diff --git "a/0/881.json" "b/0/881.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/0/881.json" @@ -0,0 +1,2786 @@ +{ + "letter_id": "881", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/881", + "dominant_topic": 19, + "topic_dist": [ + 0.04447, + 0.048784, + 0.049805, + 0.058532, + 0.053194, + 0.03962, + 0.048704, + 0.047218, + 0.046835, + 0.049248, + 0.051235, + 0.049189, + 0.043622, + 0.044692, + 0.039743, + 0.045313, + 0.051451, + 0.061399, + 0.060425, + 0.066519 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.718096, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_55", + "psc_text": "dilucide patefaciunt. Nam imperator, spectato ecclesiasticae hierarchiae ordine, in quo unum episcopum et pastorem caeteris sacerdotibus Christus Dominus praefecit, non Romani pontificis opem dumtaxat imploravit ad scandala illa abolenda quae latius in Constantinopolitanum clerum gliscebant; sed judicium ipsius expostulavit, ut et fidei dogma firmaretur; ut Nicaena statuta servarentur, et cognosceret an jure vel injuria Eutyches, cui imperialis aulae ministri patrocinabantur, a sacerdotii gradu et monasterii praefectura esset dejectus. Ejusmodi Theodosii epistola ad Leonem, vel temporis injuria deperdita est, vel in alicujus bibliothecae scrinio obsoleta asservatur. Superest tamen epistola Leonis ad eumdem Theodosium imperatorem, ex qua non obscure suprema pontificia jura colliguntur, et plane innotescit quidquid episcopos particularium Ecclesiarum servare oporteat, cum aliqua fidei causa pertractatur in ea quam ipsi sortiti sunt Ecclesiae portione. 8. In hac ergo epistola S. Leo fatetur se prorsus ignorare quae in tanta causa gesta erant. Idcirco quia nondum synodalia Acta cum Flaviani epistolis receperat, ait", + "candidate_score": 0.718096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.71418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_286", + "psc_text": "est negligenda curatio, et pie ac religiose Christianissimus imperator haberi voluit episcopale concilium, ut pleniore judicio omnis possit error aboleri; fratres nostros Julium, etc. . . . . . . et communi vobiscum sententia, quae Domino sint placitura constituant. En ergo synodi habendae causa sufficientissime explicata. Necessum erat mederi malis quibus Eutyches laborabat, qui Christi Evangelio (ut ait idem S. Leo) contradicebat, ostendens se nullum umquam studium cognoscendae veritatis habuisse. Id imperator flagitaverat. Et ideo, divinorum institutorum dictamen primo secutus, auctoritatem apostolicae sedis ad sanctae dispositionis effectum adhibuit; petiit haberi episcopale concilium, credens hoc modo etiam Eutychetis nomini prospicere et consulere posse. Cum propter senectutem et archimandritae magni et celebrioris monasterii ministerium honorabilis videretur, ut Leo ipse in epistola ad Julianum Coensem clarius indicavit. Igitur apostolicae sedis auctoritatem imperator non despiciebat, non rejiciebat, si pro habenda synodo eam adhibere voluit. Hujusce quidem votis Romanum pontificem potuisse aut debuisse obsistere nulla", + "candidate_score": 0.714073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.710558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_311", + "psc_text": "Gloriosissimi et christianissimi imperatores charitatem circa fidem catholicam et affectum tenentes, beatissimum episcopum Leonem apostolicae sedis praesulem, ut huic venerabili et sancto concilio adesset, dirigentes venerabiles epistolas, supplicarunt; cujus pietati placere potuit, si in hac re teneretur aliqua similitudo. Nam melius potest cognoscere vestra sanctitas, quia neque in Nicaena, neque in Ephesina sancta synodo, neque in alio tali sancto concilio papa perpetuae sanctissimae sedis adfuit. Alludit hic forte Hilarus ad ea quae S. pontifex scripsit ad imperatorem Theodosium, et Pulcheriam augustam, recensendo causas quae eum praepediebant ne extra Italiam ad habendum concilium proficisceretur. Subdidit deinde Hilarus: Pro qua re hujus formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari", + "candidate_score": 0.70874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_317", + "psc_text": "post Juvenalem. Atque convenientibus centum et triginta episcopis in basilica Dei Genitricis Mariae, jussum est a Dioscoro legi litteras imperatoris ad se ipsum datas: legati vero apostolicae sedis, nimirum Julius episcopus Puteolanus, Renatus presbyter titulo Sancti Clementis, Hilarus diaconus, synodum de sua legatione docuerunt, exhibitis pariter epistolis quas cum ad synodum, tum ad Flavianum sanctissimus Leo Magnus direxerat. Susceptae quidem fuerunt hujusmodi litterae (ut vidimus paulo ante), minime lectae. Et quamvis pontificii legati pluries instetissent ut legerentur, et sub juramento id promisisset Dioscorus, tamen perjurii reus potius fieri voluit, Ecclesiae apostolicae jura violare, scandalum in totum orbem excitare, quam permittere ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos", + "candidate_score": 0.708089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_311", + "psc_text": "Gloriosissimi et christianissimi imperatores charitatem circa fidem catholicam et affectum tenentes, beatissimum episcopum Leonem apostolicae sedis praesulem, ut huic venerabili et sancto concilio adesset, dirigentes venerabiles epistolas, supplicarunt; cujus pietati placere potuit, si in hac re teneretur aliqua similitudo. Nam melius potest cognoscere vestra sanctitas, quia neque in Nicaena, neque in Ephesina sancta synodo, neque in alio tali sancto concilio papa perpetuae sanctissimae sedis adfuit. Alludit hic forte Hilarus ad ea quae S. pontifex scripsit ad imperatorem Theodosium, et Pulcheriam augustam, recensendo causas quae eum praepediebant ne extra Italiam ad habendum concilium proficisceretur. Subdidit deinde Hilarus: Pro qua re hujus formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari", + "candidate_score": 0.705896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.704459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_340", + "psc_text": "eum rapuit; sed sola vafrities, aemulatio et furor. Is namque optime noverat Romanam S. Petri cathedram hujusque episcopos tamquam supremos caeterarum Ecclesiarum judices et magistros habendos esse. Et propterea Romanum episcopum tamquam Patrem etiam ab Alexandrino antistite esse consulendum, illiusque judicium tamquam firmam regulam omnium controversiarum esse habendum, scriptis et factis fassus est. 20. Anno enim Christi 445, ipse Dioscorus vix ad Alexandrinam sedem evectus, de sua ordinatione et ad episcopatum electione sanctum pontificem Leonem fecerat certiorem. Et veritus ne suo pastorali muneri aliquando deesset, duas ei proposuit quaestiones dirimendas. Altera de ordinatione episcoporum et presbyterorum, quando videlicet quibusve diebus juxta apostolicam traditionem fieri posset; altera vero de sacrificii iteratione, solemnioribus anni diebus et festivitatibus recurrentibus habenda, ut plebi supervenienti posset satisfieri. Utrique enim S. Leo Magnus occurrens, summum charitatis affectum impendit, ut ex hoc cognoscere posset quod firmius fundare desiderabat illius adeptae dignitatis exordia. Epistolam enim hisce verbis summus", + "candidate_score": 0.702903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_544", + "psc_text": "S. Leo varias epistolas scripsit ad Orientales. Sanctus Flavianus martyrio occubuit, et in hujus locum Anatolius suffectus est. R. P. non consentit in istius ordinationem, quoadusque solemnem fidei professionem juxta formam a se praescriptam non emittat. Ad hanc excipiendam quatuor e suo latere mittit legatos, qui Constantinopolim proficiscerentur. 1. Cum primum magnus Leo, ex Hilaro diacono, apostolicae sedis legato Romam revertente, notitiam habuit omnium rerum quae in Ephesino latrocinio contigerunt: quamvis gravi animi sui moestitia et dolore urgeretur ob catholicae fidei dogma collapsum et universalem omnium Orientis Ecclesiarum subversionem, tamen non se abstinuit a judicio ferendo; sed, absque ulla haesitatione, intrepidus ea usus est vigilantia et oeconomiae regulis quae maxime supremum ipsius totius Ecclesiae pastorale munus decebant, atque sua auctoritate et beneficio tot tantisque malis Chrysaphii artibus, Eutychetis blasphemiis et Dioscori impietate exortis, statim occurrere voluit; ut protinus eisdem mederetur, eademque penitus abolerentur. Primo itaque omnia praecedentia illius depraedatoriae synodi", + "candidate_score": 0.702874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_284", + "psc_text": "beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem adhiberi petiit, ut divinis pareret institutis, et ut novum erroris germen radicitus evelleretur. Praeterea si imperator cupiebat ab apostolica sede, tamquam a divo Petro declarari quid in hujus confessione a Christo Domino laudatum fuerat, vix credi potest ita animo et opere tum Romanorum pontificum juribus repugnasse, iisque fuisse infensum, ut haec abolere quaesiverit. Et propterea omnem injuriam, quam tum apostolica sedes passa est, non in imperatorem, sed in ejus ministros, qui principis clementia, et maxime animi infirmitate, abusi sunt, rejiciendam esse constantissime propugnamus. Cujus quidem rei si alia argumenta exponere deberemus, illud unum abunde pro omnibus sufficeret, quod colligimus ex", + "candidate_score": 0.702386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_284", + "psc_text": "beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem adhiberi petiit, ut divinis pareret institutis, et ut novum erroris germen radicitus evelleretur. Praeterea si imperator cupiebat ab apostolica sede, tamquam a divo Petro declarari quid in hujus confessione a Christo Domino laudatum fuerat, vix credi potest ita animo et opere tum Romanorum pontificum juribus repugnasse, iisque fuisse infensum, ut haec abolere quaesiverit. Et propterea omnem injuriam, quam tum apostolica sedes passa est, non in imperatorem, sed in ejus ministros, qui principis clementia, et maxime animi infirmitate, abusi sunt, rejiciendam esse constantissime propugnamus. Cujus quidem rei si alia argumenta exponere deberemus, illud unum abunde pro omnibus sufficeret, quod colligimus ex", + "candidate_score": 0.70225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_396", + "psc_text": "pontifex causas assignat, quae ejus animum moverunt ad novum generale concilium habendum: altera fidei catholicae vulneratio fuit; altera luctuosus status omnium Ecclesiarum Orientis, tantopere perturbatus, vel propter praesules dejectos, vel propter eos qui impiis subscriptionibus captivas manus dederunt, Dioscoro obtemperantes; tertia denique fuit illa pluries legatorum pontificiorum exclamatio facta, cum viderunt, a synodi exordiis usque ad finem, apostolicae sedis jura non tantum neglecta, sed pessumdata atque abolita. Duas illas priores causas S. Leo his verbis indicavit ad Theodosium imperatorem scribendo. Igitur (ait) concilium episcoporum quod propter Flavianum in Ephesina civitate fieri praecepistis, et ipsi fidei probatur obesse, et omnes Ecclesias vulnerare, et haec a nobis comperta sunt non incerto nuntio, sed ab ipsis reverendissimis episcopis, qui a nobis missi sunt, etc. Et paulo infra, volens exprimere gravia vulnera Ecclesiis illata, adjecit: In quo autem judicio non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti", + "candidate_score": 0.701831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1073", + "psc_text": "exorandus esset, qui talia potest digne plectere, et solus ineffabili misericordia relaxare. Cum Eutychianis vero Timothaei Aeluri partibus adhaerentibus aliam et aliam oeconomiam ecclesiasticam servari jubet; videlicet, correctis poenitentiam non negandam mandat, obduratos vero sub synodali sententia remanere vult. 5. Occasione hujus legationis aliam scripsit epistolam ad eumdem imperatorem, quae apud Quesnellum 134 est, sed in veteribus editionibus est 97. Continet haec epistola, ut annotavit etiam Quesnellus, prolixiorem diligentioremque de mysterio incarnationis tractationem. Plurima amplissimaque habet subjecta SS. PP. testimonia, quibus Eutychis error jampridem damnatus ostenditur. Sed in fine hujus epistolae in imperatoris mentem revocat nihil esse congruentius imperii potestate, quam ut paci Ecclesiarum Domini tua constitutione prospicias, et in omnibus tibi subditis Dei dona defendas, neque ulla ratione patiaris per invidiam diaboli ministros ipsius in cujusquam saevire perniciem. Quod diu desideravit Leo tandem assecutus est. Nam imperator, pontificiorum legatorum suggestionibus auditis, secumque ea animo revolvens quae S. pontifex ad", + "candidate_score": 0.700812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_560", + "psc_text": "ratione possumus ex ejusdem S. P. ad ipsum imperatorem rescripto. Ad