diff --git "a/0/862.json" "b/0/862.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/0/862.json" @@ -0,0 +1,3074 @@ +{ + "letter_id": "862", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/862", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.049896, + 0.04958, + 0.050593, + 0.05482, + 0.055387, + 0.043986, + 0.05402, + 0.044005, + 0.052235, + 0.047473, + 0.052011, + 0.054602, + 0.041269, + 0.046345, + 0.041733, + 0.04515, + 0.058904, + 0.050911, + 0.054847, + 0.052232 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.717255, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_0_2", + "bdc_text": "C[aelius ] S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.717255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.707829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.701051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_17_19", + "bdc_text": "Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito . Ab hoc plura quam a me hac de re accipies , quod is perpetuo illic fuerit , me autem dominus in varias terras deduxerit . Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.694266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.692614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_0_2", + "bdc_text": "C[aelius ] S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_232", + "psc_text": "in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et Alypii, per tua in Manichaeos opera cognovimus, ita inditam dilectionem tuam, ut nobis non novam aliquam amicitiam sumere, sed quasi veterem charitatem rosumere videremur. Denique nunc etsi sermone, non tamen tanquam et affectu rudes scribimus, teque vicissim spiritu per interiorem hominem, quasi recognoscimus. Nec mirum si et absentes adsumus nobis, et ignoti nosmet novimus; cum unius corporis membra simus, unum habeamus caput, una perfundamur gratia, uno pane vivamus, una incedamus via, eadem habitemus domo. Denique in omne quod sumus, tota spe ac fide, qua stamus in praesenti, nitimur in futurum, tam in spiritu, quam in corpore Domini unum sumus, ne", + "candidate_score": 0.692444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.690196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_0_2", + "bdc_text": "C[aelius ] S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.688882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_0_2", + "bdc_text": "C[aelius ] S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_110", + "psc_text": "quem jam sponte surgentem lectio epistolae tuae multo ardentius excitavit), commisi me tamen Deo, qui pro viribus meis operaretur in me, ut ea rescriberem quae utrique nostrum studio in Domino et cura ecclesiastica pro tua praestantia et mea obsecundatione congruerent. Atque illud primum, quod orationibus meis te adjuvari credis, non solum non defugio, verum etiam libenter amplector. Ita enim, etsi non meis, certe tuis, me Dominus noster exaudiet. Quod fratrem Alypium in nostra conjunctione mansisse, ut exemplo sit fratribus curas mundi hujus vitare cupientibus, benevolentissime accepisti, ago gratias, quas nullis verbis explicare possim: Dominus hoc rependat in animam tuam. Omnis itaque fratrum coetus, qui apud nos coepit coalescere, tanta tibi praerogativa obstrictus est, ut locis terrarum tantum longe disjunctis ita nobis consulueris tanquam praesentissimus spiritu. Quapropter precibus quantum valemus incumbimus, ut gregem tibi commissum tecum Dominus sustinere dignetur, nec te uspiam deserere, sed adesse adjutor in opportunitatibus, faciens cum Ecclesia", + "candidate_score": 0.684419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_17_19", + "bdc_text": "Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito . Ab hoc plura quam a me hac de re accipies , quod is perpetuo illic fuerit , me autem dominus in varias terras deduxerit . Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.683976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_110", + "psc_text": "quem jam sponte surgentem lectio epistolae tuae multo ardentius excitavit), commisi me tamen Deo, qui pro viribus meis operaretur in me, ut ea rescriberem quae utrique nostrum studio in Domino et cura ecclesiastica pro tua praestantia et mea obsecundatione congruerent. Atque illud primum, quod orationibus meis te adjuvari credis, non solum non defugio, verum etiam libenter amplector. Ita enim, etsi non meis, certe tuis, me Dominus noster exaudiet. Quod fratrem Alypium in nostra conjunctione mansisse, ut exemplo sit fratribus curas mundi hujus vitare cupientibus, benevolentissime accepisti, ago gratias, quas nullis verbis explicare possim: Dominus hoc rependat in animam tuam. Omnis itaque fratrum coetus, qui apud nos coepit coalescere, tanta tibi praerogativa obstrictus est, ut locis terrarum tantum longe disjunctis ita nobis consulueris tanquam praesentissimus spiritu. Quapropter precibus quantum valemus incumbimus, ut gregem tibi commissum tecum Dominus sustinere dignetur, nec te uspiam deserere, sed adesse adjutor in opportunitatibus, faciens cum Ecclesia", + "candidate_score": 0.683532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_232", + "psc_text": "in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et Alypii, per tua in Manichaeos opera cognovimus, ita inditam dilectionem tuam, ut nobis non novam aliquam amicitiam sumere, sed quasi veterem charitatem rosumere videremur. Denique nunc etsi sermone, non tamen tanquam et affectu rudes scribimus, teque vicissim spiritu per interiorem hominem, quasi recognoscimus. Nec mirum si et absentes adsumus nobis, et ignoti nosmet novimus; cum unius corporis membra simus, unum habeamus caput, una perfundamur gratia, uno pane vivamus, una incedamus via, eadem habitemus domo. Denique in omne quod sumus, tota spe ac fide, qua stamus in praesenti, nitimur in futurum, tam in spiritu, quam in corpore Domini unum sumus, ne", + "candidate_score": 0.682471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_647", + "psc_text": "fervore spiritus animares, ut devotione promptissima ad sequendum eligerent, quod te talem ac tantum virum non nisi agnita veritate sequi cogitarent, et tam longe a te locorum intervallis remoti, irent sub idem caput, atque in ejus membris in aeternum tecum deputarentur, cujus praecepto tibi temporaliter serviunt. 2. In hoc ergo tuo facto te cognitum amplectens, exsultavi ut gratularer tibi in Christo Jesu Domino nostro, tibique has gratulatorias litteras mitterem qualecumque specimen cordis et amoris erga te mei; neque enim amplius potui. Sed quaeso ne tu hactenus quidquid te diligo metiaris: perlectam transi hanc epistolam transitu invisibili qui intus fit, et perge cogitando in pectus meum, et cerne quid illic de te agatur. Patebit enim oculo charitatis cubiculum charitatis, quod claudimus adversus nugas tumultuosas saeculi, cum illic Deum adoramus; et videbis ibi delicias laetitiae meae de tam bono opere tuo, quas nec lingua effari, nec stilo exprimere valeo, calentes atque flagrantes", + "candidate_score": 0.681844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.680805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4265", + "psc_text": "gauderem, si te totum invenirem: unde ex parte qua te repereram, gratulabar; et propter partem tuam quam nequaquam cernebam, omnibus modis contristabar. Proinde dixi animae meae, Quare tristis es, et quare conturbas me? Spera in Deo (Psal. XLI, 6), et faciet praesentem amicum quem diligis. Unde confido in Domino et spero quod me faciet de tua visione gratulari. O si oculis cerni dilectio posset! profecto videres quanta apud te nostra esset dilectio. Aut enim aequiparans dilectioni tuae, magnum tibi afferret imitationis studium. Ergo, quia in Domino te diligo, dilige diligentem. Et ut caeteri tecum diligant, per ecclesiasticam auctoritatem hortare. Nam quod petis in litteris tuis, ut ego pro te orem; id recte facerem, si ego ipse a peccatis liber essem, ut pro aliis liceret orare. Et ideo te admoneo ut orationes assiduas animi tui pro me emittas ad Dominum: et memor professionis, illam ante oculos tuos constituas diem, in qua", + "candidate_score": 0.679547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_18_20", + "bdc_text": "Ab hoc plura quam a me hac de re accipies , quod is perpetuo illic fuerit , me autem dominus in varias terras deduxerit . Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ; nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.679332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.67919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_15_17", + "bdc_text": "Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt . Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1116", + "psc_text": "dixit, et ego paulo ante recolui: Quod volumus sanctum est? Scribit enim ille Tychonius, homo, ut dixi, vestrae communionis, a ducentis et septuaginta episcopis vestris concilium Carthagini celebratum: in quo concilio per septuaginta et quinque dies postpositis omnibus praeteritis, limatam esse sententiam atque decretam, ut traditoribus immensi criminis reis, si baptizari nollent, pro integris communicaretur. Deuterium etiam Macrianensem episcopum communionis vestrae, dicit traditorum plebem congregatam Ecclesiae miscuisse, et secundum statuta illius concilii a ducentis et septuaginta episcopis vestris facti, fecisse cum traditoribus unitatem eique Deuterio post hoc factum jugiter communicasse Donatum; nec solum huic Deuterio, sed etiam universis Maurorum episcopis per quadraginta annos, quos dicit usque ad persecutionem per Macarium factam traditoribus sine Baptismo communicasse. 44. Sed dicis: Quis mihi est iste Tychonius? Ille est Tychonius, quem Parmenianus rescribendo compescit, et eum deterret ne talia scribat: non tamen refellit ea ipsa quae scribit; sed uno, sicut supra dixi, eum premit,", + "candidate_score": 0.678529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", + "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", + "candidate_score": 0.677753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.67683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_199", + "psc_text": "Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam per tuam charitatem non mediocriter ministrare dignatur. CAPUT II. 2. Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut interpretandis eorum libris, qui graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere ut nos quoque habeamus tales illos viros, et unum potissimum, quem tu libentius in tuis litteris sonas. De vertendis autem in latinam linguam sanctis Litteris canonicis laborare te nollem, nisi eo modo quo Job interpretatus es; ut signis adhibitis quid inter hanc tuam et Septuaginta, quorum est gravissima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in hebraeis exemplaribus invenitur, quod tot interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii vel spiritus majore concordia, quam si unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam, nisi", + "candidate_score": 0.676119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_30_32", + "bdc_text": "Oro igitur tuam charitatem , ut eos , prout eorum pietas et integritas moeretur , eos habeas commendatos . Iterum vale et deum pro nobis precare . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.674476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_17_19", + "bdc_text": "Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito . Ab hoc plura quam a me hac de re accipies , quod is perpetuo illic fuerit , me autem dominus in varias terras deduxerit . Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3998", + "psc_text": "Florentini, per quem litteras misistis, sicut Deus voluit, adfui et adjuvi; sed tale negotium erat, quod etiam sine opera mea facile peragi posset: prope omnes enim domus ipsius homines, qui apud Hipponem sunt, noverunt Florentinum, et multum ejus orbitatem dolent. Sed epistola mihi a vobis missa est, ut non impudens esset epistola mea, cum, occasione a vobis accepta, idolorum cultoribus de Christo aliquid loqueretur. Sed obsecro vos, si eum non inaniter in ea epistola nominastis, ut non inaniter vobis ista scripserim. Si autem me irridere voluistis, timete illum quem prius judicatum irrisit superbus orbis terrarum, et nunc judicem subjectus exspectat: erit enim testis affectus in vos cordis mei, per hanc, quantum potui paginam expressus; erit testis vobis in judicio ejus qui credentes sibi confirmaturus est, et incredulos confusurus. Deus unus et verus vos ab omni hujus saeculi vanitate liberatos convertat ad se, domini praedicabiles, et dilectissimi fratres. EPISTOLA CCXXXIII. Augustinus", + "candidate_score": 0.673062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_17_19", + "bdc_text": "Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito . Ab hoc plura quam a me hac de re accipies , quod is perpetuo illic fuerit , me autem dominus in varias terras deduxerit . Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.672694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_15_17", + "bdc_text": "Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt . Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2966", + "psc_text": "exclusi, periculis omnibus exponantur, devorandi luporum dentibus atque vexandi, quibus obsistere hac, qua illos in se irritaverant doctrinae perversitate, non possint. Sed satis vestris monitis, sic abundantibus nostrae legis exemplis, probatur esse responsum; nec quidquam superesse duximus quod dicamus, cum nihil praetermissum a vobis, nihil constet esse suppressum, quo illi refutati et penitus agnoscantur esse convicti. Ideoque a nobis testimonia nulla ponuntur, quia et his plena relatio est, et satis constat tot doctissimos sacerdotes cuncta dixisse, nec decet credere vos aliquid, quod ad causam possit proficere, praeteriisse. Et alia manu: Bene valete, fratres. Et ad latus: Data VI cal. febr. post consulatum Theodosii Augusti VII, et Junii Quarti v. c. EPISTOLA CLXXXII. Innocentius Romanus pontifex, Patribus concilii Milevitani, comprobans illorum acta adversus Pelagianos. INNOCENTIUS, SILVANO seni, VALENTINO, et caeteris qui in Milevitana synodo interfuerunt dilectissimis fratribus, in Domino salutem. 1. Inter caeteras Romanae Ecclesiae curas, et apostolicae Sedis occupationes, quibus", + "candidate_score": 0.672492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3_5", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.671914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.666544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_11_13", + "bdc_text": "Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ; deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1791", + "psc_text": "sanctorum, cum adhuc infans esset, agnovit. Oravit et conjugata in dolore animi et afflictione cordis, quia filios non habebat: tunc ipsum Samuelem impetravit, et acceptum Deo reddidit, quia cum posceret, vovit (I Reg. 1). Sed oratio ejus quomodo ad orationem illam dominicam pertineat, non facile reperitur, nisi quia in eo quod ibi positum est, Libera nos a malo, non parvum malum videbatur, et nuptam esse, et fructu carere nuptiarum, cum sola excuset nuptias procreandorum causa filiorum. De illa vero Anna vidua vide quid scriptum sit: Quia non discedebat de templo, jejuniis et obsecrationibus serviens nocte ac die (Luc. II, 36, 37). Nec aliunde Apostolus, quod et supra commemoravi: Quae autem vere vidua est, inquit, et desolata, speravit in Domino, et persistit in orationibus nocte ac die (I Tim. V, 5): et Dominus cum semper ad orandum, et non deficiendum nos hortaretur, viduam commemoravit, quae licet iniquum et impium judicem, ac", + "candidate_score": 0.664704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_17", + "bdc_text": "Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.663386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3_5", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.660382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_189", + "psc_text": "qualem me esse arbitraris, eum tamen pro quo, ut talis esse merear deprecaris. Hoc enim magis jam peto facias, ne minus optes mihi adjici ad id quod sum, dum me existimas jam esse quod non sum. 4. Ecce charissimus meus est, et ab ineunte adolescentia mihi familiariter amicissimus qui hanc Eximietati tuae ac praestantissimae Charitati epistolam apportat. Hujus nomen est in libro de Religione, quem tua Sanctitas, quantum litteris indicas, libentissime legit: factus est enim tibi etiam tanti viri, qui tibi eum misit, commendatione jucundior. Neque tamen huic tam familiari amico meo velim credas, quae de me forte laudans dixerit. Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet", + "candidate_score": 0.660148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_21_23", + "bdc_text": "Mea familia tuam universam ex animo salutat . Vale iterum per Christum Iesum . Basileae 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1149", + "psc_text": "cum ipso sint (I Thess. IV, 16), sicut Apostolus ait, et cum ipso maneant sicut et ipse Dominus ad Patrem dixit: « Volo ut ubi ego sum, et illi sint mecum » (Joan. XVII, 24). 6. Sine dubio hoc illud est quod in Psalmis habes: « Beati qui habitant in domo tua; in saecula saeculorum laudabunt te » (Psal. LXXXIII, 5). Puto autem hanc laudationem vocibus concinentium esse promendam: etsi immutabuntur sanctorum resurgentium corpora, ut sint sicut et Domini corpus post resurrectionem apparuit; in qua utique resurrectionis humanae viva imago praefulsit, ut Dominus ipse, qui in corpore ipso quo passus fuerat et resurrexerat, quasi speculum contemplationis omnibus fuerit. Qui utique cum in eadem carne, qua mortuus et sepultus fuerat, resurrexisset, omnium omnia officia membrorum expressa oculis et auribus hominum saepe collatus exhibuit. Quod si etiam Angeli, quorum simpliciter spiritualis est creatura, linguas habere dicuntur, quibus utique laudes Domino creatori cantant", + "candidate_score": 0.659638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_6_8", + "bdc_text": "Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.659518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3_5", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.659299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_29_31", + "bdc_text": "Cupiunt etiam a me vobis commendari . Oro igitur tuam charitatem , ut eos , prout eorum pietas et integritas moeretur , eos habeas commendatos . Iterum vale et deum pro nobis precare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.658617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3_5", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_915", + "psc_text": "unam per Firmum. Rescribe quod visum fuerit ad nos vel alios instruendos. Dabo autem operam diligentiorem, quantum me adjuvat Dominus, ut litterae quas ad te scribo, prius ad te perveniant quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum charitas, verum etiam libertas amicitiae, ne apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet, eo scilicet animo qui oculis Dei in fraterna dilectione non displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim charitas quam tecum habere vellem, profecto major est; sed melius haec minor quam nulla est. EPISTOLA LXXXIII Augustinus Alypio significans aliam se de bonis, quae fuerunt Honorati ex Thagastensi monacho presbyteri Thiavensis, iniisse sententiam, sibique demum satius videri ut ea", + "candidate_score": 0.657631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3_5", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.655966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_12_14", + "bdc_text": "Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ; deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est . Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1791", + "psc_text": "sanctorum, cum adhuc infans esset, agnovit. Oravit et conjugata in dolore animi et afflictione cordis, quia filios non habebat: tunc ipsum Samuelem impetravit, et acceptum Deo reddidit, quia cum posceret, vovit (I Reg. 1). Sed oratio ejus quomodo ad orationem illam dominicam pertineat, non facile reperitur, nisi quia in eo quod ibi positum est, Libera nos a malo, non parvum malum videbatur, et nuptam esse, et fructu carere nuptiarum, cum sola excuset nuptias procreandorum causa filiorum. De illa vero Anna vidua vide quid scriptum sit: Quia non discedebat de templo, jejuniis et obsecrationibus serviens nocte ac die (Luc. II, 36, 37). Nec aliunde Apostolus, quod et supra commemoravi: Quae autem vere vidua est, inquit, et desolata, speravit in Domino, et persistit in orationibus nocte ac die (I Tim. V, 5): et Dominus cum semper ad orandum, et non deficiendum nos hortaretur, viduam commemoravit, quae licet iniquum et impium judicem, ac", + "candidate_score": 0.652783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19_21", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ; nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor . Mea familia tuam universam ex animo salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.652652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19_21", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ; nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor . Mea familia tuam universam ex animo salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.652085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_22_24", + "bdc_text": "Vale iterum per Christum Iesum . Basileae 16 . cal. aprilis 1550 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_615", + "psc_text": "Dicit enim, Corpus quidem mortuum est propter peccatum; spiritus autem vita est propter justitiam. Si autem Spiritus ejus qui suscitavit Jesum Christum a mortuis habitat in vobis; qui suscitavit Jesum Christum a mortuis, vivificabit et mortalia corpora vestra per inhabitantem Spiritum ejus in vobis (Id. VIII, 10, 11). 27. Haec et ex autoritate divinarum Scripturarum et universae Ecclesiae, quae toto orbe diffunditur, consensione, per anniversarium Pascha celebrantur. CAPUT XV. In magno utique sicut jam intelligis, sacramento. Et in Scripturis quidem veteribus ad agendum Pascha non est praeceptum tempus, nisi ex mense novorum, a luna quarta decima usque ad vicesimam primam: ex Evangelio tamen, quia manifestum est, quo etiam die Dominus crucifixus sit, et in sepultura fuerit, et resurrexerit, adjuncta est etiam ipsorum dierum observatio per patrum concilia, et orbi universo christiano persuasum est eo modo Pascha celebrari oportere. 28. Quadragesima sane jejuniorum habet auctoritatem, et in veteribus Libris ex jejunio", + "candidate_score": 0.6518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3_5", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.650221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_5_7", + "bdc_text": "Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.650047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3_5", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3572", + "psc_text": "ille auditur suavius, isti creditur tutius: qui autem quid horum sit verum ignorare se confitetur, illud optat, hoc tolerat, in nullo eorum errat, quia nihil eorum aut affirmat aut negat. Obsecro te ut me talem non spernas; quia et ego te diligo id affirmantem quod verum esse desidero, et tanto magis nolo fallaris, quanto magis amo quod polliceris, et quanto magis video periculosum si falleris. Da veniam, si onerosus fui sanctis sensibus tuis: quanto enim rarius provenit, tanto me tecum saltem per litteras loqui diutius delectavit. EPISTOLA CC. Augustinus Valerio comiti, transmittens nuncupatum ipsi librum primum de Nuptiis et Concupiscentia. Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post", + "candidate_score": 0.649614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3_5", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3164", + "psc_text": "proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem, et de quibus audierimus quae multum dolemus et facile credere nolumus; audiet a communi amico Sanctitas tua, quo in Dei misericordia cum salute remeante speramus nos de omnibus fieri posse certissimos. DE SUBSEQUENTE EPISTOLA. (LIB. II RETRACT. CAP. XLIX.) De praesentia Dei scripsi librum, ubi nostra intentio contra haeresim Pelagianam maxime vigilat, non expresse nominatam: sed in eo etiam de praesentia naturae, quem Deum verum et summum dicimus, et de templo ejus operose ac subtiliter disputatur. Hic liber sic incipit: « Fateor me, frater dilectissime Dardane. » DE PRAESENTIA DEI LIBER, SEU EPISTOLA CLXXXVII . Respondet ad duas quaestiones Dardani,", + "candidate_score": 0.649582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_17", + "bdc_text": "Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.649058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_7_9", + "bdc_text": "prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2121", + "psc_text": "sed meis, quos scripsi de Libero Arbitrio. In talibus autem quaestionibus non multum laboro: quia etsi defendi sententia mea liquida ratione non potest, mea est; non ejus auctoris cujus sensum improbare fas non est, etiam cum, eo non intellecto, hoc inde sentitur quod improbandum est. Ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt, et scribendo proficiunt. Unde si aliquid vel incautius, vel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis qui videre id possunt, merito reprehendatur, verum etiam a meipso, quia et ego saltem postea videre debeo, si proficio; nec mirandum est, nec dolendum: sed potius ignoscendum atque gratulandum; non quia erratum est, sed quia improbatum. Nam nimis perverse seipsum amat qui et alios vult errare, ut error suus lateat. Quanto enim melius et utilius, ut ubi ipse erravit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non habeat.", + "candidate_score": 0.64804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19_21", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ; nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor . Mea familia tuam universam ex animo salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.64772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19_21", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ; nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor . Mea familia tuam universam ex animo salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.647329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2_4", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.647193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas . Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus . Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.647009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_5_7", + "bdc_text": "Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.646375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_11_13", + "bdc_text": "Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ; deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2427", + "psc_text": "erga eos misericorditer agerent, quorum vitae necisque haberent legitimam potestatem. CAPUT IV. 9. Nam cum ad Dominum Christum Judaei adduxissent mulierem in adulterio comprehensam, eumque tentantes dicerent quod jussa esset Lege lapidari, ac deinde quaererent quid de illa ipse praeciperet; respondit eis: Qui sine peccato est vestrum, prior in eam lapidem jaciat (Joan. VIII, 7). Ita nec Legem improbavit, quae hujusmodi reas jussit occidi; et illos terrendo ad misericordiam revocavit, quorum judicio haec posset occidi. Puto quod hac sententia Domini audita, si praesens fuit etiam maritus ipse qui violatam sui tori fidem vindicari postulabat, exterritus animum ad voluntatem parcendi ab ulciscendi cupiditate deflexit. Nam quomodo non est admonitus accusator ne suas persequeretur injurias, quando ipsi judices ita sunt a vindicando prohibiti, qui in adultera punienda, non privato dolori compellebantur servire, sed Legi? Unde Joseph, cui virgo Maria, Domini mater, fuerat desponsata, cum eam comperisset esse praegnantem, cui se noverat non", + "candidate_score": 0.646331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_5_7", + "bdc_text": "Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.646178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_9_11", + "bdc_text": "Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3863", + "psc_text": "VI, 12), id est diabolum et angelos ejus. Hos enim hostes sancti vincunt, quos videre non possunt; et tamen quos non vident, vincunt, ista vincendo quae sentiunt. Sed ut te ad istam vitam non exhorter, conjux impedimento est, sine cujus consensione continenter tibi non licet vivere; quia etsi tu eam post illa tua verba Tubunensia ducere non debebas, illa tibi tamen, nihil eorum sciens, innocenter et simpliciter nupsit. Atque utinam posses ei persuadere continentiam, ut sine impedimento redderes Deo quod te debere cognoscis. Sed si cum illa agere non potes, serva saltem pudicitiam conjugalem, et roga Deum, qui te de necessitatibus eruet, ut quod non potes modo, possis aliquando. Verumtamen ut Deum diligas, non diligas mundum; ut in ipsis bellis, si adhuc in eis te versari opus est, fidem teneas, pacem quaeras; ut ex mundi bonis facias bona opera, et propter mundi bona non facias opera mala, aut non impedit", + "candidate_score": 0.646001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2_4", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.644883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_5_7", + "bdc_text": "Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.64391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_5_7", + "bdc_text": "Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3572", + "psc_text": "ille auditur suavius, isti creditur tutius: qui autem quid horum sit verum ignorare se confitetur, illud optat, hoc tolerat, in nullo eorum errat, quia nihil eorum aut affirmat aut negat. Obsecro te ut me talem non spernas; quia et ego te diligo id affirmantem quod verum esse desidero, et tanto magis nolo fallaris, quanto magis amo quod polliceris, et quanto magis video periculosum si falleris. Da veniam, si onerosus fui sanctis sensibus tuis: quanto enim rarius provenit, tanto me tecum saltem per litteras loqui diutius delectavit. EPISTOLA CC. Augustinus Valerio comiti, transmittens nuncupatum ipsi librum primum de Nuptiis et Concupiscentia. Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post", + "candidate_score": 0.64385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19_21", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ; nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor . Mea familia tuam universam ex animo salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.643657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2_4", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.643282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_11_13", + "bdc_text": "Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ; deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2428", + "psc_text": "ulciscendi cupiditate deflexit. Nam quomodo non est admonitus accusator ne suas persequeretur injurias, quando ipsi judices ita sunt a vindicando prohibiti, qui in adultera punienda, non privato dolori compellebantur servire, sed Legi? Unde Joseph, cui virgo Maria, Domini mater, fuerat desponsata, cum eam comperisset esse praegnantem, cui se noverat non esse commixtum, et ob hoc nihil aliud quam adulteram credidisset, puniri tamen eam noluit; nec approbator flagitii fuit Nam haec voluntas ejus etiam justitiae deputatur: ita quippe de illo scriptum est, Et cum esset homo justus, et nollet eam divulgare, statuit eam occulte dimittere. Haec eo cogitante, apparuit illi angelus qui doceret esse numinis, quod ille putaverat criminis (Matth. I, 18-20). 10. Si ergo cogitata infirmitate communi, et accusatorius dolor, et judicatorius rigor frangitur; quod tandem censes pro reis esse debere, vel defensoris vel intercessoris officium? quandoquidem et vos viri boni qui nunc judices estis, et in foro aliquando versati", + "candidate_score": 0.643231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_906", + "psc_text": "relinquendum in ea culpa, in quam me prolapsum existimasti, quam nec te velles, si eo modo prolapsus esses. Unde agens gratias benevolae menti erga me tuae, simul posco, ut etiam mihi non succenseas, quod cum in opusculis tuis aliqua me moverent, motum meum intimavi tibi: hoc erga me ab omnibus servari volens, quod erga te ipse servavi, ut quidquid improbandum putant in scriptis meis, nec laudent subdolo pectore, nec ita reprehendant apud alios, ut taceant apud me; hinc potius existimans laedi amicitiam et necessitudinis jura violari. Nescio enim, utrum christianae amicitiae putandae sint, in quibus magis valet vulgare proverbium, Obsequium amicos, veritas odium parit (Terentius in Andr., act. 1, scena 1), quam ecclesiasticum, Fideliora sunt vulnera amici, quam voluntaria oscula inimici (Prov. XXVII, 6). 32. Proinde charissimos nostros, qui nostris laboribus sincerissime favent, hoc potius quanta possumus instantia doceamus, quo sciant fieri posse ut inter charissimos aliquid alterutro sermone contradicatur,", + "candidate_score": 0.642946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_24_26", + "bdc_text": "cal. aprilis 1550 . Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas . Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2982", + "psc_text": "cupiat velitque purgari, considerans quotidianam Dei gratiam, adjutoriumque cognoscens, ut videatur verum, et approbetur ab omnibus manifesta ratione correctus, non Gestorum indicio, sed ad catholicam fidem corde converso! Unde non possumus illorum nec culpare nec approbare judicium, cum nesciamus utrum vera sint Gesta; aut si vera sunt, illum constet magis subterfugisse, quam se tota veritate purgasse. Qui si confidit novitque non se nostra dignum esse damnatione, quod dicat jam totum hoc se refutasse quod dixerat, non a nobis accersiri, sed ipse debet potius festinare, ut possit absolvi. Nam si adhuc taliter sentit, quando se nostro judicio quibusvis acceptis litteris, cum sciat damnandum se esse, committet? Quod si accersiendus esset, ab iis melius fieret, qui magis proximi et non longo terrarum spatio videntur esse disjuncti. Sed non deerit cura, si medicinae praebeat ille materiam. Potest enim damnare quae senserat, ac, dalis litteris, erroris sui, ut regressum ad nos decet, veniam postulare,", + "candidate_score": 0.642767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19_21", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ; nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor . Mea familia tuam universam ex animo salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.642654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_17", + "bdc_text": "Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3665", + "psc_text": "putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, potissimum tu legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi viro curante venissent, illi primo non distuli secundum volumen adjungere, in quo illa omnia, sicut potui, refutavi. Sed nunc cum eosdem libros diligentius inspicerem, comperi illum qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur: unde videri poterit Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum, quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa", + "candidate_score": 0.642522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_7_9", + "bdc_text": "prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_772", + "psc_text": "Paulus aequaliter finxerint se Legis praecepta servare. Qua igitur fronte, qua audacia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit? Ego, imo alii ante me exposuerunt causam quam putaverant, non officiosum mendacium defendentes, sicut tu scribis, sed docentes honestam dispensationem; ut et Apostolorum prudentiam demonstrarent, et blasphemantis Porphyrii impudentiam coercerent, qui Petrum et Paulum puerili dicit inter se pugnasse certamine; imo exarsisse Paulum in invidiam virtutum Petri, et ea scripsisse jactanter quae vel non fecerit, vel si fecerit, procaciter fecerit, id in alio reprehendens quod ipse commiserit. Interpretati sunt illi ut potuerunt; tu quomodo istum locum edisseres? Utique meliora dicturus, qui veterum sententiam reprobasti. CAPUT IV. 12. Scribis ad me in epistola tua « Neque enim a me docendus es, quomodo intelligatur quod idem Apostolus dicit, Factus sum Judaeis tanquam Judaeus, ut Judaeos lucrifacerem (I Cor. IX, 20). et caetera, quae ibi dicuntur compassione misericordiae, non simulatione fallaciae. Fit enim tanquam", + "candidate_score": 0.642502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2_4", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1438", + "psc_text": "vix mihi paucissimae guttae temporis stillantur, quas aliis rebus si impendero, contra officium meum mihi facere videor. 