diff --git "a/11/11652.json" "b/11/11652.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11652.json" @@ -0,0 +1,6498 @@ +{ + "letter_id": "11652", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11652", + "dominant_topic": 7, + "topic_dist": [ + 0.048955, + 0.060234, + 0.04332, + 0.054326, + 0.05234, + 0.046151, + 0.045741, + 0.060708, + 0.043979, + 0.043395, + 0.045493, + 0.046395, + 0.047442, + 0.049063, + 0.048514, + 0.056611, + 0.045437, + 0.056458, + 0.059259, + 0.046179 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.726103, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_528", + "psc_text": "diurnas horas alicui exercitio assignatas habeant, absque Superioris licentia visitare non debent infirmos. Atque haec est antiqua veterum monachorum praxis, quam exprimit Regula S. Pachomii his verbis Art. 24: « Aegrotantem absque concessu majoris nullus audeat visitare. » Abbas tamen, ut ait Hildemarus, cum frater aliquis valde infirmus annuntiatur, dicat in capitulo: » Qui vult infirmum visitare, vadat hodie, et visitet; » forte loquens juxta sui temporis morem. Visitantem vero istud imprimis observare debet, quod tradit S. Ephraem: « Si aegrotum visitas, vide ne inimicus inter vos otiosiloquium suggerat, aut detractiones, ne tuae mercedis jacturam patiaris; 126 cum moris sit diabolo uni nocere per auditum, alteri vero per linguam; sed ex sacris Scripturis consolari oportet potius laborantem, et passione Salvatoris nostri Jesu Christi. » Et haec erat pia Farfensium nostrorum praxis, quam ex mss. eorum consuetudinibus in specimen aliorum hic describere non erit fortassis otiosum: « Si aliquis frater de", + "candidate_score": 0.726103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1920", + "psc_text": "relevandi sunt ministerio. » In altera autem Regula (Cap. 7) infirmi « tanto ministerio foveantur, ut nec propinquorum affectus, nec urbium delicias requirant; sed quod necesse habuerint cellerarius et praepositus praevideant. » Denique Regula Magistri (Cap. 70): « Fratres qui se voluerint ostendere quam pleni sunt charitate, cum certamine aegrotos fratres visitent, consolentur et serviant. » At plus his omnibus S. P. Benedictus. Neque enim simpliciter curandos jubet infirmos, sed eorum cura, inquit, ante omnia et super omnia adhibenda est, ut sicut revera Christo, ita eis serviatur. Multa quidem in sua Regula ante omnia facienda, aut fugienda praescribit; at solam infirmorum curam, ut notat Hildemarus, ante omnia et super omnia adhibendam esse voluit; « eo quod, inquit, nulla res ita agenda est cum tanto studio quomodo obsequium infirmorum; nec ipsa ecclesia agenda est cum tanto studio quanto domus infirmorum. » Porro quod dicit ante omnia et super omnia, « sciendum", + "candidate_score": 0.713921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1924", + "psc_text": "22): « Si quis coeperit aegrotare, transfertur ad exedram latiorem; et tanto senum ministerio confovetur, ut nec delicias urbium, nec matris quaerat affectum. » Et Tabennenses, de quibus idem Hieronymus ( Praefat. in Regulam S. Pachom. ): « Aegrotantes miris sustentantur obsequiis, et ad omnem copiam praeparatis cibis. » Sed et ipsi infirmi considerent in honorem Dei sibi serviri. ) Talesque se exhibeant, quales esse decet eos qui Christi vices gerunt et in quibus Christo ministratur. Et non superfluitate sua contristent fratres suos servientes sibi. ] Ut S. P. Benedicti mentem plenius attingamus, observandum variis ac diversis modis multifariaque, ut ita loquar, superfluitate infirmos contristare posse servientes sibi fratres. Primo superfluitate moestitiae, cum infirmitatis pondere gravati, nimium se morosos exhibent, ac de infirmitate plus aequo tristantur, longe ab illo venerabili sene dissiti, qui « cum frequenter infirmaretur corpore, et langueret, contigit ut uno anno nulla eum valetudo contingeret, et propterea", + "candidate_score": 0.707631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_39_41", + "bdc_text": "Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur : nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_381", + "psc_text": "quidpiam ab indigente. » Optima sane monitio iis qui rei temporalis curam gerunt, quam ut sequantur plurimum obsecramus. Sciatque quia qui suscipit animas regendas, etc.] Terribilis prorsus sententia, et quae plus timoris exigit quam expositionis. Et ita semper timens futuram discussionem Pastoris de creditis ovibus, cum de alienis ratiociniis cavet, redditur de suis sollicitus, etc.] Sicque fit ut, quod ait S. Gregorius citatus a Petro Blesensi epist. 132 Pastor. part. III, adm. 5, tot sibi coronas multiplicat quot Deo animas lucrifacit. CAPUT III. De adhibendis ad consilium fratribus. Quotiens aliqua praecipua agenda sunt in monasterio, convocet abbas omnem congregationem, et dicat ipse unde agitur. Et audiens consilium fratrum, tractet apud se; et quod utilius judicaverit, faciat. Ideo a tem omnes ad consilium vocari diximus, quia saepe juniori Dominus revelat quod melius est. Sic autem dent fratres consilium cum omni humilitatis subjectione, ut non praesumant procaciter defendere quod eis visum fuerit;", + "candidate_score": 0.690832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_28_30", + "bdc_text": "Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas . Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_108", + "psc_text": "« Non est, inquit, S. Augustinus Serm. 22 de Script., quod in fine dicatur Domino: Non me permisisti bene vivere, aut dilationem correctionis non mihi dedisti, aut non ostendisti quid appeterem, quid vitarem: videte quia tacet, videte quia differt, videte quia blanditur, hortatur, minatur. » Nam pius Dominus ait: Nolo mortem peccatoris, sed ut convertatur, et vivat; ] sive, ut ait Petrus apostolus: Patienter agit propter vos, nolens aliquos perire, sed omnes ad poenitentiam reverti; et Paulus: Deus vult omnes homines salvos facere; et item ipse Dominus per Prophetam: In quacunque die ingemuerit peccator, omnium iniquitatum ejus non recordabor. Cum ergo interrogassemus Dominum, fratres, de habitatore tabernaculi ejus; ] nimirum cum propheta dicentes: Domine, quis habitabit in tabernaculo tuo? Audivimus habitandi praeceptum. ] Id est, quid illud habitare cupientibus praecipiatur, cum post interrogationem responsum est: Qui ingreditur sine macula, etc. Sed si compleamus habitatoris officium, erimus haeredes regni coelorum. ]", + "candidate_score": 0.685927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_28", + "bdc_text": "Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_108", + "psc_text": "« Non est, inquit, S. Augustinus Serm. 22 de Script., quod in fine dicatur Domino: Non me permisisti bene vivere, aut dilationem correctionis non mihi dedisti, aut non ostendisti quid appeterem, quid vitarem: videte quia tacet, videte quia differt, videte quia blanditur, hortatur, minatur. » Nam pius Dominus ait: Nolo mortem peccatoris, sed ut convertatur, et vivat; ] sive, ut ait Petrus apostolus: Patienter agit propter vos, nolens aliquos perire, sed omnes ad poenitentiam reverti; et Paulus: Deus vult omnes homines salvos facere; et item ipse Dominus per Prophetam: In quacunque die ingemuerit peccator, omnium iniquitatum ejus non recordabor. Cum ergo interrogassemus Dominum, fratres, de habitatore tabernaculi ejus; ] nimirum cum propheta dicentes: Domine, quis habitabit in tabernaculo tuo? Audivimus habitandi praeceptum. ] Id est, quid illud habitare cupientibus praecipiatur, cum post interrogationem responsum est: Qui ingreditur sine macula, etc. Sed si compleamus habitatoris officium, erimus haeredes regni coelorum. ]", + "candidate_score": 0.685636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_8_10", + "bdc_text": "Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_844", + "psc_text": "in ipsa obedientia duris 198 et contrariis rebus, vel etiam quibuslibet irrogatis injuriis, tacita conscientia patientiam amplectatur: et sustinens, non lassescat vel discedat, dicente Scriptura: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV) . Item, Confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI) . Et ostendens fidelem pro Domino universa etiam contraria sustinere debere, dicit ex persona etiam sufferentium: Propter te morte tota die afficimur: aestimati sumus ut oves occisionis (Psal. XLIII) . Et securi de spe retributionis divinae, subsequuntur gaudentes, et dicentes: Sed in his omnibus superamus, propter eum qui dilexit nos (Rom. VIII) . Et item alio loco Scriptura: Probasti nos, inquit, Deus; igne nos examinasti, sicut igne examinatur argentum; induxisti nos in laqueum; posuisti tribulationes in dorso nostro (Psal. LXV) . Et ut ostendat sub priore debere nos esse, subsequitur, dicens: Imposuisti homines super capita nostra. Sed et praeceptum Domini in adversis et in injuriis,", + "candidate_score": 0.684314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_9_11", + "bdc_text": "Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur . Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_844", + "psc_text": "in ipsa obedientia duris 198 et contrariis rebus, vel etiam quibuslibet irrogatis injuriis, tacita conscientia patientiam amplectatur: et sustinens, non lassescat vel discedat, dicente Scriptura: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV) . Item, Confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI) . Et ostendens fidelem pro Domino universa etiam contraria sustinere debere, dicit ex persona etiam sufferentium: Propter te morte tota die afficimur: aestimati sumus ut oves occisionis (Psal. XLIII) . Et securi de spe retributionis divinae, subsequuntur gaudentes, et dicentes: Sed in his omnibus superamus, propter eum qui dilexit nos (Rom. VIII) . Et item alio loco Scriptura: Probasti nos, inquit, Deus; igne nos examinasti, sicut igne examinatur argentum; induxisti nos in laqueum; posuisti tribulationes in dorso nostro (Psal. LXV) . Et ut ostendat sub priore debere nos esse, subsequitur, dicens: Imposuisti homines super capita nostra. Sed et praeceptum Domini in adversis et in injuriis,", + "candidate_score": 0.678002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_42_44", + "bdc_text": "Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur . Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2895", + "psc_text": "53. Hujus instituti causa praecipua fuit, ne divinis contemplationibus mens devota a Deo avocetur; vix enim lingua effari aut intellectus capere potest quantis animum perturbationibus nimia et inordinata litterarum scriptio exagitet. « Quantus tumultus est in mente dictantium, verba sunt S. Bernardi (Epist. 89), ubi multitudo obstrepit dictionum, ubi orationum varietas et diversitas sensuum concurrit, ubi saepe respuitur quod occurrit, et requiritur quod excidit, ubi quid pulchrius secundum litteram, quid consequentius juxta sententiam, quid planius propter intelligentiam, quid utilius ad conscientiam, quid denique 692 cui, vel post, vel ante, ponatur, intentissime attenditur, multaque alia, quae a doctis in hujusmodi curiosius observantur! » Quantis animum pulsat motibus praeteritorum recordatio, charorum, propinquorum, et relictae patriae suavis memoria! Haec cum serio perpenderet quidam monachus (Casian. lib. V, cap. 32), et « ei post annos quindecim patris et matris, amicorumque multorum de provincia Ponti complures epistolae delatae fuissent, accipiens grandem fasciculum litterarum, diuque apud", + "candidate_score": 0.674188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_78_80", + "bdc_text": "Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet . Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent : sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_376", + "psc_text": "P. Benedictum de numero commissorum rationem reddere praevalebo, qui de propriae vitae studio requisitus mutus forsitan apparebo? » etc. Hac etiam multo se magis commotum fuisse 90 indicat S. Bernardus his verbis Serm. 3 de Adv.: « Longe graviori et periculosiori debito tenentur astricti, qui pro multis animabus reddituri sunt rationem. Quid ego infelix, quo me vertam, si tantum thesaurum, si pretiosum depositum istud, quod sibi Christus sanguine proprio pretiosius judicavit, contigerit negligentius custodiri? Si stillantem in cruce Domini sanguinem collegissem, essetque repositus penes me in vase vitreo, quod et portari saepius oporteret, quid animi habiturus essem in discrimine tanto? Et certe id servandum accepi, pro quo mercator non insipiens, ipsa utique Sapientia, sanguinem illum dedit. Sed et habeo thesaurum istum in vasis fictilibus, et quibus multo plura quam vitreis imminere pericula videantur. » Et ne causetur de minori forte substantia. ] Causari, uti observat noster Menardus, nonnunquam accipitur pro", + "candidate_score": 0.671137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_85_87", + "bdc_text": "Erat enim contra bonos mores et christianam religionem ; adeoque futura videbatur quasi seminarium et origo quaedam ad nova schismata semper excitanda . Tandem igitur , quemadmodum a Bernonsibus constitutum fuerat , ad populi suffragia deventum est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3333", + "psc_text": "postea monachum factum, in ecclesiam, cui mancipatus fuerat, revocare vellet, ut ne id tentaret, admonitus a Gregorio est. Vide etiam Petri Venerabilis lib. II, epist. 50, ad Attonem Trecensem episcopum, quem ad implendum vitae monasticae votum exhortatur; et S. Anselmi lib. II, epist. 12, et lib. III, epist. 13. Loco mediocri collocetur. ] « Si mediocrem ejus vitam cognoverint; nam si talis fuerit ut etiam juxta abbatem stet, aut debet collocari, collocetur. Similiter si talis fuerit, in ultimo stet, » inquit Hildemarus. Et ipse tamen si promittit de observatione regulae, vel propria stabilitate. ] « Id est postquam probati fuerint, et professionis emiserint votum; nec enim antea sunt nisi cum novitiis et sub magistro novitiorum, » inquit Bernardus Cassinensis. Hujusmodi autem promissio fieri debet et verbo et scripto, sicut ab aliis. Atque ita S. Ursmarus (Saec. III Ben., part. I) in Laubiensi monasterio Erminonem 799 presbyterum recipiens, « secundum morem", + "candidate_score": 0.667432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_76_78", + "bdc_text": "Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_791", + "psc_text": "His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis: Si ad ludicra sermo convertitur, in his quanto assuetior, tanto loquacior invenitur. Ex hinc colliges hujusmodi colloquia non fuisse communia, hoc est omnibus simul in unum coeuntibus, sed inter se ad proprium libitum divisis, aut ad nutum abbatis; alioquin S. Bernardus, qui fuisset praesens, si communia exstitissent, ludicra nequaquam passus fuisset. Quam frequenter autem illa hora occurreret nos latet: sanctimoniales Strictioris Observantiae ordinis Cisterciensis in Hispania In Constit. c. 2 et 11, apud Henriq. in Liliis Cist., p. 26 semel in hebdomada extra Adventum aut Quadragesimam junctae recreationem habent ante vel post vesperas ad nutum abbatissae; dummodo dies ille non", + "candidate_score": 0.664071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_57_59", + "bdc_text": "Literae in praesentia scribuntur , obsignantur , tabellario statim dantur . Pauci fuere ex adversa parte qui praefectum provinciae tunc absentem exspectandum esse dicerent , eamque rescriptionem in adventum eius differendam , propterea quod ipse cum legatis Bernensibus de illa duorum mensium dilatione pronunciasset . Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1749", + "psc_text": "officialium specialia statuta commissi sibi officii e loco ante sanctum adytum sito accipiat; ut consideret, et unde officium desumat, et cui polliceatur se illud administraturam. » Istas autem obedientiae suae claves ad zonam appensas deferre solebant, ut colligimus ex Vita S. Maximini abbatis Miciacensis n. 25 (Saec. I Ben., p. 587): « Cum ergo, ut jam praefatum est, sanctus vir a cingulo solutis clavibus januas aperuisset, etc., » Sed de his satis: ad Regulae textum revertor. Ex quibus abbas breve teneat. ] Breve hoc loco « appellatur scriptura memorialis, quam debet abbas habere in chartulario suo, » inquit Bernardus Cassinensis. Hujusce vocis apud veteres variae fuerunt acceptiones, de quibus audiendus est Baronius: « Ea vox, ait (Ad ann. 142, n. 10), penes antiquos diversae reperitur esse significationis: nam apud Optatum Milevitanum brevis dicitur charta illa in qua conscripta essent bona ecclesiastica, quam nos usitatius dicere solemus inventarium: alio nomine idem", + "candidate_score": 0.663759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_76_78", + "bdc_text": "Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_332", + "psc_text": "Domini, cap. 19, ubi sic loquitur: « Sunt quandoque malorum vitia arguendo, quandoque tacite sufferenda, secundum quod uniuscujusque, qui talis est, videris expedire; quia non omnes aegroti uno genere medicinae curantur. » Verum si sic miscere debent praelati temporibus tempora, ut correctionem in illud tempus differant quo fructuose eam sustinere possint subditi; non minus tenentur et ipsi ea exspectare tempora quibus eam utiliter queant inferre, ut nunquam perturbato adhuc animo peccantes puniant, ne forte plus vindictae quam rationi et justitiae tribuere videantur: « Sane quia mox ut infertur injuria [egregium B. Petri Damiani monitum Opusc. 18, dissertat. 3, cap. 4 ], perturbatur animus, vix rectum 80 illico valet promulgare judicium: sicut enim intuentis visum aqua dum quiescit admittit, si turbatur obtundit; sic humanus animus in ipso perturbationis articulo inoffensam recti judicii regulam et lineam non attendit, unde necesse est ut in posterum sententia differatur, quatenus aequata justitiae lance, judicium quod", + "candidate_score": 0.660219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_81_83", + "bdc_text": "Intra igitur eos paucos dies , quum ex utraque parte lecti essent duodeni quibus summa rei demandata fuerat , et pacis conditiones variae hinc atque illinc essent propositae , iam inter utrosque convenerat ut Farellus perpetuo remaneret , eumque omnes in verum ac legitimum pastorem agnoscerent . Sed unum illud denique obstitit quod postularent aliquot ex adversa parte ut concionibus eius interesse non cogerentur . Tenebantur enim religione ob quoddam temerarium super hac re iusiurandum , quo iam inde ab initio discordiarum sese invicem obstrinxerant .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_790", + "psc_text": "« Silentium, inquit Lib. II Histor. Occid. cap. 14, per totam fere diem observantes, mutuis collocutionibus et collationibus unam sibi horam reservant, invicem consolantes, et invicem instruentes. » Quod ita explicat Julianus Varnier De Ant. Praxi Regul. S. B., cap. 16, non quasi singulis diebus unam horam ad mutuam collocutionem reservarent; sed quod, cum abbas fratribus loquendi licentiam indulgeret, integram in id exercitii horam impenderent. Et de hac hora intelligendus S. Bernardus, ubi superbum monachum describens, haec habet In Tract. de Grad. humil., c. 14: « Cum autem pulsato signo necesse est interrumpi colloquium, horam longam breve queritur intervallum. » His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis:", + "candidate_score": 0.659829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_57_59", + "bdc_text": "Literae in praesentia scribuntur , obsignantur , tabellario statim dantur . Pauci fuere ex adversa parte qui praefectum provinciae tunc absentem exspectandum esse dicerent , eamque rescriptionem in adventum eius differendam , propterea quod ipse cum legatis Bernensibus de illa duorum mensium dilatione pronunciasset . Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1750", + "psc_text": "Hujusce vocis apud veteres variae fuerunt acceptiones, de quibus audiendus est Baronius: « Ea vox, ait (Ad ann. 142, n. 10), penes antiquos diversae reperitur esse significationis: nam apud Optatum Milevitanum brevis dicitur charta illa in qua conscripta essent bona ecclesiastica, quam nos usitatius dicere solemus inventarium: alio nomine idem Optatus vocat commemoratorium. Eamdem vocem in eumdem sensum usurpat sanctus Augustinus contra Cresconium, et Gregorius papa. Sed et Cassiodorus pro regiis jussionibus; nam Theodoricus ad Gemellum scribens, ait: Admonitio nostra non deerit, ut instructior reddaris dum infrascriptis brevibus definita susceperit. Verum apud Lampridium eadem vox pro matricula, seu catalogo, in quo nomina scriberentur, accipitur, sicut et in codice Justinianeo et citatis aliis locis superius. » Hactenus Baronius. Breves etiam, seu brevia dicuntur Romanorum pontificum litterae, apostolica auctoritate datae. Praeterea in monasteriis brevis dicebatur charta in qua altaris ministri aliique officiales chori notabantur; quo sensu sumitur in cap. 3 420 Monachorum", + "candidate_score": 0.658688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_55_57", + "bdc_text": "Censet populus ex literarum sententia pastorem in suo ministerio retinendum confirmandumque in perpetuum . Praeterea ex populi consensu ac suffragiis decernit senatus et quatuor consules ut in eandem sententiam ad D. D. Bernenses rescribatur . Literae in praesentia scribuntur , obsignantur , tabellario statim dantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.658537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_58_60", + "bdc_text": "Pauci fuere ex adversa parte qui praefectum provinciae tunc absentem exspectandum esse dicerent , eamque rescriptionem in adventum eius differendam , propterea quod ipse cum legatis Bernensibus de illa duorum mensium dilatione pronunciasset . Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt . Inde factum est ut postea varia quidem sed levia dissidia emerserint , et concordia illa , quamvis publice confecta esset , turbata fuerit nec satis rata firmaque potuerit permanere .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1520", + "psc_text": "haec dicturus es Deo? quas afferre ei habes miser excusationes in peccatis? cum tua te primo impugnaverint mala, et gehenna exspectaverit ut incendat. Post hanc increpantis vocem ante congregationem abbatis, statim exigi jubeatur ab oratorio et communi mensa; et extraneus deputetur: et cum inimicus Dei designatur, non debet ex illa hora jam fratribus esse amicus. » Sin autem improbus est. ] Improbus Bernardo Cassinensi est « protervus, aut in malitia perseverans; » Boherio, « improbus dicitur faciens contra legem, vel importunus, vel in malo perseverans; » Joanni Craesbeeck, quem nec opprobria, nec animae pericula movent. Joannes de Précis abbas S. Germani Parisiensis hunc locum Gallice ita reddit: S' il ne l' entend, et est rebelle. Versio ms. S. Petri Conchensis: S' il est obstiné. Versio Guidonis Juvenalis: S' il est deshonté ne tenant conte de cela. Recentiores: S' il est endurci. Vindictae corporali subdatur. ] « Quod duobus modis intelligitur:", + "candidate_score": 0.658121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_21", + "bdc_text": "Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_117", + "psc_text": "Dum adhuc vacat, et in hoc corpore sumus. ] Id est dum sani, rationem habentes, malum declinare. bonumque facere valemus: nam, ut recte S. Basilius ait ( In praef. ad Reg. fus. ), « Nunc tempus est acceptum, inquit Apostolus, nunc dies salutis; hoc saeculum resipiscentiae est, futurum vero retributionis; hoc operationis ac studii, illud praemii; hoc patientiae, illud consolationis; nunc adjuvat Deus a via mala recedentes; tunc terribilis erit, et humanarum actionum judex infallibilis. » Ut ergo in futuro nobis saeculo retribuat Deus, ut debitis nos absolvat tormentis, dum tempus habemus operemur bonum. « O homo, qui desideras regnum Deo possidere, exclamat S. Augustinus Serm. 251, in append. Serm., seu quivis alius, cur fecisti malum? Dum potes emenda, dum tempus habes clama ad omnipotentem Deum; dum datur spatium luge, dum licentia est poeniteas; festina dum potes, dum anima versatur in corpore; dum adhuc vivis futurum remedium require tibi, priusquam", + "candidate_score": 0.655622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_76_78", + "bdc_text": "Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_799", + "psc_text": "Carthusiensium, imo et Cisterciensium, ut supra collegimus ex S. Bernardo, consuetudo. Tunc qui aliqua re indigebant, hanc potissimum eo tempore petebant, ut de Cluniacensibus scribit Udalricus, et Carthusiensibus suis praescribit Guido his verbis: « Post nonam convenimus in claustro de utilibus locuturi: in hoc spatio incaustum, pergamenum, pennas, cretam, libros seu legendos seu transcribendos a sacrista; a coquinario vero legumina, sal, et caetera hujusmodi poscimus, et accipimus. » Vel denique omnes uno in loco residentes, se invicem loquentes auscultabant, ut velle videtur S. Hildegardis. Atque ad hos potissimum spectat praeclara illa S. Basilii admonitio Serm. 2 de Instit. monach. : « Inutilis sermo, et quae ex mutuis colloquiis oritur importuna elatio non proferatur, sed si quid utile ad aedificationem animarum, hoc solum convenit loqui; et haec ipsa quae utilia sunt, cum ordine, et decenti tempore, et ab his a quibus dici oportet. Si quis de inferioribus sit, exspectet donec invitetur", + "candidate_score": 0.653732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_76_78", + "bdc_text": "Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_790", + "psc_text": "« Silentium, inquit Lib. II Histor. Occid. cap. 14, per totam fere diem observantes, mutuis collocutionibus et collationibus unam sibi horam reservant, invicem consolantes, et invicem instruentes. » Quod ita explicat Julianus Varnier De Ant. Praxi Regul. S. B., cap. 16, non quasi singulis diebus unam horam ad mutuam collocutionem reservarent; sed quod, cum abbas fratribus loquendi licentiam indulgeret, integram in id exercitii horam impenderent. Et de hac hora intelligendus S. Bernardus, ubi superbum monachum describens, haec habet In Tract. de Grad. humil., c. 14: « Cum autem pulsato signo necesse est interrumpi colloquium, horam longam breve queritur intervallum. » His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis:", + "candidate_score": 0.653665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_73", + "bdc_text": "Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2068", + "psc_text": "habeantur, et cum homines communicaverint, detur statim unicuique panis buxea priusquam recedant, et paululum vini, ne forte quidpiam de sacramento in ore remanserit, quod exspuendo facile emitti queat. Quae sane laudata consuetudo omnibus probatur, sumpsitque originem ex institutione B. Benedicti. Instituit namque vir ille sanctissimus ob eamdem causam, ut illi qui aliis fratribus debent in prandio post communionem minis rare, aliquid prius comederent. Atque hoc quidem prandium mixtum appellari solet. » Similis institutio vigebat olim in Suessionensi S. Gervasii cathedrali ecclesia, in cujus antiquo rituali tempore Nivelonis episcopi manu exarato, ad diem sacrum Paschae praescriptum legitur, ut « paretur mensa quaedam a custodibus ad cornu altaris quod respicit ad aquilonem, et cooperiatur mappa mundissima, quae vestiatur vasis de auro et argento, in nonnullis autem vasorum vinum infundatur super mappam, praeterea plures oblatae ponantur, ad quam mensam, inquit paulo post, debent omnes qui communicaverint venire ut de oblatis et vino respurgat", + "candidate_score": 0.652438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3537", + "psc_text": "materia ei datur superbiendi, dum ei suggeritur a cogitationibus suis exutum eum esse a potestate abbatis sui, quia ab ipsis est ordinatus a quibus et abbas. Hinc suscitantur invidiae, rixae, detractiones, aemulationes, dissensiones, exordinationes. Et dum contraria 848 sibi invicem abbas praepositusque sentiunt, et ipsorum necesse est sub hac dissensione animas periclitari; et ii qui sub ipsis sunt, dum adulantur partibus, eunt in perditionem. Cujus periculi malum illos respicit in capite, qui talibus in ordinatione se fecerunt auctores. Ideoque nos praevidemus expedire, propter pacis charitatisque custodiam, in abbatis pendere arbitrio ordinationem monasterii sui. Et, si potest fieri, per decanos ordinetur, ut antea disposuimus, omnis utilitas monasterii, prout abbas disposuerit, ut dum pluribus committitur, unus non superbiat. Quod si aut locus expetit, aut congregatio petierit, rationabiliter cum humilitate, et quemcunque elegerit abbas cum consilio fratrum timentium Deum, ordinet ipse sibi praepositum. Qui tamen praepositus illa agat cum reverentia quae ab abbate", + "candidate_score": 0.651928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47_49", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1171", + "psc_text": "toto aestatis tempore nullum omnino trium lectionum festum habeant, ut scribit cardinalis Bona (De Divina Psalm. cap. 18, § 4). Haec lectio, quam pueri apud Cluniacenses legebant ex Udalrico l. III, c. 8, apud Carthusienses cantor hebdomadarius ex Nova Collect. Statut., part. I, c. 16, ex Regulae praescripto memoriter, hoc est ex corde, sine libro recitanda est; adeoque brevis esse debet, brevior tamen aut prolixior pro brevitate aut prolixitate noctium. « Si quem autem movet, inquit Theodemarus (Epist. ad Carolum Magn.), quare B. Benedictus in aestatis tempore quotidianis diebus ad nocturnale officium unam tantum de Veteri Testamento lectionem legi praeceperit, cognoscat necdum eo tempore in Romana Ecclesia, sicut nunc leguntur, sacras Scripturas legi morem fuisse; sed post aliquod tempus hoc institutum esse sive a papa Gregorio, sive, ut ab aliis affirmatur, ab Honorio. » Unicam hic quaestionem movet Hildemarus, et post eum Bernardus Cass., Boherius, et Turrecremata, cur nimirum S.", + "candidate_score": 0.651785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_73", + "bdc_text": "Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1304", + "psc_text": "Regulae Benedictinae haec verba et missae sint ita reddit: Et soient dites messes, c' est-à-dire l' oraison dominicale, le Credo, les prières, et la collecte propre à icelle heure, lesquelles par singulière efficacité sont envoyées à Dieu le Souverain, etc. Joannes Craesbeeck: « Missae sint, hoc est orationes fiant, et mittantur ad Deum tum a singulis privatim, et submisse dicentibus Pater noster, etc; tum communiter uno sacerdote collectam clare recitante; dicuntur enim orationes nostrae missae, » etc. Hugo Menardus: « Missae hoc loco collectae sunt seu orationes, quae juxta Cassianum ad finem cujusque psalmi dicebantur a sacerdote, quarum 310 mentionem tantum facit in fine horarum S. P. Benedictus brevitatis causa, tanquam rei suis monachis vulgaris et tritae, quemadmodum postea agit de brevi oratione veluti obiter et per transennam, tanquam de re monachis nota, quae majori explicatione non indigeat. Vel certe dicendum S. P. Benedictum juxta aliorum morem quem supra declaravimus", + "candidate_score": 0.651622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_76_78", + "bdc_text": "Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1972", + "psc_text": "Idem legitur in Benignianis et in mss. Cluniacensis monasterii Consuetudinibus. Sed de his satis. Quae vero ad corporis valetudinem restaurandum praescribat sanctus Pater, jam inquirendum est. Quibus fratribus infirmis sit cella super se deputata. ] Id est ab aliis officinis monasterii separata, inquit Bernardus Cassinensis et post eum Boherius; nam, licet ex vitae coenobiticae institutione omnes simul monachi debeant habitare, in uno simul refectorio manducare, in uno simul dormitorio quiescere, infirmis tamen fratribus par erat separatum providere habitaculum. Idque pietas exigebat tam propter sanos, qui ex eis non modicum paterentur 472 impedimentum, quam propter aegros, qui in separato loco paulo liberius tractari queunt. Atque ita placuit priscis vitae monasticae Patribus, ut videre est in Regula S. Pachomii art. 20; S. Caesarii ad virgines, cap. 30; S. Aureliani ad monachos cap. 53, et ad virgines cap. 37; Cujusdam etiam ad virgines cap. 15, apud Hieronymum epist. 22, in concil. Agathensi cap.", + "candidate_score": 0.65146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3249", + "psc_text": "S. Leufredi, n. 9, ibidem; SS. Harlindis et Reinulae, n. 11, ibid., et in Chronico Centul., l. IV, c. 14. Sed jam diu obsolevit ista consuetudo. Nam Benedictus, qui Anianensis postea abbas exstitit, ad S. Sequani monasterium accedens, ingrediendi licentia adepta, « mox capitis comam deposuit, et veri monachi habitum sumpsit. » Cluniacenses etiam novitiis tonsuram et habitum monasticum, una excepta cuculla, impertiebant, ut discimus ex Udalrico: idque postmodum communis usus obtinuit, unde Statuta Lanfranci decernunt (Cap. 18), ut « novitius, sive laicus, sive clericus tondeatur, et radatur more monachorum; dehinc vestibus saecularibus exuatur, et rebus monasterii regularibus, praeter cucullam, capitio assuto tunicae, induatur. » Apud Cistercienses etiam (Lib. Usuum, cap. 102) novitius iisdem pannis induebatur quibus alii professi, « excepto habitu monachali, pro quo cappam, et mantellum, vel pelles » habebat; quamvis in ipso nascentis ordinis exordio saeculares vestes ad professionem usque reservaret, ut probat S. Bernardi epistola 1", + "candidate_score": 0.649089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_71_73", + "bdc_text": "nihil hic nec dolo nec vi nec clam actum fuisse : itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD . Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3170", + "psc_text": "Ex chartulario Bellilocensi. Ego frater Geraldus promitto stabilitatem meam loci istius secundum Regulam S. Benedicti et SS. apostolorum Petri et Pauli, in praesentia Domini Geraldi abbatis, et caeterorum fratrum: et cedo aliquid de rebus meis ad istud monasterium quod est constructum in honorem S. Petri, ubi vir venerabilis Geraldus abbas praeesse videtur. Ex Smaragdo. Ego ille in hoc monasterio sancti illius promitto stabilitatem meam, et conversionem morum meorum, et obedientiam secundum Regulam S. Benedicti coram Deo et sanctis ejus. Ex Udalrico, lib. II, cap. 27. 757 Ego frater promitto stabilitatem monachi, et conversionem morum meorum, et obedientiam secundum Regulam S. Benedicti coram Deo et sanctis ejus, in hoc monasterio, quod est constructum in honore BB. apostolorum Petri et Pauli, in praesentia domni N. abbatis. Ex ms. codice S. Dionysii in Francia. Ego frater N. humilis monachus monasterii S. Dionysii in Francia, Parisiensis dioecesis, voveo et promitto Deo, B. Mariae, B.", + "candidate_score": 0.647634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47_49", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3143", + "psc_text": "Regula per ordinem. ] Juxta priscorum monachorum instituta, quae venientibus ad conversionem, ut sciant ad quid ingrediuntur, legi Regulam mandant, ut videre est in Regula tertia SS. Patrum, cap. 1; in Regula S. Caesarii ad virgines in recapitulatione, cap. 8; in Regula S. Aureliani, cap. 1; S. Ferreoli, cap. 5; Tarnatensis monasterii, cap. 1, et Magistri. A quibus, si S. Caesarium excipias, in hoc rantum differt S. Benedictus, quod illi semel tantum introeunti sive admisso legendam decernunt Regulam; S. Benedictus vero ter in ipso probationis anno; cujus statutum renovavit Gregorius papa IX in Constitutione pro monachis Benedictinis, decernens, ut admittendis « novitiis dura praedicentur et aspera; et eisdem admissis legatur, et exponatur regula ter in anno, probationis terminis a B. Benedicto constitutis. » Hanc lectionem fieri per ordinem S. Pater instituit, quod Bernardus Cassinensis exponit, ut non sit « superficialis, sed diligens, et expositiva, et intelligibilis. Et hoc est, inquit,", + "candidate_score": 0.647192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47_49", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3645", + "psc_text": "Bernardus Cassinensis. Et certe antiquiores monachorum Patres suam in conventu fratrum Regulam frequenter legi decernunt. Regula S. Augustini, ex cap. 24, et Tarnatensis singulis hebdomadis in conventu legebantur. Regula S. Aureliani et S. Ferreoli semel in mense, scilicet in calendis. Magister suam quotidie in refectorio legi jubet. Similiter et Regula Cujusdam ad virgines (Cap. 9): « Ante mensam vero semper capitulum Regulae unum aut amplius, si abbatissae placuerit, legatur. » S. Benedictus autem nullum determinate tempus assignavit ad lectionem Regulae, contentus dicere ut saepius in congregatione legatur. Sed antiquus ordinis nostri usus obtinuit ut aliquid ex ea quotidie, saltem semel in capitulo 874 pronuntietur, ut videre est in concilio Aquisgranensi, canone 69, in libello Supplici monachorum Fuldensium, num. 1, in Vita S. Benedicti Animensis, in Vita S. Odonis, in mss. Germaniae Consuetudinibus, in Historia Relationis S. Walarici, et apud Bernardum Cassinensem, in hunc locum sic scribentem: « Hoc in consuetudinem", + "candidate_score": 0.646901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_5", + "bdc_text": "Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3652", + "psc_text": "Dirigendi fratres in viam, omnium fratrum, vel abbatis orationi se commendent: et semper ad orationem ultimam operis Dei, commemoratio omnium absentium fiat. Revertentes autem de via fratres in ipso die quo redeunt, per omnes canonicas horas, dum expletur opus Dei, prostrati solo oratorii ab omnibus petant orationem, propter excessus: ne quid forte subripuerit in via visus, aut auditus malae rei, aut otiosi sermonis. Nec praesumat quisquam alio referre quaecunque foris monasterium viderit aut audierit: quia plurima destructio est. Quod si quis praesumpserit, vindictae regulari subjaceat. Similiter et qui praesumpserit claustra monasterii egredi, vel quocunque ire, vel quidpiam quamvis parvum sine abbatis jussione facere COMMENTARIUS. 876 Dirigendi fratres in via. ] Acute Petrus Boherius in utroque commentario hunc locum exponens, et post eum Haeftenus observant, non sine causa pluralem hic a S. Benedicto usurpatum esse numerum, quo tacite saltem innueret solos extra coenobium monachos sine socio fratre progredi non debere. Et", + "candidate_score": 0.645134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47_49", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1408", + "psc_text": "Nicolaus, de Fractura dictus, mentem suam non satis explicat, cum ait Regulam non esse intelligendam de psalmodia, aut de aliis quae ad divina officia sunt ordinata, « sed de oratione, qua orat unusquisque in conventu. » Petrus Boherius in primo comment. diversorum relatis sententiis, in eam propendet quae S. Benedictum intelligit de brevi et secreta oratione, quae praemitti solebat horis canonicis: at vero in secundo commentario mentem suam clarius exprimens ita discurrit: « Intelligo siquidem hunc textum de communi oratione, quae inter psalmos intercidit more Patrum Aegypti, Thebaidis, et Palaestinae provinciarum. Has, inquit, orationes hoc modo incipiunt, atque consummant, ut finito psalmo non statim ad curvationem genuum corruant, sed antequam flectant genua paulisper orant, et stantes in supplicatione majorem temporis partem expendunt; itaque post hoc puncto brevissimo projicientes se humi, velut adorantes tantum divinam clementiam, summa velocitate consurgunt, ac rursus erecti expansis manibus, eodem modo quo prius stantes oraverant, suis", + "candidate_score": 0.645035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47_49", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2886", + "psc_text": "mattam vel nattam dicimus: in his autem solis antiqui monachi dormire solebant, et his solis lectulos suos sternebant. » Eodem modo loquitur Petrus Diaconus, sed Bernardus Cassinensis et Boherius lectos stratos intelligunt lectos « ordinatos cum suis stramentis, id est omnibus ad quiescendum necessariis praeparatos. » Similiter Richardus de S. Angelo lectos ordinatos quos etiam molles vult esse S. Fructuosus, c. 10. Vide Regulam Magistri, cap. 79. Et domus Dei a sapientibus sapienter administretur. ] S. Pachomius « sollicitudinem totius dispensationis erga fratres et peregrinos eisdem commisit, qui se in ordine sequebantur, » ut legimus in ejus Vita, cap. 25 (Apud Rosweid, lib. I de Vit. Patr.). Hospitibus autem, cui non praecipitur, nullatenus societur neque colloquatur. ] Haec fuit communis veterum monachorum praxis, quam videre est in omnibus pene antiquis Regulis, Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii (Cap. 8): « Nec licebit aliqua fratri eum superveniente sermocinari, non", + "candidate_score": 0.644498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47_49", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1212", + "psc_text": "inopinato legere juberentur, irreprehensibiles apud eum invenirentur, » inquit praefatus lib. de Cura eccles. Caroli Magni: quae verba indicant contrariam apud alios consuetudinem. Redeo ad S. Benedicti textum, qui non modo lectiones, sed etiam responsoria breviari imperata: quod qui fieri possit, non facile est disserere. Existimat Bernardus Cassinensis breviari posse minus protrahendo, et cum minori nota, aut etiam in directum sine cantu recitando, addens tamen: Qui melius videt, melius dicat. Eadem est sententia Nicolai de Fractura. Censet nihilominus Boherius futurum nihil incommodi, si his in casibus lectionum aut responsoriorum minuatur numerus. Sed refragatur Hildemarus his verbis: « Non attinet ad numerum lectionum brevietur, sed ad quantitatem lectionum, ut quamvis duodecim sint, tamen breviores sint quam debet. » Duodecimum ergo sacrarum numerum lectionum retinere voluit S. P. Benedictus, quem etiam olim observabant Ecclesiae Gallicanae ut patet ex liturgia Gallic., l. II, p. 106. Quod si contigerit, digne inde satisfaciat Deo in", + "candidate_score": 0.643353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3718", + "psc_text": "tam corporum quam animorum non solum patienter supportat, sed insuper, si licet, et si valet, juvat obsequiis, confortat alloquiis, consiliis informat; si hoc non potest propter disciplinam, sollicitus saltem orationibus solatiari non cessat infirmo; omnis, inquam, qui talia operatur in vobis, bonum omnino spargit odorem inter fratres, et odorem de unguentis optimis. Balsamum in ore hujusmodi frater in congregatione, monstratur digito, et dicunt de eo omnes: Hic est fratrum amator, et populi Israel; hic est qui multum orat pro populo, et universa sancta civitate. » Et alibi (Serm. 1 de omnib. SS.): « Quibus laudibus dignum, quanto amplectendum putas affectu fratrem illum qui, sine querela conversans inter fratres, tota sollicitudine cavet ne quid in eo sit quod ab aliis portari oporteat, et quidquid in aliis est onerosum, patientissime portat. » Vide ejusdem S. Bernardi serm. 36 de Diversis. Obedientiam sibi certatim impendant. ] Praemisso tamen abbatis et praepositorum imperio: en", + "candidate_score": 0.642403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47_49", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2848", + "psc_text": "humanitas illi exhibenda est, cur non et lectio ei legenda est, quod melius est? Unde ista potest esse discretio? si enim frequenter venerit ipse hospes ad monasterium, ita ut post quindecim aut viginti dies venerit, quoties venerit, toties ei lectio legenda sit, et omnis humanitas praebenda. » Denique singulare haudquaquam exstitit S. Benedicto lectionem adhibere hospitibus; nam in Regula abbatis Isaiae haec lego (Cap. 33): « Hilariter occurre extero, et saluta illum, ne discessus vester ab invicem sit cum detrimento; et cave ne cum advenerit ad te interroges illum inutilia 681 tibi; sed postula ab illo ut oret, et cum sederit, dic illi: Quomodo vales, frater mi? et exhibe illi librum aliquem ad legendum. » Et post haec omnis ei exhibeatur humanitas. ] Omnis humanitas Smaragdo « dicitur omnis miserantis affectus, et obsequium plenum et perfectum amoris, quod hospitibus exhiberi oportet in cibi, et potus, et omnium illis competentium administrationem.", + "candidate_score": 0.640639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47_49", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.640263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47_49", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2029", + "psc_text": "34), « librum, inquit, in quo legendum est, in refectorium portat et reportat qui legit ad servitores. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines mss., cap. 37. Idem etiam ex recentioribus Congregationibus institutum amplexi sunt Cassinenses, ubi major est congregatio, Coelestini, Olivetani, et Fulienses, ut in eorum Declarationibus sive Constitutionibus videre licet. Atque ita etiam S. Benedictum exposuit in secundo comment. Boherius. Ejus hoc decretum non ad secundas duntaxat mensas, sed ad ipsos insuper infirmos extendunt insigniores Regulae commentatores. Hildemarus: « Attendendum est, inquit, quia non dicit de sanorum mensis, vel, ubi generalitas fratrum manducat: et ideo sicut de sanis generaliter in unum comedentibus intelligitur lectionem fieri debere, ita etiam debet intelligi de infirmis vel de fleutomatis, de senibus vel infantibus et reliquis aliis fratribus. Hoc tamen sciendum est, si sex fuerint infirmi, aut fleutomati, aut senes cum infantibus, aut reliqui alii, cum manducant, lectio illis debet esse manducantibus, verumtamen", + "candidate_score": 0.640061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47_49", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1196", + "psc_text": "antiquam atque ab apostolis traditam consuetudinem, cujus meminit Liturgia S. Marci: « State audiamus S. Evangelium. » Missa S. Basilii: « Legitur Evangelium stantibus omnibus cum timore et reverentia. » Constitutiones apostolicae apud Clementem (Lib. II, cap. 57): « Cum legitur Evangelium, presbyteri et diaconi, universusque populus magno cum silentio stent. » S. Germani Theoria mystica: « Verbum Dei est, audiamus recti S. Evangelium. » Rodulfus, in Vita Rabani, n. 42 (Saec. IV, part. II): « Cum in ecclesia publice missarum agerentur solemnia, et lectio legeretur Evangelii stantibus omnibus juxta morem cum silentio et reverentia. » Idipsum ab Anastasio papa auctoritate apostolica firmatum scribit Anastasius Bibliothecarius in illius Vita, et Micrologus in lib. de Observ. eccles., c. 9. Exstat hac de re ejus constitutio in Gratiani decreto (De Cons. dist. 1, c. Apostolica) his verbis concepta; « Apostolica auctoritate mandamus, dum sancta Evangelia in ecclesia recitantur, sacerdotes et caeteri omnes", + "candidate_score": 0.639063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47_49", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1405", + "psc_text": "illa oratione sanctae Regulae textum illi capiebant. Eo etiam sensu Bernardus Cass. et Richardus de S. Angelo intellexisse videntur, uti et S. Hildegardis, quae hunc in locum sic scribit: « Quoniam ante singulas horas canonicas orationem dici admonebat, quia cum in sequentibus jubeat quod hospiti pacis osculum non prius offeratur nisi oratione praemissa; multo magis cum omnipotens Deus salutandus est oratio praemittenda est, et brevis, ne forte psalmodiae minus intendant, cum per praemissam et prolixam orationem fuerint fatigati. » His accedit Theobaldus Artaldus Coelestinus, in sua expositione Gallica Regulam sic reddens: L' Oraison qui est faite au convent, c' est à dire depuis que après le son de la cloche les frères sont assemblés en l' église pour accomplir le divin service, soit du tout abregiè, sans avoir regard à l' affection dévote d' aucuns particuliers, qui se doit rendre commune en la présence de la religieuse communauté. Priorem tamen", + "candidate_score": 0.639045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_46_48", + "bdc_text": "Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit : tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3645", + "psc_text": "Bernardus Cassinensis. Et certe antiquiores monachorum Patres suam in conventu fratrum Regulam frequenter legi decernunt. Regula S. Augustini, ex cap. 24, et Tarnatensis singulis hebdomadis in conventu legebantur. Regula S. Aureliani et S. Ferreoli semel in mense, scilicet in calendis. Magister suam quotidie in refectorio legi jubet. Similiter et Regula Cujusdam ad virgines (Cap. 9): « Ante mensam vero semper capitulum Regulae unum aut amplius, si abbatissae placuerit, legatur. » S. Benedictus autem nullum determinate tempus assignavit ad lectionem Regulae, contentus dicere ut saepius in congregatione legatur. Sed antiquus ordinis nostri usus obtinuit ut aliquid ex ea quotidie, saltem semel in capitulo 874 pronuntietur, ut videre est in concilio Aquisgranensi, canone 69, in libello Supplici monachorum Fuldensium, num. 1, in Vita S. Benedicti Animensis, in Vita S. Odonis, in mss. Germaniae Consuetudinibus, in Historia Relationis S. Walarici, et apud Bernardum Cassinensem, in hunc locum sic scribentem: « Hoc in consuetudinem", + "candidate_score": 0.638708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_46_48", + "bdc_text": "Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit : tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1898", + "psc_text": "Omni die dominico, vel sabbato angelum Domini paratum invenio sacrosanctum corpus et sanguinem Domini nostri Jesu Christi secum deferentem; » et quod de S. Severo abbate Agathensi scribunt: « Tantum diebus dominicis post perceptam eucharistiam sumebat escam. » Nimirum cum S. abbate Theona sibi persuasum habebant justius esse, « ut cum hac cordis humilitate qua credimus et fatemur illa sacrosancta mysteria nunquam pro merito nos posse contingere, singulis ea dominicis diebus ob remedium nostrarum aegritudinum praesumamus, quam ut vana persuasione cordis elati, vel post annum dignos eorum participio nos esse credamus. » Ubi quosdam redarguit, qui in monasteriis consistentes, dignius ac devotius se communicaturos existimabant, si different in annum: quibus cum Ambrosio, seu quovis alio dicere potuisset ( De Sacrament. ): « Si quotidianus panis est, cur post annum illum sumis, quemadmodum Graeci in Oriente facere consueverunt? Accipe quotidie quod quotidie tibi prosit; sic vive ut quotidie merearis accipere. »", + "candidate_score": 0.636585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3324", + "psc_text": "» inquit Bernardus Cassinensis. Et certe haec olim apud Cluniacenses consuetudo vigebat, ut sacerdotibus novitiis non statim concederetur sacrificium offerre, imo nec statim post professionem, testante Udalrico, l. II, c. 28, ubi agens de novitiorum habitatione triduo post vota emissa, inter alia haec habet: Abbas « de his tamen qui sunt sacerdotes et levitae, diligenter examinat quomodo sint ordinati, qualis sit eorum scientia, qualis conscientia, et per aliquod tempus probat eorum conversationem, antequam eis hujus ministerii licentiam permittat: praecipue qui sacerdos erat antequam veniret, omnino ab officio prohibetur, usque dum saepius prospiciens addiscat quam multiplici studio tale sacramentum tractetur a nobis. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines mss., c. 31. Idem etiam obtinuisse apud Cistercienses colligimus ex lib. Antiq. definit. (Dist. 4, cap. 1), in quo sic lego: « Si vero doctores in theologia, vel aliae reverendae personae ad ordinem se transtulerint, et fuerint sacerdotes, de consilio abbatis loci", + "candidate_score": 0.636024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_8", + "bdc_text": "Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1857", + "psc_text": "mea importunitate respondit: Non homini unquam sed Deo ministrare visus, omni me, inquit, quiete indignum arbitratus sum; et per contemplationem ignis praesentis, assiduam futuri inferorum incendii memoriam excitare consuevi. » Similem animi dispositionem in serviente requirebat S. Basilius (Regul. Brev., interr. 160), cum interrogatus « cum qua animi affectione fratribus oportet ministrare, » respondebat: « Perinde ac si Domino ipsi ministraretur; qui dixit: Quatenus fecistis uni de his fratribus meis minimis, mihi fecistis. » Non minori aedificatione digna sunt ea quae ad sequentem interrogationem, « cum qua humilitate aliquis accipere debet quod sibi ministratur a fratre, » respondet, scilicet, « cum ea qua servus cui a Domino suo ministraretur, et ea quam Petrus apostolus ostendit, cum ei Dominus ministraret, in quo et docemur de illorum periculo, qui recusant quominus sibi ministretur. » Haec responsio aliam mihi revocat in memoriam, quam Silvanus S. Pachomii monachus (Paralipomena de S. Pachom., apud Boll.,", + "candidate_score": 0.635835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_73", + "bdc_text": "Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3170", + "psc_text": "Ex chartulario Bellilocensi. Ego frater Geraldus promitto stabilitatem meam loci istius secundum Regulam S. Benedicti et SS. apostolorum Petri et Pauli, in praesentia Domini Geraldi abbatis, et caeterorum fratrum: et cedo aliquid de rebus meis ad istud monasterium quod est constructum in honorem S. Petri, ubi vir venerabilis Geraldus abbas praeesse videtur. Ex Smaragdo. Ego ille in hoc monasterio sancti illius promitto stabilitatem meam, et conversionem morum meorum, et obedientiam secundum Regulam S. Benedicti coram Deo et sanctis ejus. Ex Udalrico, lib. II, cap. 27. 757 Ego frater promitto stabilitatem monachi, et conversionem morum meorum, et obedientiam secundum Regulam S. Benedicti coram Deo et sanctis ejus, in hoc monasterio, quod est constructum in honore BB. apostolorum Petri et Pauli, in praesentia domni N. abbatis. Ex ms. codice S. Dionysii in Francia. Ego frater N. humilis monachus monasterii S. Dionysii in Francia, Parisiensis dioecesis, voveo et promitto Deo, B. Mariae, B.", + "candidate_score": 0.635466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_68", + "bdc_text": "Nimis longum ac difficile foret singulatim referre quid moliti essent , quae consilia cepissent , ut supradictum illud senatus consultum de Farello retinendo aut tolleretur penitus aut certe infringeretur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_390", + "psc_text": "] Juxta illud Scripturae: Qui sapiens est audit consilia Prov. XII . Non patiens ab aliis eorum interrumpi sermones, qui coeperint loqui, donec ex integro consilium expresserint: nec ipse indigne ferens aliquos suae contrariam promere sententiam. Tractet apud se. ] Licet aliud nihil ab abbate videatur desiderare S. Benedictus quam ut fratrum exquirat audiatque consilia, liberam ei postea quidquid libuerit exsequendi potestatem tribuens, idque ipsum exigere videatur natura consilii, antiquus tamen in ordine 94 Benedictino mos invaluit, ut auditis abbas fratrum sententiis, eas non ipse solus, sed cum senioribus sive prudentibus quibusdam fratribus expendat, quaeve sit sanior discernat, ac tandem quid sit faciendum dijudicet, ut patet ex antiquis Regulae commentatoribus Smaragdo et Hildemaro. « Quod consilium unusquisque dederit libenter audiat, et postea in secreto cum senioribus tantum fratribus qui utilius quive inutilius consilium dedit, subtiliter et acute discernat, » inquit Smaragdus. Rem paulo fusius exponit Hildemarus. Hic tradit in primis", + "candidate_score": 0.635193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_73", + "bdc_text": "Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1300", + "psc_text": "cap. 48, post primam et post nonam non lectioni, sed operi manuum vacandum esse instituit. 309 Tota ergo difficultas versatur circa duas postremas missae acceptiones, an scilicet orationes dicendas S. Benedictus his verbis praeceperit, an absolutionem seu dimissionem faciendam; utraque enim sententia suos assertores habuit, ut discimus ex Hildemaro: « Missae sint, inquit, duobus modis intelligunt sapientes. Fiant missae id est absolutiones. Sive alio modo dicuntur missae missiones, ut attineant ad illam orationem, eo quod per officium sacerdotis orationes populi diriguntur ad Deum; unde dicit sacerdos: Exaudi, Domine, vocem populi tui, et reliqua. » Ex duabus hisce opinionibus posteriori suffragatur Hildemarus, cum postrema hujus capitis verba, et missae fiant, commentans, addit: « Id est orationes, sive supplicationes monachorum ad Deum transmissae. » Hildemarum sequuntur insigniores Regulae commentatores pene omnes. Smaragdus: « Quod in aliis locis dicit et completum est, hac in clausula et missae sunt dicit. Et missae sunt repetit,", + "candidate_score": 0.634371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_82", + "bdc_text": "Sed unum illud denique obstitit quod postularent aliquot ex adversa parte ut concionibus eius interesse non cogerentur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3508", + "psc_text": "Dei, et animarum salutem. » Et alibi: « Improbe satis praeesse affectas, quibus prodesse non curas; et 841 quorum non zelas salutem, subjectionem nimis ambitiose vindicas tibi. » Et iterum ad Eugenium papam (Lib. III de Consid., c. 1): « Ita et tu praesis, ut provideas, ut consulas, ut procures, ut serves; praesis, ut prosis; praesis ut fidelis servus et prudens, quem constituit Dominus super familiam suam: ad quid? ut des illis escam in tempore, hoc est ut dispenses, non imperes. Hoc fac, et dominari ne affectes hominum homo, ut non dominetur tui omnis injustitia. » Oportet ergo eum esse doctum lege divina. ] Etsi « constet neminem prorsus ob imperitiam litterarum a perfectione cordis excludi, nec rusticitatem obesse ad capessendam cordis atque animae puritatem, » ut loquitur Cassianus (Collat. 10, cap. 14); imo cum saepe « scientia saecularis, teste S. Bernardo (Serm. 9, in Cant.), inebriet curiositate, non charitate,", + "candidate_score": 0.634218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_73", + "bdc_text": "Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2414", + "psc_text": "si denuo non emendaverit, non permittatur ad mensae communis participationem, sed sequestratus a consortio omnium, reficiat solus, sublata ei portione sua vini, usque ad satisfactionem et emendationem. Similiter autem patiatur, qui ad illum versum non fuerit praesens, qui post cibum dicitur. Nec quisquam praesumat ante statutam horam, vel postea, quidquam cibi vel potus praesumere. Sed et si cui offertur aliquid a priore, et accipere renuerit, hora qua desideraverit hoc quod prius recusavit, aut aliud omnino nihil percipiat, usque ad emendationem congruam. COMMENTARIUS Ad horam divini officii mox ut auditum fuerit signum, relictis omnibus quaelibet fuerint in manibus, summa cum festinatione curratur. ] Hunc S. Benedicti locum eleganter explicat Regula Magistri his verbis (Cap. 54): « Cum advenisse divinam horam percussus in oratorio index monstraverit, mox laborantes opus projiciant, artifices ferramenta dimittant, scriptores litteram non integrent, omnis fratrum manus deserat quod agebat; festinet statim mox cum gravitate pes ad oratorium, sensus", + "candidate_score": 0.633641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_46_48", + "bdc_text": "Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit : tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_660", + "psc_text": "Similiter Romanum sub S. Gregorio Apud Baron. ann. 601 cavet « ne in servorum Dei recessibus et eorum receptaculis illa popularis conventus praebeatur occasio, vel mulierum fiat novus introitus, quod omnino non expedit animabus eorum. » Idem jubet S. pontifex ad Castorium Ariminensem episcopum scribens Lib. IV Reg., cap. 43; et ad Valentinum abbatem Ibid. lib. III, cap. 40, qui feminas in suo admiserat monasterio: « Hujus te praecepti serie, inquit, commonemus, ut neque mulieres in monasterio tuo deinceps qualibet occasione permittas ascendere, neque monachos tuos commatres sibi facere; nam si hoc denuo ad aures nostras pervenerit, sic te severissimae noveris ultioni subdendum, ut emendationis tuae qualitate, caeteri sine dubio corrigantur. » In antiqua etiam formula condendi privilegii statuitur Exstat Saec. IV Bened., part. I, pag. 744 , ut « mulierum accessus intra portas monasterii nullatenus fiat. » His omnibus accedunt civiles imperatorum leges, Justiniani novella 133: « Non ingredientur", + "candidate_score": 0.633631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_46_48", + "bdc_text": "Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit : tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2848", + "psc_text": "humanitas illi exhibenda est, cur non et lectio ei legenda est, quod melius est? Unde ista potest esse discretio? si enim frequenter venerit ipse hospes ad monasterium, ita ut post quindecim aut viginti dies venerit, quoties venerit, toties ei lectio legenda sit, et omnis humanitas praebenda. » Denique singulare haudquaquam exstitit S. Benedicto lectionem adhibere hospitibus; nam in Regula abbatis Isaiae haec lego (Cap. 33): « Hilariter occurre extero, et saluta illum, ne discessus vester ab invicem sit cum detrimento; et cave ne cum advenerit ad te interroges illum inutilia 681 tibi; sed postula ab illo ut oret, et cum sederit, dic illi: Quomodo vales, frater mi? et exhibe illi librum aliquem ad legendum. » Et post haec omnis ei exhibeatur humanitas. ] Omnis humanitas Smaragdo « dicitur omnis miserantis affectus, et obsequium plenum et perfectum amoris, quod hospitibus exhiberi oportet in cibi, et potus, et omnium illis competentium administrationem.", + "candidate_score": 0.632344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3368", + "psc_text": "dedisse per has dimissorias litteras ad aliud monasterium transeundi. Praeter has generales specialesque litterarum formulas quibus monachis indultum erat ad aliud transire monasterium, erant et aliae pro abbatibus seu monachis ad fundandum novum monasterium missis, a quibus absoluti ab obedientia sui abbatis futuro monasterii, ad quod mittebantur, abbatii subjiciebantur, ut patet ex Vita S. Germani abbatis Grandivallensis, n. 10 (Saec. II Ben.). Harum litterarum formulam ex Hildemaro habes in tomo II Analectorum, p. 81. Porro quod S. Benedictus commendatitias exigit litteras, hoc tantum venientes ex noto monasterio respicit, non peregrinos, qui, ut observant commentatores, in aliud monasterium stabilitatem sine dimissoriis litteris licite poterant firmare. Sed quia de monasterii mutatione hic agit S. Benedictus, quam etiam peregrinis monachis suadet, vicinis cum licentia abbatis permittit; celebris est quaestio an expediat monacho transire ab uno ad aliud monasterium: quam ut clarius resolvam, tribus modis eam proponi posse suppono. Primo enim fieri potest ut", + "candidate_score": 0.632143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_46_48", + "bdc_text": "Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit : tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1885", + "psc_text": "Regulae accipiant supra statutam annonam mixtum, ut non sit eis grave jejunium, dum ministrant, sustinere. Lector vero post sextam, antequam accedat ad legendum. » Ubi distinguitur hora qua hebdomadarii servitores sumerent mixtum, ab ea qua lector mensae. Accipiant super statutam annonam. ] Haec verba duobus modis intelligi possunt; vel ita ut panis et vinum de statuta libra panis et hemina vini sumantur, vel ita ut ad statutam panis ac vini annonam aliquid superaddatur; ut idem sit super, ac praeter, insuper. Priorem sensum sequuntur Menardus, Carolus Cointius, dissertator Gallicus de hemina vini et libra panis Benedictina, cum quibusdam Regulae versionibus Gallicis. At sententiam in altera dissertationis editione retractavit dissertator, num. 32, ubi contendit super a Graeco ὑπὲρ formatum, unde etiam insuper proprie significare id quod superabundat. Idem sentit Matthias Lambert, et monachus Cisterciensis in Gallica expositione Regulae S. Benedicti, quorum primus Regulae textum ita Gallice reddidit, outre la portion ordonnée, alter", + "candidate_score": 0.63196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3652", + "psc_text": "Dirigendi fratres in viam, omnium fratrum, vel abbatis orationi se commendent: et semper ad orationem ultimam operis Dei, commemoratio omnium absentium fiat. Revertentes autem de via fratres in ipso die quo redeunt, per omnes canonicas horas, dum expletur opus Dei, prostrati solo oratorii ab omnibus petant orationem, propter excessus: ne quid forte subripuerit in via visus, aut auditus malae rei, aut otiosi sermonis. Nec praesumat quisquam alio referre quaecunque foris monasterium viderit aut audierit: quia plurima destructio est. Quod si quis praesumpserit, vindictae regulari subjaceat. Similiter et qui praesumpserit claustra monasterii egredi, vel quocunque ire, vel quidpiam quamvis parvum sine abbatis jussione facere COMMENTARIUS. 876 Dirigendi fratres in via. ] Acute Petrus Boherius in utroque commentario hunc locum exponens, et post eum Haeftenus observant, non sine causa pluralem hic a S. Benedicto usurpatum esse numerum, quo tacite saltem innueret solos extra coenobium monachos sine socio fratre progredi non debere. Et", + "candidate_score": 0.631584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2538", + "psc_text": "a S. P. Benedicto institui ad horas operis Dei significandas. Attamen ut dignitati operis divini personae ad illud invitantis dignitas responderet, eum ad id muneris eligi decebat, qui primas in monasterio teneret. Adde quod, cum non essent illis temporibus horologia, nec ita facile omnes horae dignosci possent; ut vitaretur inter fratres omnis murmurandi locus, si forte tardius aut 607 citius advocarentur, provide omnino ac prudenter huic officio deputatur abbas, a cujus nutu et voluntate omnes pendere debent. Nec me latet Petrum Boherium aliter hunc Regulae textum intellexisse, ita ut nolit constitutum a S. P. Benedicto abbatem pulsatorem campanarum, sed tantum « quod hujusmodi nuntiatio sit sub ejus cura, sicut est de jure sub cura archidiaconi, licet custos ad pulsandum teneatur » Sed praeterquam quod omnia monasterii officia hac ratione sub cura sunt abbatis. Regulae textus adeo clarus est, nullam ut relinquat ambagem: praescribit enim ut ipse nuntiet, id quod abbates", + "candidate_score": 0.630984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_68", + "bdc_text": "Nimis longum ac difficile foret singulatim referre quid moliti essent , quae consilia cepissent , ut supradictum illud senatus consultum de Farello retinendo aut tolleretur penitus aut certe infringeretur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_389", + "psc_text": "sentiant exponendi licentia detur, et ne forte inveniatur male feriatus aliquis, maligno discordiae spiritu agitatus, qui ut aliquam procreet abbati molestiam, cognito ejus desiderio, in contrariam abeat sententiam. Cui plane incommodo obviant Constitutiones congregationis Montis Oliveti, decernentes Part. II, c. 3, ut « caveat tam generalis quam particularis abbas, ne in proponendis in capitulo rebus, nutu, verbis, aut aliquo modo demonstrent quid fieri sibi magis placeat; sed proponant tantum, et audiant omnes, et communi consilio prudenter omnia tractent, ac statuant quod major pars utilius judicabit. Si secus, primo publice corripiatur, secundo, per sex menses suspendatur. » Et audiens consilium fratrum. ] Juxta illud Scripturae: Qui sapiens est audit consilia Prov. XII . Non patiens ab aliis eorum interrumpi sermones, qui coeperint loqui, donec ex integro consilium expresserint: nec ipse indigne ferens aliquos suae contrariam promere sententiam. Tractet apud se. ] Licet aliud nihil ab abbate videatur desiderare S. Benedictus quam", + "candidate_score": 0.630273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2781", + "psc_text": "ibi, hoc est in itinere, quam lectionem probat Menardus. Et servitu is pensum non negligant reddere. ] Ideoque « debent a bibliotheca habere librum in quo sit officium ordinatum, » inquit Bernardus Cassinensis; idque juxta Gregorii papae IX constitutionem pro Benedictinis, praescribentem ut « ipsi dicant horas in via, et de libris provideatur eisdem: » cui concinit Benedictus XII in sua item pro monachis Benedictinis constitutione, in qua sic lego (Cap. 24): « Nullus monachus pernoctaturus extra ecclesiam, monasterium, et alium locum suum, permittatur abire sine cuculla regulari clausa, nec non breviario, in quo servitutis pensum possit exsolvere Creatori. » CAPUT LI. De fratribus qui non satis longe profiscuntur. Frater qui pro quovis responso dirigitur, et ea die speratur reverti ad monasterium, non praesumat foris manducare, etiamsi a quovis rogetur nisi forte ei ab abbate suo praecipiatur. Quod si aliter fecerit, excommunicetur. COMMENTARIUS. Frater qui pro quovis responso dirigitur. ]", + "candidate_score": 0.630243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_46_48", + "bdc_text": "Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit : tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_783", + "psc_text": "pendere arbitrio assignare dies, horas, tempus seu spatium, locum, modumque colloquii. Communis tamen ordinis usus obtinuit, ut non nisi privatis diebus abbas colloquium permitteret, dominicis festisque diebus duodecim lectionum continuo silentio consecratis. Et certe inter quinque capitula quae receptis concilii Aquisgran. capitulis addiderunt Centuriatores Tom. II Capitul. Baluz., p. 1092 , quartum ita habetur: « Ut in hebdomada Paschae in claustro non loquantur, sed lectio divina ab omnibus teneatur, similiter in hebdomada Pentecostes, et in omnibus diebus dominicis, seu in Natali Domini, et in omnibus SS. festis praecipuis. » Similiter antiquae Consuetudines SS. Benigni Divionensis Cap. 64: « Per octo dies Paschae, et Pentecostes, et Natalis Domini, et in Rogationibus, et in omni secunda, quarta, et sexta feria Quadragesimae, et in omnibus 12 lectionibus, nulla fit locutio in claustro. » Quae totidem verbis exstant in veteri Corbeiensi Ordinario ms., quibus concinit liber Usuum Beccensium, loquelam in claustro privatis duntaxat diebus", + "candidate_score": 0.630062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2539", + "psc_text": "« quod hujusmodi nuntiatio sit sub ejus cura, sicut est de jure sub cura archidiaconi, licet custos ad pulsandum teneatur » Sed praeterquam quod omnia monasterii officia hac ratione sub cura sunt abbatis. Regulae textus adeo clarus est, nullam ut relinquat ambagem: praescribit enim ut ipse nuntiet, id quod abbates sanctissimi non pauci strenue expleverunt; quamvis haec a me non sic dicta velim, quasi absolute Regulae praecepto teneretur abbas ad significandas horas operis divini; nam S. Pater subjungit: Aut tali sollicito fratri injungat hanc curam. ] Non cuilibet promiscue, sed sollicito fratri, a quo tria imprimis exigit Hildemarus, « Intellectum, ut intelligat horas noctis; possibilitatem, ut sanus sit, quatenus possit ministerium perficere; studium, ut non sit piger aut somnolentus. » Haec cura ad oeconomum in laura S. Sabae pertinebat, ut patet ex ejus Vita num. 59 (Saec. III Ben.), apud nostros vero ad sacristam, sive, ut alii loquuntur, ad oratorii", + "candidate_score": 0.629508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3334", + "psc_text": "et professionis emiserint votum; nec enim antea sunt nisi cum novitiis et sub magistro novitiorum, » inquit Bernardus Cassinensis. Hujusmodi autem promissio fieri debet et verbo et scripto, sicut ab aliis. Atque ita S. Ursmarus (Saec. III Ben., part. I) in Laubiensi monasterio Erminonem 799 presbyterum recipiens, « secundum morem ibidem degentium fecit spondere observare regulam, et obedientiam exhibere majoribus, » quemadmodum auctor est Anso in Vita S. Erminonis, n. 4. CAPUT LXI. De monachis peregrinis, qualiter suscipiantur. Si quis monachus peregrinus de longinquis provinciis supervenerit, si pro hospite voluerit habitare in monasterio, et contentus fuerit consuetudine loci quam invenerit, et non forte superfluitate sua perturbat monasterium, sed simpliciter contentus est quod invenerit, suscipiatur quanto tempore cupit. Si qua sane rationabiliter et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit, tractet abbas prudenter; ne forte eum pro hoc ipso Dominus direxerit. Si vero postea voluerit stabilitatem suam firmare, non renuatur talis voluntas:", + "candidate_score": 0.6285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_46_48", + "bdc_text": "Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit : tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2086", + "psc_text": "signatis ex Regula Magistri cap. 24. Et hoc « non ad unam mensam, sed in propriis locis » ex conc. Aquisgr., can. 28. Fratres autem non per ordinem legant aut cantent, sed qui aedificent audientes. ] Ad hunc locum referri potest quod in lib. Usuum Beccensium legitur; « Ad Pascha et ad Pentecosten tota hebdomada debet esse lector in refectorio cantor ipse, et sequenti hebdomada ad collationem. Aliis vero, ut supra dictum est, omnibus festis quibus invitatorium quatuor dicunt, ipsa tantum die lector debet esse in refectorio. Hujusmodi festa totiens contingunt in anno: Natalis Domini, Pascha, Pentecostes, Assumptio sanctae Mariae, festum sancti ipsius loci, Dedicatio ecclesiae, festum Omnium Sanctorum. » CAPUT XXXIX. De mensura ciborum. 499 Sufficere credimus ad refectionem quotidianam tam sextae quam nonae, omnibus mensis cocta duo pulmentaria, propter diversorum infirmitates: ut forte qui ex uno non potuerit edere, ex alio reficiatur. Ergo duo pulmentaria cocta fratribus omnibus", + "candidate_score": 0.627374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_46_48", + "bdc_text": "Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit : tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2392", + "psc_text": "sed postquam surrexerint servitores, quoniam omnes ad illam lectionem debent ad completorium convenire. » Eamdem sequitur sententiam Joannes Craesbeeck, uti et Cassinenses, qui in antiquis Declarationibus hunc ad locum sic scribunt: « Intellige mox largo modo, quia plerumque differunt per horam, vel amplius, ne hujusmodi lectio ob recentem coenam sit taediosa. » Addit Haeftenus (Lib. IX, tract. 5, disq. 5): « Praeterea, ut lector, et minister mensae interea coenare, omniaque suis locis reponere possint. Denique, ut aliqua animi relaxatio concedatur religiosis, quibus grave forte foret ab una lectione, quam in coena ad mensam audiverunt, ad aliam statim accedere, adeoque utramque facile negligerent. » 571 Sed in contrariam abit sententiam Petrus Boherius, qui relatis supra citatis Bernardi Cassinensis verbis addit: « Sed ista expositio mihi non placet; nec servitorum exspectatio eam juvat, licet contrariam practicetur saltem apud nos. » Et certe si ex sequentibus sancti Benedicti verbis de ejus mente judicium", + "candidate_score": 0.627048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2889", + "psc_text": "respexisse S. Isidorus ad illud S. Pachomii (Art. 30): « Si quis ante ostium steterit monasterii, dicens se velle videre fratrem suum vel propinquum, janitor nuntiabit Patri monasterii, et ille accitum interrogabit praepositum domus, si apud eum sit; et permittente eo, accipiet comitem egressionis suae, cujus fides probata est, et sic mittetur ad fratrem videndum, vel ad proximum. » Sed si obviaverit, aut viderit, salutatis humiliter, ut dictum est, et petita benedictione pertranseat, etc.] Quid esset illa benedictio, quove modo peteretur, explicat Boherius his verbis: « Secundum modum religionis etiam in salutando dicunt religiosi majoribus Benedicite; hoc enim benedictionem esse puto, vel debet dicere frater Domine mi, aut Reverende Pater, non licet mihi vobiscum loqui, quare cum benedictione vestra discedo. Hospes autem debet utrique respondere, Ite, Pater, vel Frater, in benedictione Dei. » Et in secundo comment., « Petita benedictione, id est dicto Benedicite. Sed quid, inquam, huic bene respondetur?", + "candidate_score": 0.626602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3656", + "psc_text": "abbatis orationi se commendent. ] Idem habes in Regula S. Isidori, cap. 22, et Magistri, cap. 66. Ritum explicat Hildemarus his verbis: « Et hoc notandum est, si longa via vadunt, veluti est ad regem aut etiam in aliquid longe: tunc in capitulum veniet sive abbas sive caeteri quilibet ambulaverint, et ibi coram fratribus manifestatur locus quo pergant, et in illo capitulo prius prosternuntur fratribus, et commendant se orationibus, et osculantur omnes. Et tunc in oratorio prosternuntur, et sic vadunt. Si autem non valde longe vadunt, solummodo in oratorio petant benedictionem, » et fratrum orationes, « dicentes: Orate pro me, fratres, » inquit Richardus de S. Angelo. Id autem tam ex Smaragdo quam ex Hildemaro, et libro Usuum Cisterciensium, c. 88, praestare debebant prostrati ante altare, si tempus ferret; alias tantum incurvati: 877 quamvis in Franciae monasteriis omni tempore genuflecterent, cum hoc discrimine quod diebus quibus ex ecclesiae praescripto genua", + "candidate_score": 0.625382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2796", + "psc_text": "volentes orare oratorium ingredi poterunt? Respondent Hildemarus eos quibus compunctionis contemplationisque a Domino gratia concessa est, lacrymis haud esse fraudandos; relictoque labore, aut libro, oratorium intrare licite posse, quamvis paucorum sit ista virtus. Adderem ego: cum abbatis benedictione. Non in clamosa voce. ] Quia, ut dicit apud Cassianum abbas Isaac (Collat. 9. cap. 35), « cum summo orandum est silentio, non solum ne fratres astantes nostris susurriis vel clamoribus avocemus, et orantium sensibus obstrepamus; sed ut ipsos quoque inimicos nostros, qui orantibus nobis maxime insidiantur, lateat nostrae petitionis intentio. » Sed in lacrymis et intentione cordis. ] Vide quae supra diximus ad cap. 20. Ergo qui simile opus non facit, non permittatur expleto opere Dei remorari in oratorio. ] Id summa cum religione observabant majores nostri, finito quolibet cursu operis Dei saeculares ejicientes, ut pluribus exemplis et factis demonstrari posset. Sed unus in hanc rem sufficiet Udalricus de officio sacristae", + "candidate_score": 0.624112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3658", + "psc_text": "occurrunt in antiquis libris. Porro hanc petendae benedictionis legem tanti faciebant Cistercienses, ut qui eadem die reversuri illam non flagitarent, hos panis et aquae poenitentia mulctarent, nisi evidenti necessitate aut utilitate ordinis excusarentur, quemadmodum continet libellus antiquarum definitionum, dist. 10, c. 2. Duo hic restant circa Regulae textum adnotanda. Omnium fratrum vel abbatis orationi se commendent, inquit S. Benedictus. 1º Terminus universalis omnium S. Stephanum abbatem Obazinensem movere potuit, ut « in itinere processurus, post generalem fratrum benedictionem, etiam infimorum se orationibus commendaret. » 2º Particula vel, quam Menardus asserit hic esse conjunctivam, secundum Bernardum Cassinensem et Boherium disjunctive accipi debet, propter improvisos et inopinatos casus urgentesque necessitates, quae conventum congregari non sinunt, verbi gratia, cum nocte recumbentibus adhuc in lecto fratribus, aut per diem extra monasterium laborantibus, proficiscendum est: quo casu solam abbatis benedictionem percipi voluerit S. Benedictus: cujus rei praxim videre est in lib. I Dialogorum S. Gregorii", + "candidate_score": 0.622267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_68", + "bdc_text": "Nimis longum ac difficile foret singulatim referre quid moliti essent , quae consilia cepissent , ut supradictum illud senatus consultum de Farello retinendo aut tolleretur penitus aut certe infringeretur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_391", + "psc_text": "quid sit faciendum dijudicet, ut patet ex antiquis Regulae commentatoribus Smaragdo et Hildemaro. « Quod consilium unusquisque dederit libenter audiat, et postea in secreto cum senioribus tantum fratribus qui utilius quive inutilius consilium dedit, subtiliter et acute discernat, » inquit Smaragdus. Rem paulo fusius exponit Hildemarus. Hic tradit in primis abbatem auditis fratrum sententiis, cum senioribus tribus quatuorve diebus tractare debere, cumque illis fratrum expendere consilia, deinde libratis omnium consiliis, iterum convocatis in capitulo fratribus dicere: Tractavimus consilia vestra, nec potuimus invenire melius aliquod quam istud; quare volo ut fiat; cui omnes debent obedire. Aut si nullum ex omnibus fratrum consiliis aptum potuerit invenire, suum ipse proferre; cui si fratres non assentiant, tandem et suum et fratrum excutere consilium, libratis utrinque rationibus, et tunc demum quod melius perspexerit facere. In hujusmodi autem examine expendat abbas « quid liceat secundum aequitatem, quid deceat secundum honestatem, quid expediat secundum utilitatem, » ut", + "candidate_score": 0.619532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3657", + "psc_text": "fratres, » inquit Richardus de S. Angelo. Id autem tam ex Smaragdo quam ex Hildemaro, et libro Usuum Cisterciensium, c. 88, praestare debebant prostrati ante altare, si tempus ferret; alias tantum incurvati: 877 quamvis in Franciae monasteriis omni tempore genuflecterent, cum hoc discrimine quod diebus quibus ex ecclesiae praescripto genua flectenda essent, etiam prosternerentur, aliis minime, quemadmodum testatur Hildemarus. Prostrati vero ex eodem auctore dicebant: « Domine Jesu Christe, tu scis fragilitatem meam, adjuva me in hoc itinere, quatenus hoc iter obedientiae meae valeam orationibus fratrum sine offensione peragere. » Preces dicendas super eos habes apud Smaragdum et Haeftenum, passimque occurrunt in antiquis libris. Porro hanc petendae benedictionis legem tanti faciebant Cistercienses, ut qui eadem die reversuri illam non flagitarent, hos panis et aquae poenitentia mulctarent, nisi evidenti necessitate aut utilitate ordinis excusarentur, quemadmodum continet libellus antiquarum definitionum, dist. 10, c. 2. Duo hic restant circa Regulae textum adnotanda. Omnium", + "candidate_score": 0.618917, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios", + "max_score": 0.721762, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_0", + "bdc_text": "Salutem gratiam et pacem a Deo patre et Domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_17", + "psc_text": "Jesu. (Vers. 2.) Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Sive ambo ad utrumque, hoc est, et gratia et 546 pax, tam ad Deum Patrem, quam ad Dominum nostrum Jesum Christum: sive ad singulos referenda sunt singula, ut gratia ad Deum Patrem, pax vero referatur ad Christum. Siquidem statim sequitur: In laudem gloriae gratiae suae: in qua glorificavit nos in dilecto; ut gratia Patris in eo sit, quod Filium pro salute nostra dignatus est mittere: Pax vero Filii in eo, quod per ipsum Patri reconciliati sumus, et destructo medio pariete, inimicitias in carne sua evacuans, fecerit utrumque unum. (Vers. 3.) Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus, in Christo. Quomodo secundum substantiam atque naturam Deus bonus, nos communione sui effecit bonos, et loquitur ad Israel: Sancti estote, quoniam ego sanctus sum (Levit. XX, 7) :", + "candidate_score": 0.721762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18_20", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_171", + "psc_text": "Id quod nunc Latinus translator expressit, ne deficiatis, potest juxta Graeci sermonis ambiguitatem et ita legi, ne deficiam. Ut sit sensus: Propter quod peto, ne deficiam in tribulationibus meis pro vobis, etc. Hoc est ergo quod Apostolus rogat, et a Domino magnopere deprecatur, ne deficiat in pressuris suis. Videbat quippe se de Jerusalem usque ad Illyricum Evangelium praedicasse, isse Romam, ad Hispanias, vel perrexisse, vel ire disponere (Rom. XV). Totus mundus ad doctrinam ipsius de potestate principis tollebatur: deserebantur idola, et cultoribus templa deserta squalore et sordibus replebantur. Ob quam causam omnis exercitus daemonum, omnis turba inimicarum fortitudinum, contra ipsum facto cuneo dimicabat, ut per tribulationes et angustias, Evangelium Christi desineret praedicare, et lassus aliquando requiesceret. Hoc est itaque quod ait: Peto, ne deficiam in tribulationibus meis pro vobis. Totum enim quod patior, quod tribulor, quod coarctor, vestrae salutis est causa, dum vobis Evangelium annuntiare desidero: quae tribulationes meae, vestra", + "candidate_score": 0.69513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem gratiam et pacem a Deo patre et Domino Iesu Christo . Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est . Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ?", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_17", + "psc_text": "Jesu. (Vers. 2.) Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Sive ambo ad utrumque, hoc est, et gratia et 546 pax, tam ad Deum Patrem, quam ad Dominum nostrum Jesum Christum: sive ad singulos referenda sunt singula, ut gratia ad Deum Patrem, pax vero referatur ad Christum. Siquidem statim sequitur: In laudem gloriae gratiae suae: in qua glorificavit nos in dilecto; ut gratia Patris in eo sit, quod Filium pro salute nostra dignatus est mittere: Pax vero Filii in eo, quod per ipsum Patri reconciliati sumus, et destructo medio pariete, inimicitias in carne sua evacuans, fecerit utrumque unum. (Vers. 3.) Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus, in Christo. Quomodo secundum substantiam atque naturam Deus bonus, nos communione sui effecit bonos, et loquitur ad Israel: Sancti estote, quoniam ego sanctus sum (Levit. XX, 7) :", + "candidate_score": 0.682641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_17_19", + "bdc_text": "O vere magnificum et mirabilem Dominum in omnibus operibus suis ! O quanto consilio hic providit aeterna illa sapientia ! Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_164", + "psc_text": "praesenti saeculo nequam (Galat. I, 4) . Et in alio loco: Ut ostenderet in venturis saeculis (Ephes. II, 7) , pro eo quod est, his omnibus quae in supervenientibus saeculis futura erant. (Vers. 10, 11.) Ut innotesceret nunc principatibus et potestatibus in coelestibus per Ecclesiam multiplex sapientia Dei secundum propositum saeculorum, quam fecit in Christo Jesu Domino nostro. Juxta donum gratiae Dei, quae data est Apostolo, ut evangelizaret ininvestigabiles divitias Christi, et doceret in gentibus mysterium quod a saeculis fuerat ignoratum: idcirco idipsum sacramentum ei est revelatum, ut non solum gentibus, sed et principatibus et potestatibus per Ecclesiam manifesta fieret multiplex sapientia Dei, quae juxta propositum veterum saeculorum olim destinata, nunc consummata videtur in Christo. Si autem principatibus et potestatibus in coelis, quas sanctas ministrasque Dei accipere debemus (licet quidam principem aeris istius et angelos ejus interpretentur), ignota fuit multiplex sapientia Dei, quae nunc eis per Ecclesiam revelata est, quanto", + "candidate_score": 0.679321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_15_17", + "bdc_text": "Uude enim quaeso hae tantae dotes profectae sunt nisi ab illo aeterno fonte bonorum omnium ? Quotusquisque , nisi sic munitus divino spiritu , non ad unum aut alterum impetum continuo terga vertisset ? O vere magnificum et mirabilem Dominum in omnibus operibus suis ! O quanto consilio hic providit aeterna illa sapientia !", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_165", + "psc_text": "multiplex sapientia Dei, quae juxta propositum veterum saeculorum olim destinata, nunc consummata videtur in Christo. Si autem principatibus et potestatibus in coelis, quas sanctas ministrasque Dei accipere debemus (licet quidam principem aeris istius et angelos ejus interpretentur), ignota fuit multiplex sapientia Dei, quae nunc eis per Ecclesiam revelata est, quanto magis patriarchis et prophetis ignota fuit, quos supra non ignorasse mysterium Christi, sed ita ut apostolos, nescisse monstravimus? Multiplex quippe sapientia Dei, quae sermone Graeco, πολυποίκιλος, et ut ita dicam, multifaria, appellatur, per Ecclesiam Dei nunc et principatibus et potestatibus revelata est. Quam olim Deus futuram in sua mente decreverat, et nunc esse perfectam ex eo quod videmus, agnoscimus. Crux itaque Christi non solum nobis, sed et angelis cunctisque in coelo virtutibus profuit, et aperuit sacramentum quod antea nesciebant. Denique ad coelum 595 cum corpore Deum revertentem mirantur, et dicunt: Quis est iste qui ascendit de Edom, fulvida vestimenta ejus", + "candidate_score": 0.675711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_16_18", + "bdc_text": "Quotusquisque , nisi sic munitus divino spiritu , non ad unum aut alterum impetum continuo terga vertisset ? O vere magnificum et mirabilem Dominum in omnibus operibus suis ! O quanto consilio hic providit aeterna illa sapientia ! Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_171", + "psc_text": "Id quod nunc Latinus translator expressit, ne deficiatis, potest juxta Graeci sermonis ambiguitatem et ita legi, ne deficiam. Ut sit sensus: Propter quod peto, ne deficiam in tribulationibus meis pro vobis, etc. Hoc est ergo quod Apostolus rogat, et a Domino magnopere deprecatur, ne deficiat in pressuris suis. Videbat quippe se de Jerusalem usque ad Illyricum Evangelium praedicasse, isse Romam, ad Hispanias, vel perrexisse, vel ire disponere (Rom. XV). Totus mundus ad doctrinam ipsius de potestate principis tollebatur: deserebantur idola, et cultoribus templa deserta squalore et sordibus replebantur. Ob quam causam omnis exercitus daemonum, omnis turba inimicarum fortitudinum, contra ipsum facto cuneo dimicabat, ut per tribulationes et angustias, Evangelium Christi desineret praedicare, et lassus aliquando requiesceret. Hoc est itaque quod ait: Peto, ne deficiam in tribulationibus meis pro vobis. Totum enim quod patior, quod tribulor, quod coarctor, vestrae salutis est causa, dum vobis Evangelium annuntiare desidero: quae tribulationes meae, vestra", + "candidate_score": 0.675478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_250", + "psc_text": "supra operationem immunditiae omnis in avaritia, non ad avaritiam, ut sonat simpliciter, pertinere; sed ad libidinem atque luxuriam. Debemus hunc sensum alterius loci testimonio comprobare. In prima ad Thessalonicenses Epistola scribitur: Haec est enim voluntas Dei, sanctificatio vestra, ut abstineatis vos a fornicatione: ut sciat unusquisque vestrum suum vas possidere in sanctificatione et honore: non in libidine desiderii, sicut et gentes, quae non noverunt Deum: ut ne quis supergrediatur, et circumscribat in negotio fratrem suum: quoniam vindex est Dominus de his omnibus: sicut et praediximus vobis, et testificati sumus. Non enim vocavit nos Deus in immunditia, sed in sanctificatione (I Thess. IV, 3 et seqq.) . Diligenter observa, quia ad castitatem nos provocans, et volens uxoribus tantum esse contentos, dixerit: Ne quis supergrediatur, et circumscribat in negotio fratrem suum, id est, ne suam conjugem derelinquens, alterius polluere quaerat uxorem. Ubi nos habemus, et circumscribat in negotio fratrem suum, in Graeco", + "candidate_score": 0.66074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_4_6", + "bdc_text": "Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem . Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_203", + "psc_text": "hominis diriguntur (Ps. XXXVI, 22) . (Vers. 2.) Cum omni humilitate et mansuetudine, cum patientia. Qui terram et cinerem esse se novit, et post paululum in pulverem dissolvendum, numquam superbia 607 elevabitur. Et qui Dei aeternitate perspecta, breve et pene ad puncti instar humanae vitae spatium cogitarit, ante oculos suos semper habebit interitum, et erit humilis atque dejectus. Corruptibile enim corpus aggravat animam, et terrenum hoc tabernaculum, sensum opprimit multa curantem (Sap. IX, 15) . Propter quod cum omni humilitate dicamus: Domine, non est exaltatum cor meum, neque elati sunt oculi mei (Ps. CXXX, 1) . Omnis autem humilitas, non tam in sermone, quam in mente est, ut humiles nos esse conscientia, noverit, numquam nos vel scire, vel intelligere, vel esse aliquid aestimemus. Mansuetudo quoque illa est, quae nulla passione turbatur: et specialiter ira et furore non rumpitur. Quam qui habuerit, beatitudinem, quae Domini voce promissa est, consequetur: ut possideat", + "candidate_score": 0.658804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_4_6", + "bdc_text": "Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem . Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_204", + "psc_text": "tam in sermone, quam in mente est, ut humiles nos esse conscientia, noverit, numquam nos vel scire, vel intelligere, vel esse aliquid aestimemus. Mansuetudo quoque illa est, quae nulla passione turbatur: et specialiter ira et furore non rumpitur. Quam qui habuerit, beatitudinem, quae Domini voce promissa est, consequetur: ut possideat terram, id est, imperet corpori suo, domineturque subjecto; et haec sit ejus prima haereditas, in carne non carnaliter vivere. Nonnulli rugata fronte, demisso supercilio, verbisque trutinatis, auctoritatem sibi doctorum, et judicum vindicant. Non quo ipsi dignum aliquid arrogantia noverint: sed quo simplices quosque fratrum, sui quaedam videant comparatione nescire. Sufferentes invicem in charitate. Si quis intelligit quid sit, sufferentes invicem in charitate, non putabit in sanctos viros hoc convenire mandatum: verum in eos qui sunt in virtutum initiis constituti. Sancti quippe non habebunt [ Al. habent] quod inter se invicem sufferant: sed hi qui quasi homines aliqua adhuc passione superantur.", + "candidate_score": 0.654999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ?", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_196", + "psc_text": "quo animadvertendum, quia grandem et immensam Christus scientiae habeat charitatem, id est, eorum qui se scire desiderant, qui in lege ejus meditantur die ac nocte, qui verba vertunt in opera, et quod ore meditantur, consummant manu. Qui autem talis est, ut dignus sit per scientiam suam habere Christi supereminentem charitatem, ille nihil debet aliud praeter scientiam cogitare. Atque ita implebitur in omni plenitudine Dei: non solum in praesenti saeculo, sed etiam in futuro: ut qui nunc plenus esse coepit in studio per lectionem, postea perfectius impleatur Deo, qui est plenitudo omnium, se complente. (Vers. 20, 21.) Ei autem qui potest super omnia facere abundantius quam petimus aut intelligimus, secundum virtutem quae operatur in nobis, ipse gloria in Ecclesia, et in Christo Jesu, in omnibus generationibus [Al. omnes generationes] saeculi saeculorum, Amen. Ad id quod supra dixerat: Propterea curvo genua mea ad 605 Patrem: ex quo omnis paternitas in coelis et", + "candidate_score": 0.6549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_14", + "bdc_text": "Nempe ut tantam Dei gratiam tantasque virtutes in servis eius perpetuo agnoscamus , laudemus , admiremur .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_340", + "psc_text": "habuerit, dulcis apud Deum cantor est. Sic cantet servus Christi, ut non vox canentis, sed verba placeant quae leguntur: ut spiritus malus qui erat in Saule (I Reg. XVI), ejiciatur ab his qui similiter ab eo possidentur, et non introducatur in eos qui de Dei domo scenam fecere populorum. (Vers. 20.) Gratias agentes semper pro omnibus, in nomine Domini nostri Jesu Christi Deo et Patri. Huic quid simile et in Epistola ad Thessalonicenses prima scriptum est: Semper gaudete, sine intermissione orate, in omnibus gratias agite (I Thess. V, 16, 17) . Quod praeceptum ille solus custodire potest, qui providentia Dei novit etiam quinque passeres, qui venduntur dipondio, gubernari: quorum unus non cadit in laqueum sine Patris voluntate (Luc. XII). Quod autem ait: Gratias agentes, et semper, et pro omnibus, dupliciter intuendum, ut et in omni tempore, et pro omnibus quae nobis accidunt, Deo gratias referamus: ut non tantum pro his", + "candidate_score": 0.645659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_251", + "psc_text": "Thess. IV, 3 et seqq.) . Diligenter observa, quia ad castitatem nos provocans, et volens uxoribus tantum esse contentos, dixerit: Ne quis supergrediatur, et circumscribat in negotio fratrem suum, id est, ne suam conjugem derelinquens, alterius polluere quaerat uxorem. Ubi nos habemus, et circumscribat in negotio fratrem suum, in Graeco legitur, καὶ πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. Πλεονεξία autem avaritia nuncupatur, quam nos possumus, vim verbi transferentes, sic in praesenti loco exprimere: ut ne quis supergrediatur, et avarus fraudet in negotio fratrem suum. Quae enim consequentia est, vel in illo capitulo quod nunc ad exemplum vocavimus, vel in hoc quod principaliter ad Ephesios conamur exponere, inter impudicitiam et immunditiam, castitatem quoque et affectum conjugalem, extraordinarie repente avaritiam nominari? Non vobis molestum sit, si diu in obscurioribus immoremur: causati enim in principio sumus, inter omnes Pauli Epistolas, hanc vel maxime et verbis, et sensibus involutam. (Vers. 20.) Vos autem", + "candidate_score": 0.641356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_29", + "bdc_text": "Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_89", + "psc_text": "Sed et hoc quod ait: Et ipsum dedit caput super omnia Ecclesiae quae est corpus ipsius: plenitudo ejus qui omnia in omnibus adimpletur, non solum hominum, sed etiam angelorum cunctarumque virtutum, et rationabilium creaturarum Ecclesia intelligi potest. Nec non et hoc: Qui omnia in omnibus adimpletur, nequaquam ita ut resonat, accipiendum; non enim ait: Qui omnia in omnibus adimplet; sed, qui omnia in omnibus 570 adimpletur. Siquidem aliud est implere, aliud impleri; quia in altero agentis, in altero patientis est verbum. Sicut ergo adimpletur imperator, si quotidie ejus augeatur exercitus, et fiant novae provinciae, et populorum multitudo succrescat: ita et Dominus noster Jesus Christus in eo quod sibi credunt omnia, et per dies singulos ad fidem ejus veniunt, ipse adimpletur in omnibus: sic tamen ut omnia adimpleatur in omnibus, id est, ut qui in eum credunt, cunctis virtutibus pleni sint, et juxta Evangelium faciant eum proficere aetate, sapientia et gratia,", + "candidate_score": 0.617213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_4", + "bdc_text": "Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_294", + "psc_text": "(Deut. XXXII, 35): omnis qui irascitur, peccat: Ira quippe viri justitiam Dei non operatur (Jacob. I, 20) . Post amaritudinem, furorem et iram, recte clamor quoque et blasphemia prohibentur in nobis. Quia qui semel fuerit furore superatus, necesse est ut prosiliat in clamorem, et turbide fremens, huc atque illuc in modum folii ventiletur, et dicat: O rerum iniquitas! o injusta judicia Dei! et caetera quae solent loqui, qui per indignationis furorem mentis judicium perdiderunt. Porro blasphemia non solum aperta est, et de ira nascitur: sed et absque ira, sedata mente, profertur: si aut de mundi istius quispiam gubernatione causetur, et dicat: Illud sic esse non debuit, hoc vero esse sic debuit: aut certe in Ecclesia constitutus, et credens in Deum, labatur in dogmatibus quae ignorare non licitum est: aliter de Patre, et Filio, et Spiritu sancto sentiens, quam rei ipsius veritas habet: non ita credens in resurrectione mortuorum, ut Scripturae", + "candidate_score": 0.610542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_48", + "bdc_text": "Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_138", + "psc_text": "lapidem, ut duos parietes ipse medius contineret: et per illum uterque populus ad Deum haberet accessum. Iste angularis lapis, non credentibus lapis offensionis est, et petra scandali: super quem qui ceciderit, quassabitur; super quem vero ipse corruerit, comminuet eum (Luc. XX). LIBER SECUNDUS. Secundum orationibus vestris, o Paula et Eustochium, ad Ephesios aggredimur librum: nova quoque Romam munuscula transmissuri. Non quod haec dignetur legere doctorum senatus, et bibliothecis veterum ascribere: sed quod sancta Marcella idipsum fieri per Epistolas flagitet. Cujus ego quotiescumque studiorum, ingenii, laboris, recordor, toties me damno inertiae, qui in monasterii solitudine constitutus, et illud praesepe contra videns, in quo vagientem parvulum festini adoravere pastores (Luc. II), id facere non possum, quod mulier nobilis inter strepentem familiam, et procurationem domus explet operis succisivis. Qua propter et illam et vos, et si quis forte lecturi sunt, in commune precor, ut sciatis me non cogitatum diu limatumque proferre sermonem: sed", + "candidate_score": 0.599396, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.721639, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_31_33", + "bdc_text": "In primis audiebamus tyrannum illum saevissimum , quem nemo nescit hostem esse infensissimum omnis gentis quae Christi nomen profitetur , nostris propemodum capitibus imminere . Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere . Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2055", + "psc_text": "Venenati enim cordis est ista sanies, eructans in Deum putorem blasphemiae, et quod pejus est manus curantis repellens, morsum serpentis non repellens. Hoc dixi, repellit a se cor hominis verbi Dei severitatem, et admittit ad se male suadentis serpentis blanditias. Contra hos ergo cantat sermo divinus, et jam in isto psalmo loquitur nobis. Ad quem psalmum intentam ego facerem Sanctitatem Vestram, nisi ipse nos faceret omnes intentos; nec nos solos, sed totum orbem terrarum. Audite enim quemadmodum coepit. 2. [vers. 2.] Audite haec omnes gentes. Non ergo vos soli qui hic estis. Nam vox nostra quanta est, ut sic clamemus, ut audiant omnes gentes? Clamavit enim per Apostolos Dominus noster Jesus Christus, clamavit tot linguis quas misit; et videmus hunc psalmum qui ante non recitabatur nisi in una gente, in synagoga Judaeorum, recitari per totum orbem terrarum, per omnes Ecclesias, impletumque esse quod hic dictum est, Audite haec omnes gentes.", + "candidate_score": 0.721639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_30_32", + "bdc_text": "Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur . In primis audiebamus tyrannum illum saevissimum , quem nemo nescit hostem esse infensissimum omnis gentis quae Christi nomen profitetur , nostris propemodum capitibus imminere . Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2055", + "psc_text": "Venenati enim cordis est ista sanies, eructans in Deum putorem blasphemiae, et quod pejus est manus curantis repellens, morsum serpentis non repellens. Hoc dixi, repellit a se cor hominis verbi Dei severitatem, et admittit ad se male suadentis serpentis blanditias. Contra hos ergo cantat sermo divinus, et jam in isto psalmo loquitur nobis. Ad quem psalmum intentam ego facerem Sanctitatem Vestram, nisi ipse nos faceret omnes intentos; nec nos solos, sed totum orbem terrarum. Audite enim quemadmodum coepit. 2. [vers. 2.] Audite haec omnes gentes. Non ergo vos soli qui hic estis. Nam vox nostra quanta est, ut sic clamemus, ut audiant omnes gentes? Clamavit enim per Apostolos Dominus noster Jesus Christus, clamavit tot linguis quas misit; et videmus hunc psalmum qui ante non recitabatur nisi in una gente, in synagoga Judaeorum, recitari per totum orbem terrarum, per omnes Ecclesias, impletumque esse quod hic dictum est, Audite haec omnes gentes.", + "candidate_score": 0.716713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_8_10", + "bdc_text": "Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3032", + "psc_text": "Jam ipsum caput nostrum intueamur. Multi martyres talia passi sunt: sed nihil sic elucet quomodo caput martyrum; ibi melius intuemur quod illi experti sunt. Protectus est a multitudine malignantium, protegente se Deo, protegente carnem suam ipso Filio et homine quem gerebat: quia Filius hominis est, et Filius Dei est; Filius Dei propter formam Dei. Filius hominis propter formam servi (Philipp. II, 6 et 7): habens in potestate ponere animam suam, et recipere eam (Joan. X, 18). Quid ei potuerunt facere inimici? Occiderunt corpus; animam non occiderunt. Intendite. Parum ergo erat Domino hortari martyres verbo, nisi firmaret exemplo. Nostis qui conventus erat malignantium Judaeorum, et quae multitudo erat operantium iniquitatem. Quam iniquitatem? Qua voluerunt occidere Dominum Jesum Christum. Tanta opera bona, inquit, ostendi vobis: propter quod horum me vultis occidere (Ibid., 32) ? Pertulit omnes infirmos eorum, curavit omnes languidos eorum, praedicavit regnum coelorum, non tacuit vitia eorum, ut ipsa potius", + "candidate_score": 0.701563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_39_41", + "bdc_text": "Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur : nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1071", + "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus dicit: Venite, filii, audite me. Audiamus illum simul, audite illum per nos: docere enim vult ille humilis, ille tympanizans, ille affectans, docere nos vult. Et quid dicit? Venite, filii, audite me, timorem Domini docebo vos. Doceat ergo, praebeamus aurem, praebeamus cor. Non aperiamus aures carnis, et cordis claudamus; sed sicut ipse dixit in Evangelio, Qui habet aures audiendi, audiat (Id. XI, 15) . Quis nolit audire docentem Christum per Prophetam? 17. [vers. 13.] Quis est homo qui vult vitam, et diligit dies videre bonos? Interrogat. Nonne omnis in vobis respondet, Ego? An quisquam est in vobis qui non diligit vitam, id est, qui non vult vitam, et non diligit dies videre bonos? Nonne quotidie hoc murmuratis, et hoc dicitis: Quamdiu ista patimur? Quotidie pejora et pejora: apud parentes nostros fuerunt dies laetiores, fuerunt dies meliores. O si interrogares ipsos parentes tuos, similiter tibi de diebus suis", + "candidate_score": 0.701099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_11_13", + "bdc_text": "Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est : sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1572", + "psc_text": "Ex abundantia enim iniquitatis fit quidam torpor charitatis: quoniam abundavit iniquitas, refrigescit charitas multorum. Et quid sumus facturi, nisi quod sequitur, si tamen ipso adjuvante possimus: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Ibid., 12, 13) ? 