quod animadvertens Baronius ait: Etsi infelix ab Eutychete atque Dioscoro deceptus, et in transversum actus, ratam habuit Flaviani damnationem, haud tamen eo impietatis profundo demersus est, ut auctoritatem R. Ecclesiae contemnendam prorsus existimarit: immo eamdem sedem omnium caput intelligens, non prius Anatolium a Dioscoro in locum Flaviani suffectum recipiendum putavit, quam ab ipsius R. P. probaretur assensu, deque his litteras daret ad S. Leonem, exploraturus ejus voluntatem, et auxilium imploraturus. Addit id exacte probari ex S. P. epistola, de qua mox dicturi sumus. Gravis tamen quaestio excitabitur, si hanc S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus", + "candidate_score": 0.700565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_317", + "psc_text": "post Juvenalem. Atque convenientibus centum et triginta episcopis in basilica Dei Genitricis Mariae, jussum est a Dioscoro legi litteras imperatoris ad se ipsum datas: legati vero apostolicae sedis, nimirum Julius episcopus Puteolanus, Renatus presbyter titulo Sancti Clementis, Hilarus diaconus, synodum de sua legatione docuerunt, exhibitis pariter epistolis quas cum ad synodum, tum ad Flavianum sanctissimus Leo Magnus direxerat. Susceptae quidem fuerunt hujusmodi litterae (ut vidimus paulo ante), minime lectae. Et quamvis pontificii legati pluries instetissent ut legerentur, et sub juramento id promisisset Dioscorus, tamen perjurii reus potius fieri voluit, Ecclesiae apostolicae jura violare, scandalum in totum orbem excitare, quam permittere ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos", + "candidate_score": 0.700255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_396", + "psc_text": "pontifex causas assignat, quae ejus animum moverunt ad novum generale concilium habendum: altera fidei catholicae vulneratio fuit; altera luctuosus status omnium Ecclesiarum Orientis, tantopere perturbatus, vel propter praesules dejectos, vel propter eos qui impiis subscriptionibus captivas manus dederunt, Dioscoro obtemperantes; tertia denique fuit illa pluries legatorum pontificiorum exclamatio facta, cum viderunt, a synodi exordiis usque ad finem, apostolicae sedis jura non tantum neglecta, sed pessumdata atque abolita. Duas illas priores causas S. Leo his verbis indicavit ad Theodosium imperatorem scribendo. Igitur (ait) concilium episcoporum quod propter Flavianum in Ephesina civitate fieri praecepistis, et ipsi fidei probatur obesse, et omnes Ecclesias vulnerare, et haec a nobis comperta sunt non incerto nuntio, sed ab ipsis reverendissimis episcopis, qui a nobis missi sunt, etc. Et paulo infra, volens exprimere gravia vulnera Ecclesiis illata, adjecit: In quo autem judicio non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti", + "candidate_score": 0.700108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_561", + "psc_text": "S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus ex ipsis Leoninis verbis: Sed ne (ait) in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere nihil interim in alterutram partem temere scribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quae sane verba etiam absque violenta interpretatione explicari possent Anatolium nondum fuisse ordinatum, sed electum episcopum tantummodo fuisse; et tum Romani pontificis consensum exspectasse, ut sacrae ordinationis donum obtineret. Sed isthaec explicatio minime cohaeret Anatolii verbis, quibus fassus est episcoporum synodum Constantinopoli versantium sine mora ad eum ordinandum processisse. Quare, ad utriusque epistolae sensa concilianda, alterutrum esse affirmandum arbitror: nimirum, imperatorem ad S.", + "candidate_score": 0.699995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_55", + "psc_text": "dilucide patefaciunt. Nam imperator, spectato ecclesiasticae hierarchiae ordine, in quo unum episcopum et pastorem caeteris sacerdotibus Christus Dominus praefecit, non Romani pontificis opem dumtaxat imploravit ad scandala illa abolenda quae latius in Constantinopolitanum clerum gliscebant; sed judicium ipsius expostulavit, ut et fidei dogma firmaretur; ut Nicaena statuta servarentur, et cognosceret an jure vel injuria Eutyches, cui imperialis aulae ministri patrocinabantur, a sacerdotii gradu et monasterii praefectura esset dejectus. Ejusmodi Theodosii epistola ad Leonem, vel temporis injuria deperdita est, vel in alicujus bibliothecae scrinio obsoleta asservatur. Superest tamen epistola Leonis ad eumdem Theodosium imperatorem, ex qua non obscure suprema pontificia jura colliguntur, et plane innotescit quidquid episcopos particularium Ecclesiarum servare oporteat, cum aliqua fidei causa pertractatur in ea quam ipsi sortiti sunt Ecclesiae portione. 8. In hac ergo epistola S. Leo fatetur se prorsus ignorare quae in tanta causa gesta erant. Idcirco quia nondum synodalia Acta cum Flaviani epistolis receperat, ait", + "candidate_score": 0.699457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1058", + "psc_text": "si imperiali potestate frenetur. Voluisse autem S. pontificem imperatori consulere, Alexandrinos haereticos in exsilium pellere, aliisque poenis multari, indicant verba subsequentis epist. scriptae ad Aegyptios episcopos catholicos; qui, post Timothei Aeluri ordinationem, relictis suis sedibus, venerant Constantinopolim, solamen atque praesidium quaesituri. Eos autem pro fide extorres pontifex consolatur, et ut pro incarnationis mysterio patienter adversa tolerent hortatur, sibi persuadens: Ut per vestram patientiam (ait) multorum devotio roboretur, et cum gloria venerandi principis Alexandrina Ecclesia, depulsis haereticis, antiquam recipiat dignitatem. Pontificis autem voluntas non plene suum effectum assecuta est, nescio an ob nimiam imperatoris clementiam, vel ob Anatolii desidiam, quibus factum est ut etiam inter Constantinopolitanos clericos nonnulli haberentur qui Alexandrinis latronibus adhaerebant, et Eutychiana dogmata imbiberant, maximo Chalcedonensium decretorum contemptu et injuria. Quae cum S. pontifex rescivisset, arrepto calamo, primo litteras dat Anatolio Constantinopolitano: excitat ejus vigilantiam contra haereticorum conatus: eum arguit, ut inter dilectionis tuae quidam esse dicuntur qui", + "candidate_score": 0.698404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", + "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", + "candidate_score": 0.698139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_286", + "psc_text": "est negligenda curatio, et pie ac religiose Christianissimus imperator haberi voluit episcopale concilium, ut pleniore judicio omnis possit error aboleri; fratres nostros Julium, etc. . . . . . . et communi vobiscum sententia, quae Domino sint placitura constituant. En ergo synodi habendae causa sufficientissime explicata. Necessum erat mederi malis quibus Eutyches laborabat, qui Christi Evangelio (ut ait idem S. Leo) contradicebat, ostendens se nullum umquam studium cognoscendae veritatis habuisse. Id imperator flagitaverat. Et ideo, divinorum institutorum dictamen primo secutus, auctoritatem apostolicae sedis ad sanctae dispositionis effectum adhibuit; petiit haberi episcopale concilium, credens hoc modo etiam Eutychetis nomini prospicere et consulere posse. Cum propter senectutem et archimandritae magni et celebrioris monasterii ministerium honorabilis videretur, ut Leo ipse in epistola ad Julianum Coensem clarius indicavit. Igitur apostolicae sedis auctoritatem imperator non despiciebat, non rejiciebat, si pro habenda synodo eam adhibere voluit. Hujusce quidem votis Romanum pontificem potuisse aut debuisse obsistere nulla", + "candidate_score": 0.697725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_561", + "psc_text": "S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus ex ipsis Leoninis verbis: Sed ne (ait) in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere nihil interim in alterutram partem temere scribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quae sane verba etiam absque violenta interpretatione explicari possent Anatolium nondum fuisse ordinatum, sed electum episcopum tantummodo fuisse; et tum Romani pontificis consensum exspectasse, ut sacrae ordinationis donum obtineret. Sed isthaec explicatio minime cohaeret Anatolii verbis, quibus fassus est episcoporum synodum Constantinopoli versantium sine mora ad eum ordinandum processisse. Quare, ad utriusque epistolae sensa concilianda, alterutrum esse affirmandum arbitror: nimirum, imperatorem ad S.", + "candidate_score": 0.697578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_613", + "psc_text": "ut videlicet, propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas, et barbara destruatur hostilitas. Quoniam vero negotium de nova habenda synodo per epistolas ultro citroque missas agere valde difficile pontifex arbitratus est, primo imperatori indicat de solis errantibus esse agendum, minime vero de fide vel Scripturis, quas aliter quam SS. Patres interpretari nefas reputabat; ideo imperiali sollicitudini respondet per legationem, quae (ait) confestim ad clementiam vestram, Deo annuente, perveniet, quidquid ad causae utilitatem arbitror pertinere plenius atque opportunius suggeretur. Non diu distulit ipse pontifex novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum", + "candidate_score": 0.693739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_286", + "psc_text": "est negligenda curatio, et pie ac religiose Christianissimus imperator haberi voluit episcopale concilium, ut pleniore judicio omnis possit error aboleri; fratres nostros Julium, etc. . . . . . . et communi vobiscum sententia, quae Domino sint placitura constituant. En ergo synodi habendae causa sufficientissime explicata. Necessum erat mederi malis quibus Eutyches laborabat, qui Christi Evangelio (ut ait idem S. Leo) contradicebat, ostendens se nullum umquam studium cognoscendae veritatis habuisse. Id imperator flagitaverat. Et ideo, divinorum institutorum dictamen primo secutus, auctoritatem apostolicae sedis ad sanctae dispositionis effectum adhibuit; petiit haberi episcopale concilium, credens hoc modo etiam Eutychetis nomini prospicere et consulere posse. Cum propter senectutem et archimandritae magni et celebrioris monasterii ministerium honorabilis videretur, ut Leo ipse in epistola ad Julianum Coensem clarius indicavit. Igitur apostolicae sedis auctoritatem imperator non despiciebat, non rejiciebat, si pro habenda synodo eam adhibere voluit. Hujusce quidem votis Romanum pontificem potuisse aut debuisse obsistere nulla", + "candidate_score": 0.693262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_229", + "psc_text": "consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de Eutychis appellatione capitibus conscripsimus, solus lector qui nullo partium studio ducatur sincere poterit judicare. Unum tandem pro coronide addendum censuimus, videlicet, quod in propugnandis legitimis apostolicae sedis juribus, et vindicandis Baronii et Christiani Lupi sententiis, nostris non indulsimus conjecturis. Ea dumtaxat in medium proponere in votis habuimus, quae ex veteribus monumentis hauriri possunt, quibus insistere plurimum semper allaboravimus. 