.616966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_18", + "bdc_text": "Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_42", + "psc_text": "amplector, illae mecum loquuntur, illae hic tantum Latine sciunt. Hic enim aut barbarus semisermo discendus est, aut tacendum. Quotiescumque carissimos mihi vultus notae manus referunt impressa vestigia, toties aut ego hic non sum, aut vos hic estis. Credite amori vera dicenti: et cum has scriberem, vos videbam. De quibus hoc primum queror, cur tot interjacentibus spatiis maris atque terrarum, tam parvam Epistolam miseritis, nisi quod ita merui, qui vobis, ut scribitis, ante non scripsi. Chartam defuisse non puto, Aegypto ministrante commercia. Et si alicubi Ptolomaeus maria clausisset; tamen rex Attalus membranas a Pergamo miserat, ut penuria chartae pellibus pensaretur. Unde et Pergamenarum nomen ad hunc usque diem, tradente sibi invicem posteritate, servatum est. Quid igitur? arbitrer bajulum festinasse? Quamvis longae Epistolae una nox sufficit. An vos aliqua occupatione detentos? Nulla necessitas major est caritate. Restant duo: ut aut vos piguerit, aut ego non meruerim. E quibus magis volo vos incusare", + "candidate_score": 0.603342, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.707626, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.707626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.694834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2363", + "psc_text": "mulierem cum dulcedine agere studeat, quatenus nec illa in peccatum proprium 1261 auctoris sui debeat postponere voluntatem, et tu utilitates monasterii valeas salubriter procurare. Puellas autem suas quas antedicta Pomponiana in monasterio mutata olim religiosa veste convertit, abstrahi ab ea vel inquietari nullo modo patiaris, sed in ea qua sunt conversatione, Deo protegente, permaneant. Pro requirendis vero rebus Ecclesiarum, vel monasteriorum, sive piarum causarum, quod scripsisti, prius quidem hi quorum interest admonendi sunt, ut ab eis, te insistente atque solatiante, modis omnibus requirantur. Quod si forte vel ipsi negligentes exstiterint, vel certe qui eas requirere debeant inventi non fuerint, tunc omnia ipse perquire, atque ita reperta recollige, ut manu aliquod judicium inferre cuiquam minime videaris. De xenodochiis itaque Hortulani atque Thomae nil hactenus horum quae indicasti cognovimus. Eapropter experientia tua jussionem principis ex hoc datam diligenter inspiciat, et omnia secundum ejus tenorem disponat, et nobis quidquid egerit innotescat. De hoc", + "candidate_score": 0.690981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_555", + "psc_text": "titubantes animos tuos ad religiosi vigoris studium fraternae dilectionis exhortatione firmare. Pervenit siquidem ad nos minus te monasteriis ancillarum Dei in Sardinia sitis tuitionis impendere; et cum dispositum a tuis prudenter fuisset decessoribus ut quidam de clero probati viri curam gerentes earum se necessitatibus adhiberent, nunc ita funditus esse neglectum, ut per publicas personas pro tributis aliisque muniis ipse per se principaliter Deo dicatae feminae compellantur ire, necessitatemque habeant pro supplendis fiscalibus per villas praediaque discurrere, atque virilibus incompetenter se miscere negotiis. Quod malum fraternitas tua facili correctione removeat, ut unum probatum vita moribusque, cujus aetas atque locus nihil de se pravae suspicionis objiciat, sollicite deputet, qui sic monasteriis ipsis cum Dei timore possit assistere, quatenus ulterius eis pro quibuslibet causis privatis, vel publicis, extra venerabilia loca contra regulam vagari non liceat; sed quidquid pro his agendum est, per eum quem deputaveris rationabiliter peragatur. Ipsae vero referentes Deo laudes, atque", + "candidate_score": 0.689378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_315", + "psc_text": "cleri ordinatione sive promotione, juxta canonum statuta visa fuerint ordinare atque disponere, habebis ut proprius revera sacerdos liberam ex nostrae auctoritatis consensu atque permissione licentiam. Ubi vero commodius atque utilius esse perspexeris, habitato; ita sane, ut alteram Ecclesiam, a qua corporaliter ad praesens absens es, sollicita providentique cura disponas, quatenus divina illic mysteria solemniter, auxiliante Domino, peragantur. 607 Fraternitas ergo tua tanto in adhortatione lucrandisque animabus sollicitiori cura semper invigilet, quanto se unitarum Ecclesiarum gubernationis onera suscepisse cognoscit. EPISTOLA XLVI. AD JOANNEM EPISCOPUM. Quod ejus epistolis non responderit, morbum causatur. Hortatur ut Romani animum ad pacem cum Ariulpho ineun lam inclinet. De schismaticis Istriae episcopis ad unitatem compellendis, se ad impp. scripturum asserit. Ordinatum non esse iterum ordinandum. Monendum de Neapolitanae urbis periculo Exarchum. Misericordiam prius fidelibus quam Ecclesiae hostibus faciendam. Se de Natalis episcopi correctione consolatum. A Malcho episcopo dudum patrimonii rectore rationes deposcit. Gregorius Joanni episcopo Ravennae. Quod", + "candidate_score": 0.68883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_679", + "psc_text": "Quod si tempus exigit, per te, si autem pro causis aliis non licet, per alios solerter inquire. Pervenit vero ad me esse Hebraeos in possesionibus nostris qui converti ad Deum nullatenus volunt. Sed videtur mihi ut per omnes possessiones in quibus ipsi Hebraei esse noscuntur epistolas transmittere debeas, eis ex me specialiter promittens quod quicunque ad verum Dominum Deum nostrum Jesum Christum ex eis conversus fuerit, onus possessionis ejus ex aliqua parte imminuetur. Quod ita quoque fieri volo, ut si quis ex eis conversus fuerit, si solidi pensionem habet, tremissis ei relaxari debeat; si tres vel quatuor, unus solidus relaxetur. Si quid amplius, jam juxta eumdem modum debet relaxatio fieri, vel certe juxta quod dilectio tua praevidet, ut et ei qui convertitur onus relevetur, et ecclesiastica utilitas non gravi dispendio prematur. Nec hoc inutiliter facimus, si pro levandis pensionum oneribus eos ad Christi gratiam perducamus, quia etsi ipsi minus fideliter", + "candidate_score": 0.688519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1333", + "psc_text": "cura ante oculos Creatoris nostri in fructu sit, Christianitatis vestrae sollicitudo diligenter invigilet; et nullum qui sub regno vestro est ad sacrum ordinem ex datione pecuniae, vel quarumlibet patrocinio personarum seu proximitatis jure patiatur accedere; sed ille ad episcopatus vel alterius sacri ordinis officium eligatur, quem dignum et vita et mores ostenderint; ne si, quod non optamus, honor venalis fuerit sacerdotii, simoniaca in illis paribus haeresis, quae prima in Ecclesia prodiit, et Patrum sententia damnata est, consurgat, et regni vestri, quod absit, vires imminuat. Nam grave omnino et ultra quam dici potest facinus est, Spiritum sanctum, qui omnia redemit, venundari. Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo", + "candidate_score": 0.687779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2329", + "psc_text": "suspicionem solemniter suas debeat rationes exponere. Vindemiarum autem tempore idem clerus emendi vinum de possessionibus Ecclesiae tuae ad justa pretia, in quantum vendendum est, remedium consequatur. Nam satis contra rationem est ut quod potest extraneis venundari, clericis dato pretio denegetur. Possessiones igitur, vel si qua sunt alia ecclesiastico juri competentia, et ab extraneis indebite detinentur, cum omni studio servata civilitate, in jus Ecclesiae tuae reparare festina, ut negligens in aliquo videri non valeas. Si quid igitur de quocunque clerico ad aures tuas pervenerit quod te juste possit offendere (Grat., dist. 86, c. 23, caus. 15, q. 7, c. 2), facile non credas, nec ad vindictam te res accendat incognita; sed praesentibus senioribus Ecclesiae tuae diligenter est 1250 veritas perscrutanda, et tunc si qualitas rei poposcerit, canonica districtio culpam feriat delinquentis. Haec itaque omnia sic sollicite ac mansuete studii tui sit custodire, quatenus nec tu promissionis tuae videaris immemor exstitisse, nec", + "candidate_score": 0.686609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2429", + "psc_text": "sum (Matth. XVIII, 20) . Si ergo dignatur adesse duobus vel tribus congregatis, quanto magis non deerit ubi plures conveniunt sacerdotes? Et quidem quia adhibendum bis in anno concilium Patrum sit regulis institutum, non latet. Sed ne forte aliqua excusatio sit, semel decrevimus congregari, 1281 ut exspectatione concilii nihil pravum, nihil praesumatur illicitum. Nam plerumque etsi non amore justitiae, metu tamen examinationis abstinetur ab hoc quod omnium notum est posse displicere judicio. Hanc, frater charissime, observantiam nostris relinquendam posteris teneamus, et omnia quae ad eruditionem nostram sacris apicibus scripta sunt custodiamus, atque ad ea quoscunque possumus excitemus. Certum quippe est quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae", + "candidate_score": 0.684269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_337", + "psc_text": "reparandi eas spes nulla populo deficiente remanserit, majori valde cura constringimur ne, defunctis earum sacerdotibus, reliquiae plebis nullo pastoris moderamine gubernatae per invia fidei hostis callidi rapiantur, quod absit, insidiis. Hujus ergo rei sollicitudine saepe commoniti, hoc nostro sedit cordi consilium, ut vicinis eas mandaremus pontificibus gubernandas. Ideoque fraternitati tuae curam gubernationemque trium Tabernarum Ecclesiae providimus committendam, quam tuae Ecclesiae aggregari unirique necesse est, quatenus utrarumque Ecclesiarum sacerdos recte, Christo adjutore, possis existere; quaeque tibi de ejus patrimonio, vel cleri ordinatione, seu promotione, vigilanti ac canonica visa fuerint cura disponere, quippe ut pontifex proprius liberam habeas ex nostra praesenti permissione licentiam. Quapropter, frater charissime, dominicorum reminiscens salubriter mandatorum, ita in commissae plebis regimine lucrandisque animabus invigila, ut ante tribunal aeterni judicis constitutus, fructum bonae operationis, quod ad mercedem tuam pertineat, eidem Redemptori nostro, in quo laetari possit, exhibeas. EPISTOLA LI. AD UNIVERSOS EPISCOPOS. Frustra de persecutione gloriari schismaticos. Damnatis tribus", + "candidate_score": 0.682402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10_12", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2429", + "psc_text": "sum (Matth. XVIII, 20) . Si ergo dignatur adesse duobus vel tribus congregatis, quanto magis non deerit ubi plures conveniunt sacerdotes? Et quidem quia adhibendum bis in anno concilium Patrum sit regulis institutum, non latet. Sed ne forte aliqua excusatio sit, semel decrevimus congregari, 1281 ut exspectatione concilii nihil pravum, nihil praesumatur illicitum. Nam plerumque etsi non amore justitiae, metu tamen examinationis abstinetur ab hoc quod omnium notum est posse displicere judicio. Hanc, frater charissime, observantiam nostris relinquendam posteris teneamus, et omnia quae ad eruditionem nostram sacris apicibus scripta sunt custodiamus, atque ad ea quoscunque possumus excitemus. Certum quippe est quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae", + "candidate_score": 0.6818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10_12", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2418", + "psc_text": "periculis quod facilius sit vitandum ostendi. Si igitur in rebus saecularibus suum cuique jus et proprius ordo servandus est, quanto magis in ecclesiasticis dispositionibus nulla debet induci confusio, ne ibi discordia locum inveniat, unde pacis debent bona procedere? Quod hac ratione servabitur, si nihil potestati, sed totum aequitati tribuitur. Quapropter multum cor nostrum magnitudini vestrae congaudet, quod sic vos in vestris actibus studiosos invenimus, ut vos et nostri curam habeatis et talia sciscitando inquirere studeatis, quatenus talia vobis non solum apud homines gloriam, sed et apud omnipotentem Dominum praemia mercedis acquirant. Caeterum super vexatione episcoporum, de qua nos consulere voluistis, scimus quia a nullis vita praesulum perturbari debet excessibus, quia valde indignum est ut hi qui throni Dei vocantur aliqua motione a regibus vel subditis turbentur. Quoniam si David regum justissimus in Saul, quem constabat jam a Domino reprobatum esse manum mittere non praesumpsit, quanto magis cavendum est ne manum", + "candidate_score": 0.681776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1333", + "psc_text": "cura ante oculos Creatoris nostri in fructu sit, Christianitatis vestrae sollicitudo diligenter invigilet; et nullum qui sub regno vestro est ad sacrum ordinem ex datione pecuniae, vel quarumlibet patrocinio personarum seu proximitatis jure patiatur accedere; sed ille ad episcopatus vel alterius sacri ordinis officium eligatur, quem dignum et vita et mores ostenderint; ne si, quod non optamus, honor venalis fuerit sacerdotii, simoniaca in illis paribus haeresis, quae prima in Ecclesia prodiit, et Patrum sententia damnata est, consurgat, et regni vestri, quod absit, vires imminuat. Nam grave omnino et ultra quam dici potest facinus est, Spiritum sanctum, qui omnia redemit, venundari. Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo", + "candidate_score": 0.681627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", + "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", + "candidate_score": 0.681409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_966", + "psc_text": "erga nos sinceritas fraternitatis vestrae sit, satisfactione non egemus, quia eam ex mentis nostrae, quae circa vos est, dilectione cognoscimus. Suprascripto autem latori, quem nobis epistolariter commendastis, scripta ad rectorem patrimonii Siciliae dedimus, ut adversam partem facere quae justa sunt urgeat, quatenus, frustratoria excusatione postposita, ad finem citius perducatur totius causae contentio. Indicamus itaque sanctitati vestrae venisse ad nos quemdam hominem, Petrum nomine, qui se 822 asserit fuisse episcopum, atque causae suae a nobis remedium postulasse. Et prius quidem retulit quae digna esse miseratione potuissent; sed requirentes, postea multo aliter quam indicavit invenimus, et vehementer nos ejus actio contristavit. Sed quia causae ipsius interna subtiliter nequaquam addiscere tam longo itineris intervallo disjuncti potuimus, eam, incerti quippe, definire nequivimus. Nunc vero quoniam remeans supradictus diaconus secum eum relaxari poposcit, et ipse ad vos se petiit debere transmitti, scientes sanctitatem vestram, zelum, sicut decet, fidei, et amorem habere justitiae, nobis gratum fuit,", + "candidate_score": 0.681285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5_7", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1611", + "psc_text": "vestra magis mercede poscimus gratias referamus, et excellentiae vestrae beatus Petrus apostolorum princeps, quem in nobis, concedendo quae petimus, Christiana devotione veneramini, recompenset. EPISTOLA CXVIII. AD VANTILONUM ET ARIGIUM. Hilarium commendat, ut illi suum patrocinium impendant. Gregorius Vantilono et Arigio. Ad magnam gloriae vestrae laudem accedit, quod Hilarius, praesentium lator, valido se fidit praesidio relevari, si assequi favorem tuitionis vestrae meruerit. Quod adeo, sicut est, magnum existimat, 1025 ut ad hoc obtinendum etiam nostram sui commendationem adhibere studuerit adjutricem. Hunc igitur quoniam ad vestrum videmus patrocinium desideranter velle confugere, scribere pro eo non judicavimus differendum: confidentes tanto vos defensionem petentibus libenter impertiri, quanto et eam in tristitia et in stricto positos cognoscitis suppliciter exspectare. Ea de re gloriam vestram paterna dulcedine salutantes, petimus ut quia praedictus portitor aliquorum inimicitiis se contra rationem asserit subjacere, patrocinium vestrum, quod magnopere cupit, inveniat, et nullam illum contra aequitatem molestiam, nullam vexationem patiamini sustinere;", + "candidate_score": 0.681128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5_7", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_966", + "psc_text": "erga nos sinceritas fraternitatis vestrae sit, satisfactione non egemus, quia eam ex mentis nostrae, quae circa vos est, dilectione cognoscimus. Suprascripto autem latori, quem nobis epistolariter commendastis, scripta ad rectorem patrimonii Siciliae dedimus, ut adversam partem facere quae justa sunt urgeat, quatenus, frustratoria excusatione postposita, ad finem citius perducatur totius causae contentio. Indicamus itaque sanctitati vestrae venisse ad nos quemdam hominem, Petrum nomine, qui se 822 asserit fuisse episcopum, atque causae suae a nobis remedium postulasse. Et prius quidem retulit quae digna esse miseratione potuissent; sed requirentes, postea multo aliter quam indicavit invenimus, et vehementer nos ejus actio contristavit. Sed quia causae ipsius interna subtiliter nequaquam addiscere tam longo itineris intervallo disjuncti potuimus, eam, incerti quippe, definire nequivimus. Nunc vero quoniam remeans supradictus diaconus secum eum relaxari poposcit, et ipse ad vos se petiit debere transmitti, scientes sanctitatem vestram, zelum, sicut decet, fidei, et amorem habere justitiae, nobis gratum fuit,", + "candidate_score": 0.680645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2418", + "psc_text": "periculis quod facilius sit vitandum ostendi. Si igitur in rebus saecularibus suum cuique jus et proprius ordo servandus est, quanto magis in ecclesiasticis dispositionibus nulla debet induci confusio, ne ibi discordia locum inveniat, unde pacis debent bona procedere? Quod hac ratione servabitur, si nihil potestati, sed totum aequitati tribuitur. Quapropter multum cor nostrum magnitudini vestrae congaudet, quod sic vos in vestris actibus studiosos invenimus, ut vos et nostri curam habeatis et talia sciscitando inquirere studeatis, quatenus talia vobis non solum apud homines gloriam, sed et apud omnipotentem Dominum praemia mercedis acquirant. Caeterum super vexatione episcoporum, de qua nos consulere voluistis, scimus quia a nullis vita praesulum perturbari debet excessibus, quia valde indignum est ut hi qui throni Dei vocantur aliqua motione a regibus vel subditis turbentur. Quoniam si David regum justissimus in Saul, quem constabat jam a Domino reprobatum esse manum mittere non praesumpsit, quanto magis cavendum est ne manum", + "candidate_score": 0.680297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10_12", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1157", + "psc_text": "domine, apte et provide cuncta praecipiatis, ego tamen invenio quia eorum judicio indiscretus esse ex hac tali admonitione reprehendor. Nunquidnam si ex superbo ac profano vocabulo meus non in modico est animus vulneratus, tantae indiscretionis esse potui ut nescirem quid unitati fidei, quid concordiae ecclesiasticae deberem, et fratris mei responsales et synodicam epistolam suscipere cujuslibet causae amaritudine interveniente recusarem? Absit hoc. Nimis mihi fuerat desipuisse sic sapere. Aliud namque est quod conservandae unitati fidei, atque aliud quod debemus compescendae elationi. Distinguenda ergo erant tempora, ne praedicti fratris mei ex quolibet articulo novitas turbaretur. Unde et responsales ejus cum magno affectu suscepi. Quidquid debui charitatis exhibui, meliusque eos quam consuetudo prisca fuerat honoravi, et mecum feci eos sacra missarum solemnia celebrare, quia sicut meus diaconus ad exhibenda sancta mysteria illi non debet ministrare, qui elationis culpam aut commisit, aut commissam ab aliis ipse non corrigit, ita ministri illius in celebratione missarum", + "candidate_score": 0.679539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6_8", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_497", + "psc_text": "horum est, aliis Metropolitis hujusmodi te praebere nolumus praesumptionis exemplum. Sed ne forte putes nos, haec vobis scribentes, quae pro fraterna sunt charitate neglexisse, scitote in nostro scrinio de privilegio Ecclesiae 667 tuae subtiliter perquisitum. Et quidem quaedam inventa sunt quae omnino possint fraternitatis tuae intentionibus obviare, nihil autem in quo de hujuscemodi capitulis pars vestrae possit Ecclesiae roborari. Nam et de ipsa consuetudine tuae quam opponis Ecclesiae, quae vobis olim, ut a partibus vestris probaretur, scripsimus, jam satis nos sollicitudinem gessisse cognoscite, inquirentes filios nostros Petrum diaconum, atque Gaud osum primicerium, necnon et Michaelium defensorem sedis nostrae, vel alios, qui pro diversis responsis Ravennam a nostris decessoribus sunt transmissi, et haec te in praesentia sua egisse districtissime negaverunt. Apparet igitur secreto non potuisse geri, nisi quod usurpabatur illicite. Unde quod latenter subintroductum est, nulla debet stabilitate persistere. Quae ergo superflue a te vel a tuis decessoribus sunt praesumpta, cum", + "candidate_score": 0.677621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2417", + "psc_text": "Patrum nostrorum teneamus, nihil videlicet per contentionem agentes, sed, ad omne studium bonae devotionis unanimes, divinis et apostolicis constitutionibus auxiliante Domino pareamus, (Vide. l. XI, ep. 64.) O quam bona est charitas, quae absentia per imaginem praesentia sibimetipsis exhibet per amorem, divisa unit, confusa ordinat, inaequalia sociat, imperfecta consummat! quam recte praedicator egregius vinculum perfectionis vocat (Coloss. III), quia virtutes quidem caeterae perfectionem generant, sed tamen eas ita charitas ligat, ut ab amantis mente dissolvi jam nequeant. His rite perpensis, charitative jam dictis indulsi, nec praeceptum dedi, sed consilium; nec regulam in his posteris ullis tenendam tradidi, sed de duobus periculis quod facilius sit vitandum ostendi. Si igitur in rebus saecularibus suum cuique jus et proprius ordo servandus est, quanto magis in ecclesiasticis dispositionibus nulla debet induci confusio, ne ibi discordia locum inveniat, unde pacis debent bona procedere? Quod hac ratione servabitur, si nihil potestati, sed totum aequitati tribuitur. Quapropter", + "candidate_score": 0.677176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10_12", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_744", + "psc_text": "laxavi, ac si me auctore fuisset ordinatus. Alia vero perversa illius, scilicet mala corporalia, quae cognovi, vel quia cum pecuniis est electus, vel quia excommunicatus missas facere praesumpsit, propter Deum irrequisita praeterire non possum. Sed opto, et Dominum deprecor, quatenus nihil in eo de his quae dicta sunt valeat inveniri, et sine periculo animae meae causa ipsius terminetur. Prius tamen quam haec cognoscantur, serenissimus dominus discurrente jussione praecepit ut cum venientem cum honore suscipiam. Et valde grave est ut vir de quo tanta et talia nuntiantur, cum ante requiri et discuti debeat, honoretur. Et si episcoporum causae mihi commissorum apud piissimos dominos aliorum patrociniis disponuntur, infelix ego in Ecclesia ista quid facio? Sed ut episcopi mei me despiciant, et contra me refugium ad saeculares judices habeant, omnipotenti Deo gratias ago, peccatis meis deputo. Hoc tamen breviter suggero, quia aliquantulum exspecto; et si ad me diu venire distulerit, in eo exercere", + "candidate_score": 0.676126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10_12", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.675882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_580", + "psc_text": "abbati. Ecclesiarum cura, quae sacerdotalibus officiis evidenter infixa est, ita nos cogit esse sollicitos, 697 ut nulla in eis neglectus culpa appareat. Quoniam vero ecclesia sancti Pancratii, quae erat commissa presbyteris, frequenter neglectum habuisse cognovimus, ita ut venientes Dominico die populi missarum solemnia celebraturi, non invento presbytero, murmurantes redirent, hoc matura deliberatione nostro sedit arbitrio ut, eis remotis, monachorum congregationem in monasterio eidem ecclesiae cohaerenti constituere cum Dei gratia deberemus, quatenus abbas qui illic praeesset curam et sollicitudinem ante fatae ecclesiae habere modis omnibus debuisset. In quo etiam monasterio te Maurum abbatem praevidimus praeponendum, statuentes ut terras praefatae ecclesiae, vel quidquid illuc intraverit, seu de reditibus ejus accesserit, ante dicto monasterio tuo debeat applicari, atque illic sine diminutione aliqua pertinere, ita sane ut quaecunque in ipsa suprascripta Ecclesia fienda reparandaque sunt per te sine dubio reparentur. Sed ne remotis presbyteris quibus Ecclesia ipsa fuerat ante commissa, vacare ministeriis videatur, idcirco", + "candidate_score": 0.674861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "Sed ut ad aures Dei viam precibus faciatis, vigilantius studendum est ut voces actibus adjuventur; nam inanis fit oratio, ubi prava est actio. Quia igitur quanto immane cernitis imminere periculum, tanto simul omnes in fletu debetis et gemitu occupari, filios vestros a saeculari perversitate, sacerdotali quamprimum adhortatione compescite. Discant injusta contemnere, et quae Deo placita sunt amare, ut illos possitis habere ad impetrandam divinae misericordiae gratiam adjutores, ne si neglexeritis, actio eorum preces orationum superet, et saevientis inimici gladius, quod absit, resecet quos monentis verba non corrigunt. Deus autem noster justus et pius est, et sicut perseverantibus in pravitate districtus est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia", + "candidate_score": 0.67296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2262", + "psc_text": "oportuit, ad Ecclesiae gubernationem virum quaesistis vigilantem atque sollicitum, et divinae Scripturae scientia, quod maxime in sacerdotibus eligendum est, institutum. Sed quia caeteris sic est aliquis praeponendus, ut dum ipse exterius proficit, interius non decrescat, quietem ipsius turbare non possumus, ne cum eum ad altiora producimus, minorem illum seipso fieri missum in fluctibus compellamus. Persona vero Crescentis diaconi, propter quod omnino nobis ignota est, prima nobis cura fuit requirere quemadmodum xenodochium cui praefuerat gubernasset, ut ex minimis qualis esse possit in maximis nosceremus. Sed quid nobis portitores scriptorum vestrorum responderint, ab ipsis addiscetis. Hinc autem presbyterum dare omnino nobis excellentia vestra sciat esse difficile, quia personarum nos necessitas ad ordinanda alia loca pastoribus destituta non levis angustat. Et ideo quia Deum timere, 1229 et animae vestrae novimus vos habere respectum, paterna charitate salutationis alloquium praemittentes, hortamur ut, sicut decet, cauta diligentique investigatione scrutari interius de vita, moribus actuque praefati diaconi", + "candidate_score": 0.672895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5_7", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de amatoris vestri sancti Petri Ecclesiae sex minora Aquitanica pallia, et duo oraria transmisi, quia enim multum diligo, etiam de parvis praesumo. Habet enim ipsa dilectio auctoritatem suam, et omnino certa est quia injuria non erit in omne quod amando praesumpserit. Suscepi autem benedictionem sancti Evangelistae Marci, 889 juxta brevem vestris epistolis insertum. Sed quia colatum ac viritheum non libenter bibo, praesumens cognidium requiro, quod in hac urbe post multa tempora vestra innotescere transacto anno sanctitas fecit. Nam nos hic a negotiatoribus nomen cognidii, et non substantiam comparamus. Peto autem ut contra omnes amaritudines quas in hac vita patior vestrae me", + "candidate_score": 0.672738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_830", + "psc_text": "AD PETRUM ET PROVIDENTIUM EPISCOPOS. Scribit de fide eis satisfacturum se, promittitque Romam venientibus nullam molestiam illaturum. Gregorius Petro et Providentio episcopis Istriae. Deus, qui laetatur in unitate fidelium, et revelat quaerentibus veritatem, cordi vestro, dilectissimi fratres, aperiat quanto vos desiderio in gremio cupiam sanctae universalis Ecclesiae contineri, et in ejus manere unitate concordes. Quod fore non dubito, si, abjecto contentionis stimulo, satisfieri vobis veraciter de his quibus est dubietas intendatis. Remeantis autem Castorii notarii mei relatione edoctus sum fraternitatem vestram ad me habere desiderium veniendi, si promissum fuerit quia nullam molestiam sustinebit. Hoc ego cognoscens et opto, et succensus ardore charitatis invito, ut ad me veniendi debeatis laborem assumere, quatenus pariter conferentes, quae vera et Redemptori nostro sunt placita, et communiter loquamur, et modis omnibus teneamus. 