6. Quod enim vis, ut ad te prolixam epistolam scribam, et hoc quidem debeo, fateor; debeo prorsus hoc tam dulci, tam sincerae, tam merae voluntati tuae. Sed quia bonus es amator justitiae, inde te admoneo ut de illa quam diligis, hoc a me libentius audias. Cernis prius esse quod et tibi et aliis, quam quod tibi tantummodo debeo; et tempus ad omnia mihi non sufficit, quando nec ad illa quae priora sunt. Unde omnes charissimi et familiarissimi mei, quorum in nomine Christi inter primos mihi es, rem facient officii sui, si non solum alia mihi scribenda ipsi non imponant, verum etiam caeteros quanta possunt auctoritate et sancta benignitate prohibeant; ne videar ego durus cum a singulis petita non dedero, dum ea volo magis reddere quae omnibus debeo. Denique cum sicut speramus et promissum", + "candidate_score": 0.642216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_7_9", + "bdc_text": "prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.642011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2_4", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.641651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_8_10", + "bdc_text": "Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2390", + "psc_text": "ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui. Sed, obsecro te, ignosce credentibus: homines enim sunt, et in animis hominum tantae latebrae sunt, et tanti recessus, ut omnes suspiciosi cum merito culpentur, etiam laudari arbitrentur se debere, quod cauti sint. Causae stabant; ab uno eorum quos teneri ille repente praeceperat, gravissimam te passum fuisse injuriam noveramus. Frater quoque ejus, in quo Ecclesiam maxime persecutus est, nescio quid duriter quasi praeferens tibi respondisse dicebatur. Putabantur tibi ambo esse suspecti. Postulati cum abiissent, te illic remanente, et cum illo secretius, ut ferebatur, loquente, subito jussi sunt detineri. Amicitiam vestram non recentem, sed veterem, homines loquebantur. Famam confirmabat tanta conjunctio, et", + "candidate_score": 0.641048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2_4", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4194", + "psc_text": "pro visu, relegero. Divina te clementia tueatur annis innumeris, domine venerabilis. Cur mihi fons orbis parvo sermone meavit? An minus apta suis speravit corda fluentis? Cum pateat mens omnis aquis, spectetque loquacem Relligionis opem gratos da sensibus imbres, Exspectat quos plena fides Christi de stipite pendens. EPISTOLA CCLXI. Augustinus Audaci excusat occupationes suas, admonens ut vel intendat evolvendis ipsius libris, vel praesens audiat ipsum loquentem. Domino dilectissimo et in Christo praedicando, nimiumque desiderabili fratri AUDACI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Brevem epistolam tuam, sed plane vehementem flagitatricem prolixae epistolae meae, non invitus, imo etiam laetus accepi. Non quod facile sufficerem aviditati, sed quod gratularer Charitati tuae; quia etsi non de idoneo expetis, bonum est tamen quod expetis. Et ad longam quidem epistolam conscribendam magis mihi otium quam facultas defit; occupatissimo scilicet ecclesiasticis curis, a quibus pauculae temporum stillae vix recreant, vel cogitantem aliquid, vel ea quae magis urgent et mihi", + "candidate_score": 0.640789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19_21", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ; nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor . Mea familia tuam universam ex animo salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2501", + "psc_text": "venerabilis, et per omnia colende. EPISTOLA CLVII. Augustinus Hilario, respondens ad illius quaestiones. AUGUSTINUS episcopus servus Christi et ejus Ecclesiae, dilectissimo filio HILARIO, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Ex litteris tuis didici non solum incolumitatem tuam, sed etiam religiosum studium tuum circa verbum Dei, et piam curam pro salute tua, quae est in Christo Jesu Domino nostro: unde gratias Deo agens non distuli rescripta persolvere. 2. Si ergo quaeris utrum in hac vita quisquam ita justitiae perfectione proficiat, ut hic sine ullo vivat omnino peccato; attende quid dixerit Joannes apostolus, quem Dominus inter discipulos suos praecipue diligebat: Si dixerimus, inquit, quia peccatum non habemus, nos ipsos decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8). Si ergo illi de quibus mihi scripsisti, se dicunt esse sine peccato; vides quia se ipsos decipiunt, et veritas in eis non est. Si autem se esse peccatores fatentur, ut Dei misericordiam", + "candidate_score": 0.640671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_9_11", + "bdc_text": "Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3848", + "psc_text": "ergo te esse in hoc proposito gauderemus, navigasti, uxoremque duxisti: sed navigasse obedientiae fuit, quam secundum Apostolum debebas sublimioribus potestatibus (Rom. XIII, 1); uxorem autem non duxisses, nisi susceptam deserens continentiam concupiscentia victus esses. Quod ego cum comperissem, fateor, miratus obstupui: dolorem autem meum ex aliqua parte consolabatur, quod audivi te illam ducere noluisse, nisi prius catholica fuisset facta; et tamen haeresis eorum qui verum Filium Dei negant, tantum praevaluit in domo tua, ut ab ipsis filia tua baptizaretur. Jamvero, si ad nos non falsa perlata sunt, quae utinam falsa sint, quod ab ipsis haereticis etiam ancillae Deo dicatae rebaptizatae sint, quantis tantum malum plangendum est fontibus lacrymarum? Ipsam quoque uxorem non tibi suffecisse, sed concubinarum nescio quarum commixtione pollutum loquuntur homines, et forsitan mentiuntur. 5. Ista quae omnibus patent tot et tanta mala, quae a te, posteaquam conjugatus es, consecuta sunt, quid ego dicam? Christianus es, cor habes, Deum", + "candidate_score": 0.640628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.63914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_6_8", + "bdc_text": "Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4090", + "psc_text": "Noli ergo ulterius jactare quod tu fidem tuam dixeris, et ego meam non dixerim; quia sunt homines qui considerent me potius habuisse fiduciam fidei meae, qui eam scribi voluerim; te autem non habuisse, dum quasi calumniam pertimescis. Paratus ergo eras negare, si tibi objiceretur quod contra fidem meam aliquid dixeris. Vide ergo quid de te ipse sentiri feceris. Quod si objectum non eras negaturus, cur dictum scribi noluisti; praesertim cum magnopere voluisses etiam honoratos viros nostro interesse sermoni? Cur ergo volens calumniam devitare, notariorum stilum timebas, et clarissimorum virorum testimonium non timebas? 3. Si autem sic vis ut etiam ego dicam fidem meam, quomodo te dicis dixisse tuam, ego etiam brevius possum dicere, credere me in Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Si autem proprium aliquid unde dissentis a me, vis audire: credo in Patrem et Filium et Spiritum sanctum, nec Filium dicens Patrem, nec Patrem Filium, nec utriusque Spiritum", + "candidate_score": 0.637796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_27_29", + "bdc_text": "Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ; uterque semper mihi visus est probus . Cupiunt etiam a me vobis commendari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4254", + "psc_text": "tantum a me quidquam discere, sed ab ullo prorsus hominum. Verumtamen, quia cum illic essem, te quidem per aetatem verecundante, boni parentes et amantissimi bonorum studiorum tuorum, quanto pietatis veraeque sapientiae ardore flagrares, mihi intimare dignati sunt, et benevolentissime petierunt ne tibi instruendae, in quo opus esset, meam operulam denegarem; admonendam te his litteris credidi, secundum supra dictas optiones, ut quaeras quod vis, ne sim superfluus, si conatus fuero docere quod scis: dum tamen firmissime teneas, quod etsi aliquid salubriter per me scire potueris, ille te docebit qui est interioris hominis magister interior, qui in corde tuo tibi ostendit verum esse quod dicitur; quia neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. EPISTOLA CCLXVII. Augustinus Fabiolae peregrinationem suam in hac vita moleste ferenti, de praesentia animorum nexu amicitiae vinctorum. Dominae religiosissimae et praestantissimae, et in Christi charitate laudabili filiae FABIOLAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quanquam", + "candidate_score": 0.637434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_24_26", + "bdc_text": "cal. aprilis 1550 . Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas . Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2992", + "psc_text": "apertius accusatur, debet utique Scriptura defendi. Quod si et vos Dominus, ut valeatis, adjuverit, parum tamen agitis apud eos, quos cupitis esse christianos, si eorum infidelitatem veracibus disputationibus vincitis; nisi eis et fidem supplicibus orationibus poscatis. Et ipsa quippe, ut scitis, fides munus est Dei, qui unicuique partitur mensuram fidei et tale munus, quod intellectum necessarium est ut praecedat. Non enim propheta fallitur dicens: Nisi credideritis, non intelligetis (Isai. VII, 9). Et quia nisi ut crederent non pro jam fidelibus, sed adhuc pro infidelibus Judaeis orabat Apostolus, quando dicebat: Fratres, bona voluntas quidem cordis mei, et deprecatio ad Deum fit pro illis in salutem (Rom. X, 1); pro illis scilicet, qui occiderant Christum, qui profecto istum quoque, si potestas daretur, occiderent. Pro qualibus et Dominus, cum pendens irrideretur (Luc. XXIII, 34), et beatus Stephanus, cum lapidaretur (Act. VII, 59), oravit. CAPUT III. 5. Istorum sane infidelium, quos vel Gentiles, vel", + "candidate_score": 0.637405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_16", + "bdc_text": "Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1044", + "psc_text": "Domini Jesu (I Cor. V, 5). Et hic quid dicimus? Ecce mitiori tradidit crudelis traditor, crudeliori tradidit misericors traditor. Discamus, frater, in similitudine operum discernere animos operantium, nec clausis oculis calumniemur, et benevolos pro nocentibus accusemus. Item cum ait idem Apostolus tradidisse se quosdam satanae, ut discerent non blasphemare (I Tim. 1, 20), malum pro malo reddidit, an potius malos etiam per malum emendare, bonum opus esse judicavit? 8. Si semper esset laudabile persecutionem pati, sufficeret Domino dicere, Beati qui persecutionem patiuntur; nec adderet, propter justitiam (Matth. V, 10). Item si semper esset culpabile persecutionem facere, non scriptum esset in sanctis Libris: Detrahentem proximo suo occulte, hunc persequebar (Psal. C, 5). Aliquando ergo et qui eam patitur, injustus est, et qui eam facit, justus est. Sed plane semper, et mali persecuti sunt bonos, et boni persecuti sunt malos: illi nocendo per injustitiam, illi consulendo per disciplinam; illi immaniter, illi temperanter;", + "candidate_score": 0.637379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas . Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus . Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3581", + "psc_text": "enim omnis occasio gratissima est, per quam scribo vestrae Reverentiae; testem invocans Deum quod si posset fieri, assumptis alis columbae, vestris amplexibus implicarer, semper quidem pro merito virtutum vestrarum, sed nunc maxime, quia cooperatoribus et auctoribus vobis, haeresis Celestiana jugulata est: quae ita infecit corda multorum, ut cum superatos damnatosque esse se sentiant, tamen venena mentium non omittant; et, quod solum possunt, nos oderint, per quos putant se libertatem docendae haereseos perdidisse. CAPUT II. 2. Quod autem quaeritis utrum rescripserim contra libros Anniani, pseudodiaconi Celedensis, qui copiosissime pascitur, ut alienae blasphemiae verba frivola subministret: sciatis me ipsos libros in schedulis missos a sancto fratre Eusebio presbytero suscepisse, non ante multum temporis; et exinde vel ingruentibus morbis, vel dormitione sanctae et venerabilis filiae vestrae Eustochii, ita doluisse, ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atque emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae", + "candidate_score": 0.637218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_10_12", + "bdc_text": "nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3863", + "psc_text": "VI, 12), id est diabolum et angelos ejus. Hos enim hostes sancti vincunt, quos videre non possunt; et tamen quos non vident, vincunt, ista vincendo quae sentiunt. Sed ut te ad istam vitam non exhorter, conjux impedimento est, sine cujus consensione continenter tibi non licet vivere; quia etsi tu eam post illa tua verba Tubunensia ducere non debebas, illa tibi tamen, nihil eorum sciens, innocenter et simpliciter nupsit. Atque utinam posses ei persuadere continentiam, ut sine impedimento redderes Deo quod te debere cognoscis. Sed si cum illa agere non potes, serva saltem pudicitiam conjugalem, et roga Deum, qui te de necessitatibus eruet, ut quod non potes modo, possis aliquando. Verumtamen ut Deum diligas, non diligas mundum; ut in ipsis bellis, si adhuc in eis te versari opus est, fidem teneas, pacem quaeras; ut ex mundi bonis facias bona opera, et propter mundi bona non facias opera mala, aut non impedit", + "candidate_score": 0.63702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_26_28", + "bdc_text": "Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus . Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ; uterque semper mihi visus est probus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4254", + "psc_text": "tantum a me quidquam discere, sed ab ullo prorsus hominum. Verumtamen, quia cum illic essem, te quidem per aetatem verecundante, boni parentes et amantissimi bonorum studiorum tuorum, quanto pietatis veraeque sapientiae ardore flagrares, mihi intimare dignati sunt, et benevolentissime petierunt ne tibi instruendae, in quo opus esset, meam operulam denegarem; admonendam te his litteris credidi, secundum supra dictas optiones, ut quaeras quod vis, ne sim superfluus, si conatus fuero docere quod scis: dum tamen firmissime teneas, quod etsi aliquid salubriter per me scire potueris, ille te docebit qui est interioris hominis magister interior, qui in corde tuo tibi ostendit verum esse quod dicitur; quia neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. EPISTOLA CCLXVII. Augustinus Fabiolae peregrinationem suam in hac vita moleste ferenti, de praesentia animorum nexu amicitiae vinctorum. Dominae religiosissimae et praestantissimae, et in Christi charitate laudabili filiae FABIOLAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quanquam", + "candidate_score": 0.636851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.636582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3572", + "psc_text": "ille auditur suavius, isti creditur tutius: qui autem quid horum sit verum ignorare se confitetur, illud optat, hoc tolerat, in nullo eorum errat, quia nihil eorum aut affirmat aut negat. Obsecro te ut me talem non spernas; quia et ego te diligo id affirmantem quod verum esse desidero, et tanto magis nolo fallaris, quanto magis amo quod polliceris, et quanto magis video periculosum si falleris. Da veniam, si onerosus fui sanctis sensibus tuis: quanto enim rarius provenit, tanto me tecum saltem per litteras loqui diutius delectavit. EPISTOLA CC. Augustinus Valerio comiti, transmittens nuncupatum ipsi librum primum de Nuptiis et Concupiscentia. Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post", + "candidate_score": 0.635526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_6_8", + "bdc_text": "Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_893", + "psc_text": "justae libertatis in Paulo, et sanctae humilitatis in Petro: quae, quantum mihi pro modulo meo videtur, magis fuerat adversus calumniantem Porphyrium defendenda, quam ut ei daretur obtrectandi major occasio; qua multo mordacius criminaretur Christianos fallaciter vel suas litteras scribere, vel Dei sui sacramenta portare. CAPUT III. 23. Flagitas a me ut aliquem saltem unum ostendam, cujus in hac re sententiam sim secutus, cum tu tam plures nominatim commemoraveris, qui te in eo quod adstruis praecesserunt; petens ut in eo, si te reprehendo errantem, patiar te errare cum talibus, quorum ego, fateor, neminem legi: sed cum sint ferme sex, vel septem, horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia", + "candidate_score": 0.635507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_6_8", + "bdc_text": "Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2121", + "psc_text": "sed meis, quos scripsi de Libero Arbitrio. In talibus autem quaestionibus non multum laboro: quia etsi defendi sententia mea liquida ratione non potest, mea est; non ejus auctoris cujus sensum improbare fas non est, etiam cum, eo non intellecto, hoc inde sentitur quod improbandum est. Ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt, et scribendo proficiunt. Unde si aliquid vel incautius, vel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis qui videre id possunt, merito reprehendatur, verum etiam a meipso, quia et ego saltem postea videre debeo, si proficio; nec mirandum est, nec dolendum: sed potius ignoscendum atque gratulandum; non quia erratum est, sed quia improbatum. Nam nimis perverse seipsum amat qui et alios vult errare, ut error suus lateat. Quanto enim melius et utilius, ut ubi ipse erravit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non habeat.", + "candidate_score": 0.634661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_8_10", + "bdc_text": "Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_741", + "psc_text": "Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem ut debui; quia nec miror minus nos scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego charitatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco: Deum quippe illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea securitate crastinum illud humanae fragilitatis incertum, de quo superius ingemui, omnino formido. Cum enim hominem christiana charitate flagrantem, eaque mihi fidelem amicum factum esse sentio; quidquid ei consiliorum meorum cogitationumque committo, non homini committo, sed illi in quo manet, ut talis sit. Deus enim charitas est; et qui manet in charitate, in Deo manet, et Deus in eo (I Joan. IV, 16): quam si deseruerit, tantum faciat necesse est dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Verumtamen ex amico intimo", + "candidate_score": 0.63361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_6_8", + "bdc_text": "Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4207", + "psc_text": "enim mihi retulit perlator epistolae tuae, cum cognovisset quod omnia vel pene omnia quae habebas, nescio quibus duobus transeuntibus monachis tanquam pauperibus eroganda donaveris; tunc ille detestans eos tecum, et non Dei servos, sed domus alienae penetratores, et tuos captivatores et depraedatores putans, tam sanctam sarcinam quam tecum subierat, indignatus abjecit. Infirmus enim erat, et ideo tibi, quae in communi proposito fortior videbaris, non erat praesumptione turbandus, sed dilectione portandus: quia etiamsi ad ipsas eleemosynas largius faciendas forte pigrius movebatur, posset et ista condiscere, si tuis inopinatis non feriretur expensis, sed exspectatis invitaretur obsequiis, ut etiam hoc quod temere sola fecisti, multo consultius dilectione concordi, multoque ordinatius et honestius ambo faceretis; nec blasphemarentur servi Dei, si tamen hoc fuerunt, qui marito absente atque nesciente, ab ignota muliere et ab aliena uxore tanta sumpserunt; et laudaretur Deus in operibus vestris, quorum esset tam fida societas, ut a vobis communiter teneretur, non", + "candidate_score": 0.632991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_7_9", + "bdc_text": "prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_644", + "psc_text": "nec opus est, arbitror, plura scribere; cum si volueris, facillime possis, et quid alii curent et caveant in possessionibus tuis, et in re tua quid agatur addiscere. In re tua esse, mihi valde affirmatum est, amicum, cum quo cupio concordare; peto faveas ad hanc rem, ut et inter homines magnam laudem, et apud Deum habeas magnam mercedem: jam enim mihi per quemdam Carum utriusque nostrum medium mandaverat, se nescio quos violentos suos timere ne faceret, quos in re tua et te favente timere non poterit; nec ipse in eo debes diligere non constantiam, sed plane pertinaciam. Turpe est enim mutare sententiam, sed veram et rectam; nam stultam et noxiam, et laudabile et salubre est. Sicut autem constantia non sinit hominem depravari, sic pertinacia non sinit corrigi: proinde sicut illa laudanda, sic ista est emendanda. Presbyter quem misi, reliqua tuae prudentiae planius intimabit. Incolumem felicemque te Dei misericordia tueatur, domine dilectissime", + "candidate_score": 0.632524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_6_8", + "bdc_text": "Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_380", + "psc_text": "sanos et vigiles, nescio qua dissimulatione avertisti, ut non intenderes quae consequantur adversa; si semel creditum fuerit, posse honeste ac pie scriptorem divinorum Librorum in aliqua sui operis parte mentiri. CAPUT V. 8. Scripseram hinc jam aliquando ad te epistolam quae non perlata est, quia nec perrexit cui perferendam tradideram: ex qua illud mihi suggestum est, cum istam dictarem, quod in hac quoque praetermittere non debui, ut si alia est sententia tua, eademque est melior, timori meo libenter ignoscas. Si enim aliter sentis, verumque tu sentis (nam nisi verum sit, melius esse non potest), ut non dicam nulla, certe non magna culpa meus error veritati favet, si recte in quoquam veritas potest favere mendacio. CAPUT VI. 9. De Origene autem quod rescribere dignatus es, jam sciebam non tantum in ecclesiasticis litteris, sed in omnibus recta et vera quae invenerimus, approbare atque laudare; falsa vero et prava improbare atque reprehendere. Sed", + "candidate_score": 0.632242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_27_29", + "bdc_text": "Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ; uterque semper mihi visus est probus . Cupiunt etiam a me vobis commendari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2719", + "psc_text": "optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et fortasse quamvis in os meum verecundentur, tamen apud se dicunt, Tu es magister in Israel, et haec ignoras (Joan. III, 10)! quod quidem Dominus ei dixit, qui erat unus illorum quos delectabat vocari Rabbi: unde etiam ad verum magistrum nocte venerat, quia fortassis erubescebat discere, qui docere consueverat. Me autem potius magistrum audire, quam velut magistrum delectat audiri. Recolo enim quid dixerit eis quos prae caeteris elegit: Vos autem, inquit, nolite vocari ab hominibus Rabbi; unus est enim magister vester, Christus (Matth. XXIII, 8). Nec alius docuit Moysen etiam per Jetro (Exod. XVIII, 14-23), nec alius Cornelium etiam per priorem", + "candidate_score": 0.631586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_23_25", + "bdc_text": "Basileae 16 . cal. aprilis 1550 . Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_907", + "psc_text": "amicos, veritas odium parit (Terentius in Andr., act. 1, scena 1), quam ecclesiasticum, Fideliora sunt vulnera amici, quam voluntaria oscula inimici (Prov. XXVII, 6). 32. Proinde charissimos nostros, qui nostris laboribus sincerissime favent, hoc potius quanta possumus instantia doceamus, quo sciant fieri posse ut inter charissimos aliquid alterutro sermone contradicatur, nec tamen charitas ipsa minuatur, nec veritas odium pariat, quae debetur amicitiae; sive illud verum sit quod contradicitur, sive corde veraci qualecumque sit dicitur, non retinendo in mente quod distet a labiis. Credant itaque fratres nostri, familiares tui, quibus testimonium perhibes, quod sint vasa Christi, me invito factum, nec mediocrem de hac re dolorem inesse cordi meo, quod litterae meae prius in multorum manus venerunt, quam ad te, ad quem scriptae sunt, pervenire potuerunt. Quo autem modo id acciderit, et longum est narrare, et, nisi fallor, superfluum: cum sufficiat si quid mihi in hoc creditur, non eo factum animo quo", + "candidate_score": 0.630255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_6_8", + "bdc_text": "Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_381", + "psc_text": "magna culpa meus error veritati favet, si recte in quoquam veritas potest favere mendacio. CAPUT VI. 9. De Origene autem quod rescribere dignatus es, jam sciebam non tantum in ecclesiasticis litteris, sed in omnibus recta et vera quae invenerimus, approbare atque laudare; falsa vero et prava improbare atque reprehendere. Sed illud de prudentia doctrinaque tua desiderabam, et adhuc desidero, ut nota nobis facias ea ipsa ejus errata, quibus a fide veritatis ille vir tantus recessisse convincitur. In libro etiam quo cunctos, quorum meminisse potuisti, scriptores ecclesiasticos et eorum scripta commemorasti, commodius, ut arbitror, fieret, si nominatis eis quos haeresiotas esse nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo", + "candidate_score": 0.630121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_6_8", + "bdc_text": "Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1822", + "psc_text": "potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte, quia plurimis quidquid rescripseris profuturum esse confido, precator accesserim, ut ad ea vigilantius respondere digneris, in quibus nihil amplius Dominum, quam alii homines facere potuerunt, gessisse mentiuntur. Apollonium siquidem suum nobis et Apuleium, aliosque magicae artis homines in medium proferunt, quorum majora contendunt extitisse miracula. 2. Ipse autem vir illustris superius memoratus, multa esse dixit praesentibus aliquantis, quae huic possent jungi non immerito quaestioni, si, ut ante dixi, non ab ejus partibus epistolaris considerata brevitas fuisset. Quae tamen licet scribere noluerit, tacere non est passus. Dicebat enim quod etsi sibi hodie incarnationis dominicae ratio redderetur, reddi vix ad liquidum possit", + "candidate_score": 0.630109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_16", + "bdc_text": "Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1575", + "psc_text": "et detestanda dicenda est. Nam si ratio vera esset, non utique errasset. Quapropter sicut non ideo debes omnem vitare sermonem, quia est et sermo falsus; ita non debes omnem vitare rationem, quia est et falsa ratio. Hoc et de sapientia dixerim. Neque enim propterea sapientia vitanda est, quia est et falsa sapientia, cui stultitia est Christus crucifixus, qui est Dei Virtus, et Dei Sapientia: et ideo per hanc stultitiam praedicationis placuit Deo salvos facere credentes, quoniam quod stultum est Dei, sapientius est hominibus. Hoc quibusdam philosophorum et oratorum, non veram viam, sed veri similem sectantibus, et in ea seipsos aliosque fallentibus, persuaderi non potuit; quibusdam vero eorum potuit. Et quibus potuit, neque scandalum est Christus crucifixus, neque stultitia; in iis enim sunt, quibus vocatis Judaeis et Graecis, Dei Virtus est et Dei Sapientia. In qua via, id est in cujus Christi crucifixi fide, qui ejus rectitudinem per Dei gratiam comprehendere", + "candidate_score": 0.630076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.629871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_6_8", + "bdc_text": "Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_644", + "psc_text": "nec opus est, arbitror, plura scribere; cum si volueris, facillime possis, et quid alii curent et caveant in possessionibus tuis, et in re tua quid agatur addiscere. In re tua esse, mihi valde affirmatum est, amicum, cum quo cupio concordare; peto faveas ad hanc rem, ut et inter homines magnam laudem, et apud Deum habeas magnam mercedem: jam enim mihi per quemdam Carum utriusque nostrum medium mandaverat, se nescio quos violentos suos timere ne faceret, quos in re tua et te favente timere non poterit; nec ipse in eo debes diligere non constantiam, sed plane pertinaciam. Turpe est enim mutare sententiam, sed veram et rectam; nam stultam et noxiam, et laudabile et salubre est. Sicut autem constantia non sinit hominem depravari, sic pertinacia non sinit corrigi: proinde sicut illa laudanda, sic ista est emendanda. Presbyter quem misi, reliqua tuae prudentiae planius intimabit. Incolumem felicemque te Dei misericordia tueatur, domine dilectissime", + "candidate_score": 0.629757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.629667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_915", + "psc_text": "unam per Firmum. Rescribe quod visum fuerit ad nos vel alios instruendos. Dabo autem operam diligentiorem, quantum me adjuvat Dominus, ut litterae quas ad te scribo, prius ad te perveniant quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum charitas, verum etiam libertas amicitiae, ne apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet, eo scilicet animo qui oculis Dei in fraterna dilectione non displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim charitas quam tecum habere vellem, profecto major est; sed melius haec minor quam nulla est. EPISTOLA LXXXIII Augustinus Alypio significans aliam se de bonis, quae fuerunt Honorati ex Thagastensi monacho presbyteri Thiavensis, iniisse sententiam, sibique demum satius videri ut ea", + "candidate_score": 0.628488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_908", + "psc_text": "de hac re dolorem inesse cordi meo, quod litterae meae prius in multorum manus venerunt, quam ad te, ad quem scriptae sunt, pervenire potuerunt. Quo autem modo id acciderit, et longum est narrare, et, nisi fallor, superfluum: cum sufficiat si quid mihi in hoc creditur, non eo factum animo quo putatur; nec omnino meae fuisse voluntatis aut dispositionis, aut consensionis, aut saltem cogitationis, ut fieret. Hoc si non credunt, quod teste Deo loquor, quid amplius faciam non habeo. Ego tamen absit ut eos credam haec tuae Sanctitati malevola mente suggerere ad excitandas inter nos inimicitias; quas misericordia Domini Dei nostri avertat a nobis; sed, sine ullo nocendi animo, facile de homine humana vitia suspicari. Hoc me enim de illis aequum est credere, si vasa sunt Christi, non in contumeliam, sed in honorem facta, et disposita in domo magna a Deo, in opus bonum (II Tim. II, 20, 21). Quod si", + "candidate_score": 0.628478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.628288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_7_9", + "bdc_text": "prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.628214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_30", + "bdc_text": "Oro igitur tuam charitatem , ut eos , prout eorum pietas et integritas moeretur , eos habeas commendatos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2029", + "psc_text": "Et nunc quod ait, confitebor tibi, in eis utique qui confitebuntur, in quibus et loquitur. Confessio autem non tantum peccatorum est, sed et laudis Dei; sicut ipse in Evangelio, Confitebor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25). Ideo sequitur et dicit: Vota mea reddam coram timentibus eum. Edent pauperes, et saturabuntur; et laudabunt Dominum qui requirunt cum. Ipsi sunt parvuli de quibus dixit, et revelasti ea parvulis; timentes eum, et pauperes, id est humiles, qui non alta sapiunt, sed timent timore illo casto, non quo poena formidatur, sed quo gratia conservatur. 61. Vota vero sua sacrificium vult intelligi corporis sui, quod est fidelium Sacramentum. Ideo cum dixisset, Vola mea reddam coram timentibus cum; continuo subjunxit, Edent pauperes, et saturabuntur. Ipsi enim saturabuntur pane qui de coelo descendit, qui ei cohaerentes, et ejus pacem dilectionemque servantes imitantur", + "candidate_score": 0.628208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_15", + "bdc_text": "Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.62814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_23_25", + "bdc_text": "Basileae 16 . cal. aprilis 1550 . Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2111", + "psc_text": "teneamus pariter unitatem, quam jubet et diligit Deus. Si autem nobis non vultis credere, Gesta ipsa legite, aut vobis ut legantur admittite, et an vera sint quae scripsimus vobis, ipsi probate. Si autem nihil horum facere vultis, et manifestissima veritate convictam partis Donati falsitatem adhuc sequi desideratis, mundi sumus a poena vestra, quando vos sero postea poenitebit. Si vero id quod vobis praestitit Deus non contempseritis; et post causam tam diligenter actam, et tam diligenter manifestatam, perversam consuetudinem relinquentes, paci Christi et unitati consenseritis, de vestra correctione gaudebimus: et Sacramenta Christi, quae in sacrilegio schismatis ad judicium habetis, utilia et salubria vobis erunt cum in catholica pace habueritis caput Christum, ubi charitas cooperit multitudinem peccatorum (I Petr. IV, 8). Haec ad vos scripsimus XVIII cal. julias, piissimo Honorio Augusto IX cos. ut quando possunt ad quosque vestrum istae litterae pervenirent. EPISTOLA CXLII. Augustinus Saturnino et Eufrati presbyteris, aliisque clericis, gratulans", + "candidate_score": 0.628112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_23_25", + "bdc_text": "Basileae 16 . cal. aprilis 1550 . Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_381", + "psc_text": "magna culpa meus error veritati favet, si recte in quoquam veritas potest favere mendacio. CAPUT VI. 9. De Origene autem quod rescribere dignatus es, jam sciebam non tantum in ecclesiasticis litteris, sed in omnibus recta et vera quae invenerimus, approbare atque laudare; falsa vero et prava improbare atque reprehendere. Sed illud de prudentia doctrinaque tua desiderabam, et adhuc desidero, ut nota nobis facias ea ipsa ejus errata, quibus a fide veritatis ille vir tantus recessisse convincitur. In libro etiam quo cunctos, quorum meminisse potuisti, scriptores ecclesiasticos et eorum scripta commemorasti, commodius, ut arbitror, fieret, si nominatis eis quos haeresiotas esse nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo", + "candidate_score": 0.627966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.627823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.627792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_741", + "psc_text": "Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem ut debui; quia nec miror minus nos scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego charitatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco: Deum quippe illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea securitate crastinum illud humanae fragilitatis incertum, de quo superius ingemui, omnino formido. Cum enim hominem christiana charitate flagrantem, eaque mihi fidelem amicum factum esse sentio; quidquid ei consiliorum meorum cogitationumque committo, non homini committo, sed illi in quo manet, ut talis sit. Deus enim charitas est; et qui manet in charitate, in Deo manet, et Deus in eo (I Joan. IV, 16): quam si deseruerit, tantum faciat necesse est dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Verumtamen ex amico intimo", + "candidate_score": 0.626816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_853", + "psc_text": "autem aliquid asperum, refellendi necessitate, depromptum fuerit; quo tolerabile fiat, leniore circumfundamus eloquio, ne litum melle gladium stringere judicemur. Nisi forte ille modus est, quo utrumque hoc vitium, vel vitii suspicionem caveamus, si cum doctiore amico sic disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare, nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum reluctari. 3. Tum vero sine ullo timore offensionis tanquam in campo luditur; sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor Charitati tuae, solis eis Scripturarum libris qui jam canonici appellantur, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid errasse firmissime credam. Ac si aliquid in eis offendero Litteris, quod videatur contrarium veritati; nihil aliud, quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos", + "candidate_score": 0.624807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.62424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3240", + "psc_text": "licet nos Apostolus non solum opportune, verum etiam importune praedicando verbo instare praecipiat (II Tim. IV, 2); non tamen in eorum hominum numero vos habemus, quibus sermo vel pagina nostra importuna videatur, quando id quod ad sanam doctrinam non pertinet, vos ut vigilanter evitetis alloquimur. Hinc ergo est quod admonitionem nostram tam grato animo suscepistis, ut in epistola tua ad quam nunc rescribimus, diceres: Sane quod me hortatur Reverentia vestra, ne aures indulgeam his hominibus qui pravis tractatibus venerandam fidem saepe corrumpunt, gratias uberes ago tam piae admonitioni. 3. Quod itaque adjungis et dicis, Sed noverit sacerdotium vestrum, longe me ac domunculam meam ab hujusmodi personis esse discretam: omnisque familia nostra adeo catholicam sequitur fidem, ut in nullam haeresim aliquando deviaverit, nec unquam lapsa sit; non dico in eas sectas quae vix expiantur, sed nec in eas quae parvos habere videntur errores; hoc est quod nos magis magisque compellit non", + "candidate_score": 0.623579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_27", + "bdc_text": "Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2720", + "psc_text": "potius magistrum audire, quam velut magistrum delectat audiri. Recolo enim quid dixerit eis quos prae caeteris elegit: Vos autem, inquit, nolite vocari ab hominibus Rabbi; unus est enim magister vester, Christus (Matth. XXIII, 8). Nec alius docuit Moysen etiam per Jetro (Exod. XVIII, 14-23), nec alius Cornelium etiam per priorem Petrum (Act. X, 25-48), nec alius Petrum etiam per posteriorem Paulum (Galat. II, 11-21): a quocumque enim verum dicitur, illo donante dicitur, qui est ipsa Veritas. Quid si ideo adhuc ista nescimus, et ea neque orando, neque legendo, neque cogitando et ratiocinando invenire potuimus, ut probemur non solum indoctos quanta charitate doceamus, verum a doctis etiam quanta humilitate discamus? 