365 CAPUT VII. De Ephesina synodo Eutychianae haereseos causa coacta. S. Leonis apud imperatorem agendi ratio pro concilio in Italia cogendo. Cujus S. P. studium a suspicionibus et notis criticis Quesnelli vindicatur. Synodo Ephesinae praefuit Dioscorus Alexandrinus episcopus de mandato imperatoris Theodosii", + "candidate_score": 0.692557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_237", + "psc_text": "ut corde vestro id quod est veritatis inspiret, neque falli vos in aliquo humanarum aemulationum fraude patiatur. Intellexerat ergo S. Leo jam Theodosii animum fraudibus humanarum aemulationum a veritate fuisse quoquo modo abalienatum, et improborum suggestionibus fuisse circumventum. Ad quas eludendas sapientissime decrevit petere et imperatori insinuare ut juberet intra Italiam haberi episcopale concilium, quo omnia scandala quae in perturbationem totius Ecclesiae sunt commota resecarentur. Hic fateri cogor me haudquaquam latere, quosdam nostri aevi theologos Romanae curiae infensos, iis Leonis verbis insistere, ut intra Italiam haberi jubeatis episcopale concilium, ut inde colligant jus conciliorum indicendorum, non ad Romanum pontificem, sed ad imperatorem pertinere. Verum cum ejusmodi argumenta passim refellant catholici doctores, et aliquid in alio nostro opere dixerimus, praesentis otii non erit hanc excutere controversiam. Idcirco praecedentem rerum historicarum narrationem confirmamus alia Leonis epistola ad Flavianum scripta. In ea quippe S. episcopum monet de acceptis ejus litteris cum synodalibus Actis", + "candidate_score": 0.691845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_423", + "psc_text": "interfuisse, nec alias interesse consuevisse oecumenicis conciliis in Oriente congregatis, sed et omnium Occidentis episcoporum vice, quorum procurationem gerebant, cum per se interesse iisdem non poterant. « Hoc (subjicit) solemne erat Romano episcopo, ut cum primum synodus universalis indicta erat, omnes sui patriarchatus episcopos ea de re admoneret, cogeretque ipse Romae synodum, ad quam invitati Occidentales confluerent. » Magni nomenti quidem haec sunt, quae hominibus nullatenus in Romanorum pontificum historia et rebus versatis vendere quaerit. Sed duo illo ad juris et veritatis regulas parumper examinemus, ut inde colligamus undenam hausta sint, et quo titulo appellationes ad unicum summum pontificem factae ad omnes saltem Occidentis episcopos devolutae censeantur. Vel ergo credere debet ejusmodi causas esse devolutas ad synodum voluntate et intentione eorum qui appellationes interponunt; vel decreto et dispositione illius unici episcopi ad quem est appellatum. Si primum, igitur qui appellat, suum libellum ad unicum tantum episcopum haud debet dirigere; vel", + "candidate_score": 0.69163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_561", + "psc_text": "S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus ex ipsis Leoninis verbis: Sed ne (ait) in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere nihil interim in alterutram partem temere scribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quae sane verba etiam absque violenta interpretatione explicari possent Anatolium nondum fuisse ordinatum, sed electum episcopum tantummodo fuisse; et tum Romani pontificis consensum exspectasse, ut sacrae ordinationis donum obtineret. Sed isthaec explicatio minime cohaeret Anatolii verbis, quibus fassus est episcoporum synodum Constantinopoli versantium sine mora ad eum ordinandum processisse. Quare, ad utriusque epistolae sensa concilianda, alterutrum esse affirmandum arbitror: nimirum, imperatorem ad S.", + "candidate_score": 0.689725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.689695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_112", + "psc_text": "Seleuchus episcopus) nihil tale cognovimus dictum ab archimandrita Eutyche de appellatione. A reverendissimis episcopis dictum est, Et nos eadem confitemur, certe (subjicit post haec verba Quesnellus) si vel ad unum antistitem Romanum appellatum fuisset audientibus episcopis, id isti cognovissent dictum, quod a se auditum pernegant. Nec omnino reprobanda fuisset querimonia Constantini monachi de omissa in Actis synodalibus appellationis mentione expostulantis. Immo querelae suae astipulatorem habuisset Julianum Coensem episcopum, qui tam synodo quam posteriori conventui aderat. Ut autem novam hanc Quesnelli cavillationem eriperemus, etsi testimonia S. Leonis in epistolis ad Flavianum, Theodosium imperatorem, Julianum Coensem habeamus, in quibus haec ad apostolicam sedem appellatio indicata est; quibus suffragatur et ipsius Eutychis libellus, cum fidei professione quam Romano pontifici examinandam dedit; tamen ut abundantius Quesnellianae fraudes et nugae appareant, evolvenda censuimus ea Constantinopolitana Acta, in quibus, instante Eutyche et imperatore mandante, primi Constantinopolitani concilii gesta relecta et examinata fuerunt. 8. Eutychis itaque personam", + "candidate_score": 0.689497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_309", + "psc_text": "potissimum cum ageretur de apostolicae sedis juribus et praerogativis, quas nec leviter laedere cuiquam permisit, ut sexcentis exemplis ex ejus vita desumptis explicare possemus. Julii utique episcopi Puteolani locutio multum conficeret. Auctoritatem autem et pondus haberet ad purgandam diluendamque schismatis notam qua a quamplurimis scriptoribus Theodosius imperator inuritur. Sed Theodosii litterarum tenor qualis fuerit, hactenus ignoratur. Propterea qui nodum in scirpo quaerere solent, et vel 382 imperatorem laesae ecclesiasticae jurisdictionis reum, vel qui Romanorum pontificum auctoritatem in indicendis et habendis conciliis reformare et penitus dejicere nituntur, si alia argumenta magis perspicua non suppeterent, respondebunt: Verba illa, eodem tenore cadere dumtaxat supra concilii indictionem, ita ut aeque sanctus Leo ab imperatore vocatus fuerit, ac Dioscorus, Juvenalis, atque Thalassius; minime vero referri ad synodi primatem et praesidem, quam praerogativam unice Dioscoro commissam fuisse et laudata divalis et synodalium gestorum series patefaciunt. Si ita mihi reponeretur, non tamen in angulum Christiani Lupi opinionem", + "candidate_score": 0.686083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_229", + "psc_text": "consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de Eutychis appellatione capitibus conscripsimus, solus lector qui nullo partium studio ducatur sincere poterit judicare. Unum tandem pro coronide addendum censuimus, videlicet, quod in propugnandis legitimis apostolicae sedis juribus, et vindicandis Baronii et Christiani Lupi sententiis, nostris non indulsimus conjecturis. Ea dumtaxat in medium proponere in votis habuimus, quae ex veteribus monumentis hauriri possunt, quibus insistere plurimum semper allaboravimus. 365 CAPUT VII. De Ephesina synodo Eutychianae haereseos causa coacta. S. Leonis apud imperatorem agendi ratio pro concilio in Italia cogendo. Cujus S. P. studium a suspicionibus et notis criticis Quesnelli vindicatur. Synodo Ephesinae praefuit Dioscorus Alexandrinus episcopus de mandato imperatoris Theodosii", + "candidate_score": 0.685236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.685076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_257", + "psc_text": "se, nec per suos legatos conventui interesset. Cum itaque nec ecclesiastica consuetudo ex canonibus derivata, nec afflicta tempora ex cladibus ingruentibus ob Hunnorum vastationem, nec denique suus in patriam et cives amor eidem permitterent ut, relicta apostolica sede, quasi suo privata patre atque pastore, Romam desereret, Ephesum profecturus; idcirco cum imperatore Theodosio et Pulcheria excusatum abire 371 censuit hisce verbis: Nam illud quod pietas ipsius (imperatoris videlicet) etiam me credidit interesse concilio, etiamsi secundum aliquod exigeretur exemplum, nunc tamen nequaquam posset impleri, quia rerum praesentium nimis incerta conditio a tantae urbis populis me abesse non sineret; et in desperationem quamdam animi tumultuantium mitterentur, si pro occasione causae ecclesiasticae viderer patriam et sedem apostolicam velle deserere. Quia vero S. pontifici maxime ecclesiasticae Orientis res cordi erant, cum civium incolumitati et apostolicae sedis utilitati prospiciendum censuit, haudquaquam suas partes obire praetermisit, ut quae in indicta Ephesina synodo agenda erant secundum divina et", + "candidate_score": 0.684964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_286", + "psc_text": "est negligenda curatio, et pie ac religiose Christianissimus imperator haberi voluit episcopale concilium, ut pleniore judicio omnis possit error aboleri; fratres nostros Julium, etc. . . . . . . et communi vobiscum sententia, quae Domino sint placitura constituant. En ergo synodi habendae causa sufficientissime explicata. Necessum erat mederi malis quibus Eutyches laborabat, qui Christi Evangelio (ut ait idem S. Leo) contradicebat, ostendens se nullum umquam studium cognoscendae veritatis habuisse. Id imperator flagitaverat. Et ideo, divinorum institutorum dictamen primo secutus, auctoritatem apostolicae sedis ad sanctae dispositionis effectum adhibuit; petiit haberi episcopale concilium, credens hoc modo etiam Eutychetis nomini prospicere et consulere posse. Cum propter senectutem et archimandritae magni et celebrioris monasterii ministerium honorabilis videretur, ut Leo ipse in epistola ad Julianum Coensem clarius indicavit. Igitur apostolicae sedis auctoritatem imperator non despiciebat, non rejiciebat, si pro habenda synodo eam adhibere voluit. Hujusce quidem votis Romanum pontificem potuisse aut debuisse obsistere nulla", + "candidate_score": 0.682449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_560", + "psc_text": "ratione possumus ex ejusdem S. P. ad ipsum imperatorem rescripto. Ad quod animadvertens Baronius ait: Etsi infelix ab Eutychete atque Dioscoro deceptus, et in transversum actus, ratam habuit Flaviani damnationem, haud tamen eo impietatis profundo demersus est, ut auctoritatem R. Ecclesiae contemnendam prorsus existimarit: immo eamdem sedem omnium caput intelligens, non prius Anatolium a Dioscoro in locum Flaviani suffectum recipiendum putavit, quam ab ipsius R. P. probaretur assensu, deque his litteras daret ad S. Leonem, exploraturus ejus voluntatem, et auxilium imploraturus. Addit id exacte probari ex S. P. epistola, de qua mox dicturi sumus. Gravis tamen quaestio excitabitur, si hanc S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus", + "candidate_score": 0.682328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_561", + "psc_text": "S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus ex ipsis Leoninis verbis: Sed ne (ait) in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere nihil interim in alterutram partem temere scribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quae sane verba etiam absque violenta interpretatione explicari possent Anatolium nondum fuisse ordinatum, sed electum episcopum tantummodo fuisse; et tum Romani pontificis consensum exspectasse, ut sacrae ordinationis donum obtineret. Sed isthaec explicatio minime cohaeret Anatolii verbis, quibus fassus est episcoporum synodum Constantinopoli versantium sine mora ad eum ordinandum processisse. Quare, ad utriusque epistolae sensa concilianda, alterutrum esse affirmandum arbitror: nimirum, imperatorem ad S.", + "candidate_score": 0.681779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.67526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_944", + "psc_text": "et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud eum praevaleat unius fratris voluntas, ambitus atque libido caeteris dominandi, jam quaestio non amplius in ea versatur, an Rom. pontifex supra concilia habeat auctoritatem, sed in quibus circumstantiis et casibus ea uti debeat, ne dispensationes ad ipsius reatum tendant; caeterum in iis quae ad ecclesiasticum spectant regimen, solius justissimo Domini Dei subdi judicio, qui numquam sine ullo reatu permitteret ut regulas per Spiritum sanctum inspiratas ab ipso violarentur et perverterentur. 8. Verumtamen ista praetereamus, quae fusius explicari possunt ab iis qui in scholis talia argumenta tractare solent. Unum aliud dumtaxat subjicimus, quod ad canonum custodiam et observantiam spectat, a quibus", + "candidate_score": 0.67443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_943", + "psc_text": "conciliorum sanctionibus subesse fabulantur, uti etiam judicare voluit Quesnellus subdole ad marginem illius loci annotando: « Canonibus obnoxius pontifex Romanus, iisdem famulari debet in dispensationibus. » Non enim aut Romanorum pontificum universalis auctoritas 514 limitatur, neque ipsi Romani pontifices conciliis subesse dicuntur, si, in iis quae ad universale Ecclesiae regimen spectant, regulas sanctionum spiritu Dei instruente conditas custoditas volunt, et ut fideliter exsecutioni demandentur satagunt. Possunt tamen Romani pontifices in Ecclesia agere quod a generalibus conciliis facere cautum est. Immo possunt abolere, in irritum mittere, reformare, et tamquam nulla declarare synodorum statuta quae ecclesiasticis regulis repugnent, quaeque ad disciplinae ordinem et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud", + "candidate_score": 0.674144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_284", + "psc_text": "beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem adhiberi petiit, ut divinis pareret institutis, et ut novum erroris germen radicitus evelleretur. Praeterea si imperator cupiebat ab apostolica sede, tamquam a divo Petro declarari quid in hujus confessione a Christo Domino laudatum fuerat, vix credi potest ita animo et opere tum Romanorum pontificum juribus repugnasse, iisque fuisse infensum, ut haec abolere quaesiverit. Et propterea omnem injuriam, quam tum apostolica sedes passa est, non in imperatorem, sed in ejus ministros, qui principis clementia, et maxime animi infirmitate, abusi sunt, rejiciendam esse constantissime propugnamus. Cujus quidem rei si alia argumenta exponere deberemus, illud unum abunde pro omnibus sufficeret, quod colligimus ex", + "candidate_score": 0.673586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_257", + "psc_text": "se, nec per suos legatos conventui interesset. Cum itaque nec ecclesiastica consuetudo ex canonibus derivata, nec afflicta tempora ex cladibus ingruentibus ob Hunnorum vastationem, nec denique suus in patriam et cives amor eidem permitterent ut, relicta apostolica sede, quasi suo privata patre atque pastore, Romam desereret, Ephesum profecturus; idcirco cum imperatore Theodosio et Pulcheria excusatum abire 371 censuit hisce verbis: Nam illud quod pietas ipsius (imperatoris videlicet) etiam me credidit interesse concilio, etiamsi secundum aliquod exigeretur exemplum, nunc tamen nequaquam posset impleri, quia rerum praesentium nimis incerta conditio a tantae urbis populis me abesse non sineret; et in desperationem quamdam animi tumultuantium mitterentur, si pro occasione causae ecclesiasticae viderer patriam et sedem apostolicam velle deserere. Quia vero S. pontifici maxime ecclesiasticae Orientis res cordi erant, cum civium incolumitati et apostolicae sedis utilitati prospiciendum censuit, haudquaquam suas partes obire praetermisit, ut quae in indicta Ephesina synodo agenda erant secundum divina et", + "candidate_score": 0.673147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_685", + "psc_text": "totius orbis episcopi etiam in synodis congregati Romanis pontificibus praestiterunt. 