diff --git "a/1/1056.json" "b/1/1056.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/1/1056.json" @@ -0,0 +1,3426 @@ +{ + "letter_id": "1056", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1056", + "dominant_topic": 3, + "topic_dist": [ + 0.049977, + 0.047943, + 0.052377, + 0.058851, + 0.055556, + 0.041162, + 0.051083, + 0.042949, + 0.05766, + 0.050797, + 0.051494, + 0.052517, + 0.042127, + 0.046241, + 0.04321, + 0.04564, + 0.05223, + 0.053215, + 0.053628, + 0.051344 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem", + "max_score": 0.716867, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_331", + "psc_text": "te ullus dolus. Hoc quod Scriptura nunc dicit: Exclamavit voce magna, quia de idololatra et ignorante Deum, dicitur, videtur observationem nostram subvertere, qua dudum asseruimus vocem magnam in sanctis tantum reperiri. Quod solvet facile qui hanc historiam in libro Danielis apud Hebraeos dixerit non haberi. Si quis autem potuerit eam approbare esse de canone, tunc quaerendum est quid ei respondere debeamus.", + "candidate_score": 0.716867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.681363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.678654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_26_28", + "bdc_text": "Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_79", + "psc_text": "RES scribitur: significat autem angelos quod semper vigilent; et ad Dei imperium sint parati. Unde et nos crebris pernoctationibus imitamur angelorum officia. Et de Domino dicitur: Non dormitabit, neque dormiet qui custodit Israel (Ps. CXX, 4) . Denique in consequentibus legimus, In sententia vigilum, hoc est, angelorum, decretum: et sermo sanctorum et petitio. Consuetudo autem Graeci Latinique sermonis ἶριν vocat, quae per multicolorem arcum ad terras descendere dicitur. (Vers. 16.) Tunc Daniel cujus nomen Balthasar, coepit intra semetipsum tacitus cogitare quasi hora una: et cogitationes ejus conturbabant eum. Respondensque rex ait: Balthasar, somnium, et interpretatio ejus, non conturbet te. Respondit Balthasar et dixit. Tacitus intellexit Daniel somnium esse contra regem: et timorem cordis vultus pallore signabat: dolebatque pro eo qui ei plurimum honoris detulerat. 648 Et ne videretur insultare atque laetari contra hostem regem: denique detestatus id quod intelligebat, loquitur ad eum. Domine mi, somnium hoc his qui te oderunt,", + "candidate_score": 0.657363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_34_36", + "bdc_text": "Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus . Hinc Basileam profectus est ; quod illi de eo sentiant , nondum scio .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_43", + "psc_text": "aperire hoc sacramentum. Ergo non tam Danielem, quam in Daniele adorat Deum, qui mysteria revelavit. Quod et Alexandrum magnum regem Macedonum, in Pontifice Joiada fecisse legimus. Quod si displicet hoc, dicendum est Nabuchodonosor signorum magnitudine et stupore confusum, quid faceret ignorasse, ut qui Dominum verum intelligebat et Dominum regum, et servum ejus adoraret, et illi adoleret incensum. (Vers. 48.) Tunc rex Danielem in sublime extulit, et munera magna, et multa dedit ei, et constituit eum principem super omnes provincias Babylonis, etc. Et in hoc calumniator Ecclesiae prophetam reprehendere nititur, quare non recusarit munera, et honorem Babylonium libenter susceperit: non considerans ideo regem vidisse somnium, et interpretationis mysteria per puerum revelata, ut Daniel cresceret, et in loco captivitatis princeps omnium fieret Chaldaeorum, et Dei omnipotentia nosceretur. Quod quidem et in Joseph apud Pharaonem et Aegyptum factum legimus (Gen. XLI): et in Mardochaeo apud Assuerum (Esther, VIII), ut in utraque gente haberent", + "candidate_score": 0.62481, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2", + "max_score": 0.693955, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_19_21", + "bdc_text": "Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere . Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_10", + "psc_text": "LIBRUM PSALMORUM. Psalterium Romae dudum positus emendaram, et juxta Septuaginta interpretes, licet cursim, magna illud ex parte correxeram. Quod quia rursum videtis, o Paula et Eustochium, scriptorum vitio depravatum, plusque antiquum errorem, quam novam emendationem valere: cogitis, ut veluti quodam novali, scissum jam arvum exerceam, et obliquis sulcis renascentes spinas eradicem: aequum esse, dicentes, ut quod crebro male pullulat, crebrius succidatur. Unde consueta praefatione commoneo tam vos, quibus forte labor iste desudat, quam eos qui exemplaria istiusmodi habere voluerint, ut quae diligenter emendavi, cum cura et diligentia transcribantur. Notet sibi unusquisque vel jacentem lineam, vel signa radiantia: id est, vel obelos ÷ vel asteriscos +. Et ubicumque viderit virgulam praecedentem ÷, ab ea usque ad duo puncta ** quae impressimus, sciat in Septuaginta translatoribus [ Al. interpretibus] plus haberi. Ubi autem stellae + similitudinem perspexerit, de Hebraeis voluminibus additum noverit, aeque usque ad duo puncta, juxta Theodotionis dumtaxat editionem, qui", + "candidate_score": 0.693955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_19", + "bdc_text": "Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_10", + "psc_text": "LIBRUM PSALMORUM. Psalterium Romae dudum positus emendaram, et juxta Septuaginta interpretes, licet cursim, magna illud ex parte correxeram. Quod quia rursum videtis, o Paula et Eustochium, scriptorum vitio depravatum, plusque antiquum errorem, quam novam emendationem valere: cogitis, ut veluti quodam novali, scissum jam arvum exerceam, et obliquis sulcis renascentes spinas eradicem: aequum esse, dicentes, ut quod crebro male pullulat, crebrius succidatur. Unde consueta praefatione commoneo tam vos, quibus forte labor iste desudat, quam eos qui exemplaria istiusmodi habere voluerint, ut quae diligenter emendavi, cum cura et diligentia transcribantur. Notet sibi unusquisque vel jacentem lineam, vel signa radiantia: id est, vel obelos ÷ vel asteriscos +. Et ubicumque viderit virgulam praecedentem ÷, ab ea usque ad duo puncta ** quae impressimus, sciat in Septuaginta translatoribus [ Al. interpretibus] plus haberi. Ubi autem stellae + similitudinem perspexerit, de Hebraeis voluminibus additum noverit, aeque usque ad duo puncta, juxta Theodotionis dumtaxat editionem, qui", + "candidate_score": 0.659043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_19", + "bdc_text": "Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_1", + "psc_text": "inchoatum a se opus, aliis perficiendum tradidisse. Horum, inquit, Psalmorum tituli ex mss. codicibus et Cassiodoro, quantum quidem licuit, sed non quantum oportebat ac optabamus (cum id rei plures oculatioresque viros, ac ipsos manuscriptos codices ad manus haberi exigeret), sunt excerpti. Quam ampliorem diligentiam desiderari in obelorum, asteriscorum ac diapsalmatum additione, versuumque distinctione in utraque editione, ingenue fatemur. Specimen certe dedimus, ut quod in votis erat, aperta simul via, cura laboreque absolutiore alii accuratius praestarent. Sincero itaque pectori quidquid peccavit in hac editione Psalterii facile condonantes, in id unum intenti erimus, ut Psalterium Hieronymianum, quod partim editum, partim ineditum supra dicebamus, emendatissimum omnibusque numeris suis absolutum prodeat nunc ad publicam Ecclesiae ac studiosorum utilitatem. Porro duplicis Psalmorum juxta LXX emendationis a se susceptae meminit S. Doctor praefatione jamjam subsecutura: libro etiam secundo Apologiae adversus Rufinum, Psalterium curis suis castigatum, Romae olim susceptum testatur his verbis: Psalterium quoque, quod certe emendatissimum", + "candidate_score": 0.645054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_40", + "bdc_text": "Ea te tuamque tuosque omnes salutat , quos ex me quoque peramanter salutes ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_661", + "psc_text": "[ Thav. ] Laudem Domini loquetur os meum: et benedicat omnis caro nomen sanctum ejus in aeternum, et in saeculum saeculi. PSALMUS CXLV. ALLELUIA, ÷ AGGAEI, ET ZACHARIAE ** Lauda, anima mea, Dominum, laudabo Dominum in vita mea: psallam Deo meo quamdiu fuero. Nolite confidere in principibus, in filiis hominum, in quibus non est salus. Exibit spiritus ejus, et revertetur in terram suam: in illa die peribunt ÷ omnes ** cogitationes eorum. Beatus cujus Deus Jacob adjutor ejus: spes ejus in Domino Deo ipsius qui fecit coelum et terram, mare et omnia quae in eis sunt: Qui custodit veritatem in saeculum, facit judicium injuriam patientibus: dat escam esurientibus. Dominus solvit compeditos: Dominus illuminat caecos. Dominus erigit elisos: Dominus diligit justos. Dominus custodit advenas, pupillum et viduam suscipiet: et vias peccatorum disperdet. Regnabit Dominus in saecula: Deus tuus Sion in generationem et generationem. ALLELUIA. Lauda, anima mea, Dominum, laudabo Dominum in", + "candidate_score": 0.612294, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.691803, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur . Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_591", + "psc_text": "in domo sit, ne despectus in publico. Exquirit quid sibi sufficiat, quid necessitas subjectorum petat; atque ut sufficienter jura patronatus subditis expleat, patronos quaerit quibus ipse famuletur; sed his dum familiariter jungitur, eorum procul dubio causis implicatur, quibus saepe consentit in illicitis, et mala quae propter semetipsum non appetit, committit propter alia quae non derelinquit. Nam saepe dum honorem suum in hoc mundo imminui trepidat, ea apud majores personas approbat, quae jam per proprium judicium damnat. Is dum sollicite cogitat, quid patronis debeat, quid subjectis; quid sibi augeat, quid affectibus prosit, quasi tanta frequentia turbarum premitur, quanta curarum importunitate laceratur. [ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur.", + "candidate_score": 0.691803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2332", + "psc_text": "desit? Nam etsi quosdam peccantes deserit, eisdem tamen ipsis adest per judicium, quibus deesse cernitur per adjumentum. Sic itaque exteriora circumdat, ut interiora impleat; sic interiora implet ut exteriora circumdet; sic summa regit, ut ima non deserat; sic imis praesens est, ut a superioribus non recedat; sic latet in sua specie, ut tamen cognoscatur in operatione; sic cognoscitur in suo opere, ut tamen comprehendi non valeat a cognoscentis aestimatione; sic adest, ut videri nequeat; sic videri non valet, ut tamen ejus praesentiam ipsa sua judicia testentur; sic se nobis intelligendum praebet, ut tamen ipsum nobis radium sui intellectus obnubilet; et rursum sic caligine nos ignorantiae reprimit, ut tamen menti nostrae radiis suae claritatis intermicet: quatenus et sublevata quidpiam videat, et reverberata contremiscat; et quia eum, sicuti est, videre non potest, aliquatenus vivendo cognoscat. Sed haec haeretici sanctam Ecclesiam scire non aestimant, quia stulto judicio solos se esse sapientes putant. Ex", + "candidate_score": 0.686985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11_13", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_591", + "psc_text": "in domo sit, ne despectus in publico. Exquirit quid sibi sufficiat, quid necessitas subjectorum petat; atque ut sufficienter jura patronatus subditis expleat, patronos quaerit quibus ipse famuletur; sed his dum familiariter jungitur, eorum procul dubio causis implicatur, quibus saepe consentit in illicitis, et mala quae propter semetipsum non appetit, committit propter alia quae non derelinquit. Nam saepe dum honorem suum in hoc mundo imminui trepidat, ea apud majores personas approbat, quae jam per proprium judicium damnat. Is dum sollicite cogitat, quid patronis debeat, quid subjectis; quid sibi augeat, quid affectibus prosit, quasi tanta frequentia turbarum premitur, quanta curarum importunitate laceratur. [ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur.", + "candidate_score": 0.68508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1447", + "psc_text": "contemplationis ascenderit, quantumlibet in opere se per exercitium laboris accinxerit, indignum tamen adhuc aliquid de corpore mortis sentit, et abominabilem se esse considerat in multis, quae de pondere corruptionis portat. [ Vet. XXX, Rec. XX. ] Cui hoc quoque fit gravius, quod saepe neque hoc intelligit unde delinquit. Flagella suscipit, sed districto judici quid 316 in se majus, quidve minus displiceat, non agnoscit. Unde et subditur: CAPUT XXXVII. VERS. 32.-- Neque enim viro, qui similis mei est, respondebo, nec qui mecum in judicio ex aequo possit audiri. 59. Justo quam grave sit ignorare unde delinquit. --Dum cum quolibet in judicio ex aequo contendimus, et quid contra nos dicatur agnoscimus, et in his quae dicimus audimur, et quo objecta patenter apprehendimus, eo audenter ad proposita respondemus. Quia ergo invisibilis judex quae facimus videt, quasi audit quae dicimus; sed quia id quod ei displicet nequaquam plene cognoscimus, quasi quid ipse dicit ignoramus.", + "candidate_score": 0.684366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur . Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2332", + "psc_text": "desit? Nam etsi quosdam peccantes deserit, eisdem tamen ipsis adest per judicium, quibus deesse cernitur per adjumentum. Sic itaque exteriora circumdat, ut interiora impleat; sic interiora implet ut exteriora circumdet; sic summa regit, ut ima non deserat; sic imis praesens est, ut a superioribus non recedat; sic latet in sua specie, ut tamen cognoscatur in operatione; sic cognoscitur in suo opere, ut tamen comprehendi non valeat a cognoscentis aestimatione; sic adest, ut videri nequeat; sic videri non valet, ut tamen ejus praesentiam ipsa sua judicia testentur; sic se nobis intelligendum praebet, ut tamen ipsum nobis radium sui intellectus obnubilet; et rursum sic caligine nos ignorantiae reprimit, ut tamen menti nostrae radiis suae claritatis intermicet: quatenus et sublevata quidpiam videat, et reverberata contremiscat; et quia eum, sicuti est, videre non potest, aliquatenus vivendo cognoscat. Sed haec haeretici sanctam Ecclesiam scire non aestimant, quia stulto judicio solos se esse sapientes putant. Ex", + "candidate_score": 0.682183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_10_12", + "bdc_text": "Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2332", + "psc_text": "desit? Nam etsi quosdam peccantes deserit, eisdem tamen ipsis adest per judicium, quibus deesse cernitur per adjumentum. Sic itaque exteriora circumdat, ut interiora impleat; sic interiora implet ut exteriora circumdet; sic summa regit, ut ima non deserat; sic imis praesens est, ut a superioribus non recedat; sic latet in sua specie, ut tamen cognoscatur in operatione; sic cognoscitur in suo opere, ut tamen comprehendi non valeat a cognoscentis aestimatione; sic adest, ut videri nequeat; sic videri non valet, ut tamen ejus praesentiam ipsa sua judicia testentur; sic se nobis intelligendum praebet, ut tamen ipsum nobis radium sui intellectus obnubilet; et rursum sic caligine nos ignorantiae reprimit, ut tamen menti nostrae radiis suae claritatis intermicet: quatenus et sublevata quidpiam videat, et reverberata contremiscat; et quia eum, sicuti est, videre non potest, aliquatenus vivendo cognoscat. Sed haec haeretici sanctam Ecclesiam scire non aestimant, quia stulto judicio solos se esse sapientes putant. Ex", + "candidate_score": 0.679383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur . Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_750", + "psc_text": "per semetipsam Veritas dicit: Nemo potest duobus dominis servire (Matth. VI, 24) . Hinc Paulus ait: Nemo militans Deo, implicat se negotiis saecularibus, ut ei placeat, cui se probavit (II Tim. II, 4) . Hinc per Prophetam Dominus admonens dicit: Vacate, et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11) . Quia igitur nequaquam notitia interna conspicitur, nisi ab externa implicatione cessetur, recte nunc verbi absconditi et divini susurrii tempus exprimitur, cum dicitur: in horrore visionis nocturnae, quando solet sopor occupare homines, quia nimirum mens nostra nullo modo ad vim intimae contemplationis rapitur, nisi studiose prius a terrenorum desideriorum tumultu sopiatur. Sed humanus animus quadam suae contemplationis machina sublevatus, quo super se altiora conspicit, eo in semetipso terribilius contremiscit. Unde et apte subditur: CAPUT XXXII [ Rec. XXIII ]. VERS. 14.-- Pavor tenuit me, et tremor, et omnia ossa mea perterrita sunt. 56. Quo altius Dei rectitudinem contemplamur, eo de", + "candidate_score": 0.678701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_591", + "psc_text": "in domo sit, ne despectus in publico. Exquirit quid sibi sufficiat, quid necessitas subjectorum petat; atque ut sufficienter jura patronatus subditis expleat, patronos quaerit quibus ipse famuletur; sed his dum familiariter jungitur, eorum procul dubio causis implicatur, quibus saepe consentit in illicitis, et mala quae propter semetipsum non appetit, committit propter alia quae non derelinquit. Nam saepe dum honorem suum in hoc mundo imminui trepidat, ea apud majores personas approbat, quae jam per proprium judicium damnat. Is dum sollicite cogitat, quid patronis debeat, quid subjectis; quid sibi augeat, quid affectibus prosit, quasi tanta frequentia turbarum premitur, quanta curarum importunitate laceratur. [ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur.", + "candidate_score": 0.676958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_445", + "psc_text": "polluitur, non attendit; dumque in alio pensat malum quod ipse non habet, in se negligit considerare quod habet: sicque fit, ut dum ad aliena dijudicanda mens ducitur, proprii judicii lumine privetur; et eo durius contra aliena superbiat, quo sua negligentius ignorat. [ Vet. XXIV.] 61. Humilitatem qui non perdat perfectus, intuitu culpae alienae. Tentatio interdum foris et intus pulsat. --At contra hi, qui ad alta virtutum surgere veraciter appetunt, cum alienas culpas audiunt, mox cor ad proprias reducunt; et tanto rectius illas dijudicant, quanto verius istas deplorant. Quia igitur electus quisque in infirmitatis suae consideratione se comprimit, dicatur recte, quod vir sanctus in sterquilinio dolens sedet. Qui enim vere se humiliat, continuae considerationis oculo, quibus circumseptus sit delictorum sordibus proficiens pensat. Sciendam vero est quia plerumque in prosperis importuna tentatione mens tangitur; sed tamen aliquando et adversa exterius patimur, et intus tentationis impulsu fatigamur; ut et carnem flagella crucient, et", + "candidate_score": 0.676327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur . Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1447", + "psc_text": "contemplationis ascenderit, quantumlibet in opere se per exercitium laboris accinxerit, indignum tamen adhuc aliquid de corpore mortis sentit, et abominabilem se esse considerat in multis, quae de pondere corruptionis portat. [ Vet. XXX, Rec. XX. ] Cui hoc quoque fit gravius, quod saepe neque hoc intelligit unde delinquit. Flagella suscipit, sed districto judici quid 316 in se majus, quidve minus displiceat, non agnoscit. Unde et subditur: CAPUT XXXVII. VERS. 32.-- Neque enim viro, qui similis mei est, respondebo, nec qui mecum in judicio ex aequo possit audiri. 59. Justo quam grave sit ignorare unde delinquit. --Dum cum quolibet in judicio ex aequo contendimus, et quid contra nos dicatur agnoscimus, et in his quae dicimus audimur, et quo objecta patenter apprehendimus, eo audenter ad proposita respondemus. Quia ergo invisibilis judex quae facimus videt, quasi audit quae dicimus; sed quia id quod ei displicet nequaquam plene cognoscimus, quasi quid ipse dicit ignoramus.", + "candidate_score": 0.673918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur . Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1970", + "psc_text": "judicium accedit, et quod sentit dicit, et quidquid contradicitur agnoscit, et quo voluerit pulsat, et novit unde pulsatur. Qui autem divina animadversione percutitur, dum novit quidem quia vapulat, sed cur vapulet ignorat, quasi dicit ipse quod sentit, sed quid contra se dicatur nescit, quia ipse quidem ingemiscit in verbere, sed Deus aperte non declarat pro qua eum feriat ultione. Itaque nunc dicitur: Atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo! Ac si aperte diceretur: Sicut in omni quod dico audior, sic omne quod de me dicitur audirem. Quod tamen in hac vita fieri nullatenus potest, quia magna est interpositio oculis cordis nostri ad contemplandam subtilitatem Dei, ipsa videlicet infirmitas nostra. Sed tunc ad purum intuebimur eum a quo nunc subtiliter intuemur, cum, hac infirmitate deposita, ad contemplationis internae gratiam venerimus, de qua Paulus dicit: Tunc cognoscam sicut et cognitus sum (I Cor. XIII, 12)", + "candidate_score": 0.67101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1398", + "psc_text": "Juste ergo justum exsequi est in assertionem justitiae eamdem ipsam justitiam quaerere. Saepe recta agimus, et nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus exspectamus; sed tamen mens, in sui fiduciam erecta, his a quibus nihil expetit placere contemnit, eorum judicia despicit, seque male liberam per abrupta elationis rapit; et inde sub vitio pejus obruitur, unde, quasi devictis vitiis, nullis se appetitionibus subjacere gloriatur. 39. A nimia aut nulla nostri discussione nobis est discrimen. --Saepe dum nosmetipsos plus justo discutimus, de ipso discretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia", + "candidate_score": 0.668653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_10_12", + "bdc_text": "Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1385", + "psc_text": "quos diu Dei patientia toleravit. --Libet intueri vir sanctus quanta se subtilitate dijudicat, ne quid in illo divina judicia reprehendant. Infirmitatem namque suam intuens, ait: Quantus ergo sum ego qui respondeam ei, et loquar verbis meis cum eo? [Rec. XII. ] De justitiae suae meritis non confidens, sed ad solam se spem postulationis conferens subdit: Qui etiam si habuero quidpiam justum, non respondebo, sed meum judicem deprecabor. Sed de ipsa quoque postulatione pavidus adjungit: Et cum invocantem me exaudierit, non credo quod exaudierit vocem meam. Cur tanta circumspectione trepidat, cur tanta sollicitudine formidat, nisi quia terrorem judicis in extrema districtione considerat, et, vim discussionis illius non ferens, omne quod gerit esse sibi insufficiens pensat? Unde et protinus subdit: CAPUT XX [ Vet. XVI ]. VERS. 17.-- In turbine enim conteret me. 31. Peccator quisque in turbine atteritur, qui erectus in tranquillitate videbatur, quia quem diu superna longanimitas tolerat, extrema judicii", + "candidate_score": 0.668268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur . Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1558", + "psc_text": "suae illustrationis illuminat, et tamen, permissis carnis tentationibus, tenebris caecitatis pulsat; cum dona quae contulit minime custodit; cum et mentis nostrae ad se desideria excitat, et tamen occulto judicio difficultate nos nostrae imbecillitatis angustat. [ Vet. V.] 7. Haec non inveniendo invenit, qui comprehendi non posse didicit. Lex Dei et Christi charitas. --Quae nimirum secreta ejus sapientiae pauci valent inquirere, sed nullus invenire, quia quod super nos de nobis ad immortali sapientia non injuste 340 disponitur, justum profecto est ut a nobis adhuc mortalibus ignoretur. Sed haec ipsa sapientiae illius secreta conspicere utcunque jam incomprehensibilitatis ejus est potentiam videre, quia etsi in ipsa consiliorum ejus inquisitione deficimus, deficiendo tamen verius discimus quem timeamus. Ad haec se Paulus sapientiae illius secreta tetenderat, cum dicebat: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam incomprehensibilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus. Quis enim cognovit sensus Domini? vel quis consiliarius ejus fuit (Rom.", + "candidate_score": 0.667885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_10_12", + "bdc_text": "Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_591", + "psc_text": "in domo sit, ne despectus in publico. Exquirit quid sibi sufficiat, quid necessitas subjectorum petat; atque ut sufficienter jura patronatus subditis expleat, patronos quaerit quibus ipse famuletur; sed his dum familiariter jungitur, eorum procul dubio causis implicatur, quibus saepe consentit in illicitis, et mala quae propter semetipsum non appetit, committit propter alia quae non derelinquit. Nam saepe dum honorem suum in hoc mundo imminui trepidat, ea apud majores personas approbat, quae jam per proprium judicium damnat. Is dum sollicite cogitat, quid patronis debeat, quid subjectis; quid sibi augeat, quid affectibus prosit, quasi tanta frequentia turbarum premitur, quanta curarum importunitate laceratur. [ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur.", + "candidate_score": 0.667713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur . Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2081", + "psc_text": "quid nobis profuturum esse valeat sciens, dissimulat exaudire dolentium vocem, ut augeat utilitatem, ut purgetur vita per poenam, et quietis tranquillitas, quae hic inveniri non valet, alibi quaeratur. Sed hanc dispensationis gratiam nonnulli etiam fidelium ignorant. Ex quorum etiam persona nunc dicitur: Ecce clamabo vim patiens, et nemo exaudiet; vociferabor, et non est qui judicet. Non est enim qui judicet dicitur quando judicare dissumulat ipse qui est, quia causam nostram contra adversarium, praeter eum, qui judicet non est. Nec tamen hoc sine judicio est, quod judicium differtur, quia cum haec beatus Job diceret, et sancti viri merita, et adversarii poena crescebat. Hoc ipsum ergo judicium differre judicis est. Sed aliud est quod juste intrinsecus disponit Deus, aliud quod foris flagellis attritus expetit animus. Unde adhuc de ipsa verberum depressione subjungit: CAPUT XXXIV [ Rec. XV ]. VERS. 8.-- Semitam meam circumsepsit, et transire non possum, et in calle meo tenebras", + "candidate_score": 0.667078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_10_12", + "bdc_text": "Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1447", + "psc_text": "contemplationis ascenderit, quantumlibet in opere se per exercitium laboris accinxerit, indignum tamen adhuc aliquid de corpore mortis sentit, et abominabilem se esse considerat in multis, quae de pondere corruptionis portat. [ Vet. XXX, Rec. XX. ] Cui hoc quoque fit gravius, quod saepe neque hoc intelligit unde delinquit. Flagella suscipit, sed districto judici quid 316 in se majus, quidve minus displiceat, non agnoscit. Unde et subditur: CAPUT XXXVII. VERS. 32.-- Neque enim viro, qui similis mei est, respondebo, nec qui mecum in judicio ex aequo possit audiri. 59. Justo quam grave sit ignorare unde delinquit. --Dum cum quolibet in judicio ex aequo contendimus, et quid contra nos dicatur agnoscimus, et in his quae dicimus audimur, et quo objecta patenter apprehendimus, eo audenter ad proposita respondemus. Quia ergo invisibilis judex quae facimus videt, quasi audit quae dicimus; sed quia id quod ei displicet nequaquam plene cognoscimus, quasi quid ipse dicit ignoramus.", + "candidate_score": 0.665241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur . Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_626", + "psc_text": ". 71. Quis peccati servus, quis ab eo liber, et quod hic nemo ab eo liber. --Bene autem subditur: Et servus liber a domino suo. Scriptum quippe est, Omnis qui peccat, servus est peccati (Joan. VIII, 34) ; quia nimirum quisquis se pravo desiderio subjicit, iniquitatis dominio dudum libera mentis colla supponit. Sed huic domino contradicimus, cum iniquitati quae nos ceperat, reluctamur; cum consuetudini violenter resistimus, et desideria perversa calcantes contra hanc jus nobis libertatis ingenitae vindicamus; cum culpam poenitendo percutimus, et maculas sordium fletibus lavamus. Plerumque autem jam mens quidem quod perverse egisse se meminit, deplorat; jam prave acta non solum deserit, sed amarissimis etiam lamentis punit; sed tamen dum eorum quae egit reminiscitur, gravi de judicio pavore terretur. Jam se perfecte convertit; sed adhuc se perfecte in securitatem non erigit, quia dum quanta sit districtio extremi examinis pensat, inter spem ac formidinem sollicita trepidat, quia justus judex veniens,", + "candidate_score": 0.664859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1448", + "psc_text": "ex aequo contendimus, et quid contra nos dicatur agnoscimus, et in his quae dicimus audimur, et quo objecta patenter apprehendimus, eo audenter ad proposita respondemus. Quia ergo invisibilis judex quae facimus videt, quasi audit quae dicimus; sed quia id quod ei displicet nequaquam plene cognoscimus, quasi quid ipse dicit ignoramus. Vir igitur sanctus vestimentorum suorum abominationem considerans, eo amplius timet, quo audiri ex aequo in judicio non valet, quia quousque corruptionis suae pondere premitur, hoc in poena sua gravius tolerat, quod et sensum sui reprehensoris ignorat. Ac si aperte dicat: In hoc ex aequo non audior, quia et patent cuncta quae facio, et tamen ipse nescio per quanta reprehendor. Sequitur: CAPUT XXXVIII. VERS. 33.-- Non est qui utrumque valeat arguere, et ponere manum suam in ambobus. 60. Arguere Deum quid sit. --Durum sonat ut quaeratur qui Deum arguat; sed durum non erit, si recurrat ad memoriam quod ipse per alium", + "candidate_score": 0.664302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur . Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2163", + "psc_text": "--Ac si apertis vocibus dicat: Quia extremi judicii terrorem considero, idcirco cogitationum tumultibus in timore confundor. Tanto se quippe animus amplius, in cogitatione dilatat, quanto illud esse terribile, quod imminet, pensat. Et in diversa mens rapitur, quando modo mala quae egit, modo bona quae agere neglexit, modo reprehensibilia in quibus est, modo recta quae sibi adhuc deesse conspicit, sollicito pavore perpendit. Sed amici beati Job cum assiduitate vitae illius edocti bene vivere noverint, pensare tamen subtiliter Dei judicia nescientes, mala hic justorum quempiam posse recipere non credebant. Unde et eumdem sanctum virum iniquum esse suspicati sunt, quem flagellatum viderunt, atque ex hac suspicione agebatur ut in ejus quoque increpationem dilaberentur; ad quam tamen increpationem quasi sub quadam reverentia descendunt. Unde Sophar subjicit dicens: CAPUT II. VERS. 3.-- Doctrinam qua me arguis audiam, et spiritus intelligentiae meae respondebit mihi. 2. Multi monita audiunt, ut judicent, non ut sequantur. --Ac si aperte", + "candidate_score": 0.662779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur . Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1398", + "psc_text": "Juste ergo justum exsequi est in assertionem justitiae eamdem ipsam justitiam quaerere. Saepe recta agimus, et nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus exspectamus; sed tamen mens, in sui fiduciam erecta, his a quibus nihil expetit placere contemnit, eorum judicia despicit, seque male liberam per abrupta elationis rapit; et inde sub vitio pejus obruitur, unde, quasi devictis vitiis, nullis se appetitionibus subjacere gloriatur. 39. A nimia aut nulla nostri discussione nobis est discrimen. --Saepe dum nosmetipsos plus justo discutimus, de ipso discretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia", + "candidate_score": 0.662747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11_13", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2332", + "psc_text": "desit? Nam etsi quosdam peccantes deserit, eisdem tamen ipsis adest per judicium, quibus deesse cernitur per adjumentum. Sic itaque exteriora circumdat, ut interiora impleat; sic interiora implet ut exteriora circumdet; sic summa regit, ut ima non deserat; sic imis praesens est, ut a superioribus non recedat; sic latet in sua specie, ut tamen cognoscatur in operatione; sic cognoscitur in suo opere, ut tamen comprehendi non valeat a cognoscentis aestimatione; sic adest, ut videri nequeat; sic videri non valet, ut tamen ejus praesentiam ipsa sua judicia testentur; sic se nobis intelligendum praebet, ut tamen ipsum nobis radium sui intellectus obnubilet; et rursum sic caligine nos ignorantiae reprimit, ut tamen menti nostrae radiis suae claritatis intermicet: quatenus et sublevata quidpiam videat, et reverberata contremiscat; et quia eum, sicuti est, videre non potest, aliquatenus vivendo cognoscat. Sed haec haeretici sanctam Ecclesiam scire non aestimant, quia stulto judicio solos se esse sapientes putant. Ex", + "candidate_score": 0.662514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_10_12", + "bdc_text": "Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_754", + "psc_text": "Ac si aperte diceretur: Subtilitatis intimae arcana percipiens, unde me apud me fortem credidi, ante conspectum judicis inde titubavi. Districtionem quippe divinae justitiae contemplantes, etiam de ipsis operibus jure pertimescimus, quae nos fortia egisse putabamus. Ducta namque ad internam regulam nostra rectitudo, si 165 districtum judicium invenit, multis tortitudinum suarum sinibus in intimam rectitudinem impingit. Unde bene Paulus cum et virtutum ossa habere se cerneret, et tamen sub districto examine haec eadem ejus ossa trepidarent, ait: Mihi pro minimo est, ut a vobis judicer, aut ab humano die. Sed neque me ipsum judico; nihil enim mihi conscius sum (I Cor. IV, 3) . Sed quia auditis venis divini susurrii, haec eadem ejus ossa contremuerunt, illico adjunxit: Sed non in hoc justificatus sum: qui autem judicat me, Dominus est. Ac si diceret: recta egisse me recolo, et tamen de meritis non praesumo, quia ad ejus examen vita nostra ducitur, sub quo", + "candidate_score": 0.66175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_10_12", + "bdc_text": "Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1398", + "psc_text": "Juste ergo justum exsequi est in assertionem justitiae eamdem ipsam justitiam quaerere. Saepe recta agimus, et nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus exspectamus; sed tamen mens, in sui fiduciam erecta, his a quibus nihil expetit placere contemnit, eorum judicia despicit, seque male liberam per abrupta elationis rapit; et inde sub vitio pejus obruitur, unde, quasi devictis vitiis, nullis se appetitionibus subjacere gloriatur. 39. A nimia aut nulla nostri discussione nobis est discrimen. --Saepe dum nosmetipsos plus justo discutimus, de ipso discretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia", + "candidate_score": 0.66134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur . Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_526", + "psc_text": "subtiliter non ignorat, Paulo attestante, qui ait: Inter se invicem cogitationum accusantium, aut etiam defendentium (Rom. II, 15) ; semetipsum introrsus discutiens, ante judicium vehementer examinat, ut districtus judex eo jam tranquillius veniat, quo reatum suum, quem discutere appetit, jam pro culpa punitum cernit. Unde et recte subjungitur: CAPUT XV [ Vet. XVIII, Rec. XVI ]. IBID.-- Non requirat eum Deus desuper. 27. Ut a Deo in judicio non puniatur. --Requirit Deus quae judicando discutit; non requirit quae ignoscendo in suo jam judicio impunita derelinquit. Hic itaque dies, id est, haec peccati delectatio, a Domino non requiretur, si animadversione spontanea punitur, Paulo attestante, qui ait: Si nosmetipsos dijudicaremus, non utique a Domino judicaremur (I Cor. XI, 31) . Deo ergo diem nostrum requirere, est contra mentem nostram subtiliter in judicio omne quod de culpa gratulatur indagare; in qua scilicet requisitione illum tunc severius percutit, quem sibi nunc mollius pepercisse deprehendit.", + "candidate_score": 0.661245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11_13", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1398", + "psc_text": "Juste ergo justum exsequi est in assertionem justitiae eamdem ipsam justitiam quaerere. Saepe recta agimus, et nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus exspectamus; sed tamen mens, in sui fiduciam erecta, his a quibus nihil expetit placere contemnit, eorum judicia despicit, seque male liberam per abrupta elationis rapit; et inde sub vitio pejus obruitur, unde, quasi devictis vitiis, nullis se appetitionibus subjacere gloriatur. 39. A nimia aut nulla nostri discussione nobis est discrimen. --Saepe dum nosmetipsos plus justo discutimus, de ipso discretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia", + "candidate_score": 0.66112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_17_19", + "bdc_text": "Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit . Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio . Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1398", + "psc_text": "Juste ergo justum exsequi est in assertionem justitiae eamdem ipsam justitiam quaerere. Saepe recta agimus, et nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus exspectamus; sed tamen mens, in sui fiduciam erecta, his a quibus nihil expetit placere contemnit, eorum judicia despicit, seque male liberam per abrupta elationis rapit; et inde sub vitio pejus obruitur, unde, quasi devictis vitiis, nullis se appetitionibus subjacere gloriatur. 39. A nimia aut nulla nostri discussione nobis est discrimen. --Saepe dum nosmetipsos plus justo discutimus, de ipso discretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia", + "candidate_score": 0.659706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2068", + "psc_text": "non judicat, quid in alio rectum judicet ignorat. Et si novit fortasse per auditum quod rectum judicare debeat, recte tamen judicare aliena merita non valet, cui conscientia innocentiae propriae nullam judicii regulam praebet. Hinc est enim quod insidiantibus quibusquam, et puniendam adulteram deducentibus dicitur (Joan. VIII, 7). Qui sine peccato est vestrum, primus in illam lapidem mittat (3, q. 7, cap. 3) . Ad aliena quippe punienda peccata ibant, et sua reliquerant. Revocantur itaque intus ad conscientiam, ut prius propria corrigant, et tunc aliena reprehendant. Hinc est quod cum tribus Benjamin in carnis scelere fuisset obruta, collectus omnis Israel ulcisci iniquitatem voluit, sed tamen semel et iterum in belli certamine ipse prostratus est. Consulto autem Domino si ad ulciscendum ire debuissent, jussum est. Qui juxta divinae vocis imperium perrexit, et semel et secundo cecidit, et tunc demum peccatricem tribum valde feriens pene funditus exstinxit. Quid est quod in ultionem sceleris", + "candidate_score": 0.658649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_13_15", + "bdc_text": "privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur . Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent . Alii vero utilitatem , quae ex tali viro ad totam ecclesiam redit , non cognoscentes , cum publice nunquam vel rarissime concionetur , putant frustraneum quasi esse , quicquid in illum impenditur , homines prophani prorsus et barbari .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1902", + "psc_text": "Non credat frustra deceptus, quod alio pretio redimendus sit. 57. Tunc solum eleemosynae nobis prosunt cum peccata plangimus et abdicamus. --Quoties post culpam eleemosynas facimus, quasi pro pravis actibus pretium damus. Unde et per Prophetam de eo qui haec non agit dicitur: Non dabit Deo propitiationem suam, nec pretium redemptionis animae suae (Psal. XLVIII, 8, 9) . Nonnunquam vero divites elati inferiores opprimunt, aliena rapiunt, et tamen quasi quaedam aliis largiuntur; et cum multos deprimant, aliquando quibusdam opem defensionis ferunt, et pro iniquitatibus quas nunquam deserunt dare pretium videntur. Sed tunc eleemosynae pretium nos a culpis liberat, cum perpetrata plangimus, et abdicamus. Nam qui et semper peccare vult, et quasi semper eleemosynam largiri, frustra pretium tribuit, quia non redimit animam, quam a vitiis non compescit. Unde nunc dicitur: Non credat frustra errore deceptus, quod aliquo pretio redimendus sit. Quia eleemosyna superbi divitis eum redimere non valet, quam perpetrata simul rapina", + "candidate_score": 0.658436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11_13", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1447", + "psc_text": "contemplationis ascenderit, quantumlibet in opere se per exercitium laboris accinxerit, indignum tamen adhuc aliquid de corpore mortis sentit, et abominabilem se esse considerat in multis, quae de pondere corruptionis portat. [ Vet. XXX, Rec. XX. ] Cui hoc quoque fit gravius, quod saepe neque hoc intelligit unde delinquit. Flagella suscipit, sed districto judici quid 316 in se majus, quidve minus displiceat, non agnoscit. Unde et subditur: CAPUT XXXVII. VERS. 32.-- Neque enim viro, qui similis mei est, respondebo, nec qui mecum in judicio ex aequo possit audiri. 59. Justo quam grave sit ignorare unde delinquit. --Dum cum quolibet in judicio ex aequo contendimus, et quid contra nos dicatur agnoscimus, et in his quae dicimus audimur, et quo objecta patenter apprehendimus, eo audenter ad proposita respondemus. Quia ergo invisibilis judex quae facimus videt, quasi audit quae dicimus; sed quia id quod ei displicet nequaquam plene cognoscimus, quasi quid ipse dicit ignoramus.", + "candidate_score": 0.652431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_17_19", + "bdc_text": "Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit . Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio . Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1736", + "psc_text": "32. Hoc accepto dono non intumuit. --Quibus videlicet dictis innotuit quantae humilitatis fuit qui se eis inferiorem negat, quorum longe vitam sancte vivendo transcenderat. Nam et secundum eorum scientiam se nosse confirmat, qui, sciendo coelestia, eorum terrenas cogitationes per prophetiae quoque spiritum transibat. Sequitur: CAPUT XXII [ Rec. XIII ]. VERS. 3.-- Sed tamen ad Omnipotentem loquar, et disputare cum Deo cupio. 33. Qui Deo in prece nunc familiaris est, cum ipso postmodum judicabit. --Cum Omnipotente loquimur dum ejus misericordiam deprecamur; cum eo vero disputamus dum, nos illius justitiae conjungentes, facta nostra subtili indagatione discutimus. Vel certe 379 cum Deo disputare est eum qui hic ejus praeceptis paruit cum illo postmodum ad judicandos populos judicem venire, sicut cuncta relinquentibus praedicatoribus dicitur: Vos qui secuti estis me, in regeneratione cum sederit Filius hominis in sede majestatis suae, sedebitis et vos super duodecim thronos, judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28) .", + "candidate_score": 0.651602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_17_19", + "bdc_text": "Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit . Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio . Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1668", + "psc_text": "quia quisquis, stimulo divini amoris excitatus, hic possessa reliquerit, illic procul dubio culmen judiciariae potestatis obtinebit, ut simul tunc judex cum judice veniat, qui nunc consideratione judicii sese spontanea paupertate castigat. Hinc est enim quod de sanctae Ecclesiae sponso per Salomonem dicitur: Nobilis in portis vir ejus, quando sederit cum senatoribus terrae (Prov. XXXI, 23) . Hinc Isaias ait: Dominus ad judicium veniet cum senioribus populi sui (Isai. III, 14) . Hinc eosdem seniores Veritas non jam famulos, sed amicos denuntiat, dicens: Non jam dicam vos servos, sed amicos meos (Joan. XV, 15) . Quos nimirum Psalmista intuens, ait: Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus (Psal. CXXXVIII, 17) . Quorum dum celsitudinem cordis aspiceret, mundi gloriam qua calce calcarent protinus addidit: Nimis confortatus est principatus eorum. Ac ne paucos esse crederemus, quos proficere usque ad summam tantae perfectionis agnoscimus, illico adjunxit: 364 Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur.", + "candidate_score": 0.651222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11_13", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1970", + "psc_text": "judicium accedit, et quod sentit dicit, et quidquid contradicitur agnoscit, et quo voluerit pulsat, et novit unde pulsatur. Qui autem divina animadversione percutitur, dum novit quidem quia vapulat, sed cur vapulet ignorat, quasi dicit ipse quod sentit, sed quid contra se dicatur nescit, quia ipse quidem ingemiscit in verbere, sed Deus aperte non declarat pro qua eum feriat ultione. Itaque nunc dicitur: Atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo! Ac si aperte diceretur: Sicut in omni quod dico audior, sic omne quod de me dicitur audirem. Quod tamen in hac vita fieri nullatenus potest, quia magna est interpositio oculis cordis nostri ad contemplandam subtilitatem Dei, ipsa videlicet infirmitas nostra. Sed tunc ad purum intuebimur eum a quo nunc subtiliter intuemur, cum, hac infirmitate deposita, ad contemplationis internae gratiam venerimus, de qua Paulus dicit: Tunc cognoscam sicut et cognitus sum (I Cor. XIII, 12)", + "candidate_score": 0.650859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_16_18", + "bdc_text": "Tertii etiam ita odiunt omnes peregrinos , ut male fieri putent , quicquid illis fit bene . Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit . Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1398", + "psc_text": "Juste ergo justum exsequi est in assertionem justitiae eamdem ipsam justitiam quaerere. Saepe recta agimus, et nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus exspectamus; sed tamen mens, in sui fiduciam erecta, his a quibus nihil expetit placere contemnit, eorum judicia despicit, seque male liberam per abrupta elationis rapit; et inde sub vitio pejus obruitur, unde, quasi devictis vitiis, nullis se appetitionibus subjacere gloriatur. 39. A nimia aut nulla nostri discussione nobis est discrimen. --Saepe dum nosmetipsos plus justo discutimus, de ipso discretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia", + "candidate_score": 0.650549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_8", + "bdc_text": "Hinc enim scio , quid tanti viri mereatur dignitas et praestantia ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_624", + "psc_text": "beatus Job, quia internae pacis frequentiam diligens conspicit, descriptioni ejus iterum servit, dicens: CAPUT XXXVI. VERS. 19.-- Parvus et magnus ibi sunt, et servus liber a domino suo. 70. Ut hic merita, ita in coelo erunt praemia diversa. --Quia in hac vita nobis est discretio operum, erit in illa procul dubio discretio dignitatum, ut quod hic alius alium merito superat, illic alius alium retributione transcendat. Unde in Evangelio Veritas dicit: In domo Patris mei mansiones multae sunt (Joan. XIV, 2) . Sed in eisdem multis mansionibus erit aliquo modo ipsa retributionum diversitas concors; quia tanta vis in illa pace nos sociat, ut quod in se quisque non acceperit, hoc se accepisse in alio exsultet. Unde et non aeque laborantes in vinea (Matth. XX, 10), aeque 137 cuncti denarium sortiuntur. Et quidem apud Patrem mansiones multae sunt, et tamen eumdem denarium dispares laboratores accipiunt; quia una cunctis erit beatitudo laetitiae, quamvis", + "candidate_score": 0.637224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_9_11", + "bdc_text": "scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_591", + "psc_text": "in domo sit, ne despectus in publico. Exquirit quid sibi sufficiat, quid necessitas subjectorum petat; atque ut sufficienter jura patronatus subditis expleat, patronos quaerit quibus ipse famuletur; sed his dum familiariter jungitur, eorum procul dubio causis implicatur, quibus saepe consentit in illicitis, et mala quae propter semetipsum non appetit, committit propter alia quae non derelinquit. Nam saepe dum honorem suum in hoc mundo imminui trepidat, ea apud majores personas approbat, quae jam per proprium judicium damnat. Is dum sollicite cogitat, quid patronis debeat, quid subjectis; quid sibi augeat, quid affectibus prosit, quasi tanta frequentia turbarum premitur, quanta curarum importunitate laceratur. [ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur.", + "candidate_score": 0.635701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_18", + "bdc_text": "Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_851", + "psc_text": "torpent, in pravis 187 actibus remanent, et simplices, quos ingenii penna non adjuvat, ad obtinenda aeterni regni moenia virtus operationis levat. Stellio ergo dum manibus nititur, in regis aedibus moratur, quia illo simplex per intentionem recti operis pervenit, quo ingeniosus minime ascendit. Sed his auditis, quaestio nostro cordi suboritur, cur vel negligenti intelligentiae donum tribuitur, vel studiosus quisque sensus sui tarditate praepeditur? Ad quam citius respondetur, dum protinus subditur: CAPUT XI. VERS. 6.-- Nihil in terra sine causa. 13. Cur ingenium studio tardum, negligenti acre tribuatur. --Idcirco enim saepe et desidiosus ingenium accipit, ut de negligentia justius puniatur, quia quod sine labore assequi potuit, scire contemnit. Et idcirco nonnunquam studiosus tarditate intelligentiae premitur, ut eo majora praemia retributionis inveniat; quo magis in studio inventionis elaborat. Nihil ergo est in terra sine causa, quando et studioso tarditas ad praemium proficit, et desidioso velocitas ad supplicium crescit. [ Vet. V. ] Ad", + "candidate_score": 0.630859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_24_26", + "bdc_text": "Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit . Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1069", + "psc_text": "nocte comparatur. Tanto igitur debet quasi semper veniens metui, quanto a nobis non valet ventura praesciri. Unde et sancti viri, quia brevitatem vitae indesinenter ascipiunt, quasi quotidie morientes vivunt; et tanto se solidius mansuris praeparant, quanto et nulla esse transitoria semper ex fine pensant. Hinc quippe Psalmista, veloci cursu fugere vitam peccatoris aspiciens, ait: Pusillum adhuc, et non erit peccator (Psal. XXXVI, 10) . Hinc iterum dicit: Homo sicut fenum dies ejus (Psal. CII, 15) . Hinc Isaias ait: Omnis caro fenum, et gloria ejus sicut flos feni (Isai. XL, 6) . Hinc mentes praesumentium Jacobus corripit dicens: Quae est vita vestra? Vapor est ad modicum parens (Jac. IV, 15) . Recte ergo dicitur: Exspectate paulisper, quia et immensum est quod sine termino sequitur, et parum est quidquid finitur. Longum quippe nobis 234 videri non debet quod cursu sui temporis tendit ut non sit; quod dum per momenta ducitur, ipsa", + "candidate_score": 0.619603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_10", + "bdc_text": "Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_812", + "psc_text": "haec cogitans, semper contra haec thorace patientiae munitus, et quidquid accesserit providus superet, et quidquid non accesserit lucrum putet. Secundus autem servandae mansuetudinis modus est, ut cum alienos excessus aspicimus, nostra, quibus in aliis excessimus, delicta cogitemus. Considerata quippe infirmitas propria, mala nobis excusat aliena. Patienter namque illatam injuriam tolerat, qui pie meminit quod fortasse adhuc habeat, in quo debeat ipse tolerari. Et quasi aqua ignis exstinguitur, cum surgente furore animi, sua cuique ad mentem culpa revocatur, quia erubescit peccata non parcere, qui vel Deo, vel proximo saepe se recolit parcenda peccasse. [ Vet. XXXIII. ] 82. Ira alia ex impatientia, alia ex zelo. Prima oculum excaecat, altera ita turbat, ut ad clarius videndum disponat. --Sed inter haec solerter sciendum est quod alia est ira, quam impatientia excitat, alia quam zelus format. Illa ex vitio, haec ex virtute generatur. Si enim nulla ira ex virtute surgeret, divinae animadversionis impetum Phinees", + "candidate_score": 0.612461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_10", + "bdc_text": "Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1703", + "psc_text": "ibis (Genes. III, 19) ? Manet itaque terra immobilis, cum praeceptis dominicis peccator obedire contemnit; cum cervicem superbiae erigit, atque a veritatis lumine oculos mentis claudit. Sed quia scriptum est: Pedes ejus steterunt, et mota est terra (Habac. III, 6, sec. LXX) , quia cum veritas in corde figitur, mentis immobilitas agitatur, si sancti Spiritus gratia superno munere juxta vocem praedicantis infunditur, statim terra subvertitur, quia peccatricis mentis duritia ab immobilitatis suae obstinatione 372 permutatur, ut tantum se postmodum praeceptis dominicis flendo subjiciat, quantum superbiendo prius contra Dominum cervicem cordis erigebat. Videas namque quod terra cordis humani, aqua divini muneris infusa, post libenter injurias toleret, quas prius vehementer irrogabat; post etiam sua tribuat, quae prius et aliena rapiebat; post carnem abstinendo cruciet, quae prius satietate carnis per mortifera turpitudinum oblectamenta defluebat; post etiam persecutores diligat, quae prius diligere etiam se amantes nolebat. [ Vet. VII. ] Cum igitur mens humana,", + "candidate_score": 0.610463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_10", + "bdc_text": "Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_407", + "psc_text": "Narrat mala quae patitur, subjungit bona quae impartitur. Pensemus ergo cujus laboris sit, uno eodemque tempore foris adversa tolerare, intus infirma protegere. Foris pugnas patitur, quia 90 verberibus scinditur, catenis ligatur; intus metum tolerat, quia passionem suam non sibi, sed discipulis obesse formidat. Unde et eisdem scribit, dicens: Nemo moveatur in tribulationibus istis. Ipsi enim scitis, quod in hoc positi sumus (I Thess. III, 3) . Aliorum quippe casus in propria passione metuebat, ne dum ipsum discipuli afflictum pro fide verberibus agnoscerent, fideles se profiteri recusarent. O immensae charitatis viscera; despicit quod ipse patitur, et curat ne quid pravae persuasionis discipuli in corde patiantur. In se contemnit vulnera corporis, et in aliis vulnera medetur cordis. Habent quippe hoc justi proprium, ut in dolore positi tribulationis suae, curam non deserant utilitatis alienae; et cum de se adversa patientes dolent, aliis necessaria docentes praevident, et quasi percussi quidam magni medici aegrotant. Ipsi", + "candidate_score": 0.610251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_4", + "bdc_text": "Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2065", + "psc_text": "est, quia contra vos est, dum stulta elatione vos erigit. Mea vero ignorantia mecum est, quia pro me est; quoniam dum perscrutari de Deo aliquid superbe non audeo, in veritate me humiliter servo. Et quia haec ipsa haeretici quae scire quaerunt ad usum solius elationis arripiunt, ut contra fideles et humiles docti videantur, recte subjungitur: CAPUT XXIX [ Rec. XIII ]. VERS. 5.-- At vos contra me erigimini. 33. Ordo postulat ut primum contra nos, et postmodum contra malos erigamur. Hanc correctionis rationem ignorant mali. --Sed haec fortasse melius verba perpendimus, si ipsis specialiter amicis beati Job quemadmodum congruant demonstremus. Ipsi etenim percussum justum videntes, ad sua intima redire debuerunt, et nequaquam beatum Job verbis increpationis premere, sed se deflere, quia si sic percussus fuerat qui ita serviebat, qua ultione feriri merebantur qui non ita servierant? Quibus bene dicitur: At vos contra me erigimini. Ac si eis apertius dicatur: Qui", + "candidate_score": 0.608269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_4", + "bdc_text": "Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1468", + "psc_text": "ignorantis anxietas. --Hoc nimirum sic per interrogationem dicitur, ut negetur. Ac si aperte diceretur. Tu qui summe bonus es, novi quia bonum non aestimas, ut pauperem per calumniam premas. Et scio ergo quia non est injustum quod patior, et eo magis doleo quo causas justitiae ignoro. Notandum vero quod non ait Ut opprimas innocentem, sed pauperem. Qui enim districtioni judicis nequaquam innocentiam, sed paupertatem suam objicit, non jam de vita audaciam arripit, sed quam se infirmum conspiciat ostendit. Ubi et congrue subjungit: Opus manuum tuarum. Ac si aperte dicat: Impie opprimere non potes, quem te fecisse gratuito recordaris. 71. Deus non sinit nos supra vires tentari. --Bene autem subditur: Et consilium impiorum adjuves? Quos namque hoc loco impios, nisi malignos spiritus vocat? Qui cum redire ipsi ad vitam nequeant, crudeliter socios ad mortem quaerunt. Quorum nimirum consilium fuit ut beatum Job divina correptio tangeret, et qui in tranquillitate justus exstiterat,", + "candidate_score": 0.608143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_10", + "bdc_text": "Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1948", + "psc_text": "in quibusdam malis corruant, ac si verbi pabulum nunquam habuissent. Sequitur: CAPUT XV. IBID.-- Tenuit cervicem meam, confregit me, posuit me sibi quasi in signum. 18. Infirmi, urgente persecutione, veritatem praedicare trepidant. --Sicut in malis cervix superbiam, sic in bonis libertatis erectionem signat. Unde nonnunquam ipsa quoque superbia pro erectionis auctoritate ponitur, sicut per prophetam Dominus sanctae Ecclesiae pollicens dicit: Ponam te in superbiam saeculorum (Isai. LX, 15) . Et quia persecutionis tempore infirmi quidam vera quae sentiunt praedicare libere non praesumunt, recte de hoc hoste dicitur: Tenuit cervicem meam, confregit me. [Vet. IX. ] Fortasse autem hi cervicis appellatione signati sunt qui pacis ejus tempore plusquam decet eriguntur, et sub occasione defendendae rectitudinis vitio deserviunt elationis. Qui persecutionis tempore idcirco adversa plus sentiunt, quia de prosperis extolluntur. De quibus bene dicitur: Tenuit cervicem meam, confregit me. Id est, elationem quam in infirmis habuit, districtione suae percussionis inclinavit. Et posuit", + "candidate_score": 0.606935, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.690958, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_19_21", + "bdc_text": "Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere . Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841", + "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me", + "candidate_score": 0.690958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841", + "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me", + "candidate_score": 0.680645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_17_19", + "bdc_text": "Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit . Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio . Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3907", + "psc_text": "Adjuvet nos Psalmus, qui modo cantatus est, Exaudi me in tua justitia: hoc est, non in mea. Si diceret, Exaudi me in justitia mea: tanquam meritum vocaret. Vocat quidem in nonnullis locis et suam justitiam: sed hic melius discernit, quia et suam quando dicit, datam dicit; quomodo dicimus, Panem nostrum quotidianum da nobis hodie (Luc. XI, 3) . Quomodo, nostrum; quomodo, da? Ergo hic distinctius loquens ait, Exaudi me in tua justitia. Et sequitur, Et non intres in judicium cum servo tuo. Quid est, Non intres in judicium cum servo tuo? Non stes mecum in judicio, exigendo a me omnia quae praecepisti, exigendo omnia quae jussisti. Nam reum me invenies, si in judicium intraveris mecum. Opus est ergo, inquit, mihi misericordia tua potius, quam liquidissimo judicio tuo. Quare ergo, Ne intres in judicium cum servo tuo? Sequitur, et dicit, Quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens. Servus enim sum:", + "candidate_score": 0.674562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_365", + "psc_text": "Judex esse vis (non potes meritis), vel pecunia; nondum reprehendo. Fortasse enim prodesse cupis rebus humanis, et emis ut prosis; ut servias justitiae, non parcis pecuniae. Prius propter te esto judex in te: prius judica de te, ut de penetrali conscientiae securus procedas ad alterum. In te ipsum redi, te attende, te discute, te audi. Ibi te volo probare integrum judicem, ubi non quaeris testem. Procedere vis cum potestate, ut alter tibi dicat de altero quod tu nescis; prius intus judica. Nihil tibi de te dixit conscientia tua? Si nolis negare, utique dixit. Nolo audire quid dixerit: tu judica qui audisti. Dixit tibi de te quid feceris, quid acceperis, quid peccaveris. Vellem scire qualem sententiam protulisti. Si bene audisti, si recte audisti, si in audiendo te justus fuisti, si tuae mentis tribunal ascendisti, si te ipsum ante te ipsum in equuleum cordis suspendisti, si graves tortores adhibuisti timoris; bene audisti", + "candidate_score": 0.667273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841", + "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me", + "candidate_score": 0.662336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_26_28", + "bdc_text": "Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_444", + "psc_text": "veniunt. Hominum carnalium perversum judicium. Ad exhortandas mentes Charitatis vestrae, pauca de praesenti psalmo, quae donat Dominus, gratanter accipite. De Domino nostro Jesu Christo prophetatum est in isto psalmo, ubi audivimus et cantavimus, Deus manifestus veniet, Deus noster, et non silebit. Ipse enim Dominus Christus, Deus noster, Filius Dei, primo adventu venit occultus, secundo adventu veniet manifestus. Quando venit occultus, non innotuit nisi servis suis: quando veniet manifestus, innotescet bonis et malis. Quando venit occultus, venit judicandus: quando veniet manifestus, veniet judicaturus. Denique tunc cum judicaretur, siluit, et de silentio ejus propheta praedixerat, Sicut ovis ad immolandum ductus est, et sicut agnus coram tondente, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7) . Sed Deus noster manifestus veniet, Deus noster, et non silebit. Non quomodo siluit, quando judicandus erat, ita silebit, quando judicaturus erit. Et nunc non silet, si sit qui audiat: sed dictum est, Tunc non silebit, quando vocem", + "candidate_score": 0.659386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25_27", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2526", + "psc_text": "mulier quaedam Martha nomine excepit illum in domum suam. etc. Cap. X, V\\. 38-42. CAPUT PRIMUM. 1. Unitas commendatur. Verba Domini nostri Jesu Christi, quae modo ex Evangelio recitata sunt, admonent nos, esse unum aliquid quo tendamus, quando in hujus saeculi multitudine laboramus. Tendimus autem adhuc peregrinantes, nondum manentes; adhuc in via, nondum in patria; adhuc desiderando, nondum fruendo. Tamen tendamus, et sine pigritia et sine intermissione tendamus, ut aliquando pervenire valeamus. 2. Christus pascendum se praebere dignatur. Martha et Maria duae sorores erant, ambae non solum carne, sed etiam religione germanae; ambae Domino cohaeserunt, ambae Domino in carne praesenti concorditer servierunt. Suscepit eum Martha, sicut solent suscipi peregrini. Sed tamen suscepit famula Dominum, aegra Salvatorem, creatura Creatorem. Suscepit autem Spiritu pascenda, in carne pascendum. Voluit enim Dominus formam servi accipere, et accepta forma servi in illa pasci a servis, dignatione, non conditione. Nam et ista dignatio fuit, se praebere", + "candidate_score": 0.654549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_26_28", + "bdc_text": "Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1159", + "psc_text": "Dominus Deus. Primo, quanta felicitas est, esse gregem Dei, si quis cogitet, fratres, etiam in istis lacrymis et in istis tribulationibus magnum gaudium concipit. Neque enim in ejus grege est, quem lupi possunt flagellare, aut cujus somnum possunt captare praedones. Illi enim dictum est, Qui pascis Israel (Psal. LXXIX, 2) ; de quo dictum est, Non dormiet, neque dormitabit, qui custodit Israel (Psal. CXX, 4) . Vigilat ergo ille super nos vigilantibus nobis, vigilat et dormientibus nobis. Si ergo de pastore homine securum est pecus hominis; quanta debet esse nostra securitas pascente Deo, non tantum quia pascit nos, sed etiam quia fecit nos? CAPUT III. 4. Vox pastoris nunc temporis audienda. Una est nostra sollicitudo, quae nobis imponitur, audire vocem pastoris: et est nunc tempus audiendi, quia ille nondum assumpsit tempus judicandi. Qui loquitur, modo tacet. Loquitur enim in praecepto, tacet in judicio. Ideo dicit quodam in loco: Tacui; numquid", + "candidate_score": 0.653723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_16_18", + "bdc_text": "Tertii etiam ita odiunt omnes peregrinos , ut male fieri putent , quicquid illis fit bene . Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit . Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2714", + "psc_text": "Amen dico vobis, descendit justificatus de templo publicanus ille, magis quam ille pharisaeus. Dic, Domine, causam. Ecce video Publicanum justificatum magis de templo descendere quam Pharisaeum. Quaero quare. Quaeris quare? Audi quare. Quia omnis qui se exaltat, humiliabitur; et qui se humiliat, exaltabitur. Audisti sententiam, cave causam malam: aliud dico, Audisti sententiam, cave superbiam. CAPUT III. 3. Contra Pelagianos. Videant nunc, audiant ista nescio qui impie garrientes, et de suis viribus praesumentes audiant qui dicunt, Deus me hominem fecit, justum ipse me facio. O pejor et detestabilior Pharisaeo! Pharisaeus ille superbe quidem justum se dicebat, sed tamen inde ille Deo gratias agebat. Justum se dicebat; sed tamen Deo gratias agebat. Gratias tibi, Deus, quia non sum sicut caeteri homines. Gratias tibi Deus: gratias Deo agit, quia non est sicut caeteri homines: et tamen tanquam superbus et inflatus reprehenditur; non quia Deo gratias agebat, sed quia velut nihil sibi addi cupiebat.", + "candidate_score": 0.65077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25_27", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_42", + "psc_text": "pro Domino moriturum (Matth. XXVI, 69-75, 31-35). Nondum autem poterat, quia infirmus erat. At ubi venit postea Spiritus sanctus missus de coelo, et confirmavit eos in quos venit; impletus ille fiducia spirituali, coepit jam vere paratus esse mori pro eo quem ante negaverat. Hac fiducia repleti omnes martyres, tenentes rectam fidem, non morientes nec patientes pro falsa fide, pro vano phantasmate, pro spe inani, pro re incerta; sed pro veritatis pollicitatione, certum habentes eum qui promisit, potentem esse qui exhibeat; omnia praesentia contempserunt, in futura exarserunt, quae cum fuerint illis praesentia, non erunt praeterita. CAPUT III. 3. Esau carnales, Jacob spirituales figurat. Spiritualis vitam Angelorum exspectat. Recordamini ergo, qui interfuistis hesterno die, duos filios Isaac, Esau et Jacob, quomodo majori praeponitur minor (Gen. XXV et XXVII): ut ad Jacob pertineatis, Esau non ametis. Erit autem Esau, qui vult carnaliter vivere, vel carnalia in futuro saeculo sperare. Sive ergo carnaliter vivens,", + "candidate_score": 0.650185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_15_17", + "bdc_text": "Alii vero utilitatem , quae ex tali viro ad totam ecclesiam redit , non cognoscentes , cum publice nunquam vel rarissime concionetur , putant frustraneum quasi esse , quicquid in illum impenditur , homines prophani prorsus et barbari . Tertii etiam ita odiunt omnes peregrinos , ut male fieri putent , quicquid illis fit bene . Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1517", + "psc_text": "sit, cui hodie male petis? Sed scio illum malignum, dicis. Et te scis malignum. Quamvis forte audeas et de corde alterius judicare quod nescis: sed et te scis malignum. Non audis Apostolum dicentem, Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et injuriosus; sed misericordiam consecutus sum, quia ignorans feci in incredulitate (I Tim. I, 13) ? Quando Paulus apostolus persequebatur Christianos, ligans ubi inveniebat, audiendos ad sacerdotes et puniendos attrahebat; quid putatis, fratres, Ecclesia contra illum orabat, an pro illo? Utique Ecclesia Dei, quae didicerat a Domino suo, qui pendens in cruce dixit, Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) , talia precabatur pro Paulo, imo adhuc pro Saulo, ut hoc in illo fieret, quod et factum est. Nam quia dicit, Eram autem ignotus facie Ecclesiis Judaeae quae sunt in Christo; tantum autem audiebant quia ille qui aliquando nos persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat, et in", + "candidate_score": 0.648404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_35_37", + "bdc_text": "Hinc Basileam profectus est ; quod illi de eo sentiant , nondum scio . Visus est nobis non malus ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3176", + "psc_text": "Multi a nobis consilia mala petunt, consilia mentiendi, circumveniendi; putantes quia placent nobis. Sed in nomine Christi, si Domino placet quod dicimus, nullus talis nos tentavit, et invenit quod volebat in nobis. Quia si vult ipse qui nos vocavit, pastores sumus, non mercenarii. Sed quid ait Apostolus? Mihi minimum est ut a vobis judicer, aut ab humano die: sed neque ego meipsum judico. Nihil enim mihi conscius sum; sed non in hoc justificatus sum. Qui autem judicat me, Dominus est (I Cor. IV, 3, 4) . Non ideo bona est conscientia mea, quia vos illam laudatis. Quid enim laudatis, quod non videtis? ille laudet, qui videt: ille etiam corrigat, si quid ibi videt quod ejus oculos offendit. Quia et nos non dicimus perfecte nos sanos: sed tundimus pectus nostrum, et dicimus Deo, Propitius esto, ne peccem. Tamen puto, coram illo enim loquor, nihil aliud a vobis quaerens nisi salutem vestram;", + "candidate_score": 0.643108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_22_24", + "bdc_text": "Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur . Haec de illo . Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2932", + "psc_text": "adhibendo, et quidquid aliud homo potest? Videte quia consumptis laboribus et facultatibus suis, ut aliquantum vivat, potest facere: ut semper vivat, non potest. Si ergo labore tanto, tanto conatu, tantis impendiis, tanta instantia, tanta vigilantia, tanta cura agitur, ut aliquantum plus vivatur; quomodo agendum est, ut semper vivatur? Et si prudentes dicuntur, qui omnibus modis agunt, ut differant mortem, et vivant paucos dies, ne perdant paucos dies, quam stulti sunt, qui sic vivunt, ut perdant aeternum diem? 3. Quid sit aeterna vita, et quanti emenda. Pretium vitae aeternae. Vita aeterna verbis hominis non dicitur. Hoc solum ergo nobis promitti potest, ut dulcescat nobis utcumque munus Dei, ex hoc quod habemus modo: quia de munere ipsius habemus ut vivamus, ut salvi simus. Ponamus ergo nobis ante oculos talem vitam, cum promittitur aeterna, ut removeamus ab illa quidquid hic molestum patimur. Facilius enim invenimus quid ibi non sit, quam quid ibi sit.", + "candidate_score": 0.635862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_22_24", + "bdc_text": "Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur . Haec de illo . Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2156", + "psc_text": "vult eripere, cogitat et occidere. Postremo adversus fures licet quocumque munimine thesaurum tuum et vestem tuam communias; communi ea adversus rubiginem et tineam. Quid facturus es? Non est foris hostis auferens, sed est intus absumens. CAPUT VIII. 9. Aliud stolidum consilium. Non ergo bonum consilium dedit avaritia. Ecce jussit ut serves, et non invenit dare locum ubi serves. Dicat etiam consequentia, Consule in posterum. In quantum posterum? In dies paucos et incertos. Dicit, Consule in posterum, homini fortassis victuro nec in crastinum. Sed ecce vivat quantum putat avaritia, non quantum ostendit, non quantum docet, non quantum fidit: sed quantum putat vixerit, senuerit, finierit; adhuc senex incurvus, baculo innixus, lucrum quaerit, et audit avaritiam dicentem, Consule in posterum. In quod posterum? Jam exspirans loquitur. Propter filios tuos, inquit. Utinam vel illos senes non avaros haberemus, qui filios non habent. Etiam ipsis, etiam talibus, etiam iniquitatem suam nulla pietatis imagine excusantibus non", + "candidate_score": 0.635676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_22_24", + "bdc_text": "Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur . Haec de illo . Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_832", + "psc_text": "non habebit. Non sic redditur fides: et redditur, et habetur. Mirum dictu: imo si non redditur, non habetur. CAPUT IX. 9. Divitiae pro animae salute in eleemosynis expendendae.--Redemptio animae viri divitiae ipsius. Merito illi vanissimo diviti insultavit Deus, ut admoneret nos ne talia imitaremur; cui regio fructuosa succedens, turbavit hominem copia plus quam inopia. Cogitavit enim apud se, dicens: Quid faciam, quo congregem fructus meos? Et cum aestuasset arctatus, tandem sibi visus est invenisse consilium: sed vanum consilium. Hoc enim consilium non invenit prudentia, sed avaritia. Destruam, inquit, veteres apothecas minores, et novas faciam ampliores, et implebo eas; et dicam animae meae: Anima, habes multa bona, satiare, jucundare. Ait illi: Stulte, in quo tibi sapiens videris, stulte, quid dixisti? Dico animae meae, Habes multa bona, satiare. Hac nocte auferetur a te anima tua: haec quae parasti cujus erunt (Luc. XII, 16-20) ? Quid enim prodest homini, si totum mundum lucretur,", + "candidate_score": 0.635648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_18", + "bdc_text": "Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2386", + "psc_text": "Et malitia tota servi illius reprobati graviterque damnati ista fuit, quia noluit erogare. Servavit integrum quod accepit: sed Dominus ejus lucra quaerebat. Avarus est Deus ad salutem nostram. Si sic damnatur qui non erogavit, quid debent exspectare qui perdunt? Nos ergo dispensatores sumus, nos erogamus, vos accipitis. Lucra quaerimus: bene vivite. Lucra enim erogationis nostrae ista sunt. Sed etiam ad vos nolite existimare non pertinere erogationem. Non potestis erogare de isto loco superiore, sed potestis ubicumque estis. Ubi reprehenditur Christus, defendite: murmuratoribus respondete, blasphematores corripite, ab eorum vos societate alienate. Sic erogatis, si aliquos lucramini. Agite vicem nostram in domibus vestris. Episcopus inde appellatus est, quia superintendit, quia intendendo curat. Unusquisque ergo in domo sua, si caput est domui suae, debet ad eum pertinere episcopatus officium, quomodo sui credant, ne aliqui ipsorum in haeresim incurrant, ne uxor, ne filius, ne filia, ne ipse servus, quia tanti est emptus. Disciplina apostolica", + "candidate_score": 0.634237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_20", + "bdc_text": "Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4080", + "psc_text": "agatis intus in cogitationibus vestris, judicare non potest. Quia homo non potest, intuetur Deus, cui cor humanum non potest occultari. Ipse videt quo studio audias, quid cogites, quid teneas, quantum proficias de supplementis suis, quam instanter ores, quemadmodum depreceris Deum ex eo quod non habes, quomodo gratias agas ex eo quod habes: ille novit qui exacturus est. Nos pecuniam dominicam erogare possumus: veniet exactor qui dixit, Serve nequam, dares pecuniam meam nummulariis, et ego veniens cum usuris exigerem. CAPUT VIII. 8. Auditores verbi aedificantes alii super petram, alii super arenam. Nolite ergo, fratres mei, fallere vosmetipsos, quia venistis studiose ad audiendum verbum, si non facitis quod auditis deficiendo. Cogitate si pulchrum est audire, quanto magis facere. Si non audis, auditum negligis, nihil aedificas. Si audis et non facis, ruinam aedificas. Domini Christi est de hac re proposita congruentissima similitudo: Qui audit, inquit, verba mea haec, et facit ea, similabo eum", + "candidate_score": 0.632411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_37_39", + "bdc_text": "Visus est nobis non malus ; invenit enim hic quosdam , qui in Bohemia et Moravia noverunt castra et dominationes , quibus se praefuisse dixit . Uxor mea iterum foelici partu me filiola donavit et quinti iam pueri facit esse parentem .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_560", + "psc_text": "amat parvulum remanere. In sinu tenet, manibus fovet, blanditiis consolatur, lacte nutrit: omnia parvulo facit; sed optat ut crescat, ne semper talia faciat. Videte Apostolum: melius enim ipsum intuemur, qui se etiam matrem non dedignatus est dicere, ubi ait, Factus sum parvulus in medio vestrum, tanquam nutrix fovens filios suos (I Thess. II, 7) . Apostolus vero, germano et pio charitatis affectu et nutricis personam suscepit, dicendo, fovet; et matris, addendo, filios suos. Sunt enim nutrices foventes quidem, sed non filios suos: item sunt matres nutricibus dantes, non foventes filios suos. Idem ergo nutritor et fotor alio loco dicit, quod paulo ante commemoravi, Cum timore et tremore multo fui apud vos. CAPUT IV. 4. Auditores quinam carnales, quinam spirituales. Sed dicis: Quales illi erant, ut ille cum timore et tremore multo esset apud illos? Tanquam parvulis, inquit, in Christo lac vobis potum dedi, non escam; neque enim poteratis: sed nec", + "candidate_score": 0.63096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_22_24", + "bdc_text": "Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur . Haec de illo . Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2169", + "psc_text": "et a divite non pascebatur. Uterque mortuus est: unus eorum sepultus est; de altero quid dictum est? Ablatus est ab Angelis in sinum Abrahae. Videt dives pauperem, imo jam pauper divitem: desiderat de digito stillam aquae in linguam suam, ab illo qui desideravit micam de mensa ejus. Certe vices mutatae sunt. Frustra hoc dicit dives mortuus: non frustra hoc audiamus qui vivimus. Nam et ille voluit ad superos revocari, et non est permissus: voluit aliquem mortuorum mitti ad fratres suos, nec hoc illi concessum est. Sed quid ei dictum est? Habent ibi Moysen et Prophetas. Et ille: Non audient, nisi aliquis a mortuis ierit. Ait illi Abraham: Si Moysen et Prophetas non audiunt, nec, si quis a mortuis ierit, credent (Luc. XVI, 19-31) . CAPUT XIV. 17. Consilium Dei de faciendis eleemosynis nunc amplectendum. De faciendis ergo eleemosynis, et comparanda animae requie in posterum, ut faciamus bene cum anima nostra,", + "candidate_score": 0.629215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_36_38", + "bdc_text": "quod illi de eo sentiant , nondum scio . Visus est nobis non malus ; invenit enim hic quosdam , qui in Bohemia et Moravia noverunt castra et dominationes , quibus se praefuisse dixit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1517", + "psc_text": "sit, cui hodie male petis? Sed scio illum malignum, dicis. Et te scis malignum. Quamvis forte audeas et de corde alterius judicare quod nescis: sed et te scis malignum. Non audis Apostolum dicentem, Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et injuriosus; sed misericordiam consecutus sum, quia ignorans feci in incredulitate (I Tim. I, 13) ? Quando Paulus apostolus persequebatur Christianos, ligans ubi inveniebat, audiendos ad sacerdotes et puniendos attrahebat; quid putatis, fratres, Ecclesia contra illum orabat, an pro illo? Utique Ecclesia Dei, quae didicerat a Domino suo, qui pendens in cruce dixit, Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) , talia precabatur pro Paulo, imo adhuc pro Saulo, ut hoc in illo fieret, quod et factum est. Nam quia dicit, Eram autem ignotus facie Ecclesiis Judaeae quae sunt in Christo; tantum autem audiebant quia ille qui aliquando nos persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat, et in", + "candidate_score": 0.628829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_37_39", + "bdc_text": "Visus est nobis non malus ; invenit enim hic quosdam , qui in Bohemia et Moravia noverunt castra et dominationes , quibus se praefuisse dixit . Uxor mea iterum foelici partu me filiola donavit et quinti iam pueri facit esse parentem .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_69", + "psc_text": "fili, audi me: maledictio tua super me sit (Gen. XXVII, 6-13) . Perrexit, et attulit duos haedos: facti sunt, et apposuit patri suo: et quemadmodum praedixit, quia non illum agnoscebat in voce, tetigit, invenit pilos; quia pellibus haedorum circumdederat mater brachia ejus: credidit majorem esse, et benedixit. In benedictione majorem intendebat, et benedictio ad minorem perveniebat. CAPUT XIV. Quid est ergo quod sub specie majoris benedicitur minor, nisi quia sub figuris Veteris Testamenti promissi populo Judaeorum, pervenit benedictio spiritualis ad populum Christianorum? Attendite, fratres: audiunt illi terram promissionis, audimus et nos: tanquam ad Judaeos videtur Scriptura loqui de terra promissionis, et ad nos pervenit intellectus terrae promissionis, qui dicimus Deo, Spes mea es tu, portio mea in terra viventium (Psal. CXLI, 6) . Sed hoc ut diceremus, mater nos docuit, id est, in sanctis Ecclesia ipsa Prophetis docet nos, quemadmodum spiritualiter intelligamus ipsa promissa carnalia. 14. Peccata aliena patienter portanda.", + "candidate_score": 0.627997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_34_36", + "bdc_text": "Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus . Hinc Basileam profectus est ; quod illi de eo sentiant , nondum scio .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_653", + "psc_text": "sunt judicia ejus, audisti, sufficiat tibi: et investigabiles viae ejus. Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quis prior dedit, cum totum gratis accepit? Quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Si Dominus retribuere vellet, nihil nisi poenam debitam retribuisset. Nihil dederunt, ut eis retribueretur. Pro nihilo salvos faciet illos (Psal. LV, 8). Quis prior dedit illi, quasi suorum gratia meritorum? Quis prior dedit illi, quis praevenit gratiam, quae gratis datur? Si aliquid meritorum antevenit gratiam, jam non gratis datur, sed ex debito redditur. Si autem gratis non datur, gratia quare vocatur? Quis ergo prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia (Rom. XI, 33, 36) . Quae utique, nisi omnia bona quae ab illo accepimus, et accepimus ut boni simus? Omne enim datum optimum, et omne donum perfectum desursum", + "candidate_score": 0.627264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_22", + "bdc_text": "Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2932", + "psc_text": "adhibendo, et quidquid aliud homo potest? Videte quia consumptis laboribus et facultatibus suis, ut aliquantum vivat, potest facere: ut semper vivat, non potest. Si ergo labore tanto, tanto conatu, tantis impendiis, tanta instantia, tanta vigilantia, tanta cura agitur, ut aliquantum plus vivatur; quomodo agendum est, ut semper vivatur? Et si prudentes dicuntur, qui omnibus modis agunt, ut differant mortem, et vivant paucos dies, ne perdant paucos dies, quam stulti sunt, qui sic vivunt, ut perdant aeternum diem? 3. Quid sit aeterna vita, et quanti emenda. Pretium vitae aeternae. Vita aeterna verbis hominis non dicitur. Hoc solum ergo nobis promitti potest, ut dulcescat nobis utcumque munus Dei, ex hoc quod habemus modo: quia de munere ipsius habemus ut vivamus, ut salvi simus. Ponamus ergo nobis ante oculos talem vitam, cum promittitur aeterna, ut removeamus ab illa quidquid hic molestum patimur. Facilius enim invenimus quid ibi non sit, quam quid ibi sit.", + "candidate_score": 0.626306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_23_25", + "bdc_text": "Haec de illo . Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit . Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1066", + "psc_text": "populi male vivit, quantum in illo est, eum a quo attenditur occidit. Non sibi ergo blandiatur, quia ille non est mortuus. Et ille vivit, et ille homicida est. Quomodo cum lascivus homo intendit in mulierem ad concupiscendum eam; ecce illa casta est, et moechus est iste. Domini enim vera et aperta sententia est: Quisquis viderit mulierem ad concupiscendum eam, jam maechatus est eam in corde suo (Matth. V, 28) . Non pervenit ad illius cubiculum, et in interiore jam suo cubiculo volutatur. Sic omnis qui male vivit in conspectu eorum quibus praepositus est, quantum in ipso est, occidit et fortes oves. Qui ergo imitatur praepositum malum, moritur; qui non imitatur vivit: tamen quantum ad illum pertinet, ambos occidit. Et quod crassum est, inquit, interficitis, et oves meas non pascitis. CAPUT V. 10. Ovis infirma, unde confortanda. Jam audistis quid diligant, audite quid negligant. Quod infirmum est, non confortastis; et quod", + "candidate_score": 0.6225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_40_42", + "bdc_text": "Ea te tuamque tuosque omnes salutat , quos ex me quoque peramanter salutes ; salutant te aliia . R. : alia ?", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2511", + "psc_text": "aliud quod hic magis recogitem non dissimile intelligere, quod plus pertinet ad me et ad omnes dispensatores, sed et ad vos auditores. Qui salutat, salutem dicit. Nam et antiqui in epistolis suis sic scribebant: Ille illi salutem. Salutatio a salute nomen accepit. Quid ergo est, Neminem in via salutaveritis? Qui salutant in via, per occasionem salutant. Video vos cito intellexisse, nec tamen debeo jam finire. Non enim omnes cito intellexistis. Vidi in voce intelligentes, plures video silentio requirentes. Sed quia de via loquimur, tanquam in via ambulemus: veloces tardos exspectate, et pariter ambulate. Quid ergo dixi, Qui in via salutat, per occasionem salutat? Non ad eum ibat quem salutat. Aliud agebat, aliud occurrit: aliud petebat, aliud de transverso quod ageret invenit. Quid est ergo per occasionem salutare? Per occasionem salutem annuntiare. Quid est autem aliud, salutem annuntiare, quam Evangelium praedicare? Si ergo praedicas, hoc age per dilectionem, non per occasionem.", + "candidate_score": 0.621623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_24_26", + "bdc_text": "Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit . Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3140", + "psc_text": "non in carne peccati. Mortuus jacebat in carne peccati, conformavit se illi similitudo carnis peccati. Mortuus est enim qui quare moreretur non habebat. Mortuus est in mortuis solus liber; quoniam universa caro hominum erat utique caro peccati. Quomodo revivisceret, nisi ille qui non habebat peccatum conformans se mortuo, veniret in similitudinem carnis peccati? O Domine Jesu, passe pro nobis, non pro te, non habens culpam, et sustinens poenam, ut et culpam solvas et poenam. SERMO CXXXVII . In Evangelii Joannis caput X, 1-16. De pastore, et mercenario, et fure. CAPUT PRIMUM. 1. Sanitas membrorum in unitate et charitate. Non ignorat fides vestra, charissimi, et ita vos didicisse novimus, docente Magistro de coelo, in quo spem vestram posuistis, quia Dominus noster Jesus Christus, qui jam pro nobis passus est et resurrexit, caput est Ecclesiae, et est corpus ejus Ecclesia, et in ejus corpore unitas membrorum et compago charitatis, tanquam sanitas exsistit.", + "candidate_score": 0.621133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_41_43", + "bdc_text": "salutant te aliia . R. : alia ? quoque nostri omnes , d. quaestor , cum quo hisce diebus tribus miliaribus ab urbe in quodam generi sui praedio abfui , pridie demum reversus , Musculus , Iodocus , Weberus , Eberhardus et alii , inprimis etiam d. Nicolaus a Wittenbach etc. Vale in domino foeliciter .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1148", + "psc_text": "non olivetis fertiles, non caeteris nemoribus amoenos. Unde ergo mons umbrosus in Numidiae partibus, unde hoc scandalum venit? CAPUT XVI. 40. Interpretatio verior prophetae Habacuc. Tu mihi, inquit, ergo expone quid est, Deus ab Africo veniet, et sanctus de monte umbroso. Vide quam facile exponam. Primo illud audi quod ait Dominus: Oportebat Christum pati, et resurgere tertio die, et praedicari in nomine ejus poenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Jerusalem (Luc. XXIV, 46, 47) . Ecce unde veniet. Incipientibus cum dixit, inde utique se in sanctis suis ad alias gentes venturum esse praedixit. Lege divisionem terrae filiorum Israel in omnibus tribubus in libro Jesu Nave: aperte ibi dictum est, Jebus ab Africo, quae est Jerusalem (Josue XV, 8) . Lege, quaere, et invenies. Utinam cum inveneris, credas; utinam animositatem deponas. Jebus ab Africo, quae est Jerusalem. Et Dominus, Incipientibus ab Jerusalem: hoc est, Deus ab Africo veniet.", + "candidate_score": 0.617452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis . Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis . Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_649", + "psc_text": "Ista, inquam, gratia praedicetur, contra istam gratiam ab ingratis non disputetur. Baculus propheticus mortuo non suffecit: ipsa mortua natura sufficeret? Et istam qua conditi sumus, quanquam hoc nomine appellatam minime legerimus, tamen quia gratis data est, gratiam fateamur. Sed ostendamus vobis majorem esse istam, qua christiani sumus: attendite. Antequam conditi essemus, nihil boni merebamur; et ideo gratia, qua conditi sumus, cunboni nihil mereremur. Si ergo magna est gratia quando nihil boni merebamur; quanta gratia est, quando tantum mali merebamur? Qui nondum erat, bene non merebatur; peccator et male merebatur. Nondum erat qui factus est, nondum erat; sed nec offenderat. Nondum erat, et factus est: offendit, et salvus est. Qui nondum erat, nihil sperabat; factus est: lapsus autem damnationem exspectabat, et liberatus est. Haec est gratia per Jesum Christum Dominum nostrum. Ipse fecit nos, et antequam essemus omnino ipse fecit nos; et factos et lapsos ipse et justos fecit nos, et", + "candidate_score": 0.615054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_34", + "bdc_text": "Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_214", + "psc_text": "Dei, quae Lex data est in monte Sina quinquagesimo die post occisionem ovis celebrato Pascha a populo Judaeorum. Implentur quinquaginta dies post occisionem ovis, et datur Lex scripta digito Dei: implentur quinquaginta dies post occisionem Christi, et venit Spiritus sanctus. Gratias Domino, occultanti providenter, aperienti suaviter Jam videte hoc etiam, fratres, Pharaonis magos evidentissime confiteri. Deficientes in tertio signo dixerunt, Digitus Dei est hic, etc. (Exod. VIII, 19). SERMO IX . De decem Chordis . CAPUT PRIMUM. 1. Dominus et Deus noster misericors et miserator, longanimis et multum misericors, et verax; quam largiter praerogat misericordiam in praesenti saeculo, tam severe minatur judicium in futuro saeculo. Verba quae dixi scripta sunt, et divinis auctoritatibus continentur, quia, Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors, et verax (Psal. CI, 8, et CXLIV, 8) . Multum delectat omnes peccatores et amatores saeculi hujus, quia misericors et miserator Dominus, quia longanimis et multum misericors.", + "candidate_score": 0.614797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_4", + "bdc_text": "Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2802", + "psc_text": "proprietate. Recens baptizati in albis. Redi mecum, humana infirmitas, redi ergo. Humana ipsa comprehendamus, si possumus. Homines sumus et nos qui loquimur, et hominibus loquimur, et sonum vocis edimus. Ad aures hominum sonum vocis nostrae perducimus, et per nostrae vocis sonum et intellectum quomodocumque per aurem in corde ponimus. Hinc ergo quod possumus, ut possumus, eloquamur, hoc comprehendamus. Si autem neque hoc comprehendere valuerimus, ad illud quid sumus? Ecce auditis me: verbum facio. Si quis hinc exeat et interrogetur foris quid hic agitur, respondet: Verbum Episcopus facit. Verbum facio de Verbo. Sed quale verbum, de quali Verbo? Mortale verbum, de immortali Verbo; mutabile verbum, de immutabili Verbo; transitorium verbum, de aeterno Verbo. Tamen attendite verbum meum. Dixeram enim vobis, Verbum Dei ubique totum est. Ecce facio vobis verbum: ad omnes pervenit quod dico. Ut ad omnes perveniret quod dico, numquid divisistis quod dico? Si pascerem vos, ut non mentem vestram,", + "candidate_score": 0.614551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_40_42", + "bdc_text": "Ea te tuamque tuosque omnes salutat , quos ex me quoque peramanter salutes ; salutant te aliia . R. : alia ?", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2509", + "psc_text": "salutaris et taces? Si vero non viatori iter agenti, sed milliario similis eris iter ostendenti. Ergo stoliditatem deponamus, et verba Domini intelligamus, et in via neminem salutemus. Non enim sine causa hoc jubemur, aut nollet nos facere quod juberet. CAPUT VII. Quid ergo est, Neminem salutaveritis in via? Potest quidem et simpliciter sic accipi, qui jussit nos festinanter agere injuncta: et hoc ita dixit, Neminem per viam salutaveritis, tanquam diceret, Omnia praetermittatis, dum quod injunctum est peragatis; ea locutione qua solent dicta exaggerari consuetudine sermocinandi. Nec longe pergamus: in eodem sermone paulo post dicit, Et tu Capharnaum, quae usque ad coelum exaltata es, usque in infernum deprimeris (Id. X, 15) . Quid est, usque ad coelum exaltata es? Numquid civitatis illius moenia nubes tetigerunt, aut ad sidera pervenerunt? Sed quid est, in coelum exaltata es? Nimium tibi felix videris, nimium potens, nimium superba es. Sicut ergo hoc exaggerandi gratia dictum", + "candidate_score": 0.612822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_34", + "bdc_text": "Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2115", + "psc_text": "fratres, adhuc accipite sacramentum majus. In septuagesimo septimo numero mysterium est remissionis peccatorum. Tot generationes inveniuntur a Christo usque ad Adam. Deinde paulo diligentius interroga ipsius numeri secretum, latebrasque ejus inquire: pulsa diligentius, ut aperiatur tibi. Justitia lege Dei constat: verum est. Nam lex in decem praeceptis commendatur. Ideo ille debebat decem millia talentorum. Ipse est ille memorabilis Decalogus scriptus digito Dei, traditus populo per Moysen famulum Dei. Debebat ergo ille decem millia talentorum: omnia peccata significat, propter numerum legis. Debebat et ille centum denarios: non minus ab eodem numero. Nam et centies centum fit decem millia; et decies deni, centum. Et ille decem millia talentorum, et ille decies denos. A legitimo enim numero non recessum est, in quo utroque invenies utraque peccata. Uterque debitor, et uterque veniae deplorator et impetrator: sed ille servus malus, servus ingratus, iniquus, noluit rependere quod accepit, noluit praestare quod illi indigno praestitum fuit. CAPUT", + "candidate_score": 0.611751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1609", + "psc_text": "13. Symbolum memoria tenendum. Tanquam speculum quotidie inspiciatur. Ideo die sabbati, quando vigilaturi sumus in Dei misericordia, reddituri estis, non Orationem, sed Symbolum. Modo enim nisi teneatis Symbolum, in ecclesia, in populo Symbolum quotidie non auditis. Cum autem tenueritis, ut non obliviscamini, quotidie dicite; quando surgitis, quando vos ad somnum collocatis, reddite Symbolum vestrum, reddite Domino, commemorate vos ipsos, non pigeat repetere. Bona est enim repetitio, ne subrepat oblivio. Ne dicatis: Dixi heri, dixi hodie, quotidie dico, teneo illud bene. Commemora fidem tuam, inspice te: sit tanquam speculum tibi Symbolum tuum. Ibi te vide, si credis omnia quae te credere confiteris, et gaude quotidie in fide tua. Sint divitiae tuae, sint quotidiana ista quodam modo indumenta mentis tuae. Numquid non quando surgis vestis te? Sic et commemorando Symbolum tuum vesti animam tuam, ne forte eam nudet oblivio, et remaneas nudus, et fiat quod ait Apostolus, quod absit a te: Si", + "candidate_score": 0.611691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_24", + "bdc_text": "Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1001", + "psc_text": "1) . Quae est species illius? Qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse aequalis Deo (Philipp. II, 6) . 