10. Doce ergo, quaeso, quod doceam, doce quod teneam, et dic mihi, si animae singillatim singulis hodieque nascentibus fiunt, ubi in parvulis peccent, ut indigeant in Sacramento Christi remissione peccati, peccantes in Adam ex quo caro est propagata peccati: aut si", + "candidate_score": 0.619157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2982", + "psc_text": "cupiat velitque purgari, considerans quotidianam Dei gratiam, adjutoriumque cognoscens, ut videatur verum, et approbetur ab omnibus manifesta ratione correctus, non Gestorum indicio, sed ad catholicam fidem corde converso! Unde non possumus illorum nec culpare nec approbare judicium, cum nesciamus utrum vera sint Gesta; aut si vera sunt, illum constet magis subterfugisse, quam se tota veritate purgasse. Qui si confidit novitque non se nostra dignum esse damnatione, quod dicat jam totum hoc se refutasse quod dixerat, non a nobis accersiri, sed ipse debet potius festinare, ut possit absolvi. Nam si adhuc taliter sentit, quando se nostro judicio quibusvis acceptis litteris, cum sciat damnandum se esse, committet? Quod si accersiendus esset, ab iis melius fieret, qui magis proximi et non longo terrarum spatio videntur esse disjuncti. Sed non deerit cura, si medicinae praebeat ille materiam. Potest enim damnare quae senserat, ac, dalis litteris, erroris sui, ut regressum ad nos decet, veniam postulare,", + "candidate_score": 0.616831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_11", + "bdc_text": "Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4216", + "psc_text": "Deo subdita, marito regi alienigenae non eumdem secum colenti Deum, tamen subjecta serviebat; quae cum in extremo periculo, non suo tantum, sed etiam gentis suae, qui tunc erat populus Dei, Domino prosterneretur orando, in ipsa oratione sua dixit, ita sibi esse ornatum regium, sicut pannum menstrualem (Esther XIV, 16); et ita orantem confestim exaudivit, qui cordis inspector eam verum dicere scivit. Et utique maritum habebat multarum mulierum virum, et deorum alienorum falsorumque cultorem. Tu autem si et ille in proposito quod tecum susceperat, perduraret, nec a te offensus in flagitium corruisset, maritum habebas non solum fidelem, et verum Deum tecum colentem, sed etiam continentem; qui procul dubio propositi vestri non immemor, etsi ad conjugalia te cogeret indumenta, ad superba tamen ornamenta non cogeret. 11. Haec tibi scripsi, quoniam me consulendum putasti, non ut tuum rectum institutum sermone meo frangerem, sed quod te inorditate et incaute agente, viri tui factum dolerem.", + "candidate_score": 0.616072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_381", + "psc_text": "magna culpa meus error veritati favet, si recte in quoquam veritas potest favere mendacio. CAPUT VI. 9. De Origene autem quod rescribere dignatus es, jam sciebam non tantum in ecclesiasticis litteris, sed in omnibus recta et vera quae invenerimus, approbare atque laudare; falsa vero et prava improbare atque reprehendere. Sed illud de prudentia doctrinaque tua desiderabam, et adhuc desidero, ut nota nobis facias ea ipsa ejus errata, quibus a fide veritatis ille vir tantus recessisse convincitur. In libro etiam quo cunctos, quorum meminisse potuisti, scriptores ecclesiasticos et eorum scripta commemorasti, commodius, ut arbitror, fieret, si nominatis eis quos haeresiotas esse nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo", + "candidate_score": 0.615884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.61581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_7", + "bdc_text": "prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.615594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2111", + "psc_text": "teneamus pariter unitatem, quam jubet et diligit Deus. Si autem nobis non vultis credere, Gesta ipsa legite, aut vobis ut legantur admittite, et an vera sint quae scripsimus vobis, ipsi probate. Si autem nihil horum facere vultis, et manifestissima veritate convictam partis Donati falsitatem adhuc sequi desideratis, mundi sumus a poena vestra, quando vos sero postea poenitebit. Si vero id quod vobis praestitit Deus non contempseritis; et post causam tam diligenter actam, et tam diligenter manifestatam, perversam consuetudinem relinquentes, paci Christi et unitati consenseritis, de vestra correctione gaudebimus: et Sacramenta Christi, quae in sacrilegio schismatis ad judicium habetis, utilia et salubria vobis erunt cum in catholica pace habueritis caput Christum, ubi charitas cooperit multitudinem peccatorum (I Petr. IV, 8). Haec ad vos scripsimus XVIII cal. julias, piissimo Honorio Augusto IX cos. ut quando possunt ad quosque vestrum istae litterae pervenirent. EPISTOLA CXLII. Augustinus Saturnino et Eufrati presbyteris, aliisque clericis, gratulans", + "candidate_score": 0.612292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_8", + "bdc_text": "Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.61158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_11", + "bdc_text": "Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3848", + "psc_text": "ergo te esse in hoc proposito gauderemus, navigasti, uxoremque duxisti: sed navigasse obedientiae fuit, quam secundum Apostolum debebas sublimioribus potestatibus (Rom. XIII, 1); uxorem autem non duxisses, nisi susceptam deserens continentiam concupiscentia victus esses. Quod ego cum comperissem, fateor, miratus obstupui: dolorem autem meum ex aliqua parte consolabatur, quod audivi te illam ducere noluisse, nisi prius catholica fuisset facta; et tamen haeresis eorum qui verum Filium Dei negant, tantum praevaluit in domo tua, ut ab ipsis filia tua baptizaretur. Jamvero, si ad nos non falsa perlata sunt, quae utinam falsa sint, quod ab ipsis haereticis etiam ancillae Deo dicatae rebaptizatae sint, quantis tantum malum plangendum est fontibus lacrymarum? Ipsam quoque uxorem non tibi suffecisse, sed concubinarum nescio quarum commixtione pollutum loquuntur homines, et forsitan mentiuntur. 5. Ista quae omnibus patent tot et tanta mala, quae a te, posteaquam conjugatus es, consecuta sunt, quid ego dicam? Christianus es, cor habes, Deum", + "candidate_score": 0.609525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_8", + "bdc_text": "Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.608716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_5", + "bdc_text": "Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.608012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_8", + "bdc_text": "Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.60705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_8", + "bdc_text": "Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2029", + "psc_text": "Et nunc quod ait, confitebor tibi, in eis utique qui confitebuntur, in quibus et loquitur. Confessio autem non tantum peccatorum est, sed et laudis Dei; sicut ipse in Evangelio, Confitebor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25). Ideo sequitur et dicit: Vota mea reddam coram timentibus eum. Edent pauperes, et saturabuntur; et laudabunt Dominum qui requirunt cum. Ipsi sunt parvuli de quibus dixit, et revelasti ea parvulis; timentes eum, et pauperes, id est humiles, qui non alta sapiunt, sed timent timore illo casto, non quo poena formidatur, sed quo gratia conservatur. 61. Vota vero sua sacrificium vult intelligi corporis sui, quod est fidelium Sacramentum. Ideo cum dixisset, Vola mea reddam coram timentibus cum; continuo subjunxit, Edent pauperes, et saturabuntur. Ipsi enim saturabuntur pane qui de coelo descendit, qui ei cohaerentes, et ejus pacem dilectionemque servantes imitantur", + "candidate_score": 0.60555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_8", + "bdc_text": "Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.604884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_8", + "bdc_text": "Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.604472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", + "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", + "candidate_score": 0.603959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.603547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", + "candidate_score": 0.602534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", + "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", + "candidate_score": 0.60194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.601388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.601193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_369", + "psc_text": "sincerissimo charitatis observando atque amplectendo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAP. PRIMUM. 1. Habeo gratiam quod pro subscripta salutatione, plenam mihi epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem sumere, tali viro, a quo tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque secularium, curis circumstemur ingentibus; tamen epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare, aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali: quanquam simus in Domino Spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, et taceamus. Et libri quidem, quos de horreo dominico elaborasti, pene totum te nobis exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem tui corporis non vidimus: hoc modo nec ipse te nosti; nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum; et nos eum non mediocriter novimus", + "candidate_score": 0.601093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.600646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.599622, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum", + "max_score": 0.715205, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_214", + "psc_text": "Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota virtute tua, et proximum tuum tamquam teipsum. Volo diligere Christum: doce ergo me quomodo eum diligam. Si enim dilexero eum ex toto corde meo, et ex tota anima mea, et ex tota virtute, contra praeceptum facio, ut alterum absque uno Deo sic diligam. Sin autem minus eum dilexero, quam omnipotentem Patrem, timeo ne in Primogenitum universae creaturae impius et profanus inveniar. Doce me, et ostende rationem, quomodo inter utrumque medius incedens, diligere debeam Christum. Vis scire qua charitate Christus diligendus sit? Breviter ausculta. Diliges Dominum Deum tuum in Christo. Putas diversam habere posse in Patre et Filio charitatem? Simul dilige Dominum Christum. Dilige Patrem in Filio, Filium in Patre, ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota virtute. Quod si aliquis sciscitatur, et dicit: hoc quod asseris de Scripturis proba, audiat apostolum Paulum,", + "candidate_score": 0.715205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_0_2", + "bdc_text": "C[aelius ] S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_214", + "psc_text": "Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota virtute tua, et proximum tuum tamquam teipsum. Volo diligere Christum: doce ergo me quomodo eum diligam. Si enim dilexero eum ex toto corde meo, et ex tota anima mea, et ex tota virtute, contra praeceptum facio, ut alterum absque uno Deo sic diligam. Sin autem minus eum dilexero, quam omnipotentem Patrem, timeo ne in Primogenitum universae creaturae impius et profanus inveniar. Doce me, et ostende rationem, quomodo inter utrumque medius incedens, diligere debeam Christum. Vis scire qua charitate Christus diligendus sit? Breviter ausculta. Diliges Dominum Deum tuum in Christo. Putas diversam habere posse in Patre et Filio charitatem? Simul dilige Dominum Christum. Dilige Patrem in Filio, Filium in Patre, ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota virtute. Quod si aliquis sciscitatur, et dicit: hoc quod asseris de Scripturis proba, audiat apostolum Paulum,", + "candidate_score": 0.705677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_214", + "psc_text": "Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota virtute tua, et proximum tuum tamquam teipsum. Volo diligere Christum: doce ergo me quomodo eum diligam. Si enim dilexero eum ex toto corde meo, et ex tota anima mea, et ex tota virtute, contra praeceptum facio, ut alterum absque uno Deo sic diligam. Sin autem minus eum dilexero, quam omnipotentem Patrem, timeo ne in Primogenitum universae creaturae impius et profanus inveniar. Doce me, et ostende rationem, quomodo inter utrumque medius incedens, diligere debeam Christum. Vis scire qua charitate Christus diligendus sit? Breviter ausculta. Diliges Dominum Deum tuum in Christo. Putas diversam habere posse in Patre et Filio charitatem? Simul dilige Dominum Christum. Dilige Patrem in Filio, Filium in Patre, ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota virtute. Quod si aliquis sciscitatur, et dicit: hoc quod asseris de Scripturis proba, audiat apostolum Paulum,", + "candidate_score": 0.69178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_215", + "psc_text": "Deum tuum in Christo. Putas diversam habere posse in Patre et Filio charitatem? Simul dilige Dominum Christum. Dilige Patrem in Filio, Filium in Patre, ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota virtute. Quod si aliquis sciscitatur, et dicit: hoc quod asseris de Scripturis proba, audiat apostolum Paulum, qui habebat rationabilem charitatem, loquentem: Certus enim sum, quia neque mors, neque vita, neque angeli, neque potestates, nec praesentia, nec futura, nec fortitudo, nec altitudo, nec profundum, nec alia creatura poterit nos separare a charitate Dei, quae est in Christo Jesu Domino Salvatore nostro (Rom. VIII) , cui est gloria et imperium in saecula saeculorum. Amen. HOMILIA XXVI. De eo quod scriptum est: Cujus ventilabrum in manu, et mundabit aream suam, usque ad eum locum ubi ait: Et congregabit triticum in horreum. Cap. III. Christus est Deus: et qui adorat eum, in spiritu et veritate oportet adorare (Joan. IV). Deus", + "candidate_score": 0.686326, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1", + "max_score": 0.696668, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_0_2", + "bdc_text": "C[aelius ] S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_63", + "psc_text": "quia conseruus tuus sum et fratrum tuorum. Iesum Dominum adora. qualis Iesus Dominus et quanta patientia ut qui in caelis adoratur necdum uindicetur in terris. huius patientiam, fratres dilectissimi, in persecutionibus et passionibus nostris cogitemus. huius aduentui plenum expectationis obsequium praebeamus nec defendi ante Dominum serui inreligiosa et inuerecunda festinatione properemus. insistamus potius et elaboremus et toto corde uigilantes adque ad omnem tolerantiam stabiles dominica praecepta seruemus, ut cum ille irae et uindictae dies uenerit non cum impiis et peccatoribus puniamur, sed cum iustis et Deum timentibus honoremur. 2 PhiL 2, 9 sq. 6 Apoc. 22, 9. 2 quod est] ad hoc ut sit V, ut sit Cyprianus test. II13, III 39 3 omnes V I omne v 4 curuent V teste Bigaltio, flectant V teste libro Goetting., flectatur v 5 nolenti iohanni G se adorare V 8 iesus dns W, hic dns G, iesu domini V patientia eius v", + "candidate_score": 0.696668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_63", + "psc_text": "quia conseruus tuus sum et fratrum tuorum. Iesum Dominum adora. qualis Iesus Dominus et quanta patientia ut qui in caelis adoratur necdum uindicetur in terris. huius patientiam, fratres dilectissimi, in persecutionibus et passionibus nostris cogitemus. huius aduentui plenum expectationis obsequium praebeamus nec defendi ante Dominum serui inreligiosa et inuerecunda festinatione properemus. insistamus potius et elaboremus et toto corde uigilantes adque ad omnem tolerantiam stabiles dominica praecepta seruemus, ut cum ille irae et uindictae dies uenerit non cum impiis et peccatoribus puniamur, sed cum iustis et Deum timentibus honoremur. 2 PhiL 2, 9 sq. 6 Apoc. 22, 9. 2 quod est] ad hoc ut sit V, ut sit Cyprianus test. II13, III 39 3 omnes V I omne v 4 curuent V teste Bigaltio, flectant V teste libro Goetting., flectatur v 5 nolenti iohanni G se adorare V 8 iesus dns W, hic dns G, iesu domini V patientia eius v", + "candidate_score": 0.69473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_63", + "psc_text": "quia conseruus tuus sum et fratrum tuorum. Iesum Dominum adora. qualis Iesus Dominus et quanta patientia ut qui in caelis adoratur necdum uindicetur in terris. huius patientiam, fratres dilectissimi, in persecutionibus et passionibus nostris cogitemus. huius aduentui plenum expectationis obsequium praebeamus nec defendi ante Dominum serui inreligiosa et inuerecunda festinatione properemus. insistamus potius et elaboremus et toto corde uigilantes adque ad omnem tolerantiam stabiles dominica praecepta seruemus, ut cum ille irae et uindictae dies uenerit non cum impiis et peccatoribus puniamur, sed cum iustis et Deum timentibus honoremur. 2 PhiL 2, 9 sq. 6 Apoc. 22, 9. 2 quod est] ad hoc ut sit V, ut sit Cyprianus test. II13, III 39 3 omnes V I omne v 4 curuent V teste Bigaltio, flectant V teste libro Goetting., flectatur v 5 nolenti iohanni G se adorare V 8 iesus dns W, hic dns G, iesu domini V patientia eius v", + "candidate_score": 0.692718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_0_2", + "bdc_text": "C[aelius ] S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_20", + "psc_text": "82 § 8 Et post ista adhuc interfectores suos, si conuersi ad eum uenerint, suscipit et patientia salutari ad conseruandum benignus ecclesiam suam nemini cluditeludit. illos aduersarios, illos blasphemos, illos nominis sui semper inimicos, si paenitentiam delicti agant, si admissum facinus agnoscant, non solum ad indulgentiam criminis sed ad praemium regni caelestis admittit. quid potest patientius, quid benignius dici ? uiuificatur Christi sanguine etiam qui fudit sanguinem Christi. talis est Christi ac tanta patientia: quae nisi talis et tanta existeret, Paulum quoque apostolum ecclesia non haberet. § 9 Quodsi et nos, fratres dilectissimi, in Christo sumus, si ipsum induimus, si ipse est salutis nostrae uia, qui Christum uestigiis salutaribus sequimur per Christi exempla gradiamur, sicut Iohannes apostolus instruit dicens: qui dicit se in Christo manere debet quomodo ille ambulauit et ipse ambulare. item Petrus super quem ecclesia Domini dignatione fundata est in epistula sua ponit et dicit: Christus passus est", + "candidate_score": 0.680546, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1", + "max_score": 0.695182, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_315", + "psc_text": "et stercora existimat non solum haec, sed et cetera omnia, quae supra commrlUorauitcommemorauit, propter non qualemlibet, sed eminentememinente, sicut ipse dicit, scientiam Christi Iesu domini nostri, quam procul dubio adhuc in fide habebat, nondum in specie. tunc erit enim eminens Christi scientia, quando fuerit ita reuelatus, ut quod creditur uideatur. unde alio loco ita dicit: mortui enim estis et uita uestra abscondita cst cum Christo in deo. cum Christus apparuerit, uitauestra, tunc et uos apparebitis cum illo in gloria. hinc et ipse dominus: qui diligit m e, inquit, diligetur a patre meo, et ego diligam eum et manifestabo m e ipsum illi. hinc Iohannes euangelista: dilectissimi, inquit, filii dei sumus, et nondum apparuit quod erimus. scimus quia, cum apparuerit, similes ei erimus, quoniam uidebimus cum sicuti est. tunc erit eminens Christi scientia; nunc enim est quidem abscondita in fide, sed nondum eminens apparet in specie. § 20 Abicit ergo illa", + "candidate_score": 0.695182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_0_2", + "bdc_text": "C[aelius ] S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_315", + "psc_text": "et stercora existimat non solum haec, sed et cetera omnia, quae supra commrlUorauitcommemorauit, propter non qualemlibet, sed eminentememinente, sicut ipse dicit, scientiam Christi Iesu domini nostri, quam procul dubio adhuc in fide habebat, nondum in specie. tunc erit enim eminens Christi scientia, quando fuerit ita reuelatus, ut quod creditur uideatur. unde alio loco ita dicit: mortui enim estis et uita uestra abscondita cst cum Christo in deo. cum Christus apparuerit, uitauestra, tunc et uos apparebitis cum illo in gloria. hinc et ipse dominus: qui diligit m e, inquit, diligetur a patre meo, et ego diligam eum et manifestabo m e ipsum illi. hinc Iohannes euangelista: dilectissimi, inquit, filii dei sumus, et nondum apparuit quod erimus. scimus quia, cum apparuerit, similes ei erimus, quoniam uidebimus cum sicuti est. tunc erit eminens Christi scientia; nunc enim est quidem abscondita in fide, sed nondum eminens apparet in specie. § 20 Abicit ergo illa", + "candidate_score": 0.681677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_5_7", + "bdc_text": "Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_28", + "psc_text": "diligerentur uxores. absit ergo, ut in libro meo contra haec testimonia diuina iste aliquid legerit; sed uel non intellegendo uel magis calumniando in alium sensum conatur detorquere quod legit. librum autem meum, contra quem se quattuor libellis respondisse commemorat, post damnationem Pelagii Caelestiique conscripsi. quod ideo dicendum putaui, quoniam iste dicit 'ab inimicis suis in odium ueritatis dicta mea fuisse suscepta', ne ideo quisquam existimet propter hunc librum meum inimicos gratiae Christi nonos hereticos fuisse damnatos. in eo autem libro defensio est potius quam reprehensio nuptiarum. GGen. 2,24 9 Prou. 19, 14 12 cf. Matth. 19,3 14 Matth. 19,6 16 ef. Eph. 5, 25 23 Iulianus. 1 susciperuntO eius] cnim D calumpniomssimis R 2 repeti teaOwii ea. PosteaGL 3 nostra s.l.m20 isti BEFd dicatD ibi BCEFd 5 a deo nuptias (om. esse) EFbd constitutasGL 9 scriptum ex dictum B ad no* (uirg. add, m2) 0 uiro mulier DEFbd 11 uxorisF", + "candidate_score": 0.647285, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", + "max_score": 0.694632, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_694", + "psc_text": "totus hic psalmus informat. Et quoniam maximum mandatum in Lege esse cognovit, ut diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde nostro, et ex tota anima nostra, sui imitatione nos quoque, quos erudire studet, vult esse perfectos, dicens: Quomodo dilexi mandatum tuum, Domine. Hoc ipso charitas crescit affectu, quod ipsum testem advocat, cui munus dilectionis impenditur: nec speciem, sed plenitudinem charitatis tali conventione testatur. Hac usus est Petrus: Tu scis, inquit, Domine, quia diligo te (Joan. XXI, 15) . Sed qui diligit Dominum, legem ejus diligit, sicut Maria diligens Filium, omnia verba ejus in corde suo, materno conferebat affectu (Luc. II, 51). Diligens te, feci voluntatem tuam, scriptum est (Esai. XLVIII, 14). Ideo commisit et Christus Petro, ut pasceret gregem suum (Joan. XXI, 18), et Domini faceret voluntatem; quia charitatem ejus agnovit. Qui enim diligit, ex voluntate facit quae sibi sunt imperata: qui timet, ex necessitate. Itaque Dominus operationes servulorum suorum", + "candidate_score": 0.694632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_0_2", + "bdc_text": "C[aelius ] S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_694", + "psc_text": "totus hic psalmus informat. Et quoniam maximum mandatum in Lege esse cognovit, ut diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde nostro, et ex tota anima nostra, sui imitatione nos quoque, quos erudire studet, vult esse perfectos, dicens: Quomodo dilexi mandatum tuum, Domine. Hoc ipso charitas crescit affectu, quod ipsum testem advocat, cui munus dilectionis impenditur: nec speciem, sed plenitudinem charitatis tali conventione testatur. Hac usus est Petrus: Tu scis, inquit, Domine, quia diligo te (Joan. XXI, 15) . Sed qui diligit Dominum, legem ejus diligit, sicut Maria diligens Filium, omnia verba ejus in corde suo, materno conferebat affectu (Luc. II, 51). Diligens te, feci voluntatem tuam, scriptum est (Esai. XLVIII, 14). Ideo commisit et Christus Petro, ut pasceret gregem suum (Joan. XXI, 18), et Domini faceret voluntatem; quia charitatem ejus agnovit. Qui enim diligit, ex voluntate facit quae sibi sunt imperata: qui timet, ex necessitate. Itaque Dominus operationes servulorum suorum", + "candidate_score": 0.681576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_11_13", + "bdc_text": "Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ; deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_24", + "psc_text": "mulieris concupiscendae decorem oculos mentis aperuisti. Et si verum audire vis, quomodo te in lupanari non vidit Christus; quando te vidit, quia adulterando in corde tuo te ipsum lupanar esse fecisti? Denique ipse dicit Dominus Jesus: Qui viderit mulierem ad concupiscendum eam, jam adulteravit eam in corde suo (Matth. V, 28) . Unde tamen tam religiosus in opinione, qui tam probrosus in crimine? 13. Sed adquiesco tibi quod Jesus te nolit videre, nolit revincere, qui nolit accusare, nolint videre et angeli. Sed videt diabolus, qui tecum introivit, immo qui te introduxit: vident ministri ejus, qui te circumdederunt, ne videres angelos Dei: vidit Belial, vidit legio, qui te impulerunt; ne quis revocaret, ne quis teneret. Noli putare quod colludium tibi praestet silentii, qui vult tecum supplicii habere consortium. Studet plures similes sui videre; et in eo habet gloriam, quod plures perditos fecerit. Ipse est incentor, ipse accusator, ipse in Judam introivit,", + "candidate_score": 0.650915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_13", + "bdc_text": "deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_776", + "psc_text": "Deus (Psal. LXXXIV, 9) . Aperiam in parabolis os meum, loquar propositiones ab initio saeculi (Psal. LXXVII, 2) . Paravi lucernam Christo meo (Psal. CXXXI, 17) . Corpus suum quod erat ante limosum, et coeno haereditariae colluvionis obstructum, ut oleum spiritale recipere non posset, Christo paravit, ut luceat. Christo lucet, cujus opera in Christi lucent lumine. Christo lucebat Petrus, cum diceret: In nomine Jesu Christi Nazareni surge, et ambula (Act. III, 6) . Christo lucebat ille qui dicebat: Sanet te Dominus Jesus (Act. IX, 34) . Christo lucebat martyrum lucerna, qui pro Christo subiere martyrium. Christo lucebat David, qui poterat dicere: Cor meum et caro mea exsultaverunt in Deum vivum (Ps. LXXXIII, 3) . Christo paraverat mentem cum de eo, a quo frequenter ad mortem fuerat appetitus, diceret: Non mihi contingat a Domino, si fecero hoc verbum, Domino meo, Christo Domini injicere manum meam (I Reg. XXIV, 7) . Cum", + "candidate_score": 0.648796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_22_24", + "bdc_text": "Vale iterum per Christum Iesum . Basileae 16 . cal. aprilis 1550 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_733", + "psc_text": "pascuae ibi me collocavit (Psal. XXII, 2) . Ipse enim nos pascit, et reficit. Bona pascua divina sacramenta sunt. Carpis illic novum florem, qui bonum odorem dedit resurrectionis. Carpis lilium, hoc est, splendorem aeternitatis. Carpis rosam, hoc est, Dominici corporis sanguinem. Bona etiam pascua libri sunt Scripturarum coelestium, in quibus quotidiana lectione pascimur, in quibus recreamur ac reficimur; cum ea quae scripta sunt, degustamus, vel summo ore libata frequentius ruminamus. His pascuis grex Domini saginatur. 3. Bona etiam Christi pascua, qui pascit in liliis, in splendore sanctorum: bona pascua etiam montes convallium. Nam et in his pascitur Christus, sicut capreolus, aut hinnulus cervorum. Montes sunt convallium, sicut luminaria istius mundi sedula humilitate fulgentes, qui virtutum diversarum praestant cacumine, et supra mundum meritis suis eminent. Isti sunt de quibus dicitur: De hoc mundo non sunt, sicut et ego non sum de hoc mundo (Joan. XVII, 14) ; quia supra mundum sunt", + "candidate_score": 0.63739, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.694372, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1147", + "psc_text": "175. Non est igitur dubium credidisse Petrum, et credidisse quia dilexit, dilexisse quia credidit. Unde et contristatur quia et tertio interrogatur: Amas me (Ibid., 17) ? Is enim interrogatur, de quo dubitatur. sed Dominus non dubitat, qui interrogat, non ut disceret, sed ut doceret quem elevandus in coelum, amoris sui nobis velut vicarium relinquebat. Sic enim habes: Simon Joannis, diligis me? Utique tu scis, Domine, quia amo te. Dicit ei Jesus: Pasce agnos meos (Ibid., 16) . Bene conscius sui non ad tempus assumptum, sed jamdudum Deo cognitum Petrus testificatur affectum. Quis est enim alius, qui de se hoc facile profiteri possit? Et ideo quia solus profitetur ex omnibus, omnibus antefertur; major enim omnibus charitas. 176. Illud quoque diligentius intuendum, cur cum Dominus dixerit: Diligis me? ille responderit: Tu scis, Domine, quia amo te. In quo videtur mihi dilectio habere animi charitatem, amor quemdam aestum conceptum corporis ac mentis ardore,", + "candidate_score": 0.694372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_17_19", + "bdc_text": "Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito . Ab hoc plura quam a me hac de re accipies , quod is perpetuo illic fuerit , me autem dominus in varias terras deduxerit . Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.677139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_17", + "bdc_text": "Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.651252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_12", + "bdc_text": "Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_858", + "psc_text": "Paterisne, oro, liberos tuos, vivente te, esse sub vitrico; aut incolumi matre, degere sub noverca? Pone, si repudiata non nubat. Et haec viro tibi debuit displicere, cui adultero fidem servat? Pone, si nubat. Necessitatis illius tuum crimen est; et conjugium quod putas, adulterium est. Quid enim refert, utrum id aperta criminis confessione, an mariti specie adulter admittas; nisi quod gravius est legem criminis fecisse, quam furtum?. 7. Sed fortasse dicit aliquis: Quomodo Moyses mandavit dari librum repudii, et dimittere uxorem (Deut. XXIV, 1) ? Qui hoc dicit, Judaeus est; qui hoc dicit, Christianus non est. Et ideo quia hoc objicit, quod objectum est Domino, respondeat ei Dominus: Ad duritiam, inquit, cordis vestri permisit vobis Moyses dare librum repudii, et dimittere uxores: ab initio autem non fuit sic (Matth. XIX, 8) . Moyses permisit, inquit, non Deus jussit; ab initio autem Dei lex est. Quae est lex Dei? Relinquet homo patrem", + "candidate_score": 0.633697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_6_8", + "bdc_text": "Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1073", + "psc_text": "lavare delictum. Unde etiam lapsus sanctorum utilis: nihil mihi nocuit quod negavit Petrus, profuit quod emendavit. Didici cavere alloquia perfidorum. Petrus inter Judaeos negavit, Salomon contubernio gentili deceptus erravit (III Reg. XI, 4). 90. Flevit ergo et amarissime Petrus, flevit ut lacrymis suum posset lavare delictum: et tu si veniam vis mereri, dilue lacrymis culpam tuam: eodem momento, eodem tempore respicit te Christus. Si in aliquo fortasse labaris; quia secretorum tuorum assistit testis, respicit ut recorderis et fatearis errorem. Imitare Petrum dicentem alibi tertio (6, q. 1, cap. Imitare Petrum): Domine, tu scis quia diligo te (Joan. XXI, 15) . Etenim quia tertio negaverat, tertio confitetur: sed negavit in nocte, confitetur in die (Cf. Aug. lib. I de Gratia Christi, cap. 45). 91. Haec autem ideo scripta sunt, ut sciamus neminem jactare se debere; nam si Petrus lapsus est, quia dixit: Etsi alii scandalizati fuerint in te, ego non scandalizabor", + "candidate_score": 0.633621, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.694337, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_0_2", + "bdc_text": "C[aelius ] S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.694337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.691212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_14_16", + "bdc_text": "Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_185", + "psc_text": "802 sententia mea et ego profiteor a consortio sacerdotali esse privandum. » Maximus episcopus Emonensis dixit: « Palladium, qui blasphemias Arii nec damnare voluit, sed magis ipse confessus est, juste ac merito esse damnatum, et Deus novit, et fidelium conscientia condemnavit. » 60. Exuperantius episcopus Dertonensis dixit: « Palladium, qui sectam Arii vel ejus doctrinam damnare noluit, sed defendit, ut caeteri consortes mei damnaverunt, etiam et ego condemno. » Bassianus episcopus Laudensis dixit: « Audivi sicut et caeteri consortes mei, impietates Arii, quas Palladius non solum non condemnavit, sed confirmavit: hic anathema sit, et sacerdotio privabitur. » 61. Philaster episcopus Brixianus dixit: « Blasphemias et iniquitatem Palladii, qui Arianam doctrinam sequitur et defendit, una cum omnibus ego condemnavi. » Constantius episcopus Sciscianensis dixit: « Palladium, qui blasphemias et impietates Arii non condemnavit, sicut et caeteri consacerdotes mei, et ego censeo damnandum. » Heliodorus episcopus Altiniensis dixit: « Qui perfidiam Arii", + "candidate_score": 0.668985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_12_14", + "bdc_text": "Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ; deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est . Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_490", + "psc_text": "Apostolo lectum est (Galat. I, 18), mysticum reor; eo quod quindecim diebus apud Petrum manserit: videtur enim mihi quod apostolis sanctis Scripturae divinae interpretationem sermone secum vario conferentibus pleni luminis refulserit claritudo, ignorantiae umbra decesserit. Sed jam veniamus ad mulieris hujus adulterae absolutionem. 11. Oblata erat a Scribis et Pharisaeis Domino Jesu adulterii rea (Joan. VIII, 3 et seq,). et hac oblata fraude, ut si eam absolveret, Legem solvere videretur: sin vero damnaret, propositum sui mutaret adventus; quia peccata omnium remissurus advenit. Denique supra ait: Ego non judico quemquam (Joan. VIII, 15) . Offerentes ergo eam, dixerunt: Hanc mulierem invenimus publice maechantem. Scriptum est enim in lege Moysis omnem maecham lapidari. Tu vero quid dicis de ea (Levit. XX, 10) ? 12. Quae cum dicerent, Jesus inclinato capite, digito scribebat in terra. Et cum exspectarent, ut audirent eum, erigens caput dixit: Qui sine peccato est, prior lapidet eam. Quid tam", + "candidate_score": 0.668714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_11_13", + "bdc_text": "Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ; deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_490", + "psc_text": "Apostolo lectum est (Galat. I, 18), mysticum reor; eo quod quindecim diebus apud Petrum manserit: videtur enim mihi quod apostolis sanctis Scripturae divinae interpretationem sermone secum vario conferentibus pleni luminis refulserit claritudo, ignorantiae umbra decesserit. Sed jam veniamus ad mulieris hujus adulterae absolutionem. 11. Oblata erat a Scribis et Pharisaeis Domino Jesu adulterii rea (Joan. VIII, 3 et seq,). et hac oblata fraude, ut si eam absolveret, Legem solvere videretur: sin vero damnaret, propositum sui mutaret adventus; quia peccata omnium remissurus advenit. Denique supra ait: Ego non judico quemquam (Joan. VIII, 15) . Offerentes ergo eam, dixerunt: Hanc mulierem invenimus publice maechantem. Scriptum est enim in lege Moysis omnem maecham lapidari. Tu vero quid dicis de ea (Levit. XX, 10) ? 12. Quae cum dicerent, Jesus inclinato capite, digito scribebat in terra. Et cum exspectarent, ut audirent eum, erigens caput dixit: Qui sine peccato est, prior lapidet eam. Quid tam", + "candidate_score": 0.664151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.6554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_5_7", + "bdc_text": "Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_67", + "psc_text": "ad me datis litteris urgendum putavi, sed iis lectis quas ad virginem dederas, adverti diversum esse, quod ad me scripseras; et tamen cum epistolae tuae sibi non convenirent, consulendum te, non arguendum putavi. Quid igitur sibi vult illa argumentatio, quia illud detulerit, quod ad me scripseras, delatam videlicet eam in turpi crimine; ita ut editum et obrutum partum dici asserat? Quasi vero istud ad Indiciam, non ad me scripseris. Illa ubi audivit litteris tuis Maximum subduci accusationi, litteras tuas protulit, quibus eum criminis delatorem probavit: ad me datas non legerat, nec quid haberent, sciebat. 19. Ego autem exhorrui a primo calumniam, quia advertebam non crimen intendi, sed injuriam virginis desiderari, cujus inspectio et visitatio postulabatur, non aliquod flagitium deferebatur. Quis enim istud a principio fraude compositum nequaquam sibi congruere et convenire non arbitraretur? Cucurrisse mulieres viles ad monasterium, jactasse partum virginis, et necem pignoris, de monasterio rumorem per populos sparsum,", + "candidate_score": 0.654886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_5_7", + "bdc_text": "Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_583", + "psc_text": "ut facis; quoniam nos te diligimus. EPISTOLA XXXIII. IRENAEO vereri se ne quis ex loco Scripturae de duabus uxoribus duas in eodem homine animas esse arbitretur, significanti; scribit varias ibidem indicari animae qualitates; in amabili enim animam voluptati deditam adumbrari, in odibili vero severiores virtutes consectantem: hujus autem unius primogenitos esse cum ex altero loco, tum ex eo etiam qui fuit propositus, intelligi. AMBROSIUS IRENAEO salutem. 1. Superiore epistola scripsimus liberandam ab adversariis animam nostram, et cum ea indissociabilis vitae subeundum consortium. Et quia sermo iste nobis de Deuteronomio (Deut. XXI, 16) exemplum assumpsit assertionis suae, quo loci subjectum est 920 de viro, qui duas uxores habebat, unam odibilem, alteram amabilem; non perfunctorie motus videris, ne forte duas animas istum sibi adscivisse aliquis intelligat: quod fieri nequaquam potest. 2. Verum ipse non ignoras quod interdum Scriptura cum allegoriam dicit, alia ad speciem Synagogae, alia ad Ecclesiae refert: alia ad animam,", + "candidate_score": 0.65134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_583", + "psc_text": "ut facis; quoniam nos te diligimus. EPISTOLA XXXIII. IRENAEO vereri se ne quis ex loco Scripturae de duabus uxoribus duas in eodem homine animas esse arbitretur, significanti; scribit varias ibidem indicari animae qualitates; in amabili enim animam voluptati deditam adumbrari, in odibili vero severiores virtutes consectantem: hujus autem unius primogenitos esse cum ex altero loco, tum ex eo etiam qui fuit propositus, intelligi. AMBROSIUS IRENAEO salutem. 