461 Unum tandem adhuc restat in hac synodica epistola quod nostram animadversionem excitavit, quodque, repugnantibus vulgatis et mss. codd., aliter in Quesnelliana editione exhibetur. Eusebius siquidem, praesentem suam orationem claudere volens, divinam opitulationem implorat, Leonisque pontificis studio Eutychianae haereseos exitium, fidei palmam et consummati certaminis coronam perpetua quiete retinendam adjudicat, subdens deinde: Hoc futuris memorabile saeculis relinquatis, ut ab hoc exstincta praesenti tempore impiae sectae contumacia videatur, ut vobis (supple catholicae fidei) propugnatoribus in aeternum prostrata succumberet. Concinunt huic lectioni Surius, conciliorum collectores, aliique ex vulgatis exemplaribus, quam genuinam esse etiam aliqua mss. exemplaria, quorum auctoritatem sequendam nobis persuasum est. Quamvis Quesnellus pro illa voce exstincta, aliam exstitisse induxerit, et forte sui librarii oscitantia pugnatoribus pro propugnatoribus admiserit. Is tamen in notis ad hanc epistolam fatetur laudatum locum medica manu indiguisse, quem ad mss. Trecop. et Thuan. cod. emendavit, facta", + "candidate_score": 0.673049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1043", + "psc_text": "Ecclesiae me supplicante concedere, et incommutabiliter perpetuoque 535 praestare, ut quae secundum Evangelium Christi, et praedicationis apostolicae veritatem omnibus retro saeculis una fide unaque intelligentia roborata sunt, nulla ulterius possint actione convelli. Epistolam hanc tandem claudit, suggerendo imperatori necessitatem consulendi reparationi pacis Alexandrinae Ecclesiae, et per catholicos sacerdotes (ait) talem providere jubere pontificem, in quo et in actus probitate, et in fidei professione, nihil possit reprehensibile reperiri. 8. Anatolii autem Constantinopolitani episcopi persuasione praecedentem epistolam ad novum imperatorem scriptam fuisse, perspicue S. P. indicat, rescribendo ad eumdem Anatolium. Ab isto enim plenam acceperat relationem eorum quae apud Alexandriam in Christianae religionis opprobrium contigerunt, quaeque ab improbis Eutychianis moliebantur ut Chalcedonensis concilii decreta abolerentur, sed horum insidias strenue repulsas fuisse ab ipso imperatore. Nunc ergo Anatolium laudat ob curam quam impendit in Ecclesiarum bonum, poscendo ut pontificiis precibus imperialis opitulatio quaereretur, pro iis remediis adhibendis, quae et vulneribus sanandis, et ad", + "candidate_score": 0.669379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_616", + "psc_text": "446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem novos legatos, Lucentium episcopum et Basilium presbyterum, ei suggerit lapsos poenitentes per satisfactionem et non dubiam fidei professionem ad reconciliationem recipere; ea tamen moderatione servata, ut nec benevolentiae partes nec justitiae negligantur, sed absque personarum acceptione divinum in omnibus judicium cogitetur. Sed in altero ejusdem epistolae capite, agens de iis qui gravius in latrocinali synodo peccaverunt, superiorem sibi locum in illa infelici synodo vindicantes: Horum (ait) si satisfactio talis accedit quae non refutanda videatur, maturioribus apostolicae sedis consiliis causa reservari jubet, ut examinatis omnibus atque perpensis, de ipsis eorum actionibus quid constitui debeat aestimetur; eorum nomina tandem ad altare recitari", + "candidate_score": 0.668802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_615", + "psc_text": "desideria longiori mora fatigarentur, neve injuriosa facilitas temere et sine discretione susciperet. Synodum vero generalem sicut imperator suggesserat, se postulasse fatetur. Sed sacerdotes provinciarum omnium congregari illius temporis necessitas nulla ratione permittebat propter bella ingruentia, quae haud quibusdam episcopis maxime evocandis a suis abscedere Ecclesiis sinebant. Idcirco ad aliud tempus episcoporum convocationem reservandam esse existimat. Eadem die epistolam non absimilem scripsit ad Pulcheriam Augustam, cui laudatos legatos commendat; Eutychianam blasphemiam condemnat; Augustam denique rogat ut ipse Eutyches ad longinquiora transferatur, ejusque monasterio catholicus praeficiatur abbas, qui illam servorum Dei congregationem et a pravo dogmate liberare, et institutis veritatis possit imbuere. 446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem", + "candidate_score": 0.666611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_411", + "psc_text": "Leo aliam scribendi formulam adhibuisset, neque Flaviano umquam dixisset quod epistolarum perlator poterit enarrare quidquid est illud ad quod, adjuvante Domino, studio fidei et charitatis intendimus. Quis itaque credit opus fuisse Leoni studium impendere pro decernendo medio efficacissimoque remedio, ut mala quae tum in Ecclesia grassabantur penitus evelleret et aboleret, si canonibus statutum determinatumque jam fuisset appellationum negotia in oecumenicis conciliis esse finienda? An non verba illa, quidquid est illud quod, adjuvante Domino, intendimus, innuunt plenam fuisse Romano pontifici potestatem definiendi, deliberandi, praescribendi modum et ordinem, et remedium ipsum, quibus et fidei collabenti et charitati inter sacerdotes Orientis abruptae prospiceret? 12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus", + "candidate_score": 0.666332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_648", + "psc_text": "ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum maluisset differri. Laudat tamen pium imperiale studium, quo humanis negotiis divina praeponebat, inquirendo ne inter sacerdotes sensuum esset dissonantia, et in Evangelii praedicatione ulla esset discordia. Quae duo ibidem ipsius pontificium animum movebant, ne hisce dispositionibus de synodo extra Italiam et tali tempore habenda reniteretur, optans (ait) ut in omnium cordibus catholica fides, quae non potest nisi una esse, firmetur. Post haec de ambobus Ephesinis conciliis verba facit. Quorum alterum merito et juste Nestorium, hujus dogma et asseclas damnasse asseverat; alterum vero Eutychetis causa habitum, non posse vocari concilium, quod in eversionem fidei constat agitatum, quodque ecclesiastica potissimum et imperiali", + "candidate_score": 0.665254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.664721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_696", + "psc_text": "locutus est: Apostoli ita docuerunt, pie et vere Leo docuit, Cyrillus ita docuit. Leo et Cyrillus similiter docuerunt. Quis autem non intelligit solemnibus istis atque universalibus PP. acclamationibus justo judicio et diligenti studio honorem ad apostolicam sedem et ad sanctum Leonem delatum fuisse, cujus jura et praerogativas Dioscorus in praecedenti synodo pessumdederat et aboleverat? Leonem enim Petri esse successorem, sincerum fidei catholicae custodem, Scripturarum sacrarum supremum esse interpretem, uno ore venerati, ad delendam nimirum illam turpitudinis maculam, qua cum summo apostolicae sedis dedecore Leo ipse et hujus legati in latrocinio Ephesino fuerant passi et inusti. Pro quo scelere cum debitas poenas Dioscorum subire oporteret, in sequenti tertia sessione hujus damnatio prolata est. Huic autem sessioni soli episcopi sine saeculi magistratibus interfuerunt. Aberat etiam a synodo Dioscorus, sed sub militum custodia detinebatur. Et quamvis in prima sessione istius crimina sufficienter omnibus innotuissent, tamen ad servandam juris canonici formam et ordinem, iterum", + "candidate_score": 0.664215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_685", + "psc_text": "totius orbis episcopi etiam in synodis congregati Romanis pontificibus praestiterunt. 461 Unum tandem adhuc restat in hac synodica epistola quod nostram animadversionem excitavit, quodque, repugnantibus vulgatis et mss. codd., aliter in Quesnelliana editione exhibetur. Eusebius siquidem, praesentem suam orationem claudere volens, divinam opitulationem implorat, Leonisque pontificis studio Eutychianae haereseos exitium, fidei palmam et consummati certaminis coronam perpetua quiete retinendam adjudicat, subdens deinde: Hoc futuris memorabile saeculis relinquatis, ut ab hoc exstincta praesenti tempore impiae sectae contumacia videatur, ut vobis (supple catholicae fidei) propugnatoribus in aeternum prostrata succumberet. Concinunt huic lectioni Surius, conciliorum collectores, aliique ex vulgatis exemplaribus, quam genuinam esse etiam aliqua mss. exemplaria, quorum auctoritatem sequendam nobis persuasum est. Quamvis Quesnellus pro illa voce exstincta, aliam exstitisse induxerit, et forte sui librarii oscitantia pugnatoribus pro propugnatoribus admiserit. Is tamen in notis ad hanc epistolam fatetur laudatum locum medica manu indiguisse, quem ad mss. Trecop. et Thuan. cod. emendavit, facta", + "candidate_score": 0.66229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.660061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.657988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_229", + "psc_text": "consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de Eutychis appellatione capitibus conscripsimus, solus lector qui nullo partium studio ducatur sincere poterit judicare. Unum tandem pro coronide addendum censuimus, videlicet, quod in propugnandis legitimis apostolicae sedis juribus, et vindicandis Baronii et Christiani Lupi sententiis, nostris non indulsimus conjecturis. Ea dumtaxat in medium proponere in votis habuimus, quae ex veteribus monumentis hauriri possunt, quibus insistere plurimum semper allaboravimus. 365 CAPUT VII. De Ephesina synodo Eutychianae haereseos causa coacta. S. Leonis apud imperatorem agendi ratio pro concilio in Italia cogendo. Cujus S. P. studium a suspicionibus et notis criticis Quesnelli vindicatur. Synodo Ephesinae praefuit Dioscorus Alexandrinus episcopus de mandato imperatoris Theodosii", + "candidate_score": 0.657716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_55", + "psc_text": "dilucide patefaciunt. Nam imperator, spectato ecclesiasticae hierarchiae ordine, in quo unum episcopum et pastorem caeteris sacerdotibus Christus Dominus praefecit, non Romani pontificis opem dumtaxat imploravit ad scandala illa abolenda quae latius in Constantinopolitanum clerum gliscebant; sed judicium ipsius expostulavit, ut et fidei dogma firmaretur; ut Nicaena statuta servarentur, et cognosceret an jure vel injuria Eutyches, cui imperialis aulae ministri patrocinabantur, a sacerdotii gradu et monasterii praefectura esset dejectus. Ejusmodi Theodosii epistola ad Leonem, vel temporis injuria deperdita est, vel in alicujus bibliothecae scrinio obsoleta asservatur. Superest tamen epistola Leonis ad eumdem Theodosium imperatorem, ex qua non obscure suprema pontificia jura colliguntur, et plane innotescit quidquid episcopos particularium Ecclesiarum servare oporteat, cum aliqua fidei causa pertractatur in ea quam ipsi sortiti sunt Ecclesiae portione. 8. In hac ergo epistola S. Leo fatetur se prorsus ignorare quae in tanta causa gesta erant. Idcirco quia nondum synodalia Acta cum Flaviani epistolis receperat, ait", + "candidate_score": 0.657378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_544", + "psc_text": "S. Leo varias epistolas scripsit ad Orientales. Sanctus Flavianus martyrio occubuit, et in hujus locum Anatolius suffectus est. R. P. non consentit in istius ordinationem, quoadusque solemnem fidei professionem juxta formam a se praescriptam non emittat. Ad hanc excipiendam quatuor e suo latere mittit legatos, qui Constantinopolim proficiscerentur. 