779 Ego vero, divinae protectionis gratia suffragante, satisfacere vobis de quibus dubitatis paratus sum; et confido de omnipotentis Dei clementia quod ita vobis", + "candidate_score": 0.672547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13_15", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. : qn quoniam ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1826", + "psc_text": "studio et fletu poenitentiae muniamus, ut tantae nobis percussiones favente ejus gratia, non damnationis initium, sed beneficium purgationis existant. Quia vero ea infirmitatis nostrae natura est, ut non possimus de obeuntibus non dolere, fraternitatis vestrae doctrina tribulatis sit solamen. Mansura illis bona quae promittuntur insinuet, ut, spe certissima roborati, in comparatione futuri muneris discant 1088 de amissione temporalium non dolere. Vestra eos lingua, sicut et credimus, magis ac magis a pravi operis perpetratione coerceat, bonorum praemia, manorum poenas edisserat, ut qui bona minus diligunt saltem mala pertimescant, et ab eis sese quae sunt plectenda contineant. Nam inter flagella positos flagellis digna committere contra ferientem est specialiter superbire, et saevientis acrius iracundiam irritare. Atque est primum genus dementiae nolle quempiam a malis suis juste quiescere, et Deum injuste a sua velle ultione cessare. Sed quoniam in his divino adjutorio opus est, junctis, dilecte frater, precibus, omnipotentis Dei clementiam exoremus ut et", + "candidate_score": 0.670263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13_15", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. : qn quoniam ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "Sed ut ad aures Dei viam precibus faciatis, vigilantius studendum est ut voces actibus adjuventur; nam inanis fit oratio, ubi prava est actio. Quia igitur quanto immane cernitis imminere periculum, tanto simul omnes in fletu debetis et gemitu occupari, filios vestros a saeculari perversitate, sacerdotali quamprimum adhortatione compescite. Discant injusta contemnere, et quae Deo placita sunt amare, ut illos possitis habere ad impetrandam divinae misericordiae gratiam adjutores, ne si neglexeritis, actio eorum preces orationum superet, et saevientis inimici gladius, quod absit, resecet quos monentis verba non corrigunt. Deus autem noster justus et pius est, et sicut perseverantibus in pravitate districtus est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia", + "candidate_score": 0.670171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6_8", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_966", + "psc_text": "erga nos sinceritas fraternitatis vestrae sit, satisfactione non egemus, quia eam ex mentis nostrae, quae circa vos est, dilectione cognoscimus. Suprascripto autem latori, quem nobis epistolariter commendastis, scripta ad rectorem patrimonii Siciliae dedimus, ut adversam partem facere quae justa sunt urgeat, quatenus, frustratoria excusatione postposita, ad finem citius perducatur totius causae contentio. Indicamus itaque sanctitati vestrae venisse ad nos quemdam hominem, Petrum nomine, qui se 822 asserit fuisse episcopum, atque causae suae a nobis remedium postulasse. Et prius quidem retulit quae digna esse miseratione potuissent; sed requirentes, postea multo aliter quam indicavit invenimus, et vehementer nos ejus actio contristavit. Sed quia causae ipsius interna subtiliter nequaquam addiscere tam longo itineris intervallo disjuncti potuimus, eam, incerti quippe, definire nequivimus. Nunc vero quoniam remeans supradictus diaconus secum eum relaxari poposcit, et ipse ad vos se petiit debere transmitti, scientes sanctitatem vestram, zelum, sicut decet, fidei, et amorem habere justitiae, nobis gratum fuit,", + "candidate_score": 0.667938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", + "candidate_score": 0.667546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2263", + "psc_text": "vestra sciat esse difficile, quia personarum nos necessitas ad ordinanda alia loca pastoribus destituta non levis angustat. Et ideo quia Deum timere, 1229 et animae vestrae novimus vos habere respectum, paterna charitate salutationis alloquium praemittentes, hortamur ut, sicut decet, cauta diligentique investigatione scrutari interius de vita, moribus actuque praefati diaconi debeatis. Et si eum ad Ecclesiae assurgere regimen agnoscatis, vestra adhortatione omnes in eo se uniant. Si autem aliter vestri sentit sollicitudo judicii, et eum pastoralem curam efficaciter administrare non posse considerat, agendum est cum omnibus concorditer, ut alterum qui aptus visus fuerit de Ecclesia ipsa possint eligere, ut venientes ad nos tam diaconus qui jam electus est quam etiam qui adhuc eligendus est, is qui Deo placuerit ordinetur. Enim vero si in Ecclesia illa neque de presbyteris vel diaconis, sive reliquo clero hujusmodi inveniri potuerit, de alia sibi Ecclesia talem ordinandum eligere festinent antistitem, qui vigilanti sollicitudine exterioribus eorum", + "candidate_score": 0.667076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5_7", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_73", + "psc_text": "quia dominamur fidei vestrae, sed adjutores sumus gaudii vestri (II Cor. I, 23) . Ad quae ideo adjunxit: Fide enim statis. Ac si id quod protulerat aperiret, dicens: Ideo non dominamur fidei vestrae, quia fide statis. Aequales enim vobis sumus, in quo vos stare cognoscimus. Quasi praelatum se esse fratribus nesciebat, cum diceret: Facti sumus parvuli in medio vestrum (I Thess. II, 7) . Et rursus: Nos autem servos vestros per Christum (II Cor. IV, 5) . Sed cum culpam, quae corrigi debuisset, invenit, illico se magistrum esse recoluit, dicens: Quid vultis, in virga veniam ad vos (I Cor. IV, 21) ? Summus itaque locus tunc bene regitur, cum is qui praeest vitiis potius quam fratribus dominatur. Bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare. Bene hanc regit, qui scit per illam super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. 514 Sic autem servanda est", + "candidate_score": 0.666569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "adversus religiosos dicta crimina digna sunt ultione plectenda, ita ab illatis sunt nihilominus absolvendi, quando nullus eos culpae reatus astringit. Quia igitur aliqua nobis de te fuerant nuntiata, quae officii tui propositum non leviter macularent, curae nobis fuit ea diu ac subtili investigatione perquirere. Et quoniam nil quod tibi noceret invenimus, ne qua de his quae dicta fuerant suspicio remaneret, ad plenissimam te satisfactionem quod ab eis insons exstiteris, ad sacratissimum corpus beati Petri apostolorum principis districta fecimus sacramenta praebere. Et ideo postquam nobis, ut oportuit, satisfactum est, dilectionem tuam praevidimus modis omnibus absolvendam, atque ad tuam te Ecclesiam, in eo videlicet quo fuisti loco et ordine, per omnia statuimus remeare, et nullam te a quoquam contradictionem vel inquietudinem de his quae ad nos perlata fuerant sustinere: admonentes ut ita te de caetero cautum sollicitumque debeas exhibere, quatenus et officio tuo moribus et actione respondeas ut omnis contra te penitus", + "candidate_score": 0.665908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5_7", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1610", + "psc_text": "a vobis quae subjectis vos libenter posse novit impendere duxerit postulanda? Lator itaque praesentium Hilarius, excellentiae vestrae famulus, nostra se interventione apud potestatem vestram aestimans adjuvari, commendationis nostrae sibi poposcit epistolas suffragari: certum tenens uberius, sicut caeteris conceditis, promereri, si nostra pro eo intercessio loqueretur. Proinde paternae charitatis affectu salutationis persolventes alloquia, petimus ut quia quorumdam se perhibet nequitia adversitatibus laborare, excellentiae vestrae eum tuitio muniat; et ne contra rationem valeat praegravari, sua illum jussione tutum esse praecipiat; quatenus dum vobis jubentibus atque propitiis nullius adversitas injuste et pro sola tantummodo voluntate locum habuerit, et nos de impetratis quae pro vestra magis mercede poscimus gratias referamus, et excellentiae vestrae beatus Petrus apostolorum princeps, quem in nobis, concedendo quae petimus, Christiana devotione veneramini, recompenset. EPISTOLA CXVIII. AD VANTILONUM ET ARIGIUM. Hilarium commendat, ut illi suum patrocinium impendant. Gregorius Vantilono et Arigio. Ad magnam gloriae vestrae laudem accedit, quod Hilarius, praesentium lator,", + "candidate_score": 0.665724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1197", + "psc_text": "Quod enim opus utilius et sublimius acturus es, quam ut de animarum vivificatione et collectione cogites, et tuo Domino, qui tibi locum praedicandi dedit, immortale lucrum reportes? Transmisimus autem fraternitati tuae quinquaginta solidos ad vestimenta eorum qui baptizandi sunt comparanda; presbytero quoque Ecclesiae quae in Negeugno monte sita est possessionem quam tua fraternitas petiit, dari fecimus, ita ut quantum praestat, tantum de solidis quos 894 accipere consueverat minus accipiat. Vestra autem fraternitas petiit ut sibi episcopum in Ecclesia quae non longe ab eodem monte est facere debeat; quod omnino libenter accepi, quia quantum vicina fuerit, tantum prodesse animabus illic consistentibus amplius poterit. Latorem vero praesentium (Grat. 1, q. 1, c. 121) pro intercessione sanctitatis vestrae acolythum fecimus; quem ad obsequia vestra retransmisimus, ut si in lucrandis animabus amplius servierit, proficere amplius possit. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 49.) EPISTOLA II. AD ANASTASIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. Ipsi adversus haereses animos addit.", + "candidate_score": 0.665453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1826", + "psc_text": "studio et fletu poenitentiae muniamus, ut tantae nobis percussiones favente ejus gratia, non damnationis initium, sed beneficium purgationis existant. Quia vero ea infirmitatis nostrae natura est, ut non possimus de obeuntibus non dolere, fraternitatis vestrae doctrina tribulatis sit solamen. Mansura illis bona quae promittuntur insinuet, ut, spe certissima roborati, in comparatione futuri muneris discant 1088 de amissione temporalium non dolere. Vestra eos lingua, sicut et credimus, magis ac magis a pravi operis perpetratione coerceat, bonorum praemia, manorum poenas edisserat, ut qui bona minus diligunt saltem mala pertimescant, et ab eis sese quae sunt plectenda contineant. Nam inter flagella positos flagellis digna committere contra ferientem est specialiter superbire, et saevientis acrius iracundiam irritare. Atque est primum genus dementiae nolle quempiam a malis suis juste quiescere, et Deum injuste a sua velle ultione cessare. Sed quoniam in his divino adjutorio opus est, junctis, dilecte frater, precibus, omnipotentis Dei clementiam exoremus ut et", + "candidate_score": 0.665274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1755", + "psc_text": "autem quae scripsistis fecimus, sed voluntatem utinam sequatur effectus quia quantum ad nos pertinet, afflictis intercessionis nostrae solatium non negamus. Quod vero in expositionem sancti Job transmitti vobis codicem voluistis, de vestro omnino studio gaudemus: quoniam illi rei eminentiam vestram studere conspicimus, quae nec totos foras vos exire permittat, et ad cor iterum saecularibus curis dispersos recolligat. Sed si delicioso cupitis pabulo saginari, beati Augustini patriotae vestri opuscula legite, et ad comparationem siliginis illius nostrum furfurem non quaeratis. Quale praeterea patrocinium, qualemque affectum in utilitatibus pauperum beati Petri apostolorum principis 1068 amatoris sui gloria vestra praebuerit, Hilaro chartulario nostro testificante didicimus. Ex qua re uberes gratias exsolventes omnipotentis Dei misericordiam exoramus, ut gratiae suae protectione vos muniat, et nec malos contra vos homines exterius, nec malignos spiritus interius praevalere permittat; sed ita actiones vestras in suo propitius timore disponat, ut sicut fecit inter homines, ita quoque post longaevae aetatis discursus", + "candidate_score": 0.665198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_47", + "psc_text": "at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de propriis securus non sum? Si fortasse quispiam apud potentem virum, qui et sibi iratus, et mihi esset incognitus, intercessorem suum me fieri quaereret, protinus responderem: Ad intercedendum venire nequeo, quia ejus notitiam ex sedula familiaritate non habeo. Si igitur recte homo apud hominem, de quo minime praesumpsissem, fieri intercessor erubescerem, quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco", + "candidate_score": 0.66136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2430", + "psc_text": "quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae sedis praecepta multiplicare, apertissimeque nota facere agnoscant; quia quod specialiter tibi tuisque et fratrum tuorum charitati, ut tuae litterae innotuerunt, consultis scribimus, generaliter omnibus tenere mandamus. Circa subjectorum autem 1282 actus fraternitas tua sit vigilans, ut vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit; linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita cum lucro multiplicantur, in diem retributionis annuente divina gratia audire mereamini: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21, 25.) Curam praeterea de omnibus quae vobis aliisque fratribus nostris, et generaliter cunctis, pro illicitarum rerum prohibitione scripsimus,", + "candidate_score": 0.66129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", + "candidate_score": 0.660086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1665", + "psc_text": "consideret vigilantia ut in fide duorum auctorum supradictorum sibi invicem contrariorum probanda nulla sit inter te et Hieronymum in sententia promenda dissonantia, ne nobis undique sint angustiae, ut aut tibi, aut illi consentiamus. Parce in hoc infirmis, ne scandalum diversitatis ostendas. Simpliciter enim ego tibi confiteor quod contra sancti Hieronymi auctoritatem veniens, apud Occidentis Ecclesias haereticus seu respuendus erit; illi enim per omnia indubitatam in Scripturis divinis accommodant fidem. Sed haec de Pascha sufficiant. Caeterum de episcopis illis quid judicas interrogo, qui contra canones ordinantur, id est quos tu Simoniacos et Giltas auctor pestes scripsistis. Nunquid cum illis communicandum est? Quia, quod gravius est, multi in hac provincia 1039 tales esse noscuntur, aut de aliis qui, in Diaconatu violati, postea ad episcoporum gradum eliguntur [ Ms. gradare leguntur]? Sunt enim quorum in his novimus conscientias; et cum nostra parvitate id conferentes, certum scire volebant si sine periculo post hoc [", + "candidate_score": 0.658966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_744", + "psc_text": "laxavi, ac si me auctore fuisset ordinatus. Alia vero perversa illius, scilicet mala corporalia, quae cognovi, vel quia cum pecuniis est electus, vel quia excommunicatus missas facere praesumpsit, propter Deum irrequisita praeterire non possum. Sed opto, et Dominum deprecor, quatenus nihil in eo de his quae dicta sunt valeat inveniri, et sine periculo animae meae causa ipsius terminetur. Prius tamen quam haec cognoscantur, serenissimus dominus discurrente jussione praecepit ut cum venientem cum honore suscipiam. Et valde grave est ut vir de quo tanta et talia nuntiantur, cum ante requiri et discuti debeat, honoretur. Et si episcoporum causae mihi commissorum apud piissimos dominos aliorum patrociniis disponuntur, infelix ego in Ecclesia ista quid facio? Sed ut episcopi mei me despiciant, et contra me refugium ad saeculares judices habeant, omnipotenti Deo gratias ago, peccatis meis deputo. Hoc tamen breviter suggero, quia aliquantulum exspecto; et si ad me diu venire distulerit, in eo exercere", + "candidate_score": 0.658484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16_18", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2254", + "psc_text": "feceramus; sed tempore quo homines tuos quos ad nos misisti relaxare voluimus scripsisse te quibusdam nostris comperimus quod Veteranum presbyterum atque Optatum defensorem tunc minime in causa transmiseris, et ideo ea quae cum eis acta sunt non debere subsistere. Sed et Thomas, Ecclesiae tuae defensor, sibi verbo a te dictum perhibuit. Ex qua re jam nec praesentium portitoribus judicavimus esse credendum, ne de ipsis quoque post haec similiter diceretur. Quia ergo haec res nos valde fecit ambigere, et cautos esse debere praemonuit, si causam vultis dicere, instructam de caetero personam cum mandato 1226 legaliter facto, tuis ac presbyterorum seu diaconorum in testimonium subscriptionibus roborato, gestisque ex more indito, transmittite, ut quidquid cum ea actum fuerit possit jure subsistere. Nam nos non solum tibi, sed etiam omnibus quod justum legitimumque fuerit parati sumus, Deo juvante, per omnia custodire; tantum est ut tu quod lege praecipitur facere non omittas. EPISTOLA XII. AD", + "candidate_score": 0.657564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_714", + "psc_text": "factus est parvus? Quia enim originem perditionis nostrae se praebuit superbia diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster inter omnia conditus, videri supra omnia voluit elatus. Redemptor autem noster magnus manens supra omnia, fieri inter omnia dignatus est parvus. Quid ergo nos episcopi dicimus, qui honoris locum ex Redemptoris nostri humilitate suscepimus, et tamen superbiam hostis ipsius imitamur? Ecce novimus Creatorem nostrum de suae celsitudinis culmine, ut humano generi daret gloriam, descendisse, et nos de infimis creati, de fratrum minoratione gloriamur. Humiliavit se usque ad nostrum pulverem Deus, et in coelo os suum ponit, et super terram lingua pertransit pulvis humanus, et non erubescit, non metuit extolli homo 745 putredo, et filius hominis vermis (Job. XXV). Reducamus ad animum frater charissime, hoc quod per sapientissimum Salomonem dicitur: Ante tonitruum praeibit coruscatio, et ante ruinam exaltabitur cor (Eccli. XXXII, 14) . Ubi e diverso subjungitur: Ante gloriam", + "candidate_score": 0.655133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16_18", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1191", + "psc_text": "deinceps in eis clerici, vel hi qui in sacro sunt ordine constituti, ob aliud habeant, nisi orandi tantummodo causa, accedendi licentiam, aut si forte ad peragenda sacra missarum fuerint invitati mysteria. Sed ne vel per cujuslibet monachi (Grat. 16, q. 1, c. 37) aut abbatis promotionem aliquod onus monasteria fortasse sustineant, studendum vobis est ut si quispiam abbatum aut monachorum ex quocunque monasterio ad clericatus officium vel ordinem sacrum accesserit, non illic aliquam habeat ulterius, ut diximus, potestatem, ne monasteria hujus occasionis velamine, quae prohibemus, sustinere onera compellantur. Haec itaque omnia 891 vigilanti cura emendare jam secundo commonita sanctitas vestra non differat; ne si post haec negligentes vos esse, quod non credimus, senserimus, aliter monasteriorum quieti prospicere compellamur. Nam vobis notum sit quia tantae necessitati servorum Dei congregationem amplius subjacere non patimur. Ne vero aliqua vobis excusatio de monachis oriatur, personam huc quam praeviderit utilem ex opere fraternitas vestra transmittat,", + "candidate_score": 0.65206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_73", + "psc_text": "quia dominamur fidei vestrae, sed adjutores sumus gaudii vestri (II Cor. I, 23) . Ad quae ideo adjunxit: Fide enim statis. Ac si id quod protulerat aperiret, dicens: Ideo non dominamur fidei vestrae, quia fide statis. Aequales enim vobis sumus, in quo vos stare cognoscimus. Quasi praelatum se esse fratribus nesciebat, cum diceret: Facti sumus parvuli in medio vestrum (I Thess. II, 7) . Et rursus: Nos autem servos vestros per Christum (II Cor. IV, 5) . Sed cum culpam, quae corrigi debuisset, invenit, illico se magistrum esse recoluit, dicens: Quid vultis, in virga veniam ad vos (I Cor. IV, 21) ? Summus itaque locus tunc bene regitur, cum is qui praeest vitiis potius quam fratribus dominatur. Bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare. Bene hanc regit, qui scit per illam super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. 514 Sic autem servanda est", + "candidate_score": 0.650946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16_18", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1093", + "psc_text": "non est ambiguum quia dum ad nos quaedam de Maximo pervenissent quae sacerdotii provectum non leviter impedirent, nostrum in ejus persona non fuisse consensum, nec prius eum nos voluisse ad hoc quod nitebatur accedere quam digna de his quae dicta erant satisfactio proveniret. Quod cum servare et tu omnino debuisses, actum magis est ut antedictus Maximus, caecae mentis aviditate episcopatum arripiens, ad suam te incaute voluntatem contra nostrum vetitum inclinaret. Sed ne vel tunc irrequisita quae ad nos perlata fuerant remanerent, nostris ut huc veniret epistolis est accersitus. Quem etiam pravo studio differentem curae nobis fuit sub interdictione communionis iteratis epistolis admonere, ut ad nos pro sui purificatione venire, excusatione postposita, properaret; sed elegit excommunicationi succumbere, quam obedientiam exhibere. Unde contingit ut perversae ipsius mentis pravitas in sua alios secum, quod dici nefas est, perditione convolveret. Nunc autem quia ab ejus te nequitia cognovimus dissentire, denique ut nec ei communices,", + "candidate_score": 0.650653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16_18", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1928", + "psc_text": "curavi; ut nobis omnia sub celeritate indicet, et quae fienda sunt, Deo ordinante, disponantur. Praeterea, in scriptis quae ad nos misistis fraternitatem vestram 1120 contristatam invenimus, eo quod huc eam quasi pro ingratitudine aliqua venire noluissemus, quando non illud ob aliud nisi sola utilitatis causa fecimus, scientes propter personas ibidem consistentes valde necessariam illic vestram fuisse praesentiam. Sed ne forte ex hoc ingratum erga vos animum nostrum credatis, quod absit, existere, si veniendi vobis voluntas est, apto vos tempore apostolorum liminibus praesentate. Nam quantum ad nos pertinet, ita charitatem vestram diligimus, ut videre vos saepius cupiamus. (Vide, sup., epist. 30 et 35, et lib. I, epist. 34. Cf. Joan. Diac., l. III, c. 48.) EPISTOLA XXXVII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Deferendas ad episcopos clericorum causas, ne episcopalis jurisdictio violetur. Gregorius Romano defensori Siciliae. Pervenit ad nos (Grat. 11, q. 1, c. 39) quod si quis contra clericos quoslibet causam habeat, despectis", + "candidate_score": 0.650221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1928", + "psc_text": "curavi; ut nobis omnia sub celeritate indicet, et quae fienda sunt, Deo ordinante, disponantur. Praeterea, in scriptis quae ad nos misistis fraternitatem vestram 1120 contristatam invenimus, eo quod huc eam quasi pro ingratitudine aliqua venire noluissemus, quando non illud ob aliud nisi sola utilitatis causa fecimus, scientes propter personas ibidem consistentes valde necessariam illic vestram fuisse praesentiam. Sed ne forte ex hoc ingratum erga vos animum nostrum credatis, quod absit, existere, si veniendi vobis voluntas est, apto vos tempore apostolorum liminibus praesentate. Nam quantum ad nos pertinet, ita charitatem vestram diligimus, ut videre vos saepius cupiamus. (Vide, sup., epist. 30 et 35, et lib. I, epist. 34. Cf. Joan. Diac., l. III, c. 48.) EPISTOLA XXXVII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Deferendas ad episcopos clericorum causas, ne episcopalis jurisdictio violetur. Gregorius Romano defensori Siciliae. Pervenit ad nos (Grat. 11, q. 1, c. 39) quod si quis contra clericos quoslibet causam habeat, despectis", + "candidate_score": 0.650187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16_18", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1318", + "psc_text": "mos vestrae sit insulae post paschalem festivitatem, vobis euntibus, 933 aut directis responsalibus vestris ad metropolitam vestrum, utrum sciatis an minime, ipse vobis de venturo Pascha scripta debeat denuntiatione mandare. Et quantum dicitur, quidam vestrum hoc facere secundum consuetudinem postponentes, aliorum quoque ad non obediendum corda pervertunt. Additur etiam quod ex vobis aliqui, pro Ecclesiae suae emergentibus causis transmarina petentes, sine praedicti metropolitani sui cognitione, vel epistolis, sicut canonum ordo constituit, audeant ambulare. Hortamur ergo fraternitatem vestram ut antiquam Ecclesiarum vestrarum consuetudinem exsequentes, tam de suscipienda paschali denuntiatione, quam etiam si quemquam vestrum pro causis propriis ubicunque compulerit ambulare necessitas, ab eodem metropolita vestro secundum indictam vobis regulam petere debeatis, nec eum postponere in aliquo praesumatis; excepto si, quod non optamus, contra eumdem metropolitam vestrum habere vos aliquid causae contingat, ut ob hoc sedis apostolicae judicium ii qui petere festinant, licentiam habeant, quod scitis per canones etiam antiquorum patrum institutione", + "candidate_score": 0.649311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16_18", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "ordinatione venalitas; potentia vel supplicatio personarum nihil adversus haec quae prohibemus obtineat. Nam proculdubio Deus offenditur, si ad sacros ordines quisquam non ex merito, sed ex favore, quod absit, aut ex venalitate provehitur. Haec autem si fieri cognoscis, non taceas; sed instanter obsiste: quoniam si haec aut investigare fortasse neglexeris, aut intellecta celaveris, non solum illos qui haec agunt, peccati vinculum illigabit; sed et te hujus rei non levis ante Deum culpa respiciet. Oportet ergo canonica ultione si quid tale committitur, coerceri: ne tantum facinus cum aliorum peccato vires ex dissimulatione percipiat. Praesentium igitur portitorem Victorinum fraternitatis tuae diaconum, quem tuum reor imitatorem existere, et cum charitate suscepi, et ad remeandum citius relaxavi, per quem etiam claves beati Petri, in quibus de catenis ipsius inclusum est, tibimet pro benedictione transmisi. Praeterea de unitate ac pace concilii, quod Deo auctore congregare disponitis, charitas tua animos nostros subtiliter omnia indicando laetificet. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.646087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16_18", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2430", + "psc_text": "quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae sedis praecepta multiplicare, apertissimeque nota facere agnoscant; quia quod specialiter tibi tuisque et fratrum tuorum charitati, ut tuae litterae innotuerunt, consultis scribimus, generaliter omnibus tenere mandamus. Circa subjectorum autem 1282 actus fraternitas tua sit vigilans, ut vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit; linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita cum lucro multiplicantur, in diem retributionis annuente divina gratia audire mereamini: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21, 25.) Curam praeterea de omnibus quae vobis aliisque fratribus nostris, et generaliter cunctis, pro illicitarum rerum prohibitione scripsimus,", + "candidate_score": 0.645014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_497", + "psc_text": "horum est, aliis Metropolitis hujusmodi te praebere nolumus praesumptionis exemplum. Sed ne forte putes nos, haec vobis scribentes, quae pro fraterna sunt charitate neglexisse, scitote in nostro scrinio de privilegio Ecclesiae 667 tuae subtiliter perquisitum. Et quidem quaedam inventa sunt quae omnino possint fraternitatis tuae intentionibus obviare, nihil autem in quo de hujuscemodi capitulis pars vestrae possit Ecclesiae roborari. Nam et de ipsa consuetudine tuae quam opponis Ecclesiae, quae vobis olim, ut a partibus vestris probaretur, scripsimus, jam satis nos sollicitudinem gessisse cognoscite, inquirentes filios nostros Petrum diaconum, atque Gaud osum primicerium, necnon et Michaelium defensorem sedis nostrae, vel alios, qui pro diversis responsis Ravennam a nostris decessoribus sunt transmissi, et haec te in praesentia sua egisse districtissime negaverunt. Apparet igitur secreto non potuisse geri, nisi quod usurpabatur illicite. Unde quod latenter subintroductum est, nulla debet stabilitate persistere. Quae ergo superflue a te vel a tuis decessoribus sunt praesumpta, cum", + "candidate_score": 0.643198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2411", + "psc_text": "loquetur judicium: lex Dei ejus in corde ipsius (Psal. XXXVI, 30) , non atramento sed Spiritu Dei vivi vestris in arcanis conscripta; non igitur in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis. Exstinguatur, oramus, vestris sapientissimis responsis et auxiliis omnis tenebrarum caligo, ut lucifer nobis resplendeat per vos, sanctissime Pater, et dogmatica definitio omnes ubique laetificans, quia gloriosi sanctae Ecclesiae Patres propria et piissima dogmata in aeternae vitae firmam haereditatem praedicasse noscuntur. Et subscriptio: Incolumem vos et Deo placitum, sancte Pater patrum, orantem pro nobis Dominus custodiat in aevum. Amen. EPISTOLA XVII. AD FELICEM MESSANENSEM EPISCOPUM. Interrogatus respondet de consanguineorum conjunctione, de vexatione episcoporum a subditis, ac de dubia ecclesiarum consecratione. Segregari incorrigibiles, et synodum quotannis congregari praecipit. Reverendissimo fratri Felici episcopo, Gregorius servus servorum Dei. Caput nostrum, quod est Christus, ad hoc sua membra nos esse voluit, ut per ejus largam 1277 charitatem et fidem unum nos in se corpus", + "candidate_score": 0.641637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2234", + "psc_text": "degentium, sicut voluistis, indulsimus, nec excellentiae vestrae amplectenda nobis desideria vel ad modicum differre pertulimus. Paterna praeterea charitate salutationis praemittentes alloquium, indicamus illustribus filiis nostris, vestrae vero excellentiae famulis ac legatis Burgoaldo et Varmaricario, nostrum nos secundum vestra scripta praebuisse secretum. Qui omnia quae sibi injuncta dixerunt, subtili nobis insinuatione reserasse noscuntur. De quibus curae nobis erit sequenti tempore excellentiae vestrae quid actum fuerit indicare. Nam nos quidquid possibile, quidquid est utile, et ad ordinandam pacem inter vos et rempublicam pertinet, summa, Deo auctore, cupimus devotione compleri. Mennam (Grat., 2, q. 5, c. 7), reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum, postquam, ea quae de eo dicta fuerant requirentes, in nullo invenimus esse culpabilem, qui, insuper, ad sacratissimum corpus beati Petri apostoli sub jurejurando satisfaciens, ab his quae objecta ejus opinioni fuerant se demonstravit alienum, reverti illuc purgatum absolutumque permisimus, quia sicut dignum erat ut, si in aliquo reus existeret, culpam in", + "candidate_score": 0.641038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_15_17", + "bdc_text": "qn quoniam ? vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1594", + "psc_text": "quae ejus fuissent decreto disposita nullius deinceps illicitae usurpationis molestia quaterentur. Unde quia effectum et regia voluntas et res valde desiderata poscebat, a praedecessore