1. Superiore epistola scripsimus liberandam ab adversariis animam nostram, et cum ea indissociabilis vitae subeundum consortium. Et quia sermo iste nobis de Deuteronomio (Deut. XXI, 16) exemplum assumpsit assertionis suae, quo loci subjectum est 920 de viro, qui duas uxores habebat, unam odibilem, alteram amabilem; non perfunctorie motus videris, ne forte duas animas istum sibi adscivisse aliquis intelligat: quod fieri nequaquam potest. 2. Verum ipse non ignoras quod interdum Scriptura cum allegoriam dicit, alia ad speciem Synagogae, alia ad Ecclesiae refert: alia ad animam,", + "candidate_score": 0.638049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_10_12", + "bdc_text": "nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_490", + "psc_text": "Apostolo lectum est (Galat. I, 18), mysticum reor; eo quod quindecim diebus apud Petrum manserit: videtur enim mihi quod apostolis sanctis Scripturae divinae interpretationem sermone secum vario conferentibus pleni luminis refulserit claritudo, ignorantiae umbra decesserit. Sed jam veniamus ad mulieris hujus adulterae absolutionem. 11. Oblata erat a Scribis et Pharisaeis Domino Jesu adulterii rea (Joan. VIII, 3 et seq,). et hac oblata fraude, ut si eam absolveret, Legem solvere videretur: sin vero damnaret, propositum sui mutaret adventus; quia peccata omnium remissurus advenit. Denique supra ait: Ego non judico quemquam (Joan. VIII, 15) . Offerentes ergo eam, dixerunt: Hanc mulierem invenimus publice maechantem. Scriptum est enim in lege Moysis omnem maecham lapidari. Tu vero quid dicis de ea (Levit. XX, 10) ? 12. Quae cum dicerent, Jesus inclinato capite, digito scribebat in terra. Et cum exspectarent, ut audirent eum, erigens caput dixit: Qui sine peccato est, prior lapidet eam. Quid tam", + "candidate_score": 0.637273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_5", + "bdc_text": "Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_583", + "psc_text": "ut facis; quoniam nos te diligimus. EPISTOLA XXXIII. IRENAEO vereri se ne quis ex loco Scripturae de duabus uxoribus duas in eodem homine animas esse arbitretur, significanti; scribit varias ibidem indicari animae qualitates; in amabili enim animam voluptati deditam adumbrari, in odibili vero severiores virtutes consectantem: hujus autem unius primogenitos esse cum ex altero loco, tum ex eo etiam qui fuit propositus, intelligi. AMBROSIUS IRENAEO salutem. 1. Superiore epistola scripsimus liberandam ab adversariis animam nostram, et cum ea indissociabilis vitae subeundum consortium. Et quia sermo iste nobis de Deuteronomio (Deut. XXI, 16) exemplum assumpsit assertionis suae, quo loci subjectum est 920 de viro, qui duas uxores habebat, unam odibilem, alteram amabilem; non perfunctorie motus videris, ne forte duas animas istum sibi adscivisse aliquis intelligat: quod fieri nequaquam potest. 2. Verum ipse non ignoras quod interdum Scriptura cum allegoriam dicit, alia ad speciem Synagogae, alia ad Ecclesiae refert: alia ad animam,", + "candidate_score": 0.631871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.600586, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.693692, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_14_16", + "bdc_text": "Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_828", + "psc_text": "cap. 16, p. 227. CAPUT XXXI. Quid Valens gesserit in Antiochia et Cappadocia. Valens itaque, Nicomedia relicta, pergebat ad Antiochiam. Interea dum venisset ad Cappadociam, solite [ ms. Lyr., sollicite] ejus loci turbabat Ecclesias, Arianis eas tradere volens. Quod se credebat cito perficere, eo quod pro quibusdam inimicitiis Basilius Eusebio, qui tunc Caesariensem regebat Ecclesiam, videbatur offensus; et abscedens in Pontum, cum monachis habitabat ibi philosophantibus. Porro populus, et maxime nobilium ac sapientium, Eusebium in suspicione habebant, quasi ipse fuisset auctor fugae viri philosophi vita verboque perfecti. Volebantque eum deserere, et apud semetipsos missarum celebrare solemnia. Sed Basilius quidem, ne turba nasceretur in populo per seditiones haereticorum, agebat in Ponto silentium cum suis episcopis, qui semper adhaeserant illi. Contigit etiam ut circa Eusebium odium populi nasceretur. Dumque Basilio fuisset nuntiatum quia Valens veniret in Cappadociam, relicto Ponto, Caesaream venit, et pactis cum Eusebio celebratis, Ecclesiam pro tempore suis adhortationibus roborabat.", + "candidate_score": 0.693692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_14_16", + "bdc_text": "Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_402", + "psc_text": "Ursacius et Valens gestis Athanasii superati, conversi [ Ms. Lyr., reversi] sunt. Athanasius ergo per Pelusium pergebat ad Alexandriam. Transiens autem per civitates, edocebat ut Arianos universi declinarent, et consubstantialitatis dogma complecterentur. In quibusdam vero ecclesiis ordinationes fecit. Et hoc fuit initium alterius querelae adversus eum, quia in aliorum ecclesiis ordinare praesumpsit. Haec itaque de Athanasio provenerunt. SOCRATES, lib. II, cap. 19. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 114. CAPUT XXXV. Quibus occasionibus tunc respublica turbabatur, et de divisione Antiocheni populi propter fidem. Interea respublica fortuitis casibus urgebatur: unde quae sunt capitularia non est incongruum breviter explanare. Igitur quia, aedificatore Constantinopolitanae civitatis moriente, tres ejus filii imperium susceperunt, in praecedentibus est narratum. Sciendum autem quia cum istis imperavit consobrinus eorum, nomine Dalmatius, vocabulum patris habens; qui dum paululum imperasset, a militibus interemptus est, non jubente Constantio ut occideretur, nec tamen prohibente. Dum vero Constantinus minor fratris partes invaderet, et ipse", + "candidate_score": 0.684173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_14_16", + "bdc_text": "Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.682778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_14_16", + "bdc_text": "Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_333", + "psc_text": "ms. Santheod., unicam], veluti quae apostolicam haberet curam, et antiquitus mater pietatis existeret, licet ab Oriente ad eam praedicatores dogmatis advenissent. Se vero non propterea secundo loco habendos existimabant, eo quod non magnitudine aut multitudine abundarent ecclesiarum, cum vitae qualitate non cederent; crimenque Julio importabant, eo quod Athanasii sectatoribus communicasse videretur, et tanquam eorum contumelias irrogasset, eorumque sententiam destruxisset; et veluti injustum ejus factum ecclesiasticisque sanctionibus dissonans arguebant. His ita conscriptis, addiderunt quia si susciperet Julius damnationem ab eis factam, et ordinatos episcopos in damnatorum loco firmaret, pacem cum eo et communionem haberent. Si vero placitis ipsorum resisteret, contraria celebrarent; quippe cum orientales episcopi non restitissent, dum Novatus a Romana pelleretur Ecclesia. De his autem quae praeter commune placitum de concilio Nicaeno gesserant, nihil ei rescribere maluerunt. SOZOMEN., lib. III, cap. 6; edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 507. CAPUT XVII. Quid Athanasio Alexandriam remeante provenerit. Haec itaque orientales episcopi", + "candidate_score": 0.680414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_15_17", + "bdc_text": "Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt . Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_497", + "psc_text": "sanctam fidem nostram in apostolorum eruditione fundatam, hanc vos tenere, et hanc populis universis exponere, quae videlicet a constitutis Patrum nulla ratione dissentit, per quos justum est caeteros erudiri. Sed relatione Gallicanorum et Venetorum fratrum, quosdam haeresibus favere cognovimus. Quod malum non solum cavere debent episcopi, sed etiam reluctari contra ea quae gesta sunt imperitia aut simplicitate quorumdam pravis interpretationibus deceptorum. Variis ergo doctrinis non decet labefactari, sed magis Patrum nostrorum roborari sententiam. Auxentium igitur Mediolani praecipue in hac causa damnatum esse praescriptum est. Unde justum est omnes in universo Romanorum orbe doctores legis, ea quae legis sunt sapere, et non fidem doctrinis variis maculare. Itaque dum primum haereticorum coepisset nequitia pullulare, sicut etiam nunc blasphemia nefandorum patet Arianorum, tunc Patres nostri trecenti decem et octo electi, habito tractatu in urbe Nicaena, hunc murum firmissimum contra arma diabolica statuerunt; et hoc remedio venena mortifera sunt depulsa, ut Pater et Filius", + "candidate_score": 0.679865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_14_16", + "bdc_text": "Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_930", + "psc_text": "Theodosius imperator duxit uxorem; ex qua Placidia filia noscitur ei esse progenita. Nam Arcadium et Honorium ex Flacilla priore conjuge habuisse cognoscitur. SOCRATES, lib. IV, cap. 26. Edit. Christ. Vales. cap. 31, p. 248. CAPUT XII. Quod Themistius philosophus Valentem ab orthodoxorum nece avocaverit. Interea Valens in Antiochia Syriae degens, consubstantialitatis cultores vehementer insequebatur, nisi eum liber Themistii philosophi revocasset, in quo peroraverat quia eum esse non oporteret infestum, propter discordiam ecclesiasticorum dogmatum, quando etiam apud paganos ultra trecentarum sectarum differentia videretur, et unusquisque pro dogmate proprio in sententia diversa consisteret. Et si forte hoc Deo gratum potius esset, dum non facile cognoscitur, et diverso modo glorificatur; quatenus unusquisque amplius timeat, dum integritatem ejus scientiae, vel quomodo, aut qualis, quantusque sit magis ignorat. His ergo Themistii ratiocinationibus aliquantulum mitior factus est imperator. SOCRATES, lib. VI, cap. 36, p. 695. CAPUT XIII. Quemadmodum se Gothi contulerint ad Valentem, et quomodo ad", + "candidate_score": 0.67829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_13_15", + "bdc_text": "deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est . Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1086", + "psc_text": "purpura thecam in qua caput Baptistae jacebat, eamque portans venit, et ante civitatem Constantinopolitanam recondidit in septimo milliario, ibique magnam et pulcherrimam Deo aedificavit ecclesiam; crebroque deprecatus est matronam, promisitque dona gratissima si reconciliari vellet. Nec passa est, erat enim Macedoniana haeresi violata, licet presbyter Vincentius consectator ejus, qui prophetae sepulcrum aequaliter observabat, conversus fuisset, et catholicae communicasset Ecclesiae. Ferunt enim quia conjurationem habeant Macedoniani nunquam se a sua secta recedere. Verum is presbyter, dum ageretur de migratione sacri capitis, apud se definivit, quia si sequeretur Baptista imperatorem, et ipse communicaret ei. Quo facto, conversus est. SOZOMEN., lib. VII, cap. 21, p. 737. CAPUT XLIV. Quemadmodum Flavianus Antiochenum solus acceperit episcopatum. Igitur in Antiochia Meletii maximi successionem Flavianus accepit, qui cum Diodoro plurima pro ovibus certamina passus est. Voluerat enim Paulinus Ecclesiae suscipere praesulatum: sed pontificum restitit chorus, dicens non oportere eum qui Meletii consilium non receperat, post illius mortem", + "candidate_score": 0.678121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_15_17", + "bdc_text": "Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt . Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_821", + "psc_text": "Athanasius irrationabilem furorem populi metuens, atque timens ne malorum faciendorum ipse causa esse videretur, quatuor mensibus semetipsum in sepulcro patris abscondit. Cumque propter ejus absentiam, seditionem desiderio ipsius populus excitasset, agnoscens imperator propter hoc Alexandriam esse turbatam, litteris indicavit, ut Athanasius licenter teneret Ecclesias. Et haec fuit causa ut usque ad Athanasii mortem Alexandrina non turbaretur Ecclesia. Quia vero post ejus mortem rursus Ariani eas Ecclesias invaserunt, post pauca narrabo. SOCRATES, lib. IV, cap. 12. Edit. Christ. Vales. cap. 13, p. 225. CAPUT XXVIII. De concilio Tyanensi, ubi litterae Liberii et Occidentalium sunt receptae. Illo siquidem tempore celebrabatur concilium in Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam", + "candidate_score": 0.676323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_14_16", + "bdc_text": "Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_625", + "psc_text": "Basilium Ecclesiae Ancyranae presbyterum, et Eupsychium Caesariensem Cappadociae, ducta nuper uxore, dum adhuc quasi sponsus esse videretur. Eupsychius enim peremptus est propter Fortunae templum, quod, sicuti jam diximus, dirutum fuerat; et in communi Caesarienses iram principis sunt experti, et alii quidem morte, alii fuga mulctati sunt. Basilius autem studiosus vir, circa dogmata probatus, dum vixit Constantius, restitit Arianis. Et propterea Eudoxii decreto ab ordine est remotus ecclesiastico. Cum vero Julianus tenuisset imperium, Christianos publice commonebat, ut proprium dogma servarent, nec paganorum superstitione macularentur, 288 honoresque collatos a principe pro nihilo judicarent, temporales utique, et perpetuae damnationis auctores. Propterea ergo in suspicionem et odium veniens paganorum, quoniam publice sacrificantes inspiciens stabat, et ingemiscens orabat atque clamabat, ne ullus Christianorum hujusmodi errore teneretur obnoxius; comprehensus et traditus provinciae judici, multaque tormenta fortiter sustinens, martyrio coronatus est. Haec ergo colligens sub uno retuli, licet diversi anni vel dies eorum videantur esse martyrii. SOZOMEN.,", + "candidate_score": 0.674098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_14_16", + "bdc_text": "Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_782", + "psc_text": "namque infelix passus est quae progenitor Adam. Conjugis enim est seductus alloquio, et muliebribus verbis illaqueatus. Illa namque primitus Arianae fallaciae captionibus irretita, etiam istum secum corruere in blasphemiae foveam persuasit: cujus seductionis auctor fuit Eudoxius. Is enim adhuc Constantinopolitanae gubernacula tenebat Ecclesiae, non regens, sed suam potius mergens navem. Tunc ergo in ipso baptismatis tempore, jurejurando miserrimum obligavit, ut et in impietate dogmatis permaneret, et undique contraria sapientes expelleret. Sic igitur ille doctrinam apostolicam derelinquens, contrarias partes sumpsit, et post paululum quae juraverat adimplevit. THEODORETUS, lib. IV, cap. 11. Edit. Christ. Vales. cap. 12, p. 165. CAPUT XIV. Qua crudelitate Valens sit usus adversus orthodoxos. Interea venit in Euroeam; metuebat enim ne forte Persae pacta sub Joviano triginta annorum facta solverent. Qui cum nihil moverent, degebat in Antiochia. Quo tempore Meletium quidem episcopum destinavit exsilio, Paulino vero reveritus, illius vitae pepercit. Eos autem qui Eudoxio communicare nolebant, Ecclesiis expulit,", + "candidate_score": 0.673878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_15_17", + "bdc_text": "Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt . Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_691", + "psc_text": "numero, virtute, moribus, conscriptione, charactere et dispositione Graecorum valde pares. Et nisi quia vetustatem homines honorabant, et quae sunt in usu grata credebant, nam ut ego reor, aequa veteribus Apollinaris opuscula decrevissent. Fecit etiam non ignobilem ad ipsum imperatorem, sive contra paganos philosophos librum, cui titulum posuit, Pro veritate. In quo de sacris testimoniis tacens, probavit illos quidem fuisse deceptos, se autem sapere vera de Deo. Haec autem considerans imperator, claris tunc episcopis scripsit: Legi, et reprehendi. Cui rescripserunt: Etsi legisti, sed non agnovisti: si enim cognovisses, nequaquam reprehendisses. Quidam dicunt hanc epistolam praesulis Ecclesiae Cappadocenae fuisse Basilii, quod incredibile non est. Sive autem ejus, sive sit alterius, justum est virtutis laudare doctrinam. SOZOMEN., lib. V, cap. 17. Edit. Christ. Vales. cap. 18, p. 623. CAPUT XXXVIII. De his qui amore pecuniae a fide declinaverunt. Plurimi siquidem non recta mente Christianum habentes nomen, quippe pecunias et honorem praesentem felicitati verae", + "candidate_score": 0.672613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_14_16", + "bdc_text": "Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_538", + "psc_text": "tanquam haeretice sapientem, et qui contra ecclesiasticam consuetudinem quaedam humanae sapientiae facta conscriberet, et dialogos plenos blasphemia dictaret, atque turbarum ecclesiasticarum et seditionis auctor exstaret. Dicitur autem ab aliquibus, quia non eum integro corde deposuerunt; sed volentes se principi commendare, eo quod dicerentur similia sapere. Videntes autem imperatoris indignationem quam circa Macedonium tunc habebat, etiam eum deposuerunt, et Eleusium Cyzici, et Basilium Ancyrae, et Ortasium Sardicorum, Dracontium Pergami. Et dum in dogmate viderentur habere discordiam, tamen tempore depositionis memoriam eorum fidei non fecerunt; sed culpas eis omnibus inferebant singulariter, per quas eos asserebant in ecclesiasticis regulis deliquisse. SOZOMEN., lib. IV, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 579. CAPUT XXXVII. Pro qua causa sit Cyrillus Hierosolymorum depositus. Inter quos Cyrillum quoque Hierosolymorum deposuerunt, tanquam Eustathio Elpidioque communicantem. Hi enim contraria sapuerant eis qui in Mitylene fuerant congregati. Inter quos etiam ipse convenerat, et tanquam post depositionem in Palaestina factam,", + "candidate_score": 0.671062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_15_17", + "bdc_text": "Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt . Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_485", + "psc_text": "divinae Scripturae religionem tuam poterunt edocere. THEODORETUS, lib. II, cap. 18 et 19, p. 97. Haec itaque synodus scripsit, et per episcopos destinavit. Ursacius autem et Valens eorum praevenientes adventum, derogaverunt concilio: ostendentes imperatori expositionem fidei quam portabant. Imperator Ariano dogmati favens, indignatur adversus synodum, et Ursacium ac Valentem potius honoravit. Quamobrem qui a concilio fuerant destinati tardaverunt, non valentes impetrare responsum. Sero tamen ad synodum Constantius per praesentes episcopos hujusmodi scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXII. Epistola Constantii ad Ariminense concilium. Constantius victor ac triumphator Augustus universis episcopis Arimino congregatis salutem. Semper equidem et prae omnibus cogitare nos de sacra et adoranda lege, non ignorat vestra benignitas. Nunc autem viginti quos vestra sapientia destinavit episcopos, legationis suae causa, interim videre nequivimus, cum sit nobis necessarium circa barbaros iter, et, sicut nostis, deceat animo puro ab omni cogitatione utilitatem divinae", + "candidate_score": 0.670452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_14_16", + "bdc_text": "Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_292", + "psc_text": "omni virtute agere conabor, quatenus quae in lege Dei sunt, ea praecipue sine aliqua titubatione serventur. Quibus utique neque vituperatio, neque mala superstitio poterit implicari, dispersis utique, ac palam contritis, et penitus exterminatis sacratissimae legis inimicis, qui sub schemate sancti nominis blasphemias varias et diversas injiciunt. SOCRATES, lib. I, c. 22. Edit. Christ. Vales. c. 34. CAPUT VIII. Quod venientes episcopi Ario faventes Athanasio detraxerint, ita ut in exsilium mitteretur Hae siquidem litterae ad aestuationem perduxerunt eos qui fuerant in synodo congregati, quoniam plures quidem ad proprias redierant civitates. Qui vero circa Eusebium, et Theogonium, et Marin, Patrophilum, et Ursacium, et Valentem erant, ad Constantinopolitanam venientes urbem, nequaquam de calice fracto, aut altari subverso, aut Arsenio perempto, quod in synodo concinnaverant, quaestionem fieri permiserunt; sed aliam invenere detractionem, suggerentes imperatori, quoniam Athanasius interminaretur non se missurum ab Alexandria frumenta solemniter ad Constantinopolitanam urbem. Et haec se audisse dicebant, Athanasio dicente", + "candidate_score": 0.669164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_14_16", + "bdc_text": "Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_452", + "psc_text": "invidiae nimietate, neque Constante vivo, et Constantio eum se diligere profitente, ab ejus molestia recedebant; sed Antiochiae congregati Narcissus Cilix, Theodorus Thraciae, Theogonius Nicaenus, Patrophilus Scythopoleos, Minophantus Ephesius, et alii circa triginta, scripserunt omnes universis episcopis: quia contra sanctiones ecclesiasticas Alexandriam remeasset, nec in concilio sine culpa fuisset inventus; et jubebant ut neque communicarent ei, neque scripta dirigerent, sed Georgio, qui ab eis fuerat ordinatus. Verum Athanasio nullus hinc sermo fuit. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. CAPUT XV. De synodo apud Mediolanum facta. Igitur devicto Magnentio, cum solus Constantius Romanorum tenuisset imperium, omni studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed.", + "candidate_score": 0.668003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_14_16", + "bdc_text": "Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_968", + "psc_text": "Valentis temporibus a suis clericis recessisset, apud semetipsum in Bithynia morabatur, vir callidus et dicendi peritus, multusque populus concurrebat ad eum: alii experiri volentes, alii audire quae diceret. Hujus fama pervenit ad principem; cum quo ipse quoque voluit habere sermonem: sed Augusta Flacilla precibus eum retinuit. Erat enim fidelissima, et Nicaeni dogmatis jura sub integritate servabat, timuitque ne, ut assolet, eloquio viri callidi captus imperator, facile in sectam ejus incurreret. SOZOMEN., lib. VII, cap. 6, p. 710. CAPUT XII. De concilio Constantinopolitano contra Macedonianos. Interea cum episcopi centum et quinquaginta fuissent apud Constantinopolim congregati, 335 praecepit imperator ut nullus proderet quis esset maximus ille Meletius. Volebat enim ex memoria sui somnii virum illum sibimet indicari; cum ergo omnis illa multitudo pontificum regiam introisset domum, relictis omnibus ad magnum currit Meletium, et veluti quidam filius patris amator, post multum tempus paterna visione potitus, amplectebatur eum, et simul osculabatur oculos, labia, pectus,", + "candidate_score": 0.667838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_13_15", + "bdc_text": "deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est . Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1074", + "psc_text": "cognovi in Thessalia consuetudinem aliam: dum quidam clericus ante clericatum legitime duxisset uxorem, quia cum ea mixtus fuerat, abdicatus est, dum in Oriente cuncti spontanea voluntate, et non aliqua necessitate etiam episcopi semetipsos abstineant. Plurimi enim eorum etiam episcopatus tempore ex legitima uxore filios habuerunt. Hoc quoque in Thessalia servari cognovi, quoniam apud eos in diebus Paschae tantummodo baptizatur. Quapropter plurimi sine baptismate moriuntur. In Antiochia vero Syriae altare non ad orientem ecclesiae, sed magis ad occidentem habent. In Hellade, Hierosolymis, et Thessalia, ad tempus vespertinum orationes similes Novatianis Constantinopoli degentibus agunt. In Caesarea Cappadociae et Cypro, die sabbati, et dominico circa vesperam cum lucernariis episcopi atque presbyteri Scripturas interpretantur. In Alexandria presbyter non facit sermonem. Et haec res initium accepit ex quo Arius Ecclesiam conturbavit. Romae sabbata universa jejunant. In Caesarea Cappadociae eos qui post baptisma delinquunt, a communione suspendunt, sicut Novatiani et Macedoniani in Hellesponto faciunt, et in", + "candidate_score": 0.665612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_13_15", + "bdc_text": "deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est . Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_452", + "psc_text": "invidiae nimietate, neque Constante vivo, et Constantio eum se diligere profitente, ab ejus molestia recedebant; sed Antiochiae congregati Narcissus Cilix, Theodorus Thraciae, Theogonius Nicaenus, Patrophilus Scythopoleos, Minophantus Ephesius, et alii circa triginta, scripserunt omnes universis episcopis: quia contra sanctiones ecclesiasticas Alexandriam remeasset, nec in concilio sine culpa fuisset inventus; et jubebant ut neque communicarent ei, neque scripta dirigerent, sed Georgio, qui ab eis fuerat ordinatus. Verum Athanasio nullus hinc sermo fuit. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. CAPUT XV. De synodo apud Mediolanum facta. Igitur devicto Magnentio, cum solus Constantius Romanorum tenuisset imperium, omni studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed.", + "candidate_score": 0.664916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_13_15", + "bdc_text": "deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est . Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_402", + "psc_text": "Ursacius et Valens gestis Athanasii superati, conversi [ Ms. Lyr., reversi] sunt. Athanasius ergo per Pelusium pergebat ad Alexandriam. Transiens autem per civitates, edocebat ut Arianos universi declinarent, et consubstantialitatis dogma complecterentur. In quibusdam vero ecclesiis ordinationes fecit. Et hoc fuit initium alterius querelae adversus eum, quia in aliorum ecclesiis ordinare praesumpsit. Haec itaque de Athanasio provenerunt. SOCRATES, lib. II, cap. 19. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 114. CAPUT XXXV. Quibus occasionibus tunc respublica turbabatur, et de divisione Antiocheni populi propter fidem. Interea respublica fortuitis casibus urgebatur: unde quae sunt capitularia non est incongruum breviter explanare. Igitur quia, aedificatore Constantinopolitanae civitatis moriente, tres ejus filii imperium susceperunt, in praecedentibus est narratum. Sciendum autem quia cum istis imperavit consobrinus eorum, nomine Dalmatius, vocabulum patris habens; qui dum paululum imperasset, a militibus interemptus est, non jubente Constantio ut occideretur, nec tamen prohibente. Dum vero Constantinus minor fratris partes invaderet, et ipse", + "candidate_score": 0.664498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_13_15", + "bdc_text": "deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est . Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_649", + "psc_text": "lib. III, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 176. CAPUT XXXIII. Quia Eusebius veniens Antiochiam propter Paulinum, et divisum videns populum fuerit indignatus. Eusebius interea Vercellensis episcopus repente postmodum ab Alexandria venit ad Antiochiam, et inveniens Paulinum a Lucifero consecratum, plebemque divisam, Meletiique sequaces missas facientes seorsum, valde commotus est, quia factae ordinationi non universi consenserant; reprehenditque apud semetipsum quod gestum est, et pro reverentia Luciferi, habita taciturnitate discessit: promittens in conventu episcoporum quae gesta fuerant emendanda: habens tamen curam maximam, eos unire non potuit. Inter haec etiam Meletius ab exsilio remeavit; inveniensque seorsum celebrare collectas socios suos, praesidebat eis; sed ecclesias quidem obtinebat Euzoius, Ariani dogmatis praesul. Porro Paulinus unam tantummodo parvam intra civitatem detinebat ecclesiam, ex qua eum Euzoius pro sui reverentia non ejecit. Meletius autem extra civitatis portas solemnia celebrabat. Tunc igitur hoc modo de Antiochia discessit Eusebius. Verum Lucifer sentiens non suscipere Eusebium 291", + "candidate_score": 0.661533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_13_15", + "bdc_text": "deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est . Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1043", + "psc_text": "Aurum distribuere opus imperii est; ego autem pro ipso imperio hoc opus offero bona mihi omnia conferenti. Nam viro suo saepe dicebat: Oportet te semper, marite, cogitare quid dudum fuisti, quid modo sis. Haec si semper cogitaveris, ingratus benefactori non eris; sed imperium quod suscepisti legaliter gubernabis, et harum rerum placabis auctorem. His ergo sermonibus velut optimam quamdam utilitatem virtutisque abundantiam conjugi suo offerebat. THEODORETUS, lib. V, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 19, p. 223. CAPUT XXXII. De indignatione et reconciliatione Theodosii propter Antiochenos, statuam conjugis illius deponentes. Haec itaque ante maritum defuncta est. Post aliquantum vero tempus mortis ejus aliquid tale provenit, quod maximum amorem quem habuit circa eam imperator ostendit. Coactus itaque Theodosius plurimorum continuatione bellorum quamdam illationem novam imposuit civitatibus. Antiochena vero civitas novum vectigal ferre non potuit; sed videns populus suspendi diversos, egit quod vulgus solet, occasionem seditionis inveniens; deponentes enim imaginem ornatissimae Placillae (sic", + "candidate_score": 0.661135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_13_15", + "bdc_text": "deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est . Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_333", + "psc_text": "ms. Santheod., unicam], veluti quae apostolicam haberet curam, et antiquitus mater pietatis existeret, licet ab Oriente ad eam praedicatores dogmatis advenissent. Se vero non propterea secundo loco habendos existimabant, eo quod non magnitudine aut multitudine abundarent ecclesiarum, cum vitae qualitate non cederent; crimenque Julio importabant, eo quod Athanasii sectatoribus communicasse videretur, et tanquam eorum contumelias irrogasset, eorumque sententiam destruxisset; et veluti injustum ejus factum ecclesiasticisque sanctionibus dissonans arguebant. His ita conscriptis, addiderunt quia si susciperet Julius damnationem ab eis factam, et ordinatos episcopos in damnatorum loco firmaret, pacem cum eo et communionem haberent. Si vero placitis ipsorum resisteret, contraria celebrarent; quippe cum orientales episcopi non restitissent, dum Novatus a Romana pelleretur Ecclesia. De his autem quae praeter commune placitum de concilio Nicaeno gesserant, nihil ei rescribere maluerunt. SOZOMEN., lib. III, cap. 6; edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 507. CAPUT XVII. Quid Athanasio Alexandriam remeante provenerit. Haec itaque orientales episcopi", + "candidate_score": 0.660493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_13_15", + "bdc_text": "deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est . Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_631", + "psc_text": "episcopi, imperatoris jussione ab exsilio revocantur. Utrique enim ultra Thebaidis terminos ab exsilio remeantes, tractabant quemadmodum corruptam Ecclesiae regulam repararent. Placuit igitur ut Lucifer quidem ad Antiochiam Syriae perveniret, Eusebius Alexandriam; ut una cum Athanasio, facto consilio, Ecclesiae dogmata repararent. Lucifer tamen misit in locum suum diaconem, per quem professus est ratum se habiturum quod esset, concilio ordinante, constitutum. Ipse autem veniens Antiochiam, fluctuantem invenit Ecclesiam; erat enim inter se turba divisa, et non tantum haeresis Ariana, quae erat sub Euzoio, dividebat Ecclesiam; sed etiam Meletii sequaces, studium habentes circa suum praesulem, a suis consortibus recesserunt. Tunc ergo Lucifer ordinans eis Paulinum episcopum, rursus abscessit. Eusebius autem veniens Alexandriam, cum Athanasio concilium celebravit. SOCRATES, lib. III, cap. 4 et 5. Edit. Christ. Vales. cap. 5 et 6, p. 173. CAPUT XX. De concilio apud Alexandriam cum Athanasio celebrato. Conveneruntque ex diversis civitatibus episcopi, et de maximis necessariisque rebus habuere tractatum.", + "candidate_score": 0.66038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_13_15", + "bdc_text": "deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est . Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_650", + "psc_text": "praesidebat eis; sed ecclesias quidem obtinebat Euzoius, Ariani dogmatis praesul. Porro Paulinus unam tantummodo parvam intra civitatem detinebat ecclesiam, ex qua eum Euzoius pro sui reverentia non ejecit. Meletius autem extra civitatis portas solemnia celebrabat. Tunc igitur hoc modo de Antiochia discessit Eusebius. Verum Lucifer sentiens non suscipere Eusebium 291 ejus ordinationem, hoc putavit injuriosum, ac vehementer irascebatur, et communicare declinabat Eusebio. Sed etiam quae synodo placuerant, per contentionem reprobare nitebatur. Haec dum inter eos tristitiae tempore gererentur, multos ab Ecclesia removerunt, et denuo altera Luciferianorum haeresis est exorta. Sed Lucifer iram suam nequaquam complere praevaluit; erat enim confessionibus suis obstrictus, dum per suum diaconem promisisset ratum se habiturum quod fuisset a concilio definitum. Quapropter ipse quidem Ecclesiae tenens fidem, in Sardiniam ad proprium remeavit thronum. Hi vero qui prius cum eo contristati fuerant, hactenus ab Ecclesia segregantur. Verum Eusebius adinstar optimi medici iter faciens per Orientem, infirmos fide recreabat,", + "candidate_score": 0.659225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_17", + "bdc_text": "Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_736", + "psc_text": "congregans rescripsit: rogans ut fidem Nicaeae expositam custodiret, tanquam apostolicis dogmatibus congruentem. Cujus epistolae verba sunt haec. THEODORETUS, lib. IV, cap. 2, p. 152. Piissimo atque clementissimo Victori, Augusto, Joviano Athanasius et reliqui episcopi, venientes ex persona omnium episcoporum Aegyptiorum, Thebaidis et Libyae. Decet Deo amabilem principem discendi habere voluntatem desideriumque coelestium. Sic enim vere et cor habens in manu Dei, et imperium cum pace multis annorum curriculis gubernabis. Volente igitur te a nobis tua discere pietate catholicae Ecclesiae fidem, gratias ob hoc Domino referentes curavimus, ut prolatam ab omnibus Patribus in Nicaea tuae pietati insinuaremus fidem. Hanc enim repudiantes, quidam, nobis equidem frequenter insidiati sunt, eo quod Arianae non consentiremus vesaniae. Auctores vero facti sunt haeresis et schismatum universalis Ecclesiae. Vera ergo et pia in Dominum nostrum Jesum Christum fides est omnibus manifesta, et ex divinis litteris agnita atque lecta. In hac enim etiam sancti martyrio consummati sunt, et", + "candidate_score": 0.651985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_10_12", + "bdc_text": "nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_930", + "psc_text": "Theodosius imperator duxit uxorem; ex qua Placidia filia noscitur ei esse progenita. Nam Arcadium et Honorium ex Flacilla priore conjuge habuisse cognoscitur. SOCRATES, lib. IV, cap. 26. Edit. Christ. Vales. cap. 31, p. 248. CAPUT XII. Quod Themistius philosophus Valentem ab orthodoxorum nece avocaverit. Interea Valens in Antiochia Syriae degens, consubstantialitatis cultores vehementer insequebatur, nisi eum liber Themistii philosophi revocasset, in quo peroraverat quia eum esse non oporteret infestum, propter discordiam ecclesiasticorum dogmatum, quando etiam apud paganos ultra trecentarum sectarum differentia videretur, et unusquisque pro dogmate proprio in sententia diversa consisteret. Et si forte hoc Deo gratum potius esset, dum non facile cognoscitur, et diverso modo glorificatur; quatenus unusquisque amplius timeat, dum integritatem ejus scientiae, vel quomodo, aut qualis, quantusque sit magis ignorat. His ergo Themistii ratiocinationibus aliquantulum mitior factus est imperator. SOCRATES, lib. VI, cap. 36, p. 695. CAPUT XIII. Quemadmodum se Gothi contulerint ad Valentem, et quomodo ad", + "candidate_score": 0.64452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_10_12", + "bdc_text": "nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_782", + "psc_text": "namque infelix passus est quae progenitor Adam. Conjugis enim est seductus alloquio, et muliebribus verbis illaqueatus. Illa namque primitus Arianae fallaciae captionibus irretita, etiam istum secum corruere in blasphemiae foveam persuasit: cujus seductionis auctor fuit Eudoxius. Is enim adhuc Constantinopolitanae gubernacula tenebat Ecclesiae, non regens, sed suam potius mergens navem. Tunc ergo in ipso baptismatis tempore, jurejurando miserrimum obligavit, ut et in impietate dogmatis permaneret, et undique contraria sapientes expelleret. Sic igitur ille doctrinam apostolicam derelinquens, contrarias partes sumpsit, et post paululum quae juraverat adimplevit. THEODORETUS, lib. IV, cap. 11. Edit. Christ. Vales. cap. 12, p. 165. CAPUT XIV. Qua crudelitate Valens sit usus adversus orthodoxos. Interea venit in Euroeam; metuebat enim ne forte Persae pacta sub Joviano triginta annorum facta solverent. Qui cum nihil moverent, degebat in Antiochia. Quo tempore Meletium quidem episcopum destinavit exsilio, Paulino vero reveritus, illius vitae pepercit. Eos autem qui Eudoxio communicare nolebant, Ecclesiis expulit,", + "candidate_score": 0.636336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_10_12", + "bdc_text": "nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_929", + "psc_text": "uteretur. Cumque Severa secum lavantem Justinam diutius inspexisset, pulchritudine virginis obligata est, et dixit imperatori quia sic speciosa esset virgo Justina, ut etiam ipsa, licet esset mulier, ejus tamen amore sit capta. Verum imperator, ejus sermone concepto, Justinam ducere tractabat uxorem; non tamen Severam abjicere, ex qua Gratianus fuerat natus, quem paulo ante firmarat imperatorem. Legem itaque protulit publice per civitates proposita sancientem, ut liceret volentibus habere duas uxores. Cumque posita lex haberetur, Justinae ipse conjunctus est: ex qua natus est Valentinianus junior et filiae tres, Justa, Grata et Galla; quarum duae quidem in virginitate manserunt, Gallam vero postea major Theodosius imperator duxit uxorem; ex