4. Et ubi visus est non habere speciem neque decorem? Et non habuit speciem: sed vultus ejus abjectus, et deformis positio ejus ab omnibus hominibus. Homo in plaga. In plaga homo, ante plagam Deus, post plagam homo Deus, Homo in plaga, et qui sciat ferre infirmitates. Infirmitates quorum? Ipsorum a quibus patiebatur. Medicus ferebat infirmitates phreneticorum; et cum ipse crucifigeretur, orabat et dicebat: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Attendite: amemus sponsum. Quanto magis deformis nobis commendatur, tanto charior, tanto dulcior est factus sponsae. Propter quod et avertit se. Avertit se, ne illum intelligerent illi qui eum crucifigebant. Facies ejus injuriata est, nec magni aestimata est. 5. Hic infirmitates nostras portat, et pro nobis in doloribus est: et nos existimavimus illum in", + "candidate_score": 0.607181, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.690204, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2651", + "psc_text": "eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in scriptis Romanis, Graecis et Aegyptiacis. » His, praeter Basilium Magnum, Gregorium Theologum, Joannem Chrysostomum, Ephrem Diaconum, qui non minus doctrina quam vitae sanctimonia eremum illustrarunt, addere possemus etiam insignem et admirabilem Orabbatem montis Nitriae (Ibid., cap. 9), qui a fratribus visitatus « statim convertebatur ad doctrinam, erat enim valde peritus litterarum; » celebrem Evagrium Diaconum (Ibid., c. 86), qui composuit tres libros sacros monachorum; sed praesertim illustrem Silvaniam virginem, quae, ut scribit Palladius (Ibid., c. 143), « erat doctissima, doctrinam amore complexa, noctes uberi oleo a se illuminatas mutabat in dies, omnia antiquorum qui commentarios ediderunt scripta percurrens, Origenis tricies", + "candidate_score": 0.690204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.689943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.687222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1078", + "psc_text": "in claustro sese recipiebant, ex cap. 84; unde S. Bernardus singularem monachum describens (De Grad. humil.), aliis in claustro quiescentibus, inquit, solus remanet in oratorio: ubi quod dicit quiescentibus non de corporea, sed de spiritali quiete intelligendum est, ut patet ex Aelredo abbate hom. de duobus discipulis euntibus in Emmaus, et ex Gilberto de Hoillandia Serm. 23, in Cant. Denique apud primos B. Stephani abbatis Obazinensis discipulos (Tom. IV Misc. Baluz.), « illud quod post vigilias intervallum restabat, non quieti aut somno deputabatur sed peculiaribus orationibus aut operibus manuum inserviebat, » ut legitur in ejus Vita, n. 7. Istud autem institutum antiquis monachis, ut vidimus hactenus, inviolabile 254 duplici ex causa commendat Joannes Cassianus: 1º ne purificationem nostram nocturnis orationibus acquisitam invidus hostis illusione somni contaminet; 2º ne somnus ille inertiam in monacho parturiat, ac per totum diem vigorem ejus obtundat, cordis pinguedinem exhauriat, et debilem reddat eum adversus insidias", + "candidate_score": 0.683955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27_29", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.682766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.680819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1081", + "psc_text": "in Reomensi S. Joannis monasterio colligimus ex libro de Translatione et miraculis ejus, n. 1; sed et S. Galli abbatis discipulos post laborem matutinalis officii quiescendi gratia lectos revisisse auctor est Walfridus in Vita S. Gadi cap. 26 (Saec. II). Similiter S. Geremarus abbas Flaviacensis completo officio revertens in dormitorium in stratu suo collocare se consueverat. ut habent ejus acta n. 14. Idem viguisse in Longoretico monasterio discimus ex Visione Baronti, n. 7, saeculo II Bened.; in Pauliacensi sanctimonialium ex Vita S. Austrobertae, n. 15, saec. III, part. I; in Lindisfarnensis ex Carmine Ethilvulfi monachi cap. 10, 21, 22; in monasterio S. Corbiniani ex ejus Vita auctore Aribone n. 3, denique in Suessionensi B. M. Parthenone aliis in ecclesia vigiliis et orationibus insistentibus, aliae post nocturnum officium dormire permittebantur ex Vita S. Drausii episc., n. 17, apud Bolland., 5 Martii. Sed haec merae indulgentiae, et praeter Regulam S. Benedicti, quae", + "candidate_score": 0.68079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2651", + "psc_text": "eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in scriptis Romanis, Graecis et Aegyptiacis. » His, praeter Basilium Magnum, Gregorium Theologum, Joannem Chrysostomum, Ephrem Diaconum, qui non minus doctrina quam vitae sanctimonia eremum illustrarunt, addere possemus etiam insignem et admirabilem Orabbatem montis Nitriae (Ibid., cap. 9), qui a fratribus visitatus « statim convertebatur ad doctrinam, erat enim valde peritus litterarum; » celebrem Evagrium Diaconum (Ibid., c. 86), qui composuit tres libros sacros monachorum; sed praesertim illustrem Silvaniam virginem, quae, ut scribit Palladius (Ibid., c. 143), « erat doctissima, doctrinam amore complexa, noctes uberi oleo a se illuminatas mutabat in dies, omnia antiquorum qui commentarios ediderunt scripta percurrens, Origenis tricies", + "candidate_score": 0.680656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27_29", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2651", + "psc_text": "eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in scriptis Romanis, Graecis et Aegyptiacis. » His, praeter Basilium Magnum, Gregorium Theologum, Joannem Chrysostomum, Ephrem Diaconum, qui non minus doctrina quam vitae sanctimonia eremum illustrarunt, addere possemus etiam insignem et admirabilem Orabbatem montis Nitriae (Ibid., cap. 9), qui a fratribus visitatus « statim convertebatur ad doctrinam, erat enim valde peritus litterarum; » celebrem Evagrium Diaconum (Ibid., c. 86), qui composuit tres libros sacros monachorum; sed praesertim illustrem Silvaniam virginem, quae, ut scribit Palladius (Ibid., c. 143), « erat doctissima, doctrinam amore complexa, noctes uberi oleo a se illuminatas mutabat in dies, omnia antiquorum qui commentarios ediderunt scripta percurrens, Origenis tricies", + "candidate_score": 0.677134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2658", + "psc_text": "cum Polichronio doctrinae scientiis imbuti fuerunt Severus Trevirensis, Albinus Catalaunensis, Aventinus Trecensis episcopi, et S. Aemilianus: omnes vitae merito et sanctitate insignes. Idem de Britanniae monachis asserendum esse constat, tum ex vita S. Gildae abbatis Ruyensis (Saec. I Bened.), qui sub finem saeculi V abbati « Hilduto traditur imbuendus, qui suscipiens sanctum puerulum, sacris litteris coepit instruere illum; et videns eum formae specie fulgentem, ac liberalibus studiis instantissime intentum, benigno amore dilexit, etc. » Sub eodem magistro profecere etiam Samson et Paulus, quorum primus Dolensis, alter Oximensis fuit episcopus ex ejusdem Vitae n. 3. Et quidem de S. Samsone constat ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: «", + "candidate_score": 0.675622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.675583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.673776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27_29", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1364", + "psc_text": "Sed postea zeli sui fervorem paulo temperavit, ad M. abbatem de Evesham sic scribens (Ep. 97): « Fateor quod psalmodiae prolixitas, si ex devotione procedit, saluberrima est; si acediam habet sociam, occupatio tamen est honesta; si vagos excursus mentis omnino non reprimit, per eam saltem studiis honestioribus assuescit. » Caeterum longe alia erat mens Petri Damiani, cujus unum testimonium sufficere potest ad obstruendum os adversariorum. Ita porro sese explicat ad Cluniacenses monachos scribens (Lib. VI, epist. 5): « Cum tam districtum atque ferventem sanctae vestrae conversationis ordinem recolo, non adinventionis humanae studium, sed S. Spiritus magisterium inesse perpendo: nam tanta est in servandi ordinis continua jugitate prolixitas; tanta praesertim in ecclesiasticis officiis protelabatur instantia, ut in ipso Cancri sive Leonis aestu, cum longiores sunt dies, vix per totum diem unius saltem vacaret horae dimidium quo fratribus in claustro licuisset miscere colloquium. Hoc autem tam continui laboris exercitium ad hoc est,", + "candidate_score": 0.671908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.660302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2651", + "psc_text": "eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in scriptis Romanis, Graecis et Aegyptiacis. » His, praeter Basilium Magnum, Gregorium Theologum, Joannem Chrysostomum, Ephrem Diaconum, qui non minus doctrina quam vitae sanctimonia eremum illustrarunt, addere possemus etiam insignem et admirabilem Orabbatem montis Nitriae (Ibid., cap. 9), qui a fratribus visitatus « statim convertebatur ad doctrinam, erat enim valde peritus litterarum; » celebrem Evagrium Diaconum (Ibid., c. 86), qui composuit tres libros sacros monachorum; sed praesertim illustrem Silvaniam virginem, quae, ut scribit Palladius (Ibid., c. 143), « erat doctissima, doctrinam amore complexa, noctes uberi oleo a se illuminatas mutabat in dies, omnia antiquorum qui commentarios ediderunt scripta percurrens, Origenis tricies", + "candidate_score": 0.660009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_26_28", + "bdc_text": "Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2540", + "psc_text": "ut intelligat horas noctis; possibilitatem, ut sanus sit, quatenus possit ministerium perficere; studium, ut non sit piger aut somnolentus. » Haec cura ad oeconomum in laura S. Sabae pertinebat, ut patet ex ejus Vita num. 59 (Saec. III Ben.), apud nostros vero ad sacristam, sive, ut alii loquuntur, ad oratorii custodem: cujus rei exemplum habemus in Vita S. Liobae cap. 5. Sed quicunque ille sit, is certe debet imprimis attendere ad istud Petri Damiani monitum (Opusc. 13, cap. 17): « Noverit significator horarum, quia nulli magis in monasterio est oblivio fugienda quam sibi. Si enim articulum suum cujuslibet synaxis hora vel praeventa, vel dilata non teneat, omnem procul dubio horarum succedentium ordinem turbat. Non ergo fabulis vacet, non longa cum aliquo colloquia misceat, non denique quid a saecularibus agatur inquirat; sed commissae sibi curae semper intentus, semper providus, semperque sollicitus, volubilis sphaerae necessitatem quiescere nescientem, siderum transitum et elabentis temporis", + "candidate_score": 0.658228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_30_32", + "bdc_text": "Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille . Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_889", + "psc_text": "annuntiandi exponit Hildemarus his verbis: « Cum unusquisque angelus sive bonus sive malus gaudet de nostris bonis, vel tristatur de nostris malis, ipsum gaudium, quia Deo notum est, vel ipsa tristitia, quia cognita est Deo, ipsius gaudii vel tristitiae notitia Deo dicitur ab angelis nostra facta nuntiare. » Porro cum de angelis nobis deputatis hic in plurali loquatur S. P. Benedictus, videtur in ea fuisse sententia, quae duos unicuique hominum angelos deputatos fuisse tenet, quorum unus bonus ad custodiam datus, alter malus ad exercitium. Plane de bono angelo nulla est apud catholicos controversia; constat enim multis Scripturae testimoniis suum quemque hominum habere custodem; de malo vero non ita pro certo habetur, tum quia parum solidum haec sententia fundamentum in Scriptura habere videtur, tum quia liber Pastoris, cujus auctoritate hanc opinionem acceperunt veteres scriptores, inter apocrypha a Gelasio recensetur, tum etiam quia si Deus malos deputasset hominibus angelos, auctor peccati aliquo", + "candidate_score": 0.655467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_31_33", + "bdc_text": "Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille . Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", + "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", + "candidate_score": 0.65065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_15_17", + "bdc_text": "Alii vero utilitatem , quae ex tali viro ad totam ecclesiam redit , non cognoscentes , cum publice nunquam vel rarissime concionetur , putant frustraneum quasi esse , quicquid in illum impenditur , homines prophani prorsus et barbari . Tertii etiam ita odiunt omnes peregrinos , ut male fieri putent , quicquid illis fit bene . Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_964", + "psc_text": "Porro ad conservandam vilitatem duos nobis versiculos hosce proponit alter Bernardus, scilicet Cassinensis: Spernere mundum, spernere nullum, spernere sese, Spernere se sperni, quattuor ista beant. Et ad omnia quae sibi injunguntur velut operarium malum et indignum se judicet. ] Non modo vilitate et extremitate contentum vult esse monachum S. P. Benedictus, sed ipsa etiam vilitate et extremitate indignum se reputare; ita ut quaecunque sibi vilia in victu, vestitu, etc., ministrentur, etiam viliora sibi deberi existimet; quocunque constituatur loco licet humili, etiam altiori quam mereatur constitutum reputet; quaecunque injungatur obedientia 227 vel abjectior, digniorem tamen meritis agnoscat. Sicut enim qui a furca redimitur (exemplum est Hildemari), si ab eo a quo redemptus est domino vilis ei aliqua opera injungatur, non audet respondere se nolle adeo vili se non occupandum labore, majoribus dignum, sed cum omni animi demissione mandatum suscipit: ita et monachus a saeculi vinculis divina benignitate ereptus, quodcunque jusserit abbas", + "candidate_score": 0.6498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_123", + "psc_text": "15 In not. ad conc. Reg. cap. 15, § 2 : « Nec liceat monachis cellas habere communes, sed schola labore communi construatur, ubi omnes jaceant, aut abbate aut praeposito gubernante; » ex Regula cujusdam cap. 12: « Focos vero in schola poenitentes, si fuerint, bini per hebdomadas faciant: » ex Regula S. Caesarii cap. 3: « De ipso tamen habitu mutando, vel lecto in schola habendo sit in potestate prioris. » Hic vero schola a sancto Benedicto accipitur usurpaturque ad significandam regulam, unde et mox eam institutionem vocat; neque omnino insolitum est apud veteres scripta sacra institutaque sanctorum scholas appellare; nam et S. Hieronymus, referente Boherio, in epist. ad Evagrium librum Exodi vocat scholam medici, ubi leges datae a Deo populo Israel sunt descriptae; et interrogatus apud Cassianum Joannes abbas, cur, relicta anachoresi, coenobitarem instituta esset amplexus, respondit, « velut imparem se anachoreticae disciplinae, et sublimitate tantae perfectionis indignum", + "candidate_score": 0.644323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_2_4", + "bdc_text": "partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis . Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2624", + "psc_text": "Nempe aliam mihi rationem et singularem necessitatem esse noverunt; neque enim modo loquerer vobis, si possem laborare vobiscum. Illud forte vobis efficacius verbum fieret, sed et conscientiae meae magis acceptum. Caeterum quando id mihi peccatis meis exigentibus, et onerosi hujus, ut ipsi scitis, tam multiplici infirmitate corporis, et ipsa quoque temporis necessitate negatur, utinam dicens et non faciens in regno Dei vel minimus merear inveniri! » Locus hic peropportunus se exhibet disquirendi num possint monachi a labore manuum quotidiano dispensari, ac litterarum studiis applicari: etsi enim ab ipso vitae coenobiticae principio floruerint apud monachos sacrarum litterarum studia, non defuerunt tamen hac nostra aetate qui sic eos quotidiano manuum labori occupatos velint, ut nulla penitus sit eis studendi licentia. Id quod tanta animorum contentione propugnant, ut quasi pro aris et focis illis decertandum esse diceres. Horum libros, pietate licet et eruditione plurima refertos, ut primum prodierunt in lucem, improbaverunt hac in", + "candidate_score": 0.640508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1172", + "psc_text": "cognoscat necdum eo tempore in Romana Ecclesia, sicut nunc leguntur, sacras Scripturas legi morem fuisse; sed post aliquod tempus hoc institutum esse sive a papa Gregorio, sive, ut ab aliis affirmatur, ab Honorio. » Unicam hic quaestionem movet Hildemarus, et post eum Bernardus Cass., Boherius, et Turrecremata, cur nimirum S. Pater unicam duntaxat lectionem mensibus Septembri et Octobri praescripserit, qui tamen aequales cum Martio et Aprili, in quibus tres instituit lectiones, habent noctes; aiuntque hoc potissimum factum esse ad sublevandos 276 fratres ab illis magnis laboribus quos in colligendis frugibus et vindemiis subire coguntur. Adde quod quadragesimale tempus, in quod Martius et Aprilis solent incidere, ad solitum pensum aliquid addi postulabat: quanquam, si S. Benedicti attendatur intentio, nihil praeter Regulam egerint bonae voluntatis fratres, qui tres Septembri et Octobri lectiones in codice recitant, sicuti praedicti commentatores sentiunt. Quam breve responsorium subsequatur. ] Breve utique, quod ex uno alicujus psalmi versiculo", + "candidate_score": 0.639294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2744", + "psc_text": "est, ad praescriptam etiam in Quadragesima a regula mensuram; qui sensus connaturalior videtur: nam quae quadragesimali tempore facienda regula praescribit, omnes aequaliter servare tenentur: quae autem hic addenda suadet, non ita, sed pro cujusque voluntate, et abbatis benedictione: quae vero illa sint docent subsequentia. Orationes peculiares. ] Orationes peculiares Hildemaro et Bernardo Cassinensi sunt orationes privatae, « ad differentiam communium et regularium, quae in conventu se habent ab omnibus statutis temporibus, » inquit Bernardus Cassinensis. Additque: « Et possunt etiam dici peculiares quae adduntur et fiunt ultra illas quae praeter Quadragesimam fecit vel facere neglexit. » Istud porro sanctae Regulae statutum quo liberius adimpleret alter Bernardus, abbas Clarevallensis, etiam a scribendis libris abstinebat; unde provocanti amico Guillelmo abbati, ut Petro Abaelardo sese opponens, illius refutaret errores, hunc in modum rescripsit (Epist. 392): « Operae pretium puto, praesertim considerata 656 opportunitate, me atque eos pariter alicubi convenire et conferre de omnibus;", + "candidate_score": 0.636231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2623", + "psc_text": "Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi docendi et praedicandi, uti ipse testatur in quodam sermone his verbis (Serm. 10, in psal. XC): « Quod aliquoties vobis loquimur praeter consuetudinem ordinis nostri, non nostra id agimus praesumptione, sed de voluntate venerabilium fratrum et coabbatum nostrorum, qui id nobis etiam injungunt, quod tamen sibi passim nolunt omnino licere. Nempe aliam mihi rationem et singularem necessitatem esse noverunt; neque enim modo loquerer vobis, si possem laborare vobiscum. Illud forte vobis efficacius verbum fieret, sed et conscientiae meae magis acceptum. Caeterum quando id mihi peccatis meis exigentibus, et onerosi hujus, ut ipsi scitis, tam multiplici infirmitate corporis, et ipsa quoque", + "candidate_score": 0.635058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_9_11", + "bdc_text": "scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2895", + "psc_text": "53. Hujus instituti causa praecipua fuit, ne divinis contemplationibus mens devota a Deo avocetur; vix enim lingua effari aut intellectus capere potest quantis animum perturbationibus nimia et inordinata litterarum scriptio exagitet. « Quantus tumultus est in mente dictantium, verba sunt S. Bernardi (Epist. 89), ubi multitudo obstrepit dictionum, ubi orationum varietas et diversitas sensuum concurrit, ubi saepe respuitur quod occurrit, et requiritur quod excidit, ubi quid pulchrius secundum litteram, quid consequentius juxta sententiam, quid planius propter intelligentiam, quid utilius ad conscientiam, quid denique 692 cui, vel post, vel ante, ponatur, intentissime attenditur, multaque alia, quae a doctis in hujusmodi curiosius observantur! » Quantis animum pulsat motibus praeteritorum recordatio, charorum, propinquorum, et relictae patriae suavis memoria! Haec cum serio perpenderet quidam monachus (Casian. lib. V, cap. 32), et « ei post annos quindecim patris et matris, amicorumque multorum de provincia Ponti complures epistolae delatae fuissent, accipiens grandem fasciculum litterarum, diuque apud", + "candidate_score": 0.634932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2622", + "psc_text": "plane, sic verbi Domini poteris fieri taciturnus praedicator, et lingua silente in multorum populorum auribus manus tua clamosis vocibus personabit. » Eumdem laborem singulari opusculo laudavit Joannes Trithemius, etiam post typographiae inventionem fratres suos ad illum invitans. Vide Benedicti ejusdem lib. I de Viris illustribus ordinis S. cap. 6. Denique, aliud laboris genus a nostris frequentatum notat Mabillonius (Praefat. ad saec. I Bened., pag. 60): nimirum qui prae corporis infirmitate operosos labores manibus exercere non poterant, iis pro Regulae indulgentia prolixioribus studiis aliorum operas compensare licebat. Quod probat exemplo Lanfranci, qui, ut loquitur Guillelmus Malmesburiensis (Lib. I de Gestis Pont. Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi", + "candidate_score": 0.634006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.633744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2745", + "psc_text": "statutum quo liberius adimpleret alter Bernardus, abbas Clarevallensis, etiam a scribendis libris abstinebat; unde provocanti amico Guillelmo abbati, ut Petro Abaelardo sese opponens, illius refutaret errores, hunc in modum rescripsit (Epist. 392): « Operae pretium puto, praesertim considerata 656 opportunitate, me atque eos pariter alicubi convenire et conferre de omnibus; idipsum tamen ante Pascha fieri posse non arbitror, ne quod praesens tempus indicit studium orationis impediatur, » Vide lib. III de Antiquis monach. Ritibus, cap. 10. Ciborum et potus abstinentiam. ] Et hanc maxime, ut pote quam ter hoc capitulo commendat sanctus legislator, uti observarunt Hildemarus, Bernardus Cassinensis, et Boherius. Primo enim dixit, abstinentiae operam demus; deinde, ciborum et potus abstinentiam, ac tandem, subtrahat corpori suo de cibo, de potu, idque super mensuram sibi indictam. Indicta autem mensura in Quadragesima alia non videtur fuisse, quam panis, et forte aqua sola: nam solum panem concessisse innuunt ea quae supra diximus ad", + "candidate_score": 0.633734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2112", + "psc_text": "qui panem cum sale et aqua percipiunt, ubi autem praeter haec aliud aliquid additur, perfectum jejunium non vocatur. » Omnibus mensis. ] Hanc lectionem, quam vulgatae retinent editiones, et in quibusdam codicibus reperiri docent Hildemarus, Bernardus Cassinensis et Boherius, reprobat idem Hildemarus, et cum eo praefati commentatores, cujus loco substituunt omnibus mensibus, sicuti exstat in Regula Magistri cap. 26. Quam lectionem sequuntur antiquae versiones Gallicae, inter alias vetus ex ms. Conch., quae hunc locum ita reddit: en tous les moys de l' an; versio Joannis de Précis cum alia antiqua monasterii S. Remigii Rhemensis: en tout temps; Guidonis Juvenalis: en tout le temps de l' an; Matthiae Lamberti: tous les mois de l' an; altera recentioris auctoris: en tous les mois de l' année. Quam lectionem praefert Menardus, aitque S. Benedictum hic occurrere pravae quorumdam consuetudini, qui ob calores plura fercula in aestate quam in hieme quotidie apponi volebant; quod", + "candidate_score": 0.631305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_15", + "bdc_text": "Alii vero utilitatem , quae ex tali viro ad totam ecclesiam redit , non cognoscentes , cum publice nunquam vel rarissime concionetur , putant frustraneum quasi esse , quicquid in illum impenditur , homines prophani prorsus et barbari .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_822", + "psc_text": "Verbum otiosum S. Basilio (Regul. brev. cap. 23) est « omne verbum quod ad propositum in Domino usum non facit. » S. Hieronymo (In Matth. XII), « quod sine utilitate et loquentis dicitur et audientis; si omissis seriis, de rebus frivolis loquamur, et fabulas narremus antiquas. » S. Gregorio (In Pastorali, III parte, cap. 15), « quod ratione justae necessitatis, aut intentione piae utilitatis caret. » Hujusmodi verba una cum scurrilitatibus sub eadem clausura damnat S. Benedictus, a quibus nos aliunde satis deterrere deberet terribilis Christi sententia dicentis, quoniam omne verbum otiosum quod locuti fuerint homines, reddent rationem de eo in die judicii. Quam ad sententiam attendens Petrus Damiani (Lib. V, ep. 2), « Dum haec, inquit, Evangelii verba considero, quid aliud quam quoddam nobis commercium propositum esse perpendo? quia nimirum et momentaneo risu perpetuus fletus eruitur, et temporali fletu perpetua laetitia comparatur. » Hac sententia deterrebantur Pachomiani, apud quos,", + "candidate_score": 0.630299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1078", + "psc_text": "in claustro sese recipiebant, ex cap. 84; unde S. Bernardus singularem monachum describens (De Grad. humil.), aliis in claustro quiescentibus, inquit, solus remanet in oratorio: ubi quod dicit quiescentibus non de corporea, sed de spiritali quiete intelligendum est, ut patet ex Aelredo abbate hom. de duobus discipulis euntibus in Emmaus, et ex Gilberto de Hoillandia Serm. 23, in Cant. Denique apud primos B. Stephani abbatis Obazinensis discipulos (Tom. IV Misc. Baluz.), « illud quod post vigilias intervallum restabat, non quieti aut somno deputabatur sed peculiaribus orationibus aut operibus manuum inserviebat, » ut legitur in ejus Vita, n. 7. Istud autem institutum antiquis monachis, ut vidimus hactenus, inviolabile 254 duplici ex causa commendat Joannes Cassianus: 1º ne purificationem nostram nocturnis orationibus acquisitam invidus hostis illusione somni contaminet; 2º ne somnus ille inertiam in monacho parturiat, ac per totum diem vigorem ejus obtundat, cordis pinguedinem exhauriat, et debilem reddat eum adversus insidias", + "candidate_score": 0.628698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2700", + "psc_text": "adeo ut mirum sit quosdam lapsum observantiae regularis in scientiam litterarum refundere; qua in re non levem viris sanctissimis inurunt injuriam, qui ut eversam inter monachos disciplinam redintegrarent, nullum salubrius adhiberi 645 posse remedium existimarunt, quam si monachos sacris litterarum studiis informarent; id quod feliciter in Galliis exsecutus est Benedictus abbas Anianensis, et in Anglia Dunstanus, Athelvoldus et Oswaldus pontifices sanctissimi, illuc ad id advocatis ex alienis regnis et provinciis doctissimis monachis. Porro qui asserunt octavo nonoque saeculo scientias in monasteriis tantum florere coepisse, easque ruinae observantiae regularis, quae circa medium saeculum nonum contigit, causas faciunt, a vero longe aberrant. Nam primo litteras longe ante saeculum octavum in monasteriis floruisse supra luce clarius demonstratum est. Secundo, nec verum est, quod lapsum observantiae ex studiis litterarum provenisse docent; qui si legissent historias, non studiis, hujusce rei causam attribuissent, sed bellis civilibus et incursionibus Normannorum, qui spoliatis incensisque monasteriis, monachos omnes sparsim", + "candidate_score": 0.627584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2670", + "psc_text": "gratia monachi destinarentur, sicuti discimus ex Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis n. 6. Hoc saeculo vigebant in praecipuis, si non in omnibus Galliae monasteriis scientiae: in Longoretico Francardus, ejusdem loci postea abbas, « erat nutritor et doctor filiorum nobilium, » ex visione Baronti n. 11. In Pictaviensi S. Hilarii Aicadrus, postea abbas Gemmeticensis (Ibid.), Ansfrido monacho, sapientia famosissimo, puer ad erudiendum traditus, ex ejus Vita cap. 1 (Ibid.). In Solemniacensi, « susceptum B. Tillonem Elegius sancto Remaclo Solemniacensis monasterii sui abbati tradidit nutriendum atque litteris imbuendum . . . . qui sic tam saecularibus quam divinis institutionibus instruendum . . . . suis semper aspectibus astare praecepit, » ex Vita S. Tillonis, n. 4 (Ibid.). In Stabulensi « liberos suos liberalibus, imo monasticis instruendos disciplinis, » tradebant saeculares viri, ex Vita S. Hadelini n. 5 (Ibid.). In Gemmeticensi « erat consuetudo (S. Filiberti) de monasterio circumquaque ad exhortandas animas fratres", + "candidate_score": 0.62618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3650", + "psc_text": "consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit animum colligere, et de sanctorum promptuariis mendicare, ut loquens habeam ad manum quod placeat audientibus. » His adde summorum pontificum constitutiones. Gregorius IX: « Quia, inquit, in multis monasteriis a paucis intelligitur Regula cum legitur, praecipimus ut lectio Regulae, quae legitur in capitulo, propter minores statim in vulgari exponatur ab ipso qui capitulum tenet, vel ab illo cui duxerit injungendum. » Idem habent Clemens V in sua decretali, et Benedictus XII in sua constitutione. Hinc Cistercienses Congregationis Reformatae in Hispania, in capitulo generali anni 1557, Ludovico de Estrada injunxerunt ut commentarios super Regulam S. Benedicti scriberet, « quibus abbates in", + "candidate_score": 0.625821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1588", + "psc_text": "inquit Menardus, hoc nomen quocunque modo legatur, non potest haec tria nomina significare. Immittat ergo seniores sapientes fratres, ut maturitas sit in sene, amor in fratre, cautela debita sive discretio in sapiente, ut aiunt Bern. Cass. et Boherius. Qui quasi secrete consolentur fluctuantem fratrem. ] Julianus Paris in lib. de Prima vivendi Ratione Cisterc. (Part. II, c. 6, sect. 3) eam tradit fuisse consuetudinem, ut cum aliquis poena culpae gravioris plecteretur, abbas omnibus indiceret faciendam pro eo orationem, designaretque unum aut alterum qui eum visitarent, consolarentur, et ad humilitatis satisfactionem provocarent. Verum huic consuetudini, quae fuit Cisterciensium, repugnant antiqui Regulae commentatores, Hildemarus, Bernardus Cassin., Boherius, qui haec verba quasi secrete exponunt tanquam ab abbate non missi: « Quasi non ab abbate, sed a se ipsis venisse illi fratri excommunicato loquantur, » inquit Hildemarus. Et Bernardus Cassinensis: « Istud secrete hic importat quod non videantur ab ipso missi specialiter abbate, ne", + "candidate_score": 0.625815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3319", + "psc_text": "observatione regulae, vel de gradibus probationis. Atque ita « cum clericus aliquis ad S. Pachomium, ut monachis ascriberetur, accedebat, ordini quidem ejus deferebatur reverentia, quemadmodum divina lex praescribit nobis: quantum vero ad observationem canonis fratres obligantis, praestabat illam aeque ac caeteri, » ut habent acta S. Pachemii, n. 18. Ut sit sicut scriptum est: Amice, ad quid venisti? ] Subaudiendum est, hoc age, quibus verbis se ipse excitare solebat S. Bernardus, qui, referente Guillelmo abbate (Lib. I de ejus Vita, c. 4), « hoc semper in corde, frequenter etiam in ore habebat: Bernarde, Bernarde, ad quid venisti? » Et S. Arsenius: « Arseni, propter quid existi? » Observat autem hic Hildemarus haec Christi Domini ad proditorem discipulum verba duobus modis sumi posse; nam « alii dicunt quia dolentis vox est, quasi dolenter dixisset Dominus: Amice, ad quid venisti? id est ad quod scelus dillapsus es? Venisti discipulus tradere magistrum, servus", + "candidate_score": 0.624693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_34_36", + "bdc_text": "Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus . Hinc Basileam profectus est ; quod illi de eo sentiant , nondum scio .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1923", + "psc_text": "de caetero, nec dicamus ei: ubi jaces, ubi cubas in meridie? quia jam novimus locum; scimus enim eum in infirmaria jacere, non autem restat nisi praestare obsequium. » Quia ipse dixit: Infirmus fui et visitastis me, et quod fecistis uni de his minimis meis, mihi fecistis. ] Ad quam Salvatoris sententiam attendens S. Basilius (Apud Ruff. cap. 30), interrogatusque « quali affectu debemus infirmis fratribus ministrare, » respondet: « Sicut ipsi Domino offerentes obsequium, qui dixit quia quaecunque feceritis uni ex his minimis fratribus meis, mihi fecistis. » Eo 461 haud dubium respiciebant Aegyptii monachi, de quibus S. Hieronymus (Epist. 22): « Si quis coeperit aegrotare, transfertur ad exedram latiorem; et tanto senum ministerio confovetur, ut nec delicias urbium, nec matris quaerat affectum. » Et Tabennenses, de quibus idem Hieronymus ( Praefat. in Regulam S. Pachom. ): « Aegrotantes miris sustentantur obsequiis, et ad omnem copiam praeparatis cibis. » Sed", + "candidate_score": 0.623977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2567", + "psc_text": "ex Regula ms incerti auctoris, in qua scribitur (Cap. 2): « Post refectionem hora sexta sicut B. Benedictus caeterique Patres docent, aut requiescendum est, aut legendum. » Cujus rei praxim videre est in l. I Dial. S. Greg. et in Vita S. Maglorii n. 24, saec. I Bened. Sed et S. Joannes Climacus testatur (Gradu 27), quia difficile est pomeridianis horis somnum arcere. Sed circa meridianum somnum nonnulla hic veniunt observanda. 1º Non toto anni tempore a S. Benedicto fuisse indultum, sed tantum a Pascha usque ad calendas Octobris, id est usque diem 14 Septembris, quo incipiunt numerari calendae Octobris: hinc Statuta Lanfranci (Cap. 1, § 1): « Calendis Octobris remaneat meridiana, quam facere solent monachi in aestate. » Et Udalricus: « A calendis Octobris . . . . . ex toto dimittitur pausatio meridiana. » Id quod ab aliis etiam usu receptum fuisse, constat ex Regula SS. Pauli et", + "candidate_score": 0.623861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_453", + "psc_text": "28: « Omnes homines aeque diligendi sunt; sed cum omnibus prodesse non possis, his potissimum consulendum est qui pro locorum et temporum, vel quarumlibet rerum opportunitatibus constrictius tibi quasi quadam sorte junguntur. Sicut enim si tibi abundaret aliquid quod dari oporteret ei qui non habet, nec duobus dari potuisset, si tibi occurrerent duo, quorum neuter alium vel indigentia, vel erga te aliqua necessitate superaret, nihil justius faceres quam ut sorte eligeres cui dandum esset quod dari utrique non posset: sic in hominibus quibus omnibus consulere nequeas, pro sorte habendum est, prout quosque tibi colligatius temporaliter adhaerere potuerit. » Necessitas hujus instrumenti repetitur ex necessitate amoris Dei, ejusque legis servandae: neque enim Deum diligere, ejusque legem custodire poterimus aliquando, nisi invicem dilexerimus. Hinc S. Bernardus Serm. 33, de Divers.: « Haec est professio fidei Christianae, ut qui vivit, jam non sibi vivat, sed ei qui pro omnibus mortuus est; nec mihi", + "candidate_score": 0.616373, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.687753, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27_29", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1791", + "psc_text": "Commissam eidem ac Joanni episcopo Theodori episcopi causam. Gregorius Domitiano episcopo metropolitano. Quam magnae charitatis sit in mente vestra sinceritas, etiam res ipsa testatur, quod dilectionis affectum 1078 quem coram positis exhibetis servare absentibus non cessatis. Proinde multum nos ad diligendum gloriosum Leontium communem filium epistolarum vestrarum testificatio provocavit, quia dum illum sanctitati vestrae in amicitiis indicastis esse conjunctum, qualis jam sit ostenditur, scilicet quia bono viro nisi bonus homo placere non potuit. Et ideo non immerito diligendus est, qui vobis invenitur familiariter conjunctus. Idem autem gloriosus vir in Sicilia se retinuit, et ad Romanam urbem necdum venit. In his tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum", + "candidate_score": 0.687753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1791", + "psc_text": "Commissam eidem ac Joanni episcopo Theodori episcopi causam. Gregorius Domitiano episcopo metropolitano. Quam magnae charitatis sit in mente vestra sinceritas, etiam res ipsa testatur, quod dilectionis affectum 1078 quem coram positis exhibetis servare absentibus non cessatis. Proinde multum nos ad diligendum gloriosum Leontium communem filium epistolarum vestrarum testificatio provocavit, quia dum illum sanctitati vestrae in amicitiis indicastis esse conjunctum, qualis jam sit ostenditur, scilicet quia bono viro nisi bonus homo placere non potuit. Et ideo non immerito diligendus est, qui vobis invenitur familiariter conjunctus. Idem autem gloriosus vir in Sicilia se retinuit, et ad Romanam urbem necdum venit. In his tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum", + "candidate_score": 0.68435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1745", + "psc_text": "Anatolius diaconus de Constantinopolitana urbe scripserat, ad me quosdam monachos de Jerosolymorum partibus venisse, qui a me aliquid de Agnoitarum errore requirerent, et dicitis quia petiit ut vestra mihi sanctitas scriberet quid de eadem debuisset inquisitione sentire. Sed neque 1065 ad me de Jerosolymorum partibus requirentes aliquid monachi venerunt, neque eumdem communem filium vobis potuisse aliud quam erat scribere, sed interpretem suspicor in ejus epistolis erravisse. Nam idem diaconus mihi jam ante biennium scripsit quia a praedictis partibus ad Constantinopolitanam urbem talia requirentes monachi venerunt, meque studuit requirere quid sentirem. Cui ego ante longum tempus quam vestra scripta susciperem, contra eamdem haeresim ipsa respondi quae postmodum in epistola vestrae sanctitatis inveni; atque omnipotenti Deo magnas gratias retuli, quia de cunctis inquisitionibus Romanorum atque Graecorum Patres, quorum nos sequaces sumus, uno spiritu sunt locuti. In multis enim eamdem vestram epistolam ita reperi ac si contra praedictam haeresim scripta Latinorum Patrum legerem.", + "candidate_score": 0.683272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1745", + "psc_text": "Anatolius diaconus de Constantinopolitana urbe scripserat, ad me quosdam monachos de Jerosolymorum partibus venisse, qui a me aliquid de Agnoitarum errore requirerent, et dicitis quia petiit ut vestra mihi sanctitas scriberet quid de eadem debuisset inquisitione sentire. Sed neque 1065 ad me de Jerosolymorum partibus requirentes aliquid monachi venerunt, neque eumdem communem filium vobis potuisse aliud quam erat scribere, sed interpretem suspicor in ejus epistolis erravisse. Nam idem diaconus mihi jam ante biennium scripsit quia a praedictis partibus ad Constantinopolitanam urbem talia requirentes monachi venerunt, meque studuit requirere quid sentirem. Cui ego ante longum tempus quam vestra scripta susciperem, contra eamdem haeresim ipsa respondi quae postmodum in epistola vestrae sanctitatis inveni; atque omnipotenti Deo magnas gratias retuli, quia de cunctis inquisitionibus Romanorum atque Graecorum Patres, quorum nos sequaces sumus, uno spiritu sunt locuti. In multis enim eamdem vestram epistolam ita reperi ac si contra praedictam haeresim scripta Latinorum Patrum legerem.", + "candidate_score": 0.683235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.682973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1791", + "psc_text": "Commissam eidem ac Joanni episcopo Theodori episcopi causam. Gregorius Domitiano episcopo metropolitano. Quam magnae charitatis sit in mente vestra sinceritas, etiam res ipsa testatur, quod dilectionis affectum 1078 quem coram positis exhibetis servare absentibus non cessatis. Proinde multum nos ad diligendum gloriosum Leontium communem filium epistolarum vestrarum testificatio provocavit, quia dum illum sanctitati vestrae in amicitiis indicastis esse conjunctum, qualis jam sit ostenditur, scilicet quia bono viro nisi bonus homo placere non potuit. Et ideo non immerito diligendus est, qui vobis invenitur familiariter conjunctus. Idem autem gloriosus vir in Sicilia se retinuit, et ad Romanam urbem necdum venit. In his tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum", + "candidate_score": 0.681276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.680421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27_29", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.678218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.668363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11_13", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_47", + "psc_text": "at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de propriis securus non sum? Si fortasse quispiam apud potentem virum, qui et sibi iratus, et mihi esset incognitus, intercessorem suum me fieri quaereret, protinus responderem: Ad intercedendum venire nequeo, quia ejus notitiam ex sedula familiaritate non habeo. Si igitur recte homo apud hominem, de quo minime praesumpsissem, fieri intercessor erubescerem, quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco", + "candidate_score": 0.664336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_6_8", + "bdc_text": "Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat . Hinc enim scio , quid tanti viri mereatur dignitas et praestantia ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_736", + "psc_text": "Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera majestatis tenet, et nos ex vobis protegit, et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam Sabiniano diacono responsali meo scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quosdam superbe humiles et ficte blandos quanta se justitia vestra serenitas impendat. Et in Redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo Domino et piissimis filiis, in coelesti quoque patria retributionem recipietis. Nec dubium est peccatorum vinculis solutos aeterna vos bona recipere, qui in causis ejus Ecclesiae ipsum vobis cui potestas ligandi et solvendi data est debitorem fecistis. Unde adhuc peto ut nullius praevalere contra veritatem hypocrisim permittatis, quia sunt quidam qui juxta egregii praedicatoris vocem per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium, qui veste quidem despecti sunt, sed corde tument. Et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi sunt cuncta simul adipisci quaerunt. Qui indignos se", + "candidate_score": 0.660973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_32_34", + "bdc_text": "Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", + "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", + "candidate_score": 0.658292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_10_12", + "bdc_text": "Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_47", + "psc_text": "at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de propriis securus non sum? Si fortasse quispiam apud potentem virum, qui et sibi iratus, et mihi esset incognitus, intercessorem suum me fieri quaereret, protinus responderem: Ad intercedendum venire nequeo, quia ejus notitiam ex sedula familiaritate non habeo. Si igitur recte homo apud hominem, de quo minime praesumpsissem, fieri intercessor erubescerem, quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco", + "candidate_score": 0.657273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_1_3", + "bdc_text": "Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_929", + "psc_text": "esset utcunque excusabile, si unquam ratio ei qui accusatur necessitatem probationis imponeret. At postquam non tibi, sed accusatoribus hoc onus incumbit, ad nos, sicut praefati sumus, dilatione cessante, venire non desinas; et aut sine mora aderit accusator, qui ea quae de simoniaca haeresi vel aliis dicta sunt congruenti probatione suffulciat; aut certe in his quae ad salubritatem negotii ipsius pertinent, interveniente beato Petro apostolorum principe, dispensatio justa proveniat; quatenus nulla nos ante Deum dissimulatione, pro eo quod haec ad nostram conscientiam pervenere, reatus culpa possit confundere. Quod vero indicas serenissimos dominos ut illic debeat esse cognitio praecepisse, nos quidem nullas eorum alias de hac re, nisi ut ad nos venire debeas, jussiones accepimus. Sed et si forsitan pro reipublicae suae utilitate, quae divina sibi largitate concessa est, multa cogitantibus et in diversis sollicitudinibus occupatis suggestum, et eorum est jussio per obreptionem elicita, postquam et nobis et omnibus notum est piissimos", + "candidate_score": 0.655797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1008", + "psc_text": "quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores nostros loquimur, ex compassione quam nobis impenditis vestros augeamus. 837 Praeterea ante aliquantum temporis communi filio Sabiniano diacono responsa Ecclesiae in urbe regia facienti scripta nostra transmisimus, quae vestrae fraternitati dirigere debuisset. Quae si suscepistis, miramur cur nobis ad ea minime respondistis. Et ideo quia cavendum est ne cujuslibet superbia scandalum Ecclesiis introducat, necesse est ut, eadem scripta subtiliter relegentes, omni studio et tota intentione quae ad honorem vestrum et pacem Ecclesiae pertinent conservetis. Omnipotens autem Deus, qui pietatis suae gratia sacerdotalem vobis animum et charitatem contulit, in suo vos servitio protegat, atque ab omni adversitate interius exteriusque custodiat, et", + "candidate_score": 0.655624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_1_3", + "bdc_text": "Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1769", + "psc_text": "mihi, quia sicut immortalis mori dignatus est ut nos liberaret a morte, et aeternus ante tempora fieri voluit temporalis, ita Dei sapientia ignorantiam nostram suscipere dignata est, ut nos ab ignorantia liberaret? Sed ad haec ei necdum respondi, quia gravi nuncusque infirmitate detentus sum. Jam nunc autem vestra coepi oratione convalescere, et ei, si ita perfecte convaluero ut dictare valeam, adjuvante Domino, respondebo; de quibus vobis mihi nihil dicendum est, ne videar docere quae nostis, quia et medicamina vires medendi perdum, quae membris sanis et fortibus apponuntur. Indicamus praeterea quia gravem hic difficultatem interpretum patimur. Dum enim non sunt qui sensum de sensu exprimant, sed transferre semper verborum proprietatem volunt, omnem dictorum sensum confundunt. Unde agitur ut ea quae translata fuerint, nisi cum gravi labore intelligere nullo modo valeamus. Benedictionem vero sancti Marci evangelistae et vestrae beatitudinis accepi. Ligna autem transmittere volui; sed quia navis parva fuit, quae venit, ea", + "candidate_score": 0.655112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_32_34", + "bdc_text": "Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD STEPHANUM EPISCOPUM. Invitum laudanti laudes rependit pro assidua illius praedicatione, qua Maria patricia aliive multi ad Ecclesiam revocati. Hortandum Constantinum praefectum ut Dei judicium semper ante oculos habeat. Gregorius Stephano episcopo. Scripta vestrae sanctitatis medullata mihi charitatis verba locuta sunt, ita ut per calamum sic in epistolas animus transiret, ac si mihi per semetipsam mens ipsa loqueretur. Qua de re magnas omnipotenti Deo gratias refero, quia et divisis corporibus nobisque a vobis recedentibus longe charitas inter nos permanet indivisa. Et quidem multum mihi, et ultra quam indignus audire debui, favorem in epistolis demonstratis. Et scriptum est: Ne laudes hominem quandiu vivit (Eccli. XI, 30) . Tamen et si audire talia dignus non fui orationibus vestris peto, ut dignus efficiar, ut si bona in me non ideo dixistis quia sunt, ideo sint quia dixistis. 856 De gloriosa autem Maria patricia valde laetatus sum, quia in sancto Dei ovili aggregata est:", + "candidate_score": 0.654359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33_35", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus . Hinc Basileam profectus est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2357", + "psc_text": "Sed quoniam paterna commendatio boni filii mentem solet semper accendere, paterna dulcedine salutantes, petimus ut memorato filio nostro, atque memoratae filiae nostrae gloriosae matri ipsius, patrocinii vestri gratiam o tendatis, eosque et illic positos tuitionis vestrae remedio foveatis, et venientes ad nos vestris subsidiis adjuvetis, quatenus dum ea quae gloria vestra ex se solet impendere, nostra benignius epistola interveniente, praestiterit, et ipsam rem consuetam videatur laudabiliter exhibere, et nos sibi pro sua bonitate gratiarum esse per omnia faciat debitores. LIBER DECIMUS QUARTUS. Indictione septima. 1259 EPISTOLA PRIMA. AD PAULUM SCHOLASTICUM. Gratulatur tum de illius cum Leone episcopo reconciliatione, tum de zelo in maleficos. Gregorius Paulo scholastico Siciliae. Quanto nos gloria vestra tristes dudum effecerat, propter quod se adversus reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Leonem querelas habere aliquas perhibebat, tanto eodem fratre nostro ad nos modo veniente cor nostrum gavisum est, quia in pristinam vos concordiam, Deo propitio, ad invicem rediisse", + "candidate_score": 0.653074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_782", + "psc_text": "graviter sudasse novimus et arietes? Quantas vero in hac terra tribulationes de Langobardorum gladiis, de iniquitatibus judicum, de insolentia atque importunitate causarum, de cura subjectorum, de molestia etiam corporis patior, explere nec calamo nec lingua sufficio. De quibus et si qua breviter possum loqui, dubito, ne vestrae sanctissimae charitati, dum de suis tribulationibus affligitur, etiam meas augeam. Sed omnipotens Deus, et suae largitate pietatis sanctissimae vestrae beatitudinis mentem omni consolatione repleat, et indignum me aliquando ab his quae patior malis quiescere pro vestra intercessione concedat. Amen. Gratia. Quae videlicet verba de scriptis vestris accepta idcirco in meis epistolis pono, ut de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora", + "candidate_score": 0.652823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_31_33", + "bdc_text": "Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille . Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1150", + "psc_text": "Hoc ergo vestra sanctitas agat, ut bona quae dicitis nos in cordis medulla sentiamus quatenus dum in unanimitate corda fuerint sacerdotum, pro piissimorum dominorum vita deprecantes, tanto citius exaudiri mereamur, quanto et orationes vestras ante Dei oculos pax illuminat, et discordiae macula non obscurat. EPISTOLA XXXII. AD ANASTASIUM PRESBYTERUM. De contentione tollenda quae inter patrem monasterii, quod Neas dicitur, et Jerosolymorum episcopum exorta erat. Gregorius Anastasio presbytero. Quia bonus homo de bono thesauro cordis sui bona proferat (Matth. XII, 35; Luc. VI, 45), hoc tua charitas et semper vivendo, et modo mihi in epistola sua loquendo monstravit; in qua inveni duos quosdam de virtutibus litigantes, te videlicet pro charitate, atque alium pro timore et humilitate contendere. Et quamvis in multis occupatus, quamvis Graecae linguae nescius, in contentione tamen vestra judex resedi; sed, requisita veritate, in meo judicio contradictorem tuum ipse vicisti per apostolicam sententiam, quam vobis contendentibus protuli: Quia timor", + "candidate_score": 0.649142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33_35", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus . Hinc Basileam profectus est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", + "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", + "candidate_score": 0.647433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_2_4", + "bdc_text": "partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis . Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1769", + "psc_text": "mihi, quia sicut immortalis mori dignatus est ut nos liberaret a morte, et aeternus ante tempora fieri voluit temporalis, ita Dei sapientia ignorantiam nostram suscipere dignata est, ut nos ab ignorantia liberaret? Sed ad haec ei necdum respondi, quia gravi nuncusque infirmitate detentus sum. Jam nunc autem vestra coepi oratione convalescere, et ei, si ita perfecte convaluero ut dictare valeam, adjuvante Domino, respondebo; de quibus vobis mihi nihil dicendum est, ne videar docere quae nostis, quia et medicamina vires medendi perdum, quae membris sanis et fortibus apponuntur. Indicamus praeterea quia gravem hic difficultatem interpretum patimur. Dum enim non sunt qui sensum de sensu exprimant, sed transferre semper verborum proprietatem volunt, omnem dictorum sensum confundunt. Unde agitur ut ea quae translata fuerint, nisi cum gravi labore intelligere nullo modo valeamus. Benedictionem vero sancti Marci evangelistae et vestrae beatitudinis accepi. Ligna autem transmittere volui; sed quia navis parva fuit, quae venit, ea", + "candidate_score": 0.64441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33_35", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus . Hinc Basileam profectus est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD STEPHANUM EPISCOPUM. Invitum laudanti laudes rependit pro assidua illius praedicatione, qua Maria patricia aliive multi ad Ecclesiam revocati. Hortandum Constantinum praefectum ut Dei judicium semper ante oculos habeat. Gregorius Stephano episcopo. Scripta vestrae sanctitatis medullata mihi charitatis verba locuta sunt, ita ut per calamum sic in epistolas animus transiret, ac si mihi per semetipsam mens ipsa loqueretur. Qua de re magnas omnipotenti Deo gratias refero, quia et divisis corporibus nobisque a vobis recedentibus longe charitas inter nos permanet indivisa. Et quidem multum mihi, et ultra quam indignus audire debui, favorem in epistolis demonstratis. Et scriptum est: Ne laudes hominem quandiu vivit (Eccli. XI, 30) . Tamen et si audire talia dignus non fui orationibus vestris peto, ut dignus efficiar, ut si bona in me non ideo dixistis quia sunt, ideo sint quia dixistis. 856 De gloriosa autem Maria patricia valde laetatus sum, quia in sancto Dei ovili aggregata est:", + "candidate_score": 0.643997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_32_34", + "bdc_text": "Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2357", + "psc_text": "Sed quoniam paterna commendatio boni filii mentem solet semper accendere, paterna dulcedine salutantes, petimus ut memorato filio nostro, atque memoratae filiae nostrae gloriosae matri ipsius, patrocinii vestri gratiam o tendatis, eosque et illic positos tuitionis vestrae remedio foveatis, et venientes ad nos vestris subsidiis adjuvetis, quatenus dum ea quae gloria vestra ex se solet impendere, nostra benignius epistola interveniente, praestiterit, et ipsam rem consuetam videatur laudabiliter exhibere, et nos sibi pro sua bonitate gratiarum esse per omnia faciat debitores. LIBER DECIMUS QUARTUS. Indictione septima. 1259 EPISTOLA PRIMA. AD PAULUM SCHOLASTICUM. Gratulatur tum de illius cum Leone episcopo reconciliatione, tum de zelo in maleficos. Gregorius Paulo scholastico Siciliae. Quanto nos gloria vestra tristes dudum effecerat, propter quod se adversus reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Leonem querelas habere aliquas perhibebat, tanto eodem fratre nostro ad nos modo veniente cor nostrum gavisum est, quia in pristinam vos concordiam, Deo propitio, ad invicem rediisse", + "candidate_score": 0.643532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_21", + "bdc_text": "Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_744", + "psc_text": "laxavi, ac si me auctore fuisset ordinatus. Alia vero perversa illius, scilicet mala corporalia, quae cognovi, vel quia cum pecuniis est electus, vel quia excommunicatus missas facere praesumpsit, propter Deum irrequisita praeterire non possum. Sed opto, et Dominum deprecor, quatenus nihil in eo de his quae dicta sunt valeat inveniri, et sine periculo animae meae causa ipsius terminetur. Prius tamen quam haec cognoscantur, serenissimus dominus discurrente jussione praecepit ut cum venientem cum honore suscipiam. Et valde grave est ut vir de quo tanta et talia nuntiantur, cum ante requiri et discuti debeat, honoretur. Et si episcoporum causae mihi commissorum apud piissimos dominos aliorum patrociniis disponuntur, infelix ego in Ecclesia ista quid facio? Sed ut episcopi mei me despiciant, et contra me refugium ad saeculares judices habeant, omnipotenti Deo gratias ago, peccatis meis deputo. Hoc tamen breviter suggero, quia aliquantulum exspecto; et si ad me diu venire distulerit, in eo exercere", + "candidate_score": 0.640724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis . Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "docti viri allocutio, quia aut discit audiens quod nescire se noverat, aut cognoscit, quod est amplius, id quod se et nescisse nesciebat. Qua in re ex audientium numero ego nunc factus sum, cui sanctissima vestra beatitudo scribere studuit, ut cunctorum martyrum gesta quae piae memoriae Constantini temporibus ab Eusebio Caesariensi collecta sunt transmittere debeam. Sed haec neque si collecta sint, neque si non sint, ante vestrae beatitudinis scripta cognovi. Ago ergo gratias, quia sanctissimae vestrae doctrinae scriptis eruditus coepi scire quod nesciebam. Praeter illa enim quae in ejusdem Eusebii libris de gestis sanctorum martyrum continentur, nulla in archivo hujus nostrae Ecclesiae, vel in Romanae urbis bibliothecis esse cognovi, nisi pauca quaedam in unius Codicis volumine collecta. Nos autem pene omnium martyrum distinctis per dies singulos passionibus collecta in uno Codice nomina habemus, atque quotidianis diebus in eorum veneratione missarum solemnia agimus. Non tamen in eodem volumine quis qualiter sit passus", + "candidate_score": 0.640187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_32_34", + "bdc_text": "Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1696", + "psc_text": "in eorum magis juvamine commodate, quatenus et nos vobis gratias referamus, et ante omnipotentem Dominum mercedem pro impensis servis ejus beneficiis ac solatiis acquiratis. EPISTOLA XII. AD FORTUNATUM NEAPOLITANUM EPISCOPUM. Fuscum abbatem, et monasterium ejus commendat. Gregorius Fortunato episcopo Neapolitano. Quamvis et ratio et loci sui qualitas fraternitatem vestram commoneat tuitionem monasteriis, et maxime sub se constitutis, impendere, verumtamen quia lator praesentium Fuscus abbas suum a nobis voluit ex abundanti monasterium commendari; his vos hortamur affatibus, ut quia frustra monasterium ipsum inquietudine advenientium asserit laborare, sanctitatis vestrae illud defensio tueatur, et ab aliquo illud gravari contra rationis ordinem non permittat, quatenus dum nullum id injustae rei pondus afflixerit, et vos videamini quod sacerdotis est salubriter impendisse, et degens illic congregatio, quae in Dei laudibus 1050 occupatur, nullis irrationabiliter molestiis valeat subjacere. EPISTOLA XIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Fuscum abbatem juvet, ut absque mora quae monasterii sui sunt recipiat. Gregorius Romano defensori.", + "candidate_score": 0.638757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_21", + "bdc_text": "Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1157", + "psc_text": "domine, apte et provide cuncta praecipiatis, ego tamen invenio quia eorum judicio indiscretus esse ex hac tali admonitione reprehendor. Nunquidnam si ex superbo ac profano vocabulo meus non in modico est animus vulneratus, tantae indiscretionis esse potui ut nescirem quid unitati fidei, quid concordiae ecclesiasticae deberem, et fratris mei responsales et synodicam epistolam suscipere cujuslibet causae amaritudine interveniente recusarem? Absit hoc. Nimis mihi fuerat desipuisse sic sapere. Aliud namque est quod conservandae unitati fidei, atque aliud quod debemus compescendae elationi. Distinguenda ergo erant tempora, ne praedicti fratris mei ex quolibet articulo novitas turbaretur. Unde et responsales ejus cum magno affectu suscepi. Quidquid debui charitatis exhibui, meliusque eos quam consuetudo prisca fuerat honoravi, et mecum feci eos sacra missarum solemnia celebrare, quia sicut meus diaconus ad exhibenda sancta mysteria illi non debet ministrare, qui elationis culpam aut commisit, aut commissam ab aliis ipse non corrigit, ita ministri illius in celebratione missarum", + "candidate_score": 0.638456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_5_7", + "bdc_text": "Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", + "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", + "candidate_score": 0.638275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_21", + "bdc_text": "Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1103", + "psc_text": "permoti, eumdem episcopum non destitimus admonere ut si ex eadem molestia se melioratum esse sentiret, ad suscepti sacerdotii debuisset ministerium remeare. Qui semel a nobis saepiusve commonitus, eadem urgente molestia nunc scriptis nobis supplicatione porrecta noscitur intimasse nullatenus se ad regimen ejusdem Ecclesiae vel susceptum officium, impediente molestia, assurgere posse. Qua personae ejus desperatione compulsi, necessarium duximus de ordinatione nos ejusdem Ecclesiae cogitare. Hortamur ergo ut clerum, plebemque Ecclesiae ejusdem sollicita debeatis admonitione compellere, ut sibi cum Domini auxilio talem praeficiendum eligant sacerdotem, qui et aptus tanto ministerio valeat inveniri, et a venerandis canonibus nullo modo respuatur. Qui dum fuerit postulatus, cum solemnitate decreti omnium subscriptionibus roborati, vestrarum quoque testimonio litterarum, huc sacrandus occurrat, quatenus Ecclesia ipsa proprium, auxiliante Domino, habere valeat sacerdotem. Mense Maio. EPISTOLA XXII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Siciliae episcopos olim tertio quoque anno, jam quinto Romam proficisci solitos, ad Natale sancti Petri convenire sic procuret, ut inde", + "candidate_score": 0.638121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_31_33", + "bdc_text": "Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille . Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_84", + "psc_text": "vos mentiri posse non arbitror. Cum ergo credere volo quod dicitis, contradicit mihi infirmitas mea. Cum disputare volo quod in laude mea dicitur, contradicit mihi sanctitas vestra. Sed quaeso, vir sancte, nobis aliquid de hoc certamine nostro conveniat, ut etsi non quod dicitis ita est, sit ita quia dicitis. Praeterea. sicuti patriarchis 517 aliis patribus vestris, synodicam vobis epistolam direxi; quia apud me semper hoc estis, quod ex omnipotentis Dei munere accepistis esse, non quod ex voluntate hominum putamini non esse. Latori vero praesentium Bonifacio defensori aliqua injunxi, quae sanctitati vestrae debeat secretius intimare. Amatoris autem vestri beati Petri apostoli vobis claves transmisi, quae super aegros positae multis solent miraculis coruscare. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 23; l. IV, c. 25.) EPISTOLA XXVII. AD ANASTASIUM ARCHIEPISCOPUM CORINTHI. Ordinationem suam gemens indicat, et Bonifacium defensorem commendat. Gregorius Anastasio archiepiscopo Corinthi. Judicia Dei quanto sunt investigabilia, tanto debent humanis sensibus esse", + "candidate_score": 0.636995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_6", + "bdc_text": "Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1502", + "psc_text": "debeatis esse solliciti, et ita quae fienda prospicitis temperetis, quatenus et illi, si ita videbitur, benigne praestetis, et vigoris ecclesiastici genium, ut oportet, congrua dispensatione servetis. Suprascriptum vero portitorem in praesenti quid vobiscum ei sit agendum, instruximus. A quo cuncta subtiliter addiscentes, sic vos in omnibus exhibete, ut in vestra sollicitudine nostram fuisse praesentiam sentiamus. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 13.) EPISTOLA LXXX AD CASTORIUM NOTARIUM. Det Maximo epistolam suam redditae communionis et gratiae testem; modo purgatus ille ac poenitens Sabinianum et alios in charitate suscipiat. Gregorius Castorio Notario. Quanto credi tibi a nobis et necessarias vides causas injungi (Grat. 2, q. 5, c. 8), tanto te strenuum debes et sollicitum exhibere. Proinde si Maximus Salonitanus, praestito sacramento, firmaverit se simoniaca haeresi non teneri, atque de aliis ante corpus sancti Apollinaris tantummodo requisitus, innoxium se esse responderit, et de inobedientia sua poenitentiam, sicut deputavimus, egerit, volumus ut ad consolandum", + "candidate_score": 0.636631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_9_11", + "bdc_text": "scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_48", + "psc_text": "quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco ne commissa mihi plebs fidelium reatus mei additamento depereat, cujus nunc usque delicta Dominus aequanimiter tolerabat. Cum vero utcunque hunc timorem supprimo, et consolatam mentem ad pontificalis operis studia accingo, considerata ipsa rei immensitate deterreor. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 3.) 508 Perpendo quippe quod omni cura vigilandum est ut rector cogitatione sit mundus, operatione praecipuus, discretus in silentio, utilis in verbo, singulis compassione proximus, prae cunctis contemplatione suspensus, bene agentibus per humilitatem socius, contra delinquentium vitia per zelum justitiae erectus. Quae videlicet cuncta dum subtili studeo inquisitione perscrutari, ipsa me in singulis latitudo considerationis angustat. Nam sicut praedixi,", + "candidate_score": 0.636519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_32_34", + "bdc_text": "Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_323", + "psc_text": "EPISCOPUM. Gratulatoriae de ordinatione sua epistolae dilationem eximia charitate compensari. Virtutum hanc matrem quam variis effert laudibus inconcussa stabilitate tenendam. Ut Romanae Ecclesiae privilegia defendit, sic singulis quibusque Ecclesiis sua jura servat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi Perlatas ad nos serius per Donatum atque Quodvultdeum reverendissimos fratres et coepiscopos nostros, necnon et Victorem diaconum, 610 vel Agisegium notarium, vestrae fraternitatis epistolas summa cum gratulatione suscepimus. In quarum etsi nos sustinuisse dispendium tarditate putavimus, tamen de uberiori reperimus charitate compendium, ut hac dilatione temporis non interrupta videatur, sed nutrita dilectio, quam miserante Domino, contemplatione sacerdotii, lectionis usu, aetatisque in vobis cognoscimus jam maturitate fundatam. Non enim tam large de te flueret, si in tuis plurimas atque uberrimas venas mentibus non haberet. Hanc ergo matrem custodemque virtutum, sanctissime frater, inconcussa stabilitate teneamus. Nullae in nobis eam subdolorum linguae imminuant, nullae antiqui hostis insidiae corrumpant. Haec namque divisa jungit, et conjuncta custodit. Haec humilia", + "candidate_score": 0.636086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_31_33", + "bdc_text": "Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille . Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD STEPHANUM EPISCOPUM. Invitum laudanti laudes rependit pro assidua illius praedicatione, qua Maria patricia aliive multi ad Ecclesiam revocati. Hortandum Constantinum praefectum ut Dei judicium semper ante oculos habeat. Gregorius Stephano episcopo. Scripta vestrae sanctitatis medullata mihi charitatis verba locuta sunt, ita ut per calamum sic in epistolas animus transiret, ac si mihi per semetipsam mens ipsa loqueretur. Qua de re magnas omnipotenti Deo gratias refero, quia et divisis corporibus nobisque a vobis recedentibus longe charitas inter nos permanet indivisa. Et quidem multum mihi, et ultra quam indignus audire debui, favorem in epistolis demonstratis. Et scriptum est: Ne laudes hominem quandiu vivit (Eccli. XI, 30) . Tamen et si audire talia dignus non fui orationibus vestris peto, ut dignus efficiar, ut si bona in me non ideo dixistis quia sunt, ideo sint quia dixistis. 856 De gloriosa autem Maria patricia valde laetatus sum, quia in sancto Dei ovili aggregata est:", + "candidate_score": 0.636031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_32_34", + "bdc_text": "Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_666", + "psc_text": "Nos vero omnino vos videre cupimus, atque in Deo de vestra praesentia et salute gaudere. Vestem vero ei quae baptizanda est direximus; atque ut nobis talia scribatis, semper optamus. Codicem vero regulae pastoralis domno Columbo presbytero transmittendum per harum portitorem direximus, quem vos nolite detinere. Nam usui vestro alium sub celeritate transmittemus. EPISTOLA IV. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Id de lapsis decernit quod antecedenti epistola. Constantio scribit ut Joannem puniens iram caveat. Ut ejusdem Constantii famae consulatur. Finiendam Romae causam Fortunati. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Si lapsis ad suum ordinem revertendi licentia concedatur, vigor canonicae procul dubio frangitur disciplinae, dum per reversionis spem pravae actionis desideria quisque concipere non formidat (Grat. dist. 50, c. 1). Fraternitas siquidem vestra nos consuluit, si 730 Amandinus expresbytero et abbate, qui a suo est decessore culpa exigente depositus, in eo quo fuerat ordine constitutus debeat revocari. Quod quidem nec licet, nec fieri posse aliqua ratione", + "candidate_score": 0.635857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_6", + "bdc_text": "Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_736", + "psc_text": "Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera majestatis tenet, et nos ex vobis protegit, et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam Sabiniano diacono responsali meo scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quosdam superbe humiles et ficte blandos quanta se justitia vestra serenitas impendat. Et in Redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo Domino et piissimis filiis, in coelesti quoque patria retributionem recipietis. Nec dubium est peccatorum vinculis solutos aeterna vos bona recipere, qui in causis ejus Ecclesiae ipsum vobis cui potestas ligandi et solvendi data est debitorem fecistis. Unde adhuc peto ut nullius praevalere contra veritatem hypocrisim permittatis, quia sunt quidam qui juxta egregii praedicatoris vocem per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium, qui veste quidem despecti sunt, sed corde tument. Et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi sunt cuncta simul adipisci quaerunt. Qui indignos se", + "candidate_score": 0.635353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_31_33", + "bdc_text": "Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille . Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1069", + "psc_text": "quandiu vivit (Eccli. XI, 30) . Tamen et si audire talia dignus non fui orationibus vestris peto, ut dignus efficiar, ut si bona in me non ideo dixistis quia sunt, ideo sint quia dixistis. 856 De gloriosa autem Maria patricia valde laetatus sum, quia in sancto Dei ovili aggregata est: quod ex vestra factum assidua praedicatione non dubito, quia ex ipso fructu ostenditis quantum pro fide catholica laboratis. Multos etiam per illam venire ad Ecclesiam suspicor, quod totum vestrae laudi proficit, quia scriptum est: Ubi plurimae segetes, ibi manifesta fortitudo boum (Prov. XIV, 4) . Manifestatur enim virtus praedicantium, ubi surgit seges animarum. Communem vero filium excellentissimum domnum Constantinum praefectum quantum plus diligitis, tantum exhortari assidue debetis ut in causis in quibus mistus est semper omnipotentis Dei judicium ante oculos cordis habeat, eique soli placere studeat qui et in praesenti vita valet protegere et coelestis patriae praemia compensare. (Cf. Joan.", + "candidate_score": 0.63408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33_35", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus . Hinc Basileam profectus est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.634044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_9_11", + "bdc_text": "scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2242", + "psc_text": "Tantum est ut sicut nostra, ita quoque Dei, quo sine nihil possumus, in eis quae expediunt, sit voluntas. Sancta Trinitas in suo semper faciat vos timore proficere, et ita cor vestrum placita sibi moderatione disponat, ut et nunc subjectis vestris de vobis, et postmodum vobis de se gaudium sine fine concedat. EPISTOLA VIII. AD SENATOREM ABBATEM. Privilegium Xenodochii. Gregorius Senatori presbytero et abbati xenodochii. Quando ad ea ad quae catholicorum regum corda pontificalibus sunt monitis provocanda 1222 ita ardenti desiderio divina praeveniente gratia succenduntur ut ab eis ultro poscantur, tanto alacri et laeto sunt animo concedenda quanto et ea ipsa quae cupiunt, si nollent facere, peti debuerant. Proinde, juxta scripta filiorum nostrorum praecellentissimorum regum Brunichildis ac nepotis ipsius Theoderici, xenodochio quod in civitate Augustodunensi a Siagrio reverendae memoriae episcopo et praedicta excellentissima filia nostra regina constructum est, cui tu praeesse dignosceris, hujusmodi privilegia praesentis auctoritatis nostrae decreto indulgemus, concedimus, atque", + "candidate_score": 0.634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_6", + "bdc_text": "Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_654", + "psc_text": "de eisdem LX solidis remanserit, ipsi trade, ut cum filio sue exinde vivere valeat. Si autem nil remanet, vel ad eamdem summam debitum ejus incidere stude, ut possit sibi libere postmodum laborare. Hoc tamen solerter age, ut, acceptis solidis, ei plenariam munitionem scripto faciant. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 55.) EPISTOLA XLVI. AD RUSTICIANAM PATRICIAM. Festinum nimis illius e monte Sina reditum reprehendit. Gregorius Rusticianae patriciae. Excellentiae vestrae scripta suscipiens, libenter agnovi qualiter ad montem Sina perrexerit. Sed credite, ego quoque voluissem vobiscum ire, sed vobiscum minime redire. Quamvis mihi valde difficile sit credere quia ad loca sancta fuistis, Patres multos vidistis. Nam, credo, si vidissetis, tam celeriter ad Constantinopolitanam urbem redire minime poteratis. At postquam talis civitatis amor de corde vestro nullo modo recessit, suspicor quia excellentia vestra sancta quae corporaliter vidit, ex corde minime attendit. Sed omnipotens Deus mentem vestram gratia suae pietatis illustret, donet vobis sapere,", + "candidate_score": 0.633614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_9_11", + "bdc_text": "scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1507", + "psc_text": "dignam est respondere, ut quia debitum reddimus, 993 id quod ultro nos convenit impendere duplicemus. Quia igitur lator praesentium filius noster magnificus Marcellinus sic in causa se fratris et coepiscopi Maximi atque Istricorum exhibuit, et in Ecclesiae nostrae utilitates festinat impendere, ut sinceritatis suae affectum non solum verbis, sed etiam opere magis magisque valeat demonstrare, idcirco dilectionem tuam his hortamur affatibus, ut ei in urbe regia venienti toto studio, totaque intentione concurras, atque eum ita in omnibus tuis studeas solatiis adjuvare, ut, omnipotentis Dei ac tuis fultus auxiliis, minus illic debeat laborare. Quem etiam ita sicut revera nostrum proprium attendere, atque ei effectum tuae charitatis in omnibus studebis impendere; quatenus et de praeteritis sibi vicem redditam recognoscat, et magnam de futuro devotionis suae, quam se ecclesiasticis exhibere utilitatibus pollicetur, spem possit retributionis assumere. Quoniam vero, quantum didicimus, praedictum magnificum filium nostrum serenissimus domnus imperator ad sua sub festinatione jusserat vestigia", + "candidate_score": 0.631784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_21", + "bdc_text": "Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_573", + "psc_text": "Felicem diaconum in sua Ecclesia suscipiat. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Praesentium lator Felix diaconus, cum nullatenus in haereticorum dogma lapsus sit, nec a catholica fide discesserit, pravis illectus adversus Constantinopolitanam synodum suspicionibus, in Istricorum se separatione removerat. Qui cum Romam venisset, recepta a nobis juvante Domino ratione, excessum suum, recepta Dominici corporis communione, correxit. Quia ergo, ut dictum est, non in haeresim incidit, sed a sacris generalis Ecclesiae mysteriis quasi rectae studio intentionis erravit, imbecillitati ejus atque necessitatibus consulentes, maximeque sustentationi ejus pietatis intuitu providentes, in tua Ecclesia 695 Syracusana eum praevidimus cardinandum; sive ut officium diaconatus expleat, seu certe ut sola ejusdem officii pro sustentanda paupertate sua commoda consequatur, in tuae fraternitatis volumus hoc pendere judicio. Quod hortamur ut tua fraternitas implere festinet. Commendantes etiam personam ejus, quatenus nullis eum patiaris molestiis aut necessitatibus subjacere, ne vel nostrae commendationis inveniaris tramitem neglexisse, vel minus exhibuisse quam tuus exigit ordo", + "candidate_score": 0.630382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_18", + "bdc_text": "Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2305", + "psc_text": "Quidquid vero communiter steterit, prius descriptionem, sicut dixi, facito, et postmodum singulis juxta qualitatem suae paupertatis distribuere stude. Ego enim, sicut Magister gentium testatur, habeo omnia, et abundo; nec pecunias, sed mercedem quaero (Philip. IV). Ita ergo age, ut in die judicii de causa mercedis quae experientiae tuae commissa est mihi fructum quem feceris ostendas. Quod si pure, fideliter et strenue egeris, et hic illud in filiis tuis recipies, et postmodum retributionem plenariam in aeterni judicis examine habebis. EPISTOLA XXXV. AD CATULUM ET ROMANUM. Optatum defensorem in amovendis a sacerdotum contubernio extraneis mulieribus adjuvet. Gregorius Catulo, Romano, et Vintarith. Pervenit ad nos quod qui sunt in sacro ordine constituti in territorio Nursino cum mulieribus extraneis habitent. Quod quia grave et 1243 valde indecens est, Optato defensori praecepimus ut eos debeat adhortari, quatenus, si ita est, nullus eorum cum extraneis mulieribus de caetero audeat habitare. Quod si forte adhortationem ejus neglexerint,", + "candidate_score": 0.629818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_9_11", + "bdc_text": "scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_475", + "psc_text": "omnia autem cautos vos esse oportet, ut nulla proveniat in ordinatione venalitas, ne, quod absit, et ordinatis et ordinantibus periculum majus immineat. Si quando igitur de his tractari necesse est, graves expertosque viros consiliis vestris adhibete participes, et cum eis communi de hoc deliberatione pensate. Prae omnibus autem Columbum fratrem et coepiscopum nostrum in cunctis adhibere vos convenit. Credimus enim quia si illa quae agenda sunt cum ejus consilio feceritis, nullus in vobis quod quibusque modis redarguere possit inveniet; nobisque ita gratum esse tanquam si cum nostro consilio agantur, cognoscite: quoniam vita moresque illius ita nobis sunt in omnibus approbati, ut cunctis liquido constet quia quod cum ejus consensu agitur nullius culpae macula fuscatur. Praesentium vero lator Victorinus, suprascripti coepiscopi nostri diaconus, vestrorum praeco ita exstitit meritorum, ut animos nostros de vestra vehementer actione reficeret. Et oramus omnipotentem Dominum ut bona quae de vobis retulit placita sibi plenius faciat operatione", + "candidate_score": 0.629736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33_35", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus . Hinc Basileam profectus est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_19", + "psc_text": "autem fratrum nostrorum, ut scripsisti, ita futurum si Deus adjuvet aestimo, de qua modo serenissimis rerum dominis scribere omnino non debui, quia in ipso initio non est a questibus inchoandum. Sed dilectissimo filio meo Honorato diacono scripsi, ut opportuno tempore eis congrue suggerat, et mihi responsum sub celeritate in dicet. Domnum Alexandrum, domnum Theodorum, filium meum Marinum, domnam Esiciam, domnam Eudochiam, et domnam Dominicam, 494 mea peto vice salutari. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 48.) EPISTOLA VII. AD ANASTASIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. Aegre fert se multis occupationibus deprimi, et ab eo laudari. Gregorius Anastasio episcopo Antiocheno. Epistolas beatitudinis vestrae, ut fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans accepi. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, sed sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit; et quem prius", + "candidate_score": 0.629568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_9_11", + "bdc_text": "scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "ecclesiae Salonitanae. Dilectionis vestrae scripta relegentes, electionem vos in Honoratum archidiaconum vestrum fecisse didicimus, et omnino nobis gratum fuisse 658 cognoscite quod olim expertum virum et gravem moribus ad episcopatus ordinem elegistis. Cujus etiam et nos personam, quia dudum est nobis bene cognita, comprobamus, eumque vobis juxta desiderium vestrum et nos ordinari voluimus sacerdotem. Pro qua re hortamur vos in ejus electione sine aliqua ambiguitate persistere. Nec quaedam vos res ab ejus debet persona deflectere, quia sicut ista laudabilis nunc probatur electio, ita si, quod absit, dilectionem vestram ab eo quisquam deviare seduxerit, et animae vestrae gravamen, et opinioni maculam infidelitatis imponet. Eos vero qui ab electionis vestrae unitate desideratae discordant, ut vobiscum sentire possint, ab Antonino subdiacono nostro fecimus admoneri. Cui etiam de persona Malchi fratris et coepiscopi nostri quid oporteat fieri, jam pridem injunximus. Sed quoniam et ipsi scripsimus, credimus eum ab inquietudine vestra sine mora quiescere. Qui", + "candidate_score": 0.627836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_2", + "bdc_text": "partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_792", + "psc_text": "nullatenus possunt, sicut in alia suggestione plenius indicavi. Et quidem de memetipso in nullo turbatus sum, quia teste conscientia fateor, adversa quaelibet pati paratus sum, dummodo haec omnia cum salute duntaxat meae animae evadam. Sed de gloriosis viris Gregorio praefecto et Castorio magistro militum non mediocriter sum afflictus, qui et omnia quae potuerunt fieri nullo modo facere neglexerunt, et labores vigiliarum et custodiae civitatis in eadem obsessione vehementissimos pertulerunt, et post haec omnia gravi dominorum indignatione percussi sunt. De quibus patenter 768 intelligo quia eos non sua acta, sed mea persona gravat. Cum qua, quia pariter in tribulatione laboraverant, post laborem pariter tribulantur. Quod autem dominorum pietas illud mihi pavendum et terribile omnipotentis Dei judicium intentat, rogo per eumdem omnipotentem Dominum ne hoc ulterius quidem faciat. Nam adhuc nescimus quis ibi qualis sit. Et Paulus egregius praedicator ait: Nolite judicare ante tempus, donec veniat Dominus, qui et illuminabit abscondita tenebrarum,", + "candidate_score": 0.621883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623", + "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti", + "candidate_score": 0.601995, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-unitate-ecclesiae", + "max_score": 0.687609, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-unitate-ecclesiae_window_55", + "psc_text": "Sint lumbi vestri accincti et lucernae ardentes in manibus vestris; et vos similes hominibus expectantibus dominum suum quando veniat a nuptiis, ut cum venerit et pulsaverit aperiant ei. Beati servi quos adveniens Dominus invenerit vigilantes (Luc. XII, 35-37) . Accinctos nos esse oportet, ne, cum expeditionis dies venerit, impeditos nos et implicitos apprehendat. Luceat in bonis operibus nostrum lumen et fulgeat, ut ipsum nos ad lucem claritatis aeternae de hac saeculi nocte perducat. Expectemus solliciti semper et cauti adventum Domini repentinum, ut, quando ille pulsaverit, evigilet fides nostra, vigilantiae praemium de Domino receptura. Si haec mandata serventur, si haec monita et praecepta teneantur, opprimi dormientes diabolo fallente non possumus, servi vigiles Christo dominante regnabimus .", + "candidate_score": 0.687609, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.685482, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.685482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.681532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27_29", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.679326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27_29", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_432", + "psc_text": "est morum sermo iucundus et animus afflictus. quin potius animam male sibi consciam et per horas ad recordata poenalis vitae debita contremescentem frequentissimis tuis illis et valentissimis orationum munerare suffragiis, precum peritus insulanarum, quas de palaestra congregationis heremitidis et de senatu Lirinensium cellulanorum in urbem quoque, cuius ecclesiae sacra superinspicis, transtulisti, nil ab abbate mutatus per sacerdotem, quippe cum novae dignitatis obtentu rigorem veteris disciplinae non relaxaveris. his igitur, ut supra dixi, precatibus efficacissimis obtine, ut portio nostra sit dominus atque ut ascripti turmis contribulium levitarum non remaneamus terreni, quibus terra non remanet inchoemusque ut a saeculi lucris, sic quoque a culpis peregrinari. tertia est causa vel maxuma, exinde scribere tibi cur supersederim, quod immane suspicio dictandi istud in vobis tropologicum genus ac figuratum limatisque plurifariam verbis eminentissimum, quod vestra quam sumpsimus epistula ostendit: licet olim praedicationes tuas, nunc repentinas, nunc, ratio cum poposcisset, elucubratas, raucus plosor audierim, tunc praecipue,", + "candidate_score": 0.675386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_19_21", + "bdc_text": "Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere . Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_321", + "psc_text": "opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum, si venire possibile est, deinde, si quid sequius, 2 certe consulendum decerneremus, nisi in omnibus obsecuturi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Perpetuo salutem Desiderio spiritalium lectionum, quarum 3 tibi tam per authenticos quam per disputatores byblio-theca fidei catholicae 4 perfamiliaris est, etiam illa, quae maxume 5 tuarum scilicet aurium minime digna sunt occupare censuram, noscere cupis; siquidem iniungis, ut orationem, quam 1 videor 2 ad plebem Biturigis in ecclesia sermocinatus, tibi dirigam; cui non rhetorica partitio, non oratoriae minae,3 non grammaticales figurae congruentem decorem disciplinamque suppeditaverunt. neque enim illic, ut exacte perorantibus mos est, aut pondera", + "candidate_score": 0.674394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_19_21", + "bdc_text": "Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere . Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_320", + "psc_text": "scrupulo incursae ambiguitatis expedias et, quia Simplicium, spectabilem virum, episcopum sibi flagitat populus Biturix ordinari, quid super tanto debeam negotio facere, decernas. huius es namque vel erga me dignationis vel erga reliquos auctoritatis, ut si quid fieri voles (voles autem quicquid aequissimum est), non suadere tam debeas quam iubere. de quo tamen Simplicio scitote narrari plurima bona, atque ea quidem a plurimis bonis, quae testimonia mihi prima fronte conloquii non satis grata, quia satis gratiosa, iudicabantur. at postquam aemulos eius nihil vidi amplius quam silere, atque eos maxume, qui fidem fovent Arianorum, neque quippiam nominato, licet necdum nostrae professions, inlicitum opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum,", + "candidate_score": 0.673031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_20_22", + "bdc_text": "Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam . Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_150", + "psc_text": "salutem Committi, domine maior, in necessitudinis iura pronuntias, cur quod ad salve tibi debitum spectat a stilo et pugillaribus diu temperem quodque deinceps nullas viantum volas mea papyrus oneraverit, quae vos cultu sedulae sospitatis 3 impertiat. praeter aequum ista coniectas, si reare mortalium quempiam, cui tamen sermocinari Latialiter cordi est, non pavere, cum in examen aurium tuarum quippe scriptus adducitur; tuarum, inquam, aurium, quarum peritiae, si me decursorum ad hoc aevi temporum praerogativa non obruat, nec Frontonianae gravitatis, aut ponderis Apuleiani fulmen aequiperem, cui Varrones, vel Atacinus vel Reatinus, 1 Plinii, vel avunculus vel Secundus, compositi in praesentiarum rusticabuntur. adstipulatur iudicio meo volumen illud, quod tute super statu animae rerum verborumque scientia divitissimus propalavisti. in quo dum ad meum nomen prooemiaris, hoc munus potissimum cepi, ut meae fama personae, quam operae pretium non erat librorum suorum titulis inclarescere, tuorum beneficio perpetuaretur. at quod, deus magne, quantumque opus illud est, materia", + "candidate_score": 0.671842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_19_21", + "bdc_text": "Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere . Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_322", + "psc_text": "tuarum scilicet aurium minime digna sunt occupare censuram, noscere cupis; siquidem iniungis, ut orationem, quam 1 videor 2 ad plebem Biturigis in ecclesia sermocinatus, tibi dirigam; cui non rhetorica partitio, non oratoriae minae,3 non grammaticales figurae congruentem decorem disciplinamque suppeditaverunt. neque enim illic, ut exacte perorantibus mos est, aut pondera historica aut poetica schemata scintillasve controversalium clausularum libuit aptari. nam cum me partium seditiones studia varietates in diversa raptarent, sic dictandi mihi materiam suggerebat iniuria, quod tempus occupatio subtrahebat. etenim tanta erat turba competitorum, ut cathedrae unius numerosissimos candidatos nec duo recipere scamna potuissent, omnes placebant sibi, omnes omnibus displicebant. neque [enim] 4 valuissemus aliquid in commune consulere, nisi iudicii sui faciens plebs lenita iacturam sacerdotali se potius iudicio subdidisset, presbyterorum sane paucis angulatim fringultientibus, porro autem palam ne mussitantibus quidem, quia plerique non minus suum quam reliquos ordines pertimescebant. igitur, dum publice totos singuli cavent, factum est, ut omnes", + "candidate_score": 0.671299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_20_22", + "bdc_text": "Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam . Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_320", + "psc_text": "scrupulo incursae ambiguitatis expedias et, quia Simplicium, spectabilem virum, episcopum sibi flagitat populus Biturix ordinari, quid super tanto debeam negotio facere, decernas. huius es namque vel erga me dignationis vel erga reliquos auctoritatis, ut si quid fieri voles (voles autem quicquid aequissimum est), non suadere tam debeas quam iubere. de quo tamen Simplicio scitote narrari plurima bona, atque ea quidem a plurimis bonis, quae testimonia mihi prima fronte conloquii non satis grata, quia satis gratiosa, iudicabantur. at postquam aemulos eius nihil vidi amplius quam silere, atque eos maxume, qui fidem fovent Arianorum, neque quippiam nominato, licet necdum nostrae professions, inlicitum opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum,", + "candidate_score": 0.669728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_276", + "psc_text": "commendo, profectos seu in patroni necessitate seu in domini, laborem peregrinantum qua potestis ope humanitate intercessione tutamini; ac, si in aliquo amicus ipse per imperitiam novitatemque publicae conversationis videbitur minus efficax, vos hoc potius aspicite, quid absentis causa, non quid praesentis persona mereatur. memor nostri esse dignare, domine papa, Sidonius Domino Papae Eutropio salutem Postquam foedifragam gentem redisse in sedes suas comperi neque quicquam viantibus insidiarum parare, nefas credidi ulterius officiorum 1 differre sermonem, ne vester affectus quandam vitio meo duceret ut gladius inpolitus de curae raritate robiginem. unde misso in hoc solum negotii gerulo litterarum, quam vobis sit corpusculi status in solido quamve ex animi sententia res agantur, sollicitus inquiro, sperans, ne semel mihi amor vester indultus aut interiecti itineris longitudine aut absentiae com- munis diuturnitate tenuetur, quia bonitas conditoris habitationem potius hominum quam caritatem frnalibus claudit angustiis. restat, ut vestra beatitudo conpunctorii salubritate sermonis avidam nostrae ignorantiae pascat", + "candidate_score": 0.66365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam . Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur . Haec de illo .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_320", + "psc_text": "scrupulo incursae ambiguitatis expedias et, quia Simplicium, spectabilem virum, episcopum sibi flagitat populus Biturix ordinari, quid super tanto debeam negotio facere, decernas. huius es namque vel erga me dignationis vel erga reliquos auctoritatis, ut si quid fieri voles (voles autem quicquid aequissimum est), non suadere tam debeas quam iubere. de quo tamen Simplicio scitote narrari plurima bona, atque ea quidem a plurimis bonis, quae testimonia mihi prima fronte conloquii non satis grata, quia satis gratiosa, iudicabantur. at postquam aemulos eius nihil vidi amplius quam silere, atque eos maxume, qui fidem fovent Arianorum, neque quippiam nominato, licet necdum nostrae professions, inlicitum opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum,", + "candidate_score": 0.661022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_279", + "psc_text": "Sidonius Domino Papae Graeco salutem Apicum oblator pauperem vitam sola mercandi actione sustentat; non illi est opificium quaestui, militia commodo, cultura compendio; ob 1 hoc ipsum, quod mercennariis prosecutionibus et locaticia fatigatione cognoscitur, fama quidem sua sed facultas crescit aliena, sed tamen quoniam illi fides magna est, etsi parva substantia, quotiens cum pecuniis quorumpiam catapli recentis nundinas adit, creditoribus bene credulis sola deponit morum experimenta pro pignore. inter dictandum mihi ista suggesta sunt, nec ob hoc dubito audita fidenter asserere, quia non parum mihi intumos agunt 2 quibus est ipse satis intumus. huius igitur teneram frontem, dura rudimenta commendo; et, quia nomen eiusdem lectorum nuper albus accepit, agnoscitis profecturo civi me epistulam, clerico debuisse formatam; quem propediem non iniuria reor mercatorem splendidum fore, si hinc ad vestra obsequia festinans frigoribus fontium civicorum sapientiae fontem meracioris 1 anteferat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Vir iam", + "candidate_score": 0.659958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_434", + "psc_text": "paream, longum taciturus, ut discam. sunt de cetero tuae partes, domine papa, doctrinae salutaris singularisque: victuris operibus incumbere incumbere satis. neque enim, quisquis auscultat docentem te disputantemque, plus loqui discit quam facere laudanda. nunc vero, quod restat, donate venia paginam rusticanter vobis obsecundantem, cui me quoque auctore, si vestris litteris comparetur, stilus infantissimus inest. sed ista quorsum stolidus allego? nam nimis deprecari ineptias ipsas est ineptissimum, in quibus tu merus arbiter, si rem ex asse discingas, ridebis plurima, plura culpabis. sed et illud amplector, si pro caritate qua polles non fueris usquequaque censendi continentissimus, id est, si sententia tua quippiam super his apicibus antiquet. tunc enim certius te probasse reliqua gaudebo, si liturasse aliqua cognovero. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Graeco salutem. Viator noster ac tabellarius terit orbitas itineris assueti spatium viae regionumque, quod oppida nostra discriminat, saepe relegendo. quocirca nos quoque decet semel propositae sedulitatis", + "candidate_score": 0.65909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_6_8", + "bdc_text": "Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat . Hinc enim scio , quid tanti viri mereatur dignitas et praestantia ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_458", + "psc_text": "expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam pervulgat, incipit expectationi publicae, quamvis solverit multa, plura redhibere. praeterea quidquid super huiusce rescripti tenore censueris, malui factum confiteri simpliciter quam trebaciter diffiteri. dixisset alius: neminem tibi praetuli, nullas ad ullum peculiares litteras dedi: quem praelatum suspicabare, unius epistulae forma contentus abscessit, atque ea quidem nihil super praesenti negotio deferente: tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix", + "candidate_score": 0.657993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_429", + "psc_text": "sociaveris. quid? quod sic quoque arroganter fieret indecenterque, si negotii praecepti pondus aggrederer, novus clericus peccator antiquus, scientia levi gravi conscientia, videlicet ut, si scriptum quocumque misissem, persona mea nec tunc abesset risui iudicantum, cum defuisset obtutui. ne, quaeso, domine papa, nimis exigas verecundiam meam qualitercumque latitantem coepti operis huiusce temeritate devenustari, quia tantus est livor derogatorum, ut materia, quam mittis, velocius sortiatur inchoata probrum quam terminata suffragium. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Fausto salutem. Servat consuetudinem suam tam facundia vestra quam pietas, atque ob hoc granditer, quod diserte scribitis, eloquium suspicimus, quod libenter, affectum. ceterum ad praesens petita venia prius impetrataque cautissimum reor ac saluberrimum per has maxume civitates, quae multum situ segreges agunt, dum sunt gentium motibus itinera suspecta, stilo frequentiori renuntiare dilataque tantisper mutui sedulitate sermonis curam potius assumere conticescendi. quod inter obstrictas affectu mediante personas asperrimum quamquam atque acerbissimum est, non tamen", + "candidate_score": 0.656534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_444", + "psc_text": "congregandos, si nos reos venia soletur, dum vos beatos gloria manet, etsi per actionum differentiam, non tamen per locorum distantiam dividemur. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Fausto salutem. Longum tacere, vir sacratissime, nos in commune dequestus es; cognosco vestrae partis hinc studium, nostrae reatum non recognosco. namque iampridem iussus garrire non silui litteris istas antecurrentibus, quibus tamen recensendis, cum Reios advenerant, qui tunc Aptae fuistis, aptissime defuistis. idque votivum mihi granditer fuit ac peroptatum, ut epistula iniuncta nec negaretur scripta amicitiae nec subderetur lecta censurae. ista omittamus. mitti paginam copiosam denuo iubes. parere properanti adsunt vota, causae absunt. nam salutatio, nisi negotium aliquod activa deportet materia, succincta est; quam qui porrigit verbis non necessariis, a regula Sallustiani tramitis detortus exorbitat, qui Catilinam culpat habuisse satis eloquentiae sapientiae parum. unde ave dicto mox vale dicimus. orate pro nobis. sed bene est, bene est, quia chartulam iam iamque", + "candidate_score": 0.65465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_6_8", + "bdc_text": "Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat . Hinc enim scio , quid tanti viri mereatur dignitas et praestantia ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_457", + "psc_text": "operisque reseratu illam mihi fuisse plus oneri quam praetenditis caritatem. nec citra iustum ista conicio, quandoquidem mortalium mentibus vis haec naturalitus inest, ut, si quid perperam fiat, minus indulgeant plus amici. scripseram librum, sicut pronuntiatis, plenum onustumque vario causarum temporum personarumque congestu: facturus rem videbar impudentissimam, si tantum mihi cuncta placuissent, ut nulla tibi displicitura confiderem; huc item, quisquis iudicii eventus foret, vidi partibus meis nequaquam pietatis ex solido constare rationem, si non saltim vobis esset anterius allatum volumen, etsi non videretur oblatum; sub hoc scilicet temperamento, ut, si forte placuissem, non vos arrogantia praeterisse, si secus, non vos improbitas expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam", + "candidate_score": 0.654147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_301", + "psc_text": "legata solvatis. ecce parui et oboedientis officium garrulitate complevi, licet qui indocto negotium prolixitatis iniungit, aegre ferre non debeat, si non tam eloquentes epistulas recipit quam loquaces. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Megethio salutem Diu multumque deliberavi, quamquam mihi animus affectu 1 studioque 2 parendi sollicitaretur, 3 an destinarem, sicuti iniungis, contestatiunculas, quas ipse dictavi, vicit ad ultimum sententia, quae tibi obsequendum definiebat. igitur petita transmisi: et quid modo dicemus? grandisne haec oboedientia? puto, grandis est; grandior impudentia tamen, hac enim fronte possemus fluminibus aquas, silvis ligna transmittere; hac [enim] 4 temeritate Apellen peniculo, caelo Phidian, 5 malleo Polyclitum muneraremur. 6 dabis ergo veniam praesurnptioni, papa sancte facunde venerabilis, quae doctissimo examini tuo naturali garrulitate deblaterat. habet consuetudo nostra pro ritu, ut etsi pauca edit, multa conscribat, veluti est canibus innatum, ut, etsi non latrant, tamen hirriant. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae", + "candidate_score": 0.653922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_1_3", + "bdc_text": "Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_429", + "psc_text": "sociaveris. quid? quod sic quoque arroganter fieret indecenterque, si negotii praecepti pondus aggrederer, novus clericus peccator antiquus, scientia levi gravi conscientia, videlicet ut, si scriptum quocumque misissem, persona mea nec tunc abesset risui iudicantum, cum defuisset obtutui. ne, quaeso, domine papa, nimis exigas verecundiam meam qualitercumque latitantem coepti operis huiusce temeritate devenustari, quia tantus est livor derogatorum, ut materia, quam mittis, velocius sortiatur inchoata probrum quam terminata suffragium. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Fausto salutem. Servat consuetudinem suam tam facundia vestra quam pietas, atque ob hoc granditer, quod diserte scribitis, eloquium suspicimus, quod libenter, affectum. ceterum ad praesens petita venia prius impetrataque cautissimum reor ac saluberrimum per has maxume civitates, quae multum situ segreges agunt, dum sunt gentium motibus itinera suspecta, stilo frequentiori renuntiare dilataque tantisper mutui sedulitate sermonis curam potius assumere conticescendi. quod inter obstrictas affectu mediante personas asperrimum quamquam atque acerbissimum est, non tamen", + "candidate_score": 0.653162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_1_3", + "bdc_text": "Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_434", + "psc_text": "paream, longum taciturus, ut discam. sunt de cetero tuae partes, domine papa, doctrinae salutaris singularisque: victuris operibus incumbere incumbere satis. neque enim, quisquis auscultat docentem te disputantemque, plus loqui discit quam facere laudanda. nunc vero, quod restat, donate venia paginam rusticanter vobis obsecundantem, cui me quoque auctore, si vestris litteris comparetur, stilus infantissimus inest. sed ista quorsum stolidus allego? nam nimis deprecari ineptias ipsas est ineptissimum, in quibus tu merus arbiter, si rem ex asse discingas, ridebis plurima, plura culpabis. sed et illud amplector, si pro caritate qua polles non fueris usquequaque censendi continentissimus, id est, si sententia tua quippiam super his apicibus antiquet. tunc enim certius te probasse reliqua gaudebo, si liturasse aliqua cognovero. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Graeco salutem. Viator noster ac tabellarius terit orbitas itineris assueti spatium viae regionumque, quod oppida nostra discriminat, saepe relegendo. quocirca nos quoque decet semel propositae sedulitatis", + "candidate_score": 0.651529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_6_8", + "bdc_text": "Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat . Hinc enim scio , quid tanti viri mereatur dignitas et praestantia ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_150", + "psc_text": "salutem Committi, domine maior, in necessitudinis iura pronuntias, cur quod ad salve tibi debitum spectat a stilo et pugillaribus diu temperem quodque deinceps nullas viantum volas mea papyrus oneraverit, quae vos cultu sedulae sospitatis 3 impertiat. praeter aequum ista coniectas, si reare mortalium quempiam, cui tamen sermocinari Latialiter cordi est, non pavere, cum in examen aurium tuarum quippe scriptus adducitur; tuarum, inquam, aurium, quarum peritiae, si me decursorum ad hoc aevi temporum praerogativa non obruat, nec Frontonianae gravitatis, aut ponderis Apuleiani fulmen aequiperem, cui Varrones, vel Atacinus vel Reatinus, 1 Plinii, vel avunculus vel Secundus, compositi in praesentiarum rusticabuntur. adstipulatur iudicio meo volumen illud, quod tute super statu animae rerum verborumque scientia divitissimus propalavisti. in quo dum ad meum nomen prooemiaris, hoc munus potissimum cepi, ut meae fama personae, quam operae pretium non erat librorum suorum titulis inclarescere, tuorum beneficio perpetuaretur. at quod, deus magne, quantumque opus illud est, materia", + "candidate_score": 0.643526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_6", + "bdc_text": "Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_150", + "psc_text": "salutem Committi, domine maior, in necessitudinis iura pronuntias, cur quod ad salve tibi debitum spectat a stilo et pugillaribus diu temperem quodque deinceps nullas viantum volas mea papyrus oneraverit, quae vos cultu sedulae sospitatis 3 impertiat. praeter aequum ista coniectas, si reare mortalium quempiam, cui tamen sermocinari Latialiter cordi est, non pavere, cum in examen aurium tuarum quippe scriptus adducitur; tuarum, inquam, aurium, quarum peritiae, si me decursorum ad hoc aevi temporum praerogativa non obruat, nec Frontonianae gravitatis, aut ponderis Apuleiani fulmen aequiperem, cui Varrones, vel Atacinus vel Reatinus, 1 Plinii, vel avunculus vel Secundus, compositi in praesentiarum rusticabuntur. adstipulatur iudicio meo volumen illud, quod tute super statu animae rerum verborumque scientia divitissimus propalavisti. in quo dum ad meum nomen prooemiaris, hoc munus potissimum cepi, ut meae fama personae, quam operae pretium non erat librorum suorum titulis inclarescere, tuorum beneficio perpetuaretur. at quod, deus magne, quantumque opus illud est, materia", + "candidate_score": 0.636486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_9_11", + "bdc_text": "scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_171", + "psc_text": "unicam parvam post obitum uxoris relictam solacio caelibatus alit avita teneritudine, materna diligentia, paterna benignitate; erga familiam suam nec in proferendo alloquio minax nec in admittendo consilio spernax nec in reatu investigando persequax; subiectorum statum condicionemque non dominio sed iudicio regit; putes eum propriam domum non possidere sed potius administrare. qua industria viri ac temperantia inspecta ad reliquorum quoque censui pertinere informationem, si vel summotenus vita ceteris talis publicaretur, ad quam sequendam praeter habitum, quo interim praesenti saeculo imponitur, omnes nostra professionis homines utilissime incitarentur, quia, quod pace ordinis mei dixerim, si tantum bona singula in singulis erunt, plus ego admiror sacerdotalem virum quam sacerdotem, vale. Sidonius Industrio suo Salutem. Erumpo in salutationem licet seram, domine meus, annis ipse iam multis insalutatus, frequentiam veteris officii servare non audens, postquam me soli patrii finibus eliminatum peregrinationis adversa fregerunt, quapropter vos quoque ignoscere decet erubescentibus, siquidem convenit humiliatos humilia sectari neque cum", + "candidate_score": 0.633297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_375", + "psc_text": "paucis, mirandum ac memorabile ostentant. huius tamen ego, etsi studiorum omnium caput est litterarumque, quia personam semper excolui, vereor sententiam supra quam veritas habet affectu ponderatiore prolatam. neque ob hoc infitias ierim me saepe luculentis eius actionibus adstitisse, quarum me, etsi reddere mutuum videor, vel ex parte cursimque fieri memorem fas est. audivi eum adulescens atque adhuc nuper ex puero, cum pater meus praefectus praetorio Gallicanis tribunalibus praesideret, sub cuius videlicet magistratu consul Asterius anni sui fores votivum trabeatus aperuerat. adhaerebam sellae curuli, etsi non latens per ordinem, certe non sedens per aetatem, mixtusque turmae censualium paenulatorum consulis, proximae proximus eram. itaque, ut primum brevi peracta, nec brevis, sportula datique fasti, acclamatum est ab omni Galliae coetu primoribus advocatorum, ut festivitate praeventas horas antelucanas, quae diem serum cum silentio praestolarentur, congrua emeritorum fascium laude honestarent. Nicetium protinus circumspexere conspicati, qui non sensim singulatimque, sed tumultuatim petitus et cunctim cum quodam", + "candidate_score": 0.622751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_7", + "bdc_text": "Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_457", + "psc_text": "operisque reseratu illam mihi fuisse plus oneri quam praetenditis caritatem. nec citra iustum ista conicio, quandoquidem mortalium mentibus vis haec naturalitus inest, ut, si quid perperam fiat, minus indulgeant plus amici. scripseram librum, sicut pronuntiatis, plenum onustumque vario causarum temporum personarumque congestu: facturus rem videbar impudentissimam, si tantum mihi cuncta placuissent, ut nulla tibi displicitura confiderem; huc item, quisquis iudicii eventus foret, vidi partibus meis nequaquam pietatis ex solido constare rationem, si non saltim vobis esset anterius allatum volumen, etsi non videretur oblatum; sub hoc scilicet temperamento, ut, si forte placuissem, non vos arrogantia praeterisse, si secus, non vos improbitas expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam", + "candidate_score": 0.605653, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.685403, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_366", + "psc_text": "latinam linguam transtulisset; gratulatus est mihi quod non in aliorum philosophorum scripta incidissem, plena fallaciarum et deceptionum secundum elementa hujus mundi (Coloss. II, 8): in istis autem, omnibus modis insinuari Deum et ejus Verbum. Deinde, ut me exhortaretur ad humilitatem Christi, sapientibus absconditam et revelatam parvulis (Matth. XI, 25), Victorinum ipsum recordatus est, quem, Romae cum esset, familiarissime noverat: deque illo mihi narravit quod non silebo. Habet enim magnam laudem gratiae tuae confitendam tibi, quemadmodum ille doctissimus senex, et omnium liberalium doctrinarum peritissimus, quippe philosophorum tam multa legerat, et dijudicaverat, et dilucidaverat; doctor tot nobilium senatorum, qui etiam ob insigne praeclari magisterii, quod cives hujus mundi eximium putant, statuam in Romano foro meruerat et acceperat; usque ad illam aetatem venerator idolorum, sacrorumque sacrilegorum particeps, quibus tunc tota fere Romana nobilitas inflata inspirabat populo jam et omnigenum deum monstra, et Anubem latratorem, quae aliquando contra Neptunum et Venerem, contraque Minervam tela", + "candidate_score": 0.685403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_366", + "psc_text": "latinam linguam transtulisset; gratulatus est mihi quod non in aliorum philosophorum scripta incidissem, plena fallaciarum et deceptionum secundum elementa hujus mundi (Coloss. II, 8): in istis autem, omnibus modis insinuari Deum et ejus Verbum. Deinde, ut me exhortaretur ad humilitatem Christi, sapientibus absconditam et revelatam parvulis (Matth. XI, 25), Victorinum ipsum recordatus est, quem, Romae cum esset, familiarissime noverat: deque illo mihi narravit quod non silebo. Habet enim magnam laudem gratiae tuae confitendam tibi, quemadmodum ille doctissimus senex, et omnium liberalium doctrinarum peritissimus, quippe philosophorum tam multa legerat, et dijudicaverat, et dilucidaverat; doctor tot nobilium senatorum, qui etiam ob insigne praeclari magisterii, quod cives hujus mundi eximium putant, statuam in Romano foro meruerat et acceperat; usque ad illam aetatem venerator idolorum, sacrorumque sacrilegorum particeps, quibus tunc tota fere Romana nobilitas inflata inspirabat populo jam et omnigenum deum monstra, et Anubem latratorem, quae aliquando contra Neptunum et Venerem, contraque Minervam tela", + "candidate_score": 0.682493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.678776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_1_3", + "bdc_text": "Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.668775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_2_4", + "bdc_text": "partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis . Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.66087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_1_3", + "bdc_text": "Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.658193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_366", + "psc_text": "latinam linguam transtulisset; gratulatus est mihi quod non in aliorum philosophorum scripta incidissem, plena fallaciarum et deceptionum secundum elementa hujus mundi (Coloss. II, 8): in istis autem, omnibus modis insinuari Deum et ejus Verbum. Deinde, ut me exhortaretur ad humilitatem Christi, sapientibus absconditam et revelatam parvulis (Matth. XI, 25), Victorinum ipsum recordatus est, quem, Romae cum esset, familiarissime noverat: deque illo mihi narravit quod non silebo. Habet enim magnam laudem gratiae tuae confitendam tibi, quemadmodum ille doctissimus senex, et omnium liberalium doctrinarum peritissimus, quippe philosophorum tam multa legerat, et dijudicaverat, et dilucidaverat; doctor tot nobilium senatorum, qui etiam ob insigne praeclari magisterii, quod cives hujus mundi eximium putant, statuam in Romano foro meruerat et acceperat; usque ad illam aetatem venerator idolorum, sacrorumque sacrilegorum particeps, quibus tunc tota fere Romana nobilitas inflata inspirabat populo jam et omnigenum deum monstra, et Anubem latratorem, quae aliquando contra Neptunum et Venerem, contraque Minervam tela", + "candidate_score": 0.657834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_10_12", + "bdc_text": "Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_271", + "psc_text": "potius quam fortis animus, et eo infirmior quo de se praesumpserat, qui debuit de te. Ut enim vidit illum sanguinem, immanitatem simul ebibit, et non se avertit, sed fixit aspectum; et hauriebat furias, et nesciebat, et delectabatur scelere certaminis, et cruenta voluptate inebriabatur. Et non erat jam ille qui venerat, sed unus de turba ad quam venerat, et verus eorum socius, a quibus adductus erat. Quid plura? Spectavit, clamavit, exarsit, abstulit inde secum insaniam qua stimularetur redire, non tantum cum illis a quibus prius abstractus est; sed etiam prae illis, et alios trahens. Et inde tamen manu validissima et misericordissima eruisti eum tu, et docuisti non sui habere, sed tui fiduciam; sed longe postea. CAPUT IX. Alypius ut fur apprehenditur. 14. Verumtamen jam hoc ad medicinam futuram in ejus memoria reponebatur. Nam et illud, quod cum adhuc studeret jam me audiens apud Carthaginem, et medio die cogitaret in foro quod", + "candidate_score": 0.657531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_2_4", + "bdc_text": "partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis . Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.64792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_35_37", + "bdc_text": "Hinc Basileam profectus est ; quod illi de eo sentiant , nondum scio . Visus est nobis non malus ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_842", + "psc_text": "admoneor ut dicam: Certe nemo scit quae Dei sunt, nisi Spiritus Dei. Quomodo ergo scimus et nos quae a Deo donata sunt nobis? Respondetur mihi quoniam quae per ejus Spiritum scimus, etiam sic nemo scit, nisi Spiritus Dei. Sicut enim recte dictum est, Non enim vos estis qui loquimini (Matth. X, 20) , eis qui in Spiritu Dei loquerentur; sic recte dicitur, Non vos estis qui scitis, eis qui in Dei Spiritu sciunt. Nihilominus igitur recte dicitur, Non vos estis qui videtis, eis qui in Spiritu Dei vident: ita quidquid in Spiritu Dei vident quia bonum est; non ipsi, sed Deus videt quia bonum est. Aliud ergo est, ut putet quisque malum esse quod bonum est, quales supradicti sunt: aliud, ut quod bonum est, videat homo quia bonum est; sicut multis tua creatura placet quia bona est, quibus tamen non tu places in ea, unde frui magis ipsa quam te", + "candidate_score": 0.645994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_38_40", + "bdc_text": "invenit enim hic quosdam , qui in Bohemia et Moravia noverunt castra et dominationes , quibus se praefuisse dixit . Uxor mea iterum foelici partu me filiola donavit et quinti iam pueri facit esse parentem . Ea te tuamque tuosque omnes salutat , quos ex me quoque peramanter salutes ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_460", + "psc_text": "eos parturiens, quoties abs te deviare cernebat. Postremo nobis, Domine, omnibus, quia ex munere tuo sinis loqui servis tuis, qui ante dormitionem ejus in te jam consociati vivebamus percepta gratia Baptismi tui, ita curam gessit, quasi omnes genuisset, ita servivit quasi ab omnibus genita fuisset. CAPUT X. Colloquium cum matre de regno coelorum. 23. Impendente autem die quo ex hac vita erat exitura, quem diem tu noveras, ignorantibus nobis; provenerat, ut credo, procurante te occultis tuis modis, ut ego et ipsa soli staremus incumbentes ad quamdam fenestram, unde hortus intra domum quae nos habebat prospectabatur, illic apud Ostia Tiberina, ubi remoti a turbis post longi itineris laborem instaurabamus nos navigationi: colloquebamur ergo soli valde dulciter; et praeterita obliviscentes, in ea quae ante sunt extenti (Philipp. III, 13), quaerebamus inter nos apud praesentem Veritatem, quod tu es, qualis futura esset vita aeterna sanctorum, quam nec oculus vidit, nec auris audivit, nec", + "candidate_score": 0.63089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_39_41", + "bdc_text": "Uxor mea iterum foelici partu me filiola donavit et quinti iam pueri facit esse parentem . Ea te tuamque tuosque omnes salutat , quos ex me quoque peramanter salutes ; salutant te aliia . R. :", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_460", + "psc_text": "eos parturiens, quoties abs te deviare cernebat. Postremo nobis, Domine, omnibus, quia ex munere tuo sinis loqui servis tuis, qui ante dormitionem ejus in te jam consociati vivebamus percepta gratia Baptismi tui, ita curam gessit, quasi omnes genuisset, ita servivit quasi ab omnibus genita fuisset. CAPUT X. Colloquium cum matre de regno coelorum. 23. Impendente autem die quo ex hac vita erat exitura, quem diem tu noveras, ignorantibus nobis; provenerat, ut credo, procurante te occultis tuis modis, ut ego et ipsa soli staremus incumbentes ad quamdam fenestram, unde hortus intra domum quae nos habebat prospectabatur, illic apud Ostia Tiberina, ubi remoti a turbis post longi itineris laborem instaurabamus nos navigationi: colloquebamur ergo soli valde dulciter; et praeterita obliviscentes, in ea quae ante sunt extenti (Philipp. III, 13), quaerebamus inter nos apud praesentem Veritatem, quod tu es, qualis futura esset vita aeterna sanctorum, quam nec oculus vidit, nec auris audivit, nec", + "candidate_score": 0.620109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_132", + "psc_text": "et sic omnes, tanquam singulos! 20. Unde illud etiam, quod cum mihi narrasset ipsum visum, et ego ad id trahere conarer, ut illa se potius non desperaret futuram esse quod eram; continuo sine aliqua haesitatione, Non, inquit, non enim mihi dictum est, Ubi ille, ibi et tu; sed, Ubi tu, ibi et ille. Confiteor tibi, Domine, recordationem meam quantum recolo, quod saepe non tacui, amplius me isto per matrem vigilantem responso tuo, quod tam vicina interpretationis falsitate turbata non est, et tam cito vidit quod videndum fuit, quod ego certe, antequam dixisset, non videram; etiam tum commotum fuisse, quam ipso somnio, quo feminae piae gaudium tanto post futurum, ad consolationem tunc praesentis sollicitudinis, tanto ante praedictum est. Nam novem ferme anni secuti sunt, quibus ego in illo limo profundi ac tenebris falsitatis, cum saepe surgere conarer, et gravius alliderer, volutatus sum: cum tamen illa vidua casta, pia et sobria, quales", + "candidate_score": 0.61353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_10", + "bdc_text": "Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.612858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_7", + "bdc_text": "Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_256", + "psc_text": "non videram, tam multa amicis, tam multa medicis, tam multa hominibus aliis atque aliis; quae nisi crederentur, omnino in hac vita nihil ageremus; postremo, quam inconcusse fixum fide retinerem, de quibus parentibus ortus essem, quod scire non possem, nisi audiendo credidissem: persuasisti mihi, non qui crederent Libris tuis, quos tanta in omnibus fere gentibus auctoritate fundasti; sed qui non crederent esse culpandos, nec audiendos esse, si qui forte mihi dicerent: Unde scis illos Libros unius veri et veracissimi Dei spiritu esse humano generi ministratos? Idipsum enim maxime credendum erat, quoniam nulla pugnacitas calumniosarum quaestionum, per tam multa quae legeram inter se confligentium philosophorum, extorquere mihi potuit ut aliquando non crederem, te esse quidquid esses quod ego nescirem; aut administrationem rerum humanarum ad te pertinere. 8. Sed id credebam aliquando robustius, aliquando exilius; semper tamen credidi et esse te, et curam nostri gerere; etiamsi ignorabam vel quid sentiendum esset de substantia", + "candidate_score": 0.608851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_7", + "bdc_text": "Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_145", + "psc_text": "quod eas falsissimas comperisset, et nollet vir gravis decipiendis hominibus victum quaerere. At tu, inquit, quo te in hominibus sustentas, rhetoricam tenes; hanc autem fallaciam libero studio, non necessitate rei familiaris sectaris; quo magis mihi te oportet de illa credere, qui eam tam perfecte discere elaboravi, quam ex ea sola vivere volui. A quo ego cum quaesissem quae causa ergo faceret ut multa inde vera pronuntiarentur; respondit ille, ut potuit, vim sortis hoc facere in rerum natura usquequaque diffusam. Si enim de paginis poetae cujuspiam longe aliud canentis atque intendentis, cum forte quis consulit, mirabiliter consonus negotio saepe versus exiret; mirandum non esse dicebat, si ex anima humana, superiore aliquo instinctu, nesciente quid in se fieret, non arte sed sorte sonaret aliquid quod interrogantis rebus factisque concineret. 6. Et hoc quidem ab illo vel per illum procurasti mihi. Et quid ipse postea per me ipsum quaererem in memoria mea delineasti.", + "candidate_score": 0.607887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_10", + "bdc_text": "Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_212", + "psc_text": "ille nec ausus est subire ipsam sarcinam. Noverat enim se ista non nosse, nec eum puduit confiteri. Non erat de talibus quales multos loquaces passus eram, conantes ea me docere, et dicentes nihil. Iste vero cor habebat, etsi non rectum ad te, nec tamen nimis incautum ad seipsum. Non usquequaque imperitus erat imperitiae suae, et noluit se temere disputando in ea coarctari, unde nec exitus ei ullus, nec facilis esset reditus: etiam hinc mihi amplius placuit. Pulchrior est enim temperantia confitentis animi, quam illa quae nosse cupiebam: et eum in omnibus difficilioribus et subtilioribus quaestionibus talem inveniebam. 13. Refracto itaque studio quod intenderam in Manichaei litteras, magisque desperans de caeteris eorum doctoribus, quando in multis quae me movebant, ita ille nominatus apparuit; coepi cum eo pro studio ejus agere vitam, quo ipse flagrabat in eas litteras, quas tunc jam rhetor Carthagini adolescentes docebam; et legere cum eo, sive quae ille", + "candidate_score": 0.605373, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Commentarius-in-Symbolum-apostolorum", + "max_score": 0.685123, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_19_21", + "bdc_text": "Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere . Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Commentarius-in-Symbolum-apostolorum_window_0", + "psc_text": "Commentarius in Symbolum apostolorum 51 1. Mihi quidem, fidelissime Papa Laurenti, ad scribendum animus tam non est cupidus, quam nec idoneus, scienti non esse absque periculo, multorum judiciis ingenium tenue et exile committere. Sed quoniam, ut cum venia tui dixerim, temere in Epistola tua per Christi me sacramenta, quae a nobis maxima cum reverentia suscipiuntur, astringis, ut aliquid tibi de fide secundum Symboli traditionem rationemque componam: quamvis supra vires nostras sit pondus praecepti (non enim me latet illa sententia sapientum, quae probe admodum dicit, quia de Deo etiam vera dicere periculosum est), tamen si petitionis a te impositae necessitatem orationibus juves, dicere aliqua obedientiae magis reverentia, quam ingenii praesumptione 52 tentabimus: quae quidem non tam perfectorum exercitiis digna videantur, quam quae ad parvulorum in Christo, et incipientium (Rom. 6.) librentur auditum. Equidem comperi nonnullos illustrium Tractatorum aliqua de his pie et breviter edidisse. Photinum vero haereticum scio eatenus scripsisse, non", + "candidate_score": 0.685123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_15", + "bdc_text": "Alii vero utilitatem , quae ex tali viro ad totam ecclesiam redit , non cognoscentes , cum publice nunquam vel rarissime concionetur , putant frustraneum quasi esse , quicquid in illum impenditur , homines prophani prorsus et barbari .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Commentarius-in-Symbolum-apostolorum_window_56", + "psc_text": "prophetis audierant: audi quomodo per Esaiam prophetico sermone signatur. Quibus non est, inquit, annunciatum de eo, videbunt: et qui non audierunt intelligent (Esai. 52.) . Quod autem his qui meditabantur legem Dei, a pueritia usque in senectutem non credentibus, ad gentes esset omne mysterium transferendum, idem Esaias hoc modo praedicit. 82 Et faciet, inquit, Dominus Deus sabaoth omnibus gentibus, in monte isto, bibent laetitiam, bibent vinum, ungentur unguento in monte isto: trade haec omnia gentibus (Ibid. 25.) . Hoc enim consilium omnipotentis super omnes gentes. Sed dicent fortasse nobis illi, qui se jactant in scientia legis: blasphematis, qui dicitis Dominum corruptioni mortis, et passioni crucis fuisse subjectum. Legite ergo, quod scriptum habetis in Lamentationibus Jeremiae, ubi dicit: Spiritus vultus nostri Christus Dominus comprehensus est in corruptionibus nostris, in quo diximus: sub umbra ejus vivemus in gentibus (Thren. 4.) . Audis quomodo propheta Christum Dominum comprehensum esse dicit, et pro nobis,", + "candidate_score": 0.636886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_24", + "bdc_text": "Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Commentarius-in-Symbolum-apostolorum_window_26", + "psc_text": "dicas, ista quam memoras insubstantiva est generatio: neque enim lux substantivum facit splendorem, aut cor substantivum generat verbum: Filius autem Dei substantialiter asseritur generatus. Ad hoc [Al. haec] primo omnium illud dicimus, cum etiam in caeteris proferantur exempla, non per omnia tamen 64 similitudinem servare possunt rei illius, cui praebere putantur exemplum: sed unius alicujus partis, pro qua videntur assumta, similitudinem tenent. Verbi gratia, ut cum in Evangelio dicitur: Simile est regnum coelorum fermento, quod abscondit mulier in farinae mensuris tribus (Matth. 13.) . Numquidnam putabimus regnum caelorum per omnia simile esse fermento, ut substantia illa ita palpabilis sit ac fragilis, ut et acida fieri possit et corrupta? Sed ad hoc solum exemplum istud videtur assumi, ut ostenderetur ex parva praedicatione verbi Dei humanas mentes fidei fermento posse coalescere. Similiter et cum dicitur: Simile est regnum coelorum reti misso in mare, quod ex omni genere piscium abstrahit [Al. attrahit] (Ibid.", + "candidate_score": 0.602829, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem", + "max_score": 0.684305, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_68", + "psc_text": "adhaeret Domino, unus spiritus est (II Cor. VI) Interpretatur autem secundum Judaeos [ Al. Hebraeos] Paulus, admirabilis. Timotheus, beneficus. Philemon, mire donatus, sive os panis, ab ore, non ab osse. Apphia, continens, aut libertas. Archippus, longitudo operis. Onesimus, respondens. Epaphras, frugifer, et videns, sive succrescens. Marcus, sublimis mandato. Aristarchus, mons operis amplioris. Demas, silens. Lucas, ipse consurgens. Quae si nomina juxta interpretationem suam volueritis intelligere, non est difficile admirabilem atque beneficum praecipue ad eum scribere, cui universa concessa sint vitia et os ejus pateat ad coelestem panem. Deinde ad continentem, et liberam, et ad longitudinem operis: quod numquam a sancto labore desistat. Scribere autem pro eo qui respondeat testimonio suo, nec non ei [ Al. eum], cui specialiter Epistola dedicatur, salutari ab ubertate crescente. Et eum [ Al. eo] qui factus sit per mandata sublimior, illoque qui per majora opera in montem usque succreverit, ab eo quoque qui posuit custodiam", + "candidate_score": 0.684305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_27", + "psc_text": "in agnitione omnis boni, quod in vobis est in Christo. Haec jam non ut Paulus et Timotheus, Philemoni et caeteris; sed ut solus Paulus, ad solum Philemonem loquitur: Gratias, inquiens, ago Deo meo semper [Al. addit et] memoriam tui faciens in orationibus meis. Ambigue vero dictum, utrum gratias agat Deo suo semper, an memoriam ejus faciat in orationibus suis semper. Et utrumque intelligi potest. Qui enim praecipit aliis, ut in omnibus gratias agant Deo, nullis angustiis poterit coarctari, ut gratias semper Deo ipse non referat. Si autem pro sanctis, et melioribus quibusque Paulus semper orabat (sanctus autem et Philemon est, tantam habens in se fidem et charitatem, ut non solum auditu ei, sed etiam opere nosceretur) et pro Philemone semper orasse Paulum, credibile est: quo scilicet fides et charitas quam habebat in Christo, et in omnes 752 sanctos ejus, per communicationem fidei, et operationem agnitionis in omni bono, Christi misericordia", + "candidate_score": 0.603958, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf037", + "work_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis", + "max_score": 0.684055, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", + "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", + "candidate_score": 0.684055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", + "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", + "candidate_score": 0.683153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27_29", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", + "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", + "candidate_score": 0.676845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", + "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", + "candidate_score": 0.66325, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia", + "max_score": 0.683958, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_18_20", + "bdc_text": "Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio . Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere . Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_251", + "psc_text": "Quisquis vero vel ea quae dicit, ideo placere hominibus appetit, ut, dum placet quod dicitur, per eadem dicta non ipse, sed Dominus ametur, vel idcirco terrena stipendia in praedicatione consequitur, ne a praedicationis voce per indigentiam lassetur, huic procul dubio ad recipiendam mercedem nil obstat in patria, quia sumptus sumpsit in via. 8. Sed quid nos (quod tamen sine dolore dicere non possum) quid nos, o Pastores, agimus, qui et mercedem consequimur, et tamen operarii nequaquam sumus? Fructus quippe sanctae Ecclesiae in stipendio quotidiano percipimus, sed tamen pro aeterna Ecclesia minime in praedicatione laboramus. Pensemus cujus damnationis sit sine labore hic percipere mercedem laboris. Ecce ex oblatione fidelium vivimus, sed quid pro animabus fidelium laboramus? Illa in stipendium nostrum sumimus quae pro redimendis peccatis suis fideles obtulerunt, nec tamen contra peccata eadem vel orationis studio, vel praedicationis, ut dignum est, insudamus. Vix pro culpa sua quempiam aperta voce reprehendimus. Et", + "candidate_score": 0.683958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_185", + "psc_text": "Discumbere quippe nostrum in regno quiescere est. Unde rursum Dominus dicit: Venient et recumbent cum Abraham, Isaac et Jacob (Matth. VIII, 11) . Transiens autem Dominus ministrat, quia lucis suae illustratione nos satiat. Transire vero dictum est, cum de judicio ad regnum redit. Vel certe Dominus nobis post judicium transit, quia ab humanitatis forma in divinitatis suae contemplationem nos elevat. Et transire ejus est in claritatis suae speculationem nos ducere, cum eum quem in humanitate in judicio cernimus, etiam in divinitate post judicium videmus. Ad judicium quippe 1483 veniens, in forma servi omnibus apparet, quia scriptum est: Videbunt in quem transfixerunt (Zach. XII, 10; Joan. XIX, 37) . Sed cum reprobi in supplicium corruunt, justi ad claritatis ejus gloriam pertrahuntur, sicut scriptum est: Tollatur impius, ne videat gloriam Dei (Isai. XXVI, 10) . 5. Sed quid si servi in prima vigilia negligentes existunt? Prima quippe vigilia primae aetatis custodia est.", + "candidate_score": 0.680774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_183", + "psc_text": "cum nobis jam per judicium manifestatur. 3. Bene autem de servis exspectantibus subditur: Ut cum venerit et pulsaverit, confestim aperiant ei. Venit quippe Dominus cum ad judicium properat, pulsat vero, cum jam per aegritudinis molestias esse mortem vicinam designat. Cui confestim aperimus, si hunc cum amore suscipimus. Aperire enim judici pulsanti non vult, qui exire de corpore trepidat, et videre eum quem contempsisse se meminit judicem formidat. Qui autem de sua spe et operatione securus est, pulsanti confestim aperit, quia laetus judicem sustinet; et cum tempus propinquae mortis agnoverit, de gloria retributionis hilarescit. Unde et protinus subditur: Beati sunt servi illi, quos cum venerit dominus, invenerit vigilantes. Vigilat qui ad aspectum veri luminis mentis oculos apertos tenet, vigilat qui servat operando quod credit, vigilat qui a se torporis et negligentiae tenebras repellit. Hinc etenim Paulus dicit: Evigilate, justi, et nolite peccare (I Cor. XV, 34) . Hinc rursus ait; Hora", + "candidate_score": 0.667916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_184", + "psc_text": "illi, quos cum venerit dominus, invenerit vigilantes. Vigilat qui ad aspectum veri luminis mentis oculos apertos tenet, vigilat qui servat operando quod credit, vigilat qui a se torporis et negligentiae tenebras repellit. Hinc etenim Paulus dicit: Evigilate, justi, et nolite peccare (I Cor. XV, 34) . Hinc rursus ait; Hora est jam nos de somno surgere (Rom. XIII, 11) . 4. Sed veniens dominus quid servis vigilantibus exhibeat audiamus: Amen dico vobis quod praecinget se, et faciet eos discumbere, et transiens ministrabit illis. Praecinget se, id est ad retributionem praeparabit; et faciet illos discumbere, id est in aeterna quiete refoveri. Discumbere quippe nostrum in regno quiescere est. Unde rursum Dominus dicit: Venient et recumbent cum Abraham, Isaac et Jacob (Matth. VIII, 11) . Transiens autem Dominus ministrat, quia lucis suae illustratione nos satiat. Transire vero dictum est, cum de judicio ad regnum redit. Vel certe Dominus nobis post judicium transit,", + "candidate_score": 0.667629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_182", + "psc_text": "opus bonum est aliquod sine castitate. 2. Sed et si utrumque agitur, restat ut quisquis ille est spe ad supernam patriam tendat, et nequaquam se a vitiis pro mundi hujus honestate contineat. Qui etsi quaedam bona aliquando pro honestate inchoat, in ejus tamen intentione non debet permanere, nec per bona opera praesentis mundi gloriam quaerere, sed totam spem in Redemptoris sui adventum constituat. Unde et protinus subditur: Et vos similes hominibus exspectantibus dominum suum, quando revertatur a nuptiis. Ad nuptias quippe Dominus abiit, quia resurgens a mortuis, ascendens in coelum, supernam sibi angelorum multitudinem novus homo copulavit. Qui tunc revertitur, cum nobis jam per judicium manifestatur. 3. Bene autem de servis exspectantibus subditur: Ut cum venerit et pulsaverit, confestim aperiant ei. Venit quippe Dominus cum ad judicium properat, pulsat vero, cum jam per aegritudinis molestias esse mortem vicinam designat. Cui confestim aperimus, si hunc cum amore suscipimus. Aperire enim judici", + "candidate_score": 0.667273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur . Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_264", + "psc_text": "ergo vendentium columbas evertitur quando hi qui spiritalem gratiam venundant, vel ante humanos, vel ante Dei oculos, sacerdotio privantur. Et quidem multa sunt alia praepositorum mala quae humanos modo oculos latent. Et plerumque se pastores sanctos hominibus exhibent, atque in occultis suis videri turpes ante interni arbitri oculos non crubescunt. Veniet, veniet profecto ille dies, nec longe est, in quo pastorum pastor appareat, et uniuscujusque facta in publicum deducat, et qui modo subditorum culpas per praepositos ulciscitur, tunc praepositorum mala per semetipsum saeviens damnat. Unde et ingressus in templum, per semetipsum quasi flagellum de funiculis fecit, et de domo Dei pravos negotiatores ejiciens, cathedras vendentium columbas evertit (Joan. II, 1, 2), quia subditorum quidem culpas per pastores percutit, sed pastorum vitia per semetipsum ferit. Ecce modo hominibus negari potest quod latenter agitur. Ille certe judex venturus est, cui tacendo quisque se non potest celare, quem negando non potest fallere. 14.", + "candidate_score": 0.666311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_17_19", + "bdc_text": "Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit . Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio . Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_48", + "psc_text": "Nam diu est quod Asia cuncta jam credidit. Idcirco ergo prius prohibuit quod postmodum fecit, quia tunc in illa erant qui salvandi non erant. Tunc in illa erant qui necdum ad vitam reparari merebantur, nec tamen gravius de contempta praedicatione judicari. Subtili ergo occultoque judicio a quorumdam auribus praedicatio sancta subtrahitur, quia suscitari per gratiam non merentur. Unde necesse est, fratres charissimi, ut 1448 in omne quod agimus omnipotentis Dei super nos consilia occulta timeamus, ne dum mens nostra, exterius fusa, a sua se voluptate non revocat, intus contra eam judex terribiliter adversa disponat. Quod bene Psalmista intuens, ait: Venite et videte opera Domini, quam terribilis in consiliis super filios hominum (Psal. XLV, 9; Psal. LXV, 5) . Vidit namque quod alius misericorditer vocatur, alius justitia exigente repellitur. Et quia alia parcendo Dominus, alia irascendo disponit, expavit quod penetrare non potuit. Et quem non solum investigabilem, sed etiam in quibusdam", + "candidate_score": 0.666213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_26_28", + "bdc_text": "Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_185", + "psc_text": "Discumbere quippe nostrum in regno quiescere est. Unde rursum Dominus dicit: Venient et recumbent cum Abraham, Isaac et Jacob (Matth. VIII, 11) . Transiens autem Dominus ministrat, quia lucis suae illustratione nos satiat. Transire vero dictum est, cum de judicio ad regnum redit. Vel certe Dominus nobis post judicium transit, quia ab humanitatis forma in divinitatis suae contemplationem nos elevat. Et transire ejus est in claritatis suae speculationem nos ducere, cum eum quem in humanitate in judicio cernimus, etiam in divinitate post judicium videmus. Ad judicium quippe 1483 veniens, in forma servi omnibus apparet, quia scriptum est: Videbunt in quem transfixerunt (Zach. XII, 10; Joan. XIX, 37) . Sed cum reprobi in supplicium corruunt, justi ad claritatis ejus gloriam pertrahuntur, sicut scriptum est: Tollatur impius, ne videat gloriam Dei (Isai. XXVI, 10) . 5. Sed quid si servi in prima vigilia negligentes existunt? Prima quippe vigilia primae aetatis custodia est.", + "candidate_score": 0.661682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25_27", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_191", + "psc_text": "praeparate. Et cum certa mors maneat omnibus, nolite de temporalis vitae providentia incerta cogitare. Terrenarum rerum vos cura non aggravet. Quantislibet enim auri et argenti molibus circumdetur, quibuslibet pretiosis vestibus induatur caro, quid est aliud quam caro? Nolite ergo attendere quid habetis, sed quid estis. Vultis audire quid estis? Propheta indicat, dicens: Vere fenum est populus (Isai. XL, 7) . Si enim fenum populus non est, ubi sunt illi qui ea quae hodie colimus nobiscum transacto anno beati Felicis natalitia celebraverunt? O quanta et qualia de praesentis vitae provisione 1485 cogitabant, sed, subripiente mortis articulo, repente in his quae praevidere nolebant inventi sunt, et cuncta simul temporalia quae congregata quasi stabiliter tenere videbantur amiserunt. Si ergo transacta multitudo generis humani per nativitatem viruit in carne, per mortem aruit in pulvere, videlicet fenum fuit. Quia igitur momentis suis horae fugiunt, agite, fratres charissimi, ut in boni operis mercede teneantur. Audite quid", + "candidate_score": 0.6607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25_27", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_624", + "psc_text": "parvam merito, quam religiosis quibusdam senioribus narrantibus agnovi. Gothorum tempore matrona quaedam fuit valde religiosa, quae ad horum martyrum ecclesiam crebro veniebat. Quadam die dum ex more ad orandum venisset, egrediens, duos stantes sub peregrino habitu monachos invenit, peregrinos credidit, dari eis aliquid eleemosynae praecepit. Sed priusquam ejus erogator eis ad largiendam eleemosynam propinquasset, astiterunt illi vicinius, et dixerunt: Tu nos modo visitas, nos te in die judicii requiremus, et quidquid possumus, praestabimus tibi. Quo dicto, ab oculis ejus ablati sunt. Territa illa ad orandum rediit, seseque in lacrymis prolixius effudit. Et facta est post hoc tanto instantior in prece, quanto certior de promissione. Si autem, juxta Pauli vocem, Fides est sperandarum substantia rerum, argumentum non apparentium (Hebr. XI, 1) , nequaquam jam dicimus ut venturam vitam credatis, quia ecce ipsi qui in illa vivunt, humanis obtutibus visibiliter praesentantur. Quod enim videri potest, melius dicitur sciri, quam credi. Venturam ergo", + "candidate_score": 0.6571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25_27", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_182", + "psc_text": "opus bonum est aliquod sine castitate. 2. Sed et si utrumque agitur, restat ut quisquis ille est spe ad supernam patriam tendat, et nequaquam se a vitiis pro mundi hujus honestate contineat. Qui etsi quaedam bona aliquando pro honestate inchoat, in ejus tamen intentione non debet permanere, nec per bona opera praesentis mundi gloriam quaerere, sed totam spem in Redemptoris sui adventum constituat. Unde et protinus subditur: Et vos similes hominibus exspectantibus dominum suum, quando revertatur a nuptiis. Ad nuptias quippe Dominus abiit, quia resurgens a mortuis, ascendens in coelum, supernam sibi angelorum multitudinem novus homo copulavit. Qui tunc revertitur, cum nobis jam per judicium manifestatur. 3. Bene autem de servis exspectantibus subditur: Ut cum venerit et pulsaverit, confestim aperiant ei. Venit quippe Dominus cum ad judicium properat, pulsat vero, cum jam per aegritudinis molestias esse mortem vicinam designat. Cui confestim aperimus, si hunc cum amore suscipimus. Aperire enim judici", + "candidate_score": 0.655578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25_27", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_183", + "psc_text": "cum nobis jam per judicium manifestatur. 3. Bene autem de servis exspectantibus subditur: Ut cum venerit et pulsaverit, confestim aperiant ei. Venit quippe Dominus cum ad judicium properat, pulsat vero, cum jam per aegritudinis molestias esse mortem vicinam designat. Cui confestim aperimus, si hunc cum amore suscipimus. Aperire enim judici pulsanti non vult, qui exire de corpore trepidat, et videre eum quem contempsisse se meminit judicem formidat. Qui autem de sua spe et operatione securus est, pulsanti confestim aperit, quia laetus judicem sustinet; et cum tempus propinquae mortis agnoverit, de gloria retributionis hilarescit. Unde et protinus subditur: Beati sunt servi illi, quos cum venerit dominus, invenerit vigilantes. Vigilat qui ad aspectum veri luminis mentis oculos apertos tenet, vigilat qui servat operando quod credit, vigilat qui a se torporis et negligentiae tenebras repellit. Hinc etenim Paulus dicit: Evigilate, justi, et nolite peccare (I Cor. XV, 34) . Hinc rursus ait; Hora", + "candidate_score": 0.654849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_15_17", + "bdc_text": "Alii vero utilitatem , quae ex tali viro ad totam ecclesiam redit , non cognoscentes , cum publice nunquam vel rarissime concionetur , putant frustraneum quasi esse , quicquid in illum impenditur , homines prophani prorsus et barbari . Tertii etiam ita odiunt omnes peregrinos , ut male fieri putent , quicquid illis fit bene . Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_251", + "psc_text": "Quisquis vero vel ea quae dicit, ideo placere hominibus appetit, ut, dum placet quod dicitur, per eadem dicta non ipse, sed Dominus ametur, vel idcirco terrena stipendia in praedicatione consequitur, ne a praedicationis voce per indigentiam lassetur, huic procul dubio ad recipiendam mercedem nil obstat in patria, quia sumptus sumpsit in via. 8. Sed quid nos (quod tamen sine dolore dicere non possum) quid nos, o Pastores, agimus, qui et mercedem consequimur, et tamen operarii nequaquam sumus? Fructus quippe sanctae Ecclesiae in stipendio quotidiano percipimus, sed tamen pro aeterna Ecclesia minime in praedicatione laboramus. Pensemus cujus damnationis sit sine labore hic percipere mercedem laboris. Ecce ex oblatione fidelium vivimus, sed quid pro animabus fidelium laboramus? Illa in stipendium nostrum sumimus quae pro redimendis peccatis suis fideles obtulerunt, nec tamen contra peccata eadem vel orationis studio, vel praedicationis, ut dignum est, insudamus. Vix pro culpa sua quempiam aperta voce reprehendimus. Et", + "candidate_score": 0.653854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_18", + "bdc_text": "Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_251", + "psc_text": "Quisquis vero vel ea quae dicit, ideo placere hominibus appetit, ut, dum placet quod dicitur, per eadem dicta non ipse, sed Dominus ametur, vel idcirco terrena stipendia in praedicatione consequitur, ne a praedicationis voce per indigentiam lassetur, huic procul dubio ad recipiendam mercedem nil obstat in patria, quia sumptus sumpsit in via. 8. Sed quid nos (quod tamen sine dolore dicere non possum) quid nos, o Pastores, agimus, qui et mercedem consequimur, et tamen operarii nequaquam sumus? Fructus quippe sanctae Ecclesiae in stipendio quotidiano percipimus, sed tamen pro aeterna Ecclesia minime in praedicatione laboramus. Pensemus cujus damnationis sit sine labore hic percipere mercedem laboris. Ecce ex oblatione fidelium vivimus, sed quid pro animabus fidelium laboramus? Illa in stipendium nostrum sumimus quae pro redimendis peccatis suis fideles obtulerunt, nec tamen contra peccata eadem vel orationis studio, vel praedicationis, ut dignum est, insudamus. Vix pro culpa sua quempiam aperta voce reprehendimus. Et", + "candidate_score": 0.650265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_36_38", + "bdc_text": "quod illi de eo sentiant , nondum scio . Visus est nobis non malus ; invenit enim hic quosdam , qui in Bohemia et Moravia noverunt castra et dominationes , quibus se praefuisse dixit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_404", + "psc_text": "Israel. Et nunc super haec omnia, tertia dies est hodie quod haec facta sunt. Sed et mulieres quaedam ex nostris terruerunt nos, quae ante lucem fuerunt ad monumentum, et non invento corpore ejus, venerunt dicentes se etiam visionem angelorum vidisse, qui dicunt eum vivere. Et abierunt quidam ex nostris ad monumentum, et ita invenerunt sicut mulieres dixerunt, ipsum vero non invenerunt. Et ipse dixit ad illos: O stulti et tardi corde ad credendum in omnibus quae locuti sunt prophetae! Nonne haec oportuit pati Christum, et intrare in gloriam suam? Et incipiens a Moyse, et omnibus prophetis, interpretabatur illis in omnibus Scripturis quae de ipso erant. Et appropinquaverunt castello, quo ibant. Et ipse finxit se longius ire. Et coegerunt illum, dicentes: Mane nobiscum, quoniam advesperascit, et inclinata est jam dies. Et intravit cum illis. Et factum est, dum recumberet cum illis, accepit panem, et benedixit ac fregit, et porrigebat illis. Et", + "candidate_score": 0.628326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_23_25", + "bdc_text": "Haec de illo . Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit . Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_721", + "psc_text": "rependere, si occasio praebeatur, quaerat. Quibus ergo isti sunt similes, nisi his qui per fortitudinem in campo victores sunt, sed per negligentiam postmodum intra urbis claustra capiuntur? Quibus isti sunt similes, nisi his quos irruens gravis languor a vita non subtrahit, sed leviter veniens recidiva febris occidit? Ille ergo veraciter patientiam servat, qui et ad tempus aliena mala sine dolore tolerat, et haec eadem retractans, pertulisse se talia exsultat, ne bonum patientiae quietis tempore pereat, quod in perturbationibus custoditur. 7. Sed quia natalem martyris hodierna die colimus, fratres mei, nequaquam nos a virtute ejus patientiae existimare extraneos debemus. Si enim, adjuvante nos Domino, virtutem patientiae servare contendimus, et in pace Ecclesiae vivimus, et tamen martyrii palmam tenemus. Duo quippe sunt martyrii genera, unum in mente, aliud in mente simul et actione. Itaque esse martyres possumus, etiamsi nullo percutientium ferro trucidemur. Mori quippe a persequente martyrium in aperto opere est; ferre", + "candidate_score": 0.623982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_24_26", + "bdc_text": "Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit . Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_633", + "psc_text": "de se invenit holocausta. Convertit ad virtutum numerum criminum, ut totum serviret Deo in poenitentia, quidquid ex se Deum contempserat in culpa. 3. Sed hoc Pharisaeus intuens despicit, et non solum venientem peccatricem mulierem, sed etiam suscipientem Dominum reprehendit, dicens intra se: Hic, si esset propheta, sciret utique quae et qualis est mulier quae tangit eum, quia peccatrix est. Ecce Pharisaeus veraciter apud se superbus, et fallaciter justus, aegram reprehendit de aegritudine, medicum de subventione, qui ipse quoque de elationis vulnere aegrotabat, et ignorabat. Inter duos autem aegros medicus aderat; sed unus aeger in febre integrum sensum tenebat, alter vero in febre carnis et sensum perdiderat mentis. Illa quippe flebat quod fecerat; Pharisaeus autem de falsa justitia elatus, vim suae invaletudinis exaggerabat. In aegritudine ergo et sensum perdiderat, qui hoc ipsum quoque, quod a salute longe esset, ignorabat. Sed inter haec nos gemitus cogit quosdam nostri ordinis viros intueri, qui,", + "candidate_score": 0.619313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_7", + "bdc_text": "Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_625", + "psc_text": "quanto certior de promissione. Si autem, juxta Pauli vocem, Fides est sperandarum substantia rerum, argumentum non apparentium (Hebr. XI, 1) , nequaquam jam dicimus ut venturam vitam credatis, quia ecce ipsi qui in illa vivunt, humanis obtutibus visibiliter praesentantur. Quod enim videri potest, melius dicitur sciri, quam credi. Venturam ergo vitam nos Dominus 1592 magis voluit scire, quam credere, qui eos quos invisibiliter recipit, apud se vivere nobis etiam visibiliter ostendit. 8. Hos ergo, fratres charissimi, in causa vestri examinis, quam cum districto judice habetis, patronos facite, hos in die tanti terroris illius defensores adhibete. Certe si apud quemdam magnum judicem causa quaelibet vestra esset die crastino ventilanda, totus hodiernus dies in cogitatione duceretur, patronum vestra fraternitas quaereret, magnis precibus ageret ut apud tantum judicem sibi defensor veniret. Ecce districtus judex Jesus venturus est, tanti illius angelorum archangelorumque concilii terror adhibetur. In illo conventu causa nostra discutitur, et tamen nos", + "candidate_score": 0.604634, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.683405, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1421", + "psc_text": "oblita, in priora te extendas: habens tui ordinis quas sequaris, Judith de Hebraea historia, et Annam filiam Phanuelis de Evangelii claritate [al. caritate ], quae diebus et noctibus versabantur in Templo, et orationibus atque jejuniis thesaurum pudicitiae conservabant. Unde et altera in typo Ecclesiae, diabolum capite truncavit; altera Salvatorem mundi prima suscepit, sacramentorum conscia futurorum. Illud in calce sermonis quaeso, ut brevitatem libelli, non de inopia eloquii, vel de materiae sterilitate, sed de pudoris magnitudine aestimes accidisse; dum vereor ignotis me diu ingerere auribus, et occultum legentium judicium pertimesco. EPISTOLA LXXX. Sive PRAEFATIO RUFFINI In Libros ΠΕΡΙ ΑΡΚΩΝ ORIGENIS. Ruffinus ut Origenem veluti ab adscriptis erroribus expurgatum, cunctis legendum obtrudat, Hieronymum suae sententiae socium laudat, et Origenianarum opinionum fautorem mentitur: quae res maximum inter utrumque dissidium peperit. 1. « Scio quam plurimos fratrum scientiae scripturarum desiderio provocatos, poposcisse ab aliquantis eruditis viris, et Graecarum litterarum peritis, ut Origenem Romanum facerent,", + "candidate_score": 0.683405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_19_21", + "bdc_text": "Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere . Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", + "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", + "candidate_score": 0.677689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1482", + "psc_text": "Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in tantum fugit, ut zelo Dei, sed tamen non secundum scientiam ferro truncaret genitalia: calcavit avaritiam: Scripturas memoriter tenuit, et in studio explanationis earum, diebus desudavit ac noctibus. Mille et co amplius tractatus in Ecclesia locutus est: edidit innumerabiles praeterea commentarios, quos ipse appellat τόμους, et quos nunc praetereo, ne videar operum ejus indicem texere. Quis nostrum tanta potest legere, quanta ille conscripsit? quis ardentem in Scripturis animum non miretur? Quod si quis Judas zelotes opposuerit nobis errores ejus, audiat libere: Interdum magnus dormitat Homerus. Verum opere in longo fas est obrepere somnum. (HORAT. Art. Poet.) Non imitemur ejus vitia, cujus", + "candidate_score": 0.677446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_19_21", + "bdc_text": "Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere . Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_414", + "psc_text": "occupare nolui. Quaeris quidnam illud sit tam grande, tam necessarium, quo epistolicae confabulationis munus exclusum sit. Jam pridem cum voluminibus Hebraeorum Editionem Aquilae confero, ne quid forsitan propter odium Christi Synagoga mutaverit: et ut amicae menti fatear, quae ad nostram fidem pertineant roborandam, plura reperio. Nunc a Prophetis, Salomone, Psalterio, Regnorumque libris examussim recensitis, Exodum teneo, quem illi ELLE SMOTH vocant, ad Leviticum transiturus. Vides igitur quod nullum officium huic operi praeponendum sit. Attamen ne Currentius noster forte frustra cucurrerit, duas Epistolas, quas ad sororem 153 tuam Paulam ejusque pignus Eustochium miseram, huic sermunculo annexui: ut dum illas legeris, et in his aliquid doctrinae pariter ac leporis inveneris, putes tibi quoque scripta esse, quae illis scripta sunt. 2. Albinam communem matrem valere cupio: de corpore loquor, ut spiritu valeat, non ignorans: eamque per te salutari obsecro, et duplici pietatis officio focillari, quod in una atque eadem Christiana simul diligatur, et", + "candidate_score": 0.676854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1421", + "psc_text": "oblita, in priora te extendas: habens tui ordinis quas sequaris, Judith de Hebraea historia, et Annam filiam Phanuelis de Evangelii claritate [al. caritate ], quae diebus et noctibus versabantur in Templo, et orationibus atque jejuniis thesaurum pudicitiae conservabant. Unde et altera in typo Ecclesiae, diabolum capite truncavit; altera Salvatorem mundi prima suscepit, sacramentorum conscia futurorum. Illud in calce sermonis quaeso, ut brevitatem libelli, non de inopia eloquii, vel de materiae sterilitate, sed de pudoris magnitudine aestimes accidisse; dum vereor ignotis me diu ingerere auribus, et occultum legentium judicium pertimesco. EPISTOLA LXXX. Sive PRAEFATIO RUFFINI In Libros ΠΕΡΙ ΑΡΚΩΝ ORIGENIS. Ruffinus ut Origenem veluti ab adscriptis erroribus expurgatum, cunctis legendum obtrudat, Hieronymum suae sententiae socium laudat, et Origenianarum opinionum fautorem mentitur: quae res maximum inter utrumque dissidium peperit. 1. « Scio quam plurimos fratrum scientiae scripturarum desiderio provocatos, poposcisse ab aliquantis eruditis viris, et Graecarum litterarum peritis, ut Origenem Romanum facerent,", + "candidate_score": 0.676678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_1_3", + "bdc_text": "Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.676608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2640", + "psc_text": "Dominis vere sanctis atque omni officiorum caritate venerandis filiis MARCELLINO et ANAPSYCHIAE, HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Tandem ex Africa vestrae litteras unanimitatis accepi; et non me poenitet impudentiae, qua tacentibus vobis epistolas meas frequenter ingessi, ut rescriptum mererer, et vos esse sospites, non aliis nuntiantibus, sed vestro potissimum sermone cognoscerem. Super animae statu memini vestrae quaestiunculae, imo maxime ecclesiasticae quaestionis: Utrum lapsa de coelo sit, ut Pythagoras philosophus, omnesque Platonici, et Origenes putant: An a propria Dei substantia, ut Stoici, Manichaeus, et Hispana Priscilliani haeresis suspicantur: An in thesauro habeantur Dei, olim 949 conditae, ut quidam Ecclesiastici stulta persuasione confidunt: An quotidie a Deo fiant, et mittantur in corpora, secundum illud, quod in Evangelio scriptum est, Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Joan. 5. 17) : An certe ex traduce, ut Tertullianus, Apollinaris, et maxima pars Occidentalium autumant; ut, quomodo corpus ex corpore, sic anima nascatur ex", + "candidate_score": 0.676052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.674831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_19_21", + "bdc_text": "Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere . Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_643", + "psc_text": "In nostro arbitrio est, vel Lazarum sequi, vel divitem. EPISTOLA XLIX AD PAMMACHIUM. Apologeticam superiorem Epistolam Pammachio mittit, eidemque gratulatur quod ab omnibus dignus haberetur Sacerdotio; tandem eum invitat ad lectionem translationum suarum ex Hebraeo, et aliorum opusculorum. 1. Christiani interdum pudoris est, etiam apud amicos tacere, et humilitatem suam magis silentio consolari, quam retractando veteres amicitas, ambitionis crimen incurrere. Quamdiu tacuisti, tacui, nec expostulare unquam super hac re volui: ne non amicum quaerere, sed potentiorem viderer expetere. Nunc autem provocatus officio litterarum, primas semper partes habere tentabo: et non tam rescribere, quam scribere; ut et verecunde hucusque tacuisse, et verecundius loqui coepisse cognoscar. 2. De opusculis meis contra Jovinianum, quod et prudenter et amanter feceris, exemplaria subtrahendo, optime novi. Sed nihil profuit ista diligentia, cum aliquanti ex Urbe venientes, mihi eadem lectitarent, quae se Romae excepisse referebant. In hac quoque provincia jam libri fuerant divulgati: et ut ipse legisti,", + "candidate_score": 0.673068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_18_20", + "bdc_text": "Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio . Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere . Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1755", + "psc_text": "Commentarios in Psalmos, 641 quos si vellem discutere, non dicam a me, qui nihil sum, sed a veterum Graecorum docerem interpretationibus discrepare. Vale, mi amice carissime, aetate fili, dignitate parens; et hoc a me rogatus observa, ut quidquid mihi scripseris, ad me primum facias pervenire. EPISTOLA CVI. AD SUNNIAM ET FRETELAM. Postquam gratulatus est Sunniae ac Fretelae viris, e Getarum licet genere, studiis Divinarum Scripturarum praeclaris: respondet ad sibi propositas ex Psalmis quaestiones, eorumque difficultates omnes diluit, ostendens quaenam sit inter variantes lectiones Graecas, atque Latinas, caeteris praeferenda, quaeque propius ad Hebraicum fontem accedat. Dilectissimis fratribus SUNNIAE et FRETELAE, et caeteris qui vobiscum Domino serviunt, HIERONYMUS. 1. Vere in vobis Apostolicus et Propheticus sermo completus est: In omnem terram exiit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Ps. 18. 5; et Rom. 10. 18) . Quis hoc crederet, ut barbara Getarum lingua Hebraicam quaereret Veritatem; et dormitantibus, imo", + "candidate_score": 0.671448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis . Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.665744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_755", + "psc_text": "dederis homini scienti litteras, ut legat, respondebit tibi: Non possum, signatus est enim. Quanti hodie putant se nosse litteras, et tenent signatum librum; nec aperire possunt, nisi ille reseraverit « qui habet clavem David: qui aperit, et nemo claudit, claudit et nemo aperit? » (Ibid. 3. 7.) In Actis Apostolorum sanctus eunuchus, imo vir (sic enim eum Scriptura cognominat), cum legeret Isaiam, interrogatus a Philippo: « Putasne intelligis quae legis? » respondit, « Quomodo possum, nisi aliquis me docuerit? » (Act. 8.) Ego, ut de me interim loquar, nec sanctior sum hoc eunucho, nec studiosior; qui de Aethiopia, id est, de extremis mundi finibus venit ad Templum, reliquit aulam regiam: et tantus amator Legis, divinaeque scientiae fuit, ut etiam in vehiculo sacras litteras legeret: et tamen cum librum teneret, et verba Domini cogitatione conciperet, lingua volveret, labiis personaret, ignorabat eum, quem in libro nesciens venerabatur. Venit Philippus, ostendit ei Jesum,", + "candidate_score": 0.659788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_20_22", + "bdc_text": "Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam . Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1879", + "psc_text": "Epistolas et Hilarii libros inoffenso decurrat pede. Illorum tractatibus, illorum delectetur ingeniis, in quorum libris pietas fidei non vacillet. Caeteros sic legat, ut magis judicet quam sequatur. 13. Respondebis: Quomodo haec omnia mulier saecularis, in tanta frequentia hominum, Romae custodire potero? Noli ergo subire onus, quod ferre non potes: sed postquam ablactaveris eam cum Isaac, et vestieris cum Samuele; mitte aviae et amitae. Redde pretiosissimam gemmam cubiculo Mariae, et cunis Jesu vagientis impone. Nutriatur in Monasterio, sit inter Virginum choros, jurare non discat, mentiri sacrilegium putet, nesciat saeculum, vivat Angelice, sit in carne sine carne, omne hominum genus sui simile putet. Et, ut caetera taceam, certe te liberet servandi difficultate, et custodiae periculo. MELIUS TIBI est desiderare absentem, quam 689 pavere ad singula: quid loquatur, cum quo loquatur, cui annuat, quem libenter aspiciat. Trade Eustochio parvulam, cujus nunc et ipse vagitus pro te oratio est. Trade comitem sanctitatis, futuram haeredem.", + "candidate_score": 0.658948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255", + "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;", + "candidate_score": 0.65666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2333", + "psc_text": "autem fuit tanta consolatio, et quae requies spiritui in praesentia Titi, quem quia non invenit, valefaciens eis, profectus est in Macedoniam? Aliquoties diximus Apostolum Paulum virum fuisse doctissimum, et eruditum ad pedes Gamalielis (Act. 22. 3), qui in Apostolorum Actibus concionatur, et dicit: Et nunc quid habetis cum hominibus istis? Si enim a Deo est, stabit, si ex hominibus, destruetur (Ibid. 5. 38. 39) . Cumque haberet scientiam sanctarum Scripturarum, 844 et sermonis diversarumque linguarum gratiam possideret: unde ipse gloriatur in Domino, et dicit: Gratias ago Deo, quod omnium vestrum linguis magis loquor (1. Cor. 14. 18) , divinorum sensuum majestatem digno non poterat Graeci eloquii explicare sermone. Habebat ergo Titum interpretem: sicut, et beatus Petrus Marcum, cujus Evangelium, Petro narrante, et illo scribente, compositum est. Denique et duae Epistolae quae feruntur Petri, stylo inter se et charactere discrepant, structuraque verborum. Ex quo intelligimus, pro necessitate rerum, diversis eum usum", + "candidate_score": 0.656204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_1_3", + "bdc_text": "Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_59", + "psc_text": "sermonem brevi spatio coarctavi; quia et vobiscum volebam prolixius loqui, et angustia schedulae cogebat tacere. Nunc igitur ingenio est victa pauperies. Minutae quidem litterae, sed confabulatio longa est. Et tamen in hoc necessitatis articulo animadvertite caritatem, cum me nec penuria scriptionis valuerit prohibere, ne scriberem. Vos autem, ignoscite, obsecro, dolenti; dico enim laesus, dico lacrymans et irascens: ne unum quidem apicem, toties vobis tribuenti officium, praestitistis. Scio quia nulla communio luci et tenebris est: nulla cum ancillis Dei, peccatori societas. Attamen et meretrix Domino pedes lacrymis lavit (Luc. 7), et de dominorum micis canes edunt (Matth. 15). Et ipse Salvator non venit justos vocare, sed peccatores. Non enim egent sani medico (Ibid. 5. 31) . Et magis vult poenitentiam peccatoris, quam mortem. Et errantem oviculam suis humeris refert. 26 Et prodigum filium revertentem, excipit laetus pater (Luc. 15). Quin potius Apostolus ait: Nolite judicare ante tempus (1. Cor. 4. 5)", + "candidate_score": 0.654957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11_13", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.654916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_5_7", + "bdc_text": "Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.652544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_14_16", + "bdc_text": "Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent . Alii vero utilitatem , quae ex tali viro ad totam ecclesiam redit , non cognoscentes , cum publice nunquam vel rarissime concionetur , putant frustraneum quasi esse , quicquid in illum impenditur , homines prophani prorsus et barbari . Tertii etiam ita odiunt omnes peregrinos , ut male fieri putent , quicquid illis fit bene .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2102", + "psc_text": "nomen Philosophorum, qui non propterea vani sunt, quia omnia falsa dicunt, sed quia et falsis plerisque confidunt, et ubi vera inveniuntur dicere, a Christi gratia, qui est ipsa veritas, alieni sunt. » 14. « Cur autem non dicam praecepta illa veterum sacramentorum nec bona esse, quia non eis homines justificantur; umbrae enim sunt praenuntiantes gratiam, qua justificamur: nec tamen mala, quia divinitus praecepta sunt, temporibus personisque congruentia: cumque me adjuvet etiam prophetica sententia, qua dicit Deus se illi populo dedisse praecepta non bona (Ezech. 20. 23) ? Forte enim propterea non dixit mala; sed tantum non bona, id est, non talia, ut illis homines boni fiant, aut sine illis boni non fiant. Vellem me doceret benigna sinceritas tua, utrum simulate quisquam sanctus orientalis cum Romam venerit, jejunet sabbato, excepto illo die Paschalis vigiliae. Quod si malum esse dixerimus, non solum Romanam Ecclesiam, sed etiam multa ei vicina, et aliquanto remotiora", + "candidate_score": 0.651183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis . Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2646", + "psc_text": "1. Saepe et multum flagitas, virgo Christi Principia, ut memoriam 951 sanctae feminae Marcellae litteris recolam, et bonum quo diu fruiti sumus, etiam caeteris noscendum, imitandumque describam. Satisque doleo, quod hortaris sponte currentem, et me arbitraris indigere precibus, qui ne tibi quidem in ejus dilectione concedam: multoque plus accipiam, quam tribuam beneficii tantarum recordatione virtutum. Nam ut hucusque reticerem, et biennium praeterirem silentio, non fuit dissimulationis, ut male existimas, sed tristitiae incredibilis, quae ita meum oppressit animum, ut melius judicarem tacere impraesentiarum, quam nihil dignum illius laudibus dicere. Neque vero Marcellam tuam, imo meam, et ut verius loquar, nostram, omniumque Sanctorum, et propriae Romanae urbis inclytum decus institutis rhetorum praedicabo; ut exponam illustrem familiam, alti sanguinis decus, et stemmata per Consules et Praefectos Praetorio decurrentia. Nihil in illa laudabo, nisi quod proprium est, et eo nobilius, quod, opibus et nobilitate contempta, facta est paupertate et humilitate nobilior. 2. Orba [al.", + "candidate_score": 0.643524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_14", + "bdc_text": "Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_906", + "psc_text": "Si contingeret docere quae didici: et quasi per manus mysteria tradere Prophetarum [al. Scripturarum ], nasceretur nobis aliquid quod docta Graecia non haberet. 9. Audi ergo, mi conserve, amice, germane: ausculta paulisper, quo in Scripturis sanctis calle gradiaris. TOTUM quod legimus in divinis Libris, nitet quidem, et fulget etiam in cortice, sed dulcius in medulla est. Qui edere vult nucleum, frangat nucem ( Ex Plauto ). « Revela, » inquit David, « oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua » (Ps. 118. 18). Si tantus Propheta tenebras ignorantiae confitetur, qua nos putas parvulos, et pene lactentes inscitiae nocte circumdari? Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet", + "candidate_score": 0.640836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_20", + "bdc_text": "Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920", + "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos", + "candidate_score": 0.637268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_5_7", + "bdc_text": "Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2646", + "psc_text": "1. Saepe et multum flagitas, virgo Christi Principia, ut memoriam 951 sanctae feminae Marcellae litteris recolam, et bonum quo diu fruiti sumus, etiam caeteris noscendum, imitandumque describam. Satisque doleo, quod hortaris sponte currentem, et me arbitraris indigere precibus, qui ne tibi quidem in ejus dilectione concedam: multoque plus accipiam, quam tribuam beneficii tantarum recordatione virtutum. Nam ut hucusque reticerem, et biennium praeterirem silentio, non fuit dissimulationis, ut male existimas, sed tristitiae incredibilis, quae ita meum oppressit animum, ut melius judicarem tacere impraesentiarum, quam nihil dignum illius laudibus dicere. Neque vero Marcellam tuam, imo meam, et ut verius loquar, nostram, omniumque Sanctorum, et propriae Romanae urbis inclytum decus institutis rhetorum praedicabo; ut exponam illustrem familiam, alti sanguinis decus, et stemmata per Consules et Praefectos Praetorio decurrentia. Nihil in illa laudabo, nisi quod proprium est, et eo nobilius, quod, opibus et nobilitate contempta, facta est paupertate et humilitate nobilior. 2. Orba [al.", + "candidate_score": 0.635916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_31_33", + "bdc_text": "Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille . Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2925", + "psc_text": "fecerit, declarat. Dilectissimo filio HIERONYMO Presbytero INNOCENTIUS. Nunquam boni aliquid contentionem fecisse in Ecclesia testatur Apostolus (Tit. 3. 10) ; et ideo haereticorum correptiones primum fieri jubet magis, quam diuturna duci collatione. Quae regula dum negligenter aspicitur, 1045 malum non vitatur quod cavendum est; sed augetur. Tamen quoniam dolor gemitusque tuus ita qualit viscera nostra ut ratio non tractandi consulendique sit: primum constantiae tuae alloquor fidem. Pro veritate quisque injuria, aut, ut dicis, periculo percelletur, qui exspectet beatitudinem, multis saepe narrasti; et tuarum te praedicationum bene memorem commonemus. Itaque excitati tanta malorum scena, arripere auctoritatem Sedis Apostolicae ad omne comprimendum nefas, festinavimus; sed in quem insurgeremus, nec nomine appellatum legimus, nec criminis aliqua ratione taxatum. Quod ergo possumus, condolemus. Si deposueris autem apertam manifestamque in homines aliquos accusationem, aut judices competentes tribuam, aut si aliquid urgentius sollicitiusque a nobis fieri potest, non retardabo, fili dilectissime. Tamen Episcopo fratri meo Joanni", + "candidate_score": 0.632924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_20", + "bdc_text": "Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_907", + "psc_text": "Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet clavem David: qui aperit, et nemo claudit, claudit, et nemo aperit: nullo alio reserante, pandentur. Si haberes hoc fundamentum, imo si quasi extrema manus operi tuo induceretur, nihil pulchrius, nihil doctius, nihil dulcius, nihilque Latinius tuis haberemus voluminibus. 10. Tertullianus creber est in sententiis, sed difficilis in loquendo. Beatus Cyprianus instar fontis purissimi, dulcis incedit et placidus; et cum totus sit in exhortatione virtutum, occupatus persecutionum angustiis, de Scripturis divinis nequaquam disseruit. Inclyto Victorinus martyrio coronatus, quod intelligit, eloqui non potest. Lactantius quasi quidam fluvius eloquentiae Tullianae, utinam tam nostra affirmare potuisset, quam facile aliena destruxit. Arnobius inaequalis et nimius,", + "candidate_score": 0.632223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1108", + "psc_text": "30). Alii hoc intelligant de futuro, quando moeror vertetur in gaudium, et transeunte mundo, Sanctorum corona non transit: Ego et in praesentiarum video Sanctorum promissa compleri. Antequam 398 Christo tota mente serviret, notus erat in Senatu, sed multi alii habebant insulas Proconsulares. Totus orbis hujuscemodi honoribus plenus est. Primus erat, sed inter primos. Praecedebat alios dignitate; sed et alios sequebatur. QUAMVIS CLARUS honor vilescit in turba: et apud viros bonos indignior fit ipsa dignitas, quam multi indigni possident. Unde egregie de Caesare Tullius, cum quosdam, ait, ornare voluit, non illos honestavit, sed ornamenta ipsa turbavit. At nunc omnes Christi Ecclesiae Pammachium loquuntur. Miratur orbis pauperem, quem hucusque divitem nesciebat. Quid Consulatu illustrius? Annuus honor est, et postquam alius successerit, prior desinit. Latent in multitudine laureae, et triumphi interdum triumphantium sordibus polluuntur. Quod ante per manus patritias tradebatur, et sola nobilitas possidebat, quo Consul Marius, victor Numidiae et Theutonum, atque Cimbrorum,", + "candidate_score": 0.628742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_44_46", + "bdc_text": "Bernae 22 . octobris 1550 . Tui studiosissimus Ioannes Hallerus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_848", + "psc_text": "miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora volitaret, et mirarentur eam pro doctrina et puritate sermonis, docti pariter et indocti, coepit a me obnixe petere, ut sibi eam in Latinum verterem, et propter intelligendi facilitatem apertius explicarem: Graeci enim eloquii penitus ignarus erat. Feci quod voluit; accitoque Notario, raptim celeriterque dictavi: ex latere in pagina breviter adnotans, quem intrinsecus sensum singula capitula continerent. Siquidem et hoc ut sibi soli facerem, oppido flagitarat; postulavique ab eo mutuo, ut domi haberet exemplar: nec facile in vulgus proderet. Res ita anno et sex mensibus transiit: donec supradicta interpretatio de scriniis ejus novo praestigio Jerosolymam commigravit. Nam quidem Pseudomonachus, vel accepta", + "candidate_score": 0.625682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_39_41", + "bdc_text": "Uxor mea iterum foelici partu me filiola donavit et quinti iam pueri facit esse parentem . Ea te tuamque tuosque omnes salutat , quos ex me quoque peramanter salutes ; salutant te aliia . R. :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1882", + "psc_text": "est, ita debet currere, ne in luto comitem derelinquat, totum redde in sobole, quod in te interim distulisti. Anna filium quem Deo voverat (1 Reg. 1), postquam obtulit in Tabernaculo, nunquam recepit: indecens arbitrata, ut futurus Propheta in ejus domo cresceret; quae adhuc alios filios habere cupiebat. Denique postquam concepit et peperit, non est ausa ad Templum accedere, et vacua apparere coram Domino, nisi prius redderet quod debebat: talique immolato sacrificio, reversa domum, quinque liberos sibi genuit, quia primogenitum Deo pepererat. Miraris felicitatem sanctae mulieris? imitare fidem. Ipse, si Paulam miseris, et magistrum me et nutricium spondeo. Gestabo humeris, balbutientia senex verba formabo, multo gloriosior mundi Philosopho: qui non regem Macedonum Babylonio periturum veneno; sed ancillam et sponsam Christi erudiam, regnis coelestibus offerendam. EPISTOLA CVIII. AD EUSTOCHIUM VIRGINEM. Epitaphium Paulae matris. Paulae vitam enarrat, quam primum a generis nobilitate, tum vero maxime ob animi virtutem laudat, quod Toxotio marito defuncto,", + "candidate_score": 0.624718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_24_26", + "bdc_text": "Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit . Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1952", + "psc_text": "Quae in contemptu ciborum tantam habebat pertinaciam: in luctu mitis erat, et suorum mortibus frangebatur, maxime liberorum. Nam et in viri et filiarum dormitione semper periclitata est. Et cum os stomachumque signaret, et matris [ Ms. matricis ] dolorem crucis niteretur impressione lenire; superabatur affectu, et credulam mentem, parentis viscera consternabant, animoque vincens, fragilitate corporis vincebatur: quam semel languor arripiens, longo tempore possidebat; ut et nobis inquietudinem, et sibi discrimen afferret. In quo illa laetabatur, per momenta commemorans; Miser ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus (Rom. 7. 24) ? Dicat prudens lector, pro laudibus me vituperationem scribere. Testor Jesum, cui illa servivit, et ego servire cupio, me utramque in partem nihil fingere, sed quasi Christianum de 715 Christiana, quae sunt vera, proferre, id est, historiam scribere, non panegyricum, et illius vitia, aliorum esse virtutes. Vitia loquor, secundum animum meum, et omnium sororum ac fratrum desiderium, qui illam", + "candidate_score": 0.62154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_23_25", + "bdc_text": "Haec de illo . Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit . Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1952", + "psc_text": "Quae in contemptu ciborum tantam habebat pertinaciam: in luctu mitis erat, et suorum mortibus frangebatur, maxime liberorum. Nam et in viri et filiarum dormitione semper periclitata est. Et cum os stomachumque signaret, et matris [ Ms. matricis ] dolorem crucis niteretur impressione lenire; superabatur affectu, et credulam mentem, parentis viscera consternabant, animoque vincens, fragilitate corporis vincebatur: quam semel languor arripiens, longo tempore possidebat; ut et nobis inquietudinem, et sibi discrimen afferret. In quo illa laetabatur, per momenta commemorans; Miser ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus (Rom. 7. 24) ? Dicat prudens lector, pro laudibus me vituperationem scribere. Testor Jesum, cui illa servivit, et ego servire cupio, me utramque in partem nihil fingere, sed quasi Christianum de 715 Christiana, quae sunt vera, proferre, id est, historiam scribere, non panegyricum, et illius vitia, aliorum esse virtutes. Vitia loquor, secundum animum meum, et omnium sororum ac fratrum desiderium, qui illam", + "candidate_score": 0.61749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_532", + "psc_text": "aliud suspicabatur. 196 Pene certe triennium cum eis vixi. Multa me virginum crebro turba circumdedit. Divinos Libros, ut potui, nonnullis saepe disserui. Lectio assiduitatem, assiduitas familiaritatem, familiaritas fiduciam fecerat. Dicant, quid unquam in me aliter senserint, quam Christianum decebat? Pecuniam cujusquam accepi? munera vel parva, vel magna non sprevi? in manu mea aes alicujus insonuit? obliquus sermo, oculus petulans fuit? Nihil mihi aliud objicitur nisi sexus mens, et hoc nunquam objicitur, nisi quum Jerosolymam Paula proficiscitur. Esto, crediderunt mentienti: cur non credunt neganti? Idem est homo ipse qui fuerat: fatetur insontem, qui dudum noxium loquebatur, et certe veritatem magis exprimunt tormenta quam risus: nisi quod facilius creditur quod aut fictum, libenter auditur, aut non fictum, ut fingatur, impellitur. 3. Antequam domum sanctae Paulae nossem, totius in me urbis studia consonabant. Omnium pene judicio dignus summo Sacerdotio decernebar. Beatae memoriae Damasus, meus sermo erat. Dicebar sanctus: dicebar humilis et disertus. Nunquid", + "candidate_score": 0.615809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_572", + "psc_text": "Paula me est deprecata, ut facerem, 211 sponte facio: hortorque vos et precor per Domini caritatem, ut nobis vestros tribuatis aspectus, et per occasionem sanctorum Locorum, tanto nos ditetis munere. Certe si consortia nostra displicuerint; adorasse ubi steterunt pedes Domini, pars fidei est; et quasi recentia nativitatis et crucis ac passionis vidisse vestigia. 3. Opusculorum meorum, quia plurima evolaverunt de nidulo suo, et temerario editionis honore vulgata sunt, nihil misi; ne eadem forsitan mitterem quae habebas. Quod si exemplaria libuerit mutuari, vel a sancta Marcella, quae manet in Aventino, vel a Lot temporis nostri, Domnione, viro sanctissimo accipere poteris. Ego autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum", + "candidate_score": 0.612387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_34", + "bdc_text": "Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3134", + "psc_text": "contumacibus denegata est, pervenire mereamur Domino per David dicente: Si intrabunt in requiem meam (Ps. 49. 11) . De quinquagesimo ab altero die Sabbati VII. hebdomadas plenas numerare nobis lege praecipitur usque ad alteram diem expletionis hebdomadae VII. id est quinquagesimum diem in quo primitiae offeruntur, quae denumeratio perfectionis plena per septenarium numerum et quinquedecies et X. quinquies in hoc significare puto, ut per 1118 quinquagenarium, qui remissionem in se continet, per caritatem, quae septiformi spiritu gratiae superveniente diffusa est in cordibus nostris, et quinque nostri corporis sensus legi Dei subditos habeamus. Quae verba Decalogum in se continent et per caritatem, ut dixi, quae caritas operit multitudinem peccatorum (I. Pet. 4. 8) , et sic sacrificium novum Domino ex omnibus habitationibus nostris in usum nostri Sacerdotis cum pacificis nostris victimis cedentes offerimus, si cum Domino pacem fecerimus offerentes spirituales hostias acceptabiles Deo per Jesum Christum, qui panes primitiarum terrae nostrae", + "candidate_score": 0.612209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_4", + "bdc_text": "Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_146", + "psc_text": "Vere quippe desolatorius carbo, qui linguam puram facit a peccato, sermo divinus est, de quo et in Isaia dicitur: « Habes carbones ignis, sedebis super eos, hi erunt tibi in adjutorium » (Isai. 47. 145. sec. LXX). 15. Sequitur: Et audivi vocem Domini dicentis, Quem mittam, et quis ibit ad populum istum? Et dixi: Ecce ego, mitte me. Et ait: Vade et dic populo huic: Aure audietis, et non intelligetis. Interrogantis sunt verba Domini, non jubentis, quem debeat mittere, et quis iturus sit ad populum, cui facilis Propheta respondet: Ecce ego, mitte me, et post pollicitationem jubetur, ut dicat: Vade, et dic populo huic: Aure audietis, et non intelligetis: et cernentes aspicietis, et non videbitis; et caetera quae ipsius Prophetiae sermo contexit. Audivi ego in hoc loco non parvam Hebraei mei disputationem, cujus pauca ponam, ut sensum hominis advertas. Aiebat, de Moyse et Isaia, quis melius fecerit, requiramus. Utrum ne", + "candidate_score": 0.611565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2718", + "psc_text": "sanctae matris vulnus exasperem, et virtutum ejus recordatio, fiat doloris instauratio. Pius filius, vir amabilis, clemens dominus, civis affabilis, Consul quidem in pueritia; sed morum bonitate Senator illustrior. Felix morte sua, qui non vidit patriam corruentem; imo felicior sobole, qui Demetriadis proaviae nobilitatem, insigniorem reddidit, Demetriadis filiae perpetua castitate. 4. Verum quid ago? Oblitus propositi, dum admiror juvenem, laudavi aliquid bonorum saecularium, cum in eo mihi virgo magis nostra laudanda sit, quod haec universa contempserit, quod se non nobilem, non divitiis praepollentem, sed hominem cogitarit. Incredibilis animi fortitudo, inter gemmas et sericum: inter eunuchorum et puellarum catervas, et adulationem ac ministeria familiae perstrepentis, et exquisitas epulas, quas amplae domus praebebat abundantia, appetisse eam jejuniorum laborem, asperitatem vestium, victus continentiam. Legerat enim Domini verba 978 dicentis: Qui mollibus vestiuntur, in domibus regum sunt (Matth. 11. 8) . Stupebat ad conversationem Eliae et Joannis Baptistae, quorum uterque zona pellicea astrinxit et mortificavit", + "candidate_score": 0.606223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1976", + "psc_text": "quaedam, et gravitas ora compleverat, ut eam putares non mortuam, sed dormientem. Graeco, Latino, Syroque sermone Psalmi in ordine personabant: non solum triduo, donec subter Ecclesiam, et juxta specum Domini conderetur; sed per omnem hebdomadam, cunctis qui venerant, suum funus, et proprias credentibus lacrymas. Venerabilis virgo filia ejus Eustochium, quasi ablactata super matrem suam, abstrahi a parente non poterat: deosculari oculos, haerere vultui, totum corpus amplexari, et se cum matre velle sepeliri. 30. Testis est Jesus, ne unum quidem nummum ab ea filiae derelictum, sed, ut ante jam dixi, derelictum magnum aes alienum: et, quod his difficilius est, fratrum et sororum immensam multitudinem, quos sustentare arduum, et abjicere impium est. Quid hac virtute mirabilius, feminam nobilissimae familiae, magnis quondam opibus, tanta fide omnia dilargitam, ut ad egestatem pene ultimam perveniret? Jactent alii pecunias, et in corbonam Dei aera congesta, funalibusque aureis dona pendentia. NEMO plus dedit pauperibus, quam quae sibi", + "candidate_score": 0.595152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2645", + "psc_text": "cunctis quaestionibus Scripturarum pro modulo communis ingenii explicare sententiam. Incolumes vos et prolixa aetate florentes Christus Deus noster tueatur omnipotens, Domini vere sancti. EPISTOLA CXXVII. AD PRINCIPIAM VIRGINEM, SIVE MARCELLAE VIDUAE EPITAPHIUM. Laudat Marcellam primae nobilitatis mulierem, quae septimo a nuptiis mense viro orbata, deinde Cerealem Consulem, nuptias ejus ambientem, rejecit, et Monachae vitam, prima nobilium feminarum ausa est Romae profiteri, multas ad idem institutum pertrahens: tum ab ipso Hieronymo divinas litteras diligentissime Romae didicit: absenti saepe scripsit; ejusque tandem opera factio Origenistarum, quae in urbe coeperat invalescere, prodita atque extincta est. Obiit paucis diebus post urbem a Gothis direptam. 1. Saepe et multum flagitas, virgo Christi Principia, ut memoriam 951 sanctae feminae Marcellae litteris recolam, et bonum quo diu fruiti sumus, etiam caeteris noscendum, imitandumque describam. Satisque doleo, quod hortaris sponte currentem, et me arbitraris indigere precibus, qui ne tibi quidem in ejus dilectione concedam: multoque plus accipiam, quam", + "candidate_score": 0.594606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1892", + "psc_text": "Paulinam, quae sanctum et admirabilem virum, et propositi et rerum suarum Pammachium reliquit haeredem, ad quem super obitu ejus parvulum libellum edidimus; Eustochium, quae nunc in sanctis Locis virginitatis et Ecclesiae monile pretiosum est; Ruffinam, quae immaturo funere pium matris animum consternavit; et Toxotium, post quem parere desiit, ut intelligeres eam non diu servire voluisse officio conjugali, sed mariti desiderio, qui mares optabat liberos, obedisse. 5. Postquam vir mortuus est, ita eum planxit, ut prope ipsa moreretur; ita se convertit ad Domini servitutem, ut ejus mortem videretur optasse. Quid ego referam, amplae et nobilis domus, et quondam opulentissimae, omnes pene divitias in pauperes erogatas? quid in cunctos clementissimum animum, et bonitatem etiam in eos, quos nunquam viderat evagantem? quis inopum moriens, non illius vestimentis obvolutus est? quis clinicorum non ejus facultatibus sustentatus est? Quos curiosissime tota urbe perquirens, damnum putabat, et quisquam debilis et esuriens cibo sustentaretur alterius. Spoliabat filios,", + "candidate_score": 0.592784, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.682933, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25_27", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_753", + "psc_text": "proximus Christo. Sicut enim Christus nascendo Stephano, ita Stephanus moriendo conjunctus est Christo. Sed Domini nostri Jesu Christi ideo nativitatis et passionis diem geminae devotionis obsequio frequentat Ecclesia, quoniam utrumque medicina est. Nam et natus est, ut renasceremur: mortuus est, ut in perpetuum viveremus. Martyres autem ad mala certamina nascendo venerunt, trahentes originale peccatum: moriendo autem ad bona certissima transierunt, finientes omne peccatum. Nam si in persecutione constitutos futurae beatitudinis praemia non consolarentur, quando illa de diversis passionibus supplicia sustinerent? Si beatus Stephanus sub imbre lapidum constitutus futura praemia non cogitasset, quomodo illam grandinem pertulisset? Sed illius praeceptum gestabat in animo, cujus praesentiam cernebat in coelo; et ad eum flagrantissimo amore suspensus, carnem quantocius relinquere, et ad ipsum cupiebat advolare: nec mortem jam timebat, quia Christum, quem pro se occisum sciebat, viventem videbat; ac per hoc festinabat etiam ipse mori pro illo, ut viveret cum illo. Quid enim videret beatissimus", + "candidate_score": 0.682933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27_29", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_800", + "psc_text": "Si multum ad te putas imitari Dominum tuum, attende Stephanum conservum tuum. Dominus Christus, unicus Dei Filius: numquid hoc Stephanus? Dominus Christus, de incorrupta virgine natus: numquid hoc Stephanus? Dominus Christus venit, non in carne peccati, sed in similitudine carnis peccati (Rom. VIII, 3): numquid hoc Stephanus? Sic natus est ut tu; inde natus est, unde et tu; ab eo renatus est, a quo et tu; eo pretio redemptus, quo et tu; tanti valet, quanti vales. Unum instrumentum nobis factum est. Evangelium instrumentum est, ubi omnes empti sumus: ubi tu, ibi ille. Quia servi sumus, instrumentum est: quia filii sumus, testamentum est. Ipsum attende, conservum attende. CAPUT III. 4. Lucerna infirmis oculis accensa in sanctorum exemplis. Inimicorum dilectio donum Dei. Multum est ad te, quia infirmos oculos habes, intueri solem? lucernam vide. Suis enim discipulis dixit Dominus: Nemo accendit lucernam, et ponit eam sub modio, sed super candelabrum, ut luceat", + "candidate_score": 0.675928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25_27", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_862", + "psc_text": "cum bona causa hinc exeamus. SERMO CCCXXVIII. In Natali Martyrum. CAPUT PRIMUM. 1. Christus prior passus patiendi virtutem martyribus dedit. In Psalmo diximus Domino Deo nostro, Pretiosa est in conspectu Domini mors sanctorum ejus. Pretiosa est mors sanctorum martyrum; quia pretium eorum est sanguis Domini ipsorum. Passus est enim passione sua, quia erant passuri post ipsum. Praecessit ipse, et secuti sunt multi. Valde enim erat aspera via; sed fecit ipsam lenem, quando ipse ante omnes transivit. Ideo caeteri non timuerunt transire, quia ipse prior transivit. Mortuus est enim, et terruit discipulos suos. Resurrexit, et abstulit illis timorem, et dedit amorem. Quando enim mortuus est Christus, trepidaverunt discipuli, et putaverunt quod periit. Quando secuti sunt, ibi videte gratiam Dei. Tunc latro credidit, quando discipuli trepidaverunt. Erat enim unus latro in cruce cum illo, sicque in illum credidit, ut diceret, Domine, in mente me habe, dum veneris in regnum tuum (Luc. XXIII,", + "candidate_score": 0.669144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25_27", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_861", + "psc_text": "Ille se differebat; sed Christus paradisum non petenti offerebat. Memento mei: sed quando? Cum veneris in regnum tuum. Et Dominus: Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 39, 43) . Discipuli mei dimiserunt me, discipuli mei desperaverunt de me; et tu in cruce cognovisti me, non contempsisti moriturum, sperasti regnaturum: Hodie mecum eris in paradiso. Non a te recedo. Discreta est causa; numquid poena? Bona ergo vox, Judica me, Deus, et discerne causam meam de gente non sancta. Omnes qui vivimus in hoc saeculo, laboremus ut bonam causam habeamus: ut si quid nobis acciderit in hoc saeculo, cum bona causa hinc exeamus. SERMO CCCXXVIII. In Natali Martyrum. CAPUT PRIMUM. 1. Christus prior passus patiendi virtutem martyribus dedit. In Psalmo diximus Domino Deo nostro, Pretiosa est in conspectu Domini mors sanctorum ejus. Pretiosa est mors sanctorum martyrum; quia pretium eorum est sanguis Domini ipsorum. Passus est enim passione", + "candidate_score": 0.65198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25_27", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_752", + "psc_text": "impiis, frameam suam ab inimicis manus suae. Cujus victricis animae sanctam carnem, tanquam frameae illius vaginam, hoc loco sublimitate divini altaris ornamus; eidem ipsi animae triumphali resurrectione reddendam et nulla deinceps morte ponendam. SERMO CCCXIV. In Natali Stephani martyris, I. 1. Imitandus Stephanus, praesertim in dilectione inimicorum. Natalem Domini hesterna die celebravimus; servi hodie Natalem celebramus: sed Natalem Domini celebravimus, quo nasci dignatus est; Natalem servi celebramus, quo coronatus est. Celebravimus Natalem Domini, quo indumentum nostrae carnis accepit: Natalem servi celebramus, quo suae carnis indumentum abjecit. Natalem Domini celebravimus, quo factus est similis nobis: celebramus Natalem servi, quo factus est proximus Christo. Sicut enim Christus nascendo Stephano, ita Stephanus moriendo conjunctus est Christo. Sed Domini nostri Jesu Christi ideo nativitatis et passionis diem geminae devotionis obsequio frequentat Ecclesia, quoniam utrumque medicina est. Nam et natus est, ut renasceremur: mortuus est, ut in perpetuum viveremus. Martyres autem ad mala certamina nascendo", + "candidate_score": 0.65057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_15_17", + "bdc_text": "Alii vero utilitatem , quae ex tali viro ad totam ecclesiam redit , non cognoscentes , cum publice nunquam vel rarissime concionetur , putant frustraneum quasi esse , quicquid in illum impenditur , homines prophani prorsus et barbari . Tertii etiam ita odiunt omnes peregrinos , ut male fieri putent , quicquid illis fit bene . Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_918", + "psc_text": "Sed in mercede tu nihil agis; in opere non solus agis. Corona tibi ab ipso est; opus autem abs te est, sed non nisi ipso adjuvante. Cum autem Paulus apostolus, prius Saulus, crudelissimus esset et immanissimus persecutor, nihil omnino boni merebatur, imo merebatur plurimum mali: merebatur enim damnari, non eligi. Et ecce subito, cum mala faceret, et mala mereretur, una coelesti voce prosternitur: persecutor dejicitur, praedicator erigitur. Audi eum hoc ipsum confitentem: Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et injuriosus; sed misericordiam consecutus sum (I Tim, I, 13) . Numquid ibi dixit, Reddet mihi justus judex? Misericordiam, inquit, consecutus sum: mala merebar, bona accepi. Non secundum peccata nostra fecit nobis. Misericordiam consecutus sum. Debita mihi non sunt reddita. Si enim debita redderentur, supplicium redderetur. Non, inquit, accepi quod debebatur: sed misericordiam consecutus sum. Non secundum peccata nostra fecit nobis. CAPUT III. 3. Pauli mutatio. Prophetia Jacob in Paulo impleta.--Quantum distat", + "candidate_score": 0.649527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_40_42", + "bdc_text": "Ea te tuamque tuosque omnes salutat , quos ex me quoque peramanter salutes ; salutant te aliia . R. : alia ?", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_441", + "psc_text": "cognoveris temetipsam: quia de te praedicta sunt tanta, « In semine tuo benedicentur omnes gentes (Gen. XXII, 18): Deus deorum Dominus locutus est, et vocavit terram, a solis ortu usque ad occasum (Psal. XLIX, 1): Postula a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae (Psal. II, 8): In omnem terram exiit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum » (Psal. XVIII, 5): de te testimonia ista praedicta sunt. Nisi ergo cognoveris temetipsam, exi tu. Ego enim te non ejicio, ut dicant de te qui remanserint, Ex nobis exierunt. Exi tu in vestigiis gregum: non gregis, de quo dictum est, Erit unus grex et unus Pastor (Joan. X, 16) . Exi tu in vestigiis gregum, et pasce haedos tuos (Cant. I, 6, 7) : non sicut Petrus, oves meas. Pro his commendatis sibi ovibus Petrus meruit martyrio coronari, quod hodierna solemnitate per orbem meruit", + "candidate_score": 0.624207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_24_26", + "bdc_text": "Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit . Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_764", + "psc_text": "Christum in quibusdam liberata. Sed modo qui moritur, mortuus est. Judaei quos vides, habebunt tempus liberationis suae, per ipsum quem reprobaverunt; sed nesciunt. Modo qui blasphemant, pereunt: tunc alii erunt, non isti. Quando ista dicimus, non aliis, sed sibi promittimus salutem. Gens liberabitur, non isti. Intendite et accipite similitudinem. Numquid non modo Gentes liberat Deus? Credunt omnes gentes in Christum, et fiunt de filiis diaboli filii Dei. Tamen illi parentes nostri, de quibus nati sumus, qui idola coluerunt, cum idolis perierunt. 5. Stephanus in Judaeos lingua ferox, corde lenis. Audistis, et spectacula cordis vidistis. Sonus erat in auribus, visio in mentibus. Spectastis magnum agonem sancti Stephani, qui in agone lapidabatur. Quis? Qui jamdudum legem docebat. Quam legem docebat? Quam illi in tabulis lapideis acceperunt. Merito lapidei facti, amicum Christi lapidaverunt. Dura cervice (posteaquam docuit, objurgare coepit), et non circumcisi corde et auribus. Quem prophetarum non occiderunt patres vestri? Saevire videtur:", + "candidate_score": 0.623747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_23_25", + "bdc_text": "Haec de illo . Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit . Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_764", + "psc_text": "Christum in quibusdam liberata. Sed modo qui moritur, mortuus est. Judaei quos vides, habebunt tempus liberationis suae, per ipsum quem reprobaverunt; sed nesciunt. Modo qui blasphemant, pereunt: tunc alii erunt, non isti. Quando ista dicimus, non aliis, sed sibi promittimus salutem. Gens liberabitur, non isti. Intendite et accipite similitudinem. Numquid non modo Gentes liberat Deus? Credunt omnes gentes in Christum, et fiunt de filiis diaboli filii Dei. Tamen illi parentes nostri, de quibus nati sumus, qui idola coluerunt, cum idolis perierunt. 5. Stephanus in Judaeos lingua ferox, corde lenis. Audistis, et spectacula cordis vidistis. Sonus erat in auribus, visio in mentibus. Spectastis magnum agonem sancti Stephani, qui in agone lapidabatur. Quis? Qui jamdudum legem docebat. Quam legem docebat? Quam illi in tabulis lapideis acceperunt. Merito lapidei facti, amicum Christi lapidaverunt. Dura cervice (posteaquam docuit, objurgare coepit), et non circumcisi corde et auribus. Quem prophetarum non occiderunt patres vestri? Saevire videtur:", + "candidate_score": 0.623552, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf050", + "work_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat", + "max_score": 0.682575, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27_29", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_327", + "psc_text": "Verbum autem Domini manet in aeternum (Isa. XL). Haec semper meditare (I Tim. IV); et pax Dei tecum sit (Philip. IV), quae te illuminet, et sapientia instruat, et ad salutis viam ducat, improbamque voluntatem procul a tua mente depellat, atque animam tuam crucis signo imprimat, ne ullum perversi spiritus scandalum ad te propius accedat, verum divino beneficio in omni virtutum perfectione futurum illud ac finis et successionis expers regnum adipiscaris, ac beatae et vitae initium afferentis Trinitatis, quae in Patre et Filio et Spiritu sancto glorificatur, lumine collustreris. CAP. XXI.-- Cum hujusmodi doctrinis, ad mores informandos accommodatis, praestantissimus senex regis filium instruxisset, ad suum hospitium se contulit. At adolescentis ministri et praeceptores frequentem ipsius in palatium ingressum perspicientes, admiratione afficiebantur. Unus autem ex iis qui priorem inter eos locum obtinebat et quem rex velut fidelissimum ac sui studiosissimum filii sui palatio praefecerat, Zardan nomine, regis filium his verbis allocutus est:", + "candidate_score": 0.682575, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.682244, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27_29", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120", + "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.", + "candidate_score": 0.682244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_850", + "psc_text": "Petrus in sua narrabit epistola. Ego tamen unum scelerum Lucii referens, epistolam Petri ponam. Viri quidam in Aegypto conversationem imitantes angelorum, et civitatis evitantes turbas, vitam agere in eremo potius elegerunt, arenosamque terram et sterilem fructiferam reddiderunt, fructum quippe Deo suavissimum virtutis eorum et optimum referentem. Cujus deserti multi quidem videntur esse victores. Sed a puero illic crevit Antonius ille famosissimus, monachis virtutem luctaminis spiritualis ostendens. THEODORETUS, lib. IV, cap. 19. Edit. Christ. Vales. cap. 21, p. 176. CAPUT XXXIX. Quae miracula gesserint eremitae in exsilium a Lucio destinati. Hujus ergo loci tunc incolas, sequaces Antonii, infelix Lucius expulit; eorumque sanctissimos praesules Macarium venerabilem, aliumque Macarium, Isidorum et caeteros de speluncis suis ejiciens, in quamdam insulam quae ab impiis habitabatur hominibus destinavit; quippe quae nunquam magistrum susceperat pietatis. Cumque navis in littus insulae pervenisset, daemon, qui ab illis honorabatur, relinquens idolum, ubi dudum habitare consueverat, filiam sui sacerdotis invasit, et", + "candidate_score": 0.680233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27_29", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_915", + "psc_text": "magnus Antonius. Deserens enim solitudinem, totas circumibat urbes, satisfaciens universis, quoniam Athanasius doctrinae apostolicae praedicator exstaret, et hostes essent veritatis participes Arii. Sic igitur sciebant illi sacratissimi viri quid tempori unicuique congrueret, et quando opus erat frui quiete, quando necessarium solitudini praeponere civitates. THEODORETUS, lib. IV, cap. 25. Edit. Christ. Vales. cap. 27, p. 190 CAPUT VI. De Acepsema et aliis. Fuit igitur illo tempore in Cyrestensium eremo famosissimus Acepsemas in cella reclusus, et sexaginta annis neque visus neque locutus est. Zeugmatius quoque mirabilis, qui licet oculorum acie privaretur, omnia circumibat, confortans oves lupisque resistens. Propter quam causam monachicam ejus cellulam concremaverunt; sed Trajanus magister militum fidelissimus aliam ei fabricavit, multoque eum fovit auxilio. Hoc itaque tempore fuit Ephraem in Edessa, in Alexandria vero Didymus. Et Ephraem Syra usus lingua, spiritalis gratiae radios emittebat. Qui licet nesciret doctrinam Graecam, multos Graecorum cruditosque redarguit, et totius haereticae pravitatis infirmitatem nudavit. Et", + "candidate_score": 0.672065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_30_32", + "bdc_text": "Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille . Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_293", + "psc_text": "et Valentem erant, ad Constantinopolitanam venientes urbem, nequaquam de calice fracto, aut altari subverso, aut Arsenio perempto, quod in synodo concinnaverant, quaestionem fieri permiserunt; sed aliam invenere detractionem, suggerentes imperatori, quoniam Athanasius interminaretur non se missurum ab Alexandria frumenta solemniter ad Constantinopolitanam urbem. Et haec se audisse dicebant, Athanasio dicente ad Amantium, Anubionem, Arbathionem, et Petrum, episcopos. Multum itaque derogatio praevalet quando derogator creditur fide dignus. Hac subreptione ad furorem perductus imperator, Athanasium relegavit exsilio, et habitare eum praecepit in Galliis. Aiunt enim quidam hoc imperatorem propterea fecisse, ut unirentur Ecclesiae: quoniam Athanasius communicare Arianis evitabat. Et ille quidem degebat in Treveri Galliarum. SOCRATES, lib. I, cap. 23 Edit. Christ. Sed nemo miretur si tantus vir deceptus excessit, sacerdotibus falsa loquentibus; cum divinus quoque David propheta, non a pontifice, sed a servo Siba contra Miphiboseth mendacia loquente, deceptus sit. THEODORETUS, lib. I, cap. 33, p. 66. CAPUT IX. Quomodo Marcellus", + "candidate_score": 0.671543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_30_32", + "bdc_text": "Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille . Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_945", + "psc_text": "laude dignus, vir mirabilis, semper ornatus, dicere facereque pro apostolicis dogmatibus cuncta festinus, post Liberium gubernacula suscepit Ecclesiae. Direxit igitur imperator cum hujusmodi lege etiam Saporem quemdam, tunc nominatissimum militiae principem, et Arianae quidem blasphemiae praedicatores, veluti quasdam bestias, divinis septis jussit expelli; optimis vero pastoribus et sacris ovilibus universa restitui. Hoc ergo in universis provinciis decrevit observari. THEODORETUS, lib. V, cap. 1 et 2, p. 199. Gratianus itaque cum juniore Valentiniano regno potitus, ab exsilio revocatis omnibus, lege sancivit ut unaquaeque religio licenter sacra celebraret; solos vero ab ecclesiis prohibuit Eunomianos, Photinianos et Manichaeos. SOCRATES, lib. V, cap. 2, pag. 260. CAPUT III. De contentione apud Antiochiam inter Paulinum et Meletium facta, et de Apollinare Laodiceno ejusque secta. Tunc igitur in Antiochia, quae praesidet Orienti, contentio hujusmodi causa provenit. Pro apostolicis dogmatibus laborantes, sicut jam dictum est, erant divisi; et alii post calumnias irrogatas Eustathio, Arianam abominati vesaniam, apud", + "candidate_score": 0.670497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_30_32", + "bdc_text": "Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille . Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_294", + "psc_text": "in Treveri Galliarum. SOCRATES, lib. I, cap. 23 Edit. Christ. Sed nemo miretur si tantus vir deceptus excessit, sacerdotibus falsa loquentibus; cum divinus quoque David propheta, non a pontifice, sed a servo Siba contra Miphiboseth mendacia loquente, deceptus sit. THEODORETUS, lib. I, cap. 33, p. 66. CAPUT IX. Quomodo Marcellus Ancyranus depositus sit, et de Asterio sophista. Igitur episcopi in Constantinopolitana urbe congregati, Marcellum Ancyrae Galatiae deposuerunt pro hujusmodi causa. Asterius quidam in Cappadocia exercens artem sophisticam, eam relinquens, Christianitatem se promittebat asciscere; tentavitque libros conscribere, qui feruntur hactenus, et per quos Arii dogma firmatum est. Dicebat enim Christum sic esse Virtutem Dei, sicuti dictum est apud Moysen: Locustam et campas virtutem Dei; et his multa similia. Conveniebat autem is Asterius frequenter apud episcopos qui Arianam praecipue non evitabant sectam. Nam et ad concilia concurrebat, episcopatum in aliqua civitate quaerens. Sed sacerdotio quidem frustratus est, eo quod persecutionis tempore sacrificasse", + "candidate_score": 0.661971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_30_32", + "bdc_text": "Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille . Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_908", + "psc_text": "in Babylone organa sua suspendere; sed laudabant creatorem et largitorem Deum in omni loco dominationis ejus. Sed neque in hoc loco concilium piorum quietum esse permisit hostis servorum Christi. Verumtamen concordia illorum mirabilium pastoris magni discipulorum ad exercitium sanctas oves enutriens, spiritualia pascua ministrabat. Et Diodorus quidem sapientissimus atque fortissimus, velut quidam fluvius perspicuus, atque torrens, oves quidem proprias irrigabat: luporum vero blasphemias penitus diluebat; et generis sui nobilitatem spernens, libenter sustinebat quamlibet pro fide calamitatem. Flavianus vir optimus, et ipse genere nobilissimus, honestatem solam judicabat esse pietatem, et velut puer exercitatus, maximum Diodorum quasi quemdam infinitorum certaminum urgebat [ ed. Niv. et Frob., ungebat] athletam. Illo namque tempore non concionabatur inter ecclesiastica collegia; sed hoc agentibus multa solatia conferebat consiliorum, et scripturarum, atque expositionum [ ms. Lyr., ex scripturarum expositione]. Et doctores quidem contra Arianas blasphemias tendebant arcus: iste vero, velut ex quibusdam pharetris, suae mentis sagittas congruas offerebat;", + "candidate_score": 0.658134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_14_16", + "bdc_text": "Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent . Alii vero utilitatem , quae ex tali viro ad totam ecclesiam redit , non cognoscentes , cum publice nunquam vel rarissime concionetur , putant frustraneum quasi esse , quicquid in illum impenditur , homines prophani prorsus et barbari . Tertii etiam ita odiunt omnes peregrinos , ut male fieri putent , quicquid illis fit bene .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_97", + "psc_text": "sicut dixit Apostolus: Jesus Christus heri, et hodie, ipse et in saecula (Hebr. XIII, 8) . Quae causa, putas, suasit eis ut dicerent, quia propter nos est factus, cum Paulus scribat, propter quem omnia, et per quem omnia (Rom. XI, 36) ? Unde vero blasphement quia nescit perfecte Filius Patrem, mirandum non est. Nam semel habentes propositum rebellandi Christo, repercutiunt etiam vocem ejus, dicentis: Sicut novit me Pater, et ego agnosco Patrem (Joan. X, 15) . Si ergo ex parte Pater novit Filium, palam est quia et Filius non perfecte novit Patrem. Si autem hoc dicere impium est (novit enim perfecte Filium Pater), palam est quia sicut novit Pater suum Verbum, sic et Verbum novit proprium Patrem; et aliter non est. Haec dicentes, et revolventes Scripturas sanctas, frequenter convicimus eos; et rursum tanquam chamaeleontes mutabantur, studentes ad semetipsos trahere quod scriptum est: Cum venerit impius in profundum malorum, spernet (Prov.", + "candidate_score": 0.655954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_32_34", + "bdc_text": "Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_487", + "psc_text": "suscipientes episcopi, talia rescripserunt. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXIII. Epistola Ariminensis concilii ad imperatorem Constantium destinata. Litteras clementiae tuae suscepimus, domine Deo amabilis imperator: quibus continetur, quia propter necessitatem publicam interim non potuisti nostros videre legatos, nosque jubetis ut eorum sustineamus adventum, donec ea quae a nobis decreta sunt et nostris progenitoribus consonare noscuntur, ab eis pietas vestra cognoscat. Quamobrem et nunc per has litteras profitemur atque firmamus nequaquam nos a proposito nostro recedere. Hoc etiam nostris legatis injunximus. Supplicamus igitur ut animo tranquillo et praesentes nostrae mediocritatis litteras relegi jubeas, et illa quae per legatos nostros mandavimus, libenter accipias. Illud itaque nobiscum considerare tua mansuetudo debet, quanta sit modo tristitia quantusque moeror, ut beatissimis temporibus tuis, tantae Ecclesiae privatae videantur episcopis. Et propterea rursus tuam clementiam deprecamur, domine Deo amabilis imperator, ut ante asperitatem hiemis (si tamen vestrae placet pietati)", + "candidate_score": 0.642092, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.681463, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam . Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur . Haec de illo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3930", + "psc_text": "putabam me hoc onere caruisse quod mihi imposuisti, quaerendo consilium quid in his periculis quae tempora nostra invenerunt, facere debeatis. Quamvis enim epistolam illam breviter scripserim, nihil me tamen praetermisisse arbitror, quod et respondenti dicere, et quaerenti audire sufficeret: quandoquidem dixi nec eos esse prohibendos qui ad loca, si possunt, munita migrare desiderant; et ministerii nostri vincula, quibus nos Christi charitas alligavit, ne deseramus Ecclesias quibus servire debemus, non esse rumpenda. Ista quippe verba sunt quae in illa epistola posui (Epist. ad Quodvultdeum episcopum, quae non exstat): Restat ergo, inquam, ut nos quorum ministerium quantulaecumque plebi Dei ubi sumus manenti, ita necessarium est, ut sine hoc eam non oporteat remanere, dicamus Domino, Esto nobis in Deum protectorem, et in locum munitum (Psal. XXX, 3). 2. Sed hoc consilium tibi propterea non sufficit, ut scribis, ne contra Domini praeceptum vel exemplum facere nitamur, ubi fugiendum esse de civitate in civitatem monet.", + "candidate_score": 0.681463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_20_22", + "bdc_text": "Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam . Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3591", + "psc_text": "quid restabit, nisi aequo animo habere Domini voluntatem? Neque enim hoc scribere ad quemquam deberem, quod semper latere voluissem. Nam si, quod absit, aliquo vel casu, vel necessitate nunquam ille rescripserit; procul dubio nostra consultatio, quam ad eum misimus, quandoque manifestabitur. Nec inutilis legentibus erit: quia etsi non illa invenient quae requirunt, invenient certe quemadmodum sint inquirenda nec temere affirmanda quae nesciunt; et secundum ea quae ibi legerint, consulere etiam ipsi quos poterint, studiosa charitate, non discordiosa contentione curabunt; donec aut id quod volunt reperiant, aut ipsa inquisitione aciem mentis exerceant, ut ulterius inquirendum non esse cognoscant. Nunc tamen quamdiu jam consulti amici nondum est desperanda responsio, edendam non esse consultationem nostram, quantum quidem in nobis est, puto quod persuaserim dilectioni tuae: quanquam et ipse non eam solam poposceris, sed adjunctam etiam ejus quem consului, responsionem tibi desideraveris mitti; quod utique facerem, si haberem. Si autem, ut verbis tuae Sanctitatis", + "candidate_score": 0.67493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_20_22", + "bdc_text": "Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam . Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2633", + "psc_text": "corpore soluta, deque visis prodigiosis. Postremo vindicat sententiam illam in praemissa proxime epistola reprehensam: « Si ratio quaeritur, non erit mirabile, » etc. Domino beatissimo, et venerabili fratri et coepiscopo sancto EVODIO, et tecum fratribus, AUGUSTINUS, et mecum fratres, in Domino salutem. 1. Multa quaeris ab homine multum occupato; et, quod est gravius, ea putas praecipitari debere dictando, quae sunt tam difficilia, ut cum magna diligentia dictata vel scripta, vix perduci possint ad intellectum etiam talium qualis ipse es. Huc accedit quia non tu et tales tantummodo cogitandi estis lecturi esse quod scribimus; sed utique et illi qui minus acuto minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo,", + "candidate_score": 0.671442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_15_17", + "bdc_text": "Alii vero utilitatem , quae ex tali viro ad totam ecclesiam redit , non cognoscentes , cum publice nunquam vel rarissime concionetur , putant frustraneum quasi esse , quicquid in illum impenditur , homines prophani prorsus et barbari . Tertii etiam ita odiunt omnes peregrinos , ut male fieri putent , quicquid illis fit bene . Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_297", + "psc_text": "epistolis ostendis ingenio, quod in te donum Dei admodum diligo, eumdem sermonem cujusdam, ut scribis, Urbici, paulo diligentius ipse considera, et videbis eum pene universam Ecclesiam Christi, ab ortu solis usque ad occasum, verbis injuriosissimis nequaquam lacerare timuisse. Nec dixerim pene universam, sed plane universam. Nam neque ipsis, quorum consuetudinem sibi videtur defendere, invenitur pepercisse Romanis; sed quomodo in eos quoque redundet conviciorum ejus impetus nescit, quoniam non advertit. Nam cum ei argumenta deficiunt, quibus probet sabbato jejunandum, in luxurias epularum et temulenta convivia et nequissimas ebrietates insultabundus invehitur, quasi non jejunare, hoc sit inebriari. Quod si hoc est, quid ergo prodest Romanis sabbato jejunare? quandoquidem aliis diebus quibus non jejunant, necesse est eos, secundum disputationem hujus, ebriosos et ventricolas judicari. Porro, si aliud est gravare corda in crapula et ebrietate, quod semper est malum, aliud est autem modestia et temperantia custodita relaxare jejunium, quod certe cum fit die dominico,", + "candidate_score": 0.66809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_6_8", + "bdc_text": "Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat . Hinc enim scio , quid tanti viri mereatur dignitas et praestantia ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.66754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_18_20", + "bdc_text": "Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio . Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere . Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_631", + "psc_text": "utili ad movendum pie animum, et accendendum divinae dilectionis affectum, varia consuetudo est, et pleraque in Africa Ecclesiae membra pigriora sunt: ita ut Donatistae nos reprehendant, quod sobrie psallimus in ecclesia divina cantica Prophetarum, cum ipsi ebrietates suas ad canticum psalmorum humano ingenio compositorum, quasi ad tubas exhortationis inflamment. Quando autem non est tempus, cum in ecclesia fratres congregantur, sancta cantandi, nisi cum legitur aut disputatur, aut antistes clara voce deprecatur, aut communis oratio voce diaconi indicitur? CAPUT XIX. 35. Aliis vero particulis temporum quid melius a congregatis Christianis fiat, quid utilius, quid sanctius omnino non video. Quod autem instituitur praeter consuetudinem, ut quasi observatio sacramenti sit, approbare non possum, etiamsi multa hujusmodi propter nonnullarum vel sanctarum vel turbulentarum personarum scandala devitanda, liberius improbare non audeo. Sed hoc nimis doleo, quod multa quae in divinis libris saluberrime praecepta sunt, minus curantur; et tam multis praesumptionibus sic plena sunt omnia, ut", + "candidate_score": 0.664738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.664363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3788", + "psc_text": "hominis diriguntur, et viam ejus volet; et, Praeparatur voluntas a Domino (Prov. VIII, 35, sec. LXX); et, Deus est enim qui operatur in vobis et velle: et multa hujusmodi, quibus commendatur vera Dei gratia, hoc est, quae non secundum merita nostra datur, sed dat merita ipsa cum datur; quia praevenit hominis voluntatem bonam, nec eam cujusquam invenit in corde, sed facit: si ergo ita praepararet atque ita operaretur Deus hominis voluntatem, ut tantummodo legem suam atque doctrinam libero ejus adhiberet arbitrio, nec vocatione illa alta atque secreta sic ejus ageret sensum, ut eidem legi atque doctrinae accommodaret assensum; procul dubio eam legere, vel intelligere legendo, vel etiam exponere ac praedicare sufficeret, nec opus esset orare ut Deus ad fidem suam infidelium corda converteret, et conversis proficientem perseverantiam ejusdem gratiae suae largitate donaret. Si ergo haec a Domino poscenda esse non renuis, quid restat, frater Vitalis, nisi ut ab illo ea", + "candidate_score": 0.662794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11_13", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2121", + "psc_text": "sed meis, quos scripsi de Libero Arbitrio. In talibus autem quaestionibus non multum laboro: quia etsi defendi sententia mea liquida ratione non potest, mea est; non ejus auctoris cujus sensum improbare fas non est, etiam cum, eo non intellecto, hoc inde sentitur quod improbandum est. Ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt, et scribendo proficiunt. Unde si aliquid vel incautius, vel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis qui videre id possunt, merito reprehendatur, verum etiam a meipso, quia et ego saltem postea videre debeo, si proficio; nec mirandum est, nec dolendum: sed potius ignoscendum atque gratulandum; non quia erratum est, sed quia improbatum. Nam nimis perverse seipsum amat qui et alios vult errare, ut error suus lateat. Quanto enim melius et utilius, ut ubi ipse erravit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non habeat.", + "candidate_score": 0.662045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_20_22", + "bdc_text": "Interea tamen forte non inutile erit , si vel ad quaestorem , Hagium aut alios scribas et acrius eis aurem vellices , ut ad hanc occasionem paratioribus compareant animis . Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam . Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4132", + "psc_text": "quam nemo possit a nobis auferre. Scripsi sane etiam ad virum laudabilem comitem; quam epistolam, in tuo erit arbitrio utrum dari velis. Nam per quem detur, non dubito deesse non posse, adjuvante Domino, vel episcopum, vel presbyterum, vel quemlibet. EPISTOLA CCXLV. Augustinus Possidio, de cultu, fucis et inauribus, et de non ordinando quodam in parte Donati baptizato. Domino dilectissimo, et venerabili fratri et consacerdoti POSSIDIO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, et qui mecum sunt fratres, in Domino salutem. 1. Magis quid agas cum eis qui obtemperare nolunt, cogitandum est, quam quemadmodum eis ostendas non licere quod faciunt. Sed nunc epistola Sanctitatis tuae, et occupatissimum me reperit, et celerrimus bajuli reditus neque non rescribere tibi, neque ad ea quae consuluisti, ita ut oportet, respondere permisit. Nolo tamen de ornamentis auri vel vestis praeproperam habeas in prohibendo sententiam, nisi in eos qui neque conjugati, neque conjugari cupientes, cogitare debent quomodo placeant", + "candidate_score": 0.660684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis . Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2386", + "psc_text": "negotia, non tua, sed publica, id est omnium, non solum onerosas non esse, verum etiam gratas esse posse litteras meas credidi benevolentiae tuae, qua excellentiam vincis. 2. Cum enim accepissem mihi a fratribus epistolam missam sancti et praecipuis meritis venerandi papae Innocentii, quam per tuam Praestantiam ad me datam certis declaratur indiciis; ideo nullam tuam paginam simul advectam esse putaveram quod scribendi et rescribendi cura nolueris, gravioribus rebus occupatus, obstringi. Nam utique consentaneum videbatur ut qui mihi sancti viri scripta dignatus es mittere, ea sumerem adjuncta cum tuis. Hinc ergo statueram non esse oneri litteras meas animo tuo, nisi esset necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid", + "candidate_score": 0.660021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_1_3", + "bdc_text": "Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2921", + "psc_text": "nullus in Ecclesia Dei fidelium reperitur in quolibet provectu excellentiaque justitiae, qui sibi audeat dicere non necessariam precationem orationis dominicae, Dimitte nobis debita nostra; et dicat se non habere peccatum, ne seipsum decipiat, et veritas in eo non sit (I Joan. I, 8), quamvis jam sine querela vivat. Non enim qualecumque etiam tentationis humanae, sed grave peccatum est quod in querelam venit. 19. Caetera quae illi objecta sunt, sicut Gestis defensa perviderit, ita de his procul dubio tua Beatitudo judicabit. Dabit sane nobis veniam suavitas mitissima cordis tui, quod prolixiorem epistolam fortassis quam velles tuae misimus Sanctitati. Non enim rivulum nostrum tuo largo fonti augendo refundimus; sed in hac non tamen parva tentatione temporis, unde nos liberet cui dicimus, Ne nos inferas in tentationem, utrum etiam noster, licet exiguus, ex eodem quo etiam tuus abundans, emanet capite fluentorum, hoc a te probari volumus tuisque rescriptis de communi participatione unius gratiae", + "candidate_score": 0.659267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2921", + "psc_text": "nullus in Ecclesia Dei fidelium reperitur in quolibet provectu excellentiaque justitiae, qui sibi audeat dicere non necessariam precationem orationis dominicae, Dimitte nobis debita nostra; et dicat se non habere peccatum, ne seipsum decipiat, et veritas in eo non sit (I Joan. I, 8), quamvis jam sine querela vivat. Non enim qualecumque etiam tentationis humanae, sed grave peccatum est quod in querelam venit. 19. Caetera quae illi objecta sunt, sicut Gestis defensa perviderit, ita de his procul dubio tua Beatitudo judicabit. Dabit sane nobis veniam suavitas mitissima cordis tui, quod prolixiorem epistolam fortassis quam velles tuae misimus Sanctitati. Non enim rivulum nostrum tuo largo fonti augendo refundimus; sed in hac non tamen parva tentatione temporis, unde nos liberet cui dicimus, Ne nos inferas in tentationem, utrum etiam noster, licet exiguus, ex eodem quo etiam tuus abundans, emanet capite fluentorum, hoc a te probari volumus tuisque rescriptis de communi participatione unius gratiae", + "candidate_score": 0.659185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_15_17", + "bdc_text": "Alii vero utilitatem , quae ex tali viro ad totam ecclesiam redit , non cognoscentes , cum publice nunquam vel rarissime concionetur , putant frustraneum quasi esse , quicquid in illum impenditur , homines prophani prorsus et barbari . Tertii etiam ita odiunt omnes peregrinos , ut male fieri putent , quicquid illis fit bene . Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_937", + "psc_text": "causam nescio. Nam certum est magnae parti Romani orbis, ne dicam etiam barbaris gentibus, quibus quoque debitorem se dicebat Apostolus (Rom. I, 14), quorum christianae fidei communio nostra contexitur, ignotam esse partem Donati; nec eos omnino scire vel quando vel quibus causis exorta sit ista dissensio. Quos utique omnes Christianos ab eis criminibus quae Afris objicitis, nisi innocentes esse fatearis, cogeris dicere, omnium malis factis obnoxios, cum apud vos perditi, ut mitius dixerim, latent, vos omnes esse pollutos. Non enim neminem de vestra communione pellitis; aut tunc primum pellitis, cum primum illud, unde pellendus est, fecerit. An non aliquanto tempore latentem, et postea proditum convictumque damnatis? Quaero igitur utrum vos contaminaverit eo tempore quo latebat? Respondebis: Nullo modo. Nullo ergo tempore contaminaret, etiamsi semper id lateret; nam et mortuorum nonnulla saepe commissa produntur, nec fraudi est Christianis, qui eis communicavere viventibus. Cur ergo vos tam temeraria atque sacrilega diremptione praecidistis", + "candidate_score": 0.657941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_26_28", + "bdc_text": "Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3568", + "psc_text": "conservis suis, et ebriosis convivando miscetur (Matth. XXIV, 48, 49, et Luc. XII, 45): iste quippe procul dubio Domini sui odit adventum. Quo servo malo remoto, constituamus ante oculos tres servos bonos, familiam dominicam diligenter sobrieque tractantes, adventum Domini sui sitienter desiderantes, vigilanter exspectantes, fideliter amantes: si unus eorum citius, alter tardius Dominum putat esse venturum, tertius vero suam de hac re ignorantiam confitetur; quanquam omnes consonent Evangelio, quia omnes diligunt manifestationem Domini, et eam desidoranter et vigilanter exspectant, videamus tamen quis amplius consonet. 53. Unus dicit, Vigilemus et oremus, quia citius venturus est Dominus: alter dicit, Vigilemus et oremus, quia brevis et incerta est ista vita, quamvis tardius venturus sit Dominus: tertius dicit, Vigilemus et oremus, quia et brevis et incerta est ista vita, et nescimus tempus quando venturus est Dominus. Evangelium dicit: Videte, vigilate, et orate; nescitis enim quando tempus sit (Marc. XIII, 33). Obsecro te, quid aliud", + "candidate_score": 0.655416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_6_8", + "bdc_text": "Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat . Hinc enim scio , quid tanti viri mereatur dignitas et praestantia ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.655135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_1_3", + "bdc_text": "Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.65487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_1_3", + "bdc_text": "Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.654517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam . Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur . Haec de illo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4099", + "psc_text": "Abstineamus nos a conviciis, ne tempus inaniter impendamus; et ad id quod agitur inter nos potius advertamus. EPISTOLA CCXLII. Augustinus Elpidio ariano, probans Filium Dei esse Deo aequalem, genitumque ex ipso, non factum; spondens etiam se ariani cujusdam libello plenius responsurum, si otium et facultas detur. Domino eximio meritoque honorabili et desiderabili ELPIDIO, AUGUSTINUS. 1. Quis nostrum erret in fide vel in cognitione Trinitatis, alia quaestio est. Gratum sane habeo quod me, quamvis incognitum facie, tamen quia errare credidisti, revocare ab errore conatus es. Hujus tibi benevolentiae mercedem retribuat Deus, et nosse te faciat quod nosse te putas: res enim ardua est, ut existimo. Et quaeso te ne in ullam contumeliae partem acceperis, quod tibi tantae cognitionis munus optavi. Vereor enim ne opinatae scientiae praejudicium, si non praecepta vera, quae nequaquam ad te mihi arrogaverim, at certe bona vota nostra, quae mihi etiam indocto habere de te licet (non enim", + "candidate_score": 0.654359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25_27", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3568", + "psc_text": "conservis suis, et ebriosis convivando miscetur (Matth. XXIV, 48, 49, et Luc. XII, 45): iste quippe procul dubio Domini sui odit adventum. Quo servo malo remoto, constituamus ante oculos tres servos bonos, familiam dominicam diligenter sobrieque tractantes, adventum Domini sui sitienter desiderantes, vigilanter exspectantes, fideliter amantes: si unus eorum citius, alter tardius Dominum putat esse venturum, tertius vero suam de hac re ignorantiam confitetur; quanquam omnes consonent Evangelio, quia omnes diligunt manifestationem Domini, et eam desidoranter et vigilanter exspectant, videamus tamen quis amplius consonet. 53. Unus dicit, Vigilemus et oremus, quia citius venturus est Dominus: alter dicit, Vigilemus et oremus, quia brevis et incerta est ista vita, quamvis tardius venturus sit Dominus: tertius dicit, Vigilemus et oremus, quia et brevis et incerta est ista vita, et nescimus tempus quando venturus est Dominus. Evangelium dicit: Videte, vigilate, et orate; nescitis enim quando tempus sit (Marc. XIII, 33). Obsecro te, quid aliud", + "candidate_score": 0.653819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_26_28", + "bdc_text": "Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.65336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_1_3", + "bdc_text": "Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.653338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.653284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_14", + "bdc_text": "Sunt enim partim , qui non integro eum complectuntur animo propter id , quod dubie aliquantum scripsit de causa sacramentaria ( quamvis nunc non posset clarius ea de re aut sentire aut loqui ) , nec desunt ex symmistis nostris , qui adhuc ipsum eam ob causam vellicent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2740", + "psc_text": "his qui vel pro Christi nomine ac vera religione tale aliquid etiam nescientes patiuntur, vel Sacramento Christi jam imbuti sunt; quia sine societate unius Mediatoris liberari a damnatione non possunt, ut possit eis, etiam pro illis malis quae hic in diversis afflictionibus pertulerunt, compensatio ista praestari. Nunc autem cum ista quaestio non possit absolvi, nisi etiam de his parvulis respondeatur, qui post gravissimos cruciatus sine Sacramento christianae societatis exspirant; quae circa eos compensatio cogitanda est, quibus insuper et damnatio praeparata est? Nam et de baptismo parvulorum in eodem libro, non quidem sufficienter, sed quantum illi operi satis esse videbatur, utcumque respondi, quod etiam nescientibus, et fidem suam nondum habentibus prodest: non tamen de damnatione eorum parvulorum, qui sine illo ex hac vita emigrant, tunc aliquid dicendum putavi, quia non quod nunc agitur, agebatur. 21. Sed ut omittamus et contemnamus ea quae brevi tempore patiuntur, nec transacta revocantur, numquid similiter contemnere", + "candidate_score": 0.653246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta et dura, multo tamen leviora nuntiata sunt. Plus sane quam dici potest miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint, nec epistola tua quidquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit; quae utique per viscera charitatis et nostrae sunt; nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est", + "candidate_score": 0.653002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_1_3", + "bdc_text": "Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.652762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam . Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur . Haec de illo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_282", + "psc_text": "mandasse quod publicum renuntiavit officium. 5. Quid autem modestius agere possumus, quam ut tam gravem causam, per te tamen agam, virum et clarissima dignitate praeditum, et considerantissima voluntate tranquillum? Peto igitur, sicut jam petivi per fratres nostros bonos atque honestos viros, quos ad tuam Eximietatem misi, ut quaerere digneris utrum Proculeiani presbyter Victor non hoc ab episcopo suo mandatum acceperit, quod officio publico renuntiavit; an forte cum et ipse Victor aliud dixerit, falsum illi apud Acta prosecuti fuerint, cum sint communionis ejusdem. Aut si consentit, ut ipsam totam quaestionem dissensionis nostrae placide pertractemus, ut error qui jam manifestus est, manifestius innotescat, libenter amplector. Audivi enim quod dixerit, ut sine tumultu populari adsint nobiscum deni ex utraque parte graves et honesti viri, et secundum Scripturas, quid in vero sit, perquiramus. Nam illud quod rursus eum dixisse nonnulli ad me pertulerunt, cur non ierim Constantinam, quando ibi plures ipsi erant, vel me", + "candidate_score": 0.652727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_1_3", + "bdc_text": "Diu quidem nihil ad te scripsi , venerande doctissimeque domine compater , non tamen sine rationibus ; partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.652297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis . Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.651444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_11_13", + "bdc_text": "Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur . Sed et is non ignorans aliorum iudicia aeque atque ego gravatur , dum commode , quod vellet , efficere nequit ; privata enim non potest neque licet ei hoc agere potestate , ut quicquam eius pensioni addat , publice autem non videt , quomodo sine multorum contradictione et offensione proponatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.650674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_32_34", + "bdc_text": "Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.650527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_2_4", + "bdc_text": "partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis . Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3491", + "psc_text": "Rursus eumdem apostolum dixisse commemoras: De temporibus autem et momentis non necesse habemus scribere vobis: vos enim ipsi diligenter scitis quia dies Domini sicut fur in nocte, ita veniet; et cum dixerint, Pax et securitas, tunc subitaneus illis apparebit interitus, quomodo dolores parturientis, et non effugient (I Thess. V, 1-3). Et hic non dixit post quantum temporis hoc futurum sit, sed quomodo futurum sit; id est, non quanta erit aetatis brevitas vel prolixitas, sed quantumlibet intervallum sit spatiumque temporis, non tamen eis hoc veniet malum novissimum, nisi cum dixerint, Pax et securitas. Quibus verbis videtur Apostolus hujus novissimi diei vel spem vel timorem ab hoc nostro tempore removisse: non enim videmus ipsos amatores hujus saeculi, quibus subitaneus apparebit interitus, jam dicere, Pax et securitas. 9. Quid ergo scire sufficiat, satis ipse demonstrat Apostolus, dicendo, De temporibus et momentis non opus habemus vobis scribere; vel sicut alii codices habent, Non opus", + "candidate_score": 0.650478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_15_17", + "bdc_text": "Alii vero utilitatem , quae ex tali viro ad totam ecclesiam redit , non cognoscentes , cum publice nunquam vel rarissime concionetur , putant frustraneum quasi esse , quicquid in illum impenditur , homines prophani prorsus et barbari . Tertii etiam ita odiunt omnes peregrinos , ut male fieri putent , quicquid illis fit bene . Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_944", + "psc_text": "Donati, ut Optatus potius in communione tolerandus existimaretur, quam illud admitteretur; permanetis in eo malo, quod in dividenda Ecclesia Christi a vestris majoribus perpetratum est. 5. Hic fortasse respondendi angustia tentabis defendere Optatum. Noli, frater, noli obsecro; non te decet, et si aliquem alium forte deceat, si tamen quidquam decet malos, Emeritum certe non decet defendere Optatum. Sed fortasse nec accusare Ita sit sane. Utere voce media, et dic: Unusquisque sarcinam suam portat (Gal. VI, 5). Tu quis es, qui judicas servum alienum (Rom. XIV, 4.)? Si ergo ad testimonium totius Africae, imo vero terrarum omnium quaquaversum Gildonis fama fervebat, simul enim et ille notus erat, non ausi estis unquam de Optato judicare, ne temere de incognitis judicaretis; nos tandem possumus aut debemus de iis qui ante nos vixerunt, ad vestrum tantummodo testimonium, temerariam de incognitis ferre sententiam, ut parum sit quod vos ignota criminamini, nisi et nos ignota judicemus?", + "candidate_score": 0.65045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis . Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.65028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis . Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.64904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_25_27", + "bdc_text": "Nobilis quaedam matrona ab Erlach hisce diebus quoque mortua est , socrus Christophori a Mülinen prius cum uxore mortui . Obiit quoque d. fennerus Wagner , sed non ex peste . Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1648", + "psc_text": "humanus casus acciderit, gaudeat qui de loco ruinoso emigravit: si autem nihil tale fuerit subsecutum, non contristetur qui quandoque moriturus, immortali Domino, ad quem venturus est, bona propria commendavit. Itaque, fratres mei dilectissimi, ex eo quod quisque habet, secundum suas vires quas ipse novit, facite quod soletis, alacriore animo quam soletis, et inter omnes seculi hujus molestias apostolicam exhortationem corde retinete, ubi ait: Dominus in proximo est; nihil solliciti fueritis (Philipp. IV, 5, 6). Talia mihi de vobis nuntientur, quibus noverim, non propter meam praesentiam, sed propter Dei praeceptum, qui nunquam est absens, vos solere facere quod multis annis me praesente, et aliquando etiam me absente fecistis. Dominus vos in pace conservet; et, dilectissimi fratres, orate pro nobis. EPISTOLA CXXIII. Hieronymus Augustino quaedam per aenigma renuntians. Multi utroque claudicant pede, et ne fractis quidem cervicibus inclinantur, habentes affectum erroris pristini, cum praedicandi eamdem non habeant libertatem. Sancti fratres qui cum", + "candidate_score": 0.648669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_21", + "bdc_text": "Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3930", + "psc_text": "putabam me hoc onere caruisse quod mihi imposuisti, quaerendo consilium quid in his periculis quae tempora nostra invenerunt, facere debeatis. Quamvis enim epistolam illam breviter scripserim, nihil me tamen praetermisisse arbitror, quod et respondenti dicere, et quaerenti audire sufficeret: quandoquidem dixi nec eos esse prohibendos qui ad loca, si possunt, munita migrare desiderant; et ministerii nostri vincula, quibus nos Christi charitas alligavit, ne deseramus Ecclesias quibus servire debemus, non esse rumpenda. Ista quippe verba sunt quae in illa epistola posui (Epist. ad Quodvultdeum episcopum, quae non exstat): Restat ergo, inquam, ut nos quorum ministerium quantulaecumque plebi Dei ubi sumus manenti, ita necessarium est, ut sine hoc eam non oporteat remanere, dicamus Domino, Esto nobis in Deum protectorem, et in locum munitum (Psal. XXX, 3). 2. Sed hoc consilium tibi propterea non sufficit, ut scribis, ne contra Domini praeceptum vel exemplum facere nitamur, ubi fugiendum esse de civitate in civitatem monet.", + "candidate_score": 0.648337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33_35", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus . Hinc Basileam profectus est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.647888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_9_11", + "bdc_text": "scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3620", + "psc_text": "Domino eximio, et honorabili filio DULCITIO, AUGUSTINUS, salutem in Domino. 1. Non debui contemnere petitionem tuam, qua desiderasti a me institui quemadmodum te oporteat haereticis respondere, quorum salus in Domini misericordia, instantia quoque tuae strenuitatis inquiritur. Quamvis enim ingentes eorum multitudines (unde plurimum gratulamur), quid sibi beneficii conferatur intelligant; quidam tamen eorum Deo et hominibus miserabili instinctu furoris ingrati, ubi suis caedibus nos vastare non possunt, suo nos exitio terrere se credunt, aut laetitiam suam quaerentes de mortibus nostris, aut tristitiam nostram de mortibus suis. Sed non debet tot tantorumque populorum salutem furiosus error hominum impedire paucorum. Quid eis velimus non solum Deus et prudentes homines, verum etiam ipsi, cum sint nobis inimicissimi, sentiunt. Cum enim sua pernicie nos terrendos putant, non dubitant nos timere ne pereant. 2. Sed quid faciamus, videntes quod multi, adjuvante Domino, per occasionem vestram viam pacis inveniant? numquid prohibere vos possumus vel debemus ab hac", + "candidate_score": 0.64754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_32_34", + "bdc_text": "Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.647455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_15_17", + "bdc_text": "Alii vero utilitatem , quae ex tali viro ad totam ecclesiam redit , non cognoscentes , cum publice nunquam vel rarissime concionetur , putant frustraneum quasi esse , quicquid in illum impenditur , homines prophani prorsus et barbari . Tertii etiam ita odiunt omnes peregrinos , ut male fieri putent , quicquid illis fit bene . Talia ergo cum sint iudicia etiam inter senatores , non credis , quam sit difficile hanc causam movere , praesertim cum dicatur illum amplius nunc habere stipendium , quam vel Berchtoldus vel alius unquam me excepto habuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_299", + "psc_text": "aut sic affirmaret, ut toto terrarum orbe diffusam, exceptis Romanis et adhuc paucis Occidentalibus, apertissime non blasphemaret Ecclesiam. Nunc vero quis ferat per omnes orientales, et multos etiam occidentales populos christianos de tot tantisque famulis famulabusque Christi, sabbato sobrie modesteque prandentibus, ab isto dici quod in carne sint, et Deo placere non possint, et quod de illis sit scriptum, Recedant iniqui a me, viam eorum nosse nolo; et quod sint ventricolae, Judaeam Ecclesiae praeponentes, et ancillae filios; et lege non justa, sed voluptaria, consulentes ventri, non disciplinae succumbentes; et quod caro sint, et mortem sapiant, et caetera hujusmodi: quae si de uno quopiam Dei famulo diceret, quis eum audire, quis non devitare deberet? Cum vero his opprobriis atque maledictis insectatur Ecclesiam per totum mundum fructificantem atque crescentem et die sabbati pene ubique prandentem, admoneo quisquis est, ut sese cohibeat. Nam cujus me nomen ignorare voluisti, profecto de illo me judicare", + "candidate_score": 0.647394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_32_34", + "bdc_text": "Hoc factum tanquam Ambrosiana celebratur constantia . Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.647348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_5_7", + "bdc_text": "Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2386", + "psc_text": "negotia, non tua, sed publica, id est omnium, non solum onerosas non esse, verum etiam gratas esse posse litteras meas credidi benevolentiae tuae, qua excellentiam vincis. 2. Cum enim accepissem mihi a fratribus epistolam missam sancti et praecipuis meritis venerandi papae Innocentii, quam per tuam Praestantiam ad me datam certis declaratur indiciis; ideo nullam tuam paginam simul advectam esse putaveram quod scribendi et rescribendi cura nolueris, gravioribus rebus occupatus, obstringi. Nam utique consentaneum videbatur ut qui mihi sancti viri scripta dignatus es mittere, ea sumerem adjuncta cum tuis. Hinc ergo statueram non esse oneri litteras meas animo tuo, nisi esset necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid", + "candidate_score": 0.647076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis . Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.64705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_21_23", + "bdc_text": "Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam . Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur . Haec de illo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_19", + "psc_text": "ita esset, nisi magis essent illa quae intelligimus, quam ista quae cernimus. Cui ratiocinationi utrum nihil valide inimicum sit, peto mecum consideres. Hac ego interim recreatus, cum Deo in auxilium deprecato, et in ipsum, et in ea quae verissime vera sunt attolli coepero, tanta nonnunquam rerum manentium praesumptione compleor, ut mirer interdum illa mihi opus esse ratiocinatione, ut haec esse credam, quae tanta insunt praesentia, quanta sibi quisque sit praesens. Recole tu quoque; nam te fateor hujus rei esse diligentiorem, ne quid forte nesciens rescriptis adhuc debeam. Nam mihi non facit fidem tam multorum onerum, quae aliquando numeraveram, tam repentina depositio: quamvis te accepisse litteras meas non dubitem, quarum rescripta non habeo. EPISTOLA V. Augustinum Nebridius deplorat, quod nimium interpelletur civium negotiis ab otio contemplationis. AUGUSTINO NEBRIDIUS. Itane est, mi Augustine, fortitudinem ac tolerantiam negotiis civium praestas, necdum tibi redditur illa exoptata cessatio? Quaeso, qui te tam bonum homines interpellant?", + "candidate_score": 0.646847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_6_8", + "bdc_text": "Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat . Hinc enim scio , quid tanti viri mereatur dignitas et praestantia ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "et tu scis quantum in illo vicissim diligaris a nobis: et ideo non dubitavi te contristari potuisse, si eos vidisses sine litteris meis, quos a nobis profectos, et tanta nobis familiaritate conjunctos ignorare non posses; simul etiam quia rescriptorum debitor fui. Nam ex quo sumpsi epistolam tuam, nisi nunc primum rescripsisse me nescio: tantis enim curis obstricti et distenti sumus, ut etiam hoc nesciam. 