2. [vers. 2, 3.] Ergo dicamus quod iste psalmus: Sustinens sustinui Dominum. Sustinens sustinui, non quemlibet hominem promissorem, qui possit fallere et falli; non quemlibet hominem consolatorem, qui potest tristitia sua ante tabescere, quam me reficere. Consoletur me frater homo cum tristis est mecum; simul gemamus, simul fleamus, simul oremus, simul sustineamus; quem, nisi Dominum qui promissa non aufert, sed differt? Exhibebit profecto, exhibebit; quia multa jam exhibuit: et nihil de Dei veritate formidare deberemus, etiamsi nihil adhuc exhiberet. Ecce jam putemus ita, omnia promisit, nondum aliquid dedit: idoneus promissor est, fidelis redditor; tu tantum esto pius exactor, etsi parvulus, etsi infirmus, exige misericordiam. Non vides teneros agnos capitibus pulsare ubera matrum,", + "candidate_score": 0.699002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_12_14", + "bdc_text": "sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ? Nempe ut tantam Dei gratiam tantasque virtutes in servis eius perpetuo agnoscamus , laudemus , admiremur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1572", + "psc_text": "Ex abundantia enim iniquitatis fit quidam torpor charitatis: quoniam abundavit iniquitas, refrigescit charitas multorum. Et quid sumus facturi, nisi quod sequitur, si tamen ipso adjuvante possimus: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Ibid., 12, 13) ? 2. [vers. 2, 3.] Ergo dicamus quod iste psalmus: Sustinens sustinui Dominum. Sustinens sustinui, non quemlibet hominem promissorem, qui possit fallere et falli; non quemlibet hominem consolatorem, qui potest tristitia sua ante tabescere, quam me reficere. Consoletur me frater homo cum tristis est mecum; simul gemamus, simul fleamus, simul oremus, simul sustineamus; quem, nisi Dominum qui promissa non aufert, sed differt? Exhibebit profecto, exhibebit; quia multa jam exhibuit: et nihil de Dei veritate formidare deberemus, etiamsi nihil adhuc exhiberet. Ecce jam putemus ita, omnia promisit, nondum aliquid dedit: idoneus promissor est, fidelis redditor; tu tantum esto pius exactor, etsi parvulus, etsi infirmus, exige misericordiam. Non vides teneros agnos capitibus pulsare ubera matrum,", + "candidate_score": 0.694517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_29_31", + "bdc_text": "Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas . Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur . In primis audiebamus tyrannum illum saevissimum , quem nemo nescit hostem esse infensissimum omnis gentis quae Christi nomen profitetur , nostris propemodum capitibus imminere .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2055", + "psc_text": "Venenati enim cordis est ista sanies, eructans in Deum putorem blasphemiae, et quod pejus est manus curantis repellens, morsum serpentis non repellens. Hoc dixi, repellit a se cor hominis verbi Dei severitatem, et admittit ad se male suadentis serpentis blanditias. Contra hos ergo cantat sermo divinus, et jam in isto psalmo loquitur nobis. Ad quem psalmum intentam ego facerem Sanctitatem Vestram, nisi ipse nos faceret omnes intentos; nec nos solos, sed totum orbem terrarum. Audite enim quemadmodum coepit. 2. [vers. 2.] Audite haec omnes gentes. Non ergo vos soli qui hic estis. Nam vox nostra quanta est, ut sic clamemus, ut audiant omnes gentes? Clamavit enim per Apostolos Dominus noster Jesus Christus, clamavit tot linguis quas misit; et videmus hunc psalmum qui ante non recitabatur nisi in una gente, in synagoga Judaeorum, recitari per totum orbem terrarum, per omnes Ecclesias, impletumque esse quod hic dictum est, Audite haec omnes gentes.", + "candidate_score": 0.690388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_17_19", + "bdc_text": "O vere magnificum et mirabilem Dominum in omnibus operibus suis ! O quanto consilio hic providit aeterna illa sapientia ! Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_133", + "psc_text": "plenitudo Gentium subintraret, et sic omnis Israel salvus fieret. Ad hoc profundum secretum altumque silentium cum venisset Apostolus, exclamavit quasi quodam ipsius altitudinis horrore perculsus: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ipsius! Quis enim cognovit mentem Domini, aut quis consiliarius illius fuit (Rom. XI, 33, 34) )? ita magnum illud silentium non expositione magis aperit, quam admiratione commendat. Hoc silentio Dominus sacramentum venerabilis passionis occultans, voluntariam ruinam fratris, id est, nefarium scelus traditoris sui, in suae misericordiae atque providentiae ordinem vertit; ut quod ille ad perniciem unius hominis perversa mente faciebat, iste ad salutem omnium hominum provida gubernatione conferret. Cantat ergo Psalmum Domino anima perfecta, quae jam digna est nosse secretum Dei; cantat pro verbis Chusi, quia meruit nosse verba illius silentii. Apud infideles enim et persecutores, silentium est illud atque secretum: apud suos autem, quibus dictum est, Jam non dico", + "candidate_score": 0.689994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ? Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1739", + "psc_text": "Sustine Dominum, viriliter age, et confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI, 14) ; quoniam qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22, et XXIV, 13) . Quare ergo tristis es anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deum, quoniam confitebor illi. Haec est confessio mea, Salutare vultus mei, Deus meus. 12. Ad meipsum anima mea turbata est. Numquid ad Deum turbatur? Ad me turbata est. Ad incommutabile reficiebatur, ad mutabile perturbabatur. Novi quia justitia Dei mei manet: utrum mea maneat, nescio. Terret enim me Apostolus dicens: Qui se putat stare, videat ne cadat (I Cor. X, 12) . Ergo quia non est in me firmitas mihi, nec est mihi spes de me, Ad meipsum turbata est anima mea. Vis non conturbetur? Non remaneat in teipso, et dic: Ad te, Domine, levavi animam meam (Psal. XXIV, 1) . Hoc planius audi. Noli sperare de te,", + "candidate_score": 0.689424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_8_10", + "bdc_text": "Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1572", + "psc_text": "Ex abundantia enim iniquitatis fit quidam torpor charitatis: quoniam abundavit iniquitas, refrigescit charitas multorum. Et quid sumus facturi, nisi quod sequitur, si tamen ipso adjuvante possimus: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Ibid., 12, 13) ? 2. [vers. 2, 3.] Ergo dicamus quod iste psalmus: Sustinens sustinui Dominum. Sustinens sustinui, non quemlibet hominem promissorem, qui possit fallere et falli; non quemlibet hominem consolatorem, qui potest tristitia sua ante tabescere, quam me reficere. Consoletur me frater homo cum tristis est mecum; simul gemamus, simul fleamus, simul oremus, simul sustineamus; quem, nisi Dominum qui promissa non aufert, sed differt? Exhibebit profecto, exhibebit; quia multa jam exhibuit: et nihil de Dei veritate formidare deberemus, etiamsi nihil adhuc exhiberet. Ecce jam putemus ita, omnia promisit, nondum aliquid dedit: idoneus promissor est, fidelis redditor; tu tantum esto pius exactor, etsi parvulus, etsi infirmus, exige misericordiam. Non vides teneros agnos capitibus pulsare ubera matrum,", + "candidate_score": 0.689168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_9_11", + "bdc_text": "Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur . Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est :", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1089", + "psc_text": "Sed promisit illud et caeteris Christianis: Dominus custodit omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Ergo fratres, si viderimus aliquem sanctum tribulationes pati, et forte vel a medico sic secari, vel ab aliquo persecutore sic caedi, ut ejus ossa frangantur; non dicamus, Non erat justus iste, nam Dominus hoc promisit justis suis, de quibus ait, Custodit Dominus omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Vis videre quia alia ossa dixit, quae diximus firmamenta fidei, id est patientiam et tolerantiam in omnibus tribulationibus? Ipsa enim sunt ossa quae non franguntur. Audite, et in ipsa passione Domini inspicite quod dico. Dominus erat in medio crucifixus; juxta illum duo latrones erant: unus insultavit, alter credidit; unus damnatus est, alter justificatus est; unus habuit poenam suam et hic et in futurum, alteri autem dixit Dominus, Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 43) : et tamen illi qui venerant,", + "candidate_score": 0.685768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_8_10", + "bdc_text": "Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1739", + "psc_text": "Sustine Dominum, viriliter age, et confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI, 14) ; quoniam qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22, et XXIV, 13) . Quare ergo tristis es anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deum, quoniam confitebor illi. Haec est confessio mea, Salutare vultus mei, Deus meus. 12. Ad meipsum anima mea turbata est. Numquid ad Deum turbatur? Ad me turbata est. Ad incommutabile reficiebatur, ad mutabile perturbabatur. Novi quia justitia Dei mei manet: utrum mea maneat, nescio. Terret enim me Apostolus dicens: Qui se putat stare, videat ne cadat (I Cor. X, 12) . Ergo quia non est in me firmitas mihi, nec est mihi spes de me, Ad meipsum turbata est anima mea. Vis non conturbetur? Non remaneat in teipso, et dic: Ad te, Domine, levavi animam meam (Psal. XXIV, 1) . Hoc planius audi. Noli sperare de te,", + "candidate_score": 0.685585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_32_34", + "bdc_text": "Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere . Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_810", + "psc_text": "Multa flagella peccatoris: multum flagellatur, qui non confitens Deo peccata sua, seipsum sibi rectorem esse vult. Sperantem autem in Domino misericordia circumdabit: qui autem sperat in Domino, et ei se subdit regendum, misericordia circumdabit eum. 11. [vers. 11.] Laetamini in Domino, et exsultate, justi: laetamini, et exsultate, justi, non in vobis, sed in Domino. Et gloriamini, omnes recti corde: et in eo gloriamini omnes, qui intellexistis rectum esse illi subdi, ut caeteris praeferamini. ENARRATIO II. SERMO AD PLEBEM. 1. Psalmus gratiae Dei et justificationis nostrae nullis praecedentibus meritis nostris, sed praeveniente nos misericordia Domini Dei nostri, commendatus maxime ore apostolico, sicut praecedens hunc psalmum lectio omnibus intimavit, a nostra tenuitate susceptus est cum Vestra Charitate tractandus. Unde primum infirmitatem meam orationibus vestris commendo, sicut dicit Apostolus, ut detur mihi sermo in apertione oris mei (Ephes. VI, 19) , sic loqui vobis, quemadmodum et mihi dicere periculosum non sit, et vobis", + "candidate_score": 0.683725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_8_10", + "bdc_text": "Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2584", + "psc_text": "Deus esset: sed in eo quod homo erat, imitati sunt servi Dominum, et discipuli Magistrum, et fecerunt qui nos praecesserunt in familia ipsius, patres quidem nostri, sed tamen conservi nostri; neque imperaret hoc Deus ut faceremus, si impossibile judicaret ut hoc ab homine fieret. Sed considerans infirmitatem tuam, deficis sub praecepto? Confortare in exemplo. Sed etiam exemplum ad te multum est? Adest ille qui praebuit exemplum, ut praebeat et auxilium. Audiamus ergo in isto psalmo: opportune namque accidit, et illo procurante, ut ei consonaret Evangelium, commendans nobis dilectionem Christi, qui animam suam posuit pro nobis, ut et nos animam nostram pro fratribus ponamus (I Joan. IV, 16). Concordavit et consonuit huic psalmo, ut videamus quomodo ipse Dominus noster animam suam posuit pro nobis: psalmus enim iste passionem ipsius cantat. Et quoniam totus Christus caput est et corpus, quod bene vos nosse non dubito: caput est ipse Salvator noster, passus sub", + "candidate_score": 0.682709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_6", + "bdc_text": "Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1296", + "psc_text": ". Servatur ergo nobis nescio quod dulce spectaculum omnino: et si cogitari ex aliqua parte in aenigmate et per speculum potest, dici tamen nullo modo potest pulchritudo illius dulcedinis, quam servat Deus timentibus se, perficit autem sperantibus in se (Psal. XXX, 20). Illuc parantur corda nostra in omnibus vitae hujus tribulationibus et tentationibus. Noli mirari, quia in laboribus pararis: ad magnum aliquid pararis. Unde vox illa justi confirmati: Non sunt condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam, quae revelabitur in nobis (Rom. VIII, 18) . Quae erit futura gloria nostra, nisi aequari Angelis, et videre Deum? Quantum praestat caeco, qui illi oculos sanaverit, ut videat hanc lucem? Cum sanus factus fuerit ille, nec invenit quid dignum rependat sanatori suo: quantumlibet enim illi det, quid dabit tale quale ille praestitit? Ut plurimum det, aurum dabit, et multum aurum dabit: ille lucem praestitit. Ut noverit ille quia nihil dat, videat in tenebris", + "candidate_score": 0.682152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_31", + "bdc_text": "In primis audiebamus tyrannum illum saevissimum , quem nemo nescit hostem esse infensissimum omnis gentis quae Christi nomen profitetur , nostris propemodum capitibus imminere .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2055", + "psc_text": "Venenati enim cordis est ista sanies, eructans in Deum putorem blasphemiae, et quod pejus est manus curantis repellens, morsum serpentis non repellens. Hoc dixi, repellit a se cor hominis verbi Dei severitatem, et admittit ad se male suadentis serpentis blanditias. Contra hos ergo cantat sermo divinus, et jam in isto psalmo loquitur nobis. Ad quem psalmum intentam ego facerem Sanctitatem Vestram, nisi ipse nos faceret omnes intentos; nec nos solos, sed totum orbem terrarum. Audite enim quemadmodum coepit. 2. [vers. 2.] Audite haec omnes gentes. Non ergo vos soli qui hic estis. Nam vox nostra quanta est, ut sic clamemus, ut audiant omnes gentes? Clamavit enim per Apostolos Dominus noster Jesus Christus, clamavit tot linguis quas misit; et videmus hunc psalmum qui ante non recitabatur nisi in una gente, in synagoga Judaeorum, recitari per totum orbem terrarum, per omnes Ecclesias, impletumque esse quod hic dictum est, Audite haec omnes gentes.", + "candidate_score": 0.681818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ? Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_990", + "psc_text": "Scripturarum, et gaudeamus tali spectaculo. Spectator autem noster quis est? Ecce oculi Domini super timentes eum, sperantes in misericordia ejus: ut eruat a morte animas eorum, et alat eos in fame. 26. [vers. 20.] Sed propter peregrinationis tolerantiam quamdiu fames est, et exspectamus in via refici, ne deficiamus; quid nobis imponitur, vel quid profiteri debemus? Anima nostra patiens erit Domino. Secura exspectabit misericorditer promittentem, misericorditer et veraciter exhibentem: et donec exhibeat, quid agamus? Anima nostra patiens erit Domino. Sed quid, si in ipsa patientia non durabimus? Imo plane durabimus: Quoniam adjutor et protector noster est. Adjuvat in pugna, protegit ab aestu, non te deserit, tolera, dura. Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 13). 27. [vers. 21.] Et quid cum perduraveris, cum patiens fueris, cum usque ad finem perveneris, quid tibi erit? Qua mercede toleras? utquid tanta dura tamdiu pateris? Quoniam in ipso laetabitur cor nostrum, et", + "candidate_score": 0.679944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_17_19", + "bdc_text": "O vere magnificum et mirabilem Dominum in omnibus operibus suis ! O quanto consilio hic providit aeterna illa sapientia ! Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3518", + "psc_text": "Peccator es; magnificetur ut vocet: confiteris; magnificetur ut ignoscat: jam juste vivis; magnificetur ut regat: perseveras usque in finem; magnificetur ut glorificet. Semper ergo magnificetur Dominus. Hoc dicant justi; hoc dicant qui quaerunt eum. Quisquis hoc non dicit, non quaerit eum. Ecce, magnificetur Dominus. Exsultent et jucundentur omnes qui quaerunt eum; et dicant, Semper magnificetur Dominus, qui diligunt salutare ejus. Ab illo est enim illis salus, non a se. Salutare Domini Dei nostri, Salvator Dominus noster Jesus Christus: quisquis diligit Salvatorem, confitetur se sanatum; quisquis se confitetur sanatum, misse se confitetur aegrotum. Dicant ergo, Semper magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum: non salutare suum, quasi se ipsi salvent; non quasi salutare hominis, tanquam ab illo salventur. Nolite, inquit, confidere in principes, et in filios hominum, in quibus non est salus (Psal. CXLV, 2, 3) . Quare hoc? Domini est salus, et super populum tuum benedictio tua (Psal III, 9) .", + "candidate_score": 0.679388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_11_13", + "bdc_text": "Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est : sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1571", + "psc_text": "super lapidem non stabit (Matth. XXIV, 2)? Tantum autem valet junctura charitatis, ut quamvis multi lapides vivi in structura templi Dei conveniant, unus lapis ex omnibus fiat. Tu autem discidisti te; ab aedificatione revocas, ad ruinam vocas; et abundant hae insidiae, et non quiescunt: et videmus, et toleramus, et quantum possumus reprimere conamur, disputando, convincendo, conveniendo, terrendo, tamen in omnibus diligendo. Et cum haec nobis agentibus perseverant in malo, et cor nostrum de fraternis mortibus contabescit, cum eos qui foris sunt dolet, his qui intus sunt timet, per angustias multiformes et incessabiles tentationes, quibus abundat haec vita, quid facturi sumus? Ex abundantia enim iniquitatis fit quidam torpor charitatis: quoniam abundavit iniquitas, refrigescit charitas multorum. Et quid sumus facturi, nisi quod sequitur, si tamen ipso adjuvante possimus: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Ibid., 12, 13) ? 2. [vers. 2, 3.] Ergo dicamus quod iste psalmus: Sustinens sustinui Dominum.", + "candidate_score": 0.678803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_31_33", + "bdc_text": "In primis audiebamus tyrannum illum saevissimum , quem nemo nescit hostem esse infensissimum omnis gentis quae Christi nomen profitetur , nostris propemodum capitibus imminere . Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere . Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_810", + "psc_text": "Multa flagella peccatoris: multum flagellatur, qui non confitens Deo peccata sua, seipsum sibi rectorem esse vult. Sperantem autem in Domino misericordia circumdabit: qui autem sperat in Domino, et ei se subdit regendum, misericordia circumdabit eum. 11. [vers. 11.] Laetamini in Domino, et exsultate, justi: laetamini, et exsultate, justi, non in vobis, sed in Domino. Et gloriamini, omnes recti corde: et in eo gloriamini omnes, qui intellexistis rectum esse illi subdi, ut caeteris praeferamini. ENARRATIO II. SERMO AD PLEBEM. 1. Psalmus gratiae Dei et justificationis nostrae nullis praecedentibus meritis nostris, sed praeveniente nos misericordia Domini Dei nostri, commendatus maxime ore apostolico, sicut praecedens hunc psalmum lectio omnibus intimavit, a nostra tenuitate susceptus est cum Vestra Charitate tractandus. Unde primum infirmitatem meam orationibus vestris commendo, sicut dicit Apostolus, ut detur mihi sermo in apertione oris mei (Ephes. VI, 19) , sic loqui vobis, quemadmodum et mihi dicere periculosum non sit, et vobis", + "candidate_score": 0.677241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_89_91", + "bdc_text": "Confecta res est ( quod soli Domino acceptum ferre debemus ) adeo facile , adeo pacifice ut iam non appareret ullum unquam dissidium intervenisse . Haec ideo , fratres optimi , pluribus verbis exposuimus , ne quid molestiae vobis afferret eius historiae ignoratio . Scriptae quidem pridie Cal. Mart .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3654", + "psc_text": "Domino autem Christo aptissime possunt. Unde intelligitur etiam ipsum vocabulum Salomonis ad figuratam significationem adhibitum, ut in eo Christus accipiatur. Salomon quippe interpretatur Pacificus; ac per hoc, tale vocabulum illi verissime atque optime congruit, per quem mediatorem ex inimicis, accepta remissione peccatorum, reconciliamur Deo. Etenim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus (Rom. V, 10) . Idem ipse est ille pacificus, qui fecit utraque unum, et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in carne sua; legem mandatorum decretis evacuans, ut duos conderet in se in unum novum hominem, faciens pacem: et veniens evangelizavit pacem iis qui longe, et pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo", + "candidate_score": 0.677071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_9_11", + "bdc_text": "Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur . Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est :", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1739", + "psc_text": "Sustine Dominum, viriliter age, et confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI, 14) ; quoniam qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22, et XXIV, 13) . Quare ergo tristis es anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deum, quoniam confitebor illi. Haec est confessio mea, Salutare vultus mei, Deus meus. 12. Ad meipsum anima mea turbata est. Numquid ad Deum turbatur? Ad me turbata est. Ad incommutabile reficiebatur, ad mutabile perturbabatur. Novi quia justitia Dei mei manet: utrum mea maneat, nescio. Terret enim me Apostolus dicens: Qui se putat stare, videat ne cadat (I Cor. X, 12) . Ergo quia non est in me firmitas mihi, nec est mihi spes de me, Ad meipsum turbata est anima mea. Vis non conturbetur? Non remaneat in teipso, et dic: Ad te, Domine, levavi animam meam (Psal. XXIV, 1) . Hoc planius audi. Noli sperare de te,", + "candidate_score": 0.6763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_31_33", + "bdc_text": "In primis audiebamus tyrannum illum saevissimum , quem nemo nescit hostem esse infensissimum omnis gentis quae Christi nomen profitetur , nostris propemodum capitibus imminere . Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere . Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2168", + "psc_text": "Deum non curantes, non in conscientia sua, non in coelo, non in terra: non eum latent haec omnia, et universaliter omnes admonet, et quando aliquos flagellat in terra, admonitio est, nondum damnatio. Silet ergo a judicio, occultus in coelo est, adhuc interpellat pro nobis: patiens est super peccatores, non exercens iram, sed exspectans poenitentiam. Dicit alio loco: Tacui, numquid semper tacebo (Isai. XLII, 14) ? Quando ergo non tacebit, Deus manifestus veniet. Quis Deus? Deus noster. Et ipse Deus, qui Deus noster: non enim Deus est, qui non est noster Deus. Dii enim Gentium daemonia: Deus Christianorum, verus Deus. Ipse veniet, sed manifestus, non adhuc illudendus, non adhuc exalapandus et flagellandus; veniet, sed manifestus, non adhuc calamo in capite percutiendus, non adhuc crucifigendus, occidendus, sepeliendus: quia haec omnia occultus Deus pati voluit. Veniet manifestus, et non silebit. 7. Quia vero ad judicium veniet, sequentia docent. Ignis ante eum praeibit (Psal.", + "candidate_score": 0.674486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ? Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3682", + "psc_text": "Hinc et Apostolus: Dico enim, inquit, Christum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, ad confirmandas promissiones patrum. Sic pluvia descendit super vellus, sicca adhuc area. Sed quoniam sequitur, Gentes autem super misericordia glorificare Deum (Rom. XV, 8, 9) ; ut accedente tempore compleretur quod per Prophetam dicit, Populus quem non cognovi servivit mihi: in obauditu auris obedivit mihi (Psal. XVII, 45) : videmus jam gratia Christi siccam remansi se gentem Judaeorum, totumque orbem terrarum in omnibus gentibus christianae gratiae plenis nubibus complui. Alio quippe verbo eamdem pluviam significavit, dicens, Guttae stillantes; non jam super vellus, sed super terram. Quid est enim aliud pluvia quam guttae stillantes? Ideo autem illam gentem velleris nomine significari puto, vel quia exspolianda fuerat auctoritate doctrinae, sicut ovis exspoliatur vellere; vel quia in abdito eamdem pluviam detinebat, quam nolebat praeputio praedicari, id est, incircumcisis gentibus revelari. 10. [vers. 7.] Orietur in diebus ejus justitia et abundantia", + "candidate_score": 0.674143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_31_33", + "bdc_text": "In primis audiebamus tyrannum illum saevissimum , quem nemo nescit hostem esse infensissimum omnis gentis quae Christi nomen profitetur , nostris propemodum capitibus imminere . Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere . Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2056", + "psc_text": "ut audiant omnes gentes? Clamavit enim per Apostolos Dominus noster Jesus Christus, clamavit tot linguis quas misit; et videmus hunc psalmum qui ante non recitabatur nisi in una gente, in synagoga Judaeorum, recitari per totum orbem terrarum, per omnes Ecclesias, impletumque esse quod hic dictum est, Audite haec omnes gentes. Ad hoc solum volo intentos facere animos vestros, ne propter laborem corporalem non erigatis animum, terrente vos longitudine psalmi hujus. Si potuerit, finietur hodie: si non, restabit nobis aliquid in crastinum diem; tamen vos semper intenti estote. Tantum enim audietis, si Dominus voluerit, quantum vos non gravet, sed relevet. Audite haec, omnes gentes: unde estis et vos. Auribus percipite, omnes qui habitatis orbem. Hoc iterum videtur repetisse, quasi parum fuerit quod dixit, Audite. Quod dico, inquit, audite, auribus percipite, hoc est, nolite transeunter audire. Quid est, auribus percipite? Quod Dominus dicebat, Qui habet aures audiendi, audiat (Matth. XI, 25) :", + "candidate_score": 0.673962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_17", + "bdc_text": "O vere magnificum et mirabilem Dominum in omnibus operibus suis ! O quanto consilio hic providit aeterna illa sapientia !", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_133", + "psc_text": "plenitudo Gentium subintraret, et sic omnis Israel salvus fieret. Ad hoc profundum secretum altumque silentium cum venisset Apostolus, exclamavit quasi quodam ipsius altitudinis horrore perculsus: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ipsius! Quis enim cognovit mentem Domini, aut quis consiliarius illius fuit (Rom. XI, 33, 34) )? ita magnum illud silentium non expositione magis aperit, quam admiratione commendat. Hoc silentio Dominus sacramentum venerabilis passionis occultans, voluntariam ruinam fratris, id est, nefarium scelus traditoris sui, in suae misericordiae atque providentiae ordinem vertit; ut quod ille ad perniciem unius hominis perversa mente faciebat, iste ad salutem omnium hominum provida gubernatione conferret. Cantat ergo Psalmum Domino anima perfecta, quae jam digna est nosse secretum Dei; cantat pro verbis Chusi, quia meruit nosse verba illius silentii. Apud infideles enim et persecutores, silentium est illud atque secretum: apud suos autem, quibus dictum est, Jam non dico", + "candidate_score": 0.672938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_12_14", + "bdc_text": "sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ? Nempe ut tantam Dei gratiam tantasque virtutes in servis eius perpetuo agnoscamus , laudemus , admiremur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1571", + "psc_text": "super lapidem non stabit (Matth. XXIV, 2)? Tantum autem valet junctura charitatis, ut quamvis multi lapides vivi in structura templi Dei conveniant, unus lapis ex omnibus fiat. Tu autem discidisti te; ab aedificatione revocas, ad ruinam vocas; et abundant hae insidiae, et non quiescunt: et videmus, et toleramus, et quantum possumus reprimere conamur, disputando, convincendo, conveniendo, terrendo, tamen in omnibus diligendo. Et cum haec nobis agentibus perseverant in malo, et cor nostrum de fraternis mortibus contabescit, cum eos qui foris sunt dolet, his qui intus sunt timet, per angustias multiformes et incessabiles tentationes, quibus abundat haec vita, quid facturi sumus? Ex abundantia enim iniquitatis fit quidam torpor charitatis: quoniam abundavit iniquitas, refrigescit charitas multorum. Et quid sumus facturi, nisi quod sequitur, si tamen ipso adjuvante possimus: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Ibid., 12, 13) ? 2. [vers. 2, 3.] Ergo dicamus quod iste psalmus: Sustinens sustinui Dominum.", + "candidate_score": 0.672475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_6", + "bdc_text": "Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1814", + "psc_text": "cogitare mercaris. Dominus in carne erat, et apparebat homo hominibus. Qualis apparebat? Jam dixi, homo hominibus. Quid magnum apparebat? Caro carni. Quid magnum apparebat, de quo dictum est: Vidimus eum, et non habebat speciem neque decorem (Isai. LIII, 2) ? Quis non habebat speciem neque decorem? De quo item dicitur: Speciosus forma prae filiis hominum (Psal. XLIV, 3) . Ut homo, non habebat speciem neque decorem; sed speciosus forma ex eo quod est prae filiis hominum. Ideo formam iilam deformem carnis ostendens oculis intuentium, quid ait? Qui diligit me, mandata mea custodit; et qui diligit me, diligetur a Patre meo, et ego diligam eum ,et ostendam illi meipsum (Joan. XIV, 21) . Quem videbant, ostensurum se illis promittebat. Sed quid est hoc? Quasi diceret, Videtis formam servi, occulta est forma Dei: per hanc vobis blandior, illam vobis servo; hac vos parvulos nutrio, illa grandes pasco. Ergo ut haec fides nostra", + "candidate_score": 0.671607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_88_90", + "bdc_text": "Nostri fere dimidia ex parte euperiores fuerunt . Confecta res est ( quod soli Domino acceptum ferre debemus ) adeo facile , adeo pacifice ut iam non appareret ullum unquam dissidium intervenisse . Haec ideo , fratres optimi , pluribus verbis exposuimus , ne quid molestiae vobis afferret eius historiae ignoratio .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3654", + "psc_text": "Domino autem Christo aptissime possunt. Unde intelligitur etiam ipsum vocabulum Salomonis ad figuratam significationem adhibitum, ut in eo Christus accipiatur. Salomon quippe interpretatur Pacificus; ac per hoc, tale vocabulum illi verissime atque optime congruit, per quem mediatorem ex inimicis, accepta remissione peccatorum, reconciliamur Deo. Etenim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus (Rom. V, 10) . Idem ipse est ille pacificus, qui fecit utraque unum, et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in carne sua; legem mandatorum decretis evacuans, ut duos conderet in se in unum novum hominem, faciens pacem: et veniens evangelizavit pacem iis qui longe, et pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo", + "candidate_score": 0.671301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_89", + "bdc_text": "Confecta res est ( quod soli Domino acceptum ferre debemus ) adeo facile , adeo pacifice ut iam non appareret ullum unquam dissidium intervenisse .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3654", + "psc_text": "Domino autem Christo aptissime possunt. Unde intelligitur etiam ipsum vocabulum Salomonis ad figuratam significationem adhibitum, ut in eo Christus accipiatur. Salomon quippe interpretatur Pacificus; ac per hoc, tale vocabulum illi verissime atque optime congruit, per quem mediatorem ex inimicis, accepta remissione peccatorum, reconciliamur Deo. Etenim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus (Rom. V, 10) . Idem ipse est ille pacificus, qui fecit utraque unum, et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in carne sua; legem mandatorum decretis evacuans, ut duos conderet in se in unum novum hominem, faciens pacem: et veniens evangelizavit pacem iis qui longe, et pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo", + "candidate_score": 0.670611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ? Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_610", + "psc_text": "unus in uno sumus, dicitur, Sustine Dominum, viriliter age; et confortetur cor tuum, et sustine Dominum. Quid aliud tibi dicat, quam ut hoc repetat quod audisti? Sustine Dominum, viriliter age. Ergo qui perdidit sustinentiam, effeminatus est, perdidit vigorem. Hoc viri, hoc feminae audiant, quia in uno viro vir et femina. Talis in Christo nec masculus nec femina est (Galat. III, 28). Sustine Dominum, viriliter age; et confortetur cor tuum, et sustine Dominum. Sustinendo Dominum habebis eum, habebis quem sustinebis. Aliud desidera, si majus, si melius, si suavius inveneris. IN PSALMUM XXVII ENARRATIO. Ipsius David. 1. [vers. 1, 2.] Ipsius mediatoris vox est, manu fortis in conflictu passionis. Quae autem videtur optare inimicis, non malevolentiae votum est, sed enuntiatio poenae illorum: sicut in Evangelio civitatibus in quibus miracula cum fecisset, neque credidissent ei, non malevolentia optat quae dicit, sed quid eis immineat praedicit (Matth. XI, 20). 2. Ad te, Domine, clamavi,", + "candidate_score": 0.670048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_12_14", + "bdc_text": "sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ? Nempe ut tantam Dei gratiam tantasque virtutes in servis eius perpetuo agnoscamus , laudemus , admiremur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1304", + "psc_text": "nisi intus invenerit quod edat, necesse est ut fame dispereat. Iste ergo sibi non collegerat verbum Dei, supervenit hiems, non hic invenit quod quaerebat, consolari nisi inde non poterat, de verbo autem Dei nullo modo. Intus apud se nihil habebat, foris quod quaerebat non inveniebat: ardebat indignationum et dolorum facibus, agitabatur mens ejus violenter, et tamdiu occulte, donec etiam erumperet in quosdam gemitus, ita ut inter fratres sonaret, et se audiri nesciret. Videbamus, et dolebamus vehementer, Deus scit, tantam poenam animae, tantas cruces, tantas gehennas, tanta tormenta. Quid pluribus? Impatiens loci humilis, cui si saperet, posset esse locus salubris, talis apparuit, ut etiam projiceretur. Neque hinc desperare debemus, fratres, de aliis, qui forte elegerint veritatem, non secuti fuerint necessitatem. Usque adeo enim de caeteris desperandum non est, ut nec de isto desperem, quamdiu vivit. De nullo enim vivente desperandum est. Hoc ergo, fratres, ex occasione hac scire debuit Charitas Vestra,", + "candidate_score": 0.669096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_9_11", + "bdc_text": "Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur . Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est :", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1572", + "psc_text": "Ex abundantia enim iniquitatis fit quidam torpor charitatis: quoniam abundavit iniquitas, refrigescit charitas multorum. Et quid sumus facturi, nisi quod sequitur, si tamen ipso adjuvante possimus: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Ibid., 12, 13) ? 2. [vers. 2, 3.] Ergo dicamus quod iste psalmus: Sustinens sustinui Dominum. Sustinens sustinui, non quemlibet hominem promissorem, qui possit fallere et falli; non quemlibet hominem consolatorem, qui potest tristitia sua ante tabescere, quam me reficere. Consoletur me frater homo cum tristis est mecum; simul gemamus, simul fleamus, simul oremus, simul sustineamus; quem, nisi Dominum qui promissa non aufert, sed differt? Exhibebit profecto, exhibebit; quia multa jam exhibuit: et nihil de Dei veritate formidare deberemus, etiamsi nihil adhuc exhiberet. Ecce jam putemus ita, omnia promisit, nondum aliquid dedit: idoneus promissor est, fidelis redditor; tu tantum esto pius exactor, etsi parvulus, etsi infirmus, exige misericordiam. Non vides teneros agnos capitibus pulsare ubera matrum,", + "candidate_score": 0.667402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_12_14", + "bdc_text": "sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ? Nempe ut tantam Dei gratiam tantasque virtutes in servis eius perpetuo agnoscamus , laudemus , admiremur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_991", + "psc_text": "aestu, non te deserit, tolera, dura. Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 13). 27. [vers. 21.] Et quid cum perduraveris, cum patiens fueris, cum usque ad finem perveneris, quid tibi erit? Qua mercede toleras? utquid tanta dura tamdiu pateris? Quoniam in ipso laetabitur cor nostrum, et in nomine sancto ejus speravimus. Spera hic, ut laeteris ibi: esuri et siti hic, ut epuleris ibi. 28. [vers. 22.] Hortatus est ad omnia, implevit nos gaudio spei, proposuit nobis quid amemus, in quo solo et de quo solo praesumamus: post haec fit oratio brevis et salubris: Fiat misericordia tua, Domine, super nos. Et quo merito? Sicut speravimus in te. Fui quibusdam onerosus; sentio: quibusdam autem etiam cito terminavi sermonem; et hoc sentio: ignoscant infirmi fortioribus, et pro infirmis deprecentur fortiores. In uno corpore omnia membra simus, a capite nostro vegetemur: et in illo spes nostra est, et in illo", + "candidate_score": 0.666335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1342", + "psc_text": "Paulus apostolus exhortatur, et admonet: « Praecipimus autem vobis, fratres, in nomine Domini nostri Jesu Christi, ut discedatis ab omni fratre inordinate ambulante » (II Thess. III, 6). Atque adeo non immemores puritatis Ecclesiae, conducibile existimavimus, omnes sanctos consacerdotes, et omnes clericos, et omnes populos qui se christianos meminerunt, hac nostra Tractatoria commonere, ut omnes ejus communionem, utpote damnati, diligenti cura horreant. Ipse enim de suo interitu rationem reddet, qui hoc nostrum decretum non audiendo tentaverit violare. Placuit sane nobis et Spiritui sancto, quod tempus tardis ad convertendum reservetur sub eo, ut quicumque consacerdotum vel clericorum suae salutis immemores, a die damnationis supra dicti Primiani, id est, a die octavo Kalendarum Juliarum usque ad diem octavum Kalendarum Januariarum, minus a Primiani damnati communione recesserint, tali sententia constringantur. Laici quoque nisi se a supra dicto die damnationis illius, intra diem Paschae futurae ab ejus consortio separaverint, non posse quemquam nisi per", + "candidate_score": 0.666204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_11_13", + "bdc_text": "Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est : sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1304", + "psc_text": "nisi intus invenerit quod edat, necesse est ut fame dispereat. Iste ergo sibi non collegerat verbum Dei, supervenit hiems, non hic invenit quod quaerebat, consolari nisi inde non poterat, de verbo autem Dei nullo modo. Intus apud se nihil habebat, foris quod quaerebat non inveniebat: ardebat indignationum et dolorum facibus, agitabatur mens ejus violenter, et tamdiu occulte, donec etiam erumperet in quosdam gemitus, ita ut inter fratres sonaret, et se audiri nesciret. Videbamus, et dolebamus vehementer, Deus scit, tantam poenam animae, tantas cruces, tantas gehennas, tanta tormenta. Quid pluribus? Impatiens loci humilis, cui si saperet, posset esse locus salubris, talis apparuit, ut etiam projiceretur. Neque hinc desperare debemus, fratres, de aliis, qui forte elegerint veritatem, non secuti fuerint necessitatem. Usque adeo enim de caeteris desperandum non est, ut nec de isto desperem, quamdiu vivit. De nullo enim vivente desperandum est. Hoc ergo, fratres, ex occasione hac scire debuit Charitas Vestra,", + "candidate_score": 0.665902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_990", + "psc_text": "Scripturarum, et gaudeamus tali spectaculo. Spectator autem noster quis est? Ecce oculi Domini super timentes eum, sperantes in misericordia ejus: ut eruat a morte animas eorum, et alat eos in fame. 26. [vers. 20.] Sed propter peregrinationis tolerantiam quamdiu fames est, et exspectamus in via refici, ne deficiamus; quid nobis imponitur, vel quid profiteri debemus? Anima nostra patiens erit Domino. Secura exspectabit misericorditer promittentem, misericorditer et veraciter exhibentem: et donec exhibeat, quid agamus? Anima nostra patiens erit Domino. Sed quid, si in ipsa patientia non durabimus? Imo plane durabimus: Quoniam adjutor et protector noster est. Adjuvat in pugna, protegit ab aestu, non te deserit, tolera, dura. Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 13). 27. [vers. 21.] Et quid cum perduraveris, cum patiens fueris, cum usque ad finem perveneris, quid tibi erit? Qua mercede toleras? utquid tanta dura tamdiu pateris? Quoniam in ipso laetabitur cor nostrum, et", + "candidate_score": 0.665066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_94", + "bdc_text": "Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_990", + "psc_text": "Scripturarum, et gaudeamus tali spectaculo. Spectator autem noster quis est? Ecce oculi Domini super timentes eum, sperantes in misericordia ejus: ut eruat a morte animas eorum, et alat eos in fame. 26. [vers. 20.] Sed propter peregrinationis tolerantiam quamdiu fames est, et exspectamus in via refici, ne deficiamus; quid nobis imponitur, vel quid profiteri debemus? Anima nostra patiens erit Domino. Secura exspectabit misericorditer promittentem, misericorditer et veraciter exhibentem: et donec exhibeat, quid agamus? Anima nostra patiens erit Domino. Sed quid, si in ipsa patientia non durabimus? Imo plane durabimus: Quoniam adjutor et protector noster est. Adjuvat in pugna, protegit ab aestu, non te deserit, tolera, dura. Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 13). 27. [vers. 21.] Et quid cum perduraveris, cum patiens fueris, cum usque ad finem perveneris, quid tibi erit? Qua mercede toleras? utquid tanta dura tamdiu pateris? Quoniam in ipso laetabitur cor nostrum, et", + "candidate_score": 0.664586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_9_11", + "bdc_text": "Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur . Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est :", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1090", + "psc_text": "Dominus erat in medio crucifixus; juxta illum duo latrones erant: unus insultavit, alter credidit; unus damnatus est, alter justificatus est; unus habuit poenam suam et hic et in futurum, alteri autem dixit Dominus, Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 43) : et tamen illi qui venerant, Domini ossa non fregerunt, latronum autem fregerunt (Joan. XIX, 32): sic fracta sunt latronis ossa qui blasphemavit, quomodo latronis qui credidit. Ubi est ergo quod dictum est, Dominus custodit omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur? Ecce cui dixit, hodie mecum eris in paradiso, non potuit omnia ossa ejus custodire? Respondet tibi Dominus: Imo custodivi; nam firmamentum fidei ipsius frangi non potuit illis ictibus quibus crura sunt fracta. 25. [vers. 22, 23.] Mors peccatorum pessima. Attendite, fratres, propter illa quae dicebamus. Vere magnus Dominus, et misericordia ejus, vere qui nobis dedit manducare corpus suum in quo tanta perpessus est,", + "candidate_score": 0.664551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_26", + "bdc_text": "In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2967", + "psc_text": "Orate pro illo per Christum. Prorsus hodiernam precem pro illo fundite Domino Deo nostro. Scimus enim et certi sumus quia oratio vestra delet omnes impietates ejus. Dominus vobiscum. IN PSALMUM LXII ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. Propter eos qui forte rudes sunt adhuc ad nomen Christi, quia undique colligit qui pro omnibus dedit sanguinem suum, dicendum est paucis quod et illi libenter audiant qui noverunt, et discant qui non noverunt. Psalmi isti quos cantamus, antequam Dominus noster Jesus Christus natus esset ex virgine Maria, Spiritu Dei dictante dicti et conscripti sunt. Fuit enim David rex in Judaeorum gente; quae gens una colebat Deum unum, qui fecit coelum et terram, mare et omnia quae in ipsis sunt, sive quae videntur, sive quae non videntur. Caeterae autem gentes, aut idola colebant quae manibus suis fecerant, aut creaturam Dei, non ipsum Creatorem, id est, aut solem, aut lunam, aut stellas, aut mare, aut", + "candidate_score": 0.662766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_37_39", + "bdc_text": "Quae res profecto non parum consolationis et ad causam adiumenti nobis attulit , propterea quod permulti simplices et illius satanicae fraudis ignari ( qui initio ab ipsis tragoediae autoribus specie veritatis seducti ac depravati fuerant ) eo tempore resipiscerent erroremque et culpam faterentur . Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet . Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur :", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_4068", + "psc_text": "promissionis, quo ducebantur; quod intra paucos dies fieri poterat, sed propter peccata in eremo fuerant conterendi, ubi et contriti sunt per quadraginta annos? Quod si ita est, distulit ergo populum, non istos ipsos qui tentantes detrahebant de Deo; nam omnes in eremo perierunt, et filii eorum in terram promissionis ingressi sunt. An distulit poenam, ut prius satiaret etiam infidelem concupiscentiam, ne propterea putaretur iratus quia hoc ab illo, licet tentantes et detrahentes, petebant quod facere non posset? Audivit ergo et distulit vindicare; et posteaquam fecit quod eum illi facere non posse putaverunt, tunc ira ascendit in Israel. 17. [vers. 22 31.] Denique utroque breviter posito, deinceps aperte ordinem narrationis exsequitur. Quia non crediderunt in Deo, nec speraverunt in salutare ejus. Namque cum dixisset quare ignis accensus est in Jacob, et ira ascendit in Israel, id est, quia non crediderunt in Deo, nec speraverunt in salutare ejus, continuo subjiciens quam evidentibus", + "candidate_score": 0.661059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_11_13", + "bdc_text": "Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est : sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1739", + "psc_text": "Sustine Dominum, viriliter age, et confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI, 14) ; quoniam qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22, et XXIV, 13) . Quare ergo tristis es anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deum, quoniam confitebor illi. Haec est confessio mea, Salutare vultus mei, Deus meus. 12. Ad meipsum anima mea turbata est. Numquid ad Deum turbatur? Ad me turbata est. Ad incommutabile reficiebatur, ad mutabile perturbabatur. Novi quia justitia Dei mei manet: utrum mea maneat, nescio. Terret enim me Apostolus dicens: Qui se putat stare, videat ne cadat (I Cor. X, 12) . Ergo quia non est in me firmitas mihi, nec est mihi spes de me, Ad meipsum turbata est anima mea. Vis non conturbetur? Non remaneat in teipso, et dic: Ad te, Domine, levavi animam meam (Psal. XXIV, 1) . Hoc planius audi. Noli sperare de te,", + "candidate_score": 0.660244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_11_13", + "bdc_text": "Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est : sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2874", + "psc_text": "finem protenderetur? Noli invidere caeteris post futuris; noli, quia jam transisti, pontem misericordiae velle praecidere: sit hic usque in saecula. Et quid de tentationibus, quae necesse est ut abundent quanto magis veniunt scandala? Etenim ipse ait: Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum. Sed illa Ecclesia quae clamat a finibus terrae, in his est de quibus sequitur dicens: Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13) . Sed unde perseverabis? Quae vires tuae inter tanta scandala, inter tantas tentationes, inter tantas pugnas? quibus viribus vincis hostem quem non vides? numquid tuis? Ergo quia usque in saecula erit inquilinus iste hic, quae illi spes est ut duret? Cooperiar in velamento alarum tuarum. Ecce quare securi sumus inter tantas tentationes, donec veniat finis saeculi, et suscipiant nos saecula aeterna: quia cooperimur in velamento alarum ipsius. Aestus est saeculi, sed magna umbra est sub alis Dei: Cooperiar in velamento", + "candidate_score": 0.659034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed unum illud denique obstitit quod postularent aliquot ex adversa parte ut concionibus eius interesse non cogerentur . Tenebantur enim religione ob quoddam temerarium super hac re iusiurandum , quo iam inde ab initio discordiarum sese invicem obstrinxerant . Eam vero conditionem admittere nostri plane recusarunt .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1338", + "psc_text": "fervescens, adventum nostrum penitus declinavit. --Quid illi objiciatur scitis, quia pars jam Donati incesta facta est. Hoc erat in regula, Quales fuerint cum quibus fuerit communicatum, tales fieri omnes et universam massam. Itaque si verum isti dicunt, incesta est jam pars tota Donati. Exeant plane Numidae; et dicant, Ad nos non pertinet si illos incestos, nescio quos, ad communionem tuam admisisti: obesse potuit tam longe positis? Si ergo vobis obesse non vultis qui in Numidia estis, quod Carthagini fit; quod in Africa fit, potuit obesse universo orbi terrarum? Semper unde se defendunt, inde se accusant, et nos excusant.-- Adventum nostrum penitus declinavit. --Quod illi quaesti sunt de Caeciliano.-- Qui usquequaque rebelli animo calcitrans, in malo permansit, ut conducta multitudine perditorum, --Jam hoc plus est. Haec de Caeciliano non dixerunt illi: videte quae.-- Atque impetratis officialibus, basilicarum januas obsedissent. --Ne intrarent episcopi.-- qui ingrediendi nobis atque agendi solemnia interdicerent facultatem. Haec", + "candidate_score": 0.655746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_37_39", + "bdc_text": "Quae res profecto non parum consolationis et ad causam adiumenti nobis attulit , propterea quod permulti simplices et illius satanicae fraudis ignari ( qui initio ab ipsis tragoediae autoribus specie veritatis seducti ac depravati fuerant ) eo tempore resipiscerent erroremque et culpam faterentur . Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet . Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur :", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2793", + "psc_text": "Per hoc ergo occisa sunt delicta oris eorum, et sermo labiorum eorum. Et quid jam factum est in his qui conversi sunt? Et comprehendantur in superbia sua. Dictum est enim illis quia ille quem occiderunt, resurrexit. Crediderunt eum resurrexisse, quia viderunt eum in coelo positum, Spiritum sanctum inde misisse, et eos qui in illum crediderunt implevisse (Act. I, 9, et II, 4); et invenerunt se et nihil damnasse, et nihil fecisse. Factum eorum in irritum venit; peccatum remansit. Quia ergo factum evacuatum est, peccatum autem remansit super facientes; comprehensi sunt in superbia sua, viderunt se sub iniquitate sua. Restabat ergo ut confiterentur peccatum, et ille ignosceret qui peccantibus cesserat, et mortem suam donaret occisus a mortuis, et vivificans mortuos. Comprehensi sunt ergo in superbia sua. 5. Et ex maledicto et mendacio annuntiabuntur consummationes, in ira consummationis, et non erunt. Et hoc difficile intelligitur, quo jungatur et non erunt. Quid non", + "candidate_score": 0.655601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_4_6", + "bdc_text": "Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem . Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1296", + "psc_text": ". Servatur ergo nobis nescio quod dulce spectaculum omnino: et si cogitari ex aliqua parte in aenigmate et per speculum potest, dici tamen nullo modo potest pulchritudo illius dulcedinis, quam servat Deus timentibus se, perficit autem sperantibus in se (Psal. XXX, 20). Illuc parantur corda nostra in omnibus vitae hujus tribulationibus et tentationibus. Noli mirari, quia in laboribus pararis: ad magnum aliquid pararis. Unde vox illa justi confirmati: Non sunt condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam, quae revelabitur in nobis (Rom. VIII, 18) . Quae erit futura gloria nostra, nisi aequari Angelis, et videre Deum? Quantum praestat caeco, qui illi oculos sanaverit, ut videat hanc lucem? Cum sanus factus fuerit ille, nec invenit quid dignum rependat sanatori suo: quantumlibet enim illi det, quid dabit tale quale ille praestitit? Ut plurimum det, aurum dabit, et multum aurum dabit: ille lucem praestitit. Ut noverit ille quia nihil dat, videat in tenebris", + "candidate_score": 0.655515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_14", + "bdc_text": "Nempe ut tantam Dei gratiam tantasque virtutes in servis eius perpetuo agnoscamus , laudemus , admiremur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3518", + "psc_text": "Peccator es; magnificetur ut vocet: confiteris; magnificetur ut ignoscat: jam juste vivis; magnificetur ut regat: perseveras usque in finem; magnificetur ut glorificet. Semper ergo magnificetur Dominus. Hoc dicant justi; hoc dicant qui quaerunt eum. Quisquis hoc non dicit, non quaerit eum. Ecce, magnificetur Dominus. Exsultent et jucundentur omnes qui quaerunt eum; et dicant, Semper magnificetur Dominus, qui diligunt salutare ejus. Ab illo est enim illis salus, non a se. Salutare Domini Dei nostri, Salvator Dominus noster Jesus Christus: quisquis diligit Salvatorem, confitetur se sanatum; quisquis se confitetur sanatum, misse se confitetur aegrotum. Dicant ergo, Semper magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum: non salutare suum, quasi se ipsi salvent; non quasi salutare hominis, tanquam ab illo salventur. Nolite, inquit, confidere in principes, et in filios hominum, in quibus non est salus (Psal. CXLV, 2, 3) . Quare hoc? Domini est salus, et super populum tuum benedictio tua (Psal III, 9) .", + "candidate_score": 0.654774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_42", + "bdc_text": "Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_13", + "psc_text": "irridebit eos: coelos si animas sanctas accipiamus, per has eos, utique praesciens quid futurum sit, deridebit Deus et subsannabit. 4. [vers. 5.] Tunc loquetur ad eos in ira sua, et in furore suo conturbabit eos: planius enim ostendens quomodo ad eos loquetur, dixit, conturbabit eos; ut in ira sua, hoc sit, in furore suo. Iram autem et furorem Domini Dei non perturbationem mentis oportet intelligi, sed vim qua justissime vindicat, subjecta sibi ad ministerium universa creatura. Praecipue namque pervidendum est et tenendum illud quod scriptum est in Salomone: Tu autem, Domine virtutis, cum tranquillitate judicas, et cum magna reverentia disponis nos (Sap. XII, 18) . Ira ergo Dei est motus qui fit in anima quae legem Dei novit, cum eamdem legem videt a peccatore praeteriri; per hunc enim motum justarum animarum multa vindicantur. Quanquam possit ira Dei recte intelligi etiam ipsa mentis obscuratio, quae consequitur eos qui legem Dei transgrediuntur.", + "candidate_score": 0.654383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_29_31", + "bdc_text": "Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas . Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur . In primis audiebamus tyrannum illum saevissimum , quem nemo nescit hostem esse infensissimum omnis gentis quae Christi nomen profitetur , nostris propemodum capitibus imminere .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2056", + "psc_text": "ut audiant omnes gentes? Clamavit enim per Apostolos Dominus noster Jesus Christus, clamavit tot linguis quas misit; et videmus hunc psalmum qui ante non recitabatur nisi in una gente, in synagoga Judaeorum, recitari per totum orbem terrarum, per omnes Ecclesias, impletumque esse quod hic dictum est, Audite haec omnes gentes. Ad hoc solum volo intentos facere animos vestros, ne propter laborem corporalem non erigatis animum, terrente vos longitudine psalmi hujus. Si potuerit, finietur hodie: si non, restabit nobis aliquid in crastinum diem; tamen vos semper intenti estote. Tantum enim audietis, si Dominus voluerit, quantum vos non gravet, sed relevet. Audite haec, omnes gentes: unde estis et vos. Auribus percipite, omnes qui habitatis orbem. Hoc iterum videtur repetisse, quasi parum fuerit quod dixit, Audite. Quod dico, inquit, audite, auribus percipite, hoc est, nolite transeunter audire. Quid est, auribus percipite? Quod Dominus dicebat, Qui habet aures audiendi, audiat (Matth. XI, 25) :", + "candidate_score": 0.653756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_32", + "bdc_text": "Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1168", + "psc_text": "Dei est. In ista enim omni multitudine, id est in Ecclesia, quae toto orbe terrarum diffusa est, palea est et frumentum: palea volat, frumentum manet; ideo in populo gravi laudabo te. In gravi populo, quem ventus tentationis non aufert, in his Deus laudatur. Nam in palea blasphematur semper. Quando palea nostra attenditur, quid dicitur? Ecce quomodo vivunt Christiani, ecce quid faciunt Christiani; et fit quod scriptum est: Quoniam nomen meum per vos blasphematur in Gentibus (Isai. LII, 5; Rom. II, 24) . Inique, invide, aream inspicis, qui totus in palea es, non tibi facile grana occurrunt: quaere et invenies populum gravem, in quo Dominum laudes. Vis invenire? Esto talis. Nam si non fueris talis, difficile est ut non omnes tales tibi videantur qualis es: Et comparantes, ait Apostolus, semetipsos sibimetipsis (II Cor. X, 12) , non intelligunt, In populo gravi laudabo te. 11. [vers. 19-21.] Non insultent mihi qui adversantur", + "candidate_score": 0.653655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3204", + "psc_text": "nostra vox ista est. Quamdiu ergo hic sumus, hoc rogemus Deum, ut non a nobis amoveat deprecationem nostram, et misericordiam suam; id est, ut perseveranter oremus, et perseveranter misereatur. Multi enim languescunt in orando, et in novitate suae conversionis ferventer orant, postea languide, postea frigide, postea negligenter: quasi securi fiunt. Vigilat hostis: dormis tu. Ipse Dominus praecepit in Evangelio; quia oportet semper orare, et non deficere. Et dat similitudinem de illo iniquo judice, qui nec Deum timebat, nec hominem reverebatur; quem interpellabat illa vidua quotidie ut audiret eam: et cessit taedio qui non flectebatur misericordia; et ait sibi judex nequam: « Si nec Deum timeo, nec homines revereor; vel propter taedium quod mihi quotidie facit haec vidua, audiam causam ejus, et vindicabo eam. Et ait Dominus: Si judex nequam hoc fecit, Pater vester non vindicabit electos suos qui ad eum clamant die ac nocte? Ita dico vobis; faciet judicium eorum", + "candidate_score": 0.653225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3418", + "psc_text": "imprudentia in Christo? Nonne ipse est Dei Virtus et Dei Sapientia? An illam dicit imprudentiam suam, de qua dicit Apostolus: Stultum Dei sapientius est hominibus (I Cor. I, 25) ? Imprudentiam meam: hoc ipsum quod in me irriserunt qui sibi videntur esse sapientes. Tu scisti quare fieret: tu scisti imprudentiam meam. Quid enim tam simile imprudentiae, quam cum haberet in potestate, una voce suos persecutores prosternere, ut pateretur se teneri, flagellari, conspui, colaphizari, spinis coronari, ligno affigi? Imprudentiae simile est; stultum videtur: sed stultum hoc superat omnes sapientes. Stultum quidem est: sed et granum quando cadit in terram, si nemo sciat consuetudinem agricolarum, stultum videtur. Labore magno metitur, portatur ad aream, trituratur, ventilatur: post tanta pericula coeli et tempestatum, et labores rusticanorum curamque dominorum, mittitur in horreum frumentum purgatum. Venit hiems; et quod purgatum erat, profertur et projicitur: imprudentia videtur; sed ut non sit imprudentia, spes facit. Non ergo ille", + "candidate_score": 0.652921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_35", + "bdc_text": "Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_294", + "psc_text": "patientia pertulit, ut ei primam Eucharistiam confectam manibus suis et ore suo commendatam, sicut caeteris Apostolis traderet (Luc. XXII, 19, 21) Quid vobis fecit Christus, qui eumdem traditorem suum, quem diabolum nominavit (Joan. VI, 71), qui ante traditionem Domini nec loculis dominicis fidem potuit exhibere (Id. XII, 6), cum caeteris discipulis ad praedicandum regnum coelorum misit (Matth. X, 5); ut demonstraret dona Dei pervenire ad eos qui cum fide accipiunt, etamsi talis sit per quem accipiunt, qualis Judas fuit? 7. [vers. 5.] Dominus in templo sancto suo. Ita vero, sicut Apostolus dicit, Templum enim Dei sanctum est, quod estis vos. Quisquis autem templum Dei violaverit, disperdet illum Deus (I Cor. III, 17) . Templum Dei violat, qui violat unitatem: non enim tenet caput (Coloss. II, 19), ex quo totum corpus connexum et compactum per omnem tactum subministrationis, secundum operationem in mensuram uniuscujusque partis incrementum corporis facit, in aedificationem sui in", + "candidate_score": 0.650945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_32", + "bdc_text": "Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_810", + "psc_text": "Multa flagella peccatoris: multum flagellatur, qui non confitens Deo peccata sua, seipsum sibi rectorem esse vult. Sperantem autem in Domino misericordia circumdabit: qui autem sperat in Domino, et ei se subdit regendum, misericordia circumdabit eum. 11. [vers. 11.] Laetamini in Domino, et exsultate, justi: laetamini, et exsultate, justi, non in vobis, sed in Domino. Et gloriamini, omnes recti corde: et in eo gloriamini omnes, qui intellexistis rectum esse illi subdi, ut caeteris praeferamini. ENARRATIO II. SERMO AD PLEBEM. 1. Psalmus gratiae Dei et justificationis nostrae nullis praecedentibus meritis nostris, sed praeveniente nos misericordia Domini Dei nostri, commendatus maxime ore apostolico, sicut praecedens hunc psalmum lectio omnibus intimavit, a nostra tenuitate susceptus est cum Vestra Charitate tractandus. Unde primum infirmitatem meam orationibus vestris commendo, sicut dicit Apostolus, ut detur mihi sermo in apertione oris mei (Ephes. VI, 19) , sic loqui vobis, quemadmodum et mihi dicere periculosum non sit, et vobis", + "candidate_score": 0.649494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_22", + "bdc_text": "Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1199", + "psc_text": ". De qua ergo misericordia loquitur, cum dicit: Domine, in coelo misericordia tua? Munera Dei partim temporalia sunt atque terrena, partim aeterna et coelestia: qui propter hoc colit Deum, ut terrena ista atque temporalia accipiat, quae omnibus praesto sunt, quasi adhuc ut pecus est; utitur quidem misericordia Dei, sed non illa quae excepta est, quae non dabitur nisi solis justis, sanctis, bonis. Quae sunt munera quae omnibus abundant? Qui solem suum oriri facit super bonos et malos, et pluit super justos et injustos (Matth. V, 45). Quis non habet istam misericordiam Dei, primo ut sit, ut discernatur a pecoribus, ut rationale sit animal, qui possit Deum intelligere, deinde frui ista luce, isto aere, pluvia, fructibus, diversitate temporum, solatiis terrenis, salute corporis, affectu amicorum, salute domus suae? Omnia bona sunt, et Dei munera sunt. Ne putetis, fratres, quod aliquis illa poterit dare, nisi unus Deus. Quicumque ergo non exspectant ista, nisi", + "candidate_score": 0.64826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_22", + "bdc_text": "Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1751", + "psc_text": "16. [vers. 9.] Ideo sequitur: In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Nulli vacat audire in tribulatione. Attendite cum vobis bene est; audite cum vobis bene est: discite, cum tranquilli estis, sapientiae disciplinam, et verbum Dei ut cibum colligite. Quando enim quisque in tribulatione est, prodesse illi debet quod securus audivit. Et enim in rebus prosperis mandat tibi Deus misericordiam suam, si ei fideliter servieris; quia liberat te de tribulatione; sed non tibi declarat ipsam misericordiam, quam tibi per diem mandavit, nisi per noctem. Cum venerit ipsa tribulatio, tunc adjutorio te non deserit: ostendit tibi verum fuisse quod tibi per diem mandavit. Etenim scriptum est quodam loco: Speciosa misericordia Domini in tempore tribulationis, sicut nubes pluviae in tempore siccitatis (Eccli. XXXV, 26) . In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Non tibi ostendit quia subvenit tibi, nisi venerit tibi tribulatio, unde eruaris ab illo qui tibi", + "candidate_score": 0.647321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_64_66", + "bdc_text": "Nisi ille rediisset qui a primo , licet occulte , dux et autor fuerat huius factionis , iam eo ventum erat ut tota dissensio ferme sepulta esse speraretur . Verum in eius adventu reliquiae illae factiosorum statim adire hominem , nova inire consilia , copias instaurare , fremere , tumultuari , unumquemque appellare , suffragia viritim colhgere , eos acerbius increpare qui defecerunt , sollicitare Bernenses , breviter omnia miscere ac turbare . Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1639", + "psc_text": "sibi dantem consilium sic redarguit. Passurus enim Dominus erat pro salute nostra, et de ipsa passione quae futura erant praedicabat: et ait Petrus, Absit Domine; propitius tibi esto, non fiet hoc. Praecedere volebat Dominum, et consilium dare magistro. Dominus autem ut non eum faceret praecedentem, sed sequentem, Redi, inquit, retro satanas (Matth. XVI, 22, 23) . Ideo, inquit, satanas, quia vis antecedere eum quem debes sequi: si autem retro fueris, et secutus fueris, jam non satanas. Quid ergo? Super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam (Ibid., 18) . 26. Convertantur retrorsum et revereantur, qui volunt mihi mala. Malevoli sunt, qui etiam cum benedicunt, quantum in corde eorum est maledicunt. Dicis alicui, Esto christianus: Sis christianus, sed tu. Bonam rem dixit, sed non illi imputatur quod dixit, sed quo animo dixit: quomodo imputatum est et Judaeis, quando ille ex caeco nato factus est videns: cum eum premerent insultationibus et urgerent, ait illis,", + "candidate_score": 0.646699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_31", + "bdc_text": "In primis audiebamus tyrannum illum saevissimum , quem nemo nescit hostem esse infensissimum omnis gentis quae Christi nomen profitetur , nostris propemodum capitibus imminere .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1071", + "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus dicit: Venite, filii, audite me. Audiamus illum simul, audite illum per nos: docere enim vult ille humilis, ille tympanizans, ille affectans, docere nos vult. Et quid dicit? Venite, filii, audite me, timorem Domini docebo vos. Doceat ergo, praebeamus aurem, praebeamus cor. Non aperiamus aures carnis, et cordis claudamus; sed sicut ipse dixit in Evangelio, Qui habet aures audiendi, audiat (Id. XI, 15) . Quis nolit audire docentem Christum per Prophetam? 17. [vers. 13.] Quis est homo qui vult vitam, et diligit dies videre bonos? Interrogat. Nonne omnis in vobis respondet, Ego? An quisquam est in vobis qui non diligit vitam, id est, qui non vult vitam, et non diligit dies videre bonos? Nonne quotidie hoc murmuratis, et hoc dicitis: Quamdiu ista patimur? Quotidie pejora et pejora: apud parentes nostros fuerunt dies laetiores, fuerunt dies meliores. O si interrogares ipsos parentes tuos, similiter tibi de diebus suis", + "candidate_score": 0.646602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_64_66", + "bdc_text": "Nisi ille rediisset qui a primo , licet occulte , dux et autor fuerat huius factionis , iam eo ventum erat ut tota dissensio ferme sepulta esse speraretur . Verum in eius adventu reliquiae illae factiosorum statim adire hominem , nova inire consilia , copias instaurare , fremere , tumultuari , unumquemque appellare , suffragia viritim colhgere , eos acerbius increpare qui defecerunt , sollicitare Bernenses , breviter omnia miscere ac turbare . Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2547", + "psc_text": "in Domino spera, nihil tibi faciet caro. Sed infert tribulationem, infert conculcationem. Accedit vinum, quia uva premitur. Tribulatio tua infructuosa non erit: alter videt te, imitaturte; quia et tu ut disceres talem ferre, caput tuum contemplatus es, botrum illum primum, ad quem intravit homo ut videret, incoluit, et abscondit traditor Judas. Omnes ergo ficto animo intrantes, incolentes et abscondentes noli timere. Pater ipsorum Judas cum Domino tuo fuit, et ille quidem noverat eum: quanquam Judas traditor incolebat et abscondebat, tamen cor ipsius Domino rerum patebat; sciens ille elegit unum, unde tibi solatium faceret nescituro quos devites. Poterat enim ille non eligere Judam, quia noverat Judam; ait quippe discipulis: Nonne ego vos duodecim elegi, et unus ex vobis diabolus est (Joan. VI, 71) Ergo et diabolus electus est? Aut si electus non est, quomodo duodecim elegit, et non potius undecim? Electus et ille est, sed ad aliud. Electi undecim ad opus", + "candidate_score": 0.646161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_32", + "bdc_text": "Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_4169", + "psc_text": "corporalia quae in hoc saeculo patiuntur, communia possunt habere cum bonis. Est et aliud vindictae genus, quo Ecclesiae dilatationem et fecunditatem in hoc saeculo, post tantas persecutiones quibus eam omnino perituram putabant, peccator, et incredulus, et inimicus videt et irascitur, dentibus suis frendet et tabescet (Psal. CXI, 10): quis enim negare audeat hanc etiam esse gravissimam poenam? Sed nescio utrum satis eleganter accipiatur quod ait, ante oculos nostros, si hoc poenae genus intelligamus quod in intimis cordis agitur, et torquet etiam illos qui nobis adulanter arrident, nec a nobis videri potest quid in homine interiore patiantur. Illud autem quod sive eis credentibus iniquitas eorum interimitur, sive in malignitate perseverantibus supplicium novissimum redditur, sine scrupulo quaestionis intelligitur dictum, Innotescat ante oculos nostros vindicta in nationibus. 14. Et haec quidem, ut diximus, prophetatio est, non optatio: sed propter illud quod scriptum est in Apocalypsi, sub ara Dei martyres ad Deum clamare et", + "candidate_score": 0.645984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_66_68", + "bdc_text": "Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse . Habebant enim illi hunc ipsum quem paulo ante significavimus prorsus impulsorem , nedum fautorem , qui et consilio et caeteris omnibus modis latenter adiuvabat . Nimis longum ac difficile foret singulatim referre quid moliti essent , quae consilia cepissent , ut supradictum illud senatus consultum de Farello retinendo aut tolleretur penitus aut certe infringeretur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1639", + "psc_text": "sibi dantem consilium sic redarguit. Passurus enim Dominus erat pro salute nostra, et de ipsa passione quae futura erant praedicabat: et ait Petrus, Absit Domine; propitius tibi esto, non fiet hoc. Praecedere volebat Dominum, et consilium dare magistro. Dominus autem ut non eum faceret praecedentem, sed sequentem, Redi, inquit, retro satanas (Matth. XVI, 22, 23) . Ideo, inquit, satanas, quia vis antecedere eum quem debes sequi: si autem retro fueris, et secutus fueris, jam non satanas. Quid ergo? Super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam (Ibid., 18) . 26. Convertantur retrorsum et revereantur, qui volunt mihi mala. Malevoli sunt, qui etiam cum benedicunt, quantum in corde eorum est maledicunt. Dicis alicui, Esto christianus: Sis christianus, sed tu. Bonam rem dixit, sed non illi imputatur quod dixit, sed quo animo dixit: quomodo imputatum est et Judaeis, quando ille ex caeco nato factus est videns: cum eum premerent insultationibus et urgerent, ait illis,", + "candidate_score": 0.642484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_65", + "bdc_text": "Verum in eius adventu reliquiae illae factiosorum statim adire hominem , nova inire consilia , copias instaurare , fremere , tumultuari , unumquemque appellare , suffragia viritim colhgere , eos acerbius increpare qui defecerunt , sollicitare Bernenses , breviter omnia miscere ac turbare .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2914", + "psc_text": "Fiunt enim ista donec transeat iniquitas (Psal. LVI, 2). Jubentur servi ferre dominos iniquos et difficiles: cives Babyloniae jubentur tolerari a civibus Jerusalem, et amplius obsequiorum exhibentibus, quam si cives essent ex ipsa Babylonia; tanquam implentibus, Qui te angariaverit mille passus, vade cum illo alia duo (Matth. V, 41) . Hanc totam civitatem dispersam, diffusam, permixtam, alloquitur his verbis et dicit: Quousque apponitis super hominem? Interficite omnes: et qui foris estis tanquam spinae in sepibus, aut tanquam ligna infructuosa in silvis; quique intus estis tanquam zizania, vel tanquam palea; omnes quotquot estis, separati, permixti, tolerandi, separandi, interficite omnes: tanquam parieti inclinato et maceriae depulsae. Verumtamen honorem meum cogitaverunt repellere. Non dixerunt, sed tamen cogitaverunt. Cogitaverunt repellere honorem meum. 9. Cucurri in siti. Retribuebant enim mala pro bonis (Psal. XXXIV, 12). Illi interficiebant, illi repellebant; ego eos sitiebam: illi honorem meum cogitaverunt repellere; ego eos in corpus meum sitiebam trajicere. Bibendo", + "candidate_score": 0.635493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_30", + "bdc_text": "Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2747", + "psc_text": "Quoniam sine iniquitate cucurri, et dirigebar: exsurge in occursum mihi, et vide. 10. Aliquid etiam me dicere admonet in hoc loco capitis ipsius nostri sublimitas; quoniam infirmatus est usque ad mortem, et assumpsit infirmitatis carnem, ut pullos Jerusalem colligeret sub alas suas tanquam gallina infirmata cum parvulis. Non enim in aliqua ave hoc aliquando conspeximus, earum etiam quae nidificant ante oculos nostros, sicut parietum passeres, sicut hirundines tanquam annuae nostrae hospites, sicut ciconiae, sicut aliae atque aliae aves quae ante oculos nostros nidificant, et ovis insidunt, pullos alunt, sicut ipsae columbae quas quotidie videmus; aliquam avem infirmari cum parvulis non cognovimus, non aspeximus, non vidimus. Gallina quomodo hoc habet? Certe notam rem dico, quae in conspectu nostro quotidie versatur: quomodo raucescit vox, quomodo fit hispidum totum corpus? deponuntur alae, laxantur plumae, et vides circa pullos nescio quid aegrotum, et ea est materna charitas quae invenitur infirmitas. Quare ergo Dominus, nisi", + "candidate_score": 0.634839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_12", + "bdc_text": "sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1572", + "psc_text": "Ex abundantia enim iniquitatis fit quidam torpor charitatis: quoniam abundavit iniquitas, refrigescit charitas multorum. Et quid sumus facturi, nisi quod sequitur, si tamen ipso adjuvante possimus: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Ibid., 12, 13) ? 2. [vers. 2, 3.] Ergo dicamus quod iste psalmus: Sustinens sustinui Dominum. Sustinens sustinui, non quemlibet hominem promissorem, qui possit fallere et falli; non quemlibet hominem consolatorem, qui potest tristitia sua ante tabescere, quam me reficere. Consoletur me frater homo cum tristis est mecum; simul gemamus, simul fleamus, simul oremus, simul sustineamus; quem, nisi Dominum qui promissa non aufert, sed differt? Exhibebit profecto, exhibebit; quia multa jam exhibuit: et nihil de Dei veritate formidare deberemus, etiamsi nihil adhuc exhiberet. Ecce jam putemus ita, omnia promisit, nondum aliquid dedit: idoneus promissor est, fidelis redditor; tu tantum esto pius exactor, etsi parvulus, etsi infirmus, exige misericordiam. Non vides teneros agnos capitibus pulsare ubera matrum,", + "candidate_score": 0.633642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_38", + "bdc_text": "Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3456", + "psc_text": "Opprobrium exspectavit cor meum et miseriam: et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit. Quid ergo profuit quia exspectavi? hoc est, quid profuit quia praedixi? quid profuit quia dixi ideo me venisse? Ventum est ut impleretur quod dixi: sustinui qui simul contristaretur, et non fuit; et consolantes, et non inveni; hoc est, non fuit. Quod enim superiore versu dixit, Sustinui qui simul contristaretur; hoc sequenti versu, et consolantes. Quod autem superiore versu, et non fuit; hoc sequenti versu, et non inveni. Ergo non altera subjecta, sed superior repetita sententia est. Quam sententiam si retractemus, quaestio nonnulla poterit oboriri. Numquid enim discipuli ejus non sunt contristati, quando ductus est ad passionem, quando ligno suspensus, quando mortuus? Usque adeo contristati, ut illa Maria Magdalene, quae primo eum vidit, gaudens lugentibus nuntiaret quid viderit (Joan. XX, 18, et Marc. XVI, 9). Evangelium ista loquitur; non nostra praesumptio, non nostra suspicio est: constat doluisse,", + "candidate_score": 0.631042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_12", + "bdc_text": "sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1304", + "psc_text": "nisi intus invenerit quod edat, necesse est ut fame dispereat. Iste ergo sibi non collegerat verbum Dei, supervenit hiems, non hic invenit quod quaerebat, consolari nisi inde non poterat, de verbo autem Dei nullo modo. Intus apud se nihil habebat, foris quod quaerebat non inveniebat: ardebat indignationum et dolorum facibus, agitabatur mens ejus violenter, et tamdiu occulte, donec etiam erumperet in quosdam gemitus, ita ut inter fratres sonaret, et se audiri nesciret. Videbamus, et dolebamus vehementer, Deus scit, tantam poenam animae, tantas cruces, tantas gehennas, tanta tormenta. Quid pluribus? Impatiens loci humilis, cui si saperet, posset esse locus salubris, talis apparuit, ut etiam projiceretur. Neque hinc desperare debemus, fratres, de aliis, qui forte elegerint veritatem, non secuti fuerint necessitatem. Usque adeo enim de caeteris desperandum non est, ut nec de isto desperem, quamdiu vivit. De nullo enim vivente desperandum est. Hoc ergo, fratres, ex occasione hac scire debuit Charitas Vestra,", + "candidate_score": 0.630595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_12", + "bdc_text": "sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3456", + "psc_text": "Opprobrium exspectavit cor meum et miseriam: et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit. Quid ergo profuit quia exspectavi? hoc est, quid profuit quia praedixi? quid profuit quia dixi ideo me venisse? Ventum est ut impleretur quod dixi: sustinui qui simul contristaretur, et non fuit; et consolantes, et non inveni; hoc est, non fuit. Quod enim superiore versu dixit, Sustinui qui simul contristaretur; hoc sequenti versu, et consolantes. Quod autem superiore versu, et non fuit; hoc sequenti versu, et non inveni. Ergo non altera subjecta, sed superior repetita sententia est. Quam sententiam si retractemus, quaestio nonnulla poterit oboriri. Numquid enim discipuli ejus non sunt contristati, quando ductus est ad passionem, quando ligno suspensus, quando mortuus? Usque adeo contristati, ut illa Maria Magdalene, quae primo eum vidit, gaudens lugentibus nuntiaret quid viderit (Joan. XX, 18, et Marc. XVI, 9). Evangelium ista loquitur; non nostra praesumptio, non nostra suspicio est: constat doluisse,", + "candidate_score": 0.628189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_30", + "bdc_text": "Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1304", + "psc_text": "nisi intus invenerit quod edat, necesse est ut fame dispereat. Iste ergo sibi non collegerat verbum Dei, supervenit hiems, non hic invenit quod quaerebat, consolari nisi inde non poterat, de verbo autem Dei nullo modo. Intus apud se nihil habebat, foris quod quaerebat non inveniebat: ardebat indignationum et dolorum facibus, agitabatur mens ejus violenter, et tamdiu occulte, donec etiam erumperet in quosdam gemitus, ita ut inter fratres sonaret, et se audiri nesciret. Videbamus, et dolebamus vehementer, Deus scit, tantam poenam animae, tantas cruces, tantas gehennas, tanta tormenta. Quid pluribus? Impatiens loci humilis, cui si saperet, posset esse locus salubris, talis apparuit, ut etiam projiceretur. Neque hinc desperare debemus, fratres, de aliis, qui forte elegerint veritatem, non secuti fuerint necessitatem. Usque adeo enim de caeteris desperandum non est, ut nec de isto desperem, quamdiu vivit. De nullo enim vivente desperandum est. Hoc ergo, fratres, ex occasione hac scire debuit Charitas Vestra,", + "candidate_score": 0.627534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_38", + "bdc_text": "Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3726", + "psc_text": "rerum quas in hac solitudine hujus vitae, ambulantes in Christo, quaerentes patriam, et accipimus ad consolationem, et patimur ad probationem. Non ergo mirum quia illud defecit quod figurabat futurum. Nam perductus est populus ad patriam promissionis; numquid semper staturam? Si hoc esset, non esset figura, sed res. Quia vero figura erat, ad temporale quiddam perductus est ille populus. Si ad temporale quiddam perductus est, oportebat ut deficeret, et defectu suo cogeretur quaerere quod nunquam deficeret. 6. Synagoga ergo, id est, qui Deum ibi pie colebant, sed tamen propter terrenas res, propter ista praesentia: sunt enim impii qui praesentium rerum bona a daemonibus quaerunt; hic autem populus ideo melior erat Gentibus, quod quamvis praesentia bona et temporalia, tamen ab uno Deo quaerebat, qui est creator omnium, et spiritualium, et corporalium: cum ergo illi pii secundum carnem attenderent, id est, illa Synagoga quae erat in bonis, pro tempore bonis , non spiritualibus,", + "candidate_score": 0.624498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_11", + "bdc_text": "Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est :", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1779", + "psc_text": "etiam ipse Dominus in se praefigurare dignatus est, cum ait: Tristis est anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Ille enim noverat ad quod venerat. Ille passionem pavebat qui dixerat: Potestatem habeo ponendi animam meam, et potestatem habeo iterum sumendi eam; nemo tollit illam a me, sed ego ipse pono eam a me, et iterum sumo eam (Joan. X, 17, 18)? Sed, Tristis est anima mea usque ad mortem, qui dixit, quaedam membra sua in se figuravit. Plerumque enim jam mens bene credit et bene novit futurum hominem secundum fidem suam in gremio Abrahae: credit hoc, et tamen cum venerit aliquis articulus mortis, turbatur ex familiaritate quadam saeculi hujus; erigit auditum in illam vocem Dei internam, audit rationabile carmen intrinsecus. Ita enim desuper in silentio sonat quiddam, non auribus, sed mentibus; ut quicumque audit illud melos, taedio afficiatur ad strepitum corporalem, et tota ista vita humana tumultus ei", + "candidate_score": 0.624483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_30", + "bdc_text": "Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3222", + "psc_text": "Vides illum passum damnum, aut humiliatum, aut orbitate percussum: quid credis? Iste aliquid mali fecit, ut hoc illi contingeret. Tale cor habeant, talem animum inimici mei. Ignoras, o homo; vere tu tibi inimicus es, qui per aestatem tibi non colligis quod iste collegit. Modo intus formica comedit labores aestatis: sed eam colligentem videre poteras; manducantem videre non potes. Ista, fratres, quantum Dominus dedit, quantum suggerere et imbuere dignatus est infirmitatem et humilitatem nostram, quantum capimus pro modulo nostro, diximus, quare det Deus omnia ista permixta et bonis et malis, et quare auferat et bonis et malis. Dedit tibi; non extollaris: abstulit tibi; non frangaris. Times ne auferat; bono potest auferre et malo: melius ergo bonus quod Dei est amittis, sed Deum tenes. Sic ergo et ille malus; ipsum hortamur: Passurus es damnum; (quis non passurus est orbitatem?) aliquis casus irruet, aliqua calamitas de transverso, undecumque plenus est mundus, exempla non", + "candidate_score": 0.623653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_80", + "bdc_text": "sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_4034", + "psc_text": "(Rom. X, 4) : quo donante diffunditur charitas in cordibus nostris, per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Id. V, 5) ; et consummata charitas foras mittit timorem (I Joan. IV, 18) , quoniam nunc sine Lege justitia Dei manifestata est. Sed quoniam testimonium habet a Lege et Prophetis (Rom. III, 21), ideo suscitavit Testimonium in Jacob, et Legem posuit in Israel. Nam et illud quod tam insigni et pleno tantis significationibus opere tabernaculum constitutum est, tabernaculum Testimonii nominatur (Exod. XL, 2), in quo erat velamen contra arcam Legis, sicut velamen contra faciem ministri Legis; quia in illa dispensatione parabolae et propositiones erant. Ea quippe quae praedicabantur et fiebant, velatis significationibus condebantur, et non revelatis manifestationibus cernebantur. Cum autem transieris ad Christum, ait Apostolus, auferetur velamen (II Cor. III, 13, 16) . Quotquot enim sunt promissiones Dei, in illo Etiam, Amen (Ibid. I, 20) . Quisquis igitur Christo adhaeret, totum", + "candidate_score": 0.623358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_30", + "bdc_text": "Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1435", + "psc_text": "finem. Quid est, usque in finem? Usque in mortem. Tota die contristatus ambulabam. Tota die, sine intermissione. Hoc dicit tota die, tota vita. Sed ex quo cognovit? Ex quo sabbatum recordari coepit. Quamdiu enim recordatur quod nondum habet, non vis ut contristatus incedat? Tota die contristatus ambulabam. 11. [vers. 8.] Quoniam anima mea completa est illusionibus, et non est sanitas in carne mea. Ubi ergo est totus homo, anima et caro est. Anima completa est illusionibus, caro sanitatem non habet: quid remanet unde sit laetitia? Nonne oportet ut contristetur? Tota die contristatus ambulabam. Tristitia nobis sit, donec et anima nostra exuatur illusionibus, et corpus nostrum induatur sanitate. Illa est enim vera sanitas, quae est immortalitas. Quantae sint autem illusiones animae, si voluero dicere, tempus quando sufficit? Cujus enim anima ista non patitur? Breve est quod admoneo, quomodo anima nostra completa est illusionibus. A facie ipsarum illusionum, aliquando vix orare permittimur.", + "candidate_score": 0.623144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_66", + "bdc_text": "Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1156", + "psc_text": "de illo loquebantur: Tu solus, inquiunt, peregrinus es in Jerusalem, et non cognovisti quae fecerunt sacerdotes et principes nostri de Jesu Nazareno, qui erat potens in factis et dictis, quomodo eum crucifixerunt et occiderunt? Nos autem sperabamus, quia ipse erat redempturus Israel (Luc. XXIV, 18-21) . In magno jejunio Dominus remanserat, nisi reficeret quos voraret. Nam refecit eos, consolatus est eos, confirmavit eos, et in corpus suum convertit eos. Fuit ergo et hoc modo in jejunio Dominus noster. 5. Et oratio mea, inquit, in sinum meum convertetur. In hoc plane versu magnus sinus est, et praestet Dominus ut penetrabilis nobis fiat. In sinu enim secretum agnoscitur. Et quidem, fratres, et nos orare sic bene admonemur in sinu nostro, ubi Deus videt, ubi Deus audit, quo nullus oculus humanus penetrat, quo non videt nisi qui subvenit; ubi oravit Susanna, et cum ejus vox ab hominibus non audiretur, a Deo tamen audita", + "candidate_score": 0.621764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_60_62", + "bdc_text": "Inde factum est ut postea varia quidem sed levia dissidia emerserint , et concordia illa , quamvis publice confecta esset , turbata fuerit nec satis rata firmaque potuerit permanere . Itaque rei summa iterum in longum tempus protracta est . Nostri tamen ex eo tempore et numero et personarum autoritate longe superiores semper exstiterunt .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2472", + "psc_text": "Domine, et divide linguas eorum. Submerge, quare? Quia se extulerunt. Divide, quare? Quia in malum conspiraverunt. Turrem illam recordare superborum factam post diluvium: quid dixerunt superbi? Ne pereamus diluvio, faciamus altam turrem (Gen. XI, 4). Superbia se munitos esse arbitrabantur, exstruxerunt altam turrem; et Dominus divisit linguas ipsorum. Tunc se coeperunt non intelligere: hinc facta est origo linguarum multarum. Antea enim una lingua erat; sed una lingua concordibus proderat, una lingua hominibus proderat: at ubi illa collectio in conspirationem superbiae praecipitata est, pepercit illis Deus ut divideret linguas, ne se intelligendo perniciosam facerent unitatem. Per superbos homines divisae sunt linguae, per humiles Apostolos congregatae sunt linguae: spiritus superbiae dispersit linguas, Spiritus sanctus congregavit linguas. Quando enim Spiritus sanctus venit super discipulos, omnium linguis locuti sunt, ab omnibus intellecti sunt (Act. II, 4): linguae dispersae, in unum congregatae sunt. Ergo si adhuc saeviunt et gentiles sunt, expedit eis divisas habere linguas.", + "candidate_score": 0.621188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_68", + "bdc_text": "Nimis longum ac difficile foret singulatim referre quid moliti essent , quae consilia cepissent , ut supradictum illud senatus consultum de Farello retinendo aut tolleretur penitus aut certe infringeretur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_879", + "psc_text": "peccatoris. Non est mirum si adhibito freno sequuntur flagella. Indomitum enim animal esse cupiebat, domatur freno et flagello: atque utinam perdometur! Verendum est enim ne nimium resistendo, indomitum relinqui mereatur, et ire in suam vagam licentiam, ut dicatur de illo: Prodiet tanquam ex adipe iniquitas eorum (Psal. LXXII, 7) : sicut de illis, quibus modo sunt impunita peccata. Ergo cum flagellatur, corrigatur, dometur; quia et iste sic se dixit edomitum. Equum et mulum se dixerat, quoniam tacuit: sed unde domitus est? Flagellis. Conversus sum, inquit, in aerumna mea, dum configeretur spina. Sive flagella dicas, sive stimulos dicas, domat Deus jumentum cui insidet: quia jumento expedit ut insideatur. Non enim defatigatus Deus ambulando pedibus, insidet jumento. Aut vero non plenum mysterii est, quod asellus adductus est Domino (Matth. XXI, 7)? Populus mitis et mansuetus portans bene Dominum, asellus est, et tendit in Jerusalem. Diriget enim mites in judicio, sicut dicit alius", + "candidate_score": 0.618774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_4", + "bdc_text": "Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2711", + "psc_text": "Neque enim vivunt, sed vivere sibi videntur. Et quare non, in ira, sed, tanquam in ira, nisi quia tranquillus hoc facit Deus? Nam et hoc scriptum est: Tu autem Domine virtutum cum tranquillitate judicas (Sap. XII, 18) . Ille ergo et cum minatur, non irascitur. Neque enim perturbatur, sed tanquam irascitur, quia punit et vindicat. Et qui corrigi nolunt, tanquam vivunt, sed non vivunt. Vindicta enim primi peccati, et eorum quae addiderunt, manet super eos: et ipsa vocatur ira Dei, quia de judicio Dei venit. Unde Dominus de non credente ait: Sed ira Dei manet super eum (Joan. III, 36) . Cum ira enim Dei mortales nascimur. Unde dicit Apostolus: Fuimus et nos aliquando natura filii irae, sicut et caeteri (Ephes. II, 3) . Quid est, natura filii irae, nisi quia portamus nobiscum poenam primi peccati? Sed si convertamus nos, aufertur ira, praebetur gratia. Non vis converti, addis etiam super", + "candidate_score": 0.612512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_46", + "bdc_text": "Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit :", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1841", + "psc_text": "in verbis propheticis; ecce ipse sponsus procedat nobis: amemus illum; aut si invenerimus in eo aliquid foedi, non amemus. Ecce ipse invenit multa foeda, et amavit nos: si aliquid foedi invenerimus in eo, non amemus. Quia et hoc ipsum quod carnem indutus est, ut de illo etiam diceretur. Vidimus eum, et non habebat speciem neque decorem (Isai. LIII, 2) ; si consideres misericordiam qua factus est, et ibi pulcher est. Sed Judaeorum personam gerebat propheta, cum diceret: Vidimus eum, et non habebat speciem neque decorem. Quare? Quia non in intellectum. Intelligentibus autem, et Verbum caro factum est (Joan. I, 14) , magna pulchritudo est. Mihi autem absit gloriari, dixit unus amicorum sponsi, nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi (Gal. VI, 14) . Parum est ut non inde erubescas, nisi etiam et glorieris. Quare ergo non habuit speciem neque decorem? Quia Christus crucifixus, Judaeis quidem scandalum, Gentibus stultitia. Quare autem", + "candidate_score": 0.59297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_61", + "bdc_text": "Itaque rei summa iterum in longum tempus protracta est .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1457", + "psc_text": "longe est a me (Isai. XXIX, 13) . Iidem propinqui, iidem longinqui: propinqui labiis, longinqui corde. Verumtamen quia longe steterunt timentes Apostoli, absolutius et planius de illis accipimus, ut alios propinquasse, alios longe stetisse intelligamus: quandoquidem et Petrus qui audacius secutus fuerat, ita adhuc longe erat, ut interrogatus et perturbatus, ter negaret Dominum, cum quo se moriturum esse promiserat (Matth. XXVI, 70). Qui postea ex longinquo ut propinquus fieret, audivit post resurrectionem, Amas me? et dicebat, Amo (Joan. XXI, 17) . Et dicendo propinquabat, qui negando longe factus erat, donec trina voce amoris, solveret trinam vocem negationis. Et proximi mei a longe steterunt. 18. Et vim faciebant qui quaerebant animam meam. Jam manifestum est qui quaerebant animam ipsius: qui non habebant animam ejus, quia non erant in corpore ejus. Qui quaerebant animam ejus, longe erant ab anima ejus: sed quaerebant ut occiderent eam. Quaeritur enim anima ejus et bene. Nam", + "candidate_score": 0.577649, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.721435, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_92_94", + "bdc_text": "datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407", + "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De", + "candidate_score": 0.721435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93_95", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407", + "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De", + "candidate_score": 0.706339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_92_94", + "bdc_text": "datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_736", + "psc_text": "congregans rescripsit: rogans ut fidem Nicaeae expositam custodiret, tanquam apostolicis dogmatibus congruentem. Cujus epistolae verba sunt haec. THEODORETUS, lib. IV, cap. 2, p. 152. Piissimo atque clementissimo Victori, Augusto, Joviano Athanasius et reliqui episcopi, venientes ex persona omnium episcoporum Aegyptiorum, Thebaidis et Libyae. Decet Deo amabilem principem discendi habere voluntatem desideriumque coelestium. Sic enim vere et cor habens in manu Dei, et imperium cum pace multis annorum curriculis gubernabis. Volente igitur te a nobis tua discere pietate catholicae Ecclesiae fidem, gratias ob hoc Domino referentes curavimus, ut prolatam ab omnibus Patribus in Nicaea tuae pietati insinuaremus fidem. Hanc enim repudiantes, quidam, nobis equidem frequenter insidiati sunt, eo quod Arianae non consentiremus vesaniae. Auctores vero facti sunt haeresis et schismatum universalis Ecclesiae. Vera ergo et pia in Dominum nostrum Jesum Christum fides est omnibus manifesta, et ex divinis litteris agnita atque lecta. In hac enim etiam sancti martyrio consummati sunt, et", + "candidate_score": 0.689276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_35_37", + "bdc_text": "Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur . Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit . Quae res profecto non parum consolationis et ad causam adiumenti nobis attulit , propterea quod permulti simplices et illius satanicae fraudis ignari ( qui initio ab ipsis tragoediae autoribus specie veritatis seducti ac depravati fuerant ) eo tempore resipiscerent erroremque et culpam faterentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_184", + "psc_text": "et ad ea quae gesta sunt. Cum igitur propter haec synodus maxima in Nicaeam venisset urbem, et quaereretur fidei modus, aperta quidem impudentia Eusebius scripturam protulit blasphemiae, quae coram omnibus lecta, repente cladem importabilem causa divisionis audientibus irrogavit: confusionem tamen incurabilem suo providit auctori. Cumque officina capta fuisset, indubitanter Eusebii, disrupta iniquitatis scriptura in conspectu omnium, quidam ex tractatu nomen exponentes pacis compescuerunt, omnes justam querimoniam facientes. Ariani autem metuentes ne congregato ibidem tanto concilio pellerentur, exsilientes anathematizaverunt interdictum Arii dogma, concorditer subscribentes litteris, suaque manu consentientes, et similiter se, sicut omnis synodus, sapere profitentes. Cumque praesulibus, ut ita dicam, mala calliditatis arte praevaluissent, qui magis debuerant agere poenitentiam, tunc quidem latenter, postea vero clare damnatas coeperunt allegare sententias: saepe ponentes insidias eis a quibus videbantur esse convicti, volentesque zizaniorum germina radicare. Et tunc timentes declinantesque tanti concilii cognitores, occulte postea pietatis praedicatores debellare tentabant. Sed non credimus homines sine", + "candidate_score": 0.682777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_53_55", + "bdc_text": "Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes . Eae Bernensium Uterae ab universa fere concione mirifico applausu probatae sunt . Censet populus ex literarum sententia pastorem in suo ministerio retinendum confirmandumque in perpetuum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_815", + "psc_text": "ineptae suspicionis abjicientes, non solum sermone eam, sed etiam scriptura currente professi sunt. Cujus exemplar his litteris subdere necessarium judicavimus; ne ullam occasionem haereticis ad exercendas insidias denuo relinquamus: quibus iterum flammas propriae malitiae commoventes, incendia discordiarum consuete resuscitent. Haec insuper sunt professi charissimi fratres nostri Eustathius, Sylvanus, atque Theophilus vestram charitatem semper hanc fidem habuisse, et hanc usque ad terminum custodire, id est in Nicaena urbe a trecentis decem et octo episcopis orthodoxis approbatam, quae perfectam continet veritatem et os totius haereticae multitudinis [ Ms. Lyr., pravitatis] obstruit atque dissolvit. Non enim spontaneo motu, sed nutu divino tantorum episcoporum numerus aggregatus est contra vesaniam Arii, quanto numero beatus Abraham 313 tanta millia fide destruxit. Quae fides, dum in substantia et nomine consubstantialitatis continetur, velut quoddam munitissimum et inexpugnabile castrum, omnia jacula et molitiones Arianae incredulitatis decenter evitat. Cum igitur omnes Occidentales episcopi Arimino congregati, quando eos Arianorum collegit vesania,", + "candidate_score": 0.67573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_53", + "bdc_text": "Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407", + "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De", + "candidate_score": 0.674708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_80_82", + "bdc_text": "sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset . Intra igitur eos paucos dies , quum ex utraque parte lecti essent duodeni quibus summa rei demandata fuerat , et pacis conditiones variae hinc atque illinc essent propositae , iam inter utrosque convenerat ut Farellus perpetuo remaneret , eumque omnes in verum ac legitimum pastorem agnoscerent . Sed unum illud denique obstitit quod postularent aliquot ex adversa parte ut concionibus eius interesse non cogerentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_520", + "psc_text": "consubstantialitatis tantummodo querebantur. Multis igitur inter alterutros contentionibus usque ad vesperam generatis, novissime Sylvanus Tarsensis praesul Ecclesiae, voce magna clamavit, dicens non oportere novam dictari fidem, sed dudum in Antiochia expositam tempore dedicationis debere servari. Quo dicto sequaces sunt egressi. Alterius vero partis protulerunt fidem Antiochiae recitatam, quam relegentes solverunt illa die concilium. Altera vero die convenientes in oratorium Seleuciae, januasque claudentes, relectae fidei 273 subscripserunt. Subscribebant autem etiam pro absentibus praesentes lectores atque diaconi, per quos rate se ferre hanc definitionem absentes profitebantur. SOCRATES, lib. II, cap. 31. Edit. Christ. Vales, cap. 39, p. 146. Acacius autem et alii partis ejus querebantur, eo quod ecclesia clausa subscriberetur, dicentes: Ea quae occulte geruntur improbitatis suspicione plenissima sunt. Haec autem faciebant, volentes aliam fidei explanationem; ipse quoque eam quam praeparatam habebat legit, ibi quidem judicibus Lauritio et Leonae: studens ei robur acquirere. Haec ergo die secunda sunt gesta. Tertia vero die", + "candidate_score": 0.673027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33_35", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_663", + "psc_text": "nondum agitur secundum intentionem nostram, propter cultores ejus in negligentia positos. Nam deorum claritas, magnitudo atque sublimitas, omni ratione omnique spe major est. Sed propitii sint nostris mentibus dii propter negligentiam quam habemus; cum illorum providentia in parvo tempore tanta facta sit, quantam neque orare primitus quicunque praesumpserat. Cur ergo credimus hoc posse sufficere, neque respicimus quemadmodum superstitionem Christianorum auxerit cura peregrinorum, et circa sepulturas et mortuos multa solatia, honestaeque conversationis studia, non vera, sed ficta? Quas res, arbitror, apud nos debere sub veritate geri. Non itaque sat est te talem esse, sed omnes absolute circa Galatiam sacerdotes, quos aut deprecare, aut ratione flecte, aut certe festinanter a sacerdotali ministerio remove, nisi diis cum conjugibus, et filiis, atque servis colla submiserint: non ferentes ulterius eorum servos, aut filios hoc facere contemnentes, aut Galilaeos impie contra deos agentes, et impietates pietatibus praeponentes. Deinde cunctos admone ut sacerdos neque ad spectacula procedat,", + "candidate_score": 0.672882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_80_82", + "bdc_text": "sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset . Intra igitur eos paucos dies , quum ex utraque parte lecti essent duodeni quibus summa rei demandata fuerat , et pacis conditiones variae hinc atque illinc essent propositae , iam inter utrosque convenerat ut Farellus perpetuo remaneret , eumque omnes in verum ac legitimum pastorem agnoscerent . Sed unum illud denique obstitit quod postularent aliquot ex adversa parte ut concionibus eius interesse non cogerentur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_519", + "psc_text": "Movebatque quaestionem imperatoris diversa sententia; cujus litteris, nunc de fide prius agendum, nunc de accusatorum conversatione, legebatur. Haec causa praesentes ad schisma perduxit, et in duas partes synodi multitudo divisa est. Unius enim partis dux erat Acacius Caesareae Palaestinae, Georgius Alexandriae, Ursacius Tyri, Eudoxius Antiochiae, quos alii triginta duo secuti sunt. In alia parte fuit Georgius Laodiciae Syriae, Sophronius Pompeiopoleos Paphlagoniae, Eleusius Cyzici, quos plurimi sequebantur. Cumque placuisset ut prius de fide quaestio moveretur, hi quidem qui erant partis Acacii, Nicaenam fidem aperte negaverunt, aliamque fidem dictare nitebantur. Alterius vero partis numero pluriores, omnia quidem Nicaeni concilii receperunt: de sermone consubstantialitatis tantummodo querebantur. Multis igitur inter alterutros contentionibus usque ad vesperam generatis, novissime Sylvanus Tarsensis praesul Ecclesiae, voce magna clamavit, dicens non oportere novam dictari fidem, sed dudum in Antiochia expositam tempore dedicationis debere servari. Quo dicto sequaces sunt egressi. Alterius vero partis protulerunt fidem Antiochiae recitatam, quam relegentes solverunt", + "candidate_score": 0.670434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_12_14", + "bdc_text": "sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ? Nempe ut tantam Dei gratiam tantasque virtutes in servis eius perpetuo agnoscamus , laudemus , admiremur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_387", + "psc_text": "quoniam inexpugnatas animas in fide servastis. Sed etiam ipsi fratri meo Athanasio non minus congaudeo: quia licet multam sit passus tristitiam, neque una hora vestri desiderii et charitatis oblitus est. Nam licet corpore ad tempus a vobis sit abstractus, tamen spiritu vobiscum semper degere videbatur. Et ego quidem, charissimi fratres, omnem tentationem contra eum surgentem reor sine gloria non fuisse. Nam et vestra, et ejus fides cognita est universis et comprobata. Si enim non tanta et talia provenissent, quis crederet quia aut vos tale judicium tantamque charitatem circa talem exhibuissetis episcopum, aut ille potuisset tantis circumdari virtutibus, per quas spe coelesti fraudatus non est? Promeruit igitur quolibet modo et nunc, et in futuro etiam confessionis gloriosum martyrium. Frequenter enim terra marique plurimum aestuatus, omnem pravitatem Arianae conculcavit haereseos; et crebro per invidiam usque ad periculum impulsus contempsit mortem, munitus omnipotente Deo et Domino Jesu Christo Salvatore nostro: sperans et inimicitias", + "candidate_score": 0.66961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79_81", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent : sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset . Intra igitur eos paucos dies , quum ex utraque parte lecti essent duodeni quibus summa rei demandata fuerat , et pacis conditiones variae hinc atque illinc essent propositae , iam inter utrosque convenerat ut Farellus perpetuo remaneret , eumque omnes in verum ac legitimum pastorem agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_519", + "psc_text": "Movebatque quaestionem imperatoris diversa sententia; cujus litteris, nunc de fide prius agendum, nunc de accusatorum conversatione, legebatur. Haec causa praesentes ad schisma perduxit, et in duas partes synodi multitudo divisa est. Unius enim partis dux erat Acacius Caesareae Palaestinae, Georgius Alexandriae, Ursacius Tyri, Eudoxius Antiochiae, quos alii triginta duo secuti sunt. In alia parte fuit Georgius Laodiciae Syriae, Sophronius Pompeiopoleos Paphlagoniae, Eleusius Cyzici, quos plurimi sequebantur. Cumque placuisset ut prius de fide quaestio moveretur, hi quidem qui erant partis Acacii, Nicaenam fidem aperte negaverunt, aliamque fidem dictare nitebantur. Alterius vero partis numero pluriores, omnia quidem Nicaeni concilii receperunt: de sermone consubstantialitatis tantummodo querebantur. Multis igitur inter alterutros contentionibus usque ad vesperam generatis, novissime Sylvanus Tarsensis praesul Ecclesiae, voce magna clamavit, dicens non oportere novam dictari fidem, sed dudum in Antiochia expositam tempore dedicationis debere servari. Quo dicto sequaces sunt egressi. Alterius vero partis protulerunt fidem Antiochiae recitatam, quam relegentes solverunt", + "candidate_score": 0.66698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79_81", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent : sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset . Intra igitur eos paucos dies , quum ex utraque parte lecti essent duodeni quibus summa rei demandata fuerat , et pacis conditiones variae hinc atque illinc essent propositae , iam inter utrosque convenerat ut Farellus perpetuo remaneret , eumque omnes in verum ac legitimum pastorem agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_520", + "psc_text": "consubstantialitatis tantummodo querebantur. Multis igitur inter alterutros contentionibus usque ad vesperam generatis, novissime Sylvanus Tarsensis praesul Ecclesiae, voce magna clamavit, dicens non oportere novam dictari fidem, sed dudum in Antiochia expositam tempore dedicationis debere servari. Quo dicto sequaces sunt egressi. Alterius vero partis protulerunt fidem Antiochiae recitatam, quam relegentes solverunt illa die concilium. Altera vero die convenientes in oratorium Seleuciae, januasque claudentes, relectae fidei 273 subscripserunt. Subscribebant autem etiam pro absentibus praesentes lectores atque diaconi, per quos rate se ferre hanc definitionem absentes profitebantur. SOCRATES, lib. II, cap. 31. Edit. Christ. Vales, cap. 39, p. 146. Acacius autem et alii partis ejus querebantur, eo quod ecclesia clausa subscriberetur, dicentes: Ea quae occulte geruntur improbitatis suspicione plenissima sunt. Haec autem faciebant, volentes aliam fidei explanationem; ipse quoque eam quam praeparatam habebat legit, ibi quidem judicibus Lauritio et Leonae: studens ei robur acquirere. Haec ergo die secunda sunt gesta. Tertia vero die", + "candidate_score": 0.665412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_50_52", + "bdc_text": "Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset . Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_821", + "psc_text": "Athanasius irrationabilem furorem populi metuens, atque timens ne malorum faciendorum ipse causa esse videretur, quatuor mensibus semetipsum in sepulcro patris abscondit. Cumque propter ejus absentiam, seditionem desiderio ipsius populus excitasset, agnoscens imperator propter hoc Alexandriam esse turbatam, litteris indicavit, ut Athanasius licenter teneret Ecclesias. Et haec fuit causa ut usque ad Athanasii mortem Alexandrina non turbaretur Ecclesia. Quia vero post ejus mortem rursus Ariani eas Ecclesias invaserunt, post pauca narrabo. SOCRATES, lib. IV, cap. 12. Edit. Christ. Vales. cap. 13, p. 225. CAPUT XXVIII. De concilio Tyanensi, ubi litterae Liberii et Occidentalium sunt receptae. Illo siquidem tempore celebrabatur concilium in Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam", + "candidate_score": 0.665342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2_4", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_643", + "psc_text": "Moysi locutum est, Patris Verbum, rursus hoc dedit mandatum, dicens: Cum persecuti vos fuerint in hac civitate, fugite in aliam (Matth. X, 23) . Et post pauca dicit: Cum ergo videritis abominationem desolationis quae dicta est per Danielem prophetam, stantem in loco sancto, qui legit intelligat: tunc qui in Judaea sunt fugiant in montana, et qui in tecto est non descendat tollere aliquid de domo sua; qui in agro, non revertatur tollere vestes suas (Ibid., XXIV, 15, 16, 17, 18) . Haec enim scientes sancti, hujusmodi habuerunt conversationis modum. Quae enim nunc praecepit Dominus, haec etiam ante incarnatam sui praesentiam in sanctis locutus est. Et hic est hominum terminus ad perfectionem ducens, ut quod Deus jubet, hoc faciant. Propterea et ipsum Verbum propter nos humanatum, cum quaereretur, sicuti nos ipsi, abscondi dignatum est (Joan. VIII, 59); et iterum cum persecutionem pateretur, fugit et ab insidiis declinavit (Joan. XI, 54). Decebat", + "candidate_score": 0.663288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_52_54", + "bdc_text": "Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes . Eae Bernensium Uterae ab universa fere concione mirifico applausu probatae sunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_222", + "psc_text": "nos et in fide una cucurrimus, et sensum examinantes de consubstantialitatis sermone cuncti pacificati sumus: nequaquam sequentes haeresim, sed commemorantes [ ms. Lyr., commorantes] ad cautelam Ecclesiarum quae nostrae subveniebant menti. Et satisfacientes eis a quibus per nos suaderi debuerat, in fide subscripsimus. Anathematismo autem non subnotavimus, non tanquam fidem accusantes, sed velut non credentes talem esse eum qui fuerat accusatus, certi de ejus ad nos directis epistolis, et inter nos disputationibus habitis. Si igitur satisfactum est sancto vestro concilio, non reluctantes, sed consentientes decretis vestris, etiam hac conscriptione satisfacimus vobis: non exsilium graviter ferentes, sed suspicionem abjicientes haereseos. Si enim dignamini nunc in vultu vestro nos suscipere, habebitis in omnibus consonantes, et vestra sequentes pariter constituta: quando etiam eum qui in his accusatus est, placuit reverentiae vestrae clementiam promereri atque revocari. Absurdum namque est, si is qui putatur esse reus revocatur ad satisfaciendum in quibus ei derogabatur; ut nos", + "candidate_score": 0.661874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_35", + "bdc_text": "Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.661418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_72_74", + "bdc_text": "itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD . Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae . Huc addiderunt sese animam et quidquid Dominus dedisset potius relicturos quam passuros esse ut evangelio Christi et ministris eius tanta ignominia , tam atrox contumelia fieret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_760", + "psc_text": "expositam in Nicaena urbe servandam. Scripsit autem et ipse, socium adhibens in suis litteris fratrem, quatenus in his quae placuerant duraretur. Nunc ergo etiam legem ipsam ponere necessarium est quae aperte et ejus pietatem praedicat, et Valentis tunc sinceritatem sine dubitatione demonstrat. THEODORETUS, lib. IV, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 7. p. 157. CAPUT IX. Edictum Valentiniani et Valentis de consubstantiali Trinitate. Impp. maximi, pii, victores, Augusti, Valentinianus, Valens et Gratianus, episcopis dioeceseos Asiae, Phrygiae, Carophrygiae, et Pacatianae, in Domino salutem. Tanto concilio in Illyrico celebrato, et subtiliter habita quaestione de salutari Verbo, ostenderunt ter beati pontifices Trinitatem consubstantialem Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Quam nequaquam declinantes, juxta ministeria religionis magni Regis exercent. Hanc ergo praedicari decrevit nostra quoque potentia: ita tamen ut non dicant aliqui: Sequimur religionem imperatoris, hanc patriam gubernantis, et non illi potius obedientes qui nobis salutis mandata contradidit. Evangelium namque Christi nostri sic habet:", + "candidate_score": 0.660841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_58_60", + "bdc_text": "Pauci fuere ex adversa parte qui praefectum provinciae tunc absentem exspectandum esse dicerent , eamque rescriptionem in adventum eius differendam , propterea quod ipse cum legatis Bernensibus de illa duorum mensium dilatione pronunciasset . Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt . Inde factum est ut postea varia quidem sed levia dissidia emerserint , et concordia illa , quamvis publice confecta esset , turbata fuerit nec satis rata firmaque potuerit permanere .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_519", + "psc_text": "Movebatque quaestionem imperatoris diversa sententia; cujus litteris, nunc de fide prius agendum, nunc de accusatorum conversatione, legebatur. Haec causa praesentes ad schisma perduxit, et in duas partes synodi multitudo divisa est. Unius enim partis dux erat Acacius Caesareae Palaestinae, Georgius Alexandriae, Ursacius Tyri, Eudoxius Antiochiae, quos alii triginta duo secuti sunt. In alia parte fuit Georgius Laodiciae Syriae, Sophronius Pompeiopoleos Paphlagoniae, Eleusius Cyzici, quos plurimi sequebantur. Cumque placuisset ut prius de fide quaestio moveretur, hi quidem qui erant partis Acacii, Nicaenam fidem aperte negaverunt, aliamque fidem dictare nitebantur. Alterius vero partis numero pluriores, omnia quidem Nicaeni concilii receperunt: de sermone consubstantialitatis tantummodo querebantur. Multis igitur inter alterutros contentionibus usque ad vesperam generatis, novissime Sylvanus Tarsensis praesul Ecclesiae, voce magna clamavit, dicens non oportere novam dictari fidem, sed dudum in Antiochia expositam tempore dedicationis debere servari. Quo dicto sequaces sunt egressi. Alterius vero partis protulerunt fidem Antiochiae recitatam, quam relegentes solverunt", + "candidate_score": 0.660423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2_4", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_642", + "psc_text": "Nam et discipuli propter metum Judaeorum recesserunt, celantes semetipsos (Act. VIII, 1); et Paulus in Damasco a principe gentis quaesitus, de muro in sporta depositus est, et manus quaerentis effugit (II Cor. XI, 33). Haec igitur de sanctis viris Scriptura dicente, quam putas excusationem suae petulantiae poterunt invenire? Sive ergo timorem improperent, contra semetipsos tanquam vesani loquuntur; sive contra voluntatem Dei hoc dicant fieri, Scripturarum divinarum videntur penitus inexperti. Nam in lege (Num. XXXV, 9) praeceptum fuit ut deputarentur etiam civitates ad fugam; quatenus hi qui quaerebantur ad mortem, quoquomodo liberari potuissent. In novissimo vero tempore saeculorum veniens ipsum, quod Moysi locutum est, Patris Verbum, rursus hoc dedit mandatum, dicens: Cum persecuti vos fuerint in hac civitate, fugite in aliam (Matth. X, 23) . Et post pauca dicit: Cum ergo videritis abominationem desolationis quae dicta est per Danielem prophetam, stantem in loco sancto, qui legit intelligat: tunc qui in Judaea", + "candidate_score": 0.657411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19_21", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ?", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_382", + "psc_text": "non despexit. Ideoque tibi diu distuli scribere voluntatis meae propositum: sperans sponte te ad nos forte venturum, et laborum satisfactionem a nobis exigere. Verumtamen, quoniam forte timor impedivit voluntatis tuae propositum, litteras largitate plenissimas ad tuam beatitudinem [ ms. Lyr., benignitatem] destinavimus, ut sine metu nostris aspectibus velociter tuam praesentiam praebere festines; quatenus desiderio tuo potitus, experiaris nostram clementiam in propriis restitutus. Hac etenim causa et dominum meum fratremque Constantem Victorem Augustum pro te rogavi, ut tibi potestatem ad nos tribuat veniendi, ut ambobus nobis annuentibus, restitutus in patria, habeas maximum gratiae nostrae pignus. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 107. CAPUT XXVII. Alia epistola ejusdem pro eadem re. Constantius Victor Augustus Athanasio episcopo. Licet prioribus nostris litteris significaverimus, quatenus sine sollicitudine ad nostrum debeas venire comitatum, eo quod maxime velimus te ad propria destinare; tamen et nunc has litteras ad tuam direximus sanctitatem; per", + "candidate_score": 0.65651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_35", + "bdc_text": "Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_548", + "psc_text": "cultores Nicaeni concilii, cur in expositione fidei suae Deum ex Deo Filium dicentes dissimilem, et ex non exstantibus nominare praesumerent? his sermonibus respondebant: Sic dictum est Deum ex Deo, sicut habetur apud Apostolum (Rom. XI, 36): Omnia autem ex Deo, unus ergo omnium etiam Filius Dei; et propterea positum est in expositionibus, secundum Scripturas. SOZOMEN., lib. IV, cap. 28. Edit. Christ. Vales., cap. 29, p. 588. Hujus verbi princeps fuit Gregorius Laodicenus episcopus; qui cum talia doceret, ignoravit quemadmodum Apostoli proprietates superiori tempore Origenes latius examinarit atque interpretatus sit. SOCRATES, lib. II, cap. 35. Edit. Christ. Vales. cap. 45, p. 157. CAPUT XL. De crudelitate Georgii apud Alexandriam, et qui post Cyrillum Hierosolymorum tenuerunt episcopatum. Interea dum adhuc Athanasius celaretur, Georgius Alexandriae crudeliter paganos afficiebat, et adversantes sibimet Christianos; utrosque enim cogebat ad suam venire sententiam, et respuentes afficiebat. Erat enim apud sapientes odibilis, quasi despiciens eos, et judicibus imperans,", + "candidate_score": 0.655462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_58_60", + "bdc_text": "Pauci fuere ex adversa parte qui praefectum provinciae tunc absentem exspectandum esse dicerent , eamque rescriptionem in adventum eius differendam , propterea quod ipse cum legatis Bernensibus de illa duorum mensium dilatione pronunciasset . Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt . Inde factum est ut postea varia quidem sed levia dissidia emerserint , et concordia illa , quamvis publice confecta esset , turbata fuerit nec satis rata firmaque potuerit permanere .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_513", + "psc_text": "prohibuit concilium celebrari ( An. Dom. 364). Plurimam namque civitatis partem terraemotus ille destruxit, et multos habitantium interemit. Hoc agnoscentes qui convenerant, ad suas revertuntur Ecclesias. Arbitror enim hoc Dei sapientia gestum; in illa namque civitate adversus Arium a sanctis Patribus apostolicae fidei doctrina prolata est. Et forte secunda congregatio potuit illic sentire ( ed. Niv., Frob., sancire] contraria, ut Arianis occasio [ ed., accusatio] eo nomine praeberetur, quo magis simpliciores capere possent, tanquam illam veterem synodum proferentes. Sed Ecclesiarum prospector citius solvit tale concilium. THEODORETUS, lib. II, cap. 25 et 26, p. 108 et 109. In momento siquidem temporis civitate concussa, neque fugere potuerunt; sed primo experimento periculi sunt perempti. Dicitur autem antequam fieret ea clades, quemdam Ursacium [ alii, Arsacium] militem [ ed., Frob., exmilitem] praevidisse, genere Persam, qui sub Licinio confessor effectus, relictaque militia, in turre civitatis divinam exercebat philosophiam. Cui superna visitatio aperte praecepit exire de", + "candidate_score": 0.652881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_51_53", + "bdc_text": "Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.652805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_51_53", + "bdc_text": "Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_222", + "psc_text": "nos et in fide una cucurrimus, et sensum examinantes de consubstantialitatis sermone cuncti pacificati sumus: nequaquam sequentes haeresim, sed commemorantes [ ms. Lyr., commorantes] ad cautelam Ecclesiarum quae nostrae subveniebant menti. Et satisfacientes eis a quibus per nos suaderi debuerat, in fide subscripsimus. Anathematismo autem non subnotavimus, non tanquam fidem accusantes, sed velut non credentes talem esse eum qui fuerat accusatus, certi de ejus ad nos directis epistolis, et inter nos disputationibus habitis. Si igitur satisfactum est sancto vestro concilio, non reluctantes, sed consentientes decretis vestris, etiam hac conscriptione satisfacimus vobis: non exsilium graviter ferentes, sed suspicionem abjicientes haereseos. Si enim dignamini nunc in vultu vestro nos suscipere, habebitis in omnibus consonantes, et vestra sequentes pariter constituta: quando etiam eum qui in his accusatus est, placuit reverentiae vestrae clementiam promereri atque revocari. Absurdum namque est, si is qui putatur esse reus revocatur ad satisfaciendum in quibus ei derogabatur; ut nos", + "candidate_score": 0.650826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_293", + "psc_text": "et Valentem erant, ad Constantinopolitanam venientes urbem, nequaquam de calice fracto, aut altari subverso, aut Arsenio perempto, quod in synodo concinnaverant, quaestionem fieri permiserunt; sed aliam invenere detractionem, suggerentes imperatori, quoniam Athanasius interminaretur non se missurum ab Alexandria frumenta solemniter ad Constantinopolitanam urbem. Et haec se audisse dicebant, Athanasio dicente ad Amantium, Anubionem, Arbathionem, et Petrum, episcopos. Multum itaque derogatio praevalet quando derogator creditur fide dignus. Hac subreptione ad furorem perductus imperator, Athanasium relegavit exsilio, et habitare eum praecepit in Galliis. Aiunt enim quidam hoc imperatorem propterea fecisse, ut unirentur Ecclesiae: quoniam Athanasius communicare Arianis evitabat. Et ille quidem degebat in Treveri Galliarum. SOCRATES, lib. I, cap. 23 Edit. Christ. Sed nemo miretur si tantus vir deceptus excessit, sacerdotibus falsa loquentibus; cum divinus quoque David propheta, non a pontifice, sed a servo Siba contra Miphiboseth mendacia loquente, deceptus sit. THEODORETUS, lib. I, cap. 33, p. 66. CAPUT IX. Quomodo Marcellus", + "candidate_score": 0.646803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_35", + "bdc_text": "Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_494", + "psc_text": "ut pagani sua ingredi non permitterentur ad templa, neque solemnes superstitiones festivitatesque celebrarent. Tunc ergo festivitas eorum venerabilis generalisque destructa est. SOZOMEN., lib. IV, cap. 9; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 549. CAPUT XXVIII. Quae mala per Georgium in Alexandria gesta sint. Cum igitur frequenter, sicut dictum est, Athanasius pericula declinasset, clerus et populus ei favens tenebat ecclesias, donec praefectus Aegypti et dux militum ejicientes eos et sustinentes, Georgio eas contraderent. Qui non multo post venit, et ecclesias suo jure possedit. Qui dum praeter schema et mores sacerdotii violentus existeret, et maxime circa Athanasii laudatores, quibus utique vincula et plagas viris et feminis velut tyrannus inferebat; accensus populus pene peremerat eum, nisi vix [ ms. Lyr., vi] ereptus fugisset ad principem. Quo facto, rursus sequaces Athanasii ecclesias multo tempore tenuerunt. Quas iterum veniens dux Aegypti, Georgii noscitur tradidisse fautoribus. Post haec autem exceptore principis veniente, multi Alexandrinorum supplicio traditi", + "candidate_score": 0.646634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_278", + "psc_text": "optime cauteque universa proveniunt, quando per illorum puram probabilemque religionem divinamque concordiam, universa in se dignatur erigere. Igitur de tali hominum collegio, id est Christianorum (pro quibus mihi omnis est sermo), quam me libenter credis audire, quando etiam eminentia loca Persidos per eos amplius quam cupio decorantur? Tu ergo optime gubernaveris, si fueris sicut illi, et habueris commune quod illi. Sic enim habebis omnium Dominum mitem, placidumque, atque propitium. Hos igitur, quoniam tantus ac talis existis, commendo tibi quoniam et pietate probaris insignis. Hos dilige competenter, et facito clementiae tuae participes, tibi simul et nobis praebiturus gratiae immensa jura per fidem. Haec igitur optimus imperator pietate decoratus egit, curam non solum subjectorum habens, sed etiam eorum qui sub alienis gubernaculis regebantur. Quapropter et ipse divina protectione potitus est, et universam Europam atque Libyam, super has etiam maximam Asiae partem tenens, subjectos habuit ubique devotos. Sed etiam barbarorum alii quidem sponte", + "candidate_score": 0.645612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_64_66", + "bdc_text": "Nisi ille rediisset qui a primo , licet occulte , dux et autor fuerat huius factionis , iam eo ventum erat ut tota dissensio ferme sepulta esse speraretur . Verum in eius adventu reliquiae illae factiosorum statim adire hominem , nova inire consilia , copias instaurare , fremere , tumultuari , unumquemque appellare , suffragia viritim colhgere , eos acerbius increpare qui defecerunt , sollicitare Bernenses , breviter omnia miscere ac turbare . Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_519", + "psc_text": "Movebatque quaestionem imperatoris diversa sententia; cujus litteris, nunc de fide prius agendum, nunc de accusatorum conversatione, legebatur. Haec causa praesentes ad schisma perduxit, et in duas partes synodi multitudo divisa est. Unius enim partis dux erat Acacius Caesareae Palaestinae, Georgius Alexandriae, Ursacius Tyri, Eudoxius Antiochiae, quos alii triginta duo secuti sunt. In alia parte fuit Georgius Laodiciae Syriae, Sophronius Pompeiopoleos Paphlagoniae, Eleusius Cyzici, quos plurimi sequebantur. Cumque placuisset ut prius de fide quaestio moveretur, hi quidem qui erant partis Acacii, Nicaenam fidem aperte negaverunt, aliamque fidem dictare nitebantur. Alterius vero partis numero pluriores, omnia quidem Nicaeni concilii receperunt: de sermone consubstantialitatis tantummodo querebantur. Multis igitur inter alterutros contentionibus usque ad vesperam generatis, novissime Sylvanus Tarsensis praesul Ecclesiae, voce magna clamavit, dicens non oportere novam dictari fidem, sed dudum in Antiochia expositam tempore dedicationis debere servari. Quo dicto sequaces sunt egressi. Alterius vero partis protulerunt fidem Antiochiae recitatam, quam relegentes solverunt", + "candidate_score": 0.644907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_50_52", + "bdc_text": "Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset . Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_441", + "psc_text": "voluntate convenerunt praesentes episcopi et senatorum non pauci, quos praeceperat adesse disputationi princeps. Inter quos restitit Photino Sabinus, Ecclesiae tunc Ancyrae praesul, exceptoribus voces eorum conscribentibus. Magnaque certamina sermonum inter utramque partem facta noscuntur, victusque Photinus damnatus est. Et in fuga consistens, de caetero libros utraque lingua conficiebat, quoniam neque Latino sermone videbatur ignarus. Scripsit quoque contra omnes haereses, proprium studens dogma firmare. Et de Photino quidem haec dicta sufficiant. Sciendum tamen quoniam Sirmio convenientes episcopi, poenitentia ducti sunt in expositione fidei Latina lingua prolatae. Post editionem namque sibi eam contrariam judicabant. Quam studuerunt ab episcopis qui eam jam subscripserant reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit.", + "candidate_score": 0.644705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_64_66", + "bdc_text": "Nisi ille rediisset qui a primo , licet occulte , dux et autor fuerat huius factionis , iam eo ventum erat ut tota dissensio ferme sepulta esse speraretur . Verum in eius adventu reliquiae illae factiosorum statim adire hominem , nova inire consilia , copias instaurare , fremere , tumultuari , unumquemque appellare , suffragia viritim colhgere , eos acerbius increpare qui defecerunt , sollicitare Bernenses , breviter omnia miscere ac turbare . Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_631", + "psc_text": "episcopi, imperatoris jussione ab exsilio revocantur. Utrique enim ultra Thebaidis terminos ab exsilio remeantes, tractabant quemadmodum corruptam Ecclesiae regulam repararent. Placuit igitur ut Lucifer quidem ad Antiochiam Syriae perveniret, Eusebius Alexandriam; ut una cum Athanasio, facto consilio, Ecclesiae dogmata repararent. Lucifer tamen misit in locum suum diaconem, per quem professus est ratum se habiturum quod esset, concilio ordinante, constitutum. Ipse autem veniens Antiochiam, fluctuantem invenit Ecclesiam; erat enim inter se turba divisa, et non tantum haeresis Ariana, quae erat sub Euzoio, dividebat Ecclesiam; sed etiam Meletii sequaces, studium habentes circa suum praesulem, a suis consortibus recesserunt. Tunc ergo Lucifer ordinans eis Paulinum episcopum, rursus abscessit. Eusebius autem veniens Alexandriam, cum Athanasio concilium celebravit. SOCRATES, lib. III, cap. 4 et 5. Edit. Christ. Vales. cap. 5 et 6, p. 173. CAPUT XX. De concilio apud Alexandriam cum Athanasio celebrato. Conveneruntque ex diversis civitatibus episcopi, et de maximis necessariisque rebus habuere tractatum.", + "candidate_score": 0.644209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_44_46", + "bdc_text": "Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat . Hae quum redditae essent , magistratui visum est ut intra paucos dies uterque senatus cogeretur . Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_219", + "psc_text": "ecclesias in ea plures aedificari. Quapropter, quod visum est nostrae voluntati, decuit nos tuae notum facere sapientiae, quatenus quinquaginta membranaceos codices bene confectos, et ad usum habiles, ab artificibus antiquariis, et perfecte artem scientibus scribi praecipias, divinarum quippe Scripturarum, quarum maxime confectionem et usum necessarium Ecclesiis esse nosti. Directae sunt enim litterae a nostra tranquillitate ad provinciae judicem, quatenus omnia confectioni eorum necessaria praebere curet. Ut enim citius codices conscripti conficiantur, erit opus diligentiae tuae. Nam et duo publica vehicula ad deferendos eos ex auctoritate rescripti nostri te percipere convenit. Sic enim et maxime bene conscripti usque ad nostrum perducentur aspectum, uno quippe tuae Ecclesiae hoc exsequente diacono; qui dum ad nos venerit, experietur nostrae munificentiam pietatis. Deus custodiat te, frater charissime. Sufficiunt quidem haec ad conjiciendum, magis autem aperte noscendum, quemadmodum famosissimus imperator suum studium circa sacra constituerit. Attamen adjiciam quae etiam circa salutare sepulcrum gesserit. Agnoscens enim quoniam", + "candidate_score": 0.643322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1179", + "psc_text": "Ob 363 quam rem misit ad civitatis episcopum, rogans ut juberet ei qui ligaverat, quatenus ejus vincula resolveret. Cumque dixisset episcopus non debere a quolibet obligationem recipere, et mandasset quia solutus esset, ille tamen ejus non suscepit solutionem, donec qui ligaverat multo labore requisitus, ei communionem quam prohibuerat reddidisset. Idolorum igitur templa, quae fuerant derelicta, a fundamentis evelli fecit, ut posteri neque vestigium erroris pristini reperirent. Hunc enim sensum etiam in sua lege conscripsit. Quando igitur Roilas, dux Scythiae, transivit Istrum, et cum innumero exercitu vehementer Thracias depopulatus est, ipsamque regiam civitatem obsidere se et subvertere minabatur, supernis jaculis atque fulminibus eum majestas divina percutiens, et ipsum et omnem simul concremavit exercitum. THEODORETUS, lib. V, cap. 36. Edit. Christ. Vales. cap. 36 et 37, p. 242. CAPUT XXVIII. De miraculis contra Persas gestis. Tale aliquid a Domino ejus consolatore etiam Parthico praelio gestum est. Nam cum illi Romanos vacare cognovissent,", + "candidate_score": 0.641566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_292", + "psc_text": "omni virtute agere conabor, quatenus quae in lege Dei sunt, ea praecipue sine aliqua titubatione serventur. Quibus utique neque vituperatio, neque mala superstitio poterit implicari, dispersis utique, ac palam contritis, et penitus exterminatis sacratissimae legis inimicis, qui sub schemate sancti nominis blasphemias varias et diversas injiciunt. SOCRATES, lib. I, c. 22. Edit. Christ. Vales. c. 34. CAPUT VIII. Quod venientes episcopi Ario faventes Athanasio detraxerint, ita ut in exsilium mitteretur Hae siquidem litterae ad aestuationem perduxerunt eos qui fuerant in synodo congregati, quoniam plures quidem ad proprias redierant civitates. Qui vero circa Eusebium, et Theogonium, et Marin, Patrophilum, et Ursacium, et Valentem erant, ad Constantinopolitanam venientes urbem, nequaquam de calice fracto, aut altari subverso, aut Arsenio perempto, quod in synodo concinnaverant, quaestionem fieri permiserunt; sed aliam invenere detractionem, suggerentes imperatori, quoniam Athanasius interminaretur non se missurum ab Alexandria frumenta solemniter ad Constantinopolitanam urbem. Et haec se audisse dicebant, Athanasio dicente", + "candidate_score": 0.641092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_64_66", + "bdc_text": "Nisi ille rediisset qui a primo , licet occulte , dux et autor fuerat huius factionis , iam eo ventum erat ut tota dissensio ferme sepulta esse speraretur . Verum in eius adventu reliquiae illae factiosorum statim adire hominem , nova inire consilia , copias instaurare , fremere , tumultuari , unumquemque appellare , suffragia viritim colhgere , eos acerbius increpare qui defecerunt , sollicitare Bernenses , breviter omnia miscere ac turbare . Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_821", + "psc_text": "Athanasius irrationabilem furorem populi metuens, atque timens ne malorum faciendorum ipse causa esse videretur, quatuor mensibus semetipsum in sepulcro patris abscondit. Cumque propter ejus absentiam, seditionem desiderio ipsius populus excitasset, agnoscens imperator propter hoc Alexandriam esse turbatam, litteris indicavit, ut Athanasius licenter teneret Ecclesias. Et haec fuit causa ut usque ad Athanasii mortem Alexandrina non turbaretur Ecclesia. Quia vero post ejus mortem rursus Ariani eas Ecclesias invaserunt, post pauca narrabo. SOCRATES, lib. IV, cap. 12. Edit. Christ. Vales. cap. 13, p. 225. CAPUT XXVIII. De concilio Tyanensi, ubi litterae Liberii et Occidentalium sunt receptae. Illo siquidem tempore celebrabatur concilium in Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam", + "candidate_score": 0.641078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_44_46", + "bdc_text": "Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat . Hae quum redditae essent , magistratui visum est ut intra paucos dies uterque senatus cogeretur . Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_486", + "psc_text": "congregatis salutem. Semper equidem et prae omnibus cogitare nos de sacra et adoranda lege, non ignorat vestra benignitas. Nunc autem viginti quos vestra sapientia destinavit episcopos, legationis suae causa, interim videre nequivimus, cum sit nobis necessarium circa barbaros iter, et, sicut nostis, deceat animo puro ab omni cogitatione utilitatem divinae legis examinare. Jussimus igitur episcopos in Adrianopoli nostram sustinere regressionem; ut cum universa respublica fuerit bene disposita, tunc quae gesserint audire possimus. Vestrae ergo sanctitati non videatur onerosum eorum exspectare regressum; ut dum redeunt nostrum vobis referentes responsum, perducere possitis ad terminum quae Ecclesiae catholicae utilia esse noscuntur. Has litteras suscipientes episcopi, talia rescripserunt. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXIII. Epistola Ariminensis concilii ad imperatorem Constantium destinata. Litteras clementiae tuae suscepimus, domine Deo amabilis imperator: quibus continetur, quia propter necessitatem publicam interim non potuisti nostros videre legatos, nosque jubetis ut eorum sustineamus", + "candidate_score": 0.641041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_71_73", + "bdc_text": "nihil hic nec dolo nec vi nec clam actum fuisse : itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD . Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_190", + "psc_text": "Et clarius jam ac breviter conscripserunt consubstantialem Patri Filium. Omnia namque praedicta hanc significationem habent. Murmuratio siquidem eorum, quasi verba haec non fuissent ex Scripturarum auctoritate prolata, per eos quoque inanis esse convincitur. Ex non scripto namque ipsi impie proferentes, quippe quod nusquam penitus invenitur, ex non exstantibus; et, fuit aliquando quando non fuit, alios culpant: propterea ex non scriptis sermonibus, pie tamen intellectis damnati sunt. Ipsi namque veluti de stercore reperientes [ ed., Niv. et Frob., repentes], haec vere de terra locuti sunt. Verum episcopi non sibimet adinvenientes verba, sed habentes haec a Patribus, testimonia conscripserunt. Veteres enim sacerdotes ante eos pene centum triginta magnae Romae civitatisque nostrae accusaverunt omnes qui dicunt facturam aut creaturam esse Filium, et non consubstantialem Patri. Et hoc sciebat Eusebius Caesariensis episcopus, qui primum defendebat Arianorum sectam, novissime vero subscripsit Nicaeno concilio. Scripsit autem et civibus suis, confirmans, quia et antiquorum aliquos doctos et", + "candidate_score": 0.639633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_71_73", + "bdc_text": "nihil hic nec dolo nec vi nec clam actum fuisse : itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD . Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_814", + "psc_text": "Diocli, Chrysampelo, Eugenio, Eustathio, Callicrati, Arsenio, Eugenio, Martyrio, Hieratio, Leontio, Philagrio, Lucio, et universis Orientalibus orthodoxis, Liberius episcopus et occidentales episcopi, in Domino salutem. Optabile nobis pacis atque concordiae gaudium vestrae litterae detulerunt, fidei lumine resplendentes, fratres charissimi, oblatae nobis per charissimos fratres et coepiscopos Eustathium, Sylvanum, atque Theophilum, et maxime quia vestram sententiam vestrosque sensus concordare et consonare cum mea humilitate, et Italis atque Occidentalibus universis affirmaverunt atque demonstraveruut. Et hanc esse cognoscimus catholicam et apostolicam fidem, quae usque ad Nicaenum concilium integra immobilisque servata est; et hanc ipsi retinere professi sunt, gaudioque repleti, et omne vestigium ac nebulas ineptae suspicionis abjicientes, non solum sermone eam, sed etiam scriptura currente professi sunt. Cujus exemplar his litteris subdere necessarium judicavimus; ne ullam occasionem haereticis ad exercendas insidias denuo relinquamus: quibus iterum flammas propriae malitiae commoventes, incendia discordiarum consuete resuscitent. Haec insuper sunt professi charissimi fratres nostri Eustathius, Sylvanus, atque Theophilus", + "candidate_score": 0.637523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_44", + "bdc_text": "Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_384", + "psc_text": "tuis placuit ut ad te destinatis presbyteris ad nostrum debuisses festinare comitatum; quatenus videns nostros aspectus, repente properares ad Alexandriam. Sed quoniam plurimum praeteriit tempus ex quo suscipiens a nobis litteras non occurristi, propterea etiam nunc commonere te festinavimus, ut vel nunc tuam praesentiam nobis velociter praesentare contendas, et ita possis patriae tuae restitui, tuaque securus oratione frui. Ad plenam vero cognitionem Achitum diaconum destinavimus, a quo possis agnoscere etiam nostri animi voluntatem, et quoniam ea quae optas poteris impetrare. Has epistolas in Aquileia suscipiens Athanasius, illic enim relicta Sardica morabatur, mox recurrit ad Romam, et ostendens litteras episcopo Julio, in maximo gaudio Ecclesiam fecit esse Romanam. Putabatur enim etiam Orientis imperator eorum fidei consentire, eo quod ad se Athanasium fiducialiter evocaret. Julius autem in Alexandriam clericis atque plebi haec de Athanasio scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 108. CAPUT XXIX. Epistola Julii", + "candidate_score": 0.63416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_70", + "bdc_text": "Legatis gravissime constantissimeque a nostra parte responsum est , nequaquam id rescindi oportere quod a senatu populoque Neocomensi legitime convocato proxime transactum esset :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_486", + "psc_text": "congregatis salutem. Semper equidem et prae omnibus cogitare nos de sacra et adoranda lege, non ignorat vestra benignitas. Nunc autem viginti quos vestra sapientia destinavit episcopos, legationis suae causa, interim videre nequivimus, cum sit nobis necessarium circa barbaros iter, et, sicut nostis, deceat animo puro ab omni cogitatione utilitatem divinae legis examinare. Jussimus igitur episcopos in Adrianopoli nostram sustinere regressionem; ut cum universa respublica fuerit bene disposita, tunc quae gesserint audire possimus. Vestrae ergo sanctitati non videatur onerosum eorum exspectare regressum; ut dum redeunt nostrum vobis referentes responsum, perducere possitis ad terminum quae Ecclesiae catholicae utilia esse noscuntur. Has litteras suscipientes episcopi, talia rescripserunt. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXIII. Epistola Ariminensis concilii ad imperatorem Constantium destinata. Litteras clementiae tuae suscepimus, domine Deo amabilis imperator: quibus continetur, quia propter necessitatem publicam interim non potuisti nostros videre legatos, nosque jubetis ut eorum sustineamus", + "candidate_score": 0.623769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_219", + "psc_text": "ecclesias in ea plures aedificari. Quapropter, quod visum est nostrae voluntati, decuit nos tuae notum facere sapientiae, quatenus quinquaginta membranaceos codices bene confectos, et ad usum habiles, ab artificibus antiquariis, et perfecte artem scientibus scribi praecipias, divinarum quippe Scripturarum, quarum maxime confectionem et usum necessarium Ecclesiis esse nosti. Directae sunt enim litterae a nostra tranquillitate ad provinciae judicem, quatenus omnia confectioni eorum necessaria praebere curet. Ut enim citius codices conscripti conficiantur, erit opus diligentiae tuae. Nam et duo publica vehicula ad deferendos eos ex auctoritate rescripti nostri te percipere convenit. Sic enim et maxime bene conscripti usque ad nostrum perducentur aspectum, uno quippe tuae Ecclesiae hoc exsequente diacono; qui dum ad nos venerit, experietur nostrae munificentiam pietatis. Deus custodiat te, frater charissime. Sufficiunt quidem haec ad conjiciendum, magis autem aperte noscendum, quemadmodum famosissimus imperator suum studium circa sacra constituerit. Attamen adjiciam quae etiam circa salutare sepulcrum gesserit. Agnoscens enim quoniam", + "candidate_score": 0.618737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_216", + "psc_text": "23, p. 437.--His a concilio ita dispositis, contigit vicennalia Constantini principis provenire. Et est consuetudo Romanorum, unumquodque decennium imperatorum publica devotione celebrare. Opportunum ergo judicans Constantinus, invitavit tunc ad convivia synodum, et donis competentibus honoravit. Admonitisque de concordia fidei, et communi inter alterutros pace, petita ab eis oratione, valedixit universis in Nicaea: scribens absentibus quae fuerint in concilio celebrata, et invitans ut ab omni discordia recedentes, concordarent in exposita concilii fide; quae nihil aliud nisi Dei sententia videretur ex consonantia tantorum et talium sacerdotum sancto Spiritu constituta, et post inquisitionem subtilissimam, et animadversionem dubitationum omnium comprobata. SOZOMEN., lib. I, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 438. 231 CAPUT XV. Epistola Constantini de Ario et scriptis ejus. Victor Constantinus maximus, Augustus, episcopis et populo. Malignos et impios Arius imitatus, dignum est ut illorum quoque suscipiat ultionem. Sicut ergo Porphyrius divinae pietatis inimicus, iniqua volumina contra religionem proferens, dignam promeruit", + "candidate_score": 0.612237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1068", + "psc_text": "sol esset in Ariete, Pascha celebrari deberet. Secundum Antiochenos autem Xanthico mense, secundum Romanos Aprili. Et hoc faciendum non sequendo modernos Judaeos, qui per omnia errare noscuntur, sed magis antiquos et Josephum. Sic enim ille in tertio Antiquitatis libro conscripsit. His itaque contendentibus omnes Occidentales usque ad Oceanum, post aequinoctium ex antiqua traditione Pascha celebrasse comperimus, nec aliquando habuisse discordiam. Non enim, sicuti quidam dicunt, celebratum sub Constantino concilium festivitatem Paschae mutavit. Nam ipse Constantinus discordantibus scribens, monet ut isti, cum pauci essent, imitarentur plures. Cujus epistolae partem ponere non omisi. Sic enim post alia dixit: Est enim ordo decorus, quem omnes Ecclesiae in universo orbe apud Occidentem, et Meridiem, et Arcturum, positae servare noscuntur, nec non etiam quidam Orientalium. Quapropter in praesenti bene se habere omnes aestimaverunt, et ego ipse vestrae quoque sapientiae placere promisi, ut quod in Romana civitate, Italia, et Africa, et universa Aegypto, Hispania, Galliis, Britanniis,", + "candidate_score": 0.611024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_215", + "psc_text": "posuit leges quas canones appellamus. In quorum tractatu videbatur aliquibus introducere legem, ut episcopi, presbyteri, diaconi et subdiaconi cum conjugibus quas ante consecrationem duxerant, non dormirent. Surgens autem in medio Paphnutius confessor contradixit, honorabiles confessus nuptias, et castitatem esse dicens concubitum cum propria conjuge. Suasitque concilio ne talem poneret legem: gravem asserens esse causam quae aut ipsis aut eorum jugalibus occasio fornicationis existeret. Et haec quidem Paphnutius, licet nuptiarum esset inexpertus, exposuit. Synodusque laudavit sententiam ejus, et nihil ex hac parte sancivit; sed hoc in uniuscujusque voluntate, non in necessitate dimisit. SOZOMEN., lib. I, cap. 22. Edit. Christ. Vales., c. 23, p. 437.--His a concilio ita dispositis, contigit vicennalia Constantini principis provenire. Et est consuetudo Romanorum, unumquodque decennium imperatorum publica devotione celebrare. Opportunum ergo judicans Constantinus, invitavit tunc ad convivia synodum, et donis competentibus honoravit. Admonitisque de concordia fidei, et communi inter alterutros pace, petita ab eis oratione, valedixit universis", + "candidate_score": 0.606807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_205", + "psc_text": "explanavit: Alexandrinae vero Ecclesiae, et Aegyptiacae, et Libyae, et Pentapoleos, et quae vicinae sunt, haec scripsit communi decreto concilium. SOCRATES lib. I, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 23. CAPUT XII. Epistola Nicaeni concilii ad Alexandriam et Aegyptum destinata. Sanctae magnaeque Dei gratia Alexandrinae Ecclesiae et dilectissimis fratribus per Aegyptum, et Libyam, et Pentapolim constitutis, congregati et magnam sanctamque synodum Nicaeae celebrantes episcopi, in Domino salutem Quoniam Dei gratia, et Deo amantissimi principis nostri Constantini, congregantis nos in urbe praedicta ex provinciis diversis et civitatibus, magna sanctaque synodus celebrata est, omnimodis necessario visum est ab hoc sacro sanctoque concilio etiam ad vos litteras destinare, ut noveritis quae quidem mota et examinata, quae vero placuerunt atque firmata sunt. Ante omnia siquidem exquisita sunt impia et iniqua et sine Deo dogmata Arii, eique consentientium, sub praesentia Deo amantissimi imperatoris nostri Constantini, et omnium decreto complacuit anathematizari impiam ejus sectam et", + "candidate_score": 0.602313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_48", + "bdc_text": "Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_384", + "psc_text": "tuis placuit ut ad te destinatis presbyteris ad nostrum debuisses festinare comitatum; quatenus videns nostros aspectus, repente properares ad Alexandriam. Sed quoniam plurimum praeteriit tempus ex quo suscipiens a nobis litteras non occurristi, propterea etiam nunc commonere te festinavimus, ut vel nunc tuam praesentiam nobis velociter praesentare contendas, et ita possis patriae tuae restitui, tuaque securus oratione frui. Ad plenam vero cognitionem Achitum diaconum destinavimus, a quo possis agnoscere etiam nostri animi voluntatem, et quoniam ea quae optas poteris impetrare. Has epistolas in Aquileia suscipiens Athanasius, illic enim relicta Sardica morabatur, mox recurrit ad Romam, et ostendens litteras episcopo Julio, in maximo gaudio Ecclesiam fecit esse Romanam. Putabatur enim etiam Orientis imperator eorum fidei consentire, eo quod ad se Athanasium fiducialiter evocaret. Julius autem in Alexandriam clericis atque plebi haec de Athanasio scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 108. CAPUT XXIX. Epistola Julii", + "candidate_score": 0.598249, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones", + "max_score": 0.717859, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_43", + "psc_text": "caritatem in corde frigescere. Sic enim vigilat in ore correptio, ut in corde non dormitet oratio. Ac per hoc, in utroque peccanti consulte prospicitur, ut dum homo correptus de peccato confunditur, et a malis operibus separetur et per orationem (Deo miserante) salvetur. Nam et sancta Scriptura dicit: Quoniam quem diligit Dominus, corripit: flagellat autem omnem filium quem recipit (Prov. III, 12) . 5. Christi ergo caritate compulsi, et bonos hortamur, ut in bono permaneant, et malos compellimus, ut a malo discedant: praesertim quoniam in istis duobus sanctis geminum nobis monstratur salutis indicium: ut si quis bonus est, imitetur perseverantiam caritatis in Stephano; qui autem malus est, sectetur exemplum conversionis in Paulo: et qui bonus est, aequitatem usque ad finem teneat; qui autem malus est, quantocius a sua perversitate discedat; nec bonum hominem praesumptio justitiae faciat negligentem, nec malum iniquitatis consideratio faciat desperantem, sed ille bonum fortiter teneat, iste malum celeriter", + "candidate_score": 0.717859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_7", + "bdc_text": "Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_91", + "psc_text": "ipsa unitas Ecclesiae linguis omnibus loquitur. Proinde si quisquam dixerit alicui nostrum: Accepisti Spiritum sanctum, quare non linguis omnibus loqueris? respondere debet: Loquor sane omnibus linguis: quia in eo sum Christi corpore, hoc est in Ecclesia, quae loquitur omnibus linguis. Quid enim aliud tunc Deus significavit per sancti Spiritus praesentiam, nisi Ecclesiam suam omnibus linguis locuturam? 570 Impletum est itaque quod promiserat Dominus: Nemo mittit vinum novum in utres veteres, sed vinum novum in utres novos mittunt, et utraque servabuntur (Matth. IX, 17) . Merito ergo cum audirentur linguis omnibus loqui, nonnulli dicebant: Hi musto pleni sunt (Act. II, 12) . Jam enim facti fuerant utres novi, sanctitatis gratia renovati, ut vino novo, hoc est Spiritu sancto repleti, omnibus linguis loquendo ferverent, Ecclesiam catholicam per omnium gentium linguas futuram evidentissimo illo miraculo praesignarent. Ac per hoc recte creduntur haeretici Spiritum sanctum non habere, qui dividuntur a corpore, quod per omnes", + "candidate_score": 0.670302, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.717258, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_26_28", + "bdc_text": "In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", + "candidate_score": 0.717258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_26_28", + "bdc_text": "In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.702886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_26_28", + "bdc_text": "In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_176", + "psc_text": "pater. sane ea diligentia uentilasse sanctitatem tuam textum eiusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, siue in his quae refutare, detestari ac fugere deceat christianum siue in illis in quibus non satis inuenitur errasse, quamuis nescio qua calliditate in ipsis quoque gratiam dei credidit supprimendam. sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae dei munus effulsit, siquidem contigit absentes fieri quosdam, quorum caecitati ista tam perspicuae ueritatis illustratio deberetur, ad quos etsi tardius non diffidimus propitio deo eandem gratiam peruenire, qui uult omnes homines saluos fieri et ad agnitionem ueritatis uenire. nos uero, etsi olim spiritu caritatis, qui in te est, docti subiectionem eius abiecerimus erroris, in hoc etiam nunc gratias agimus, quod haec quae ante credidimus nunc aliis aperire 4 cf. libr. De nat. et gratia 7 Ep. 168 (cf. XXXIII 741 M.j 10 Ps. 106, 20 22 I", + "candidate_score": 0.701112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_25_27", + "bdc_text": "adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis . In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", + "candidate_score": 0.693019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", + "candidate_score": 0.676727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_59_61", + "bdc_text": "Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt . Inde factum est ut postea varia quidem sed levia dissidia emerserint , et concordia illa , quamvis publice confecta esset , turbata fuerit nec satis rata firmaque potuerit permanere . Itaque rei summa iterum in longum tempus protracta est .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_38", + "psc_text": "est aliud, quod in praesentia non occurrit, de iudicio dicuntur futuro, utique non in uno uel quinque, sed in multis exercendo. nam si unus esset, qui de conuiuio, quod non habebat uestem nuptialem, in tenebras iussus est mitti, non continuo sequeretur et diceret: multi enim sunt uocati, pauci autem electi, cum potius uno proiecto atque damnato multi in domo remansisse uideantur. sed de his omnibus nunc quantum satis est disputare perlongum est. hoc tamen breuiter possum dicere sine praeiudicio — quod in pecuniariis rationibus dici solet — melioris discussionis unum aliquem iudicii modum, qui est inscrutabilis nobis, seruata dumtaxat in praemiis et poenis diuersitate meritorum multis per scripturas sanctas significari modis. quod autem huic causae. de qua nunc agitur, satis est: 1 cf. Luc. 19, 27 2 cf. Matth. 25, 31-46 7 cf. Luc. 19, 22-24 8 cf. Matth. 22, 11-13 11 cf. Matth. 25, 10-12 17 Matth. 22, 14", + "candidate_score": 0.62592, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus", + "max_score": 0.715226, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_300", + "psc_text": "sanis medicus, sed aegrotantibus (Matth. IX, 12) . Ideoque, si propter Christi charitatem etiam eum qui omni ex parte fortassis aegrotat, repellere ab animo non debemus, quoniam sanari potest per Verbum Dei; quanto minus eum qui propterea nobis videri potest totus aegrotus, quia quaedam ejus saucia in primo ingressu amicitiae non potuimus sustinere, et quod est gravius, cum offensione animi de toto homine ausi sumus temerariam praejudicii ferre sententiam, non timentes quod dictum est, Nolite judicare, ut non judicemini; et, In qua mensura mensi fueritis, in eamdem remetietur vobis (Id. VII, 1, 2) . Saepe autem illa quae bona sunt, prius apparent: in quibus etiam temerarium benevolentiae judicium cavendum est, ne cum totum bonum putaveris, ea quae postea mala apparuerint, securum et imparatum te inveniant, et gravius offendant; ut eum quem temere dilexeras acerbius oderis, quod nefas est. Quia etiamsi nulla ejus bona praecederent, et haec quae postea apparuerunt mala,", + "candidate_score": 0.715226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_299", + "psc_text": "ad amicitiam faciendam, cum aliquo nostro temporali honore aut dignitate revocetur; descendendum est ad eum, et offerendum illi quadam comitate et submissione animi, quod petere per se ipse non audet. Sane quamvis rarius, tamen aliquoties accidit ut ejus quem volumus in amicitiam recipere, prius nobis innotescant mala quam bona, quibus offensi et quodam modo repercussi relinquimus eum, et ad bonorum ejus, quae forte occultiora sunt, indagationem non pervenimus. Admonet itaque Dominus Jesus Christus, qui nos vult effici imitatores suos, ut ejus infirma toleremus, ut ad quaedam sana, in quorum delectatione acquiescamus, per charitatis tolerantiam perducamur. Ait enim: Non est opus sanis medicus, sed aegrotantibus (Matth. IX, 12) . Ideoque, si propter Christi charitatem etiam eum qui omni ex parte fortassis aegrotat, repellere ab animo non debemus, quoniam sanari potest per Verbum Dei; quanto minus eum qui propterea nobis videri potest totus aegrotus, quia quaedam ejus saucia in primo ingressu amicitiae", + "candidate_score": 0.714049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_16_18", + "bdc_text": "Quotusquisque , nisi sic munitus divino spiritu , non ad unum aut alterum impetum continuo terga vertisset ? O vere magnificum et mirabilem Dominum in omnibus operibus suis ! O quanto consilio hic providit aeterna illa sapientia ! Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_172", + "psc_text": "Quanquam Cornelius, et qui cum eo ex Gentibus crediderant, Spiritum sanctum etiam priusquam baptizarentur acceperint (Act. X, 44, 47): non tamen video quomodo et ille latro sine Spiritu sancto dicere potuerit, Memento mei, Domine, dum veneris in regnum tuum (Luc. XXIII, 43, 42) . Nemo enim dicit, Dominus Jesus, ait Apostolus, nisi in Spiritu sancto (I Cor. XII, 3) . Cujus fidei fructum ipse Dominus monstravit dicens, Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso. Quomodo ergo ineffabili potestate dominantis Dei atque justitia deputatum est etiam Baptisma credenti latroni, et pro accepto habitum in animo libero, quod in corpore crucifixo accipi non poterat sic etiam Spiritus sanctus latenter dabatur ante Domini clarificationem; post manifestationem autem divinitatis ejus manifestius datus est. Et hoc dictum est, Spiritus autem nondum erat datus: id est, nondum sic apparuerat, ut omnes eum datum esse faterentur. Sicut etiam Dominus nondum erat clarificatus inter homines, sed tamen", + "candidate_score": 0.671382, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.714718, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_92_94", + "bdc_text": "datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.714718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93_95", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.703849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_92_94", + "bdc_text": "datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1003", + "psc_text": "episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. 1105 IBAS episcopus Edessenae metropolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. SOPHRONIUS episcopus Constantinae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. URANIUS episcopus Emissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUSEBIUS episcopus Dorylaei. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. AETHERIUS episcopus Smyrnae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis.", + "candidate_score": 0.701303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_92_94", + "bdc_text": "datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1002", + "psc_text": "Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. GREGORIUS episcopus Adrianopolis. Valere ora Deo amantissime pater. THEODORITUS episcopus Cyri. Valere me in Domino ora, domine, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae, vices agens beatissimi episcopi domni Apamiae Syriae, subscripsi. Valere ora, sanctissime pater. ACACIUS misericordia Dei episcopus civitatis Arthiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOANNES episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.700881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_26_28", + "bdc_text": "In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.699588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34_36", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur . Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_121", + "psc_text": "est, approberis: Manus cito nemini imposueris (I Tim. V, 22) . CAP. V. Ad synodum quisquis fratrum fuerit evocatus occurrat, nec sanctae congregationi se deneget: in qua maxime constituendum esse noverit quod ad disciplinam poterit ecclesiasticam pertinere. Melius enim omnis culpa vitabitur, si inter sacerdotes Domini collatio frequentior habeatur, et emendationi pariter et charitati plurimum praestat adunata societas. Illic, si quae causae natae fuerint, praestante Domino, ita poterunt terminari, ut contentio nulla resideat; sed sola inter fratres charitas coalescat. Si qua vero causa major evenerit, quae a tua fraternitate illic praesidente non potuerit definiri, relatio tua missa nos consulat: ut revelante Domino, cujus misericordiae profitemur esse quod possumus, quod ipse nobis aspiraverit, rescribamus: ut cognitioni nostrae pro traditione veteris instituti et debita apostolicae sedis reverentia, nostro examine vindicemus: ut enim auctoritatem tuam vice nostra te exercere volumus, ita nobis quae illic componi non potuerint, vel qui vocem appellationis emiserit, reservamus.", + "candidate_score": 0.695735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93_95", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1003", + "psc_text": "episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. 1105 IBAS episcopus Edessenae metropolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. SOPHRONIUS episcopus Constantinae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. URANIUS episcopus Emissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUSEBIUS episcopus Dorylaei. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. AETHERIUS episcopus Smyrnae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis.", + "candidate_score": 0.693404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93_95", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1002", + "psc_text": "Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. GREGORIUS episcopus Adrianopolis. Valere ora Deo amantissime pater. THEODORITUS episcopus Cyri. Valere me in Domino ora, domine, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae, vices agens beatissimi episcopi domni Apamiae Syriae, subscripsi. Valere ora, sanctissime pater. ACACIUS misericordia Dei episcopus civitatis Arthiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOANNES episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.693273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_91_93", + "bdc_text": "Scriptae quidem pridie Cal. Mart . datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.692172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_92_94", + "bdc_text": "datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1001", + "psc_text": "amantissime pater. MAXIMUS episcopus magnae civitatis Antiochiae. Valere me in Domino ora, sanctissime et beatissime pater. JUVENALIS episcopus Hierosolymitanus. Valere me in Domino ora, sanctissime et beatissime pater. CYRIACUS episcopus Heracleae metropolis subscripsi per Deo amantissimum episcopum Lucianum. Ut supra. 1104 DIOGENES episcopus metropolis Cyzici. Ut supra. PHOTIUS episcopus Tyri metropolis. Ut supra. FLORENTIUS episcopus Sardensium civitatis metropolis Lydiae. Valere me ora, Deo amantissime pater. CONSTANTIUS episcopus metropolis Bostrae. Valere me ora, domine sanctissime et beatissime pater. THEODORUS episcopus metropolis Damasci. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. SELEUCUS gratia Dei episcopus metropolis Amasiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.691864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_92_94", + "bdc_text": "datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1006", + "psc_text": "Theodosiopolis magnae Armeniae. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. AURELIUS episcopus. Ora pro nobis, pater beatissime. 1106 RESTITUTIANUS episcopus. Ora pro nobis, sancte ac venerabilis papa. AMACIUS episcopus civitatis Sotorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. FONTEIANUS episcopus Sagalassi. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THEODORUS misericordia Dei episcopus Antifelli Lyciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELIPHTONGUS misericordia Dei episcopus Heliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THALASSIUS episcopus civitatis Parii. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS", + "candidate_score": 0.69016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_53_55", + "bdc_text": "Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes . Eae Bernensium Uterae ab universa fere concione mirifico applausu probatae sunt . Censet populus ex literarum sententia pastorem in suo ministerio retinendum confirmandumque in perpetuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_991", + "psc_text": "confirmatum est votum. Quid enim fide ad laetitiam superius? Quid dominica agnitione ad exsultationem clarius, quam ipse desuper nobis Salvator ad salutem tradidit dicens: Ambulantes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti, docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis. Quam ipse tamquam auream catenulam praecepto imponentis deductam in nos conservasti, vocis beati Petri omnibus interpres existens, et illius fidei omnibus beatitudinem attrahens. Unde et nos tamquam principi tibi hujus boni ad utilitatem usi, veritatis filiis Ecclesiae sortem ostendimus, non per singulos singuli tamquam in secreto doctrinam facientes, sed communi spiritu, uno consensu et concordia fidei confessionem cognoscentes. Et fuimus in communi exsultatione spiritalibus tamquam imperialibus coenis, epulationibus in cibis quas per tuas litteras Christus epulantibus apparavit. Et coelestem Sponsum inter nos cernere videbamus epulantem. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ipsius, ibi ait se esse in medio eorum (Matth. XVIII,", + "candidate_score": 0.690108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_92_94", + "bdc_text": "datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1005", + "psc_text": "ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater. VALERIUS episcopus civitatis Laodiciae Phinicae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. BASILIUS episcopus civitatis Nacholiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. NOE episcopus civitatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. URANIUS episcopus civitatis Ibororum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MANASSES episcopus Theodosiopolis magnae Armeniae. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. AURELIUS episcopus. Ora pro nobis, pater beatissime. 1106 RESTITUTIANUS episcopus. Ora pro nobis, sancte ac venerabilis papa. AMACIUS episcopus civitatis Sotorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime", + "candidate_score": 0.689377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_53_55", + "bdc_text": "Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes . Eae Bernensium Uterae ab universa fere concione mirifico applausu probatae sunt . Censet populus ex literarum sententia pastorem in suo ministerio retinendum confirmandumque in perpetuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", + "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", + "candidate_score": 0.68499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_91_93", + "bdc_text": "Scriptae quidem pridie Cal. Mart . datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1002", + "psc_text": "Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. GREGORIUS episcopus Adrianopolis. Valere ora Deo amantissime pater. THEODORITUS episcopus Cyri. Valere me in Domino ora, domine, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae, vices agens beatissimi episcopi domni Apamiae Syriae, subscripsi. Valere ora, sanctissime pater. ACACIUS misericordia Dei episcopus civitatis Arthiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOANNES episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.684519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93_95", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1001", + "psc_text": "amantissime pater. MAXIMUS episcopus magnae civitatis Antiochiae. Valere me in Domino ora, sanctissime et beatissime pater. JUVENALIS episcopus Hierosolymitanus. Valere me in Domino ora, sanctissime et beatissime pater. CYRIACUS episcopus Heracleae metropolis subscripsi per Deo amantissimum episcopum Lucianum. Ut supra. 1104 DIOGENES episcopus metropolis Cyzici. Ut supra. PHOTIUS episcopus Tyri metropolis. Ut supra. FLORENTIUS episcopus Sardensium civitatis metropolis Lydiae. Valere me ora, Deo amantissime pater. CONSTANTIUS episcopus metropolis Bostrae. Valere me ora, domine sanctissime et beatissime pater. THEODORUS episcopus metropolis Damasci. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. SELEUCUS gratia Dei episcopus metropolis Amasiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.684426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93_95", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1006", + "psc_text": "Theodosiopolis magnae Armeniae. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. AURELIUS episcopus. Ora pro nobis, pater beatissime. 1106 RESTITUTIANUS episcopus. Ora pro nobis, sancte ac venerabilis papa. AMACIUS episcopus civitatis Sotorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. FONTEIANUS episcopus Sagalassi. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THEODORUS misericordia Dei episcopus Antifelli Lyciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELIPHTONGUS misericordia Dei episcopus Heliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THALASSIUS episcopus civitatis Parii. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS", + "candidate_score": 0.683425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.683271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93_95", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1005", + "psc_text": "ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater. VALERIUS episcopus civitatis Laodiciae Phinicae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. BASILIUS episcopus civitatis Nacholiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. NOE episcopus civitatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. URANIUS episcopus civitatis Ibororum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MANASSES episcopus Theodosiopolis magnae Armeniae. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. AURELIUS episcopus. Ora pro nobis, pater beatissime. 1106 RESTITUTIANUS episcopus. Ora pro nobis, sancte ac venerabilis papa. AMACIUS episcopus civitatis Sotorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime", + "candidate_score": 0.683221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_41_43", + "bdc_text": "Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur . Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1119", + "psc_text": "καθῶς ἂν ἕκαστος ἰσχύσῃ, εἰς πλάτος ἀγάπης ἑαυτὸν ἐκγυμνάσει, ἥς τινος εὐθαλεῖς καρποὺς ὁ Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπος δύναται πορίσασθαι, εἰ μᾶλλον τῆς ταπεινοφροσύνης ἀρετῇ σπουδάσει, ἤπερ τῷ τῆς ἀμβιτίονος πνεύματι φυσηθείη. Μή βούλου δὲ ἀδελφὲ ὑπέρογκα φρονεῖν, ἀλλ' εὐλαβοῦ, καὶ τὰς τῶν χριστιανῶν βασιλέων εὐσεβεῖς ἀκοὰς ἀναιδέσιν αἰτήσεσιν παρενοχλεῖν ἀπόσχου, οἷστισιν ὁμολογουμένως ἐπὶσταμεν ἐπιεικείᾳ σε μᾶλλον ἢ ὑπεροψίᾳ ἀρέσοντα· τῇ γὰρ γνώμῃ τῇ σῇ κατ' οὐδὲν συμβάλλεται ἡ παρά τινων ἐπισκόπων πρὸ ἑξήκοντα, ὡς φῆς, ἐνιαυτῶν γενομένη συγγραφὴ, καὶ οὐδέποτε παρὰ τῶν προηγησαμένων σε, εἰς γνῶσιν τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου πεμφθεῖσα, ᾗτινι τὴν 1168 ἀρχὴν ἀνυποστάτῳ καὶ ὀλισθηρᾷ τυγχανούσῃ βραδέως νῦν καὶ ἀχρίστως ὑποβαλεῖν ἠβουλήθης στηρίγματα, παρὰ τῶν ἐμῶν ἀδελφῶν σχῆμα συναινέσεως, ἥντινά σοι εἰς σὴν ὕβριν τὴν σχυλθεῖσαν αἰδῶ παρεσχηκέναι γινώσκει· Μνήσθητι τί ὁ Δεσπότης τῷ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων σκανδαλίζοντι ἀπειλεῖ, καὶ συνετῶς νόησον ὁποῖον εἴη τοῦ Θεοῦ δικαστήριον ὑπεισελευσόμενος ὁ τοσαύταις ἐκκλησίαις, τοσούτοις ἱερεῦσι σκάνδαλον ἐμβαλεῖν μὴ φοβηθείς. Ὁμολογῶ", + "candidate_score": 0.680823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_38_40", + "bdc_text": "Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet . Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur : nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_968", + "psc_text": "fide sublimius ad laetandum? Quid agnitione Dominica festivius ad coronas, quam nobis olim Salvator ipse tradidit ad salutem, inquiens: Euntes, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti; docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis (Matth. XXVIII, 19, 20) ? Quam veluti auro textam seriem, ex praecepto legislatoris venientem usque ad nos ipse servasti, vocis beati Petri omnibus constitutus interpres, et 1090 ejus fidei beatificationem super omnes adducens. Unde et nos, quippe ut inchoatore bonorum te ad utilitatem utentes, Ecclesiae filiis haereditatem sortemque veritatis ostendimus, non singillatim faciente in occulto unoquoque doctrinam, sed uno spiritu, una conspiratione atque concordia confessionem fidei declarantes; et eramus in communi corona gaudii, quasi in imperialibus coenis, deliciis spiritualibus epulantes, quas per tuas litteras Christus praeparaverat invitatis, et supercoelestem sponsum inter nos conversantem nos cernere putabamus. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ejus (Matth. XVIII, 20),", + "candidate_score": 0.678737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1_3", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est . Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_398", + "psc_text": "religiosa piissimi principis fides multam nobis sollicitudinem Christianae pacis indicunt: ut amputatis dissensionibus, fides catholica inviolata servetur, et his qui prava defendunt, ab errore revocatis, nostra auctoritate, quorum fides probata fuerit, muniantur. Nec aliqua poterit ex hac parte difficultas afferri, cum memoratus presbyter libello proprio sit professus paratum se esse ad corrigendum, si quid in se inventum fuerit quod reprehensione sit dignum. DECET ENIM in talibus causis hoc maxime provideri, ut sine strepitu concertationum et custodiatur charitas, et veritas defendatur. Et ideo quia dilectio tua de tanta causa nos videt necessario esse sollicitos, quam plenissime et lucide universa nobis, quod ante facere debuit, indicare festinet: ne inter assertiones partium aliqua ambiguitate fallamur, et dissensio quae in suis initiis abolenda est nutriatur: cum in corde nostro ea observantia, Deo inspirante, permaneat, ne constitutiones venerabilium Patrum divinitus roboratae, et ad soliditatem fidei pertinentes, prava cujusquam interpretatione violentur. Deus te incolumem custodiat, frater", + "candidate_score": 0.67817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_53", + "bdc_text": "Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_991", + "psc_text": "confirmatum est votum. Quid enim fide ad laetitiam superius? Quid dominica agnitione ad exsultationem clarius, quam ipse desuper nobis Salvator ad salutem tradidit dicens: Ambulantes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti, docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis. Quam ipse tamquam auream catenulam praecepto imponentis deductam in nos conservasti, vocis beati Petri omnibus interpres existens, et illius fidei omnibus beatitudinem attrahens. Unde et nos tamquam principi tibi hujus boni ad utilitatem usi, veritatis filiis Ecclesiae sortem ostendimus, non per singulos singuli tamquam in secreto doctrinam facientes, sed communi spiritu, uno consensu et concordia fidei confessionem cognoscentes. Et fuimus in communi exsultatione spiritalibus tamquam imperialibus coenis, epulationibus in cibis quas per tuas litteras Christus epulantibus apparavit. Et coelestem Sponsum inter nos cernere videbamus epulantem. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ipsius, ibi ait se esse in medio eorum (Matth. XVIII,", + "candidate_score": 0.677778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34_36", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur . Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_311", + "psc_text": "Romam sociandi, synodo indissimulanter occurrant. LEO episcopus, universis episcopis per Siciliam constitutis in Domino salutem. Divinis praeceptis et apostolicis monitis incitamur ut pro omnium Ecclesiarum statu impigro vigilemus affectu, ac si quid usquam reprehensioni invenitur 716 obnoxium, celeri sollicitudine, aut ab ignorantiae imperitia, aut a praesumptionis usurpatione revocemus. Manente enim Dominicae vocis imperio, quo beatissimus apostolus Petrus trina repetitione mysticae sanctionis imbuitur, ut Christi oves, qui Christum diligit, pascat; ipsius sedis, cui per abundantiam divinae gratiae praesumus, reverentia coarctamur, ut periculum desidiae, quantum possumus, declinemus: ne professio summi Apostoli, qua se amatorem Domini esse testatus est, non inveniatur in nobis; qui NEGLIGENTER pascens toties commendatum gregem, convincitur summum non amare pastorem (Joan. XXI, 17). CAP. I. De baptismo non in Epiphania, sed in festo paschali celebrando. Cum ergo mihi de charitatis vestrae actibus fraterna affectione sollicito certis indiciis innotuerit, vos in eo quod inter sacramenta Ecclesiae principale est, ab apostolicae", + "candidate_score": 0.676979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34_36", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur . Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_204", + "psc_text": "ejus qui supra omnes gradus constituitur non erretur? Nam totius familiae Domini status et ordo nutabit, si quod requiritur in corpore, non inveniatur in capite. Ubi est illa beati Pauli apostoli per Spiritum Dei emissa praeceptio, qua in persona Timothei omnium Christi sacerdotum numerus eruditur, et unicuique nostrum dicitur: Manus cito nemini imposueris, neque communices peccatis alienis (I Timoth. V, 22) ? Quid est cito manus imponere, nisi ante aetatem maturitatis, ante tempus examinis, ante meritum obedientiae, ante experientiam disciplinae sacerdotalem honorem tribuere non 660 probatis? Et quid est communicare peccatis alienis, nisi et talem effici ordinantem, qualis est ille qui non meruit ordinari? Sicut enim boni operis sibi comparat fructum qui rectum tenet in eligendo sacerdote judicium, ita gravi semetipsum afficit damno qui in suum collegium assumit indignum. Non ergo in cujusquam persona praetermittendum est quod institutis generalibus continetur, nec putandus est honor ille legitimus qui fuerit contra divinae", + "candidate_score": 0.676631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1_3", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est . Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.675722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_91_93", + "bdc_text": "Scriptae quidem pridie Cal. Mart . datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1003", + "psc_text": "episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. 1105 IBAS episcopus Edessenae metropolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. SOPHRONIUS episcopus Constantinae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. URANIUS episcopus Emissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUSEBIUS episcopus Dorylaei. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. AETHERIUS episcopus Smyrnae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis.", + "candidate_score": 0.675419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_53", + "bdc_text": "Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", + "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", + "candidate_score": 0.675286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_41_43", + "bdc_text": "Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur . Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_682", + "psc_text": "ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ. Ὧι τινι μυστηρίῳ ἐπειδὴ νῦν ἀσεβῶς ἀπὸ ὁλίγων ἀφρόνων ἐναντιοῦται, πάντων τῶν μερῶν ἡμῶν αἱ ἐκκλησίαι πᾶσαι τῆς ὑμετέρας φιλανθρωπίας καταδέονται· διὰ τῶν ἐπισκόπων. ἐπειδὴ καὶ οἱ ἡμέτεροι πιστῶς ἀντειρήκασι, καὶ αὐτὸς ἐκεῖνος Φλαυιανὸς ὁ ἐπίσκοπος λίβελλον ἐκκλήτου ἐπιδέδωκε, γενικὴν σύνοδον κελεύσατε ἐν τῇ Ἰταλίᾳ συνελθεῖν. Ἥ τις πάντα τὰ προσκόμματα οὕτως ἀποκινήσει καὶ καταπραϋνεῖ ἵνα μὴ περαιτέρω τί ποτε ἢ περὶ τῆς πίστεως εὐρεθῇ ἀμφίβολον, ἢ ἐν τῇ ἀγάπῇ μεμερισμένον· συνερχομένων δηλαδὴ τῶν κατὰ τὴν ἀνατολὴν ἐπαρχιῶν ἐπισκόπων· ἵνα ὅσοι καταπονηθέντες ἀπειλαῖς, καὶ ὕβρεσιν, ἀπὸ τῆς ὀδοῦ τῆς ἀληθείας ἐξέκλιναν, 918 εἰς σωτηρίας παραμυθίαν ὁλόκληρον ἀνακληθῶσι· καὶ αὐτοὶ δὲ ὧν ἐστιν ἡ σκληροτάτη ἀπόφασις, ἐὰν γνώμαις κρείττοσιν ἐπακολουθήσωσιν, ἀπὸ τῆς ἑνότητος τῆς ἐκκλησίας μηδαμῶς ἀποστῶσιν. Ὅπως γὰρ μετὰ τὴν ἔκκλητον τοῦτο ἀναγκαίως αἰτοῦμεν, τῶν κατὰ Νικαίαν κανόνων αἱ ψῆφοι μαρτυροῦσιν· αἵ τινες ἀπὸ τῶν πανταχοῦ τοῦ κόσμου ἐπισκόπων καθιδρύθησαν, ὥσπερ ὑπετάξαμεν. Συνέλθετε τοῖς καθολικοῖς τῷ ὑμετέρῳ", + "candidate_score": 0.675225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_91_93", + "bdc_text": "Scriptae quidem pridie Cal. Mart . datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1001", + "psc_text": "amantissime pater. MAXIMUS episcopus magnae civitatis Antiochiae. Valere me in Domino ora, sanctissime et beatissime pater. JUVENALIS episcopus Hierosolymitanus. Valere me in Domino ora, sanctissime et beatissime pater. CYRIACUS episcopus Heracleae metropolis subscripsi per Deo amantissimum episcopum Lucianum. Ut supra. 1104 DIOGENES episcopus metropolis Cyzici. Ut supra. PHOTIUS episcopus Tyri metropolis. Ut supra. FLORENTIUS episcopus Sardensium civitatis metropolis Lydiae. Valere me ora, Deo amantissime pater. CONSTANTIUS episcopus metropolis Bostrae. Valere me ora, domine sanctissime et beatissime pater. THEODORUS episcopus metropolis Damasci. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. SELEUCUS gratia Dei episcopus metropolis Amasiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.674807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_41_43", + "bdc_text": "Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur . Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1090", + "psc_text": "ἁρμόζει τῇ ἡμετέρᾳ πίστει καὶ δόξῃ, ἵνα καθ' ὃν τρόπον αἱ αἱρέσεις δι' ὑμῶν, τοῦ Θεοῦ πράττοντος οὕτω καὶ πᾶσα ἀμβιτίων ���κκοπείη· ὅπερ καὶ τῆς Χριστιανῶν ἐστιν εὐδοκιμήσεως, καὶ τῆς βασιλικῆς. Καὶ ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος φειδέσθω τέρων προνοήσει τῆς εἰρήνης, καὶ μὴ ἐξεῖναι ἑαυτῷ πάντα ἀπολαμβανέτω. Ἐπειδήπερ τῆ Ἀντιοχέων ἐκκλησίᾳ ἄνευ τινὸς 1154 ὑποδείγματος παρὰ τοὺς κανόνας ἐπίσκοπον χειροτονῆσαι ἐτόλμησεν· ὅπερ ἡμεῖς ἔρωτιτοῦ ἀνανεωθῆναι τὴν πίστιν, καὶ σπουδῇ τῆς εἰρήνης ἀναψηλαφῆσαι ἠρτήσαμεν. Ἀποσχέσθω τοίνυν ἀπὸ τῆς τῶν ἐκκλησιαστικῶν κανόνων ὕβρεως, ταὶ τὰς παρανόμους ἐκκλινάτω παραβάσεις· ἵνα μὴ ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας, ἕως οὗ ἔχθρα τῇ εἰρήνῃ ἐπιχειρεῖ, ἀποσχίσῃ· ὅντινα εὔχομεν μᾶλλον ἀδιαβλήτως πράττοντα φιλεῖν, ἤπερ ταύτῃ προσκαρτερείν τῇ τόλμᾳ, ἥτις αὐτὸν δύναται ἀπὸ πάντων χωρίσαι. Ὁ ἀδελφὸς δὲ ὁ ἐμὸς, καὶ συνεπίσκοπος Λουκιανὸς, ὅς μετὰ τοῦ ἐμοῦ τέκνου Βασιλείου τοῦ διακόνου τῆς ὑμετέρας γαληνότητος γράμματα πρὸς ἐμὲ ἐβάστασε, πάσῃ τῇ καθοσιώσει τὴν ἐνταλθεῖσαν αὐτοῖς πρεσβείαν ἐπλήρωσεν, ὃς οὐκ ἂν", + "candidate_score": 0.674301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18_20", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.674065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1_3", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est . Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_926", + "psc_text": "compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel Eutychianae impietatis vestigium relinquatur: quoniam catholica fides, quam instruente nos Spiritu Dei per sanctos Patres a beatis apostolis didicimus et docemus, neutrum subrepere permittit errorem gloriosissime 1062 imperator. Si quid ergo morborum, si quid est vulnerum quod sincera possit correctione curari, ut ad veram sanitatem revocetur optamus. Quae tunc utique non erit dubia, nec cujusquam simplicitati deinceps nocitura, si nullis se excusationibus voluerit obumbrare; cum abolitionem peccati non obtineat nisi vera confessio. Quia vero quidam de fratribus, quod sine dolore non dicimus, contra turbines falsitatis non valuere catholicam tenere constantiam, praedictum fratrem et coepiscopum meum vice mea synodo convenit praesidere.", + "candidate_score": 0.673972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_78_80", + "bdc_text": "Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet . Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent : sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1104", + "psc_text": "Nulla sibimet de multiplicatione congregationis synodalia concilia blandiantur, neque trecentis illis decem atque octo episcopis quantumlibet copiosior numerus sacerdotum vel comparare se audeat, vel praeferre; cum tanto divinitus privilegio Nicaena sit synodus consecrata, ut sive per pauciores, sive per plures ecclesiastica judicia celebrentur, omni penitus auctoritate sit vacuum, quidquid ab illorum fuerit constitutione diversum. CAP. III. Nimis ergo haec improba, nimis sunt prava, quae sacratissimis canonibus inveniuntur esse contraria. In totius Ecclesiae perturbationem superba haec tendit elatio, quae ita abuti voluit concilio synodali, ut fratres in fidei tantummodo negotio convocatos, et definitione ejus causae, quae erat curanda, perfunctos, ad consentiendum sibi, aut depravando traduceret, aut terrendo compelleret. Inde enim fratres nostri ab apostolica sede directi, qui vice mea synodo praesidebant, probabiliter atque constanter illicitis ausibus obstiterunt, aperte reclamantes, ne contra instituta Nicaeni concilii, praesumptio reprobae novitatis assurgeret. Nec potest de eorum contradictione dubitari, de quibus in epistola tua etiam ipse", + "candidate_score": 0.673327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ? Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_141", + "psc_text": "Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam (Matth. XVI, 18) ; ut aeterni templi aedificatio, mirabili munere gratiae 634 Dei, in Petri soliditate consisteret; hac Ecclesiam suam firmitate corroborans, ut illam nec humana temeritas posset appetere, nec portae contra illam inferi praevalerent. Verum hanc petrae istius sacratissimam firmitatem, Deo, ut diximus, aedificante constructam, nimis impia vult praesumptione violare quisquis ejus potestatem tentat infringere, favendo cupiditatibus suis, et id, quod accepit a veteribus, non sequendo: cum nulli se subditum legi, nullis institutionis Dominicae credit regulis contineri, a vestro nostroque, per novae usurpationis ambitum, more desciscens, praesumendo illicita, et quae custodire debuit, negligendo. CAP. II. Verum haec nos, Deo, ut credimus, aspirante, servata circa vos nostrae charitatis gratia, quam sanctitati vestrae apostolica semper sedes, ut meministis, impendit, nitimur consilio maturiore corrigere, et vestrarum Ecclesiarum statum communicato vobiscum labore, componere, non nova instituentes, sed vetera renovantes: ut in status consuetudine,", + "candidate_score": 0.673311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1002", + "psc_text": "Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. GREGORIUS episcopus Adrianopolis. Valere ora Deo amantissime pater. THEODORITUS episcopus Cyri. Valere me in Domino ora, domine, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae, vices agens beatissimi episcopi domni Apamiae Syriae, subscripsi. Valere ora, sanctissime pater. ACACIUS misericordia Dei episcopus civitatis Arthiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOANNES episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.673017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1_3", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est . Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.672098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79_81", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent : sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset . Intra igitur eos paucos dies , quum ex utraque parte lecti essent duodeni quibus summa rei demandata fuerat , et pacis conditiones variae hinc atque illinc essent propositae , iam inter utrosque convenerat ut Farellus perpetuo remaneret , eumque omnes in verum ac legitimum pastorem agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.671988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_77_79", + "bdc_text": "Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet . Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1104", + "psc_text": "Nulla sibimet de multiplicatione congregationis synodalia concilia blandiantur, neque trecentis illis decem atque octo episcopis quantumlibet copiosior numerus sacerdotum vel comparare se audeat, vel praeferre; cum tanto divinitus privilegio Nicaena sit synodus consecrata, ut sive per pauciores, sive per plures ecclesiastica judicia celebrentur, omni penitus auctoritate sit vacuum, quidquid ab illorum fuerit constitutione diversum. CAP. III. Nimis ergo haec improba, nimis sunt prava, quae sacratissimis canonibus inveniuntur esse contraria. In totius Ecclesiae perturbationem superba haec tendit elatio, quae ita abuti voluit concilio synodali, ut fratres in fidei tantummodo negotio convocatos, et definitione ejus causae, quae erat curanda, perfunctos, ad consentiendum sibi, aut depravando traduceret, aut terrendo compelleret. Inde enim fratres nostri ab apostolica sede directi, qui vice mea synodo praesidebant, probabiliter atque constanter illicitis ausibus obstiterunt, aperte reclamantes, ne contra instituta Nicaeni concilii, praesumptio reprobae novitatis assurgeret. Nec potest de eorum contradictione dubitari, de quibus in epistola tua etiam ipse", + "candidate_score": 0.67198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_53", + "bdc_text": "Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1014", + "psc_text": "Quod nos ante oculos semper habentes, non desinemus Domino ac Deo nostro gratias agere et pariter supplicare, gratulantes quod tantae sanctitatis, tantae fidei, tantaeque doctrinae apostolicae sedi, unde religionis nostrae, propitio Christo, fons et origo manavit, antistitem dederit; petentes etiam ut datum concessumque munus pontificii vestri, longissima ad aedificationem Ecclesiarum suarum aetate custodiat. Nos autem etsi impares meritis, pari tamen fide, si quid (quod absit) contra Ecclesiam catholicam profana infestatione tentetur, parati sumus, confortante Domino, cum beatitudine vestra pro veritate fidei 1110 animas nostras ponere, et vitam hanc auctori salutis nostrae et largitori aeternitatis impendere. Et alia manu: Ora pro me, domine merito beatissime, et apostolico honore venerande papa. RUSTICUS episcopus apostolatum vestrum in Domino venerans saluto, et ut digneris pro me orare, supplex rogo. VENERIUS te dominum in Christo meum, reverendissime, saluto; et ut digneris pro me orare, supplex rogo. CONSTANTIANUS episcopus beatitudinem vestram saluto. MAXIMUS episcopus beatitudinem vestram", + "candidate_score": 0.671602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33_35", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_673", + "psc_text": "cupiensque vos placere 915 per omnia Deo, cui pro vobis ab Ecclesia supplicatur, ne ante tribunal Christi Domini rei de silentio judicemur, obsecramus coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur. Nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia quod necesse est nos dicere, veremur, ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri", + "candidate_score": 0.671525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_78_80", + "bdc_text": "Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet . Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent : sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.671437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1003", + "psc_text": "episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. 1105 IBAS episcopus Edessenae metropolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. SOPHRONIUS episcopus Constantinae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. URANIUS episcopus Emissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUSEBIUS episcopus Dorylaei. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. AETHERIUS episcopus Smyrnae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis.", + "candidate_score": 0.671366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_52_54", + "bdc_text": "Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes . Eae Bernensium Uterae ab universa fere concione mirifico applausu probatae sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.669904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_91_93", + "bdc_text": "Scriptae quidem pridie Cal. Mart . datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1007", + "psc_text": "ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS episcopus civitatis Siniandi. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. PANCRATIUS episcopus Lybiadis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. POLYCHRONIUS episcopus Antipatridis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CYRIACUS episcopus civitatis Trognadorum subscripsi per presbyterum meum Chrysippum. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. EUNOMIUS episcopus Nicomediae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. ANASTASIUS episcopus Nicaeae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. SEBASTIANUS episcopus civitatis Berissae. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. JOVINUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Debeltorum. Valere me ora, amantissime pater. Similiter et reliqui omnes episcopi subscripserunt. Explicit relatio sanctae synodi Chalcedonensis ad papam", + "candidate_score": 0.669577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79_81", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent : sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset . Intra igitur eos paucos dies , quum ex utraque parte lecti essent duodeni quibus summa rei demandata fuerat , et pacis conditiones variae hinc atque illinc essent propositae , iam inter utrosque convenerat ut Farellus perpetuo remaneret , eumque omnes in verum ac legitimum pastorem agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.669531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_53", + "bdc_text": "Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_996", + "psc_text": "Huc usque nobis constabat tristitia, 1102 et statim bonorum gratia resplenduit; et unum zizanium revellentes, totum mundum tritico puro cum voluptate replevimus; et tamquam evellendi et plantandi potestatem suscipientes, sectionem quidem usque ad unum coarctavimus, bonorum autem fertilitatem diligenter plantavimus. Deus enim operabatur, et quae conventum thalami coronabat venerabilis Euphemia, quae sicut propriam confessionem fidei a nobis suscipiens definitionem, suo sponso per piissimum principem et amatricem Dei imperatricem obtulit, omnem quidem adversariorum perturbationem sepiens, veritatis autem ut amicam confessionem confirmans, et manu et lingua omnium sententis assignans ad manifestationem. Haec sunt quae tecum praesenti spiritu, et ut fratribus favere scienti, qui nobis in tuorum pene comparuit sapientia, operati sumus. CAP. IV. Innotescimus autem quod et alia quaedam de ordine rerum et regularum ecclesiasticarum constantiae causa statuimus, scientes et vestram sanctitatem, si agnoverit, probaturam haec et confirmaturam. Qui enim ante multa tempora mos fuit, quem tenuit Constantinopolitana sancta Dei Ecclesia ad", + "candidate_score": 0.66926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18_20", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.669218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_41_43", + "bdc_text": "Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur . Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_531", + "psc_text": "ἔγνω αὐτὸν ἡ ὑμῶν ἀδελφότης, ἐν τῇ οἰκείᾳ διαμένοντα κακοδοξίᾳ. καὶ ἄξιον εἶναι τοῦ δέχεσθαι τὴν κρίσιν τῆς καθαιρέσεως· ἐφ' ᾧπερ, εἰ πιστῶς, καὶ συμφερόντως ἀλγεῖ, καὶ εἰ βράδιον γοῦν, ὅμως ἐπιγινώσκει, ὅπως εἰς δέον ἡ τῶν ἐπισκόπων ἐπ' αὐτῷ αὐθεντία κεκίνηται· ἢ εἰ πρὸς τὸ τέλειον τῆς ἀπολογίας ἴδοι, ὥστε πάντα τὰ παρ' αὐτοῦ κακῶς φρονηθέντα, ἐναργεῖ, καὶ παρούσῃ τῇ φωνῇ, καὶ οἰκείᾳ δὲ καταδικασθῆναι ὑπογραφῇ, οὐκ ἔσται καταγνώσεως ἄξιος ὁ περὶ τόν διορθωθέντα ὁποσοσοῦν ἔλεος· ἐπειδήπερ ὁ Κύριος ἡμῶν ὁ ἀληθινὸς, καὶ ἀγαθὸς ποιμὴν, ὁ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θεὶς ὑπὲρ τῶν προβάτων τῶν ἑαυτοῦ, καὶ ὃς ἦλθε τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώπων σῶσαι, οὐκ ἀπολέσαι, μιμητὰς ἡμᾶς τῆς οἰκείας ἀγαθότητος εἶναι βούλεται· ἵνα τοὺς μὲν ἁμαρτάνοντας σωφρονίσῃ τὸ δίκαιον, τοὺς δὲ ἐπιστρέψαντας ὁ τῆς συμπαθείας οἶκτος μηδαμῶς ἀπώσηται. Τότε γὰρ ὄντως, τότε σὺν ἀγαθῷ τῷ καρπῷ τὸ τῆς πίστεως ἀληθὲς ἐκδικεῖται, ὅτε καὶ παρὰ τῶν τῆς δυσσεβείας ἐξάρχων ἡ", + "candidate_score": 0.668603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_11_13", + "bdc_text": "Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est : sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1610", + "psc_text": "permanere. Dicente vero Domino: Beatus qui perseveraverit usque in finem (Matth. XXIV, 13) , unde erit beata perseverantia, nisi de virtute patientiae? Nam secundum apostolicam praedicationem, omnes qui voluerint in Christo pie vivere persecutionem patientur (II Tim. III, 12) . Quae non in eo tantum computanda est, quod contra Christianam pietatem aut ferro aut ignibus agitur, 1418 aut quibuscumque suppliciis, cum persecutionum saevitiam suppleant et dissimilitudines morum, et contumaciae inobedientium, et malignarum tela linguarum: quibus conflictationibus cum omnia semper membra pulsentur, et nulla piorum portio a tentatione sit libera, ita ut periculis nec otia careant, nec labores, quis inter fluctus maris navim diriget, si gubernator abscedat? Quis ab insidiis luporum oves custodiet, si pastoris cura non vigilet (Joan. X, 12)? Quis denique latronibus obsistet et furibus, si speculatorem in prospectu explorationis locatum, ab intentione sollicitudinis amor quietis abducat? Permanendum ergo est in opere credito et in labore suscepto. Constanter tenenda", + "candidate_score": 0.668051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_24_26", + "bdc_text": "adeo nihil non spirituale et divinum conlinebant : adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis . In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.667974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_41", + "bdc_text": "Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1119", + "psc_text": "καθῶς ἂν ἕκαστος ἰσχύσῃ, εἰς πλάτος ἀγάπης ἑαυτὸν ἐκγυμνάσει, ἥς τινος εὐθαλεῖς καρποὺς ὁ Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπος δύναται πορίσασθαι, εἰ μᾶλλον τῆς ταπεινοφροσύνης ἀρετῇ σπουδάσει, ἤπερ τῷ τῆς ἀμβιτίονος πνεύματι φυσηθείη. Μή βούλου δὲ ἀδελφὲ ὑπέρογκα φρονεῖν, ἀλλ' εὐλαβοῦ, καὶ τὰς τῶν χριστιανῶν βασιλέων εὐσεβεῖς ἀκοὰς ἀναιδέσιν αἰτήσεσιν παρενοχλεῖν ἀπόσχου, οἷστισιν ὁμολογουμένως ἐπὶσταμεν ἐπιεικείᾳ σε μᾶλλον ἢ ὑπεροψίᾳ ἀρέσοντα· τῇ γὰρ γνώμῃ τῇ σῇ κατ' οὐδὲν συμβάλλεται ἡ παρά τινων ἐπισκόπων πρὸ ἑξήκοντα, ὡς φῆς, ἐνιαυτῶν γενομένη συγγραφὴ, κ��ὶ οὐδέποτε παρὰ τῶν προηγησαμένων σε, εἰς γνῶσιν τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου πεμφθεῖσα, ᾗτινι τὴν 1168 ἀρχὴν ἀνυποστάτῳ καὶ ὀλισθηρᾷ τυγχανούσῃ βραδέως νῦν καὶ ἀχρίστως ὑποβαλεῖν ἠβουλήθης στηρίγματα, παρὰ τῶν ἐμῶν ἀδελφῶν σχῆμα συναινέσεως, ἥντινά σοι εἰς σὴν ὕβριν τὴν σχυλθεῖσαν αἰδῶ παρεσχηκέναι γινώσκει· Μνήσθητι τί ὁ Δεσπότης τῷ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων σκανδαλίζοντι ἀπειλεῖ, καὶ συνετῶς νόησον ὁποῖον εἴη τοῦ Θεοῦ δικαστήριον ὑπεισελευσόμενος ὁ τοσαύταις ἐκκλησίαις, τοσούτοις ἱερεῦσι σκάνδαλον ἐμβαλεῖν μὴ φοβηθείς. Ὁμολογῶ", + "candidate_score": 0.667632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_52_54", + "bdc_text": "Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes . Eae Bernensium Uterae ab universa fere concione mirifico applausu probatae sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1260", + "psc_text": "MARCIANO Augusto. Geminis clementiae vestrae laetificatus alloquiis, cum debita gratiarum actione rescribo, gaudens de misericordia Dei, qui in virtutibus providentiae vestrae, et ad utilitatem Romanae reipublicae, et ad catholicae Ecclesiae pacem, gloriosissimum praesidium collocavit. Unde confido utramque hanc pietatis vestrae saluberrimam curam ita divinitus adjuvandam, ut plena tranquillitas et Christianae religioni et vestro tribuatur imperio. Quod ergo in provinciis Palaestinis plebes Dei ad unitatem sunt fidei revocatae, et compressis errantium motibus ad evangelicam apostolicamque doctrinam omnium, ut indicare dignamini, corda directa sunt, quodque fratri et coepiscopo meo Juvenali ad sacerdotii sui sedem tandem licuit, non jam resultante populo, sed desiderante, remeare, vestrae fidei opus, vestrae pietatis est fructus. Pro cujus augmento per omnes Christi Ecclesias concors multiplicatur oratio ut si qua adhuc apud Aegyptum caligo residet, quae nondum recepit radios veritatis, totius mundi precibus remedia illuminationis accipiat, et exsecrabilis Dioscori ultra contagiis non gravetur; nec in illo Dominicae oves imprudenti", + "candidate_score": 0.667581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_78_80", + "bdc_text": "Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet . Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent : sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_121", + "psc_text": "est, approberis: Manus cito nemini imposueris (I Tim. V, 22) . CAP. V. Ad synodum quisquis fratrum fuerit evocatus occurrat, nec sanctae congregationi se deneget: in qua maxime constituendum esse noverit quod ad disciplinam poterit ecclesiasticam pertinere. Melius enim omnis culpa vitabitur, si inter sacerdotes Domini collatio frequentior habeatur, et emendationi pariter et charitati plurimum praestat adunata societas. Illic, si quae causae natae fuerint, praestante Domino, ita poterunt terminari, ut contentio nulla resideat; sed sola inter fratres charitas coalescat. Si qua vero causa major evenerit, quae a tua fraternitate illic praesidente non potuerit definiri, relatio tua missa nos consulat: ut revelante Domino, cujus misericordiae profitemur esse quod possumus, quod ipse nobis aspiraverit, rescribamus: ut cognitioni nostrae pro traditione veteris instituti et debita apostolicae sedis reverentia, nostro examine vindicemus: ut enim auctoritatem tuam vice nostra te exercere volumus, ita nobis quae illic componi non potuerint, vel qui vocem appellationis emiserit, reservamus.", + "candidate_score": 0.667558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_53", + "bdc_text": "Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.667556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_48_50", + "bdc_text": "Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus . Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_364", + "psc_text": "epistolam acceperat Leo a Flaviano? Cumque Flavianus deinde memoret Leonis litteras sibi traditas a Pansophio (est epistola 23) quibus edoctus fuerat, eumdem Eutychem libellos direxisse ad Leonem plenos omni fallacia et calliditate; ex his liquet pariter, subdit Quesnellus, non ante Flavianum de litteris ad Leonem ea de re scribendis cogitasse, quam cum didicit pontificem improbis artibus deceptum, falsam de judicio Constantinopolitano cepisse opinionem. 2. Si epistola 23 legatur attente, Leonem non deceptum, sed cautum et necessaria documenta postulantem ac exspectantem invenies. Ad argumentum vero quod pertinet, etiam in epistola 22, Eutychis erroribus expositis, quae πάλαι dudum seu pridem in eum gesta fuerant, a Flaviano ad Leonem directa traduntur cap. 4, et eodem quidem Graeco verbo ἀπεστείλαμεν, direximus, idem Flavianus utitur, quod adhibuit epist. 26. Qua in re ne vox direximus difficultatem moveat, vide annot. 17 (col. 727, n. b) in eamdem epistolam 22. Cum ergo bis Flavianus de eadem damnatione", + "candidate_score": 0.667468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18_20", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.666116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79_81", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent : sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset . Intra igitur eos paucos dies , quum ex utraque parte lecti essent duodeni quibus summa rei demandata fuerat , et pacis conditiones variae hinc atque illinc essent propositae , iam inter utrosque convenerat ut Farellus perpetuo remaneret , eumque omnes in verum ac legitimum pastorem agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.665551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_149", + "psc_text": "esse consessum, postmodum sit sententia meliore sublatum? Exspectarentur certe vota civium, testimonia populorum; quaereretur honoratorum arbitrium, electio clericorum, quae in sacerdotum solent ordinationibus ab his qui noverunt Patrum regulas, custodiri: ut apostolicae auctoritatis norma in omnibus servaretur, qua praecipitur ut sacerdos Ecclesiae praefuturus, non solum attestatione fidelium, sed etiam eorum qui foris sunt testimonio muniatur (I Tim. III, 7), neque illius scandali relinquatur occasio, cum per pacem et Deo placitam concordiam consonis omnium studiis, qui doctor pacis futurus est, ordinatur. CAP. V. Sed ille insperatus nescientibus supervenit, et improvisus abscessit, cursu, ut didicimus, celeri itinera multa conficiens, et per longinquas provincias tanta immaturitate discurrens, ut videatur gloriam de scurrili velocitate potius quam de sacerdotali moderatione captasse. Haec enim directarum ad nos civium verba sunt litterarum: Ante abscessit quam eum venisse 638 nossemus. Non est hoc redire, sed fugere, nec salubritatem impendere diligentiae pastoralis, sed vim inferre latronis et furis, dicente", + "candidate_score": 0.665521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1001", + "psc_text": "amantissime pater. MAXIMUS episcopus magnae civitatis Antiochiae. Valere me in Domino ora, sanctissime et beatissime pater. JUVENALIS episcopus Hierosolymitanus. Valere me in Domino ora, sanctissime et beatissime pater. CYRIACUS episcopus Heracleae metropolis subscripsi per Deo amantissimum episcopum Lucianum. Ut supra. 1104 DIOGENES episcopus metropolis Cyzici. Ut supra. PHOTIUS episcopus Tyri metropolis. Ut supra. FLORENTIUS episcopus Sardensium civitatis metropolis Lydiae. Valere me ora, Deo amantissime pater. CONSTANTIUS episcopus metropolis Bostrae. Valere me ora, domine sanctissime et beatissime pater. THEODORUS episcopus metropolis Damasci. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. SELEUCUS gratia Dei episcopus metropolis Amasiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.665025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_41", + "bdc_text": "Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1090", + "psc_text": "ἁρμόζει τῇ ἡμετέρᾳ πίστει καὶ δόξῃ, ἵνα καθ' ὃν τρόπον αἱ αἱρέσεις δι' ὑμῶν, τοῦ Θεοῦ πράττοντος οὕτω καὶ πᾶσα ἀμβιτίων ἐκκοπείη· ὅπερ καὶ τῆς Χριστιανῶν ἐστιν εὐδοκιμήσεως, καὶ τῆς βασιλικῆς. Καὶ ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος φειδέσθω τέρων προνοήσει τῆς εἰρήνης, καὶ μὴ ἐξεῖναι ἑαυτῷ πάντα ἀπολαμβανέτω. Ἐπειδήπερ τῆ Ἀντιοχέων ἐκκλησίᾳ ἄνευ τινὸς 1154 ὑποδείγματος παρὰ τοὺς κανόνας ἐπίσκοπον χειροτονῆσαι ἐτόλμησεν· ὅπερ ἡμεῖς ἔρωτιτοῦ ἀνανεωθῆναι τὴν πίστιν, καὶ σπουδῇ τῆς εἰρήνης ἀναψηλαφῆσαι ἠρτήσαμεν. Ἀποσχέσθω τοίνυν ἀπὸ τῆς τῶν ἐκκλησιαστικῶν κανόνων ὕβρεως, ταὶ τὰς παρανόμους ἐκκλινάτω παραβάσεις· ἵνα μὴ ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας, ἕως οὗ ἔχθρα τῇ εἰρήνῃ ἐπιχειρεῖ, ἀποσχίσῃ· ὅντινα εὔχομεν μᾶλλον ἀδιαβλήτως πράττοντα φιλεῖν, ἤπερ ταύτῃ προσκαρτερείν τῇ τόλμᾳ, ἥτις αὐτὸν δύναται ἀπὸ πάντων χωρίσαι. Ὁ ἀδελφὸς δὲ ὁ ἐμὸς, καὶ συνεπίσκοπος Λουκιανὸς, ὅς μετὰ τοῦ ἐμοῦ τέκνου Βασιλείου τοῦ διακόνου τῆς ὑμετέρας γαληνότητος γράμματα πρὸς ἐμὲ ἐβάστασε, πάσῃ τῇ καθοσιώσει τὴν ἐνταλθεῖσαν αὐτοῖς πρεσβείαν ἐπλήρωσεν, ὃς οὐκ ἂν", + "candidate_score": 0.66487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_53", + "bdc_text": "Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1011", + "psc_text": "symbolum fidei, quisquis redemptionis sacramenta non negligit, tabulis cordis ascribit, et tenaci, quo ad confundendos haereticorum errores paratior sit, memoriae commendavit. Multi it que in ea gaudentes pariter et exsultantes, recognoverunt fidei suae sensum, et ita se semper ex traditione paterna tenuisse, ut vester apostolatus exposuit, jure laetantur. Nonnulli sollicitiores facti, beatitudinis vestrae admonitione percepta modis, omnibus se gratulantur instructos, datamque sibi occasionem gaudent, qua libere ac fiducialiter, suffragante etiam apostolicae sedis auctoritate, eloquantur, et asserat unusquisque quod credit. CAP. III. Quis autem apostolatui vestro pro hoc tanto munere, quo non solum Gallias, sed totum mundum, velut quibusdam pretiosissimis gemmis ornavit, dignas aestimet gratias posse persolvi? Doctrinae post Deum vestrae debet fidelis, ut constanter teneat quod credebat; debet etiam infidelis, ut a perfidia sua, agnita veritate, discedat, 1109 et apostolicae institutionis luce perfusus, erroris sui tenebras derelinquat, magisque sequatur et credat, quod per os vestrum Dominus noster Jesus Christus de", + "candidate_score": 0.664095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_52_54", + "bdc_text": "Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes . Eae Bernensium Uterae ab universa fere concione mirifico applausu probatae sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1640", + "psc_text": "tua cleri et plebis atque omnium fidelium egit electio, universam mecum Ecclesiam Domini gaudere rescribo, utque hoc benignitas divinae pietatis multiplicata gratia confirmet, exopto; ita ipsi per omnia tua devotione famulante, ut etiam eos qui veritati aliquatenus restiterunt, reconciliandos Deo per Ecclesiae preces instanter acquiras, et sacramento catholicae fidei, cujus soliditas nullam divisionem recipit, sollicitus rector adjungas: illum imitatus verum piumque pastorem, qui animam suam posuit pro ovibus suis (Joan. X, 11), et errantem unam ovem non flagellis coercuit, sed ad ovile proprium suis humeris reportavit (Luc. XV, 5). CAP. II. Agat ergo dilectio tua, frater charissime, ne vel Nestoriani dogmatis vel Eutychiani erroris ullum in Dei populo possit vestigium reperiri: quia nemo potest fundamentum ponere, praeter id quod positum est, qui est Christus Jesus (I Cor. XIII, 11) : qui universum 1436 mundum non reconciliaret Deo Patri, nisi per fidei regenerationem omnes in nostrae carnis veritate susciperet. Cum ergo", + "candidate_score": 0.663424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_51_53", + "bdc_text": "Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1292", + "psc_text": "principis animus exsultabit, et quam pariter universa plebs Dei et Ecclesiae Christi procul ab omni discordia liberae permanebunt, litteris suis nos laetificare dignetur, quibus illo perfici valeamus affectu, quem prudentissimis vestris insitum copiose jam novimus vigere praecordiis: ut perceptis alacriter vestrae sanctitatis epistolis, et gratias agamus Domino Deo nostro Christo, qui totius difficultatis vincula disrupit, eidemque vota solemnia pro vestra beatitudine persolvamus. CAP. IV. De his autem quae Constantinopolitanae gratia sedis sancita sunt in Chalcedonensi nuper universali synodo, pro certo beatitudo vestra hoc habeat, nullam esse culpam in me, homine qui semper otium et quietem, in humilitate me continens, ab ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex", + "candidate_score": 0.663255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_56_58", + "bdc_text": "Praeterea ex populi consensu ac suffragiis decernit senatus et quatuor consules ut in eandem sententiam ad D. D. Bernenses rescribatur . Literae in praesentia scribuntur , obsignantur , tabellario statim dantur . Pauci fuere ex adversa parte qui praefectum provinciae tunc absentem exspectandum esse dicerent , eamque rescriptionem in adventum eius differendam , propterea quod ipse cum legatis Bernensibus de illa duorum mensium dilatione pronunciasset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_460", + "psc_text": "Prospero, ab ipso scilicet Leone dictatae, Quesnellus contendit; Prosperum enim Leonis notarium fuisse Ado in Chronico scripsit. At emendatiores editiones et mss. nec et, nec ei praeferre, sed tantum ab ipso dictatae creduntur, pronuntiat Antelmius, epist. 2, n. 28 et 30. In ms. quidem antiquissimo capituli Veronensis, signato num. 46, sic legimus: Ab isto dictatae creduntur, uti ex Gennadio Marcellinus in Chronico retulit. Id tamen Gennadius non ex sua, sed ex Gallorum, inter quos versabatur, opinione tradidit: facile autem evenire solet ut quae opinione vulgari feruntur, augeantur vel etiam immutentur. 5. Enimvero Leonis, non autem Prosperi hanc et caeteras in Eutychen epistolas esse evidenter ostendit stylus, qui aliis Leonis Operibus similis, a stylo Operum Prosperi apertissime discrepat. Neque harum epistolarum auctor astrui potest Prosper, quin auctor simul dicatur caeterorum omnium Leonis Operum, ita ut ab initio ejus pontificatus usque ad finem omnes ejus non tam epistolas quam sermones scripserit, et", + "candidate_score": 0.662309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_51_53", + "bdc_text": "Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_954", + "psc_text": "Se cum suis Eutychianorum damnationi subscribere profitetur. Domino sancto et beatissimo Patri LEONI EUSEBIUS Mediolanensis episcopus. CAP. I. Reversis, Domino annuente, fratribus nostris, quos ad Orientem fidei causa sollicite provida beatitudo vestra direxerat, decursisque litteris quas per eos tua sanctitas destinavit, omni exsultatione in Christo relevatus sum, quod effectum commissae sibi legationis eosdem reportasse vestra pagina designavit. Nec mirum quod Dominus noster Jesus Christus catholicae fidei, quam tenemus, majestatis sua gratiam custodiamque praestiterit: quando vos idoneos cultus sui assertores in apostoli sui sede praesulem collocavit, qui et recta sentire de incarnationis Dominicae sacramento, et eadem potestis rectius custodire. CAP. II. Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam", + "candidate_score": 0.661152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_42_44", + "bdc_text": "Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur . Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1317", + "psc_text": "primum, ut ab hac intentione recederes, fraterno animo missis litteris admonerem? Ad quas cum non rescriberes, ipse te a colloquii mei consortio separasti. Denique inde jam tacui, sed clementissimo principi, custodi fidei, frequenti litterarum petitione suggessi, ut pro pace Ecclesiarum, quam tibi maxime prodesse 1278 cognoscis, haec quae nunc a tua dilectione facta sunt, implerentur. Cui ineffabiles gratias ago, quod secundum eruditionem Spiritus sancti, cujus est virtute plenissimus, sacerdotali dignatur studere concordiae, sciens sibi orationes supplicantium copiosius profuturas, si famuli unius Domini in nullo sint a verae pacis unitate divisi. CAP. II. Quod ergo in Constantinopolitana Ecclesia quaedam in officiis clericorum correcta significas, ut et Aetium presbyterum in gratiam tuam affectionemque revocaveris, et Andream ab archidiaconi actione submoveris, nobis placuisse rescribo: quia existimationem tuam, ut optabam, plurimum erigit atque commendat. Et merito post correctionem in oblivionem perducitur, quod reprehensioni obnoxium videbatur, cum haereticorum provectione, et discipulorum sanctae memoriae Flaviani injuria", + "candidate_score": 0.661053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1005", + "psc_text": "ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater. VALERIUS episcopus civitatis Laodiciae Phinicae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. BASILIUS episcopus civitatis Nacholiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. NOE episcopus civitatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. URANIUS episcopus civitatis Ibororum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MANASSES episcopus Theodosiopolis magnae Armeniae. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. AURELIUS episcopus. Ora pro nobis, pater beatissime. 1106 RESTITUTIANUS episcopus. Ora pro nobis, sancte ac venerabilis papa. AMACIUS episcopus civitatis Sotorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime", + "candidate_score": 0.660884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_76_78", + "bdc_text": "Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "contra Christi ministros saevius insurrexit. Nam ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere, consensus assentatio videretur, 1220 aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio; inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli a dissensionis incitati auctore ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum, malo ejus, auctore totius bonitatis dispensante, perventum est. Dulcius siquidem munera gratiae divinae proveniunt, quoties non sine magnis sudoribus acquiruntur; et minus bonum videri solet pax continuata per otium, quam reddita per labores. Ipsa quoque veritas et clarius renitescit, et fortius retinetur, dum quae fides prius docuerat, haec postea examinatio confirmarit. Multum denique sacerdotalis officii meritum splendescit, ubi sic summorum servatur auctoritas, ut in nullo inferiorum putetur imminuta libertas. 1221 Et ad majorem Dei gloriam proficit finis examinis, quando ad hoc se accipit exerendi fiducia, ut vincatur adversitas: ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. CAP. II.", + "candidate_score": 0.660184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_48_50", + "bdc_text": "Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus . Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.659693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79_81", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent : sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset . Intra igitur eos paucos dies , quum ex utraque parte lecti essent duodeni quibus summa rei demandata fuerat , et pacis conditiones variae hinc atque illinc essent propositae , iam inter utrosque convenerat ut Farellus perpetuo remaneret , eumque omnes in verum ac legitimum pastorem agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1577", + "psc_text": "Leo. Hac autem in re vetusti catalogi episcoporum Ecclesiae Ravennatis difficultatem afferent: vetusti, inquam, qui apud Agnellum a Bacchinio primum editum legi possunt; nam recentiores apud Rubeum et Ughellum etsi in re praesenti non obsint, antiquum tamen ordinem deseruere ex arbitrio, ut cum quibusdam praejudiciis nonnulla posterius detecta monumenta conciliarentur. In antiquis autem illis catalogis nullus quidem Leo hujus aevi episcopus reperitur; at Neo praecessor fit S. Petro Chrysologo, cum ex hac epistola posterior esse deberet. Ut autem haec difficultas tollatur, duo in his catalogis distinguenda sunt, ordo episcoporum, et tempus at gesta quae iisdem tribuuntur. Ordo catalogorum veterum, quoad priorum saeculorum episcopos cum derivatus fuerit ex antiquissimis diptychis quae in quibusque Ecclesiis jamdiu custodita fuere, nisi quid omnino evidens cogat, retinendus est. Tempus autem et gesta singulis episcopis ascripta, cum ex diptychis, in quibus sola episcoporum nomina describebantur, sumi nequiverint, ex auctorum medii aevi arbitrio, vel etiam ex vulgatis", + "candidate_score": 0.659467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_51_53", + "bdc_text": "Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", + "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", + "candidate_score": 0.65909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1007", + "psc_text": "ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS episcopus civitatis Siniandi. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. PANCRATIUS episcopus Lybiadis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. POLYCHRONIUS episcopus Antipatridis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CYRIACUS episcopus civitatis Trognadorum subscripsi per presbyterum meum Chrysippum. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. EUNOMIUS episcopus Nicomediae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. ANASTASIUS episcopus Nicaeae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. SEBASTIANUS episcopus civitatis Berissae. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. JOVINUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Debeltorum. Valere me ora, amantissime pater. Similiter et reliqui omnes episcopi subscripserunt. Explicit relatio sanctae synodi Chalcedonensis ad papam", + "candidate_score": 0.659015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_72_74", + "bdc_text": "itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD . Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae . Huc addiderunt sese animam et quidquid Dominus dedisset potius relicturos quam passuros esse ut evangelio Christi et ministris eius tanta ignominia , tam atrox contumelia fieret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454", + "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,", + "candidate_score": 0.657531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_151", + "psc_text": "commune cunctis fratribus consulentes, et male ordinatum submoveri, et episcopum Projectum in suo sacerdotio permanere debere decrevimus: id statuentes ut si quisquam fratrum nostrorum in quacumque provincia decesserit, is sibi ordinationem vindicet sacerdotis, quem illius provinciae metropolitanum esse constiterit. Duae, ut videmus, causae transactae sunt, in quibus tamen multa sunt quae praeter rationem ecclesiasticam videantur esse commissa, et justi judicii debeant exspectare censuram. Sed nos diutius hic non possumus immorari, cum ad alia quae nobis cum vestra sanctitate sollicitius conferenda sunt provocemur. CAP. VI. Militaris manus, ut didicimus, per provincias sequitur sacerdotem, et armati praesidii praesumptione suffulto ad invadendas per tumultum famulatur ecclesias, quae proprios amiserint sacerdotes. Trahuntur ordinandi ante hoc officium, his quibus praeficiendi sunt civitatibus ignorati. Ut enim notus qui fuerit et probatus per pacem petitur, ita per vim necesse est, qui ignotus adducitur, imponatur. Obtestor et obsecro, et sub Dei vos invocatione convenio, prohibete, fratres, talia, et", + "candidate_score": 0.657471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1006", + "psc_text": "Theodosiopolis magnae Armeniae. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. AURELIUS episcopus. Ora pro nobis, pater beatissime. 1106 RESTITUTIANUS episcopus. Ora pro nobis, sancte ac venerabilis papa. AMACIUS episcopus civitatis Sotorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. FONTEIANUS episcopus Sagalassi. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THEODORUS misericordia Dei episcopus Antifelli Lyciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELIPHTONGUS misericordia Dei episcopus Heliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THALASSIUS episcopus civitatis Parii. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS", + "candidate_score": 0.656269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_42", + "bdc_text": "Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1131", + "psc_text": "iterum: Quia apud Dominum misericordia est, et copiosa apud eum redemptio (Ps. CXXIX, 7) . In dispensandis itaque Dei donis non debemus esse difficiles, nec accusantium se lacrymas gemitusque negligere, cum ipsam poenitendi affectionem ex Dei credamus inspiratione conceptam, dicente Apostolo: Ne forte det illis Deus poenitentiam, ut resipiscant a diaboli laqueis, a quo captivi tenentur ad ipsius voluntatem (II Tim. II, 25) . CAP. V. Unde oportet unumquemque Christianum conscientiae suae habere judicium, ne 1176 converti ad Deum de die in diem differat, nec satisfactionis sibi tempus in fine vitae suae constituat: quia periculose hac se conditione fragilitas et ignorantia humana concludit, ut ad paucarum horarum se reservet incertum; et cum possit pleniore satisfactione indulgentiam promereri, illius temporis angustias eligat, quo vix inveniat spatium vel confessio poenitentis, vel reconciliatio sacerdotis. Verum, ut dixi, etiam talium necessitati ita auxiliandum est, ut et actio illis poenitentiae, et communionis gratia, si eam,", + "candidate_score": 0.65622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19_21", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_863", + "psc_text": "inseparabiliter atque indifferenter uniti, state constanter et viriliter agite; ac si quae sunt morae de his quae poscimus ordinandis, per occasiones tamen, quas fidas gratia divina providerit, litteris nos vestrae dilectionis instruite. Quia multum solatii est, 1024 cum sollicitis animis rerum desideratarum actio nuntiatur. Volumus autem ut hae litterae nostrae, quas ad vestram dilectionem misimus, etiam caeteris catholicis innotescant: quo intelligant se quoque ad defensionem fidei hisce nostris exhortationibus incitari. Data sexto idus Novembris, Valentiniano Augusto septies et Avieno consulibus. EPISTOLA LXXVI. MARCIANI IMPERATORIS AD ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. Decimo kalendas Decembris Constantinopoli, domino nostro Valentiniano imperatore nostro piissimo septimum et Avieno clarissimis consulibus, sacrae litterae missae sunt a domino nostro Marciano perpetuo imperatore ad sanctissimum episcopum Leonem, quibus significabat eos qui ab eodem viro reverendissimo missi fuerant hilariter fuisse susceptos: quare cum omni alacritate eo se conferre dignetur, et synodum celebrare; vel, si hoc ei grave videbitur, suis litteris significet", + "candidate_score": 0.65605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_568", + "psc_text": "absumenda, ut profectio 857 sacerdotum, qui negotio sufficiant, valeat ordinari. Nam illud quod pietas ipsius etiam me credidit debere interesse concilio, etiamsi secundum aliquod praecedens exigeretur exemplum, nunc tamen nequaquam posset impleri: quia rerum praesentium nimis incerta conditio a tantae urbis populis me abesse non sineret; et in desperationem quamdam animi tumultuantium mitterentur, si pro occasione causae ecclesiasticae viderer patriam et sedem apostolicam velle deserere. Quia igitur ad publicam utilitatem pertinuisse cognoscitis, ut salva clementiae vestrae venia, charitati me et precibus civium non negarem; in his fratribus meis, quos vice mea misi me quoque adesse cum caeteris qui adfuerint, aestimate: quibus secundum causam satis mihi ex gestorum serie, et ipsius de quo agitur, professione, patefactam, evidenter et plene quid servandum esset ostendi. Non enim de portiuncula aliqua fidei nostrae, quae minus lucide declarata sit, quaeritur; sed hoc stultissima resultatio audet incessere, quod Dominus noster in Ecclesia neminem sexus utriusque voluit", + "candidate_score": 0.65586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_43_45", + "bdc_text": "Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat . Hae quum redditae essent , magistratui visum est ut intra paucos dies uterque senatus cogeretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO In duas epistolas sequentes, I et II, ubi etiam de epistola XVIII. 1. De duabus epistolis 1 ad Aquileiensem episcopum, et 2 ad Septimum Altinensem, quae ex ipso argumento simul jungendae sunt, agi non potest, nisi quaedam dicantur etiam de epistola 18 ad Januarium, quae ob excitatas controversias non exiguum cum illis nexum habere videtur. Ita haec prima admonitio tribus epistolis lucem afferet. 2. Postquam Card. Norisius in Pelagianae Historiae lib. II c. 12 duabus columnis, e regione edens duas Leonis epistolas ad Septimum, atque Januarium, palam fecit utrasque esse ejusdem exempli, de alterutra dubitari coepit. Quesnellus prolixa observatione epistolam ad Septimum suppositionis accusavit, et imposturae auctorem credidit Isidorum Mercatorem. E contra Josephus Antelmius dissert. 4 de veris Operibus S. Leonis Magni hanc epistolam genuinam propugnans, illam ad Januarium commentitiam contendit. Aliquot subinde epistolae editae sunt ab utroque, quibus suam quisque sententiam vindicare studuit. Pagius in Critica ad an.", + "candidate_score": 0.65512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_51_53", + "bdc_text": "Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.655056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_58_60", + "bdc_text": "Pauci fuere ex adversa parte qui praefectum provinciae tunc absentem exspectandum esse dicerent , eamque rescriptionem in adventum eius differendam , propterea quod ipse cum legatis Bernensibus de illa duorum mensium dilatione pronunciasset . Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt . Inde factum est ut postea varia quidem sed levia dissidia emerserint , et concordia illa , quamvis publice confecta esset , turbata fuerit nec satis rata firmaque potuerit permanere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.654434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_51_53", + "bdc_text": "Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_823", + "psc_text": "patientiam, tranquillitatem et bona totius sanctitatis ac perfectionis elegit, et per beatissimum apostolum Petrum, quem vita et conversatione vestra nobis divino munere redditum credimus, ut quidquid Arelatensis Ecclesia, sicut superius indicavimus, vel ab antiquitate suscepit, vel postea auctoritate sedis apostolicae vindicavit, id omne ad suum pontificium revocare ejusdem Ecclesiae sacerdotem beatitudinis vestrae auctoritas in perpetuum mansura praecipiat. Ipsi autem vel officiorum causa, vel hujus legationis obtentu, sanctimoniae vestrae nos praesentassemus aspectibus, nisi alios infirmitas, alios anni praesentis penuria ab hac votorum nostrorum cupiditate revocasset. Sed confidimus in Domino Jesu Christo, qui precibus et desideriis nostris effectum promptissimae pietatis vestrae praestitit, quod qui nunc legationis officio fraudamur, gratiarum postea referendarum per nosmetipsos actione fungemur. 998 EPISTOLA LXVI. SANCTI LEONIS PAPAE AD PRAECEDENTES COMPROVINCIALIUM EPISCOPORUM METROPOLIS ARELATENSIS PRECES RESPONDENTIS. SYNOPSIS. Sententiam suam S. Leo interponit super antiqua controversia inter Arelatensem et Viennensem Ecclesias, et cuique suos limites assignat. Dilectissimis fratribus, CONSTANTINO, ARMENTARIO,", + "candidate_score": 0.654231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_71_73", + "bdc_text": "nihil hic nec dolo nec vi nec clam actum fuisse : itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD . Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454", + "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,", + "candidate_score": 0.653631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_76_78", + "bdc_text": "Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.653273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_76_78", + "bdc_text": "Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_121", + "psc_text": "est, approberis: Manus cito nemini imposueris (I Tim. V, 22) . CAP. V. Ad synodum quisquis fratrum fuerit evocatus occurrat, nec sanctae congregationi se deneget: in qua maxime constituendum esse noverit quod ad disciplinam poterit ecclesiasticam pertinere. Melius enim omnis culpa vitabitur, si inter sacerdotes Domini collatio frequentior habeatur, et emendationi pariter et charitati plurimum praestat adunata societas. Illic, si quae causae natae fuerint, praestante Domino, ita poterunt terminari, ut contentio nulla resideat; sed sola inter fratres charitas coalescat. Si qua vero causa major evenerit, quae a tua fraternitate illic praesidente non potuerit definiri, relatio tua missa nos consulat: ut revelante Domino, cujus misericordiae profitemur esse quod possumus, quod ipse nobis aspiraverit, rescribamus: ut cognitioni nostrae pro traditione veteris instituti et debita apostolicae sedis reverentia, nostro examine vindicemus: ut enim auctoritatem tuam vice nostra te exercere volumus, ita nobis quae illic componi non potuerint, vel qui vocem appellationis emiserit, reservamus.", + "candidate_score": 0.652174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_51_53", + "bdc_text": "Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.651703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_51_53", + "bdc_text": "Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_891", + "psc_text": "speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant, frater charissime. Remeantibus ergo praedictis, salutationis vicissitudinem reddo, et ut contra falsitatis astutias perseverantem diligentiam teneas fidenter exhortor; cum tibi ad hoc et tuus animus et nostra auctoritas suffragetur. Quoniam licet de multis meliora indicata sint, quod scilicet doleant se deceptos, et damnata perfidia cum auctoribus suis, gratiam nostrae communionis exposcant (quod nos adeo libenter accepimus, reddituri his hanc quam desiderant communionem, cum promissa compleverint), quosdam tamen 1043 persistere in sua obduratione cognovimus: quos oportet districtius comprimi, si nequeunt benignitate sanari. Ad quam rem nostros post diem venerabilem Paschae dirigemus, qui tecum participato consilio ea quae a nobis constituta fuerint", + "candidate_score": 0.651369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47_49", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.650723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_448", + "psc_text": "poenitentiam perfectam multasque lacrymas placare Deum, nostrumque cor vehementer contristatum in ejus ruina, per veram sanare poenitentiam: non solum hoc non fecit, sed etiam per omnia conturbare sanctam quae apud nos est Ecclesiam festinavit, propositiones injuriarum publice ponens et maledictionibus plenas; super haec et preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, et easdem arrogantia et petulantia plenas, per omnia divinas regulas conculcare conatus. CAP. III. Sed his ita secutis, litterae nobis datae sunt vestrae sanctitatis per admirabilem comitem Pansophium, per quas sumus edocti, quia idem Eutyches libellos direxit vobis plenos omni fallacia atque 791 calliditate, dicens: Judicii tempore libellos se dedisse appellationis et nobis et hic convenienti sancto concilio; et appellasse vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eodem factum est; sed etiam in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Commotus itaque, sanctissime pater, in his omnibus quae ab eo praesumpta sunt, et", + "candidate_score": 0.650313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_864", + "psc_text": "Avieno clarissimis consulibus, sacrae litterae missae sunt a domino nostro Marciano perpetuo imperatore ad sanctissimum episcopum Leonem, quibus significabat eos qui ab eodem viro reverendissimo missi fuerant hilariter fuisse susceptos: quare cum omni alacritate eo se conferre dignetur, et synodum celebrare; vel, si hoc ei grave videbitur, suis litteris significet ut, sacris litteris episcopis vocatis, in qua placuerit civitate, fidei convenientia decernantur. 1025 LEONI reverentissimo episcopo Ecclesiae gloriosissimae civitatis Romae, MARCIANUS. De studio et oratione nostra sanctitas tua non dubitat: quoniam veram Christianorum religionem et apostolicam fidem firmam volumus permanere, et ab omni populo pia mente servari. Denique securitatem nostrae potentiae ex recta religione et propitiatione Salvatoris nostri consistere non ambigimus. Quapropter reverendissimos viros quos ad nostram pietatem sanctitas tua direxit libenter et sicut decebat animo grato suscepimus. Superest ut si placuerit tuae beatitudini in has partes advenire et synodum celebrare, hoc facere religionis affectu dignetur: nostris utique desideriis vestra", + "candidate_score": 0.65023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_35", + "bdc_text": "Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_666", + "psc_text": "quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur; nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia, quod necesse est nos dicere, veremur ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae Divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento, quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit, generalem synodum jubeatis intra Italiam celebrari, 909 quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne ultra aliquid sit", + "candidate_score": 0.649816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_71_73", + "bdc_text": "nihil hic nec dolo nec vi nec clam actum fuisse : itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD . Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.649299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_43_45", + "bdc_text": "Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat . Hae quum redditae essent , magistratui visum est ut intra paucos dies uterque senatus cogeretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.648384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_43_45", + "bdc_text": "Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat . Hae quum redditae essent , magistratui visum est ut intra paucos dies uterque senatus cogeretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.648189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_428", + "psc_text": "διδόναι, φόβον ἀποδιδόναι, καὶ ἐκδέχεσθαι, οὐκ ἐρευνᾷν τὸν κριτὴν ὁμολογοῦμεν. Ταῦτα διὰ βραχέων ἀπεκρινάμην, ἀδελφὲ, τοῖς σοῖς γράμμασι, πλείονα μέλλων γράφειν, εἰ πρὸς ἐμὲ ὁ ἀδελφὸς καὶ συνεπίσκοπος ἡμέτερος Φλαυιανός τινα περὶ τούτου τοῦ πράγματος γράμματα ἔπεμψεν. Εἰ γάρ σοι ἀπαρέσκει, ὅτι περ γράφεις, σαυτῷ ᾑρῆσθαι τὴν ἀκρόασιν, ἡμεῖς ποίῳ τρόπῳ περὶ τούτων δικάσαι δυνάμεθα, οὓς μή τε ὁρῶμεν 780 διὰ τὴν ἀπουσίαν, καὶ τὶ ἐνόησαν, τῇ σιωπῇ αὐτῶν ἀγνοοῦμεν; δίκαιος μεσίτης οὐκ ἔστιν, ὃς ἑνὸς μέρους οὕτως ἀκούει, ὡς ἑτέρῳ μέρει μηδὲν φυλάξαι. Ἐπί πᾶσι δὲ προτρεπόμεθά σε, ἀδελφὲ τιμιὼτατε, ὥστε τοῖ;ς παρὰ τοῦ μακαριωτάτου πάπα τῆς πόλεως Ῥώμης γραφομένοις πειθαρχοῦντως προσέχειν· ἐπειδὴ ὁ μακάριος Πέτρος, ὃς ἐν τῇ ἰδίᾳ καθέδρᾳ καὶ ζῇ, καὶ προκάθηται, δίδωσι τοῖς ζητοῦσι τῆς πίστεως τὴν ἀλήθειαν· Ἡμεῖ;ς γὰρ σπουδῇ τῆς εἰρήνης, καὶ τῆς πίστεως, ἐκτὸς συναινέσεως τοῦ Ῥώμης ἐπισκόπου, πίστεως αἰτίας διαγνῶναι οὐ δυνάμεθα. Ὑγιαίνουσαν τὴν ἀγάπην τὴν σὴν ὁ δεσπότης χρόνῷ μακροτάτῳ", + "candidate_score": 0.647429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_50_52", + "bdc_text": "Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset . Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_392", + "psc_text": "Si enim de numero nostro fuissent, nobiscum mansissent. Quando autem coeperunt assumere impietatem, illud quod prius occultabatur in illis aperitur, et dolus omnis fit omnibus manifestus. Inveniuntur autem infirmae fidei homines, et qui divinas lectiones nesciunt, et secum eos in perditionem praecipitant, dissipantes, et vituperantes Patrum 760 disciplinas et relinquentes sanctas Scripturas ad suam ipsorum perditionem. Quos debemus praevidere, et a quibus multum vacare, ne in sua malitia aliqui occupati, concidant de sua firmitate. Exacuerunt enim linguam suam quasi serpentes, et venenum in labiis habent quasi aspides. De his haec propheta clamavit. CAP. III. Talis nobis Eutyches emersit, quondam presbyter et archimandrites, qui quasi nostrae religionis sectam sapiebat, et hanc praeferebat; Nestorii autem impietatem confirmabat, et succingebatur pro Nestorio militare in pugna quae contra Nestorium parabatur: trecentorum autem decem et octo sanctorum Patrum de fide expositionem factam et sanctae memoriae Cyrilli epistolam scriptam ad Nestorium vel ad similes ejus, cui", + "candidate_score": 0.645104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_865", + "psc_text": "potentiae ex recta religione et propitiatione Salvatoris nostri consistere non ambigimus. Quapropter reverendissimos viros quos ad nostram pietatem sanctitas tua direxit libenter et sicut decebat animo grato suscepimus. Superest ut si placuerit tuae beatitudini in has partes advenire et synodum celebrare, hoc facere religionis affectu dignetur: nostris utique desideriis vestra sanctitas satisfaciet, et sacrae religioni quae utilia sunt decernet. Si vero hoc onerosum est ut tu ad has partes advenias, hoc ipsum nobis propriis litteris tua sanctitas manifestet, quatenus in omnem Orientem et in ipsam Thraciam et Illyricum sacrae nostrae litterae diligantur, ut ad quemdam definitum locum, ubi nobis placuerit, omnes sanctissimi episcopi debeant convenire, et quae Christianorum religioni atque catholicae fidei prosint, sicut sanctitas tua secundum ecclesiasticas regulas definivit, sua dispositione declarent. Τῇ πρὸ δέκα καλανδῶν Δεκεμβρίων ἐν Κωνσταντινουπόλει, τοῦ Δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ τοῦ εὐσεβεστάτου ἡμῶν βασιλέως τὸ ὄγδοον, καὶ Ἀβιηνοῦ, τῶν λαμπροτάτων ὑπάτων, θεῖα γράμματα κατεπέμφθη παρὸ τοῦ", + "candidate_score": 0.644069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1048", + "psc_text": "οἰκουμενικῇ συνόδῳ πεπραγμένα λαβὼν ταύτης τῆς βασιλευούσης ἐξεδήμησε πόλεως. Ἐπειδὴ δὲ μετ' ἐκείνους πρέπον ἦν τοὺς ὑπολελειμμένους καὶ εἰς γνῶσιν ἡμῶν ἀναγκαίως ἐλθεῖν ὀφείλοντας χάρτας, καὶ δι' ἡμετέρων ἀνδρῶν ἀποσταλῆναι· διὰ τὸ ἰδικῶς ἡμῖν πεπρᾶχθαί τινα, τούτου χάριν ἐπιλεξάμενοι ἄνδρα εὐσεβείᾳ τε, 1125 καὶ συνέσει, καὶ τῇ περὶ τὴν πίστιν ἀκεραιότητι πλουτοῦντα τὸν μνημονευθέντα θεοσεβέστατον ἐπίσκοπον, ἅμα τῷ προειρημένῳ διακόνῳ εἰς τὴν ὑμετέραν μεγίστην Ῥώμην ἐξαπεστείλαμεν ἵνα τὰ μὲν διὰ τῶν χαρτῶν, τὰ δὲ δι' ἑαυτῶν σαφῆ ποιήσαντες ἀποκρίσεως προσφόρῳ τε, καὶ ὑμῖν πρεπούσης χαίροντες πρὸς ἡμᾶς ἐπανέλθωσιν, ἀνυμνοῦντες μετὰ πάντων τὴν ἀγάπην, καὶ τὴν φιλοφροσύνην τὴν συνήθη περὶ τὸν τῆς βασιλεύουσης ταύτης πόλεως θρόνον, τῇ πατρικῇ κηδεμονίᾳ τῆς ὑμετέρας μακαριότητος ὅπως μὲν γὰρ ἡ ἁγία, καὶ οἰκουμενικὴ σ��νοδος ἐρευνήσασα τὴν γεγενημένην ζάλην κατὰ τῆς κοινῆς εἰρήνης εὗρε τὸν αἴτιον, Διόσκορόν φημι, τὸν τῆς Ἀλεξανδρέων γεγονότα πρώην ἐπίσκοπον, καὶ ἀπέτεμε τῆς ἱερωσύνης, τὰ παρὰ τῆς ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου λεπτομερέστερον", + "candidate_score": 0.644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_44_46", + "bdc_text": "Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat . Hae quum redditae essent , magistratui visum est ut intra paucos dies uterque senatus cogeretur . Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.643096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_872", + "psc_text": "principis mei conjugis in gloriosa civitate Constantinopoli sanctae memoriae episcopi Flaviani corpus allatum est, et in basilica Apostolorum, in qua consueverunt praecessores episcopi sepeliri, competenter est positum. Et hos similiter episcopos, qui propter eamdem causam, quoniam cum sanctissimo Flaviano ad concordiam fidei catholicae concurrerant, exsilio deportati sunt, reverti, robore pragmatici sui praecepit; quatenus per approbationem synodi, atque sententiam omnium episcoporum convenientium, episcopatum et ecclesias proprias recipere decernantur. 1027 Θεῖαι συλλαβαί ἀπεστάλησαν γὰρ παρὰ τῆς θείας μνήμης Πουλχερίας πρὸς τὸν αὐτὸν ἁγιώτατον· ἄνδρα, μηνύουσαι τὸν θεοφιλέστατον ἀρχιεπίσκοπον Κωνσταντινουπόλεως Ἀνατόλιον, χωρισθείσης πλάνης, ἔναγχος τῇ πεμφθείσῃ ἐπιστολῇ πρὸς τὸν τῆς ἁγίας μνήμης Φλαυιανὸν, ἄνευ τινὸς μελλησμοῦ ὑπογεγραφηκέναι· καί τινα ἤδη ἐν τοῖς τῆς ὰνατολῆς μέρεσι σύνοδον εἶναι ὲπιτελεστέαν. Καὶ τὸ λείψανον δέ τοῦ αὐτοῦ τῆς ἁγίας μνὴμης Φλαυιανοῦ ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει κατηνέχθη, ἐν τῇ τῶν ἀποστόλων βασιλικῇ κατατεθησόμενον· καὶ οἱ ἐπίσκοποι δὲ, οἱ ὁμονοήσαντες τῷ τῆς θείας μνήμης Φλαυιανῷ εἰς ἐξορίαν ἦσαν ἀποσταλέντες,", + "candidate_score": 0.643005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_71_73", + "bdc_text": "nihil hic nec dolo nec vi nec clam actum fuisse : itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD . Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.641034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_43_45", + "bdc_text": "Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat . Hae quum redditae essent , magistratui visum est ut intra paucos dies uterque senatus cogeretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_890", + "psc_text": "dilectio tua litteris, quas per nostros accipiet, plenius instruetur. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1042 EPISTOLA LXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Julianum diu per Dioscori improbitatem vexatum monet lapsos in communionem recipi non debere, nisi perfidia cum auctoribus damnata. LEO episcopus JULIANO episcopo. Litteras fraternitatis tuae per filios nostros Constantinopolitanos clericos, nuntias tuae salutis accepi; quibus te magnis tribulationibus gravatum fuisse significas: cum utique non defuerit materia sollicitudinis et laboris, quae inter procaces catholicae fidei adversarios inhaerentem veritati animum fatigarent; isque, ut scribis, fuerit animus ut per occasionem necessitatis et nobis te et patriae praesentares. Quod vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant,", + "candidate_score": 0.640315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47_49", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret . Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est. Verumtamen non velut a se commotus hoc indicavit, sed quia scripta tuae sanctitatis acceperit, et praecipiebat oportere nos causam diligenter inquirere adhibita nimis tenuissima scrutatione, quae multum sollicitudinis ac studii contineret. Quapropter negligendum non fuit quominus statim negotium ventilarem; quando ex illo jam tempore, quo commonitorium tuae venerationis accepi, plurimam curam rei hujus habuerim, nunc legales libros inspiciens, nunc antiquorum doctorum 1265 instituta contingens, ex quibus possibile est hujusmodi computum investigare solertius. Sumens etiam et centenalem cursum Paschae descriptum a beatissimo patre et episcopo nostro Theophilo, omnemque percurrens, ita reperi diligenter integreque compositum, ut quicumque ille sit, auctoritatem scripturae hujus", + "candidate_score": 0.639449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_70_72", + "bdc_text": "Legatis gravissime constantissimeque a nostra parte responsum est , nequaquam id rescindi oportere quod a senatu populoque Neocomensi legitime convocato proxime transactum esset : nihil hic nec dolo nec vi nec clam actum fuisse : itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_895", + "psc_text": "perverse Dioscorus judicarit, qui in sanctae memoriae Flaviani condemnatione se perculit, et simpliciores quosque, ut in eamdem ruinam provolverentur, impegit. Quorum multis jam, ut cognovimus, ad satisfactionis remedia conversis, et veniam de inconstanti trepidatione poscentibus, non cujusmodi sit fides tenenda tractandum est, sed quorum precibus et qualiter annuendum. Unde piissimae sollicitudini vestrae, quam de indicenda synodo habere dignamini, per legationem, quae confestim ad clementiam vestram, Deo annuente, perveniet, quidquid ad causae utilitatem arbitror pertinere, plenius atque opportunus suggeretur. Data nono kalendas Maii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIII. AD EUMDEM MARCIANUM. SYNOPSIS. I. Pro patefacta Anatolii fide, Eutyche represso, revocatis episcopis, reductis in urbem S. Flaviani reliquiis, gratulatur. --II. Legatos se mittere pro reconciliandis lapsis episcopis. Concilio convocando opportunum tempus non esse. 1046 LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Multam mihi fiduciam scribendi ad clementiam vestram, et litterae vestrae, quas veneranter accepi, et coepiscopi mei revertentes a Constantinopoli praebuerunt, non", + "candidate_score": 0.637857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_44_46", + "bdc_text": "Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat . Hae quum redditae essent , magistratui visum est ut intra paucos dies uterque senatus cogeretur . Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.636102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_44_46", + "bdc_text": "Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat . Hae quum redditae essent , magistratui visum est ut intra paucos dies uterque senatus cogeretur . Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_895", + "psc_text": "perverse Dioscorus judicarit, qui in sanctae memoriae Flaviani condemnatione se perculit, et simpliciores quosque, ut in eamdem ruinam provolverentur, impegit. Quorum multis jam, ut cognovimus, ad satisfactionis remedia conversis, et veniam de inconstanti trepidatione poscentibus, non cujusmodi sit fides tenenda tractandum est, sed quorum precibus et qualiter annuendum. Unde piissimae sollicitudini vestrae, quam de indicenda synodo habere dignamini, per legationem, quae confestim ad clementiam vestram, Deo annuente, perveniet, quidquid ad causae utilitatem arbitror pertinere, plenius atque opportunus suggeretur. Data nono kalendas Maii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIII. AD EUMDEM MARCIANUM. SYNOPSIS. I. Pro patefacta Anatolii fide, Eutyche represso, revocatis episcopis, reductis in urbem S. Flaviani reliquiis, gratulatur. --II. Legatos se mittere pro reconciliandis lapsis episcopis. Concilio convocando opportunum tempus non esse. 1046 LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Multam mihi fiduciam scribendi ad clementiam vestram, et litterae vestrae, quas veneranter accepi, et coepiscopi mei revertentes a Constantinopoli praebuerunt, non", + "candidate_score": 0.634448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_70", + "bdc_text": "Legatis gravissime constantissimeque a nostra parte responsum est , nequaquam id rescindi oportere quod a senatu populoque Neocomensi legitime convocato proxime transactum esset :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_834", + "psc_text": "communi fidei subscribat. Legatos mittit. Synodum postulat intra Italiam fieri. LEO episcopus THEODOSIO semper Augusto. CAP. I. Omnibus quidem vestrae pietatis epistolis, inter eas sollicitudines quas pro fide patimur, spem securitatis nobis maximam praestitistis, Nicaenum commendando concilium: adeo ut ab illo, sicut saepe jam scribitis, non patiamini sacerdotes Domini deviare. Sed ne aliquid in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus, qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere, nihil interim in alterutram partem temere rescribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quod aequanimiter ferat, 1006 obsecro, vestra clementia: ut cum talem se erga fidem catholicam qualem cupimus approbarit, de sinceritate ipsius et copiosius et securius gaudeamus. Ne vero aliqua illum de nostro animo mordeat sinistra suspicio, occasionem totius difficultatis amoveo, nec aliquid exigo quod aut arduum videatur aut dubium; sed ad id quod nullus catholicorum refutet invito. Noti enim sunt per universum mundum atque manifesti, qui ante nos,", + "candidate_score": 0.628525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_52", + "bdc_text": "Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_823", + "psc_text": "patientiam, tranquillitatem et bona totius sanctitatis ac perfectionis elegit, et per beatissimum apostolum Petrum, quem vita et conversatione vestra nobis divino munere redditum credimus, ut quidquid Arelatensis Ecclesia, sicut superius indicavimus, vel ab antiquitate suscepit, vel postea auctoritate sedis apostolicae vindicavit, id omne ad suum pontificium revocare ejusdem Ecclesiae sacerdotem beatitudinis vestrae auctoritas in perpetuum mansura praecipiat. Ipsi autem vel officiorum causa, vel hujus legationis obtentu, sanctimoniae vestrae nos praesentassemus aspectibus, nisi alios infirmitas, alios anni praesentis penuria ab hac votorum nostrorum cupiditate revocasset. Sed confidimus in Domino Jesu Christo, qui precibus et desideriis nostris effectum promptissimae pietatis vestrae praestitit, quod qui nunc legationis officio fraudamur, gratiarum postea referendarum per nosmetipsos actione fungemur. 998 EPISTOLA LXVI. SANCTI LEONIS PAPAE AD PRAECEDENTES COMPROVINCIALIUM EPISCOPORUM METROPOLIS ARELATENSIS PRECES RESPONDENTIS. SYNOPSIS. Sententiam suam S. Leo interponit super antiqua controversia inter Arelatensem et Viennensem Ecclesias, et cuique suos limites assignat. Dilectissimis fratribus, CONSTANTINO, ARMENTARIO,", + "candidate_score": 0.626944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_70", + "bdc_text": "Legatis gravissime constantissimeque a nostra parte responsum est , nequaquam id rescindi oportere quod a senatu populoque Neocomensi legitime convocato proxime transactum esset :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.625813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_52", + "bdc_text": "Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_687", + "psc_text": "poscentibus episcopis, non sit admissa, ut scilicet remota ea fide quae patriarchas, prophetas, apostolos et martyres coronavit, generatio Jesu Christi Domini nostri secundum carnem, et verae mortis ac resurrectionis ejus 923 confessio, quod horremus dicere, solveretur; scripsimus de hac re, ut potuimus, ad gloriosissimum principem, et quod maximum est, Christianum, cujus epistolae pariter exemplar subjecimus, ut fidem in qua renatus per Dei gratiam regnat, nulla sineret novitate corrumpi: quoniam Flavianus episcopus in nostra omnium communione persistit, atque hoc, quod factum est sine consideratione justitiae, et contra omnem canonum disciplinam, ratum haberi ratio nulla permittit; et quia dissensionis scandalum non abstulisset Ephesina synodus, sed auxisset, habendo intra Italiam concilio et locus constitueretur, et tempus, omnibus querelis et praejudiciis partis utriusque suspensis: quo diligentius universa quae offensionem generaverunt retractentur, et absque vulnere fidei, absque religionis injuria, in pacem Christi redeant, qui per impotentiam subscribere coacti sunt sacerdotes, et soli auferantur errores. CAP.", + "candidate_score": 0.624323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_70", + "bdc_text": "Legatis gravissime constantissimeque a nostra parte responsum est , nequaquam id rescindi oportere quod a senatu populoque Neocomensi legitime convocato proxime transactum esset :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_895", + "psc_text": "perverse Dioscorus judicarit, qui in sanctae memoriae Flaviani condemnatione se perculit, et simpliciores quosque, ut in eamdem ruinam provolverentur, impegit. Quorum multis jam, ut cognovimus, ad satisfactionis remedia conversis, et veniam de inconstanti trepidatione poscentibus, non cujusmodi sit fides tenenda tractandum est, sed quorum precibus et qualiter annuendum. Unde piissimae sollicitudini vestrae, quam de indicenda synodo habere dignamini, per legationem, quae confestim ad clementiam vestram, Deo annuente, perveniet, quidquid ad causae utilitatem arbitror pertinere, plenius atque opportunus suggeretur. Data nono kalendas Maii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIII. AD EUMDEM MARCIANUM. SYNOPSIS. I. Pro patefacta Anatolii fide, Eutyche represso, revocatis episcopis, reductis in urbem S. Flaviani reliquiis, gratulatur. --II. Legatos se mittere pro reconciliandis lapsis episcopis. Concilio convocando opportunum tempus non esse. 1046 LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Multam mihi fiduciam scribendi ad clementiam vestram, et litterae vestrae, quas veneranter accepi, et coepiscopi mei revertentes a Constantinopoli praebuerunt, non", + "candidate_score": 0.623893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_863", + "psc_text": "inseparabiliter atque indifferenter uniti, state constanter et viriliter agite; ac si quae sunt morae de his quae poscimus ordinandis, per occasiones tamen, quas fidas gratia divina providerit, litteris nos vestrae dilectionis instruite. Quia multum solatii est, 1024 cum sollicitis animis rerum desideratarum actio nuntiatur. Volumus autem ut hae litterae nostrae, quas ad vestram dilectionem misimus, etiam caeteris catholicis innotescant: quo intelligant se quoque ad defensionem fidei hisce nostris exhortationibus incitari. Data sexto idus Novembris, Valentiniano Augusto septies et Avieno consulibus. EPISTOLA LXXVI. MARCIANI IMPERATORIS AD ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. Decimo kalendas Decembris Constantinopoli, domino nostro Valentiniano imperatore nostro piissimo septimum et Avieno clarissimis consulibus, sacrae litterae missae sunt a domino nostro Marciano perpetuo imperatore ad sanctissimum episcopum Leonem, quibus significabat eos qui ab eodem viro reverendissimo missi fuerant hilariter fuisse susceptos: quare cum omni alacritate eo se conferre dignetur, et synodum celebrare; vel, si hoc ei grave videbitur, suis litteris significet", + "candidate_score": 0.62198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_56", + "bdc_text": "Praeterea ex populi consensu ac suffragiis decernit senatus et quatuor consules ut in eandem sententiam ad D. D. Bernenses rescribatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1116", + "psc_text": "ὅσος δήποτε ἀριθμὸς ἱερέων ἤ συγκρῖναι ἑαυτὸν τολμήσοι, ἤ προκρῖναι· ὁπότε τοσαύτῃ Θεοῦ χάριτι ἡ ἐν Νικαίᾳ σύνοδος συνηθροίσθη, ὥστε εἴτε δι' ἐλασσόνων, εἴτε διὰ πλειόνων ἐκκλησιαστικὰ συγκροτηθείη δικαστήρια, πάσης στερεῖσθαι αὐθεντίας πᾶν ὅτι ἂν τυπωθείη τῇ ἐκείνων διατυπώσει ἐναντιούμενον. Ἄγαν τοίνυν ἀναιδῆ, ἄγαν φαῦλα τυγχάνει τὰ τοῖς θείοις κανόσιν ἐναντιούμενα· εἰς τάραχον πάσης ἐκκλησίας ἡ παροῦσα τείνει ὑπεροψία, ἥτις οὕτως ἀποχρήσασθαι ἠθέλησε τῇ συνόδῳ, ὥστε τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς τῆς πίστεως ἕνεκα μόνης συγκληθέντας, πληρώσαντάς τε ἅπερ τούτου ἑνεκα τοῦ μέρους φροντισθῆναι ὤφειλεν, εἰς τὸ συναινέσαι ἑαυτῆς τῇ ἀπάτῇ ὑπάγειν, ἢ φόβῃ συνελάσαι. Ἐντεῦθεν γὰρ οἱ ἀδελφοὶ οἱ ἡμέτεροι παρὰ τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἀποσταλέντες, οἵτινες ἐν τῳ συνόδῇ ἐτοποτήρουν ἐμοὶ, εὐδοκίμως, καὶ γενναίως τοῖς παρανόμοις τολμήμασι ἀντέστησαν, φανερῶς βοῶντες, μή τις κατὰ τῶν ἐν Νικαίᾳ κανόνων ἐπιχείρησις ἀναιδὴς ἐξανασταίη· ἀλλ' οὐδέ ἀμφιβάλλεται ἀντιβῆναι αὐτοὺς, οῖστισι καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς ἑαυτοῦ γράμμασι μέμφῃ, ὅτι δὴ ταῖς σαῖς ἐπιχειρήσεσιν ἠθέλησαν ἀντιβῆναι. Καὶ", + "candidate_score": 0.619694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_29", + "bdc_text": "Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_804", + "psc_text": "ut quod a nobis desiderabatis, eo vobis tempore quo epistolae vestrae mittebantur occurrerit, si tamen dilectioni vestrae tradi scripta nostra potuere, quae non solum apostolicae sedis auctoritate, sed etiam sanctae synodi, quae ad nos frequens convenerat, unanimitate directa sunt, ut in his quantam curam totius Ecclesiae habeamus appareat; hortando scilicet omnium fidelium mentes et clementissimorum principum praesidia ad defensionem fidei postulando: quorum pios et catholicos animos non diffidimus opem atque auctoritatem suam justis petitionibus praestituros; quo citius, auxiliante Domino, perniciosa haeresis, et dudum sanctorum Patrum auctoritate damnata, quae nuper Ephesi male adjuta est, auferatur. CAP. II. Interim vero det operam, quantum fieri potest, vestra dilectio ut omnibus Ecclesiae filiis innotescat quid contra impium sensum secundum doctrinam evangelicam et apostolicam praedicemus. Quia licet plene, quae semper fuisset atque esset catholicorum sententia scripserimus, tamen nunc quoque ad confirmandas omnium mentes non parum exhortationis addidimus. Memor enim sum me sub illius nomine Ecclesiae", + "candidate_score": 0.618949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_49", + "bdc_text": "Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1397", + "psc_text": "S. Leonis epistolam Graece redditum haberemus. At exstat hujus codicis Latina interpretatio, quam Epiphanius Scholasticus lucubravit. Hic autem cum nactus fuisset Leoninae epistolae Latinum exemplar, hoc suae versioni inseruit; et idcirco ex hoc codice, quem a Surio editum Baluzius cum duobus mss. Bellovacensi et Corbeiensi contulit, aliquot variantes suppetunt, quae nobis utiles fuere. 2. Huic epistolae causam dederunt imperatoris Leonis litterae, quas ob Alexandrinos tumultus ad universos metropolitas tradidit. In laudato codice encyclio, cujus ordo, ut in mss. exstat, ex Baluzio profertur tom. V Concil. Venetae edit. pag. 33 et seqq. cap. 6, describitur imperatoris epistola ad Anatolium Constantinopolitanum; et postea cap. 11 subjiciuntur caeterorum episcoporum nomina, ad quos litterae similes directae fuerunt, ac inter hos primo datae dicuntur Leoni reverentissimo urbis Romae pontifici. Imperialis epistola ad Anatolium cum quaedam ejusdem Constantinopolitani episcopi peculiaria continet, tum vero alia Leonis papae propria, quae eidem inserta erant (vide annot. 1 [Infra, n.", + "candidate_score": 0.617759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_29", + "bdc_text": "Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_673", + "psc_text": "cupiensque vos placere 915 per omnia Deo, cui pro vobis ab Ecclesia supplicatur, ne ante tribunal Christi Domini rei de silentio judicemur, obsecramus coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur. Nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia quod necesse est nos dicere, veremur, ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri", + "candidate_score": 0.616675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_59_61", + "bdc_text": "Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt . Inde factum est ut postea varia quidem sed levia dissidia emerserint , et concordia illa , quamvis publice confecta esset , turbata fuerit nec satis rata firmaque potuerit permanere . Itaque rei summa iterum in longum tempus protracta est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "contra Christi ministros saevius insurrexit. Nam ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere, consensus assentatio videretur, 1220 aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio; inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli a dissensionis incitati auctore ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum, malo ejus, auctore totius bonitatis dispensante, perventum est. Dulcius siquidem munera gratiae divinae proveniunt, quoties non sine magnis sudoribus acquiruntur; et minus bonum videri solet pax continuata per otium, quam reddita per labores. Ipsa quoque veritas et clarius renitescit, et fortius retinetur, dum quae fides prius docuerat, haec postea examinatio confirmarit. Multum denique sacerdotalis officii meritum splendescit, ubi sic summorum servatur auctoritas, ut in nullo inferiorum putetur imminuta libertas. 1221 Et ad majorem Dei gloriam proficit finis examinis, quando ad hoc se accipit exerendi fiducia, ut vincatur adversitas: ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. CAP. II.", + "candidate_score": 0.612741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_56", + "bdc_text": "Praeterea ex populi consensu ac suffragiis decernit senatus et quatuor consules ut in eandem sententiam ad D. D. Bernenses rescribatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "βασιλέων καὶ ἀπὸ συναινέσεως τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου ἤρεσε συναθροισθῆναι· ὡς ἂν κατακριθέντων τῶν αἱρετικῶν, οἵτινες διορθωθῆναι οὐκ ἠνέσχοντο, μηδεμιὰ περιλιμπάνηται ἀμφιβολία περὶ τῆς ἀληθοῦς τοῦ δεσπότου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σαρκώσεως. Ὅθεν εἴ τις ποτὲ τολμήσει τὴν Νεστορίου ἀπιστίαν ἀσφαλίζεσθαι, ἢ Ἐτυχοῦς ἢ Διοσκόρου τὸ ἀσεβὲς δόγμα ἐκδικεῖν, ἀπὸ τῆς τῶν καθολικῶν κοινωνίας ἀποκοπείη, μήτε ἐχέτω τούτου τοῦ σώματος κοινωνίαν, οὕτινος ἥρνηται τὴν ἀλήθειαν, ἀλελφοὶ τιμιώτατοι. Περὶ τοῦ φυλαχθῆναι ὁμοίως τῶν ἁγίων πατέρων τοὺς κανόνας, οἵτινες ἐν τῇ τῇς Νικαέων συνόδῳ ἀτρέπτοις δόγμασι συντέθεινται, τὴν παρατήρησιν τῆς ἡμετέρας ἁγιωσύνης ὑπομιμνήσκω, ὅπως τὰ δίκαια τῶν ἐκκλησιῶν καθῶς παρ' ἐκείνων τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ πατέρων θεόθεν ἐμπνευσθέντων τετύπωται διαμείνοιεν· μηδὲν δὲ ἡ ἀναιδὴς ἀμβιτίων ἐπιθυμήσοι, μήτε δι' ἐλαττώσεως ἑτέρου αὔξησίν τινα ἑαυτῷ περιποιῆσαι θελήσειε. Ἐφ' ὅσον γὰρ δήποτε ἀποσπασθεισῶν συναινέσεων ἑαυτὴν τῇ τῆς ματαιότητος ὑπεροψίᾳ ὠχύρωσε, καὶ τὰς ἰδίας ἐγχειρήσεις τῷ τῶν συνεδρίων ὀνόματι οἴεται βεβαιοτέρας, ἀνίσχυρον, καὶ ἀβέβαιον ἔσται πᾶν ὁτιοῦν", + "candidate_score": 0.60862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_87", + "bdc_text": "Tandem igitur , quemadmodum a Bernonsibus constitutum fuerat , ad populi suffragia deventum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_991", + "psc_text": "confirmatum est votum. Quid enim fide ad laetitiam superius? Quid dominica agnitione ad exsultationem clarius, quam ipse desuper nobis Salvator ad salutem tradidit dicens: Ambulantes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti, docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis. Quam ipse tamquam auream catenulam praecepto imponentis deductam in nos conservasti, vocis beati Petri omnibus interpres existens, et illius fidei omnibus beatitudinem attrahens. Unde et nos tamquam principi tibi hujus boni ad utilitatem usi, veritatis filiis Ecclesiae sortem ostendimus, non per singulos singuli tamquam in secreto doctrinam facientes, sed communi spiritu, uno consensu et concordia fidei confessionem cognoscentes. Et fuimus in communi exsultatione spiritalibus tamquam imperialibus coenis, epulationibus in cibis quas per tuas litteras Christus epulantibus apparavit. Et coelestem Sponsum inter nos cernere videbamus epulantem. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ipsius, ibi ait se esse in medio eorum (Matth. XVIII,", + "candidate_score": 0.607567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_48", + "bdc_text": "Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.60109, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem", + "max_score": 0.71457, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_202", + "psc_text": "Sed et in ipsis commerciis vitae et conversationis humanae domi ac foris, adusque curam vasculorum omnifariam distinxit, ut istis legalibus disciplinis occurrentibus ubique, ne ullo momento vacarent a Dei respectu. Quid enim faceret beatum hominem, quam in lege Domini voluntas ejus, et in lege Domini meditabitur die ac nocte (Ps. I, 2) ? Quam legem non duritia promulgavit auctoris, sed ratio summae benignitatis, populi potius duritiam edomantis, et rudem obsequio fidem operosis officiis dedolantis: ut nihil de arcanis attingam significantiis legis, spiritalis scilicet et propheticae, in omnibus pene argumentis figuratae. Sufficit enim in praesenti, si simpliciter hominem Deo obligabat, ut nemo eam reprobare debeat, nisi cui non placet Deo servire. Ad hoc beneficium, non onus legis adjuvandum, etiam Prophetas eadem bonitas Dei ordinavit, docentes Deo digna: Auferre nequitias de anima, discere benefacere, exquirere judicium, judicare pupillo, et justificare viduam, dirigere quaestiones, fugere improborum contactum, dimittere conflictam in integram, dissipare scripturam", + "candidate_score": 0.71457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_36_38", + "bdc_text": "Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit . Quae res profecto non parum consolationis et ad causam adiumenti nobis attulit , propterea quod permulti simplices et illius satanicae fraudis ignari ( qui initio ab ipsis tragoediae autoribus specie veritatis seducti ac depravati fuerant ) eo tempore resipiscerent erroremque et culpam faterentur . Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_619", + "psc_text": "Dominus: derelicta Sione (Is., I, 8) tanquam specula in vinea et in cucumerario casula, posteaquam et novissimam in Christo invitationem recusavit. Quid ex hoc ordine secundum dispositiones et praedicationes Creatoris recensendo competere potest illi, cujus nec ordinem habet, nec dispositionem ad parabolae conspirationem, qui totum opus semel fecit? Aut quae erit prima vocatio ejus, et quae secundo actu admonitio? Ante debent alii excusare, postea alii convenisse. Nunc autem pariter utramque partem invitare venit, de civitate, de sepibus, adversus speculum parabolae. Nec potest jam fastidiosos judicare, quos nunquam retro invitavit, quos cum maxime aggreditur. Aut si de futuro eos judicat contempturos vocationem; ergo et sublectionem loco eorum ex gentibus de futuro portendit. Plane ad hoc secundo venturus est ut gentibus praedicet. Et si venturus est autem, puto non quasi vocaturus adhuc convivas, sed jam collocaturus. Interea qui coenae istius vocationem in coeleste convivium interpretatis spiritalis saturitatis et jucunditatis, memento et terrenas", + "candidate_score": 0.68384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_6", + "bdc_text": "Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_769", + "psc_text": "5), Miserum hominem, qui spem habet in hominem; et (Ps. CXVII), Bonum est fidere in Deo, quam fidere in homine: ita et gloriariari (I Cor. IV, X). CAPUT VII. Et occulta tenebrarum ipse illuminabit, utique per Christum, qui Christum illuminationem repromisit (Is. XLII, 6); se quoque lucernam pronuntiavit, scrutantem corda et renes (Ps. VII, 10) . Ab illo erit et laus unicuique, a quo et contrarium laudis ut a judice. Certe, inquis, vel hic mundum Deum mundi interpretatur, dicendo: Spectaculum facti sumus mundo, et angelis, et hominibus. Quia si mundum homines mundi significasset, non etiam homines postmodum nominasset. Imo ne ita argumentareris, providentia Spiritus Sancti demonstravit quidnam dixisset, Spectaculum facti sumus mundo; dum angelis qui mundum ministrant, et hominibus quibus ministrant. Verebatur nimirum tantae constantiae vir, ne dicam Spiritus Sanctus, praesertim ad filios scribens, quos in Evangelio generaverat, libere Deum mundi nominare, adversus quem, nisi exerte, non posset videri praedicare.", + "candidate_score": 0.683674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_38_40", + "bdc_text": "Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet . Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur : nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_505", + "psc_text": "ex fide justificatam, ab eo audiit: Fides tua te salvam fecit: qui per Habacuc (Habac., II, 4) pronuntiarat: Justus ex fide sua vivet. CAPUT XIX. Quod divites Christo mulieres adhaerebant, quae et de facultatibus suis ministrabant ei, inter quas et uxor regis procuratoris (Luc. VIII) , de prophetia est. Has enim vocabat per Esaiam (Is., XXXII, 9): Mulieres divites exsurgite, et audite vocem meam; ut discipulas primo, dehinc ut operarias et ministras ostenderet: Filiae, in spe audite sermones meos. Dies anni mementote cum labore in spe. Cum labore enim quo sequebantur, et ob spem, ministrabant. Aeque de parabolis semel sufficiat probatum, hoc genus eloquii a Creatore promissum. At nunc illa quoque pronuntiatio ejus ad populum (Is., VI, 10): Aure audietis, et non audietis; dedit Christo frequenter inculcare: Qui habet aures, audiat. Non quasi ex diversitate auditum permitteret Christus, quem ademisset Creator: sed quia comminationem exhortatio sequebatur: primo, aure audietis; dehinc,", + "candidate_score": 0.678417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_36", + "bdc_text": "Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_202", + "psc_text": "Sed et in ipsis commerciis vitae et conversationis humanae domi ac foris, adusque curam vasculorum omnifariam distinxit, ut istis legalibus disciplinis occurrentibus ubique, ne ullo momento vacarent a Dei respectu. Quid enim faceret beatum hominem, quam in lege Domini voluntas ejus, et in lege Domini meditabitur die ac nocte (Ps. I, 2) ? Quam legem non duritia promulgavit auctoris, sed ratio summae benignitatis, populi potius duritiam edomantis, et rudem obsequio fidem operosis officiis dedolantis: ut nihil de arcanis attingam significantiis legis, spiritalis scilicet et propheticae, in omnibus pene argumentis figuratae. Sufficit enim in praesenti, si simpliciter hominem Deo obligabat, ut nemo eam reprobare debeat, nisi cui non placet Deo servire. Ad hoc beneficium, non onus legis adjuvandum, etiam Prophetas eadem bonitas Dei ordinavit, docentes Deo digna: Auferre nequitias de anima, discere benefacere, exquirere judicium, judicare pupillo, et justificare viduam, dirigere quaestiones, fugere improborum contactum, dimittere conflictam in integram, dissipare scripturam", + "candidate_score": 0.663188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_10_12", + "bdc_text": "Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur . Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est : sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_205", + "psc_text": "in tempore suo; et folium ejus non decidet, et omnia quaecumque faciet prosperabuntur illi (Ps. I, 3) . Innocens autem et purus corde, qui non accepit in vanum nomen Dei, et non juravit ad proximum suum in dolo, iste accipiet benedictionem a Domino, et misericordiam a Deo salutificatore suo (Ps. XXIII, 4) . Oculi enim Domini super timentes eum, sperantes in misericordiam ipsius, ad eliberandas animas eorum de morte, utique aeterna, et nutricandos eos in fame (Ps. XXXII, 18) , utique vitae aeternae. Multae enim pressurae justorum, et ex omnibus liberabit eos Dominus (Ps. XXXIII, 19) . Honorabilis mors in conspectu Domini sanctorum ejus (Ps. CXV, 15) . Dominus custodit omnia ossa eorum: unum ex ipsis non comminuetur. Redimet Dominus animas servorum suorum (Ps. XXXIII, 21-23) . Pauca ista de tantis scripturis Creatoris intulimus, et nihil puto jam ad testimonium Dei optimi deest, quod satis et praecepta bonitatis, et promissa", + "candidate_score": 0.657884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ?", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_141", + "psc_text": "magnitudinem, qua Deus dicitur, non tantam eam agnoscens, quantam si homo omnifariam nosse potuisset, magnitudo non esset. Isaias jam tum apostolus, prospiciens haeretica corda: Quis, inquit (Is. XL, 13, 14), cognovit sensum Domini, aut quis illi consiliarius fuit? aut ad quem consultavit? aut viam intellectus et scientiae quis demonstravit ei? Cui et Apostolus condicet: O profundum divitiarum et sophiae Dei! ut ininvestigabilia judicia ejus, utique Dei judicis, et ininvestigabiles viae ejus! utique intellectus et scientiae, quas ei nemo monstravit: nisi forte isti censores divinitatis, dicentes: Sic non debuit Deus; et sic magis debuit: quasi cognoscat aliquis quae sint in Deo, nisi spiritus Dei. Mundi autem habentes spiritum, non agnoscentes in sapientia Dei per sapientiam Deum (I Cor., I, 21) , consultiores sibimet videntur Deo. Quoniam, sicut sapientia mundi stultitia est penes Deum, ita et sapientia Dei stultitia est penes mundum. Sed nos scimus stultum Dei sapientius hominibus, et invalidum Dei", + "candidate_score": 0.656498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ?", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_142", + "psc_text": "nisi spiritus Dei. Mundi autem habentes spiritum, non agnoscentes in sapientia Dei per sapientiam Deum (I Cor., I, 21) , consultiores sibimet videntur Deo. Quoniam, sicut sapientia mundi stultitia est penes Deum, ita et sapientia Dei stultitia est penes mundum. Sed nos scimus stultum Dei sapientius hominibus, et invalidum Dei validius hominibus (I Cor., I, 25) . Et ita Deus tunc maxime magnus, cum homini pusillus; et tunc maxime optimus, cum homini non bonus; et tunc maxime unus, cum homini duo aut plures. Quod si a primordio homo animalis non recipiens quae sunt spiritus (I Cor., II, 14) , stultitiam existimavit Dei legem, ut quam observare neglexit: ideoque non habendo fidem, etiam quod videbatur habere ademptum est illi (Matth., XIII, 12; Luc., VIII, 18) , paradisi gratia et familiaritas Dei, per quam omnia Dei cognovisset, si obedisset: quid mirum si redhibitus materiae suae, et in ergastulum terrae laborandae relegatus, in", + "candidate_score": 0.654356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_51_53", + "bdc_text": "Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_499", + "psc_text": "non novum documentum. Hoc et prophetae Creatoris ediderant, quanto magis Filius? Adeo autem in illud usque momenti, nullum alium Dominus Christus intulerat, ut omnes illic Creatori gloriam retulerint dicentes: Magnus prophetes prodiit in nobis, et respexit Deus populum suum. Quis Deus? Utique cujus populus, et a quo prophetae. Quod si illi quidem Creatorem glorificabant, Christus vero et audiens et sciens non corrigebat, et quidem in tanto documento mortui resuscitati Creatorem adhuc orantes, sine dubio aut non alium circumferebat Deum, quam quem in suis beneficiis atque virtutibus honorari sustinebat: aut quale est ut illos tam diu errantes sustineret, ad hoc veniens, ut errori eorum mederetur! Sed scandalizatur Joannes auditis virtutibus Christi, ut alterius. At ego rationem scandali prius expediam, quo facilius haeretici scandalum explodam. Ipso jam Domino virtutum Sermone et Spiritu Patris operante in terris, et praedicante, necesse erat portionem Spiritus Sancti, quae ex forma prophetici moduli in Joanne egerat praeparaturam", + "candidate_score": 0.649284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_83_85", + "bdc_text": "Tenebantur enim religione ob quoddam temerarium super hac re iusiurandum , quo iam inde ab initio discordiarum sese invicem obstrinxerant . Eam vero conditionem admittere nostri plane recusarunt . Erat enim contra bonos mores et christianam religionem ;", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_588", + "psc_text": "Nisi enim credideritis, non intelligetis; neque alios admittebant, utique docentes praecepta potius et doctrinas hominum. Qui ergo nec ipsos introeuntes, nec aliis aditum praestantes, increpabat, obtrectator habendus est legis, an fautor? Si obtrectator, placere debebant et praeclusores legis: si fautor, jam non et aemulus legis. Sed haec omnia ad infuscandum Creatorem ingerebat ut saevum, erga quem delinquentes, vae habituri essent. Et quis saevum non potius timeret provocare, deficiendo ab eo? Tanto magis ergo demerendum docebat, quem timendum ingerebat. Sic oportebat Christum Creatoris. CAPUT XXVIII. Merito itaque non placebat illi hypocrisis Pharisaeorum, labiis scilicet amantium Deum, non corde: Cavete, inquit (Luc, XII) discipulis, a fermento Pharisaeo rum, quod est hypocrisis, non praedicatio Creatoris. Odit contumaces Patris Filius; non vult suos tales existere in illum: non in alium, in quem hypocrisis fuisset admissa, cujus exemplum a discipulis caveretur. Ita Pharisaeorum prohibet exemplum: in eum prohibebat illud admitti, in quem admittebant Pharisaei. Igitur", + "candidate_score": 0.649243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_22", + "bdc_text": "Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_655", + "psc_text": "superborum. Quem alium adorandum mihi ostendit? qua disciplina? qua spe? Neminem opinor. Nam et quam docuit orationem, Creatori probavimus convenire. Aliud est si etiam adorari qua Deus optimus et ultro bonus non vult. Sed quis optimus, nisi unus, inquit Deus? Non quasi ex duobus diis unum optimum ostenderit; sed unum esse optimum Deum solum, qui sic unus sit optimus, qua solus Deus. Et utique optimus, qui pluit super justos et injustos, et solem suum oriri facit super bonos et malos, sustinens et alens et juvans etiam Marcionitas. Denique interrogatus ab illo quodam: Praeceptor optime, quid faciens vitam aeternam possidebo? De praeceptis Creatoris an ea sciret, id est faceret, expostulavit, ad contestandum praeceptis Creatoris vitam acquiri sempiternam. Cumque ille principaliora quaeque affirmasset observasse se ab adolescentia: Unum, inquit, tibi deest. Omnia quaecumque habes vende, et da pauperibus, et habebis thesaurum in coelo, et veni, sequere me. Age Marcion, omnesque jam commiserones", + "candidate_score": 0.648468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_67_69", + "bdc_text": "Habebant enim illi hunc ipsum quem paulo ante significavimus prorsus impulsorem , nedum fautorem , qui et consilio et caeteris omnibus modis latenter adiuvabat . Nimis longum ac difficile foret singulatim referre quid moliti essent , quae consilia cepissent , ut supradictum illud senatus consultum de Farello retinendo aut tolleretur penitus aut certe infringeretur . Ad ultimum tamen sua importunitate Dominos Bernenses perpulerunt ut legatos rursus alios mitterent , qui diligenter cognoscerent unde istaec nova turba emersisset , deinde causas cognitas senatui fideliter renunciarent .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_893", + "psc_text": "Denique, hanc disciplinam, secundum praecepta, inquit, et doctrinam hominum deputavit in eos, qui caput non tenerent, id est, ipsum; in quo omnia recensentur, in Christum ad initium revocata, etiam indifferentia escarum. Caetera praeceptorum, ut eadem, satis sit jam alibi docuisse quam a Creatore manarint; qui cum vetera praedicaret transitura, nova facturus universa, mandans etiam (Jerem., IV, 3): Novate vobis novamen novum; jam tunc docebat deponere veterem hominem, et novum induere ( In Ep. ad Philipp. ). CAPUT XX. Cum praedicationis enumerat varietatem, quod alii ex fiducia vinculorum ejus, audentius sermonem enuntiarent; alii per invidiam et contentionem; quidam vero et per sermonis existimationem, plerique ex dilectione, nonnulli ex aemulatione, jam aliqui et ex simultate Christum praedicarent; erat utique vel hic locus taxandae ipsius praedicationis de diversitate sententiae, quae tantam efficeret etiam animorum varietatem Sed caussas solas animorum, non regulas sacramentorum in diversitate proponens, unum tamen Christum, et unum ejus Deum, quocumque", + "candidate_score": 0.644741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_35", + "bdc_text": "Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_248", + "psc_text": "dividebat, C. I. Inprimis diversitatem praeceptorum et disciplinarum non negans, in unum et eumdem Deum competere demonstrat; ex eo quod ipse Deus Creator per Prophetas suos aliam legem novam, Evangelii nempe, orituram praedixerit pro Veteri, ac testamentum aeternum pro temporati. CAPUT PRIMUM. Secundum vestigia pristini operis, quod amissum reformare perseveramus, jam hinc ordo de Christo, licet ex abundanti, post decursam defensionem unicae divinitatis. Satis etenim praejudicatum est, Christum non alterius Dei intelligendum, quam Creatoris, cum determinatum est, alium Deum non credendum praeter Creatorem, quem adeo Christus praedicaverit, et deinceps Apostoli non alterius Christum annuntiaverint, quam ejus Dei, quem Christus praedicavit, id est Creatoris, ut nulla mentio alterius Dei, atque ita nec alterius Christi agitata sit ante scandalum Marcionis. Facillime hoc probatur apostolicarum et haereticarum ecclesiarum recensu; illic scilicet pronuntiandam regulae interversionem, ubi posteritas invenitur, quod etiam primo libello intexui. Sed et nunc congressio ista seorsus Christum examinatura eo utique proficiet,", + "candidate_score": 0.643959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_67_69", + "bdc_text": "Habebant enim illi hunc ipsum quem paulo ante significavimus prorsus impulsorem , nedum fautorem , qui et consilio et caeteris omnibus modis latenter adiuvabat . Nimis longum ac difficile foret singulatim referre quid moliti essent , quae consilia cepissent , ut supradictum illud senatus consultum de Farello retinendo aut tolleretur penitus aut certe infringeretur . Ad ultimum tamen sua importunitate Dominos Bernenses perpulerunt ut legatos rursus alios mitterent , qui diligenter cognoscerent unde istaec nova turba emersisset , deinde causas cognitas senatui fideliter renunciarent .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_695", + "psc_text": "Nam et Petrum praesumptorie aliquid elocutum, negationi potius destinando, zelotem Deum tibi ostendit. Debuit etiam osculo tradi propheticus scilicet Christus, ut ejus scilicet filius, qui labiis a populo diligebatur (Is. XXIX) . Perductus in consessum, an ipse esset Christus interrogatur. De quo Christo Judaei quaesissent, nisi de suo? Cur ergo non vel tunc alium eis prodidit? Ut pati posset, inquis. Id est, ut ille optimus ignorantes adhuc in scelus mergeret. Atquin et si dixisset, passurus esset. Si dixero enim, inquit, vobis, non credetis. Porro non credituri, perseverassent in necem ejus. Et cur non magis passurus esset, si alterius Dei, ac per hoc, adversarium Creatoris manifestasset? Ergo non pateretur, alium se tunc quoque supersedit ostendere: ut sed quoniam ex ore ejus confessionem extorquere cupiebant, nec confesso tamen credituri, qui eum ex operibus Scripturas adimplentibus agnovisse debuerant; ita ejus fuit occultasse se, cui ultro debebatur agnitio. Et tamen adhuc eis manum porrigens:", + "candidate_score": 0.642584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_80", + "bdc_text": "sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_646", + "psc_text": "secundum legis arcanum, significantis Christum esse verum disceptatorem et elimatorem humanarum macularum. Sed et quod in manifesto fuit legis, praecepit; Iste ostendite vos sacerdotibus. Cur, si illos ante erat emundaturus? An quasi legis illusor, ut in itinere curatis ostenderet, nihil esse legem cum ipsis sacerdotibus? Et utique viderit, si cui tam opiniosus videbitur Christus. Imo digniora sunt interpretanda, et fidei justiora. Ideo illos remediatos, qua secundum legem jussi abire ad sacerdotes, obaudierant: neque enim credibile est, emeruisse medicinam a destructore legis, observatores legis. Sed cur pristino leproso nihil tale praecepit? quia nec Elisaeus Syro Naaman; et tamen non idcirco non erat Creatoris. Satis respondi; sed qui credidit, intelligit etiam altius aliquid. Disce igitur et causas. In Samariae regionibus res agebatur, unde erat et unus interim ex leprosis. Samaria autem desciverat ab Israele, habens schisma illud ex decem tribubus, quas avulsas per Achiam prophetam, collocaverat apud Samariam Jeroboam (III Reg. XI", + "candidate_score": 0.621952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_67", + "bdc_text": "Habebant enim illi hunc ipsum quem paulo ante significavimus prorsus impulsorem , nedum fautorem , qui et consilio et caeteris omnibus modis latenter adiuvabat .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_317", + "psc_text": "(Is., XLII, 2) neque contendit, neque clamavit, nec audita est foris vox ejus: qui arundinem contusam, id est, quassam Judaeorum fidem, non comminuit: qui linum ardens, id est, momentaneum ardorem gentium, non extinxit, sed lucernam magis fecit ortu luminis sui. Non potest alius esse, quam qui praedicebatur. Oportet actum ejus ad Scripturarum regulam recognosci, duplici, nisi fallor, operatione distinctum, praedicationis et virtutis. Sed de utroque titulo sic disponam, ut quoniam ipsum quoque Marcionis Evangelium discuti placuit, de speciebus doctrinarum et signorum illuc differamus quasi in rem praesentem: hic autem generaliter expungamus ordinem coeptum, docentes praedicatorem interim annuntiari Christum per Esaiam (Is., L, 10): Quis enim, inquit, in vobis, qui Deum metuit, et exaudiet vocem filii ejus? Item medicatorem (Is., LIII): Ipse enim, inquit, imbecillitates nostras abstulit, et languores portavit. CAPUT XVIII. De exitu plane puto diversitatem tentatis inducere, negantes passionem crucis in Christum Creatoris praedicatam, et argumentantes insuper non esse", + "candidate_score": 0.61067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_64", + "bdc_text": "Nisi ille rediisset qui a primo , licet occulte , dux et autor fuerat huius factionis , iam eo ventum erat ut tota dissensio ferme sepulta esse speraretur .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_705", + "psc_text": "Quis enim haec non credat in recogitatu mulierum illarum volutata, inter dolorem praesentis destitutionis qua percussae sibi videbantur a Domino, et spem resurrectionis ipsius qua restitui rite arbitrabantur? Corpore autem non invento sublata erat sepultura ejus de medio, secundum Esaiam (Is., LVII, 2). Sed et duo ibidem angeli apparuerunt. Tot fere laterensibus uti solebat, in duobus testibus consistens Dei Sermo. Revertentes quoque a sepulcro mulieres, et ab illa angelorum visione prospiciebat Esaias (Is. XXVII, 11); Mulieres, inquit, venientes a visione, venite ad renuntiandam scilicet Domini resurrectionem. Bene autem, quod incredulitas discipulorum perseverabat, ut in finem usque defensio nostra consisteret, Christum Jesum non alium se discipulis edidisse, quam prophetatum. Nam cum duo ex illis iter agerent, et Dominus eis adhaesisset, non comparens quod ipse esset, etiam dissimulans de conscientia rei gestae: Nos autem putabamus, inquiunt, ipsum esse redemptorem Israelis; utique suum Christum, id est Creatoris. Adeo nec alium se ediderat illis.", + "candidate_score": 0.596958, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.713973, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_25_27", + "bdc_text": "adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis . In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", + "candidate_score": 0.713973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27_29", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2430", + "psc_text": "quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae sedis praecepta multiplicare, apertissimeque nota facere agnoscant; quia quod specialiter tibi tuisque et fratrum tuorum charitati, ut tuae litterae innotuerunt, consultis scribimus, generaliter omnibus tenere mandamus. Circa subjectorum autem 1282 actus fraternitas tua sit vigilans, ut vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit; linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita cum lucro multiplicantur, in diem retributionis annuente divina gratia audire mereamini: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21, 25.) Curam praeterea de omnibus quae vobis aliisque fratribus nostris, et generaliter cunctis, pro illicitarum rerum prohibitione scripsimus,", + "candidate_score": 0.699606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27_29", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "Sed ut ad aures Dei viam precibus faciatis, vigilantius studendum est ut voces actibus adjuventur; nam inanis fit oratio, ubi prava est actio. Quia igitur quanto immane cernitis imminere periculum, tanto simul omnes in fletu debetis et gemitu occupari, filios vestros a saeculari perversitate, sacerdotali quamprimum adhortatione compescite. Discant injusta contemnere, et quae Deo placita sunt amare, ut illos possitis habere ad impetrandam divinae misericordiae gratiam adjutores, ne si neglexeritis, actio eorum preces orationum superet, et saevientis inimici gladius, quod absit, resecet quos monentis verba non corrigunt. Deus autem noster justus et pius est, et sicut perseverantibus in pravitate districtus est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia", + "candidate_score": 0.6986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_25_27", + "bdc_text": "adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis . In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2410", + "psc_text": "vobis quae recta sunt quaerimus; scimus enim ut semper sanctae sedis praesules primo apostoli, deinde successores eorum fecerunt, vos universalis Ecclesiae, et maxime episcoporum, qui oculi propter contemplationem et speculationem vocantur Domini, curam gerere, ac de religione et lege nostra assidue cogitare, sicut scriptum est: Beatus qui meditabitur in lege Domini die ac nocte (Psal. I, 2) . Quae meditatio non lectione per figuram litterarum tantum conspecta, sed exuberante in vobis Christi gratia, in vestra cognoscitur conscientia immobiliter insita. Nullatenus de vestro corde recedente lege Christi Domini sacrosancta, sicut in Psalmis dicit Propheta: Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium: lex Dei ejus in corde ipsius (Psal. XXXVI, 30) , non atramento sed Spiritu Dei vivi vestris in arcanis conscripta; non igitur in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis. Exstinguatur, oramus, vestris sapientissimis responsis et auxiliis omnis tenebrarum caligo, ut lucifer nobis resplendeat per vos, sanctissime Pater, et", + "candidate_score": 0.697931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_26_28", + "bdc_text": "In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "Sed ut ad aures Dei viam precibus faciatis, vigilantius studendum est ut voces actibus adjuventur; nam inanis fit oratio, ubi prava est actio. Quia igitur quanto immane cernitis imminere periculum, tanto simul omnes in fletu debetis et gemitu occupari, filios vestros a saeculari perversitate, sacerdotali quamprimum adhortatione compescite. Discant injusta contemnere, et quae Deo placita sunt amare, ut illos possitis habere ad impetrandam divinae misericordiae gratiam adjutores, ne si neglexeritis, actio eorum preces orationum superet, et saevientis inimici gladius, quod absit, resecet quos monentis verba non corrigunt. Deus autem noster justus et pius est, et sicut perseverantibus in pravitate districtus est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia", + "candidate_score": 0.697172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_25_27", + "bdc_text": "adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis . In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "Sed ut ad aures Dei viam precibus faciatis, vigilantius studendum est ut voces actibus adjuventur; nam inanis fit oratio, ubi prava est actio. Quia igitur quanto immane cernitis imminere periculum, tanto simul omnes in fletu debetis et gemitu occupari, filios vestros a saeculari perversitate, sacerdotali quamprimum adhortatione compescite. Discant injusta contemnere, et quae Deo placita sunt amare, ut illos possitis habere ad impetrandam divinae misericordiae gratiam adjutores, ne si neglexeritis, actio eorum preces orationum superet, et saevientis inimici gladius, quod absit, resecet quos monentis verba non corrigunt. Deus autem noster justus et pius est, et sicut perseverantibus in pravitate districtus est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia", + "candidate_score": 0.694419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_25_27", + "bdc_text": "adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis . In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1007", + "psc_text": "sicut omnibus liquet quod beatus evangelista Marcus a sancto Petro apostolo magistro suo Alexandriam sit transmissus, sic hujus nos magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi discipuli praesidere videar propter magistrum, et vos sedi magistri propter discipulum. Ad hanc autem unitatem cordium etiam vestrae sanctitatis meritis ligamur, quos auctoris sui salubriter sequi instituta cognoscimus, et semper ad magistri sui gremium, unde illic praedicatio salutis exorta est, tota se conferre devotione sentimus. Atque ideo sanctitatis vestrae susceptis apicibus, quantum cor nostrum de fraterna visitatione gavisum est, tantum de indictis quae significastis oneribus tristitia premitur, et fraterna compassione vobiscum gemimus quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores", + "candidate_score": 0.693956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27_29", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_805", + "psc_text": "Ecclesiae faciendis piissimorum dominorum vestigiis adhaerebat, cum praefato consacerdote nostro missarum solemnia celebrare prohibuit. Cujus ego quoque sententiam sequens, similia praedicto consacerdoti nostro scripta transmisi, quorum exemplaria vestrae beatitudini censui transmittenda, hoc praecipue intendens, ut hac de re, qua ex nova superbia tota universalis Ecclesiae viscera perturbantur, prius saepe fati fratris nostri animum modesta intentione pulsemus. Qui si nequaquam a suae elationis rigore voluerit inclinari, tunc quid fieri debeat, cum omnipotentis Dei solatio subtilius pertractetur. Sicut enim veneranda mihi vestra sanctitas novit, per sanctam Chalcedonensem synodum pontifici sedis apostolicae, cui Deo disponente deservio, hoc universitatis nomen oblatum est. Sed nullus unquam decessorum meorum hoc tam profano vocabulo uti consensit, quia videlicet si unus patriarcha universalis dicitur, patriarcharum nomen caeteris derogatur. Sed absit hoc, absit a Christiani mente id sibi velle quempiam arripere, unde fratrum suorum honorem imminuere ex quantulacunque parte videatur. Cum ergo nos hunc honorem nolumus oblatum suscipere, pensate", + "candidate_score": 0.693721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_39_41", + "bdc_text": "Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur : nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_998", + "psc_text": "quiescit, sed assidua calliditate hoc nititur, ut Deo servientes animas in qualibet parte decipiat; ideo, dilectissime Fili, hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, et ita commissos tibi oratione et cura providendi custodias, ut lupus circumiens nullam dilaniandi occasionem inveniat; quatenus dum Deo nostro incolumes quorum suscepisti curam reddideris, et praemia labori tuo gratia sua rependat, et tibi aeternae vitae desideria multiplicet. Cochleares vero et circulos quos direxisti suscepimus, et charitati tuae gratias agimus, quia qualiter pauperes diligas ostendisti, qui ad usus eorum quae sunt necessaria transmisisti. EPISTOLA LVII. AD ARIGIUM PATRICIUM. Commendat Augustinum, ejusque socios, et Candidum. Gregorius Arigio patricio Galliae. Quanta in vobis bonitas, quantaque mansuetudo cum Christo placita charitate resplendeat, 834 latore praesentium Augustino servo Dei referente comperimus; atque omnipotenti Deo gratias agimus, qui haec in vobis pietatis suae dona concessit, per quae inter homines valde laudabiles, et ante conspectum ipsius, quod est veraciter utile, gloriosi possitis existere.", + "candidate_score": 0.69365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_25_27", + "bdc_text": "adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis . In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1906", + "psc_text": "postquam, sicut diximus, et recta fide gloria vestra munita et litteris docta est, hoc vobis nec tardum nec debuit esse difficile. Et quoniam, Deo volente, aptum nunc tempus est, agite ut, divina gratia cooperante, cum augmento possitis quod neglectum est reparare. Itaque mentem gloriosi conjugis vestri in dilectione Christianae fidei adhortatione assidua roborate, vestra illi sollicitudo augmentum in Deum amoris infundat, atque ita animos ejus, etiam pro subjectae sibi gentis plenissima conversione succendat, ut et magnum omnipotenti Domino de devotionis vestrae studio sacrificium offerat, et ea quae de vobis narrata sunt et crescant et vera esse modis omnibus approbentur; quia bona vestra non solum jam apud Romanos, qui pro vita vestra fortius oraverunt, sed etiam per diversa loca, et usque Constantinopolim ad serenissimum principem pervenerunt. Unde sicut nobis de Christianitatis vestrae solatiis laetitia facta est, ita quoque de perfecta operatione vestra angelis fiat gaudium in coelis. Sic vos in adjutorio", + "candidate_score": 0.693634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_39_41", + "bdc_text": "Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur : nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "qui in vicino sunt, pastoralem erga eos sollicitudinem non habere. Quorum ne animae in aeterna damnatione valeant deperire, curae nobis fuit praesentium portitorem Augustinum servum Dei, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc dirigere, ut per eos potuissemus ipsorum voluntates addiscere, et de eorum conversione, vobis quoque annitentibus, in quantum est possibile, cogitare. Quibus etiam injunximus ut ad agenda haec e vicino secum debeant presbyteros ducere. Excellentia ergo vestra, quae prona in bonis consuevit esse operibus, tam pro nostra petitione, quam etiam divini timoris consideratione, eum dignetur in omnibus habere commendatum, atque ei tuitionis suae gratiam vehementer impendat, et labori ejus patrocinii sui ferat auxilium; et ut plenissime possit habere mercedem, ad supra scriptam Anglorum gentem sua tuitione securum ire provideat, quatenus Deus noster qui in hoc saeculo vos bonis sibi placitis decoravit, hic et in aeterna requie cum suis vos sanctis faciat gratulari.", + "candidate_score": 0.693043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_92_94", + "bdc_text": "datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.691446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_28_30", + "bdc_text": "Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas . Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "Sed ut ad aures Dei viam precibus faciatis, vigilantius studendum est ut voces actibus adjuventur; nam inanis fit oratio, ubi prava est actio. Quia igitur quanto immane cernitis imminere periculum, tanto simul omnes in fletu debetis et gemitu occupari, filios vestros a saeculari perversitate, sacerdotali quamprimum adhortatione compescite. Discant injusta contemnere, et quae Deo placita sunt amare, ut illos possitis habere ad impetrandam divinae misericordiae gratiam adjutores, ne si neglexeritis, actio eorum preces orationum superet, et saevientis inimici gladius, quod absit, resecet quos monentis verba non corrigunt. Deus autem noster justus et pius est, et sicut perseverantibus in pravitate districtus est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia", + "candidate_score": 0.691276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34_36", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur . Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_325", + "psc_text": "enim magistro gentium, dum si quid patitur unum membrum, compatiuntur caetera membra, et si gloriatur unum membrum, congaudent omnia membra; vos non ambigo de nostra perturbatione ingemiscere, cum nos omnino certum sit de vestra pace gaudere. Quod vero ordinationi nostrae fraternitas vestra congaudet, affectum mihi integerrimae charitatis exhibet. Sed ex consideratione hujus ordinis mentem meam, fateor, transverberat vis doloris. Grave namque est pondus sacerdotii; prius quippe est sacerdoti necesse, ut caeteris ad exemplum vivat, ac deinde servandum ut mentem per ostensa exempla non elevet. De praedicationis semper ministerio cogitet, intentissimo timore considerans quod recessurus ad percipiendum regnum Dominus, et talenta servis tribuens dicat: Negotiamini dum venio (Luc. XIX, 13) . Quod profecto negotium tunc vere nos agimus, si vivendo et loquendo proximorum animas lucramur, si infirmos quosque, coelestis regni gaudia praedicando, in superno amore roboramus, si protervos ac tumidos, gehennae supplicia terribiliter insonando, flectimus, si nulli contra veritatem parcimus, si", + "candidate_score": 0.69101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_28", + "bdc_text": "Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "Sed ut ad aures Dei viam precibus faciatis, vigilantius studendum est ut voces actibus adjuventur; nam inanis fit oratio, ubi prava est actio. Quia igitur quanto immane cernitis imminere periculum, tanto simul omnes in fletu debetis et gemitu occupari, filios vestros a saeculari perversitate, sacerdotali quamprimum adhortatione compescite. Discant injusta contemnere, et quae Deo placita sunt amare, ut illos possitis habere ad impetrandam divinae misericordiae gratiam adjutores, ne si neglexeritis, actio eorum preces orationum superet, et saevientis inimici gladius, quod absit, resecet quos monentis verba non corrigunt. Deus autem noster justus et pius est, et sicut perseverantibus in pravitate districtus est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia", + "candidate_score": 0.690946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93_95", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.686706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_92_94", + "bdc_text": "datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1020", + "psc_text": "paternis fraternisque oportet visceribus exhibere. Nam quomodo hoc non studiosissime faciendum, quando ejus non tam in fratrum filiorumque est quam in inimicorum quoque dilectione perfectio? Quamobrem, charissime, nos quos pastoralis curae constringit officium, diligamus fratres (I Joan. III, 14). Ipsos quoque adversarios nostros propter mandatum dominicum (Matth. V, 44), nostro circa nos copulemus affectu. Pacem sequamur cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Heb. XII, 14). In piis verseniur operibus, virtutibus polleamus, fulgeat in nostro pectore rationale judicii cum superhumeralis actione conjunctum (Exod. XXVIII, 28, seq.). Ita procedamus in conspectu Dei atque totius Israel. Hujusmodi commisso nobis gregi praebeamus exempla, ut videant nostra opera bona, et glorificent Patrem nostrum qui in coelis est (Matth. V, 16). Sit in lingua sermo, sit zeli fervor in animo, ut vere de illorum dicamur numero, de quibus legitur: Apparuerunt illis dispertitae linguae sicut ignis, seditque supra singulos eorum (Act. II, 3) .", + "candidate_score": 0.685739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_32_34", + "bdc_text": "Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere . Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1824", + "psc_text": "a tali percussione est libera, geminati in nobis dolorum sunt gemitus. Sed inter haec mala et alias calamitates innumeras desperata cor nostrum, charissime frater, tribulatione deficeret, nisi fragilitatem nostram vox dominica praemunisset. Olim enim fidelibus evangelicae tuba lectionis insonuit, appropinquante fine mundi, pestilentiam, bella et alia multa quae adhuc, sicut nostis, in metu sunt, eventura (Matth. XXIV; Luc. XXI). Quae ergo praescientes patimur, affligi ex his nimium tanquam de incognitis non debemus. Nam plerumque et genus mortis in alterius mortis consideratione levamen est. Quantas ergo detruncationes, quantasque crudelitates vidimus, quibus mors sola remedium, et erat vita tormentum? Nonne cum David optio esset mortis oblata, recusatis fame vel gladio, populum suum elegit manui Dei succumbere (II Reg. XXIV, 14)? Ex qua re colligite, in his qui divina percussione intereunt, quanta sit gratia, quando ea vocatione obeunt quam prophetae sancto pro munere constat oblatam. Itaque Creatori nostro in cunctis adversitatibus gratias referamus,", + "candidate_score": 0.685245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_35_37", + "bdc_text": "Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur . Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit . Quae res profecto non parum consolationis et ad causam adiumenti nobis attulit , propterea quod permulti simplices et illius satanicae fraudis ignari ( qui initio ab ipsis tragoediae autoribus specie veritatis seducti ac depravati fuerant ) eo tempore resipiscerent erroremque et culpam faterentur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.684821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34_36", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur . Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.682754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_30_32", + "bdc_text": "Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur . In primis audiebamus tyrannum illum saevissimum , quem nemo nescit hostem esse infensissimum omnis gentis quae Christi nomen profitetur , nostris propemodum capitibus imminere . Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1824", + "psc_text": "a tali percussione est libera, geminati in nobis dolorum sunt gemitus. Sed inter haec mala et alias calamitates innumeras desperata cor nostrum, charissime frater, tribulatione deficeret, nisi fragilitatem nostram vox dominica praemunisset. Olim enim fidelibus evangelicae tuba lectionis insonuit, appropinquante fine mundi, pestilentiam, bella et alia multa quae adhuc, sicut nostis, in metu sunt, eventura (Matth. XXIV; Luc. XXI). Quae ergo praescientes patimur, affligi ex his nimium tanquam de incognitis non debemus. Nam plerumque et genus mortis in alterius mortis consideratione levamen est. Quantas ergo detruncationes, quantasque crudelitates vidimus, quibus mors sola remedium, et erat vita tormentum? Nonne cum David optio esset mortis oblata, recusatis fame vel gladio, populum suum elegit manui Dei succumbere (II Reg. XXIV, 14)? Ex qua re colligite, in his qui divina percussione intereunt, quanta sit gratia, quando ea vocatione obeunt quam prophetae sancto pro munere constat oblatam. Itaque Creatori nostro in cunctis adversitatibus gratias referamus,", + "candidate_score": 0.680929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33_35", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.678415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33_35", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "Sed ut ad aures Dei viam precibus faciatis, vigilantius studendum est ut voces actibus adjuventur; nam inanis fit oratio, ubi prava est actio. Quia igitur quanto immane cernitis imminere periculum, tanto simul omnes in fletu debetis et gemitu occupari, filios vestros a saeculari perversitate, sacerdotali quamprimum adhortatione compescite. Discant injusta contemnere, et quae Deo placita sunt amare, ut illos possitis habere ad impetrandam divinae misericordiae gratiam adjutores, ne si neglexeritis, actio eorum preces orationum superet, et saevientis inimici gladius, quod absit, resecet quos monentis verba non corrigunt. Deus autem noster justus et pius est, et sicut perseverantibus in pravitate districtus est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia", + "candidate_score": 0.676843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1_3", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est . Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1775", + "psc_text": "Si quam magna sit, frater charissime, pacis virtus attendimus, quo a nobis studio sit colenda 1073 agnoscimus. Hanc quippe Dominus et Redemptor noster in magno munere discipulis suis relinquere ac dare dignatus est, ut eos qui firmitate ei fidei cohaerebant, per hanc sibi pia faceret participatione consortes. Scriptum namque est: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9) . Quisquis ergo patris haeres esse desiderat, filius existere hanc custodiendo non renuat. Nam qui locum praebet discordiae, ipse profecto tanti se muneris exsortem esse constituit. Cum igitur fidei tuae sinceritas catholica nobis, ut oportuit, Deo propitio sit rectitudine declarata, magna nimis admiratione suspendimur, ut eos quos bene credere, et recte sentire cognoscis, frustra quorumdam scandalizari vitio patiaris, ut aliorum culpa fraternitatis tuae fuscetur opinio. Nam quomodo sine erroris suspicione sit, qui patientiam praestat erranti? Aut quam de se aestimationem praebeat, si ea quae fervor fidei postulat, aperta purgari satisfactione non", + "candidate_score": 0.676594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34_36", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur . Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2430", + "psc_text": "quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae sedis praecepta multiplicare, apertissimeque nota facere agnoscant; quia quod specialiter tibi tuisque et fratrum tuorum charitati, ut tuae litterae innotuerunt, consultis scribimus, generaliter omnibus tenere mandamus. Circa subjectorum autem 1282 actus fraternitas tua sit vigilans, ut vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit; linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita cum lucro multiplicantur, in diem retributionis annuente divina gratia audire mereamini: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21, 25.) Curam praeterea de omnibus quae vobis aliisque fratribus nostris, et generaliter cunctis, pro illicitarum rerum prohibitione scripsimus,", + "candidate_score": 0.676551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_78_80", + "bdc_text": "Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet . Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent : sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1792", + "psc_text": "tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum venerat, accepto verbo ad Siciliam ire parati sunt. Praeterea de substantia Theodori episcopi, quam Ecclesiae vestrae juri scripsistis fuisse suppositam, plus amplius aliud quod fieri posset non fuit, quam ut antefato gloriosissimo Leontio de quo tanta testificamini, cui et causam ipsam asseritis commendatam, atque Joanni fratri et coepiscopo nostro, de cujus sanctitate et sollicitudine certi sumus, hujus negotii audientiam mandaremus; hortantes ut et veritatem cum omni studeant subtilitate perquirere, et ita contentionibus partium secundum justitiam citius finem imponere, quatenus nec homines sanctae fraternitatis vestrae longa valeat illic dilatio retinere, nec pars altera inaudita se pati praejudicium conqueratur. Quidquid enim alteri", + "candidate_score": 0.675452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1_3", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est . Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_325", + "psc_text": "enim magistro gentium, dum si quid patitur unum membrum, compatiuntur caetera membra, et si gloriatur unum membrum, congaudent omnia membra; vos non ambigo de nostra perturbatione ingemiscere, cum nos omnino certum sit de vestra pace gaudere. Quod vero ordinationi nostrae fraternitas vestra congaudet, affectum mihi integerrimae charitatis exhibet. Sed ex consideratione hujus ordinis mentem meam, fateor, transverberat vis doloris. Grave namque est pondus sacerdotii; prius quippe est sacerdoti necesse, ut caeteris ad exemplum vivat, ac deinde servandum ut mentem per ostensa exempla non elevet. De praedicationis semper ministerio cogitet, intentissimo timore considerans quod recessurus ad percipiendum regnum Dominus, et talenta servis tribuens dicat: Negotiamini dum venio (Luc. XIX, 13) . Quod profecto negotium tunc vere nos agimus, si vivendo et loquendo proximorum animas lucramur, si infirmos quosque, coelestis regni gaudia praedicando, in superno amore roboramus, si protervos ac tumidos, gehennae supplicia terribiliter insonando, flectimus, si nulli contra veritatem parcimus, si", + "candidate_score": 0.674303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_76_78", + "bdc_text": "Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2428", + "psc_text": "cum et inter jumenta hoc fieri persaepe cognovimus, ut ea quae scabiem aut impetiginem habere videntur separentur a sanis, ne illorum morbo caetera sana damnentur vel pereant. Satius est ergo ut mali aperte corrigantur, quam pro illis boni pereant. Unde volumus vos omnes in unum convenire episcopos, ut de incidentibus causis fiat disceptatio, et salubris de ecclesiastica observatione collatio, quatenus dum per hoc et praeterita corriguntur, et regulam futura suscipiunt, omnipotens ubique Dominus fratrum concordia collaudetur. Cujus vobis adesse praesentiam, si haec observaveritis, scitote, quia scriptum est: Ubi fuerint duo vel tres congregati in nomine meo, ibi in medio eorum sum (Matth. XVIII, 20) . Si ergo dignatur adesse duobus vel tribus congregatis, quanto magis non deerit ubi plures conveniunt sacerdotes? Et quidem quia adhibendum bis in anno concilium Patrum sit regulis institutum, non latet. Sed ne forte aliqua excusatio sit, semel decrevimus congregari, 1281 ut exspectatione concilii nihil pravum,", + "candidate_score": 0.673895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1775", + "psc_text": "Si quam magna sit, frater charissime, pacis virtus attendimus, quo a nobis studio sit colenda 1073 agnoscimus. Hanc quippe Dominus et Redemptor noster in magno munere discipulis suis relinquere ac dare dignatus est, ut eos qui firmitate ei fidei cohaerebant, per hanc sibi pia faceret participatione consortes. Scriptum namque est: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9) . Quisquis ergo patris haeres esse desiderat, filius existere hanc custodiendo non renuat. Nam qui locum praebet discordiae, ipse profecto tanti se muneris exsortem esse constituit. Cum igitur fidei tuae sinceritas catholica nobis, ut oportuit, Deo propitio sit rectitudine declarata, magna nimis admiratione suspendimur, ut eos quos bene credere, et recte sentire cognoscis, frustra quorumdam scandalizari vitio patiaris, ut aliorum culpa fraternitatis tuae fuscetur opinio. Nam quomodo sine erroris suspicione sit, qui patientiam praestat erranti? Aut quam de se aestimationem praebeat, si ea quae fervor fidei postulat, aperta purgari satisfactione non", + "candidate_score": 0.672487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18_20", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1065", + "psc_text": "qui hanc mihi praecipue dudum suae magnitudinis probationem dedit; quod, in tam multis dispensationis ecclesiasticae causis occupatus, tranquillum cor inter turbulentas frequentias tenuit, seque ipsum semper sub mansuetudine restrinxit. Quod videlicet non parva laus magni et inconcussi est animi, inter causarum turbas non fuisse turbatum. Praeterea assiduis insistere fraternitas vestra 855 precibus debet, ut omnipotens Deus in praedicto fratre et consacerdote nostro bene coepta custodiat, et semper ad meliora perducat. Hoc sanctissimis vobis, hoc subjecto ei populo semper orandum est. Nam ita sibi regentium merita connectuntur et plebium, ut saepe ex culpa praesidentium deterior fiat vita subjectorum, et saepe ex merito plebium delinquat vita pastorum. Quia enim mala actio praesidentis valde noceat subditis, testantur Pharisaei, de quibus scriptum est: Clauditis regnum coelorum ante homines. Vos enim non intratis, nec introeuntes sinitis introire (Matth. XXIII, 13) . Et quia culpa plebium multum noceat vitae pastorum, in David facto cognoscimus (II Reg.", + "candidate_score": 0.671812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_86_88", + "bdc_text": "adeoque futura videbatur quasi seminarium et origo quaedam ad nova schismata semper excitanda . Tandem igitur , quemadmodum a Bernonsibus constitutum fuerat , ad populi suffragia deventum est . Nostri fere dimidia ex parte euperiores fuerunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2130", + "psc_text": "copiosum in coelis fructum habere desiderat, seminare, dum tempus est, non omittat, ut manipulos in die messis cum laetitia colligat. Nam qui seminant in lacrymis, in gaudio metent (Psalm. CXXV, 5) . Sed qualis messis ex hujusmodi semente futura sit, dicat Apostolus: Qui seminat in carne sua, de carne metet et corruptionem; qui autem seminat in spiritu, de spiritu et metet vitam aeternam (Gal. VI, 8) . Ne vero inopia nos egestatis inveniat, hanc nobis messem satione multiplici praeparemus; et quanto uberius satiari cupimus, tanto ei a quo totum accepimus largius conferamus. Nam ipse de se Dominus ait: Esurivi enim, et dedistis mihi manducare; sitivi, et dedistis mihi bibere; hospes fui, et collegistis me; nudus fui, et operuistis me (Matth. XXV, 35) , etc., atque in conclusione subjungitur: Amen dico vobis, quandiu fecistis uni ex his fratribus meis minimis, mihi fecistis. Hoc igitur studiosius agite, et haec agentes in terra", + "candidate_score": 0.671397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_77_79", + "bdc_text": "Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet . Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1546", + "psc_text": "in electorum aut certe in deputatorum a nobis judicio, si qua pro tuis partibus sunt agenda, adversariorum intentionibus ac objectis per omnia valeat respondere; ut, veritate cognita, salubrem hic finem causa suscipiat; quatenus, rationabiliter omnibus capitulis quae in altercationem venerant terminatis, nulla in hac contentione ingravedo vires accipiat, sed sola inter te et filios pax, sicut decet, et charitas perseveret. Quia ergo exortae contentiones nulla illic possunt ratione distingui, quippe ubi tanta in habitatoribus est nata dissensio, 1006 ut nullus sit qui possit in judicio respondere, sive detendendae alternae partis studio remanere, ita fraternitas tua agat, ut in transmittenda persona, sicut diximus, nullam tarditatem qualibet excusatione subjungat. EPISTOLA CV. AD SERENUM MASSILIENSEM EPISCOPUM. Cyriacum abbatem ad Syagrium euntem commendat, monet imagines in Ecclesiis esse servandas. Gregorius Sereno episcopo Massilliensi. Quod fraternitati vestrae tam sera scripta transmittimus, non hoc torpori, sed occupationi deputate. Latorem vero praesentium dilectissimum filium nostrum Cyriacum, monasterii", + "candidate_score": 0.671303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2_4", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_861", + "psc_text": "hoc efficaciam dilige, quatenus in futuro merearis audire: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Luc. XIX, 17) . Pallium vero, sicut per epistolam vestram, quam per Andream fratrem et coepiscopum nostrum suscepimus, postulastis, direximus, quo ita vos uti necesse est, sicut praedecessores vestri usi, concedentibus nostris praedecessoribus, approbantur. Praeterea pervenit ad nos quod in illis partibus nullus ad sacrum ordinem sine commodi datione perveniat. Quod si ita est, flens dico, gemens denuntio, quia cum sacerdotalis ordo intus cecidit, foris quoque diu stare non poterit. Scimus quippe ex Evangelio quid Redemptor noster per semetipsum fecerit, quia ingressus templum cathedras vendentium columbas evertit (Matth. XXI, 12). Columbas enim vendere est de sancto Spiritu, quem Deus omnipotens consubstantialem sibi per impositionem manuum hominibus tribuit, commodum temporale percipere. Ex quo, ut praedixi, malo jam innuitur quid sequatur, quia qui in templo Dei columbas vendere praesumpserunt, eorum Deo judice cathedrae ceciderunt.", + "candidate_score": 0.671269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33_35", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.671209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_77_79", + "bdc_text": "Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet . Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1792", + "psc_text": "tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum venerat, accepto verbo ad Siciliam ire parati sunt. Praeterea de substantia Theodori episcopi, quam Ecclesiae vestrae juri scripsistis fuisse suppositam, plus amplius aliud quod fieri posset non fuit, quam ut antefato gloriosissimo Leontio de quo tanta testificamini, cui et causam ipsam asseritis commendatam, atque Joanni fratri et coepiscopo nostro, de cujus sanctitate et sollicitudine certi sumus, hujus negotii audientiam mandaremus; hortantes ut et veritatem cum omni studeant subtilitate perquirere, et ita contentionibus partium secundum justitiam citius finem imponere, quatenus nec homines sanctae fraternitatis vestrae longa valeat illic dilatio retinere, nec pars altera inaudita se pati praejudicium conqueratur. Quidquid enim alteri", + "candidate_score": 0.670745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_53", + "bdc_text": "Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.670526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_78_80", + "bdc_text": "Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet . Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent : sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1546", + "psc_text": "in electorum aut certe in deputatorum a nobis judicio, si qua pro tuis partibus sunt agenda, adversariorum intentionibus ac objectis per omnia valeat respondere; ut, veritate cognita, salubrem hic finem causa suscipiat; quatenus, rationabiliter omnibus capitulis quae in altercationem venerant terminatis, nulla in hac contentione ingravedo vires accipiat, sed sola inter te et filios pax, sicut decet, et charitas perseveret. Quia ergo exortae contentiones nulla illic possunt ratione distingui, quippe ubi tanta in habitatoribus est nata dissensio, 1006 ut nullus sit qui possit in judicio respondere, sive detendendae alternae partis studio remanere, ita fraternitas tua agat, ut in transmittenda persona, sicut diximus, nullam tarditatem qualibet excusatione subjungat. EPISTOLA CV. AD SERENUM MASSILIENSEM EPISCOPUM. Cyriacum abbatem ad Syagrium euntem commendat, monet imagines in Ecclesiis esse servandas. Gregorius Sereno episcopo Massilliensi. Quod fraternitati vestrae tam sera scripta transmittimus, non hoc torpori, sed occupationi deputate. Latorem vero praesentium dilectissimum filium nostrum Cyriacum, monasterii", + "candidate_score": 0.669505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19_21", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", + "candidate_score": 0.668562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_77_79", + "bdc_text": "Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet . Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.668515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", + "candidate_score": 0.667226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_53", + "bdc_text": "Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "qui in vicino sunt, pastoralem erga eos sollicitudinem non habere. Quorum ne animae in aeterna damnatione valeant deperire, curae nobis fuit praesentium portitorem Augustinum servum Dei, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc dirigere, ut per eos potuissemus ipsorum voluntates addiscere, et de eorum conversione, vobis quoque annitentibus, in quantum est possibile, cogitare. Quibus etiam injunximus ut ad agenda haec e vicino secum debeant presbyteros ducere. Excellentia ergo vestra, quae prona in bonis consuevit esse operibus, tam pro nostra petitione, quam etiam divini timoris consideratione, eum dignetur in omnibus habere commendatum, atque ei tuitionis suae gratiam vehementer impendat, et labori ejus patrocinii sui ferat auxilium; et ut plenissime possit habere mercedem, ad supra scriptam Anglorum gentem sua tuitione securum ire provideat, quatenus Deus noster qui in hoc saeculo vos bonis sibi placitis decoravit, hic et in aeterna requie cum suis vos sanctis faciat gratulari.", + "candidate_score": 0.665224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_53", + "bdc_text": "Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_996", + "psc_text": "forte aliquo se modo, quod non credimus, excusare voluerit, vos qui veritatem ipsam subtilius nostis, revera qui in Ecclesia ipsa tunc temporis curam vicedomini gerebatis, qualiter se habeat causa disserite, et ne res sancti Petri et 833 pauperum ejus apud se retinere debeat imminere. Sed etsi fortasse hominibus nostris necessarium fuerit, vestrum in causa testimonium non negate; ut tam pro veritate quam pro voluntatis vestrae devotione beatus Petrus apostolus, cujus amore haec facitis, sua vobis et hic et in futura vita intercessione respondeat. Candidum presbyterum communem filium, cui patrimoniolum ipsum commisimus, sanctitati vestrae magnopere commendamus. (Vide sup. ep. 33.) EPISTOLA LVI. AD STEPHANUM ABBATEM. Laudat de ordine congregationis, quem ut servet sollicite, hortatur. Gratias agit de cochlearibus ac circulis. Gregorius Stephano abbati. Laetos nos relatio Augustini servi Dei praesentium portitoris effecit, quod dilectionem tuam ut oportet vigilantem esse narravit; denique et presbyteros et diaconos, cunctamque congregationem unanimes vivere ac concordes", + "candidate_score": 0.665041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79_81", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent : sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset . Intra igitur eos paucos dies , quum ex utraque parte lecti essent duodeni quibus summa rei demandata fuerat , et pacis conditiones variae hinc atque illinc essent propositae , iam inter utrosque convenerat ut Farellus perpetuo remaneret , eumque omnes in verum ac legitimum pastorem agnoscerent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1379", + "psc_text": "quasi per nostram epistolam obtineret. Et ideo fraternitatem vestram scire necesse est ita sibi a nobis eos qui hoc exigant commendari, ut eis adesse in quantum possibile et justum est debeat, non tamen ut Ecclesiae suae hujus rei occasione aliquod gravamen imponat. Data mense Februario, indictione 2. EPISTOLA XXXVI. AD FORTUNATUM NEAPOLIT. EPISCOPUM. Reversis e Gallia Judaeis negotiatoribus, Christiana quae adduxerint mancipia aut iis tradantur qui emptionem injunxerant, aut Christianis intra quadragesimum diem venundentur. Caveat a Basilio Judaeo filiis suis Christianis mancipia donante. Gregorius Fortunato episcopo Neapolis. Cognoscentes qualis fraternitatem vestram zelus pro Christianis mancipiis, quae Judaei de Galliarum finibus emunt accenderit, adeo nobis sollicitudinem vestram placuisse signamus, ut inhibendos eos ab hujusmodi negotiatione nostra etiam deliberatio judicaret. Sed Basilio Hebraeo cum aliis Judaeis veniente comperimus hanc illis a diversis judicibus reipublicae emptionem injungi, atque evenire ut inter paganos et Christiani pariter comparentur. Unde necesse fuit 954 ita causam cauta", + "candidate_score": 0.664367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_23_25", + "bdc_text": "Neo certe dubium est , instinctu afflatuque spiritus sancti divinitus scriptas esse : adeo nihil non spirituale et divinum conlinebant : adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1415", + "psc_text": "Scripta illius laudat, veritatem, charitatem atque humilitatem spirantia. Solitarios quasi monomachos ab antiquo hos e singularius impeti. Orientales Ecclesias uno sensu integram sancti Leonis et Chalcedonensis synodi fidem sequi. In defensores trium capitulorum invehitur. Epistolam Ibae definitioni sanctae synodi adversari probat. In certam animae originem; at illam originali peccato donec baptizetur certissime obstringi. Mittit imagines carumque legitimum usum exponit. Gregorius Secundino servo Dei incluso. Dilectionis tuae scripta suscepi, quae in meo sensu amoris melle condita sapuerunt. O quanta aspiratione vitae plena sunt, quae per gratiam spiritus 965 proferuntur! Non in eis cultus eloquentiae, non verborum typus apparebat, sed solam veritatis atque charitatis radicem tenentia, per omne quod locuta sunt, coelestis patriae amorem fragrabant. In eis vero tua a me dilectio petere studuit ut ad hanc libellum exhortatorium scribere deberem. Sed scire te necesse est, fili charissime, quia tantis podagrae doloribus, tantisque curarum tumultibus premor, ut quamvis nunquam me aliquid fuisse", + "candidate_score": 0.6634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_75_77", + "bdc_text": "Contra vero pars altera , quum iam antea se omnibus modis inferiorem esse perspiceret , non iam de pastore expellendo magnopere laborare videbatur , sed querebatur de nescio quibus verbis quae in suum dedecus palam dicta esse affirmaret . Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1034", + "psc_text": "ad nos pro causa eadem cancellarium 846 destinavit. Sed dum fecissemus inquiri utrum cum eo nobis coram positis vellet inire conflictum, respondit ad hoc se minime fuisse transmissum, sed solummodo tres quosdam huc de ejus Ecclesia deduxisse, qui contra eum plurima dicere debuissent. Dum ergo neque illum ad inferendas actiones paratum invenimus, neque personarum illarum nos qualitas movit quod in accusatione episcopi valuissent idoneae reperiri, saepe dicto Paulo episcopo ad urbem se regiam relaxari debuisse precibus speranti non potuimus contradictionis moras afferre; sed mox eum secundum petitionem suam cum aliis duobus secum deductis episcopis ambulare permisimus. Si qua ergo fuere quae contra eum dici rationabiliter poterant, mox eo huc veniente vestra debuit, quod nunc fecit, fraternitas cuncta subtiliter indicare. Quod enim multorum vos inimicitias ob hoc quod nostris vos frequentius visitamus epistolis pati signastis, dubium non est, reverendissime frater, bonos pravorum odia sustinere, divinisque intentos operibus perversorum adversitatibus lacerari. Sed", + "candidate_score": 0.663332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2_4", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1553", + "psc_text": "Nam quia grave omnino sit facinus Dei donum velle pretio comparare vel vendere, evangelica est testis auctoritas (Matth. XXI). Templum enim Dominus et Redemptor noster ingressus, cathedras vendentium columbas evertit. Quid aliud est columbas vendere, nisi pretium de mannum impositione percipere, et Sanctum Spiritum, quem omnipotens Deus hominibus tribuit, venundare? Quorum sacerdotium ante Dei oculos cadere, cathedrarum utique patenter eversione signatum est. Et tamen exerit adhuc nequitiae pravitas vires suas. Nam cogit vendere quos decipit ut emerent. Et dum non attenditur quod divina voce praecipitur: Gratis accepistis, gratis date (Matth. X, 8) agitur ut crescat, 1008 et geminata fiat in uno eodemque delicti contagio ementis scilicet et vendentis. Et cum liqueat (Grat. I, q. I, c. 13) hanc haeresim in Ecclesia ante omnes radice pestifera subrepsisse, atque in ipsa sua origine apostolica esse detestatione damnatam, cur non cavetur, cur non perpenditur quia benedictio (Grat. I q. I. c. 4) illi", + "candidate_score": 0.662428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_76_78", + "bdc_text": "Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1546", + "psc_text": "in electorum aut certe in deputatorum a nobis judicio, si qua pro tuis partibus sunt agenda, adversariorum intentionibus ac objectis per omnia valeat respondere; ut, veritate cognita, salubrem hic finem causa suscipiat; quatenus, rationabiliter omnibus capitulis quae in altercationem venerant terminatis, nulla in hac contentione ingravedo vires accipiat, sed sola inter te et filios pax, sicut decet, et charitas perseveret. Quia ergo exortae contentiones nulla illic possunt ratione distingui, quippe ubi tanta in habitatoribus est nata dissensio, 1006 ut nullus sit qui possit in judicio respondere, sive detendendae alternae partis studio remanere, ita fraternitas tua agat, ut in transmittenda persona, sicut diximus, nullam tarditatem qualibet excusatione subjungat. EPISTOLA CV. AD SERENUM MASSILIENSEM EPISCOPUM. Cyriacum abbatem ad Syagrium euntem commendat, monet imagines in Ecclesiis esse servandas. Gregorius Sereno episcopo Massilliensi. Quod fraternitati vestrae tam sera scripta transmittimus, non hoc torpori, sed occupationi deputate. Latorem vero praesentium dilectissimum filium nostrum Cyriacum, monasterii", + "candidate_score": 0.662258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_81_83", + "bdc_text": "Intra igitur eos paucos dies , quum ex utraque parte lecti essent duodeni quibus summa rei demandata fuerat , et pacis conditiones variae hinc atque illinc essent propositae , iam inter utrosque convenerat ut Farellus perpetuo remaneret , eumque omnes in verum ac legitimum pastorem agnoscerent . Sed unum illud denique obstitit quod postularent aliquot ex adversa parte ut concionibus eius interesse non cogerentur . Tenebantur enim religione ob quoddam temerarium super hac re iusiurandum , quo iam inde ab initio discordiarum sese invicem obstrinxerant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_81", + "psc_text": "subsistentiis separans, ad impietatis perfidiam cecidisse convincitur. Scripta quoque Theodoriti, per quae beati Cyrilli fides reprehenditur, ausu dementiae prolata refutantur. Cunctas vero quas praefata veneranda concilia personas respuunt, respuo; quas venerantur, amplector, quia dum universali sunt consensu constituta, se et non illa destruit, quisquis praesumit aut solvere quos religant, aut ligare quos solvunt. Quisquis ergo aliud sapit, anathema sit. Quisquis vero praedictarum synodorum fidem tenet, pax ei sit a Deo Patre per 516 Jesum Christum Filium ejus, qui cum eo vivit et regnat consubstantialiter Deus in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen. EPISTOLA XXVI. AD ANASTASIUM PATRIARCHAM ANTIOCHENUM. Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum", + "candidate_score": 0.661921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2_4", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_889", + "psc_text": "vendere est de Spiritu sancto, quem Deus omnipotens consubstantialem sibi per impositionem manuum hominibus tribuit, commodum temporale percipere. Ex quo, ut praedixi, malo jam innuitur quid sequatur, quia qui in templo Dei columbas vendere praesumpserunt, eorum, Deo judice, cathedrae ceciderunt. Qui videlicet error in subditis cum augmento propagatur. Nam eo ipso quod quisque ad sacrum ordinem perducitur, jam, in ipsa provectus sui radice vitiatus, paratus est aliis vendere quod emit. Et ubi est 798 quod scriptum est: Gratis accepistis, gratis date (Matth. X, 8) ? Et cum prima contra sanctam Ecclesiam simoniaca haeresis orta sit, cur non perpenditur, cur non videtur, quia eum quem quis cum pretio ordinat provehendo agit ut haereticus fiat? Pro qua re admoneo atque contestor ut omnino debeatis esse solliciti, ut nihil sibi commodi datio, nil gratia, nil quarumlibet supplicatio personarum in sacris ordinibus vindicet, sed ille ad hoc officium perducatur quem morum gravitas commendat et", + "candidate_score": 0.661513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_55", + "bdc_text": "Censet populus ex literarum sententia pastorem in suo ministerio retinendum confirmandumque in perpetuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_51", + "psc_text": "In quo etiam rationali vigilanter adjungitur, ut duodecim patriarcharum nomina describantur. Ascriptos enim Patres in pectore ferre, est antiquorum vitam sine intermissione cogitare. Nam tunc sacerdos irreprehensibiliter graditur, cum exempla Patrum praecedentium indesinenter intuetur, cum sanctorum vestigia sine cessatione considerat, et cogitationes illicitas deprimit, ne extra ordinis sui limitem pedem operis tendat. Rursum cum me ad consideranda debita pastoris opera confero, perpendo quanta intentione curandum est ut sit operatione praecipuus, quatenus vitae viam subditis vivendo denuntiet, et grex, qui pastoris vocem moresque sequitur, per exempla melius quam per verba gradiatur. Qui enim loci sui necessitate cogitur summa dicere, hac eadem necessitate compellitur summa monstrare. Illa namque vox libentius auditorum 509 cor penetrat, quam dicentis vita commendat; quia quod loquendo praecipit, ostendendo adjuvat ut fiat. Hinc enim per prophetam dicitur: Super montem excelsum ascende tu qui evangelizas Sion (Isai. XL, 9) . Ut videlicet qui coelesti praedicatione utitur, ima jam terrenorum", + "candidate_score": 0.660817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_52_54", + "bdc_text": "Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes . Eae Bernensium Uterae ab universa fere concione mirifico applausu probatae sunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.659467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2336", + "psc_text": "Hi vero qui eum contra Dei timorem et canonum statuta condemnaverunt, excommunicati in monasterium ad agendam poenitentiam in sex mensibus sunt mittendi, ita sane ut si cuiquam eorum mortis contigerit imminere discrimen, viatici ei benedictio non negetur. Ipse autem qui eo vivente locum ejus temerarie ambivit privatus sacerdotio ab omni ministerio ecclesiastico repellatur, atque eidem dilectissimo fratri et coepiscopo nostro tradatur, ut eum aut ipse ad nos transmittat, aut apud se in custodia habeat. Episcopi vero qui eum ordinare praesumpserunt, vel perversae ipsius ordinationi praebuere consensum, iidem, communione privati, sex mensibus ad agendam poenitentiam in monasterio deputentur. Si autem episcopi in praejudicium condemnationis vel depositionis memorati Stephani se metu judicis consensisse, ac talia se fecisse non sua sponte professi fuerint, tempus eis abbreviandum est, et modus poenitentiae temperandus. Si igitur is qui praedicti Stephani 1252 locum invasit fortasse defunctus est, atque alius in Ecclesia ejus episcopus ordinatus est, illud de", + "candidate_score": 0.656833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1034", + "psc_text": "ad nos pro causa eadem cancellarium 846 destinavit. Sed dum fecissemus inquiri utrum cum eo nobis coram positis vellet inire conflictum, respondit ad hoc se minime fuisse transmissum, sed solummodo tres quosdam huc de ejus Ecclesia deduxisse, qui contra eum plurima dicere debuissent. Dum ergo neque illum ad inferendas actiones paratum invenimus, neque personarum illarum nos qualitas movit quod in accusatione episcopi valuissent idoneae reperiri, saepe dicto Paulo episcopo ad urbem se regiam relaxari debuisse precibus speranti non potuimus contradictionis moras afferre; sed mox eum secundum petitionem suam cum aliis duobus secum deductis episcopis ambulare permisimus. Si qua ergo fuere quae contra eum dici rationabiliter poterant, mox eo huc veniente vestra debuit, quod nunc fecit, fraternitas cuncta subtiliter indicare. Quod enim multorum vos inimicitias ob hoc quod nostris vos frequentius visitamus epistolis pati signastis, dubium non est, reverendissime frater, bonos pravorum odia sustinere, divinisque intentos operibus perversorum adversitatibus lacerari. Sed", + "candidate_score": 0.656081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_89_91", + "bdc_text": "Confecta res est ( quod soli Domino acceptum ferre debemus ) adeo facile , adeo pacifice ut iam non appareret ullum unquam dissidium intervenisse . Haec ideo , fratres optimi , pluribus verbis exposuimus , ne quid molestiae vobis afferret eius historiae ignoratio . Scriptae quidem pridie Cal. Mart .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1775", + "psc_text": "Si quam magna sit, frater charissime, pacis virtus attendimus, quo a nobis studio sit colenda 1073 agnoscimus. Hanc quippe Dominus et Redemptor noster in magno munere discipulis suis relinquere ac dare dignatus est, ut eos qui firmitate ei fidei cohaerebant, per hanc sibi pia faceret participatione consortes. Scriptum namque est: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9) . Quisquis ergo patris haeres esse desiderat, filius existere hanc custodiendo non renuat. Nam qui locum praebet discordiae, ipse profecto tanti se muneris exsortem esse constituit. Cum igitur fidei tuae sinceritas catholica nobis, ut oportuit, Deo propitio sit rectitudine declarata, magna nimis admiratione suspendimur, ut eos quos bene credere, et recte sentire cognoscis, frustra quorumdam scandalizari vitio patiaris, ut aliorum culpa fraternitatis tuae fuscetur opinio. Nam quomodo sine erroris suspicione sit, qui patientiam praestat erranti? Aut quam de se aestimationem praebeat, si ea quae fervor fidei postulat, aperta purgari satisfactione non", + "candidate_score": 0.655954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_35", + "bdc_text": "Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.65578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_64_66", + "bdc_text": "Nisi ille rediisset qui a primo , licet occulte , dux et autor fuerat huius factionis , iam eo ventum erat ut tota dissensio ferme sepulta esse speraretur . Verum in eius adventu reliquiae illae factiosorum statim adire hominem , nova inire consilia , copias instaurare , fremere , tumultuari , unumquemque appellare , suffragia viritim colhgere , eos acerbius increpare qui defecerunt , sollicitare Bernenses , breviter omnia miscere ac turbare . Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1168", + "psc_text": "ita mortua, ut non esset; sed ita mortua, ut beata non esset. Qui tamen Adam postmodum per poenitentiam ad vitam rediit. 884 Quod vero diabolus cor hominis ingrediatur, si Evangelio creditur, non negatur. Ibi enim scriptum est: Et post buccellam introivit in eum Satanas (Joan. XIII, 27) . Et rursus ibi dicitur: Cum diabolus jam se misisset in cor Judae, ut traderet eum Judas (Ibid., 2) . Hoc autem qui negat, in Pelagianam haeresim cadit. Quia ergo perscrutantes Ephesinam synodum, nihil in ea tale invenimus contineri, de Ravennati quoque Ecclesia vetustum valde Codicem ejusdem synodi ad nos deferri fecimus, et synodo quam habemus eum ita concordare invenimus, ut in nullo discreparet, et nihil aliud contineret in definitione anathematis et reprobationis, nisi quod duodecim capitula beatae memoriae Cyrilli reprobant. Hanc autem totam rationem multo latius subtiliusque praedictis responsalibus ejus in praesenti positi reddidimus, atque eis plenissime satisfecimus. Igitur ne vel haec,", + "candidate_score": 0.655435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2353", + "psc_text": "clericis a memoratis episcopis 1256 una cum hominibus gloriosi Comitioli, de Ecclesia fuerit violenter abstractus. Qui dum multa contra se invicem, sicut gesta testantur, objicerent, ad conclusionis hunc utraeque partes aliquando terminum pervenerunt, petentes me de agnitis debere judicare. Unde sollicite relegens quae acta sunt, et veritatem diligenti investigatione perquirens, nullam in antedicto Januario culpam quae exsilio vel depositione digna esset puniri, sed magis illum ejectum de Ecclesia violenter inveni. Et quanquam hujusmodi temeritatem legum censura districtissime feriat, ego tamen legum vigorem sacerdotali moderatione temperans, mediis sacrosanctis Evangeliis, quibus praesentibus ab initio in hoc cognitor resedi judicio, ea quae contra eum statuta sunt, licet jure non teneant, nec alicujus sint momenti, injusta tamen et infirma esse pronuntio, atque illos et illos memoratos episcopos, qui, postposita consideratione sacerdotali, in fratris sui praejudicium atque condemnationem injuste et contra Dei timorem versati sunt, condemnans, in monasterio recipiendos ad agendam in tempus poenitentiam statuo", + "candidate_score": 0.651974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_76_78", + "bdc_text": "Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum . Senatus Bernensis auditis utriusque partis rationibus , quum videret vix fieri posse ut aliter dirimeretur controversia , statuit ut in comitiis , quae inde ad octavum diem haberentur , certaretur suffragiis , atque ita pars ea quae praepolleret voti compos efficeretur , nisi forte interim meliorem sarciendae concordiae rationem Dominus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1564", + "psc_text": "sancitum est. Unde ne qua inter fratres dissensio, ne qua inter praepositos et subjectos sint fomenta discordiae, in unum convenire sacerdotes necesse est, ut et de ingruentibus causis disceptatio, et sit salubris de ecclesiastica observatione collatio; quatenus dum per hoc et praeterita corriguntur, et regulam futura suscipiunt, omnipotens ubique Dominus fratrum concordia collaudetur. Cujus vobis adesse praesentiam, si haec observabitis, scitote, quia scriptum est: Ubi fuerint congregati duo aut tres in nomine meo, ibi sum in medio eorum (Matth. XVIII, 20) . Si ergo adesse dignabitur ubi duo vel tres fuerint, quanto magis non deerit, ubi plures convenerint sacerdotes? Et quidem quia de habendo bis in anno concilio Patrum sit regulis statutum, non latet. Sed ne forte aliqua impleri hoc necessitas non permittat, semel tamen sine excusatione aliqua decernimus congregari, ut exspectatione concilii nihil pravum, nihil praesumatur illicitum. Nam plerumque etsi non amore justitiae, metu tamen examinis abstinetur ab hoc", + "candidate_score": 0.651641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1461", + "psc_text": "Ecclesiae negotiis. Martianum Joanni episcopo, Romanae Ecclesiae patrimonium curanti, inobedientem exsulare cogat. Gregorius Romano defensori. Pervenit ad nos quod tonsuratores in Sicilia prava sibi praesumptione nomen defensorum sumerent, 979 atque eos non solum utilitatibus ecclesiasticis non esse utiles, sed etiam hac occasione multa indisciplinata committere. Proinde experientiae tuae praesenti auctoritate praecipimus, ut hoc diligenter inquirat. Et si quos sibi, praeter eos qui hujus rei epistolas habent, hoc denuo nomen usurpare repererit, districta illud emendatione compescat. Si vero quosdam strenuos ac fideles in Ecclesiasticis negotiis esse probaveris, subtiliter nobis de eis renuntiare necesse est, ut utrum digni sint epistola judicemus. Praeterea a Fortunato de iis quae gessit rationes subtiliter perscrutari te volumus, et satisfactis omnibus quae debere constiterit, eum per patrimonium vel actionem aliquam Ecclesiae nostrae transire ulterius non permittas, quia ita se, quantum ad nos pervenit, exhibuit, ut commune aliquid deinceps cum nostris habere non debeat. Praeterea nuntiatum est nobis", + "candidate_score": 0.650893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_42", + "bdc_text": "Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1800", + "psc_text": "serenissimi principis utilitatem cum omni sollicitudine impleas. Nam et in ejus actione, a quo tibi commissa est, esse negligentem non sine peccato existimo. Sed quia, omnipotente Deo largiente, idonea est vestra sapientia, et rationes vigilanter ac subtiliter exquirere, et Creatoris vobis judicium per mansuetudinem placare, quoties ira animum invadit, mentem edoma, vince te ipsum. Differ tempus furoris, et cum tranquilla mens fuerit, quod placet judica. Ira enim in vindictam malorum sequi debet rationem animi, non praeire, ut quasi ancilla justitiae post tergum veniat, et non lasciva ante faciem prorumpat. Aliquando vero ostendenda est, et non exhibenda; aliquando exhibenda est, sed nunquam sequenda. Quando enim in exsecutione justitiae placata mente irascimur, iracundiam et non sequimur, et exhibemus. Ira enim quae animum perturbat, quanta consideratione cavenda est monstratur. De qua scriptum est: Sit omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum, et tardus ad iram. Ira enim viri justitiam Dei non", + "candidate_score": 0.650524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2336", + "psc_text": "Hi vero qui eum contra Dei timorem et canonum statuta condemnaverunt, excommunicati in monasterium ad agendam poenitentiam in sex mensibus sunt mittendi, ita sane ut si cuiquam eorum mortis contigerit imminere discrimen, viatici ei benedictio non negetur. Ipse autem qui eo vivente locum ejus temerarie ambivit privatus sacerdotio ab omni ministerio ecclesiastico repellatur, atque eidem dilectissimo fratri et coepiscopo nostro tradatur, ut eum aut ipse ad nos transmittat, aut apud se in custodia habeat. Episcopi vero qui eum ordinare praesumpserunt, vel perversae ipsius ordinationi praebuere consensum, iidem, communione privati, sex mensibus ad agendam poenitentiam in monasterio deputentur. Si autem episcopi in praejudicium condemnationis vel depositionis memorati Stephani se metu judicis consensisse, ac talia se fecisse non sua sponte professi fuerint, tempus eis abbreviandum est, et modus poenitentiae temperandus. Si igitur is qui praedicti Stephani 1252 locum invasit fortasse defunctus est, atque alius in Ecclesia ejus episcopus ordinatus est, illud de", + "candidate_score": 0.650097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_325", + "psc_text": "enim magistro gentium, dum si quid patitur unum membrum, compatiuntur caetera membra, et si gloriatur unum membrum, congaudent omnia membra; vos non ambigo de nostra perturbatione ingemiscere, cum nos omnino certum sit de vestra pace gaudere. Quod vero ordinationi nostrae fraternitas vestra congaudet, affectum mihi integerrimae charitatis exhibet. Sed ex consideratione hujus ordinis mentem meam, fateor, transverberat vis doloris. Grave namque est pondus sacerdotii; prius quippe est sacerdoti necesse, ut caeteris ad exemplum vivat, ac deinde servandum ut mentem per ostensa exempla non elevet. De praedicationis semper ministerio cogitet, intentissimo timore considerans quod recessurus ad percipiendum regnum Dominus, et talenta servis tribuens dicat: Negotiamini dum venio (Luc. XIX, 13) . Quod profecto negotium tunc vere nos agimus, si vivendo et loquendo proximorum animas lucramur, si infirmos quosque, coelestis regni gaudia praedicando, in superno amore roboramus, si protervos ac tumidos, gehennae supplicia terribiliter insonando, flectimus, si nulli contra veritatem parcimus, si", + "candidate_score": 0.649117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_90_92", + "bdc_text": "Haec ideo , fratres optimi , pluribus verbis exposuimus , ne quid molestiae vobis afferret eius historiae ignoratio . Scriptae quidem pridie Cal. Mart . datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_497", + "psc_text": "horum est, aliis Metropolitis hujusmodi te praebere nolumus praesumptionis exemplum. Sed ne forte putes nos, haec vobis scribentes, quae pro fraterna sunt charitate neglexisse, scitote in nostro scrinio de privilegio Ecclesiae 667 tuae subtiliter perquisitum. Et quidem quaedam inventa sunt quae omnino possint fraternitatis tuae intentionibus obviare, nihil autem in quo de hujuscemodi capitulis pars vestrae possit Ecclesiae roborari. Nam et de ipsa consuetudine tuae quam opponis Ecclesiae, quae vobis olim, ut a partibus vestris probaretur, scripsimus, jam satis nos sollicitudinem gessisse cognoscite, inquirentes filios nostros Petrum diaconum, atque Gaud osum primicerium, necnon et Michaelium defensorem sedis nostrae, vel alios, qui pro diversis responsis Ravennam a nostris decessoribus sunt transmissi, et haec te in praesentia sua egisse districtissime negaverunt. Apparet igitur secreto non potuisse geri, nisi quod usurpabatur illicite. Unde quod latenter subintroductum est, nulla debet stabilitate persistere. Quae ergo superflue a te vel a tuis decessoribus sunt praesumpta, cum", + "candidate_score": 0.64902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_25", + "bdc_text": "adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "Sed ut ad aures Dei viam precibus faciatis, vigilantius studendum est ut voces actibus adjuventur; nam inanis fit oratio, ubi prava est actio. Quia igitur quanto immane cernitis imminere periculum, tanto simul omnes in fletu debetis et gemitu occupari, filios vestros a saeculari perversitate, sacerdotali quamprimum adhortatione compescite. Discant injusta contemnere, et quae Deo placita sunt amare, ut illos possitis habere ad impetrandam divinae misericordiae gratiam adjutores, ne si neglexeritis, actio eorum preces orationum superet, et saevientis inimici gladius, quod absit, resecet quos monentis verba non corrigunt. Deus autem noster justus et pius est, et sicut perseverantibus in pravitate districtus est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia", + "candidate_score": 0.648112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2357", + "psc_text": "Sed quoniam paterna commendatio boni filii mentem solet semper accendere, paterna dulcedine salutantes, petimus ut memorato filio nostro, atque memoratae filiae nostrae gloriosae matri ipsius, patrocinii vestri gratiam o tendatis, eosque et illic positos tuitionis vestrae remedio foveatis, et venientes ad nos vestris subsidiis adjuvetis, quatenus dum ea quae gloria vestra ex se solet impendere, nostra benignius epistola interveniente, praestiterit, et ipsam rem consuetam videatur laudabiliter exhibere, et nos sibi pro sua bonitate gratiarum esse per omnia faciat debitores. LIBER DECIMUS QUARTUS. Indictione septima. 1259 EPISTOLA PRIMA. AD PAULUM SCHOLASTICUM. Gratulatur tum de illius cum Leone episcopo reconciliatione, tum de zelo in maleficos. Gregorius Paulo scholastico Siciliae. Quanto nos gloria vestra tristes dudum effecerat, propter quod se adversus reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Leonem querelas habere aliquas perhibebat, tanto eodem fratre nostro ad nos modo veniente cor nostrum gavisum est, quia in pristinam vos concordiam, Deo propitio, ad invicem rediisse", + "candidate_score": 0.647359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_475", + "psc_text": "omnia autem cautos vos esse oportet, ut nulla proveniat in ordinatione venalitas, ne, quod absit, et ordinatis et ordinantibus periculum majus immineat. Si quando igitur de his tractari necesse est, graves expertosque viros consiliis vestris adhibete participes, et cum eis communi de hoc deliberatione pensate. Prae omnibus autem Columbum fratrem et coepiscopum nostrum in cunctis adhibere vos convenit. Credimus enim quia si illa quae agenda sunt cum ejus consilio feceritis, nullus in vobis quod quibusque modis redarguere possit inveniet; nobisque ita gratum esse tanquam si cum nostro consilio agantur, cognoscite: quoniam vita moresque illius ita nobis sunt in omnibus approbati, ut cunctis liquido constet quia quod cum ejus consensu agitur nullius culpae macula fuscatur. Praesentium vero lator Victorinus, suprascripti coepiscopi nostri diaconus, vestrorum praeco ita exstitit meritorum, ut animos nostros de vestra vehementer actione reficeret. Et oramus omnipotentem Dominum ut bona quae de vobis retulit placita sibi plenius faciat operatione", + "candidate_score": 0.646074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_675", + "psc_text": "Sed quia longa hic est apud nos poenitentia afflictus, fraternitatem tuam necesse est eum in monasterium praedictum recipere, locoque suo constituere, ita tamen ut Urbicus monasterii mei praepositus dare aliquem de servis Dei debeat, qui ei praepositus fiat, ut quod istius incuria negligitur, illius sollicitudine servetur. Praeterea ex monasterio ancillarum Dei, quod est sancti Martini, Martiam sanctimonialem feminam in monasterium aliud injuste audio fuisse migratam; et Victoria, quae locum illius sequebatur, sicut audio, res monasterii dispersit, ut ad prioratus locum pertingere et ipsa post abbatissam interim inveniri debuisset. Quam rem fraternitas tua sub omni studeat celeritate corrigere; cujus enim jam culpae sis intelligis, ut ego tam longe positus quae in civitate tua aguntur agnoscam, et tot curis occupatus quae fieri debeant disponam. Praedictam itaque Martiam in monasterium suum et locum suum volumus revocari. Victoriam vero Fantino defensori nostro tradi, quatenus ipse eam discutiens, cui quid de rebus monasterii dedit inveniat.", + "candidate_score": 0.646012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_71_73", + "bdc_text": "nihil hic nec dolo nec vi nec clam actum fuisse : itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD . Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1010", + "psc_text": "sumus, ab Occidente vobis ligna transmisimus, quae, construendis apta navibus, nostrae mentis tumultum signantia, in marinis semper fluctibus agitantur: et quidem transmittere majora voluimus, sed haec navis angusta non recepit. Mense Augusto, indictione 14. EPISTOLA LXI. AD CASTORIUM NOTARIUM. Quod in pallii usu olim servatum juraverint Ravennates viri graves ac fideles, id Ravennae servandum. Gregorius Castorio notario. Vir magnificus, domnus Andreas, crebro mihi imminet de usu pallii secundum antiquam consuetudinem in Ravennati Ecclesia restituendo. Et scis quia Joannes episcopus mihi scripserit quod in litaniis solemnibus consuetudo fuit ejusdem Ecclesiae episcopos uti pallio. Hujus Ecclesiae diaconus Adeodatus, cum me pro eadem causa fortiter rogaret, jurejurando satisfecit quia quater in anno uti in litaniis pallio ejusdem loci episcopi solebant. Praedictus autem domnus Andreas in epistolis suis dicit quia, praeter Quadragesimam, omni tempore Ravennas episcopus in litaniis pallio utebatur. Et ipsas asserit litanias solemnes, quas non erubescit dicere quotidianas. Unde omnino miratus sum.", + "candidate_score": 0.644207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_25", + "bdc_text": "adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2430", + "psc_text": "quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae sedis praecepta multiplicare, apertissimeque nota facere agnoscant; quia quod specialiter tibi tuisque et fratrum tuorum charitati, ut tuae litterae innotuerunt, consultis scribimus, generaliter omnibus tenere mandamus. Circa subjectorum autem 1282 actus fraternitas tua sit vigilans, ut vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit; linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita cum lucro multiplicantur, in diem retributionis annuente divina gratia audire mereamini: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21, 25.) Curam praeterea de omnibus quae vobis aliisque fratribus nostris, et generaliter cunctis, pro illicitarum rerum prohibitione scripsimus,", + "candidate_score": 0.643544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_73", + "bdc_text": "Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1501", + "psc_text": "fraternitatis vestrae voluntas sit, ac magis petitio, praesentium latore Castorio chartulario nostro renuntiante cognovimus; ideoque si idem Maximus coram vobis et praedicto chartulario nostro de simoniaca haeresi, praestito se sacramento, purgaverit, atque de aliis ante corpus sancti Apollinaris, sicut scripsimus, tantummodo requisitus, liberum se esse responderit; causam ipsius fraternitatis vestrae, de eo quod excommunicatus missarum solemnia agere praesumpsit, judicio committimus, qua debeat poenitentia talis culpa purgari. Et ideo quidquid vobis secundum Deum placet, securi disponite, nec aliquid de nobis dubium habeatis. Nam quidquid a vobis hac de causa fuerit ordinatum, nos et grate suscipimus, et libenter admittimus. Hortamur tamen ut debeatis esse solliciti, et ita quae fienda prospicitis temperetis, quatenus et illi, si ita videbitur, benigne praestetis, et vigoris ecclesiastici genium, ut oportet, congrua dispensatione servetis. Suprascriptum vero portitorem in praesenti quid vobiscum ei sit agendum, instruximus. A quo cuncta subtiliter addiscentes, sic vos in omnibus exhibete, ut in vestra", + "candidate_score": 0.642848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1274", + "psc_text": "beatissimis vobis large influit nunquam habuimus incertum. Gratias itaque omnipotenti Deo solvimus, quia impletum videmus in vobis esse quod scriptum est: Ubi plurimae segetes, ibi manifesta fortitudo boum (Prov. XIV, 8) . Si enim bos fortis aratrum linguae in terra cordis audientium non traxisset, tanta fidelium seges minime surrexisset. Quoniam vero in bonis quae agitis scio quod et aliis congaudetis, vestrae vobis gratiae vicem reddo, et non dissimilia nuntio, quia dum gens Anglorum in mundi angulo posita in cultu lignorum ac lapidum perfida nuncusque remaneret, ex vestrae mihi orationis adjutorio placuit ut ad eam monasterii mei monachum in praedicationem transmittere Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in", + "candidate_score": 0.642377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2333", + "psc_text": "Si vero communione privatis mortis contigerit imminere periculum, benedictio eis viatici non negetur. Si autem episcopi in praejudicium condemnationis vel depositionis memorati episcopi se metu judicis consensisse ac talia fecisse non sua sponte fassi fuerint, et tempus eis abbreviandum est, et modus poenitentiae temperandus. Si vero ille qui locum ejus invasit de hac fortasse luce migraverit 1251 et alter est ordinatus, quia levior culpa videtur, cum non quasi isti superstiti, sed successisse defuncto videatur, episcopatus illi officium ab illa Ecclesia tantummodo interdicatur ut in alia Ecclesia quae sacerdote vacaverit, si electus fuerit, possit esse episcopus, ad Malacitanam tamen Ecclesiam nunquam aliquo modo reversurus. Gloriosus autem Comitiolus quidquid praedictus episcopus per violentiam atque insecutionem ipsius expendisse vel damnum pertulisse dato sacramento firmaverit, eidem episcopo restituere condemnetur. Si autem aliter quam antefati episcopi petitio continet actum esse forsitan perhibetur, subtiliter quaerendum est, et veritate cognita, cum Dei timore quod justitiae ordo suaserit", + "candidate_score": 0.642244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_73", + "bdc_text": "Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_304", + "psc_text": "Missas autem illic publicas per episcopum fieri omnimodo prohibemus, ne in servorum Dei recessibus popularibus occasio praebeatur ulla conventibus, et simpliciores ex hoc animas plerumque, quod absit, in scandalum trahat frequentior quoque muliebris introitus. Hanc autem scriptorum nostrorum paginam omni in futuro tempore a te vel post te episcopis ordinandis firmam statuimus illibatamque servari, ut et tua Ecclesia, juvante Domino, suo tantummodo sit jure contenta et monasterium illud, nulli ulterius alii quam generali canonicaeve jurisdictioni deserviens, remotis vexationibus ac cunctis gravaminibus, divinum opus cum summa animi devotione perficiat. (Vide ep. 12.) Gregorius Castorio episcopo de Arimino. Luminosus abbas monasterii sanctorum Andreae et Thomae, in Ariminensi civitate constituti, quas nobis lacrymabiliter preces effuderit, inditae textus petitionis informat. Namque eodem referente, plurimis in monasteriis multa a praesulibus praejudicia atque gravamina monachos pertulisse comperimus. Oportet ergo ut tuae fraternitatis provisio de futura quiete eorum salubri disponat ordinatione, quatenus conversantes in illis in Dei", + "candidate_score": 0.642243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_926", + "psc_text": "de illa civitate ubi princeps est ad nostram causa cognitionem deducta est, quanto magis negotium quod intra vos est, hic est veritate cognita terminandum? Vos autem ibi stultorum verba non moveant, nec per nos credatis aliquod dispendium Ecclesiae vestrae fieri. Nam si servum Dei Secundinum diaconum vestrum atque Castorium notarium nostrum requiratis, ab eis agnoscetis qualiter causam istam jam decessor vester voluerit ordinare. Fraternitas autem vestra sapienter egit personas pro negotio ipso transmittere, et verba inania non audire. Confidimus autem in omnipotenti Deo quia, examinata subtilius veritate, ita Deo placitus huic causae finis imponetur, ut nec aliqua denuo querela remaneat, nec pars quaelibet contra justitiam praegravetur. Spatam vero quam apud decessorem vestrum dilectissimus filius noster Petrus diaconus tunc illic defensor reliquerat nobis, per Secundinum servum Dei atque Castorium notarium, praesentium portitores, transmittite. EPISTOLA XXV. AD MAXIMUM SALONITANUM. Obediat tandem, ac post triginta dies, omni excusatione omissa, Romam veniat, ubi illius", + "candidate_score": 0.640969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_261", + "psc_text": "Felix vir consularis, praesentium lator, edocuit nos. esse quemdam in illis partibus presbyterum, qui ad episcopatus ordinem provehi vitae merito dignus appareat. Hunc ergo fraternitas tua coram se deduci faciat, eumque, sicut certus sum, propter animae periculum diligenter examinet. Quem si ad hunc gradum provehi dignum esse perspexerit, ad nos studeat destinare, ut eum, disponente Deo, loco cui praeviderimus, possimus ordinare pastorem. Praesentium vero latorem Felicem virum consularem chartularium, salva fraternitati tuae justitia, commendamus, quatenus in iis quae juste poposcerit, fraternum invenire possit affectum. (Cf. Joan. Diac. lib. I, c. 13.) EPISTOLA XXV. AD BENENATUM EPISCOPUM. Cumanae Ecclesiae visitationem delegat, ut tum Ecclesiam illam tueatur, tum ex ipsius clero idoneum sacerdotem eligi procuret. Gregorius Benenato episcopo. Quoniam Cumanae Ecclesiae Liberius quondam antistes de hac luce migrasse cognoscitur: 588 propterea visitationis destitutae Ecclesiae fraternitati tuae operam solemniter delegamus, quam ita te convenit exhibere, ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu, ministeriisque,", + "candidate_score": 0.64059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_73", + "bdc_text": "Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_980", + "psc_text": "peragat. Gregorius Felici episcopo Pisaurensi. Miramur fraternitatem vestram, ut serie praecepti neglecta, quod ad vos sanctae memoriae decessor meus dederat, monasterium a Joanne praesentium portitore constructum, aliter quam antiquae consuetudinis usus exigit, consecrares. Dum etiam in eodem praecepto inter alia mandatum sit ut locum ipsum absque missis publicis dedicares, et, ut ad nos pervenit, cathedra posita, sacra illic publice missarum solemnia celebrantur. Quod si verum est, his vos hortamur affatibus, ut, omni excusatione cessante, cathedram vestram exinde amoveri modis omnibus faciatis, nec denuo illic missas publicas peragatis. Sed, sicut et consuetudo et praecepti tenor eloquitur, si missas ibidem sibi celebrari voluerint, a te presbyter dirigatur. In eodem autem monasterio congregationem servorum Dei, sicut praedictus Joannes et petiit et nunc est, et cum Dei gratia semper volumus permanere. Calicem vero quem sibi a fraternitate vestra ablatum innotuit, ei, si ita est, restituere festinate. Haec ergo sanctitas vestra ita studeat adimplere, ut", + "candidate_score": 0.640355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_43_45", + "bdc_text": "Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat . Hae quum redditae essent , magistratui visum est ut intra paucos dies uterque senatus cogeretur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2301", + "psc_text": "senserint amore terribiles. Praeterea duas ad Cillanem epistolas misimus, si pacem quae ab excellentia vestra in triginta diebus facta est custodiret; et rescripsit eam se servaturum, si tamen ipsi a reipublicae partibus fuerit custodita. Homines autem illos quos tenuerat omnes cum rebus suis relaxavit. Sed de occisis hominibus suis valde dolet, atque de vobis vehementer suspectus est, quia si, quod Deus avertat, locum invenerit, etiam in pace eum non est dubium excessurum. Ad Pisanos autem hominem nostrum dudum qualem debuimus, et quomodo debuimus, transmisimus; sed obtinere nil potuit. Unde et dromones eorum jam parati ad egrediendum nuntiati sunt. EPISTOLA XXXIV. AD PANTALEONEM NOTARIUM. Quod ad justam mensuram modium quo Ecclesiae coloni frumenta dabant redegerit laudat. Jubet perceptam ex injusto modio pecuniam colonis pauperioribus secreto distribui. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua quod vel quale apud sacratissimum corpus beati Petri apostoli jusjurandum praebuerit memor est. Unde nos quoque securi discussionis tibi causam", + "candidate_score": 0.639985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2260", + "psc_text": "AD PANORMITANOS. Barbaro episcopo visitatori obediant. Gregorius clero, ordini et plebi consistenti Panormi. Vestri antistitis obitum cognoscentes, curae nobis fuit destitutae Ecclesiae visitationem fratri et coepiscopo nostro Barbaro solemniter delegare. 1228 Cui dedimus in mandatis ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu ministeriisque, a quoquam usurpari patiatur. Cujus vos assiduis adhortationibus convenit obedire, et, remoto strepitu, uno eodemque consensu talem vobis praeficiendum expetere sacerdotem, qui et a venerandis canonibus nulla discrepet ratione, et tanto ministerio dignus valeat reperiri. Qui dum fuerit postulatus, cum solemnitate decreti omnium subscriptionibus roborati, et visitatoris pagina prosequente, ad nos veniat ordinandus: provisuri ante omnia ne cujuslibet vitae vel meriti laicam personam praesumatis eligere, et non solum ille ad episcopatus apicem nulla ratione promoveatur, verum etiam vos nullis intercessionibus veniam promereri posse cognoscite, sed et omnes quos ex vobis de laica persona aspirasse constiterit, ab officio et a communione alienos faciendos procul dubio noveritis. EPISTOLA XV.", + "candidate_score": 0.639601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_71_73", + "bdc_text": "nihil hic nec dolo nec vi nec clam actum fuisse : itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD . Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2224", + "psc_text": "illic monachi debeant jugiter in Dei laudibus permanere, perturbationis vero tempore intra urbem in cellam quippe propriam rovocari. Res vero omnes eidem monasterio 1216 competentes, diligenti volumus cura perquiri atque recolligi, easque, ut tibi visum fuerit, apte disponi. Nihilque quod eidem monasterio competit a quoquam detineri permittas, sed omnia in jus cellae, quippe jam tuae, reformare non negligas, ut, cunctis salubri ordinatione dispositis, quae Deo placita nostra sunt auctoritate suffulta perpetuis maneant inconvulsa temporibus. EPISTOLA III. AD ADEODATUM MONACHUM. Permittit donationem ante susceptum monachatum verbo factam scriptis consignari et firmam haberi. Gregorius Adeodato servo Dei. Effectum justa postulantibus indulgere, et vigor aequitatis et ordo exigit rationis, praesertim quando petentium voluntatem et pietas adjuvat, et veritas non relinquit. Quia igitur priusquam in monasterio sancti Adriani ubi es conversus, intrares, rerumque tuarum illic donationem emitteres, et domos et hortos intra civitatem, seu terras sationales, vel vineas in fundo, sicut nos docuisti, Carsiniano,", + "candidate_score": 0.637829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_71_73", + "bdc_text": "nihil hic nec dolo nec vi nec clam actum fuisse : itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD . Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_951", + "psc_text": "legentem fatigari in dictatu non debui. Tua ergo dilectio secreto ei omnia loquatur, et admoneat qualiter se disponere debeat, ne per praesentem negligentiam, vitam, quod absit, priorem perdat. EPISTOLA XXXI. AD RAVENNATES. Qui adversus Castorium contestatorios libellos de nocte posuit sacra communione sit privatus, nisi publice aut contestationis veritatem ostendat, aut errorem suum confiteatur. Gregorius Mariniano episcopo Ravennati cum caeteris fratribus et coepiscopis, sacerdotibus, levitis, clero, nobilibus, populo, militibus civitate Ravenna consistentibus, vel ex ea foris degentibus. Quidam (Grat. 2, q. 1, c. 2), maligni spiritus consilio repletus, contra Castorium notarium ac responsalem nostrum nocturno silentio in civitatis loco contestationem posuit in ejus crimine loquentem, mihique etiam de facienda pace callide contradicentem. Et quia quisquis veraciter loquitur semetipsum innotescere non debet formidare, oportet ut publice exeat, et quaecunque in contestatione sua loqui praesumpsit ostendat; quod si non exierit, neque publice confessus fuerit, quisquis ille sit qui hoc agere praesumpsit, vel", + "candidate_score": 0.637621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_44_46", + "bdc_text": "Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat . Hae quum redditae essent , magistratui visum est ut intra paucos dies uterque senatus cogeretur . Quo tamen die coactus est ob senatorum infrequentiam de causa nihil actum fuit :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_272", + "psc_text": "faciat gloria vestra, ut neque sit aliquid unde possimus ab adversariis reprehendi, neque in quo utilitas reipublicae exigit, quod avertat Dominus, negligatur. Praeterea, gloriosi filii, estote solliciti, quia, quantum comperi, nostem collectum habet, et Narina dicitur residere; et si huc cursum Deo sibi irato mittere voluerit, vos loca ipsius, quantum vos Dominus juverit, depraedamini, aut certe sculcas quos mittitis, sollicite requirant, ne dolens factum ad nos discurrat. EPISTOLA XXXI. AD CUNCTOS MILITES NEAPOLITANOS. De obedientia Constantio tribuno exhibenda. Gregorius universis militibus Neapolitanis. Summa militiae laus inter alia bona merita haec est, obedientiam sanctae reipublicae utilitatibus exhibere, quodque sibi utiliter imperatum 592 fuerit, obtemperare; sicut et nunc devotionem vestram fecisse didicimus, quae epistolis nostris, quibus magnificum virum Constantium tribunum custodiae civitatis deputavimus praeesse, paruit, et congruam militaris devotionis obedientiam demonstravit. Unde scriptis vos praesentibus curavimus admonendos, uti praedicto viro magnifico tribuno, sicut et fecistis, omnem debeatis pro serenissimorum dominorum utilitate vel", + "candidate_score": 0.636203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1489", + "psc_text": "ut devotionis suae in consecratione quam postulat, potiatur effectu. EPISTOLA LXXII. AD CONSTANTINUM NARNIENSEM EPISCOPUM. Ecclesiae Interamnae jam Visitatori administrationem integram committit. Gregorius Constantino episcopo Narniensi. Fraternitati vestrae Ecclesiae Teramnanae visitationis operam nos olim mandasse recolimus. Sed quia pervenit ad nos quod, peccatis facientibus, nec clerus illic, nec plebs tanta remanserit, quibus debeat interimepiscopus ordinari, utile esse prospeximus eamdem Ecclesiam, vel quidquid ipsius est, quousque illam ut Domino placuerit ordinemus, vestrae Deo auctore dispositioni committere. Et ideo sollicitudinem vos convenit adhibere, ut quidquid de possessionibus Ecclesiae ipsius in qualibet re accedere potuerit, vobis vel in reparatione ejusdem Ecclesiae sive cleri ipsius subventione proficiat; quatenus et vos remedium pro vestro labore capere, et illi aliquod valeant sustentationis habere solatium. Mobile vero praedictae Ecclesiae facta subtiliter volumus describi notitia, nobisque transmitti, ut ex hoc quid fieri debeat, auctore Domino, disponamus. Circa actus autem, vel disciplinam cleri vel filiorum Ecclesiae ipsius magnam te", + "candidate_score": 0.633926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_50", + "bdc_text": "Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2336", + "psc_text": "Hi vero qui eum contra Dei timorem et canonum statuta condemnaverunt, excommunicati in monasterium ad agendam poenitentiam in sex mensibus sunt mittendi, ita sane ut si cuiquam eorum mortis contigerit imminere discrimen, viatici ei benedictio non negetur. Ipse autem qui eo vivente locum ejus temerarie ambivit privatus sacerdotio ab omni ministerio ecclesiastico repellatur, atque eidem dilectissimo fratri et coepiscopo nostro tradatur, ut eum aut ipse ad nos transmittat, aut apud se in custodia habeat. Episcopi vero qui eum ordinare praesumpserunt, vel perversae ipsius ordinationi praebuere consensum, iidem, communione privati, sex mensibus ad agendam poenitentiam in monasterio deputentur. Si autem episcopi in praejudicium condemnationis vel depositionis memorati Stephani se metu judicis consensisse, ac talia se fecisse non sua sponte professi fuerint, tempus eis abbreviandum est, et modus poenitentiae temperandus. Si igitur is qui praedicti Stephani 1252 locum invasit fortasse defunctus est, atque alius in Ecclesia ejus episcopus ordinatus est, illud de", + "candidate_score": 0.630625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_50", + "bdc_text": "Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_387", + "psc_text": "professus est nosse se tale aliquid ad Adriani episcopi pervenisse notitiam, sed a matribus infantum, quarum viri remoti pro culpis, ut dicitur, ab Ecclesia fuerant, se cognovisse dixerunt. Sed nec inbaptizatos eos mortis tempus professi sunt occupasse, sicut accusatorum continebat invidiosa suggestio, cum in Demetriade civitate baptizatos eos esse constiterit. Et haec quidem de criminalibus causis. De pecuniariis vero qualiter a te fuerit judicatum, inquisitio deputatorum a principe virorum piissima jussione serenissimis principibus attestatur. Nam cum tuam saepe fatus Adrianus suspendisset appellatione sententiam, quantum ex quatuor testium depositionibus apud Joannem primae Justinianae episcopum prolatis agnovimus, arctissima detrusus custodia, libellum in quo objecta sibi confiteretur capitula tua coactus est fraternitate porrigere. 630 Qui quidem in porrecto a se libello de pecuniariis invenitur tuae consensisse sententiae. Criminalia vero medio quodam dubioque verborum calle transcurrit, ut et tua quibusdam subjectis nebulis frustraretur intentio, et ipse porro nimis a confessione perplexae locutionis obscuritate refugeret.", + "candidate_score": 0.628175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1846", + "psc_text": "9, q. 1, c. 6) nos in hominem qui non a catholicis et maxime a Langobardis eligitur nulla praebemus ratione consensum. Nec si alicujus praesumptionis usurpatione factum fuerit, in locum vel ordinem illum sacerdotis suscipimus, quia vicarius sancti Ambrosii indignus evidenter ostenditur, si electus a talibus ordinatur. Nec enim est quod vos ex hac causa deterreat, vel aliquam vobis necessitatem incutiat, quia unde possunt alimenta sancto Ambrosio servientibus clericis ministrari, nihil in hostium locis, sed in Sicilia et in aliis reipublicae partibus, Deo protegente, consistit. Ut igitur in ordinando eo qui a vobis electus est nulla possit mora contingere, Pantaleonem notarium nostrum transmisimus, qui eum, ut moris est, annitente consensus nostri auctoritate, faciat consecrari. Cui etiam, quia de possessiunculis quas quondam Magnus presbyter commissas habuerat, vel de aliis ecclesiae nostrae utilitatibus, curam gerere, vel quid aliud agere debeat, in praesenti mandavimus, vestra se ei dilectio in omnibus devotam, ut decet,", + "candidate_score": 0.628079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_70", + "bdc_text": "Legatis gravissime constantissimeque a nostra parte responsum est , nequaquam id rescindi oportere quod a senatu populoque Neocomensi legitime convocato proxime transactum esset :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_246", + "psc_text": "jam scriptis admonitum, et hactenus pertinaciter obstinatum, scriptis iterum directis per praesentium latorem curavimus admonendum, quatenus Honoratum archidiaconum, 583 conjungente statim praesentium latore, in priore loco susciperet. Qui jam obdurato adhuc corde contumaciter ad eumdem revocare gradum si forte postponeret, usu eum pallii, qui ab hac sede concessus est, pro contumacia tot vicibus admissa privari praecipimus. Si vero etiam amisso pallio adhuc in eadem pertinacia perseveraverit, a dominici quoque corporis ac sanguinis participatione submoveri. Aequum enim est ut asperos de justitia sentiat, quos erga se positos in charitate contemnit. Nos itaque nec nunc quidem a justitiae, quam praefatus antistes despexit, semita deviamus; sed restituto in locum suum eo, cujus nobis culpa minime patuit, praecipimus Natalem episcopum instructam ad nos debere dirigere personam, quae rectam ejus esse intentionem suis possit nobis allegationibus demonstrare. Nam et eumdem archidiaconum venire fecimus, ut quidquid justum, quidquid omnipotenti Deo placitum fuerit, cognitis assertionibus partium decernamus.", + "candidate_score": 0.627851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_5", + "bdc_text": "Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2430", + "psc_text": "quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae sedis praecepta multiplicare, apertissimeque nota facere agnoscant; quia quod specialiter tibi tuisque et fratrum tuorum charitati, ut tuae litterae innotuerunt, consultis scribimus, generaliter omnibus tenere mandamus. Circa subjectorum autem 1282 actus fraternitas tua sit vigilans, ut vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit; linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita cum lucro multiplicantur, in diem retributionis annuente divina gratia audire mereamini: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21, 25.) Curam praeterea de omnibus quae vobis aliisque fratribus nostris, et generaliter cunctis, pro illicitarum rerum prohibitione scripsimus,", + "candidate_score": 0.62654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_44", + "bdc_text": "Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2322", + "psc_text": "hoc enim temporis Bonifacii chartularii, responsalis mei, qui in urbe regia demoratur, vehementer me scripta turbaverant, quae dicebant dulcissimam mihi atque suavissimam sanctitatem vestram defectum corporei luminis pertulisse. Ex quibus scriptis gravi moerore percussus sum. Sed subito, Creatoris ac Redemptoris nostri gratia prosperante, beatitudinis vestrae suscepi epistolam, et, sanam de ea quam audivi corporis molestia agnoscens, exsultavi vehementer, quia tanta laetitia cordis secuta est, quanta prius tristitiae amaritudo praecesserat. Scimus enim quia in omnipotentis Dei adjutorio multorum salus est vita vestra. Nam tunc inter fluctus nautae securi navigant, quando gubernator doctus atque artifex ad clavi regimen sedet. In salutis autem vestrae gaudio haec quoque mihi est exsultatio addita, quia et imminutos ore vestro Ecclesiae hostes, et multiplicatos dominicos greges 1248 agnovi. Crescunt enim quotidie per linguae vestrae vomerem grana coelestia, atque in supernis horreis multiplicantur; ita ut in vobis impletum esse gaudeamus quod scriptum est: Ubi plurimae segetes, ibi manifesta", + "candidate_score": 0.62598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_79", + "bdc_text": "Quod posterius si contingeret , mandatum est Neocomensibus ut nuncium de hac re statim Bernam mitterent :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2231", + "psc_text": "quae ad regimen Ecclesiae idonea possit existere, atque de animarum utilitate cogitare, inquietos sub disciplinae vinculo restringere, ecclesiasticarum rerum curam gerere, et maturum atque efficacem se in omnibus exhibere. Qui etiamsi episcopo, qui nunc aegrotat, superstes exstiterit, loco ejus debeat consecrari. Ordinationes vero presbyterorum vel diaconorum, seu alterius ordinis, si fieri in eadem Ecclesia causa poposcerit, fraternitati tuae noveris reservandum quatenus, si tuae est dioeceseos, de ejus qui ad hoc eligitur vita, moribus actuque perquiras. Et si placuerit, nec est quod in eo canonicae districtionis judicium reprehendat, ad destinatum ordinem non aliter nisi te ordinante perveniat. Ita ergo fraternitas tua faciat, atque haec vigilanti providentia disponat, ut nec Dei Ecclesia neglectum ulterius habeat, et consacerdotes suos non solum verbo, sed etiam exemplo locorum venerabilium curam laudabiliter habere commoneat. EPISTOLA VI. AD BRUNICHILDAM FRANCORUM REGINAM. De privilegiis monasterio et xenodochio concessis, legatis ejus auditis, Menna episcopo absoluto. De episcopo qui capitis", + "candidate_score": 0.625747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_77", + "bdc_text": "Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2360", + "psc_text": "De requirendis Ecclesiarum et monasteriorum rebus. De Januarii episcopi infirmitate, tempore sacrificii. Gregorius Vitali defensori Sardiniae. Experientia tua indicante, comperimus xenodochia in Sardinia constituta gravem habere neglectum. 1260 Unde reverendissimus frater et coepiscopus noster Januarius vehementissime fuerat objurgandus, nisi nos ejus senectus ac simplicitas, et superveniens aegritudo, quam ipse retulisti, suspenderet. Quia ergo ita est positus, ut ad aliquam ordinationem esse non possit idoneus, oeconomum ejus Ecclesiae, atque Epiphanium archipresbyterum ex nostra districta auctoritate commone, ut eadem xenodochia ipsi in periculum suum sollicite ac utiliter studeant ordinare. Nam si quis illic post hoc neglectus exstiterit, nulla se noverint posse hoc apud nos ratione aliquatenus excusare. Quoniam vero possessores nos Sardiniae petiverunt ut, quia diversis oneribus affliguntur, Constantinopolim pro eorum debeas remedio proficisci, licentiam tibi eundi concedimus. Sed et dilectissimo filio nostro Bonifacio scripsimus, ut suum tibi pro remedio illius provinciae studeat adhibere solatium. De Ecclesiis autem quas vacare sacerdotibus indicasti,", + "candidate_score": 0.617907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_77", + "bdc_text": "Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Illos autem qui cunctorum vice huc venerint ad eligendum episcopum admone, ut vestiarium omne episcopi sui sciant deferendum, et quantum praeviderint secum argentum adducant, quod in usu suo habere possit qui fuerit episcopus ordinatus. Haec vero omnia vivaciter districteque implere festina, et sub omni huc celeritate electos, sicut diximus, de clero transmitte. ut quia diversi hic nobiles civitatis Neapolitanae praesentes sunt, una cum eis de episcopali ordinatione et tractare et, adjutore Domino, deliberare possimus. (Vide l. II, ep. 15.) EPISTOLA XXXVI. AD SABINUM DEFENSOREM. Ut Januarium episcopum et Epiphanium presbyterum criminibus accusatos Romam perducant. Pompeianam vero, Theodosiam et Isidorum adjuvet Romam venire cupientes. Gregorius Sabino defensori Sardiniae. Quaedam ad aures nostras gravia pervenerunt, quae quoniam canonicam emendationem exspectant, 650 idcirco experientiae tuae praecipimus quatenus una cum Joanne notario, omni excusatione postposita, Januarium fratrem et coepiscopum nostrum summa huc exhibere instantia non omittas, ut eo coram posito, ea quae ad nos", + "candidate_score": 0.617145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_29", + "bdc_text": "Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2315", + "psc_text": "vestra longius vita extenditur, subjectorum omnium consolatio validius confirmetur. Rogare forsitan debui ut Ecclesiam beati Petri apostoli, quae nunc usque gravibus insidiis laboravit, haberet vestra tranquillitas specialiter commendatam. Sed qui scio quia omnipotentem Deum diligitis, non debeo petere quod sponte ex benignitate vestrae pietatis exhibetis. Quanto enim plus timetis Conditorem omnium, tanto amplius ejus potestis Ecclesiam amare, cui dictum est: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam. Et cui dicitur: Tibi dabo claves regni coelorum; et quodcunque ligaveris super terram, erit ligatum et in coelo; et quaecunque solveris super terram, soluta erunt et in coelo (Matth. XVI, 18) . Unde nobis 1246 dubium non est quam forti amore ad eum vos stringitis, per quem solvi ab omnibus peccatis enixius desideratis. Ipse ergo sit vestri custos imperii, sit vobis protector in terra, sit pro vobis intercessor in coelo, ut per hoc", + "candidate_score": 0.614577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_77", + "bdc_text": "Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_921", + "psc_text": "te convenit exhibere, ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu, ministeriisque, vel quidquid illud est in patrimonio earum, a quoquam patiaris imminui. Et ideo fraternitas tua ad praedictas Ecclesias ire properabit, et assiduis adhortationibus clerum plebemque earumdem Ecclesiarum admonere festinet, ut, remoto studio, uno eodemque consensu tales sibi praeficiendos expetant sacerdotes qui et tanto ministerio digni valeant reperiri, et a venerandis canonibus nullatenus respuantur. Qui dum fuerint postulati, cum solemnitate decreti omnium subscriptionibus roborati, et dilectionis tuae testimonio litterarum, ad nos veniant consecrandi; provisurus ante omnia ne ad hoc cujustibet conversationis seu meriti laicae personae aspirare praesumant, et tu periculum ordinis tui, quod absit, incurras. Monasteria autem si qua sunt in earum parochiis constituta, sub tua cura dispositioneque, quousque illic fuerit proprius episcopus ordinatus, esse concedimus, ut sollicitudinis tuae vigilantia proposito suo congrua, Deo adjuvante, actione respondeant. Mense Januario, indictione 14. EPISTOLA XXII. AD PETRUM EPISCOPUM. Ut Ecclesiam et baptisterium", + "candidate_score": 0.611694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_77", + "bdc_text": "Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_334", + "psc_text": "Augusti, indictione decima. EPISTOLA XLIX. AD JANUARIUM ARCHIEPISCOPUM. Auditis de Januario episcopo querelis, Joannem notarium mittit qui partes ad judicium compellat, et quae judicata fuerint exsequatur. Januarium ob id maxime increpat, quod nulla, nisi propriae injuriae causa, Isidorum excommunicaverit. Gregorius Januario archiepiscopo Caralitano. Si sacerdotale quod administramus officium mentis integritate pensemus, sic nos cum filiis nostris individuae charitatis debet unire concordia, ut sicut patres in nomine, ita affectu probemur in opere. Dum ergo tales nos esse quales praefati sumus oporteat, miramur cur adversus fraternitatem tuam tanta querimoniarum moles exorta sit. Quod quidem nos adhuc credere dubitamus. Sed ut veritatem valeamus agnoscere, Joannem sedis nostrae notarium nostra illic praeceptione suffultum direximus, qui partes in electorum compellat adesse judicio, et sua ad effectum exsecutione, quae fuerint judicata perducat. Quocirca fraternitatem tuam scriptis praesentibus adhortamur, ut causarum apud se ante debeat merita pertractare. Et si qua se injuste tulisse vel habere cognoscit, ante", + "candidate_score": 0.610108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_43", + "bdc_text": "Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2409", + "psc_text": "quod absit, vobis significamus, sed quid rationabiliter et fideliter super his observare debeamus requirimus. Et quoniam non modicum murmur super hac re nobiscum versatur, quid respondere fratribus et coepiscopis nostris debeamus a vobis quasi a capite responsum quaerimus, ne super his ancipites remaneamus, aut murmur illud tam vestris temporibus quam posteris inter nos aut alios remaneat, rumorque vester, qui semper bonus et optimus fuit, detractionibus laceretur, vel subrogetur, aut nomen vestrum, quod absit, supervenientibus temporibus blasphemetur. Nos enim quae recta sunt auctore Deo humili corde servantes, uno vinculo charitatis vobis constricti, vestram religionem in omnibus, ut fideles alumni defendentes, a vobis quae recta sunt quaerimus; scimus enim ut semper sanctae sedis praesules primo apostoli, deinde successores eorum fecerunt, vos universalis Ecclesiae, et maxime episcoporum, qui oculi propter contemplationem et speculationem vocantur Domini, curam gerere, ac de religione et lege nostra assidue cogitare, sicut scriptum est: Beatus qui meditabitur in lege", + "candidate_score": 0.609455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1104", + "psc_text": "postulatus, cum solemnitate decreti omnium subscriptionibus roborati, vestrarum quoque testimonio litterarum, huc sacrandus occurrat, quatenus Ecclesia ipsa proprium, auxiliante Domino, habere valeat sacerdotem. Mense Maio. EPISTOLA XXII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Siciliae episcopos olim tertio quoque anno, jam quinto Romam proficisci solitos, ad Natale sancti Petri convenire sic procuret, ut inde nulla praetori oriatur suspicio. Moneat quoque Liparitanum et Regitanum episcopos. Libertinum consoletur. Gregorius Cypriano diacono. Novit dilectio tua hoc olim consuetudinem tenuisse, ut fratres et coepiscopi nostri Romam 867 semel in triennio de Sicilia convenirent, sed nos, eorum labori consulentes, constituisse ut suam huc semel in quinquennio praesentiam exhiberent. At quia jam diu est quod huc minime convenerunt, eos hortari te volumus ut Natale sancti Petri hic, Deo perducente, nobiscum debeant celebrare. Sed ne forte praetori aliqua possit nasci suspicio, si eos huc admonitos venire cognoverit, voluntatem nostram intelligens, ita hoc ex te facere stude, ut et ipsi, sicut praediximus,", + "candidate_score": 0.600365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_48", + "bdc_text": "Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_215", + "psc_text": "vestrae, quae longe lateque diffusa est, bono succensus, ad excellentiae vestrae obsequia summo desiderio festinavit occurrere. Et quoniam nostra se apud vos poscit epistola commendari, paterna dulcedine salutantes, petimus ut eum, sicut Deus vobis in cor miserit ac utile fuerit, excellentia vestra ordinare dignetur, quatenus bona quae de vobis etiam positus adhuc inter hostes audivit, in se valeat experiri, et excellentiae vestrae ejus quoque ante omnipotentis Dei oculos inter caeteras merces accrescat. LIBER SECUNDUS. Mense Septembri, indictione X. 569 EPISTOLA PRIMA. AD PETRUM NOTARIUM. Tropaeanis monachis, si religiose vivant, modis omnibus subveniendum. Gregorius Petro notario. Monasterium sancti Archangeli, quod Tropaeis est constitutum, indicante praesentium portitore, victus habere necessitatem didicimus. Ideoque experientia tua diligenter invigilet; et si ejusdem loci monachos bene se tractare noveris, in quibus eos necessitatem habere manifesta veritate patuerit, eis subvenire hac auctoritate suffultus, modis omnibus festinabis, sciturus tuis esse rationibus quidquid nostra praeceptione praebueris imputandum. Sed et", + "candidate_score": 0.598551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_48", + "bdc_text": "Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1543", + "psc_text": "Hydruntinam civitatem valeat is ipse contingere, sub qua valueris celeritate, vel ad episcopum Hydruntinae civitatis, vel ad praedictum tribunum, vel ad alium quem in loco tuo te habere cognoscis, scripta dirigas, ut uxorem vel filios praedicti mancipii sub omni habere debeant cautela, atque de ipso sollicitudinem gerere, ut perveniens valeat detineri, et mox cum rebus suis omnibus, quaeque ad eum pertinent, navi impositis per fidelem personam huc modis omnibus destinari. Experientia itaque tua cum omni hoc studeat efficacia solertiaque perficere, ne de neglectu vel mora nostros, quod non optamus, animos offendas. 1005 EPISTOLA CIII. AD FORTUNATUM NEAPOLITANUM EPISCOPUM. Ne milites in monasterio virginum hospitentur. Gregorius Fortunato episcopo Neapolitano. Insinuavit nobis latrix praesentium Agnella abbatissa quod intra monasterium ipsus milites hospitentur. Et omnino de fraternitatis vestrae sollicitudine mirati sumus cur hoc patienter tulerit, et non illud eum omni celeritate fecerit emendari. Unde hortamur ut vel nunc studii vestri sit instanter eis", + "candidate_score": 0.597442, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos", + "max_score": 0.713351, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_475", + "psc_text": "paulatim per gradus singulos ascendere docetur ad incrementa virtutum, dicente Domino: Diligite inimicos vestros (Matth. V, 44) . Justus orat pro calumniantibus; quia et hoc praecepit Dominus adjungens: Benefacite iis qui oderunt vos, orate pro calumniantibus et persequentibus vos (Ibid.) . Ipse est per omnia justus, qui haec custodit et servat. Primum, quia tacet, et non respondet inimicis; deinde quia orat, hoc est, non est otiosus affectu. Et qui orat, bona orat, non ea quae cuique possint suo inimico nocere. Plus est ergo orare, quam tacere. Justus maledicentibus sibi benedicit. Plus est et hoc quam orare pro se; securus enim sui benedicit ei, quem non timet, aut etiam ei quem ante metuebat. Justus diligit inimicum. Plus est diligere, quam benedicere; quia major est mentis dilectio, quam sermonis gratia. Justus benefacit ei cujus odiis appetitus est. Justus orat pro calumniantibus. Bona charitas, et pietas bona: utrumque Dei, et utrumque est Deus;", + "candidate_score": 0.713351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_39_41", + "bdc_text": "Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur : nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_475", + "psc_text": "paulatim per gradus singulos ascendere docetur ad incrementa virtutum, dicente Domino: Diligite inimicos vestros (Matth. V, 44) . Justus orat pro calumniantibus; quia et hoc praecepit Dominus adjungens: Benefacite iis qui oderunt vos, orate pro calumniantibus et persequentibus vos (Ibid.) . Ipse est per omnia justus, qui haec custodit et servat. Primum, quia tacet, et non respondet inimicis; deinde quia orat, hoc est, non est otiosus affectu. Et qui orat, bona orat, non ea quae cuique possint suo inimico nocere. Plus est ergo orare, quam tacere. Justus maledicentibus sibi benedicit. Plus est et hoc quam orare pro se; securus enim sui benedicit ei, quem non timet, aut etiam ei quem ante metuebat. Justus diligit inimicum. Plus est diligere, quam benedicere; quia major est mentis dilectio, quam sermonis gratia. Justus benefacit ei cujus odiis appetitus est. Justus orat pro calumniantibus. Bona charitas, et pietas bona: utrumque Dei, et utrumque est Deus;", + "candidate_score": 0.701884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_36_38", + "bdc_text": "Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit . Quae res profecto non parum consolationis et ad causam adiumenti nobis attulit , propterea quod permulti simplices et illius satanicae fraudis ignari ( qui initio ab ipsis tragoediae autoribus specie veritatis seducti ac depravati fuerant ) eo tempore resipiscerent erroremque et culpam faterentur . Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_753", + "psc_text": "delicto salus gentibus: et quae illis in figura gesta sunt, ad cognitionem nostram profecisse, Apostolo auctore (I Cor. X, 11), cognovimus. Et vere in opprobrium positi sunt gentibus; quia gentes opprobrium crucis Dominicae omnibus divitiis saecularibus praetulerunt. Qui autem crucem illam putavit opprobrium, et quasi opprobrium refugit, is vere in diuturno mansit opprobrio. Tamen quia non secundum carnem Israelitae videntur, qui potuerunt dicere: Quia inique non egimus in Testamento Domini (Infra, vers. 19): nec recessit retro cor eorum a Domino; vide ne iis se in circuitu positis illusioni et derisui fuisse commemorent, de quibus dicit Dominus: Circumdederunt me vituli multi (Psal. XXI, 13) . Circumdederunt enim eum persecutores, quando secundum consilium voluntatis suae subiit passionem. Unde et alibi ait: Circumdantes circumdederunt me, et in nomine Domini ultus sum in eos (Psal. CXVII, 11) . Ideo melius est viam rectam tenere, in qua facinorosi ambulare non possunt. Cito cadunt, quia non", + "candidate_score": 0.69073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_35_37", + "bdc_text": "Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur . Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit . Quae res profecto non parum consolationis et ad causam adiumenti nobis attulit , propterea quod permulti simplices et illius satanicae fraudis ignari ( qui initio ab ipsis tragoediae autoribus specie veritatis seducti ac depravati fuerant ) eo tempore resipiscerent erroremque et culpam faterentur .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_884", + "psc_text": "Cur sit exsultatio universae terrae, evidenter expressit; quoniam Dominus Jesus Ecclesiam sibi ex peccatoribus congregavit. Itaque qui erant ante latera aquilonis, id est, socii et inhaerentes diabolo, cui dicitur: Exsurge, aquilo, ut veniat auster (Cant. IV, 16) ; facti sunt Christo fideles. Ipsi sunt enim de quibus dicitur: Qui confidunt in Domino, sicut mons Sion (Psal. CXXIV, 1) . Facti sunt itaque mons Sion per gratiam Christi, et baptismatis sacramentum. Aquilonis intelligibilis gravis est flatus, qui prius tempestates asperrimas et procellas humanis movebat affectibus: coepit suos amittere, qui vexabat alienos. Gentem omnem everterat Judaeorum, nationes omnes suo revinctas tenebat imperio, ipsius erant latera; hoc est, aspirabant cum eo. Sicut enim principis latera dicimus stipatores ejus et comites, et sicut mulier latus est viri, eo quod morigera ei societate jungatur; ita latera erant diaboli, qui faciebant ipsius voluntatem. Ii ergo nunc sunt mons Sion, qui Deum speculantur aeternum, et ipsi noctibus", + "candidate_score": 0.689157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_74_76", + "bdc_text": "Huc addiderunt sese animam et quidquid Dominus dedisset potius relicturos quam passuros esse ut evangelio Christi et ministris eius tanta ignominia , tam atrox contumelia fieret . Contra vero pars altera , quum iam antea se omnibus modis inferiorem esse perspiceret , non iam de pastore expellendo magnopere laborare videbatur , sed querebatur de nescio quibus verbis quae in suum dedecus palam dicta esse affirmaret . Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_401", + "psc_text": "Quas ille suscipiebat pro servulis suis, nos subeamus pro Domino. Hic ergo finis. Ut adimpleam, inquit, qui desunt tribulationum Christi in carne mea, pro corpore ejus, quae est Ecclesia, cujus sum factus minister (Coloss. I, 24) . Videmus quid nobis suscipiendum sit, qui ministerium sacerdotale suscepimus; ut non solum pro nobis, sed etiam pro Ecclesia Domini sustinere fortiter passiones corporis debeamus. David autem addidit et animae passiones. 33. (Vers. 8, 9, 10, 11.) Denique ipse ait: Quoniam anima mea completa est illusionibus: et non est sanitas in carne mea. Incurvatus sum et humiliatus sum nimis: rugiebam a gemitu cordis mei. Et ante te omne desiderium meum, et gemitus meus non est absconditus a te. Cor meum conturbatum est, et deseruit me fortitudo mea, et lumen oculorum meorum non est mecum. Advertimus igitur laborem animae majorem esse, quam carnis. Denique quibus anima illusionibus compleatur, intellige; eo quod in tentationibus diabolus ei", + "candidate_score": 0.678661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_74", + "bdc_text": "Huc addiderunt sese animam et quidquid Dominus dedisset potius relicturos quam passuros esse ut evangelio Christi et ministris eius tanta ignominia , tam atrox contumelia fieret .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_401", + "psc_text": "Quas ille suscipiebat pro servulis suis, nos subeamus pro Domino. Hic ergo finis. Ut adimpleam, inquit, qui desunt tribulationum Christi in carne mea, pro corpore ejus, quae est Ecclesia, cujus sum factus minister (Coloss. I, 24) . Videmus quid nobis suscipiendum sit, qui ministerium sacerdotale suscepimus; ut non solum pro nobis, sed etiam pro Ecclesia Domini sustinere fortiter passiones corporis debeamus. David autem addidit et animae passiones. 33. (Vers. 8, 9, 10, 11.) Denique ipse ait: Quoniam anima mea completa est illusionibus: et non est sanitas in carne mea. Incurvatus sum et humiliatus sum nimis: rugiebam a gemitu cordis mei. Et ante te omne desiderium meum, et gemitus meus non est absconditus a te. Cor meum conturbatum est, et deseruit me fortitudo mea, et lumen oculorum meorum non est mecum. Advertimus igitur laborem animae majorem esse, quam carnis. Denique quibus anima illusionibus compleatur, intellige; eo quod in tentationibus diabolus ei", + "candidate_score": 0.677393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_6", + "bdc_text": "Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_653", + "psc_text": "Quid est quod ait, auribus nostris? Quod si non satis esset, audivimus, certe si hoc placuerat: Auribus audivimus, plenum erat. Cum ergo additum est, nostris, quid sibi hoc vult; nisi ut intelligas illa esse nostra, quae mentis sunt; et ea esse meliora, quam quae istius corporis? Et ideo quasi de alio dicit hic ipse Propheta: Non timebo quid faciat mihi caro (Psal. LV, 5) . Et alibi: Voce mea ad Dominum clamavi, et vox mea ad Deum, et respexit me (Psal. LXXVI, 2) . Illa vox mea, quae auditur a Christo, non quae resultat in publico. Non vult igitur suum esse, quod corruptibile atque terrenum est, qui ad imaginem Dei et similitudinem meminit se creatum. Denique Scriptura nos edocet, prius ad imaginem Dei hominem esse formatum (Gen. I, 27), postea de luto factum (Gen. II, 7). Quasi superior ergo (superior enim qui antiquior) et gubernator et rector hujus corporis animae", + "candidate_score": 0.673734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_31_33", + "bdc_text": "In primis audiebamus tyrannum illum saevissimum , quem nemo nescit hostem esse infensissimum omnis gentis quae Christi nomen profitetur , nostris propemodum capitibus imminere . Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere . Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_912", + "psc_text": ". Narrate ergo sine intermissione, sine fine. Adversarius vigilat, circuit, et rabie ferina quaerit, quos invenerit, devorare. Ideo semper canendus est Dominus, qui dentes leonum conterat, et ora confringat; ut nobis nocere non possint. 23. (Vers. 14, 15.) Ponite, inquit, corda vestra in virtute ejus; id est, ut virtutem ejus intelligatis: et distribuite gradus ejus, ut enarretis in progenie altera. Quoniam hic est Deus, Deus noster in aeternum, et in saeculum saeculi: ipse reget nos in saecula. Βάρεις dixit Graecus, hoc est, excelsas et turritas domos; unde Propheta cum de civitate Dei et inhabitantibus eam loqueretur: Distribuite, inquit, gradus ejus; hoc est, mansiones ejus altas atque sublimes in coelestibus. Quo docet ordinem servandum esse meritorum. Unusquisque enim in suo ordine (Joan. XIV, 2). Unde et Dominus ire et praeparare se dicit Discipulis mansiones; ut pro suorum ratione meritorum digna unusquisque habitacula consequatur, in quibus requiem illam carpat aeternam. 24. Sunt", + "candidate_score": 0.672242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2_4", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_438", + "psc_text": "affectum poenitentiae, ibi opinionem ejus erroris excludi, quod divitiae et successus prosperior flagitiosorum nos movere non debeant. Consuetudo autem locutionis in Scripturis divinis hujusmodi reperitur. Sic enim et alibi: Dum converteret Dominus captivitatem Sion, facti sumus sicut consolati (Psal. CXXV, 1) . Quamquam sanctus non in ostensione verborum, sed in virtute spiritus probari se velit. Sensus ergo nobis spectandus est semper, quem etiam ipsum frequens translatio ex Hebraeo in Graecum, ex Graeco in Latinum attenuare consuevit. 50. (Vers. 18.) Ad omnia itaque superiora pulchrum remedium, quod in flagella paratus est, et offert se Domino, ut quae placuerint Deo, flagella sustineat (I Par. XXI, 13). Elegisse quidem lego sanctum David flagelli genus, quod aequanimiter sustineret: sed elegit, quia de tribus conditionibus eligendae unius necessitas mandabatur. Ubi autem non mandatur, ad omnia paratus est Dei servulus, seu corporalem aegritudinem subeat, seu fugam a facie inimici, sive obitum filiorum, quos non timet praemittere;", + "candidate_score": 0.670399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_21_23", + "bdc_text": "Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ? Neo certe dubium est , instinctu afflatuque spiritus sancti divinitus scriptas esse :", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_438", + "psc_text": "affectum poenitentiae, ibi opinionem ejus erroris excludi, quod divitiae et successus prosperior flagitiosorum nos movere non debeant. Consuetudo autem locutionis in Scripturis divinis hujusmodi reperitur. Sic enim et alibi: Dum converteret Dominus captivitatem Sion, facti sumus sicut consolati (Psal. CXXV, 1) . Quamquam sanctus non in ostensione verborum, sed in virtute spiritus probari se velit. Sensus ergo nobis spectandus est semper, quem etiam ipsum frequens translatio ex Hebraeo in Graecum, ex Graeco in Latinum attenuare consuevit. 50. (Vers. 18.) Ad omnia itaque superiora pulchrum remedium, quod in flagella paratus est, et offert se Domino, ut quae placuerint Deo, flagella sustineat (I Par. XXI, 13). Elegisse quidem lego sanctum David flagelli genus, quod aequanimiter sustineret: sed elegit, quia de tribus conditionibus eligendae unius necessitas mandabatur. Ubi autem non mandatur, ad omnia paratus est Dei servulus, seu corporalem aegritudinem subeat, seu fugam a facie inimici, sive obitum filiorum, quos non timet praemittere;", + "candidate_score": 0.666219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_55", + "bdc_text": "Censet populus ex literarum sententia pastorem in suo ministerio retinendum confirmandumque in perpetuum .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_302", + "psc_text": "Absit ergo terrenus, remansit coelestis. Ideoque in tempora Redemptoris referens Propheta, meditabitur, dixit: licet unus e pluribus, meditatur, scripserit. Nec abhorret a sensu; quia prophetarum spiritui futura pro praesentibus sunt. Alii putant os pro mente dictum. Pulchre autem istud exposuit nobis Salomon dicens: Narratio justi semper sapientia: stultus autem sicut luna mutatur (Eccli. XXVII, 12) ; id est quod saepe varietur, nec in sua perseveret sententia, et tamquam in tenebris lumen videatur offundere, nec tenere. 65. Sit ergo tibi semper in corde et ore meditatio sapientiae, et lingua tua loquatur judicium, lex Dei tui in corde tuo sit. Ideo tibi dicit Scriptura: Loqueris in illis sedens in domo, ambulans in via, dormitans, resurgens (Deut. VI, 7) . Loquamur ergo Dominum Jesum; quia ipse est Sapientia, ipse est Verbum et Verbum Dei. Nam et hoc scriptum est: Aperi os tuum verbo Dei. Ipsum spirat, qui sermones ejus resonat, et verba meditatur.", + "candidate_score": 0.662244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_74", + "bdc_text": "Huc addiderunt sese animam et quidquid Dominus dedisset potius relicturos quam passuros esse ut evangelio Christi et ministris eius tanta ignominia , tam atrox contumelia fieret .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_320", + "psc_text": "Et ne intres in judicium cum servo tuo; quoniam non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens (Ps. CXLII, 2) . Confitetur se in tenebris sicut mortuum saeculi collocatum. Caute sicut mortuum saeculi dixit, non mortuum; non enim mortui saeculi sunt, qui moriuntur in Christo; illi autem sunt mortui saeculi, qui omnem vitam suam quam vixerunt in saeculo, in interitu et morte constituunt. Et ideo quasi desperatus ad remedium confugit dicens: Cito exaudi me, Domine; quia defecit spiritus meus (Ibid., 7) . Talis enim judicii proposita sibi oblatione defecit, in quo examinanda veritas foret potius, quam misericordia conferenda. 73. Tamen tam pius est Dominus, ut etsi nemo justificetur in conspectu ejus vivens (quis enim quamvis justus non obnoxius est peccato; aut cujus talis est vita, ut digna judicetur Dei similitudine?) utique ad imaginem et similitudinem Dei factus debet, sicut Deus qui sine peccato est, ita et is qui ad imaginem ejus", + "candidate_score": 0.661958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_9", + "bdc_text": "Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_911", + "psc_text": "in turres ejus, quid agendum, vel quid cavendum sit. Murata est enim civitas Dei; ideoque alibi dicit Dominus: Ecce ego, Hierusalem, pinxi muros tuos (Esai. XLIX, 16) . Distincta est turribus, de quibus insidiator possit, si appropinquare coeperit, deprehendi. Habet ille exercitus suos, quibus animas Dei obsidere consuevit, admovere machinas; ut possit turres expugnare munitas. Sed vos, inquit, praedicate de turribus; est enim in turribus Hierusalem abundantia. Praedicate justitiam, monete custodiam; sapientia enim in exitu canitur, et in murorum altissimis praedicatur. Et alibi iterum dicit: In muris tuis constitui custodes, diebus ac noctibus in finem non tacebunt (Esai. LXII, 6) . Narrate ergo sine intermissione, sine fine. Adversarius vigilat, circuit, et rabie ferina quaerit, quos invenerit, devorare. Ideo semper canendus est Dominus, qui dentes leonum conterat, et ora confringat; ut nobis nocere non possint. 23. (Vers. 14, 15.) Ponite, inquit, corda vestra in virtute ejus; id est, ut virtutem ejus", + "candidate_score": 0.656882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_9", + "bdc_text": "Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_468", + "psc_text": "Justus ipse sibi claustrum est, ipse sibi pervigil custos. 7. Cum sibi ergo ipse praetenderet, loquebatur in suo corde: Posui ori meo custodium, dum consistit peccator adversum me. Adest semper inimicus, quia semper insidiatur. Etsi illum non vides, adest: etsi illum non sentis, incursat. Si non vides, videnti crede: Consistit, inquit, peccator adversum me. Qui videt peccatum suum, videt etiam peccatorem sibi in iis quae gesserit, illudentem. Qui autem peccatorem praeviderit, potest vitare peccatum. Videbat David consistere adversum se peccatorem; quando Semei maledicebat et lapidabat regem suum, et clamabat: Exi, vir sanguinum (II Reg. XVI, 7) . Neque enim tam praeruptus foret, ut nec tanti regis reverentia moveretur, nec armatum ejus timeret exercitum, cum unus de exercitu ejus conviciantem potuisset occidere; sed amentem diabolus fecerat, qui eum impellebat ad mortem. Ideo David adversus auctorem magis praeliabatur, quam ministrum persequebatur. Quid enim magnum, de homine invalido 845 vindicari, quem ad furorem", + "candidate_score": 0.655929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_437", + "psc_text": "ad flagella se dicit; ut vel supplicio solvat errorem. Etsi cessent flagella Domini, se tamen dolore proprio memorat flagellari; ut non inveniat culpa quod damnet, quam bona confessio praevenerit. Hoc est ergo quod ait: Et dum commoventur pedes mei, in me magna locuti sunt; eo quod tam prompti sunt ad insultationis ludibria, ut in commotione pedum meorum paratam habuerint magniloquentiam; vel certe sic: Dum commoventur pedes mei, putantes quod caderem, superba jam et magniloqua sunt locuti. 49. Sed tamen quia ipse in posterioribus pene motos pedes suos dixit (Psal. LXXII, 2), ne quid oriatur hinc scrupuli, considera hic doceri nos affectum poenitentiae, ibi opinionem ejus erroris excludi, quod divitiae et successus prosperior flagitiosorum nos movere non debeant. Consuetudo autem locutionis in Scripturis divinis hujusmodi reperitur. Sic enim et alibi: Dum converteret Dominus captivitatem Sion, facti sumus sicut consolati (Psal. CXXV, 1) . Quamquam sanctus non in ostensione verborum, sed in", + "candidate_score": 0.65062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_32", + "bdc_text": "Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_375", + "psc_text": "vulnera. Et forte hic agit poenitentiam de peccato: ille causam agit infirmitatis humanae; et quasi nostrae imbecillitatis assertor, ad remedium operis auxilium Creatoris exposcit. Hic igitur precatur, ille patrocinatur. Ideoque vehementior hujus est dolor; quia animae vulnera graviora quam carnis sunt. Ille dicit sagittas Domini in suo esse corpore, iste deplorat infixas; illius sanguis bibitur, hujus effunditur; ille compungitur, hic vulneratur; illum manus Dei tetigit, super hunc gravi pondere confirmata est; hic animam suam deflet illusionibus esse completam, ille suum corpus ulceribus. Manum autem Dei, virtutem intelligimus puniendi. Haec manus regem Aegyptiorum propter Abrahae injuriam ob tentatam Sarae pudicitiam flagellavit. Haec manus Aegyptiorum currus, equos et populos Rubri maris demersit profundo. Haec manus mentem gravavit regis Saul, ut gratiam sui conservatoris odisset; et pro praevaricatione coelestis imperii desertus a sociis, interemptis quoque filiis destitutus, victus ab hostibus (quo spectaculo nihil est deformius regi) gladium in se suum ipse converteret, ne", + "candidate_score": 0.643435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_8", + "bdc_text": "Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ?", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_401", + "psc_text": "Quas ille suscipiebat pro servulis suis, nos subeamus pro Domino. Hic ergo finis. Ut adimpleam, inquit, qui desunt tribulationum Christi in carne mea, pro corpore ejus, quae est Ecclesia, cujus sum factus minister (Coloss. I, 24) . Videmus quid nobis suscipiendum sit, qui ministerium sacerdotale suscepimus; ut non solum pro nobis, sed etiam pro Ecclesia Domini sustinere fortiter passiones corporis debeamus. David autem addidit et animae passiones. 33. (Vers. 8, 9, 10, 11.) Denique ipse ait: Quoniam anima mea completa est illusionibus: et non est sanitas in carne mea. Incurvatus sum et humiliatus sum nimis: rugiebam a gemitu cordis mei. Et ante te omne desiderium meum, et gemitus meus non est absconditus a te. Cor meum conturbatum est, et deseruit me fortitudo mea, et lumen oculorum meorum non est mecum. Advertimus igitur laborem animae majorem esse, quam carnis. Denique quibus anima illusionibus compleatur, intellige; eo quod in tentationibus diabolus ei", + "candidate_score": 0.636941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_57", + "bdc_text": "Literae in praesentia scribuntur , obsignantur , tabellario statim dantur .