nostro Vigilio, Romanae sedis antistite, ad praedecessorem vestrum Aurelium scripta transmissa sunt, ubi omnia quae amplectendae voluntatis studium deposcebat apostolicae auctoritatis libenter annisu firmata sunt, quia difficultatem pati non potuit hujusmodi res petita. Sed ut fraternitas vestra quae fuerint tempore illo decreta cognoscat, antedicti praedecessoris nostri scripta his praevidimus scriptis adjungi. Quibus lectione percursis, hortamur ut omnia sacerdotali, sicut decet, studio inviolata conserves, nihilque illic de indebitis, nihil permittas de illicitis irrogari, nec ea quadam patiaris usurpatione convelli. Nam licet ea quae semel apostolicae sedis auctoritate sancita sunt nil egeant firmitatis, ex abundantia tamen cuncta quae pro hujus rei quiete a praedecessore nostro statuta sunt nostra iterum auctoritate in omnibus roboramus. Fraternitas ergo vestra ita se in custodiendis eis exhibeat, quatenus et omnem occasionem inquietudinis excludat,", + "candidate_score": 0.640464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_991", + "psc_text": "fraternitatem vestram bonis esse intentam operibus, et sponte se exhibere in causis Deo placitis confidamus, verumtamen utile esse 831 fraterna vos alloqui charitate credimus, ut solatia, quae vos ultro decet impendere, nostris quoque provocati epistolis augeatis. Atque ideo indicamus sanctitati vestrae Augustinum, servum Dei, praesentium portitorem, cujus zelus et studium bene est nobis cognitum, cum aliis servis Dei, pro animarum nos illuc compendio transmisisse, sicut ipse vobis eoram positus poterit indicare. In qua re oratione vos eum et auxiliis adjuvare necesse est, atque, ubi opus exegerit, solatiorum vestrorum ei praebere suffragia et paterna ac sacerdotali illum consolatione sicut convenit refovere, quatenus dum sanctitatis vestrae fuerit solamina consecutus, si quid Deo nostro lucrifacere, sicut optamus, valuerit, et vos possitis pariter mercedem acquirere, qui ad bona opera suffragii vestri devote copiam ministratis. Candidum autem presbyterum, communem filium, et patrimoniolium Ecclesiae nostrae fraternitas vestra, quippe ut unanimis nobis, studeat habere commendatum, ut aliquid", + "candidate_score": 0.640047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_17_19", + "bdc_text": "quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1318", + "psc_text": "mos vestrae sit insulae post paschalem festivitatem, vobis euntibus, 933 aut directis responsalibus vestris ad metropolitam vestrum, utrum sciatis an minime, ipse vobis de venturo Pascha scripta debeat denuntiatione mandare. Et quantum dicitur, quidam vestrum hoc facere secundum consuetudinem postponentes, aliorum quoque ad non obediendum corda pervertunt. Additur etiam quod ex vobis aliqui, pro Ecclesiae suae emergentibus causis transmarina petentes, sine praedicti metropolitani sui cognitione, vel epistolis, sicut canonum ordo constituit, audeant ambulare. Hortamur ergo fraternitatem vestram ut antiquam Ecclesiarum vestrarum consuetudinem exsequentes, tam de suscipienda paschali denuntiatione, quam etiam si quemquam vestrum pro causis propriis ubicunque compulerit ambulare necessitas, ab eodem metropolita vestro secundum indictam vobis regulam petere debeatis, nec eum postponere in aliquo praesumatis; excepto si, quod non optamus, contra eumdem metropolitam vestrum habere vos aliquid causae contingat, ut ob hoc sedis apostolicae judicium ii qui petere festinant, licentiam habeant, quod scitis per canones etiam antiquorum patrum institutione", + "candidate_score": 0.639757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_18", + "bdc_text": "Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_500", + "psc_text": "huc eos, si tamen probationum difficultas pro locorum longinquitate non impedit, ad haec ipsa discutienda transmittere. Quod si vel ad tuum judicium vel ad nos, majorum fulti patrocinio, quod non credimus, venire despexerint, et in objectis sibi capitulis contumaciter respondere nequiverint, volumus ut eis post secundam et tertiam admonitionem tuam, ministerium sacri interdicas officii; atque nobis de contumacia eorum scriptorum tuorum tenore renunties, ut deliberemus quemadmodum actus eorum debeas subtiliter perscrutari, atque secundum definitiones canonicas emendare. Cognoscat igitur fraternitas tua de causa hac nos plenissime absolutos, ex eo quod vobis causas ipsas commisimus subtiliter perquirendas, atque omnia peccata eorum si inulte 668 venerint, omne pondus discussionis hujus in tuae animae redundare periculum; sciens nullam dilectionem vestram excusationem apud futurum judicem habituram, si non excessus cleri tui cum summa canonici rigoris severitate correxeris, et hos quibus haec fuerint approbata, sacros ulterius ordines temerare permiseris. Illud autem (Grat. dist. 93, c. 22)", + "candidate_score": 0.603854, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.701333, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_908", + "psc_text": "Ecclesia, cui te Dominus voluit praesidere, cujusquam talium, ut ante jam scripsimus, nomen ad altare recitetur, quam quid de eis constitui debeat rerum processus ostendat. CAP. III. De commonitorio vero, a clericis dilectionis tuae nobis oblato, necessarium non fuit epistolis quid videretur inserere cum sufficeret legatis cuncta committi, quorum sermone ex omnibus diligentius instrueris. Annitere itaque, frater charissime, ut quae Ecclesiae Dei congruunt, fideliter et efficaciter 1052 cum his fratribus, quos tantae rei idoneos auctores elegimus, exsequaris; praesertim cum ipsa vos causae ratio, spesque divini auxilii cohortentur, et clementissimorum principum tam sancta sit fides, tam religiosa devotio, ut in eis non solum Christianum, sed etiam sacerdotalem experiamur affectum. Qui utique pro ea pietate qua se esse Dei famulos gloriantur, omnes suggestiones vestras fidei catholicae profuturas, dignanter accipient, ut ipsorum quoque opere et pax Christiana reparari, et error impius possit aboleri. Ac si de aliquibus amplius fuerit deliberandum, celeriter ad nos", + "candidate_score": 0.701333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_109", + "psc_text": "recurrit gratiam, si Ecclesiae sic regantur ut nullus querimoniis aditus reseretur. Sit itaque dilectioni vestrae, fratres charissimi, dulcis et jucunda praeceptio, quam de sedis apostolicae auctoritate, servata charitatis gratia, manare noscatis; nec vobis aliquid juris credatis imminui, si tam praesentibus quam futuris rebus videatis, ne illicitis praesumptionibus reseretur aditus, praecaveri. CAUTIUS enim usurpationibus, antequam tententur, obsistere, quam quae usurpata fuerint vindicare. CAP. II. Et quia per omnes Ecclesias cura nostra distenditur, exigente hoc a nobis Domino, qui apostolicae dignitatis beatissimo apostolo Petro primatum fidei suae remuneratione commisit, universalem Ecclesiam in fundamenti ipsius soliditate constituens, necessitatem sollicitudinis quam habemus, cum his qui nobis collegii charitate juncti sunt sociamus. Vicem itaque nostram fratri et coepiscopo nostro Anastasio, secuti eorum 618 exemplum, quorum nobis recordatio est veneranda, commisimus, et ut sit in speculis, ne quid illicitum a quoquam praesumatur, injunximus: cui in his quae ad ecclesiasticam pertinent disciplinam, ut dilectio vestra pareat, admonemus.", + "candidate_score": 0.693183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_474", + "psc_text": "I. Praesumptio et imperitia Eutychen in errorem impulerunt. Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito, tandem quid apud vos scandali contra integritatem fidei exortum fuisset agnovimus; et quae prius videbantur occulta, nunc nobis reserata patuerunt. Quibus Eutyches, qui presbyterii nomine honorabilis videbatur, multum imprudens et nimis imperitus ostenditur, ut etiam de ipso dictum sit a propheta: Noluit intelligere, ut bene ageret; iniquitatem meditatus est in cubili suo (Ps. XXXV, 4) . 803 Quid autem iniquius quam impia sapere, et sapientioribus doctioribusque non cedere? Sed in hanc insipientiam cadunt qui cum ad cognoscendam veritatem aliquo impediuntur obscuro, non ad propheticas voces, non ad apostolicas litteras, nec ad evangelicas auctoritates, sed ad semetipsos recurrunt; et ideo magistri erroris existunt, quia veritatis discipuli non fuere. Quam enim eruditionem de sacris novi et veteris Testamenti paginis acquisivit, qui ne ipsius quidem Symboli initia comprehendit? Et quod per", + "candidate_score": 0.692634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1585", + "psc_text": "est. Nam quorumdam fratrum suggestione comperimus, aliquos captivorum ad sedes suas libere redeuntes, qui scilicet in captivitatem illa aetate devenerint, quae nullius rei firmam potuerat habere notitiam, remedium quidem implorare baptismatis; sed utrum ejusdem mysterium baptismatis ac sacramenta perceperint, infantiae inscientia non posse reminisci, et ideo sub hoc latentis recordationis incerto animas suas in discrimen adduci, dum sub specie cautionis negatur his gratia, quae ideo non impenditur quia putatur impensa. Cum itaque tribuere talibus Dominici sacramenta mysterii, non immerito quorumdam fratrum formido dubitaret, in synodali, ut diximus, coetu formam hujuscemodi consultationis accepimus, quam diligentius discutientes, pro uniuscujusque sensu sollicita voluimus ratione tractari, quo ad veritatem, adhibita cognitione multorum, certius pervenire possemus. Eadem ergo, quae in sensum nostrum divina inspiratione venerunt, frequens etiam fratrum firmavit assensio. In primis itaque providere 1407 debemus, ne dum speciem quamdam cautionis tenemus, damnum regenerandarum incidamus animarum. Quis enim ita sit suspicationibus suis deditus, ut verum", + "candidate_score": 0.691593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_398", + "psc_text": "religiosa piissimi principis fides multam nobis sollicitudinem Christianae pacis indicunt: ut amputatis dissensionibus, fides catholica inviolata servetur, et his qui prava defendunt, ab errore revocatis, nostra auctoritate, quorum fides probata fuerit, muniantur. Nec aliqua poterit ex hac parte difficultas afferri, cum memoratus presbyter libello proprio sit professus paratum se esse ad corrigendum, si quid in se inventum fuerit quod reprehensione sit dignum. DECET ENIM in talibus causis hoc maxime provideri, ut sine strepitu concertationum et custodiatur charitas, et veritas defendatur. Et ideo quia dilectio tua de tanta causa nos videt necessario esse sollicitos, quam plenissime et lucide universa nobis, quod ante facere debuit, indicare festinet: ne inter assertiones partium aliqua ambiguitate fallamur, et dissensio quae in suis initiis abolenda est nutriatur: cum in corde nostro ea observantia, Deo inspirante, permaneat, ne constitutiones venerabilium Patrum divinitus roboratae, et ad soliditatem fidei pertinentes, prava cujusquam interpretatione violentur. Deus te incolumem custodiat, frater", + "candidate_score": 0.691064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_340", + "psc_text": "possit societate violari, cum per omnia illis professio propria coeperit obviare. Circa quos etiam illam canonum constitutionem praecipimus custodiri, ut in magno habeant beneficio si adempta sibi omni spe promotionis, in quo inveniuntur ordine, stabilitate perpetua maneant; si tamen iterata tinctione non fuerint maculati. Non levem apud Dominum noxam incurrit qui de talibus ad sacros ordines promovendum aliquem judicarit. Quod si cum grandi examinatione promotio conceditur inculpatis, multo magis non debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat curam suam dispositionibus nostris, 732 et det operam ut circumspecte atque velociter impleantur quae ad totius Ecclesiae incolumitatem et laudabiliter suggesta sunt, et salubriter ordinata. Non autem dubitet dilectio tua, nos si, quod non arbitramur, neglecta fuerint quae pro custodia canonum et pro fidei integritate decernimus, vehementius commovendos: quia INFERIORUM ordinum culpae ad nullos magis referendae sunt quam ad desides negligentesque rectores: qui multam saepe nutriunt pestilentiam, dum necessariam dissimulant", + "candidate_score": 0.690034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_553", + "psc_text": "Non enim portiuncula aliqua fidei nostrae, quae minus lucide sit clara, pulsatur; sed hoc imperita resultatio audet incessere quod Dominus in Ecclesia sua neminem voluit ignorare. 851 Et ideo pro vestrae pietatis consuetudine elaborare dignemini, ut quod contra singulare sacramentum salutis humanae blasphema insipientia protulit, ab omnium animis repellatur. Ac si ipse, qui in hanc tentationem incidit, resipiscit, ita ut quod male senserat propria voce et subscriptione condemnet, communio illi sui ordinis reformetur. Quod etiam fratri et coepiscopo meo Flaviano me clementia vestra scripsisse cognoscat; et his, quos misimus, delegasse, ut venia concedatur, si error aboletur. Ne autem piissimi principis dispositioni, qua episcopale concilium voluit congregari, nostra videretur praesentia defuisse, fratres meos Julium episcopum, Renatum presbyterum, et filium meum Hilarum diaconem misi, qui vicem praesentiae meae implere sufficerent. Sed ei, qui in errore est, melius consuletur, si ubi desipuit, ibidem resipiscat; et ubi damnationem meruit, illic indulgentiam consequatur. Data idibus", + "candidate_score": 0.689768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_398", + "psc_text": "religiosa piissimi principis fides multam nobis sollicitudinem Christianae pacis indicunt: ut amputatis dissensionibus, fides catholica inviolata servetur, et his qui prava defendunt, ab errore revocatis, nostra auctoritate, quorum fides probata fuerit, muniantur. Nec aliqua poterit ex hac parte difficultas afferri, cum memoratus presbyter libello proprio sit professus paratum se esse ad corrigendum, si quid in se inventum fuerit quod reprehensione sit dignum. DECET ENIM in talibus causis hoc maxime provideri, ut sine strepitu concertationum et custodiatur charitas, et veritas defendatur. Et ideo quia dilectio tua de tanta causa nos videt necessario esse sollicitos, quam plenissime et lucide universa nobis, quod ante facere debuit, indicare festinet: ne inter assertiones partium aliqua ambiguitate fallamur, et dissensio quae in suis initiis abolenda est nutriatur: cum in corde nostro ea observantia, Deo inspirante, permaneat, ne constitutiones venerabilium Patrum divinitus roboratae, et ad soliditatem fidei pertinentes, prava cujusquam interpretatione violentur. Deus te incolumem custodiat, frater", + "candidate_score": 0.688874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "quia non omiseris opportunitatem familiaris alloquii, quod omni occasione inter nos convenit frequentari: ut de his quae ad curam nostram pro Ecclesiae statu pertinent, nihil incognitum, nihil habeamus incertum. In hac autem sollicitudine constitutis numquam desunt divina praesidia, quae hypocritarum simulationes nihil posse permittunt, occultamque eorum nequitiam manifesta destructione confundunt. Quamvis enim jampridem omnia haereticorum machinamenta confracta sint et universas ejus vires dextera veritatis abstulerit, nunc tamen intereunte, ut scripsistis, Dioscoro, in profundiora ceciderunt, et perfidiae incentore sublato, instabiles quaedam et insipientes animae habent quod paveant, non habent quod sequantur. Unde auxiliante misericordia Dei facilius est errantium speranda correctio, et efficacior erit praedicatio Evangelii, exstincto defensore mendacii: cooperante ad hoc remedium Christianissimi principis pietate, cujus devotio pro omnibus catholicae fidei provectibus sanctas semper praetendit excubias. Et ideo fraternitatem tuam hortor et moneo ut dignatione et charitate regia sapienter utaris, et de omnibus quae profutura credideris, opportunas suggestiones non moreris offerre:", + "candidate_score": 0.688457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1159", + "psc_text": "Consulente autem dilectione tua de his in quibus putaveris ambigendum, non deerit relationibus tuis meae responsionis instructio: ut sequestrata earum actione causarum, quae in quibusque Ecclesiis praesulum suorum debent cognitione firmari, hanc specialem curam vice mea functus assumas, ne haeresis vel Nestoriana vel Eutychiana in aliqua parte revirescat: quia in episcopo Constantinopolitano catholicus vigor non est, nec multum aut pro sacramento salutis humanae, aut pro sua est aestimatione sollicitus: cum si quid illi inesset spiritualis industriae, ita et a quibus ordinatus sit, et cui viro successerit cogitare deberet, ut magis beatum Flavianum, quam sui honoris sequeretur auctores. Et ideo cum piissimi principes secundum obsecrationem meam dignati fuerint fratrem Anatolium de his quae merito in querelam veniunt increpare, jungat charitas tua diligentiam suam, ut universa scandala, adhibita plenissima correctione resecentur, et a filii nostri Aetii cesset injuriis. Nam apud catholicum episcopum, etiam si erat quod quacumque de causa succensendum archidiacono videretur,", + "candidate_score": 0.68666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec respondere quae a me sunt scripta curaverit, colloquia quidem mea ab illo suspendi, sed animum, quo illum corrigi et meliorem esse desidero, non mutavi. Proinde, si placet vestrae clementiae, immo, quia id vobis placere cognosco, satisfaciat canonibus, et omnium gratiam sacerdotum pacifica humilitate servaturum se esse rescribat, ambitumque culpabilem se abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus.", + "candidate_score": 0.68395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_250", + "psc_text": "grave intolerandumque committeret, nostra erat exspectanda censura; ut nihil prius ipse decerneres, quam quid nobis placeret agnosceres. Vices enim nostras ita tuae credidimus charitati, ut in partem sis vocatus sollicitudinis, non in plenitudinem potestatis. Unde sicut multum nos ea quae a te pie sunt curata laetificant, ita nimium ea quae perperam sunt gesta contristant. Et necesse est, post multarum experimenta causarum sollicitius prospici, et diligentius praecaveri, quatenus per spiritum charitatis et pacis, omnis materia scandalorum de Ecclesiis Domini quas tibi commendavimus auferatur, praeeminente quidem in illis provinciis episcopatus tui fastigio, sed amputato totius usurpationis excessu. 687 CAP. II. De jure metropolitarum sub vicario Thessalonicensi degentium conservando. Igitur secundum sanctorum Patrum canones Spiritu Dei conditos, et totius mundi reverentia consecratos, metropolitanos singularum provinciarum episcopos, quibus ex delegatione nostra fraternitatis tuae cura praetenditur, jus traditae sibi antiquitus dignitatis intemeratum habere decernimus; ita ut a regulis praestitutis, nulla aut negligentia, aut praesumptione discedant.", + "candidate_score": 0.682231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_908", + "psc_text": "Ecclesia, cui te Dominus voluit praesidere, cujusquam talium, ut ante jam scripsimus, nomen ad altare recitetur, quam quid de eis constitui debeat rerum processus ostendat. CAP. III. De commonitorio vero, a clericis dilectionis tuae nobis oblato, necessarium non fuit epistolis quid videretur inserere cum sufficeret legatis cuncta committi, quorum sermone ex omnibus diligentius instrueris. Annitere itaque, frater charissime, ut quae Ecclesiae Dei congruunt, fideliter et efficaciter 1052 cum his fratribus, quos tantae rei idoneos auctores elegimus, exsequaris; praesertim cum ipsa vos causae ratio, spesque divini auxilii cohortentur, et clementissimorum principum tam sancta sit fides, tam religiosa devotio, ut in eis non solum Christianum, sed etiam sacerdotalem experiamur affectum. Qui utique pro ea pietate qua se esse Dei famulos gloriantur, omnes suggestiones vestras fidei catholicae profuturas, dignanter accipient, ut ipsorum quoque opere et pax Christiana reparari, et error impius possit aboleri. Ac si de aliquibus amplius fuerit deliberandum, celeriter ad nos", + "candidate_score": 0.681297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_804", + "psc_text": "ut quod a nobis desiderabatis, eo vobis tempore quo epistolae vestrae mittebantur occurrerit, si tamen dilectioni vestrae tradi scripta nostra potuere, quae non solum apostolicae sedis auctoritate, sed etiam sanctae synodi, quae ad nos frequens convenerat, unanimitate directa sunt, ut in his quantam curam totius Ecclesiae habeamus appareat; hortando scilicet omnium fidelium mentes et clementissimorum principum praesidia ad defensionem fidei postulando: quorum pios et catholicos animos non diffidimus opem atque auctoritatem suam justis petitionibus praestituros; quo citius, auxiliante Domino, perniciosa haeresis, et dudum sanctorum Patrum auctoritate damnata, quae nuper Ephesi male adjuta est, auferatur. CAP. II. Interim vero det operam, quantum fieri potest, vestra dilectio ut omnibus Ecclesiae filiis innotescat quid contra impium sensum secundum doctrinam evangelicam et apostolicam praedicemus. Quia licet plene, quae semper fuisset atque esset catholicorum sententia scripserimus, tamen nunc quoque ad confirmandas omnium mentes non parum exhortationis addidimus. Memor enim sum me sub illius nomine Ecclesiae", + "candidate_score": 0.680677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10_12", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.680342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_9_11", + "bdc_text": "At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.676827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10_12", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_235", + "psc_text": "fratribus SENECIONI, CAROSO, THEODULO, LUCAE, ANTIOCHO et VIGILANTIO metropolitanis per Illyrici provincias constitutis, LEO. CAP. I. Grato animo epistolas nostras a vestra dilectione susceptas, recurrentis paginae sermo testatus est, quas nos pro 678 Ecclesiarum statu et pace solliciti, ne quid novella praesumptio erroris afferret, noscimur direxisse: volentes a sacerdotibus Domini custodiri quae sedis apostolicae auctoritas crebro constituit; scilicet ut per Illyricum Ecclesiae constitutae ad curam fratris et coepiscopi nostri Anastasii Thessalonicensis urbis antistitis pertinerent. Ut si quae majores inter episcopos causae sunt quae in provinciis suis nequeant terminari, ad ejus notitiam referantur, et eodem arbitrio sub divini timore judicii componantur. Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si", + "candidate_score": 0.676656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10_12", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_250", + "psc_text": "grave intolerandumque committeret, nostra erat exspectanda censura; ut nihil prius ipse decerneres, quam quid nobis placeret agnosceres. Vices enim nostras ita tuae credidimus charitati, ut in partem sis vocatus sollicitudinis, non in plenitudinem potestatis. Unde sicut multum nos ea quae a te pie sunt curata laetificant, ita nimium ea quae perperam sunt gesta contristant. Et necesse est, post multarum experimenta causarum sollicitius prospici, et diligentius praecaveri, quatenus per spiritum charitatis et pacis, omnis materia scandalorum de Ecclesiis Domini quas tibi commendavimus auferatur, praeeminente quidem in illis provinciis episcopatus tui fastigio, sed amputato totius usurpationis excessu. 687 CAP. II. De jure metropolitarum sub vicario Thessalonicensi degentium conservando. Igitur secundum sanctorum Patrum canones Spiritu Dei conditos, et totius mundi reverentia consecratos, metropolitanos singularum provinciarum episcopos, quibus ex delegatione nostra fraternitatis tuae cura praetenditur, jus traditae sibi antiquitus dignitatis intemeratum habere decernimus; ita ut a regulis praestitutis, nulla aut negligentia, aut praesumptione discedant.", + "candidate_score": 0.676151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_9_11", + "bdc_text": "At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_664", + "psc_text": "Ephesina civitate fieri praecepistis, et ipsi fidei probatur obesse, et omnes Ecclesias vulnerare;. . . . . Et haec a nobis comperta sunt non incerto nuntio, sed ab ipsis reverendissimis episcopis qui a nobis missi sunt, et fidelissimo rerum quae gestae sunt narratore Hilaro diacono nostro. Haec autem ideo culpa processit, eo quod non pura conscientia et recto judicio secundum consuetudinem hi qui collecti sunt de fide et errantibus protulerunt. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti sacerdotis arbitrio impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et 908 nociturum statui suo scirent, nisi imperata fecissent, talemque ab ipso prolatam esse sententiam, ut in omnes per eam saeviretur Ecclesias. Quod nostri ab apostolica sede directi, adeo impium et catholicae fidei contrarium videntes, nobis significare noscuntur. CAP. II. Unde, tranquillissime principum, removete, quaesumus, a vestrae pietatis conscientia periculum religionis et fidei: ut", + "candidate_score": 0.672482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5_7", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_250", + "psc_text": "grave intolerandumque committeret, nostra erat exspectanda censura; ut nihil prius ipse decerneres, quam quid nobis placeret agnosceres. Vices enim nostras ita tuae credidimus charitati, ut in partem sis vocatus sollicitudinis, non in plenitudinem potestatis. Unde sicut multum nos ea quae a te pie sunt curata laetificant, ita nimium ea quae perperam sunt gesta contristant. Et necesse est, post multarum experimenta causarum sollicitius prospici, et diligentius praecaveri, quatenus per spiritum charitatis et pacis, omnis materia scandalorum de Ecclesiis Domini quas tibi commendavimus auferatur, praeeminente quidem in illis provinciis episcopatus tui fastigio, sed amputato totius usurpationis excessu. 687 CAP. II. De jure metropolitarum sub vicario Thessalonicensi degentium conservando. Igitur secundum sanctorum Patrum canones Spiritu Dei conditos, et totius mundi reverentia consecratos, metropolitanos singularum provinciarum episcopos, quibus ex delegatione nostra fraternitatis tuae cura praetenditur, jus traditae sibi antiquitus dignitatis intemeratum habere decernimus; ita ut a regulis praestitutis, nulla aut negligentia, aut praesumptione discedant.", + "candidate_score": 0.671168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_9_11", + "bdc_text": "At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_55", + "psc_text": "verba ad nos ibidem non tam de Leone quam de praedecessoribus ejus sumpta. Ita etiam hic voces a nobis, et decretorum nostrorum de praedecessorum decretis accipi potuerunt. Cum enim una eademque sit antecessorum et successorum auctoritas, decreta autem pontificia ex hac auctoritate totam vim sortiantur, nostra dici potuerunt decreta, quae ab antecessoribus lata fuere auctoritate successoribus communi; ita ut nostra decreta appellare, idem sit ac dicere edita auctoritate pontificia, quae tum in antecessoribus, tum in successoribus una eademque est. Simili loquendi ratione usus est etiam Gelasius, uti ostendemus in annotationibus ad cap. 50 codicis, quem Quesnellus edidit. 26. Caeterum sub initia pontificatus Leonis et circa an. 442 scriptas duas sequentes epistolas confirmabit etiam non modicum historica quaedam animadversio, quam primus produxit card. Norisius tom. III pag. 1177, et tom. IV, pag. 752; dein Pagius ad an. 418, n. 57; ac tandem P. Bernardus de Rubeis Monument. Aquileien. cap. 14, pag.", + "candidate_score": 0.668345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5_7", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_342", + "psc_text": "episcopus. Judicium, quod de te sperabamus, dolemus esse frustratum, quando ea te commisisse perspicimus quae omnem ecclesiasticae sanctionis regulam culpabili novitate foedarent: cum plenissime noveris, quanta sollicitudine per omnes Domini Ecclesias paternorum velimus canonum praecepta servari, et hanc maxime curam ad sacerdotes universarum plebium pertinere, ut sanctarum constitutionum regulae nullis corrumpantur excessibus. Unde miramur te, quem auctoritatum apostolicae sedis observantissimum esse convenerat, tam negligenter, ac potius insolenter, egisse, ut traditarum tibi legum non custos, sed transgressor 734 existeres. Libello etenim Pauli presbyteri tui, qui in subditis habetur, cognovimus, apud te novo ambitu foedoque colludio presbyterii ordinem fuisse turbatum; ita ut unius festina et immatura provectio, quaedam eorum dejectio facta sit, quorum honorem aetas commendabat et nulla culpa minuebat. Quod si ambientis intentio, aut imperita faventium studia id quod numquam habuit consuetudo poscebant, ut incipiens emeritis et novellus praeferretur antiquis, tuae fuerat industriae atque doctrinae ut injusta petentium desideria rationabili auctoritate", + "candidate_score": 0.666443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_217", + "psc_text": "ubi minores sunt plebes minoresque conventus, presbyterorum cura sufficiat, episcopalia autem gubernacula nonnisi majoribus populis et frequentioribus civitatibus oporteat praesidere, ne, quod sanctorum Patrum divinitus inspirata decreta vetuerunt, viculis et possessionibus, vel obscuris et solitariis municipiis tribuatur sacerdotale fastigium, et honor cui debent excellentiora committi, ipsa sui numerositate vilescat. Quod nunc in sua dioecesi Restitutus episcopus factum esse causatus est, et rationabiliter postulavit ut si episcopi eorum locorum in quibus non debuerant ordinari humana conditione decesserint, loca ipsa ad jus ejusdem antistis cui olim propria vel contigua fuerunt revertantur. Et inutile 668 est ut sacerdotalis dignitas inconsiderata ordinantis facilitate superflua multiplicatione minuatur. CAP. XI. De his autem quae in sacro virginitatis proposito constitutae, ut superius dictum est, barbaricam pertulere violentiam, et integritatem pudoris non animo, sed corpore perdiderunt, ea nobis videtur servanda moderatio, ut neque in viduarum dejiciantur gradum, nec in sacrarum et perseverantium virginum numero censeantur: quibus, si in", + "candidate_score": 0.663311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_341", + "psc_text": "suggesta sunt, et salubriter ordinata. Non autem dubitet dilectio tua, nos si, quod non arbitramur, neglecta fuerint quae pro custodia canonum et pro fidei integritate decernimus, vehementius commovendos: quia INFERIORUM ordinum culpae ad nullos magis referendae sunt quam ad desides negligentesque rectores: qui multam saepe nutriunt pestilentiam, dum necessariam dissimulant adhibere medicinam. Data III kalend. Januarii, Calepio et Ardabure viris clarissimis consulibus. EPISTOLA XIX. AD DORUM BENEVENTANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. I. Dorum de perturbato presbyterii ordine, primosque presbyteros juri suo cedentes redarguit. --II. Suum cuique ordinem vindicat pro ordinationis tempore; primis, qui cesserant, ad infimum relegatis. 