1. Cum primum magnus Leo, ex Hilaro diacono, apostolicae sedis legato Romam revertente, notitiam habuit omnium rerum quae in Ephesino latrocinio contigerunt: quamvis gravi animi sui moestitia et dolore urgeretur ob catholicae fidei dogma collapsum et universalem omnium Orientis Ecclesiarum subversionem, tamen non se abstinuit a judicio ferendo; sed, absque ulla haesitatione, intrepidus ea usus est vigilantia et oeconomiae regulis quae maxime supremum ipsius totius Ecclesiae pastorale munus decebant, atque sua auctoritate et beneficio tot tantisque malis Chrysaphii artibus, Eutychetis blasphemiis et Dioscori impietate exortis, statim occurrere voluit; ut protinus eisdem mederetur, eademque penitus abolerentur. Primo itaque omnia praecedentia illius depraedatoriae synodi", + "candidate_score": 0.657074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_647", + "psc_text": "Ex quo Leonis Magni pontificis mandato intelligimus Eusebium Dorylaei, Theodoretum Cyri, aliosque catholicos episcopos, qui violentiam passi fuerant, propriis sedibus esse restituendos; Domno vero Antiocheno, Dioscori et Eutychetis nutibus suffragatori, nullum jus superesse potuisse ut pristino honori et dignitati quibus exutus fuerat restitueretur. Profecto si hanc Leoninam praescriptionem Quesnellus attendisset, vix unam ex tantis quaestionibus excitasset, inquirondo cur, rescissis a Leone latrocinii Ephesini actis, non fuisset ei permissum ad Antiochenam sedem remeare, pro qua Maximus fuerat ordinatus; neque incassum tantopere laborasset ut contenderet actionem illam de Domno Antiocheno esse supposititiam. 6. Sed ad rem nostram iterum venire volentes, Leo Magnus ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum", + "candidate_score": 0.654536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_804", + "psc_text": "praedicantur! Non enim tot tantasque gravissimas excitassent quaestiones erroneas et schismati affines, in quibus episcoporum auctoritatem ultra debitos fines conantur extendere, ut Romanorum pontificum jurisdictionem inter nimis arctos limites restringant. Verumtamen adversariorum conatus magis rerum veritati prosunt, quam obesse possint, cum, eodem Leone auctore, Ipsa veritas, et clarius renitescit, et fortius renitetur, dum quae fides prius docuerat, haec postea examinatio confirmaret. Tandem episcopalis ordinis auctoritas minime deprimitur, sed magis splendescit ubi sic summorum sic servatur auctoritas, ut in nullo inferiorum putetur imminuta libertas; et ad majorem Dei gloriam proficit finis examinis, quando ad hoc se accipit exerendi fiduciam, ut vincatur adversitas; ne quod per se probatur reprobum, silentii praejudicio videatur oppressum. Ex quibus loquendi formulis perspicue concipimus quemadmodum, et Romanorum pontificum, et episcoporum jura serventur in synodis, singuli convenientem sibi auctoritatem jurisdictionemque exercentes: Fidei enim causae cum apostolici symboli regulis Romani pontifices conferunt, suaque judicia speciali S. Spiritus afflatu pronuntiant", + "candidate_score": 0.65436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_795", + "psc_text": "Deest igitur ut sententia proferatur a reverentia vestra, ut Ecclesiam suam recipiat, sicut et sanctissimus Leo archiepiscopus judicavit. Quare incunctanter adversarii a turbis et clamoribus se abstinuerunt. Quinimmo omnes illius magnae synodi episcopi clamaverunt: Theodoretus dignus est sede Ecclesiae . . . . . Ecclesia pastorem recipiat. Orthodoxum doctorem Ecclesia recipiat . . . . . . archiepiscopo Leoni multos annos. Post Deum (vel cum Deo) Leo judicavit. Haec ergo sunt quae ex illius octavae actionis serie quisque fideliter, sine ulla prorsus fallacia colligere potest. Quibus plane respondet Paschasini, Lucentii episcoporum, Bonifacii presbyteri et Juliani episcopi Coensis, apostolicae sedis legatorum, hujusque locum tenentium, prolatum decretum, quod hic fideliter exscribere deliberamus, ut innotescant ea quae (nescio an studiose, vel oscitanter) a Quesnello suppressa fuerunt: Sanctissimum et venerabilem episcopum Theodoretum sanctissimus et beatissimus universae Ecclesiae episcopus urbis Romae Leo (nota sequentia verba) dudum in communionem suscepit ita, sicut litterae ab eo ad", + "candidate_score": 0.65431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.653652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_873", + "psc_text": "in sua perstitit pertinacia. Fuisset tamen deinde a S. Leone et a synodo Chalcedonensi depositus, quia depositionis materiam sibi creaverat, ob quam non tantum cunctis orthodoxis se reddiderat invisum, sed etiam episcopatu in posterum indignum, quas ob causas aliquod tempus longe a sua sede abesse eum oportuit, donec per debitam poenitentiae satisfactionem indulgentiae tempore resipiscentiam delegit. Actione vero quarta Chalcedonensi proposita fuit causa episcoporum qui cum Dioscoro praefuerant latrocinio Ephesino, atque inquirebatur an parem cum Dioscoro deberent subire condemnationis censuram, et Ecclesiis privari. Animo pendebant judices et episcopi omnes. Quibus cum quaestio satis difficilis videretur, quinque dierum induciarum sibi dari postularunt ad maturius judicium, 500 juxta Nicaenorum canonum regulas, proferendum. Interim tamen Juvenali, Thalassio, Eusebio Cappadociae, Eustathio Beryti, et Basilio Seleuciae, denegatum fuit locum in synodo habere, sed tamquam poenitentiam agentibus opus fuit exspectare. Differatur (legimus) auditio usque ad quinque dies, ut inter haec vestra sanctitas congregetur ad sanctissimum archiepiscopum", + "candidate_score": 0.651432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.649443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_396", + "psc_text": "pontifex causas assignat, quae ejus animum moverunt ad novum generale concilium habendum: altera fidei catholicae vulneratio fuit; altera luctuosus status omnium Ecclesiarum Orientis, tantopere perturbatus, vel propter praesules dejectos, vel propter eos qui impiis subscriptionibus captivas manus dederunt, Dioscoro obtemperantes; tertia denique fuit illa pluries legatorum pontificiorum exclamatio facta, cum viderunt, a synodi exordiis usque ad finem, apostolicae sedis jura non tantum neglecta, sed pessumdata atque abolita. Duas illas priores causas S. Leo his verbis indicavit ad Theodosium imperatorem scribendo. Igitur (ait) concilium episcoporum quod propter Flavianum in Ephesina civitate fieri praecepistis, et ipsi fidei probatur obesse, et omnes Ecclesias vulnerare, et haec a nobis comperta sunt non incerto nuntio, sed ab ipsis reverendissimis episcopis, qui a nobis missi sunt, etc. Et paulo infra, volens exprimere gravia vulnera Ecclesiis illata, adjecit: In quo autem judicio non omnes qui convenerant interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti", + "candidate_score": 0.639863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_317", + "psc_text": "post Juvenalem. Atque convenientibus centum et triginta episcopis in basilica Dei Genitricis Mariae, jussum est a Dioscoro legi litteras imperatoris ad se ipsum datas: legati vero apostolicae sedis, nimirum Julius episcopus Puteolanus, Renatus presbyter titulo Sancti Clementis, Hilarus diaconus, synodum de sua legatione docuerunt, exhibitis pariter epistolis quas cum ad synodum, tum ad Flavianum sanctissimus Leo Magnus direxerat. Susceptae quidem fuerunt hujusmodi litterae (ut vidimus paulo ante), minime lectae. Et quamvis pontificii legati pluries instetissent ut legerentur, et sub juramento id promisisset Dioscorus, tamen perjurii reus potius fieri voluit, Ecclesiae apostolicae jura violare, scandalum in totum orbem excitare, quam permittere ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos", + "candidate_score": 0.63762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_327", + "psc_text": "Dioscoro postmodum in concilio Chalcedonensi objectum fuit, qui hujus facti turpitudinem in comitem Elpidium, et Elpidius in imperatorem ita jubentem rejecit. Eusebiumque et Flavianum, non tamquam accusatores, neque tamquam vindices eorum quae antea in synodo Constantinopolitana gesta fuerant esse habendos, sed dumtaxat tamquam reos, nulla purgatione admissa esse judicandos. Hinc Dioscorus statim suggessit esse legenda concilii Constantinopolitani gesta contra Eutychetem; et quamvis Julius apostolicae sedis legatus obstitisset, protestatus non permissurum se illa Acta legi, nisi prius S. Leonis dogmatica epistola legeretur, ut pariter Hilarus diaconus contestatus est; tamen legatorum pontificiorum postulatio rejecta fuit, quia Eutyches, audacter prodiens, maligne eos tamquam sibi infensos et suspectos proclamavit, quod apud Flavianum mansissent, atque pransi apud eumdem essent. Lecta itaque fuere Acta Constantinopolitana, et cum ad S. Cyrilli scripta ventum est, Eustathius Beryti episcopus suggessit, ex sententia Cyrilli, non dicendas in Christo duas naturas post incarnationem, sed tantum unam ex sententia Athanasii. Evictam causam", + "candidate_score": 0.633161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_424", + "psc_text": "ad omnes saltem Occidentis episcopos devolutae censeantur. Vel ergo credere debet ejusmodi causas esse devolutas ad synodum voluntate et intentione eorum qui appellationes interponunt; vel decreto et dispositione illius unici episcopi ad quem est appellatum. Si primum, igitur qui appellat, suum libellum ad unicum tantum episcopum haud debet dirigere; vel si ad unum tantum libellum dirigit, et velit ab 406 aliis etiam Occidentis episcopis judicari, id necessario debet exprimere. Sed unde colligit Flavianum Occidentalium episcoporum aliquem in suo libello mentionem fecisse? Ex hactenus a nobis et ab aliis scriptoribus annotatis, ad solam apostolicam sedem, et ad unicum pontificem, sanctum Leonem, provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis.", + "candidate_score": 0.630704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_395", + "psc_text": "cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset. 8. Ne interim tamen Quesnello, aut cuicumque alii qui ejus studiis indulgeat, a communi disserendi via recedere videar, praetermissis aliis epistolis aut Gallae Placidiae, aut Eudoxiae Liciniae ad Theodosium scriptis oculos conjicio in duas illas S. Leonis epistolas a Quesnello assumptas veluti suae dissertationis fundamentum. Tres iis in epistolis S. pontifex causas assignat, quae ejus animum moverunt ad novum generale concilium habendum: altera fidei catholicae vulneratio fuit; altera luctuosus status omnium Ecclesiarum Orientis, tantopere perturbatus, vel propter praesules dejectos, vel propter eos qui impiis subscriptionibus captivas manus dederunt, Dioscoro obtemperantes; tertia denique fuit illa pluries legatorum pontificiorum exclamatio facta, cum", + "candidate_score": 0.630189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_866", + "psc_text": "si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam expressam mentionem fecit. 16. Neque validiora deinde censenda sunt multa alia argumenta quae nimis operose in suae causae praesidium huc illucque excurrens colligere nisus est, ut supposititiam esse ostenderet actionem illam de qua agimus. Siquidem si ea ad trutinam revocemus, ut laudatus Baluzius jam fecit, illa nonnisi verba, fallacias violentasque interpretationes praeseferre intelligemus. Hujus generis illud est quod sibi mutuari posse credidit ex epistola Gelasii ad episcopos Dardaniae, in qua pontifex plurima judiciorum exempla proferens ad suae sedis auctoritatem explicandam, eos enumerat episcopos a synodo damnatos, quos apostolica sedes absolvit; ait veniam concessisse iis qui in pseudosynodo Ephesina lapsi erant,", + "candidate_score": 0.62933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_26_28", + "bdc_text": "aprilis anno 1550 . Pro libro misso gratias ago . Ch [ristophorus ] M [ontius ] .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_839", + "psc_text": "Aprilis Rusticus per gratiam Dei diaconus S. R. E. contuli, annotavi, distinxi. Deo gratias. Addit praeterea quae legenda occurrunt in editione Petri Crabbi ord. Minorum, videlicet: « Finis primae cognitionis Chalcedonensis concilii, quae finita et emendata est anno Domini 417 (emendatur in margine aut 454, aut 457, in omnibus pessime ait Labbeus), feria quarta, indict. 13, kal. Aprilis XII. Rusticus per gratiam Dei diaconus sanctae Ecclesiae Romanae contuli, annotavi, distinxi. Deo gratias. » « Eadem (tandem concludit Quesnellus) fere in editione Romana paucis variantibus. » Quare sibi blanditur nihil certe statui posse ex hujusmodi annotationibus, quae sibi non cohaerent, ac propterea non unius Rustici esse, sed plurium annotatorum illam Bohieriani codicis mentionem. Varia hinc inde colligit, ut demum lectoribus persuadeat Rusticum relegisse Chalcedonensem synodum ad Acaemetensium codicem, quem jam contulerant et emendaverant superiores ipsi correctores; suamque pariter attestationem apposuisse, ut illi suam, sed hi reliquas actiones recensuerunt, ille ultra primam", + "candidate_score": 0.629141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_569", + "psc_text": "ex ejusmodi agendi ratione summam et maximam auctoritatem indicante plenissime omnibus innotescant. 