qua Placidia filia noscitur ei esse progenita. Nam Arcadium et Honorium ex Flacilla priore conjuge habuisse cognoscitur. SOCRATES, lib. IV, cap. 26. Edit. Christ. Vales. cap. 31, p. 248. CAPUT XII. Quod Themistius philosophus Valentem ab orthodoxorum nece avocaverit. Interea Valens in Antiochia Syriae degens,", + "candidate_score": 0.633817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_291", + "psc_text": "barbaros qui veritatem hactenus ignorabant. Certum namque est quia qui veritatem ignorat, neque Deum scire potest. Verumtamen, sicut praedictum est, etiam barbari per me fidelem ministrum recognoverunt, et Dominum metuere didicerunt, quem utique protectorem meum ubique ac provisorem ipsis operibus est ostensum. Unde praecipue etiam Deum sciunt. Et illi quidem 241 propter nostrum timorem reverentur Deum. Vos autem, qui sancta mysteria ejus clementiae proferre debetis, non dicam custodire, sed nihil agere, nisi quae ad contentionem noscuntur et odia pertinere, et, ut absolute dicam, quae ad humani generis tendere videntur interitum. Sed festinate, sicuti dixi, ad nos venire continuo, scientes quoniam omni virtute agere conabor, quatenus quae in lege Dei sunt, ea praecipue sine aliqua titubatione serventur. Quibus utique neque vituperatio, neque mala superstitio poterit implicari, dispersis utique, ac palam contritis, et penitus exterminatis sacratissimae legis inimicis, qui sub schemate sancti nominis blasphemias varias et diversas injiciunt. SOCRATES, lib. I, c.", + "candidate_score": 0.61455, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X", + "max_score": 0.69347, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_294", + "psc_text": "inimicum amas, fratrem amas. Quapropter perfecta dilectio, est inimici dilectio: quae perfecta dilectio est in dilectione fraterna. Et nemo dicat quia aliquid minus nos monuit Joannes apostolus, et plus nos monuit Dominus Christus: Joannes nos monuit ut fratres diligamus; Christus nos admonuit ut etiam inimicos diligamus (Id. V, 44). Attende quare te monuit Christus ut diligas inimicos. Numquid ut semper remaneant inimici? Si ad hoc te monuit ut inimici remaneant, odis, non diligis. Attende quomodo ipse dilexit, id est, quia nolebat ut sic remanerent persecutores; ait, Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Quibus voluit ignosci, mutari illos voluit: quos voluit mutari, ex inimicis fratres facere dignatus est, et vere sic fecit. Occisus est, sepultus est, resurrexit, in coelum ascendit, Spiritum sanctum misit discipulis; coeperunt cum fiducia praedicare nomen ipsius, miracula faciebant in nomine crucifixi et occisi: viderunt illi interfectores Domini; et qui sanguinem ejus saeviendo", + "candidate_score": 0.69347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_250", + "psc_text": "Possemus illum diligere, nisi prior ille diligeret? Si pigri eramus ad amandum, non simus pigri ad redamandum. Prior amavit nos; nec sic nos amamus. Iniquos amavit, sed iniquitatem solvit: iniquos amavit, sed non ad iniquitatem congregavit. Aegrotos amavit, sed sanandos visitavit. Deus ergo dilectio est. In hoc manifestata est dilectio Dei in nobis, quia Filium suum unigenitum misit in hunc mundum, ut vivamus per ipsum. Quomodo ipse Dominus ait, Majorem dilectionem nemo potest habere, quam ut animam suam ponat pro amicis suis; et ibi probata est dilectio Christi in nos, quia mortuus est pro nobis. Dilectio Patris unde probata est in nos? Quia Filium suum unicum misit mori pro nobis: sic et Paulus apostolus dicit, Qui Filio proprio non peporcit, sed pro nobis omnibus tradidit eum, quomodo non et cum illo omnia nobis donavit (Rom. VIII, 32) ? Ecce Christum tradidit Pater, tradidit Judas; numquid non quasi simile factum videtur?", + "candidate_score": 0.684035, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "103_Basilius-Caesareae_Admonitio-ad-filium-spiritualem", + "max_score": 0.692207, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Admonitio-ad-filium-spiritualem_window_8", + "psc_text": "diligit Dominum, ejus praecepta custodit (I Joan. II) . Deus enim non se vult verbis tantummodo diligi, sed ex corde puro et operibus justis. Qui enim dicit: diligo Deum, et mandata ejus non custodit, mendax est (Ibid.) . Hujusmodi enim vir fallit semetipsum, et a semetipso seducitur. Deus enim non verborum sed cordis inspector, et diligit eos qui in simplicitate cordis serviunt ei. Si terrenos parentes cum tali affectu diligimus, qui in tam parvo tempore pro nobis sustinuerunt laborem, nonne magis nobis coelestis amandus est? Nam et circa nos, quod fuit eorum obsequium, Christi est beneficium, qui omnium dispensator optimus est. Nam antequam nasceremur in hoc saeculo, parentes nobis sua providentia antea praeparavit, quorum obsequio nutriemur. Sed et matris ubera tunc lacte replentur, quando infans fuerit natus. Ergo magis omnibus diligamus Deum, qui nos et propinquos nostros propriis manibus finxit; et cuncta bona quae erga nos geruntur quotidie ejus beneficiis", + "candidate_score": 0.692207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_0_2", + "bdc_text": "C[aelius ] S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Admonitio-ad-filium-spiritualem_window_8", + "psc_text": "diligit Dominum, ejus praecepta custodit (I Joan. II) . Deus enim non se vult verbis tantummodo diligi, sed ex corde puro et operibus justis. Qui enim dicit: diligo Deum, et mandata ejus non custodit, mendax est (Ibid.) . Hujusmodi enim vir fallit semetipsum, et a semetipso seducitur. Deus enim non verborum sed cordis inspector, et diligit eos qui in simplicitate cordis serviunt ei. Si terrenos parentes cum tali affectu diligimus, qui in tam parvo tempore pro nobis sustinuerunt laborem, nonne magis nobis coelestis amandus est? Nam et circa nos, quod fuit eorum obsequium, Christi est beneficium, qui omnium dispensator optimus est. Nam antequam nasceremur in hoc saeculo, parentes nobis sua providentia antea praeparavit, quorum obsequio nutriemur. Sed et matris ubera tunc lacte replentur, quando infans fuerit natus. Ergo magis omnibus diligamus Deum, qui nos et propinquos nostros propriis manibus finxit; et cuncta bona quae erga nos geruntur quotidie ejus beneficiis", + "candidate_score": 0.689351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_18_20", + "bdc_text": "Ab hoc plura quam a me hac de re accipies , quod is perpetuo illic fuerit , me autem dominus in varias terras deduxerit . Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ; nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Admonitio-ad-filium-spiritualem_window_8", + "psc_text": "diligit Dominum, ejus praecepta custodit (I Joan. II) . Deus enim non se vult verbis tantummodo diligi, sed ex corde puro et operibus justis. Qui enim dicit: diligo Deum, et mandata ejus non custodit, mendax est (Ibid.) . Hujusmodi enim vir fallit semetipsum, et a semetipso seducitur. Deus enim non verborum sed cordis inspector, et diligit eos qui in simplicitate cordis serviunt ei. Si terrenos parentes cum tali affectu diligimus, qui in tam parvo tempore pro nobis sustinuerunt laborem, nonne magis nobis coelestis amandus est? Nam et circa nos, quod fuit eorum obsequium, Christi est beneficium, qui omnium dispensator optimus est. Nam antequam nasceremur in hoc saeculo, parentes nobis sua providentia antea praeparavit, quorum obsequio nutriemur. Sed et matris ubera tunc lacte replentur, quando infans fuerit natus. Ergo magis omnibus diligamus Deum, qui nos et propinquos nostros propriis manibus finxit; et cuncta bona quae erga nos geruntur quotidie ejus beneficiis", + "candidate_score": 0.656458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19_21", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ; nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor . Mea familia tuam universam ex animo salutat .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Admonitio-ad-filium-spiritualem_window_8", + "psc_text": "diligit Dominum, ejus praecepta custodit (I Joan. II) . Deus enim non se vult verbis tantummodo diligi, sed ex corde puro et operibus justis. Qui enim dicit: diligo Deum, et mandata ejus non custodit, mendax est (Ibid.) . Hujusmodi enim vir fallit semetipsum, et a semetipso seducitur. Deus enim non verborum sed cordis inspector, et diligit eos qui in simplicitate cordis serviunt ei. Si terrenos parentes cum tali affectu diligimus, qui in tam parvo tempore pro nobis sustinuerunt laborem, nonne magis nobis coelestis amandus est? Nam et circa nos, quod fuit eorum obsequium, Christi est beneficium, qui omnium dispensator optimus est. Nam antequam nasceremur in hoc saeculo, parentes nobis sua providentia antea praeparavit, quorum obsequio nutriemur. Sed et matris ubera tunc lacte replentur, quando infans fuerit natus. Ergo magis omnibus diligamus Deum, qui nos et propinquos nostros propriis manibus finxit; et cuncta bona quae erga nos geruntur quotidie ejus beneficiis", + "candidate_score": 0.646735, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.690812, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_17_19", + "bdc_text": "Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito . Ab hoc plura quam a me hac de re accipies , quod is perpetuo illic fuerit , me autem dominus in varias terras deduxerit . Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.690812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo atque optimo viro d. Heinrycho Bullingero , [eccl]esiae Tigurinae pastori et episcopo doctissimo et vigilantissimo , domino et fratri colendissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.66609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_17", + "bdc_text": "Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.662234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_34", + "bdc_text": "Clarissimo atque optimo viro d. Heinrycho Bullingero , [eccl]esiae Tigurinae pastori et episcopo doctissimo et vigilantissimo , domino et fratri colendissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.657194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.656801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19_21", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ; nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor . Mea familia tuam universam ex animo salutat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.655007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3_5", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.653828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_5_7", + "bdc_text": "Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.651829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_17", + "bdc_text": "Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.6463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_5_7", + "bdc_text": "Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.645789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_17", + "bdc_text": "Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_2", + "psc_text": "ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3 agustinus CR 4 aliquoties RBMSWp. 5 epistulas E 7 coepisopum E uindimialem K uindimilem RVP post om. E per om. B conpresbiterum CKW compresbiterum E 8 quo R 12 accepisse nos KRVPMSWAmp. 14 ipsi R possis KRVPN ne quidem] neque VP 15 laudem C quas BMSAmp. 16 pdicat m. 1 R 18 carissimi K ditmeilf 20 delectationes m. 1 R 21 possit KRVP 23 audimus KRN XXXXII Aug. Sect. VIII para II. 14 futurorum, quae dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus nec speres in incerto diuitiarum, sed in deo uiuo et diues sis in operibus bonis,", + "candidate_score": 0.645128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.642349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.638762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_6_8", + "bdc_text": "Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ; prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.632838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_8_10", + "bdc_text": "Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.631997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.631277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_7_9", + "bdc_text": "prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.628729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.627615, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.690077, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_16_18", + "bdc_text": "Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt . Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito . Ab hoc plura quam a me hac de re accipies , quod is perpetuo illic fuerit , me autem dominus in varias terras deduxerit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.690077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.6828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_15_17", + "bdc_text": "Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt . Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.68117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_16_18", + "bdc_text": "Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt . Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito . Ab hoc plura quam a me hac de re accipies , quod is perpetuo illic fuerit , me autem dominus in varias terras deduxerit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2871", + "psc_text": "Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt? Maxime tamen istam sententiam: « Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jacob. 2. 10): » si quo alio modo exponi melius posse novit tua dilectio, per Dominum obsecro, ut id nobiscum communicare digneris. » EPISTOLA CXXXIII. AD CTESIPHONTEM. Adversus Pelagium. Pelagiani dogmatis insaniam, in primis vero ἀπαθείαν, et ἀναμαρτησίαν, sive ab animi perturbationibus immunitatem, et impeccantiam, rogatu Ctesiphontis refellit, ostendens e quorum coenosis fontibus manarint. Tum Ruffinum redarguit, qui Xisti Pythagorici, sub nomine Sixti martyris ac Romani Pontificis, Pelagianum errorem redolentem librum Latine interpretatus sit, aliumque Eusebii Pamphili pro Origene, obtruderit quasi", + "candidate_score": 0.676235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_14_16", + "bdc_text": "Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere . Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2655", + "psc_text": "animum contristare. 5. Nulla eo tempore nobilium feminarum noverat Romae propositum Monachorum, nec audebat propter rei novitatem, ignominiosum, ut tunc putabatur, et vile in populis nomen assumere. Haec ab Alexandrinis Sacerdotibus, Papaque Athanasio, et postea Petro, qui persecutionem Arianae haereseos declinantes, quasi ad tutissimum communionis suae portum Romam confugerant, vitam beati Antonii adhuc tunc viventis, monasteriorumque in Thebaide, Pachomii, et virginum ac viduarum didicit disciplinam. Nec erubuit profiteri, quod Christo placere cognoverat. Hanc multos post annos imitata est Sophronia [al. Sophronium ], et aliae: quibus rectissime illud Ennianum aptari potest: Utinam ne in nemore Pelio. Hujus amicitiis fruita est Paula venerabilis. In hujus cubiculo nutrita Eustochium, virginitatis decus: ut facilis aestimatio sit, qualis magistra, ubi tales discipulae. Rideat forsan infidelis lector, me in muliercularum laudibus immorari, qui, si recordetur sanctas feminas, comites Domini Salvatoris, quae ministrabant ei de sua substantia, et tres Marias stantes ante crucem, Mariamque proprie Magdalenen, quae", + "candidate_score": 0.672459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_12_14", + "bdc_text": "Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ; deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est . Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1284", + "psc_text": "1; et Baruch, 5. 5); et multa alia, quae prophetarum clangunt tubae. 5. Hoc unum loquar, quod et legentibus utile sit, et praesenti causae conveniat. Non est confusa Dominum in terris, et ille eam non confundetur [al. confundet ] in coelo (Luc. 9). Aperuit cunctis vulnus suum, et decolorem [al. dedecorem ] in corpore cicatricem flens Roma conspexit. Dissuta habuit latera, nudum caput, clausum os. Non est ingressa Ecclesiam Domini, sed extra castra cum Maria sorore Moysi separata censedit (Num. 12. 15), ut quam Sacerdos ejecerat, ipse revocaret. Descendit de solio deliciarum suarum, accepit molam, fecit farinam, et discalceatis pedibus transivit fluenta lacrymarum. Sedit super carbones ignis. Hi ei fuere in adjutorium. Faciem, per quam secundo viro placuerat, verberabat, oderat gemmas, linteamina videre non poterat, ornamenta fugiebat. Sic dolebat, quasi adulterium commisisset, et multis impendiis medicaminum unum vulnus sanare cupiebat. 6. Diu morati sumus in poenitentia, in qua velut in", + "candidate_score": 0.66747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2_4", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.662447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3_5", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002", + "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod", + "candidate_score": 0.660894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_12_14", + "bdc_text": "Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ; deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est . Verum cum eam in dies deteriorem fieri non solus ipse , sed alii quoque multi palam viderent , eam prorsus deserere eique nuncium remittere coactus fuit ac de optimorum fratrum consilio aliam uxorem , cum qua nunc honestissime vivit , ducere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1278", + "psc_text": "autem arguitur, quare repudiato marito, non innupta permanserit, facile culpam fatebor, dum tamen referam necessitatem. Melius est, inquit Apostolus, nubere, quam uri (1. Cor. 7. 9) . Adolescentula erat, viduitatem suam servare non poterat. Videbat aliam legem in membris suis repugnantem legi mentis suae (Rom. 7. 23), et se vinctam et captivam ad coitum trahi. Melius arbitrata est aperte confiteri imbecillitatem suam, et umbram quamdam miserabilis subire conjugii, quam sub gloria univirae opera exercere meretricum. Idem Apostolus vult viduas adolescentulas nubere, filios procreare, nullam dare occasionem adversario maledicti gratia (I Tim. 5). Et protinus cur hoc velit, exponit: « Jam enim quaedam abierunt retro post Satanam. » Igitur et Fabiola, quia persuaserat sibi, et putabat a se virum jure dimissum, nec Evangelii vigorem noverat, in quo nubendi universa causatio, viventibus viris, feminis amputatur, dum multa diaboli vitat vulnera, unum incauta vulnus accepit. 4. Fabiolae poenitentia publica. --Sed quid ego in", + "candidate_score": 0.658398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2249", + "psc_text": "et Origenem et Eusebium Caesariensem viros esse doctissimos, sed errasse in dogmatum veritate. Quod 816 e contrario de Theodoro, Acacio, Apollinario possumus dicere, et tamen omnes in explanationibus Scripturarum, sudoris sui nobis memoriam reliquerunt. In terra aurum quaeritur, et de fluviorum alveis splendens profertur glarea: Pactolusque ditior est coeno, quam fluento. Cur me lacerant amici mei, et adversum silentem, crassae sues grunniunt? Quarum omne studium est, imo scientiae supercilium, aliena carpere, et sic veterum defendere perfidiam, ut perdant fidem suam. Meum propositum est antiquos legere, probare singula, retinere quae bona sunt, et a fide Ecclesiae Catholicae non recedere. 12. Volens ad alias quaestiunculas respondere, et vel mea, vel aliena dictare extemplo, a fratre Sisinnio admonitus sum, ut et ad vos et ad caeteros sanctos fratres qui nos amare dignantur litteras scriberem. Cohibebo igitur gradum, et si vita comes fuerit, futuro me operi reservabo, ut et vobis per partes paream, et", + "candidate_score": 0.654069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3_5", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.652458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_843", + "psc_text": "non dicam nulla, certe non magna culpa, meus error veritati favet: si recte in te veritas potest favere mendacio. 5. Multa alia cum sincerissimo corde tuo loqui cuperem, et de Christiano studio conferre: sed huic desiderio meo nulla epistola satis est. Uberius idipsum possum per fratrem Profuturum, quem miscendum et alendum dulcibus atque utilibus sermocinationibus tuis misisse me gaudeo. Et tamen quantum vellem, nec ipse (quod ejus pace dixerim) forsitan capit, quanquam in nihilo me illi praetulerim. Ego enim me fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit, et postea quam redierit, quod Domino adjuvante prosperato fiat cursu, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero: non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit, atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet, ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum, quibus legendis, si dignationem adhibueris, etiam sinceram", + "candidate_score": 0.651778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_18_20", + "bdc_text": "Ab hoc plura quam a me hac de re accipies , quod is perpetuo illic fuerit , me autem dominus in varias terras deduxerit . Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ; nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2740", + "psc_text": "timent illud Propheticum: Periit fuga a me (Ps. 141. 5) . Montes autem excelsi cervis, quorum colubri cibus sunt, quos educit puer parvulus de foramine, quando pardus et hoedus requiescunt simul; et bos et leo comedunt paleas, ut nequaquam bos discat feritatem, sed leo doceatur mansuetudinem. Revertamur ad propositum testimonium. Si spiritus potestatem habentis ascenderit super te, locum tuum ne dimiseris. Post quod sequitur: Quia curatio quiescere facit peccata maxima. Qui versiculus hunc habet sensum: Si in cogitationes tuas coluber ascenderit, omni custodia serva cor tuum, et cum David canito: Ab occultis meis munda me, Domine: et ab alienis parce servo tuo (Ps. 18. 13) , et ad peccatum maximum, quod opere perpetratur, nequaquam parvenies: sed incentiva vitiorum statim in mente jugulabis, et parvulos Babylonis allides ad petram; in qua serpentis vestigia non reperiuntur, cauteque Domino promittes: Si mei non fuerint dominati: tunc immaculatus ero, et emundabor a delicto maximo", + "candidate_score": 0.65073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3_5", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2147", + "psc_text": "quantum me adjuvat Dominus, ut litterae, quas ad te scribo, prius ad te perveniant, quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum caritas, verum etiam libertas amicitiae; nec apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet; eo scilicet animo qui oculis Dei, in fraterna dilectione, non 782 displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim caritas, quam tecum habere velim, profecto major est: sed melius haec minor, quam nulla est. » EPISTOLA CXVII. AD MATREM ET FILIAM IN GALLIA COMMORANTES. Docet viduis et virginibus vitandam esse domesticam consuetudinem eorum, unde sit periculum vel pudicitiae, vel famae. Argumentum epistolae ipse copiosius exponit in Praefatione. PRAEFATIO. 1. Retulit mihi quidam frater e", + "candidate_score": 0.650289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2139", + "psc_text": "carissimos nostros, qui nostris laboribus sincerissime favent, hoc potius quanta possumus instantia doceamus, quo sciant fieri posse, ut inter carissimos aliquid alterutro sermone contradicatur, nec tamen ipsa caritas minuatur, nec veritas odium pariat, quae debetur amicitiae; sive illud verum sit, quod contradicitur, sive corde veraci qualecumque sit dicitur, non retinendo in mente, quod a labiis distet. Credant igitur fratres nostri, familiares tui, quibus testimonium perhibes, quod sint vasa Christi, me invito factum, nec mediocrem de hac re dolorem inesse cordi meo, quod litterae meae prius in multorum manus venerunt [al. venerint ], quam ad te, ad quem scriptae sunt, pervenire potuerunt. Quo autem modo id acciderit, et longum est enarrare [al. narrare ], et, nisi fallor, superfluum: cum sufficiat si quid mihi in hoc creditur, non eo factum animo, quo putatur; nec omnino meae fuisse voluntatis, aut dispositionis, aut consensionis, aut saltem cogitationis, ut fieret. Hoc si non credunt, quod", + "candidate_score": 0.64989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3_5", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2084", + "psc_text": "disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare; nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum reluctari. » 3. « Tum vero sine ullo timore offensionis tanquam in campo luditur; sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor caritati tuae solis eis Scripturarum libris, qui jam Canonici appellantur, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid errasse firmissime credam. At si aliquid in eis offendero 763 litteris, quod videatur contrarium veritati, nihil aliud quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores Canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliquid aliter existimo: prorsus, inquam, non te arbitror, sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum et [al.", + "candidate_score": 0.64988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_7_9", + "bdc_text": "prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.649585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_8_10", + "bdc_text": "Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_27", + "psc_text": "rogare. Scis ipse (tibi enim patent pectora singulorum, qui cordis arcana rimaris, qui tantae bestiae alvo inclusum Prophetam in profundo vides) ut ego, et ille pariter a tenera infantia ad florentem usque adoleverimus aetatem, ut iidem nos nutricum sinus, iidem amplexus foverint bajulorum: et cum post Romana studia ad Rheni semibarbaras ripas, eodem cibo, pari frueremur hospitio, ut ego primus coeperim velle te colere. Momento quaeso hunc bellatorem tuum mecum quondam fuisse tyronem. Habeo promissum majestatis tuae, Qui docuerit, et non fecerit, minimus vocabitur in regno coelorum (Matth. 5) . Fruatur ille virtutis corona, et ob quotidiana martyria stolatus agnum sequatur (Apoc. 14): Multae enim sunt mansiones apud Patrem (Joan. 14) . Et Stella ab stella differt in claritate (1. Cor. 15) . Mihi concede, ut inter Sanctorum calcanea 13 caput possim levare: ut cum ego voluerim, ille perfecerit, mihi ignoscas, quia implere non potui, illi tribuas praemium quod meretur.", + "candidate_score": 0.648529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19_21", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ; nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor . Mea familia tuam universam ex animo salutat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2249", + "psc_text": "et Origenem et Eusebium Caesariensem viros esse doctissimos, sed errasse in dogmatum veritate. Quod 816 e contrario de Theodoro, Acacio, Apollinario possumus dicere, et tamen omnes in explanationibus Scripturarum, sudoris sui nobis memoriam reliquerunt. In terra aurum quaeritur, et de fluviorum alveis splendens profertur glarea: Pactolusque ditior est coeno, quam fluento. Cur me lacerant amici mei, et adversum silentem, crassae sues grunniunt? Quarum omne studium est, imo scientiae supercilium, aliena carpere, et sic veterum defendere perfidiam, ut perdant fidem suam. Meum propositum est antiquos legere, probare singula, retinere quae bona sunt, et a fide Ecclesiae Catholicae non recedere. 12. Volens ad alias quaestiunculas respondere, et vel mea, vel aliena dictare extemplo, a fratre Sisinnio admonitus sum, ut et ad vos et ad caeteros sanctos fratres qui nos amare dignantur litteras scriberem. Cohibebo igitur gradum, et si vita comes fuerit, futuro me operi reservabo, ut et vobis per partes paream, et", + "candidate_score": 0.645722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_9_11", + "bdc_text": "Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3059", + "psc_text": "amplius detestandus, qui talem hominem fefellisti. Solemus mala domus nostrae scire novissimi, ac liberorum et conjugum vitia, vicinis canentibus, ignorare. Noverat te omnis Italia. Universi te stare ante altare Christi ingemiscebant. Nec tu tam callidus eras, 1094 ut prudenter tua vitia celares. Sic aestuabas, sic subantem te et lascivientem huc atque illuc rapiebat voluptas, ut quasi quosdam triumphos, palmamque vitiorum de expletis libidinibus sublevares. 11. Denique inter gladios barbari, et barbari mariti, et mariti potentis excubias, impudicitiae flamma te rapuit. Non timuisti in illa domo adulterium facere, in qua sine judice laesus vir se poterat ulcisci. Duceris ad hortulos, ad suburbana pertraheris: tam libere et insane te agis, ut absente marito, uxorem te putes habere, non adulteram. Inde [al. Unde ] per quosdam cuniculos dum illa tenetur, erumpis. Romam occultus ingrederis, latitas inter Samnitas latrones, et ad primum mariti nuntium, quod novus tibi ex Alpibus Hannibal descendisset, navigio te credis", + "candidate_score": 0.645485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2_4", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002", + "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod", + "candidate_score": 0.643588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_23_25", + "bdc_text": "Basileae 16 . cal. aprilis 1550 . Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2139", + "psc_text": "carissimos nostros, qui nostris laboribus sincerissime favent, hoc potius quanta possumus instantia doceamus, quo sciant fieri posse, ut inter carissimos aliquid alterutro sermone contradicatur, nec tamen ipsa caritas minuatur, nec veritas odium pariat, quae debetur amicitiae; sive illud verum sit, quod contradicitur, sive corde veraci qualecumque sit dicitur, non retinendo in mente, quod a labiis distet. Credant igitur fratres nostri, familiares tui, quibus testimonium perhibes, quod sint vasa Christi, me invito factum, nec mediocrem de hac re dolorem inesse cordi meo, quod litterae meae prius in multorum manus venerunt [al. venerint ], quam ad te, ad quem scriptae sunt, pervenire potuerunt. Quo autem modo id acciderit, et longum est enarrare [al. narrare ], et, nisi fallor, superfluum: cum sufficiat si quid mihi in hoc creditur, non eo factum animo, quo putatur; nec omnino meae fuisse voluntatis, aut dispositionis, aut consensionis, aut saltem cogitationis, ut fieret. Hoc si non credunt, quod", + "candidate_score": 0.641144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2_4", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2983", + "psc_text": "opera Celestiana haeresis sit exstincta: simulque excusat quod nondum scripserit adversus libros Anniani Diaconi Pelagiani. Dominis vere sanctis atque omni affectione ac jure venerandis ALYPIO et AUGUSTINO Episcopis, HIERONYMUS in Christo salutem. Sanctus Innocentius Presbyter, qui hujus sermonis est portitor, anno praeterito, quasi nequaquam in Africam reversurus, mea ad dignationem vestram scripta non sumpsit. Tamen Deo gratias agimus, quod ita evenit, ut nostrum silentium vestris epistolis 1067 vinceretis. Mihi enim omnis occasio gratissima est, per quam scribo vestrae reverentiae; testem invocans Deum, quod si posset fieri, assumptis alis columbae, vestris amplexibus implicarer: semper quidem pro merito virtutum vestrarum; sed nunc maxime, quia cooperatoribus et auctoribus vobis, haeresis Celestiana jugulata est, quae ita infecit corda multorum, ut cum superatos damnatosque esse se sentiant, tamen venena mentium non omittant [f. amittant ]: et quod solum possunt, nos oderint, per quos putant se libertatem docendae haereseos perdidisse. 2. Quod autem quaeritis, utrum rescripserim", + "candidate_score": 0.640744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1125", + "psc_text": "quadrigae vestrae, et proposito quintam deesse Blaesillam, pene oblitus de ea loqui, quae prima de vobis praecesserit ad Dominum. Vere nunc quinque in tres, ac duas videmus esse divisas, illa cum sorore Paulina dulci somno fruitur, tu duarum medius, ad Christum levius subvolabis. EPISTOLA LXVII AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum 404 sciscitatur de titulo vulgati ab ipso libri de Scriptoribus Ecclesiasticis; tum de Petro reprehenso non mendaciter a Paulo, quod etiam superiori epist. 56. quaesierat. Postremo petit, ut quae sint Origenis aliorumque haereticorum errata, sibi indicet. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo caritatis observando atque amplectendo fratri et Compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. 1. « Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam", + "candidate_score": 0.640384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_9_11", + "bdc_text": "Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2679", + "psc_text": "hospitio. In nocte dumtaxat. Caeterum totos dies in hujus confabulatione consumis. Quare solus cum sola, et non cum arbitris sedes, ut cum ipse non pecces, aliis peccare videaris: ut exemplo sis miseris, qui nominis tui auctoritate delinquant? Tu quoque virgo, vel vidua, cur tam longo sermone viri retineris? cur cum solo relicta non metuis? Saltem alvi te, vessicae cogat necessitas, ut exeas foras, ut deseras in hac re eum, cum quo licentius, quam cum germano: multo inverecundius, quam cum marito egisti. Sed de Scripturis sanctis aliquid interrogas: Interroga publice; audiant pedissequae, audiant comites 964 tuae. Omne quod manifestatur, lux est (Ephes. 5. 13) . BONUS SERMO secreta non quaerit, quin potius delectatur laudibus suis et testimonio plurimorum. Magister egregius contemnit viros, despicit fratres, et in unius mulierculae secreta eruditione desudat. 3. Declinavi parumper de mea disputatione, aliorum occasione; et dum infantem Pacatulam instituo, imo et nutrio, multarum subito mihi male", + "candidate_score": 0.640302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2_4", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255", + "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;", + "candidate_score": 0.640292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2_4", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1752", + "psc_text": "quae scripsisse te denegas? Non tam hebes sum, ut si diversa senseris, me a te laesum putem. Sed si mea cominus dicta reprehendas, et rationem scriptorum expetas, et quae scripserim, emendare compellas, et ad παλινωδίαν provoces, et oculos mihi reddas, in hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur. Ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et Christianae diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere. quod distet a labiis. Non enim convenit, ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem in monasteriolo cum sanctis Fratribus labore desudans, aliquid contra Episcopum communionis meae scribere audeam: et eum Episcopum, quem ante cepi amare quam nosse; qui me prior ad amicitias provocavit; quem post me orientem in Scripturarum divinarum [al. abest divinarum ] eruditione laetatus sum. Igitur aut tuum negato librum, si forte non tuus est, et desine flagitare rescriptum ad ea", + "candidate_score": 0.639422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_9_11", + "bdc_text": "Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1401", + "psc_text": "hominibus deprehendimus. Quis fornacem regis Babylonii sine adustione ingressus est? (Dan. 3.) Cujus adolescentis Aegyptia domina pallium non tenuit? (Gen. 39.) Quae uxor Eunuchi nullos creat liberos 502 voluptate transacta? Quem hominum disputatio illa non terreat: « Video aliam legem in membris meis, repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis? » (Rom. 7. 23.) Mirum dictu est, nutritus in palatio, contubernalis et condiscipulus Augustorum [Arcadii et Honorii], quorum mensae ministrat orbis, et terrae ac maria serviunt, inter rerum omnium abundantiam, in primo aetatis flore tantae verecundiae fuit, ut virginalem pudorem vinceret, et ne levem quidem obsceni rumoris in se fabulam daret. Deinde purpuratorum propinquus, socius, consobrinus, iisdem cum ambobus studiis eruditus (quae res etiam externorum mentes sibi conciliat) non est inflatus superbia, nec caeteros homines adducta fronte contempsit: sed cunctis amabilis, ipsos principes amabat ut fratres, venerabatur ut dominos; et in", + "candidate_score": 0.639348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_24_26", + "bdc_text": "cal. aprilis 1550 . Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas . Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_672", + "psc_text": "ut hoc tam aperte dicere potuerimus. Quanquam enim hoc in corde meo semper orem, tamen ut simpliciter fatear, nunquam in alienas aures protuli, ne te viderer parvipendere, dilectissime. Quando 245 autem complemus orationem secundum ritum mysteriorum, et pro omnibus et pro te quoque dicimus: « Custodi illum qui praedicat veritatem: » vel certe ita: « Tu praesta, Domine, et custodi, ut ille verbum praedicet veritatis: » sicut occasio sermonis se tulerit, et habuerit oratio consequentiam. Quapropter obsecro te, dilectissime, et advolutus pedibus tuis precor, praesta mihi et tibi, ut salveris, sicuti scriptum est, « a generatione perversa; » et recede ab haeresi Origenis, et a cunctis haeresibus, dilectissime. Video enim quod propter hanc causam omnis vestra [al. nostra ] indignatio concitata sit, quod dixerim vobis, Arii patrem, et aliarum haereseon radicem, et parentem laudare non debetis. Et cum vos rogarem, ne ita erraretis, et monerem, contradixistis, et me ad tristitiam", + "candidate_score": 0.638757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_9_11", + "bdc_text": "Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_532", + "psc_text": "aliud suspicabatur. 