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_105", + "psc_text": "aperietur liber cordis tui, culpa nostra recitabitur. Est ibi liber, ubi est tabula; immo sunt libri inscripti, ubi sunt inscriptae tabulae, quas inscribit Spiritu sancto Apostolica doctrina, sicut legimus, dicente Paulo: Epistola nostra vos estis. . . . inscripta non atramento, sed Spiritu Dei vivi: non in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis carnalibus (II Cor. III, 2 et 3) . Sunt ergo tabulae cordis inscriptae 763 Spiritu sancto, istae recitabuntur. Si bene egeris, manebit Scriptura. Vide ne tollas Spiritus sancti gratiam; vide ne deleas, et scribas atramento flagitia tua, ne veniat dies judicii, et dicat Judex: Recitentur libri, recitentur tabulae gestorum ejus; et dicat tibi: Ego scripsi tabulas tuas, cur delesti apices meos? Ego scripsi dona mea, quomodo delesti munera mea, et scripsisti opprobria tua? Non legisti quia scribo? Non tibi dixi per os Prophetae mei: Lingua mea calamus scribae velociter scribentis (Psal. XLIV, 2) ; judicium autem Verbi", + "candidate_score": 0.628098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_5", + "bdc_text": "Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_537", + "psc_text": "vanitates, et insanias falsas. 5. Sunt ergo et verae insaniae, et forsitan prophetarum, qui in excessu mentis positi prophetabant, repleti Dei Spiritu, ut quibusdam insanire viderentur; cum propriae salutis immemores, nudi plerumque et excalceati, sicut Esaias sanctus, per populos currerent, vociferantes non quae ipsi vellent, sed quae a Domino juberentur. Ex his igitur intelligitur affulsisse remedium salutis; quoniam qui exspectabatur, adest. 6. Exspectavit eum Adam de paradiso ejectus; ut longo liberaretur exsilio. Exspectavit eum in Noe justo, qui ad semen futurorum est reservatus; ut ex illo justitiae semina in hominibus pullularent. Ipsum putabat publicae salutis auctorem, qui diluvio superstes esse meruisset. Ipsum sapientiae principem, qui excoluisset vitem, et ex ejus fructu inebriatus foret. Quid est enim vitis nisi sapientia? sicut aperuit nobis David coelestis interpres oraculi dicens: Uxor tua sicut vitis abundans in lateribus domus tuae (Psal. CXXXVII, 3). Eo quod in ipso esset sapientiae plenitudo, quae exspectabatur in Christo,", + "candidate_score": 0.620046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_66", + "bdc_text": "Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_131", + "psc_text": "769 ille occisus Deo loquebatur in voce sanguinis sui, hic vivus a facie Domini repellebatur; et cum adhuc a Domino poenae cessarent, torquebat eum suorum conscientia peccatorum. Latebat miser tremens et timens; et cum adhuc percussor deesset, ipsa sese injusti vita cruciabat. Acceperat signum, ne eum aliquis occideret: non ut vitae suavitate frueretur, sed ne mors auferret aerumnam: ut percussorem suum quotidie timendo pateretur. Meruerat quidem ut percussor inhiberetur; sed sine ulla intermissione ipse sibi suus carnifex erat, ipse percussor. 8. Quae poena major quam timere quod vitare non possis, nec quod timueris, evadere? Unde praeclare David exprimens conventionem gravissimam conscientiae peccatricis ait: Quoniam iniquitatem meam ego agnosco, et delictum meum contra me est semper (Psal. L, 4) . Offunditur enim nobis ultrix nostri imago peccati; nec quietum reum suum esse permittit, inferens miseram servitutem: atque in sua vincula trahit, ut enodare se non queat; quoniam volens ipse se vendidit,", + "candidate_score": 0.618102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_11", + "bdc_text": "Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est :", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_704", + "psc_text": "et spiritaliter dicit, et omne genus passionis excludit humanae; ut nullo moerore, nullius doloris acerbitate impediatur ejus officium, exasperetur ejus affectus: sed hymnum Deo dicendo, immobilis atque irrevocabilis perseveret; sicut ipse David qui ait: Benedicam Dominum in omni tempore, semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2) ; sicut Job, qui amissis filiis, interemptis omnibus suis, direptis facultatibus, ait: Dominus dedit, Dominus abstulit . . . . sit nomen Domini benedictum (Job. I, 21) . 24. (Vers. 10.) Nunc autem repulisti et confudisti nos. Et non progredieris Deus in virtutibus nostris. Cum ipse sanctus David alio loco dixerit: Quia non repellet Dominus plebem suam (Psal. XCIII, 14) ; quomodo hoc loco ait: Repulisti nos; praesertim cum haec de plebe dicat, cui non mediocria insignia propriae virtutis enumeret? Neque enim mediocre est dicere quod tempestates et variae tentationes super se venerint, et obliti non sint Dominum Deum suum, et inique", + "candidate_score": 0.613765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_67", + "bdc_text": "Habebant enim illi hunc ipsum quem paulo ante significavimus prorsus impulsorem , nedum fautorem , qui et consilio et caeteris omnibus modis latenter adiuvabat .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_467", + "psc_text": "paternae delinimenta pietatis, quibus furor ejus molliebatur: nec erupisset in scelus, nisi se in cor ejus, quia Christum fallere se putabat, adversarius demersisset. Non ergo dubites quando aliqui tibi molesti sunt volenti servare justitiam, ministros esse illius nequissimi peccatoris, qui omnium auctor est flagitiorum. Videbat David propheticis oculis, agnoscebat ejus figuram; ideo tacebat, ne illius faceret voluntatem, qui interturbare gestit affectum. Premebat vocem, claudebat portas suas silentio, praetendebat in eo patientia, et taciturnitatis vigilabat custodia; ne inimicus obreperet, ne de claustris oris vagus aliquis sermo et incautus exiret. Ideo fortior est patiens, qui se ipsum continet, quam qui urbes capit. Justus ipse sibi claustrum est, ipse sibi pervigil custos. 7. Cum sibi ergo ipse praetenderet, loquebatur in suo corde: Posui ori meo custodium, dum consistit peccator adversum me. Adest semper inimicus, quia semper insidiatur. Etsi illum non vides, adest: etsi illum non sentis, incursat. Si non vides, videnti crede: Consistit,", + "candidate_score": 0.610916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_76", + "bdc_text": "Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_588", + "psc_text": "et vade in domum tuam (Luc. V, 24) . Quo confortatus Dei verbo qui aeger erat, surgit et tollit lectum suum in quo jacebat, et redit in statum pristinum sanitatis. Hoc est in domum suam regredi, ut habitet in domicilio robustissimae valetudinis. Qui habitat, regit: qui regit, virtutis habet sibi gratiam suffragantem. Sed etiam stratum omnem versat Dominus in infirmitate languentis, cui adesse dignatur. Quod versatur, statum mutat, aut ex sanitate in aegritudinem, aut ex aegritudine ad sanitatem. Hic ergo qui aegrotat, versat se ad remedium sanitatis. 13. Sic ergo Dominus Jesus, etsi vulneratus est propter peccata nostra, tamen non in illa infirmitate permansit; sed se ipse versavit in melius ad universorum salutem. Itaque passione infirmitas est soluta, mors resurrectione. Sicut ergo se ipse versavit ad populorum redemptionem, nec sensit aculeum mortis, aut vulneris infirmitatem: sic eum qui in se credit, etsi graviter aegrotantem, ut a morte liberet, versat ad", + "candidate_score": 0.61088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_60", + "bdc_text": "Inde factum est ut postea varia quidem sed levia dissidia emerserint , et concordia illa , quamvis publice confecta esset , turbata fuerit nec satis rata firmaque potuerit permanere .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_839", + "psc_text": "torcularia tua redundent (Prov. III, 10) . Ideo dicitur: In tribulatione invocasti me, et liberavi te, exaudivi te in abscondito tempestatis: probavi te in aqua contradictionis (Psal. LXXX, 8) . Est enim quaedam in tribulationibus interna pectorum saeva tempestas, quando sunt foris pugnae, intus timores. Est aqua contradictionis, quando velut quodam amarissimi salis aestu fluctuant nostrae cogitationes, nec ulla in profundo mentium definitionis stabilitate placidantur. Tunc tempestas in abscondito, tunc aqua contradictionis, quae solo potest Christi sermone sedari, quo peccata nobis nostra dimittit, secundum quod ipse dignatus est dicere: Jam vos mundi estis propter sermonem, quem locutus sum vobis (Joan. XV, 3) . Loquere, Domine Jesu: verbum tuum medicina est, verbum tuum lumen est, verbum tuum nostrae colluvionis ablutio est, verbum tuum fons est. Tu loqueris, et culpa lavatur. 4. Et quia de abscondito tempestatis, et de aqua contradictionis ductus est sermo, omnia nobis factum est Dei verbum. Caro factum", + "candidate_score": 0.59221, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.71316, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_880", + "psc_text": "sanctus tot in hoc saeculo pignoribus obstrictus, inter occupationes innumeras liber ad studium praedicationis fuit. Qui fructus terrae nunquam sine pecunia comedit, quia nimirum subditis verbum bonae admonitionis reddidit, a quibus fructus corporeae servitutis accepit. Hoc namque debet omnipotenti Deo omnis qui praeest populo, hoc qui multis, hoc qui paucioribus praeest, ut sic debita ministeria a subditis exigat, quatenus ipse etiam quid semper admonitionis debeat sollicitus attendat. Omnes namque qui sub dispensatione conditoris vicario nobis ministerio jungimur sub uno ac vero Domino, quid nobis aliud 726 nisi invicem servi sumus? Cum igitur is qui subest servit ad obsequium, restat procul dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione dominemur. [Vet. XXIV.] Sed sunt nonnulli qui in", + "candidate_score": 0.71316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_881", + "psc_text": "dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione dominemur. [Vet. XXIV.] Sed sunt nonnulli qui in eo quod officium praedicationis exhibent, aliis invident bonum quod habent, atque ideo jam veraciter non habent. Quibus recte per Jacobum dicitur: Quod si zelum amarum habetis inter vos, et contentiones sunt in cordibus vestris, non est ista sapientia desursum descendens, sed terrena, animalis, diabolica (Jac. III, 14) . Unde hic quoque cum dictum est: Si fructus ejus comedi absque pecunia, recte subjungitur: CAPUT XXIII. IBID.---Et animam agricolarum ejus afflixi. 54. Ecclesiarum rector sibi in praedicatione cooperantibus non invideat.---Agricolae quippe hujus terrae sunt hi qui, minori loco positi, quo valent zelo, quanto possunt opere, ad eruditionem sanctae Ecclesiae in praedicationis gratia", + "candidate_score": 0.708138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_408", + "psc_text": "unus hosti panditur aditus.---Cordis ergo oculis circumquaque porrectis, undique nobis adhibenda custodia est. Unde recte quoque per Salomonem dicitur: Omni custodia serva cor tuum, quia ex ipso vita procedit (Prov. IV, 23) . Dicturus enim custodia, praemisit omni, ut videlicet unusquisque hinc inde se diligenter inspiciat, et quandiu in hac vita est, contra spiritales inimicos in acie se positum sciat, ne mercedem quam per has actiones colligit, per alias amittat, ne hinc hosti fores obstruat, et aliunde aditum pandat. Si qua etenim civitas contra insidiantes inimicos magno valletur aggere, fortibus cingatur muris, ex omni parte insomni muniatur custodia, unum vero in ea foramen tantummodo immunitum per negligentiam relinquatur; inde procul dubio hostis ingreditur, qui undique exclusus videbatur. Pharisaeus namque ille, qui in templum oraturus ascendit, civitatem mentis suae quanta munitione vallaverit, audiamus: Jejuno, inquit, bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo (Luc. XVIII, 12) . Qui praemisit: Gratias ago", + "candidate_score": 0.706216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_39_41", + "bdc_text": "Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur : nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_880", + "psc_text": "sanctus tot in hoc saeculo pignoribus obstrictus, inter occupationes innumeras liber ad studium praedicationis fuit. Qui fructus terrae nunquam sine pecunia comedit, quia nimirum subditis verbum bonae admonitionis reddidit, a quibus fructus corporeae servitutis accepit. Hoc namque debet omnipotenti Deo omnis qui praeest populo, hoc qui multis, hoc qui paucioribus praeest, ut sic debita ministeria a subditis exigat, quatenus ipse etiam quid semper admonitionis debeat sollicitus attendat. Omnes namque qui sub dispensatione conditoris vicario nobis ministerio jungimur sub uno ac vero Domino, quid nobis aliud 726 nisi invicem servi sumus? Cum igitur is qui subest servit ad obsequium, restat procul dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione dominemur. [Vet. XXIV.] Sed sunt nonnulli qui in", + "candidate_score": 0.70155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_39_41", + "bdc_text": "Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur : nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_408", + "psc_text": "unus hosti panditur aditus.---Cordis ergo oculis circumquaque porrectis, undique nobis adhibenda custodia est. Unde recte quoque per Salomonem dicitur: Omni custodia serva cor tuum, quia ex ipso vita procedit (Prov. IV, 23) . Dicturus enim custodia, praemisit omni, ut videlicet unusquisque hinc inde se diligenter inspiciat, et quandiu in hac vita est, contra spiritales inimicos in acie se positum sciat, ne mercedem quam per has actiones colligit, per alias amittat, ne hinc hosti fores obstruat, et aliunde aditum pandat. Si qua etenim civitas contra insidiantes inimicos magno valletur aggere, fortibus cingatur muris, ex omni parte insomni muniatur custodia, unum vero in ea foramen tantummodo immunitum per negligentiam relinquatur; inde procul dubio hostis ingreditur, qui undique exclusus videbatur. Pharisaeus namque ille, qui in templum oraturus ascendit, civitatem mentis suae quanta munitione vallaverit, audiamus: Jejuno, inquit, bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo (Luc. XVIII, 12) . Qui praemisit: Gratias ago", + "candidate_score": 0.69557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_5_7", + "bdc_text": "Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem . Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum . Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_280", + "psc_text": "Unde sancta Ecclesia sponsi sui speciem videre in divinitate desiderans, nec tamen valens, quia aeternitatis illius formam quam intueri concupiverat ab ejus oculis assumpta humanitas abscondebat, in Canticis canticorum moerens dicit: En ipse stat post parietem nostrum (Cant. II, 9) . Ac si aperte dicat: Ego hunc in divinitatis suae jam specie videre desidero, sed adhuc a visione illius per assumptae carnis parietem excludor. Quousque itaque in hac corruptibili carne vivimus, cogitationes nostras in alterutrum non videmus. Unde rursum per eumdem Paulum dicitur: Quis scit hominum quae sunt hominis, nisi spiritus hominis qui in ipso est [I Cor. II, 11]? Et rursum: Nolite judicare ante tempus, donec veniat Dominus, qui et illuminabit abscondita tenebrarum, et manifestabit consilia cordium (I Cor. IV, 5) . Illa itaque civitas quae sua vicissim singulis corda manifestat, ex auro dicitur similis vitro mundo, ut designetur auro clara, vitro perspicua. 79. Quomodo sancti Deo similes sint", + "candidate_score": 0.691247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_74_76", + "bdc_text": "Huc addiderunt sese animam et quidquid Dominus dedisset potius relicturos quam passuros esse ut evangelio Christi et ministris eius tanta ignominia , tam atrox contumelia fieret . Contra vero pars altera , quum iam antea se omnibus modis inferiorem esse perspiceret , non iam de pastore expellendo magnopere laborare videbatur , sed querebatur de nescio quibus verbis quae in suum dedecus palam dicta esse affirmaret . Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1758", + "psc_text": "infirmitatis opprobria despicientes irriderent. An non concussi fuerant, qui dicebant: Quousque animam nostram tollis? si tu es Christus, dic nobis palam (Joan. X, 24) . Vel certe extrema terrae concussit et tenuit, quia cum infirma corda humilium pio timore terruit, nequaquam ea judicio districto dereliquit. Inde enim multitudo credentium in Deum robustius stetit, unde in se humiliata trepidavit. Nam quia eum Deus quem concutit tenet, insinuat per prophetam, dicens: Super quem requiescet spiritus meus, nisi super humilem et quietum, et trementem sermones meos (Isai. LXVI, 2, sec. LXX) ? Quia eum quem concutit tenet, Salomone attestante intimatur, quia ait: Beatus vir qui semper est pavidus; qui autem mentis est durae, corruit in malum (Prov. XXVIII, 14) . Igitur quia extrema Judaeae Dominus in apostolis tenuit, atque ex illa Scribas et Pharisaeos ac pontifices impietatis suae merito exigente reprobavit, quid adhuc de eorum damnatione subdatur audiamus. Sequitur: CAPUT IV. VERS. 14.---Restituetur", + "candidate_score": 0.681669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34_36", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur . Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_880", + "psc_text": "sanctus tot in hoc saeculo pignoribus obstrictus, inter occupationes innumeras liber ad studium praedicationis fuit. Qui fructus terrae nunquam sine pecunia comedit, quia nimirum subditis verbum bonae admonitionis reddidit, a quibus fructus corporeae servitutis accepit. Hoc namque debet omnipotenti Deo omnis qui praeest populo, hoc qui multis, hoc qui paucioribus praeest, ut sic debita ministeria a subditis exigat, quatenus ipse etiam quid semper admonitionis debeat sollicitus attendat. Omnes namque qui sub dispensatione conditoris vicario nobis ministerio jungimur sub uno ac vero Domino, quid nobis aliud 726 nisi invicem servi sumus? Cum igitur is qui subest servit ad obsequium, restat procul dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione dominemur. [Vet. XXIV.] Sed sunt nonnulli qui in", + "candidate_score": 0.680912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_38_40", + "bdc_text": "Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet . Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur : nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2090", + "psc_text": "Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur. Propter utrosque enim datur, sicut divina voce Paulo apud Corinthios dicitur: Noli timere, sed loquere (Act. XVIII, 9) . Et paulo post: Quia populus multus est mihi in hac civitate (Ibid. 10) . Propter utrosque vero subtrahitur, sicut Heli sacerdos et pravam filiorum cognovit actionem, et dignam increpationis non exercuit vocem; cum profecto futurum esset ut in mortis supplicio et istos reatus flagitii, et illum silentii poena multaret (I Reg. III, 12, seq.) . Inter haec igitur cum vel pro quo sermo detur, vel propter quem subtrahatur, ignoramus, unum est salubre remedium, nec de his quae aliis magis accepimus, nosmetipsos", + "candidate_score": 0.680501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_17_19", + "bdc_text": "O vere magnificum et mirabilem Dominum in omnibus operibus suis ! O quanto consilio hic providit aeterna illa sapientia ! Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_949", + "psc_text": "II, 7) . Unde Petrus apostolus, cum diceret: Parati semper ad satisfactionem omni poscenti vos rationem de ea quae in vobis est spe (I Pet. III, 15) , in ipsa doctrinae scientia qualitatem docendi asseruit esse servandam, subdens: Sed cum modestia et timore, conscientiam habentes bonam (Ibid., 16) . Hoc autem quod discipulo Paulus ait: Praecipe haec, et doce cum omni imperio (I Tim. IV, 11; Tit. II, 15) ; non dominationem potentiae, sed auctoritatem suadet vitae. Cum imperio quippe docetur quod prius agitur quam dicatur. Nam doctrinae subtrahit fiduciam, quando conscientia praepedit linguam. Non ergo ei potestatem elatae locutionis, sed bonae fiduciam insinuavit actionis. Unde etiam de Domino scriptum est: Erat enim docens, sicut potestatem habens, non sicut Scribae et Pharisaei (Matth. VII, 29) . Singulariter namque ac principaliter solus ex potestate bona locutus est, quia ex infirmitate mala nulla commisit. Ex divinitatis quippe potentia habuit id quod nobis", + "candidate_score": 0.67794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33_35", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_92", + "psc_text": "dijudicamur in benefacto hominis infirmi, in quo iste salvus est factus, notum sit omnibus vobis, et omni plebi Israel, quia in nomine Jesu Christi Nazareni, quem vos crucifixistis, quem Deus suscitavit a mortuis, in hoc iste astat coram vobis salvus (Ibid. 8) . Cumque erga haec persequentium furor excresceret, eosque sacerdotes ac principes Jesum praedicare prohiberent, contra iram principum qua auctoritate Petrus excreverit indicatur, cum illic protinus 554 subditur: Petrus vero et apostoli dixerunt: Obedire oportet Deo magis quam hominibus (Ibid., I, 9) . Sed cum auctoritatem praedicantium, resistentium praecepta non premerent, ad flagella pervenitur. Nam subditur: Tunc principes sacerdotum caesis denuntiaverunt ne loquerentur in nomine Jesu, et dimiserunt eos (Ibid., V, 40) . Sed quia apostolorum virtutem premere nec flagella valuerunt, patenter ostenditur, cum protinus subinfertur: Et illi quidem ibant gaudentes a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati (Ibid., 41) . Mox etiam post", + "candidate_score": 0.676424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_74_76", + "bdc_text": "Huc addiderunt sese animam et quidquid Dominus dedisset potius relicturos quam passuros esse ut evangelio Christi et ministris eius tanta ignominia , tam atrox contumelia fieret . Contra vero pars altera , quum iam antea se omnibus modis inferiorem esse perspiceret , non iam de pastore expellendo magnopere laborare videbatur , sed querebatur de nescio quibus verbis quae in suum dedecus palam dicta esse affirmaret . Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1759", + "psc_text": "vir qui semper est pavidus; qui autem mentis est durae, corruit in malum (Prov. XXVIII, 14) . Igitur quia extrema Judaeae Dominus in apostolis tenuit, atque ex illa Scribas et Pharisaeos ac pontifices impietatis suae merito exigente reprobavit, quid adhuc de eorum damnatione subdatur audiamus. Sequitur: CAPUT IV. VERS. 14.---Restituetur ut lutum signaculum, et stabit sicut vestimentum. 6. Judaei ab lateritio opere prius liberati, dum terrena sapiunt, iterum ad lateres redierunt.---Quid aliud Dominus plebem Israeliticam nisi lutum reperit, quam obsequiis gentilium deditam in Aegypto servientem lateribus invenit? Quam dum tot miraculis ad terram repromissionis duxit (Exod. V, seq.) , dum perductam cognitionis suae scientia implevit, dum tot arcana secretorum ei per prophetiam contulit; quid eam aliud quam servandi mysterii signaculum fecit? Ipsa quippe divina prophetia clausum continuit quidquid de se Veritas 921 in fine revelavit. Sed dum post tot divina secreta, post tot percepta miracula in Redemptoris sui adventu, plus", + "candidate_score": 0.673519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1_3", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est . Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1339", + "psc_text": "Adjutor in opportunitatibus, in tribulatione (Psal. IX, 10) . Tribulationem quippe dicturus, opportunitates praemisit, quia saepe et tribulatione conterimur, et tamen opportunum nondum est ut ad desiderium ereptionis adjuvemur. Dicatur ergo: Neque enim frustra audiet Deus, et Omnipotens singulorum causas intuebitur. [Vet. XVII.] Sed quia plerumque nonnulli et ipsa adjutorii tarditate franguntur, apte subjungit: CAPUT. XX [Rec. XVI]. VERS. 14.---Etiam cum dixeris: Non considerat, judicare coram illo, et exspecta eum. 35. Desperationis procella ingruente, ad memoriam revocanda sunt Dei beneficia.---Fortasse enim dum clamor noster quasi negligitur, spes quae cordi inerat infirmatur; et superna adjutoria defutura credimus, quia tardius impetramus; ac pene inconsiderata Deo esse ingemiscimus, quae inulta toleramus. Sed cum ista nos desperationis procella conturbat, concussa mens citius in portum spei se collocat, si causas suas cum Domino subtiliter pensat, si bona ejus ad memoriam revocat, si mala quae bonis ejus reddidit apud semetipsam callide non excusat, si perpendit quid", + "candidate_score": 0.673383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_408", + "psc_text": "unus hosti panditur aditus.---Cordis ergo oculis circumquaque porrectis, undique nobis adhibenda custodia est. Unde recte quoque per Salomonem dicitur: Omni custodia serva cor tuum, quia ex ipso vita procedit (Prov. IV, 23) . Dicturus enim custodia, praemisit omni, ut videlicet unusquisque hinc inde se diligenter inspiciat, et quandiu in hac vita est, contra spiritales inimicos in acie se positum sciat, ne mercedem quam per has actiones colligit, per alias amittat, ne hinc hosti fores obstruat, et aliunde aditum pandat. Si qua etenim civitas contra insidiantes inimicos magno valletur aggere, fortibus cingatur muris, ex omni parte insomni muniatur custodia, unum vero in ea foramen tantummodo immunitum per negligentiam relinquatur; inde procul dubio hostis ingreditur, qui undique exclusus videbatur. Pharisaeus namque ille, qui in templum oraturus ascendit, civitatem mentis suae quanta munitione vallaverit, audiamus: Jejuno, inquit, bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo (Luc. XVIII, 12) . Qui praemisit: Gratias ago", + "candidate_score": 0.673156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_21_23", + "bdc_text": "Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ? Neo certe dubium est , instinctu afflatuque spiritus sancti divinitus scriptas esse :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1744", + "psc_text": "diceretur: Incassum te exterius in bonis operibus pensas, si non me interius, qui in te tentationis undas compesco, consideras. Ut enim tu fluctus ferre possis in opere, meae virtutis est, qui fluctus frango tentationis in corde. LIBER VIGESIMUS NONUS. Explicantur capitis XXXVIII versus duo supra viginti a 12 ad 33 inclusive; multaque docentur, praesertim de Satanae artibus et insidiis, de gratia, de praedestinatione, reprobatione occultisque Dei judiciis. CAPUT PRIMUM 1. Dei Filius in aeterna nativitate nobis ignotus, nasci voluit in tempore, ut se imitandum praeberet.---Dominus Deus noster Jesus Christus in eo quod virtus et sapientia Dei est, de Patre ante tempora natus est (I Cor. I, 24) ; vel potius quia nec coepit nasci, nec desiit, dicamus verius semper natus. Non autem possumus dicere semper nascitur, ne imperfectus videatur. At vero ut aeternus designari valeat et perfectus, semper dicamus et natus, quatenus et natus ad perfectionem pertineat, et semper ad", + "candidate_score": 0.673006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_23_25", + "bdc_text": "Neo certe dubium est , instinctu afflatuque spiritus sancti divinitus scriptas esse : adeo nihil non spirituale et divinum conlinebant : adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1603", + "psc_text": "eadem lux qualiter ab hominibus videatur, insinuat, cum protinus subdit: IBID.---Subito aer cogetur in nubes. Aer quippe ita ipsa sua tenuitate spargitur, ut nulla firmitate solidetur. Nubes autem tanto firmiores sunt quanto densiores. Quid ergo per aerem nisi mentes saecularium designantur, quae, innumeris hujus vitae desideriis deditae, huc illucque more aeris fluidae disperguntur? Sed aer in nubes cogitur, cum fluxae mentes per superni respectus gratiam virtutis soliditate roborantur, ut intra sinum cordis recta sentiendo se colligant, et in vanis cogitationibus non liquescant. 69. Petrus et caeteri apostoli per gratiam in nubes solidati.---Aer Petrus fuerat, cum per terrena desideria sparsus, eum quasi aura transiens pro vita carnis cura piscationis agitabat (Matth. IV, 18) . Aer etiam apostoli omnes exstiterant, qui jam per legem alta didicerant, sed necdum per fidem firma sapiebant (Ibid.) . Subito autem aer in nubes coactus est, quia per respectum supernae gratiae fluxa corda piscantium in soliditatem versa", + "candidate_score": 0.670496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_89", + "bdc_text": "Confecta res est ( quod soli Domino acceptum ferre debemus ) adeo facile , adeo pacifice ut iam non appareret ullum unquam dissidium intervenisse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2319", + "psc_text": "Nunquid qui contendit cum Deo tam facile conquiescit? Utique qui arguit Deum debet et respondere illi. 107. Pia et moderata Dei ad Job increpatio.---Vir sanctus tanta hac districtione flagelli non aestimavit augeri sibi merita, sed vitia resecari. Quae quia in se nulla cognovit, percussum injuste se credidit, et percutientem prorsus arguere est de percussione murmurare. Considerans autem Dominus quod ea quae protulit non ex tumore superbiae, sed ex qualitate collegerat vitae, pie illum increpat dicens: Nunquid qui contendit cum Deo tam facile conquiescit? Utique qui arguit Deum debet et respondere illi. Ac si apertius diceret: Qui tanta de tua actione locutus es, cur audita sanctorum vita siluisti? Me enim fuit arguere, de percussione mea an fuerit justa dubitare. Et bona quidem tua veraciter protulisti, sed haec quo tenderent flagella nescisti, quia etsi non habes jam quod corrigas, habes adhuc tamen quo crescas. In quantam vero virtutis arcem quam plurimos sublevem,", + "candidate_score": 0.670493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33_35", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_880", + "psc_text": "sanctus tot in hoc saeculo pignoribus obstrictus, inter occupationes innumeras liber ad studium praedicationis fuit. Qui fructus terrae nunquam sine pecunia comedit, quia nimirum subditis verbum bonae admonitionis reddidit, a quibus fructus corporeae servitutis accepit. Hoc namque debet omnipotenti Deo omnis qui praeest populo, hoc qui multis, hoc qui paucioribus praeest, ut sic debita ministeria a subditis exigat, quatenus ipse etiam quid semper admonitionis debeat sollicitus attendat. Omnes namque qui sub dispensatione conditoris vicario nobis ministerio jungimur sub uno ac vero Domino, quid nobis aliud 726 nisi invicem servi sumus? Cum igitur is qui subest servit ad obsequium, restat procul dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione dominemur. [Vet. XXIV.] Sed sunt nonnulli qui in", + "candidate_score": 0.670381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_31", + "bdc_text": "In primis audiebamus tyrannum illum saevissimum , quem nemo nescit hostem esse infensissimum omnis gentis quae Christi nomen profitetur , nostris propemodum capitibus imminere .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2759", + "psc_text": "Immundus est apud Deum omnis qui exaltat cor suum (Prov. XVI, 5, juxta text. Hebr. et LXX) . Audiant omnes: Quid superbis, terra et cinis (Eccli. X, 9) ? Contra hujus languoris pestem audiamus cuncti quod magistra Veritas docet dicens: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . [Vet. XXII.] 54. Hominem superbum non esse, docet Deus humilis.---Ad hoc namque unigenitus Dei Filius formam infirmitatis nostrae suscepit, ad hoc invisibilis, non solum visibilis, sed etiam despectus apparuit, ad hoc contumeliarum ludibria, irrisionum opprobria, passionumque tormenta toleravit, ut superbum non esse hominem doceret humilis Deus. Quanta ergo humilitatis virtus est, propter quam solam veraciter edocendam is qui sine aestimatione 1141 magnus est, usque ad passionem factus est parvus? Quia enim originem perditioni nostrae superbia praebuit diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster magnus inter omnia conditus, videri super omnia voluit elatus. Redemptor", + "candidate_score": 0.66869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_94", + "bdc_text": "Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2451", + "psc_text": "se invicem charitate ligati sunt, atque hoc in munere, isto cadente, meruerunt ut nequaquam jam de ornamento regio cadendo solvantur. Hujus principatus celsitudinem adhuc idem propheta intuens, adjungit: Tu cherub extentus et protegens in monte sancto Dei, in medio lapidum ignitorum perfectus ambulasti (Ezech. XXVIII, 14) . Cherub quippe plenitudo scientiae interpretatur; et idcirco iste Cherub dicitur, quia transcendisse cunctos scientia non dubitatur. Qui in medio ignitorum lapidum perfectus ambulavit, quia inter angelorum corda charitatis igne succensa, clarus gloria conditionis exstitit. Quem bene extentum ac protegentem dicit. Omne enim quod extenti protegimus, obumbramus. Et quia comparatione claritatis suae caeterorum claritatem obumbrasse creditur, ipse extentus et protegens fuisse perhibetur. Reliquos enim quasi obumbrando operuit, qui eorum magnitudinem excellentia majore transcendit. Quod ergo illic speciosus in multis frondibus, quod illic signaculum similitudinis, quod illic cherub, quod illic protegens dicitur, hoc hic voce dominica Behemoth iste viarum Dei principium vocatur. [Vet. XXVI.] 49.", + "candidate_score": 0.666226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_74", + "bdc_text": "Huc addiderunt sese animam et quidquid Dominus dedisset potius relicturos quam passuros esse ut evangelio Christi et ministris eius tanta ignominia , tam atrox contumelia fieret .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1779", + "psc_text": "Ecce ante potentis faciem intra sui se latebras silentii abscondit, et sicut persecutioni publicae, sic occulto locum dedit timori. Bene de talibus dicitur: Dilexerunt gloriam hominum magis quam Dei (Joan. XII, 43) . Quisquis igitur talis est, si haec districte judicantur, etsi persecutio publica defuit, tamen tacendo 925 Christum negavit. Non ergo desunt vel in pace Ecclesiae Antichristi tentamenta. Nemo itaque illa persecutionis extremae tempora quasi sola perhorrescat. Apud iniquos namque quotidie res Antichristi agitur, quia in eorum cordibus mysterium suum jam nunc, occultus operatur. Et si multi nunc specie tenus intra Ecclesiam constituti simulant se esse quod non sunt, in adventu tamen judicis prodentur quod sunt: de quibus bene Salomon ait: Vidi impios sepultos, qui etiam cum adhuc viverent, in loco sancto erant, et laudabantur in civitate, quasi justorum operum (Eccle. VIII, 10) . Igitur postquam de iniquis dictum est, Restituetur ut lutum signaculum, et stabit sicut vestimentum, et", + "candidate_score": 0.663586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_14_16", + "bdc_text": "Nempe ut tantam Dei gratiam tantasque virtutes in servis eius perpetuo agnoscamus , laudemus , admiremur . Uude enim quaeso hae tantae dotes profectae sunt nisi ab illo aeterno fonte bonorum omnium ? Quotusquisque , nisi sic munitus divino spiritu , non ad unum aut alterum impetum continuo terga vertisset ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2576", + "psc_text": "Gratia Dei gratuita.---Quibus duobus versibus et virtutem suae potentiae, et omne pondos rationis explevit. Nam propter potentiam dixit: Quis enim resistere potest vultui meo? Et propter rationem subdidit: Quis ante dedit mihi, ut reddam ei? Ac si diceret: Non eum quasi crudelis suscito, quia de ejus fortitudine et electos meos potenter eripio, et rursum reprobos non injuste, sed rationabiliter damno; id est, et eos quos benigne eligo eripere mirabiliter possum, et eos quos respuo non injuste derelinquo. Nemo quippe ut divina illum gratia subsequatur prius aliquid contulit Deo. Nam si nos Deum bene operando praevenimus, ubi est quod Propheta ait: Misericordia ejus praeveniet me (Psal. LVIII, 11) . Si quid nos bonae operationis dedimus, ut ejus gratiam mereremur, ubi est quod Apostolus dicit: Gratia salvati estis per fidem; et hoc non ex vobis, sed Dei donum est, non ex operibus (Ephes. II, 8) ? Si nostra dilectio Deum praevenit, ubi", + "candidate_score": 0.660665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_42", + "bdc_text": "Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2105", + "psc_text": "Timeri iste rhinoceros valde poterat, nisi ligatus esset. Cornu quippe habet, sed ligatus est. Habent ergo in loris ejus quod humiles diligant, habent in cornu ejus quod elati pertimescant. Strictus enim loris, servat pietatem mansuetudinis, sed fultus cornu terrenae gloriae exercet dominium potestatis. Plerumque autem cum exigente ira ad feriendum rapitur, divino timore revocatur. Et quidem per exasperatam potentiam in furorem se elevat; sed quia aeterni judicis reminiscitur, cornu ligatus se inclinat. Saepe ipse vidisse me memini, quod cum se ad feriendum graviter hic rhinoceros accenderet, et quasi elevato cornu bestiolis minimis mortes, exsilia, damnationesque subjectis immensis terroribus intentaret, repente fronti signo crucis impresso, omne in se incendium furoris exstinxit, conversus minas deposuit; et quia ad deliberata progredi non posset, ligatus agnovit. Et non solum in se iras edomat, sed in subjectorum etiam sensibus omne quod rectum est inserere festinat, ut quia omnes sanctam Ecclesiam ex intima cogitatione venerentur, exemplo", + "candidate_score": 0.660545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_37_39", + "bdc_text": "Quae res profecto non parum consolationis et ad causam adiumenti nobis attulit , propterea quod permulti simplices et illius satanicae fraudis ignari ( qui initio ab ipsis tragoediae autoribus specie veritatis seducti ac depravati fuerant ) eo tempore resipiscerent erroremque et culpam faterentur . Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet . Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1209", + "psc_text": "sit poena praecedentis. Quod bene in infidelibus et lubricis Paulus quasi quoddam semen erroris aspexerat, cum dicebat: Qui cum cognovissent Deum, non sicut Deum glorificaverunt, aut gratias egerunt; sed evanuerunt in cogitationibus suis (Rom. I, 21) . Sed quod ex hujus erroris semine pullulavit, illico adjungit, dicens: Propter quod tradidit illos Deus in desideria cordis eorum, in immunditiam, ut contumeliis afficiant corpora sua in semetipsis (Ibid., 24) . Quia enim cognoscentes Deum peccatum superbiae intelligendo commiserunt, caecantur etiam ne intelligant quod committunt. Et qui intelligentiam suam sequi nolunt in peccato et causa peccati, et ipsum lumen intelligentiae perdunt in peccato et poena peccati. Prioris ergo peccati merito peccatorum subsequentium fovea tegitur, ut qui malum sciens perpetrat, deinceps juste in aliis etiam nesciens cadat. 23. Culpae culpis puniuntur, ut ex vitiorum incremento supplicia augeantur.---Hoc quippe agitur, ut culpae culpis feriantur, quatenus supplicia fiant peccantium ipsa incrementa vitiorum. Nam quia omnipotens Deus", + "candidate_score": 0.657865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_64_66", + "bdc_text": "Nisi ille rediisset qui a primo , licet occulte , dux et autor fuerat huius factionis , iam eo ventum erat ut tota dissensio ferme sepulta esse speraretur . Verum in eius adventu reliquiae illae factiosorum statim adire hominem , nova inire consilia , copias instaurare , fremere , tumultuari , unumquemque appellare , suffragia viritim colhgere , eos acerbius increpare qui defecerunt , sollicitare Bernenses , breviter omnia miscere ac turbare . Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2171", + "psc_text": "quod reddat sementem tibi, et aream tuam congreget? 34. Arcam Dei prius ventilavit, postea congregavit.---Consideremus Saulum quis fuerit, cum ab ipsa adolescentia lapidantium adjutor existeret, cum alia Ecclesiae loca vastaret, et acceptis epistolis vastanda alia peteret, cum mors ei fidelium nulla sufficeret, sed semper ad aliorum interitum aliis exstinctis anhelaret (Act. VII) ; et profecto cognoscimus quia nullus tunc fidelium crederet, quod ad jugum Deus suae formidinis vim tantae elationis inclinaret. Unde et Ananias voce dominica hunc et postquam conversum audivit, extimuit, dicens: Domine, audivi a multis de viro hoc quanta mala sanctis tuis fecerit in Jerusalem (Act. IX, 13) . Qui tamen repente commutatus, ab hoste praedicator efficitur, et in cunctis mundi partibus Redemptoris sui nomen insinuat, supplicia pro veritate tolerat, pati se quae irrogaverat exsultat; alios blandimentis vocat, alios ad fidem terroribus revocat. Istis regnum pollicetur coelestis patriae, illis minatur ignem gehennae. Hos per auctoritatem corrigit, illos ad", + "candidate_score": 0.655007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_4_6", + "bdc_text": "Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem . Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_278", + "psc_text": "mundum similis, vitro mundo (Apoc. XXI, 18) . Quia enim sancti omnes summa in ea beatitudinis claritate fulgebunt, instructa auro dicitur. 78. In eorum vultu intimi animi sensus conspiciuntur.---Et quoniam ipsa eorum claritas vicissim sibi in alternis cordibus patet, et cum uniuscujusque vuitus attenditur, simul et conscientia penetratur, 594 hoc ipsum aurum vitro mundo simile esse memoratur. Ibi quippe uniuscujusque mentem ab alterius oculis, membrorum corpulentia non abscondet, sed patebit animus, patebit corporalibus oculis ipsa etiam corporis harmonia, sicque unusquisque tunc erit conspicabilis alteri, sicut nunc esse non potest conspicabilis sibi. [Vet. XXXII.] Nunc autem corda nostra quandiu in hac vita sumus, quia ab altero in alterum videri non possunt, non intra vitrea, sed intra lutea vascula concluduntur, cui scilicet luto per passionem mentis inhaerere Propheta formidabat, cum diceret: Eripe me de luto, ut non inhaeream (Psal. LXVIII, 15) . Quod nimirum habitaculum corporum Paulus domum terrestrem nominat, dicens: (Scimus", + "candidate_score": 0.654877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_82_84", + "bdc_text": "Sed unum illud denique obstitit quod postularent aliquot ex adversa parte ut concionibus eius interesse non cogerentur . Tenebantur enim religione ob quoddam temerarium super hac re iusiurandum , quo iam inde ab initio discordiarum sese invicem obstrinxerant . Eam vero conditionem admittere nostri plane recusarunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_376", + "psc_text": "semetipsam Veritas dicit de eo qui illius mandata custodit: Ego et Pater veniemus, et mansionem apud eum faciemus (Joan. XIV, 23) . Quod contra perversi quique dum interna non appetunt, in suis se cogitationibus foras fundunt. Unde eis per prophetam dicitur: Redite praevaricatores ad cor (Isai. XLVI, 8) . Et rursum: Vae qui cogitatis inutile (Michae. II, 1) . In actionibus quippe suis verentur homines, quos corporaliter vident, et Deum sibi praesentem non aestimant esse, quem non vident. Quod contra in laude justi dicitur, dum Aegypti regem contemneret, et Dei mandatis obediret: Quia invisibilem tanquam videns sustinuit (Hebr. XI, 27) . Perversum quippe terrae principem quasi non vidit, quem ab oculis sui cordis abjecit. Regem vero invisibilem tanquam videns sustinuit, quia ab ejus timoris intuitu mentis oculum non deflexit. Sancta itaque Ecclesia in magnis tunc tribulationibus deprehensa, cum multos a Deo conspicit prava cogitatione discedere, videt profecto mentis eorum habitaculum", + "candidate_score": 0.652491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_75", + "bdc_text": "Contra vero pars altera , quum iam antea se omnibus modis inferiorem esse perspiceret , non iam de pastore expellendo magnopere laborare videbatur , sed querebatur de nescio quibus verbis quae in suum dedecus palam dicta esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_779", + "psc_text": "ab eo in quo sibi placent mentis oculos divertunt, omnem in se de peractis bonis laetitiam deprimunt, et de his quae se minus egisse intelligunt tristitiam requirunt, indignos se aestimant, et pene soli bona sua non vident, quae in se videnda omnibus ad exemplum praebent. Hinc est quod Paulus, dum expleta in se bona postponeret, et sola adhuc reliqua quae essent explenda cogitaret, dixit: Ego me non arbitror apprehendisse (Philip. III, 13) . Hinc est quod ut posset se de bonis quae agebat humiliare, studebat ad animum praeterita mala reducere, dicens: Qui prius fui blasphemus, et perseculor, et contumeliosus (I Tim. I, 13) . [Vet. VII.] 13. Quando bona a se facta in memoriam revocari, aut narrare liceat.---Qui et si aliquando dixit: Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servari (II Tim. IV, 7) ? Intuendum summopere est quia illud eo tempore intulit quo jam ex corpore discessurum se esse cognovit.", + "candidate_score": 0.650494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_31", + "bdc_text": "In primis audiebamus tyrannum illum saevissimum , quem nemo nescit hostem esse infensissimum omnis gentis quae Christi nomen profitetur , nostris propemodum capitibus imminere .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2491", + "psc_text": "Circumdabunt eum salices torrentis, quia infructuosi quique dum amori vitae temporalis inserviunt, antiquo hosti perversis moribus familiarius obsequuntur. [Vet. VII.] Sed quia quid ei a suis clientibus impendatur audivimus, nunc etiam quid in illis agat ipse audiamus. Sequitur: CAPUT VI [Rec. VI]. VERS. 18. Absorbebit fluvium, et non mirabitur, et habet fiduciam quod influat Jordanis in os ejus. 12. Satanas homines pene omnes absorbuit ante Redemptorem; et post, non paucos deglutu.---Quid enim hoc loco fluvii nomine nisi humani generis decursio designatur, quae velut a fontis sui origine nascendo surgit, sed quasi ad ima defluens moriendo pertransit? Qui autem signantur appellatione Jordanis, nisi qui jam imbuti sunt sacramento baptismatis? Quia enim Redemptor noster in hoc flumine baptizari dignatus est, ejus nomine debent omnes baptizati exprimi, in quo hoc ipsum contigit sacramentum baptismatis inchoari. Quia igitur Behemoth iste a mundi origine exortum, vix paucis electis evadentibus, humanum genus in ima defluens usque", + "candidate_score": 0.649874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_66", + "bdc_text": "Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_581", + "psc_text": "locutionis usu pro dextro habere dicimus quod pro magno pensamus, pro sinistro vero id quod despicimus; quod Zacharias aperte insinuat, dicens: Et ostendit mihi Jesum sacerdotem magnum, stantem coram angelo Domini, et Satan stabat a dextris ejus, ut adversaretur ei (Zach. III, 1) . Qui ut patentius hoc quod praemisit ostenderet, secutus adjunxit: Et dixit Dominus ad Satan: Increpet Dominus in te, Satan, qui elegit Jerusalem. Nunquid non est iste torris erutus de igne? Et Jesus indutus erat vestibus sordidis (Ibid., 2) . Sordidis enim vestibus Jesus indutus erat, quia quamvis alienus ab omni peccato, tamen in similitudinem venit carnis peccati. Cui venienti Satan a dextris stetit. Pro magno namque Dominus Judaicum populum, et pro nihilo gentes habere videbatur. Sed postquam incarnatus apparuit, gentilitas quae pro sinistro habita fuerat credidit; Judaicus vero populus ad perfidiam declinavit. Satan ergo illi a dextris stetit, quia illum ei populum rapuit, qui dudum dilectus", + "candidate_score": 0.649344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_75_77", + "bdc_text": "Contra vero pars altera , quum iam antea se omnibus modis inferiorem esse perspiceret , non iam de pastore expellendo magnopere laborare videbatur , sed querebatur de nescio quibus verbis quae in suum dedecus palam dicta esse affirmaret . Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_901", + "psc_text": "4. Eliu figura doctorum fidelium sed superborum.---Post hos quoque Eliu junior in beati Job exprobratione subjungitur, ex cujus persona videlicet species quorumdam doctorum fidelium sed tamen arrogantium designatur. Cujus verba non facile intelligimus, nisi ea ex subsequenti dominica correptione pensemus. Ait namque de illo Dominus: Quis est iste involvens sententias sermonibus imperitis (Job. XXXVIII, 2) ? Cum vero dicit sententias, sed non addit protinus quales, vult procul dubio bonas intelligi Nam cum sententiae nominantur, nisi etiam malae dicantur, malae sentiri non possunt. In bono enim semper sententias accipimus quae sine reprobationis adjectione ponuntur, sicut scriptum est: Sapientior sibi videtur piger, septem viris loquentibus sententias (Prov. XXVI, 16) . Quod vero dicitur, quia ejus sententiae imperitis sermonibus involvuntur, hoc summopere ostenditur, quia ab eo cum elationis fatuitate proferuntur. Magna quippe in eo imperitia est humiliter dicere nescire quod dicit, et veritatis sensibus elationis verba miscere. [Vet. III.] 5. Aliquando mala bene,", + "candidate_score": 0.647352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_39", + "bdc_text": "Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1844", + "psc_text": "vehementissimo imbri cursum praebuit, qui usque ad exsequenda summa praecepta per verba corporis invisibilia cordis irrigavit? Ubi et apte subjungitur: CAPUT XXIV [Vet. XVI]. IBID.--- Et viam sonanti tonitrui. 49. Tonitruo hinc simile dicitur. Solus Deus corda per gratiam aperit.---Quid enim per tonitruum, nisi praedicatio superni terroris accipitur? Quem terrorem dum percipiunt humana corda quatiuntur. Aliquando vero in tonitruo ipse incarnatus Dominus figuratur, qui ex antiquorum patrum conveniente prophetia ad notitiam nostram quasi ex nubium concursione prolatus est. Qui inter nos visibiliter apparens, ea quae super nos erant terribiliter sonuit. Unde et ipsi sancti apostoli de ejus gratia generati, Boanerges, id est filii tonitrui sunt vocati (Marc. III, 17) . Aliquando autem, sicut dictum est, tonitruus ipsa ejus praedicatio accipitur, 939 per quam supernorum judiciorum terror auditur. Sed quia quilibet praedicator verba dare auribus potest, corda vero aperire non potest; et nisi per internam gratiam solus omnipotens Deus praedicantium verbis", + "candidate_score": 0.646374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_66_68", + "bdc_text": "Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse . Habebant enim illi hunc ipsum quem paulo ante significavimus prorsus impulsorem , nedum fautorem , qui et consilio et caeteris omnibus modis latenter adiuvabat . Nimis longum ac difficile foret singulatim referre quid moliti essent , quae consilia cepissent , ut supradictum illud senatus consultum de Farello retinendo aut tolleretur penitus aut certe infringeretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1576", + "psc_text": "enim per semetipsum Satan praepedire tanti apostoli vias potuit, sed occultae dispensationis usibus, 880 dum adversatur, nesciens deservivit; ut nimirum Paulus dum ad alios vellet accedere, nec valeret, eis a quibus recedere non poterat aptius prodesset. Nubes igitur Dei cuncta per circuitum lustrant, quia praedicationis luce mundi fines illuminant. Sed quia divinis nutibus subditae nequeunt explere quod volunt, ire non possunt, nisi quo eas voluntas gubernantis duxerit. Unde et adhuc subjungitur: CAPUT XXXIII. IBID.---Ad omne quod praeceperit eis super faciem orbis terrae. 57. Et internos motus moderante.---Saepe enim cum gubernantis voluntate perducuntur; aliter agere appetunt, sed aliter disponuntur. Nam plerumque quosdam auditores suos student blande corrigere, et tamen eorum sermo in asperitatem ducitur. Plerumque quosdam resecare aspere appetunt, sed tamen eorum vigor per mansuetudinis spiritum refrenatur. Sicut ergo non possunt ire quo volunt, ita etiam nequeunt agere sicut volunt. Quia enim eos internus arbiter tenet cum mittit, ita illos etiam", + "candidate_score": 0.643754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_64_66", + "bdc_text": "Nisi ille rediisset qui a primo , licet occulte , dux et autor fuerat huius factionis , iam eo ventum erat ut tota dissensio ferme sepulta esse speraretur . Verum in eius adventu reliquiae illae factiosorum statim adire hominem , nova inire consilia , copias instaurare , fremere , tumultuari , unumquemque appellare , suffragia viritim colhgere , eos acerbius increpare qui defecerunt , sollicitare Bernenses , breviter omnia miscere ac turbare . Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_823", + "psc_text": "homo in peccato suo mortuus, et per molem malae consuetudinis jam sepultus, quia intra conscientiam suam absconsus jacet per nequitiam, a semetipso foras exeat per confessionem. Mortuo enim Veni foras dicitur, ut ab excusatione atque occultatione peccati ad accusationem suam ore proprio exire provocetur. Unde David propheta, ab illa tanti morte facinoris reviviscens, ad vocem Domini quasi foras exiit, dum, per Nathan correptus, quod fecerat accusavit (II Reg. XII, 13) . 32. Occultandi peccati culpa vehementer excrevit.---Quia igitur haec occultationis culpa in humano genere vehementer excrevit, bene beatus Job cum diceret: Si abscondi peccatum meum, interposuit: quasi homo. Hominis quippe esse proprium conspicit, quod ex parentis veteris imitatione descendit. Ubi apte subditur: Et celavi in sinu meo iniquitatem meam. [Vet. XIV, rec. X.] Scriptura etenim sacra plerumque sinum ponere pro mente consuevit, sicut voce Ecclesiae de persecutoribus nostris, qui nobis natura quidem conjuncti sunt, sed vita disjuncti, per Psalmistam dicitur:", + "candidate_score": 0.643745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_64_66", + "bdc_text": "Nisi ille rediisset qui a primo , licet occulte , dux et autor fuerat huius factionis , iam eo ventum erat ut tota dissensio ferme sepulta esse speraretur . Verum in eius adventu reliquiae illae factiosorum statim adire hominem , nova inire consilia , copias instaurare , fremere , tumultuari , unumquemque appellare , suffragia viritim colhgere , eos acerbius increpare qui defecerunt , sollicitare Bernenses , breviter omnia miscere ac turbare . Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_582", + "psc_text": "peccati. Cui venienti Satan a dextris stetit. Pro magno namque Dominus Judaicum populum, et pro nihilo gentes habere videbatur. Sed postquam incarnatus apparuit, gentilitas quae pro sinistro habita fuerat credidit; Judaicus vero populus ad perfidiam declinavit. Satan ergo illi a dextris stetit, quia illum ei populum rapuit, qui dudum dilectus fuit. Sed quia ipse Judaicus populus, modo perditus, in fine est quandoque crediturus, propheta testante, qui ait: Reliquiae salvae fient (Isa. X, 21) , Satan a dextris suis Dominus removet, dicens: Increpet Dominus in te, Satan (Zach. III, 1) . Et ejusdem populi liberationem indicans, subdit: Quia eligit Jerusalem (Ibid., 2) . Qui nimirum populus, quia ad gehennae incendia, perfidia duce, defluebat, sed 660 dum ad fidem reducitur ab eodem aeterni ignis incendio liberatur, statim de eo illic subditur: Nunquid non est iste torris erutus de igne? 49. Et Ecclesiae fidem sectantes, a quibus ipsa aliquando vim patitur.---Sicut ergo illic", + "candidate_score": 0.643343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_39", + "bdc_text": "Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1842", + "psc_text": "Dei non est alligatum (II Tim. II, 9) . De hoc imbre alias dicitur: Mandabo nubibus ne pluant super eam imbrem (Isai. V, 6) . De hoc cursu imbris qui in electorum cordibus agitur Psalmista testatur, dicens: Velociter currit sermo ejus (Psal. CXLVII, 15) . Plerumque vero imber est, et cursum non habet, quia praedicatio ad aures venit, sed, cessante interna gratia, ad corda audientium non pertransit. De cujus praedicationis verbis propter electos dicitur: Etenim sagittae tuae pertransierunt (Psal. LXXVI, 19) . Sagittae quippe Dei pertranseunt quando verba praedicationis ejus ab auribus ad corda descendunt. Quod quia solo divino munere agitur, imbri cursum Dominus se dedisse testatur. 48. Verbi divini efficacia persuadentis omnia relinquere, omnia tolerare.---Sed notandum video quod eumdem imbrem non vehementem, sed vehementissimum vocat. Imber vehemens est vis magna, imber vero vehementissimus vis immensa praedicationis. Vehemens namque imber erat cum praedicatores sancti credere gaudia aeterna suadebant. Imber autem", + "candidate_score": 0.642023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_82", + "bdc_text": "Sed unum illud denique obstitit quod postularent aliquot ex adversa parte ut concionibus eius interesse non cogerentur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2153", + "psc_text": "novimus, hoc praeterire alios videmus, illico nostra se in elatione mens elevet, obliviscens quam multa praetereat, cum valde sint pauca quae servat. Necesse est igitur ut in quibus alios reprehendimus, elationem sollicitae nostrae cogitationis inclinemus, quia si sublimiorem se caeteris noster animus conspicit, quasi in praecipitia singularitatis ductus, eo pejus ruit. Sed cur hypocrita coelestia lucra deserens terrenis elaboret, sub struthionis adhuc nomine subjungit, dicens: CAPUT XIV [Rec. IX]. VERS. 17. Privavit eam Deus sapientia, nec dedit illi intelligentiam. 26. Deus obdurat cor, non quia duritiam confert, sed quia exigentibus peccatis, non emollit.---Quamvis aliud sit privare, aliud non dare, hoc tamen repetiit subdendo, Non dedit, quod praemisit, Privavit. Ac si diceret: Quod dixi, Privavit, non injuste sapientiam abstulit, sed juste non dedit. Unde et Pharaonis cor Dominus obdurasse describitur, non quod ipse duritiam contulit, sed quod, exigentibus ejus meritis, nulla illud desuper infusi timoris sensibilitate mollivit. Sed nunc hypocrita (Exod.", + "candidate_score": 0.641494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_66_68", + "bdc_text": "Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse . Habebant enim illi hunc ipsum quem paulo ante significavimus prorsus impulsorem , nedum fautorem , qui et consilio et caeteris omnibus modis latenter adiuvabat . Nimis longum ac difficile foret singulatim referre quid moliti essent , quae consilia cepissent , ut supradictum illud senatus consultum de Farello retinendo aut tolleretur penitus aut certe infringeretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1575", + "psc_text": "internae instigationis impulsu exhortari eos instantissime compelluntur. Videamus nubem Dei quomodo gubernantis manu, et ad ea quae non appetit, ducitur, atque ab impulsu suo iterum gubernantis manu retinetur. Certe Paulus cum vestimenta sua excutiens a Corinthiis discedere vellet, audivit: Noli timere, sed loquere, et ne taceas, propter quod ego tecum sum, et nemo opponetur tibi ut noceat te, quoniam multus est mihi populus in hac civitate (Act. XVIII, 9) . Rursum cum ad Thessalonicenses voluisset ire, retentus est, dicens: Volui venire ad vos ego quidem Paulus, et semel et iterum, sed impedivit me Satanas (I Thess. II, 18) . Neque enim per semetipsum Satan praepedire tanti apostoli vias potuit, sed occultae dispensationis usibus, 880 dum adversatur, nesciens deservivit; ut nimirum Paulus dum ad alios vellet accedere, nec valeret, eis a quibus recedere non poterat aptius prodesset. Nubes igitur Dei cuncta per circuitum lustrant, quia praedicationis luce mundi fines illuminant. Sed", + "candidate_score": 0.641032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_86", + "bdc_text": "adeoque futura videbatur quasi seminarium et origo quaedam ad nova schismata semper excitanda .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2837", + "psc_text": "mentem deferant quam sectarum schismata non dividant. [Vet. XV.] 34. Quantum de Judaeorum conversione futurum in Ecclesia gaudium, et celebrandum aliquando convivium.---Aperire libet oculos fidei, et illud extremum sanctae Ecclesiae de susceptione Israelitici populi convivium contemplari. Ad quod nimirum convivium magnus ille veniens Elias convivantium invitator adhibetur; et tunc propinqui, tunc noti ad eum cum muneribus veniunt, quem in flagello paulo ante positum contempserunt. Appropinquante enim die judicii, vel praecursoris vocibus, vel quibusdam erumpentibus signis, ipsa eis jam aliquo modo advenientis Domini virtus interlucet. Cujus iram dum praevenire festinant, conversionis suae tempus accelerant. Conversi autem cum muneribus veniunt, quia eum quem paulo ante in passione deriserunt, tunc virtutum opera quasi munera offerendo, venerantur, illud procul dubio hac sua oblatione complentes quod et cernimus magna ex parte jam factum, et adhuc credimus perfecte faciendum: Adorabunt eum filiae Tyri in muneribus (Psal. XLIV, 13) . Tunc namque illum plenius filiae Tyri in", + "candidate_score": 0.638664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_39", + "bdc_text": "Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2401", + "psc_text": "quia 1062 purus homo generatur: sed immaniter crescit, quia usque ad conjunctam sibi vim angelicae fortitudinis proficit. Quod tria cornua quae ei ante faciem sunt evellit, quia ditioni suae regna totidem quae sibi vicina sum subigit. Cujus oculi sunt ut oculi hominis, sed os ingentia loquitur, quia in illo humana quidem forma cernitur, sed verbis suis ultra homines elevatur. Quod ergo per Paulum dicitur: Extollens se super omne quod dicitur Deus, aut quod colitur, hoc Daniel propheta testatur, dicens: Os loquens ingentia (II Thess. II, 4) . Quod vero illum vel Daniel ingentia loqui, vel Paulus perhibet supra cultum Deitatis extolli, hoc est quod apud beatum Job divino eloquio cedro comparatur. More enim cedri ab alta nititur, dum in omni fastu fallaciae, et virtutis robore et culminis elatione prosperatur. Bene autem stringere caudam dicitur, quia tota ejus virtus in uno illo damnato homine congesta densatur, ut tanto per illum fortia", + "candidate_score": 0.638321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_75", + "bdc_text": "Contra vero pars altera , quum iam antea se omnibus modis inferiorem esse perspiceret , non iam de pastore expellendo magnopere laborare videbatur , sed querebatur de nescio quibus verbis quae in suum dedecus palam dicta esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1069", + "psc_text": "vicinum animal ferio, si aliquando alteri opus bonum quod imitetur ostendo. 20. Quod exemplo sanctorum apostolorum Pauli et Petri confirmatur.---Sed quia sanctorum vitam significari istis animalibus diximus, libet in ipso volatu animalium oculos mentis attollere, et quanta vicissim alarum percussione se excitent, subtili consideratione pensare. Paulus namque, cum caeterorum sanctorum sollicitudinem in praedicatione robustius laborando transcenderet, ut ab elatione se premeret, et vires suas in humilitatis gremio nutriret, crudelitatis suae antiquae non immemor, apostolorum omnium innocentiam contemplatus, ait: Ego enim sum minimus apostolorum, qui non sum dignus vocari apostolus, quia persecutus sum Ecclesiam Dei (I Cor. XV, 9) . Et tamen eorumdem omnium apostolorum primus, quasi accepti principatus oblitus, ac si minus ipse aliquid saperet, in Paulo sapientiam miratur, dicens: Sicut et charissimus frater noster Paulus secundum datam sibi sapientiam scripsit vobis, sicut et in omnibus epistolis, loquens in eis de his in quibus sunt quaedam difficilia intellectu (II Petr.", + "candidate_score": 0.637429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_8", + "bdc_text": "Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2009", + "psc_text": "doctores sunt, qui cum per vigorem disciplinae patres sunt, per pietatis viscera esse matres noverunt. Qui labores sanctae conceptionis tolerant, et proferendos Deo filios intra uterum charitatis portant. In edenda enim prole amplius matres laborant, quae crescentem intra uterum conceptionem, longo mensium tempore sustinent, et quae ex utero procedentem non sine magnis doloribus deponunt. Unde et hic apta consideratione subjungitur: CAPUT XI [Rec. X]. VERS. 2.---Dinumerasti menses conceptus eorum? 44. Per congruum tempus concepta soboles in cordis utero gestanda ut vivat.---Sancti enim viri cum de profectu auditorum cogitant, quasi jam in utero conceptionem portant. Sed cum nonnulla quae dicenda sunt differunt, et aptum suis exhortationibus tempus quaerunt, velut a partu quem fieri appetunt in mensium prolixitate dilatantur. Et saepe dum quaedam quae sentiunt, intempestive dicere audientibus nolunt, in ipsa tarditate proferendae sententiae, sive ad haec quae suadenda sunt, seu ad illa quae increpanda, consilio altiori firmantur. Et dum cogitatur vita", + "candidate_score": 0.635668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_82", + "bdc_text": "Sed unum illud denique obstitit quod postularent aliquot ex adversa parte ut concionibus eius interesse non cogerentur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2137", + "psc_text": "sustinet alios roborat. Non enim filiorum suorum fuerat more struthionis oblitus, sed metuebat nimis ne ejus discipuli in praedicatore suo tot persecutionum probra cernentes, fidem in eo despicerent, contra quam innumerae passionum contumeliae praevalerent. Et idcirco minus dolebat in tormentis, sed magis filiis de tormentorum suorum tentatione metuebat. Parvipendebat in se plagas corporis, dum formidaret in filiis plagas cordis. Ipse patiendo suscipiebat vulnera tormentorum, sed filios consolando, curabat vulnera cordium. Pensemus ergo cujus charitatis fuerit, inter dolores proprios aliis timuisse, pensemus cujus charitatis fuerit, filiorum salutem inter sua detrimenta requirere, et statum mentis in proximis etiam ex sua dejectione custodire. 1005 [Vet. IX.] 18. Quia per concupiscentiam in exteriora bona feruntur. Quae apud se tota non est mens, cogitare se non potest.---Sed haec hypocritae charitatis viscera nesciunt, quia eorum mens quanto per mundi concupiscentiam in exteriora resolvitur, tanto per inaffectionem suam interius obduratur; et torpore insensibili frigescit intrinsecus, quia amore", + "candidate_score": 0.634895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_66", + "bdc_text": "Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1559", + "psc_text": "Sed haec bestia cum post Redemptoris adventum, post praedicatorum voces, quasi post tonitruum nubium in fine mundi illum damnatum hominem qui Antichristus vocatur invaserit, quid aliud quam latibulum suum ingreditur, ut in antro proprio demoretur? Vas quippe illud diaboli antrum ac latibulum bestiae est, ut insidians hominibus viam hujus vitae carpentibus, in illo et per signa lateat, et per malitiam occidat. Qui tamen omnium reproborum corda etiam nunc priusquam apertus appareat possidet, eaque per occultam malitiam quasi proprium antrum tenet, atque ad omne quod nocere bonis appetit in eorum se obscuris mentibus abscondit. An Judaeorum persequentium corda antrum hujus bestiae non fuerunt, in quorum diu consiliis latuit, sed repente vocibus erupit clamantium: Crucifige, crucifige (Joan. XIX, 6) ? Et quia ad lacerationem mentis pertingere tentando non potuit in Redemptore nostro (Matth. IV, 3) , ad mortem carnis anhelavit. Haec nimirum bestia multa electorum corda tenuit, sed hanc ab illis moriens", + "candidate_score": 0.634396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_82", + "bdc_text": "Sed unum illud denique obstitit quod postularent aliquot ex adversa parte ut concionibus eius interesse non cogerentur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2138", + "psc_text": "1005 [Vet. IX.] 18. Quia per concupiscentiam in exteriora bona feruntur. Quae apud se tota non est mens, cogitare se non potest.---Sed haec hypocritae charitatis viscera nesciunt, quia eorum mens quanto per mundi concupiscentiam in exteriora resolvitur, tanto per inaffectionem suam interius obduratur; et torpore insensibili frigescit intrinsecus, quia amore damnabili mollescit foris; seque ipsam considerare non valet, quia cogitare se minime studet. Cogitare vero se mens non potest, quae tota apud semetipsam non est. Tota vero esse apud semetipsam non sufficit, quia per quot concupiscentias rapitur, per tot a semetipsa species dissipatur, et sparsa in infimis jacet, quae collecta, si vellet, ad summa consurgeret. 19. Mira justorum intra se collectorum perspicacia. ---Unde justorum mens, quia per custodiam disciplinae a cunctorum visibilium fluxo appetitu constringitur, collecta apud semetipsam intrinsecus integratur; qualisque Deo vel proximo esse debeat, plene conspicit, quia nihil suum exterius derelinquit; et quanto ab exterioribus abstracta compescitur, tanto", + "candidate_score": 0.632154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_75", + "bdc_text": "Contra vero pars altera , quum iam antea se omnibus modis inferiorem esse perspiceret , non iam de pastore expellendo magnopere laborare videbatur , sed querebatur de nescio quibus verbis quae in suum dedecus palam dicta esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_577", + "psc_text": "adversariorum voces insolentes sustinens, dum cernit quod ejus praedicatio non admittitur, quorumdam duritiam deserens, praedicationis suae verba moderatur. Perpendens etenim persecutores suos ad exhortationis suae vocem deteriores existere, magis eligit tacere. Cumque indignos qui audiant conspicit, praedicationem suam obducto silentio astringit. Unde apte subjungit: CAPUT XXI. IBID.---Et frenum posuit in os meum. 47. A praedicatione feriendum est, cum ii qui verbum Dei excipiunt, inde pejores fiunt.---Frenum sibi apud quosdam positum cognoverant, qui dicebant: Vobis oportebat primum loqui verbum Dei, sed quoniam repellitis illud, et indignos vos judicatis aeternae vitae, ecce convertimur ad gentes (Act. XIII, 46) . Frenum silentii sibi superimpositum sancti viri apud dura reproborum corda conspiciunt, qui per Prophetam dicunt: Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena (Psal. CXXXVI, 4) ? Frenum poni etiam Paulus admonuit, qui discipulo praecepit, dicens: Haereticum post primam et secundam correptionem devita, sciens quia subversus est qui ejusmodi est, et delinquit proprio judicio", + "candidate_score": 0.631616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_80", + "bdc_text": "sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_261", + "psc_text": "Deo soli vacare cupiendum est, et curis externis ex Dei voluntate serviendum.---Sic itaque aliquando contingit ut qui solam coelestem patriam diligunt, terrenae patriae curis subjacere videantur. Quorum tamen ministerium a pravorum operibus plerumque in actu, nonnunquam vero ante supernum judicem in sola cogitatione discernitur. Pleni quippe superna sapientia discernunt qualiter debeant et ad aliud vacare intrinsecus, et ad aliud extrinsecus occupari ut si forte occulta Dei ordinatione aliquid eis non appetentibus de hujus saeculi curis imponitur, cedant Deo quem diligunt, et prae amore ejus intrinsecus solam illius desiderent visionem; prae timore vero ejus impositam sibi extrinsecus humiliter expleant actionem, ut et vacare Deo appetant ex gratia dilectionis, et rursum curas superimpositas ex conditione expleant servitutis. Cumque occupationes extrinsecus perstrepunt, intrinsecus in amore pacatissima quies tenetur; atque occupationum tumultus exterius perstrepentes dispensat interius praesidens judex ratio, et tranquillo moderamine ea quae circa se minus sunt tranquilla disponit. Sicut enim vigor mentis", + "candidate_score": 0.631269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_75", + "bdc_text": "Contra vero pars altera , quum iam antea se omnibus modis inferiorem esse perspiceret , non iam de pastore expellendo magnopere laborare videbatur , sed querebatur de nescio quibus verbis quae in suum dedecus palam dicta esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1272", + "psc_text": "Deus etiam perhibuit frustra percussum (Job. II, 3) . Quid ergo vox percussi superbum sonuit, quae a sententia ferientis nullatenus discrepavit? Incaute sunt humiles (22, q. 2, c. Incaute) , qui se mendacio illaqueant, dum arrogantiam vitant; imo mentiendo superbiunt, quia contra veritatem se erigunt quam relinquunt. Qui enim, necessitate cogente, vera de se bona loquitur, tanto magis humilitati jungitur, quanto et veritati sociatur. An Paulus humilis non fuit, quando aemulatione veritatis contra falsos apostolos tot de se discipulis fortia gesta narravit (I Tim. II, 7; Act. XX, 18, 19) Qui nimirum veritati inimicus existeret, si abscondendo virtutes proprias, praedicatores errorum praevalere permisisset. Sed quia arrogantes viri in eo quod bonorum dicta superbe examinant, verborum magis superficiem quam rerum ordinem pensant, Eliu beati Job sententias disciplinam credidit non sonasse. [Vet. III.] Quia vero saepe asperitas superborum usque ad duritiam maledictionis extenditur, illico contra beatum Job, quasi ad Deum faciens verba,", + "candidate_score": 0.629823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_59_61", + "bdc_text": "Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt . Inde factum est ut postea varia quidem sed levia dissidia emerserint , et concordia illa , quamvis publice confecta esset , turbata fuerit nec satis rata firmaque potuerit permanere . Itaque rei summa iterum in longum tempus protracta est .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1193", + "psc_text": "Unde nunc necesse est ut quae per visibilia spargitur de invisibilibus judiciis feriatur; et quia in iis se exterioribus male delectata prostravit, saltem percussa requirat quod deseruit. Ecce autem Scriptura sacra terrore quodam torpentia corda transfigit, ne in his inhaereant quae exterius defluunt, sed quae interius aeterna perdiderunt. Indicat quid sententia occulta decernitur, ne immoderate a nobis haec publica cogitentur. Dicit quid super nos agatur de nobis, ut ab hoc publico temporalitatis colligamus oculum cordis ad secretum internae dispositionis. [Vet. IX.] Nam postquam multa narrata sunt de poena malorum, subito infertur occultum judicium, quod pie super nos justeque disponitur, quomodo alii perdunt quod tenere videbantur, et alii accipiunt quod alii ex meritis perdunt. Ait enim: CAPUT VIII. VERS. 24. Conteret multos et innumerabiles, et stare faciet alios pro eis. 19. Alii perdunt quod tenere videbantur, alii prius perditum recipiunt. In exteriora respui reprobationis signum; sicut praedestinationis, ad interiora trahi.---Hoc quotidie", + "candidate_score": 0.627912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_59", + "bdc_text": "Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1380", + "psc_text": "sequere me (Matth. XIX, 21) . Si enim sub hoc praecepto cunctos jussio generalis astringeret, culpa profecto esset aliquid nos de hoc mundo possidere. Sed aliud est quod per sacram Scripturam omnibus generaliter praecipitur, aliud quod specialiter perfectioribus imperatur. Hi ergo recte sub generali judicio non tenentur, qui et praecepta generalia vivendo vicerunt. Sicut enim non judicantur et pereunt, qui suadente perfidia lege teneri contemnunt, ita non judicantur et regnant, qui, suadente pietate, etiam ultra generalia divinae legis praecepta proficiunt. Hinc est quod Paulus, etiam specialia praecepta transcendens, plus opere exhibuit quam institutione permissionis accepit (I Thess. II, 7) . Cum enim accepisset ut Evangelium praedicans de Evangelio viveret, et Evangelium audientibus contulit, et tamen Evangelii sumptibus sustentari recusavit. Cur ergo iste judicetur ut regnet, qui minus quod servaret accepit, sed majus quod viveret invenit? Dicatur igitur recte: Judicium pauperibus tribuit, quia quanto huic mundo magna humilitate despecti sunt, tanto", + "candidate_score": 0.625606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_59", + "bdc_text": "Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_261", + "psc_text": "Deo soli vacare cupiendum est, et curis externis ex Dei voluntate serviendum.---Sic itaque aliquando contingit ut qui solam coelestem patriam diligunt, terrenae patriae curis subjacere videantur. Quorum tamen ministerium a pravorum operibus plerumque in actu, nonnunquam vero ante supernum judicem in sola cogitatione discernitur. Pleni quippe superna sapientia discernunt qualiter debeant et ad aliud vacare intrinsecus, et ad aliud extrinsecus occupari ut si forte occulta Dei ordinatione aliquid eis non appetentibus de hujus saeculi curis imponitur, cedant Deo quem diligunt, et prae amore ejus intrinsecus solam illius desiderent visionem; prae timore vero ejus impositam sibi extrinsecus humiliter expleant actionem, ut et vacare Deo appetant ex gratia dilectionis, et rursum curas superimpositas ex conditione expleant servitutis. Cumque occupationes extrinsecus perstrepunt, intrinsecus in amore pacatissima quies tenetur; atque occupationum tumultus exterius perstrepentes dispensat interius praesidens judex ratio, et tranquillo moderamine ea quae circa se minus sunt tranquilla disponit. Sicut enim vigor mentis", + "candidate_score": 0.624562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_62_64", + "bdc_text": "Nostri tamen ex eo tempore et numero et personarum autoritate longe superiores semper exstiterunt . Quid verbis opus ? Nisi ille rediisset qui a primo , licet occulte , dux et autor fuerat huius factionis , iam eo ventum erat ut tota dissensio ferme sepulta esse speraretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2228", + "psc_text": "cum quaelibet sibi adversitas imminet, prius intra semetipsum contra formidinem et praecipitationem pugnet, quatenus nec formidolose se subtrahat, nec praecipitanter opponat. Valde enim praeceps est qui semper se adversis objicit, et valde pavidus qui semper abscondit. 60. Peritus dux hosti exercitum nec semper admovet, nec semper subducit.---Sed haec melius in bellis spiritalibus discimus, si formam exercitii a corporalibus bellis trahamus. Non enim ille dux sapiens est, qui semper contra hostiles cuneos exercitum praeceps admovet; neque ille dux fortis, qui semper hunc ab hostis facie cavendo subducit. Scire namque dux debet modo ab hostili impetu exercitum caute subtrahere, modo hostem circumfusis cornibus coarctare. Quod nimirum sollicite perfecti praedicatores exhibent, cum modo persecutionis rabiem declinantes, noverunt sapienter sed non enerviter cedere; modo autem persecutionis impetum contemnentes, noverunt ei fortiter, sed non praecipitanter obviare. Quia autem sanctus vir, cum congruum cernit, ictibus pectus objicit, et venientia jacula vel moriens retundit, recte dicitur: In", + "candidate_score": 0.623802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_68", + "bdc_text": "Nimis longum ac difficile foret singulatim referre quid moliti essent , quae consilia cepissent , ut supradictum illud senatus consultum de Farello retinendo aut tolleretur penitus aut certe infringeretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_576", + "psc_text": "vero de pharetra Dominus jacit, quando de occulto consilio apertam sententiam emittit. Quia enim flagellatur quisque, cognoscimus; sed qua ex causa flagellum veniat, ignoramus. Cum vero post flagella vitae correctio sequitur, etiam ipsa consilii virtus aperitur. Pharetra igitur clausa est consilium occultum. Sed aperta pharetra affligimur, quando per id quod post flagellum sequitur quo consilio flagellamur videmus. Cum peccata Dominus videt, et tamen manum ad vindictam non commovet, quasi clausam pharetram tenet, sed feriendo indicat quantum ei in nobis displicuit hoc quod diu videndo toleravit. Sancta itaque electorum Ecclesia tribulationibus pressa dicat: Pharetram enim suam aperuit, et afflixit me. Quae adversariorum voces insolentes sustinens, dum cernit quod ejus praedicatio non admittitur, quorumdam duritiam deserens, praedicationis suae verba moderatur. Perpendens etenim persecutores suos ad exhortationis suae vocem deteriores existere, magis eligit tacere. Cumque indignos qui audiant conspicit, praedicationem suam obducto silentio astringit. Unde apte subjungit: CAPUT XXI. IBID.---Et frenum posuit in", + "candidate_score": 0.623237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_11", + "bdc_text": "Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_484", + "psc_text": "semper est, ut mens continue sollicita nunquam relaxetur intentione superna, ne laboriosa deserens, in cogitationibus fluxis, quasi in quibusdam mollibus stramentis jacens, venienti corruptori diabolo mens se resoluta prostituat. Semper vero est ad certamen adversarii erigendus animus; semper contra occultas insidias cautela providenda. Hinc etenim Habacuc propheta ait: Super custodiam meam stabo (Hab. II, 1) . Hinc rursum scriptum est: Statue tibi speculam; pone tibi amaritudines, qui evangelizas Sion (Jerem. XXXI, 21) . Hinc per Salomonem dicitur: Beatus vir qui semper est pavidus; qui autem mentis est durae, corruet in malum (Prov. XXVIII, 14) . Hinc iterum dicit: Uniuscujusque ensis super femur suum, propter timores nocturnos (Cant. III, 8) . Nocturni quippe timores sunt insidiae tentationis occultae. Ensis autem super femur est custodia vigilans, carnis illecebras premens. Ne ergo nocturnus timor, id est occulta et repentina tentatio subrepat, semper necesse est ut lemur nostrum superpositus custodiae ensis premat. [Vet. IV.]", + "candidate_score": 0.622518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_66", + "bdc_text": "Diceres profecto Satanam tum alicubi aut ergastula solvisse , aut certe ingentem carcerem effregisse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_582", + "psc_text": "peccati. Cui venienti Satan a dextris stetit. Pro magno namque Dominus Judaicum populum, et pro nihilo gentes habere videbatur. Sed postquam incarnatus apparuit, gentilitas quae pro sinistro habita fuerat credidit; Judaicus vero populus ad perfidiam declinavit. Satan ergo illi a dextris stetit, quia illum ei populum rapuit, qui dudum dilectus fuit. Sed quia ipse Judaicus populus, modo perditus, in fine est quandoque crediturus, propheta testante, qui ait: Reliquiae salvae fient (Isa. X, 21) , Satan a dextris suis Dominus removet, dicens: Increpet Dominus in te, Satan (Zach. III, 1) . Et ejusdem populi liberationem indicans, subdit: Quia eligit Jerusalem (Ibid., 2) . Qui nimirum populus, quia ad gehennae incendia, perfidia duce, defluebat, sed 660 dum ad fidem reducitur ab eodem aeterni ignis incendio liberatur, statim de eo illic subditur: Nunquid non est iste torris erutus de igne? 49. Et Ecclesiae fidem sectantes, a quibus ipsa aliquando vim patitur.---Sicut ergo illic", + "candidate_score": 0.619859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_59", + "bdc_text": "Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1377", + "psc_text": "Ita ergo in extremo judicio et legalis illum invectio percutit qui ab eo quod professione tenuit, actione declinavit; et iste sine judicii invectione perimitur, qui lege fidei non tenetur. 51. Electorum quoque alii judicium subeunt, alii non, sed judices sedent.---Ex electorum vero parte alii judicantur et regnant, qui vitae maculas lacrymis tergunt, qui mala praecedentia factis sequentibus redimentes, quidquid illicitum aliquando fecerunt ab oculis judicis eleemosynarum superductione cooperiunt. Quibus judex veniens in dextera consistentibus dicit: Esurivi, et dedistis mihi manducare; sitivi, et dedistis mihi bibere; hospes eram, et collegistis me; nudus, et cooperuistis me; infirmus, et visitastis me; in carcere eram, et venistis ad me (Matth. XXV, 35) . Quibus praemittit, dicens: Venite, benedicti Patris mei, possidete paratum vobis regnum a constitutione mundi (Ibid., 34) . Alii autem non judicantur et regnant qui etiam praecepta legis perfectione virtutum transcendunt, quia nequaquam hoc solum quod cunctis divina lex praecipit implere contenti", + "candidate_score": 0.617174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_57", + "bdc_text": "Literae in praesentia scribuntur , obsignantur , tabellario statim dantur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1672", + "psc_text": "18. Possunt per bases etiam prophetae signari, qui dum primi aperte de dominica incarnatione locuti sunt, quasi quasdam bases eos conspicimus a fundamento consurgere, et superpositae fabricae pondera sustinere. Unde ad Moysen rursum Dominus, cum tabernaculi tabulas erigi praecepit, fundi earum bases argenteas jubet (Exod. XXVI, 32) . Quid enim per tabulas nisi apostoli extensa in mundum praedicatione dilatati, quid per bases argenteas nisi prophetae signantur? qui superimpositas tabulas ipsi firmi ac fusiles sustinent, quia apostolorum vita dum eorum praedicatione instruitur, eorum et auctoritate solidatur. Unde et conjunctae binae bases singulis tabulis supponuntur, quia dum prophetae sancti in verbis suis de Mediatoris incarnatione concordant, subsequentes praedicatores Ecclesiae indubitanter aedificant; et cum a semetipsis non discrepant, illos in se robustius figunt. Nec immerito bases quibus prophetae signantur, ut ex argento fundi debeant praecipitur. Argenti quippe claritas ex usu servatur, sine usu autem in nigredinem vertitur. Prophetarum quoque dicta ante Mediatoris adventum,", + "candidate_score": 0.616841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_11", + "bdc_text": "Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1441", + "psc_text": "Quasi securam quippe urbem inopinatus hostis ingreditur, et repentino gladio superborum civium colla feriuntur. Nihil ergo tunc nisi continuus luctus agitur, dum capta urbs animi a magnatum suorum gloria caede interveniente vacuatur. Unde nunc dicitur: Depone magnitudinem tuam absque tribulatione, et omnes robustos fortitudine. Ac si aperte diceretur: Omne quod intrinsecus de bona actione intumueras 851 reprime, et cordis motus quos ex recto opere robustos habueras depone, quia jam in ipsa adversitatis tentatione consideras quam frustra prius de te magna elatus aestimabas. Quae videlicet magnitudo idcirco absque tribulatione deponenda dicitur, quia nimirum cum per tentationem humilitas proficit, prospera est ipsa adversitas quae mentem ab elatione custodit. [Vet. XXXVIII]. Sed tamen sine magna tribulatione non agitur, cum tranquilla mens irruente tentatione quasi repentino hoste turbatur. Ipsa namque tentationis adversitas dum se menti inserit, quasdam in illa tenebras gignit, eamque obscuritate suae amaritudinis turbat, quae apud se dudum virtutum dulcedine irradiante claruerat.", + "candidate_score": 0.614957, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.712036, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34_36", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur . Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.712036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27_29", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.708764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_35_37", + "bdc_text": "Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur . Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit . Quae res profecto non parum consolationis et ad causam adiumenti nobis attulit , propterea quod permulti simplices et illius satanicae fraudis ignari ( qui initio ab ipsis tragoediae autoribus specie veritatis seducti ac depravati fuerant ) eo tempore resipiscerent erroremque et culpam faterentur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.703258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_39_41", + "bdc_text": "Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur : nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.700845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_25_27", + "bdc_text": "adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis . In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.700789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34_36", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur . Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_356", + "psc_text": "in regno coelorum (Matth. V, 19) . Quod si nec minima de mandatis Dominicis licet solvere, quanto magis tam magna, tam grandia, tam ad ipsum Dominicae passionis et nostrae redemptionis sacramentum pertinentia fas non est infringere, aut in aliud quam quod divinitus institutum sit humana traditione mutare? Nam, si Jesus Christus Dominus et Deus noster ipse est summus sacerdos Dei Patris, et sacrificium Patri se ipsum primus obtulit, et hoc fieri in sui commemorationem praecepit, utique ille sacerdos vice Christi vere fungitur qui id quod Christus fecit imitatur, et sacrificium verum et plenum tunc offert in Ecclesia Deo Patri, si sic incipiat offerre secundum quod ipsum Christum videat obtulisse. XV. Caeterum omnis religionis et veritatis disciplina subvertitur, nisi id quod spiritaliter praecipitur fideliter reservetur, nisi si in sacrificiis matutinis hoc quis veretur ne per saporem vini redoleat sanguinem Christi. Sic ergo incipit et a passione Christi in persecutionibus fraternitas retardari,", + "candidate_score": 0.691655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_28_30", + "bdc_text": "Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas . Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.687606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2_4", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_199", + "psc_text": "Quid enim magis aut in pace tam aptum aut in bello persecutionis tam necessarium quam debitam severitatem divini vigoris tenere? quam qui remiserit, instabili rerum cursu erret semper necesse est, et huc atque illuc variis et incertis negotiorum tempestatibus dissipetur, et, quasi extorto de manibus consiliorum gubernaculo, navim ecclesiasticae salutis illidat in scopulos; ut appareat non aliter saluti ecclesiasticae consuli posse nisi si qui et contra ipsam faciunt, quasi quidam adversi fluctus repellantur, et disciplinae ipsius semper custodita ratio quasi salutare aliquod gubernaculum in tempestate servetur. Nec hoc nobis nunc nuper consilium cogitatum est, nec haec apud nos adversus improbos modo supervenerunt repentina subsidia; sed antiqua haec apud nos severitas, antiqua fides, disciplina legitur antiqua: quoniam nec tantas de nobis laudes Apostolus protulisset dicendo, Quia fides vestra praedicatur in toto mundo (Rom. I, 8) , nisi jam exinde vigor iste radices fidei de temporibus illis mutuatus fuisset; quarum laudum et", + "candidate_score": 0.686622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27_29", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_97", + "psc_text": "praeteritum antecessores vestri martyres concesserint, quam solliciti in omnibus fuerint, vos quoque sollicite et caute petentium desideria ponderetis, utpote amici Domini et cum illo postmodum judicaturi, inspiciatis et actum et opera et merita singulorum, ipsorum quoque delictorum genera et qualitates cogitetis, ne, si quid abrupte et indigne vel a nobis promissum vel a nobis factum fuerit, apud gentiles quoque ipsos ecclesia nostra erubescere incipiat. Visitamur enim et castigamur frequenter, et ut Domini mandata incorrupta et inviolata permaneant admonemur. Quod quidem nec illic apud vos cessare cognosco quominus plurimos quoque ex vobis instruat ad Ecclesiae diciplinam divina censura. Hoc autem totum potest fieri, si ea quae a vobis petuntur religiosa contemplatione moderemini, intelligentes et comprimentes eos qui, personas accipientes, in beneficiis vestris aut gratificantur, aut illicitae negotiationis nundinas aucupantur. IV. De hoc et ad clerum et ad plebem litteras feci, quas utrasque vobis legi mandavi. Sed et illud ad diligentiam vestram", + "candidate_score": 0.685821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1_3", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est . Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.684775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_42_44", + "bdc_text": "Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur . Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.684219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_92_94", + "bdc_text": "datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.683991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.683829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33_35", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.682017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33_35", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.680139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_73_75", + "bdc_text": "Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae . Huc addiderunt sese animam et quidquid Dominus dedisset potius relicturos quam passuros esse ut evangelio Christi et ministris eius tanta ignominia , tam atrox contumelia fieret . Contra vero pars altera , quum iam antea se omnibus modis inferiorem esse perspiceret , non iam de pastore expellendo magnopere laborare videbatur , sed querebatur de nescio quibus verbis quae in suum dedecus palam dicta esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.679869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_34_36", + "bdc_text": "Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur . Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.679456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_28", + "bdc_text": "Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.67921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33_35", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_68", + "psc_text": ". Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua (Luc. XXII, 31) . Quod si pro nobis ac pro delictis nostris ille et laborabat et vigilabat et precabatur, quanto nos magis insistere precibus et orare, et primo ipsum Dominum rogare, tum deinde per ipsum Deo Patri satisfacere15 debemus? Habemus advocatum et deprecatorem pro peccatis nostris Jesum Christum Dominum et Deum nostrum, si modo nos in praeteritum peccasse poeniteat, et confitentes atque intelligentes delicta nostra, quibus nunc Dominum offendimus, vel de caetero nos ambulare in viis ejus et praecepta ejus metuere spondeamus. Pater nos corrigit et tuetur, stantes tamen in fide et pressuris atque angustiis, scilicet Christo ejus firmiter adhaerentes,", + "candidate_score": 0.67709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18_20", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_313", + "psc_text": "fieri et fratres nostros, Domini majestate protectos, ab ejusmodi periculis incolumes reservari. Si tamen, ad explorandam nostri animi charitatem et examinandam nostri pectoris fidem, tale aliquid acciderit, nolite cunctari nuntiare haec nobis litteris vestris, pro certo habentes ecclesiam nostram et fraternitatem istic universam ne haec ultra fiant precibus orare; si facta fuerint, libenter et largiter subsidia praestare. Ut autem fratres nostros ac sorores, qui ad hoc opus tam necessarium prompte ac libenter operati sunt, ut semper operentur, in mente habeatis in orationibus vestris, et eis vicem boni operis in sacrificiis et precibus repraesentetis, subdidi nomina singulorum, sed et collegarum quoque et consacerdotum nostrorum, qui et ipsi, cum praesentes essent, et suo et plebis suae nomine quaedam pro viribus contulerunt, nomina addidi; et praeter quantitatem propriam nostram, eorum quoque summulas significavi et misi, quorum omnium secundum quod fides et charitas 101 exigit, in orationibus et precibus vestris meminisse debetis. Optamus vos,", + "candidate_score": 0.673962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_42", + "psc_text": "ut ipse ad vos properare et venire deberem, primo cupiditate et desiderio vestri, quae res in votis meis summa est, tum deinde ut ea quae circa ecclesiae gubernacula utilitas communis exposcit tractare simul et plurimorum 10 consilio examinata delimare possemus, tamen potius visum est adhuc interim latebram et quietem tenere respectu utilitatum aliarum quae ad pacem omnium nostrum pertinent et salutem, quarum vobis a Tertullo fratre nostro carissimo ratio reddetur: qui pro caetera sua cura quam impense divinis operibus impertit, etiam hujus consilii auctor fuit ut cautus et moderatus existerem, nec me in conspectum publicum, et maxime ejus loci ubi toties flagitatus et quaesitus fuissem, temere committerem. II. Fretus ergo et dilectione et religione vestra, quam satis novi, his litteris et hortor et mando ut vos, quorum minime illic invidiosa et non adeo periculosa praesentia est, vice mea fungamini circa gerenda ea quae administratio religiosa deposcit. Habeatur interim quantum potest", + "candidate_score": 0.672936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19_21", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ?", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_313", + "psc_text": "fieri et fratres nostros, Domini majestate protectos, ab ejusmodi periculis incolumes reservari. Si tamen, ad explorandam nostri animi charitatem et examinandam nostri pectoris fidem, tale aliquid acciderit, nolite cunctari nuntiare haec nobis litteris vestris, pro certo habentes ecclesiam nostram et fraternitatem istic universam ne haec ultra fiant precibus orare; si facta fuerint, libenter et largiter subsidia praestare. Ut autem fratres nostros ac sorores, qui ad hoc opus tam necessarium prompte ac libenter operati sunt, ut semper operentur, in mente habeatis in orationibus vestris, et eis vicem boni operis in sacrificiis et precibus repraesentetis, subdidi nomina singulorum, sed et collegarum quoque et consacerdotum nostrorum, qui et ipsi, cum praesentes essent, et suo et plebis suae nomine quaedam pro viribus contulerunt, nomina addidi; et praeter quantitatem propriam nostram, eorum quoque summulas significavi et misi, quorum omnium secundum quod fides et charitas 101 exigit, in orationibus et precibus vestris meminisse debetis. Optamus vos,", + "candidate_score": 0.67232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.671169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_69", + "psc_text": "Deum nostrum, si modo nos in praeteritum peccasse poeniteat, et confitentes atque intelligentes delicta nostra, quibus nunc Dominum offendimus, vel de caetero nos ambulare in viis ejus et praecepta ejus metuere spondeamus. Pater nos corrigit et tuetur, stantes tamen in fide et pressuris atque angustiis, scilicet Christo ejus firmiter adhaerentes, sicut scriptum est: Quis nos separabit a dilectione Christi? pressura, an angustia, an persecutio, an fames, an nuditas, an periculum, an gladius (Rom. VIII, 35) ? Nihil horum potest separare credentes, nihil potest avellere corpori ejus et sanguini cohaerentes. Persecutio ista examinatio est atque exploratio pectoris nostri. Excuti nos Deus voluit et probari, sicut suos semper probavit; nec tamen in probationibus ejus aliquando auxilium credentibus defuit. VI. Denique ad minimum famulum suum et in delictis licet plurimis constitutum et dignatione ejus indignum, tamen ille pro sua circa nos bonitate mandare dignatus est. « Dic illi, inquit, securus sit, quia pax", + "candidate_score": 0.668241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_199", + "psc_text": "Quid enim magis aut in pace tam aptum aut in bello persecutionis tam necessarium quam debitam severitatem divini vigoris tenere? quam qui remiserit, instabili rerum cursu erret semper necesse est, et huc atque illuc variis et incertis negotiorum tempestatibus dissipetur, et, quasi extorto de manibus consiliorum gubernaculo, navim ecclesiasticae salutis illidat in scopulos; ut appareat non aliter saluti ecclesiasticae consuli posse nisi si qui et contra ipsam faciunt, quasi quidam adversi fluctus repellantur, et disciplinae ipsius semper custodita ratio quasi salutare aliquod gubernaculum in tempestate servetur. Nec hoc nobis nunc nuper consilium cogitatum est, nec haec apud nos adversus improbos modo supervenerunt repentina subsidia; sed antiqua haec apud nos severitas, antiqua fides, disciplina legitur antiqua: quoniam nec tantas de nobis laudes Apostolus protulisset dicendo, Quia fides vestra praedicatur in toto mundo (Rom. I, 8) , nisi jam exinde vigor iste radices fidei de temporibus illis mutuatus fuisset; quarum laudum et", + "candidate_score": 0.667972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_74", + "bdc_text": "Huc addiderunt sese animam et quidquid Dominus dedisset potius relicturos quam passuros esse ut evangelio Christi et ministris eius tanta ignominia , tam atrox contumelia fieret .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_369", + "psc_text": "in Exodo (XIX, 22): Et sacerdotes qui accedunt ad Dominum Deum sanctificentur, ne forte derelinquat illos Dominus. Et iterum: Et cum accedunt ministrare ad altare sancti, non adducent in se delictum, ne moriantur (Ibid. XXIX, 43) . Qui ergo gravia in se delicta adduxerunt, id est, qui idolis sacrificando sacrilega sacrificia fecerunt, sacerdotium Dei sibi vindicare non possunt, nec ullam in conspectu ejus precem pro fratribus facere, quando in Evangelio scriptum sit: Deus peccatorem non audit; sed si quis Deum coluerit et voluntatem ejus fecerit, illum audit (Joan. IX, 31) . Quamvis sic quorumdam pectora tenebrarum ingruentium profunda caligo caecaverit, ut de praeceptis salubribus nihil lucis admittant, sed se mel a recto limite veri itineris aversi, per praeceps et per abruptum criminum suorum nocte atque errore rapiantur. III. Nec mirum si consilia nostra aut Domini praecepta nunc abnuunt qui Dominnm negaverunt: stipes et oblationes et lucra desiderant, quibus prius insatiabiles", + "candidate_score": 0.667291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_81_83", + "bdc_text": "Intra igitur eos paucos dies , quum ex utraque parte lecti essent duodeni quibus summa rei demandata fuerat , et pacis conditiones variae hinc atque illinc essent propositae , iam inter utrosque convenerat ut Farellus perpetuo remaneret , eumque omnes in verum ac legitimum pastorem agnoscerent . Sed unum illud denique obstitit quod postularent aliquot ex adversa parte ut concionibus eius interesse non cogerentur . Tenebantur enim religione ob quoddam temerarium super hac re iusiurandum , quo iam inde ab initio discordiarum sese invicem obstrinxerant .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_148", + "psc_text": "illius libellos manu sua scriptos passim dedit, sed et post ejus excessum eadem facere sub ejus nomine perseveravit dicens hoc sibi ab illo mandatum, ne sciens domino magis quam conservo obtemperandum. Aurelii quoque adolescentis tormenta perpessi nomine libelli multi dati sunt ejusdem Luciani manu scripti, quod litteras ille non nosset. II. Cui rei ut aliquatenus posset obsisti, litteras ad eos feci, quas ad vos sub epistola priore transmisi, quibus petere et suadere non destiti ut dominicae legis et Evangelii ratio teneretur. Postquam vero ad eos litteras misi, ut quasi moderatius aliquid et temperantius fieret, universorum confessorum nomine, idem Lucianus epistolam scripsit, qua pene omne vinculum fidei et timor Dei et mandatum Domini et Evangelii sanctitas et firmitas solveretur. Scripsit enim omnium nomine universis eos pacem dedisse et hanc formam per me aliis episcopis innotescere velle, cujus epistolae exemplum ad vos transmisi. Additum est plane, de quibus ratio constiterit quid post", + "candidate_score": 0.666884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_80_82", + "bdc_text": "sin minus , venturam inde Neocomum legationem quae ipsis comitiis quasi spectandi et testificandi causa interesset . Intra igitur eos paucos dies , quum ex utraque parte lecti essent duodeni quibus summa rei demandata fuerat , et pacis conditiones variae hinc atque illinc essent propositae , iam inter utrosque convenerat ut Farellus perpetuo remaneret , eumque omnes in verum ac legitimum pastorem agnoscerent . Sed unum illud denique obstitit quod postularent aliquot ex adversa parte ut concionibus eius interesse non cogerentur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_114", + "psc_text": "Item, cum comperissem eos qui sacrilegis contactibus manus suas atque ora maculassent, vel nefandis libellis nihilominus conscientiam polluissent, exambire ad martyres passim, confessores quoque importuna et gratiosa deprecatione corrumpere, ut sine ullo discrimine atque examine singulorum darentur quotidie libellorum millia contra Evangelii legem, litteras feci quibus martyres et confessores consilio meo quantum possem ad Dominica praecepta revocarem. Item presbyteris et diaconibus non defuit sacerdotii vigor, ut quidam, minus disciplinae memores et temeraria festinatione praecipites, qui cum lapsis communicare jam coeperant, comprimerentur, intercedentibus nobis. Plebi quoque ipsi quantum potuimus animum composuimus, et ut ecclesiastica disciplina servaretur instruximus. III. Postmodum vero, cum quidam de lapsis, sive sua sponte, sive aliquo incitatore, audaci flagitatione proruerent ut pacem sibi a martyribus et confessoribus promissam extorquere violento impetu niterentur, de hoc etiam bis ad clerum litteras feci et legi eis mandavi, ut ad illorum violentiam interim quoquo genere mitigandam, si qui libello a martyribus accepto", + "candidate_score": 0.665811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_42_44", + "bdc_text": "Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur . Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_127", + "psc_text": "post gravem lapsum, vera poenitentia et humilitate tota promereri Dominum possint. Legi autem et universorum confessorum litteras, quas voluerunt per me collegis omnibus 27 innotescere et ad eos pacem a se datam pervenire de quibus apud nos ratio constiterit quid post commissum egerint. Quae res cum omnium nostrum consilium et sententiam exspectet, praejudicare ego et soli mihi rem communem vindicare non audeo. Et ideo instetur interim epistolis quas ad vos proxime feceram, quarum exemplum collegis quoque multis jam misi; qui rescripserunt placere sibi quod statuimus, nec ab eo recedendum esse donec, pace nobis a Domino reddita, in unum convenire et singulorum causas examinare possimus. Sed et quid mihi Caldonius collega meus scripserit quidque ego ei rescripserim ut sciretis, utriusque epistolae exemplum litteris meis junxi. Quod totum peto fratribus nostris legatis, ut magis ac magis ad patientiam componantur, nec delicto proprio adjiciant adhuc aliud delictum, dum nec nobis nec Evangelio volunt", + "candidate_score": 0.664564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_91_93", + "bdc_text": "Scriptae quidem pridie Cal. Mart . datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_181", + "psc_text": "sim Dominus testis est, qui dignatus est ostendere quid ejusmodi et tales servi de ejus benignitate mereantur. Quas litteras cum nuper acceperim, et nunc aliud scripsisse vos legerim, peto discernatis desideria vestra, et quicumque estis qui has litteras nunc misistis, nomina vestra libello subjiciatis et libellum cum singulorum nominibus ad me transmittatis. Ante est enim scire quibus rescribere habeam. Tunc ad singula quae scripsistis pro loci et actus nostri mediocritate rescribam. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere et secundum Domini disciplinam quiete et tranquille agere. Valete. EPISTOLA XXVIII.(Pamel., Rig., Baluz., XXVIII. Paris., XXVI. Oxon., Lips., XXXIV.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS. ARGUMENTUM.-- Argumentum hujus epistolae satis convenit cum praecedenti, ac puto eam esse de qua in sequenti epistola loquitur; laudat enim clerum suum, quod Gaium Diddensem presbyterum, et diaconum ejus, qui lapsis temere communicabant, communione movissent, et ut de aliis quibusdam idipsum fiat hortatur. I. Cyprianus presbyteris et diaconibus fratribus", + "candidate_score": 0.663938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_308", + "psc_text": "II, 29) ? Quare nunc et nobis captivitas fratrum nostra captivitas computanda est, et periclitantium dolor pro nostro dolore numerandus est, cum sit scilicet adunationis nostrae corpus unum, et non tantum dilectio, sed et religio instigare nos debeat et confortare ad fratrum membra redimenda. II. Nam, cum denuo apostolus Paulus dicat, Nescitis quia templum Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vobis (I Cor. III, 16) ? etiamsi charitas nos minus adigeret ad opem fratribus ferendam, considerandum tamen hoc in loco fuit Dei templa esse quae capta sunt, nec pati nos longa cessatione et neglecto dolore debere ut diu Dei templa captiva sint, sed quibus possumus viribus elaborare et velociter gerere ut Christum judicem et Dominum et Deum 100 nostrum promereamur obsequiis nostris. Nam, cum dicat Paulus apostolus, Quotquot in Christo baptizati estis, Christum induistis (Gal. III, 27) , in captivis fratribus nostris contemplandus est Christus, et redimendus de periculo", + "candidate_score": 0.662225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19_21", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ?", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_205", + "psc_text": "debemus et reddimus quod illorum carceris tenebras litteris tuis illuminasti, quod ad illos venisti, quomodo introire potuisti, quod illorum animos sua fide et confessione robustos tuis allocutionibus litterisque recreasti, quod, felicitates eorum condignis laudibus prosecutus, accendisti ad multo ardentiorem coelestis gloriae cupiditatem, quod pronos impulisti, quod, ut credimus et optamus, victores futuros viribus tui sermonis animasti; ut, quamquam hoc totum de fide confitentium et de divina indulgentia venire videatur, tamen in martyrio suo tibi ex aliquo debitores facti esse videantur. Sed, ut ad id unde digressus sermo videbatur esse rursus revertatur, quales litteras in Siciliam quoque miserimus subjectas habebis: quamquam nobis differendae hujus rei necessitas major incumbat, quibus, post excessum nobilissimae memoriae viri Fabiani, nondum est episcopus propter rerum et temporum difficultates constitutus, qui omnia ista moderetur et eorum qui lapsi sunt possit cum auctoritate et consilio habere rationem: quamquam nobis in tam ingenti negotio placeat quod et tu ipse", + "candidate_score": 0.661082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_52_54", + "bdc_text": "Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes . Eae Bernensium Uterae ab universa fere concione mirifico applausu probatae sunt .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.660721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_71_73", + "bdc_text": "nihil hic nec dolo nec vi nec clam actum fuisse : itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD . Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.659186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_440", + "psc_text": "Dativus Felix, et Victor in Domino aeternam salutem. Semper magnis sensibus pro temporis conditione litteris tuis locutus es, Cypriane dilectissime; quibus assidue lectis et pravi corriguntur et bonae fidei homines corroborantur. Dum enim non desinis tractatibus tuis sacramenta nudare, sic nos in fide facis crescere et de saeculo homines ad credulitatem accedere. Nam quaecumque bona in multis libris tuis intulisti, nescius ipsum te nobis designasti; es enim omnibus hominibus in tractatu major, in sermone facundior, in consilio sapientior, in patientia simplicior, in operibus largior, in abstinentia sanctior, in obsequio humilior, et in actu bono innocentior. Scis ei ipse, charissime, nostrum optabile votum esse quod te videamus, doctorem et amatorem nostrum, ad coronam magnae confessionis pervenisse. II. Nam, quasi bonus et verus doctor, quid nos discipuli secuti apud praesidem dicere deberemus, prior apud acta proconsulis pronuntiasti, et tuba canens Dei milites, coelestibus armis instructos, ad congressionis praelium excitasti, et in acie", + "candidate_score": 0.658976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.658528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_51_53", + "bdc_text": "Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam . Quod superest , pergratum nobis feceritis si concordiae et publico ecclesiarum bono consulentes retineatis ipsum illum pastorem vestrum et confirmato eius ministerio deinceps cum illo vivatis unanimes .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.655395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_4_6", + "bdc_text": "Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem . Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_437", + "psc_text": "pueris quoque virtus major aetate annos suos confessionis laude transcendit, ut martyrii vestri beatum gregem et sexus et aetas omnis ornaret. VII. Qui nunc vobis, dilectissimi fratres, conscientiae victricis vigor, quae sublimitas animi, quae in sensu exultantia, qui triumphus in pectore, unumquemque vestrum stare ad promissum Dei praemium, de judicio Dei esse securum, ambulare in metallis, captivo quidem corpore, sed corde regnante, scire Christum secum esse praesentem, gaudentem tolerantia servorum suorum per vestigia et vias suas ad regna aeterna gradientium? Exspectatis quotidie laeti profectionis vestrae salutarem diem, et jam jamque de saeculo recessuri, ad martyrum munera et domicilia divina properatis, post has mundi tenebras visuri candidissimam lucem, et accepturi majorem passionibus omnibus et conflictationibus claritatem, Apostolo contestante et dicente: Non sunt condignae passiones hujus temporis ad superventuram claritatem quae revelabitur in nobis (Rom. VIII, 18) . Plane, quia nunc vobis in precibus efficacior sermo est, et ad impetrandum quod in", + "candidate_score": 0.654405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_106", + "psc_text": "tamen video facultatem veniendi ad vos nondum esse et jam aestatem coepisse, quod tempus infirmitatibus assiduis et gravibus infestatur, occurrendum puto fratribus nostris, ut qui libellos a martyribus acceperunt, et praerogativa eorum apud Deum adjuvari possunt, si incommodo aliquo et infirmitatis periculo occupati fuerint, non expectata praesentia nostra, apud presbyterum quemcumque praesentem, vel, si presbyter repertus non fuerit, et urgere exitus coeperit, apud diaconum quoque exomologesin facere delicti sui possint, ut manu eis in poenitentiam imposita veniant ad Dominum cum pace quam dari martyres litteris ad nos factis desideraverunt. II. Caeteram quoque partem plebis quae lapsa est praesentia vestra fovete, et, ut a fide et misericordia Domini non deficiant vestro solatio focillate. Neque enim deserentur ab ope et auxilio Domini hi qui mites et humiles et poenitentiam vere agentes in bonis operibus perseveraverint, quominus illis quoque divino remedio consulatur. Audientibus etiam, si qui fuerint periculo praeventi et in exitu constituti,", + "candidate_score": 0.65185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_113", + "psc_text": "tamen corpore, nec spiritu nec actu nec monitis meis defui quominus secundum Domini praecepta, fratribus nostris in quibus possem mea mediocritate consulerem. II. Et quid egerim loquuntur vobis epistolae pro temporibus emissae numero tredecim, 24 quas ad vos transmisi; in quibus nec clero consilium, nec confessoribus exhortatio, nec extorribus, quando oportuit, objurgatio, nec universae fraternitati ad deprecandam Dei misericordiam allocutio et persuasio nostra defuit, quantum, secundum legem fidei et timorem Dei, Domino suggerente, nostra mediocritas potuit eniti. Posteaquam vero et tormenta venerunt, sive jam tortis fratribus nostris, sive adhuc ut torquerentur inclusis, ad corroborandos et confortandos eos noster sermo penetravit. Item, cum comperissem eos qui sacrilegis contactibus manus suas atque ora maculassent, vel nefandis libellis nihilominus conscientiam polluissent, exambire ad martyres passim, confessores quoque importuna et gratiosa deprecatione corrumpere, ut sine ullo discrimine atque examine singulorum darentur quotidie libellorum millia contra Evangelii legem, litteras feci quibus martyres et confessores consilio", + "candidate_score": 0.651737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_35", + "bdc_text": "Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.649631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_163", + "psc_text": "instructi et robustius animati litteris tuis, voto proniore ad coronam destinatam possemus pervenire. Illuxerunt enim nobis litterae tuae ut in tempestate 35 quadam serenitas, et in turbido mari exoptata tranquillitas, et in laboribus requies, ut in periculis et doloribus sanitas, ut in densissimis tenebris candida lux et refulgens. Ita illas animo sitiente perbibimus et voto esuriente suscepimus, ut ad certamen inimici ex illis nos satis pastos et saginatos gaudeamus. Reddet tibi Dominus pro ista tua charitate mercedem, et hujus tam boni operis repraesentabit debitam frugem. Non minus enim coronae mercede condignus est qui hortatus est quam qui et passus est, non minus laude condignus qui docuit quam qui et fecit. Non minus honorandus est qui monuit quam qui dimicavit, nisi quoniam nonnumquam magis gloriae cumulus redundat ad eum qui instituit quam ad eum quisse docibilem discipulum subministravit. Hic enim fortassis hoc quod exercuit non habuisset, nisi ille docuisset. II. Percepimus", + "candidate_score": 0.645846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_205", + "psc_text": "debemus et reddimus quod illorum carceris tenebras litteris tuis illuminasti, quod ad illos venisti, quomodo introire potuisti, quod illorum animos sua fide et confessione robustos tuis allocutionibus litterisque recreasti, quod, felicitates eorum condignis laudibus prosecutus, accendisti ad multo ardentiorem coelestis gloriae cupiditatem, quod pronos impulisti, quod, ut credimus et optamus, victores futuros viribus tui sermonis animasti; ut, quamquam hoc totum de fide confitentium et de divina indulgentia venire videatur, tamen in martyrio suo tibi ex aliquo debitores facti esse videantur. Sed, ut ad id unde digressus sermo videbatur esse rursus revertatur, quales litteras in Siciliam quoque miserimus subjectas habebis: quamquam nobis differendae hujus rei necessitas major incumbat, quibus, post excessum nobilissimae memoriae viri Fabiani, nondum est episcopus propter rerum et temporum difficultates constitutus, qui omnia ista moderetur et eorum qui lapsi sunt possit cum auctoritate et consilio habere rationem: quamquam nobis in tam ingenti negotio placeat quod et tu ipse", + "candidate_score": 0.644977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_35", + "bdc_text": "Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_356", + "psc_text": "in regno coelorum (Matth. V, 19) . Quod si nec minima de mandatis Dominicis licet solvere, quanto magis tam magna, tam grandia, tam ad ipsum Dominicae passionis et nostrae redemptionis sacramentum pertinentia fas non est infringere, aut in aliud quam quod divinitus institutum sit humana traditione mutare? Nam, si Jesus Christus Dominus et Deus noster ipse est summus sacerdos Dei Patris, et sacrificium Patri se ipsum primus obtulit, et hoc fieri in sui commemorationem praecepit, utique ille sacerdos vice Christi vere fungitur qui id quod Christus fecit imitatur, et sacrificium verum et plenum tunc offert in Ecclesia Deo Patri, si sic incipiat offerre secundum quod ipsum Christum videat obtulisse. XV. Caeterum omnis religionis et veritatis disciplina subvertitur, nisi id quod spiritaliter praecipitur fideliter reservetur, nisi si in sacrificiis matutinis hoc quis veretur ne per saporem vini redoleat sanguinem Christi. Sic ergo incipit et a passione Christi in persecutionibus fraternitas retardari,", + "candidate_score": 0.644557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_71_73", + "bdc_text": "nihil hic nec dolo nec vi nec clam actum fuisse : itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD . Bernenses publice ex senatus consulto missae fuerant , quibus rebus satis constaret ratumque esse oporteret , Farellum ex consensu publico retentum et confirmatum esse in administratione ipsius Neocomensis ecclesiae .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_214", + "psc_text": "caeteri cum eis confessores in custodia constituti, aeque ad litteras meas rescripserint, ut scire possetis, fratres charissimi, exempla vobis legenda transmisi. Vos curate quantum potestis pro diligentia vestra ut scripta nostra et illorum rescripta fratribus nostris innotescant. Sed et si qui de peregrinis episcopi collegae mei, vel presbyteri, vel diacones praesentes fuerint vel supervenerint, haec omnia de vobis audiant; et si exempla epistolarum transcribere et ad suos perferre voluerint, facultatem transcriptionis accipiant: quamvis et Saturo lectori fratri nostro mandaverim ut singulis desiderantibus describendi faciat potestatem, ut in ecclesiarum statu quoquo modo interim componendo servetur ab omnibus una et fida consensio. De caeteris vero quae agenda erunt, sicut et collegis meis plurimis scripsi, plenius consilio communi tractabimus quando convenire in unum, permittente Domino, coeperimus. Opto vos, fratres charissimi ac desiderantissimi, semper bene valere. Fraternitatem salutate. Valete. 46 EPISTOLA XXXIII.(Erasm., II, 51. Pamel., Rigalt., Baluz., XXXIII. Paris., XXXII. Oxon., Lips., XXXVIII.) AD", + "candidate_score": 0.644432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_70_72", + "bdc_text": "Legatis gravissime constantissimeque a nostra parte responsum est , nequaquam id rescindi oportere quod a senatu populoque Neocomensi legitime convocato proxime transactum esset : nihil hic nec dolo nec vi nec clam actum fuisse : itaque perpetuo standum esse iis literis quae nuper ad DD .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_189", + "psc_text": "ROMAE CONSISTENTES AD CYPRIANUM ARGUMENTUM.-- Ecclesia Romana sententiam suam de lapsis cum Carthaginensis decretis consentientem proponit.--Lapsis adhibita indulgentia ad Evangelii normam exigitur.--Pacem confessoribus concessam gratia tantum et favoribus inniti inde constat quod lapsi ad Episcopos remittantur.--Seditiosa pacis postulatio Felicissimi factioni imputanda. I. Cypriano papae presbyteri et diacones Romae consistentes salutem. Cum perlegissemus, frater charissime, litteras tuas, quas per Fortunatum hypodiaconum miseras, gemino sumus dolore perculsi et duplici moerore confusi, quod neque tibi requies ulla in tantis persecutionis necessitatibus traderetur, et lapsorum fratrum immoderata petulantia usque ad periculosam verborum temeritatem producta denotaretur. Sed, quamquam nos atque animum nostrum ista quae diximus graviter affligerent, tamen moeroris nostri tam gravem sarcinam vigor tuus et secundum evangelicam disciplinam adhibita severitas temperat, dum et quorumdam improbitatem juste coerces, et cohortando ad poenitentiam, viam legitimam salutis ostendis. Quos quidem satis mirati sumus ad hoc usque prosilire voluisse, ut tam urgenter et tam immaturo atque acerbo tempore,", + "candidate_score": 0.644108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_313", + "psc_text": "fieri et fratres nostros, Domini majestate protectos, ab ejusmodi periculis incolumes reservari. Si tamen, ad explorandam nostri animi charitatem et examinandam nostri pectoris fidem, tale aliquid acciderit, nolite cunctari nuntiare haec nobis litteris vestris, pro certo habentes ecclesiam nostram et fraternitatem istic universam ne haec ultra fiant precibus orare; si facta fuerint, libenter et largiter subsidia praestare. Ut autem fratres nostros ac sorores, qui ad hoc opus tam necessarium prompte ac libenter operati sunt, ut semper operentur, in mente habeatis in orationibus vestris, et eis vicem boni operis in sacrificiis et precibus repraesentetis, subdidi nomina singulorum, sed et collegarum quoque et consacerdotum nostrorum, qui et ipsi, cum praesentes essent, et suo et plebis suae nomine quaedam pro viribus contulerunt, nomina addidi; et praeter quantitatem propriam nostram, eorum quoque summulas significavi et misi, quorum omnium secundum quod fides et charitas 101 exigit, in orationibus et precibus vestris meminisse debetis. Optamus vos,", + "candidate_score": 0.638771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_75", + "bdc_text": "Contra vero pars altera , quum iam antea se omnibus modis inferiorem esse perspiceret , non iam de pastore expellendo magnopere laborare videbatur , sed querebatur de nescio quibus verbis quae in suum dedecus palam dicta esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_395", + "psc_text": "(Deut. XVII, 12, 13) . Et iterum ad Samuelem loquitur et dicit: Non te spreverunt, sed me spreverunt (III Reg. VII, 7) . Et adhuc Dominus in Evangelio, cum ei dictum esset, Sic respondes Pontifici, custodiens et docens sacerdotalem honorem servari oportere, contra Pontificem nihil dixerit, sed innocentiam suam tantummodo purgans responderit dicens: Si male locutus sum, exprobra de malo. Si autem bene, quid me caedis (Joan. XVIII) ? Item beatus Apostolus, cum ei dictum esset, Sic insilis iu sacerdotem Dei maledicendo (Act. XXIII, 4, 5) , nihil contumeliose locutus sit adversus sacerdotem, quando et potuerit se constanter exerere adversus eos qui Dominum crucifixissent et qui jam Deum et Christum et templum et sacerdotium perdidissent; sed, quamvis in falsis et spoliatis sacerdotibus umbram tamen ipsam inanem sacerdotalis nominis cogitans dixerit: Nesciebam, fratres, quia pontifex est. Scriptum est enim: Principem populi tui non maledices (Exod. XXII, 23) . IV. Nisi si", + "candidate_score": 0.634146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_65", + "bdc_text": "Verum in eius adventu reliquiae illae factiosorum statim adire hominem , nova inire consilia , copias instaurare , fremere , tumultuari , unumquemque appellare , suffragia viritim colhgere , eos acerbius increpare qui defecerunt , sollicitare Bernenses , breviter omnia miscere ac turbare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_244", + "psc_text": "solitis denuo renovant. Et quidem de Dei providentia, nobis hoc nec volentibus nec optantibus, immo et ignoscentibus et tacentibus, poenas quas meruerant pependerunt, ut a nobis non ejecti ultro se ejicerent, ipsi in se pro conscientia sua sententiam darent, secundum vestra et divina suffragia conjurati et scelerati de Ecclesia sponte se pellerent. II. Nunc apparuit Felicissimi factio unde venisset, quibus radicibus et quibus viribus staret. Hi fomenta olim quibusdam confessoribus et hortamenta tribuebant ne concordarent cum episcopo suo, ne ecclesiasticam disciplinam cum fide, et quiete juxta praecepta Dominica, continerent, ne confessionis suae gloriam incorrupta et immaculata conversatione servarent. Ac, ne parum fuisset corrupisse quorumdam confessorum mentes et contra sacerdotium Dei portionem ruptae fraternitatis armare voluisse, nunc se ad lapsorum perniciem venenata sua deceptione verterunt, ut aegros, et saucios et ad capienda fortiora consilia per calamitatem ruinae suae minus idoneos et minus solidos, a medela vulneris sui avocent, et 53 intermissis", + "candidate_score": 0.633904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_205", + "psc_text": "debemus et reddimus quod illorum carceris tenebras litteris tuis illuminasti, quod ad illos venisti, quomodo introire potuisti, quod illorum animos sua fide et confessione robustos tuis allocutionibus litterisque recreasti, quod, felicitates eorum condignis laudibus prosecutus, accendisti ad multo ardentiorem coelestis gloriae cupiditatem, quod pronos impulisti, quod, ut credimus et optamus, victores futuros viribus tui sermonis animasti; ut, quamquam hoc totum de fide confitentium et de divina indulgentia venire videatur, tamen in martyrio suo tibi ex aliquo debitores facti esse videantur. Sed, ut ad id unde digressus sermo videbatur esse rursus revertatur, quales litteras in Siciliam quoque miserimus subjectas habebis: quamquam nobis differendae hujus rei necessitas major incumbat, quibus, post excessum nobilissimae memoriae viri Fabiani, nondum est episcopus propter rerum et temporum difficultates constitutus, qui omnia ista moderetur et eorum qui lapsi sunt possit cum auctoritate et consilio habere rationem: quamquam nobis in tam ingenti negotio placeat quod et tu ipse", + "candidate_score": 0.632585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_65", + "bdc_text": "Verum in eius adventu reliquiae illae factiosorum statim adire hominem , nova inire consilia , copias instaurare , fremere , tumultuari , unumquemque appellare , suffragia viritim colhgere , eos acerbius increpare qui defecerunt , sollicitare Bernenses , breviter omnia miscere ac turbare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_248", + "psc_text": "fecistis, necdum vos salutare, necdum complexibus vestris inhaerere contingat. Accessit hic tabescenti animo nostro dolor major, quod in tanta sollicitudine ac necessitate excurrere ad vos ipse non possum, dum, per minas et per insidias perfidorum, cavemus ne advenientibus nobis tumultus illic major oriatur, et, cum paci et tranquillitati episcopus providere in omnibus debeat, ipse materiam seditioni dedisse et persecutionem denuo exacerbasse videatur. Hinc tamen, fratres dilectissimi, hinc admoneo pariter et consulo ne perniciosis vocibus temere credatis, ne fallacibus verbis consensum facile commodetis, ne pro luce tenebras, pro die noctem, pro cibo famem, pro potu sitim, venenum pro remedio, mortem pro salute sumatis. Ne aetas vos eorum nec auctoritas fallat, qui ad duorum presbyterorum veterem nequitiam (Dan. XIII) respondentes, sicut illi Susannam pudicam corrumpere et violare conati sunt, sic et hi adulterinis doctrinis Ecclesiae pudicitiam corrumpere et veritatem evangelicam violare conantur. V. Clamat et dicit Dominus: Nolite audire sermones pseudoprophetarum, quoniam", + "candidate_score": 0.63145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_5", + "bdc_text": "Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_283", + "psc_text": "et vivit in aeternum, et vivificat servos suos in fide sui nominis constitutos. Venit enim tempus, fratres dilectissimi, quod jampridem Dominus noster praenuntiavit et docuit advenire dicens: Veniet hora ut omnis qui vos occiderit putet se officium Deo facere. Sed haec facient, quoniam non cognoverunt Patrem, neque me. Haec autem locutus sum vobis, ut cum venerit hora eorum, memores sitis quia ego dixi vobis (Joa. XVI, 2-4) . Nec quisquam miretur persecutionibus nos assiduis fatigari et pressuris angentibus frequenter urgeri, quando haec futura in novissimis temporibus Dominus ante praedixerit, et militiam nostram magisterio et hortamento sui sermonis instruxerit, Petrus quoque apostolus ejus docuerit ideo persecutiones fieri ut probemur, et ut dilectioni Dei, justorum praecedentium exemplo, nos etiam morte et passionibus copulemur. Posuit enim in Epistola sua dicens: Charissimi, nolite mirari ardorem accidentem vobis, qui ad tentationem vestram fit, nec excidatis tamquam novum aliquid vobis contingat; sed quotiescumque communicatis Christi passionibus,", + "candidate_score": 0.620161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_460", + "psc_text": "I. Cyprianus Successo fratri salutem. Ut non vobis in continenti scriberem, frater charissime, illa res fecit, quod universi clerici sub ictu agonis constituti, recedere istinc omnino non poterant, parati omnes pro animi sui devotione ad divinam et coelestem gloriam. Sciatis autem eos venisse quos ad Urbem propter hoc miseram, ut quomodocumque de nobis rescriptum fuisset, exploratam sibi veritatem ad nos perferrent. Multa enim varia et incerta opinionibus ventilantur. Quae autem sunt in vero ita se habent. Rescripsisse Valerianum ad senatum ut episcopi et presbyteri et diacones in continenti animadvertantur, senatores vero et egregii viri et equites Romani, dignitate amissa, etiam bonis spolientur; et, si ademptis facultatibus christiani esse perseveraverint, capite quoque mulctentur; matronae vero, ademptis bonis, in exsilium relegentur; Caesariani autem quicumque vel prius confessi fuerant vel nunc confessi fuerint, confiscentur et vincti in Caesarianas possessiones descripti mittantur. Subjecit etiam Valerianus imperator orationi suae exemplum litterarum quas ad praesides provinciarum", + "candidate_score": 0.619583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_49", + "bdc_text": "Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_460", + "psc_text": "I. Cyprianus Successo fratri salutem. Ut non vobis in continenti scriberem, frater charissime, illa res fecit, quod universi clerici sub ictu agonis constituti, recedere istinc omnino non poterant, parati omnes pro animi sui devotione ad divinam et coelestem gloriam. Sciatis autem eos venisse quos ad Urbem propter hoc miseram, ut quomodocumque de nobis rescriptum fuisset, exploratam sibi veritatem ad nos perferrent. Multa enim varia et incerta opinionibus ventilantur. Quae autem sunt in vero ita se habent. Rescripsisse Valerianum ad senatum ut episcopi et presbyteri et diacones in continenti animadvertantur, senatores vero et egregii viri et equites Romani, dignitate amissa, etiam bonis spolientur; et, si ademptis facultatibus christiani esse perseveraverint, capite quoque mulctentur; matronae vero, ademptis bonis, in exsilium relegentur; Caesariani autem quicumque vel prius confessi fuerant vel nunc confessi fuerint, confiscentur et vincti in Caesarianas possessiones descripti mittantur. Subjecit etiam Valerianus imperator orationi suae exemplum litterarum quas ad praesides provinciarum", + "candidate_score": 0.61378, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "103_Basilius-Caesareae_Admonitio-ad-filium-spiritualem", + "max_score": 0.71105, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Admonitio-ad-filium-spiritualem_window_37", + "psc_text": "ac nutritur. Sed in his omnibus vigiliis sanctis indiges, fili. Hae sunt namque vigiliae inutiles, per quas laeditur et deperit anima, cum vigilaverit quis circa cogitationes turpissimas, vel ad gerendum contrarium aliquid, vel ad perpetrandum facinus. Sed tu talibus insiste vigiliis, ut possis effici sanctus. In omnibus actibus et moribus tuis convenit te vigilare, ne quando oppressus somno placere hominibus gestias. Praeterquam Domino soli ne studeas placere alteri. In omne opus quod cogitas facere cogita Dominum primum; et si secundum Dominum est quod cogitas diligenter examina; et si est rectum coram Deo, perfice illud, si vero adversum fuerit repertum, amputa illud ab anima tua. Quotidie actus tuos discute curiosius; et si te peccatis obnoxium senseris, ad poenitentiam cito confuge. Nolo ut protrahas peccatum tuum de die in diem; sed si quid cogitaveris male, in Deo poenitentiam age, et velociter de corde tuo seca illud. Ne velis dicere: Non est grande", + "candidate_score": 0.71105, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Fragmenta-sermonum", + "max_score": 0.71053, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Fragmenta-sermonum_window_43", + "psc_text": "Sciatis eum deseri a malis, suscipiatur a vobis. Plus amate hominem, quam prius oderatis errorem. Sic venit Christus aegros sanare, de quo Evangelium audivimus: « Quia non est opus sanis medicus, sed male habentibus » (Matth. IX, 12). « Et quis est homo qui cum perdiderit unam ovem, nonne relinquit nonaginta novem in montibus, et it quaerere unam quae perierat, et cum invenerit gaudet de illa? Sic gaudet Pater meus de uno poenitente, quam de nonaginta novem justis, quibus non est opus poenitentia » (Id. XVIII, 12-14, et Luc. XV, 4-7). Sic prorsus venit Christus aegros sanare, sic se novit de inimicis suis misericors vindicare. Quibus forte animus dolet consortibus ejus erroris, ad horam irascuntur, postea fortassis imitabuntur. Itaque, fratres, commendamus eum et orationibus vestris, et dilectioni vestrae, et amicitiae fidelissimae, et susceptioni infirmitatis ejus. Quomodo praeitis, sic sequitur: bonam viam docete, bonam in vobis inveniat. Jam factus christianus, discernat", + "candidate_score": 0.71053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33_35", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Fragmenta-sermonum_window_2", + "psc_text": "2. Confutatur maligna haeresis ex oratione a Christo commendata et pro Petro adhibita. Videtis, fratres, quam maligna haeresis; videtis quemadmodum omnes horretis: cavete ne capiamini. Novi enim calliditates et tergiversationes hominum impiorum aversorum a veritate, et quia jam in suas sententias ceciderunt vinci nolentium; videte, obsecro vos. Ecce enim invenit quod diceret, ideo nos dicere, Ne nos inferas in tentationem, ne aliquid nobis contingat, quod non habemus in potestate secundum corporis tentationem. Inde ergo dicebat Dominus, Vigilate et orate, ne intretis in tentationem (Matth. XXVI, 41) ? hoc dicebat, Vigilate et orate, ne pedem frangatis, aut ne caput doleatis, aut ne in damnum incurratis? Non hoc dicebat: sed quid dicebat? Quod Petro dixit, Rogavi pro te, ne deficiat fides tua (Luc. XXII, 32) . Rogavi, inquit, pro te, dicit Deus homini, dominus servo, magister discipulo, medicus aegroto: Rogavi pro te: quid? Ne deficiat: quid? manus tua? pes tuus? oculus tuus?", + "candidate_score": 0.677426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Fragmenta-sermonum_window_2", + "psc_text": "2. Confutatur maligna haeresis ex oratione a Christo commendata et pro Petro adhibita. Videtis, fratres, quam maligna haeresis; videtis quemadmodum omnes horretis: cavete ne capiamini. Novi enim calliditates et tergiversationes hominum impiorum aversorum a veritate, et quia jam in suas sententias ceciderunt vinci nolentium; videte, obsecro vos. Ecce enim invenit quod diceret, ideo nos dicere, Ne nos inferas in tentationem, ne aliquid nobis contingat, quod non habemus in potestate secundum corporis tentationem. Inde ergo dicebat Dominus, Vigilate et orate, ne intretis in tentationem (Matth. XXVI, 41) ? hoc dicebat, Vigilate et orate, ne pedem frangatis, aut ne caput doleatis, aut ne in damnum incurratis? Non hoc dicebat: sed quid dicebat? Quod Petro dixit, Rogavi pro te, ne deficiat fides tua (Luc. XXII, 32) . Rogavi, inquit, pro te, dicit Deus homini, dominus servo, magister discipulo, medicus aegroto: Rogavi pro te: quid? Ne deficiat: quid? manus tua? pes tuus? oculus tuus?", + "candidate_score": 0.661848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Fragmenta-sermonum_window_3", + "psc_text": "ne in damnum incurratis? Non hoc dicebat: sed quid dicebat? Quod Petro dixit, Rogavi pro te, ne deficiat fides tua (Luc. XXII, 32) . Rogavi, inquit, pro te, dicit Deus homini, dominus servo, magister discipulo, medicus aegroto: Rogavi pro te: quid? Ne deficiat: quid? manus tua? pes tuus? oculus tuus? lingua tua, aliqua paralysi, id est, dissolutione membrorum? Non; sed, ne deficiat fides tua. Secundum istos in potestate habemus, ne deficiat fides nostra. 3. Orationes Ecclesiae, auxilium gratiae ut non peccemus necessarium esse probant. Quare pro nobis rogatur Deus, ut concedat nobis, quod isti dicunt, nos non debere rogare a sempiterna majestate, sed habere in potestate. Benedictiones, fratres mei, benedictiones nostras, quas super vos facimus, evacuant, exinaniunt, elidunt. Auditis me, credo, fratres mei, quando dico, Conversi ad Dominum benedicamus nomen ejus, det nobis perseverare in mandatis suis, ambulare in via recta eruditionis suae, placere illi in omni opere bono, et", + "candidate_score": 0.649397, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.710432, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1101", + "psc_text": "Ambulans in via immaculata, hic mihi ministrabat (Psal. C, 6) . Habet enim maculam in via qui in bono opere quod agit terrenae gloriae sibi praemium proponit, qui in hoc mundo recipere mercedem quaerit, et foedat in conspectu Dei speciem boni operis macula pravae intentionis. Fortasse etenim quis disciplinae studio intentus fervet, culpas delinquentium resecat, qui tamen ad haec agenda si non ex omnipotentis Dei amore, sed zelo proprio ducitur, sibi in his, et non Domino, ministrat. Alius, ne asper esse videatur, multa leniter tolerat quae prave perpetrantur. Iste itaque, quia videri pro Domino districtus non vult, per lenitatis suae studium sibi, et non Domino, ministrat. Restat ergo ut sive in verbi ministerio fatigemur, sive indigentibus nostra largiamur, sive per abstinentiam carnem domemus, sive zelo moveamur, sive per patientiam aliquando leniter prava toleremus, ut nos summopere debeamus intentionem nostram discutere, quatenus omne quod facimus, non nostro, sed Domini zelo faciamus,", + "candidate_score": 0.710432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_26_28", + "bdc_text": "In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_257", + "psc_text": "Nam dum ille mihi verbum praedicationis exhibet, et lumine veritatis ex corde meo ignorantiae tenebras expellit, dumque illi ego, quia fortasse a mundi hujus potente opprimitur, solatium meae defensionis impertior, atque hunc de violentis manibus evello, vicissim nobis pennas nostras tendimus, ut nos affectu et ope vicaria ex bono quod accepimus tangamus. Unde bene primus pastor admonet, dicens: Omnium finis appropinquavit. Estote itaque prudentes, et vigilate in orationibus; ante omnia mutuam in vobismetipsis charitatem continuam habentes, quia charitas operit multitudinem peccatorum. Hospitales invicem sine murmurationibus. Unusquisque sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes (I Petr. IV, 7, seq.) . Quod ergo apud Ezechielem penna, hoc apud Petrum apostolum accepta gratia dicitur. Et quod ille ait: Rectae pennae alterius ad alterum, hoc Ecclesiae pastor dicit: Unusquisque sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes (Ibid., 10) . Pennae enim nostrae rectae jam non sunt, si ad utilitatem nostram solummodo reflectuntur. Sed tunc", + "candidate_score": 0.702745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27_29", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_257", + "psc_text": "Nam dum ille mihi verbum praedicationis exhibet, et lumine veritatis ex corde meo ignorantiae tenebras expellit, dumque illi ego, quia fortasse a mundi hujus potente opprimitur, solatium meae defensionis impertior, atque hunc de violentis manibus evello, vicissim nobis pennas nostras tendimus, ut nos affectu et ope vicaria ex bono quod accepimus tangamus. Unde bene primus pastor admonet, dicens: Omnium finis appropinquavit. Estote itaque prudentes, et vigilate in orationibus; ante omnia mutuam in vobismetipsis charitatem continuam habentes, quia charitas operit multitudinem peccatorum. Hospitales invicem sine murmurationibus. Unusquisque sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes (I Petr. IV, 7, seq.) . Quod ergo apud Ezechielem penna, hoc apud Petrum apostolum accepta gratia dicitur. Et quod ille ait: Rectae pennae alterius ad alterum, hoc Ecclesiae pastor dicit: Unusquisque sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes (Ibid., 10) . Pennae enim nostrae rectae jam non sunt, si ad utilitatem nostram solummodo reflectuntur. Sed tunc", + "candidate_score": 0.699151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_38_40", + "bdc_text": "Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet . Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur : nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_556", + "psc_text": "Israeliticam plebem in suis voluptatibus vidit, ipsa quoque in immunditiam fornicationis exarsit. Quia enim aspexit adulteram in sua perversitate florere, etiam ipsa non timuit deterius peccare, atque a conjunctione Domini, quasi a viri legitimi cubili, recedere. Unde necesse est ut peccantes quosque tunc consideremus amplius miseros, quando eos conspicimus in culpa sua sine flagello derelictos. Hinc enim per Salomonem dicitur: Aversio parvulorum interficiet eos, et prosperitas stultorum perdet illos (Prov. I, 32) . Qui enim a Deo avertitur et prosperatur, tanto perditioni fit proximus, quanto a zelo disciplinae invenitur alienus. Dicatur ergo: Qui audit audiat, et qui quiescit quiescat, quia domus exasperans est. Ac si aperte diceretur: Vos, qui jam et verba veritatis audire, et a prava coepistis actione quiescere, nolite illos imitari quorum me exasperari moribus videtis. 19. Quod tamen intelligere et aliter possumus. Quidam enim verbum audientes non audiunt, quoniam aurem ad sacrum eloquium ponunt, sed cor a", + "candidate_score": 0.692627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_28_30", + "bdc_text": "Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas . Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_257", + "psc_text": "Nam dum ille mihi verbum praedicationis exhibet, et lumine veritatis ex corde meo ignorantiae tenebras expellit, dumque illi ego, quia fortasse a mundi hujus potente opprimitur, solatium meae defensionis impertior, atque hunc de violentis manibus evello, vicissim nobis pennas nostras tendimus, ut nos affectu et ope vicaria ex bono quod accepimus tangamus. Unde bene primus pastor admonet, dicens: Omnium finis appropinquavit. Estote itaque prudentes, et vigilate in orationibus; ante omnia mutuam in vobismetipsis charitatem continuam habentes, quia charitas operit multitudinem peccatorum. Hospitales invicem sine murmurationibus. Unusquisque sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes (I Petr. IV, 7, seq.) . Quod ergo apud Ezechielem penna, hoc apud Petrum apostolum accepta gratia dicitur. Et quod ille ait: Rectae pennae alterius ad alterum, hoc Ecclesiae pastor dicit: Unusquisque sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes (Ibid., 10) . Pennae enim nostrae rectae jam non sunt, si ad utilitatem nostram solummodo reflectuntur. Sed tunc", + "candidate_score": 0.68498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ? Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_652", + "psc_text": "murus iste undique in circuitu domus est, quia Unigenitus Patris, qui sursum est firmitas angelorum, ipse deorsum factus est redemptio hominum. Illis fortitudo ne cadant, 1325 nobis adjutorium ut surgamus post casum. 6. Si vero per domum Dei hoc loco sola redemptorum hominum multitudo signatur, undique nobis Dominus et per circuitum murus est, quia, ut nos perfecte custodiret, omnia quae docuit ostendit, sicut scriptum est: Quae coepit Jesus facere et docere (Act. I, 1) . Quia enim vocare nos ad coelestem patriam venit, nimirum despicere nos bona transitoria docuit, et mala temporalia non timere. Unde et opprobria non despexit, injurias pertulit, mortem non timuit, crucis patibulum non refugit; et cum hunc voluissent rapere, et regem constituere, statim fugit (Joan. VI, 15); quid nobis aliud his exemplis innuens, nisi ut debeamus hujus mundi et adversa non metuere, et prospera vitare? quia plus plerumque ejus bona occupant animum quam mala perturbant. Ante", + "candidate_score": 0.678965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_7_9", + "bdc_text": "Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ? Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_649", + "psc_text": "ut ad coelestem patriam reviviscant, verba vitae audire desiderant. Sed jam propheta ea nobis quae videt aperiat. Sequitur: VERS. 5.-- Et ecce murus forinsecus in circuitu domus undique. 5. Plerumque in sacro eloquio ex protectionis suae munimine murus dici ipse incarnatus Dominus solet, sicut de sancta Ecclesia per prophetam dicitur: Ponetur in ea murus, et antemurale (Isai. XXVI, 1) . Ipse enim nobis murus est, qui nos undique custodiendo circumdat. Antemurale autem muri nostri prophetae omnes fuerunt, qui priusquam Dominus appareret in carne, ad construendam fidem prophetando missi sunt. In sancta ergo Ecclesia Dominus murus nobis et prophetae ejus antemurale sunt positi, quia ad nos, quos ipse perfecte protegit, etiam prophetarum verba in fidei constructione venerunt. Unde et bene prius murus, et post antemurale ponitur, quia vocati ex gentibus, nisi prius Dominum cognosceremus, prophetarum illius dicta minime suscepissemus. Et notandum quod iste murus spiritalis aedificii esse forinsecus dicitur. Murus quippe", + "candidate_score": 0.677772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_28", + "bdc_text": "Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_257", + "psc_text": "Nam dum ille mihi verbum praedicationis exhibet, et lumine veritatis ex corde meo ignorantiae tenebras expellit, dumque illi ego, quia fortasse a mundi hujus potente opprimitur, solatium meae defensionis impertior, atque hunc de violentis manibus evello, vicissim nobis pennas nostras tendimus, ut nos affectu et ope vicaria ex bono quod accepimus tangamus. Unde bene primus pastor admonet, dicens: Omnium finis appropinquavit. Estote itaque prudentes, et vigilate in orationibus; ante omnia mutuam in vobismetipsis charitatem continuam habentes, quia charitas operit multitudinem peccatorum. Hospitales invicem sine murmurationibus. Unusquisque sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes (I Petr. IV, 7, seq.) . Quod ergo apud Ezechielem penna, hoc apud Petrum apostolum accepta gratia dicitur. Et quod ille ait: Rectae pennae alterius ad alterum, hoc Ecclesiae pastor dicit: Unusquisque sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes (Ibid., 10) . Pennae enim nostrae rectae jam non sunt, si ad utilitatem nostram solummodo reflectuntur. Sed tunc", + "candidate_score": 0.675956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_8_10", + "bdc_text": "Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_652", + "psc_text": "murus iste undique in circuitu domus est, quia Unigenitus Patris, qui sursum est firmitas angelorum, ipse deorsum factus est redemptio hominum. Illis fortitudo ne cadant, 1325 nobis adjutorium ut surgamus post casum. 6. Si vero per domum Dei hoc loco sola redemptorum hominum multitudo signatur, undique nobis Dominus et per circuitum murus est, quia, ut nos perfecte custodiret, omnia quae docuit ostendit, sicut scriptum est: Quae coepit Jesus facere et docere (Act. I, 1) . Quia enim vocare nos ad coelestem patriam venit, nimirum despicere nos bona transitoria docuit, et mala temporalia non timere. Unde et opprobria non despexit, injurias pertulit, mortem non timuit, crucis patibulum non refugit; et cum hunc voluissent rapere, et regem constituere, statim fugit (Joan. VI, 15); quid nobis aliud his exemplis innuens, nisi ut debeamus hujus mundi et adversa non metuere, et prospera vitare? quia plus plerumque ejus bona occupant animum quam mala perturbant. Ante", + "candidate_score": 0.675538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_32_34", + "bdc_text": "Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere . Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_942", + "psc_text": "erat si perseverare justus et inter flagella potuisset. Tangendus ergo erat verbere, ut vir ille sanctus in prosperis interrogaretur adversis, ut qui notus erat omnipotenti Domino, notus per flagella fieret nobis et sibimetipsi. Disponente itaque Domino consumpti sunt greges, interfecti custodes, eversa domus, exstincti filii, percussa caro a planta pedis usque ad verticem. Remansit uxor incolumis, quae verborum jaculis vulnera augeret. Sed hanc vir sanctus in tentatione, sanus in vulnere prudenter docet. eique respondet, dicens: Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non suscipiamus (Job II, 10) ? Amici quoque ad consolandum veniunt, ad contumelias prorumpunt, et in dolore vulnerum, addunt adhuc vulnera verborum. Immisericordem dicunt, raptorem nominant, violentum denuntiant, oppressorem pauperum fatentur. Quid igitur miles Dei faceret inter dolentia vulnera et amara verba deprehensus? Ecce flagella Dei et verba hominum simul afflictum animum ad desperationem premunt; 1389 sed, virtute spiritus plenus, carnis vulneribus jacens, mentis robore stans, contra", + "candidate_score": 0.672532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_13_15", + "bdc_text": "Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ? Nempe ut tantam Dei gratiam tantasque virtutes in servis eius perpetuo agnoscamus , laudemus , admiremur . Uude enim quaeso hae tantae dotes profectae sunt nisi ab illo aeterno fonte bonorum omnium ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_334", + "psc_text": "cur ex eis omnipotenti Deo gratias agimus? Sed sciendum est quia mala nostra solummodo nostra sunt; bona autem nostra, et omnipotentis Dei sunt, et nostra, quia ipse aspirando nos praevenit ut velimus, qui adjuvando subsequitur ne inaniter velimus, sed possimus implere quae volumus. Praeveniente ergo gratia, et bona voluntate subsequente, hoc quod omnipotentis Dei donum est fit meritum nostrum. Quod bene Paulus brevi sententia explicat, dicens: Plus illis omnibus laboravi (I Cor. XV, 10) . Qui ne suae videretur virtuti tribuisse quod fecerat, adjunxit: Non autem ego, sed gratia Dei mecum (Ibid.) . Quia enim coelesti dono praeventus est, quasi alienum se a bono suo opere agnovit, dicens: Non autem ego. Sed quia praeveniens gratia liberum in eo arbitrium fecerat in bonum, quo libero arbitrio eamdem gratiam est subsecutus in opere, adjunxit: Sed gratia Dei mecum (Ibid.) . Ac si diceret: In bono opere laboravi, non ego, sed et ego.", + "candidate_score": 0.67209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_14_16", + "bdc_text": "Nempe ut tantam Dei gratiam tantasque virtutes in servis eius perpetuo agnoscamus , laudemus , admiremur . Uude enim quaeso hae tantae dotes profectae sunt nisi ab illo aeterno fonte bonorum omnium ? Quotusquisque , nisi sic munitus divino spiritu , non ad unum aut alterum impetum continuo terga vertisset ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_334", + "psc_text": "cur ex eis omnipotenti Deo gratias agimus? Sed sciendum est quia mala nostra solummodo nostra sunt; bona autem nostra, et omnipotentis Dei sunt, et nostra, quia ipse aspirando nos praevenit ut velimus, qui adjuvando subsequitur ne inaniter velimus, sed possimus implere quae volumus. Praeveniente ergo gratia, et bona voluntate subsequente, hoc quod omnipotentis Dei donum est fit meritum nostrum. Quod bene Paulus brevi sententia explicat, dicens: Plus illis omnibus laboravi (I Cor. XV, 10) . Qui ne suae videretur virtuti tribuisse quod fecerat, adjunxit: Non autem ego, sed gratia Dei mecum (Ibid.) . Quia enim coelesti dono praeventus est, quasi alienum se a bono suo opere agnovit, dicens: Non autem ego. Sed quia praeveniens gratia liberum in eo arbitrium fecerat in bonum, quo libero arbitrio eamdem gratiam est subsecutus in opere, adjunxit: Sed gratia Dei mecum (Ibid.) . Ac si diceret: In bono opere laboravi, non ego, sed et ego.", + "candidate_score": 0.671771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_257", + "psc_text": "Nam dum ille mihi verbum praedicationis exhibet, et lumine veritatis ex corde meo ignorantiae tenebras expellit, dumque illi ego, quia fortasse a mundi hujus potente opprimitur, solatium meae defensionis impertior, atque hunc de violentis manibus evello, vicissim nobis pennas nostras tendimus, ut nos affectu et ope vicaria ex bono quod accepimus tangamus. Unde bene primus pastor admonet, dicens: Omnium finis appropinquavit. Estote itaque prudentes, et vigilate in orationibus; ante omnia mutuam in vobismetipsis charitatem continuam habentes, quia charitas operit multitudinem peccatorum. Hospitales invicem sine murmurationibus. Unusquisque sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes (I Petr. IV, 7, seq.) . Quod ergo apud Ezechielem penna, hoc apud Petrum apostolum accepta gratia dicitur. Et quod ille ait: Rectae pennae alterius ad alterum, hoc Ecclesiae pastor dicit: Unusquisque sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes (Ibid., 10) . Pennae enim nostrae rectae jam non sunt, si ad utilitatem nostram solummodo reflectuntur. Sed tunc", + "candidate_score": 0.67152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_431", + "psc_text": "Culmen enim bonae contemplationis deseruit, atque in transmigratione confusionis jacet. Quod illis solet saepe evenire qui cum bona agunt, in his de sua virtute gloriantur. Unde Psalmista ne a visione pacis, id est a bonis actibus captivus ad Babyloniam emigraret, Domino supplicans, dicit: Adjutor meus, non emigrabo (Psal. LXI, 7). Si enim in se confideret, a justitiae operibus cadendo migrasset. 22. Sed neque hi qui a statu rectitudinis in pravam actionem ceciderunt desperandi sunt, quia ecce propheta ad transmigrationem Babyloniae mittitur. Et per prophetam alium Dominus dicit: Et venies usque Babylonem, et ibi liberaberis (Mich. IV, 10) . Saepe enim quis postquam in confusionem vitiorum ceciderit, erubescens mala quae perpetravit, ad poenitentiam redit, seque a suis lapsibus bene vivendo erigit. Quid ergo iste nisi usque ad Babylonem venit, et ibi liberatus est? Qui postquam, confusus mente, perversa perpetravit, haec ipsa erubescens mala quae fecit, se contra se erigit, et bene", + "candidate_score": 0.666931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_9_11", + "bdc_text": "Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur . Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_652", + "psc_text": "murus iste undique in circuitu domus est, quia Unigenitus Patris, qui sursum est firmitas angelorum, ipse deorsum factus est redemptio hominum. Illis fortitudo ne cadant, 1325 nobis adjutorium ut surgamus post casum. 6. Si vero per domum Dei hoc loco sola redemptorum hominum multitudo signatur, undique nobis Dominus et per circuitum murus est, quia, ut nos perfecte custodiret, omnia quae docuit ostendit, sicut scriptum est: Quae coepit Jesus facere et docere (Act. I, 1) . Quia enim vocare nos ad coelestem patriam venit, nimirum despicere nos bona transitoria docuit, et mala temporalia non timere. Unde et opprobria non despexit, injurias pertulit, mortem non timuit, crucis patibulum non refugit; et cum hunc voluissent rapere, et regem constituere, statim fugit (Joan. VI, 15); quid nobis aliud his exemplis innuens, nisi ut debeamus hujus mundi et adversa non metuere, et prospera vitare? quia plus plerumque ejus bona occupant animum quam mala perturbant. Ante", + "candidate_score": 0.666893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_9", + "bdc_text": "Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_652", + "psc_text": "murus iste undique in circuitu domus est, quia Unigenitus Patris, qui sursum est firmitas angelorum, ipse deorsum factus est redemptio hominum. Illis fortitudo ne cadant, 1325 nobis adjutorium ut surgamus post casum. 6. Si vero per domum Dei hoc loco sola redemptorum hominum multitudo signatur, undique nobis Dominus et per circuitum murus est, quia, ut nos perfecte custodiret, omnia quae docuit ostendit, sicut scriptum est: Quae coepit Jesus facere et docere (Act. I, 1) . Quia enim vocare nos ad coelestem patriam venit, nimirum despicere nos bona transitoria docuit, et mala temporalia non timere. Unde et opprobria non despexit, injurias pertulit, mortem non timuit, crucis patibulum non refugit; et cum hunc voluissent rapere, et regem constituere, statim fugit (Joan. VI, 15); quid nobis aliud his exemplis innuens, nisi ut debeamus hujus mundi et adversa non metuere, et prospera vitare? quia plus plerumque ejus bona occupant animum quam mala perturbant. Ante", + "candidate_score": 0.663882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_10_12", + "bdc_text": "Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur . Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est : sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_863", + "psc_text": "portae surrexit in altitudinem. Sed infirmi nos ad imitandum tantae mansuetudinis longanimitatem idonei non sumus, quia videlicet pavimentum sumus, et despecti in nostris moribus jacemus. 14. Ecce autem dum de duobus ducibus coelestis exercitus loquor, martyr quoque Stephanus memoriae occurrit, qui tentus pro Creatoris sui nomine, et in medium persecutorum deductus, imperterritus stetit, fiducialiter docuit, et ex zelo veritatis persecutores suos fortiter increpavit, dicens: Vos semper Spiritui sancto restitistis (Act. VII, 51) . Cumque illi ad lapides currerent, et eum lapidibus necarent, flexo genu pro eisdem persecutoribus oravit, dicens: Domine, ne statuas illis hoc peccatum (Ibid., 59) . Quae itaque ista virtus est, sic zelo fervere, ut eis a quibus tenebatur perfidiae suae improperia fiducialiter diceret; et sic diligere, ut in morte quoque 1371 pro eis a quibus moriebatur oraret? Sic quippe ex zelo inferbuit, ac si mansuetudinis nihil haberet; et sic mansuetus in eorum dilectione perstitit, ac si contra", + "candidate_score": 0.659649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_42", + "bdc_text": "Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_516", + "psc_text": "Ego indurabo cor ejus (Exod. VII, 3) . Non enim cor peccantis Dominus obdurat, sed obdurare dicitur, cum ab obduratione non liberat. Misericors enim Deus tempus nobis ad poenitentiam relaxat; sed cum ejus gratiae patientiam nos ad augmentum vertimus culpae, hoc ipsum tempus quod ad parcendum pie disposuit districtius ad feriendum vertit, ut cum reverti quis etiam spatio temporis accepto noluerit, per hoc mala sua ad reatum augeat, per quod ea diluere potuit, si converti voluisset. Unde scriptum est: Ignoras quoniam benignitas Dei ad poenitentiam te adducit? Secundum duritiam autem tuam et cor impoenitens thesaurizas tibi iram in die irae et revelationis justi judicii Dei (Rom. II, 4) . De benignitate ergo omnipotentis Dei iram sibi in die irae reprobus thesaurizat, quia dum ad poenitendum tempus accipitur, et ad peccandum exhibetur, ipsum remedium gratiae vertit in augmentum culpae. Unde et omnipotens Deus, quia collata remedia conspicit ad culpae augmentum trahi,", + "candidate_score": 0.659432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_14", + "bdc_text": "Nempe ut tantam Dei gratiam tantasque virtutes in servis eius perpetuo agnoscamus , laudemus , admiremur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_334", + "psc_text": "cur ex eis omnipotenti Deo gratias agimus? Sed sciendum est quia mala nostra solummodo nostra sunt; bona autem nostra, et omnipotentis Dei sunt, et nostra, quia ipse aspirando nos praevenit ut velimus, qui adjuvando subsequitur ne inaniter velimus, sed possimus implere quae volumus. Praeveniente ergo gratia, et bona voluntate subsequente, hoc quod omnipotentis Dei donum est fit meritum nostrum. Quod bene Paulus brevi sententia explicat, dicens: Plus illis omnibus laboravi (I Cor. XV, 10) . Qui ne suae videretur virtuti tribuisse quod fecerat, adjunxit: Non autem ego, sed gratia Dei mecum (Ibid.) . Quia enim coelesti dono praeventus est, quasi alienum se a bono suo opere agnovit, dicens: Non autem ego. Sed quia praeveniens gratia liberum in eo arbitrium fecerat in bonum, quo libero arbitrio eamdem gratiam est subsecutus in opere, adjunxit: Sed gratia Dei mecum (Ibid.) . Ac si diceret: In bono opere laboravi, non ego, sed et ego.", + "candidate_score": 0.656833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_75_77", + "bdc_text": "Contra vero pars altera , quum iam antea se omnibus modis inferiorem esse perspiceret , non iam de pastore expellendo magnopere laborare videbatur , sed querebatur de nescio quibus verbis quae in suum dedecus palam dicta esse affirmaret . Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_537", + "psc_text": "se positos corrigit, atque ab iniquitate compescit, loquendo ad campum exit? Ibique gloriam Domini videt, quia tanto largius doctrinae gratiam percipit, quanto se in labore praedicationis ex amore proximorum tendit. Foras ergo exeundo in altam visionem ducitur, quia unde in alienis cordibus ignorantiae caecitatem 1296 ministerio suae locutionis illuminat, inde eum superna gratia in altiorem intelligentiam exaltat. Sed quia semper praedicator debet ad mentem recurrere, humilitatem atque munditiam intrinsecus custodire, post campum necesse est ut ad domum redeat, quatenus in his quae dicit qualis etiam ipse sit intra conscientiam agnoscat. Si enim aut hoc quod loquitur minime custodit, aut de his quae loquitur temporalem gloriam requirit, loquendo quidem ad campum exit, sed non cogitando semetipsum ad domum redire contemnit. Accepto etenim spiritu, in medio domus includimur, quando per ejus gratiam ad discutienda mentis nostrae secreta revocamur, ut apud seipsum in Deo animus quiescat, et non jam per exteriores concupiscentias in", + "candidate_score": 0.652373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_42", + "bdc_text": "Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_640", + "psc_text": "intellexi. Ex quo intellectu et hoc quoque intelligere studui, ut scirem ex quorum mihi merito intellectus daretur. Patet enim quia hoc mihi pro illis datur quibus mihi praesentibus datur. Ex qua re, largiente Deo, agitur ut et sensus crescat, et elatio decrescat, dum propter vos disco quod inter vos doceo, quia (verum fateor) plerumque vobiscum audio quod dico. Quidquid ergo in hoc propheta minus intellexero, meae caecitatis est; si quid vero intelligere apte potuero, ex divino munere vestrae venerationis est. Saepe autem per omnipotentis Domini gratiam in ejus eloquio quaedam intelliguntur melius cum sermo Dei secretius legitur, atque animus, culparum suarum conscius, dum recognoscit, quod audierit, doloris se jaculo percutit, et compunctionis gladio transfigit, ut nihil ei nisi flere libeat, et fluentis fletuum maculas lavare. Inter quae etiam aliquando ad sublimiora 1322 contemplanda rapitur, et in eorum desiderio suavi fletu cruciatur. Dolet se hic esse anima, ubi adhuc prostrata per", + "candidate_score": 0.652103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_9", + "bdc_text": "Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_727", + "psc_text": "adversa contemnere? Paulum ante oculos deducamus, qui non solum alligari, sed et mori paratus pro Christo, non facit pretiosiorem animam suam quam se (Act. XX, 22, 24). Succendi cor nostrum igne charitatis quaerimus? Joannis verba pensemus, cujus omne quod loquitur charitatis igne vaporatur (I Joan. I, seqq.). 22. Quia ergo in voce sacri eloquii cujuslibet dum quaerimus munimen virtutis invenimus, mille clypei pendent ex ea, omnis armatura fortium (Cant. IV, 4). Si enim pugnare contra spiritalia nequitiae volumus, in collo Ecclesiae, quae nobis sicut David turris erecta est, id est in divino eloquio protectionis arma requiramus, ut ex discretione praecepti, contra vitia sumatur virtus adjutorii. Ecce enim contra aereas potestates festinamus fortes existere? In hac turri armaturam nostrae mentis invenimus, ut inde praecepta conditoris, inde sumamus exempla praecedentium, per quae contra adversarios nostros 1340 inexpugnabiliter armemur. Dum enim quamlibet virtutem subire appetis, et hanc illic a patribus jam impletam vides,", + "candidate_score": 0.650544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_22", + "bdc_text": "Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_333", + "psc_text": "Sic Paulus cum discipulos admoneret, dicens, Cum metu et tremore vestram ipsorum salutem operamini (Philip. II, 12) , illico quis in eis haec ipsa bona operaretur adjunxit, dicens: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate (Ibid., 13) . Hinc est quod ipsa Veritas discipulis dicit: Sine me nihil potestis facere (Joan. XV, 5) . Sed in his considerandum quia sic bona nostra si omnipotentis Dei dona sunt ut in eis aliquid nostrum non sit, cur nos quasi pro meritis aeternam retributionem quaerimus? Si autem ita nostra sunt ut dona Dei omnipotentis non sint, cur ex eis omnipotenti Deo gratias agimus? Sed sciendum est quia mala nostra solummodo nostra sunt; bona autem nostra, et omnipotentis Dei sunt, et nostra, quia ipse aspirando nos praevenit ut velimus, qui adjuvando subsequitur ne inaniter velimus, sed possimus implere quae volumus. Praeveniente ergo gratia, et bona voluntate subsequente,", + "candidate_score": 0.649741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_75_77", + "bdc_text": "Contra vero pars altera , quum iam antea se omnibus modis inferiorem esse perspiceret , non iam de pastore expellendo magnopere laborare videbatur , sed querebatur de nescio quibus verbis quae in suum dedecus palam dicta esse affirmaret . Itaque hac contentione ad aliquot horas producta legati re infecta domum revertunt . Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_547", + "psc_text": "notandum est quod adversa propheta praenoscit, ut contra omnia paretur. Minus enim mala contra mentem praevalent, quae inopinata non veniunt; et tamen dum contraria praenoscuntur, quanta sit in eo obedientiae virtus ostenditur, qui et cognoscit quod adversa passurus est, et tamen voci dominicae inobediens non est. Magna autem consideratione indigent verba quae protinus adduntur: Et linguam tuam adhaerescere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est. Discernendum quippe nobis est utrum pro solis malis auditoribus, an aliquando etiam pro vitio praedicantis praedicationis sermo subtrahatur. 16. Quatuor enim qualitatibus res haec considerata distinguitur. Nam aliquando propter malos auditores bonis tollitur sermo doctoribus. Aliquando vero propter bonos auditores datur sermo doctoribus etiam malis. Aliquando autem propter docentium atque audientium justificationem bonis sermo doctoribus datur, ut et ipsi per meritum crescant, et auditores eorum in intellectu et vita proficiant. Aliquando vero quia nec hi digni sunt accipere", + "candidate_score": 0.646969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_8", + "bdc_text": "Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1101", + "psc_text": "Ambulans in via immaculata, hic mihi ministrabat (Psal. C, 6) . Habet enim maculam in via qui in bono opere quod agit terrenae gloriae sibi praemium proponit, qui in hoc mundo recipere mercedem quaerit, et foedat in conspectu Dei speciem boni operis macula pravae intentionis. Fortasse etenim quis disciplinae studio intentus fervet, culpas delinquentium resecat, qui tamen ad haec agenda si non ex omnipotentis Dei amore, sed zelo proprio ducitur, sibi in his, et non Domino, ministrat. Alius, ne asper esse videatur, multa leniter tolerat quae prave perpetrantur. Iste itaque, quia videri pro Domino districtus non vult, per lenitatis suae studium sibi, et non Domino, ministrat. Restat ergo ut sive in verbi ministerio fatigemur, sive indigentibus nostra largiamur, sive per abstinentiam carnem domemus, sive zelo moveamur, sive per patientiam aliquando leniter prava toleremus, ut nos summopere debeamus intentionem nostram discutere, quatenus omne quod facimus, non nostro, sed Domini zelo faciamus,", + "candidate_score": 0.633503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_62_64", + "bdc_text": "Nostri tamen ex eo tempore et numero et personarum autoritate longe superiores semper exstiterunt . Quid verbis opus ? Nisi ille rediisset qui a primo , licet occulte , dux et autor fuerat huius factionis , iam eo ventum erat ut tota dissensio ferme sepulta esse speraretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_53", + "psc_text": "prophetica alter est qui praesidet, alter qui obsequitur, cum de se ipso propheta loquitur persona obsequentis est, cum vero per prophetam Spiritus sanctus loquitur de propheta, sublimitas praesidentis ostenditur. Recte ergo et tanquam de alio dicitur: Et facta est super eum ibi manus Domini; et de se protinus adjungit: Et vidi, et ecce ventus turbinis veniebat ab Aquilone. Nunc itaque discutiendum nobis est quid sit quod dicit: Et ecce ventus turbinis veniebat ab Aquilone, et nubes magna. 9. Pro eo quod ventus Aquilo constringit in frigore, non incongrue Aquilonis nomine torpor maligni spiritus designatur. Quod Isaias quoque propheta testatur, qui dixisse diabolum denuntiat: Sedebo in monte testamenti, in lateribus Aquilonis (Isai. XIV, 13) . Malignus enim spiritus montem testamenti tenuit, quia Judaicum populum, qui legem acceperat, sibi in perfidiam subjugavit. Quando enim corda doctorum tenet, monti testamenti diabolus praesidet. Qui etiam in lateribus Aquilonis sedet, quia mentes hominum frigidas possidet.", + "candidate_score": 0.631518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_12", + "bdc_text": "sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_863", + "psc_text": "portae surrexit in altitudinem. Sed infirmi nos ad imitandum tantae mansuetudinis longanimitatem idonei non sumus, quia videlicet pavimentum sumus, et despecti in nostris moribus jacemus. 14. Ecce autem dum de duobus ducibus coelestis exercitus loquor, martyr quoque Stephanus memoriae occurrit, qui tentus pro Creatoris sui nomine, et in medium persecutorum deductus, imperterritus stetit, fiducialiter docuit, et ex zelo veritatis persecutores suos fortiter increpavit, dicens: Vos semper Spiritui sancto restitistis (Act. VII, 51) . Cumque illi ad lapides currerent, et eum lapidibus necarent, flexo genu pro eisdem persecutoribus oravit, dicens: Domine, ne statuas illis hoc peccatum (Ibid., 59) . Quae itaque ista virtus est, sic zelo fervere, ut eis a quibus tenebatur perfidiae suae improperia fiducialiter diceret; et sic diligere, ut in morte quoque 1371 pro eis a quibus moriebatur oraret? Sic quippe ex zelo inferbuit, ac si mansuetudinis nihil haberet; et sic mansuetus in eorum dilectione perstitit, ac si contra", + "candidate_score": 0.630638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_5", + "bdc_text": "Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_257", + "psc_text": "Nam dum ille mihi verbum praedicationis exhibet, et lumine veritatis ex corde meo ignorantiae tenebras expellit, dumque illi ego, quia fortasse a mundi hujus potente opprimitur, solatium meae defensionis impertior, atque hunc de violentis manibus evello, vicissim nobis pennas nostras tendimus, ut nos affectu et ope vicaria ex bono quod accepimus tangamus. Unde bene primus pastor admonet, dicens: Omnium finis appropinquavit. Estote itaque prudentes, et vigilate in orationibus; ante omnia mutuam in vobismetipsis charitatem continuam habentes, quia charitas operit multitudinem peccatorum. Hospitales invicem sine murmurationibus. Unusquisque sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes (I Petr. IV, 7, seq.) . Quod ergo apud Ezechielem penna, hoc apud Petrum apostolum accepta gratia dicitur. Et quod ille ait: Rectae pennae alterius ad alterum, hoc Ecclesiae pastor dicit: Unusquisque sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes (Ibid., 10) . Pennae enim nostrae rectae jam non sunt, si ad utilitatem nostram solummodo reflectuntur. Sed tunc", + "candidate_score": 0.626216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_30", + "bdc_text": "Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_467", + "psc_text": "intus videt, tanto in amaritudinem vertitur omne quod foris sustinet. Rixatur secum de his quae male egisse se recolit, et sibimetipsi displicet, cum ei ille placere jam coeperit qui omnia creavit. Reprehendit se de cogitationibus, insequitur de verbis, et punit flendo de factis. Supernis inhiat, terrena jam omnia per mentis despectum calcat. Et quandiu illud quod desiderat adhuc per speciem non habet, flere dulce habet, seseque continuis lamentis affligere. Et quia necdum se esse in patria ad quam creatus est videt, in hujus vitae exsilio nil ei plus aliud quam sua amaritudo placet. Dedignatur etenim subjacere temporalibus, et ardenter suspirat aeternis. Unde recte quoque per Salomonem dicitur: Eo quod in multa sapientia multa sit indignatio, et qui apponit scientiam apponit dolorem (Eccle. I, 18) . Coelestia etenim cognoscentes, terrenis animum subdere dedignamur. Et dum plus sapere incipimus de his quae male egimus, nobis ipsis irascimur, et fit in multa sapientia", + "candidate_score": 0.625412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_16", + "bdc_text": "Quotusquisque , nisi sic munitus divino spiritu , non ad unum aut alterum impetum continuo terga vertisset ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_154", + "psc_text": "10. In quibus rursum verbis magna nobis quaestio oritur, cur iste spiritus qui implet omnia simul mobilis et stabilis dicatur. Sed si ad usum consuetudinis humanae recurrimus, sensum citius loquentis invenimus. Homo quippe, qui in ea regione in qua est ubique discurrit, procul dubio ubique obviam venit, et repente ubi non creditur, invenitur. Omnipotens ergo Spiritus, ut ubique praesentia signaretur, simul et mobilis et stabilis dicitur. Stabilis, quia per naturam omnia continet, mobilis autem dicitur quia ubique etiam nescientibus occurrit. Tenens ergo omnia stabilis, praesentem se omnibus exhibens mobilis appellatur. Splendor ergo ignis, et de igne fulgur egrediens inter pennata animalia discurrit, quia Spiritus sanctus simul singulis atque omnibus praesto fit, et incendit quos contigerit, et illuminat quos incendit, ut post frigus pristinum accensi ardeant, et per ignem amoris quem acceperint flammas exemplorum reddant. Fulgur quippe de hoc igne egrediens torpentes mentes percutit, easque percutiendo excitat et inflammat, ut post", + "candidate_score": 0.620611, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.71023, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_12_14", + "bdc_text": "sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ? Nempe ut tantam Dei gratiam tantasque virtutes in servis eius perpetuo agnoscamus , laudemus , admiremur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.71023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.708279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_25_27", + "bdc_text": "adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis . In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.70642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_26_28", + "bdc_text": "In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.700717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_6_8", + "bdc_text": "Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum . Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ? Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2295", + "psc_text": "Et paulo post, Audiamus ergo inquit, Patrem; invisibilis enim Pater; sed et Filius invisibilis secundum divinitatem; Deum enim nemo vidit unquam (I Joan. IV, 12): cum ergo Filius sit Deus, in eo utique quod Deus est Filius, non videtur (Lib. 2 in Luc. III, 22). 7. Sanctus autem Hieronymus ait: Videre Deum sicuti est in natura sua, oculus hominis non potest: non solum homo, nec Angeli, nec Throni, nec Potestates, nec Dominationes, nec omne nomen quod nominatur; neque enim creatura potest aspicere Creatorem suum. His verbis vir doctissimus satis ostendit quid etiam de futuro saeculo senserit, quod ad hanc rem attinet. Quantumlibet enim oculi corporis nostri mutentur in melius, Angelorum oculis aequabuntur. Hic autem et ipsis, et universae omnino coelesti creaturae invisibilem naturam dixit esse Creatoris. Aut si et hinc fit quaestio, et infertur ulla dubitatio, utrum non simus futuri Angelis potiores; ipsius Domini est hinc aperta sententia, ubi ait", + "candidate_score": 0.700014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_26_28", + "bdc_text": "In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4251", + "psc_text": "Scriptura nos admonet, dicens: Sit omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum (Jacobi I, 19): et ille in Psalmo ait, Auditui meo dabis exsultationem et laetitiam; continuoque subjecit, Et exsultabunt ossa humiliata (Psal. L, 10). Vidit enim in audiendo facillime servari humilitatem, quae difficilis est in docendo; quoniam necesse est ut doctor habeat superiorem locum, ubi laboriosum est obtinere ne subrepat elatio. 3. Videsne quemadmodum periclitemur a quibus hoc exspectatur, ut non solum doctores simus, verum etiam cum simus homines, divina doceamus? Sed laborum periculorumque nostrorum singulare est solatium, cum ita proficitis, ut illo perveniatis ubi nullius hominis doctoris egeatis. Isto autem periculo non tantum nos; nam ad illum de quo dicturus sum, quid sumus nos? non ergo nos tantum periculo isto, sed etiam ille Doctor Gentium periclitatum se esse testatur, cum dicit: Ne magnitudine revelationum mearum extollar, datus est mihi stimulus carnis (II Cor. XII, 7) etc.", + "candidate_score": 0.697859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_25_27", + "bdc_text": "adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis . In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.697765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_6_8", + "bdc_text": "Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum . Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ? Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2280", + "psc_text": "teque ipsam intrinsecus praeparas incorporalem locum mansionis ejus ad audiendum silentium narrationis ejus, et videndam invisibilem formam ejus. Beati enim mundo corde; quoniam ipsi Deum videbunt. Non cum eis, sicut corpus, ex aliquo loci intervallo apparebit; sed cum venerit ad eos, et mansionem fecerit apud eos: quoniam sic implebuntur in omnem plenitudinem Dei, non cum fuerint et ipsi plenus Deus, sed cum perfecte fuerint pleni Deo. Si autem nonnisi corpora cogitamus, et nec illud saltem digne cogitare possumus, unde vel ipsa corpora cogitemus; non quaeramus quid adversum nos ipsos loquamur, sed ab hac potius carnali consuetudine orando, et in anteriora nos extendendo, corda mundemus. Ut enim non tantum quod beatus Ambrosius, verum etiam quod sanctus Hieronymus (Lib. 3 in Isai. 6), dicam: Non solum Patris divinitatem, sed nec Filii quidem, nec Spiritus sancti, quia una in Trinitate natura est, possunt oculi carnis aspicere, sed oculi mentis; de quibus ipse Salvator", + "candidate_score": 0.697396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27_29", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_391", + "psc_text": "ita non abnuimus, quibuscumque modis possumus corrigendum. Unde factum est ut etiam ad nonnullos Donatistarum primarios scriberemus, non communicatorias litteras, quas jam olim, propter suam perversitatem ab unitate catholica quae toto orbe diffusa est, non accipiunt; sed tales privatas, qualibus nobis uti etiam ad Paganos licet, quas illi etsi aliquando legerunt, respondere tamen eis sive noluerunt, sive, ut magis creditur, nequiverunt. Ubi nobis satis visum est implevisse nos officium charitatis, quam non solum nostris, sed et omnibus nos debere sanctus Spiritus docet, qui nobis ait per Apostolum: Vos autem Dominus multiplicet, et abundare faciat in charitate, in invicem et in omnes (I Thess. III, 12). Monet etiam alio loco, in modestia corripiendos diversa sentientes; Ne forte, inquit, det illis Deus poenitentiam ad cognoscendam veritatem, et resipiscant de diaboli laqueis, captivati ab ipso in ipsius voluntatem (II Tim. II, 25, 26). 2. Haec praelocutus sum, ne quis me existimet impudentius vobis", + "candidate_score": 0.693824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27_29", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.692909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1_3", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est . Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.688723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27_29", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.687254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27_29", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.686965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_8_10", + "bdc_text": "Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3945", + "psc_text": "manere autem in carne, necessarium propter vos (Philipp. I, 23). 10. Hic forte quis dicat ideo debere Dei ministros fugere talibus imminentibus malis, ut se pro utilitate Ecclesiae temporibus tranquillioribus servent. Recte hoc fit a quibusdam, quando non desunt alii per quos suppleatur ecclesiasticum ministerium, ne ab omnibus deseratur; quod fecisse Athanasium supra diximus: nam quantum necessarium fuerit Ecclesiae, quantumque profuerit, quod vir ille mansit in carne, catholica fides novit, quae adversus Arianos haereticos ore illius et amore defensa est. Sed quando est commune periculum, magisque timendum est ne quisquam id facere credatur, non consulendi voluntate, sed timore moriendi, magisque fugiendi obsit exemplo, quam vivendi prosit officio, nulla ratione faciendum est. Denique sanctus David, ne se committeret periculis praeliorum, et fortassis exstingueretur, sicut ibi dictum est, lucerna Israel (II Reg. XI, 17), a suis hoc petentibus sumpsit, non ipse praesumpsit; alioquin multos imitatores fecisset ignaviae, qui eum crederent hoc fecisse", + "candidate_score": 0.686341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_0", + "bdc_text": "Salutem gratiam et pacem a Deo patre et Domino Iesu Christo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.685917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27_29", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3240", + "psc_text": "licet nos Apostolus non solum opportune, verum etiam importune praedicando verbo instare praecipiat (II Tim. IV, 2); non tamen in eorum hominum numero vos habemus, quibus sermo vel pagina nostra importuna videatur, quando id quod ad sanam doctrinam non pertinet, vos ut vigilanter evitetis alloquimur. Hinc ergo est quod admonitionem nostram tam grato animo suscepistis, ut in epistola tua ad quam nunc rescribimus, diceres: Sane quod me hortatur Reverentia vestra, ne aures indulgeam his hominibus qui pravis tractatibus venerandam fidem saepe corrumpunt, gratias uberes ago tam piae admonitioni. 3. Quod itaque adjungis et dicis, Sed noverit sacerdotium vestrum, longe me ac domunculam meam ab hujusmodi personis esse discretam: omnisque familia nostra adeo catholicam sequitur fidem, ut in nullam haeresim aliquando deviaverit, nec unquam lapsa sit; non dico in eas sectas quae vix expiantur, sed nec in eas quae parvos habere videntur errores; hoc est quod nos magis magisque compellit non", + "candidate_score": 0.68513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19_21", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.68512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_8_10", + "bdc_text": "Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ? Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.685019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93_95", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini . Omni pietate eruditione et caritate ornatissimis Tigurinae ecclesiae pastoribus nobis in Domino Iesu quam maxime observandis . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.683487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18_20", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta et dura, multo tamen leviora nuntiata sunt. Plus sane quam dici potest miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint, nec epistola tua quidquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit; quae utique per viscera charitatis et nostrae sunt; nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est", + "candidate_score": 0.682739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_36_38", + "bdc_text": "Sed ut ad institutum redeamus , nostra insuper eiusmodi hortatione , Dominus ante vestras literas sic affecerat universae plebis animos , ut summo consensu cum maxima caritate et pietatis studio coena Domini , extra ordinem et tempora constituta , non solum in hac urbe , sed in tota etiam Neocomensi regione palam celebrata fuerit . Quae res profecto non parum consolationis et ad causam adiumenti nobis attulit , propterea quod permulti simplices et illius satanicae fraudis ignari ( qui initio ab ipsis tragoediae autoribus specie veritatis seducti ac depravati fuerant ) eo tempore resipiscerent erroremque et culpam faterentur . Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2979", + "psc_text": "2. Si ergo sunt aliqui, quos in sui defensionem perversitas tanta devinxit, qui huic se dogmati dedant atque conjungant, sperantes hoc ad catholicam pertinere doctrinam, quod abhorrens longius et penitus approbatur adversum, infecti illorum et monitis et verbis ut laberentur inducti, quatenus ad rectum viae tramitem redeant festinabunt, ne diutius mentem obsidens velut eorum sensibus pastus error invadat. Nam si Pelagius quocumque restitit loco, eorum animos qui facile vel simpliciter crederent disputanti, hac affirmatione decepit: seu hac illi in urbe sint (quos nescientes nec manifestare possumus nec negare, cum et si sunt lateant, nec aliquando audeant vel illum praedicantem ista defendere, vel talia aliquo nostrorum praesente jactare, nec in tanta populi multitudine deprehendi aliquis facile, nec alicubi possit agnosci), sive in quovis terrarum loco degant; Dei nostri misericordia gratiaque credimus quod facile corrigantur, audita ejus damnatione qui fuerit pertinax et resistens hujus dogmatis auctor inventus; nec interest ubi isti fuerint,", + "candidate_score": 0.682014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem gratiam et pacem a Deo patre et Domino Iesu Christo . Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est . Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.681078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_21_23", + "bdc_text": "Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ? Neo certe dubium est , instinctu afflatuque spiritus sancti divinitus scriptas esse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3518", + "psc_text": "attendite quoniam hoc est quod dictum est per prophetam, Erit in novissimis diebus, dicit Dominus, effundam de Spiritu meo super omnem carnem, etc. (Act. II, 1, 17). 24. Jam tunc ergo erant dies novissimi; quanto magis nunc, etiamsi tantum dierum remansit usque in finem, quantum ad hunc diem a Domini ascensione transactum est, vel aliquid sive minus restet sive amplius? quod profecto nescimus, quia non est nostrum scire tempora vel momenta, quae Pater posuit in sua potestate: cum tamen sciamus, in novissimis temporibus, in novissimis diebus, in novissima hora nos agere, sicut Apostoli; sed multo magis qui fuerunt post illos ante nos, et multo magis nos, et magis quam nos qui erunt post nos, donec ad illos veniatur qui erunt, si dici potest, novissimorum novissimi, atque ad ipsum omnino novissimum, quem vult intelligi Dominus, ubi dicit, Et resuscitabo eum in novissimo die (Joan. VI, 40): qui quam longe absit, comprehendi", + "candidate_score": 0.68075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_37_39", + "bdc_text": "Quae res profecto non parum consolationis et ad causam adiumenti nobis attulit , propterea quod permulti simplices et illius satanicae fraudis ignari ( qui initio ab ipsis tragoediae autoribus specie veritatis seducti ac depravati fuerant ) eo tempore resipiscerent erroremque et culpam faterentur . Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet . Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3023", + "psc_text": "secta, ubi per doctrinas daemoniorum mendaciloquorum mala ista didicerunt, prius eripiuntur inviti, ut in Catholica postea bonis praeceptis et moribus sanentur assueti. Nam multi eorum quorum jam in unitate Christi, pium fidei fervorem charitatemque miramur, cum magna laetitia Deo gratias agunt quod illo errore caruerunt, ubi mala ista bona putaverunt: quas gratias modo volentes non agerent, nisi prius etiam nolentes ab illa nefaria societate discederent. Quid de illis dicamus, qui nobis quotidie confitentur quod jam olim volebant esse catholici; sed inter eos habitabant, inter quos id quod volebant esse non poterant per infirmitatem timoris, ubi si unum verbum pro Catholica dicerent, et ipsi et domus eorum funditus everterentur? Quis est tam demens, qui neget istis debuisse per jussa imperialia subveniri, ut de tanto eruerentur malo, dum illi quos timebant timere coguntur, et eodem timore aut etiam ipsi corriguntur, aut certe cum se correctos esse confingunt, correctis parcunt, a quibus antea", + "candidate_score": 0.68051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_38_40", + "bdc_text": "Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet . Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur : nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.680284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_5_7", + "bdc_text": "Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem . Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum . Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3566", + "psc_text": "gloria, quando dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum (Matth. XXV, 34): et tamen tanquam factum fuisset dictum est, quod certo sciebatur futurum. 51. Multo minus mirandum est quod etiam verbis praesentis temporis usus est in eo quod illum identidem dixisse memorasti, Propter spem, quae reposita est nobis, quam ante audistis in verbo veritatis Evangelii, quod advenit in vos, sicut et in omni mundo est fructificans et crescens (Coloss. I, 5, 6), quamvis Evangelium nondum mundum tenebat universum: sed fructificare illud in universo mundo dixit et crescere, ut ita significaret quousque fuisset fructificando et crescendo venturum. Si ergo latet quando Ecclesia fructificante atque crescente universus omnino a mari usque ad mare orbis implebitur, procul dubio latet quando finis erit; ante quippe non erit. CAPUT XIII. 52. Ut autem tibi tanquam sancto homini Dei et sincerissimo fratri aperiam de hac quaestione quid sentiam: error quidem in utroque vitandus est, quantum ab", + "candidate_score": 0.67919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_5_7", + "bdc_text": "Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem . Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum . Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2280", + "psc_text": "teque ipsam intrinsecus praeparas incorporalem locum mansionis ejus ad audiendum silentium narrationis ejus, et videndam invisibilem formam ejus. Beati enim mundo corde; quoniam ipsi Deum videbunt. Non cum eis, sicut corpus, ex aliquo loci intervallo apparebit; sed cum venerit ad eos, et mansionem fecerit apud eos: quoniam sic implebuntur in omnem plenitudinem Dei, non cum fuerint et ipsi plenus Deus, sed cum perfecte fuerint pleni Deo. Si autem nonnisi corpora cogitamus, et nec illud saltem digne cogitare possumus, unde vel ipsa corpora cogitemus; non quaeramus quid adversum nos ipsos loquamur, sed ab hac potius carnali consuetudine orando, et in anteriora nos extendendo, corda mundemus. Ut enim non tantum quod beatus Ambrosius, verum etiam quod sanctus Hieronymus (Lib. 3 in Isai. 6), dicam: Non solum Patris divinitatem, sed nec Filii quidem, nec Spiritus sancti, quia una in Trinitate natura est, possunt oculi carnis aspicere, sed oculi mentis; de quibus ipse Salvator", + "candidate_score": 0.679153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_17_19", + "bdc_text": "O vere magnificum et mirabilem Dominum in omnibus operibus suis ! O quanto consilio hic providit aeterna illa sapientia ! Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4034", + "psc_text": "cuncta disputando monstrare. Verum ex his quae diximus, caetera considerare facillimum est, et videre ea quae in expositione hujus hymni bona et honesta dicunt, etiam in canone reperiri. Unde illa eorum non ratio, sed tergiversatio est, ideo illum esse a canone separatum, quia carnalibus hominibus abscondendum regis fuerat sacramentum. Unde non immerito creduntur istis expositionibus non aperire velle quod legunt, sed potius operire quod sentiunt. Nec mirum, quandoquidem ipsum Dominum Jesum loquentem, non per ora Prophetarum, vel Apostolorum, vel Angelorum, sed per os proprium, illusorem potius quam veritatis doctorem fuisse crediderunt. Huic utique hymno divinam tribuentes auctoritatem, ubi eum dixisse nescio quis ejusdem hymni conditor finxit, Verbo illusi cuncta, et non sum illusus in totum; respondeant, si possunt, egregii spirituales, quo eamus, cui aures aperiamus, cui loquenti utcumque credamus, in cujus promissione spem ponamus, si verbo cuncta Christus illusit, si verbo cuncta omnipotens magister illusit, si verbo cuncta ille qui", + "candidate_score": 0.677863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_4_6", + "bdc_text": "Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem . Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3540", + "psc_text": "venturum, quid est quod ait Apostolus, Cum dixerint, Pax et securitas (I Thess. V, 3)? Cum enim dixisset Evangelium, arescentibus hominibus prae timore et exspectatione; continuo subjunxit, Nam virtutes coelorum movebuntur: et tunc videbunt Filium hominis venientem in nube cum potestate magna et majestate. 37. Videamus itaque ne forte melius intelligatur non ea modo impleri quae praedicta sunt illis verbis, sed tunc potius esse ventura, quando sic erit tribulatio universo orbi; ut ad Ecclesiam pertineat quae universo orbe tribulabitur, non ad eos qui tribulabunt eam. Ipsi enim dicturi sunt, Pax et securitas; ut repentinus illis superveniat interitus, et eos adventus Domini sicut fur in nocte comprehendat; quando e contrario gaudebunt, et exsultabunt qui diligunt manifestationem Domini. Nunc autem ista mala, quae tanquam summa et extrema creduntur, utrique genti et utrique regno, et Christi scilicet, et diaboli, videmus esse communia: pariter quippe his et boni affliguntur et mali; nec est qui", + "candidate_score": 0.677336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33_35", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_669", + "psc_text": "simul locuti fuerimus, propter infirmorum scandalum, pro quibus Christus mortuus est et propter Ecclesiae disciplinam, quam periculose negligunt, quoniam hic jam lector esse coeperat, nolles eum esse tecum; jam liber a vinculo jurationis, aequissimo animo Deo serviret, cui sumus rationem nostrorum actuum reddituri. Ipsum quoque fratrem Carcedonium, quantum potuimus, monendo ad hoc perduxeramus, ut etiam ipse patientissime acciperet quidquid de illo fieri, conservandae ecclesiasticae disciplinae provisio et necessitas cogeret Orando autem correxeramus nos ipsos, ut et gubernationes et exitus nostrorum consiliorum misericordiae Dei commendaremus, et si quid indignationis nos momorderat, sub illius medicinalem dexteram confugiendo sanaremur. Ecce quam multa, partim objurgando, partim monendo, partim orando correxeramus. 3. Et nunc considerantes vinculum charitatis, ut non possideamur a satana, non enim ignoramus mentes ejus, quid aliud facere debuimus nisi obtemperare voluntati tuae, qui non putasti quod factum est corrigi potuisse, nisi ipse, in quo tibi injuriam factam esse conquereris, juri tuo redderetur?", + "candidate_score": 0.677291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_5_7", + "bdc_text": "Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem . Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum . Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2295", + "psc_text": "Et paulo post, Audiamus ergo inquit, Patrem; invisibilis enim Pater; sed et Filius invisibilis secundum divinitatem; Deum enim nemo vidit unquam (I Joan. IV, 12): cum ergo Filius sit Deus, in eo utique quod Deus est Filius, non videtur (Lib. 2 in Luc. III, 22). 7. Sanctus autem Hieronymus ait: Videre Deum sicuti est in natura sua, oculus hominis non potest: non solum homo, nec Angeli, nec Throni, nec Potestates, nec Dominationes, nec omne nomen quod nominatur; neque enim creatura potest aspicere Creatorem suum. His verbis vir doctissimus satis ostendit quid etiam de futuro saeculo senserit, quod ad hanc rem attinet. Quantumlibet enim oculi corporis nostri mutentur in melius, Angelorum oculis aequabuntur. Hic autem et ipsis, et universae omnino coelesti creaturae invisibilem naturam dixit esse Creatoris. Aut si et hinc fit quaestio, et infertur ulla dubitatio, utrum non simus futuri Angelis potiores; ipsius Domini est hinc aperta sententia, ubi ait", + "candidate_score": 0.676497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_5_7", + "bdc_text": "Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem . Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum . Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3540", + "psc_text": "venturum, quid est quod ait Apostolus, Cum dixerint, Pax et securitas (I Thess. V, 3)? Cum enim dixisset Evangelium, arescentibus hominibus prae timore et exspectatione; continuo subjunxit, Nam virtutes coelorum movebuntur: et tunc videbunt Filium hominis venientem in nube cum potestate magna et majestate. 37. Videamus itaque ne forte melius intelligatur non ea modo impleri quae praedicta sunt illis verbis, sed tunc potius esse ventura, quando sic erit tribulatio universo orbi; ut ad Ecclesiam pertineat quae universo orbe tribulabitur, non ad eos qui tribulabunt eam. Ipsi enim dicturi sunt, Pax et securitas; ut repentinus illis superveniat interitus, et eos adventus Domini sicut fur in nocte comprehendat; quando e contrario gaudebunt, et exsultabunt qui diligunt manifestationem Domini. Nunc autem ista mala, quae tanquam summa et extrema creduntur, utrique genti et utrique regno, et Christi scilicet, et diaboli, videmus esse communia: pariter quippe his et boni affliguntur et mali; nec est qui", + "candidate_score": 0.676464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem gratiam et pacem a Deo patre et Domino Iesu Christo . Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est . Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.676377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18_20", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3966", + "psc_text": "(quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt, quanto magis de tuis ipse excusare non debes? 5. Fertur satrapae, seu regis potius cujusdam epistola, Deum Dominum Christum deprecantis, cum intra Judaeae regiones adhuc versaretur, et necdum in coelum suum remeaverat, quoniam is ad eum ire ac pergere per aegritudinem praepediretur, et sanari aliter se posse non crederet, ad se, si dignaretur, mundi salus ac medicina decurreret; et ne tantae majestati, quam ignarus rex provida, sed non perfecta mente, conceperat, injuria fieri videretur, laudasse insuper suam dicitur civitatem, ut pulchritudine urbis et regis hospitio Deus illectus, preces supplicis non dedignaretur. Adfuit Deus regi; sanatus est: et amplificato petitionis munere,", + "candidate_score": 0.675817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18_20", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.675766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1_3", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est . Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3777", + "psc_text": "domine pater, ut non urgeat super nos puteus os suum (Psal. LXVIII, 16), ut salvemur a descendentibus in lacum (Psal. XXIX, 4), ut non pereat cum impiis anima nostra (Psal. XXV, 9) per superbiam nostram, sed sanetur per Domini gratiam. Sicut ergo praecepisti, domine papa, frater noster Florus, servus Sanctitatis tuae, omni alacritate perrexit, cui non impedit, sed proficit fatigatio, ut accedat ei dilucidata cordis instructio; quem tuae Sanctimoniae suppliciter commendamus, pariterque deposcimus, ut et ignaros tuis orationibus Domino commendes mansuetissime componendos. Ora, domine et dulcissime pater, ut fugiat diabolus de congregatione nostra, et amota omni alienarum quaestionum procella, navis propositi nostri epibatis quietis onusta intra stationem tutissimi portus secure consistat, dum navigat per hoc mare magnum et immensum, et in illo portu, intra quem jam non erit metuendum vitae navigium, mercium indiscrepans accipiat pretium placitarum. Hoc tuae Sanctitatis impetraturos nos confidimus adjutorio, per gratiam quae est in Christo Jesu", + "candidate_score": 0.675177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_11_13", + "bdc_text": "Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est : sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.675154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_6", + "bdc_text": "Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3996", + "psc_text": "atque humilem ad excipiendum Deum doctorem? 6. Quoniam ergo a vanitate superbiae prius ad humilitatem deponendi sumus, ut inde surgentes solidam celsitudinem teneamus; non potuit hoc nobis tanto magnificentius, quanto blandius inspirari, ut nostra ferocitas non vi, sed persuasione sedaretur, nisi verbum illud, per quod se Angelis indicat Deus Pater, quod Virtus et Sapientia ejus est, quod corde humano visibilium rerum cupiditate caecato videri non poterat, personam suam in homine agere atque ostendere dignaretur, ut magis homo timeret extolli fastu hominis, quam humiliari exemplo Dei. Itaque non Christus regno terreno decoratus, nec Christus terrenis opibus dives, nec Christus illa terrena felicitate praefulgens; sed Christus crucifixus, per totum terrarum orbem praedicatur. Quod riserunt prius populi superborum, et adhuc rident reliquiae: crediderunt autem prius pauci, nunc populi; quia tunc ad fidem paucorum, et contra irrisionem populorum, cum Christus crucifixus praedicaretur, claudi ambulabant, muti loquebantur, surdi audiebant, caeci videbant, mortui resurgebant. Sic tandem", + "candidate_score": 0.674169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_10_12", + "bdc_text": "Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur . Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est : sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.673312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_1_3", + "bdc_text": "Tandem aliquando , fratres humanissimi et in Domino Iesu maxime observandi , visum est Domino et patri nostro clementissimo , laborantem ecclesiam suam non modo consolari et revocare , sed etiam , ut confidimus , omnino liberare gravissimo illo periculo in quo , non sine sensu nostro maximi doloris , tam longo temporis spatio versata est . Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.673268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_17", + "bdc_text": "O vere magnificum et mirabilem Dominum in omnibus operibus suis ! O quanto consilio hic providit aeterna illa sapientia !", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3252", + "psc_text": "8. Nam utique noverat ille quam magnum bonum esset continentia qui dicebat, Et cum scirem quia nemo potest esse continens, nisi Deus det. Non solum ergo sciebat quantum esset hoc bonum, et quam desiderabiliter esset concupiscendum, verum etiam quod nisi dante Deo esse non posset: docuerat enim eum sapientia; nam hoc dicit, Et hoc ipsum erat sapientiae, scire cujus esset hoc donum. Nec tamen ei scientia suffecit; sed ait: Adii Dominum, et deprecatus sum illum (Sap. VIII, 21). Non igitur tantummodo in hoc nos adjuvat Deus, ut sciamus quid agendum sit, verum etiam ut amando agamus quod discendo jam scimus. Nemo itaque potest esse non solum sciens, verum etiam continens, nisi Deus det. Unde cum jam ille haberet scientiam, precabatur ut haberet et continentiam, ut esset etiam in illo quod sciebat quia non esset ex illo: aut si propter liberum arbitrium, proprium aliquantum et ex illo, non tamen nisi ex", + "candidate_score": 0.673231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_42_44", + "bdc_text": "Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur . Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.673187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3252", + "psc_text": "8. Nam utique noverat ille quam magnum bonum esset continentia qui dicebat, Et cum scirem quia nemo potest esse continens, nisi Deus det. Non solum ergo sciebat quantum esset hoc bonum, et quam desiderabiliter esset concupiscendum, verum etiam quod nisi dante Deo esse non posset: docuerat enim eum sapientia; nam hoc dicit, Et hoc ipsum erat sapientiae, scire cujus esset hoc donum. Nec tamen ei scientia suffecit; sed ait: Adii Dominum, et deprecatus sum illum (Sap. VIII, 21). Non igitur tantummodo in hoc nos adjuvat Deus, ut sciamus quid agendum sit, verum etiam ut amando agamus quod discendo jam scimus. Nemo itaque potest esse non solum sciens, verum etiam continens, nisi Deus det. Unde cum jam ille haberet scientiam, precabatur ut haberet et continentiam, ut esset etiam in illo quod sciebat quia non esset ex illo: aut si propter liberum arbitrium, proprium aliquantum et ex illo, non tamen nisi ex", + "candidate_score": 0.672448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1181", + "psc_text": "2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum, qui urgente necessitate pro salute civis sui, etiam media hieme quomodocumque ad illas partes venire compulsus est, et salutare et admonere charitatem tuam quam habes in Christo Jesu Domino nostro, ut opus tuum bonum diligentissima acceleretur instantia, quo noverint inimici Ecclesiae leges illas, quae de idolis confringendis et haereticis corrigendis vivo Stilichone in Africam missae sunt, ex voluntate Imperatoris piissimi et fidelissimi constitutas; quo nesciente vel nolente factum sive dolose jactant, sive libenter putant, atque hinc animos imperitorum turbulentissimos reddunt, nobisque periculose ac vehementer infestos. 3. Hoc autem quod petendo vel suggerendo admoneo praestantiam tuam, non dubito omnium per Africam", + "candidate_score": 0.67217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_32_34", + "bdc_text": "Ad hoc videbamus eam , qua manus Domini iam pridem populum suum longe ac late flagellat , pestilentiam atrocissime passim grassari , eandemque in hac etiam civitate non paucos iam coepisse attingere . Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1456", + "psc_text": "suis se flagellari a Domino confitentur: de quo scriptum est, Quem enim diligit Dominus corripit (Prov. III, 12); flagellat autem omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6): unde et Apostolus, Si enim nosmetipsos judicaremus, a Domino non utique judicaremur. Cum judicamur autem a Domino corripimur, ne cum hoc mundo damnemur (I Cor. XI, 31, 32). 6. Haec fideliter lege, fideliter praedica, et quantum potes cave, et cavendum doce, ne adversus Deum in his tentationibus et tribulationibus murmuretur. Bonos dicis Dei servos et fideles et sanctos, gladio barbarorum peremptos. Quid autem interest, utrum eos febris an ferrum de corpore solverit? Non qua occasione exeant, sed quales ad se exeant Dominus attendit in servis suis, nisi quod majorem habet poenam languor diuturnus quam citissimus exitus: et tamen etiam ipsum languorem diuturnum et horrendum legimus, qualem passus est Job ille, cujus certe justitiae Deus ipse qui falli non potest, tale perhibet testimonium. 7.", + "candidate_score": 0.671997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_91_93", + "bdc_text": "Scriptae quidem pridie Cal. Mart . datae vero VI Cal. Apr. Neocomi 1542 . Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.671436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_22_24", + "bdc_text": "Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ? Neo certe dubium est , instinctu afflatuque spiritus sancti divinitus scriptas esse : adeo nihil non spirituale et divinum conlinebant :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1510", + "psc_text": "natura Deus fecit animam, ut ex ejus plenissima beatitudine quae in fine temporum sanctis promittitur, redundet etiam in inferiorem naturam, quod est corpus, non beatitudo quae fruentis et intelligentis est propria, sed plenitudo sanitatis, id est incorruptionis vigor. Quod qui non vident, ut dixi, bellant inquietis altercationibus, varie pro suo quisque captu, in corpore constituentes summum hominis bonum, et carnalium seditiosorum turbas concitant; inter quos Epicurei apud indoctam multitudinem excellentiore auctoritate viguerunt. 15. Da item qui cito videat animum quoque ipsum, non suo bono beatum esse, cum beatus est, alioquin nunquam esset miser; et recedetur a quaerendo utrum in animo sit summum illud atque, ut ita dixerim, beatificum bonum, vel aliqua pars ejus. Nam cum seipso sibi quasi suo bono animus gaudet, superbus est. Cum vero perspicit se esse mutabilem, vel hoc uno saltem quod de stulto sapiens efficitur, sapientiamque esse incommutabilem cernit, simul oportet cernat esse illam supra suam", + "candidate_score": 0.671134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_9_11", + "bdc_text": "Verum Dominus Deus , qui servum suum posuerat quasi murum aeneum , tanto robore , tanta constantia illum armaverat , ut usque ad extremam sanguinis sui guttulam pro tuenda ecclesia et sacro ministerio conservando viriliter stare paratus esset . Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur . Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.670893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_12_14", + "bdc_text": "sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ? Nempe ut tantam Dei gratiam tantasque virtutes in servis eius perpetuo agnoscamus , laudemus , admiremur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.670807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_24_26", + "bdc_text": "adeo nihil non spirituale et divinum conlinebant : adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis . In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.66993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_37_39", + "bdc_text": "Quae res profecto non parum consolationis et ad causam adiumenti nobis attulit , propterea quod permulti simplices et illius satanicae fraudis ignari ( qui initio ab ipsis tragoediae autoribus specie veritatis seducti ac depravati fuerant ) eo tempore resipiscerent erroremque et culpam faterentur . Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet . Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3061", + "psc_text": "in Christi pace laetitias, frequentias, alacritates, et ad hymnos audiendos et canendos, et ad verbum Dei percipiendum celebres hilaresque conventus, multorumque in eis cum dolore magno recordationem praeteriti erroris, et cum gaudio considerationem cognitae veritatis, et cum indignatione et detestatione mendacium magistrorum, quod modo cognoscant de nostris Sacramentis quam falsa jactaverint; multorum etiam in eis confessiones quod olim vellent esse catholici, nec inter homines tanti furoris auderent: horum ergo populorum congregationes per plurimas Africae regiones ab illa perditione liberatorum, si sub uno conspectu videres; tunc diceres nimiae fuisse crudelitatis, si dum timeretur ne homines desperati, et istorum innumerabili multitudini nulla aestimatione comparandi, suis et voluntariis ignibus cremarentur, isti in aeternum perdendi et sempiternis ignibus cruciandi relinquerentur. 33. Si enim duo aliqui in una domo habitarent, quam certissime sciremus esse ruituram, nobisque id praenuntiantibus nollent credere, atque in ea manere persisterent; si eos inde possemus eruere vel invitos, quibus imminentem illam", + "candidate_score": 0.669857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_21_23", + "bdc_text": "Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ? Neo certe dubium est , instinctu afflatuque spiritus sancti divinitus scriptas esse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3610", + "psc_text": "quidem et hoc scire, quod quaeris; sed multo magis cuperem scire, si fieri posset, quando praesentetur. Desideratus omnibus gentibus, et quando regnum futurum sit sanctorum, quam unde in hanc terram venire coeperim: et tamen illud cum ab illo, qui scit omnia, discipuli sui, nostri Apostoli, quaererent, responsum acceperunt: Non est vestrum nosse tempus, aut tempora, quae Deus posuit in sua potestate (Act. I, 17). Quid si et hoc scit, non esse nostrum scire, qui profecto scit, quid nobis sit utile scire? Et illud quidem per illum scio, non esse nostri scire tempora quae Pater posuit in sua potestate. Utrum autem originem animarum, quam nondum scio, nostrum sit scire, id est, pertineat ad nos id scire, nec hoc quidem scio. Nam si saltem hoc scirem, quod nostrum non sit id scire, non solum affirmare quamdiu nescio, verum etiam quaerere jam desisterem. Nunc autem, quamvis tam sit obscurum ac profundum, ut plus", + "candidate_score": 0.669128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1793", + "psc_text": "Quapropter si se omnis anima intelligat in hoc saeculo destitutam atque desolatam, quamdiu peregrinatur a Domino, profecto quamdam viduitatem suam Deo defensori assidua et impensissima precatione commendat. Ora ergo ut vidua Christi, nondum habens ejus conspectum, cujus precaris auxilium. Et licet sis ditissima, sicut pauper ora: nondum enim veras futuri saeculi divitias habes, ubi nulla damna formides. Licet habeas filios et nepotes, numerosamque familiam, quod et supra dictum est, sicut desolata ora: incerta sunt enim omnia temporalia, etiam usque in finem vitae hujus in nostram consolationem mansura. Tu autem si ea quae sursum sunt quaeris et sapis, aeterna et certa desideras, quae quamdiu nondum habes, etiam salvis omnibus atque obsequentibus tuis, tanquam desolatam deputare te debes. Et si tu, profecto etiam tuo exemplo religiosissima nurus tua, et aliae sanctae viduae virginesque sub vestra cura securius constitutae: quanto enim magis domum vestram pie tractatis, tanto impensius orationibus instare debetis, rerum praesentium", + "candidate_score": 0.669123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_24_26", + "bdc_text": "adeo nihil non spirituale et divinum conlinebant : adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis . In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", + "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", + "candidate_score": 0.669016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_21_23", + "bdc_text": "Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ? Neo certe dubium est , instinctu afflatuque spiritus sancti divinitus scriptas esse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2087", + "psc_text": "nos ipsos, sed per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5). Necesse est autem ut parum diligat Deum, qui non ab illo, sed a seipso bonum se arbitratur effectum: unde autem fieri potest ut talis non in seipso, sed in Domino glorietur? Qui enim gloriatur quod sit bonus, in illo debet gloriari, a quo factus est bonus: ac per hoc qui se a semetipso factum bonum arbitratur, consequens est ut in seipso, non in Domino glorietur. Omnis autem intentio gratiae Novi Testamenti, qua sursum cor habemus (quia omne datum optimum, et omne donum perfectum desursum est [Jacobi I, 17], id agit, ne simus ingrati; atque in ipsa gratiarum actione nihil aliud agitur, nisi ut qui gloriatur, in Domino glorietur. Habes librum, etsi prolixum, tamen, quantum existimo, non superfluum. Sed ama etiam ecclesiasticas legere litteras, et non multa invenies, quae requiras ex me; sed legendo et ruminando, si etiam", + "candidate_score": 0.668631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18_20", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3164", + "psc_text": "proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem, et de quibus audierimus quae multum dolemus et facile credere nolumus; audiet a communi amico Sanctitas tua, quo in Dei misericordia cum salute remeante speramus nos de omnibus fieri posse certissimos. DE SUBSEQUENTE EPISTOLA. (LIB. II RETRACT. CAP. XLIX.) De praesentia Dei scripsi librum, ubi nostra intentio contra haeresim Pelagianam maxime vigilat, non expresse nominatam: sed in eo etiam de praesentia naturae, quem Deum verum et summum dicimus, et de templo ejus operose ac subtiliter disputatur. Hic liber sic incipit: « Fateor me, frater dilectissime Dardane. » DE PRAESENTIA DEI LIBER, SEU EPISTOLA CLXXXVII . Respondet ad duas quaestiones Dardani,", + "candidate_score": 0.668134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.668126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_23_25", + "bdc_text": "Neo certe dubium est , instinctu afflatuque spiritus sancti divinitus scriptas esse : adeo nihil non spirituale et divinum conlinebant : adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.667922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19_21", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_237", + "psc_text": "epistola mea scripturi estis, aliud quod non accipiendo scripsistis. Quod cum laetissime legerimus, defuisset nobis certe ista laetitia, si, ut optavimus maximeque voluimus, cito ad vestram Sanctitatem nostrae litterae permeassent. Nunc vero et haec habere scripta, et illa sperare rescripta, gaudio cumulatiore delectat. Ita nec nostra culpa accusari potest, et Domini largior benignitas fecit quod nostro desiderio conducibilius esse judicavit. 2. Sanctos fratres Romanum et Agilem, aliam epistolam vestram, audientem voces atque reddentem, et suavissimam partem vestrae praesentiae, sed qua vobis visendis inhiaremus avidius, cum magna in Domino jucunditate suscepimus. Unde, aut quando, aut quomodo vel vos praestare, vel nos possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta", + "candidate_score": 0.667133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.666653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_42_44", + "bdc_text": "Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur . Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_541", + "psc_text": "occasionem tuam sine aliquo odio convenimus, hoc circa eum servantes quod Apostolus dicit: Servum autem Domini litigare non oportet, sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes; ne forte det illis Deus poenitentiam ad cognoscendam veritatem, et resipiscant de diaboli laqueis, captivati ab ipso in ipsius voluntatem (II Tim. II, 24-26). Si ergo aliquid aspere diximus, non ad amaritudinem dissensionis, sed ad correctionem dilectionis valere cognoscat. Incolumis vivas in Christo, dilectissime et honorabilis frater. DE DUABUS EPISTOLIS PROXIME SEQUENTIBUS. (LIB. II RETRACT. CAP. XX.) Libri duo quorum est titulus « Ad inquisitiones Januarii, » multa de Sacramentis continent disputata, sive quae universaliter, sive quae partiliter, id est non peraeque in omnibus locis observat Ecclesia, nec tamen commemorari omnia potuerunt, sed satis ad inquisita responsum est: quorum librorum prior, epistola est, habet quippe in capite quis ad quem scribat; sed ideo inter libros annumeratur hoc opus, quoniam", + "candidate_score": 0.666534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18_20", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando . Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.665842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3319", + "psc_text": "epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas ista tua prolixiora scripta vel exsultatione legisse, vel cura, ut legantur, quibus valuimus aliis obtulisse, atque adhuc quibus valemus offerre! Quid enim gratius legi vel audiri potest, quam gratiae Dei tam pura defensio adversus inimicos ejus, ex ore ejus, qui eorumdem inimicorum magni momenti patronus ante jactabatur? aut unde uberiores Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime", + "candidate_score": 0.665103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_42_44", + "bdc_text": "Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur . Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.664542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_49_51", + "bdc_text": "Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus . Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset . Haec igitur fuit earum literarum summa :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.664407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_7", + "bdc_text": "Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3229", + "psc_text": "utique praeter Hebraeam gentem, in caeteris etiam omnibus gentibus constitutos, nondum fideles, nondum baptizatos. Quomodo ergo Dei filios, nisi secundum praedestinationem, secundum quam et Apostolus dicit quod nos elegerit Deus in Christo, ante constitutionem mundi (Eph. I, 4)? Illa vero in unum congregatio factura eos erat filios Dei. Neque enim in unum dictum est aliquem corporalem locum, cum de tali vocatione gentium propheta praedixerit, Et adorabunt eum, unusquisque de loco suo, omnes insulae gentium (Soph. II, 11); sed congregaret in unum dictum est, in unum spiritum, et in unum corpus, cujus unum caput est Christus. Talis congregatio aedificatio est templi Dei. Talem congregationem non generatio carnalis, sed regeneratio spiritualis facit. CAPUT XIII. 38. Habitat itaque in singulis Deus tanquam in templis suis, et in omnibus simul in unum congregatis, tanquam in templo suo. Quod templum quamdiu sicut arca Noe in hoc saeculo fluctuat, fit quod in Psalmo scriptum est, Dominus", + "candidate_score": 0.663264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_4_6", + "bdc_text": "Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem . Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3545", + "psc_text": "Domino servaretur. Quando enim sol obscurabitur, et luna non dabit lumen suum, et stellae cadent de coelo, et virtutes coelorum movebuntur, sicut ab aliis duobus Evangelistis hic locus commemoratus est, Ecclesia non apparebit; impiis tunc persecutoribus ultra modum saevientibus, et remoto timore, tanquam arridente mundi felicitate dicentibus, Pax et securitas: tunc stellae cadent de coelo, et virtutes coelorum movebuntur; quoniam multi, qui gratia fulgere videbantur, persequentibus cedent et cadent, et quidem fideles fortissimi turbabuntur. Ideo autem secundum Matthaeum et Marcum post tribulationem dierum illorum dicitur hoc futurum, non quia transacta tota illa persecutione accident ista; sed quia praecedet tribulatio, ut sequatur quorumdam defectio: et quia per omnes dies illos ita fiet, propterea post tribulationem dierum illorum, sed tamen in eisdem diebus fiet. 40. Quod ergo dictum est secundum Lucam, Et in terris pressura gentium, gentes voluit intelligi, non pertinentes ad semen Abrahae, in quo benedicentur omnes gentes (Id. XXII, 18),", + "candidate_score": 0.663191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_93", + "bdc_text": "Vestri nominis amantissimi et ad omne in vos officium paratissimi fratres vestri in Domino ac symmystae Decanus ac caeteri classis Neocomensis ministri in verbo Domini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.662749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_11_13", + "bdc_text": "Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est : sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_500", + "psc_text": "alia duo (Matth. V, 41), tantae nobis ingeruntur ut vix respirare possimus: credentes tamen quod ille in cujus conspectu intrat gemitus compeditorum (Psal. LXXVIII, 11), perseverantes nos in eo ministerio, in quo dignatus est collocare cum promissa mercede, adjuvantibus orationibus vestris ab omni angustia liberabit. 2. Vos autem, fratres, exhortamur in Domino ut propositum vestrum custodiatis, et usque in finem perseveretis: ac si quam operam vestram mater Ecclesia desideraverit, nec elatione avida suscipiatis, nec blandiente desidia respuatis; sed miti corde obtemperetis Deo, cum mansuetudine portantes eum qui vos regit, qui dirigit mites in judicio, qui docet mansuetos vias suas (Psal. XXIV, 9). Nec vestrum otium necessitatibus Ecclesiae praeponatis, cui parturienti si nulli boni ministrare vellent, quomodo nasceremini, non inveniretis. Sicut autem inter ignem et aquam tenenda est via, ut nec exuratur homo nec demergatur; sic inter apicem superbiae et voraginem desidiae iter nostrum temperare debemus, sicut scriptum est: Non declinantes,", + "candidate_score": 0.660908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_86_88", + "bdc_text": "adeoque futura videbatur quasi seminarium et origo quaedam ad nova schismata semper excitanda . Tandem igitur , quemadmodum a Bernonsibus constitutum fuerat , ad populi suffragia deventum est . Nostri fere dimidia ex parte euperiores fuerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1094", + "psc_text": "rectos corde (Psal. X, 3). Sed etiam tunc in suis firmissimis eminet. Et si aliqua in his verbis divinis distributio facienda est, fortasse non frustra dictum sit de semine Abrahae, Sicut stellae coeli, et sicut arena, quae est ad oram maris: ut in stellis coeli pauciores, firmiores, clarioresque intelligantur; in arena autem maritimi littoris magna multitudo infirmorum atque carnalium, quae aliquando tranquillitate temporis quieta et libera apparet, aliquando autem tribulationum et tentationum fluctibus operitur atque turbatur. 31. Tale tunc erat tempus de quo scripsit Hilarius , unde putasti insidiandum contra testimonia tot divina, tanquam perierit Ecclesia de orbe terrarum. Potes hoc modo dicere nec tot Ecclesias Galatiae tunc fuisse, quando dicebat Apostolus: O stulti Galatae, quis vos fascinavit, ut cum spiritu coeperitis, nunc carne consummemini (Gal. III, 1)? Sic enim calumniaris docto viro, qui tardicordes et timidos graviter increpabat, quos iterum parturiebat, donec Christus formaretur in eis (Id. IV, 19).", + "candidate_score": 0.660519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_42_44", + "bdc_text": "Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur . Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4201", + "psc_text": "Domino salutem. 1. Lectis litteris Reverentiae tuae, et earum perlatore interrogato quae interroganda restabant, vehementer dolui sic te voluisse agere cum marito, ut aedificium continentiae, quod in eo jam construi coeperat, amissa perseverantia in adulterit ruinam miserabiliter laberetur. Cum enim lugendus esset, si post continentiam votam Deo, jamque actu ipso moribusque susceptam, reverteretur ad conjugis carnem; quanto magis nunc demersus in interitum profundiorem lugendus est, qui tam abrupta dissolutione moechatur, iratus tibi, perniciosus sibi, tanquam in te acerbius saeviat, si ipse pereat? Hoc autem tantum mali accidit, dum tu ejus animum non qua debuisti moderatione tractasti: quia etsi carnali consortio jam ex consensu vobis non miscebamini, in caeteris tamen rebus conjugali obsequio viro tuo mulier servire debuisti; praesertim cum ambo essetis membra corporis Christi. Et utique si maritum infidelem fidelis habuisses, agere te conversatione subdita oportuit, ut eum Domino lucrareris, sicut Apostoli monuerunt. 2. Omitto enim quod ipsam continentiam, illo", + "candidate_score": 0.660505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.660347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_48_50", + "bdc_text": "Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint . Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus . Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.659532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_88_90", + "bdc_text": "Nostri fere dimidia ex parte euperiores fuerunt . Confecta res est ( quod soli Domino acceptum ferre debemus ) adeo facile , adeo pacifice ut iam non appareret ullum unquam dissidium intervenisse . Haec ideo , fratres optimi , pluribus verbis exposuimus , ne quid molestiae vobis afferret eius historiae ignoratio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1061", + "psc_text": "ipse Dominus nocentem Judam usque ad condignum ejus exitum toleravit, et eum sacram coenam cum innocentibus communicare permisit; sicut tolerarunt Apostoli eos qui per invidiam, quod ipsius diaboli vitium est, Christum annuntiabant (Philipp. I, 15-18); sicut toleravit Cyprianus collegarum avaritiam, quam secundum Apostolum appellat idololatriam (Coloss. III, 5.) Postremo quidquid tunc inter illos episcopos gestum est, etiamsi forte ab aliquibus eorum sciebatur, si non sit acceptio personarum nunc ab omnibus ignoratur. Cur ergo non ab omnibus pax amatur? Haec facillime cogitare possetis, aut fortasse etiam cogitatis. Sed melius erat ut amaretis possessiones terrenas, quas timendo perdere cognitae veritati consentiretis, quam ut amaretis vanissimam hominum gloriam, quam vos putatis perdere, si cognitae veritati consenseritis. CAPUT V. 16. Vides itaque jam, ut opinor, non esse considerandum quod quisque cogitur, sed quale sit illud quo cogitur, utrum bonum an malum: non quo quisque bonus possit esse invitus; sed timendo quod non vult pati,", + "candidate_score": 0.659099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19_21", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.658904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2_4", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3949", + "psc_text": "eis necessarium ministerium valeat exhiberi? 12. Quanquam, o si inter Dei ministros inde sit disceptatio, qui eorum maneant, ne fuga omnium, et qui eorum fugiant, ne morte omnium deseratur Ecclesia! Tale quippe certamen erit inter eos, ubi utrique ferveant charitate, et utrique placeant charitati. Quae disceptatio si aliter non potuerit terminari, quantum mihi videtur, qui maneant et qui fugiant, sorte legendi sunt. Qui enim dixerint se potius fugere debere, aut timidi videbuntur, quia imminens malum sustinere noluerunt; aut arrogantes, quia se magis qui servandi essent, necessarios Ecclesiae judicarunt. Deinde, fortassis ii qui meliores sunt, eligent pro fratribus animas ponere; et hi servabuntur fugiendo, quorum est minus utilis vita, quia minor consulendi et gubernandi peritia: qui tamen si pie sapiunt, contradicent eis quos vident et vivere potius oportere, et magis mori malle quam fugere. Ideo, sicut scriptum est, Contradictiones sedat sortitio, et inter potentes definit (Prov. XVIII, 18): melius enim Deus", + "candidate_score": 0.658711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3780", + "psc_text": "litteras meas nec aspernanter sumas, et salubriter legas. Si hanc exaudit pro te orationem meam, etiam de te gratiarum actionem donat ut offeram. Quod si impetro, procul dubio non contradices huic ipsi principio epistolae meae. Hoc enim pro te oro, ut sis rectae fidei. Si hoc ergo pro charis nostris non tibi displicet ut oremus, si hanc orationem recognoscis esse christianam, si et tu pro charis tuis talia vel orare te recolis, vel orare te debere cognoscis; quomodo dicis quod te audio dicere, Ut recte credamus in Deum et Evangelio consentiamus, non esse donum Dei, sed hoc nobis esse a nobis, id est ex propria voluntate, quam nobis in nostro corde non operatus est ipse? Et ad hoc, cum audieris, Quid est ergo quod ait Apostolus, Deus in vobis operatur et velle, et perficere (Philipp. II, 13)? respondes, Per legem suam, per Scripturas suas, Deum operari ut velimus, quas vel", + "candidate_score": 0.658671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_50_52", + "bdc_text": "Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset . Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.658457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_7", + "bdc_text": "Quid enim , per Deum immortalem , futurum erat de nobis homunculis si loco is motus esset quo uno , secundum Deum , omnes ecclesiae huius linguae nostratis tanquam columna validissima nituntur ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3225", + "psc_text": "Non est enim aliud Dei mysterium, nisi Christus, in quo oporteat vivificari mortuos in Adam; quia sicut in Adam omnes moriuntur, sic et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 22), quemadmodum superius disseruimus. CAPUT XII. 35. Quamobrem Deus, qui ubique praesens est, et ubique totus, non in omnibus habitat, sed in eis tantum quos efficit beatissimum templum suum, vel beatissima templa sua, eruens eos a potestate tenebrarum, et transferens in regnum Filii charitatis suae (Coloss. I, 13), quod incipit a regeneratione. Aliter autem dicitur templum ejus in significatione, cum fit per manus hominum de rebus inanimis, sicut tabernaculum, lignis, velis, pellibus atque hujusmodi mobilibus; sicut etiam per Salomonem regem, templum lapidibus, lignis, metallis constructum: aliter vero re ipsa vera quae illis significationibus figurata est. Unde dicitur, Et vos tanquam lapides vivi, aedificamini domus spiritualis (I Petr. II, 5): et unde item scriptum est, Nos enim templa Dei vivi sumus,", + "candidate_score": 0.658301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19_21", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.65756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_54_56", + "bdc_text": "Eae Bernensium Uterae ab universa fere concione mirifico applausu probatae sunt . Censet populus ex literarum sententia pastorem in suo ministerio retinendum confirmandumque in perpetuum . Praeterea ex populi consensu ac suffragiis decernit senatus et quatuor consules ut in eandem sententiam ad D. D. Bernenses rescribatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_770", + "psc_text": "Utique oportet convenire multitudinem; audierunt enim te supervenisse. Hoc ergo fac quod tibi dicimus. Sunt nobis viri quatuor votum habentes super se; his assumptis, sanctifica te cum ipsis, et impende in eos ut radant capita; et scient omnes quia quae de te audierunt falsa sunt, sed ambulas et ipse custodiens Legem. Tunc Paulus, assumptis viris, postera die purificatus, cum illis intravit in templum, annuntians expletionem dierum purificationis, donec offerretur pro unoquoque eorum oblatio » (Act. XXI, 17-26). O Paule, et in hoc te rursus interrogo; cur caput raseris, cur nudipedalia exercueris de cerimoniis Judaeorum, cur obtuleris sacrificia, et secundum Legem hostiae pro te fuerint immolatae? Utique respondebis: Ne scandalizarentur qui ex Judaeis crediderant. Simulasti ergo Judaeum ut Judaeos lucrifaceres; et hanc ipsam simulationem Jacobus et caeteri te docuere presbyteri: sed tamen evadere non potuisti. Orta enim seditione cum occidendus esses, raptus es a tribuno, et ab eo missus Caesaream, sub", + "candidate_score": 0.657556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19_21", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta et dura, multo tamen leviora nuntiata sunt. Plus sane quam dici potest miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint, nec epistola tua quidquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit; quae utique per viscera charitatis et nostrae sunt; nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est", + "candidate_score": 0.657324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2802", + "psc_text": "referas, ignorat eos quibus dicturus est, Non novi vos (Luc. XIII, 27); sed eorum improbatio hoc verbo insinuata est. 3. Cum autem Dominus dicat, Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8), eaque visio nobis in fine summum praemium promittatur; non est metuendum, si nunc ad liquidum, quae de Dei natura credimus, conspicere non valemus, ne inde sit dictum, Qui ignorat, ignorabitur. Quia enim in sapientia Dei non cognovit mundus per sapientiam Deum, placuit Deo per stultitiam praedicationis salvos facere credentes. Haec stultitia praedicationis, ac stultum Dei, quod sapientius est hominibus (I Cor. I, 21, 25), multos contrahit ad salutem, ut non solum qui nondum certa valent intelligentia conspicere naturam Dei, quam fide tenent, verum etiam qui nondum in ipsa anima sua ita incorpoream substantiam a corporis generalitate discernunt, quemadmodum certi sunt se vivere, nosse, velle, ideo non sint alieni a salute, quam stultitia illa praedicationis fidelibus confert.", + "candidate_score": 0.656754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_58_60", + "bdc_text": "Pauci fuere ex adversa parte qui praefectum provinciae tunc absentem exspectandum esse dicerent , eamque rescriptionem in adventum eius differendam , propterea quod ipse cum legatis Bernensibus de illa duorum mensium dilatione pronunciasset . Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt . Inde factum est ut postea varia quidem sed levia dissidia emerserint , et concordia illa , quamvis publice confecta esset , turbata fuerit nec satis rata firmaque potuerit permanere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_401", + "psc_text": "viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel suspicabatur, vel, ut ipsi asserunt, simulabat, tanto magis Secundus, si verae pacis custos esse voluisset, cavere debuit ne damnarentur absentes, qui judicio eorum omnino interesse noluerunt. Neque enim de presbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis, sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum judicio, praesertim apostolicarum Ecclesiarum, causam suam integram reservare; ubi contra eos sententiae dictae in absentes, nullo modo aliquid valerent, quando eorum judicium non primo aditum postea deseruerunt, sed suspectum semper habitum nunquam adire voluerunt. 8. Haec res maxime sollicitare debuit Secundum qui tunc erat primas, si propterea concilium regebat, ut paci consuleret; facile enim fortassis rabida", + "candidate_score": 0.656731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19_21", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint . Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238", + "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto", + "candidate_score": 0.656691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_3_5", + "bdc_text": "Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur . Quo tempore quisquis tantum spectaret hominum vires et consilia nihil aliud exspectabat quam omnibus horis quasi imminentem fratris nostri expulsionem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3049", + "psc_text": "violentias a clericis, vel a Circumcellionibus, vel populis eorum, Ecclesia catholica pateretur: ut scilicet post protestationem Catholicorum qui fuissent ista perpessi, jam cura ordinum ad persolvendam multam episcopi sive ministri caeteri tenerentur. Ita enim existimabamus eis territis, et nihil tale facere audentibus, posse libere doceri et teneri catholicam veritatem, ut ad eam cogeretur nemo, sed eam qui sine formidine vellet, sequeretur, ne falsos et simulatores catholicos haberemus. Et quamvis aliis fratribus aliud videretur, jam aetate gravioribus, vel multarum civitatum et locorum exempla cernentibus, ubi firmam et veram catholicam videbamus, quae tamen ibi talibus beneficiis Dei constituta esset atque firmata, dum per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis", + "candidate_score": 0.656464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_27", + "bdc_text": "Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238", + "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto", + "candidate_score": 0.656296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_43_45", + "bdc_text": "Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat . Hae quum redditae essent , magistratui visum est ut intra paucos dies uterque senatus cogeretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.656139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_10_12", + "bdc_text": "Et quanquam plerisque non adeo magni momenti videretur , si pacifice et cum omnium gratia decederet , hoc tamen illi semper erat in ore , ut mille mortes , si posset fieri , obire mallet quam sponte consentire ut ipso quasi connivente ecclesia Dei aliquid detrimenti caperet , praesertim ubi sanctissimum ius atque honos divini ministerii aliqua ex parte violaretur . Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est : sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_697", + "psc_text": "periculosissimum scandalum commovere; cupiens videlicet serenitatem gaudii nostri, quae nobis de bono vestrae conversionis oborta est, foeda innubilare tristitia. Sed Dominus Deus noster misericors et miserator, consolans afflictos, nutriens parvulos, curans infirmos, ad hoc eum aliquid posse permisit, ut rem correctam multo amplius laetaremur, quam dolebamus afflictam. Longe est quippe gloriosius episcopatus sarcinam propter Ecclesiae vitanda pericula deposuisse, quam propter regenda gubernacula suscepisse. Ille quippe se honorem, si pacis ratio pateretur, digne accipere potuisse demonstrat, qui acceptum non defendit indigne. Voluit ergo Deus, etiam per fratrem tuum, filium nostrum Maximianum, ostendere inimicis Ecclesiae suae, esse in visceribus ejus, qui non sua quaerant, sed quae Jesu Christi. Neque enim illud ministerium dispensationis mysteriorum Dei, victus aliqua saeculari cupiditate deseruit, sed pacifica permotus pietate deposuit, ne propter ejus honorem foeda et periculosa, aut fortasse etiam perniciosa in membris Christi dissensio nasceretur. Quid enim esset caecius et omni exsecratione dignius, quam propter Ecclesiae", + "candidate_score": 0.655141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_49_51", + "bdc_text": "Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus . Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset . Haec igitur fuit earum literarum summa :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2979", + "psc_text": "2. Si ergo sunt aliqui, quos in sui defensionem perversitas tanta devinxit, qui huic se dogmati dedant atque conjungant, sperantes hoc ad catholicam pertinere doctrinam, quod abhorrens longius et penitus approbatur adversum, infecti illorum et monitis et verbis ut laberentur inducti, quatenus ad rectum viae tramitem redeant festinabunt, ne diutius mentem obsidens velut eorum sensibus pastus error invadat. Nam si Pelagius quocumque restitit loco, eorum animos qui facile vel simpliciter crederent disputanti, hac affirmatione decepit: seu hac illi in urbe sint (quos nescientes nec manifestare possumus nec negare, cum et si sunt lateant, nec aliquando audeant vel illum praedicantem ista defendere, vel talia aliquo nostrorum praesente jactare, nec in tanta populi multitudine deprehendi aliquis facile, nec alicubi possit agnosci), sive in quovis terrarum loco degant; Dei nostri misericordia gratiaque credimus quod facile corrigantur, audita ejus damnatione qui fuerit pertinax et resistens hujus dogmatis auctor inventus; nec interest ubi isti fuerint,", + "candidate_score": 0.6549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_37", + "bdc_text": "Quae res profecto non parum consolationis et ad causam adiumenti nobis attulit , propterea quod permulti simplices et illius satanicae fraudis ignari ( qui initio ab ipsis tragoediae autoribus specie veritatis seducti ac depravati fuerant ) eo tempore resipiscerent erroremque et culpam faterentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3023", + "psc_text": "secta, ubi per doctrinas daemoniorum mendaciloquorum mala ista didicerunt, prius eripiuntur inviti, ut in Catholica postea bonis praeceptis et moribus sanentur assueti. Nam multi eorum quorum jam in unitate Christi, pium fidei fervorem charitatemque miramur, cum magna laetitia Deo gratias agunt quod illo errore caruerunt, ubi mala ista bona putaverunt: quas gratias modo volentes non agerent, nisi prius etiam nolentes ab illa nefaria societate discederent. Quid de illis dicamus, qui nobis quotidie confitentur quod jam olim volebant esse catholici; sed inter eos habitabant, inter quos id quod volebant esse non poterant per infirmitatem timoris, ubi si unum verbum pro Catholica dicerent, et ipsi et domus eorum funditus everterentur? Quis est tam demens, qui neget istis debuisse per jussa imperialia subveniri, ut de tanto eruerentur malo, dum illi quos timebant timere coguntur, et eodem timore aut etiam ipsi corriguntur, aut certe cum se correctos esse confingunt, correctis parcunt, a quibus antea", + "candidate_score": 0.654752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_2_4", + "bdc_text": "Qua in re quis erit tam stupidus qui non maximopere admiretur ipsius Dei nostri potentiam bonitatem ac providentiam , ut qui in summa rerum desperatione tam opportune , tam mirabiliter suis adesse noverit ? Nam in hoc Farelli , optimi fratris , negotio , quo periclitabatur sacrosancti huius ministerii autoritas , rem eo redactam esse aliquando vidimus ut etiam optimi quique praeter unum aut alterum , censerent expedire , ut is cum bona pace ac testimonio civitatis , relicta huius ecclesiae administratione , alio quam primum demigraret . Quin etiam interdum verebamur ne quo furore ac tumultu praecipiti res ad arma et bellum civile verteretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3945", + "psc_text": "manere autem in carne, necessarium propter vos (Philipp. I, 23). 10. Hic forte quis dicat ideo debere Dei ministros fugere talibus imminentibus malis, ut se pro utilitate Ecclesiae temporibus tranquillioribus servent. Recte hoc fit a quibusdam, quando non desunt alii per quos suppleatur ecclesiasticum ministerium, ne ab omnibus deseratur; quod fecisse Athanasium supra diximus: nam quantum necessarium fuerit Ecclesiae, quantumque profuerit, quod vir ille mansit in carne, catholica fides novit, quae adversus Arianos haereticos ore illius et amore defensa est. Sed quando est commune periculum, magisque timendum est ne quisquam id facere credatur, non consulendi voluntate, sed timore moriendi, magisque fugiendi obsit exemplo, quam vivendi prosit officio, nulla ratione faciendum est. Denique sanctus David, ne se committeret periculis praeliorum, et fortassis exstingueretur, sicut ibi dictum est, lucerna Israel (II Reg. XI, 17), a suis hoc petentibus sumpsit, non ipse praesumpsit; alioquin multos imitatores fecisset ignaviae, qui eum crederent hoc fecisse", + "candidate_score": 0.654718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.653842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_54_56", + "bdc_text": "Eae Bernensium Uterae ab universa fere concione mirifico applausu probatae sunt . Censet populus ex literarum sententia pastorem in suo ministerio retinendum confirmandumque in perpetuum . Praeterea ex populi consensu ac suffragiis decernit senatus et quatuor consules ut in eandem sententiam ad D. D. Bernenses rescribatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_863", + "psc_text": "consuetudinem ingredi. Quid ergo est? Utique oportet convenire multitudinem; audierunt enim te supervenisse. Hoc ergo fac, quod tibi dicimus. Sunt nobis viri quatuor votum habentes super se; his assumptis, sanctificate cum ipsis, et impende in eos ut radant capita; et scient omnes quia quae de te audierunt falsa sunt, sed sequeris et ipse custodiens legem. De Gentibus autem qui crediderunt, nos mandavimus, judicantes nihil ejusmodi servare illos, nisi ut se observent ab idolis immolato, et a sanguine, et a fornicatione (Act. XXI, 20-25). Non opinor, obscurum est, et Jacobum hoc ideo monuisse, ut scirent falsa esse quae de illo audierant hi, qui cum in Christum ex Judaeis credidissent, tamen aemulatores erant Legis, ne per doctrinam Christi velut sacrilega, nec Deo mandante conscripta damnari putarentur quae per Moysen patribus fuerant ministrata. Hoc enim de Paulo jactaverant, non illi qui intelligebant quo animo a Judaeis fidelibus observari tunc ista deberent, propter commendandam", + "candidate_score": 0.653526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_58_60", + "bdc_text": "Pauci fuere ex adversa parte qui praefectum provinciae tunc absentem exspectandum esse dicerent , eamque rescriptionem in adventum eius differendam , propterea quod ipse cum legatis Bernensibus de illa duorum mensium dilatione pronunciasset . Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt . Inde factum est ut postea varia quidem sed levia dissidia emerserint , et concordia illa , quamvis publice confecta esset , turbata fuerit nec satis rata firmaque potuerit permanere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.653272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_25", + "bdc_text": "adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.652744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_49_51", + "bdc_text": "Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus . Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset . Haec igitur fuit earum literarum summa :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.652033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.651987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_49_51", + "bdc_text": "Cuius gravissima oratione in senatu audita continuo in hanc urbem tabellarium remittunt cum literis quibus apertius explicabatur sententia eius pronunciationis de qua supra mentionem fecimus . Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset . Haec igitur fuit earum literarum summa :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.649371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.649237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_446", + "psc_text": "nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura praedixerat, se terrarum orbe diffunderet, an illa quam pars exigua vel Afrorum vel Africae contineret. Hic primo asserere conatus est, ubique terrarum esse communionem suam. Quaerebam utrum epistolas communicatorias, quas formatas dicimus, posset quo vellem dare, et affirmabam, quod manifestum erat omnibus, hoc modo facillime illam terminari posse quaestionem. Parabam autem, ut si consentiret, ad illas ecclesias a nobis tales litterae mitterentur, quas in apostolicis auctoritatibus pariter legeremus illo jam tempore fuisse fundatas. 4. Sed quia res aperte falsa erat, permixtis verbis cito inde discessum est; inter quae verba evangelicam illam Domini admonitionem commemoravit, qua dixit: Cavete a pseudoprophetis; multi", + "candidate_score": 0.648275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_22", + "bdc_text": "Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3694", + "psc_text": "aeternum minatur, in hoc tamen saeculo bona tanta largitur; Qui facit oriri solem suum super bonos et malos, et pluit super justos et injustos (Matth. V, 45): breviter enim aliquid dictum est, ut plura cogitentur. Quam multa enim habeant impii in hac vita munera et dona gratuita ab illo quem contemnunt, enumerare quis potest? Inter quae illud magnum, quod exemplis interpositarum tribulationum quas hujus saeculi dulcedini tanquam bonus medicus miscet, admonet eos, si attendere velint, fugere ab ira ventura; et cum in via sunt, id est in hac vita, concordare cum sermone Dei, quem sibi adversarium fecerunt male vivendo. Quid ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes", + "candidate_score": 0.647736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_50_52", + "bdc_text": "Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset . Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.647608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_25", + "bdc_text": "adeo erant piae , eruditae , plenae fraterno amore , eloquentia minime fucata , divino consilio , sincera doctrina , denique omni consolatione , et admonitionibus sanctissimis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2399", + "psc_text": "doctrina studium, in religione sinceritas, in conjugio pudicitia, in judicio continentia; erga inimicos patientia, erga amicos affabilitas, erga sanctos humilitas, erga omnes charitas; in beneficiis praestandis facilitas, in petendis pudor, in recte factis amor, in peccatis dolor! Quantum decus honestatis, qui splendor gratiae, quae cura pietatis; quae in subveniendo misericordia, in ignoscendo benevolentia, in orando fiducia! Quod salubriter sciebat, qua modestia loquebatur! quod inutiliter nesciebat, qua diligentia scrutabatur! Quantus in eo contemptus rerum praesentium! quanta spes et desiderium bonorum aeternorum! Ne relictis omnibus saecularibus actionibus susciperet cingulum militiae christianae, vinculum praepediebat uxorium, quo jam innodatus coeperat concupiscere meliora, quando jam non licebat illa, quamvis inferiora, disrumpere. 9. Quodam die frater ejus, cum jam pariter in custodia tenerentur, ait illi: Si ego haec pro meritis patior peccatorum meorum; tu, cujus vitam novimus, tam attente ferventerque christianam, quibus malis meritis ad ista perductus es? At ille: Parvumne, inquit, mihi existimas conferri divinitus", + "candidate_score": 0.647377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_43_45", + "bdc_text": "Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia . Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat . Hae quum redditae essent , magistratui visum est ut intra paucos dies uterque senatus cogeretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.647029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_50_52", + "bdc_text": "Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset . Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1348", + "psc_text": "8. Scitote quod primi majores vestri causam Caeciliani ad imperatorem Constantinum detulerunt. Exigite hoc a nobis, probemus vobis; et si non probaverimus, facite de nobis quidquid potueritis. Sed quia Constantinus non est ausus de causa episcopi judicare, eam discutiendam atque finiendam episcopis delegavit. Quod et factum est in urbe Roma praesidente Melchiade episcopo illius Ecclesiae cum multis collegis suis. Qui cum Caecilianum innocentem pronuntiassent, et Donatum qui schisma Carthagini fecerat, sententia percussissent, iterum vestri ad Imperatorem venerunt, de judicio episcoporum, in quo victi fuerant, murmurarunt. Quomodo enim potest malus litigator laudare judices, quibus judicantibus victus est? Iterum tamen clementissimus Imperator alios judices episcopos dedit apud Arelatum galliae civitatem, et ab ipsis vestri ad ipsum Imperatorem appellarunt, donec etiam ipse causam cognosceret, et Caecilianum innocentem, illos calumniosos pronuntiaret. Nec sic toties victi quieverunt, sed de Felice Aptungitano, per quem Caecilianus fuerat ordinatus, quotidianis interpellationibus ipsi Imperatori taedium fecerunt, dicentes eum esse", + "candidate_score": 0.646235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_50_52", + "bdc_text": "Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset . Haec igitur fuit earum literarum summa : Quidquid antehac de causa Farelli a nostris legatis pronunciatum est senatus eo demum pertinere voluit ut praesens populi furor ac tumultus compesceretur , atque interea populus ipse , si fieri posset , cum pastore suo rediret in gratiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_393", + "psc_text": "mihi ad defensionem testis haec epistola in judicio Dei, qui novit quo animo fecerim, et qui dixit: Beati pacifici, quia ipsi filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9). CAPUT II. 3. Ergo ut meminisse dignamini, cum essemus in vestra civitate, et nonnulla vobiscum de communione christianae unitatis ageremus, prolata sunt a partibus vestris Gesta quaedam, quibus recitatum est quod septuaginta ferme episcopi Caecilianum quondam nostrae communionis episcopum Carthaginensis Ecclesiae cum suis collegis et ordinatoribus damnaverunt. Ubi etiam Felicis Aptungitani causa multo prae caeteris invidiosius et criminosius ventilata est. Quae cum essent cuncta perlecta, respondimus non esse mirandum, si homines qui tunc illud schisma fecerunt, non sine confectione Gestorum, eos in quos fuerant ab aemulis et perditis concitati, absentes causa incognita, temere damnandos esse putaverunt. Nos autem alia habere Gesta ecclesiastica, in quibus Secundus Tigisitanus, qui tunc agebat in Numidia primatum, praesentes et confessos traditores reliquit Deo judicandos, et eos in episcopalibus", + "candidate_score": 0.646115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.644124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20_22", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ? Quam opportune , quam in ipso tempore nobis redditae sunt ? Quid utilius , quid iucundius nobis contingere potuit ab optimo maximo Deo , praesertim miserrimis illis ac turbulentissimis temporibus ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3748", + "psc_text": "per quos vobis non rescripsimus ista, sed scripsimus. Nullas enim ad nos vestrae Charitatis litteras attulerunt: tamen suscepimus eos, quoniam simplicitas eorum satis indicabat nihil illos nobis potuisse confingere. Ideo autem festinaverunt, ut apud vos agerent Pascha, quo possit, adjuvante Domino, tam sanctus dies vestram pacem quam dissensionem potius invenire. 6. Melius autem facitis (quod multum rogo), si ipsum a quo dicunt se fuisse turbatos, ad me mittere non gravemini. Aut enim non intelligit librum meum, aut forte ipse non intelligitur, quando difficillimam quaestionem et paucis intelligibilem solvere atque enodare conatur. Ipsa est enim quaestio de gratia Dei, quae fecit ut homines non intelligentes putarent apostolum Paulum dicere: Faciamus mala, ut veniant bona (Rom. III, 8). Unde apostolus Petrus in secunda Epistola sua, Quapropter, inquit, charissimi, haec exspectantes satagite inviolati et immaculati apud eum reperiri in pace; et Domini nostri patientiam salutem existimate: sicut et dilectissimus frater noster Paulus, secundum", + "candidate_score": 0.643633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_65", + "bdc_text": "Verum in eius adventu reliquiae illae factiosorum statim adire hominem , nova inire consilia , copias instaurare , fremere , tumultuari , unumquemque appellare , suffragia viritim colhgere , eos acerbius increpare qui defecerunt , sollicitare Bernenses , breviter omnia miscere ac turbare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_290", + "psc_text": "eum fortisan cogerent, si apud eos manere voluisset. Ab eis vero considera, quaeso te, quam exsecrabiliter fiat, ut quos male viventes ecclesiastica disciplina corripimus, persuadeatur eis ut ad lavacrum alterum veniant, atque ut id accipere mereantur, Paganos se esse respondeant; quae vox ne procederet de ore christiano, tantus sanguis martyrum fusus est: deinde quasi renovati et quasi sanctificati, disciplinae quam ferre non potuerunt, deteriores facti, sub specie novae gratiae, sacrilegio novi furoris insultent. Aut si male facio, per tuam benevolentiam ista corrigenda curare, de me nullus queratur si haec illi perferri in notitiam per codices publicos fecero, qui mihi negari, ut arbitror, in Romana civitate non possunt. Nam cum Deus imperet ut loquamur et praedicemus verbum, et docentes quae non oportet refellamus, et instemus opportune atque importune, sicut dominicis et apostolicis Litteris probo (II Tim. IV, 2, et Tit. I, 9-11), nullus hominum mihi silentium de his rebus persuadendum arbitretur.", + "candidate_score": 0.642735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_86", + "bdc_text": "adeoque futura videbatur quasi seminarium et origo quaedam ad nova schismata semper excitanda .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3519", + "psc_text": "ante nos, et multo magis nos, et magis quam nos qui erunt post nos, donec ad illos veniatur qui erunt, si dici potest, novissimorum novissimi, atque ad ipsum omnino novissimum, quem vult intelligi Dominus, ubi dicit, Et resuscitabo eum in novissimo die (Joan. VI, 40): qui quam longe absit, comprehendi non potest. CAPUT IX. 25. Signa quae in Evangelio futura praedicta sunt, sicut commemorat Sanctitas tua, secundum Lucam (Luc. XXI, 7-33), eadem sunt secundum Matthaeum (Matth. XXIV, 1-44), et secundum Marcum (Marc. XIII). Hi enim tres narrant quae dixerit Dominus, cum interrogatus esset a discipulis suis, quando futura essent quae de templi eversione praedixerat, et quod signum esset adventus ejus, et consummationis saeculi. Non enim discrepant rebus, si alius aliquid dicit quod alius tacet, aut alio modo dicit: magis autem collata invicem juvant, ut legentis intellectus regatur. Sed de omnibus disputare nunc longum est. Interrogantibus enim Dominus ea respondit, quae", + "candidate_score": 0.642544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3474", + "psc_text": "et in Judaea, et in Samaria, et usque ad extremum terrae, et Apostolus hae auctoritate docet: « Sed dico, numquid non audierunt? In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum » (Rom. X, 18). Item: « Propter spem quae reposita est vobis, quam ante audistis in verbo veritatis Evangelii, quod advenit in vos, sicut et in omni mundo est fructificans et crescens » (Coloss. I, 5, 6). Sed ab Apostolis nuntiata fides in gentibus, habuit multos persecutores, ut retenta tardius invalesceret, ut illud impleretur, « Ante haec omnia, primum in vos manus immittent suas, et persequentur, et tradent vos in synagogas et in custodias, ducentes ad reges et ad praesides, propter nomen meum » (Luc. XXI, 12): ut illud impleretur quod scriptum erat; « Et velociter reaedificaberis a quibus destructa es. » Nam ex quo clementissimi imperatores christiani Dei voluntate esse coeperunt; quanquam paulatim fides,", + "candidate_score": 0.642497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_18", + "bdc_text": "Nec enim voluit ecclesiam suam tam acerbo vulnere quassari , hoc potissimum tempore , quum tantam spem nobis ostentavit de regno evangelii sui latius propagando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "Lege enim quid de Petro scripserit Paulus, et quid inde etiam senserit Cyprianus; et non tibi displiceat Ecclesiae mansuetudo, quae membra Christi dispersa colligit, non collecta dispergit: quanquam et illi, qui tunc firmissimi fuerunt, et verba haereticorum insidiosa intelligere potuerunt, pauci quidem in comparatione caeterorum, sed tamen etiam ipsi quidam pro fide fortiter exsulabant, quidam toto orbe latitabant. Ac sic Ecclesia quae per omnes gentes crescit, in frumentis dominicis conservata est, et usque in finem, donec omnino gentes omnes, etiam barbaras teneat, conservabitur. Ipsa est enim Ecclesia in bono semine quod seminavit Filius hominis, et usque ad messem crescere inter zizania, praenuntiavit. Ager autem mundus est, messis finis est saeculi (Matth. XIII, 24-39). 32. Hilarius ergo decem provinciarum Asianarum aut zizania non triticum arguebat, aut ipsum etiam triticum quod defectu quodam periclitabatur, quanto vehementius, tanto utilius arguendum putabat. Habent enim etiam Scripturae canonicae hunc arguendi morem, ut tanquam omnibus dicatur,", + "candidate_score": 0.641948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_67_69", + "bdc_text": "Habebant enim illi hunc ipsum quem paulo ante significavimus prorsus impulsorem , nedum fautorem , qui et consilio et caeteris omnibus modis latenter adiuvabat . Nimis longum ac difficile foret singulatim referre quid moliti essent , quae consilia cepissent , ut supradictum illud senatus consultum de Farello retinendo aut tolleretur penitus aut certe infringeretur . Ad ultimum tamen sua importunitate Dominos Bernenses perpulerunt ut legatos rursus alios mitterent , qui diligenter cognoscerent unde istaec nova turba emersisset , deinde causas cognitas senatui fideliter renunciarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1066", + "psc_text": "Domino in timore, ita profuit, ut nunc alii dicant: Jam hoc volebamus; sed Deo gratias, qui nobis occasionem praebuit jamjamque faciendi, et dilationum morulas amputavit. Alii dicant: Hoc esse verum jam sciebamus; sed nescio qua consuetudine tenebamur: gratias Domino, qui vincula nostra disrupit, et nos ad pacis vinculum transtulit. Alii dicant: Nesciebamus hic esse veritatem, nec eam discere volebamus; sed nos ad eam cognoscendam metus fecit intentos, quo timuimus ne forte sine ullis rerum aeternarum lucris damno rerum temporalium feriremur: gratias Domino, qui negligentiam nostram stimulo terroris excussit, ut saltem solliciti quaereremus quod securi nunquam nosse curavimus. Alii dicant: Nos falsis rumoribus terrebamur intrare, quos falsos esse nesciremus, si non intraremus; nec intraremus, nisi cogeremur: gratias Domino, qui trepidationem nostram flagello abstulit, expertos docuit quam vana et inania de Ecclesia sua mendax fama jactaverit; hinc jam credimus et illa falsa esse, quae auctores hujus haeresis criminati sunt, quando posteri eorum", + "candidate_score": 0.641414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_50", + "bdc_text": "Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2979", + "psc_text": "2. Si ergo sunt aliqui, quos in sui defensionem perversitas tanta devinxit, qui huic se dogmati dedant atque conjungant, sperantes hoc ad catholicam pertinere doctrinam, quod abhorrens longius et penitus approbatur adversum, infecti illorum et monitis et verbis ut laberentur inducti, quatenus ad rectum viae tramitem redeant festinabunt, ne diutius mentem obsidens velut eorum sensibus pastus error invadat. Nam si Pelagius quocumque restitit loco, eorum animos qui facile vel simpliciter crederent disputanti, hac affirmatione decepit: seu hac illi in urbe sint (quos nescientes nec manifestare possumus nec negare, cum et si sunt lateant, nec aliquando audeant vel illum praedicantem ista defendere, vel talia aliquo nostrorum praesente jactare, nec in tanta populi multitudine deprehendi aliquis facile, nec alicubi possit agnosci), sive in quovis terrarum loco degant; Dei nostri misericordia gratiaque credimus quod facile corrigantur, audita ejus damnatione qui fuerit pertinax et resistens hujus dogmatis auctor inventus; nec interest ubi isti fuerint,", + "candidate_score": 0.639948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_82", + "bdc_text": "Sed unum illud denique obstitit quod postularent aliquot ex adversa parte ut concionibus eius interesse non cogerentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_824", + "psc_text": "voluit ille, qui dividit propria unicuique prout vult. 4. Quapropter cum ego noluissem hunc gravissimum dolorem cordis mei vobis perferri in notitiam, ne vos atrociter et inaniter contristando turbarem; fortassis ideo Deus noluit vos latere, ut nobiscum orationibus incumbatis, ut quod ipse in hac causa novit, nos autem nosse non possumus, etiam nobis manifestare dignetur. Nomen autem presbyteri propterea non ausus sum de numero collegarum ejus vel supprimere vel delere, ne divinae potestati, sub cujus examine causa adhuc pendet, facere viderer injuriam, si illius judicium meo vellem praejudicio praevenire: quod nec in negotiis saecularibus judices faciunt, quando causae dubitatio ad majorem potestatem refertur, ut pendente relatione aliquid audeant commutare. Et in episcoporum concilio constitutum est, nullum clericum qui nondum convictus sit, suspendi a communione debere, nisi ad causam suam examinandam se non praesentaverit. Bonifacius tamen hanc humilitatem suscepit, ut nec litteras acciperet, quibus in peregrinatione honorem suum quaereret, ut in", + "candidate_score": 0.639582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_75", + "bdc_text": "Contra vero pars altera , quum iam antea se omnibus modis inferiorem esse perspiceret , non iam de pastore expellendo magnopere laborare videbatur , sed querebatur de nescio quibus verbis quae in suum dedecus palam dicta esse affirmaret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2389", + "psc_text": "neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi. 4. Haec esset et nunc silentii mei causa apud te, quae fuit tunc discessionis meae, si te apud illum egisse crederem, ut tam nefarias ulcisceretur injurias. Credunt ista qui nesciunt quomodo, et quoties, et quae nobis dixeris, cum anxia cura perageremus ut quanto tibi familiarius inhaerebat, quanto ad eum crebrius ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui.", + "candidate_score": 0.63895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_44", + "bdc_text": "Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.63848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_86", + "bdc_text": "adeoque futura videbatur quasi seminarium et origo quaedam ad nova schismata semper excitanda .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3496", + "psc_text": "docet nos Antichristum manifestum futurum: siquidem ipsum videtur aliquanto evidentiori significatione tetigisse interficiendum spiritu oris Domini Jesu Christi; sed post quantum temporis istud erit, nec saltem obscure locutus est. Quisnam sit enim qui modo tenet, vel quid teneat, vel quid sibi velit quod ait, de medio fiat, potest quisque se coarctare ut intelligat, vel aliquatenus suspicetur, quoniam quoquo modo scriptum legit: quamdiu autem teneat, et post quanta temporum spatia de medio fiat, hic omnino tacetur. CAPUT IV. 12. Item Dominus, inquis, in Evangelio increpat Judaeos, dicens: « Et tu, si cognovisses tempus visitationis tuae, forsitan permansisses; nunc autem abscondita sunt de oculis tuis » (Luc. XIX, 42). Sed hoc ad tempus primi adventus Domini pertinet, non secundi, de quo nunc quaestio est. De secundo quippe adventu suo dixit, Non est vestrum scire tempora, non de primo: de illo enim ab eo quaesierunt Discipuli quem sperabant, non de isto quem jam", + "candidate_score": 0.63812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_37", + "bdc_text": "Quae res profecto non parum consolationis et ad causam adiumenti nobis attulit , propterea quod permulti simplices et illius satanicae fraudis ignari ( qui initio ab ipsis tragoediae autoribus specie veritatis seducti ac depravati fuerant ) eo tempore resipiscerent erroremque et culpam faterentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3061", + "psc_text": "in Christi pace laetitias, frequentias, alacritates, et ad hymnos audiendos et canendos, et ad verbum Dei percipiendum celebres hilaresque conventus, multorumque in eis cum dolore magno recordationem praeteriti erroris, et cum gaudio considerationem cognitae veritatis, et cum indignatione et detestatione mendacium magistrorum, quod modo cognoscant de nostris Sacramentis quam falsa jactaverint; multorum etiam in eis confessiones quod olim vellent esse catholici, nec inter homines tanti furoris auderent: horum ergo populorum congregationes per plurimas Africae regiones ab illa perditione liberatorum, si sub uno conspectu videres; tunc diceres nimiae fuisse crudelitatis, si dum timeretur ne homines desperati, et istorum innumerabili multitudini nulla aestimatione comparandi, suis et voluntariis ignibus cremarentur, isti in aeternum perdendi et sempiternis ignibus cruciandi relinquerentur. 33. Si enim duo aliqui in una domo habitarent, quam certissime sciremus esse ruituram, nobisque id praenuntiantibus nollent credere, atque in ea manere persisterent; si eos inde possemus eruere vel invitos, quibus imminentem illam", + "candidate_score": 0.637437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_12", + "bdc_text": "sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_818", + "psc_text": "locutus adjunxit, Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Id. XXIV, 12, 13), cum hac iniquitatis abundantia refrigescentem charitatem viderent, non perturbarentur, non expavescerent, non quasi rebus insperatis et inopinatis contristati deficerent; sed potius videntes accidere, quae futura praedicta sunt ante finem, patienter perseverarent usque in finem, ut securi mererentur regnare post finem in ea vita quae non habet finem. 2. Proinde, charissimi, in isto scandalo, quo de Bonifacio presbytero nonnulli perturbantur, non vobis dico ut non doleatis: qui enim ista non dolent, non est in eis charitas Christi; qui autem etiam de talibus gaudent, abundat in eis malignitas diaboli. Non quia in memorato presbytero apparuit aliquid, quod dignum damnatione judicaretur; sed quia duo de domo nostra talem habent causam, ut unus eorum sine dubio perditus habeatur, et sit alterius fama apud quosdam mala, apud quosdam dubia, etiamsi non sit maculata conscientia. Dolete ista, quoniam dolenda sunt: non tamen", + "candidate_score": 0.637286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_29", + "bdc_text": "Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2113", + "psc_text": "vos absentia nostra contristet. In illa enim Ecclesia sumus, quae propitio Deo, licet usquequaque porrecta et toto orbe diffusa sit, unum tamen corpus est magnum unius capitis magni, quod caput ejus est ipse Salvator, sicut Apostolus dicit (Eph. V, 23, et Coloss. I, 18). De hujus autem capitis glorificatione, quae post ejus resurrectionem futura fuerat, tanto ante propheta praedixit, Exaltare super coelos, Deus; et quia illo super coelos exaltato, Ecclesia ejus omnem terram copiosa fecunditate fuerat impletura, consequenter idem psalmus adjunxit: Et super omnem terram gloria tua (Psal. LVI, 12). Proinde, dilectissimi, stabili mente et firmissimo corde, sub tam excelso capite, in tam glorioso corpore persistamus, in quo invicem membra sumus. Unde etsi remotissimis terris mea longinqua esset absentia, in illo simul essemus, a cujus corporis unitate recedere non debemus. Si enim nos una domus haberet, utique simul esse diceremur: quanto magis simul sumus, cum in uno corpore simul sumus!", + "candidate_score": 0.634524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_58", + "bdc_text": "Pauci fuere ex adversa parte qui praefectum provinciae tunc absentem exspectandum esse dicerent , eamque rescriptionem in adventum eius differendam , propterea quod ipse cum legatis Bernensibus de illa duorum mensium dilatione pronunciasset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_401", + "psc_text": "viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel suspicabatur, vel, ut ipsi asserunt, simulabat, tanto magis Secundus, si verae pacis custos esse voluisset, cavere debuit ne damnarentur absentes, qui judicio eorum omnino interesse noluerunt. Neque enim de presbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis, sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum judicio, praesertim apostolicarum Ecclesiarum, causam suam integram reservare; ubi contra eos sententiae dictae in absentes, nullo modo aliquid valerent, quando eorum judicium non primo aditum postea deseruerunt, sed suspectum semper habitum nunquam adire voluerunt. 8. Haec res maxime sollicitare debuit Secundum qui tunc erat primas, si propterea concilium regebat, ut paci consuleret; facile enim fortassis rabida", + "candidate_score": 0.633063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_12", + "bdc_text": "sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.631322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_44", + "bdc_text": "Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.631215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.630531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_8", + "bdc_text": "Qua tandem ratione , quo animo diu potuissemus in hoc ministerio consistere incolumes ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3945", + "psc_text": "manere autem in carne, necessarium propter vos (Philipp. I, 23). 10. Hic forte quis dicat ideo debere Dei ministros fugere talibus imminentibus malis, ut se pro utilitate Ecclesiae temporibus tranquillioribus servent. Recte hoc fit a quibusdam, quando non desunt alii per quos suppleatur ecclesiasticum ministerium, ne ab omnibus deseratur; quod fecisse Athanasium supra diximus: nam quantum necessarium fuerit Ecclesiae, quantumque profuerit, quod vir ille mansit in carne, catholica fides novit, quae adversus Arianos haereticos ore illius et amore defensa est. Sed quando est commune periculum, magisque timendum est ne quisquam id facere credatur, non consulendi voluntate, sed timore moriendi, magisque fugiendi obsit exemplo, quam vivendi prosit officio, nulla ratione faciendum est. Denique sanctus David, ne se committeret periculis praeliorum, et fortassis exstingueretur, sicut ibi dictum est, lucerna Israel (II Reg. XI, 17), a suis hoc petentibus sumpsit, non ipse praesumpsit; alioquin multos imitatores fecisset ignaviae, qui eum crederent hoc fecisse", + "candidate_score": 0.628363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_38", + "bdc_text": "Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3566", + "psc_text": "gloria, quando dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum (Matth. XXV, 34): et tamen tanquam factum fuisset dictum est, quod certo sciebatur futurum. 51. Multo minus mirandum est quod etiam verbis praesentis temporis usus est in eo quod illum identidem dixisse memorasti, Propter spem, quae reposita est nobis, quam ante audistis in verbo veritatis Evangelii, quod advenit in vos, sicut et in omni mundo est fructificans et crescens (Coloss. I, 5, 6), quamvis Evangelium nondum mundum tenebat universum: sed fructificare illud in universo mundo dixit et crescere, ut ita significaret quousque fuisset fructificando et crescendo venturum. Si ergo latet quando Ecclesia fructificante atque crescente universus omnino a mari usque ad mare orbis implebitur, procul dubio latet quando finis erit; ante quippe non erit. CAPUT XIII. 52. Ut autem tibi tanquam sancto homini Dei et sincerissimo fratri aperiam de hac quaestione quid sentiam: error quidem in utroque vitandus est, quantum ab", + "candidate_score": 0.625753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.625665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_237", + "psc_text": "epistola mea scripturi estis, aliud quod non accipiendo scripsistis. Quod cum laetissime legerimus, defuisset nobis certe ista laetitia, si, ut optavimus maximeque voluimus, cito ad vestram Sanctitatem nostrae litterae permeassent. Nunc vero et haec habere scripta, et illa sperare rescripta, gaudio cumulatiore delectat. Ita nec nostra culpa accusari potest, et Domini largior benignitas fecit quod nostro desiderio conducibilius esse judicavit. 2. Sanctos fratres Romanum et Agilem, aliam epistolam vestram, audientem voces atque reddentem, et suavissimam partem vestrae praesentiae, sed qua vobis visendis inhiaremus avidius, cum magna in Domino jucunditate suscepimus. Unde, aut quando, aut quomodo vel vos praestare, vel nos possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta", + "candidate_score": 0.625161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1771", + "psc_text": "XXII, 43): ubi quid aliud quam nobis praebebat exemplum, in tempore precator opportunus, cum Patre exauditor aeternus? 20. Dicuntur fratres in Aegypto crebras quidem habere orationes, sed eas tamen brevissimas, et raptim quodammodo jaculatas, ne illa vigilanter erecta, quae oranti plurimum necessaria est, per productiores moras evanescat atque hebetetur intentio. Ac per hoc etiam ipsi satis ostendunt, hanc intentionem, sicut non est obtundenda, si perdurare non potest, ita si perduraverit, non cito esse rumpendam. Absit enim ab oratione multa locutio, sed non desit multa precatio, si fervens perseverat intentio. Nam multum loqui, est in orando rem necessariam superfluis agere verbis. Multum autem precari, est ad eum quem precamur, diuturna et pia cordis excitatione pulsare. Nam plerumque hoc negotium plus gemitibus quam sermonibus agitur, plus fletu quam affatu. Ponit autem lacrymas nostras in conspectu suo, et gemitus noster non est absconditus ab eo qui omnia per Verbum condidit, et humana verba", + "candidate_score": 0.623474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_70", + "bdc_text": "Legatis gravissime constantissimeque a nostra parte responsum est , nequaquam id rescindi oportere quod a senatu populoque Neocomensi legitime convocato proxime transactum esset :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1675", + "psc_text": "necessitatis insonuit, continuo reclamatum est, promissioque displicuit, tumultu recrudescente, et nihil aliud quam fraude secum agi populo existimante. Quod cum sanctus filius noster vidisset, jussit inde auferri nomen necessitatis, rursumque ad laetitiam populus remeavit. 5. Et cum lassitudinem excusarem, sine me ad plebem accedere noluit; simul accessimus. Dixit ei quae a diacono audita erant se mandasse, se jurasse, eaque se esse facturum, continuoque omnia eo tenore quo dictaverat, prosecutus est. Responsum est, Deo gratias, et petitum ut totum scriptum subscriberetur. Dimisimus catechumenos, continuoque scriptum subscripsit. Deinde peti coepimus nos episcopi, non vocibus populi, sed tamen a populo per honestos fideles, ut nos quoque subscriberemus. At ubi coepi subscribere, sancta Melania contradixit. Miratus sum quare tam sero, quasi promissionem illam et jurationem nos, non subscribendo, facere possemus infectam: sed tamen obtemperavi; ac sic remansit mea non plena subscriptio, nec ultra nobis quisquam ut subscriberemus putavit instandum. 6. Qui autem alio die", + "candidate_score": 0.622642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_19", + "bdc_text": "Qua in re non dubitamus quin et vestrae et aliorum optimorum fratrum preces magnopere profuerint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1778", + "psc_text": "Et si per omnia precationum sanctarum verba discurras, quantum existimo, nihil invenies quod in ista dominica non contineatur et concludatur oratione. Unde liberum est aliis atque aliis verbis, eadem tamen in orando dicere; sed non debet esse liberum alia dicere. 23. Haec et pro nobis, et pro nostris, et pro alienis, atque pro ipsis inimicis sine fluctu dubitationis oranda sunt: quamvis alius pro isto, alius pro illo, sicut se habent propinquitates vel longinquitates necessitudinum, in corde orantis oriatur aut excellat affectus. Qui autem dicit in oratione, verbi gratia, Domine, multiplica divitas meas; aut, Da mihi tantas quantas illi vel illi dedisti; aut, Honores meos auge, fac me in hoc saeculo praepotentem atque clarentem, vel si quid hujusmodi est; et haec dicit, eorum habens concupiscentiam, non id attendens, ut ex his secundum Deum prosit hominibus: puto eum non invenire in oratione dominica quo possit haec vota coaptare. Quamobrem pudeat saltem petere", + "candidate_score": 0.621991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_44", + "bdc_text": "Quum autem eius temporis exitus instaret , ecce noster nuncius commodum a vobis reversus praesto nobis fuit cum vestris literis et iis quas a vestra civitate publice scribendas vestra diligentia curaverat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1155", + "psc_text": "Quintus, quam tarde ad nos remeat a vobis, tam cito a nobis ad vos redire festinat: instantiam vero ejus in litteris exigendis et haec epistola lituris quam versibus crebrior loquitur, commemorati exactoris nimiam festinationem scheda fecit. Nam pridie idus maias venit ad nos ut rescripta peteret, et idibus ante sextam dimitti obtinuit. Videte ergo utrum eum commendaverim, vel accusaverim hujusmodi testimonio. Forte enim, imo sine dubio laudabilis magis quam culpabilis judicabitur, qui a tenebris, quod in comparatione vestri luminis sumus, justissime refestinavit ad lucem suam. » EPISTOLA XCV. Augustinus superiori epistolae respondens agit de praesentis vitae statu, necnon de qualitate corporis beatorum, deque membrorum officiis post resurrectionem. Dominis charissimis et sincerissimis, sanctis et desiderabilibus et venerabilibus fratribus, sub magistro Domino Jesu condiscipulis, PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum vos fratres nostri conjunctissimi nobis, quos nobiscum desiderati desiderare, et salutati resalutare consuestis, assidue vident, non tam augentur bona", + "candidate_score": 0.620719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.620296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.619649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_20", + "bdc_text": "Nam quid dicemus de vestris literis quos ad nos senatumque et populum nostrum tanta scripsistis diligentia ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.619599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_43", + "bdc_text": "Et res quidem fere ita se habuerant toto illo spatio duorum mensium , quibus ( ut ad vos ante scripseramus ) ex pronunciatione Bernensium legatorum suspensa fuerat haec ipsa controversia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.618209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_50", + "bdc_text": "Audierant enim male interpretatam fuisse a nostris adversariis , qui ita dicebant pronunciatum esse ut iis duobus exactis mensibus hic noster pacifice et sine ulla controversia ministerii provinciam duntaxat in hac civitate depositurus esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_407", + "psc_text": "Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui judicas. In quo enim alium judicas, temetipsum condemnas; eadem enim agis, quae judicas. (Rom. II, 1.) Quod illi omnino fecerunt, ut haec verba apostolica integre in eos apteque conveniant. 11. Non ergo tunc Secundus, quando eorum crimina Deo dimisit, paci unitatique consuluit: alioquin magis hoc apud Carthaginem provideret, ne schisma fieret, ubi nullus aderat cui confesso crimen donare cogeretur; sed quod erat facillimum, tota conservatio pacis esset absentes nolle damnare. Itaque injuriam facerent innocentibus, etiamsi eis non convictis, neque confessis, neque omnino praesentibus ignoscere voluissent. Ille quippe accipit veniam, cujus culpa certissima est. Quanto ergo immaniores et caeciores fuerunt, qui", + "candidate_score": 0.616692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_47", + "bdc_text": "tantum decretum est ut proximo die Christianae vacationis senatus populusque universus conveniret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_301", + "psc_text": "Venient dies ut auferatur sponsus ab eis, et tunc jejunabunt filii sponsi (Id. IX, 15), quia tempus gaudii, et tempus est luctus (Eccle. III, 4), primum attendere debuit, quod illic Dominus de jejunio, non de sabbati jejunio loquebatur. Deinde cum vult intelligi luctum jejunio, cibo gaudium deputandum, cur non cogitat, quidquid est illud quod significare Deus voluit in eo quod scriptum est, eum die septimo requievisse ab omnibus operibus suis (Gen. II, 2), non ibi luctum significatum fuisse, sed gaudium? Nisi forte dicturus est, in illa requie Dei et sanctificatione sabbati gaudium Judaeis, luctum significatum esse Christianis. Et tamen nec quando sanctificavit Deus diem septimum, quia in illo requievit ab omnibus operibus suis, aliquid de jejunio vel prandio sabbati expressit; nec cum postea populo Hebraeo de ipsius diei observatione mandavit, aliquid de alimentis vel sumendis vel non sumendis locutus est. Vacatio tantum homini a suis, vel a servilibus operibus imperatur:", + "candidate_score": 0.616129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_59", + "bdc_text": "Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_407", + "psc_text": "Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui judicas. In quo enim alium judicas, temetipsum condemnas; eadem enim agis, quae judicas. (Rom. II, 1.) Quod illi omnino fecerunt, ut haec verba apostolica integre in eos apteque conveniant. 11. Non ergo tunc Secundus, quando eorum crimina Deo dimisit, paci unitatique consuluit: alioquin magis hoc apud Carthaginem provideret, ne schisma fieret, ubi nullus aderat cui confesso crimen donare cogeretur; sed quod erat facillimum, tota conservatio pacis esset absentes nolle damnare. Itaque injuriam facerent innocentibus, etiamsi eis non convictis, neque confessis, neque omnino praesentibus ignoscere voluissent. Ille quippe accipit veniam, cujus culpa certissima est. Quanto ergo immaniores et caeciores fuerunt, qui", + "candidate_score": 0.613418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_77", + "bdc_text": "Sed tandem sub finem mensis Ianuarii pauci utrinque delecti fuere qui Bernam missi sunt de hisce rebus disceptatum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3094", + "psc_text": "quid respondeas eis corrigendis atque sanandis, quos etiam tibi ipsi tanquam fideli filio mater Ecclesia, ubi potueris, et quomodo potueris, sive ipse loquendo et respondendo, sive ad doctores Ecclesiae perducendo, in adjutorio Domini corrigendos sanandosque commendat. EPISTOLA CLXXXVI. Alypius et Augustinus Paulino episcopo, ipsum plenius instituentes adversus Pelagii haeresim. Domino beatissimo et in Christi visceribus germanitus amplectendo, plus quam dici potest desiderabili fratri et coepiscopo PAULINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Tandem aliquando providit Deus nobis litterarum fidelissimum perlatorem, omnium nostrum merito charissimum fratrem Januarium; per quem, etiamsi non scriberemus, omnia quae circa nos sunt possit Sinceritas tua tanquam per viventem atque intelligentem epistolam noscere. Pelagium, quem credimus, ut ab illo distingueretur qui Pelagius Tarenti dicitur, Britonem fuisse cognominatum, quod ut servum Dei dilexeris, novimus: nunc autem quemadmodum diligas, ignoramus. Nam et nos non solum dileximus, verum etiam diligimus eum; sed aliter nunc diligimus, aliter aliquando dileximus: tunc enim,", + "candidate_score": 0.61109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_67", + "bdc_text": "Habebant enim illi hunc ipsum quem paulo ante significavimus prorsus impulsorem , nedum fautorem , qui et consilio et caeteris omnibus modis latenter adiuvabat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2389", + "psc_text": "neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi. 4. Haec esset et nunc silentii mei causa apud te, quae fuit tunc discessionis meae, si te apud illum egisse crederem, ut tam nefarias ulcisceretur injurias. Credunt ista qui nesciunt quomodo, et quoties, et quae nobis dixeris, cum anxia cura perageremus ut quanto tibi familiarius inhaerebat, quanto ad eum crebrius ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui.", + "candidate_score": 0.608513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_60_62", + "bdc_text": "Inde factum est ut postea varia quidem sed levia dissidia emerserint , et concordia illa , quamvis publice confecta esset , turbata fuerit nec satis rata firmaque potuerit permanere . Itaque rei summa iterum in longum tempus protracta est . Nostri tamen ex eo tempore et numero et personarum autoritate longe superiores semper exstiterunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1882", + "psc_text": "quae tot gentibus imperaret, quod accepta injuria ignoscere quam persequi malebant. Cum vero legitur praecipiente auctoritate divina, non reddendum malum pro malo; cum haec tam salubris admonitio congregationibus populorum, tanquam publicis utriusque sexus atque omnium aetatum et dignitatum scholis, de superiore loco personat, accusatur religio tanquam inimica reipublicae! Quae si, ut dignum est, audiretur, longe melius Romulo, Numa, Bruto, caeterisque illis Romanae gentis praeclaris viris, constitueret, consecraret, firmaret, augeretque rempublicam. Quid enim est respublica, nisi res populi? Res ergo communis, res utique civitatis. Quid est autem civitas, nisi multitudo hominum in quoddam vinculum redacta concordiae? Apud eos enim ita legitur: Brevi multitudo dispersa atque vaga, concordia civitas facta erat. Quae porro praecepta concordiae in suis templis unquam illi legenda censuerunt? Quandoquidem miseri quaerere cogebantur, quonam modo sine offensione cujusquam eorum discordes inter se deos suos colere possent: quos si imitari discordando vellent, rupto concordiae vinculo civitas laberetur; quod postea paulatim", + "candidate_score": 0.606286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_54", + "bdc_text": "Eae Bernensium Uterae ab universa fere concione mirifico applausu probatae sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3201", + "psc_text": "meum de Baptismo Parvulorum, addidisti et aisti: De praegnantibus quid sentias opto cognoscere, cum credulitatis fidem pro puero mater Joannis Baptistae responderit. 23. Haec sunt certe verba Elizabeth matris Joannis: Beata tu inter mulieres, et beatus fructus ventris tui: Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me? Ecce enim ut facta est vox salutationis tuae in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo (Luc. I, 42-44). Hoc autem ut diceret, sicut Evangelista praelocutus est, repleta est Spiritu sancto, quo procul dubio revelante cognovit quid illa exsultatio significaret infantis; id est, illius venisse matrem, cujus praecursor ipse et demonstrator esset futurus. Potuit ergo esse ista significatio rei tantae a majoribus cognoscendae, non a parvulo cognitae. Nam neque, cum hoc ante in Evangelio narraretur, dictum est, Credidit infans in utero ejus; sed, exsultavit: neque ipsa dixit, Exsultavit in fide infans in utero meo; sed, exsultavit in gaudio.", + "candidate_score": 0.60116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_48", + "bdc_text": "Interea vero Bernenses sic affecti fuerant iis literis quas a vestro senatu acceperant ut misso tabellario cum literis publicis Farellum nostrum celeriter accersiverint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238", + "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto", + "candidate_score": 0.597858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_60", + "bdc_text": "Inde factum est ut postea varia quidem sed levia dissidia emerserint , et concordia illa , quamvis publice confecta esset , turbata fuerit nec satis rata firmaque potuerit permanere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1134", + "psc_text": "omnibus gentibus dilatatur, quae secundum Dei testimonium in semine Abrahae benedicuntur (Gen. XXII, 18). Quid igitur adhuc dubitas tenere quod sentis, nisi quia id quod nunc sentis, vel aliquando non sensisse, vel aliud defendisse confunderis; et dum erubescis corrigere errorem, non erubescis permanere in errore, quod utique potius erubescendum fuit? 52. Hoc est illud quod Scriptura non tacuit: Est confusio adducens peccatum, et est confusio adducens gratiam et gloriam (Eccli. IV, 25). Confusio adducit peccatum, cum erubescit quisque pravam mutare sententiam ne aut inconstans putetur, aut diu errasse seipso judice teneatur: ita descendunt in infernum viventes (Psal. LIV, 16), id est, suam perditionem sentientes; quos Dathan et Abiron et Core hiatu terrae absorpti (Num. XVI, 31-33), tanto ante futuros figuraverunt. Confusio autem adducit gratiam et gloriam, cum erubescit quisque de propria iniquitate, et poenitendo in melius commutatur; quod te facere piget illa perniciosa confusione superatum; ne tibi ab hominibus nescientibus", + "candidate_score": 0.591973, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Regula", + "max_score": 0.710145, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Regula_window_10", + "psc_text": "ideo putandus est non videre, quia tanto videt patientius, quanto sapientius? Illi ergo vir sanctus timeat displicere, ne velit feminae male placere: illum cogitet omnia videre, ne velit feminam male videre. Illius namque et in hac causa commendatus est timor, ubi scriptum est: Abominatio est Domino defigens oculum (Prov. XXVII, 20, sec. LXX) . Quando ergo simul estis in ecclesia, et ubicumque ubi et feminae sunt, invicem vestram pudicitiam custodite. Deus enim qui habitat in vobis, etiam isto modo custodiet vos ex vobis. De fraterna correctione. 7. Et si hanc de qua loquor, oculi petulantiam in aliquo vestrum adverteritis, statim admonete, ne coepta progrediantur, sed de proximo corrigantur. Si autem et post admonitionem iterum, vel alio quocumque die idipsum eum facere videritis, jam velut vulneratum sanandum prodat, quicumque hoc potuerit invenire; prius tamen et alteri vel tertio demonstratum, ut duorum vel trium possit ore convinci, 16), et competenti severitate coerceri.", + "candidate_score": 0.710145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_58_60", + "bdc_text": "Pauci fuere ex adversa parte qui praefectum provinciae tunc absentem exspectandum esse dicerent , eamque rescriptionem in adventum eius differendam , propterea quod ipse cum legatis Bernensibus de illa duorum mensium dilatione pronunciasset . Quum igitur illi pauci a communi sententia dissiderent , e curia praeter voluntatem magistratus excesserunt . Inde factum est ut postea varia quidem sed levia dissidia emerserint , et concordia illa , quamvis publice confecta esset , turbata fuerit nec satis rata firmaque potuerit permanere .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Regula_window_12", + "psc_text": "manifestare, ne deterius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quos convincendus est, si negaverit, prius praeposito debet ostendi, si admonitus neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correptus non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendi sunt alii, ut jam coram omnibus possit non ab uno teste argui, sed a duobus tribusve convinci. Convictus vero, secundum praepositi vel etiam presbyteri, ad cujus dispensationem pertinet, arbitrium, debet emendatoriam subire vindictam: quam si ferre recusaverit, etiamsi ipse non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimos perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam in caeteris inveniendis, prohibendis, indicandis, convincendis vindicandisque peccatis, diligenter et fideliter observetur, cum dilectione hominum, et odio vitiorum. Quicumque autem in tantum progressus fuerit malum, ut occulte ab aliqua litteras vel quaelibet munuscula accipiat, si hoc ultro confitetur, parcatur illi, et oretur pro illo. Si", + "candidate_score": 0.656461, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos", + "max_score": 0.709555, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_26_28", + "bdc_text": "In summa , unum illud coram Deo et Domino Iesu vobis affirmare audemus , nullas unquam literas neque iucundius a nobis acceptas , neque libentius auditas fuisse , neque magis profuisse ad nostros omnium animos vel docendos , vel consolandos , vel confirmandos . Etsi enim ante res ipsa , quum a persona tum a causa , satis nos hortabatur ut nusquam deessemus officio , tamen ipsae vestrae literae nescio quomodo tantos stimulos nobis addiderunt , ut quidquid antea de re illa egissemus nihil esse , aut certe pusillum videretur , adeoque putaremus nostrarum esse partium , ut , quemadmodum per literas illas vestras sanctissime nos admonebatis , multo maiore cura studio et diligentia in ipsam causam incumberemus . Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_58", + "psc_text": "Debemus autem nos firmiores imbecillitates [ Ms. imbecillitatem] infirmorum sustinere, et non nobis placere. Unusquisque vestrum proximo suo placeat in bonum, ad aedificationem. Etenim Christus non sibi placuit, sed sicut scriptum est: Improperia improperantium tibi ceciderunt super me. Quaecumque enim scripta sunt, ad nostram doctrinam scripta sunt: ut per patientiam, et consolationem Scripturarum, spem habeamus. Deus autem patientiae et solatii, det vobis idipsum sapere in alterutrum secundum Jesum Christum: ut unanimes, uno ore honorificetis Deum, et patrem Domini nostri Jesu Christi. Propter quod suscipite invicem, sicut et Christus suscepit vos in honorem Dei. Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, ad confirmandas promissiones patrum: Gentes autem super misericordia honorare Deum, sicut scriptum est: Propterea confitebor tibi in gentibus, Domine, et nomini tuo cantabo. Et iterum dicit: Laetamini, gentes, cum plebe ejus. Et iterum: Laudate, omnes gentes, Dominum: et magnificate eum, omnes populi. Et rursus Isaias ait: Erit", + "candidate_score": 0.709555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_28_30", + "bdc_text": "Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas . Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_58", + "psc_text": "Debemus autem nos firmiores imbecillitates [ Ms. imbecillitatem] infirmorum sustinere, et non nobis placere. Unusquisque vestrum proximo suo placeat in bonum, ad aedificationem. Etenim Christus non sibi placuit, sed sicut scriptum est: Improperia improperantium tibi ceciderunt super me. Quaecumque enim scripta sunt, ad nostram doctrinam scripta sunt: ut per patientiam, et consolationem Scripturarum, spem habeamus. Deus autem patientiae et solatii, det vobis idipsum sapere in alterutrum secundum Jesum Christum: ut unanimes, uno ore honorificetis Deum, et patrem Domini nostri Jesu Christi. Propter quod suscipite invicem, sicut et Christus suscepit vos in honorem Dei. Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, ad confirmandas promissiones patrum: Gentes autem super misericordia honorare Deum, sicut scriptum est: Propterea confitebor tibi in gentibus, Domine, et nomini tuo cantabo. Et iterum dicit: Laetamini, gentes, cum plebe ejus. Et iterum: Laudate, omnes gentes, Dominum: et magnificate eum, omnes populi. Et rursus Isaias ait: Erit", + "candidate_score": 0.684001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_38_40", + "bdc_text": "Ita factum est ut causa ipsa , quae prope deplorata videbatur , melioris successus spem et argumentum in posterum tempus ostenderet . Iamque per Dei gratiam et ferventius et maiore frequentia populus ad auditionem verbi concurrebat indiesque rei successus augebatur : nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_58", + "psc_text": "Debemus autem nos firmiores imbecillitates [ Ms. imbecillitatem] infirmorum sustinere, et non nobis placere. Unusquisque vestrum proximo suo placeat in bonum, ad aedificationem. Etenim Christus non sibi placuit, sed sicut scriptum est: Improperia improperantium tibi ceciderunt super me. Quaecumque enim scripta sunt, ad nostram doctrinam scripta sunt: ut per patientiam, et consolationem Scripturarum, spem habeamus. Deus autem patientiae et solatii, det vobis idipsum sapere in alterutrum secundum Jesum Christum: ut unanimes, uno ore honorificetis Deum, et patrem Domini nostri Jesu Christi. Propter quod suscipite invicem, sicut et Christus suscepit vos in honorem Dei. Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, ad confirmandas promissiones patrum: Gentes autem super misericordia honorare Deum, sicut scriptum est: Propterea confitebor tibi in gentibus, Domine, et nomini tuo cantabo. Et iterum dicit: Laetamini, gentes, cum plebe ejus. Et iterum: Laudate, omnes gentes, Dominum: et magnificate eum, omnes populi. Et rursus Isaias ait: Erit", + "candidate_score": 0.683152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_28", + "bdc_text": "Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_58", + "psc_text": "Debemus autem nos firmiores imbecillitates [ Ms. imbecillitatem] infirmorum sustinere, et non nobis placere. Unusquisque vestrum proximo suo placeat in bonum, ad aedificationem. Etenim Christus non sibi placuit, sed sicut scriptum est: Improperia improperantium tibi ceciderunt super me. Quaecumque enim scripta sunt, ad nostram doctrinam scripta sunt: ut per patientiam, et consolationem Scripturarum, spem habeamus. Deus autem patientiae et solatii, det vobis idipsum sapere in alterutrum secundum Jesum Christum: ut unanimes, uno ore honorificetis Deum, et patrem Domini nostri Jesu Christi. Propter quod suscipite invicem, sicut et Christus suscepit vos in honorem Dei. Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, ad confirmandas promissiones patrum: Gentes autem super misericordia honorare Deum, sicut scriptum est: Propterea confitebor tibi in gentibus, Domine, et nomini tuo cantabo. Et iterum dicit: Laetamini, gentes, cum plebe ejus. Et iterum: Laudate, omnes gentes, Dominum: et magnificate eum, omnes populi. Et rursus Isaias ait: Erit", + "candidate_score": 0.679125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_33_35", + "bdc_text": "Haec igitur et alia Dei nostri flagella haud mediocriter , ut supra diximus , nos commoverant , ut gregem Christi ad pie precandum sedulo ac diligenter hortaremur . Sed maxime nos incitabat optimi fratris nostri negotium , utpote quod omnium primum et inter caetera maxime commendatum haberemus . Satis enim apparebat ingens offendiculum et cladem irreparabilem fore in ecclesiis , si tantus Dei servus , a cuius ministerio nostra omnium secundum Deum penderet autoritas , indicta causa ex hac ecclesia sua , tot nominibus sibi a Christo commendata , per factionem et tumultum cedere cogeretur .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_58", + "psc_text": "Debemus autem nos firmiores imbecillitates [ Ms. imbecillitatem] infirmorum sustinere, et non nobis placere. Unusquisque vestrum proximo suo placeat in bonum, ad aedificationem. Etenim Christus non sibi placuit, sed sicut scriptum est: Improperia improperantium tibi ceciderunt super me. Quaecumque enim scripta sunt, ad nostram doctrinam scripta sunt: ut per patientiam, et consolationem Scripturarum, spem habeamus. Deus autem patientiae et solatii, det vobis idipsum sapere in alterutrum secundum Jesum Christum: ut unanimes, uno ore honorificetis Deum, et patrem Domini nostri Jesu Christi. Propter quod suscipite invicem, sicut et Christus suscepit vos in honorem Dei. Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, ad confirmandas promissiones patrum: Gentes autem super misericordia honorare Deum, sicut scriptum est: Propterea confitebor tibi in gentibus, Domine, et nomini tuo cantabo. Et iterum dicit: Laetamini, gentes, cum plebe ejus. Et iterum: Laudate, omnes gentes, Dominum: et magnificate eum, omnes populi. Et rursus Isaias ait: Erit", + "candidate_score": 0.676505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_31", + "bdc_text": "In primis audiebamus tyrannum illum saevissimum , quem nemo nescit hostem esse infensissimum omnis gentis quae Christi nomen profitetur , nostris propemodum capitibus imminere .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Romanos_window_42", + "psc_text": "Dominus omnium, dives in omnes qui invocant illum. Omnis enim quicumque invocaverit nomen Domini, salvus erit. Quomodo ergo invocabunt, in quem non crediderunt? Aut quomodo credent ei, quem non audierunt? Quomodo autem audient sine praedicante? Quomodo vero praedicabunt, nisi mittantur? sicut scriptum est: Quam speciosi pedes evangelizantium pacem, evangelizantium bona! Sed non omnes obediunt Evangelio. Isaias enim dicit: Domine, quis credidit auditui nostro? Ego fides ex auditu, auditus autem per verbum Christi. Sed dico: Numquid non audierunt? Et quidem in omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum. Sed dico: Numquid Israel non cognovit? Primus Moyses dicit: Ergo ad aemulationem vos adducam in non gentem: gentem insipientem, in iram vos mittam. Isaias autem audet, et dicit: Inventus sum a non quaerentibus me: palam apparui iis, qui me non interrogabant. Ad Israel autem dicit: Tota die expandi manus meas ad populum non credentem, et contradicentem. [ Cap.", + "candidate_score": 0.64682, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-remissione-peccatorum", + "max_score": 0.709462, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_40_42", + "bdc_text": "nec solum ex ipsa praedicatione , sed quod etiam pastor ipse vigilantissimus singulos aegrotantes quotidie inviseret , ut eos cum omni officio et caritate solaretur . Huc accedebat quod iuxta Christi praeceptum , ut quisque fratri nostro inimicus erat acerbissimus , ita hic illum maxima benevolentia prosequebatur , studebatque plurimis afficere beneficiis , praesertim ubi de aliquo bene merendi occasionem aut morbus offerebat aut alia quaevis necessitas . Ita fiebat ut adiuvante Domino Deo paulatim molliretur animorum ferocia , omninoque ad summam concordiam res ipsa inclinare videretur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-remissione-peccatorum_window_54", + "psc_text": "beneficii sciremus impensum: cum debeat Christianus omni homini benevolentiae adjutorium, vel praerogare, vel reddere; ut et bono bonum reddat, et malum bonitate praeveniat. Dicitur enim nobis a Domino: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui vos oderunt, et orate pro persequentibus et calumniantibus vos, ut sitis filii patris vestri qui in coelis est, qui solem suum facit oriri super bonos et malos, et pluit super justos et injustos (Matth. V, 44, 45) . Boni autem fideles, non solum ab illis persecutionem patiuntur qui foris positi latratibus perfidis ac perversis Ecclesiae catholicae dogmatibus obnituntur; sed etiam ab illis qui videntur quidem intra Ecclesiam esse, sed male viventes inveniuntur ecclesiasticae traditioni non ore, sed opere repugnare. Quos cum boni conspiciunt, graviter gemunt, et sancto affectu permotus cruciatur bonus animus, quando alienae perversitatis non fugit sensum, quamvis tenere non possit assensum. 374 CAPUT XVIII. Intra catholicam quippe Ecclesiam in praesenti saeculo justi et iniqui", + "candidate_score": 0.709462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_6", + "bdc_text": "Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-remissione-peccatorum_window_5", + "psc_text": "dabis gaudium et laetitiam, et exsultabunt ossa humiliata (Psal. L, 10) . Alio loco majestas ipsa sic loquitur: Super quem requiescet Spiritus meus, nisi super humilem et quietum, et trementem verba mea (Isai. LXVI, 2) ? Nec vero iste Spiritus Dei sic super humilem et quietum requiescit, ut non ipse quietum humilemque faciat, sed tanquam humilem quietumque requieturus inveniat. In eo quippe super humilem et quietum dignatur requiescere, quia super quem requiescit, quietum et humilem facit. Hoc ergo Spiritus sanctus operatur, ut vitium superbiae atque inquietudinis ab homine in quo requiescit, expellat; ac sic praeveniente sancti 362 Spiritus operatione, hominis voluntatem misericorditer immutante, omne praeteritae humanae iniquitatis vinculum gratis data solvat remissio peccatorum. CAPUT IV. Non itaque de re parva disserimus, nec vile aliquid quaerimus, cum de remissione peccatorum, quantum divina largitas adjuvat, disputamus. Per hanc enim de potestate tenebrarum eripiuntur quos Deus transferet in regnum filii dilectionis suae (Colos.", + "candidate_score": 0.682127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_28_30", + "bdc_text": "Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius . Huc autem vehementer nos impulerat communis universae ecclesiae necessitas . Etenim perspiciebamus quot et quantis calamitatibus illa undique premeretur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-remissione-peccatorum_window_94", + "psc_text": "pigeat intenta consideratione pensare quantum sit ponderis in hac apostolici virtute sermonis. Neque enim debet tanquam leve contemni quod beatus Petrus ob hoc dicit Deum patienter ferre, quia non vult aliquem perire, sed omnes in poenitentiam converti. Hic enim prodest poenitentia peccatori, ubi Deus peccantem damnare non festinat, ut remissionem peccatorum ad poenitentiam converso concedat. Quia si etiam post hanc vitam iniquorum poenitentia possit esse aliquatenus fructuosa, non diceret beatus Petrus, propterea Deum patienter ferre, quia non vult aliquem perire, eorum scilicet quos praesciit et praedestinavit conformes fieri imaginis Filii ejus (Rom. VIII, 29) . Istorum nemo perit. Voluntati autem ejus quis resistit? Isti ante finem praesentis vitae Dei misericordia gratis praeveniuntur, ipsi corde contrito et humiliato salubriter compunguntur, et omnes ad poenitentiam divino munere convertuntur, ad quam sunt divinitus praedestinati per gratuitam gratiam, ut conversi non pereant, sed habeant vitam aeternam. Hi procul dubio sunt omnes quos secundum beati", + "candidate_score": 0.678821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_6", + "bdc_text": "Quae res etsi more humano illi optanda esse videbatur ( afferebat enim magnam et animi et corporis quietem , imo et iuxta verbum Christi felicitatem atque gloriam ) , nihil tamen neque nobis neque nostris ecclesiis futurum apparebat miserius aut magis luctuosum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-remissione-peccatorum_window_4", + "psc_text": "sic est ille semper dives, ut exinde nostra quoque possit ditari pauperies, et ex qua caeteris quantum vult sic donat, ut in ea plenius ipse permaneat; quia talia nostro cordi spiritaliter dignabitur infundere, quae et nobis dicere prosit, et vobis audire. Sermo enim quem vobis in Dei gratia ministramus, tunc etiam nobis prodest, si quod vobis pro salute verbo styloque foris dicimus, nos intus mites et humiles audiamus. Non enim frustra David sanctissimus dicit: Audiam quid loquatur in me Dominus Deus (Psal. LXXXIV, 9) . Qui auditus proprie ad humiles pertinet. Propter quod alio loco idem propheta dicit: Auditui meo dabis gaudium et laetitiam, et exsultabunt ossa humiliata (Psal. L, 10) . Alio loco majestas ipsa sic loquitur: Super quem requiescet Spiritus meus, nisi super humilem et quietum, et trementem verba mea (Isai. LXVI, 2) ? Nec vero iste Spiritus Dei sic super humilem et quietum requiescit, ut non ipse", + "candidate_score": 0.673659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_28", + "bdc_text": "Ac nos quidem superiore tempore , quum privatim tum publice in sacris concionibus , admonendo atque hortando populum , iam dederamus operam ut plerique omnes studerent converti ad Dominum , quo pater ipse benignissimus fidelium placatus precibus populum suum percutere desineret , tandemque , omnibus et maxime huic ecclesiae suae fieret propitius .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-remissione-peccatorum_window_94", + "psc_text": "pigeat intenta consideratione pensare quantum sit ponderis in hac apostolici virtute sermonis. Neque enim debet tanquam leve contemni quod beatus Petrus ob hoc dicit Deum patienter ferre, quia non vult aliquem perire, sed omnes in poenitentiam converti. Hic enim prodest poenitentia peccatori, ubi Deus peccantem damnare non festinat, ut remissionem peccatorum ad poenitentiam converso concedat. Quia si etiam post hanc vitam iniquorum poenitentia possit esse aliquatenus fructuosa, non diceret beatus Petrus, propterea Deum patienter ferre, quia non vult aliquem perire, eorum scilicet quos praesciit et praedestinavit conformes fieri imaginis Filii ejus (Rom. VIII, 29) . Istorum nemo perit. Voluntati autem ejus quis resistit? Isti ante finem praesentis vitae Dei misericordia gratis praeveniuntur, ipsi corde contrito et humiliato salubriter compunguntur, et omnes ad poenitentiam divino munere convertuntur, ad quam sunt divinitus praedestinati per gratuitam gratiam, ut conversi non pereant, sed habeant vitam aeternam. Hi procul dubio sunt omnes quos secundum beati", + "candidate_score": 0.672503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11652_sent_11_13", + "bdc_text": "Ergo quidquid acciderit , nunquam ab illo animi perpetuo tenore deiectus est : sed quo magis causa desperata videbatur , eo constantius persistebat in proposito . Sed quorsum tam multa , humanissimi fratres ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-remissione-peccatorum_window_127", + "psc_text": "etiam praecipitur usque in finem perseverantia retinenda. Ait enim: Videte, fratres, ne forte sit in aliquo vestrum cor malum incredulitatis discedendi a Deo vivo, sed hortamini vosmetipsos per singulos dies, donec Hodie cognominatur, ut non obduretur quis ex vobis fallacia peccati. Participes enim Christi effecti sumus, si tamen initium substantiae usque ad finem firmum retineamus (Hebr. III, 12 et seq.). Quis autem non ipsius exemplo terreatur Apostoli, ut a malis operibus discedens, in poenitentia et conversione ( al. conversatione) currat ad Deum, et sollicitus caveat ne tenore perseverantiae derelicto, reprobus fiat? Considerandum namque est cunctis fidelibus qua sollicitudine ipse beatus Paulus cucurrerit, qua vigilantia pugnaverit, qua severitate corpus suum castigaverit. Ait ergo: Ego igitur sic curro, non quasi in incertum; sic pugno, non quasi aerem verberans: sed castigo corpus meum, et in servitutem redigo; ne forte cum aliis praedicaverim, ipse reprobus efficiar (I Cor. IX, 26, 27) . Haec autem", + "candidate_score": 0.665066, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file