6. Horum tamen legatorum missionem ad alium etiam scopum Leonem direxisse, sequentia illius epistolae patefaciunt: Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque a Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae convenerat mecum petit, clementia vestra concedat, ut in unum convenientibus omnibus his qui aut ignorantia aut timore prolapsi sunt, correctionis remediis consulatur. Qui sane ad hocce dictum animadvertere non recuset, apprime intelliget nulla alia de causa Leonem ad praescribendam generalem synodum adductum fuisse, nisi ut, convenientibus in unum omnibus prolapsis, correctionis remedia sacerdotali auctoritate iisdem praeberentur. Non ergo synodum generalem fieri Flaviani appellatio postulabat; non ipsius a rebus ecclesiasticis expulsio, ut ait Galla Placidia. Nec enim ab hisce causis Romani pontificis animus ad eam postulandam 436 moveri potuisset, cum Flavianus eo temporis intervallo hominem jam exuisset, et in Constantinopolitanum thronum", + "candidate_score": 0.627707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_117", + "psc_text": "episcoporum coetu mentio facta est de libello Eutychis ad S. Leonem, illiusque querimonia et appellatione; sicuti et de Leonis epistola ad Flavianum, quae coram omnibus lecta fuit; nec unum verbum offendimus, de aliis Eutychetis litteris, vel ad Dioscorum, vel ad Juvenalem Hierosolymorum episcopum, vel ad Anastasium Thessalonicensem. Si enim ad horum synodos provocasset, ut confingit Quesnellus, credimusne solius Leonis Romani pontificis fuisse factam mentionem? Credimusne quod in tanto Eutychianarum rerum discrimine unus saltem ex episcopis, vel clericis, vel monachis, qui pro tuendis juribus Orientalibus stabant, dicere praetermisisset audiendum aut exspectandum esse suffragium unius saltem ex praecipuis patriarchis, aut episcopis Orientis, ad quorum concilia Quesnellus comminiscendo, Eutychen juxta antiquam consuetudinem provocasse asseverat? Et ne quis me mentiri suspicetur, afferam verba Eleusini diaconi, qui de S. Leonis litteris et Eutychis appellatione ita locutus est: Quoniam vero ante paucos dies litterae sanctissimi archiepiscopi Romanorum Leonis insinuatae sunt nobis, continentes quia accusavit (legendum recusavit)", + "candidate_score": 0.627062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.626939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_55", + "psc_text": "dilucide patefaciunt. Nam imperator, spectato ecclesiasticae hierarchiae ordine, in quo unum episcopum et pastorem caeteris sacerdotibus Christus Dominus praefecit, non Romani pontificis opem dumtaxat imploravit ad scandala illa abolenda quae latius in Constantinopolitanum clerum gliscebant; sed judicium ipsius expostulavit, ut et fidei dogma firmaretur; ut Nicaena statuta servarentur, et cognosceret an jure vel injuria Eutyches, cui imperialis aulae ministri patrocinabantur, a sacerdotii gradu et monasterii praefectura esset dejectus. Ejusmodi Theodosii epistola ad Leonem, vel temporis injuria deperdita est, vel in alicujus bibliothecae scrinio obsoleta asservatur. Superest tamen epistola Leonis ad eumdem Theodosium imperatorem, ex qua non obscure suprema pontificia jura colliguntur, et plane innotescit quidquid episcopos particularium Ecclesiarum servare oporteat, cum aliqua fidei causa pertractatur in ea quam ipsi sortiti sunt Ecclesiae portione. 8. In hac ergo epistola S. Leo fatetur se prorsus ignorare quae in tanta causa gesta erant. Idcirco quia nondum synodalia Acta cum Flaviani epistolis receperat, ait", + "candidate_score": 0.626829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_877", + "psc_text": "excipere Domni depositionem? Quid? Forte latrocinalia Acta rescindendo, hujus synodi principibus indulgentiam dandam esse intendebat, si non resipuissent, si humillime non postulassent veniam sibi dari, adimpletis omnibus conditionibus quas sanctus pontifex praescripsit Anatolio, Juvenali, Thalassio caeterisque qui Dioscoro, Eutycheti, communicaverant, in Flavianum Eusebium Dorylaeensem et in alios orthodoxos facta conspiratione? Non erat ergo necesse ut, in irritum missis latrocinalibus gestis, exciperet Domni depositionem, cum huic jam caeterisque Eutychianae factionis principibus nullum amplius jus conveniret perseverandi in episcopatu, quem ex sola S. Leonis indulgentia retinere in posterum potuissent, si poenitentiam egissent. Hinc maxime attendendam esse arbitror Quesnelli fallaciam, qui, de latrocinalibus Actis et de epistola sancti Leonis ad Theodosium Augustum scripta disserens, qua petebat ut juberet omnia in eo statu restitui in quo erant ante infelicem illam synodum, sibi blanditur sanctum pontificem ita lapsis indulgendum esse credidisse, ut prorsus inultae remanerent culpae eorum qui omnes Orientis Ecclesias scandalis, caedibus, inimicitiis et", + "candidate_score": 0.626599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_693", + "psc_text": "Eusebio Dorylaei facultate Dioscorum accusandi, hunc, et laesae fidei, et sacrilegi homicidii reum ob necem Flaviano illatam postulabat. Et, lecto accusationis libello Marciano imperatori oblato, Dioscorus objecta diluere nitebatur, dicendo Flavianum legitime condemnatum in synodo imperatoris Theodosii auctoritate congregata. Sed quid in latrocinalibus Actis contineretur ex horum lectione sciscitatum est. Quare cum in iisdem Actis legendis ventum esset ad Theodosii constitutionem, qua cautum fuerat ne Theodoritus praecedenti Ephesino latrocinio interesset, judices petierunt Theodoritum in concilium introduci. De cujus causa hic disserere praetermittimus, cum in subsequentibus Quesnellianam refellere debeamus dissertationem. Interim jam episcopi qui pro Dioscori et Eutychetis partibus decertaverant confessi sunt timore se militum compulsos orthodoxos deposuisse episcopos, et conscientiae stimulis acti exclamaverunt: Omnes peccavimus, omnes veniam postulamus. Et continuata lectione Actorum 463 pseudosynodi, Dioscorus accusatus est, quod epistolam dogmaticam S. Leonis tamquam fidei regulam ad synodum transmissam, legi vetuisset. Ut autem plenius innotesceret vis S. Flaviano et orthodoxis episcopis", + "candidate_score": 0.624289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.624017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_106", + "psc_text": "ac proinde discimus non eam fuisse ad ea usque tempora consuetudinem Orientalium, ut ad unicum ex episcopis appellarent, sed eos omnes qui judicii a quo provocabatur participes non fuerant; nec ad solum Pontificis Romani concilium, quod totius Occidentis erat, sed et ad synodum aliorum patriarcharum, qui in causa suspecti non erant. Et revera eodem tempore quo scribebat Eutyches ad S. Leonem se eum appellasse, scripsit etiam ad Dioscorum Alexandrinum, ut oecumenicum concilium convocaret, quo Flaviani judicium discuteretur, ut docet nos Liberatus, cap. 12, ubi tamen corrigendus, cum ait de ejusmodi concilio Eutychen non cogitasse nisi absoluto conventu Constantinopolitano, in quo synodi Flaviani Acta relecta sunt; infra enim ostendemus ex hujus conventus Actis, jam tunc indictum fuisse Ephesinum concilium. » At aedificium supra mendacium struere, idem esse ac fallere, et temerariam fabulam pro vera historia vendere, quis non intelligit? Consuetudinem Orientalium fuisse affirmat, non ad unum ex episcopis appellare, sed ad", + "candidate_score": 0.623635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_26_28", + "bdc_text": "aprilis anno 1550 . Pro libro misso gratias ago . Ch [ristophorus ] M [ontius ] .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_634", + "psc_text": "in Antiochenas provincias fuerant in fidei praesidium atque munimen religiose exsecutioni demandata. Quid? Anatolius, cujus fides suspecta fuerat, legatis pontificiis praesentibus Constantinopolitano potuisset praeesse conventui? Figmentum est; illudque refellimus in nostra dissertatione de Photio Tyrio, ad quam nos lectores remittimus. 2. In postrema tandem suae epistolae parte S. pontifex a Paschasino rationem Paschalis festi servandam anno 455 sciscitatur; eo quod in annotatione Theophili invenerat sanctae memoriae Alexandrinum episcopum octavo kalendas Maii constituisse Pascha celebrandum esse: quod a regula ecclesiastica penitus invenimus alienum. Quoniam, subjicit, in nostris paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalendas Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Idcirco omnem errorem praecavere et ambiguitatem tollere volens, eidem mandat ut cum peritis quibusque diligentius requirat atque pertractet novam temporum supputationem, et coelestium orbium regulam atque cursum. Sed de hoc paschali cyclo, quem emendari S. Leo Magnus exoptavit, rerum ordine servato, verba faciemus de rebus gestis disserentes,", + "candidate_score": 0.618757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_7_9", + "bdc_text": "De nullo belli apparatu hic constat . Saxonia adhuc constanter evangelicę veritatis professionem conservare dicitur , illincque rumores Francfordiam al. . . sunt Brunswicenses ipsum ducem Henricum armis ita cinxisse , ut vix effugium ullum consecuturus credatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_509", + "psc_text": "fabulationibus verba vendere, rogabo Launoium potissimum an umquam Gelasii epistolam de qua agimus lustraverit? Jam lustrasse credendum est, cum de fraude Bellarminum arguat, quod has voces, canones appellare voluerint, suppresserit. Igitur debuit ei innotescere praedictam epistolam hunc titulum perferre: Acacium solius apostolicae sedis judicio jure damnatum Gelasius ostendit. Non potuit ignorare quemadmodum in epistolae corpore agens pontifex de Sabellii damnatione, et de profligata in Nicaena synodo Ariana haeresi, atque de aliis et aliis synodis ob diversas occasiones tum habitis, nullum Christianum latere poterat, uniuscujusque synodi constitutum, quod universalis Ecclesiae probavit assensus, non aliquam magis exsequi sedem oportere, quam primam, quae unamquamque synodum sua auctoritate confirmat, et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus Domini voce praeceptum, Ecclesia nihilominus subsequente, et tenuit semper, et retinet. Narrat ergo hic quemadmodum apostolica sedes Domini praecepto illud principatum obtinuerit, et semper retineat, quae sua auctoritate unamquamque synodum habeat confirmare, et", + "candidate_score": 0.618532, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.708337, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1116", + "psc_text": "Eutropius enim eunuchus praepositus imperatoris, et habens consulis dignitatem, volens in quibusdam ad ecclesiam refugientibus vindicare, studuit ab imperatoribus legem poni jubentem ut nullus ad ecclesias confugeret, imo qui dudum refugerant, traherentur. Sed Dei secutum est repente judicium. Erat ergo proposita lex. Post paucos vero dies cum ipse Eutropius offendisset imperatorem, inter refugas erat apud ecclesiam. Episcopus vero, Eutropio sub altari jacente, nimioque percusso timore, residens super ambonem, ubi solebat prius consuete facere sermonem, homiliam increpatoriam fecit adversus eum. Unde plurimos magis offendebat, eo quod homini in infelicitate posito non solum miseratus non est, sed etiam nec objurgare desisteret. Igitur Eutropii, tunc consulatus dignitatem habentis, propter quaedam vitia caput imperator jussit auferri, et ex ordine consulum ejus nomen penitus abrogari ( An. Dom. 399). Quamobrem Theodori solummodo, qui cum eo consul fuit, nomen 355 ascriptum est. Pro diversis igitur causis multos saepius fiducialiter objurgabat, et plurimis erat odiosus. Unde Theophilus,", + "candidate_score": 0.708337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_751", + "psc_text": "episcopus. Cumque hoc ageretur, Lucius Alexandrinus a Georgio presbyter ordinatus, adiit imperatorem; et maledicens Athanasio, quasi temporibus episcopatus sui fuisset inscriptus [ ed. Niv. et Frob., accusatus], et plurima exsilia sub praecedentibus sustinuisset imperatoribus, essetque circa sacra per eum causa discordiae: supplicabat insuper ut alius in Alexandrina civitate ordinaretur episcopus. Verum imperator sciens quantae Athanasio inimicorum insidiae provenissent, derogationes hujusmodi non respexit; sed Lucium quidem cum multa interminatione tacere jussit; Probatianum vero ejusque sequaces eunuchos, auctores hujusmodi scelerum atque turbarum castigandos esse praecepit. Porro Athanasium, amicum sibi maximum factum, destinavit in