196 Pene certe triennium cum eis vixi. Multa me virginum crebro turba circumdedit. Divinos Libros, ut potui, nonnullis saepe disserui. Lectio assiduitatem, assiduitas familiaritatem, familiaritas fiduciam fecerat. Dicant, quid unquam in me aliter senserint, quam Christianum decebat? Pecuniam cujusquam accepi? munera vel parva, vel magna non sprevi? in manu mea aes alicujus insonuit? obliquus sermo, oculus petulans fuit? Nihil mihi aliud objicitur nisi sexus mens, et hoc nunquam objicitur, nisi quum Jerosolymam Paula proficiscitur. Esto, crediderunt mentienti: cur non credunt neganti? Idem est homo ipse qui fuerat: fatetur insontem, qui dudum noxium loquebatur, et certe veritatem magis exprimunt tormenta quam risus: nisi quod facilius creditur quod aut fictum, libenter auditur, aut non fictum, ut fingatur, impellitur. 3. Antequam domum sanctae Paulae nossem, totius in me urbis studia consonabant. Omnium pene judicio dignus summo Sacerdotio decernebar. Beatae memoriae Damasus, meus sermo erat. Dicebar sanctus: dicebar humilis et disertus. Nunquid", + "candidate_score": 0.637569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_10_12", + "bdc_text": "nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2542", + "psc_text": "ad aves, quae non serunt, neque metunt, et Pater tuus coelestis pascit illas. Quantae virgines et 912 viduae absque ulla sorde rumoris, suam substantiolam gubernarunt? 15. Cave ne jungaris adolescentulis: ne his adhaereas, propter quas Apostolus concedit secunda matrimonia, et sustineas in media tranquillitate naufragium. Si Timotheo dicitur: Adolescentiores viduas devita: Et iterum: Ama anus, ut matres: adolescentulas, ut sorores cum omni castitate; quare tu me commonentem non audias? Fuge personas, in quibus potest malae conversationis esse suspicio, nec paratum habeas illud e trivio: Sufficit mihi conscientia mea: non curo quid de me loquantur homines. Et certe Apostolus providebat bona, non tantum coram Deo, sed etiam coram hominibus (Rom. 12), ne per illum nomen Dei blasphemaretur in gentibus (Ibid. 2. 24). Habebat utique potestatem sororem mulierem circumducendi, sed nolebat se judicari ab infideli conscientia. Et cum posset de Evangelio vivere, diebus ac noctibus laborabat manibus suis, ne quem gravaret credentium.", + "candidate_score": 0.636305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas . Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus . Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.635951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.635097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_7_9", + "bdc_text": "prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2042", + "psc_text": "Paulus aequaliter finxerint se Legis praecepta servare. Qua igitur fronte, qua audacia Paulus in altero reprehendit [al. reprehendat ], quod ipse commisit? Ego, imo alii ante me exposuerunt causam quam putaverant, non officiosum mendacium defendentes, sicut tu scribis: sed ostendentes [al. docentes ] honestam dispensationem, ut et Apostolorum prudentiam demonstrarent, et blasphemantis Porphyrii impudentiam coercerent, qui Paulum et Petrum puerili dicit inter se pugnasse certamine: imo exarsisse Paulum in invidiam virtutum Petri, et ea scripsisse jactanter, quae vel non fecerit, vel si fecerit, procaciter fecerit id in alio reprehendens quod ipse commiserit. Interpretati sunt illi ut potuerunt. Tu quomodo istum locum edisseres? utique meliora dicturus, qui veterum sententiam reprobasti. 12. Scribis ad me in epistola tua (Epist. 67), « neque enim a me docendus es, quomodo intelligatur, quod idem dicit [al. additur Apostolus]: Factus sum tanquam Judaeus, ut Judaeos 746 lucrifacerem (1. Cor. 9. 20) , et caetera; quae ibi", + "candidate_score": 0.634942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.634498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_12", + "bdc_text": "Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_823", + "psc_text": "adulteram esse mulierem, si alteri nupserit. Nolo mihi proferas raptoris 298 violentiam, matris persuasionem, patris auctoritatem, propinquorum catervam, servorum insidias atque contemptum, damna rei familiaris. Quamdiu vivit vir, ficet adulter sit, licet sodomita, licet flagitiis omnibus coopertus, et ab uxore propter haec scelera derelictus, maritus ejus reputatur, cui alterum virum accipere non licet. Nec Apostolus haec propria auctoritate decernit, sed Christo in se loquente, Christi verba secutus est, qui ait in Evangelio: « Qui dimittit uxorem suam, excepta causa fornicationis, facit eam moechari: et qui dimissam acceperit, adulter est. » (Matth. 5. 32). Animadverte quid dicat: « Qui dimissam acceperit, adulter est: » sive ipsa dimiserit virum, sive a viro dimissa sit, adulter est qui eam acceperit. Unde et Apostoli gravem conjugii sarcinam intelligentes: « Si ita est, inquiunt, non expedit homini uxorem accipere. » Ad quos Dominus: « Qui potest, inquit, capere, capiat » (Matth. 19. 10. et 12).", + "candidate_score": 0.633086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2084", + "psc_text": "disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare; nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum reluctari. » 3. « Tum vero sine ullo timore offensionis tanquam in campo luditur; sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor caritati tuae solis eis Scripturarum libris, qui jam Canonici appellantur, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid errasse firmissime credam. At si aliquid in eis offendero 763 litteris, quod videatur contrarium veritati, nihil aliud quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores Canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliquid aliter existimo: prorsus, inquam, non te arbitror, sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum et [al.", + "candidate_score": 0.631979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002", + "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod", + "candidate_score": 0.630724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_23_25", + "bdc_text": "Basileae 16 . cal. aprilis 1550 . Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.630086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_23_25", + "bdc_text": "Basileae 16 . cal. aprilis 1550 . Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.629511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_42", + "psc_text": "amplector, illae mecum loquuntur, illae hic tantum Latine sciunt. Hic enim aut barbarus semisermo discendus est, aut tacendum. Quotiescumque carissimos mihi vultus notae manus referunt impressa vestigia, toties aut ego hic non sum, aut vos hic estis. Credite amori vera dicenti: et cum has scriberem, vos videbam. De quibus hoc primum queror, cur tot interjacentibus spatiis maris atque terrarum, tam parvam Epistolam miseritis, nisi quod ita merui, qui vobis, ut scribitis, ante non scripsi. Chartam defuisse non puto, Aegypto ministrante commercia. Et si alicubi Ptolomaeus maria clausisset; tamen rex Attalus membranas a Pergamo miserat, ut penuria chartae pellibus pensaretur. Unde et Pergamenarum nomen ad hunc usque diem, tradente sibi invicem posteritate, servatum est. Quid igitur? arbitrer bajulum festinasse? Quamvis longae Epistolae una nox sufficit. An vos aliqua occupatione detentos? Nulla necessitas major est caritate. Restant duo: ut aut vos piguerit, aut ego non meruerim. E quibus magis volo vos incusare", + "candidate_score": 0.628866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_7_9", + "bdc_text": "prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares . Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1427", + "psc_text": "[al. de pietate de, etc.] fuerat definitum, veluti adulteratum hoc et alienum, aut praetermisimus, aut secundum eam regulam protulimus, quam ab ipso frequenter invenimus affirmatam. Si qua sane, velut peritis jam et scientibus loquens, dum breviter transire vult, obscurius protulit: nos ut manifestior fieret locus, ea quae de ipsa re in aliis ejus libris apertius legeramus, adjecimus, explanationi studentes; nihil tamen nostrum diximus: sed licet in aliis locis, dicta sua tamen ipsi reddidimus [al. sibi reddimus ]. Hoc autem idcirco in Praefatione commonui; ne forte calumniatores inde se criminandi putarent invenisse materiam. Sed viderint ipsi, quid perversi et contentiosi homines agant. 3. « Nobis interim tantus labor, si tamen orantibus vobis Deus annuerit [al. juverit aut adjuverit ], idcirco susceptus est, non ut calumniosorum ora [al. calumniosis os ] (quod fieri non potest, licet forte etiam hoc Deus faciet) clauderemus; sed ut proficere ad scientiam rerum volentibus, materiam praeberemus. Illud", + "candidate_score": 0.627796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_27_29", + "bdc_text": "Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ; uterque semper mihi visus est probus . Cupiunt etiam a me vobis commendari .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "erubescebat discere, qui docere consueverat. Me autem potius magistrum audire, quam velut magistrum delectat audiri. Recolo enim quid dixerit eis, quos prae caeteris elegit: Vos autem, inquit, nolite vocari ab hominibus Rabbi: unus est enim magister vester, Christus (Matth. 23. 8) . Nec alius docuit Moysen etiam per Jetro, nec alius Cornelium etiam per priorem Petrum, nec alius Petrum etiam per posteriorem Paulum. A quocumque enim verum illo donante dicitur, qui est ipsa veritas. Quod si ideo adhuc ista nescimus, et ea neque orando, neque legendo, neque cogitando et ratiocinando invenire potuimus, ut probemus non solum indoctos quanta caritate doceamus, verum a doctis etiam quanta humilitate discamus? » 10. « Doce ergo, quaeso, quod doceam, doce quod teneam, et dic mihi, si animae singillatim in singulis hodieque nascentibus, fiunt, ubi in parvulis peccent, ut indigeant in sacramento Christi remissione peccati, peccantes in Adam, ex quo caro est propagata 1004 peccati:", + "candidate_score": 0.627756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4_6", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam . Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse . Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2061", + "psc_text": "(Joan. 14. 6) ; nec potest fieri, ut veritatis cultor, mendacio colla submittam. Neque mihi imperitorum plebeculam concites, qui te venerantur ut Episcopum, et in Ecclesia declamantem, Sacerdotii honore suspiciunt: me autem aetatis ultimae et pene decrepitum, ac Monasterii et ruris secreta sectantem parvipendunt. Et quaeras tibi quos doceas, sive reprehendas. Ad 752 nos enim tantis maris atque terrarum spatiis a te divisos vix vocis tuae sonus pervenit. Et si forsitan litteras scripseris, ante eas Italia ac Roma suscipient, quam ad me cui mittendae sunt, deferantur. 19. Quod autem in aliis quaeris epistolis: cur prior mea in libris Canonicis interpretatio asteriscos habeat et virgulas praenotatas; et postea aliam translationem absque his signis ediderim: pace tua dixerim, videris mihi non intelligere, quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta Interpretum est: et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint, quam habetur in Hebraeo. Ubi autem asterisci, id est, stellulae", + "candidate_score": 0.627694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_12", + "bdc_text": "Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_824", + "psc_text": "adulter est: » sive ipsa dimiserit virum, sive a viro dimissa sit, adulter est qui eam acceperit. Unde et Apostoli gravem conjugii sarcinam intelligentes: « Si ita est, inquiunt, non expedit homini uxorem accipere. » Ad quos Dominus: « Qui potest, inquit, capere, capiat » (Matth. 19. 10. et 12). Statimque sub exemplo trium eunuchorum, virginitatis infert beatitudinem, quae nulla carnis lege tenetur. 4. Neque satis animadvertere potui, quid sit quod dicere voluit, alio viro per vim accepto. Quid est, per vim accepto? Congregata videlicet multitudine, nolentem rapuit: et quare postea raptorem rapta non dimisit? Legat libros Moysi, et inveniet desponsatam viro, si in civitate fuerit oppressa, et non clamaverit, puniri quasi adulteram (Deut. 22). Si autem in agro oppressa sit, innoxiam esse a scelere; et violentum legibus subjacere. Ergo et ista soror, quae, ut dicit, vim passa est, ut alteri jungeretur, si vult corpus Christi accipere, et non adultera", + "candidate_score": 0.625502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2139", + "psc_text": "carissimos nostros, qui nostris laboribus sincerissime favent, hoc potius quanta possumus instantia doceamus, quo sciant fieri posse, ut inter carissimos aliquid alterutro sermone contradicatur, nec tamen ipsa caritas minuatur, nec veritas odium pariat, quae debetur amicitiae; sive illud verum sit, quod contradicitur, sive corde veraci qualecumque sit dicitur, non retinendo in mente, quod a labiis distet. Credant igitur fratres nostri, familiares tui, quibus testimonium perhibes, quod sint vasa Christi, me invito factum, nec mediocrem de hac re dolorem inesse cordi meo, quod litterae meae prius in multorum manus venerunt [al. venerint ], quam ad te, ad quem scriptae sunt, pervenire potuerunt. Quo autem modo id acciderit, et longum est enarrare [al. narrare ], et, nisi fallor, superfluum: cum sufficiat si quid mihi in hoc creditur, non eo factum animo, quo putatur; nec omnino meae fuisse voluntatis, aut dispositionis, aut consensionis, aut saltem cogitationis, ut fieret. Hoc si non credunt, quod", + "candidate_score": 0.625089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2147", + "psc_text": "quantum me adjuvat Dominus, ut litterae, quas ad te scribo, prius ad te perveniant, quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum caritas, verum etiam libertas amicitiae; nec apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet; eo scilicet animo qui oculis Dei, in fraterna dilectione, non 782 displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim caritas, quam tecum habere velim, profecto major est: sed melius haec minor, quam nulla est. » EPISTOLA CXVII. AD MATREM ET FILIAM IN GALLIA COMMORANTES. Docet viduis et virginibus vitandam esse domesticam consuetudinem eorum, unde sit periculum vel pudicitiae, vel famae. Argumentum epistolae ipse copiosius exponit in Praefatione. PRAEFATIO. 1. Retulit mihi quidam frater e", + "candidate_score": 0.624817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_9", + "bdc_text": "Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2417", + "psc_text": "operor, ignoro [al. non intelligo]. Non enim quod volo, hoc ago: sed quod odi, illud facio. Si autem quod nolo, hoc facio, consentio legi, quia bona est. Nunc autem jam non ego operor illud, sed quod habitat in me, peccatum. Scio enim quod non habitat in me, hoc est in carne mea, bonum. Velle enim adjacet mihi, perficere autem bonum, non invenio. Non enim quod volo, facio bonum: sed quod nolo, malum, hoc ago. Si autem quod nolo, hoc facio: jam non ego operor illud, sed quod habitat in me peccatum. Invenio igitur legem volenti mihi facere bonum: quia mihi malum adjacet. Condelector enim legi Dei secundum interiorem hominem. Video autem aliam legem in membris mei, repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis. Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore 871 mortis hujus? Gratia Deo per Jesum Christum Dominum nostrum.", + "candidate_score": 0.624778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2139", + "psc_text": "carissimos nostros, qui nostris laboribus sincerissime favent, hoc potius quanta possumus instantia doceamus, quo sciant fieri posse, ut inter carissimos aliquid alterutro sermone contradicatur, nec tamen ipsa caritas minuatur, nec veritas odium pariat, quae debetur amicitiae; sive illud verum sit, quod contradicitur, sive corde veraci qualecumque sit dicitur, non retinendo in mente, quod a labiis distet. Credant igitur fratres nostri, familiares tui, quibus testimonium perhibes, quod sint vasa Christi, me invito factum, nec mediocrem de hac re dolorem inesse cordi meo, quod litterae meae prius in multorum manus venerunt [al. venerint ], quam ad te, ad quem scriptae sunt, pervenire potuerunt. Quo autem modo id acciderit, et longum est enarrare [al. narrare ], et, nisi fallor, superfluum: cum sufficiat si quid mihi in hoc creditur, non eo factum animo, quo putatur; nec omnino meae fuisse voluntatis, aut dispositionis, aut consensionis, aut saltem cogitationis, ut fieret. Hoc si non credunt, quod", + "candidate_score": 0.624509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_12", + "bdc_text": "Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_822", + "psc_text": "suo statu quaerit, non nostram, sed Apostoli sententiam. « An ignoratis, fratres, scientibus enim Legem loquor, quoniam lex dominatur homini, quanto tempore vivit? Mulier enim quae sub viro est, vivente viro, astricta est Legi. Quod si mortuus fuerit vir ejus, liberata est a lege viri. Ergo vivente viro, adultera erit, si duxerit alterum virum » (Rom. 7. 1. et seqq.). Et in alio loco: « Mulier alligata est, quanto tempore vivit vir ejus. Si autem dormierit vir ejus, liberata est: cui vult nubat, tantum in Domino » (1. Cor. 7, 39). Omnes igitur causationes Apostolus amputans, apertissime definivit, vivente viro adulteram esse mulierem, si alteri nupserit. Nolo mihi proferas raptoris 298 violentiam, matris persuasionem, patris auctoritatem, propinquorum catervam, servorum insidias atque contemptum, damna rei familiaris. Quamdiu vivit vir, ficet adulter sit, licet sodomita, licet flagitiis omnibus coopertus, et ab uxore propter haec scelera derelictus, maritus ejus reputatur, cui alterum virum", + "candidate_score": 0.623334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_27", + "bdc_text": "Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "erubescebat discere, qui docere consueverat. Me autem potius magistrum audire, quam velut magistrum delectat audiri. Recolo enim quid dixerit eis, quos prae caeteris elegit: Vos autem, inquit, nolite vocari ab hominibus Rabbi: unus est enim magister vester, Christus (Matth. 23. 8) . Nec alius docuit Moysen etiam per Jetro, nec alius Cornelium etiam per priorem Petrum, nec alius Petrum etiam per posteriorem Paulum. A quocumque enim verum illo donante dicitur, qui est ipsa veritas. Quod si ideo adhuc ista nescimus, et ea neque orando, neque legendo, neque cogitando et ratiocinando invenire potuimus, ut probemus non solum indoctos quanta caritate doceamus, verum a doctis etiam quanta humilitate discamus? » 10. « Doce ergo, quaeso, quod doceam, doce quod teneam, et dic mihi, si animae singillatim in singulis hodieque nascentibus, fiunt, ubi in parvulis peccent, ut indigeant in sacramento Christi remissione peccati, peccantes in Adam, ex quo caro est propagata 1004 peccati:", + "candidate_score": 0.61473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_5", + "bdc_text": "Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1125", + "psc_text": "quadrigae vestrae, et proposito quintam deesse Blaesillam, pene oblitus de ea loqui, quae prima de vobis praecesserit ad Dominum. Vere nunc quinque in tres, ac duas videmus esse divisas, illa cum sorore Paulina dulci somno fruitur, tu duarum medius, ad Christum levius subvolabis. EPISTOLA LXVII AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum 404 sciscitatur de titulo vulgati ab ipso libri de Scriptoribus Ecclesiasticis; tum de Petro reprehenso non mendaciter a Paulo, quod etiam superiori epist. 56. quaesierat. Postremo petit, ut quae sint Origenis aliorumque haereticorum errata, sibi indicet. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo caritatis observando atque amplectendo fratri et Compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. 1. « Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam", + "candidate_score": 0.61444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_27", + "bdc_text": "Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1524", + "psc_text": "morem imitans disputandi, in quo sciscitatio est, atque responsio, artis magicae praedicator his verbis est. Ars magica non mihi videtur alicujus rei subsistentis vocabulum [Ms. vocabulo ], sed etsi sit, nequaquam est operis mali, nec quod haberi possit contemptui. Quae dicens, perspicue Domino contradicit, qui loquitur per Prophetam, Sta nunc in incantationibus tuis, in multis veneficiis [Ms. beneficiis] tuis, quae didicisti ab adolescentia tua, si possint tibi prodesse. Laborasti in consiliis tuis: stent Astrologi coeli, et salvum [Ms. salvam] te faciant, qui contemplati sunt sidera, nuntient tibi, quid super te futurum sit (Isai. 47. 12. 13. juxta LXX) . Praeterea in libris περὶ Αρχῶν et hoc persuadere conatur, 551 quod vivens Dei Sermo non assumpserit corpus humanum, et contra Apostoli vadens sententiam scripsit, Quod qui in forma Dei aequalis erat Deo (Philip. 2. 7), non fuerit Verbum Dei, sed anima de coelesti regione descendens, et se de forma aeternae majestatis", + "candidate_score": 0.613679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.612131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_7", + "bdc_text": "prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.6105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_5", + "bdc_text": "Audio te ad Balthassarum Alterium nostrum scripsisse te nescio quid de duabus eius uxoribus accepisse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_433", + "psc_text": "benedixit? » EPISTOLA XXXVI. Seu rescriptum HIERONYMI AD DAMASUM Praemissa excusatione morarum, ac praetermissis tantum duabus Quaestiunculis, secunda et quarta a Tertulliano, Novatiano, ac Origene disputatis, reliquis tribus copiose respondet. Beatissimo Papae Damaso HIERONYMUS. 1. Postquam epistolam tuae Sanctitatis accepi, confestim accito notario, ut exciperet imperavi: quo ad officium praeparato, quod eram voce prompturus, ante mihi cogitatione pingebam. Interim jam et ego linguam, et ille articulum movebamus, cum subito Hebraeus intervenit, deferens non pauca volumina, quae de Synagoga quasi lecturus acceperat. Et illico habes, inquit, quod postulaveras: meque dubium, et quid facerem nescientem, ita festinus exterruit, ut omnibus praetermissis ad scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas", + "candidate_score": 0.609461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_7", + "bdc_text": "prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1427", + "psc_text": "[al. de pietate de, etc.] fuerat definitum, veluti adulteratum hoc et alienum, aut praetermisimus, aut secundum eam regulam protulimus, quam ab ipso frequenter invenimus affirmatam. Si qua sane, velut peritis jam et scientibus loquens, dum breviter transire vult, obscurius protulit: nos ut manifestior fieret locus, ea quae de ipsa re in aliis ejus libris apertius legeramus, adjecimus, explanationi studentes; nihil tamen nostrum diximus: sed licet in aliis locis, dicta sua tamen ipsi reddidimus [al. sibi reddimus ]. Hoc autem idcirco in Praefatione commonui; ne forte calumniatores inde se criminandi putarent invenisse materiam. Sed viderint ipsi, quid perversi et contentiosi homines agant. 3. « Nobis interim tantus labor, si tamen orantibus vobis Deus annuerit [al. juverit aut adjuverit ], idcirco susceptus est, non ut calumniosorum ora [al. calumniosis os ] (quod fieri non potest, licet forte etiam hoc Deus faciet) clauderemus; sed ut proficere ad scientiam rerum volentibus, materiam praeberemus. Illud", + "candidate_score": 0.605242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_8", + "bdc_text": "Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3096", + "psc_text": "et adversus peccata semper armatus animus tuus. Sermo in omnibus moderatus et parcus, et qui necessitatem magis loquendi indicet, quam voluntatem. Ornet prudentiam verecundia, quodque praecipuum in feminis semper fuit, cunctas in te virtutes pudor superet. Diu ante considera, quid loquendum sit, et adhuc tacens provide, ne quid dixisse poeniteat. Verba tua ponderet cogitatio, et linguae officium animi libra dispenset. Unde Scriptura dicit: Argentum et aurum tuum confla, et verbis tuis facito stateram, et frenos ori tuo rectos: et attende ne forte labaris lingua (Eccli. 28) . Nunquam malum verbum de ore tuo procedat, quae ad cumulum benignitatis juberis etiam maledicentibus benedicere. Misericordes, inquit, modesti, humiles, non reddentes malum pro malo, neque maledictum pro maledicto, sed e contrario benedicentes (1. Petr. 3. 9) . 19. Mentiri vero atque jurare, lingua tua prorsus ignoret, tantusque in te sit veri amor, ut quidquid dixeris, juratum putes. De quo Salvator ad discipulos ait:", + "candidate_score": 0.603916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_6", + "bdc_text": "Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1468", + "psc_text": "Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere: ut si non creditis neganti, credatis saltem accusanti. Sed libentius mihi erranti creditur, quam correcto. Nec mirum, putant enim me suum esse συμμύστην, et propter animales et luteos nolle palam dogmata confiteri. Ipsorum enim decretum est, non facile margaritas ante porcos esse mittendas, nec dandum sanctum canibus (Matth. 7), et cum David dicere: Abscondi in corde meo eloquia tua, ut non peccem tibi (Ps. 118. 11) . Et in alio loco super justo: Qui loquitur, inquit, veritatem cum proximo suo (Ps. 14. 3. et 23. 4) , id est, cum his qui domestici fidei sunt. Ex quo volunt intelligi, nos", + "candidate_score": 0.602216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_7", + "bdc_text": "prohinde ad illum potius quam alios ea de re scribere voluisti , ut illum , si ita res esset , redargueres , non apud alios infamares .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_737", + "psc_text": "ne aut ipse aliis detrahas, aut alios audias detrahentes. « Sedens, inquit, adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus filium matris tuae ponebas scandalum: haec fecisti et tacui. Existimasti inique, quod ero tui similis: aguam te et statuam contra faciem tuam » (Ps. 49. 20. 21). Parce a detractione linguae, custodi sermones tuos, et scito quia per cuncta, quae de aliis loqueris, tua sententia judicaris, et in his ipse deprehenderis, quae in aliis arguebas. « Neque vero illa justa est excusatio, Referentibus aliis injuriam facere non possum. » Nemo invito auditori libenter refert. Sagitta in lapidem nunquam figitur, interdum resiliens percutit dirigentem. Discat detractor, dum te videt non libenter audire, non facile detrahere: « Cum detractoribus, ait Salomon, ne miscearis, quoniam repente veniet perditio eorum, et ruinam utriusque quis novit? » (Prov. 24. 21. 22) tam videlicet ejus qui detrahit, quam illius qui aurem accommodat detrahenti. 15. Silentium et secretum. --Officii", + "candidate_score": 0.601949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_4", + "bdc_text": "Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.59918, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.689605, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_446", + "psc_text": "est in nobis amor Dei, quibus qui non excitatur, hunc non obdormire, sed prorsus mortuum esse merito dixeris; nam « dignus plane est morte qui tibi, Domine Jesu, recusat vivere, et mortuus est: et qui tibi non sapit, desipit; et qui curat esse, nisi propter te, pro nihilo est, et nihil est, » inquit S. Bernardus. Porro licet modus diligendi Deum sit diligere sine modo, ut loquitur 108 idem S. doctor De Dilig. Deo, cap. 1 , aliquem tamen nobis hic praefixisse videtur S. Benedictus, cum dixit Deum diligendum esse ex toto corde, tota anima, tota virtute; quem modum ita exponit S. Augustinus Lib. I de Doct. Christ., c. 22 : « Haec est regula dilectionis divinitus constituta: Diliges proximum tuum sicut teipsum; Deum vero ex toto corde, ex tota anima, ex tota mente; ut omnes cogitationes tuas, et omnem vitam, et omnem intellectum in illum conferas, a quo habes", + "candidate_score": 0.689605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo atque optimo viro d. Heinrycho Bullingero , [eccl]esiae Tigurinae pastori et episcopo doctissimo et vigilantissimo , domino et fratri colendissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_214", + "psc_text": "constitutiones Richardi episcopi Sarum anno 1217, et Constitutiones Richardi Dunelmensis episcopi anno 1220, apud Spelmannum tom. II Conc. Angl. Sine Pastore. ] Eo utique qui dicit: Ego sum Pastor bonus, a quo se carnaliter vivendo segregant. Vel sine pastore, « id est sine abbate, qui in monasterio Christi vicem videtur agere, qui dicit: Ego sum Pastor bonus, » inquit Smaragdus, ut pote cujus imperia et auctoritatem 52 refugiunt suo arbitratu ac ditione viventes, ut loquitur S. Hieronymus Epist. 22. Non dominicis, sed suis inclusi ovilibus. ] Quem in locum Smaragdus: « Domini ovilia sanctorum monachorum sunt monasteria, qui recte a summo Pastore Christo reguntur, et in loco pascuae collocantur. » At nimis angusta sunt haec immensae sarabaitarum mentis instabilitati: ideo non dominicis se patiuntur includi ovilibus, sed, ut ait S. Hieronymus, « habitant quamplurimum in urbibus et castellis. » Nam, quod ait auctor Sermonum ad Fratres in eremo Serm. 21,", + "candidate_score": 0.666688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_33_35", + "bdc_text": "] Clarissimo atque optimo viro d. Heinrycho Bullingero , [eccl]esiae Tigurinae pastori et episcopo doctissimo et vigilantissimo , domino et fratri colendissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", + "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", + "candidate_score": 0.665102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_33_35", + "bdc_text": "] Clarissimo atque optimo viro d. Heinrycho Bullingero , [eccl]esiae Tigurinae pastori et episcopo doctissimo et vigilantissimo , domino et fratri colendissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.6612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_33_35", + "bdc_text": "] Clarissimo atque optimo viro d. Heinrycho Bullingero , [eccl]esiae Tigurinae pastori et episcopo doctissimo et vigilantissimo , domino et fratri colendissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_506", + "psc_text": "» An vero ad hos, aut universum ad omnes monachos respexerit S. Isidorus, cum agens de monachis dixit Lib. II de Divin. Officiis, c. 15: « Quidquid necessario victui superest ex operibus manuum et epularum restrictione, tanta cura egentibus distribuitur, ut nihil remaneat quod abundaverit. » Quanta autem sollicitudine pauperum curam haberi voluerit S. Benedictus, patet non solum ex hoc capite et multis aliis sanctae Regulae locis, ut cum cap. 31 Cellerarium jubet omni sollicitudine pauperum curam gerere; cap. 53, pauperum et peregrinorum susceptioni sollicitam curam adhiberi; cap. 55, vetera vestimenta reponi in vestiario propter pauperes; cap. 58, professionem emissurum res quas habet 121 distribuere pauperibus vel monachis; sed etiam ex ejus Vita c. 28. S. Patris in pauperes misericordiam pie aemulati sunt posteri ejus filii, ut passim testantur eorum hac de re statuta, ex quibus celebre est inter alia istud concilii Aquisgranensis Can. 49: « Ut de omnibus in", + "candidate_score": 0.661143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_33_35", + "bdc_text": "] Clarissimo atque optimo viro d. Heinrycho Bullingero , [eccl]esiae Tigurinae pastori et episcopo doctissimo et vigilantissimo , domino et fratri colendissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1581", + "psc_text": "gregem. COMMENTARIUS. Omni sollicitudine curam gerat abbas circa delinquentes fratres. ] Propter delictum excommunicatos, ut apposite supplet Richardus de S. Angelo. Attendant hic abbates quanta sollicitudine S. P. Benedictus velit eos fratris excommunicati salutem curare, circa quam non simpliciter curam aut sollicitudinem habere praecipit, sed, uti post Hildemarum et Bernardum Cassinensem observat Boherius, omnem omnino sollicitudinem exhibere, idque « per se, per alios, verbis, exemplis, monitionibus, terroribus, blandimentis, afflictionibus, consolationibus, remissionibus spiritualibus et temporalibus, ne nimis remisse tractatus similia vel pejora iterum committendi materiam habeat, aut nimis crudeliter afflictus de misericordia desperare contingat, » inquit Bernardus Cassinensis. Quia non est opus sanis medicus, sed male habentibus. ] Hic ostendit S. P. Benedictus abbates aliosque praelatos non tam propter bonos quam propter perversos imperfectosque monachos, imo fere unice propter tales esse superiores; et in hoc praecipuum eorum onus esse, quod talibus praefecti sint, uti egregie docet S. Bernardus ad Rainaldum abbatem", + "candidate_score": 0.660578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_33_35", + "bdc_text": "] Clarissimo atque optimo viro d. Heinrycho Bullingero , [eccl]esiae Tigurinae pastori et episcopo doctissimo et vigilantissimo , domino et fratri colendissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3505", + "psc_text": "alia erat mens S. Gregorii papae, qui necessarias hujusmodi exemptiones propria didicerat experientia, uti ipse testatur his verbis: « Quam sit necessarium monasteriorum quieti prospicere, et de eorum perpetua securitate tractare, anteactum nos officium, quod in coenobii regimine exhibuimus, informat. Et quia in plurimis monasteriis multa a praesulibus praejudicia atque gravamina monachos pertulisse cognoscimus, oportet ut nostrae fraternitatis provisio de futura quiete eorum salubri disponat ordinatione, quatenus conversantes in illis, in Dei servitio, gratia illius suffragante, mente libera perseverent. » Eamdem necessitatem agnoverat S. Theodorus Siceota, coenobiorum in Galatia archimandrita, qui a Mauritio imperatore et Cyriaco patriarcha C. P. privilegium obtinuit, ut sua monasteria « nulli alii episcopatui subjecta essent, sed sanctissimae tantum et magnae Ecclesiae apostolicae regiae ipsius civitatis, » quemadmodum scribit Georgius illius discipulus in ejus Vita, num. 72. Et Gregorius VII (Lib. II, epist. 69): « An ignoras quod SS. Patres plerumque et religiosa monasteria de subjectione", + "candidate_score": 0.65982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_34", + "bdc_text": "Clarissimo atque optimo viro d. Heinrycho Bullingero , [eccl]esiae Tigurinae pastori et episcopo doctissimo et vigilantissimo , domino et fratri colendissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.65575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas . Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus . Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2704", + "psc_text": "amplexi, Adelfi et Euchitarum falsas novitates tuiti sunt, Nestorii, ac Severi impia dogmata propugnarunt, aut Anthropomorphitis adhaeserunt, studiis litterarum attribuunt. Nam qui id ita asserunt, ipsi sibi manifeste contradicunt, cum ignota antiquis monachis studia fuisse doceant. Melius sane et veritati magis consentanee dixissent, si monachorum illorum qui tot in Oriente turbas et scandala excitarunt, casum non in studia, sed in eorum imperitiam refudissent. Et certe si studuissent, adeo stolidos errores tam caeco furore haud secuti fuissent. Unde et magni Euthymii discipuli, qui, ut supra demonstratum est, studiis 646 operam navabant, soli etiam fere ex omnibus Palaestinae monachis rectae fidei adhaeserunt. Absit ergo, absit ut scientiis coenobiorum inordinationes imputemus; absit ut propensionem ad sacras litteras, quas summi pontifices et concilia monachis commendant, relictam in monasteriis esse a daemone dicamus ad regularis observantiae subversionem. Longe aliter sentiebat videratque Adalbero, Augustensis Ecclesiae episcopus, qui rediens e monasterio S. Galli, ubi omnes tunc scientiae", + "candidate_score": 0.640894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_27", + "bdc_text": "Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3320", + "psc_text": "Arsenius: « Arseni, propter quid existi? » Observat autem hic Hildemarus haec Christi Domini ad proditorem discipulum verba duobus modis sumi posse; nam « alii dicunt quia dolentis vox est, quasi dolenter dixisset Dominus: Amice, ad quid venisti? id est ad quod scelus dillapsus es? Venisti discipulus tradere magistrum, servus Dominum, creatura Creatorem, et dum esses apostolus, effectus es traditor. Sunt iterum alii qui intelligunt Amice, ad quid venisti? subaudiendum est fac, id est non venisti osculum dare sed tradere, quasi diceret: Ad quod venisti fac, id est trade, et imple quod spondisti. Et secundum hunc sensum S. Benedictus in hoc loco illud intellexit: Amice, ad quod venisti fac, id est, non venisti imperare, sed imperari; servire, non serviri; subesse, non praeesse. » Ita etiam Bernardus Cassinensis et Boherius. Concedatur ei tamen post abbatem stare. ] « Ac proinde 796 ante praepositum, et decanos, si non sint sacerdotes, » inquit", + "candidate_score": 0.615439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_27", + "bdc_text": "Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_725", + "psc_text": "propter metum gehennae, vel gloriam vitae aeternae; mox ut aliquid imperatum a majore fuerit, ac si divinitus imperetur, moram pati nesciunt in faciendo. De quibus Dominus dixit: In auditu auris obedivit mihi Psal. XXVII . Et iterum dicit doctoribus: Qui vos audit, me audit (Matth. X) . Ergo hi tales relinquentes statim quae sua sunt, et voluntatem propriam deserentes, mox exoccupatis manibus, et quod agebant imperfectum relinquentes, vicino obedientiae pede, jubentis vocem factis sequuntur: et veluti uno momento praedicta magistri jussio, et perfecta discipuli opera in velocitate timoris Dei, ambae res communiter citius explicantur; quibus ad vitam aeternam gradiendi amor incumbit. Ideo angustam viam arripiunt, unde Dominus ait: Angusta via est quae ducit ad vitam Matth. VII : ut non suo arbitrio viventes, vel desideriis suis et voluptatibus obedientes, sed ambulantes alieno judicio et imperio, in coenobiis degentes, abbatem sibi praeesse desiderant. Sine dubio hi tales illam Domini imitantur sententiam,", + "candidate_score": 0.612908, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis", + "max_score": 0.689315, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_84", + "psc_text": "blandimentis suorum flectitur carnalis affectus, et quodam modo labitur humana mollities. Restringe sinus fluentis vestis, virtute accingere. Cruciat te amor carnis? Tolle crucem tuam, et sequere Dominum. Et ipse tibi Salvator tuus, quamvis in carne Deus, quamvis cum carne Deus, humanum tamen demonstravit affectum, ubi ait: Pater, si possibile est, transeat a me calix iste (Matth. XXVI, 39) . Noverat quod calix iste transire non poterat, ad eum bibendum venerat. Voluntate, non necessitate, bibendus ille calix. Omnipotens erat: si vellet, utique transiret, quia Deus cum Patre, et ipse et Deus Pater unus Deus. Sed ex forma servi, ex eo quod suscepit abs te pro te, vocem hominis, vocem carnis emisit. Te in se dignatus est transfigurare, ut de illo loquereris infirma, ut in illo apprehenderes fortia. Voluntatem ostendit, qua tentari posses: et continuo docuit quam voluntatem, cui voluntati praeferre deberes. Pater, inquit, si fieri potest, transeat a me calix iste.", + "candidate_score": 0.689315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_0_2", + "bdc_text": "C[aelius ] S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_84", + "psc_text": "blandimentis suorum flectitur carnalis affectus, et quodam modo labitur humana mollities. Restringe sinus fluentis vestis, virtute accingere. Cruciat te amor carnis? Tolle crucem tuam, et sequere Dominum. Et ipse tibi Salvator tuus, quamvis in carne Deus, quamvis cum carne Deus, humanum tamen demonstravit affectum, ubi ait: Pater, si possibile est, transeat a me calix iste (Matth. XXVI, 39) . Noverat quod calix iste transire non poterat, ad eum bibendum venerat. Voluntate, non necessitate, bibendus ille calix. Omnipotens erat: si vellet, utique transiret, quia Deus cum Patre, et ipse et Deus Pater unus Deus. Sed ex forma servi, ex eo quod suscepit abs te pro te, vocem hominis, vocem carnis emisit. Te in se dignatus est transfigurare, ut de illo loquereris infirma, ut in illo apprehenderes fortia. Voluntatem ostendit, qua tentari posses: et continuo docuit quam voluntatem, cui voluntati praeferre deberes. Pater, inquit, si fieri potest, transeat a me calix iste.", + "candidate_score": 0.684959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_28_30", + "bdc_text": "uterque semper mihi visus est probus . Cupiunt etiam a me vobis commendari . Oro igitur tuam charitatem , ut eos , prout eorum pietas et integritas moeretur , eos habeas commendatos .