733 Dilectissimo fratri DORO, LEO episcopus. Judicium, quod de te sperabamus, dolemus esse frustratum, quando ea te commisisse perspicimus quae omnem ecclesiasticae sanctionis regulam culpabili novitate foedarent: cum plenissime noveris, quanta sollicitudine per omnes Domini Ecclesias paternorum velimus canonum praecepta servari, et hanc maxime curam ad sacerdotes universarum plebium pertinere, ut sanctarum constitutionum regulae nullis", + "candidate_score": 0.663298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1277", + "psc_text": "nostris insidiantur et syllabis, nullam illis vel tenuem occasionem demus, qua Nestoriano nos sensui congruere mentiantur. Plebem autem et clerum, omnemque fraternitatem ita debet diligentia tua ad profectum fidei cohortari, ut nihil te novum docere demonstres, sed ea omnium insinuare pectoribus quae venerandae memoriae Patres consona praedicatione docuerunt, cum quibus nostra in omnibus concordat epistola. Hoc autem non solum tuis verbis, sed et ipsa praecedentium expositionum recitatione 1255 monstrandum est: ut plebs Dei noverit ea sibi praesenti doctrina insinuari, quae Patres et acceperunt a praecedentibus suis, et posteris tradiderunt. Unde lectis primitus praedictorum sacerdotum assertionibus, tunc demum mea quoque scripta recitentur: ut aures fidelium probent non aliud nos quam quod a majoribus accepimus praedicare. Et quia ad haec discernenda minus exercitatos habent sensus, ex Patrum saltem litteris discant quam antiquum hoc malum sit, quod nunc a nobis tam in Nestorio quam in Eutyche, qui erubuerunt Evangelium Christi secundum ipsius Domini", + "candidate_score": 0.662906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_19_21", + "bdc_text": "Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent : a quibus in pręsens supersedebo , ne te iam pene nostris scriptis obrutum magis obruam . Nam si hęc quam agimus causa cesserit ex animi sententia , spes est de reliquis omnibus in posterum optima .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec respondere quae a me sunt scripta curaverit, colloquia quidem mea ab illo suspendi, sed animum, quo illum corrigi et meliorem esse desidero, non mutavi. Proinde, si placet vestrae clementiae, immo, quia id vobis placere cognosco, satisfaciat canonibus, et omnium gratiam sacerdotum pacifica humilitate servaturum se esse rescribat, ambitumque culpabilem se abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus.", + "candidate_score": 0.662666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_121", + "psc_text": "est, approberis: Manus cito nemini imposueris (I Tim. V, 22) . CAP. V. Ad synodum quisquis fratrum fuerit evocatus occurrat, nec sanctae congregationi se deneget: in qua maxime constituendum esse noverit quod ad disciplinam poterit ecclesiasticam pertinere. Melius enim omnis culpa vitabitur, si inter sacerdotes Domini collatio frequentior habeatur, et emendationi pariter et charitati plurimum praestat adunata societas. Illic, si quae causae natae fuerint, praestante Domino, ita poterunt terminari, ut contentio nulla resideat; sed sola inter fratres charitas coalescat. Si qua vero causa major evenerit, quae a tua fraternitate illic praesidente non potuerit definiri, relatio tua missa nos consulat: ut revelante Domino, cujus misericordiae profitemur esse quod possumus, quod ipse nobis aspiraverit, rescribamus: ut cognitioni nostrae pro traditione veteris instituti et debita apostolicae sedis reverentia, nostro examine vindicemus: ut enim auctoritatem tuam vice nostra te exercere volumus, ita nobis quae illic componi non potuerint, vel qui vocem appellationis emiserit, reservamus.", + "candidate_score": 0.659983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.657804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_713", + "psc_text": "ἐκείνους οἵ τινες τὴν ἀλήθειαν τῆς σάρκοθς ἡμῶν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ 936 ἀρνοῦνται, ὁμοίᾳ ἀφοσιώσει καταδικάζομεν. Στήκετε τοίνυν ἐν τῷ πνεύματι τῆς (καθολικῆς) ἀληθείας, καὶ τὴν ἀποστολικὴν προτροπὴν τῇ διακονίᾳ τοῦ ἡμετέρου στόματος δέξασθε· ἐπειδὴ ὑμῖν κεχάρισθαι ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ, οὐ μόνον ἵνα εἰς αὐτόν πιστεύητε, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν. Μὴ θέλητε ὑπολαμβάνειν, ἀγαπητοὶ, ὅτι τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ ἐκκλησίᾳ ἀπολειφθήσεται ἢ ὑστερήσει ποτὲ ἡ θεῖα Ἐκκλησία [Forte ἐκδικία]. Ἐκλάμπει γὰρ τῆς πίστεως τὸ καθαρὸν, ὅταν ἀπ' οὐτῆς ὁ ῥύπος τῆς πλάνης χωρισθῇ. Ὅθεν πάλιν καὶ πάλιν ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διάμαρτυρόμεθα ὁμοῦ καὶ ὑπομιμνήσκομεν, ἵνα ἀπό τῆς πίστεως ἐν ᾗ τεθεμελιωμένοι ἐστὲ, καὶ ἐν ᾗ τὸν Χριστιανικώτατον βασιλέα οἴδαμεν παραμένειν, μήτε ἑνέδραις, μήτε τισὶν ἀπάταις μετακινηθείητε· ἀλλ' εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἐπισκόπου ὑμῶν ἐκεῖνον τοῖς ὀφθαλμοῖς κατέχητε, ὑπὲρ οὗ αὐτὸς πάντα παθεῖν ἅπερ ἐπηνέχθη οὐκ ἐφοβήθη· οὗτινος ἐν πᾶσι μιμητὰς ὑμᾶς γενέσθαι ἐπιθυμοῦμεν, ἵνα κοινὸν μετ' αὐτοῦ", + "candidate_score": 0.649717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_20_22", + "bdc_text": "a quibus in pręsens supersedebo , ne te iam pene nostris scriptis obrutum magis obruam . Nam si hęc quam agimus causa cesserit ex animi sententia , spes est de reliquis omnibus in posterum optima . Salutant te nostri omnes officiosissime.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_968", + "psc_text": "fide sublimius ad laetandum? Quid agnitione Dominica festivius ad coronas, quam nobis olim Salvator ipse tradidit ad salutem, inquiens: Euntes, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti; docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis (Matth. XXVIII, 19, 20) ? Quam veluti auro textam seriem, ex praecepto legislatoris venientem usque ad nos ipse servasti, vocis beati Petri omnibus constitutus interpres, et 1090 ejus fidei beatificationem super omnes adducens. Unde et nos, quippe ut inchoatore bonorum te ad utilitatem utentes, Ecclesiae filiis haereditatem sortemque veritatis ostendimus, non singillatim faciente in occulto unoquoque doctrinam, sed uno spiritu, una conspiratione atque concordia confessionem fidei declarantes; et eramus in communi corona gaudii, quasi in imperialibus coenis, deliciis spiritualibus epulantes, quas per tuas litteras Christus praeparaverat invitatis, et supercoelestem sponsum inter nos conversantem nos cernere putabamus. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ejus (Matth. XVIII, 20),", + "candidate_score": 0.64959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_658", + "psc_text": "παρασαλεύειν, παραχρῆμα τῆς βλάβης ἀποσειομένης. Ἐπεὶ οὖν τὸ συνέδριον τῶν ἐπισκόπων, ὅπερ γενέσθαι προσετάξατε ἐν τῇ Ἐφεσίων πόλει διὰ Φλαυιανὸν αὐτήν τε καταβλάπτει τὴν πίστιν, καὶ πάσας τραυματίζει τὰς ἐκκλησίας. . . . καὶ ταῦτα ἡμῖν ἔγνωσται οὐ παρά ἀβεβαίου τινὸς ἀγγέλου, ἀλλὰ παρ' αὐτῶν τῶν παρ' ἡμῶν ἀποσταλέντων εὐλαβεστάτου ἐπισκόπου, καὶ τοῦ πίστοτάτου Ἰλάρου τοῦ ἡμετέρου διακόνου, τῶν τὰ πεπραγμένα ἡμῖν ὓφηγησαμένων. Τὸ δὲ συμβὰν ταύτην ἔχει τὴν αἰτίαν, τὸ μη μὴ καθαρᾷ συνειδήσει, καὶ ὀρθῇ κρίσει κατὰ τὸ σύνηθες, τοὺς συνελθόντας τῇ τε πίστει, 903 καὶ τοῖς πεπλανημένοις τὴν ἀπόφασιν ἐκφωνῆσαι· ἔγνωμεν γὰρ, ἐν τῷ συνεδρίῳ μὴ πάντας συνεληλυθέναι τοὺς ὀφείλοντας, ἀλλ' ἑτέρους μὲν ἐκβληθέντας, ἑτέρους δὲ εἰσδεχθέντας· οἵ τινες τῇ ὑπολήψει τοῦ προλεχθέντος ἐπισκόπου ἀσεβέσιν ἑάλωσαν ἀπογραφαῖς. Τοιαύτη γὰρ ἡ παρ' αὐτοῦ ἐξενεχθεῖσα ἀπόφασις, ὡς πάσας δι' αὐτῆς τὰς ἐκκλησίας καταβλάπτεσθαι. Σφόδρα γὰρ ἀσεβὲς, καὶ τῇ πίστει πολεμοῦν τὸ τοιοῦτο θεασάμενοι οἱ παρ' ἡμῶν ἀποσταλέντες, ἡμῖν κατεσήμαναν.", + "candidate_score": 0.648862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16_18", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_125", + "psc_text": "radicibus seminetur. Plurimos impietatis Manichaeae sequaces et doctores in Urbe investigatio nostra reperit, vigilantia divulgavit, auctoritas et censura coercuit: quos potuimus emendare, correximus; et ut damnarent Manichaeum cum praedicationibus et disciplinis suis publica in Ecclesia professione, et manus suae subscriptione, compulimus; et ita de voragine impietatis suae confessos, poenitentiam concedendo, levavimus. Aliquanti vero, qui ita se demerserant, ut nullum his auxiliantis posset remedium subvenire, subditi legibus, secundum Christianorum principum constituta, ne sanctum gregem sua contagione polluerent, per publicos judices perpetuo sunt exsilio relegati. Et omnia quae tam in Scripturis quam in occultis traditionibus suis habent profana vel turpia, ut nosset populus quid refugeret aut vitaret, oculis Christianae plebis certa manifestatione probavimus: adeo ut ipse qui eorum dicebatur episcopus, a nobis tentus, proderet flagitiosa in suis mysticis quae teneret, sicut gestorum vos series poterit edocere. Ad instructionem enim vestram etiam ipsa direximus: quibus lectis, omnia quae a nobis deprehensa sunt nosse", + "candidate_score": 0.647738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16_18", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_250", + "psc_text": "grave intolerandumque committeret, nostra erat exspectanda censura; ut nihil prius ipse decerneres, quam quid nobis placeret agnosceres. Vices enim nostras ita tuae credidimus charitati, ut in partem sis vocatus sollicitudinis, non in plenitudinem potestatis. Unde sicut multum nos ea quae a te pie sunt curata laetificant, ita nimium ea quae perperam sunt gesta contristant. Et necesse est, post multarum experimenta causarum sollicitius prospici, et diligentius praecaveri, quatenus per spiritum charitatis et pacis, omnis materia scandalorum de Ecclesiis Domini quas tibi commendavimus auferatur, praeeminente quidem in illis provinciis episcopatus tui fastigio, sed amputato totius usurpationis excessu. 687 CAP. II. De jure metropolitarum sub vicario Thessalonicensi degentium conservando. Igitur secundum sanctorum Patrum canones Spiritu Dei conditos, et totius mundi reverentia consecratos, metropolitanos singularum provinciarum episcopos, quibus ex delegatione nostra fraternitatis tuae cura praetenditur, jus traditae sibi antiquitus dignitatis intemeratum habere decernimus; ita ut a regulis praestitutis, nulla aut negligentia, aut praesumptione discedant.", + "candidate_score": 0.647596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16_18", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.647227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16_18", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_126", + "psc_text": "populus quid refugeret aut vitaret, oculis Christianae plebis certa manifestatione probavimus: adeo ut ipse qui eorum dicebatur episcopus, a nobis tentus, proderet flagitiosa in suis mysticis quae teneret, sicut gestorum vos series poterit edocere. Ad instructionem enim vestram etiam ipsa direximus: quibus lectis, omnia quae a nobis deprehensa sunt nosse poteritis. CAP. II. Et quia aliquantos de his, quos hic, ne se absolverent, arctior reatus involverat, cognovimus aufugisse; hanc ad dilectionem vestram epistolam misimus per 625 acolythum nostrum; ut effecta certior sanctitas vestra, fratres charissimi, sollicitius agere dignetur et cautius, necubi Manichaeae perversitatis homines plebes vestras facultatem laedendi, et hujus sacrilegii possint invenire doctores. Aliter enim nobis commissos regere non possumus, nisi hos, qui sunt perditores et perditi, zelo fidei Dominicae persequamur; et a sanis mentibus, ne pestis haec latius divulgetur, severitate qua possumus abscindamus. Unde hortor dilectionem vestram, obtestor et moneo, ut qua debetis et potestis sollicitudine vigiletis ad", + "candidate_score": 0.645535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_247", + "psc_text": "quae nobis ingerebantur, fide non carere monstrabant. Legebatur quoque in litteris tuis, quas iidem diaconi tui detulerunt, quod frater Atticus Thessalonicam venisset, quodque consensum suum etiam scripturae professione signasset, ut de illo non aliud a nobis posset intelligi, quam proprii arbitrii et spontaneae devotionis fuisse, quod venerat, quodque chartulam de obedientiae sponsione conscripserat, in cujus tamen chartulae mentione signum prodebatur injuriae. Non enim necessarium fuerat ut obligaretur scripto, qui obedientiam suam ipso jam voluntarii adventus probabat officio. Unde deplorationibus supradicti haec verba epistolae tuae testimonium praebuerunt, et per hoc quod non est tacitum nudatum est illud quod silentio fuerat adopertum, aditam scilicet Illyrici praefecturam, et sublimissimam inter mundanos apices potestatem in exhibitionem insontis antistitis incitatam: ut missa exsecutione terribili, quae omnia sibi officia publica ad effectum praeceptionis adjungeret, a sacris Ecclesiae aditis, nullo vel falso insimulatus crimine, extraheretur sacerdos, cui non ob molestiam aegritudinis, non ob saevitiam hiemis darentur induciae;", + "candidate_score": 0.642101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_27_29", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo viro d. Heinricho Bullingero Tigurinę ecclesię antistiti fratri et symmystę plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1091", + "psc_text": "εὔχομεν μᾶλλον ἀδιαβλήτως πράττοντα φιλεῖν, ἤπερ ταύτῃ προσκαρτερείν τῇ τόλμᾳ, ἥτις αὐτὸν δύναται ἀπὸ πάντων χωρίσαι. Ὁ ἀδελφὸς δὲ ὁ ἐμὸς, καὶ συνεπίσκοπος Λουκιανὸς, ὅς μετὰ τοῦ ἐμοῦ τέκνου Βασιλείου τοῦ διακόνου τῆς ὑμετέρας γαληνότητος γράμματα πρὸς ἐμὲ ἐβάστασε, πάσῃ τῇ καθοσιώσει τὴν ἐνταλθεῖσαν αὐτοῖς πρεσβείαν ἐπλήρωσεν, ὃς οὐκ ἂν λογισθείη ἀπολελεῖφθαι τοῦ πράγματος, ὅντινα μᾶλλον ἡ ὑπόθεσις ἀπολέλοιπεν. Ἐδόθη πρὸ ἕνδεκα Καλανδῶν Ἰουννίων ὑπατείας Ἑρκουλάνου τοῦ λαμπροτάτου. EPISTOLA CV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. De ambitu Anatolii. SYNOPSIS. I. Plenam esse fidei victoriam in qua superant tam qui ceciderunt quam qui steterunt. --II. Nihil valere posse contra canones Nicaenos, qui soli firmandae paci sufficiunt. --III. Anatolio Flavianum exemplo esse debere; et per se ruere quod Nicaenae synodo contrarium est. --IV. Ut ipsa Anatolium a proposito revocet hortatur. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Sanctis et Deo placitis clementiae vestrae studiis defensam contra haereticos catholicam fidem, et universae Ecclesiae redditam pacem, ineffabiliter", + "candidate_score": 0.641518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1207", + "psc_text": "concilium sedes beati Petri direxit, agnovimus dilectionem tuam, superno adjutorio, nobiscum tam Nestorianae impietatis 1219 quam Eutychianae vesaniae, exstitisse victricem. Unde gloriamur in Domino, cum propheta canentes: Adjutorium nostrum in nomine Domini, qui fecit coelum et terram (Ps. CXXIII, 8) : qui nullum nos in nostris fratribus detrimentum sustinere permisit, sed quae nostro prius ministerio definierat, universae fraternitatis irretractabili firmavit assensu: ut vere a se prodiisse ostenderet, quod prius a prima omnium sede formatum, totius Christiani orbis judicium recepisset: ut in hoc quoque capiti membra concordent. In quo amplior nobis accrescit gaudendi materia, dum tanto magis se perculit inimicus, quanto contra Christi ministros saevius insurrexit. Nam ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere, consensus assentatio videretur, 1220 aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio; inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli a dissensionis incitati auctore ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum,", + "candidate_score": 0.641377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_27_29", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo viro d. Heinricho Bullingero Tigurinę ecclesię antistiti fratri et symmystę plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1090", + "psc_text": "ἁρμόζει τῇ ἡμετέρᾳ πίστει καὶ δόξῃ, ἵνα καθ' ὃν τρόπον αἱ αἱρέσεις δι' ὑμῶν, τοῦ Θεοῦ πράττοντος οὕτω καὶ πᾶσα ἀμβιτίων ἐκκοπείη· ὅπερ καὶ τῆς Χριστιανῶν ἐστιν εὐδοκιμήσεως, καὶ τῆς βασιλικῆς. Καὶ ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος φειδέσθω τέρων προνοήσει τῆς εἰρήνης, καὶ μὴ ἐξεῖναι ἑαυτῷ πάντα ἀπολαμβανέτω. Ἐπειδήπερ τῆ Ἀντιοχέων ἐκκλησίᾳ ἄνευ τινὸς 1154 ὑποδείγματος παρὰ τοὺς κανόνας ἐπίσκοπον χειροτονῆσαι ἐτόλμησεν· ὅπερ ἡμεῖς ἔρωτιτοῦ ἀνανεωθῆναι τὴν πίστιν, καὶ σπουδῇ τῆς εἰρήνης ἀναψηλαφῆσαι ἠρτήσαμεν. Ἀποσχέσθω τοίνυν ἀπὸ τῆς τῶν ἐκκλησιαστικῶν κανόνων ὕβρεως, ταὶ τὰς παρανόμους ἐκκλινάτω παραβάσεις· ἵνα μὴ ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας, ἕως οὗ ἔχθρα τῇ εἰρήνῃ ἐπιχειρεῖ, ἀποσχίσῃ· ὅντινα εὔχομεν μᾶλλον ἀδιαβλήτως πράττοντα φιλεῖν, ἤπερ ταύτῃ προσκαρτερείν τῇ τόλμᾳ, ἥτις αὐτὸν δύναται ἀπὸ πάντων χωρίσαι. Ὁ ἀδελφὸς δὲ ὁ ἐμὸς, καὶ συνεπίσκοπος Λουκιανὸς, ὅς μετὰ τοῦ ἐμοῦ τέκνου Βασιλείου τοῦ διακόνου τῆς ὑμετέρας γαληνότητος γράμματα πρὸς ἐμὲ ἐβάστασε, πάσῃ τῇ καθοσιώσει τὴν ἐνταλθεῖσαν αὐτοῖς πρεσβείαν ἐπλήρωσεν, ὃς οὐκ ἂν", + "candidate_score": 0.641149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1418", + "psc_text": "nulla adhuc correctione purgatum sit, et Atticum presbyterum tuum ad eam insolentiam solentiam profecisse cognoscam, ut in Ecclesia 1328 contra catholicam fidem et Chalcedonensem synodum audeat disputare: cogor vehementius de tua dissimulatione causari. Nam quod incommonitus facere debuisti, miror etiam post evidentia nostra script neglectum. Et ideo acrius moneo neque amplius dissimulandum esse protestor, si hominem pestilentem ulterius in tua habendum communione credideris; quem nos, si fieri potest, emendari malumus quam perire; ut scilicet si correctum se videri cupit et in societate ecclesiastica permanere, de eo loco unde contra catholicam fidem multa disseruit, aperte nunc ipsius fidei praedicator appareat, et nihil Eutychiani dogmatis praetermittat, quod non manifestatione suae professionis Christiano populo audiente condemnet: ne, ut dixi, plurimum dissimulatio ista te maculet, si vel hic tam noxius, vel Andreas impietatis ipsius socius, nec correcti fuerint, nec repulsi. EPISTOLA CLVIII. AD EPISCOPOS CATHOLICOS AEGYPTI APUD CONSTANTINOPOLIM CONSTITUTOS. SYNOPSIS. Consolatur episcopos pro fide", + "candidate_score": 0.637365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1010", + "psc_text": "nobis difficultatem, qua in unum celeriter non potuimus convenire, vel spatia, quibus a nobis dispalati sumus, longa terrarum, vel aurarum, quae in regionibus nostris praeter consuetudinem fuit, intemperies attulisset. Det ergo apostolatus vester nostrae veniam tarditati, quae non de otio aut dissimulatione, sed de certa necessitate descendit; quaeque a nobis, etsi celeritatis gratiam abstulit, exsultandi tamen materiam auferre non potuit. CAP. II. Exsultavimus itaque Christo propitio lectis beatitudinis vestrae litteris, et omni instructione patefacta, omnes intra Gallias constitutos exsultare mox fecimus: dolentes pariter pro his vobiscum, qui catholicae fidei lumine derelicto, errorum tenebras inciderunt. Quae apostolatus vestri scripta, ita ut symbolum fidei, quisquis redemptionis sacramenta non negligit, tabulis cordis ascribit, et tenaci, quo ad confundendos haereticorum errores paratior sit, memoriae commendavit. Multi it que in ea gaudentes pariter et exsultantes, recognoverunt fidei suae sensum, et ita se semper ex traditione paterna tenuisse, ut vester apostolatus exposuit, jure laetantur. Nonnulli sollicitiores", + "candidate_score": 0.622643, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas", + "max_score": 0.700315, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_217", + "psc_text": "concilio Carthaginensi ). Et in fine hujus epistolae: Haec tibi breviter, inquit, pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus; maxime cum et Apostolus dicat, « Si quis autem putaverit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus, neque Ecclesia Dei » (I Cor. XI, 16). Servatur a nobis patienter et leniter charitas animi, collegii honor, vinculum fidei, concordia sacerdotii. Propter hoc etiam libellum nunc de Bono Patientiae, quantum valuit nostra mediocritas, permittente et inspirante Domino conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus (Epist. 73, ad Jubaianum) . CAPUT IX.--12. Hac ille charitatis patientia toleravit non solum in obscura quaestione bonos collegas non malevole aliud sentientes, sicut et ipse toleratus est, donec processu temporis saluberrima", + "candidate_score": 0.700315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_217", + "psc_text": "concilio Carthaginensi ). Et in fine hujus epistolae: Haec tibi breviter, inquit, pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus; maxime cum et Apostolus dicat, « Si quis autem putaverit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus, neque Ecclesia Dei » (I Cor. XI, 16). Servatur a nobis patienter et leniter charitas animi, collegii honor, vinculum fidei, concordia sacerdotii. Propter hoc etiam libellum nunc de Bono Patientiae, quantum valuit nostra mediocritas, permittente et inspirante Domino conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus (Epist. 73, ad Jubaianum) . CAPUT IX.--12. Hac ille charitatis patientia toleravit non solum in obscura quaestione bonos collegas non malevole aliud sentientes, sicut et ipse toleratus est, donec processu temporis saluberrima", + "candidate_score": 0.696239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_386", + "psc_text": "atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum, tanquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod revera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus videre facillimum est, ubi ad singulos scripsit, sicut ad ipsum Jubaianum. Haec tibi, inquit, brevissime pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes, aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a", + "candidate_score": 0.68291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_386", + "psc_text": "atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum, tanquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod revera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus videre facillimum est, ubi ad singulos scripsit, sicut ad ipsum Jubaianum. Haec tibi, inquit, brevissime pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes, aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a", + "candidate_score": 0.682108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_388", + "psc_text": "senserit faciat (Epist. 69) . Quibus ejus sermonibus satis apparet, illo tempore ab eis ista esse tractata, quo nondum declarata sine ambagine hauriebantur, sed adhuc clausa magno molimine quaerebantur. Nos ergo jam de Baptismi simplicitate ubique agnoscendam consuetudinem universae Ecclesiae, etiam conciliis universalibus roboratam tenentes, accepta quoque ex verbis Cypriani majore fiducia, per quae mihi etiam tunc liceret salvo jure communionis diversa sentire, unitate quidem praelata atque laudata, qualem beatus Cyprianus et ejus collegae, qui cum eo concilium illud fecerunt, cum diversa sentientibus tenuerunt, haereticorum et schismaticorum seditiosas calumnias proturbantes atque evertentes in nomine Domini nostri Jesu Christi, qui per Apostolum suum loquens ait, Sufferentes invicem in dilectione; studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 2, 3) ; per quem etiam ait, Si quid aliter sapitis, id quoque vobis Deus revelabit (Philipp. III, 15) : sanctorum episcoporum sententias, salvo cum eis vinculo unitatis et pacis, in quo retinendo", + "candidate_score": 0.68141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_387", + "psc_text": "arbitrii sui liberam potestatem. Et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diversa sentiret, pellendus a caeterorum consortio videretur, sequitur et dicit, Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus: et paulo post, Servatur, inquit, a nobis patienter et leniter charitas animi collegii, honor, vinculum fidei, concordia sacerdotii (Epist. 73) . Sic et in epistola quam scripsit ad Magnum, cum de Baptismo tinctorum et perfusorum quaereretur, utrum aliquid interesset: Qua in parte, inquit, nemini verecundia et modestia nostra praejudicat, quominus unusquisque quod putaverit sentiat, et quod senserit faciat (Epist. 69) . Quibus ejus sermonibus satis apparet, illo tempore ab eis ista esse tractata, quo nondum declarata sine ambagine hauriebantur, sed adhuc clausa magno molimine quaerebantur. Nos ergo jam de Baptismi simplicitate ubique agnoscendam consuetudinem universae Ecclesiae, etiam conciliis universalibus roboratam tenentes, accepta quoque ex verbis Cypriani", + "candidate_score": 0.680879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_217", + "psc_text": "concilio Carthaginensi ). Et in fine hujus epistolae: Haec tibi breviter, inquit, pro nostra mediocritate rescripsimus, frater charissime, nemini praescribentes aut praejudicantes, quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus; maxime cum et Apostolus dicat, « Si quis autem putaverit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus, neque Ecclesia Dei » (I Cor. XI, 16). Servatur a nobis patienter et leniter charitas animi, collegii honor, vinculum fidei, concordia sacerdotii. Propter hoc etiam libellum nunc de Bono Patientiae, quantum valuit nostra mediocritas, permittente et inspirante Domino conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus (Epist. 73, ad Jubaianum) . CAPUT IX.--12. Hac ille charitatis patientia toleravit non solum in obscura quaestione bonos collegas non malevole aliud sentientes, sicut et ipse toleratus est, donec processu temporis saluberrima", + "candidate_score": 0.654625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_385", + "psc_text": "collegas suos adigit: quando habeat omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium, tamque judicari ab alio non possit, quam nec ipse potest alterum judicare; sed exspectemus universi judicium Domini nostri Jesu Christi, qui unus et solus habet potestatem et praeponendi nos in Ecclesiae suae gubernatione, et de actu nostro judicandi (In concilio Carthaginensi ). CAPUT VII.--10. Jam satis, quantum arbitror, non solum ad epistolam quam Jubaiano scripsit, sed etiam ad illam quam ad Quintum dedit, et ad illam quam cum quibusdam collegis ad quosdam collegas, et ad illam quam ad Pompeium, quantum potuimus, pro universitate catholicae consensionis atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes", + "candidate_score": 0.647283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_134", + "psc_text": "jure communionis adhuc verum quaerere, sed etiam diversum sentire concedit. Neque enim quisquam nostrum, inquit, episcopum se episcoporum constituit, aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegas suos adigit. Quid mansuetius? quid humilius? Nulla nos certe deterret auctoritas a quaerendo quid verum sit. Quando habeat, inquit, omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium, tamque judicari ab alio non possit, quam nec ipse potest alterum judicare: opinor utique, in his quaestionibus quae nondum eliquatissima perfectione discussae sunt. Noverat enim quantam Sacramenti profunditatem tunc omnis Ecclesia varia disputatione versabat, liberumque faciebat quaerendi arbitrium, ut examinata veritas panderetur. Neque enim mentiebatur, et simpliciores collegas in verbo capere cogitabat, ut cum se diversum sentire prodidissent, tunc contra quam promiserat, excommunicandos esse censeret. Absit ab anima tam sancta ista scelerata perfidia: qui hoc de tali viro quasi cum ejus laude sentiunt, nihil aliud quam se ipsos tales esse profitentur. Ego Cyprianum catholicum episcopum,", + "candidate_score": 0.640648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_385", + "psc_text": "collegas suos adigit: quando habeat omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium, tamque judicari ab alio non possit, quam nec ipse potest alterum judicare; sed exspectemus universi judicium Domini nostri Jesu Christi, qui unus et solus habet potestatem et praeponendi nos in Ecclesiae suae gubernatione, et de actu nostro judicandi (In concilio Carthaginensi ). CAPUT VII.