Aegyptum; ut, sicut ei videretur, causas Ecclesiarum populosque disponeret. Fertur enim quia eum pro maxima virtute conversationis sapientiaeque laudaverit. Aiunt quidam, antequam sub Constantio imperatore Ariani tenerent Ecclesias, somnium vidisse Antonium monachum, quasi burdones altare sacrum calcibus evertissent, experrectumque dixisse: quoniam ab adulteris et permixtis hominibus Ecclesia calcaretur. Quae non fuisse mendacia posterior monstravit eventus. SOZOMEN., lib. VI, cap.", + "candidate_score": 0.706489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_821", + "psc_text": "Athanasius irrationabilem furorem populi metuens, atque timens ne malorum faciendorum ipse causa esse videretur, quatuor mensibus semetipsum in sepulcro patris abscondit. Cumque propter ejus absentiam, seditionem desiderio ipsius populus excitasset, agnoscens imperator propter hoc Alexandriam esse turbatam, litteris indicavit, ut Athanasius licenter teneret Ecclesias. Et haec fuit causa ut usque ad Athanasii mortem Alexandrina non turbaretur Ecclesia. Quia vero post ejus mortem rursus Ariani eas Ecclesias invaserunt, post pauca narrabo. SOCRATES, lib. IV, cap. 12. Edit. Christ. Vales. cap. 13, p. 225. CAPUT XXVIII. De concilio Tyanensi, ubi litterae Liberii et Occidentalium sunt receptae. Illo siquidem tempore celebrabatur concilium in Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam", + "candidate_score": 0.700518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_845", + "psc_text": "sanctus ait Basilius: Tuum est de pulmentariis cogitare, non dogmata divina decoquere. Post haec imperator ita dilexit virum, ut etiam optima praedia, quae illic habebat, pauperibus qui ab eo gubernabantur offerret: ex quibus leprosis praecipue necessaria ministrantur. Primum ergo Valentis impetum hoc modo magnus Basilius declinavit. Cum vero postea reversus illic fuisset, priorum oblitus, quoniam a seductoribus ejus voluntas obsidebatur, rursus eum movebat ut ad partes declinaret haereticas. Cui non persuadens, legem de ejus scribi praecepit exsilio, quam volens manus suae subscriptione roborare, nullum apicem complere praevaluit, calamus enim contritus est. Cumque secundus et tertius calamus hoc pertulisset, et adhuc legem impiam firmare contenderet, commota est ejus dextera, eamque subito tremor invasit. Tunc ejus animo terrore completo, ambabus manibus chartam rupit. Ostenditque provisor omnium Deus, quia et alios ipse permisit pati, et hunc ab insidiis liberavit; et per ea quae in isto contigere, signum propriae virtutis ostendens, et per alia", + "candidate_score": 0.699791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_457", + "psc_text": "THEODORETUS, lib. II, cap. 15, p. 90. Igitur imperator illos quidem mittit in exsilium. Generale vero concilium fieri cogitabat, quatenus omnes Orientales episcopos venientes ad Occidentem, si posset, concordes efficeret. Quod cum propter itineris spatia difficile videretur, duplicem tractavit synodum celebrari: ut in Arimino quidem Itali qui tunc aderant convenirent, Orientales autem in Nicomedia Bithyniae civitate. Hoc ergo imperatore tractante, effectus non evenit ut voluit. Neutrum enim concilium sibimet concordavit, sed utrumque divisum est. Nam neque Arimino convenientes alterutris inter se consonare potuerunt, et Orientales in Seleucia Isauriae congregati, aliud schisma sunt passi; quod suo loco narrabitur. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 131. 265 CAPUT XVII. Dialogus inter Liberium et Constantium gestus, et quomodo Liberius fuerit exsilio destinatus. Ego quidem Liberii per omnia famosissimi habitum pro veritate dialogum contra Constantium volo referre, quoniam a fidelibus illius temporis est conscriptus. Is enim post Julium Sylvestri", + "candidate_score": 0.699164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_778", + "psc_text": "non erat importunus. Qui cum initio regni de urbe Constantinopolitana per Thracias properaret ad Romam, tunc episcopi Hellesponti, Bithyniae, et quicunque consubstantialem Patrem ac Filium praedicabant, legatum miserunt Hypatianum, Heracleae Perinthi praesulem, quatenus dignaretur ad emendationem dogmatis interesse. Is cum adisset imperatorem, et episcoporum legationem intimasset, respondens Valentinianus, ait: Mihi quidem cum minimus de populo sim, fas non est talia perscrutari. Verum sacerdotes, quibus haec cura est, apud semetipsos congregentur ubi voluerint. Cum haec itaque respondisset princeps, in Lampsacum convenerunt episcopi. Cumque duos tractassent menses, novissime decreverunt ut ea quae Constantinopoli gesta fuerant, studio Eudoxii et Acacii, vacuarentur. Similiter autem ut vacaret etiam expositio fidei, quam velut Occidentalium episcoporum proferentes, quosdam subscribere in ea, sub ea promissione fecerunt: quia quod fuerat constitutum de dissimilis substantiae nomine, penitus abdicarent; quod etiam sunt mentiti. Similem vero esse Patri Filium per substantiam asserebant: dicentes necessariam 308 similis adjectionem propter significationem substantiarum [ Mss.,", + "candidate_score": 0.698761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_823", + "psc_text": "in Tarsum, convenientes in Antiochia Cariae, quasi 34 Asiani pontifices studium quidem concordiae ecclesiasticae collaudabant, consubstantialitatis vero nomen respuentes, fidem in Antiochia et Seleucia prolatam roborare nitebantur, 314 tanquam Luciani martyris existentem, et multorum sudoribus a progenitoribus suis approbatam. Verum imperator studio Eudoxii synodum in Cilicia celebrari prohibuit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 12, p. 652. CAPUT XXIX. De Eudoxio episcopo Ariano, et de persecutione Valentis propter Evagrium orthodoxum episcopum. Igitur imperator Valens festinans ad Antiochiam, de Constantinopoli digressus, venit in Nicomediam, et illic hujusmodi causa moratus est. Eudoxius enim Arianae religionis, mox post egressum imperatoris defunctus est consulatu Valentiniani et Valentis tertio ( An. Dom. 370), cum undecim annis sedem Constantinopolitanae tenuisset Ecclesiae. Quamobrem Ariani in locum ejus ordinaverunt Demophilum. Verum praedicatores consubstantialitatis opportunum judicantes invenisse se tempus, Evagrium quemdam suae fidei constituerunt episcopum. Quem ordinavit Eustathius, dudum Antiochenus episcopus, qui prius quidem a Joviano fuerat de exsilio revocatus; tunc", + "candidate_score": 0.698244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_340", + "psc_text": "deinde cur eum ad synodum suam non vocassent, canonibus quippe jubentibus extra Romanum nihil decerni pontificem; insuper quia latenter corrumperent fidem, et quia Tyri gesta per subreptionem fuerint et arte composita; et quia contra [ ms. Santheod., contraria] jus ex una parte confecerint monimenta gestorum, referens et falsitatem de Arsenio concinnatam. Epistolas ipsas ponere, propter fastidium longae lectionis omisi. Post paucum itaque tempus, Paulus a Thessalonica simulans se habere iter ad Corinthum, in Italiam venit, una cum Athanasio actus suos imperatori Constanti indicavit. SOCRATES, lib. II, edit. Christ. Vales. cap. 17, p. 94. CAPUT XX. De legatis orientalium episcoporum ad Constantem directis pro his quae gesta erant. Imperator autem fratri suo Constantio scripsit ut aliquos orientalium episcoporum satisfacturos de quorumdam damnatione dirigeret. Quapropter eliguntur tres, Narcissus Irenopolites [ ms. et ed. V., Hermipolita], Cilix episcopus, Theodorus Heracliae Thraciae, et Marcus Arethusae Syriacae. Qui venientes in Italiam, facta propria vindicabant, nitentes", + "candidate_score": 0.695466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_751", + "psc_text": "episcopus. Cumque hoc ageretur, Lucius Alexandrinus a Georgio presbyter ordinatus, adiit imperatorem; et maledicens Athanasio, quasi temporibus episcopatus sui fuisset inscriptus [ ed. Niv. et Frob., accusatus], et plurima exsilia sub praecedentibus sustinuisset imperatoribus, essetque circa sacra per eum causa discordiae: supplicabat insuper ut alius in Alexandrina civitate ordinaretur episcopus. Verum imperator sciens quantae Athanasio inimicorum insidiae provenissent, derogationes hujusmodi non respexit; sed Lucium quidem cum multa interminatione tacere jussit; Probatianum vero ejusque sequaces eunuchos, auctores hujusmodi scelerum atque turbarum castigandos esse praecepit. Porro Athanasium, amicum sibi maximum factum, destinavit in Aegyptum; ut, sicut ei videretur, causas Ecclesiarum populosque disponeret. Fertur enim quia eum pro maxima virtute conversationis sapientiaeque laudaverit. Aiunt quidam, antequam sub Constantio imperatore Ariani tenerent Ecclesias, somnium vidisse Antonium monachum, quasi burdones altare sacrum calcibus evertissent, experrectumque dixisse: quoniam ab adulteris et permixtis hominibus Ecclesia calcaretur. Quae non fuisse mendacia posterior monstravit eventus. SOZOMEN., lib. VI, cap.", + "candidate_score": 0.691902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_340", + "psc_text": "deinde cur eum ad synodum suam non vocassent, canonibus quippe jubentibus extra Romanum nihil decerni pontificem; insuper quia latenter corrumperent fidem, et quia Tyri gesta per subreptionem fuerint et arte composita; et quia contra [ ms. Santheod., contraria] jus ex una parte confecerint monimenta gestorum, referens et falsitatem de Arsenio concinnatam. Epistolas ipsas ponere, propter fastidium longae lectionis omisi. Post paucum itaque tempus, Paulus a Thessalonica simulans se habere iter ad Corinthum, in Italiam venit, una cum Athanasio actus suos imperatori Constanti indicavit. SOCRATES, lib. II, edit. Christ. Vales. cap. 17, p. 94. CAPUT XX. De legatis orientalium episcoporum ad Constantem directis pro his quae gesta erant. Imperator autem fratri suo Constantio scripsit ut aliquos orientalium episcoporum satisfacturos de quorumdam damnatione dirigeret. Quapropter eliguntur tres, Narcissus Irenopolites [ ms. et ed. V., Hermipolita], Cilix episcopus, Theodorus Heracliae Thraciae, et Marcus Arethusae Syriacae. Qui venientes in Italiam, facta propria vindicabant, nitentes", + "candidate_score": 0.689843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_759", + "psc_text": "animas; et meam electionem ostendisti tuae justitiae convenire. Cumque post paucos dies sanctus Ambrosius cum multa fiducia apud imperatorem quereretur quia male a judicibus agebatur, tunc imperator ait: Hanc, inquit, confidentiam tuam dudum novi; et aperte probans, non solum non restiti, sed etiam in electione ordinationis tuae socius fui. Festina itaque sanare, sicut divina lege praecipitur, animarum delicta nostrarum. Haec igitur imperator Mediolani et dixit, et fecit. Cognoscens autem quosdam in Asia et Phrygia de divinis dubitare dogmatibus, in Illyrico quidem praecepit synodum celebrari, et quae de illis decreta atque firmata sunt dubitantibus destinavit. Porro qui illic convenerant decreverunt fidem expositam in Nicaena urbe servandam. Scripsit autem et ipse, socium adhibens in suis litteris fratrem, quatenus in his quae placuerant duraretur. Nunc ergo etiam legem ipsam ponere necessarium est quae aperte et ejus pietatem praedicat, et Valentis tunc sinceritatem sine dubitatione demonstrat. THEODORETUS, lib. IV, cap. 6. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.685394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_587", + "psc_text": "immiserat. Cumque haec non laterent aures imperatoris, inter spem metumque constitutus, suspicionem celare volens (quia qui dudum integer fuerat Christianus, postea proditor est effectus), tonsus monachicam simulabat vitam; et latenter quidem exercebatur in philosophia; in manifesto autem sacros Christianorum legebat libros. Denique in ecclesia Nicomediae lector est constitutus; et sub hoc habitu furorem declinavit imperatoris. Haec equidem pro timore faciebat, nequaquam a spe recedens quam mente conceperat. Dicebatque plurimis amicorum suorum feliciora fore tempora quibus ipse rerum potiretur imperio. 