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_324", + "psc_text": "Utinam qui sic fuerat, vel quae sic fuerat, non sit ulterius. Utinam verba ista infuderim, et non effuderim. Totum sperandum est de misericordia Dei: quia qui terret, contristat; qui contristat, consolatur; sed si qui contristatus est, emendatur. SERMO CCCLV . De Vita et Moribus clericorum suorum, I. CAPUT PRIMUM. 1. Curandum ut bona sit non solum conscientia, sed etiam fama. Propter quod volui et rogavi hesterno die, ut hodie frequentius conveniretis, hoc est quod dicturus sum. Vobiscum hic vivimus, et propter vos vivimus: et intentio votumque nostrum est, ut apud Christum vobiscum sine fine vivamus. Credo autem ante oculos vestros esse conversationem nostram; ut et nos dicere fortassis audeamus, quamvis illi multum impares, quod dixit Apostolus, Imitatores mei estote, sicut et ego Christi (I Cor. IV, 16) . Et ideo nolo ut aliquis de nobis inveniat male vivendi occasionem. Providemus enim bona, ut ait idem apostolus, non solum coram Deo,", + "candidate_score": 0.666564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_28_30", + "bdc_text": "uterque semper mihi visus est probus . Cupiunt etiam a me vobis commendari . Oro igitur tuam charitatem , ut eos , prout eorum pietas et integritas moeretur , eos habeas commendatos .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_305", + "psc_text": "mordetur, ut probetur. Mali bonis necessarii. Unde hortamur Charitatem vestram, maxime quia vos videmus frequentius convenisse, qui propositum altius habetis, id est, in ipso corpore Christi ex ejus munere, non meritis vestris, excellentiorem locum tenetis, habentes conscientiam quae a Deo donata est. Nam et ipsa malis et invidis nostris in suspicionem venit. Ad hoc tamen mordetur, ut probetur. Si enim in ipsius continentiae professione laudes quaerimus hominum, deficimus reprehensionibus hominum. Cum sis castus servus Dei, ecce te mundus suspicatur forsitan impudicum, et mordet, et reprehendit, et libenter in tuis detractionibus immoratur; malevolae quippe animae quasi dulciter sapit, quod pessime suspicatur; tu autem si propter laudes humanas continentiam suscipere voluisti, reprehensionibus humanis defecisti, et totum quod tibi proposueras, perdidisti. CAPUT III. Porro autem si nosti dicere cum Apostolo, Gloria nostra haec est, testimonium conscientiae nostrae (II Cor. I, 12) ; non solum tibi reprehensionibus mercedem non minuit, sed et facit ampliorem.", + "candidate_score": 0.662777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_29_31", + "bdc_text": "Cupiunt etiam a me vobis commendari . Oro igitur tuam charitatem , ut eos , prout eorum pietas et integritas moeretur , eos habeas commendatos . Iterum vale et deum pro nobis precare .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_324", + "psc_text": "Utinam qui sic fuerat, vel quae sic fuerat, non sit ulterius. Utinam verba ista infuderim, et non effuderim. Totum sperandum est de misericordia Dei: quia qui terret, contristat; qui contristat, consolatur; sed si qui contristatus est, emendatur. SERMO CCCLV . De Vita et Moribus clericorum suorum, I. CAPUT PRIMUM. 1. Curandum ut bona sit non solum conscientia, sed etiam fama. Propter quod volui et rogavi hesterno die, ut hodie frequentius conveniretis, hoc est quod dicturus sum. Vobiscum hic vivimus, et propter vos vivimus: et intentio votumque nostrum est, ut apud Christum vobiscum sine fine vivamus. Credo autem ante oculos vestros esse conversationem nostram; ut et nos dicere fortassis audeamus, quamvis illi multum impares, quod dixit Apostolus, Imitatores mei estote, sicut et ego Christi (I Cor. IV, 16) . Et ideo nolo ut aliquis de nobis inveniat male vivendi occasionem. Providemus enim bona, ut ait idem apostolus, non solum coram Deo,", + "candidate_score": 0.660841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_11", + "bdc_text": "Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_203", + "psc_text": "malitiam, quae utinam sufficeret, sicut de illa dictum est, Sufficit diei malitia sua (Matth. VI, 34) ; quam jubemur ferre atque portare, donec transeat, et sustinere Deum viriliter agendo, ut fructum afferamus cum tolerantia: sed etiam propter ipsum pulverem mundi hujus, qui per itinera consulendi consulentium pedibus adhaerescit, et damna quae in ipsa negotiosissima dispensationis actione contingunt, quae Dominus praestet ut cum lucris majoribus compensentur, quotidianam debemus habere poenitentiam. 5. Laicorum peccata quotidiana. Conjugii usus quandonam inculpabilis. Sed si hoc dispensatores verbi Dei et ministri Sacramentorum ejus, milites Christi; quanto magis caetera stipendiaria multitudo, et quaedam provincia magni regis? Quam ne forte vel falsa suspicione avaritiae miles ille fidelissimus atque fortissimus apostolus Paulus offenderet, suis stipendiis militavit: et ubi forte defuit sumptus necessarius, Alias, inquit, Ecclesias exspoliavi, accipiens ab eis stipendium ad vestram ministrationem (II Cor. XI, 8) . Quanto ergo magis Ecclesiae provinciales saecularibus negotiis obligati, quotidianam debent agere", + "candidate_score": 0.608606, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Evangelium-secundum-Marcum", + "max_score": 0.688986, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Evangelium-secundum-Marcum_window_78", + "psc_text": "Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua, et ex tota virtute tua. Hoc est primum mandatum. Secundum autem simile est illi: Diliges proximum tuum tamquam teipsum. Majus horum aliud mandatum non est. [CXXXII, 10.] Et ait illi scriba: Bene, Magister, in veritate dixisti, quia unus est Deus, et non est alius praeter eum. Et ut diligatur ex toto corde, et ex toto intellectu, et ex tota anima, et ex tota fortitudine: et diligere proximum tamquam seipsum, majus est omnibus holocautomatibus et sacrificiis. Jesus autem videns quod sapienter respondisset, dixit illi: Non es longe a regno Dei. [CXXXIII, 2.] Et nemo jam audebat eum interrogare. [CXX IV, 2.] Et respondens Jesus, dicebat, docens in templo: Quomodo dicunt scribae, Christum filium esse David? ipse enim David dicit in Spiritu sancto: Dixit Dominus Domino meo, sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos", + "candidate_score": 0.688986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_0_2", + "bdc_text": "C[aelius ] S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Evangelium-secundum-Marcum_window_78", + "psc_text": "Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua, et ex tota virtute tua. Hoc est primum mandatum. Secundum autem simile est illi: Diliges proximum tuum tamquam teipsum. Majus horum aliud mandatum non est. [CXXXII, 10.] Et ait illi scriba: Bene, Magister, in veritate dixisti, quia unus est Deus, et non est alius praeter eum. Et ut diligatur ex toto corde, et ex toto intellectu, et ex tota anima, et ex tota fortitudine: et diligere proximum tamquam seipsum, majus est omnibus holocautomatibus et sacrificiis. Jesus autem videns quod sapienter respondisset, dixit illi: Non es longe a regno Dei. [CXXXIII, 2.] Et nemo jam audebat eum interrogare. [CXX IV, 2.] Et respondens Jesus, dicebat, docens in templo: Quomodo dicunt scribae, Christum filium esse David? ipse enim David dicit in Spiritu sancto: Dixit Dominus Domino meo, sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos", + "candidate_score": 0.688927, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1", + "max_score": 0.688552, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo atque optimo viro d. Heinrycho Bullingero , [eccl]esiae Tigurinae pastori et episcopo doctissimo et vigilantissimo , domino et fratri colendissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_174", + "psc_text": "hoc agnosceret, quae sunt in Aegypto in milibus seruorum dei, qui per heremum sancta societate uiuunt, perfectionem praecepti euangelici studentes tenere quo dictum est: uis esse perfectus? uade uende omnia quae habes et da pauperibus, et habebis thesaurum in caelis, et ueni sequere me. quanto enim melius ibi secretius pascere et cubare, id est requiescere, filius dei diceretur quam in turbis inquietis furiosorum circumcellionum, quod malum Africae proprium est! nam de Aegypto ita Esaias prophetat: illo die erit altare domini in regione Aegyptiorum et titulus ad fines eorum domino, et erit in signum in aeternum domino in regione Aegyptiorum, quoniam clamabunt ad dominum aduersus eos qui eis pressuram faciebant, et mittet illis dominus hominem qui saluos eos faciet, iudicans seruabit eos. et cognitus erit dominus Aegyptiis, et timebunt Aegyptii dominum in illo die et facient sacrificia et uota promittent domino et reddent. et feriet dominus Aegyptios plaga et sanabit 11", + "candidate_score": 0.688552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_34", + "bdc_text": "Clarissimo atque optimo viro d. Heinrycho Bullingero , [eccl]esiae Tigurinae pastori et episcopo doctissimo et vigilantissimo , domino et fratri colendissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_174", + "psc_text": "hoc agnosceret, quae sunt in Aegypto in milibus seruorum dei, qui per heremum sancta societate uiuunt, perfectionem praecepti euangelici studentes tenere quo dictum est: uis esse perfectus? uade uende omnia quae habes et da pauperibus, et habebis thesaurum in caelis, et ueni sequere me. quanto enim melius ibi secretius pascere et cubare, id est requiescere, filius dei diceretur quam in turbis inquietis furiosorum circumcellionum, quod malum Africae proprium est! nam de Aegypto ita Esaias prophetat: illo die erit altare domini in regione Aegyptiorum et titulus ad fines eorum domino, et erit in signum in aeternum domino in regione Aegyptiorum, quoniam clamabunt ad dominum aduersus eos qui eis pressuram faciebant, et mittet illis dominus hominem qui saluos eos faciet, iudicans seruabit eos. et cognitus erit dominus Aegyptiis, et timebunt Aegyptii dominum in illo die et facient sacrificia et uota promittent domino et reddent. et feriet dominus Aegyptios plaga et sanabit 11", + "candidate_score": 0.675595, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.688402, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_15_17", + "bdc_text": "Hanc rem ita habere norunt fratres , qui in ecclesiis Veneti imperii tunc fuere . Ex quo potes , quae tua sapientia est , intelligere , an sit in eo facto Balthassarus reprehendendus an potius detestandi illi , qui malevolentiae caussa et detrahendi studio bonum et sanctum virum apud te criminose detulerunt . Atque etiam , ut alium mecum testem religiosissimum habeas , literas comitis Iulii Thienei Vicentini , cuius et nomen et pietatem singularem quin a plerisque acceperis , minime dubito .", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_325", + "psc_text": "subscribere cogerentur, de fide potius disceptarent, ac tum demum de re cognoscendum, cum de persona iudicum constitisset. § 3 sed Valens sociique eius prius Athanasii damnationem extorquere cupiebant, de fide certare non ausi. ab hoc partium confiictuconflictu agitur in exilium Paulinus. interea Mediolanum conuenitur, ubi tum aderat imperator: eadem illa contentio nihil inuicem relaxabat. § 4 tum Eusebius Vercellensium et Lucifer a Carali Sardiniae episcopi relegati. ceterum Dionysius, Mediolanensium sacerdos, in Athanasii damnationem se consentire subscripsit, dummodo de fide inter episcopos quaereretur. sed Valens et Vrsatius ceterique metu plebis, quae catholicam fidem egregio studio conseruabat, non ausi piacula profiteri intra palatium congregantur. § 5 illinc epistolam sub imperatoris nomine emittunt, omni prauitate infectam, eo nimirum consilio, ut, si eam aequis auribus populus recepisset, publica auctoritate cupita proferrent: sin aliter fuisset excepta, omnis inuidia esset in rege, et ipsa uenialis, quia etiam tum catechumenus sacramentum fidei merito uideretur potuisse nescire. §", + "candidate_score": 0.688402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_10_12", + "bdc_text": "nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0270.stoa001.opp-lat1_window_230", + "psc_text": "illa tnbutribu repertus traditur. is cum deprehendisset Iudaeos gentilium conubiis permixtos, multis increpitos renuntiare 12 Esra 6. 23 Esra 7 sq. 26 Esra 9 sq. 3 meminimus P: mentionem fecimus b 6 annis uno nos: annos unū P 7 Sucdianus] uulgo Sogdianus 9 ademptus P 11 docimento ammirationem P 12 concupissct malebat de Prato 14 imperaret ut b 16 ceperat P 21 untl de xx. annos P: unum do xx annis b (Dndeuiginti de Prato) 22 artarxerses P 23 dario cho P II multique eum secuti Hierosolymam peruexere uasa diuersi operis scripsi: multisque eum secuti hicrosolimam pernenere uasa diucrsi operis P, multisque eum sequutis, Hierosolymam peruenere. Vasa quoque diuersi operis b 27 cocconubiis P, connubiis edd. 5 iatiusmodi matrimoniis ac filios ex his susceptos eitrudiextrudi iubet, omnesque dictoparuere. purgatus populus ueteris legis ritu agebat § 5 oeterumceterum Esdram nihil sapersuper reficienda urbe egisse comperio, credo potiorem curam ratus plebanplebem corruptis", + "candidate_score": 0.638467, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia", + "max_score": 0.688203, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_497", + "psc_text": "in plerisque Scripturae suae sententiis et amicos jubet diligi in se, et inimicos diligi propter se. Ille enim veraciter charitatem habet, qui et amicum diligit in Deo, et inimicum diligit propter Deum. Nam sunt nonnulli qui diligunt proximos, sed per affectum cognationis et carnis, quibus tamen in hac dilectione sacra eloquia non contradicunt. Sed aliud est quod sponte impenditur naturae, aliud quod praeceptis dominicis ex charitate debetur obedientiae. Hi nimirum et proximum diligunt, et tamen illa sublimia dilectionis praemia non assequuntur, quia amorem suum non spiritaliter, sed carnaliter impendunt. Proinde cum Dominus diceret: Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem, protinus addidit: Sicut dilexi vos. Ac si aperte dicat: Ad hoc amate ad quod amavi vos. 2. Qua in re, fratres charissimi, solerter intuendum est quod antiquus hostis, dum mentem nostram ad rerum temporalium delectationem trahit, infirmiorem contra nos proximum excitat, qui ea ipsa quae diligimus auferre moliatur. Nec curat", + "candidate_score": 0.688203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_821", + "psc_text": "Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota virtute tua; et proximum tuum sicut teipsum (Marc. XII, 30, ex Deut. VI, 5) . Qua in re notandum est quia in dilectione proximi mensura amoris ponitur, cum dicitur: Diliges proximum tuum sicut teipsum; Dei autem dilectio nulla mensura constringitur, cum dicitur: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota virtute tua. Non enim jubetur quisque quantum diligat, sed ex quanto, cum dicitur: Ex toto, 1640 quia ille veraciter Deum diligit, qui sibi de se nihil relinquit. Duo ergo haec necesse est ut charitatis praecepta custodiat quisquis habere in nuptiis vestem nuptialem curat. Hinc est enim quod apud Ezechielem prophetam, portae ipsius civitatis in monte constitutae vestibulum duobus cubitis mensuratur (Ezech. XL, 9), quia nimirum accessus nobis coelestis civitatis non panditur, si in hac Ecclesia, quae", + "candidate_score": 0.684786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_11_13", + "bdc_text": "Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ; deinde rursus sperans se illam Christo posse lucrifacere cum ea reconciliatus est .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_652", + "psc_text": "mulier illa? Tu autem fornicata es cum amatoribus multis, verumtamen revertere ad me, dicit Dominus (Jerem. III, 1) . Ecce paradigma turpis mulieris dedit. Ostendit quod post turpitudinem recipi non possit. Sed hoc ipsum paradigma quod protulit per misericordiam vincit, cum dicit fornicantem mulierem 1599 recipi nequaquam posse, et tamen ipse fornicantem animam ut recipiat exspectat. Pensate, fratres, pondus tantae pietatis. Dicit quod fieri non potest, et demonstrat quia hoc ipse facere etiam contra morem potest. Ecce vocat, et quos inquinatos denuntiat, hos etiam amplecti quaerit, a quibus desertum esse se queritur. Nemo ergo tantae misericordiae tempus perdat, nemo oblata remedia divinae pietatis abjiciat. Ecce superna benignitas aversos nos revocat, et nobis revertentibus suae clementiae sinum parat. Unusquisque ergo penset quo debito constringitur, quando illum Deus exspectat, nec contemptus exasperatur. Qui ergo permanere noluit redeat, qui stare contempsit saltem post lapsum surgat. Quanto nos amore conditor noster exspectat insinuat cum", + "candidate_score": 0.653979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_22_24", + "bdc_text": "Vale iterum per Christum Iesum . Basileae 16 . cal. aprilis 1550 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_373", + "psc_text": "sed et ipsa etiam inferni claustra destruxit. Portas tulit, et montis verticem subiit, quia resurgendo claustra inferni abstulit, et ascendendo coelorum regna penetravit. Hanc ergo resurrectionis ejus gloriam, fratres charissimi, quae et prius demonstrabatur ex signo, et post patuit ex facto, tota mente diligamus, pro ejus amore moriamur. Ecce in resurrectione auctoris nostri ministros ejus angelos concives nostros agnovimus. Ad horum ergo civium illam frequentem solemnitatem festinemus. His, cum necdum visione possumus, desiderio et mente jungamur. Transmigremus a vitiis ad virtutes, ut in Galilaea Redemptorem nostrum videre mereamur. Adjuvet omnipotens Deus ad vitam desiderium nostrum, qui pro nobis in mortem dedit unicum Filium suum, Dominum nostrum Jesum Christum, qui cum eo vivit et regnat Deus in unitate Spriritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen. HOMILIA XXII. Habita ad populum in basilica beati Joannis, quae appellatur Constantiniana, Sabbato post Pascha. LECTIO S. EVANG. SEC. JOAN. XX, 1--9. In illo tempore, una", + "candidate_score": 0.634416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_23_25", + "bdc_text": "Basileae 16 . cal. aprilis 1550 . Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_286", + "psc_text": "essent daemonio, tam perversa de Deo loqui non possent. Sed accepta injuria etiam quod verum erat dicere Veritas noluit, ne non dixisse veritatem, sed provocatus contumeliam reddidisse videretur. Ex qua re quid nobis innuitur, nisi ut eo tempore quo a proximis ex falsitate contumelias accipimus, eorum etiam 1508 vera mala taceamus, ne ministerium justae correptionis in arma vertamus furoris? Sed quia quisquis Dei zelo utitur a pravis hominibus dehonestatur, in semetipso nobis Dominus patientiae praebuit exemplum, qui ait: Sed honorifico Patrem meum, et vos inhonorastis me. Sed quid nobis ad ista faciendum sit, adhuc exemplo nos admonet, cum subjungit: Ego autem non quaero gloriam meam, est qui quaerat et judicet. Scimus certe quod scriptum est, quia Pater omne judicium dedit Filio, et tamen ecce idem Filius injurias accipiens gloriam suam non quaerit. Illatas contumelias Patris judicio reservat, ut nobis profecto insinuet quantum nos esse patientes debemus, dum se adhuc ulcisci", + "candidate_score": 0.627255, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.688053, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_21_23", + "bdc_text": "Mea familia tuam universam ex animo salutat . Vale iterum per Christum Iesum . Basileae 16 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_76", + "psc_text": ". 16. Visio Dei an carni promissa. Salutare Dei, Christus per carnem videbitur. Christus in judicio videbitur ab omni carne. Fortassis alicui videatur tam clarum esse testimonium de carne, quam de corde: quia scriptum est, Videbit omnis caro salutare Dei (Luc. III, 6) . Habemus de corde evidentissimum testimonium. Beati mundicordes, quoniam ipsi Deum videbunt. Habemus et de carne, Videbit omnis caro salutare Dei. Jam quis dubitaret visionem Dei carni esse promissam, nisi moveret, quid est salutare Dei? Imo quia non movet, non enim dubii sumus: salutare Dei Christus Dominus est. Dominus itaque noster Jesus Christus si in sola divinitate videretur, nemo dubitaret carnem visuram esse substantiam Dei; quia, Videbit omnis caro salutare Dei. Quia vero Dominus noster Jesus Christus, et oculis cordis mundis, perfectis, Deo plenis videri potest quantum attinet ad ejus divinitatem; visus est autem et in corpore, secundum quod scriptum est, Post haec in terris visus est,", + "candidate_score": 0.688053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_667", + "psc_text": "de homine quod oderit te, qui forte amat te; et per pravam suspicionem fis inimicissimus amicissimo. Quid faciat, cui non credis, et cor suum tibi demonstrare non valet? Loquitur tibi dicens, Amo te. Sed quia posset tibi hoc dicere et mentiens (ea sunt enim verba mentientis, quae vera dicentis), non credendo adhuc odisti. Ideo securum te facere voluit ab eo peccato, qui tibi dixit, Diligite inimicos vestros (Matth. V, 44) . Christiane, dilige et inimicos tuos, ne incautus oderis et amicos. Corda ergo nostra in hac vita videre non possumus, donec veniat Dominus, et illuminet abscondita tenebrarum, et manifestabit cogitationes cordis; et tunc laus erit unicuique a Deo (I Cor. IV, 5) . CAPUT X. 9. Vitae, ut sit beata, adesse debet veritas et amicorum cognitio sine metu deceptionis. Ergo si quis nobis modo diceret, cui procul dubio crederemus, si Propheta diceret, si Deus quomodo vellet, et per quem vellet,", + "candidate_score": 0.687717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_29_31", + "bdc_text": "Cupiunt etiam a me vobis commendari . Oro igitur tuam charitatem , ut eos , prout eorum pietas et integritas moeretur , eos habeas commendatos . Iterum vale et deum pro nobis precare .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_999", + "psc_text": "vos oportet pro nobis ad Dominum preces fundere. Ne hoc incongruum judicemus, quod Apostolum fecisse cognoscimus. Nam in tantum se apud Deum commendari orationibus cupiebat, ut ipse omni populo supplicaret dicens: Orantes simul et pro nobis (Coloss. IV, 3) , etc. Et ideo hoc debemus loqui, quod et nosmetipsos cohortari et vos possit instruere. Sicut enim nobis cum grandi timore ac sollicitudine cogitandum est, qualiter pontificatus officium sine reprehensione possimus implere: ita et a vobis observandum est, ut ad omnia quae vobis fuerint imperata, humilem studeatis habere obedientiam. Oremus ergo pariter, dilectissimi, ut episcopatus meus mihi prosit, et vobis. Mihi enim proderit, si facienda dicam; vobis, si faciatis audita. Si enim et nos pro vobis, et vos pro nobis cum perfecto charitatis amore indesinenter oraverimus, ad aeternam beatitudinem, auxiliante Domino, feliciter veniemus. EXPLICIT TOMI QUINTI PARS PRIOR.", + "candidate_score": 0.680654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_30_32", + "bdc_text": "Oro igitur tuam charitatem , ut eos , prout eorum pietas et integritas moeretur , eos habeas commendatos . Iterum vale et deum pro nobis precare . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_999", + "psc_text": "vos oportet pro nobis ad Dominum preces fundere. Ne hoc incongruum judicemus, quod Apostolum fecisse cognoscimus. Nam in tantum se apud Deum commendari orationibus cupiebat, ut ipse omni populo supplicaret dicens: Orantes simul et pro nobis (Coloss. IV, 3) , etc. Et ideo hoc debemus loqui, quod et nosmetipsos cohortari et vos possit instruere. Sicut enim nobis cum grandi timore ac sollicitudine cogitandum est, qualiter pontificatus officium sine reprehensione possimus implere: ita et a vobis observandum est, ut ad omnia quae vobis fuerint imperata, humilem studeatis habere obedientiam. Oremus ergo pariter, dilectissimi, ut episcopatus meus mihi prosit, et vobis. Mihi enim proderit, si facienda dicam; vobis, si faciatis audita. Si enim et nos pro vobis, et vos pro nobis cum perfecto charitatis amore indesinenter oraverimus, ad aeternam beatitudinem, auxiliante Domino, feliciter veniemus. EXPLICIT TOMI QUINTI PARS PRIOR.", + "candidate_score": 0.669616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_21_23", + "bdc_text": "Mea familia tuam universam ex animo salutat . Vale iterum per Christum Iesum . Basileae 16 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_77", + "psc_text": "videretur, nemo dubitaret carnem visuram esse substantiam Dei; quia, Videbit omnis caro salutare Dei. Quia vero Dominus noster Jesus Christus, et oculis cordis mundis, perfectis, Deo plenis videri potest quantum attinet ad ejus divinitatem; visus est autem et in corpore, secundum quod scriptum est, Post haec in terris visus est, et cum hominibus conversatus est (Baruch III, 38) : unde scio quomodo dictum sit, Videbit omnis caro salutare Dei? Quia videbit Christum, dictum est, nemo dubitet. CAPUT XVII. Sed utrum in corpore Dominum Christum, an sicut erat in principio Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum, hinc ambigitur, hoc quaeritur. Noli me urgere uno testimonio; cito confiteor: Videbit omnis caro salutare Dei. Dicunt hoc esse, Videbit omnis caro Christum Dei. Sed visus est Christus et in carne, non quidem carne mortali, si adhuc illa spiritualis mutatio caro dicenda est; quia et ipse post resurrectionem sic dixit videntibus", + "candidate_score": 0.662354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_21_23", + "bdc_text": "Mea familia tuam universam ex animo salutat . Vale iterum per Christum Iesum . Basileae 16 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_75", + "psc_text": "XVI. Teneamus istam indeclinabilem confessionem. Non est simile offendere in creaturam, et offendere in Creatorem. Certe qualitates creaturarum disserendo quaeramus, et si in aliquo fallimur, in quod pervenimus in eo ambulemus. Tunc enim si quid aliter sapimus, et hoc nobis Deus revelabit (Philipp. III, 15 16,). Unde hesterno die diutius disputavimus. Beati mundicordes, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Nos mundandis cordibus modis omnibus instemus, omni conatu invigilemus; omni prece, quantum possumus, impetremus, ut cor mundemus. Et si de his quae forinsecus sunt cogitamus: Mundate, ait, quae intus sunt, et quae foris sunt mundata erunt (Id. XXIII, 26) . 16. Visio Dei an carni promissa. Salutare Dei, Christus per carnem videbitur. Christus in judicio videbitur ab omni carne. Fortassis alicui videatur tam clarum esse testimonium de carne, quam de corde: quia scriptum est, Videbit omnis caro salutare Dei (Luc. III, 6) . Habemus de corde evidentissimum testimonium. Beati", + "candidate_score": 0.6515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_20_22", + "bdc_text": "nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor . Mea familia tuam universam ex animo salutat . Vale iterum per Christum Iesum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_437", + "psc_text": "unum loquitur, unitas commendatur; et Petro primitus, quia in Apostolis Petrus est primus. Simon Joannis, inquit Dominus, amas me? Respondit ille, Amo. Et iterum interrogatus, iterum respondit. Et tertio interrogatus, et tanquam illi non credatur, contristatur. Sed quomodo ei non credebat, qui cor ejus videbat? Denique post illam tristitiam sic respondit: Domine tu scis omnia, tu scis quia amo te. Non enim qui omnia scis, hoc solum nescis. Noli tristis esse, Apostole; responde semel, responde iterum, responde tertio. Ter vincat in amore confessio, quia ter victa est in timore praesumptio. Solvendum est ter, quod ligaveras ter. Solve per amorem, quod ligaveras per timorem. Et tamen Dominus semel, et iterum, et tertio, oves suas commendavit Petro. CAPUT V. 5. In Donatistas dominici gregis divisores. Attendite, fratres mei: Pasce, inquit, oviculas meas, pasce agnos meos (Joan. XXI, 15-17) . Pasce oves meas: numquid dixit, Tuas? Pasce, bone serve, oves dominicas, habentes dominicum", + "candidate_score": 0.641555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_22_24", + "bdc_text": "Vale iterum per Christum Iesum . Basileae 16 . cal. aprilis 1550 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_862", + "psc_text": "cum bona causa hinc exeamus. SERMO CCCXXVIII. In Natali Martyrum. CAPUT PRIMUM. 1. Christus prior passus patiendi virtutem martyribus dedit. In Psalmo diximus Domino Deo nostro, Pretiosa est in conspectu Domini mors sanctorum ejus. Pretiosa est mors sanctorum martyrum; quia pretium eorum est sanguis Domini ipsorum. Passus est enim passione sua, quia erant passuri post ipsum. Praecessit ipse, et secuti sunt multi. Valde enim erat aspera via; sed fecit ipsam lenem, quando ipse ante omnes transivit. Ideo caeteri non timuerunt transire, quia ipse prior transivit. Mortuus est enim, et terruit discipulos suos. Resurrexit, et abstulit illis timorem, et dedit amorem. Quando enim mortuus est Christus, trepidaverunt discipuli, et putaverunt quod periit. Quando secuti sunt, ibi videte gratiam Dei. Tunc latro credidit, quando discipuli trepidaverunt. Erat enim unus latro in cruce cum illo, sicque in illum credidit, ut diceret, Domine, in mente me habe, dum veneris in regnum tuum (Luc. XXIII,", + "candidate_score": 0.639306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_22_24", + "bdc_text": "Vale iterum per Christum Iesum . Basileae 16 . cal. aprilis 1550 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_861", + "psc_text": "Ille se differebat; sed Christus paradisum non petenti offerebat. Memento mei: sed quando? Cum veneris in regnum tuum. Et Dominus: Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 39, 43) . Discipuli mei dimiserunt me, discipuli mei desperaverunt de me; et tu in cruce cognovisti me, non contempsisti moriturum, sperasti regnaturum: Hodie mecum eris in paradiso. Non a te recedo. Discreta est causa; numquid poena? Bona ergo vox, Judica me, Deus, et discerne causam meam de gente non sancta. Omnes qui vivimus in hoc saeculo, laboremus ut bonam causam habeamus: ut si quid nobis acciderit in hoc saeculo, cum bona causa hinc exeamus. SERMO CCCXXVIII. In Natali Martyrum. CAPUT PRIMUM. 1. Christus prior passus patiendi virtutem martyribus dedit. In Psalmo diximus Domino Deo nostro, Pretiosa est in conspectu Domini mors sanctorum ejus. Pretiosa est mors sanctorum martyrum; quia pretium eorum est sanguis Domini ipsorum. Passus est enim passione", + "candidate_score": 0.636697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_9", + "bdc_text": "Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_925", + "psc_text": "Illo ergo ipso adjuvante, ipsoque donante, et bonum agonem certasti, et cursum consummasti, et fidem servasti. Da veniam, Apostole, propria tua non novi, nisi mala. Da veniam, Apostole; dicimus, quia tu docuisti: audio confitentem, non invenio ingratum. Prorsus tua a te tibi parata non novimus, nisi mala. Cum ergo Deus coronat merita tua, nihil coronat nisi dona sua. CAPUT VI. 6. Contra praesumentes de libero arbitrio, probatur non inesse nobis quidquam boni, nisi a Deo. Spiritus hujus mundi facit superbos. Hanc fidem veramque pietatem, ne quis extollatur de libero arbitrio, in bonis operibus (quae quisquis accipit, sic accipiat, ut noverit dantem, ut quisquis datori non sit ingratus, medico non superbiat, vel adhuc insanus, vel non a se sanus): hanc, inquam, fidem veramque pietatem nullae argumentationes evellant de cordibus vestris. Servate quod accepistis. Quid enim habetis quod non accepistis? Hoc est Deo confiteri, dicere quod ait apostolus Paulus, Nos autem non", + "candidate_score": 0.625871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_20_22", + "bdc_text": "nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor . Mea familia tuam universam ex animo salutat . Vale iterum per Christum Iesum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_450", + "psc_text": "te cognoscitur, quid times ne Deus moriatur? Tu homo es, ille Deus est. Et pro homine Deus factus est homo, assumens quod non erat, non perdens quod erat. In eo ergo Dominus moriturus erat, in quo et resurrecturus. Expavit ergo Petrus humanam mortem, et noluit eam contingere Dominum. Nesciens, saccum volebat claudere, unde nostrum pretium erat manaturum. Audivit a Domino tunc, Redi retro, satanas; neque enim sapis quae Dei sunt, sed quae sunt hominum. Cui paulo ante dixerat, dicenti, Tu es Christus Filius Dei vivi: Beatus es, Simon Bar-Jona, quia tibi non revelavit caro et sanguis, sed Pater meus qui est in coelis (Matth. XVI, 22, 23, 16, 17) . Paulo ante beatus, postea satanas. Sed unde beatus? Non de suo: Non tibi revelavit caro et sanguis, sed Pater meus qui est in coelis. Unde autem satanas? Ex homine, et in homine: Non enim sapis quae Dei sunt, sed quae", + "candidate_score": 0.625467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_26", + "bdc_text": "Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962", + "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius", + "candidate_score": 0.615126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_6", + "bdc_text": "Scio te non eum esse virum , qui facile delatoribus credas ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_324", + "psc_text": "non me, sed te. Certe enim non audes dicere, Crede in me. Absit, inquit. Et tamen audes dicere, Justifico te. Audi, et disce, quia unde non audes dicere, Crede in me; inde debes non audere dicere, Justifico te. Apostolus loquitur, cui cedes, cui velis nolis, subderis. Non enim Apostolo tanquam homini, sed ei de quo dicit Apostolus, An vultis experimentum accipere ejus, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Audi ergo non Apostolum, sed Christum per Apostolum. Quid dicit Apostolus? Credenti in eum qui justificat impium, deputatur fides ejus ad justitiam (Rom. IV, 5) . Intendite, obsecro; videte quam planum est, quam apertum est: Credenti in eum qui justificat impium, deputatur fides ejus ad justitiam. Quisquis crediderit in eum qui justificat impium, qui de impio facit pium: quisquis ergo crediderit in eum qui justificat impium, qui justum facit eum qui impius erat, deputatur fides ejus ad justitiam.", + "candidate_score": 0.60696, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.687892, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_1_3", + "bdc_text": "S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_354", + "psc_text": "est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset inter praesumptionem et confessionem; inter videntes quo eundum sit nec videntes qua, et viam ducentem ad beatificam patriam, non tantum cernendam, sed et habitandam. Nam si primo sanctis tuis Litteris informatus essem, et in earum familiaritate obdulcuisses mihi, et postea in illa volumina incidissem; fortasse aut abripuissent me a solidamento pietatis, aut si in affectu quem salubrem imbiberam perstitissem, putarem etiam ex illis libris eum posse concipi, si eos solos quisquam didicisset. CAPUT XXI. Quid in sacris Libris invenerit, non inventum in Platonicis. 27. Itaque avidissime arripui venerabilem stilum Spiritus tui, et prae caeteris apostolum Paulum; et perierunt illae quaestiones", + "candidate_score": 0.687892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_0_2", + "bdc_text": "C[aelius ] S[ecundus ] C [urio ] per Christum Iesum dominum nostrum S. P. D. Nisi te , Bullingere optime et frater per Christum amantissime , scirem ea constantia esse , ut , quem semel diligere et amare coeperis , non facile aut parva de re ac ne de magna quidem ab eius amore studioque deflectere , de tua erga me voluntate nonnihil dubitarem . Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_354", + "psc_text": "est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset inter praesumptionem et confessionem; inter videntes quo eundum sit nec videntes qua, et viam ducentem ad beatificam patriam, non tantum cernendam, sed et habitandam. Nam si primo sanctis tuis Litteris informatus essem, et in earum familiaritate obdulcuisses mihi, et postea in illa volumina incidissem; fortasse aut abripuissent me a solidamento pietatis, aut si in affectu quem salubrem imbiberam perstitissem, putarem etiam ex illis libris eum posse concipi, si eos solos quisquam didicisset. CAPUT XXI. Quid in sacris Libris invenerit, non inventum in Platonicis. 27. Itaque avidissime arripui venerabilem stilum Spiritus tui, et prae caeteris apostolum Paulum; et perierunt illae quaestiones", + "candidate_score": 0.686411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_173", + "psc_text": "quomodo. CAPUT XIV. Libri de Apto et Pulchro Hierio nuncupati. Unde hunc amaverat. 21. Quid est autem quod me movit, Domine Deus meus, ut ad Hierium Romanae urbis oratorem scriberem illos libros, quem non noveram facie, sed amaveram hominem ex doctrinae fama quae illi clara erat, et quaedam verba ejus audieram, et placuerant mihi? Sed magis quia placebat aliis, et efferebant eum laudibus, stupentes quod ex homine syro, docto prius graecae facundiae, postea in latina etiam dictor mirabilis exstitisset, et esset scientissimus rerum ad studium sapientiae pertinentium; mihi placebat. Laudatur homo, et amatur absens. Utrumnam ab ore laudantis intrat in cor audientis amor ille? Absit: sed ex amante alio accenditur alius. Hinc enim amatur qui laudatur, dum non fallaci corde laudatoris praedicari creditur; id est, cum amans eum laudat. 22. Sic enim tunc amabam homines ex hominum judicio; non enim ex tuo, Deus meus, in quo nemo fallitur. Sed tamen,", + "candidate_score": 0.660726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas . Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus . Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_233", + "psc_text": "a perditis adolescentibus ibi non fieri manifestatum est mihi. Sed subito, inquiunt, ne mercedem magistro reddant, conspirant multi adolescentes, et transferunt se ad alium; desertores fidei, et quibus prae pecuniae charitate justitia vilis est. Oderat etiam istos cor meum, quamvis non perfecto odio. Quod enim ab eis passurus eram, magis oderam fortasse, quam eo quod cuilibet illicita faciebant. Certe tamen turpes sunt tales, et fornicantur abs te, amando volatica ludibria temporum et lucrum luteum, quod cum apprehenditur, manum inquinat; et amplectendo mundum fugientem, contemnendo te manentem, et revocantem, et ignoscentem redeunti ad te meretrici animae humanae. Et nunc tales odi pravos et distortos, quamvis eos corrigendos diligam, ut pecuniae doctrinam ipsam, quam discunt, praeferant, ei vero te Deum veritatem et ubertatem certi boni et pacem castissimam. Sed tunc eos magis pati nolebam malos propter me, quam fieri propter te bonos volebam. CAPUT XIII. Docturus rhetoricam mittitur Mediolanum; ab Ambrosio suscipitur.", + "candidate_score": 0.654914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_9_11", + "bdc_text": "Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_75", + "psc_text": "in cor, ut facerem illud. Volebat enim illa, et secreto memini ut monuerit cum sollicitudine ingenti ne fornicarer, maximeque ne adulterarem cujusquam uxorem. Qui mihi monitus muliebres videbantur, quibus obtemperare erubescerem. Illi autem tui erant, et nesciebam; et te tacere putabam, atque illam loqui, per quam mihi tu non tacebas, et in illa contemnebaris a me filio ejus, filio ancillae tuae, servo tuo. Sed nesciebam, et praeceps ibam tanta caecitate, ut inter coaetaneos meos puderet me minoris dedecoris, quoniam audiebam eos jactantes flagitia sua, et tanto gloriantes magis, quanto magis turpes essent: et libebat facere non solum libidine facti, verum etiam laudis. Quid dignum est vituperatione nisi vitium? Ego ne vituperarer, vitiosior fiebam; et ubi non suberat quo admisso aequarer perditis, fingebam me fecisse quod non feceram, ne viderer abjectior quo eram innocentior, et ne vilior haberer quo eram castior. 8. Ecce cum quibus comitibus iter agebam platearum Babyloniae, et", + "candidate_score": 0.654537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_9_11", + "bdc_text": "Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_363", + "psc_text": "ad tolerandam illam servitutem tam gravem. Jam enim me illa non delectabant prae dulcedine tua et decore domus tuae quam dilexi (Psal. XXV, 8); sed adhuc tenaciter colligabar ex femina: nec me prohibebat Apostolus conjugari, quamvis exhortaretur ad melius, maxime volens omnes homines sic esse ut ipse erat (I Cor. VII). Sed ego infirmior eligebam molliorem locum: et propter hoc unum volvebar in caeteris languidus, et tabescens curis marcidis, quod et in aliis rebus quas nolebam pati, congruere cogebar vitae conjugali, cui deditus obstringebar. Audieram ex ore Veritatis, esse spadones qui seipsos absciderunt propter regnum coelorum: sed, Qui potest, inquit, capere, capiat (Matth. XIX, 12) . Vani sunt certe omnes homines unibus non inest Dei scientia; nec de iis quae videntur bona, potuerunt invenire eum qui est (Sap. XIII, 1). At ego jam non eram in illa vanitate: transcenderam cam; et contestante universa creatura tua, inveneram te creatorem nostrum, et", + "candidate_score": 0.65058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.650378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2_4", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti . Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit . Quamobrem , ne nostra amicitia , Bullingere amicissime , segnis iaceat , his etiam literis te interpello , sed non sine caussa , ut tibi paucis exponam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_440", + "psc_text": "Et tu es idipsum valde qui non mutaris; et in te requies obliviscens laborum omnium, quoniam nullus alius tecum, nec ad alia multa adipiscenda, quae non sunt quod tu, sed tu, Domine, singulariter in spe constituisti me. Legebam, et ardebam; nec inveniebam quid facerem surdis mortuis, ex quibus fueram pestis, latrator amarus et caecus adversus Litteras de melle coeli melleas, et de lumine tuo luminosas: et super inimicis Scripturae hujus tabescebam. 12. Quando recordabor omnia dierum illorum feriatorum? Sed nec oblitus sum nec silebo flagelli tui asperitatem, et misericordiae tuae mirabilem celeritatem. Dolore dentium tunc excruciabas me; et cum in tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor,", + "candidate_score": 0.649411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_26_28", + "bdc_text": "Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus . Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ; uterque semper mihi visus est probus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_274", + "psc_text": "exciti venerant: tenent, attrahunt; congregatis inquilinis fori, tanquam furem manifestum se comprehendisse gloriantur, et inde offerendus judici ducebatur. 15. Sed hactenus docendus fuit. Statim enim, Domine, subvenisti innocentiae cujus testis eras tu solus. Cum enim duceretur vel ad custodiam, vel ad supplicium, fit eis obviam quidam architectus cujus maxima erat cura publicarum fabricarum. Gaudent illi eum potissimum occurrisse, cui solebant in suspicionem venire ablatarum rerum quae perissent de foro, ut quasi tandem ille cognosceret a quibus haec fierent. Verum autem viderat homo saepe Alypium in domo cujusdam senatoris ad quem salutandum ventitabat: statimque cognitum manu apprehensa semovit a turbis, et tanti mali causam quaerens, quid gestum esset audivit; omnesque tumultuantes qui aderant et minaciter frementes jussit venire secum. Et venerunt ad domum illius adolescentis qui rem commiserat. Puer vero erat ante ostium, et tam parvus erat ut nihil exinde domino suo metuens, facile posset totum indicare: cum eo quippe in", + "candidate_score": 0.645116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_19_21", + "bdc_text": "Vale , mi optime et amantissime frater , et quod veritatis defendendae caussa ( sum enim eius studiosissimus ) ad [ te ] scribo , aequi boni consule et me ama , me inquam ama ; nam et ego te et amo et colo et in sinu fero nec discingor . Mea familia tuam universam ex animo salutat .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.644785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_26_28", + "bdc_text": "Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus . Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ; uterque semper mihi visus est probus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_273", + "psc_text": "cum tabulis ac stilo, cum ecce adolescens quidam ex numero scholasticorum fur verus, securim clanculo apportans, illo non sentiente ingressus est ad cancellos plumbeos qui vico argentario desuper praeminent, et praecidere plumbum coepit. Sono autem securis audito submurmuraverunt argentarii qui subter erant, et miserunt qui apprehenderent quem forte invenissent. Quorum vocibus auditis, relicto instrumento ille discessit, timens ne cum eo teneretur. Alypius autem qui non viderat intrantem, exeuntem sensit, et celeriter vidit abeuntem: et causam scire cupiens ingressus est locum, et inventam securim stans atque admirans considerabat. Cum ecce illi qui missi fuerant, reperiunt eum solum ferentem ferrum cujus sonitu exciti venerant: tenent, attrahunt; congregatis inquilinis fori, tanquam furem manifestum se comprehendisse gloriantur, et inde offerendus judici ducebatur. 15. Sed hactenus docendus fuit. Statim enim, Domine, subvenisti innocentiae cujus testis eras tu solus. Cum enim duceretur vel ad custodiam, vel ad supplicium, fit eis obviam quidam architectus cujus maxima erat", + "candidate_score": 0.643388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_9_11", + "bdc_text": "Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_362", + "psc_text": "bonus apparebat servus tuus, et lucebat in eo gratia tua. Audieram etiam quod a juventute sua devotissime tibi viveret: jam vero tunc senuerat, et longa aetate in tam bono studio sectandae viae tuae, multa expertus, multa edoctus mihi videbatur; et vere sic erat. Unde mihi ut proferret volebam, conferenti secum aestus meos, quis esset aptus modus sic affecto, ut ego eram, ad ambulandum in via tua. 2. Videbam enim plenam Ecclesiam; et alius sic ibat, alius autem sic. Mihi autem displicebat quod agebam in saeculo, et oneri mihi erat valde, non jam inflammantibus cupiditatibus, ut solebant, spe honoris et pecuniae, ad tolerandam illam servitutem tam gravem. Jam enim me illa non delectabant prae dulcedine tua et decore domus tuae quam dilexi (Psal. XXV, 8); sed adhuc tenaciter colligabar ex femina: nec me prohibebat Apostolus conjugari, quamvis exhortaretur ad melius, maxime volens omnes homines sic esse ut ipse erat (I Cor.", + "candidate_score": 0.640047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas . Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus . Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_273", + "psc_text": "cum tabulis ac stilo, cum ecce adolescens quidam ex numero scholasticorum fur verus, securim clanculo apportans, illo non sentiente ingressus est ad cancellos plumbeos qui vico argentario desuper praeminent, et praecidere plumbum coepit. Sono autem securis audito submurmuraverunt argentarii qui subter erant, et miserunt qui apprehenderent quem forte invenissent. Quorum vocibus auditis, relicto instrumento ille discessit, timens ne cum eo teneretur. Alypius autem qui non viderat intrantem, exeuntem sensit, et celeriter vidit abeuntem: et causam scire cupiens ingressus est locum, et inventam securim stans atque admirans considerabat. Cum ecce illi qui missi fuerant, reperiunt eum solum ferentem ferrum cujus sonitu exciti venerant: tenent, attrahunt; congregatis inquilinis fori, tanquam furem manifestum se comprehendisse gloriantur, et inde offerendus judici ducebatur. 15. Sed hactenus docendus fuit. Statim enim, Domine, subvenisti innocentiae cujus testis eras tu solus. Cum enim duceretur vel ad custodiam, vel ad supplicium, fit eis obviam quidam architectus cujus maxima erat", + "candidate_score": 0.64004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_8_10", + "bdc_text": "Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_195", + "psc_text": "in conspectu Dei mei annum illum undetrigesimum aetatis meae. Jam venerat Carthaginem quidam Manichaeorum episcopus, Faustus nomine, magnus laqueus diaboli: et multi implicabantur in eo per illecebram suaviloquentiae; quam ego tametsi laudabam, discernebam tamen a veritate rerum, quarum discendarum avidus eram; nec quali vasculo sermonis, sed quid mihi scientiae comedendum apponeret nominatus apud eos ille Faustus, intuebar. Fama enim de illo praelocuta mihi erat quod esset honestarum omnium doctrinarum peritissimus, et apprime disciplinis liberalibus eruditus. Et quoniam multa philosophorum legeram, memoriaeque mandata retinebam, ex eis quaedam comparabam illis Manichaeorum longis fabulis: et mihi probabiliora ista videbantur, quae dixerunt illi, qui tantum potuerunt valere, ut possent aestimare saeculum, quanquam ejus Dominum minime invenerint. Quoniam magnus es, Domine, et humilia respicis; excelsa autem a longe cognoscis (Psal. CXXXVII, 6): nec propinquas nisi obtritis corde; nec inveniris a superbis, nec si illi curiosa peritia numerent stellas et arenam, et dimetiantur sidereas plagas, et", + "candidate_score": 0.639146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_9_11", + "bdc_text": "Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_288", + "psc_text": "cupidinem, venturus in ipsam experientiam, atque inde fortasse lapsurus in eam quam stupebat servitutem; quoniam sponsionem volebat facere cum morte; et qui amat periculum, incidet in illud. Neutrum enim nostrum, si quod est conjugale decus in officio regendi matrimonii et suscipiendorum liberorum, ducebat, nisi tenuiter. Magna autem ex parte atque vehementer consuetudo satiandae insatiabilis concupiscentiae me captum excruciabat: illum autem admiratio capiendum trahebat. Sic eramus, donec tu, Altissime, non deserens humum nostram, miseratus miseros, subvenires miris et occultis modis. CAPUT XIII. Uxor quaeritur Augustino. 23. Et instabatur impigre ut ducerem uxorem. Jam petebam, jam promittebatur, maxime matre dante operam, quo me jam conjugatum Baptismus salutaris ablueret, quo me in dies gaudebat aptari, et vota sua ac promissa tua in mea fide compleri animadvertebat. Cum sane et rogatu meo et desiderio suo, forti clamore cordis abs te deprecaretur quotidie, ut ei per visum ostenderes aliquid de futuro matrimonio meo; nunquam voluisti.", + "candidate_score": 0.639068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_24_26", + "bdc_text": "cal. aprilis 1550 . Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas . Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_221", + "psc_text": "donaveras in Christo; nec solverat ille in cruce sua inimicitias quas tecum contraxeram peccatis meis. Quomodo enim eas solveret in cruce phantasmatis, quod de illo credideram? Quam ergo falsa mihi videbatur mors carnis ejus, tam vera erat animae meae: et quam vera erat mors carnis ejus, tam falsa vita animae meae, quae id non credebat. Et ingravescentibus febribus jam ibam et peribam. Quo enim irem, si tunc hinc abirem, nisi in ignem atque tormenta digna factis meis in veritate ordinis tui? Et illa hoc nesciebat, et tamen pro me orabat absens. Tu autem ubique praesens, ubi erat exaudiebas eam; et ubi eram miserebaris mei, ut recuperarem salutem corporis mei, adhuc insanus corde sacrilego. Neque enim desiderabam in illo tanto periculo baptismum tuum; et melior eram puer, quando illum de materna pietate flagitavi, sicut jam recordatus atque confessus sum. Sed in dedecus meum creveram, et consilia medicinae tuae demens irridebam, qui", + "candidate_score": 0.638499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_8_10", + "bdc_text": "Qua in re et prudentiam et modestiam tuam vehementer laudo . Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ; nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_75", + "psc_text": "in cor, ut facerem illud. Volebat enim illa, et secreto memini ut monuerit cum sollicitudine ingenti ne fornicarer, maximeque ne adulterarem cujusquam uxorem. Qui mihi monitus muliebres videbantur, quibus obtemperare erubescerem. Illi autem tui erant, et nesciebam; et te tacere putabam, atque illam loqui, per quam mihi tu non tacebas, et in illa contemnebaris a me filio ejus, filio ancillae tuae, servo tuo. Sed nesciebam, et praeceps ibam tanta caecitate, ut inter coaetaneos meos puderet me minoris dedecoris, quoniam audiebam eos jactantes flagitia sua, et tanto gloriantes magis, quanto magis turpes essent: et libebat facere non solum libidine facti, verum etiam laudis. Quid dignum est vituperatione nisi vitium? Ego ne vituperarer, vitiosior fiebam; et ubi non suberat quo admisso aequarer perditis, fingebam me fecisse quod non feceram, ne viderer abjectior quo eram innocentior, et ne vilior haberer quo eram castior. 8. Ecce cum quibus comitibus iter agebam platearum Babyloniae, et", + "candidate_score": 0.638216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_10_12", + "bdc_text": "nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_363", + "psc_text": "ad tolerandam illam servitutem tam gravem. Jam enim me illa non delectabant prae dulcedine tua et decore domus tuae quam dilexi (Psal. XXV, 8); sed adhuc tenaciter colligabar ex femina: nec me prohibebat Apostolus conjugari, quamvis exhortaretur ad melius, maxime volens omnes homines sic esse ut ipse erat (I Cor. VII). Sed ego infirmior eligebam molliorem locum: et propter hoc unum volvebar in caeteris languidus, et tabescens curis marcidis, quod et in aliis rebus quas nolebam pati, congruere cogebar vitae conjugali, cui deditus obstringebar. Audieram ex ore Veritatis, esse spadones qui seipsos absciderunt propter regnum coelorum: sed, Qui potest, inquit, capere, capiat (Matth. XIX, 12) . Vani sunt certe omnes homines unibus non inest Dei scientia; nec de iis quae videntur bona, potuerunt invenire eum qui est (Sap. XIII, 1). At ego jam non eram in illa vanitate: transcenderam cam; et contestante universa creatura tua, inveneram te creatorem nostrum, et", + "candidate_score": 0.637603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_10_12", + "bdc_text": "nam et Balthassarum cognovi abhinc annos 12 , et is meo hospite usus est aliquamdiu , cum Venetiis agerem . Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen . Quam cum in adulterio reprehendisset , reliquit ad tempus ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_292", + "psc_text": "vias saeculi, quoniam multae cogitationes erant in corde nostro; consilium autem tuum manet in aeternum (Psal. XXXII, 2). Ex quo consilio deridebas nostra, et tua praeparabas, nobis daturus escam in opportunitate, et aperturus manum tuam atque impleturus animas nostras benedictione (Psal. CXLIV, 15, 16). CAPUT XV. In locum discedentis concubinae alia succedit. 25. Interea peccata mea multiplicabantur, et avulsa a latere meo tanquam impedimento conjugii, cum qua cubare solitus eram, cor ubi adhaerebat, concisum et vulneratum mihi erat, et trahebat sanguinem. Et illa in Africam redierat, vovens tibi alium se virum nescituram, relicto apud me naturali ex illa filio meo. At ego infelix nec feminae imitator, dilationis impatiens, tanquam post biennium accepturus eam quam petebam, quia non amator conjugii sed libidinis servus eram; procuravi aliam, non utique conjugem; quo tanquam sustentaretur et perduceretur vel integer vel auctior morbus animae meae, satellitio perdurantis consuetudinis, in regnum uxorium. Nec sanabatur vulnus illud", + "candidate_score": 0.637529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas . Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus . Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_159", + "psc_text": "et alias memorias, et paulatim resarciebant me pristinis generibus delectationum, quibus cedebat dolor meus ille; sed succedebant non quidem dolores alii, causae tamen aliorum dolorum. Nam unde me facillime et in intima dolor ille penetraverat, nisi quia fuderam in arenam animam meam, diligendo moriturum ac si non moriturum? Maxime quippe me reparabant atque recreabant aliorum amicorum solatia, cum quibus amabam quod pro te amabam: et hoc erat ingens fabula et longum mendacium, cujus adulterina confricatione corrumpebatur mens nostra pruriens in auribus. Sed illa mihi fabula non moriebatur, si quis amicorum meorum moreretur. Alia erant quae in eis amplius capiebant animum: colloqui et corridere, et vicissim benevole obsequi; simul legere libros dulciloquos, simul nugari, et simul honestari; dissentire interdum sine odio, tanquam ipse homo secum, atque ipsa rarissima dissensione condire consensiones plurimas; docere aliquid invicem, aut discere ab invicem, desiderare absentes cum molestia, suscipere venientes cum laetitia: his atque hujusmodi signis", + "candidate_score": 0.636631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas . Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus . Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_266", + "psc_text": "non eum oblitus eras futurum inter filios tuos antistitem sacramenti tui; et ut aperte tibi tribueretur ejus correctio, per me quidem illam, sed nescientem operatus es. Nam quodam die cum sederem loco solito, et coram me adessent discipuli, venit, salutavit, sedit, atque in ea quae agebantur animum intendit: et forte lectio in manibus erat, quam dum exponerem, et opportune mihi adhibenda videretur similitudo Circensium, quo illud quod insinuabam et jucundius et planius fieret, cum irrisione mordaci eorum quos illa captivasset insania; tu scis, Deus noster, quod tunc de Alypio ab illa peste sanando non cogitaverim. At ille in se rapuit, meque illud non nisi propter se dixisse credidit. Et quod alius acciperet ad succensendum mihi, accepit honestus adolescens ad succensendum sibi, et ad me ardentius diligendum. Dixeras enim tu jam olim, et innexueras Litteris tuis: Corripe sapientem, et amabit te (Prov. IX, 8) . At ego illum jam non corripueram;", + "candidate_score": 0.633622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_9", + "bdc_text": "Dicam ego ea de re , quod optime mihi compertum est , nihilque te celabo ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_336", + "psc_text": "Ego sum qui sum (Exod. III, 14) . Et audivi sicut auditur in corde, et non erat prorsus unde dubitarem; faciliusque dubitarem vivere me, quam non esse veritatem, quae per ea quae facta sunt, intellecta conspicitur (Rom. I, 20). CAPUT XI. Quomodo creaturae sunt et non sunt. 17. Et inspexi caetera infra te, et vidi nec omnino esse, nec omnino non esse: esse quidem, quoniam abs te sunt; non esse autem, quoniam id quod es non sunt. Id enim vere est, quod incommutabiliter manet. Mihi autem inhaerere Deo bonum est (Psal. LXXII, 20), quia si non manebo in illo, nec in me potero. Ille autem in se manens innovat omnia (Sap. VII, 27). Et Dominus Deus meus es, quoniam bonorum meorum non eges (Psal. XV, 2). CAPUT XII. Omnia bona, quaecumque sunt. 18. Et manifestatum est mihi quoniam bona sunt quae corrumpuntur, quae neque si summa bona essent, neque nisi", + "candidate_score": 0.6323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_440", + "psc_text": "Et tu es idipsum valde qui non mutaris; et in te requies obliviscens laborum omnium, quoniam nullus alius tecum, nec ad alia multa adipiscenda, quae non sunt quod tu, sed tu, Domine, singulariter in spe constituisti me. Legebam, et ardebam; nec inveniebam quid facerem surdis mortuis, ex quibus fueram pestis, latrator amarus et caecus adversus Litteras de melle coeli melleas, et de lumine tuo luminosas: et super inimicis Scripturae hujus tabescebam. 12. Quando recordabor omnia dierum illorum feriatorum? Sed nec oblitus sum nec silebo flagelli tui asperitatem, et misericordiae tuae mirabilem celeritatem. Dolore dentium tunc excruciabas me; et cum in tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor,", + "candidate_score": 0.631564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_3", + "bdc_text": "Verum absit , ut ego haec cogitem , sed potius tuis gravissimis occupationibus ( ut proximis quoque meis ad te literis significavi ) tribuam , praesertim cum a me nihil profectum sit , quod nostram amicitiam et fidem ( quod quidem sciam ) vel tantillum violarit aut laeserit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.63067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_23_25", + "bdc_text": "Basileae 16 . cal. aprilis 1550 . Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_221", + "psc_text": "donaveras in Christo; nec solverat ille in cruce sua inimicitias quas tecum contraxeram peccatis meis. Quomodo enim eas solveret in cruce phantasmatis, quod de illo credideram? Quam ergo falsa mihi videbatur mors carnis ejus, tam vera erat animae meae: et quam vera erat mors carnis ejus, tam falsa vita animae meae, quae id non credebat. Et ingravescentibus febribus jam ibam et peribam. Quo enim irem, si tunc hinc abirem, nisi in ignem atque tormenta digna factis meis in veritate ordinis tui? Et illa hoc nesciebat, et tamen pro me orabat absens. Tu autem ubique praesens, ubi erat exaudiebas eam; et ubi eram miserebaris mei, ut recuperarem salutem corporis mei, adhuc insanus corde sacrilego. Neque enim desiderabam in illo tanto periculo baptismum tuum; et melior eram puer, quando illum de materna pietate flagitavi, sicut jam recordatus atque confessus sum. Sed in dedecus meum creveram, et consilia medicinae tuae demens irridebam, qui", + "candidate_score": 0.630279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_27_29", + "bdc_text": "Redeunt hi duo adolescentes a vobis , ut audio , evocati , quorum alter magister est artium , alter studiosus ; uterque semper mihi visus est probus . Cupiunt etiam a me vobis commendari .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_53", + "psc_text": "tuta est in qua pueri ambularent. CAPUT XVI. Improbat modum juventutis erudiendae. 25. Sed vae tibi, flumen moris humani! Quis resistet tibi? quamdiu non siccaberis? quousque volves Evae filios in mare magnum et formidolosum, quod vix transeunt qui lignum conscenderint? Nonne ego in te legi et tonantem Jovem et adulterantem? Et utique non posset haec duo; sed actum est, ut haberet auctoritatem ad imitandum verum adulterium, lenocinante falso tonitruo. Quis autem penulatorum magistrorum audit aure sobria, ex eodem pulvere hominem clamantem et dicentem: Fingebat haec Homerus, et humana ad Deos transferebat; divina mallem ad nos? (Cicero, Tuscul. 1.) Sed verius dicitur quod fingebat haec quidem ille; sed hominibus flagitiosis divina tribuendo, ne flagitia flagitia putarentur, et ut quisquis ea fecisset, non homines perditos, sed coelestes deos videretur imitatus. 26. Et tamen, o flumen tartareum, jactantur in te filii hominum, cum mercedibus ut haec discant; et magna res agitur, cum hoc", + "candidate_score": 0.630219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_23_25", + "bdc_text": "Basileae 16 . cal. aprilis 1550 . Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_159", + "psc_text": "et alias memorias, et paulatim resarciebant me pristinis generibus delectationum, quibus cedebat dolor meus ille; sed succedebant non quidem dolores alii, causae tamen aliorum dolorum. Nam unde me facillime et in intima dolor ille penetraverat, nisi quia fuderam in arenam animam meam, diligendo moriturum ac si non moriturum? Maxime quippe me reparabant atque recreabant aliorum amicorum solatia, cum quibus amabam quod pro te amabam: et hoc erat ingens fabula et longum mendacium, cujus adulterina confricatione corrumpebatur mens nostra pruriens in auribus. Sed illa mihi fabula non moriebatur, si quis amicorum meorum moreretur. Alia erant quae in eis amplius capiebant animum: colloqui et corridere, et vicissim benevole obsequi; simul legere libros dulciloquos, simul nugari, et simul honestari; dissentire interdum sine odio, tanquam ipse homo secum, atque ipsa rarissima dissensione condire consensiones plurimas; docere aliquid invicem, aut discere ab invicem, desiderare absentes cum molestia, suscipere venientes cum laetitia: his atque hujusmodi signis", + "candidate_score": 0.627103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_26", + "bdc_text": "Caelius , ut semper , ex animo optimaque fide tuus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_789", + "psc_text": "Vident enim faciem tuam semper (Matth. XVIII, 10), et ibi legunt sine syllabis temporum, quid velit aeterna voluntas tua. Legunt, eligunt et diligunt; semper legunt, et nunquam praeterit quod legunt. Eligendo enim et diligendo legunt ipsam incommutabilitatem consilii tui. Non clauditur codex eorum, nec plicatur liber eorum; quia tu ipse illis hoc es, et es in aeternum: quia super hoc firmamentum ordinasti eos, quod firmasti super infirmitatem inferiorum populorum, ubi suspicerent et cognoscerent misericordiam tuam, temporaliter enuntiantem te, qui fecisti tempora. In coelo enim, Domine, misericordia tua, et veritas tua usque ad nubes (Psal. XXXV, 6). Transeunt nubes, coelum autem manet. Transeunt praedicatores verbi tui ex hac vita in aliam vitam; Scriptura vero tua usque in finem saeculi super populos extenditur. Sed et coelum et terra transibunt; sermones autem tui non transibunt (Matth. XXIV, 35): quoniam et pellis plicabitur, et fenum super quod extendebatur, cum claritate sua praeteriet; verbum autem", + "candidate_score": 0.622411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_221", + "psc_text": "donaveras in Christo; nec solverat ille in cruce sua inimicitias quas tecum contraxeram peccatis meis. Quomodo enim eas solveret in cruce phantasmatis, quod de illo credideram? Quam ergo falsa mihi videbatur mors carnis ejus, tam vera erat animae meae: et quam vera erat mors carnis ejus, tam falsa vita animae meae, quae id non credebat. Et ingravescentibus febribus jam ibam et peribam. Quo enim irem, si tunc hinc abirem, nisi in ignem atque tormenta digna factis meis in veritate ordinis tui? Et illa hoc nesciebat, et tamen pro me orabat absens. Tu autem ubique praesens, ubi erat exaudiebas eam; et ubi eram miserebaris mei, ut recuperarem salutem corporis mei, adhuc insanus corde sacrilego. Neque enim desiderabam in illo tanto periculo baptismum tuum; et melior eram puer, quando illum de materna pietate flagitavi, sicut jam recordatus atque confessus sum. Sed in dedecus meum creveram, et consilia medicinae tuae demens irridebam, qui", + "candidate_score": 0.618953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_159", + "psc_text": "et alias memorias, et paulatim resarciebant me pristinis generibus delectationum, quibus cedebat dolor meus ille; sed succedebant non quidem dolores alii, causae tamen aliorum dolorum. Nam unde me facillime et in intima dolor ille penetraverat, nisi quia fuderam in arenam animam meam, diligendo moriturum ac si non moriturum? Maxime quippe me reparabant atque recreabant aliorum amicorum solatia, cum quibus amabam quod pro te amabam: et hoc erat ingens fabula et longum mendacium, cujus adulterina confricatione corrumpebatur mens nostra pruriens in auribus. Sed illa mihi fabula non moriebatur, si quis amicorum meorum moreretur. Alia erant quae in eis amplius capiebant animum: colloqui et corridere, et vicissim benevole obsequi; simul legere libros dulciloquos, simul nugari, et simul honestari; dissentire interdum sine odio, tanquam ipse homo secum, atque ipsa rarissima dissensione condire consensiones plurimas; docere aliquid invicem, aut discere ab invicem, desiderare absentes cum molestia, suscipere venientes cum laetitia: his atque hujusmodi signis", + "candidate_score": 0.618928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_739", + "psc_text": "Veritas; quando si ipse Moyses apparuisset nobis atque dixisset, Hoc cogitavi; nec sic eam videremus, sed crederemus? Non itaque supra quam scriptum est, unus pro altero infletur adversus alterum (I Cor. IV, 6). Diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota mente nostra, et proximum nostrum sicut nosmetipsos (Deut. VI, 5; Matth. XXII, 37). Propter quae duo praecepta charitatis sensisse Moysen, quidquid in illis Libris sensit, nisi crediderimus; mendacem faciemus Dominum, cum de animo conservi aliter quam ille docuit opinamur. Jam vide quam stultum sit in tanta copia verissimarum sententiarum, quae de illis verbis erui possunt temere affirmare, quam earum Moyses potissimum senserit; et perniciosis contentionibus ipsam offendere charitatem, propter quam dixit omnia, cujus dicta conamur exponere. CAPUT XXVI. Qui sermo deceat Scripturam. 36. Et tamen ego, Deus meus celsitudo humilitatis meae, et requies laboris mei, qui audis confessiones meas, et dimittis peccata mea;", + "candidate_score": 0.61329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_25", + "bdc_text": "Hoc unum te oro , ut , quoniam Balthassarum nostrum hoc falso rumore et ficto crimine valde afflictum esse scio , ut eum tuis literis consolari digneris pro eo , ac me et veritatem amas .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_477", + "psc_text": "fleat ipse ad te Patrem omnium fratrum Christi tui. CAPUT XIII. Orat pro matre defuncta. 34. Ego autem, jam sanato corde ab illo vulnere in quo poterat redargui carnalis affectus, fundo tibi, Deus noster, pro illa famula tua longe aliud lacrymarum genus, quod manat de concusso spiritu consideratione periculorum omnis animae quae in Adam moritur. Quanquam illa in Christo vivificata (I Cor. XV, 22), etiam nondum a carne resoluta, sic vixerit ut laudetur nomen tuum in fide moribusque ejus; non tamen audeo dicere, ex quo eam per Baptismum regenerasti, nullum verbum exisse ab ore ejus contra praeceptum tuum. Et dictum est a Veritate Filio tuo: Si quis dixerit fratri suo, Fatue, reus erit gehennae ignis (Matth. V, 22) . Et vae etiam laudabili vitae hominum, si, remota misericordia, discutias eam. Quia vero non exquiris delicta vehementer, fiducialiter speramus aliquem apud te locum invenire indulgentiae. Quisquis autem tibi enumerat vera merita", + "candidate_score": 0.612589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_11", + "bdc_text": "Habebat quidem ipse tunc uxorem , foeminam corruptissimam et quotidianis nuptiis infamen .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_292", + "psc_text": "vias saeculi, quoniam multae cogitationes erant in corde nostro; consilium autem tuum manet in aeternum (Psal. XXXII, 2). Ex quo consilio deridebas nostra, et tua praeparabas, nobis daturus escam in opportunitate, et aperturus manum tuam atque impleturus animas nostras benedictione (Psal. CXLIV, 15, 16). CAPUT XV. In locum discedentis concubinae alia succedit. 25. Interea peccata mea multiplicabantur, et avulsa a latere meo tanquam impedimento conjugii, cum qua cubare solitus eram, cor ubi adhaerebat, concisum et vulneratum mihi erat, et trahebat sanguinem. Et illa in Africam redierat, vovens tibi alium se virum nescituram, relicto apud me naturali ex illa filio meo. At ego infelix nec feminae imitator, dilationis impatiens, tanquam post biennium accepturus eam quam petebam, quia non amator conjugii sed libidinis servus eram; procuravi aliam, non utique conjugem; quo tanquam sustentaretur et perduceretur vel integer vel auctior morbus animae meae, satellitio perdurantis consuetudinis, in regnum uxorium. Nec sanabatur vulnus illud", + "candidate_score": 0.607749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_31", + "psc_text": "etiamsi sola ista fecisses, quae nemo alius potest facere, nisi tu, une, a quo est omnis modus; formosissime, qui formas omnia, et lege tua ordinas omnia. Hanc ergo aetatem, Domine, quam me vixisse non memini, de qua aliis credidi, et quam me egisse ex aliis infantibus conjeci, quanquam ista multum fida conjectura sit, piget me annumerare huic vitae meae, quam vivo in hoc saeculo. Quantum enim attinet ad oblivionis meae tenebras, par illi est quam vixi in matris utero. Quod si et in iniquitate conceptus sum, et in peccatis me mater mea in utero aluit (Psal. L, 7); ubi, oro te, Deus meus, ubi, Domine, ego servus tuus, ubi aut quando innocens fui? Sed ecce omitto illud tempus: et quid mihi jam cum eo est, cujus nulla vestigia recolo? CAPUT VIII. Unde puer loqui didicerit. 13. Nonne ab infantia huc pergens veni in pueritiam; vel potius ipsa in me venit,", + "candidate_score": 0.603274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "862_sent_2", + "bdc_text": "Nam cum per hosce sex octove menses omnibus tuis huc crebro scripseris et scribas , me unum praeteriisti .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_441", + "psc_text": "tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor, Domine meus, Deus meus; nihil enim tale ab ineunte aetate expertus fueram. Et insinuati sunt mihi in profundo nutus tui; et gaudens in fide laudavi nomen tuum. Et ea fides me securum esse non sinebat de praeteritis peccatis meis, quae mihi per Baptismum tuum remissa nondum erant. CAPUT V Ambrosium consulit quid legendum. 13. Renuntiavi, peractis vindemialibus; ut scholasticis suis Mediolanenses venditorem verborum alium providerent, quod et tibi ego servire delegissem, et illi professioni, prae difficultate spirandi ac dolore pectoris, non sufficerem. Et insinuavi per litteras antistitituo, viro sancto Ambrosio pristinos errores meos, et praesens votum meum, ut moneret quid", + "candidate_score": 0.602416, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file