--10. Jam satis, quantum arbitror, non solum ad epistolam quam Jubaiano scripsit, sed etiam ad illam quam ad Quintum dedit, et ad illam quam cum quibusdam collegis ad quosdam collegas, et ad illam quam ad Pompeium, quantum potuimus, pro universitate catholicae consensionis atque concilii, in cujus unitate isti tanquam pia membra manserunt, libris superioribus disputavimus. Quapropter jam opportunum videtur, quid etiam caeteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam ipse non abrogavit, dicens, Neminem judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes", + "candidate_score": 0.63839, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1", + "max_score": 0.699822, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_188", + "psc_text": "si sapientes defuissent, potius quam ut negotia christianorumChristianorum deferrentur in forum. quem tamen laborem non sine consolatione domini suscipimus pro spe uitae aeternae, ut fructum feramus cum tolerantia. serui enim sumus eius ecclesiae et maxime infirmioribus membris, qualialibet in eodem corpore membra simus. omitto alias innumerabiles ecclesiasticas curas, quas fortasse nemo credit, nisi qui expertus est. non ergo alligamus onera grauia et umeris uestris inponimus, quae nos digito non tangimus, quandoquidem si officii nostri salua ratione possemus — uidet ille, qui probat corda nostra —, mallemus haec agere, quae ut agatis hortamur, quam ea quae nos agere cogimur. sane omnibus et nobis et nobis pro nostro gradu et officio laborantibus et arta uia est in labore et aerumna et tamen in spe gaudentibus iugum eius lene est et sarcina lenis, qui nos uocauit ad requiem, qui prior transitum fecit a conuaileconualle plorationis, ubi nec ipse sine pressuris fuit. si fratres,", + "candidate_score": 0.699822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.691333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13_15", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. : qn quoniam ?", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.690917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10_12", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_185", + "psc_text": "agendum liberas, quam. tumultuosissimas perplexitates causarum alienarum pati de negotiis saecularibus uel iudicando dirimendis uel interueniendo praecidendis: quibus nos molestiis idem adfixit apostolus non utique suo, sed eius qui per eum loquebatur arbitrio, quas tamen ipsum perpessum fuisse non legimus. aliter enim se habebant apostolatus eius discursus. nec dixit: saecularia igitur iudicia si habueritis, ad nos deferte aut nos constituite ad iudicandum, sed eos, qui contemptibiles sunt in ecclesia, hos, inquit, collocate? ad reuerentiam uobis dico. sic non est inter uos quisquam sapiens, qui possit inter fratrem suum iudicare? sed frater cum fratre iudicatur, et hoc apud infideles? sapientes ergo qui in locis consistebant fideles et sanctos, non qui hac atque hac propter euangelium discurrebant, talium negotiorum examinatores esse uoluit. unde numquam de illo scriptum est, quod aliquando talibus uacuit, a quibus 5 cf. Ben. Regula ed. Woelfflin p. 48, 4 c. 48 13 I Cor. 6, 4-6 1 securius", + "candidate_score": 0.690879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_188", + "psc_text": "si sapientes defuissent, potius quam ut negotia christianorumChristianorum deferrentur in forum. quem tamen laborem non sine consolatione domini suscipimus pro spe uitae aeternae, ut fructum feramus cum tolerantia. serui enim sumus eius ecclesiae et maxime infirmioribus membris, qualialibet in eodem corpore membra simus. omitto alias innumerabiles ecclesiasticas curas, quas fortasse nemo credit, nisi qui expertus est. non ergo alligamus onera grauia et umeris uestris inponimus, quae nos digito non tangimus, quandoquidem si officii nostri salua ratione possemus — uidet ille, qui probat corda nostra —, mallemus haec agere, quae ut agatis hortamur, quam ea quae nos agere cogimur. sane omnibus et nobis et nobis pro nostro gradu et officio laborantibus et arta uia est in labore et aerumna et tamen in spe gaudentibus iugum eius lene est et sarcina lenis, qui nos uocauit ad requiem, qui prior transitum fecit a conuaileconualle plorationis, ubi nec ipse sine pressuris fuit. si fratres,", + "candidate_score": 0.689913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_99", + "psc_text": "non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec ista sumere nisi ad supplendam necessitatem, non ad pascendam pigritiam — sed etiam suam curam beatus apostolus tantam dicit in hac ministratione, quae nunc per Titum transmittebatur, ut comitem peregrinationis suae propter hoc commemoret ordinatum ab ecclesiis, boni testimonii hominem dei, cuius laus, inquit, in euangelio est per omnes ecclesias. et ad hoc dicit illum ordinatum comitem sibi, ut deuitaret hominum reprehensiones, ne sine testimonio sanctorum in hoc ministerio sociorum tamquam sibi accipere 1 Ex. 16, 18 24 II Cor. 8, 18 1 niultum habuit PVDMAf habundauit LVBM 5 exiuit D ita ad M uos] alios A misi PDMy 6", + "candidate_score": 0.68777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.686093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13_15", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. : qn quoniam ?", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_95", + "psc_text": "uerbo et scientia et omni studio et ea quae ex nobis est in uos caritate, ut et in hac gratia abundetis. non secundum imperium dico, sed propter aliorum studium et uestrae caritatis carissimum probans. scitis enim gratiam domini nostri Iesu Christi, quoniam propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut illius paupertate uos ditaremini. et consilium in hoc do; hoc enim uobis prodest, qui non solum facere, sed et uelle coepistis ab anno priore; nunc autem et facto perficite, ut, quemadmodum promptus est animus uoluntatis, ita sit et perficiendi ex eo quod quisque habet. si enim promptus est animus, secundum id quod habet acceptabilis est, non secundum id quod non habet. non enim ut aliis sit refectio, uobis angustia, sed pro aequalitate in hoc tempore ut uestra abundantia sit ad illorum inopiam, ut et illorum abundantia fiat in uestram inopiam, ut fiat aequalitas. 2 sanctis A 3 primo VDX", + "candidate_score": 0.672176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_95", + "psc_text": "uerbo et scientia et omni studio et ea quae ex nobis est in uos caritate, ut et in hac gratia abundetis. non secundum imperium dico, sed propter aliorum studium et uestrae caritatis carissimum probans. scitis enim gratiam domini nostri Iesu Christi, quoniam propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut illius paupertate uos ditaremini. et consilium in hoc do; hoc enim uobis prodest, qui non solum facere, sed et uelle coepistis ab anno priore; nunc autem et facto perficite, ut, quemadmodum promptus est animus uoluntatis, ita sit et perficiendi ex eo quod quisque habet. si enim promptus est animus, secundum id quod habet acceptabilis est, non secundum id quod non habet. non enim ut aliis sit refectio, uobis angustia, sed pro aequalitate in hoc tempore ut uestra abundantia sit ad illorum inopiam, ut et illorum abundantia fiat in uestram inopiam, ut fiat aequalitas. 2 sanctis A 3 primo VDX", + "candidate_score": 0.664088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.661968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_99", + "psc_text": "non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec ista sumere nisi ad supplendam necessitatem, non ad pascendam pigritiam — sed etiam suam curam beatus apostolus tantam dicit in hac ministratione, quae nunc per Titum transmittebatur, ut comitem peregrinationis suae propter hoc commemoret ordinatum ab ecclesiis, boni testimonii hominem dei, cuius laus, inquit, in euangelio est per omnes ecclesias. et ad hoc dicit illum ordinatum comitem sibi, ut deuitaret hominum reprehensiones, ne sine testimonio sanctorum in hoc ministerio sociorum tamquam sibi accipere 1 Ex. 16, 18 24 II Cor. 8, 18 1 niultum habuit PVDMAf habundauit LVBM 5 exiuit D ita ad M uos] alios A misi PDMy 6", + "candidate_score": 0.660344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_99", + "psc_text": "non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec ista sumere nisi ad supplendam necessitatem, non ad pascendam pigritiam — sed etiam suam curam beatus apostolus tantam dicit in hac ministratione, quae nunc per Titum transmittebatur, ut comitem peregrinationis suae propter hoc commemoret ordinatum ab ecclesiis, boni testimonii hominem dei, cuius laus, inquit, in euangelio est per omnes ecclesias. et ad hoc dicit illum ordinatum comitem sibi, ut deuitaret hominum reprehensiones, ne sine testimonio sanctorum in hoc ministerio sociorum tamquam sibi accipere 1 Ex. 16, 18 24 II Cor. 8, 18 1 niultum habuit PVDMAf habundauit LVBM 5 exiuit D ita ad M uos] alios A misi PDMy 6", + "candidate_score": 0.660104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_188", + "psc_text": "si sapientes defuissent, potius quam ut negotia christianorumChristianorum deferrentur in forum. quem tamen laborem non sine consolatione domini suscipimus pro spe uitae aeternae, ut fructum feramus cum tolerantia. serui enim sumus eius ecclesiae et maxime infirmioribus membris, qualialibet in eodem corpore membra simus. omitto alias innumerabiles ecclesiasticas curas, quas fortasse nemo credit, nisi qui expertus est. non ergo alligamus onera grauia et umeris uestris inponimus, quae nos digito non tangimus, quandoquidem si officii nostri salua ratione possemus — uidet ille, qui probat corda nostra —, mallemus haec agere, quae ut agatis hortamur, quam ea quae nos agere cogimur. sane omnibus et nobis et nobis pro nostro gradu et officio laborantibus et arta uia est in labore et aerumna et tamen in spe gaudentibus iugum eius lene est et sarcina lenis, qui nos uocauit ad requiem, qui prior transitum fecit a conuaileconualle plorationis, ubi nec ipse sine pressuris fuit. si fratres,", + "candidate_score": 0.659929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.655722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_185", + "psc_text": "agendum liberas, quam. tumultuosissimas perplexitates causarum alienarum pati de negotiis saecularibus uel iudicando dirimendis uel interueniendo praecidendis: quibus nos molestiis idem adfixit apostolus non utique suo, sed eius qui per eum loquebatur arbitrio, quas tamen ipsum perpessum fuisse non legimus. aliter enim se habebant apostolatus eius discursus. nec dixit: saecularia igitur iudicia si habueritis, ad nos deferte aut nos constituite ad iudicandum, sed eos, qui contemptibiles sunt in ecclesia, hos, inquit, collocate? ad reuerentiam uobis dico. sic non est inter uos quisquam sapiens, qui possit inter fratrem suum iudicare? sed frater cum fratre iudicatur, et hoc apud infideles? sapientes ergo qui in locis consistebant fideles et sanctos, non qui hac atque hac propter euangelium discurrebant, talium negotiorum examinatores esse uoluit. unde numquam de illo scriptum est, quod aliquando talibus uacuit, a quibus 5 cf. Ben. Regula ed. Woelfflin p. 48, 4 c. 48 13 I Cor. 6, 4-6 1 securius", + "candidate_score": 0.654517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.652758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.648108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.647905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_15_17", + "bdc_text": "qn quoniam ? vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_120", + "psc_text": "l. C om. bd 10 sui D temporis DF1 ge#»rantor M - 11 nec CFDM ne. 0 implicationibus C 14 chorintum C corintum LO 15 inueniret D quendam om. A aquila C 16 adueniente Py 17 ipsius] eius D iussisset] dixisset PVDM-( 18 discere V1 omnes om. A ab] a PVDMAB-( a. L om. bd 21 allegoricae I ostendant AN 22 se uacare] euacuare y 23 illa om. A 24 ego solus bd operandi? et: non sumus usi hac potestate, et: cum possemus oneri uobis esse ut Christi apostoli, et: nocte et die operantes, ne quem uestrum grauaremus. et: dominus ordinauit eos qui euangelium adnuntiant de euangelio uiuere; ego autem nullius horum usus sum et cetera huius modi aut exponant aliter aut, si praeclarissima luce ueritatis urgentur, intellegant et oboediant: aut, si oboedire uel nolunt uel non possunt, saltem illos, qui uolunt, meliores, qui autem et possunt, feliciores esse fateantur.", + "candidate_score": 0.638053, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1", + "max_score": 0.696454, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13_15", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. : qn quoniam ?", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "§ 1 De patientia locuturus, fratres dilectissimi, et utilitates eius et commoda praedicaturus unde potius incipiam, quam quod nunc quoque ad audientiam uestram patientiam uideo esse necessariam, ut nec hoc ipsum quod auditis et discitis sine patientia facere possitis? tunc enim demum sermo et ratio salutaris efficaciter discitur, si patienter quod dicitur audiatur. nec inuenio, fratres dilectissimi, inter ceteras disciplinae caelestis uias quibus ad consequenda diuinitus praemia spei ac fidei nostrae secta dirigitur quid magis sit uel utilius ad uitam uel maius ad gloriam quam ut qui praeceptis dominicis obsequio timoris ac deuotionis innitimur patientiam maxime tota obseruatione tueamur. § 2 Hanc se sectari philosophi quoque profitentur, sed tam illic patientia falsa est quam et falsa sapientia est. unde enim uel sapiens esse uel patiens possit qui nec sapientiam nec patientiam Dei nouit? quando ipse de his qui sibi sapere in mundo uidentur moneat et dicat: perdam sapientiam sapientium et", + "candidate_score": 0.696454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "§ 1 De patientia locuturus, fratres dilectissimi, et utilitates eius et commoda praedicaturus unde potius incipiam, quam quod nunc quoque ad audientiam uestram patientiam uideo esse necessariam, ut nec hoc ipsum quod auditis et discitis sine patientia facere possitis? tunc enim demum sermo et ratio salutaris efficaciter discitur, si patienter quod dicitur audiatur. nec inuenio, fratres dilectissimi, inter ceteras disciplinae caelestis uias quibus ad consequenda diuinitus praemia spei ac fidei nostrae secta dirigitur quid magis sit uel utilius ad uitam uel maius ad gloriam quam ut qui praeceptis dominicis obsequio timoris ac deuotionis innitimur patientiam maxime tota obseruatione tueamur. § 2 Hanc se sectari philosophi quoque profitentur, sed tam illic patientia falsa est quam et falsa sapientia est. unde enim uel sapiens esse uel patiens possit qui nec sapientiam nec patientiam Dei nouit? quando ipse de his qui sibi sapere in mundo uidentur moneat et dicat: perdam sapientiam sapientium et", + "candidate_score": 0.68442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "Nos autem, fratres dilectissimi, qui philosophi non uerbis sed factis sumus, nec uestitu sapientiam sed ueritate praeferimus, qui uirtutum conscientiam magis quam iactantiam nouimus, qui non loquimur magna sed uiuimus, quasi serui et cultores Dei patientiam quam magisteriis caelestibus discimus obsequiis spiritalibus praebeamus. est enim nobis cum Deo uirtus ista communis. inde patientia incipit, inde claritas eius et dignitas caput sumit. origo et magnitudo patientiae Deo auctore procedit. diligenda res homini quae Deo cara est: bonum quod amat maiestas diuina commendat. si dominus nobis et pater Deus est, 9 I Cor. 3, 18 sq. 4 inhabitat W2v 5 quis Gv se put. sapientem Gf) 6 huic mundo G 7 fiat] sit Gv mundi huius v 8 reprehendes G, reprehendam v; cf. test. III 69 p.170 10 faWGF,dominus v hominum sapientiumV 11 quare? si W 12 patiens] sapiens v est et humilis malim 13 esse uidemus W moltum] tantum V 15", + "candidate_score": 0.651345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_34", + "psc_text": "15 peruenire post possint ponit v 16 possint sui] posita sui S, sui possint v 17 secundum] sed uel om. v ot SWGV, om. v 18 p. apostolos S, apostolus paulus W 19 uident 81 21 ex- pectationem SWGV, patientiam v sustenemus S, speramus WGV, exspectamus v; cf. test. III45 expectatio SWV, expextatio**»* G, propterea exspectatio v 22 esse iam Krabinger ex 1 cod. recepit 23 credimus et speramus v repraesentante SWGV, praestante v et Win margine denique alio in loco idem apostolus iustos et operantes et de diuini faenoris incremento caelestes sibi thesauros recondentes ut patientes quoque sint instruit et docet dicens: ergo dum tempus habemus, operemur quod bonum est ad omnes, maxime uero ad domesticos fidei. bonum autem facientes non deficiamus: tempore enim suo metemus. jadmonetadmonet ne quis inpatiens in operatione deficiat, ne quis temptationibus aut auocatus aut uictus in medio laudis et gloriae itinere desistat et pereant", + "candidate_score": 0.606564, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.69555, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.69555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_845", + "psc_text": "Sed plerumque non voce de coelo, non per prophetam, non per revelationem vel somnii, vel excessus mentis qui dicitur ecstasis, sed rebus ipsis accidentibus, et ad aliud quam statueramus vocantibus cogimur agnoscere Dei voluntatem esse aliam quam erat nostra: tanquam si proficisci statueremus, et aliquid oriretur quod consulta de officio nostro veritas vetaret deserere, aut decernentibus ibi manere nuntiaretur aliquid, quod eadem veritate consulta nos compelleret proficisci. De hoc tertio genere causarum mutandae sententiae, quid tibi videatur peto mecum plenius et enodatius colloquaris. Saepe nos quippe conturbat, et difficile est non aliquid quod magis faciendum erat omittere, dum illud mutare nolumus in quo prius permanere statueramus, non quidem malum verum, jam ideo malum quia id quod potius agendum est occurrens deseritur; quod si non occurreret, non solum sine vituperatione, sed etiam cum laude, in illo priore perduraretur. Hic non falli difficile est; hic omnino vox prophetica praevalet: Delicta quis intelligit", + "candidate_score": 0.693351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3936", + "psc_text": "viri cadant, feminae constuprentur, incendantur ecclesiae, nos ipsi in tormentis deficiamus, cum de nobis quaeritur quod non habemus. Potens est quidem Deus audire preces familiae suae, et haec, quae formidantur, avertere; nec ideo tamen propter ista, quae incerta sunt, debet nostri officii esse certa desertio, sine quo est plebi certa pernicies, non in rebus vitae hujus, sed alterius incomparabiliter diligentius sollicitiusque curandae. Nam si certa essent ista mala, quae timentur ne in locis in quibus sumus, forte contingant, prius inde fugerent omnes propter quos ibi manendum est, et nos a manendi necessitate liberos redderent: non enim quisquam est qui dicat ministros manere oportere, ubi jam non fuerint quibus necesse sit ministrare. Ita quidam sancti episcopi de Hispania profugerunt, prius plebibus partim fuga lapsis, partim peremptis, partim obsidione consumptis, partim captivitate dispersis: sed multo plures, illic manentibus propter quos manerent, sub eorumdem periculorum densitate manserunt. Et si aliqui deseruerunt plebes suas,", + "candidate_score": 0.693227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.691229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_9_11", + "bdc_text": "At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.690325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.689978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.689738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.689653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_105", + "psc_text": "quid desit instructioni tuae. Tam multa autem sunt, ut facilius possim enumerare quae habeam, quam quae habere desidero. Auderem enim dicere, scire me, et plena fide retinere quid pertineat ad salutem nostram. Sed hoc ipsum quomodo ministrem ad salutem aliorum, non quaerens quod mihi utile est, sed quod multis, ut salvi fiant? Et sunt fortasse aliqua, imo non est dubitandum esse, in sanctis Libris conscripta consilia, quibus cognitis et apprehensis possit homo Dei rebus ecclesiasticis ordinatioribus ministrare, aut certe inter manus iniquorum vel vivere conscientia saniore, vel mori, ut illa vita non amittatur, cui uni christiana corda humilia et mansueta suspirant. Quomodo autem hoc fieri potest, nisi quemadmodum ipse Dominus dicit, petendo, quaerendo, pulsando; id est orando, legendo, plangendo? Ad quod negotium mihi parvum tempus velut usque ad Pascha impetrare volui per fratres a tua sincerissima et venerabili charitate, et nunc per has preces volo. 5. Quid enim responsurus sum", + "candidate_score": 0.689246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.688121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.684275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_9_11", + "bdc_text": "At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.68315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_446", + "psc_text": "nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura praedixerat, se terrarum orbe diffunderet, an illa quam pars exigua vel Afrorum vel Africae contineret. Hic primo asserere conatus est, ubique terrarum esse communionem suam. Quaerebam utrum epistolas communicatorias, quas formatas dicimus, posset quo vellem dare, et affirmabam, quod manifestum erat omnibus, hoc modo facillime illam terminari posse quaestionem. Parabam autem, ut si consentiret, ad illas ecclesias a nobis tales litterae mitterentur, quas in apostolicis auctoritatibus pariter legeremus illo jam tempore fuisse fundatas. 4. Sed quia res aperte falsa erat, permixtis verbis cito inde discessum est; inter quae verba evangelicam illam Domini admonitionem commemoravit, qua dixit: Cavete a pseudoprophetis; multi", + "candidate_score": 0.683065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.682579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10_12", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_845", + "psc_text": "Sed plerumque non voce de coelo, non per prophetam, non per revelationem vel somnii, vel excessus mentis qui dicitur ecstasis, sed rebus ipsis accidentibus, et ad aliud quam statueramus vocantibus cogimur agnoscere Dei voluntatem esse aliam quam erat nostra: tanquam si proficisci statueremus, et aliquid oriretur quod consulta de officio nostro veritas vetaret deserere, aut decernentibus ibi manere nuntiaretur aliquid, quod eadem veritate consulta nos compelleret proficisci. De hoc tertio genere causarum mutandae sententiae, quid tibi videatur peto mecum plenius et enodatius colloquaris. Saepe nos quippe conturbat, et difficile est non aliquid quod magis faciendum erat omittere, dum illud mutare nolumus in quo prius permanere statueramus, non quidem malum verum, jam ideo malum quia id quod potius agendum est occurrens deseritur; quod si non occurreret, non solum sine vituperatione, sed etiam cum laude, in illo priore perduraretur. Hic non falli difficile est; hic omnino vox prophetica praevalet: Delicta quis intelligit", + "candidate_score": 0.681111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13_15", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. : qn quoniam ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3156", + "psc_text": "Non ego autem, sed gratia Dei mecum: non quia ipse nihil boni agebat, sed quia nihil ageret, si illa non adjuvaret? Quanquam illa possibilitas liberi arbitrii tam in bonum quam in malum ex aequa lancis perpensione nec huic facilitati locum relinquit, quam saltem videtur esse confessus dicendo, Facilius possunt implere per gratiam, facilius impletur per gratiam bonum, facillime autem sine gratia fit malum: profecto ista possibilitas non aequa lance perpenditur. CAPUT XI. 37. Sed quid plura? Non solum ad istos vitandos cauti esse debemus, verum etiam ad docendos vel monendos, si patiantur, pigrescere non debemus. Plus eis tamen sine dubitatione praestamus, si ut corrigantur oremus, ne cum tantis ingeniis vel pereant, vel alios perdant praesumptione damnabili: quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam; id est, justitiam quae a Deo est ignorantes, et suam volentes constituere, justitiae Dei non sunt subjecti (Rom. X, 2, 3). Quibus utique, quoniam christiani appellantur,", + "candidate_score": 0.678266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13_15", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. : qn quoniam ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1216", + "psc_text": "ne vel sic nobis parcere aliquatenus possint. Plurimum autem labores et pericula nostra, quo fructuosa sint, adjuvabis, si eorum vanissimam et impiae superbiae plenissimam sectam non ita cures imperialibus legibus comprimi, ut sibi vel suis videantur qualescumque molestias pro veritate atque justitia sustinere: sed eos, cum hoc abs te petitur, rerum certarum manifestissimis documentis apud Acta vel Praestantiae tuae vel minorum judicum convinci atque instrui patiaris, ut et ipsi qui te jubente attinentur, duram, si fieri potest, flectant in melius voluntatem, et ea caeteris salubriter legant. Onerosior est quippe quam utilior diligentia, quamvis ut magnum deseratur malum, et magnum teneatur bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et", + "candidate_score": 0.677494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.674643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.674466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.673258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent : a quibus in pręsens supersedebo , ne te iam pene nostris scriptis obrutum magis obruam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.67277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5_7", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2389", + "psc_text": "neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi. 4. Haec esset et nunc silentii mei causa apud te, quae fuit tunc discessionis meae, si te apud illum egisse crederem, ut tam nefarias ulcisceretur injurias. Credunt ista qui nesciunt quomodo, et quoties, et quae nobis dixeris, cum anxia cura perageremus ut quanto tibi familiarius inhaerebat, quanto ad eum crebrius ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui.", + "candidate_score": 0.672263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1216", + "psc_text": "ne vel sic nobis parcere aliquatenus possint. Plurimum autem labores et pericula nostra, quo fructuosa sint, adjuvabis, si eorum vanissimam et impiae superbiae plenissimam sectam non ita cures imperialibus legibus comprimi, ut sibi vel suis videantur qualescumque molestias pro veritate atque justitia sustinere: sed eos, cum hoc abs te petitur, rerum certarum manifestissimis documentis apud Acta vel Praestantiae tuae vel minorum judicum convinci atque instrui patiaris, ut et ipsi qui te jubente attinentur, duram, si fieri potest, flectant in melius voluntatem, et ea caeteris salubriter legant. Onerosior est quippe quam utilior diligentia, quamvis ut magnum deseratur malum, et magnum teneatur bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et", + "candidate_score": 0.671452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.671234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13_15", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. : qn quoniam ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2399", + "psc_text": "doctrina studium, in religione sinceritas, in conjugio pudicitia, in judicio continentia; erga inimicos patientia, erga amicos affabilitas, erga sanctos humilitas, erga omnes charitas; in beneficiis praestandis facilitas, in petendis pudor, in recte factis amor, in peccatis dolor! Quantum decus honestatis, qui splendor gratiae, quae cura pietatis; quae in subveniendo misericordia, in ignoscendo benevolentia, in orando fiducia! Quod salubriter sciebat, qua modestia loquebatur! quod inutiliter nesciebat, qua diligentia scrutabatur! Quantus in eo contemptus rerum praesentium! quanta spes et desiderium bonorum aeternorum! Ne relictis omnibus saecularibus actionibus susciperet cingulum militiae christianae, vinculum praepediebat uxorium, quo jam innodatus coeperat concupiscere meliora, quando jam non licebat illa, quamvis inferiora, disrumpere. 9. Quodam die frater ejus, cum jam pariter in custodia tenerentur, ait illi: Si ego haec pro meritis patior peccatorum meorum; tu, cujus vitam novimus, tam attente ferventerque christianam, quibus malis meritis ad ista perductus es? At ille: Parvumne, inquit, mihi existimas conferri divinitus", + "candidate_score": 0.670983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6_8", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta et dura, multo tamen leviora nuntiata sunt. Plus sane quam dici potest miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint, nec epistola tua quidquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit; quae utique per viscera charitatis et nostrae sunt; nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est", + "candidate_score": 0.670922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2415", + "psc_text": "gratia, non decernendi, scripsisse minime dubitamus, aliis verbis tuis ad ista citius respondemus. Tanquam enim nos haesitare in hac quaestione nolueris, aut praevidisti quid dicturi essemus, aut admonuisti quid dicere deberemus; et aisti: Tum praeterea accedit hoc quod gravius est. Nam omnia peccata videntur veniabiliora, cum is qui reus est correctionem promittit. Antequam ergo discutiam quid sit illud gravius quod in epistola tua sequitur, hoc interim quod dedisti accipiam, eoque utar ad molem hanc amovendam, qua nostrae intercessiones posse reprimi videbantur. Ideo quippe, quantum facultas datur, pro peccatis omnibus intercedimus, quia omnia peccata videntur veniabiliora, cum is qui reus est correctionem promittit. Haec tua est, haec et nostra sententia. 3. Nullo modo ergo culpas quas corrigi volumus, approbamus, nec quod perperam committitur, ideo volumus impunitum esse, quia placet; sed hominem miserantes, facinus autem seu flagitium detestantes, quanto magis nobis displicet vitium, tanto minus volumus inemendatum interire vitiosum. Facile enim est", + "candidate_score": 0.67087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_19_21", + "bdc_text": "Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent : a quibus in pręsens supersedebo , ne te iam pene nostris scriptis obrutum magis obruam . Nam si hęc quam agimus causa cesserit ex animi sententia , spes est de reliquis omnibus in posterum optima .