2. Vobis autem quemadmodum sit et utrum vobis aliquam requiem, quantum in hac terra potest, Dominus praestiterit, valde nosse cupimus: quoniam si glorificatur unum membrum, congaudent omnia membra (I Cor. XII, 26); atque ita plerumque contingit, ut dum aliquos fratres nostros in quantulacumque requie constitutos, in mediis nostris anxietatibus cogitamus, non parva ex parte recreemur, tanquam et nos in ipsis quietius tranquilliusque vivamus. Quamvis etiam cum molestiae in hujus vitae fragilitate crebrescunt, aeternam requiem nos desiderare compellunt. Mundus quippe iste periculosior est blandus quam molestus, et", + "candidate_score": 0.6443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_19", + "bdc_text": "Et iam in promptu est aliqua , qua spero nos commodissime usuros esse , illa videlicet , quod Commentaria sua in Psalmos nunc senatui nostro dedicat , per quam occasionem conabimur aliquid efficere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_631", + "psc_text": "utili ad movendum pie animum, et accendendum divinae dilectionis affectum, varia consuetudo est, et pleraque in Africa Ecclesiae membra pigriora sunt: ita ut Donatistae nos reprehendant, quod sobrie psallimus in ecclesia divina cantica Prophetarum, cum ipsi ebrietates suas ad canticum psalmorum humano ingenio compositorum, quasi ad tubas exhortationis inflamment. Quando autem non est tempus, cum in ecclesia fratres congregantur, sancta cantandi, nisi cum legitur aut disputatur, aut antistes clara voce deprecatur, aut communis oratio voce diaconi indicitur? CAPUT XIX. 35. Aliis vero particulis temporum quid melius a congregatis Christianis fiat, quid utilius, quid sanctius omnino non video. Quod autem instituitur praeter consuetudinem, ut quasi observatio sacramenti sit, approbare non possum, etiamsi multa hujusmodi propter nonnullarum vel sanctarum vel turbulentarum personarum scandala devitanda, liberius improbare non audeo. Sed hoc nimis doleo, quod multa quae in divinis libris saluberrime praecepta sunt, minus curantur; et tam multis praesumptionibus sic plena sunt omnia, ut", + "candidate_score": 0.642836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33_35", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus . Hinc Basileam profectus est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.642377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis . Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.642152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_5_7", + "bdc_text": "Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.641776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_5_7", + "bdc_text": "Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.640209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_2_4", + "bdc_text": "partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis . Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3480", + "psc_text": "longe futurus est, cum ipsi Apostoli, tempore quo adhuc erant in carne, dixerint, Novissima hora est (I Joan. II, 18)? quamvis a Domino audierint, Non est vestrum scire tempora. Hoc ergo nesciebant quod nescimus et nos (quantum ad me attinet dico, et eos qui hoc mecum nesciunt); et tamen quibus dictum est, Non est vestrum scire tempora, quae pater posuit in sua potestate (Act. I, 7), diligebant ejus manifestationem, et dabant conservis suis in tempore cibaria, nec percutiebant eos dominando eis, nec luxuriabantur cum amatoribus mundi, dicentes, Moram facit Dominus meus. 2. Alia est ergo ignorantia temporum, alia labes morum amorque vitiorum. Nam et apostolus Paulus quando dicebat, Non cito moveamini mente, neque terreamini, sive per verbum sive per epistolam, tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (II Thess. II, 2); nolebat utique ut crederent eis qui jam propinquare Domini arbitrabantur adventum: nec tamen volebat ut, tanquam servus ille,", + "candidate_score": 0.639735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis . Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", + "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", + "candidate_score": 0.63967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_5_7", + "bdc_text": "Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_95", + "psc_text": "consilii tui. Totum enim se mihi brevi tempore, prope discussis corporis tegumentis, quod in te vivit, aperuit. Neque ullo modo siverit Domini nostri misericordissima providentia, ut a catholico Christi grege tu vir tam bonus et egregie cordatus alienus sis. EPISTOLA XX. Antonino pro existimatione bona ac dilectione sibi impensa gratias refert Augustinus, optatque ut familia ipsius tota catholicam religionem profiteatur. AUGUSTINUS ANTONINO. 1. Cum a duobus tibi scripta deberentur, cumulatissime magis pars reddita est, quod unum nostrum praesentem vides, cujus ex ore cum me quoque accipis, poteram non rescribere, nisi ipso jubente fecissem, quo proficiscente supervacaneum videbatur esse quod feci. Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt.", + "candidate_score": 0.637077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_5_7", + "bdc_text": "Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.636774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_6", + "bdc_text": "Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2718", + "psc_text": "17). Sic enim ad Marcellinum scripsisti: in qua epistola etiam mei commemorationem benevolentissime facere dignatus es, quod hic me haberet in Africa, qui ei ipsam facilius possem explicare sententiam (Sap., epist. 165). Quod si potuissem, non ille hoc abs te tam longe posito inquireret; si tamen id tibi ex Africa scripsit. Nam quando scripserit nescio; lantum scio quod de hoc bene cognoverit cunctationem meam: unde me inconsulto facere voluit. Quanquam etiam si consuleret, magis hortarer, et gratias agerem quod nobis omnibus conferri posset, nisi tu breviter rescribere, quam respondere maluisses: credo ne superfluo laborares, ubi ego essem, quem putabas id optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et", + "candidate_score": 0.636003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_2_4", + "bdc_text": "partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii . Nec materia etiam erat admodum necessaria , cum nihil sit apud nos rerum novarum , quarum non vos prius certiores sitis . Ego vero tuarum non ignarus occupationum non libenter inanibus te obtundo verbis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.635746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33_35", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus . Hinc Basileam profectus est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.634213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_5_7", + "bdc_text": "Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.633067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_18", + "bdc_text": "Haeret ergo quaestor , haereo ego , et studemus interea extraordinariis beneficiis compensare , quod ille ordinarie non accipit , simulque interea captamus omnem agendi occasionem , si forte et publica fiat stipendii illius auctio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3111", + "psc_text": "susceptor meus es; tanquam requirens quibus id meritis fuerit consecutus, nihilque in se inveniens ante gratiam Dei, Deus meus, inquit, misericordia ejus praeveniet me. Quantumcumque, inquit, cogitavero antecedentia merita mea, misericordia ejus praeveniet me. Proinde ab illo attributam fortitudinem suam ad illum custodiens, eodem servatore non perdidit, quo largitore suscepit. Nec ob aliud meretur ampliora, nisi pie fideliterque sciendo a quo sibi bona sunt omnia, et hoc sciendo non ex seipso, ne vel hoc sit in eo quod non sit ex Deo. Unde optime Apostolus: Nos, inquit, non spiritum hujus mundi accepimus, sed Spiritum qui ex Deo est; ut sciamus quae a Deo donata sunt nobis (I Cor. II, 12). Ac per hoc et ipsum hominis meritum donum est gratuitum: nec a Patre luminum, a quo descendit omne datum optimum (Jacobi I, 17), boni aliquid accipere quisquam meretur, nisi accipiendo quod non meretur. CAPUT IV. 11. Multum est autem indulgentius,", + "candidate_score": 0.632256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_9_11", + "bdc_text": "scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_466", + "psc_text": "collegas nostros, certe vel decem, qui tanta benevolentia et lenitate et tam pio studio id quaeri vellent, quantum in nobis eum jam animadvertisse atque approbare sentiebamus. Hoc etiam de suorum numero et ipse pollicitus est. CAPUT VI. 13. Unde vos hortor et obtestor per Domini sanguinem, ut eum promissi sui commoneatis, et gnaviter instetis, ut res coepta peragatur, quam prope ad finem pervenisse jam cernitis. Quantum enim arbitror, difficillime potestis invenire in episcopis vestris tam utilem animum et voluntatem, quam in isto sene perspeximus. Postero enim die ipse ad nos venit, et haec iterum quaerere coeperamus. Sed quia ordinandi episcopi necessitas nos inde jamjamque rapiebat, diutius cum illo esse nequivimus. Jam enim miseramus ad Majorem Coelicolarum quem audieramus novi apud eos baptismi institutorem extitisse, et multos illo sacrilegio seduxisse, ut cum illo, quantum ipsius temporis patiebantur angustiae, aliquid loqueremur. Quem posteaquam venturum comperit, videns nos aliud suscepisse negotium, cum et", + "candidate_score": 0.630239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_21", + "bdc_text": "Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1669", + "psc_text": "episcopo in ecclesia mihi tradita, nisi me interrogato ac permittente, posse ordinari; quod si permitterem, a fide nihilominus deviarem. Addebam etiam, nihil eos velle, si ordinaretur invitus, nisi ut ordinatus abscederet. Illi hoc posse fieri non credebant. Multitudo vero pro gradibus constituta, horrendo et perseverantissimo clamorum fremitu in eadem voluntate persistens, incertos animi consiliique faciebat. Tunc illa in fratrem meum indigna clamabantur, tunc a nobis graviora timebantur. 2. Sed quamvis tanto motu populi et tanta perturbatione Ecclesiae permoverer, nec aliud constipationi illi dixissem, nisi eum me invitum ordinare non posse; nec sic tamen adductus sum, quia et hoc promiseram non me fuisse facturum, ut aliquid ei de suscipiendo presbyterio suaderem: quod si persuadere potuissem, non jam ordinaretur invitus. Servavi utriusque promissionis fidem, non solum illius quam jam populo patefeceram; verum etiam illius in qua uno teste, quantum ad homines attinet, detinebar. Servavi, inquam, fidem promissionis, non jurationis, in tanto periculo;", + "candidate_score": 0.629999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_5_7", + "bdc_text": "Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.629957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_8_10", + "bdc_text": "Hinc enim scio , quid tanti viri mereatur dignitas et praestantia ; scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3620", + "psc_text": "Domino eximio, et honorabili filio DULCITIO, AUGUSTINUS, salutem in Domino. 1. Non debui contemnere petitionem tuam, qua desiderasti a me institui quemadmodum te oporteat haereticis respondere, quorum salus in Domini misericordia, instantia quoque tuae strenuitatis inquiritur. Quamvis enim ingentes eorum multitudines (unde plurimum gratulamur), quid sibi beneficii conferatur intelligant; quidam tamen eorum Deo et hominibus miserabili instinctu furoris ingrati, ubi suis caedibus nos vastare non possunt, suo nos exitio terrere se credunt, aut laetitiam suam quaerentes de mortibus nostris, aut tristitiam nostram de mortibus suis. Sed non debet tot tantorumque populorum salutem furiosus error hominum impedire paucorum. Quid eis velimus non solum Deus et prudentes homines, verum etiam ipsi, cum sint nobis inimicissimi, sentiunt. Cum enim sua pernicie nos terrendos putant, non dubitant nos timere ne pereant. 2. Sed quid faciamus, videntes quod multi, adjuvante Domino, per occasionem vestram viam pacis inveniant? numquid prohibere vos possumus vel debemus ab hac", + "candidate_score": 0.629021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_9_11", + "bdc_text": "scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_467", + "psc_text": "necessitas nos inde jamjamque rapiebat, diutius cum illo esse nequivimus. Jam enim miseramus ad Majorem Coelicolarum quem audieramus novi apud eos baptismi institutorem extitisse, et multos illo sacrilegio seduxisse, ut cum illo, quantum ipsius temporis patiebantur angustiae, aliquid loqueremur. Quem posteaquam venturum comperit, videns nos aliud suscepisse negotium, cum et ipsum nescio quae necessitas profectionis urgeret, benigne a nobis placideque discessit. 14. Videtur autem mihi, ut turbulentas turbas et impedimentum potius quam adjumentum afferentes omnino devitemus, et vere ex animo amico atque tranquillo susceptum tam magnum negotium Domino opitulante peragamus, ad aliquam villam nos convenire debere non magnam, ubi nullius nostrum esset ecclesia: quam tamen villam communiter possident homines et nostrae communionis et ipsius, sicuti est villa Titiana. Sive ergo in Tubursicensi, sive in Thagastensi, talis locus, vel ille quem commemoravi, vel aliquis alius inventus fuerit, faciamus Codices canonicos praesto esse. Et si qua proferri potuerint ex utraque parte documenta:", + "candidate_score": 0.628796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33_35", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem . Bohemus ille princeps , quem ante aliquot septimanas nobis commendabas , tantam hic invenit gratiam , ut 15 fl[orenis ] a dominis sit honoratus . Hinc Basileam profectus est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.628648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_21", + "bdc_text": "Quod meam attinet auctionem , nunquam illa fuisset impetrata , si non summa quasi necessitate fuissent adacti , nec fuit minima ratio propter quam ego continuationem mei in hac ecclesia ministerii detrectavi , quod videbam non sine difficultate et offendiculo hanc auctionem constituendam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.62849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_5_7", + "bdc_text": "Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas . Caeterum ad ea , quae de conditione et stipendio d. Musculi , charissimi compatris , scribis , tibi videtur in praesentiarum maxime esse respondendum . Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.627995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_36_38", + "bdc_text": "quod illi de eo sentiant , nondum scio . Visus est nobis non malus ; invenit enim hic quosdam , qui in Bohemia et Moravia noverunt castra et dominationes , quibus se praefuisse dixit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3488", + "psc_text": "per easdem poterant alii quoque in his gentibus discere, in quibus Apostoli auctoritatem propheticam commendabant. Cur ergo eis dictum est, Non est vestrum scire, vel si ita intelligendum est. Non est vestrum docere tempora, quae Pater posuit in sua potestate; quandoquidem sic ea docebant, cum hi in quorum Litteris discerentur, per illos innotescebant? Unde credibilius est, non Deum noluisse sciri quod voluit praedicari, sed noluisse praedicari quod videbat non utiliter sciri. 6. Cur ergo, inquis, de temporibus cognoscendis ipse Dominus monet, ubi dicit: « Quisnam est fidelis servus et prudens, quem constituit dominus super familiam suam, ut det illis cibum in tempore? » etc. Imo vero monet, non ut bonus servus cognoscat temporum finem; sed ut omni tempore in opere bono vigilet, quia nescit temporum finem. Non monet ut tempora, quae Pater posuit in sua potestate, assequamur super Apostolos; sed monet ut quoniam nescimus quando veniat Dominus, in cordis praeparatione", + "candidate_score": 0.627336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_8_10", + "bdc_text": "Hinc enim scio , quid tanti viri mereatur dignitas et praestantia ; scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1783", + "psc_text": "oportet, nesciens quid oraret. Denique Dei responsum cur non fieret quod vir tantus orabat, et quare fieri non expediret, audivit: Sufficit tibi gratia mea; nam virtus in infirmitate perficitur (II Cor. XII, 7-9). 26. In his ergo tribulationibus quae possunt et prodesse et nocere, quid oremus, sicut oportet, nescimus: et tamen quia dura, quia molesta, quia contra sensum nostrae infirmitatis sunt, universali humana voluntate, ut a nobis haec auferantur, oramus. Sed hoc devotionis debemus Domino Deo nostro, ut si ea non abstulerit, non ideo nos ab eo negligi existimemus, sed potius pia patientia malorum, bona speremus ampliora: sic enim virtus in infirmitate perficitur. Nonnullis quippe impatientibus Dominus Deus quod petebant concessit iratus, sicut contra Apostolo negavit propitius. Nam legimus Israelitae quid et quomodo rogaverint et acceperint; sed expleta concupiscentia, impatientia est graviter castigata (Num. XI). Dedit et regem petentibus secundum cor eorum, sicut scriptum est, non secundum cor suum (I", + "candidate_score": 0.626589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_9_11", + "bdc_text": "scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam . Locutus sum non simul cum d. quaestore Hallero ea de re , qui prae cęteris senatorii ordinis omnibus huic viro et mihi quoque impense favere videtur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1734", + "psc_text": "illud optamus, illud cavemus: et ideo ne forte, quod absit, hoc praeparetur potius quod cavemus quam quod optamus, consentimus adesse omnes illos, ut tamen a nobis tantus adsit numerus, quantus tuae Spectabilitati sufficere visus est; ut tumultuosum per turbas si quid emerserit, nonnisi eis recte imputetur, in quorum parte praesens fuerit ad rem, quae a paucis agenda est, omnino superflua multitudo. Si autem quod votis omnibus cupimus, quod ardenter appetimus, quod suppliciter a Domino deprecamur, causa unitatis faciendae illa erit necessaria multitudo, cum voluerint, omnes aderimus, et ad tantum bonum, illo adjuvante qui hoc donat, alacriter convolabimus, dicentes. Fratres nostri estis (Isai. LXVI, 5, sec. LXX), non jam eis qui nos detestantur, sed qui odio finito amplectuntur, ut nomen Domini honorificetur, et appareat illis in jucunditate jam nobiscum experientibus, quam bonum sit et jucundum fratres habitantes in unum (Psal. CXXXII, 1). ( Et alia manu ): Optamus te, fili, in", + "candidate_score": 0.626502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_8_10", + "bdc_text": "Hinc enim scio , quid tanti viri mereatur dignitas et praestantia ; scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_105", + "psc_text": "quid desit instructioni tuae. Tam multa autem sunt, ut facilius possim enumerare quae habeam, quam quae habere desidero. Auderem enim dicere, scire me, et plena fide retinere quid pertineat ad salutem nostram. Sed hoc ipsum quomodo ministrem ad salutem aliorum, non quaerens quod mihi utile est, sed quod multis, ut salvi fiant? Et sunt fortasse aliqua, imo non est dubitandum esse, in sanctis Libris conscripta consilia, quibus cognitis et apprehensis possit homo Dei rebus ecclesiasticis ordinatioribus ministrare, aut certe inter manus iniquorum vel vivere conscientia saniore, vel mori, ut illa vita non amittatur, cui uni christiana corda humilia et mansueta suspirant. Quomodo autem hoc fieri potest, nisi quemadmodum ipse Dominus dicit, petendo, quaerendo, pulsando; id est orando, legendo, plangendo? Ad quod negotium mihi parvum tempus velut usque ad Pascha impetrare volui per fratres a tua sincerissima et venerabili charitate, et nunc per has preces volo. 5. Quid enim responsurus sum", + "candidate_score": 0.62506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_2", + "bdc_text": "partim enim non suppetebat otium peste nonnihil apud nos grassante , quae nobis negotia peperit non exigua , partim vero quod non in promptu essent semper nuncii .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.624497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_8_10", + "bdc_text": "Hinc enim scio , quid tanti viri mereatur dignitas et praestantia ; scio etiam , quid requirat tam numerosae familiae administratio . Illinc vero me barbara nostrorum urit tenacitas , ut vix , quid aut quomodo in hac re agendum , habeam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_104", + "psc_text": "sciebam quid mihi deesset ad tale opus, quale me nunc torquet et conterit. Quod si propterea in re ipsa didici quid sit homini necessarium, qui populo ministrat sacramentum et verbum Dei, ut jam non mihi liceat assequi quod me non habere cognovi: jubes ergo ut peream, pater Valeri! Ubi est charitas tua? certe diligis me? certe diligis ipsam Ecclesiam cui me sic ministrare voluisti? Et tamen certus sum quod et me et ipsam diligis. Sed putas me idoneum, cum ego melius me noverim, qui tamen nec ipse me nossem, nisi experiendo didicissem. 4. Sed dicit fortasse Sanctitas tua; vellem scire quid desit instructioni tuae. Tam multa autem sunt, ut facilius possim enumerare quae habeam, quam quae habere desidero. Auderem enim dicere, scire me, et plena fide retinere quid pertineat ad salutem nostram. Sed hoc ipsum quomodo ministrem ad salutem aliorum, non quaerens quod mihi utile est, sed quod multis, ut", + "candidate_score": 0.623917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.621194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_22", + "bdc_text": "Quodsi vero apparet tibi aliud melius consilium , alia commodior agendi ratio , suggere mihi , et , quantum in me erit , annitar , ut vir ille omni precio preciosior non habet , quod quaeratur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_66", + "psc_text": "est, de eo quod apud nos est Deum consulendo; hoc autem secundum de eo quod a corpore sensuque nuntiatur, nihilominus Deum consulendo intelligimus. Quae si rata sunt, nemo de illo corpore utrum sit intelligere potest, nisi cui sensus quidquam de illo nuntiarit. In quo animantium numero si ullus est, nos quoniam non esse perspicimus, illud etiam perfectum puto, quod supra dicere coeperam, non ad nos istam pertinere quaestionem. Haec etiam atque etiam cogites velim, et quod cogitando genueris, ut noverim cures. EPISTOLA XIV. Quare sol non idem praestat quod caetera sidera. Veritas summa an hominis cujusque rationem contineat. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec", + "candidate_score": 0.62105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_8", + "bdc_text": "Hinc enim scio , quid tanti viri mereatur dignitas et praestantia ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3353", + "psc_text": "Volens Deus ostendere iram, et demonstrare potentiam suam, attulit in multa patientia vasa irae, quae perfecta sunt in perditionem; et ut notas faceret divitias gloriae suae in vasa misericordiae: cui non potest figmentum dicere, Quare sic me fecisti? cum habeat potestatem ex eadem massa facere aliud vas in honorem, aliud in contumeliam (Rom. IX, 20-23). Ubi quia universa ista massa merito damnata est, contumeliam debitam reddit justitia, honorem donat indebitum gratia, non meriti praerogativa, non fati necessitate, non temeritate fortunae, sed altitudine divitiarum sapientiae et scientiae Dei; quam non aperit, sed clausam miratur Apostolus, clamans: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei! Quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia: ipsi gloria in saecula saeculorum. Amen (Id. XI, 33-36). CAPUT", + "candidate_score": 0.617831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_40", + "bdc_text": "Ea te tuamque tuosque omnes salutat , quos ex me quoque peramanter salutes ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1149", + "psc_text": "cum ipso sint (I Thess. IV, 16), sicut Apostolus ait, et cum ipso maneant sicut et ipse Dominus ad Patrem dixit: « Volo ut ubi ego sum, et illi sint mecum » (Joan. XVII, 24). 6. Sine dubio hoc illud est quod in Psalmis habes: « Beati qui habitant in domo tua; in saecula saeculorum laudabunt te » (Psal. LXXXIII, 5). Puto autem hanc laudationem vocibus concinentium esse promendam: etsi immutabuntur sanctorum resurgentium corpora, ut sint sicut et Domini corpus post resurrectionem apparuit; in qua utique resurrectionis humanae viva imago praefulsit, ut Dominus ipse, qui in corpore ipso quo passus fuerat et resurrexerat, quasi speculum contemplationis omnibus fuerit. Qui utique cum in eadem carne, qua mortuus et sepultus fuerat, resurrexisset, omnium omnia officia membrorum expressa oculis et auribus hominum saepe collatus exhibuit. Quod si etiam Angeli, quorum simpliciter spiritualis est creatura, linguas habere dicuntur, quibus utique laudes Domino creatori cantant", + "candidate_score": 0.616883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_7", + "bdc_text": "Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_51", + "psc_text": "In quibus tam multas quaestiones reperi, ut etiamsi facile dissolvi possent, ipso acervo cujusvis ingenium otiumque superarent. Tam vero difficiles sunt, ut etsi una earum mihi esset imposita, non dubitarem me onustissimum confiteri. Hoc autem prooemium ad id valet, ut tantisper desinas nova quaerere, donec toto aere alieno liberemur, et de solo judicio tuo mihi rescribas. Quanquam scio quam sit adversum me, qui tuarum divinarum cogitationum vel tantisper particeps esse differo. 2. Accipe igitur quid mihi videatur de susceptione hominis mystica quam propter salutem nostram factam esse religio, qua imbuti sumus, credendum cognoscendumque commendat: quam quaestionem non facillimam omnium elegi, cui potissimum responderem. Illa namque quae de hoc mundo quaeruntur, nec satis ad beatam vitam obtinendam mihi videntur pertinere; et si aliquid afferunt voluptatis, cum investigantur, metuendum est tamen ne occupent tempus rebus impendendum melioribus. Quamobrem quod ad hoc pertinet susceptum in praesentia, prius miror te esse commotum cur non", + "candidate_score": 0.616058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.615985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_7", + "bdc_text": "Premit me haec causa valde et plus , quam quisquam credat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", + "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", + "candidate_score": 0.614007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_40", + "bdc_text": "Ea te tuamque tuosque omnes salutat , quos ex me quoque peramanter salutes ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3825", + "psc_text": "verbum Domini currat et glorificetur, sicut etiam apud vos; et ut eruamur ab iniquis et malis hominibus: non enim omnium est fides (II Thess. III, 1, 2). Quomodo curreret et glorificaretur verbum Dei, nisi ad fidem conversis eis quibus praedicaretur; quandoquidem jam credentibus dicit, quemadmodum et apud vos? Scit certe hoc ab illo fieri, quem vult rogari ut hoc faciat, ut etiam eruatur ab iniquis et malis hominibus; qui profecto et illis orantibus non erant credituri. Propter quod addidit, non enim est omnium fides; tanquam diceret, Non enim apud omnes etiam vobis orantibus glorificabitur verbum Dei: quia ipsi utique fuerant credituri qui ordinati erant in vitam aeternam, praedestinati in adoptionem filiorum per Jesum Christum in ipsum, et electi in ipso ante mundi constitutionem (Eph. 1, 4, 5); sed ideo Deus per orationes credentium nondum credentes credere facit, ut ostendat quia ipse facit. Nemo est enim tam imperitus, tam carnalis, tam", + "candidate_score": 0.610165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4047", + "psc_text": "tua tibi usitatissima retinere, quando nunquam ea repetere valuisse videbamus, cum non aliquid maxime necessarium parares; quanto minus posse illos qui nos audirent, ita nostrorum meminisse verborum, ut si quid forte vel tu de meis, vel ego de tuis verbis vellem retractare atque discutere, valerent seu dictum seu non dictum liquido recordari; in qua nobis difficultate facile notariorum recitatio subveniret. Tunc indignanter dixisti melius fuisse ut meam famam semper audires, eo quod longe inferiorem me expertus esses, quam tibi illa jactasset. Tunc ego commemoravi, cum te ante prandium salutaremus, et eam famam nobis praedicasses, hoc me dixisse, quod de me illa mentita sit: hic sane aisti verum me dixisse. Proinde cum duo tibi de me diversa locuti sint, aliud fama mea, et aliud ego; magis utique gaudere debeo, me potius quam illam repertum esse veracem. Sed quia scriptum est, Solus Deus verax, omnis autem homo mendax (Rom. III, 4); vereor", + "candidate_score": 0.60889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_5", + "bdc_text": "Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.606425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_40_42", + "bdc_text": "Ea te tuamque tuosque omnes salutat , quos ex me quoque peramanter salutes ; salutant te aliia . R. : alia ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1149", + "psc_text": "cum ipso sint (I Thess. IV, 16), sicut Apostolus ait, et cum ipso maneant sicut et ipse Dominus ad Patrem dixit: « Volo ut ubi ego sum, et illi sint mecum » (Joan. XVII, 24). 6. Sine dubio hoc illud est quod in Psalmis habes: « Beati qui habitant in domo tua; in saecula saeculorum laudabunt te » (Psal. LXXXIII, 5). Puto autem hanc laudationem vocibus concinentium esse promendam: etsi immutabuntur sanctorum resurgentium corpora, ut sint sicut et Domini corpus post resurrectionem apparuit; in qua utique resurrectionis humanae viva imago praefulsit, ut Dominus ipse, qui in corpore ipso quo passus fuerat et resurrexerat, quasi speculum contemplationis omnibus fuerit. Qui utique cum in eadem carne, qua mortuus et sepultus fuerat, resurrexisset, omnium omnia officia membrorum expressa oculis et auribus hominum saepe collatus exhibuit. Quod si etiam Angeli, quorum simpliciter spiritualis est creatura, linguas habere dicuntur, quibus utique laudes Domino creatori cantant", + "candidate_score": 0.605169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.604096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_33", + "bdc_text": "Farellus in frequentibus suis ad me scriptis nunquam non honestissimam tui facit mentionem et rogat semper , ut , quoties ad te scribam , toties suo te nomine salutem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.603538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_5", + "bdc_text": "Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2006", + "psc_text": "sed bona. Quis enim promittit mala? Quamvis itaque mala inferat malis, non peccata, sed supplicia; minatur tamen ea potius quam promittit. Omnia largitur et praescit; sed peccata praedicit, supplicia minatur, beneficia pollicetur. Filii ergo promissionis, filii sunt beneficii. Haec est gratia, quae gratis datur, non meritis operantis, sed miseratione donantis. Hinc gratias agimus Domino Deo nostro, quod est magnum sacramentum in sacrificio Novi Testamenti, quod ubi, et quando, et quomodo offeratur, cum fueris baptizatus, invenies. CAPUT XX. 49. Deinde sequitur et dicit: Timeat eum omne semen Israel. Qui Jacob ipse et Israel, unus homo erat, habens duo nomina, non in parvo sacramento: sed uno libro non possunt dici omnia, in quo jam multum progressi sumus, et nondum de aliis tribus quaestionibus aliquid diximus; hoc est de tenebris exterioribus; et latitudine et longitudine, altitudine et profundo; et de quinque et quinque virginibus. Quod ergo dixit supra, universum semen Jacob, hic consequenter", + "candidate_score": 0.599489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_5", + "bdc_text": "Gratum vero , imo gratissimum fuit abs te accipere ea , quae tibi ab amicis undequaque nova nunciarentur , quarum etiam partem nunc per has meas tibi remitto gratias simul agens , quas possim maximas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_95", + "psc_text": "consilii tui. Totum enim se mihi brevi tempore, prope discussis corporis tegumentis, quod in te vivit, aperuit. Neque ullo modo siverit Domini nostri misericordissima providentia, ut a catholico Christi grege tu vir tam bonus et egregie cordatus alienus sis. EPISTOLA XX. Antonino pro existimatione bona ac dilectione sibi impensa gratias refert Augustinus, optatque ut familia ipsius tota catholicam religionem profiteatur. AUGUSTINUS ANTONINO. 1. Cum a duobus tibi scripta deberentur, cumulatissime magis pars reddita est, quod unum nostrum praesentem vides, cujus ex ore cum me quoque accipis, poteram non rescribere, nisi ipso jubente fecissem, quo proficiscente supervacaneum videbatur esse quod feci. Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt.", + "candidate_score": 0.598645, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf022", + "work_id": "067_Cyrillus-Alexandrinus_-Dionysius-Exiguus_Epistola-synodica", + "max_score": 0.681334, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_28_30", + "bdc_text": "Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset .", + "psc_chunk_id": "067_Cyrillus-Alexandrinus_-Dionysius-Exiguus_Epistola-synodica_window_1", + "psc_text": "ejusdem Nestorii sub anathematis obsecratione damnantia: quam nuper de Graeco in Latinum eloquium transtuli, per veneratorem vestrum fratrem Sanctulum destinavi: opportunum prorsus hoc tempore existimans, quo tanti doctoris apostolica fides Graecis jamdudum bene comperta, sed ignorata Latinis hactenus innotescat: ut Nestoriana labes evidenter agnoscatur ab hominibus, et pro sua malignitate merito respuatur, quae sub praetextu fidei perfidiam insinuare non desinit, et furore Judaico pariter et errore tranquillitatem catholicae Ecclesiae toto terrarum orbe diffusae turbare contendit. Et licet optime noverim quod praecepta salubria nequissimi homines hostiliter audiant, suaque dependere consilia prava persistant; tamen omittenda non est quantalibet instructio, propter eos qui non contentionis amore, sed quadam simplicitate falluntur, quia saepe contigit ut aspirante Deo veritati commodent studium qui mendacio praebuere consensum. Memorati ergo beati Cyrilli scripta praesentia eumdem Nestorium commonent, ut unigenitum Dei Filium de Patre natum ante omnia saecula, ejusdemque cujus est Pater essentiae, qui propter nostram salutem descendit, et", + "candidate_score": 0.681334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_29_31", + "bdc_text": "De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias . Die Martis cum multum Calvinus de idololatria dixisset , noluit de suggestu descendere , nisi idololatra quidam dives , qui venit de S. Claudio deposito puero , quem ad baptismum attulisset , templum exivisset et munus alii commendasset . Magna id contentione est effectum , quia ex optimis Genevensium civibus erat , ut hodie nominantur boni viri. \" Haec ille .", + "psc_chunk_id": "067_Cyrillus-Alexandrinus_-Dionysius-Exiguus_Epistola-synodica_window_1", + "psc_text": "ejusdem Nestorii sub anathematis obsecratione damnantia: quam nuper de Graeco in Latinum eloquium transtuli, per veneratorem vestrum fratrem Sanctulum destinavi: opportunum prorsus hoc tempore existimans, quo tanti doctoris apostolica fides Graecis jamdudum bene comperta, sed ignorata Latinis hactenus innotescat: ut Nestoriana labes evidenter agnoscatur ab hominibus, et pro sua malignitate merito respuatur, quae sub praetextu fidei perfidiam insinuare non desinit, et furore Judaico pariter et errore tranquillitatem catholicae Ecclesiae toto terrarum orbe diffusae turbare contendit. Et licet optime noverim quod praecepta salubria nequissimi homines hostiliter audiant, suaque dependere consilia prava persistant; tamen omittenda non est quantalibet instructio, propter eos qui non contentionis amore, sed quadam simplicitate falluntur, quia saepe contigit ut aspirante Deo veritati commodent studium qui mendacio praebuere consensum. Memorati ergo beati Cyrilli scripta praesentia eumdem Nestorium commonent, ut unigenitum Dei Filium de Patre natum ante omnia saecula, ejusdemque cujus est Pater essentiae, qui propter nostram salutem descendit, et", + "candidate_score": 0.674916, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem", + "max_score": 0.681223, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_27_29", + "bdc_text": "Servit ad hoc nobis , ut simus paratiores in adventum domini et accingamur cogitantes de bona domini erga nos voluntate . Lausanenses multo iam tempore tacent . De Calvino audi factum mirabile , quod Antonius Schorus , vir doctissimus , qui ex Heidelberga pulsus Lausanam venit ibique moratur et magno applausu legit , ad Theobaldum Nigrum , Agentinensis ecclesiae ministrum , hisce verbis scribit. \" S. Oblitus sum , quę ad te scribenda putavi de Calvino , ex quo tu de ecclesiarum et ministrorum nostrorum constantia et animo coniicias .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_583", + "psc_text": "dicitur: Peccasti: quiesce (Genes. IV) . Et: Ut quid tu assumis testamentum meum per os tuum (Ps. XLIX, 16) ? Et: Non est pulchra laudatio in ore peccatoris (Eccli. XV, 9) . Sanctusque meretur audire: Aperi os tuum, et implebo illud (Ps. LXXX, 11) . Ex quo intelligimus, etiam cum per misericordiam Dei receperimus pristinam gloriam, immo acceperimus pactum Evangelii sempiternum, postquam placatus fuerit nobis Dominus in omnibus quae fecimus, memoriam praeteriti nos habere peccati, et semper os claudere, quia non ex operibus nostris, sed ex Dei gratia salvati sumus. (CAP. XVII) (Cap. XVII.--Vers. 1 seqq.) Et factum est verbum Domini ad me, dicens: Fili hominis, propone aenigma, narra parabolam ad domum Israel, et dices: Haec dicit Dominus Deus: Aquila grandis magnarum alarum, longo membrorum ductu, plena plumis et varietate venit ad Libanum, et tulit medullam cedri. Summitatem frondium ejus evellit, et transportavit eam in terram Chanaan, in urbe negotiatorum", + "candidate_score": 0.681223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_35_37", + "bdc_text": "Hinc Basileam profectus est ; quod illi de eo sentiant , nondum scio . Visus est nobis non malus ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_339", + "psc_text": "significat non in corpore prophetam in Jerusalem de Babylone translatum, sed in 113 spiritu, sublataque visione quae eum in spiritu duxerat Jerusalem, et universa monstraverat, quae superior sermo narravit, reversus est in semetipsum, et locutus est ad transmigrationem omnia quae ei fuerant demonstrata, ad eos videlicet, de quibus supra scriptum est: Ego sedebam in domo mea, et senes Juda sedebant juxta me, et cecidit super me ibi manus Domini Dei, et vidi (Supra VIII, 1). Mirumque in modum sedentibus his qui ad se venerant visitandum, visiones mysticas propheta cernebat, et absens erat ab his qui coram se sederant, absque spiritu, praesens corpore. Omniaque fiunt, ut consolationem recipiant qui captivi erant, quod reducendi sint in terram Israel, et ambulaturi in praeceptis Domini, futurique ei in populum, et ille futurus sit eis in Deum. Qui autem non fuerint conversi ad poenitentiam, sed ambulaverint post abominationes suas, recipiunt quae fecerunt. Verba autem in", + "candidate_score": 0.63735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_15", + "bdc_text": "Alii vero utilitatem , quae ex tali viro ad totam ecclesiam redit , non cognoscentes , cum publice nunquam vel rarissime concionetur , putant frustraneum quasi esse , quicquid in illum impenditur , homines prophani prorsus et barbari .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_211", + "psc_text": "ad omnem multitudinem urbis dirigitur, nequaquam regredietur, et irrita fiet; sed rebus explebitur, viventibus adhuc his, ad quos prophetalis sermo dirigitur. Hoc autem ait, ut ostendat imminentem captivitatem, ne secundum consuetudinem dicerent: Visio haec in longos dies erit, et post tempora multa complebitur. Possumus et hoc dicere, quod postquam recesserit a Judaeis visio prophetalis: Lex enim et prophetae usque ad Joannem Baptistam (Matth. XI, 13) , post interfectionem Salvatoris nequaquam regrediatur ad eos, nec ultra mereantur habere prophetas. Significanterque ad omnem, inquit, multitudinem visio non regredietur. Ergo regredietur ad eos qui ex Judaeis Domino crediderunt, apostolos videlicet, et reliquias populi Judaici, quae ex Israel salvae factae sunt. Sed nec isti duo versus habentur in Septuaginta editione. Et vir in iniquitate vitae suae non confortabitur. LXX: Et homo in oculis vitae suae non obtinebit. Et est sensus juxta Hebraicum: Non proderit homini iniquitas sua, nec ei praebebit aliquam fortitudinem. Juxta Septuaginta:", + "candidate_score": 0.633548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_41_43", + "bdc_text": "salutant te aliia . R. : alia ? quoque nostri omnes , d. quaestor , cum quo hisce diebus tribus miliaribus ab urbe in quodam generi sui praedio abfui , pridie demum reversus , Musculus , Iodocus , Weberus , Eberhardus et alii , inprimis etiam d. Nicolaus a Wittenbach etc. Vale in domino foeliciter .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_327", + "psc_text": "Domini ad me, dicens: Fili hominis, fratres tui, fratres tui: viri propinqui tui, et omnis domus Israel universi, quibus dixerunt habitatores Jerusalem: Longe recedite a Domino: nobis data est terra in possessionem. Propterea haec dicit Dominus Deus: quia longe feci eos in gentibus, et quia dissipavi eos in terra [Al. dispersi eos in terris], ero eis in sanctificationem modicam in terris, ad quas venerint [Vulg. venerunt ]. LXX: Et factus est sermo Domini ad me, dicens: Fili hominis, fratres tui et viri captivitatis tuae, et omnis domus Israel consummata est; quibus dixerunt habitatores Jerusalem: Longe recessistis a Domino: nobis data est terra in haereditatem. Propterea ait: Haec dicit Adonai Dominus, quia repellam eos in gentes, et disseminabo eos in omnem terram, et ero eis in sanctificationem parvulam in regionibus, ad quas ingressi fuerint illuc. Primum de interpretationis varietate dicendum est. Pro eo quod in Hebraeo habetur, viri propinqui tui (hoc", + "candidate_score": 0.629397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_43", + "bdc_text": "quoque nostri omnes , d. quaestor , cum quo hisce diebus tribus miliaribus ab urbe in quodam generi sui praedio abfui , pridie demum reversus , Musculus , Iodocus , Weberus , Eberhardus et alii , inprimis etiam d. Nicolaus a Wittenbach etc. Vale in domino foeliciter .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_335", + "psc_text": "eis reversi sunt, plerique aestimant. Habitatores quoque Jerusalem, qui sub Sedecia rege Judae capti sunt, vel qui fugerunt cum Jeremia in Aegyptum, in omnes terras esse dispersos, et nequaquam esse reversos in urbem Jerusalem. Plena autem conversio eorum, qui captivi erant, et reliquiarum Israel intelligitur in Christo, quando reliquiae salvae factae sunt, et una die crediderunt tria millia, et iterum quinque millia (Act. II); et alii de quibus loquitur Jacobus ad apostolum Paulum: Vides, frater, tanta millia credentium Judaeorum? hi omnes aemulatores Legis sunt (Act. XXI, 20) . Sed et quotidie superbi 112 habitatores urbis Jerusalem, quorum cor post offendicula et abominationes suas ambulat, Dei merentur offensam, et hi qui foris erant, ablato corde lapideo, et accepto corde mollissimo, per poenitentiam revertuntur ad Ecclesiam; et ambulant in praeceptis Domini, judiciaque ejus custodiunt, fiuntque Domini populus, et Dominus, quem prius offenderant, fit eis Deus. (Vers. 22, 23.) Et elevaverunt Cherubim alas", + "candidate_score": 0.623978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_41_43", + "bdc_text": "salutant te aliia . R. : alia ? quoque nostri omnes , d. quaestor , cum quo hisce diebus tribus miliaribus ab urbe in quodam generi sui praedio abfui , pridie demum reversus , Musculus , Iodocus , Weberus , Eberhardus et alii , inprimis etiam d. Nicolaus a Wittenbach etc. Vale in domino foeliciter .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_328", + "psc_text": "est terra in haereditatem. Propterea ait: Haec dicit Adonai Dominus, quia repellam eos in gentes, et disseminabo eos in omnem terram, et ero eis in sanctificationem parvulam in regionibus, ad quas ingressi fuerint illuc. Primum de interpretationis varietate dicendum est. Pro eo quod in Hebraeo habetur, viri propinqui tui (hoc enim significat GOOLATHACH ) LXX transtulerunt, viri captivitatis tuae. Deinde ubi sequitur: universi quibus dixerunt habitatores Jerusalem; pro universis, illi posuerunt, consummata est, propter litterarum et verbi ambiguitatem: CHULLO ( ) enim quod Aquila et Symmachus et Theodotio universos interpretati sunt; illi verterunt, consummata est, quod juxta sensum omnino non resonat. Factus est igitur sermo Domini ad Ezechielem, qui dixerat: Heu, heu, heu, Domine Deus, consummationem tu facis reliquiarum Israel? In Phaltiae videlicet morte, et eorum qui cum eo interfecti sunt, quod nequaquam illae sint reliquiae, quas in Jerusalem putabat 110 propheta, sed hi qui in Babylone videbantur esse captivi.", + "candidate_score": 0.623701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_43", + "bdc_text": "quoque nostri omnes , d. quaestor , cum quo hisce diebus tribus miliaribus ab urbe in quodam generi sui praedio abfui , pridie demum reversus , Musculus , Iodocus , Weberus , Eberhardus et alii , inprimis etiam d. Nicolaus a Wittenbach etc. Vale in domino foeliciter .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_334", + "psc_text": "VII). Et dabo, inquit, vobis cor carneum, molle, et tenerum, et quod possit Dei mandata suscipere, ut scribantur in tabulis cordis carnalibus. Idcirco autem datur cor molle, et aufertur cor durum, ut in praeceptis meis ambulent, judiciaque custodiant, et sint in populo Dei: Dominusque, qui prius fuerat adversarius, sit eis in Deum. Qui autem nequaquam poenitentia priora peccata correxerint, sed ambulaverint post abominationes suas retribuam, ait, eis, quod merentur, ut viae eorum ponantur in capitibus eorum. Haec sub Zorobabel filio Salathiel, et sub Jesu filio Josedec sacerdote magno, et sub Ezra ac Neemia accidisse tribui Judae, et his qui cum eis reversi sunt, plerique aestimant. Habitatores quoque Jerusalem, qui sub Sedecia rege Judae capti sunt, vel qui fugerunt cum Jeremia in Aegyptum, in omnes terras esse dispersos, et nequaquam esse reversos in urbem Jerusalem. Plena autem conversio eorum, qui captivi erant, et reliquiarum Israel intelligitur in Christo, quando reliquiae salvae", + "candidate_score": 0.619708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_41_43", + "bdc_text": "salutant te aliia . R. : alia ? quoque nostri omnes , d. quaestor , cum quo hisce diebus tribus miliaribus ab urbe in quodam generi sui praedio abfui , pridie demum reversus , Musculus , Iodocus , Weberus , Eberhardus et alii , inprimis etiam d. Nicolaus a Wittenbach etc. Vale in domino foeliciter .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_335", + "psc_text": "eis reversi sunt, plerique aestimant. Habitatores quoque Jerusalem, qui sub Sedecia rege Judae capti sunt, vel qui fugerunt cum Jeremia in Aegyptum, in omnes terras esse dispersos, et nequaquam esse reversos in urbem Jerusalem. Plena autem conversio eorum, qui captivi erant, et reliquiarum Israel intelligitur in Christo, quando reliquiae salvae factae sunt, et una die crediderunt tria millia, et iterum quinque millia (Act. II); et alii de quibus loquitur Jacobus ad apostolum Paulum: Vides, frater, tanta millia credentium Judaeorum? hi omnes aemulatores Legis sunt (Act. XXI, 20) . Sed et quotidie superbi 112 habitatores urbis Jerusalem, quorum cor post offendicula et abominationes suas ambulat, Dei merentur offensam, et hi qui foris erant, ablato corde lapideo, et accepto corde mollissimo, per poenitentiam revertuntur ad Ecclesiam; et ambulant in praeceptis Domini, judiciaque ejus custodiunt, fiuntque Domini populus, et Dominus, quem prius offenderant, fit eis Deus. (Vers. 22, 23.) Et elevaverunt Cherubim alas", + "candidate_score": 0.619557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1056_sent_24", + "bdc_text": "Quod pestem attinet , sibi fere semper similis est , non saevit , aliquos tamen subinde abripit .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_420", + "psc_text": "illius mortuus est (IV Reg. XIII). Quod si aliquando propter Abraham et David in posteros eorum misericordiam suam Dominus pollicetur: notandum quod non his parcat, qui [ Al. si] in sceleribus perseverant; sed qui agunt poenitudinem, ut merita patrum, filiorum adjuvet conversatio. Cum, inquit, haec se ita habeant, et terram peccatricem a singulis plagis tantorum virorum non salvet deprecatio: sic dicit Dominus Deus, quia Jerusalem nefanda peccavit, quatuor simul plagas inducam super eam: gladium, quo ab hostibus trucidatur; et famem, quam in obsidione sustinet; et bestias, quibus fugientes in desertis, et saltibus devorantur; et pestilentiam, quae semper famem ac penuriam sequitur. Pro qua Vulgata editio mortem transtulit. Haec autem, inquit, inducam super eam, ut nec homines in ea remaneant, nec jumenta. Et tamen pro mea clementia quatuor simul imminentibus plagis, et cuncta vastantibus, relinquam in ea aliquos, qui educant filios suos et filias; et captivi huc veniant, hoc est, in", + "candidate_score": 0.604893, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file