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", + "candidate_score": 0.670482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5_7", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.670288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", + "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", + "candidate_score": 0.670135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13_15", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. : qn quoniam ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2451", + "psc_text": "etiam pro talibus intercedere, tanquam pro reis criminum; non ad hoc ut minime restituantur aliena, sed ne frustra homo in hominem saeviat, ille praesertim qui jam remisit culpam, sed quaerit paecuniam, et si fraudari metuit, non expetit vindicari. Denique in talibus causis, si persuadere potuerimus eos pro quibus intervenimus, non habere quod poscitur, continuo nobis eorum molestiae relaxantur. Aliquando autem misericordes et in ipso dubio nolunt homini pro incerta pecunia certa inferre supplicia. Ad hanc misericordiam vos etiam nos provocare et exhortari decet: melius enim, etiamsi habet, amittis, quam si non habet, aut excrucias, aut occidis. Sed pro istis magis apud eos qui repetunt, quam apud eos qui judicant, intercedere convenit; ne ipse videatur auferre, qui cum habeat potestatem, non cogit reddere: quamvis in cogendo ita debeat adhibere integritatem, ut ne amittat humanitatem. 21. Illud vero fidentissime dixerim, eum qui pro homine ad hoc intervenit ne male ablata restituat, et", + "candidate_score": 0.670015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.669899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_446", + "psc_text": "nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura praedixerat, se terrarum orbe diffunderet, an illa quam pars exigua vel Afrorum vel Africae contineret. Hic primo asserere conatus est, ubique terrarum esse communionem suam. Quaerebam utrum epistolas communicatorias, quas formatas dicimus, posset quo vellem dare, et affirmabam, quod manifestum erat omnibus, hoc modo facillime illam terminari posse quaestionem. Parabam autem, ut si consentiret, ad illas ecclesias a nobis tales litterae mitterentur, quas in apostolicis auctoritatibus pariter legeremus illo jam tempore fuisse fundatas. 4. Sed quia res aperte falsa erat, permixtis verbis cito inde discessum est; inter quae verba evangelicam illam Domini admonitionem commemoravit, qua dixit: Cavete a pseudoprophetis; multi", + "candidate_score": 0.669768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3983", + "psc_text": "petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam rationem de vobis reddamus pastorum principi et omnium nostrum capiti, pariterque evadamus hujus mundi periculosiores blanditias quam molestias, nisi cum pax ejus ad hoc proficit, quod Apostolus orare nos monuit, ut quietam vitam et tranquillam agamus in omni pietate et charitate (I Tim. II, 2). Si enim desit pietas et charitas, quid est ab illis et a caeteris mundi malis tranquillitas et quies, nisi luxuriae perditionisque materies, sive invitamentum, sive adjumentum? Ut ergo habeamus quietam et tranquillam vitam in omni pietate et charitate, quod nos pro vobis, orate pro nobis, ubicumque estis, ubicumque sumus nusquam enim non est, cujus sumus.", + "candidate_score": 0.669566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5_7", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.669244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.66902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.668787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13_15", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. : qn quoniam ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.668437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6_8", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.667548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.667454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_13", + "bdc_text": "Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.667135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3349", + "psc_text": "per Jesum Christum Dominum nostrum, multa et multipliciter est locutus; non solum illud omne tristitiae nubilum fugit de cordibus nostris, sed etiam tantum ibi laetitiae lumen infulsit, ut nihil egisse in nobis videretur ille moeror et timor, nisi successurorum ampliorem flagrantiam gaudiorum. 2. Itaque, frater charissime, quamvis non te videamus oculis carnis, animo tamen in fide Christi, in gratia Christi, in membris Christi tenemus, amplectimur, osculamur; et remeante a nobis ad te nostrorum invicem colloquiorum sanctissimo et fidelissimo perlatore, quem voluisti esse apud nos non solum advectorem scriptorum tuorum, verum etiam narratorem testemque factorum, rescripta persolvimus, et aliquanto diutius tecum sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc", + "candidate_score": 0.6659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.665767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5_7", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.665418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_4_6", + "bdc_text": "Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3874", + "psc_text": "tuam Sanctitatem difficilis ei esset accessus: non enim parum de illo sollicitus sum; a qua me sollicitudine Dominus, ut spero, per tuae charitatis instantiam liberabit. Peto etiam mihi rescribere non graveris, quemadmodum sit in fide catholica ille Theodosius per quem Manichaei nonnulli sunt proditi; et ipsi quos ab eo proditos, putamus esse correctos. Si quid etiam de profectione sanctorum episcoporum forte audivisti, fac ut noverim. Deo vivas. EPISTOLA CCXXIII. Augustino Quodvultdeus, rursum efflagitans ut scribat opusculum de haeresibus. Domino merito venerabili, ac beatissimo sacro patri AUGUSTINO episcopo, QUOVULTDEUS diaconus. 1. Unum quidem Reverentiae tuae commonitorium, quod per ecclesiasticum dignatus es destinare, suscepi. Nam quod prius directum esse Beatitudo tua significavit, per virum honorabilem Philocalum, necdum ad me pervenit. Verum quamvis conscius propriorum semper fuerim peccatorum, nunc tamen evidenter agnovi adipiscendo illi quod exoravi muneri, meam toti Ecclesiae impedimento esse personam. Sed omnino confido quoniam qui per Unici sui gratiam, humani", + "candidate_score": 0.665242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6_8", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.665015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.662991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.662577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.662388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_19_21", + "bdc_text": "Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent : a quibus in pręsens supersedebo , ne te iam pene nostris scriptis obrutum magis obruam . Nam si hęc quam agimus causa cesserit ex animi sententia , spes est de reliquis omnibus in posterum optima .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.662325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.661996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_819", + "psc_text": "diaboli. Non quia in memorato presbytero apparuit aliquid, quod dignum damnatione judicaretur; sed quia duo de domo nostra talem habent causam, ut unus eorum sine dubio perditus habeatur, et sit alterius fama apud quosdam mala, apud quosdam dubia, etiamsi non sit maculata conscientia. Dolete ista, quoniam dolenda sunt: non tamen sic ut eo dolore vestra charitas a bene vivendo refrigescat, sed potius ad Dominum deprecandum inardescat; ut si innocens est presbyter vester, quod magis credo, quia cum sensisset alterius motum impudicum et immundum, nec consentire voluit nec tacere, cito eum divina sententia manifestatum ministerio proprio repraesentet: si autem male sibi conscius, quod suspicari non audeo, voluit alterius existimationem laedere, cum ejus pudicitiam contaminare non posset, sicut dicit ipse cum quo habet causam, non eum permittat suam occultare nequitiam, ut quod homines invenire non possunt, de quolibet eorum divino judicio propaletur. 3. Cum enim ista me causa diu cruciasset, nec invenirem", + "candidate_score": 0.661335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", + "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", + "candidate_score": 0.6608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_286", + "psc_text": "codices publicos fecerit. Domino eximio meritoque suscipiendo et dilectissimo fratri EUSEBIO, AUGUSTINUS. 1. Non ego recusanti voluntati tuae judicium, sicut dicis, inter episcopos subeundum molestus exhortator aut deprecator imposui. Quod quidem etiamsi suadere voluissem, possem fortasse facile ostendere quam valeas judicare inter nos in tam manifesta atque aperta causa, et quale sit illud quod facis, ut non auditis partibus jam ferre non dubites pro una parte sententiam, qui judicium reformidas; sed hoc, ut dixi, interim omitto. Nihil autem rogaveram aliud honorabilem benignitatem tuam, quod quaeso tandem in hac saltem epistola digneris advertere, nisi ut quaereres a Proculeiano, utrum hoc ipse dixerit Victori presbytero suo, quod ab eo sibi dictum publicum officium renuntiavit; an forte qui missi sunt, non quod a Victore audierunt, sed falsum Gestis persecuti sint; deinde quid illi de tota ipsa quaestione inter nos discutienda videretur. Arbitror autem non judicem fieri eum, qui rogatur ut interroget aliquem, et", + "candidate_score": 0.655207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_19_21", + "bdc_text": "Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent : a quibus in pręsens supersedebo , ne te iam pene nostris scriptis obrutum magis obruam . Nam si hęc quam agimus causa cesserit ex animi sententia , spes est de reliquis omnibus in posterum optima .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.649909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.647924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3983", + "psc_text": "petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam rationem de vobis reddamus pastorum principi et omnium nostrum capiti, pariterque evadamus hujus mundi periculosiores blanditias quam molestias, nisi cum pax ejus ad hoc proficit, quod Apostolus orare nos monuit, ut quietam vitam et tranquillam agamus in omni pietate et charitate (I Tim. II, 2). Si enim desit pietas et charitas, quid est ab illis et a caeteris mundi malis tranquillitas et quies, nisi luxuriae perditionisque materies, sive invitamentum, sive adjumentum? Ut ergo habeamus quietam et tranquillam vitam in omni pietate et charitate, quod nos pro vobis, orate pro nobis, ubicumque estis, ubicumque sumus nusquam enim non est, cujus sumus.", + "candidate_score": 0.646674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_17_19", + "bdc_text": "quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.6466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_21_23", + "bdc_text": "Nam si hęc quam agimus causa cesserit ex animi sententia , spes est de reliquis omnibus in posterum optima . Salutant te nostri omnes officiosissime. Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2425", + "psc_text": "Apostolus ait, Ignoras quia patientia Dei ad poenitentiam te adducit? aut istis exceptis esse definitum quod scriptum est, Beati omnes qui confidunt in eum (Psal. II, 13)? aut ad istos non pertinere quod dicitur, Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Dominum (Psal. XXX, 25)? 8. Cum igitur super peccatores tanta sit patientia, tanta misericordia Dei, ut in hac temporali vita moribus emendatis, non damnentur in aeternum; qui nullius quae sibi praebeatur exspectat misericordiam, quoniam nemo est illo beatior, nemo potentior, nemo justior: quales non esse oportet homines erga homines, qui hanc vitam nostram quantacumque laude cumulemus, eam sine peccato esse non dicimus? quod si dixerimus, nos ipsos, sicut scriptum est, decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8). Proinde licet accusatoris alia persona sit, alia defensoris, alia intercessoris, alia judicis, de quorum propriis officiis nimis longum est, et non necessarium hoc sermone disserere;", + "candidate_score": 0.64657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent : a quibus in pręsens supersedebo , ne te iam pene nostris scriptis obrutum magis obruam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", + "candidate_score": 0.646146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2431", + "psc_text": "nec cum id, quod etiam vobis displicebat, inultum esse velletis, tanquam delicti approbatores vos judicabamus, sed tanquam humanissimos intercessores audiebamus. Si ergo vobis fas est ecclesiasticam correptionem intercedendo mitigare; quomodo episcopus vestro gladio debet intercedere, cum illa exeratur ut in quem exeritur bene vivat, iste ne vivat! 11. Postremo ipse Dominus apud homines intercessit, ne lapidaretur adultera, et eo modo nobis intercessionis commendavit officium; nisi quia ille terrendo fecit, quod nos petendo. Ille enim Dominus, nos servi sumus: verumtamen ille sic terruit, ut omnes timere debeamus. Quis enim est nostrum sine peccato? Quod cum illis dixisset a quibus ei offerebatur punienda peccatrix, ut qui sciret se esse sine peccato, prior in illam lapidem mitteret; cecidit saevitia, tremente conscientia: tunc enim ex illa jam congregatione dilapsi, solam misericordi miseram reliquerunt. Cedat huic sententiae pietas Christianorum, cui cessit impietas Judaeorum: cedat humilitas obsequentium, cui cessit superbia persequentium: cedat confessio fidelis, cui cessit", + "candidate_score": 0.645464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16_18", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_146", + "psc_text": "dum nos illi per te, et de imperitia excusandos, et ad charitatem commendandos praesumimus; sicut et omnibus sanctis, quorum nos et absentium officiis sospitare dignatus es, pari procul dubio curaturus affectu, ut per Sanctitatem tuam, nostris invicem salutentur obsequiis, et in clero Sanctitatis tuae comites, et in monasteriis fidei ac virtutis tuae aemulatores. Nam etsi in populis ac super populum agas, oves pascuae Domini regens sollicitis vigil pastor excubiis: tamen abdicatione saeculi, et repulsa carnis ac sanguinis, desertum tibi ipse fecisti, secretus a multis, vocatus in paucis. 3. Sane vicario aliquatenus munere, licet per omnia tibi impar, ut jusseras, providi illam Eusebii venerabilis episcopi Constantinopolitani de cunctis temporibus historiam. Sed in hoc fuit obtemperandi mora, quod instructu tuo, quia ipse non haberem hunc codicem, Romae reperi apud parentem nostrum vere sanctissimum Domnionem, qui procul dubio promptius mihi paruit in hoc beneficio, quod tibi deferendum indicavi. Verumtamen quia et loca tua", + "candidate_score": 0.644615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.644031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent : a quibus in pręsens supersedebo , ne te iam pene nostris scriptis obrutum magis obruam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635", + "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,", + "candidate_score": 0.643432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.643016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_683", + "psc_text": "Hoc propter concilium insinuare curavi Venerabilitati tuae, quod etiam ipsi non celavi, sed ei fideliter quid institutum esset aperui: ut si intra annum causam suam, si forte sibi aliquid agendum putat, agere neglexerit, deinceps ejus vocem nemo audiat. Nos autem, beatissime domine et venerabiliter suscipiende pater, si haec indicia malae conversationis clericorum, maxime cum fama non bona eos coeperit comitari, non putaverimus eo modo vindicanda, quo in concilio constitutum est; incipimus cogi ea quae sciri non possunt, velle discutere, et aut incerta damnare, aut vere incognita praeterire. Ego certe presbyterum, et qui die jejunii, quo ejusdem loci etiam Ecclesia jejunabat, valefaciens collegae suo ejusdem loci presbytero, apud famosam mulierem, nullum secum clericum habens, remanere et prandere et coenare ausus est, et in una domo dormire, removendum ab officio presbyterii arbitratus sum, timens ei deinceps Ecclesiam Dei committere. Quod si forte judicibus ecclesiasticis aliud videtur, quia sex episcopis causam presbyteri terminari", + "candidate_score": 0.64231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_17_19", + "bdc_text": "quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3166", + "psc_text": "ad praesentiam matris Domini. CAP. PRIMUM. 1. Fateor me, fratrer dilectissime Dardane, illustrior mihi in charitate Christi, quam in hujus saeculi dignitate, litteris tuis tardius respondisse quam debui. Cujus rei causas nollem quaereres, ne molestius me feras diutius excusantem, quam pertulisti tardius rescribentem; cum ego te malim offensioni meae facile ignoscere, quam de mea defensione judicare: quaecumque illae causae fuerint, crede nullum tui apud me esse potuisse contemptum. Imo enim velocissime rescripsissem, si te contempsissem. Nec modo quia tandem aliquando rescripsi, ideo saltem tandem aliquando dignum aliquid te lectore molitus sum, et quod merito possim tuo nomine praenotare; sed rescribere utcumque jam malui, quam pati et hanc aestatem me hujus officii debitore transire. Nec tua me dignitas terruit fecitque cunctantem, cum sit humanitas tua gratior quam illa suspectior. Sed unde te magis amo, hinc difficilius unde sufficiam tantae aviditati religiosi tui amoris invenio. 2. Huc accessit, quod praeter mutuae charitatis", + "candidate_score": 0.642296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", + "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", + "candidate_score": 0.641615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_17_19", + "bdc_text": "quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.640999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_21_23", + "bdc_text": "Nam si hęc quam agimus causa cesserit ex animi sententia , spes est de reliquis omnibus in posterum optima . Salutant te nostri omnes officiosissime. Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_949", + "psc_text": "Tota igitur quaestio est, utrum nihil mali sit schisma, aut utrum schisma non feceritis, ut pro bono opere potestatibus resistatis, non pro malo, unde vobis acquiratis judicium. Propterea providentissime Dominus non ait: Beati qui persecutionem patiuntur tantum; sed addidit, propter justitiam (Matth. V, 10). Si ergo justitia est quam operati estis in illa dissensione, in qua etiam permanetis, secundum ea quae supra dixi, nosse abs te cupio. Si autem iniquitas est orbem christianum damnare inauditum, vel quia non audivit quae vos audistis, vel quia non ei probatum est quod temere credidistis, aut sine certo documento accusastis, et ideo rebaptizare velle tot Ecclesias ipsius Domini, cum hic adhuc esset in carne, et Apostolorum ejus praedicatione ac labore fundatas: quia vobis licet, aut nescire Afros collegas vestros malos simul viventes, simul Sacramenta tractantes; aut etiam scire, sed tolerare, ne pars Donati dividatur; illis autem in orbe remotissimo constitutis, non licet nescire quod", + "candidate_score": 0.640903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3327", + "psc_text": "non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica necessitas traxit; per quas totas terras cum intentionem nostram huc atque illuc, quae ingerebantur sensibus diversa raptarent, nullius ut tibi rescriberem adfuit admonitoris instantia, nulla occurrit opportunitas perlatoris. Deinde remeans, alias apud nostros jam querela exasperatas litteras tuae Sinceritatis inveni, et alium adversus novos haereticos librum refertum sanctarum testimoniis Scripturarum; quibus lectis excursisque, etiam illis quae primum miseras, quia et charissimi fratris nostri Albini Ecclesiae Romanae acolythi opportunissima se offerebat occasio, rescribendum fuit. 2. Ego itaque te, fili dilectissime, scribentem mihi, vel ad me consideranda tua scripta mittentem, absit ut negligenter accipiam, vel superba vanitate contemnam, praesertim cum mihi de", + "candidate_score": 0.640036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", + "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", + "candidate_score": 0.63978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_9", + "bdc_text": "At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.639718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_17_19", + "bdc_text": "quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.639567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_17_19", + "bdc_text": "quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2869", + "psc_text": "scirent, qui possent, non a me fuisse eosdem libros editos, sed ablatos priusquam mihi editione mea digni viderentur. Verum multorum fratrum vehementissima postulatione, et maxime tua jussione compulsus, opus tam laboriosum, adjuvante Domino terminare curavi; eosque emendatos non ut volui, sed ut potui, ne ab illis qui subrepti jam in manus hominum exierant, plurimum discreparent, Venerationi tuae per filium nostrum condiaconum charissimum misi, et cuicumque audiendos, describendos, legendosque permisi: in quibus si servari mea dispositio potuisset, essent profecto, etsi easdem sententias habentes, multo tamen enodatiores atque planiores, quantum rerum tantarum explicandarum difficultas et facultas nostra pateretur. Sunt autem qui primos quatuor vel potius quinque etiam sine prooemiis habent, et duodecimum sine extrema parte non parva: sed si eis haec editio potuerit innotescere, omnia si voluerint et valuerint, emendabunt. Peto sane ut hanc epistolam, seorsum quidem, sed tamen ad caput eorumdem librorum jubeas anteponi. Vale. Ora pro me. EPISTOLA CLXXV. Patres", + "candidate_score": 0.639237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_17_19", + "bdc_text": "quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.638581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_17_19", + "bdc_text": "quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.638342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_9", + "bdc_text": "At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.63524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.62639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_22_24", + "bdc_text": "Salutant te nostri omnes officiosissime. Vale . Lausannę 8 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1246", + "psc_text": "participatione omnis rationalis anima fit beata. 12. Itaque ab exordio generis humani, quicumque in eum crediderunt, eumque utcumque intellexerunt, et secundum ejus praecepta pie et juste vixerunt, quandolibet et ubilibet fuerint, per eum procul dubio salvi facti sunt. Sicut enim nos in eum credimus et apud Patrem manentem, et qui in carne jam venerit, sic credebant in eum antiqui, et apud Patrem manentem, et in carne venturum. Nec quia pro temporum varietate nunc factum annuntiatur, quod tunc futurum praenuntiabatur, ideo fides ipsa variata, vel salus ipsa diversa est. Nec quia una eademque res, aliis atque aliis sacris et sacramentis vel praedicatur aut prophetatur, ideo alias atque alias res vel alias atque alias salutes oportet intelligi. Quid autem quando fiat quod ad unam eamdemque fidelium et piorum liberationem pertineat, consilium Deo tribuamus nobis obedientiam teneamus. Proinde aliis tunc nominibus et signis, aliis autem nunc, et prius occultius, postea manifestius, et prius", + "candidate_score": 0.622472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_18", + "bdc_text": "Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.620576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_19", + "bdc_text": "Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.619658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", + "candidate_score": 0.61723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_25_27", + "bdc_text": "martii 1550 . Tuus Petrus Viretus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4235", + "psc_text": "salute vestra laetatus, ad ea quae scripsisti, repondere non distuli. Et primum miratus sum quomodo dicat novatianus iste Petrum baptizatum non fuisse, cum paulo superius scripseris eum dixisse quod Apostoli fuerint baptizati. Unde illi videatur quod inter Apostolos baptizatos Petrus non fuerit baptizatus, ignoro: et ideo exemplum epistolae tuae, ne forsitan tu non habeas, misi tibi, in quo diligentius consideres ad ea me respondere quae inveni in litteris tuis; si enim notarius non mendose excepit aut scripsit, nescio quale cor habeat qui cum Apostolos baptizatos dicat, Petrum baptizatum negat. 2. Quod autem Petrus dicitur egisse poenitentiam, cavendum est ne ita putetur egisse, quomodo agunt in Ecclesia qui proprie poenitentes vocantur. Et quis hoc ferat, ut primum Apostolorum, inter tales poenitentes numerandum putemus? Poenituit enim eum negasse Christum, quod ejus indicant lacrymae: sic enim scriptum est, quia flevit amare (Matth. XXVI, 75). Nondum enim fuerant resurrectione Domini confirmati, et illo adventu", + "candidate_score": 0.612963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_19", + "bdc_text": "Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.612498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_19", + "bdc_text": "Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1432", + "psc_text": "te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis, quia et quantus mihi videaris parco dicere propter verecundiam tuam, et utique minus dicendo, cum tu in me tantam laudem contuleris, quid nisi debitor remanebo? Quod non curarem, si ea quae de me ad me locutus es, non ex charitate sincerissima dicta scirem, sed adulatione inimica amicitiae. Hoc quippe modo nec debitor fierem, quia talia rependere non deberem: sed quanto magis novi quam fideli animo loqueris, tanto magis video quanto debito graver. 3. Vide autem quid mihi contigit, ut me quodammodo ipse laudaverim, qui me a te fideliter laudatum dixerim. Sed quid aliud dicerem, quam id quod de te admonui.", + "candidate_score": 0.611346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_19", + "bdc_text": "Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", + "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", + "candidate_score": 0.609632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_19", + "bdc_text": "Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.609469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2877", + "psc_text": "sufficit. Et veremur ne apud te ista ipsa commemorando, quae majore gratia de Sede apostolica praedicas, inconvenienter facere videamur: sed ideo facimus, quia eo quo infirmiores sumus, quaquaversum quisque nostrum verbo Dei praedicando putatur attentior, crebrius eos patimur in nos et audacius insurgentes. 4. Si ergo Pelagius episcopalibus Gestis quae in Oriente confecta dicuntur, etiam tuae Venerationi juste visus fuerit absolutus; error tamen ipse et impietas, quae jam multos assertores habet, per diversa dispersos, etiam auctoritate apostolicae Sedis anathemanda est. Consideret enim Sanctitas tua, et pastoralibus nobis compatiatur visceribus, quam sit pestiferum et exitiale ovibus Christi, quod istorum sacrilegas disputationes necessario consequitur, ut nec orare debeamus ne intremus in tentationem, quod Dominus et discipulos monuit (Matth. XXVI, 41), et posuit in oratione quam docuit (Id. VI, 13); aut ne deficiat fides nostra, quod pro apostolo Petro se rogasse ipse testatus est (Luc. XXII, 32). Si enim haec possibilitate naturae, et", + "candidate_score": 0.609369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_18", + "bdc_text": "Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1501", + "psc_text": "atque contexta discere maluisti; et indoctum, qui cum tam multa in tua lingua nescias, earum rerum frustra in aliena colligere ambisti. An forte illud respondebis, non te graecos de his rebus libros contempsisse, sed prius latinos curasse cognoscere, nunc autem velle te in latinis doctum, jam graeca quaerere? Si hoc non pudet hominem graecum latina puerum didicisse, nunc velle discere graeca barbarum, pudebitne tandem in ipsis latinis ignorare aliqua, quae quam multi latini docti tecum nesciant, vel hoc ipso sentis, quod te nobis magna necessitate dicis onerosum, in tanta doctorum multitudine apud Carthaginem constitutus? 11. Postremo fac te de omnibus quae a nobis quaeris, interrogatum respondere potuisse. Ecce jam doctissimus atque acutissimus diceris, ecce jam te laudibus in coelum graeculus flatus attollit; tu tantum memento gravitatis tuae, et illam mereri laudem quo fine volueris, ut scilicet eos leviter levia ista miratos, et benevolentissime atque avidissime jam in tua ora suspensos,", + "candidate_score": 0.602971, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-inchoata-Epistolae-ad-Romanos", + "max_score": 0.69425, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-inchoata-Epistolae-ad-Romanos_window_75", + "psc_text": "Christo, magna et difficillima eodem ipso Domino largiente quaestio dissoluta est. Quisquis autem adhuc de re tanta diligentiorem considerationem tractationemque desiderat, in Evangelii tractatione atque in verbis Evangelistarum sibi desideranda esse cognoscat: et meminerit nos nunc Epistolam Pauli apostoli ad Romanos suscepisse tractandam, cujus Epistolae textum consequentem in aliis voluminibus, si Dominus voluerit, vestigabimus, ut hujus jam tandem iste sit modus.", + "candidate_score": 0.69425, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1", + "max_score": 0.694025, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_161", + "psc_text": "ut crimina, quae solent obicere nostrae communioni quae per omnes gentes dilatatur, probarent si possent, ut hinc. eorum separatio utrum iusta fuerit nosceretur, responderunt alienam causam nos agere uelle, hoc est transmarinarum ecclesiarum quibus haec non obicerent, quoniam inter Afros esset ista contentio, illas uero ecclesias potius expectare debere, ut eos sibi copulent, qui in hac conlatione uicerint, et ipsi cum eis habeant catholicum nomen? quid ergo adhuc quaeritis quidue dubitatis, quam ecclesiam tenere debeatis? ecce habetis eam, contra quam uestri episcopi causam se non habere confessi sunt, cui communio nostra coniuncta est, unde ipsorum 19 cf. Breuic. III 3, 3 2 se deleui 4 respondemus Bm2 6 causa BmlCc 10 documenta Cml purgatoros Bml - 15 ***aliquo (quo eras., ali m2) A quo BCbc quoquo v 17 posse aliter v 20 communioni nostrae c communio separata est. si enim modo eam expectare debere dixerunt, ut qui nostrum uicerint ipsi", + "candidate_score": 0.694025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_197", + "psc_text": "nostra promerent atque propalarent, ueritas eos torsit, non caritas inuitauit. § 58 Quapropter, fratres, si tamen non irascimini quia fratres uocamus — illi enim, cum hoc a nobis audirent, iniuriam sibi fieri apud acta dixerunt nec mandato nostro ammoniti, ubi hoc ex propheta testimonium positum est, recolere potuerunt deum praecepisse: dicite 'fratres nostri estis' (hisbis) qui uos oderunt et qui uos detestantur, ut nomen domini honorificetur et appareat illis in iucunditate, ipsi autem erubescant —, ergo iam, fratres, appareat uobis nomen domini in iucunditate, quod super nos inuocatum est et cuius utrique sacramenta portantes non inmerito dicimur fratres. iam pacem amate, consuetudinem 22 Esai. 66, 5; cf. Caes. 2 2 asserunt Cml 7 et per illos et. per nos (tr. ml) B 8 funiremus Cml 9 affuisse bc 10 laberetur mg. B, et b 11 fieretj si erit eml 12 contra se pro nobis b 21 admoniti Bm2b 22 dominum", + "candidate_score": 0.680301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_160", + "psc_text": "ipsi ea possent testimoniis diuinis, sed aliquibus aliis talibus documentis ostendere, etiam nos ea documentis talibus purgaturos. sic illis adsidue sua inania repetentibus haec a nobis perseuerantissime repetita sunt; sic eos ueritas uicit et ad illa quae protuleramus audienda confutatos superatosque constrinxit. uidebant enim, si nulla crimina Caeciliani obicerent communioni nostrae, nihil sibi remanere, unde suam ab unitate separationem aliquo modo excusarent, si autem obicerent crimina Caeciliani. nec a se nisi talibus documentis posse asseri nec a nobis aliter posse defendi. § 48 Iam uero illud inter hos eorum contentiosissimos strepitus quanti emendum fuit, quod, cum diceremus hoc nos proponere, ut crimina, quae solent obicere nostrae communioni quae per omnes gentes dilatatur, probarent si possent, ut hinc. eorum separatio utrum iusta fuerit nosceretur, responderunt alienam causam nos agere uelle, hoc est transmarinarum ecclesiarum quibus haec non obicerent, quoniam inter Afros esset ista contentio, illas uero ecclesias potius expectare debere, ut", + "candidate_score": 0.679757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_9_11", + "bdc_text": "At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_160", + "psc_text": "ipsi ea possent testimoniis diuinis, sed aliquibus aliis talibus documentis ostendere, etiam nos ea documentis talibus purgaturos. sic illis adsidue sua inania repetentibus haec a nobis perseuerantissime repetita sunt; sic eos ueritas uicit et ad illa quae protuleramus audienda confutatos superatosque constrinxit. uidebant enim, si nulla crimina Caeciliani obicerent communioni nostrae, nihil sibi remanere, unde suam ab unitate separationem aliquo modo excusarent, si autem obicerent crimina Caeciliani. nec a se nisi talibus documentis posse asseri nec a nobis aliter posse defendi. § 48 Iam uero illud inter hos eorum contentiosissimos strepitus quanti emendum fuit, quod, cum diceremus hoc nos proponere, ut crimina, quae solent obicere nostrae communioni quae per omnes gentes dilatatur, probarent si possent, ut hinc. eorum separatio utrum iusta fuerit nosceretur, responderunt alienam causam nos agere uelle, hoc est transmarinarum ecclesiarum quibus haec non obicerent, quoniam inter Afros esset ista contentio, illas uero ecclesias potius expectare debere, ut", + "candidate_score": 0.676922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_197", + "psc_text": "nostra promerent atque propalarent, ueritas eos torsit, non caritas inuitauit. § 58 Quapropter, fratres, si tamen non irascimini quia fratres uocamus — illi enim, cum hoc a nobis audirent, iniuriam sibi fieri apud acta dixerunt nec mandato nostro ammoniti, ubi hoc ex propheta testimonium positum est, recolere potuerunt deum praecepisse: dicite 'fratres nostri estis' (hisbis) qui uos oderunt et qui uos detestantur, ut nomen domini honorificetur et appareat illis in iucunditate, ipsi autem erubescant —, ergo iam, fratres, appareat uobis nomen domini in iucunditate, quod super nos inuocatum est et cuius utrique sacramenta portantes non inmerito dicimur fratres. iam pacem amate, consuetudinem 22 Esai. 66, 5; cf. Caes. 2 2 asserunt Cml 7 et per illos et. per nos (tr. ml) B 8 funiremus Cml 9 affuisse bc 10 laberetur mg. B, et b 11 fieretj si erit eml 12 contra se pro nobis b 21 admoniti Bm2b 22 dominum", + "candidate_score": 0.671723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_160", + "psc_text": "ipsi ea possent testimoniis diuinis, sed aliquibus aliis talibus documentis ostendere, etiam nos ea documentis talibus purgaturos. sic illis adsidue sua inania repetentibus haec a nobis perseuerantissime repetita sunt; sic eos ueritas uicit et ad illa quae protuleramus audienda confutatos superatosque constrinxit. uidebant enim, si nulla crimina Caeciliani obicerent communioni nostrae, nihil sibi remanere, unde suam ab unitate separationem aliquo modo excusarent, si autem obicerent crimina Caeciliani. nec a se nisi talibus documentis posse asseri nec a nobis aliter posse defendi. § 48 Iam uero illud inter hos eorum contentiosissimos strepitus quanti emendum fuit, quod, cum diceremus hoc nos proponere, ut crimina, quae solent obicere nostrae communioni quae per omnes gentes dilatatur, probarent si possent, ut hinc. eorum separatio utrum iusta fuerit nosceretur, responderunt alienam causam nos agere uelle, hoc est transmarinarum ecclesiarum quibus haec non obicerent, quoniam inter Afros esset ista contentio, illas uero ecclesias potius expectare debere, ut", + "candidate_score": 0.67057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_196", + "psc_text": "purgare, nisi forte dicant: 'si corrupti essemus, causam tam malam et per nos et per illos conuictam cito etiam finiremus. nunc uero uel inde credite nos ex animo adfuisse et aliquid prodesse uoluisse, quod multum loquendo egimus, ne quod actum est facile legeretur et nos esse uictos cito cognosceretur'. si hoc ab eis non fieret, nec ipsis nec nobis iurantibus forsitan crederetur illa, quae pro nobis contra se et tam multa dixerunt et tam multa legerunt, gratis eos nobis omnia praestitisse. nec tamen ipsis, sed deo potius hinc agimus gratias. ut enim illa omnia uel loquendo veluel legendo pro causa nostra promerent atque propalarent, ueritas eos torsit, non caritas inuitauit. § 58 Quapropter, fratres, si tamen non irascimini quia fratres uocamus — illi enim, cum hoc a nobis audirent, iniuriam sibi fieri apud acta dixerunt nec mandato nostro ammoniti, ubi hoc ex propheta testimonium positum est, recolere potuerunt deum praecepisse:", + "candidate_score": 0.665843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_137", + "psc_text": "nobis praescribere conarentur et sic omnibus hominibus, etiam illis qui nostras disputationes intellegere non 10 cf. Breuic. III 14, 26 23 cf. Breuic. III 4, 4 1 accusando ACml 2 ipsorum Bml 4 uniuersae v 5 latentum Bml 10 maloram est Bml 11 illius est Bml 13 quid ad nos pertinet (sed tr. ml) A quid pertinet ad nos BCbv, cf. Petil. I 17, 19 14 non del. Bm2, om. b 15 praeiudicat AmlBmlCbml 16 causa] causae Cml 21 proo Cml 24 et om. B 29 non] nos Bml possent, satis aperte monstrarent quam malam causam haberent, quam proferre et agere sic timebant apud eum iudicem, cuius erga se benignitatem atque iustitiam tanto praeconio laudauerant et cuius motum aduersum se nullum adhuc senserant? quanti emere debuimus, ut ipsi deinde exigerent non secumsecura agi debere forensibus formulis, sed diuinis potius testimoniis, et de scripturis sanctis similiter se responsuros esse promitterent et,", + "candidate_score": 0.665315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_17_19", + "bdc_text": "quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "sibi nostrum edi debere mandatum, ut parati ad diem constitutum uenirent, quia exceptores occurrere cum gestorum conscriptione non possent, et ipso actionis die rursus de ipsis exceptoribus, quia non occurrerant, uelle 10 cf. Breuic. I 15. II 1 an] ante BmlC 3 primatu codd. tratoriam BmlC 5 decepis.se (i eras.) B decepissent Om] decerpsisjjecom. v 11 cognitionem em] notariam Cm2c 13 instructi (rnêti in ras. m2) B scribendis BCb 14 angusta Cml 16 iustam scripsi iniustam (IN s. 1. Aml) ACm2bcv inustam BCml et addidi 18 cum conuincerentur c 19 iustus Bml 24 notaria c 26 gestorum] caeterorum c cumscriptoone (pr. o mutata in i) C ipsum Cml eausaii quid eos ad hoc conpulit nisi uehemens perturbatio, cum uiderent sic a nobis esse actam causam in conscriptione mandati, ut responsionem inuenire non possent? nam illud quanti emendum fuit, ut ipsam peterent dilationem et acciperent sex dierum, ut nemo posset eos", + "candidate_score": 0.646321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_17_19", + "bdc_text": "quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere . Alia quędam ad te habebam scribenda , quę ad me peculiarius attinent :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_145", + "psc_text": "pridie per notoriam peterent, ut sibi nostrum mandatum ab officio ederetur, quo instructi adesse possent, causantes quod conscribendis gestis tam angusto tempore occurrere non posset officium? sic enim factum est, ut sequenti die cognitionis, quamuis iustam peterent (et) acciperent dilationem, qui considerata causa, quae mandato nostro tota continebatur, magnas patiebantur angustias, conuincerentur tamen contra suos uenire consensus. quid enim iustius quam petere dilationem tanta ueritatis firmitate turbatos? quod eis utinam profuisset, ut considerato mandato nostro, cui respondere minime potuerunt, corrigere potius prauitatem quam in deterius augere maluissent. iuste itaque dilationem petebant, sed pridie non debuerunt in notoria sua dicere ideo sibi nostrum edi debere mandatum, ut parati ad diem constitutum uenirent, quia exceptores occurrere cum gestorum conscriptione non possent, et ipso actionis die rursus de ipsis exceptoribus, quia non occurrerant, uelle 10 cf. Breuic. I 15. II 1 an] ante BmlC 3 primatu codd. tratoriam BmlC 5 decepis.se (i eras.)", + "candidate_score": 0.644054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_18", + "bdc_text": "Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_147", + "psc_text": "(pr. o mutata in i) C ipsum Cml eausaii quid eos ad hoc conpulit nisi uehemens perturbatio, cum uiderent sic a nobis esse actam causam in conscriptione mandati, ut responsionem inuenire non possent? nam illud quanti emendum fuit, ut ipsam peterent dilationem et acciperent sex dierum, ut nemo posset eos dicere angustia temporis impeditos non potuisse nostro respondere mandato? § 43 Ipso uero tertio nostrae conlationis die quanti emendum fuit, quod inanissimis et superuacuis morarum interpositionibus se omni modo peruenire ad causam nolle monstrabant et, quam malam causam haberent, ipso suo timore clamabant, quamquam eorum timor etiam in testimonium manifestissimae uocis erupit, quando dixerunt: 'sensim inducimur in causam' et alio loco: 'peruidet', inquiunt, 'potestas tua sensim nos in causae interna dejduci'? o uiolentia ueritatis quolibet eculeo, quibuslibet ungulis fortior ad exprimendam confessionem! congregantur ex uniuersa Africa tot episcopi, ingrediuntur Carthaginem cum tanta speciosi agminis pompa, ut tam magnae ciuitatis oculos", + "candidate_score": 0.623101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_193", + "psc_text": "totiens mendax, totiens confutata, totiens modis omnibus superata atque confusa: adhuc iactet iudicem a nobis fuisse corruptum. quasi uox alia uictis esse consueuit! prorsus iudex corrumpendus fuit, ut quod ipsi bene egerant illius infirmaret auctOlitasauctoritas. sed nec male illos egisse dixerim; immo uero optime egerunt, qui contra suos errores pro ueritate tanta dixerunt. nam si causa eorum consideretur, re uera contra ipsos, si autem prosecutiones eorum legantur, magis secundum ipsos iudicauit. an uero in ea causa ille qui medius erat aduersaretur nobis, in qua illi qui ex aduerso stabant dixerunt protulerunt recitauerunt tanta pro nobis? quid emere a iudice deberemus, quando ab aduersariis illa non emimus quae iudicem cogerent, etiamsi ab ipsis accepisset pecuniam, pro nobis ferre sententiam? quamquam si non eum nossemus deum timentem et institiaeiustitiae dilectorem et ab omnibus huiusmodi sordibus alienum, nos in illum talem suspicionem dirigere deberemus, qui [nimia patientia] cum eos uideret premi ueritate nec", + "candidate_score": 0.610553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_18", + "bdc_text": "Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_141", + "psc_text": "essent BmlCml uariae responsionis suae non uenientem, sed posteaquam suscripsit, ad propria remeantem in itinere defecisse adseuerarent. deinde sub diuina testificatione interrogati, utrum eum constaret fuisse Carthagini, uehementius perturbati dicerent: 'quid, si alius se pro eodem opposuit?,' atque ita uerbis suis falsitatem, quam nobis obiecerant, in suo mandato apparuisse et conuictam claruisse firmarent. § 41 Quanti emere debuimus, ut, cum uellent de . numerositate gloriari, etiam in hoc mendacia sua proderent? nam cum aliquanto amplior nostrorum numerus adfuisset dictumque a nobis esset alios centum ferme episcopos catholicos partim senectute, partim ualetudine, partim diuersis necessitatibus impeditos non uenisse Carthaginem, illi hoc audito multo plures suos non uenisse dixerunt; sicut etiam nunc plus quam quadringentos per totam Africam se esse iactantes obliti sunt, quod in sua notoria posuerunt, usque adeo se omnes uenisse Carthaginem, ut eis solis exceptis, quos uel in propriis sedibus uel in itinere tenuit corporis aegritudo, . nec grauissimos", + "candidate_score": 0.609441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_18", + "bdc_text": "Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_145", + "psc_text": "pridie per notoriam peterent, ut sibi nostrum mandatum ab officio ederetur, quo instructi adesse possent, causantes quod conscribendis gestis tam angusto tempore occurrere non posset officium? sic enim factum est, ut sequenti die cognitionis, quamuis iustam peterent (et) acciperent dilationem, qui considerata causa, quae mandato nostro tota continebatur, magnas patiebantur angustias, conuincerentur tamen contra suos uenire consensus. quid enim iustius quam petere dilationem tanta ueritatis firmitate turbatos? quod eis utinam profuisset, ut considerato mandato nostro, cui respondere minime potuerunt, corrigere potius prauitatem quam in deterius augere maluissent. iuste itaque dilationem petebant, sed pridie non debuerunt in notoria sua dicere ideo sibi nostrum edi debere mandatum, ut parati ad diem constitutum uenirent, quia exceptores occurrere cum gestorum conscriptione non possent, et ipso actionis die rursus de ipsis exceptoribus, quia non occurrerant, uelle 10 cf. Breuic. I 15. II 1 an] ante BmlC 3 primatu codd. tratoriam BmlC 5 decepis.se (i eras.)", + "candidate_score": 0.606935, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.692739, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1340", + "psc_text": "pene inconsiderata Deo esse ingemiscimus, quae inulta toleramus. Sed cum ista nos desperationis procella conturbat, concussa mens citius in portum spei se collocat, si causas suas cum Domino subtiliter pensat, si bona ejus ad memoriam revocat, si mala quae bonis ejus reddidit apud semetipsam callide non excusat, si perpendit quid ab eo juste meruit et quid clementer accepit, si vitam suam vivaciter discutit, si ante Dei oculos omne quod agit examinans semetipsam sibimet non abscondit, si factam se quae non erat meminit, si illuminatam se atque sublevatam quae in tenebris jacebat agnoscit. Haec ergo in semetipsa cuncta recolligens, dum bona accepta considerat, adversa quae tolerat non accusat; nec desperatione frangitur, quae tantorum munerum consolatione roboratur, quia spem de futuris recipit, dum transacta beneficia recognoscit. Dicat itaque: Etiam cum dixeris: Non considerat, judicare coram illo, et exspecta eum. Ac si diceret: Cum idcirco Deus considerare non creditur, quia tarde miseretur, intima", + "candidate_score": 0.692739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_261", + "psc_text": "Deo soli vacare cupiendum est, et curis externis ex Dei voluntate serviendum.---Sic itaque aliquando contingit ut qui solam coelestem patriam diligunt, terrenae patriae curis subjacere videantur. Quorum tamen ministerium a pravorum operibus plerumque in actu, nonnunquam vero ante supernum judicem in sola cogitatione discernitur. Pleni quippe superna sapientia discernunt qualiter debeant et ad aliud vacare intrinsecus, et ad aliud extrinsecus occupari ut si forte occulta Dei ordinatione aliquid eis non appetentibus de hujus saeculi curis imponitur, cedant Deo quem diligunt, et prae amore ejus intrinsecus solam illius desiderent visionem; prae timore vero ejus impositam sibi extrinsecus humiliter expleant actionem, ut et vacare Deo appetant ex gratia dilectionis, et rursum curas superimpositas ex conditione expleant servitutis. Cumque occupationes extrinsecus perstrepunt, intrinsecus in amore pacatissima quies tenetur; atque occupationum tumultus exterius perstrepentes dispensat interius praesidens judex ratio, et tranquillo moderamine ea quae circa se minus sunt tranquilla disponit. Sicut enim vigor mentis", + "candidate_score": 0.691941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2737", + "psc_text": "Confiteor tibi, Domine pater coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Hinc rursum Psalmista ait: Custodiens parvulos Dominus (Ps. CXIV, 6) . Hinc magister gentium dicit: Facti sumus parvuli in medio vestri (I Thess. II, 7) . Hinc discipulos admonens, ait: Superiores sibi invicem arbitrantes (Philip. II, 3) . Nam quia iniquus quisque inferiorem se omnem quem cognovit putat, e diverso justus studet ut superiorem quemlibet proximum attendat. Ac ne dum se alii alter humiliat, humiliatio iret alteri in elationem, bene utramque partem admonuit, dicens: Superiores sibi invicem arbitrantes, ut in cogitationibus cordis et ego mihi illum praeferam, et vicissim ille me sibi, ut cum ab utraque parte cor inferius premitur, nullus ex impenso honore sublevetur. 44. Hanc humilitatis formam reprobi non tenent, sed contemnunt.---Sed hanc humilitatis formam reprobi, quia Leviathan hujus membra sunt, vel cognoscere, vel tenere contemnunt,", + "candidate_score": 0.678108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10_12", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1250", + "psc_text": "enim nosmetipsos minus agnoscimus, eo illos quos reprehendere nitimur plus videmus. Singula haec mala sunt, quae saepe a subditis in praelatos, saepe a praelatis in subditos committuntur, quia et omnes subditos hi qui praesunt minus quam ipsi sunt sapientes arbitrantur, et rursum qui subjecti sunt rectorum suorum actiones judicant, et si ipsos regimen habere contingeret, se potuisse agere melius putant. Unde plerumque fit ut et rectores minus prudenter ea quae agenda sunt videant, quia eorum oculos ipsa nebula elationis obscurat; et nonnunquam is qui subjectus est hoc cum praelatus fuerit faciat, quod dudum fieri subjectus arguebat; et pro eo quod illa quae judicaverat perpetrat, saltem quia judicavit erubescat. Igitur sicut praelatis curandum est ne eorum corda aestimatione singularis sapientiae locus superior extollat, ita subjectis providendum est ne sibi rectorum facta displiceant. [Vet. XXII.] 37. Pastores mali honorandi, non imitandi.---Si autem magistrorum vita jure reprehenditur, oportet ut eos subditi, etiam cum", + "candidate_score": 0.676839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5_7", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet . Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1365", + "psc_text": "communionem aequalitatis meruit sanctitas actionis, 834 hic zelus ultionis jus aperuit potestatis, Paulus bene argentibus fratribus praelatum se esse nesciebat, cum diceret: Non quia dominamur fidei vestrae, sed adjutores sumus gaudii vestri (II Cor. I, 23) . Atque illico adjunxit: Fide enim statis. Ac si diceret: Ideo non dominamur fidei vestrae, quia fide statis. Aequales enim vobis sumus, ubi vos stare cognoscimus. Quasi praelatum se fratribus esse nesciebat, cum diceret: Facti sumus parvuli in medio vestrum (I Thess. II, 7) , et, Nos autem servos vestros per Jesum Christum (II Cor. IV, 5) . Sed cum culpam quae corrigi debuisset invenit, illico magistrum se esse recoluit, dicens: Quid vultis? in virga veniam ad vos (I Cor. IV, 5) ? 46. Praelati dum culpas puniunt jure potestatis, aequales se iis qui corriguntur agnoscant per humilitatis custodiam. Ipsis etiam se postponant, quare.---Summus itaque locus bene regitur, cum is qui praeest vitiis potius", + "candidate_score": 0.673746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1365", + "psc_text": "communionem aequalitatis meruit sanctitas actionis, 834 hic zelus ultionis jus aperuit potestatis, Paulus bene argentibus fratribus praelatum se esse nesciebat, cum diceret: Non quia dominamur fidei vestrae, sed adjutores sumus gaudii vestri (II Cor. I, 23) . Atque illico adjunxit: Fide enim statis. Ac si diceret: Ideo non dominamur fidei vestrae, quia fide statis. Aequales enim vobis sumus, ubi vos stare cognoscimus. Quasi praelatum se fratribus esse nesciebat, cum diceret: Facti sumus parvuli in medio vestrum (I Thess. II, 7) , et, Nos autem servos vestros per Jesum Christum (II Cor. IV, 5) . Sed cum culpam quae corrigi debuisset invenit, illico magistrum se esse recoluit, dicens: Quid vultis? in virga veniam ad vos (I Cor. IV, 5) ? 46. Praelati dum culpas puniunt jure potestatis, aequales se iis qui corriguntur agnoscant per humilitatis custodiam. Ipsis etiam se postponant, quare.---Summus itaque locus bene regitur, cum is qui praeest vitiis potius", + "candidate_score": 0.668332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1361", + "psc_text": "homo hominibus esse similis dedignatur. Sic Saul ab humilitatis merito in tumorem superbiae culmine potestatis excrevit. Per humilitatem quippe praelatus est per superbiam reprobatus, Domino attestante qui ait: Nonne cum esses parvulus in oculis tuis, caput te constitui in tribubus Israel (I Reg. XV, 17) ? Parvulum se ante potestatem viderat, sed, fultus temporali potentia, jam se parvulum non videbat. Caeterorum namque comparatione se praeferens, magnum se apud se esse judicabat. Miro autem modo cum apud se parvulus, apud Dominum magnus; cum vero apud se magnus, apud Dominum parvulus fuit. Magnos nos Dominus apud nos esse prohibet per prophetam dicens: Vae qui sapientes estis in oculis vestris, et coram vobismetipsis prudentes (Isai. V, 21) . Ne magni apud nos esse debeamus, Paulus admonens, ait: Nolite prudentes esse apud vosmetipsos (Rom. XII, 15) . Plerumque ergo dum ex subjectorum affluentia animus inflatur, in luxum superbiae ipso potentiae fastigio lenocinante corrumpitur. 45.", + "candidate_score": 0.661374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2734", + "psc_text": "per prophetam dicitur: Vae qui sapientes estis in oculis vestris, et coram vobismetipsis prudentes (Isai. V, 21) . Hinc etiam Paulus ait: Nolite prudentes esse apud vosmetipsos (Rom. XII, 16) . Hinc ad Saul divina increpatione dicitur: Nonne cum esses parvulus in oculis tuis, caput te constitui in tribubus Israel (I Reg. XV, 17) . Parvulus quippe in oculis suis est, qui in eo quod semetipsum considerat, imparem se alienis meritis pensat. Nam quasi grandem se aspicit, quisquis se super aliena merita elatione cogitationis extendit. Saul autem reprobus in bono quod coeperat non permansit, quia fastu susceptae potestatis intumuit. [Vet. XVI.] At contra, David semper de se humilia sentiens, ejusdemque Saul se comparationi postponens, postquam feriendi locum reperit, et pepercit eidem saevienti adversario, humili se professione prostravit, dicens: Quem persequeris, rex Israel? quem persequeris? Canem mortuum, et pulicem unum (I Reg. XXIV, 15) ? Et certe jam unctus in regem", + "candidate_score": 0.660194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_5", + "bdc_text": "Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_92", + "psc_text": "dijudicamur in benefacto hominis infirmi, in quo iste salvus est factus, notum sit omnibus vobis, et omni plebi Israel, quia in nomine Jesu Christi Nazareni, quem vos crucifixistis, quem Deus suscitavit a mortuis, in hoc iste astat coram vobis salvus (Ibid. 8) . Cumque erga haec persequentium furor excresceret, eosque sacerdotes ac principes Jesum praedicare prohiberent, contra iram principum qua auctoritate Petrus excreverit indicatur, cum illic protinus 554 subditur: Petrus vero et apostoli dixerunt: Obedire oportet Deo magis quam hominibus (Ibid., I, 9) . Sed cum auctoritatem praedicantium, resistentium praecepta non premerent, ad flagella pervenitur. Nam subditur: Tunc principes sacerdotum caesis denuntiaverunt ne loquerentur in nomine Jesu, et dimiserunt eos (Ibid., V, 40) . Sed quia apostolorum virtutem premere nec flagella valuerunt, patenter ostenditur, cum protinus subinfertur: Et illi quidem ibant gaudentes a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati (Ibid., 41) . Mox etiam post", + "candidate_score": 0.652196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_20_22", + "bdc_text": "a quibus in pręsens supersedebo , ne te iam pene nostris scriptis obrutum magis obruam . Nam si hęc quam agimus causa cesserit ex animi sententia , spes est de reliquis omnibus in posterum optima . Salutant te nostri omnes officiosissime.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2328", + "psc_text": "intelligi. Manum ergo super os ponere est virtute boni operis culpas tegere incautae locutionis. Quis vero inveniri potest qui, quamlibet perfectus sit, de otioso tamen sermone non peccet? Jacobo attestante, qui ait: Nolite plures magistri fieri, in multis enim offendimus omnes (Jacob. III, 1) . Et rursum: Linguam nullus hominum domare potest (Ibid. 8) . Cujus culpas redarguens per semetipsam Veritas, dicit: Dico autem vobis quoniam omne verbum otiosum quod locuti fuerint homines, reddent de eo 1047 rationem in die judicii (Matth. XII, 36) . Sed sancti viri ante Dei oculos student culpas linguae tegere meritis vitae, student bonorum operum pondere premere immoderata verborum. Unde in sancta Ecclesia manus super os ponitur, dum in electis ejus quotidie otiosae locutionis vitium bonae actionis virtute operitur. Scriptum namque est: Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata (Psal. XXXI, 1) . Sed rursum cum scriptum sit: Omnia nuda et aperta", + "candidate_score": 0.650596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_463", + "psc_text": "parcens judicas, qui sic districte modo percutis quando parcis. 55. Ipsa Script. sacra arcus est Ecclesiae.---Aliquando autem per arcum etiam sacra Scriptura signatur. Ipsa quippe arcus est Ecclesiae, ipsa arcus est Domini, de qua ad corda hominum sicut ferientes sagittae, sic terrentes sententiae veniunt. Unde recte quoque per Psalmistam dicitur: Arcum suum tetendit et paravit illum, et in ipso paravit vasa mortis, sagittas suas ardentibus effecit (Psal. VII, 13) . Arcum namque suum Dominus tetendit; quia cunctis peccatoribus per Scripturam sacram minas exhibuit. In quo arcu scilicet vasa mortis praeparat, quia secundum eloquii sui sententiam eos qui nunc corrigi negligunt reprobos damnat. In quo etiam sagittas suas ardentibus effecit, quia in eos quos per terrorem corrigit, accensas verborum sententias emittit. De hoc praedicatorum arcu per Isaiam dicitur: Cum sagittis et arcu ingrediuntur illuc (Isai. VII, 24) , quia nimirum sancti apostoli ad feriendam gentilis vitae duritiam cum districtis verborum spiculis", + "candidate_score": 0.644069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1365", + "psc_text": "communionem aequalitatis meruit sanctitas actionis, 834 hic zelus ultionis jus aperuit potestatis, Paulus bene argentibus fratribus praelatum se esse nesciebat, cum diceret: Non quia dominamur fidei vestrae, sed adjutores sumus gaudii vestri (II Cor. I, 23) . Atque illico adjunxit: Fide enim statis. Ac si diceret: Ideo non dominamur fidei vestrae, quia fide statis. Aequales enim vobis sumus, ubi vos stare cognoscimus. Quasi praelatum se fratribus esse nesciebat, cum diceret: Facti sumus parvuli in medio vestrum (I Thess. II, 7) , et, Nos autem servos vestros per Jesum Christum (II Cor. IV, 5) . Sed cum culpam quae corrigi debuisset invenit, illico magistrum se esse recoluit, dicens: Quid vultis? in virga veniam ad vos (I Cor. IV, 5) ? 46. Praelati dum culpas puniunt jure potestatis, aequales se iis qui corriguntur agnoscant per humilitatis custodiam. Ipsis etiam se postponant, quare.---Summus itaque locus bene regitur, cum is qui praeest vitiis potius", + "candidate_score": 0.639378, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.692552, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_211", + "psc_text": "Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos, si dignanter ducitis, aestimamus, non solum praecaventes futura, sed etiam praeterita, quae jam ipsius temeritate gesta sunt, perhorrescentes. Nam si aliquam viam nactus fuerit audaciae, quid non ille confundat? 3. Sed si unius miseratio vos inflectere potest, multo magis vos precatio omnium moveat sacerdotum. Quis enim nostrum ei communionis societate jungetur, cum indebitum sibi gradum usurpare conatus sit, nec jure ad eum potuerit pervenire; et quem importune affectavit, importunissime 811 repetere moliatur? Turbarum toties damnatus, incedit adhuc quasi praeteritis non perhorrescendus exemplis. Qui plerumque (sicut in hoc concilio cognovimus, et vidimus) cum Arianis copulatus atque conjunctus erat eo tempore, quo", + "candidate_score": 0.692552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_50", + "psc_text": "Non arbitror fore, certe non solent. Aut si obloquantur, de quo obloqui soleant, haud dubie liquet: cum exasperati huc veniant, pacifici ad te revertantur; praesertim cum hoc judicium nostrum cum fratribus et consacerdotibus nostris participatum processerit: tu autem sine alicujus fratris consilio hoc judicium tibi solus vindicandum putaris; in quo tamen ante judicium praejudicium feceris, ut puellam Zenonis sanctae memoriae judicio probatam, ejusque sanctificatam benedictione post tot annos, sine auctore criminationis, sine accusatore, sine professore delationis, in periculum reatus deducendam arbitrare: cui invidia esset a vanis, ab haereticis, ut ipsi volunt, a turpibus personis conflata per scelus, per avaritiam, per intemperantiam, quaerentibus proprii libertatem flagitii; ab iis, postremo qui domo ejus ejecti atque eliminati forent, quod discolora opera subtexerent, quam prima fronte suae professionis praetenderant. 2. Hujusmodi accusatores, hujusmodi testes in tuo constituebas judicio, qui neque accusare audebant, neque delationis se nexu obligare; atque ita inspectioni adjudicandam constituebas virginem, quam", + "candidate_score": 0.641068, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.692374, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.692374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10_12", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.683079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_9_11", + "bdc_text": "At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_149", + "psc_text": "in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Si scivisset aut credidisset ad alios etiam suis epistolis per fallaciam mendacii 348 subripere tentasse, istis vocibus, sanctis vestris auribus, has alias, vel aequivalentes, aliorumque episcoporum, addidisset; immo addere debuisset, ut plenius, quemadmodum Leo petebat, edoceretur. Scripserat enim, et ideo quia dilectio tua de tanta causa nos videt necessario esse sollicitos, quam plenissime et lucide universa nobis quod ante facere debuit indicare festinet. Aurea enim sunt haec verba, auctoritatem imperiumque indicantia. Nam plenissima et lucida omnium gestarum rerum narratio vel expositio nequaquam fuisset, si silentio occuluisset, vel Eutychen contra Orientalis Ecclesiae jura provocasse ad Rom. sedem; vel non dixisset provocasse ad synodos et caeteros patriarchas, aut ad ea provocare debuisse. Igitur ipsi prorsus ignota erat haec nova judiciorum Ecclesiasticorum forma, de qua noster adversarius verba facit. 4. Sed forte hujus responsionis vim praesensit Quesnellus, qui,", + "candidate_score": 0.676412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10_12", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus . Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_802", + "psc_text": "cap. istius epistolae verba faciens, illud nec per assentationem, nec per obreptionem ab apostolica obtineri sede asseverat: ad quas suspiciones tollendas et si aliqui inventi essent a dissensionis auctore incitati, qui de apostolicae sedis judiciis ambigerent; tamen ad magis veritatem comprobandam, id, Deo volente, permissum est, ut ad majus bonum perveniatur. Nam (ait) ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere consensus assentatio videretur, aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio, inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli, a dissensionis incitati auctore, ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum malum ejus, auctore totius bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam", + "candidate_score": 0.675869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_149", + "psc_text": "in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Si scivisset aut credidisset ad alios etiam suis epistolis per fallaciam mendacii 348 subripere tentasse, istis vocibus, sanctis vestris auribus, has alias, vel aequivalentes, aliorumque episcoporum, addidisset; immo addere debuisset, ut plenius, quemadmodum Leo petebat, edoceretur. Scripserat enim, et ideo quia dilectio tua de tanta causa nos videt necessario esse sollicitos, quam plenissime et lucide universa nobis quod ante facere debuit indicare festinet. Aurea enim sunt haec verba, auctoritatem imperiumque indicantia. Nam plenissima et lucida omnium gestarum rerum narratio vel expositio nequaquam fuisset, si silentio occuluisset, vel Eutychen contra Orientalis Ecclesiae jura provocasse ad Rom. sedem; vel non dixisset provocasse ad synodos et caeteros patriarchas, aut ad ea provocare debuisse. Igitur ipsi prorsus ignota erat haec nova judiciorum Ecclesiasticorum forma, de qua noster adversarius verba facit. 4. Sed forte hujus responsionis vim praesensit Quesnellus, qui,", + "candidate_score": 0.672736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_463", + "psc_text": "Orientis rebus, fidei periclitanti, hujusque oppressis defensoribus unice succurrere et prodesse poterat. Hoc est illud quod post appellationem interpositam necessario postulatum est, quemadmodum canonum Nicaeae habitorum decreta testantur. Supponit itaque hic appellationum jus alia ratione sibi deberi; easque non propter canonum decreta posse et debere suscipere, sed jus illud a divina institutione derivari, propter quam ejus ecclesiasticarum rerum administratio per universum orbem extendebatur. De hac sibi commissa divinitus cura verba facit multis in epistolis. Sed scribens ad Anastasium episcopum Thessalonicensem, quem in suae sollicitudinis consortium assumpsit, vices sui moderaminis delegando, non aliam assignat rationem, nisi hanc: Ut curam, quam universis Ecclesiis principaliter ex divina institutione debemus. Et ultimo capite ejusdem epistolae, varios episcoporum gradus distinguens, quorum alii in minoribus, alii in majoribus provinciarum urbibus constituti sunt, qui minorem vel ampliorem sollicitudinem susciperent: Per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Similem", + "candidate_score": 0.668292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_149", + "psc_text": "in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Si scivisset aut credidisset ad alios etiam suis epistolis per fallaciam mendacii 348 subripere tentasse, istis vocibus, sanctis vestris auribus, has alias, vel aequivalentes, aliorumque episcoporum, addidisset; immo addere debuisset, ut plenius, quemadmodum Leo petebat, edoceretur. Scripserat enim, et ideo quia dilectio tua de tanta causa nos videt necessario esse sollicitos, quam plenissime et lucide universa nobis quod ante facere debuit indicare festinet. Aurea enim sunt haec verba, auctoritatem imperiumque indicantia. Nam plenissima et lucida omnium gestarum rerum narratio vel expositio nequaquam fuisset, si silentio occuluisset, vel Eutychen contra Orientalis Ecclesiae jura provocasse ad Rom. sedem; vel non dixisset provocasse ad synodos et caeteros patriarchas, aut ad ea provocare debuisse. Igitur ipsi prorsus ignota erat haec nova judiciorum Ecclesiasticorum forma, de qua noster adversarius verba facit. 4. Sed forte hujus responsionis vim praesensit Quesnellus, qui,", + "candidate_score": 0.66677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_469", + "psc_text": "divina institutione ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura confluere debebat? Nugae, merae nugae. Aliter enim ratiocinatus est S. Leo, ut membra suo capiti sine ullo prorsus dissidio adhaererent. Et propterea mirum non est si titulo ecclesiastici primatus sibi concessi, etiam independenter a quacumque synodo, rerum agendarum in synodis etiam oecumenicis regulas inviolabiliter observandas praescripsit, horum auctoritatem in judiciis ferendis inter arctos limites restrinxit, et tandem sibi reservavit examinare atque perpendere an quorumdam in graviora crimina lapsorum satisfactio et poenitentia veniam et reconciliationem mereretur. Aliud adhuc gravius restat, quo perstringatur Quesnellus, et cum eo caeteri in superioribus indicati. Nimirum cautum voluisse S. pontificem ne episcopi etiam in celebri Chalcedonensi concilio convenientes quibusdam jam communione privatis indulgentiam concederent; vetuitque Anatolio et caeteris Constantinopolitanae Ecclesiae presbyteris, vel episcopis, ne eorum nomina ad altare recitare auderent, priusquam ipsa apostolica sedes quid esset faciendum statueret. Ut (ait), pertractata qualitate causarum, nostra quid debeat observari", + "candidate_score": 0.656605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_16_18", + "bdc_text": "vestra intercessio et patrocinium plurimum sunt momenti habitura , vestram opem efflagitamus : quod iam pridem facturi eramus , uti ex tempore quo literę , quę ad vos missę sunt communi classis consilio , decretę fuerant , cognoscere potestis . Sed intervenerunt quaedam quę obstiterunt quominus ad vos maturius mitti potuerint , quę longum esset recensere .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_909", + "psc_text": "in antiqua synopsi epistolae 39 ad Theodosium augustum, quam habent mss. Vaticana exemplaria atque Florentinus cod., et eam servaverunt veteres editores, Surius, Bibliothecae PP. et conciliorum collectores. Quamvis eam in adornandis S. Leonis Operibus Quesnellus expunxerit, aliamque omnino diversam sine auctoritate mss. in suam editionem induxerit, quemadmodum in notis observabimus. Ex hoc autem alterum sequitur, videlicet Paschasinum Leonis legatum, 507 pontificii decreti jampridem lati optime conscium, solemni declaratione in synodo facta, voluisse ut laudata Acta tamquam irrita et nulla proscriberentur; atque ut Eutychianae factioni omne effugium praeriperet, imperiali lege hanc sanctionem roborari quaesivisse, ut, videlicet, abolita praecedenti Theodosii publica lege, qua praeceperat atque constituerat nemini licere abjicere seu infringere ea synodalia Ephesina Acta, quorum Dioscorus fuerat auctor. Clare id indicant laudati Paschasini verba. Si ergo (ait) a beatissimo et apostolico Romanae urbis episcopo omnia ibi gesta vana sunt habita, claret quia et sanctissimus episcopus Antiochenae civitatis extra haec est, quem", + "candidate_score": 0.645976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_228", + "psc_text": "provinciali synodo ordinarie absoluto, et de sententia jam lata; cujus Acta nonnisi ab unico, et supremo judice poterant infirmari, aut rescindi, vel reprobari, aut rata haberi? Si aliquod hac de re certum testimonium desideramus, consulere juvabit unum S. Petrum Chrysologum, quem cum Eutyches per epistolas interpellasset, ut vindicem suae causae se haberet, sine ambagibus et ulla prolatatione eidem respondit: In omnibus autem hortamur te, frater honorabilis, ut his quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, quoniam beatus Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nos enim pro studio pacis et fidei extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de", + "candidate_score": 0.640633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_10", + "bdc_text": "Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_514", + "psc_text": "relationibus fuisse consultam, et per diversarum, quemadmodum vetus consuetudo poscebat, appellationem causarum, aut retractata, aut confirmata fuisse judicia. Ad hoc quidem testimonium animadvertit Quesnellus. Sed relicta praecedenti loquendi phrasi de judiciorum auctoritate per litigantium compromissum accepta, nihilominus istorum verborum vim minuere nisus est, ita ad suae editionis marginem annotando: Appellationes non nisi ex consuetudine veteri sibi vindicat. Quantum vero isthaec annotatio Quesnellianae causae prodesse possit, minime video. Immo intelligo Quesnellum aut de oscitantia, aut nimia fraude convinci posse. Nam ibidem S. pontifex, ex innumeris consultationibus appellationibusque ad apostolicam sedem factis, vetustam utique consuetudinem explicare intendit, cum jam in praecedenti ejusdem epistolae capite disseruisset de ecclesiastici regiminis forma, eo ordine a Christo Domino disposita, ut in beatissimo Petro apostolorum omnium summo principaliter collocavit, ut ab ipso quasi quodam capite dona sua velit in corpus omne manare, ut exsortem se mysterii intelligeret esse divini, qui ausus fuisset a Petri soliditate recedere. Duplici", + "candidate_score": 0.639181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_80", + "psc_text": "Neque vero universale magisterium dumtaxat ex laudatis verbis sibi vindicat et tribuit, sed et in subsequentibus veras judicis et vindicis partes se in posterum obiturum spondet, subjiciens: Non enim patimur illum (Eutychen nimirum) in suae persuasionis pravitate persistere, aut dilectionem tuam, quae zelo fidei pravo et stulto resistit errori, diutina adversae partis impugnatione turbari. Ad integram hanc sermonis pericopen animadvertat, amabo, Quesnellus, et sincere fateatur an haec de collega dumtaxat opem ferente operamque cum Occidentalibus collegis impendente intelligi possint? Causa autem etsi ad communem pertineret fidem, tamen non in Occidente, sed Oriente versabatur. Flavianus ipse non ab Occidentalibus, sed ab Orientalibus impugnatione turbabatur. Si ergo summum jus summamque potestatem jurisdictionemque in Orientales non habuisset, qua ratione quove sensu suum ministerium promisisset, ut et de Eutychiana pravitate judicaret, et Flaviani magnum zelum a diutina adversae partis impugnatione vindicaret? 8. Et quidem absque ulla contentione utrumque munus, supremi judicis nempe et vindicis,", + "candidate_score": 0.606465, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1", + "max_score": 0.691359, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.691359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque enim illa nostra sunt, sicut ipsi possunt considerare, si uelint sine studio partium iudicare; nam de scripturis sanctis ita sunt omnia prolata et probata, ut ea negare non possit nisi qui illarum scripturarum se inimicum esse profitetur. sed de illo opere nostro uideo quid possint dicere illius tam malae causae pertinacissimi defensores, me uidelicet absentis epistulae respondisse, ubi uerba mea ille non audiret quibus continuo 1 cf. Petil. lib. I init. 2 salus et cet.) cf. Petil. I 29, 31 extr. 6 cf. Petil. I 1, 1 10 cf. Petil. II 1, 1 Aur. Ang. epia ad catholicoa de secta", + "candidate_score": 0.683691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_29", + "psc_text": "quae obscure posita et figurarum uelaminibus inuoluta et secundum nos et secundum illos possunt interpretari. est quidem acutorum hominum diiudicare atque discernere, quis ea probabilius interpretetur, sed nolumus in has ingeniorum contentiones in ea causa, quae populos tenet, nostram disputationem committere. nulli nostrum dubium est per arcam Noe salua rerum gestarum fide, ut deletis peccatoribus domus iusti a diluuio liberaretur, etiam ecclesiam fuisse figuratam; quae forte humani ingenii coniectura uideretur, nisi Petrus apostolus hoc in epistula sua diceret. sed quod ille ibi non dixit, si quis nostrum dicat, propterea cuncta animalium genera ibi fuisse, quia in omnibus gentibus futura praenuntiabatur ecclesia, fortasse Donatistis aliud uideatur et aliter hoc interpretari uelint. similiter et ipsi aliquid obscure uel ambigue positum si pro sua sententia interpretentur, si nobis pateat aliud inde dicere quod pro nobis sonat, quis erit finis? nam quidam eorum episcopus cum hic apud Hipponem, sicut audiuimus, sermonem in populo faceret,", + "candidate_score": 0.678364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_9_11", + "bdc_text": "At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus . Mihi dubium non est quin nobis et nostris ecclesiis optime consultum posteriore sua suasione fratres nostri arbitrati sint . Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque enim illa nostra sunt, sicut ipsi possunt considerare, si uelint sine studio partium iudicare; nam de scripturis sanctis ita sunt omnia prolata et probata, ut ea negare non possit nisi qui illarum scripturarum se inimicum esse profitetur. sed de illo opere nostro uideo quid possint dicere illius tam malae causae pertinacissimi defensores, me uidelicet absentis epistulae respondisse, ubi uerba mea ille non audiret quibus continuo 1 cf. Petil. lib. I init. 2 salus et cet.) cf. Petil. I 29, 31 extr. 6 cf. Petil. I 1, 1 10 cf. Petil. II 1, 1 Aur. Ang. epia ad catholicoa de secta", + "candidate_score": 0.677238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_6_8", + "bdc_text": "Scimus equidem tuum nobis non defuisse patrocinium in causa tam ęqua ac minime implicata , neque charissimi fratris nostri , ad quem hanc ob causam scripseras . Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque enim illa nostra sunt, sicut ipsi possunt considerare, si uelint sine studio partium iudicare; nam de scripturis sanctis ita sunt omnia prolata et probata, ut ea negare non possit nisi qui illarum scripturarum se inimicum esse profitetur. sed de illo opere nostro uideo quid possint dicere illius tam malae causae pertinacissimi defensores, me uidelicet absentis epistulae respondisse, ubi uerba mea ille non audiret quibus continuo 1 cf. Petil. lib. I init. 2 salus et cet.) cf. Petil. I 29, 31 extr. 6 cf. Petil. I 1, 1 10 cf. Petil. II 1, 1 Aur. Ang. epia ad catholicoa de secta", + "candidate_score": 0.671113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed quamquam non dubito quin vestrum uterque pręstiterit quod potuit , non sumus tamen tantum assecuti quantum speraveramus . Antequam hanc egissemus causam apud fratres nostros , mirabamur equidem ab ipsis profectam talem adversus nos , nobis inauditis et tantis de rebus , suasionem . At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque enim illa nostra sunt, sicut ipsi possunt considerare, si uelint sine studio partium iudicare; nam de scripturis sanctis ita sunt omnia prolata et probata, ut ea negare non possit nisi qui illarum scripturarum se inimicum esse profitetur. sed de illo opere nostro uideo quid possint dicere illius tam malae causae pertinacissimi defensores, me uidelicet absentis epistulae respondisse, ubi uerba mea ille non audiret quibus continuo 1 cf. Petil. lib. I init. 2 salus et cet.) cf. Petil. I 29, 31 extr. 6 cf. Petil. I 1, 1 10 cf. Petil. II 1, 1 Aur. Ang. epia ad catholicoa de secta", + "candidate_score": 0.670992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_9", + "bdc_text": "At multo nos maior cepit admiratio quod nobis auditis tam parum de priore sua suasione remittere voluerunt , pręsertim cum omnia haberent ad manus , et senatum nobis tam ęquum et propitium , ac nos propria legatione omnia nostra cum ipsis consilia communicaverimus , ac rem totam , nostro quidem iudicio , cum scripto tum viva voce , tam dilucide et familiariter exposuerimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque enim illa nostra sunt, sicut ipsi possunt considerare, si uelint sine studio partium iudicare; nam de scripturis sanctis ita sunt omnia prolata et probata, ut ea negare non possit nisi qui illarum scripturarum se inimicum esse profitetur. sed de illo opere nostro uideo quid possint dicere illius tam malae causae pertinacissimi defensores, me uidelicet absentis epistulae respondisse, ubi uerba mea ille non audiret quibus continuo 1 cf. Petil. lib. I init. 2 salus et cet.) cf. Petil. I 29, 31 extr. 6 cf. Petil. I 1, 1 10 cf. Petil. II 1, 1 Aur. Ang. epia ad catholicoa de secta", + "candidate_score": 0.634641, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.689245, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_1_3", + "bdc_text": "Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.689245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.680354, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.688622, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.688622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.682939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.680654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.669259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_11", + "bdc_text": "Sed nobis longe aliud videtur , qui in re pręsenti constituti oculis nostris cernimus ac manibus contrectamus quam sit ecclesiis nostrę fidei commissis nostrisque scholis et studiis huiusmodi perniciosa suasio , et quam ea sit noster consessus deformatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", + "candidate_score": 0.6469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_21", + "bdc_text": "Nam si hęc quam agimus causa cesserit ex animi sententia , spes est de reliquis omnibus in posterum optima .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_202", + "psc_text": "et ortus ex deo est. § 2 spes uero amoenitatem uitaf niundialis et bona saeculi quiescentis in his, quae a deo disposita confidit, exsuperat praesentium damno futurorum lucra meritura: quam dominus tali praemio muneratur: omnis, qui reliquerit domum uel fratres uel sorores aut matrem aut filius aut agrum propter nomen meum, centump 1 um accipiet et uitam aeternampossidebit. egregia uirtutum dei testis fiducia expectationis suae, praesentia quaeque ut nulla et incerta despiciens, futura uero ut aeterna et praesentia adprehendens! § 3 sed quamquam mansurae fidei, spei, caritati parem gloriam idem apostolus tribuat et aequaliter inuiolabiles eas esse significet, caritatem tamen praestare ceteris superioribus indicat. per hanc enim quodam uinculo deo suscepti amoris adnectimur fitque indiuidua ab eo uoluntas nostra semel nomini eius caritate pietatis infusa, a qua non gladius, non fames, non nuditas separabit, per quam ira, acmulatioaemulatio, 5 cf. Hebr. 11,0 (i d. Rom. 4, 3. 9 7 cf.", + "candidate_score": 0.628527, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "044_Prosper-Aquitanus_Epistola-CCXXV", + "max_score": 0.688539, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3_5", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset . Nos vero tam ęquum , quod eramus petituri , existimavimus , quam quod ęquissimum , adeo ut nihil nobis minus metuendum atque repulsam iudicaverimus , maxime vero te patrono et intercessore , idque apud eos inter quos quantum valeas autoritate et gratia nos minime latet .", + "psc_chunk_id": "044_Prosper-Aquitanus_Epistola-CCXXV_window_20", + "psc_text": "futurus esset voluntate et actione praescierit. 9. Quibus omnibus enodatis, et multis insuper, quae altiore intuitu ad causam hanc pertinentia magis potes videre, discussis; credimus et speramus, non solum tenuitatem nostram disputationum tuarum praesidio roborandam, sed etiam ipsos quos meritis atque honoribus claros caligo istius opinionis obscurat, defaecatissimum lumen gratiae recepturos. Nam unum eorum praecipuae auctoritatis et spiritualium studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jam pridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non", + "candidate_score": 0.688539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_3", + "bdc_text": "Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare .", + "psc_chunk_id": "044_Prosper-Aquitanus_Epistola-CCXXV_window_20", + "psc_text": "futurus esset voluntate et actione praescierit. 9. Quibus omnibus enodatis, et multis insuper, quae altiore intuitu ad causam hanc pertinentia magis potes videre, discussis; credimus et speramus, non solum tenuitatem nostram disputationum tuarum praesidio roborandam, sed etiam ipsos quos meritis atque honoribus claros caligo istius opinionis obscurat, defaecatissimum lumen gratiae recepturos. Nam unum eorum praecipuae auctoritatis et spiritualium studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jam pridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non", + "candidate_score": 0.670484, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii", + "max_score": 0.688323, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_12_14", + "bdc_text": "Experimur procul dubio quam non careat periculo de re incognita ferre sententiam , et quam parum ecclesiastico ministerio conveniat procul dissitos alias ecclesias suis velle consiliis administrare , iis neglectis quibus earum peculiarior est cura commissa . Verum enim vero , quia certo nobis est persuasum , nihil a fratribus nostris malo esse animo tentatum , sed pio studio id esse procuratum , bona spes nos alit facitque ut levius hoc ipsum feramus , tantisper dum alia de offerat occasio commodior ea resarciendi , quę disiecta sunt . Qua in re quuma. R. :", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_179", + "psc_text": "opere manuum largiens, neglectum resarciat pensum. Quod si ne nunc quidem vel tempus nobis superest, vel virtus ad hujuscemodi ministerium, consolatur nos Apostolus dicens: Non quaero quae vestra sunt, sed vos (II Cor. XII) . INTERROGATIO CXIX. Si quis audiens sermonem Domini, dicentis (Luc. XII) : Quia servus qui cognovit voluntatem domini sui, et non fecit secundum voluntatem ejus, vapulabit multum: qui vero non cognovit, et non fecit digna, plagis vapulabit paucis; negligat et dissimulet scire voluntatem Domini, si habet aliquid excusationis? RESP. Manifestus est, qui hujuscemodi est, quia simulat ignorantiam, nec ullo genere effugiet peccati sententiam. Si enim non venissem, inquit Dominus, et locutus eis non fuissem, peccatum non haberent; nunc vero excusationem non habent pro peccato suo (Joan. XV) . Sic ergo sancta Scriptura omnibus et voluntatem Dei denuntiat, ut non inter eos qui ignorant iste talis judicetur, sed cum illis magis de quibus scriptum est: Quia sicut", + "candidate_score": 0.688323, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-de-baptismate-haereticorum", + "max_score": 0.687107, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2_4", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus . Longe profecto nobis erat futurum iucundius , ac multo denique ecclesię paci omniumque nostrum quieti consultius , si hęc tota controversia , cuius nunc vos gratia interpellamus , tali potuisset inter nos et fratres nostros Bernensis ecclesię ministros et professores exitu dirimi componique , quales principio non nos solum optavimus futurumque speravimus , verum etiam tu tuis ad me ea de re scriptis literis non sperare modo sed et propemodum polliceri videbare . Scribebas enim te nihil addubitare , quin a fratribus nostris id omne facile essemus impetraturi quod ęquum esset .", + "psc_chunk_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-de-baptismate-haereticorum_window_53", + "psc_text": "XXV; Hebr., XII, 16). XXVI. Haec tibi breviter, pro nostra mediocritate, rescripsimus, frater ª charissime, nemini praescribentes aut praejudicantes quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus; maxime cum et Apostolus dicat: Si quis autem putatur contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus, neque Ecclesia Dei (I Cor. XI, 16) . Servatur a nobis patienter et leniter charitas animi, collegii honor, vinculum fidei, et concordia sacerdotii. Propter hoc etiam libellum nunc de Bono Patientiae, quantum valuit nostra mediocritas, permittente Domino et inspirante, conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. Opto te, frater charissime, semper bene valere. EPISTOLA S. CYPRIANI AD POMPEIUM CONTRA EPISTOLAM STEPHANI DE HAERETICIS BAPTIZANDIS.(Erasm. p. 332 Pamel. Rigalt. Baluz. Oxon. Lips. LXXIV.) ARGUMENTUM hujus Epistolae istud est apud D. August., libr.", + "candidate_score": 0.687107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quum communis causa , de qua ad vos scribitur totius classis nostrę nomine , vobis copiose satis explicata sit , tum communibus classis literis , tum exemplaribus illis quę eadem de re eiusdem classis nomine ad vos mittuntur , non existimavi operę precium de ea tecum prolixius commentari . Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-de-baptismate-haereticorum_window_53", + "psc_text": "XXV; Hebr., XII, 16). XXVI. Haec tibi breviter, pro nostra mediocritate, rescripsimus, frater ª charissime, nemini praescribentes aut praejudicantes quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus; maxime cum et Apostolus dicat: Si quis autem putatur contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus, neque Ecclesia Dei (I Cor. XI, 16) . Servatur a nobis patienter et leniter charitas animi, collegii honor, vinculum fidei, et concordia sacerdotii. Propter hoc etiam libellum nunc de Bono Patientiae, quantum valuit nostra mediocritas, permittente Domino et inspirante, conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. Opto te, frater charissime, semper bene valere. EPISTOLA S. CYPRIANI AD POMPEIUM CONTRA EPISTOLAM STEPHANI DE HAERETICIS BAPTIZANDIS.(Erasm. p. 332 Pamel. Rigalt. Baluz. Oxon. Lips. LXXIV.) ARGUMENTUM hujus Epistolae istud est apud D. August., libr.", + "candidate_score": 0.66144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "854_sent_2", + "bdc_text": "Hoc solum te oratum volui ut tu cum reliquis tuis collegis et symmystis hanc nostram libertatem et familiaritatem , qua apud vos utimur , boni consulatis , ac ne gravate eum nobis laborem , imo non nobis sed ecclesię Christi , impendatis , quem a vobis postulamus .", + "psc_chunk_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-de-baptismate-haereticorum_window_53", + "psc_text": "XXV; Hebr., XII, 16). XXVI. Haec tibi breviter, pro nostra mediocritate, rescripsimus, frater ª charissime, nemini praescribentes aut praejudicantes quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. Nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus divinam concordiam et dominicam pacem tenemus; maxime cum et Apostolus dicat: Si quis autem putatur contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus, neque Ecclesia Dei (I Cor. XI, 16) . Servatur a nobis patienter et leniter charitas animi, collegii honor, vinculum fidei, et concordia sacerdotii. Propter hoc etiam libellum nunc de Bono Patientiae, quantum valuit nostra mediocritas, permittente Domino et inspirante, conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. Opto te, frater charissime, semper bene valere. EPISTOLA S. CYPRIANI AD POMPEIUM CONTRA EPISTOLAM STEPHANI DE HAERETICIS BAPTIZANDIS.(Erasm. p. 332 Pamel. Rigalt. Baluz. Oxon. Lips. LXXIV.) ARGUMENTUM hujus Epistolae istud est apud D. August., libr.", + "candidate_score": 0.65698, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file