283 Dum haec itaque contra eum sic agerentur, Gallus germanus ejus Caesar constitutus, venit ad Nicomediam visurus eum, dum pergeret ad Orientem. Post paululum vero perempto Gallo, repente Julianus quoque fit suspectus imperatori, qui etiam eum custodiri praecepit; et dum fuga lapsus fuisset, diversa loca circumeundo salvatus est. Vixque sero uxor imperatoris Eusebia celatum inveniens, supplicavit imperatori quatenus nihil mali pateretur: sed ut potius ad philosophandum mitteretur Athenas. SOCRATES, lib. III,", + "candidate_score": 0.684785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_340", + "psc_text": "deinde cur eum ad synodum suam non vocassent, canonibus quippe jubentibus extra Romanum nihil decerni pontificem; insuper quia latenter corrumperent fidem, et quia Tyri gesta per subreptionem fuerint et arte composita; et quia contra [ ms. Santheod., contraria] jus ex una parte confecerint monimenta gestorum, referens et falsitatem de Arsenio concinnatam. Epistolas ipsas ponere, propter fastidium longae lectionis omisi. Post paucum itaque tempus, Paulus a Thessalonica simulans se habere iter ad Corinthum, in Italiam venit, una cum Athanasio actus suos imperatori Constanti indicavit. SOCRATES, lib. II, edit. Christ. Vales. cap. 17, p. 94. CAPUT XX. De legatis orientalium episcoporum ad Constantem directis pro his quae gesta erant. Imperator autem fratri suo Constantio scripsit ut aliquos orientalium episcoporum satisfacturos de quorumdam damnatione dirigeret. Quapropter eliguntur tres, Narcissus Irenopolites [ ms. et ed. V., Hermipolita], Cilix episcopus, Theodorus Heracliae Thraciae, et Marcus Arethusae Syriacae. Qui venientes in Italiam, facta propria vindicabant, nitentes", + "candidate_score": 0.669847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_485", + "psc_text": "divinae Scripturae religionem tuam poterunt edocere. THEODORETUS, lib. II, cap. 18 et 19, p. 97. Haec itaque synodus scripsit, et per episcopos destinavit. Ursacius autem et Valens eorum praevenientes adventum, derogaverunt concilio: ostendentes imperatori expositionem fidei quam portabant. Imperator Ariano dogmati favens, indignatur adversus synodum, et Ursacium ac Valentem potius honoravit. Quamobrem qui a concilio fuerant destinati tardaverunt, non valentes impetrare responsum. Sero tamen ad synodum Constantius per praesentes episcopos hujusmodi scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXII. Epistola Constantii ad Ariminense concilium. Constantius victor ac triumphator Augustus universis episcopis Arimino congregatis salutem. Semper equidem et prae omnibus cogitare nos de sacra et adoranda lege, non ignorat vestra benignitas. Nunc autem viginti quos vestra sapientia destinavit episcopos, legationis suae causa, interim videre nequivimus, cum sit nobis necessarium circa barbaros iter, et, sicut nostis, deceat animo puro ab omni cogitatione utilitatem divinae", + "candidate_score": 0.664503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_821", + "psc_text": "Athanasius irrationabilem furorem populi metuens, atque timens ne malorum faciendorum ipse causa esse videretur, quatuor mensibus semetipsum in sepulcro patris abscondit. Cumque propter ejus absentiam, seditionem desiderio ipsius populus excitasset, agnoscens imperator propter hoc Alexandriam esse turbatam, litteris indicavit, ut Athanasius licenter teneret Ecclesias. Et haec fuit causa ut usque ad Athanasii mortem Alexandrina non turbaretur Ecclesia. Quia vero post ejus mortem rursus Ariani eas Ecclesias invaserunt, post pauca narrabo. SOCRATES, lib. IV, cap. 12. Edit. Christ. Vales. cap. 13, p. 225. CAPUT XXVIII. De concilio Tyanensi, ubi litterae Liberii et Occidentalium sunt receptae. Illo siquidem tempore celebrabatur concilium in Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam", + "candidate_score": 0.656689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_904", + "psc_text": "magnum philosophiae culmen evectus est. Hoc tempore Epiphanius, qui postea Cypri fuit episcopus, inter eremitas maximus habebatur. Fuit etiam in Carris Protogenes episcopus post Vitum, qui, ut ferunt, sibi professus est in Domini Epiphania revelatum: quia vidisset imperatorem Constantinum, quemadmodum ei Deus futura monstraret, et juberet ut quod ei diceret, obediret. Apud hunc [ Ed., hos] itaque tanta abstinentia vigebat, ut propter multa jejunia dentes ejus vermibus ebullirent [ ms. Lyr., caderent et evellerentur]. Alios vero quosdam usque ad octoginta annos panem ferunt penitus non gustasse: Heliodorum plurimas insomnes duxisse noctes; jejunioque septenos continuasse dies. Multi quoque apud Palaestinam et Syriam, atque Persas, fuere monachorum, quorum si vel nomina conscribere quispiam voluerit, multos libros implebit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 28. p. 677. CAPUT II. Quod Ariani Constantinopoli comprehendentes orthodoxos, multos in navi concremaverint. Eo siquidem tempore in Constantinopolitana urbe comprehendentes Ariani quosdam religionis piae presbyteros, eosque mittentes in navem inermem,", + "candidate_score": 0.649897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_245", + "psc_text": "concilii veritas ad poenitentiam reservabat, non solum receperunt eos, et apud se reservaverunt, sed etiam malis eorum voluntatibus communicare decreverunt. Quapropter hoc circa istos ingratos decrevi peragere, ut abrepti procul deportarentur exsilio. Nunc itaque vestrum est ad Deum illa fide respicere, qua semper et fieri convenit, et esse decet, et agere. Episcopos enim purificatos, et orthodoxos, atque clementes nos gaudemus habere. Si quis autem ad memoriam illorum pestilentium, aut ad laudem improvide praesumit forsitan excitari, repente in sua praesumptione ministri Dei, hoc est meo opere comprimetur. Dominus vos custodiat, fratres charissimi. THEODORETUS, lib. I, cap. 18 et 19, p. 49. CAPUT XXIII. Quod rursus Eusebius apud Constantinum impetrata venia pro Arianis egerit. Tunc igitur isti et damnati, et e civitatibus sunt expulsi. Et in Nicomedia quidem Amphion [ ed., Appion] episcopus ordinatus est, in Nicaea autem Chrestus. Sed rursus consuetas machinationes exercentes, et imperatoris clementiam accessibilem suis fallaciis invenientes, restituti", + "candidate_score": 0.648994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_823", + "psc_text": "in Tarsum, convenientes in Antiochia Cariae, quasi 34 Asiani pontifices studium quidem concordiae ecclesiasticae collaudabant, consubstantialitatis vero nomen respuentes, fidem in Antiochia et Seleucia prolatam roborare nitebantur, 314 tanquam Luciani martyris existentem, et multorum sudoribus a progenitoribus suis approbatam. Verum imperator studio Eudoxii synodum in Cilicia celebrari prohibuit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 12, p. 652. CAPUT XXIX. De Eudoxio episcopo Ariano, et de persecutione Valentis propter Evagrium orthodoxum episcopum. Igitur imperator Valens festinans ad Antiochiam, de Constantinopoli digressus, venit in Nicomediam, et illic hujusmodi causa moratus est. Eudoxius enim Arianae religionis, mox post egressum imperatoris defunctus est consulatu Valentiniani et Valentis tertio ( An. Dom. 370), cum undecim annis sedem Constantinopolitanae tenuisset Ecclesiae. Quamobrem Ariani in locum ejus ordinaverunt Demophilum. Verum praedicatores consubstantialitatis opportunum judicantes invenisse se tempus, Evagrium quemdam suae fidei constituerunt episcopum. Quem ordinavit Eustathius, dudum Antiochenus episcopus, qui prius quidem a Joviano fuerat de exsilio revocatus; tunc", + "candidate_score": 0.648476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_824", + "psc_text": "Valentis tertio ( An. Dom. 370), cum undecim annis sedem Constantinopolitanae tenuisset Ecclesiae. Quamobrem Ariani in locum ejus ordinaverunt Demophilum. Verum praedicatores consubstantialitatis opportunum judicantes invenisse se tempus, Evagrium quemdam suae fidei constituerunt episcopum. Quem ordinavit Eustathius, dudum Antiochenus episcopus, qui prius quidem a Joviano fuerat de exsilio revocatus; tunc autem aderat in urbe Constantinopoli latenter degens, ut consubstantialitatis praedicatores sua praesentia roboraret. SOCRATES, lib. IV, c. 13. Edit. Christ. Vales. c. 14, p. 225. Hoc facto ex alio rursus initio persecutionem Ariani movebant. Haec gesta dum pervenissent ad principem, metuens ne seditione civitas turbaretur, militarem manum a Nicomedia Constantinopolim destinavit: praecipiens ut teneretur et ordinator et ordinatus, et alter alibi mitteretur in exsilium. Eustathius igitur in Bisam Thraciae civitatem mittitur, Evagrius in locum alium destinatur. His ita gestis, Ariani amplius efferati, vexabant vehementer orthodoxos, caedentes, contumeliis affligentes, carceribus recludentes, pecuniisque saepe damnificantes, et omnia contra eos facientes importabiliter. Quae", + "candidate_score": 0.648392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_457", + "psc_text": "THEODORETUS, lib. II, cap. 15, p. 90. Igitur imperator illos quidem mittit in exsilium. Generale vero concilium fieri cogitabat, quatenus omnes Orientales episcopos venientes ad Occidentem, si posset, concordes efficeret. Quod cum propter itineris spatia difficile videretur, duplicem tractavit synodum celebrari: ut in Arimino quidem Itali qui tunc aderant convenirent, Orientales autem in Nicomedia Bithyniae civitate. Hoc ergo imperatore tractante, effectus non evenit ut voluit. Neutrum enim concilium sibimet concordavit, sed utrumque divisum est. Nam neque Arimino convenientes alterutris inter se consonare potuerunt, et Orientales in Seleucia Isauriae congregati, aliud schisma sunt passi; quod suo loco narrabitur. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 131. 265 CAPUT XVII. Dialogus inter Liberium et Constantium gestus, et quomodo Liberius fuerit exsilio destinatus. Ego quidem Liberii per omnia famosissimi habitum pro veritate dialogum contra Constantium volo referre, quoniam a fidelibus illius temporis est conscriptus. Is enim post Julium Sylvestri", + "candidate_score": 0.637064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_631", + "psc_text": "episcopi, imperatoris jussione ab exsilio revocantur. Utrique enim ultra Thebaidis terminos ab exsilio remeantes, tractabant quemadmodum corruptam Ecclesiae regulam repararent. Placuit igitur ut Lucifer quidem ad Antiochiam Syriae perveniret, Eusebius Alexandriam; ut una cum Athanasio, facto consilio, Ecclesiae dogmata repararent. Lucifer tamen misit in locum suum diaconem, per quem professus est ratum se habiturum quod esset, concilio ordinante, constitutum. Ipse autem veniens Antiochiam, fluctuantem invenit Ecclesiam; erat enim inter se turba divisa, et non tantum haeresis Ariana, quae erat sub Euzoio, dividebat Ecclesiam; sed etiam Meletii sequaces, studium habentes circa suum praesulem, a suis consortibus recesserunt. Tunc ergo Lucifer ordinans eis Paulinum episcopum, rursus abscessit. Eusebius autem veniens Alexandriam, cum Athanasio concilium celebravit. SOCRATES, lib. III, cap. 4 et 5. Edit. Christ. Vales. cap. 5 et 6, p. 173. CAPUT XX. De concilio apud Alexandriam cum Athanasio celebrato. Conveneruntque ex diversis civitatibus episcopi, et de maximis necessariisque rebus habuere tractatum.", + "candidate_score": 0.627485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_469", + "psc_text": "illae imperatori dixerunt: Qua gratia flexus, praecepit illum inter omnes egregium revocari, et utrumque Ecclesiam gubernare communiter. His ergo litteris in circensi spectaculo relectis, populus clamabat justam principis esse sententiam, ut sicut dupliciter coloribus divisi sunt spectatores, sic oporteret alterum his, alterum aliis praesidere. Cum ergo primitus principis litteris sic favissent, postea commoti, communi voce clamaverunt: Unus Deus, unus Christus, unus episcopus. Ipsas enim voces et ego ponere justum judicavi. Post has vero Christo amabilis populi pias et justitia exornatas voces, sanctissimus quidem Liberius est reversus. Felix autem recedens habitavit aliam civitatem. THEODORETUS, lib. II, cap. 17, Edit. Christ. CAPUT XIX. Quomodo Eudoxius Antiochenum usurpaverit episcopatum. Ea tempestate Leontio moriente, qui haereticum Aetium diaconum ordinaverat, Eudoxius Germaniciae episcopus, quae est civitas Syriae, cum esset tunc Romae praesens, finxit sibi causam necessitatis incumbere, et imperatori callide locutus, quasi civitas Germanicianorum ejus providentia atque custodia indigeret, petiit ut remearet ad propria. Quem", + "candidate_score": 0.624314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_7_9", + "bdc_text": "De nullo belli apparatu hic constat . Saxonia adhuc constanter evangelicę veritatis professionem conservare dicitur , illincque rumores Francfordiam al. . . sunt Brunswicenses ipsum ducem Henricum armis ita cinxisse , ut vix effugium ullum consecuturus credatur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_339", + "psc_text": "16, p. 92. CAPUT XIX. Denuo de calumniis contra Athanasium. Interea contra Athanasium alia machinatio fabricata est. Ecclesiae namque Alexandrinorum, Augustorum pater eroganda pauperibus frumenta donaverat; quae dixerunt Athanasium vendere, et suis utilitatibus applicare. Quod imperator credens, eum jussit occidi. Hoc sentiens Athanasius, latenter effugit. Tunc igitur Julius Romanae urbis episcopus cognoscens Arianorum insidias adversus Athanasium machinatas, postquam Eusebii litteras susceperat, evocavit Athanasium, cum audisset locum ubi erat absconsus. Inter haec suscepit etiam litteras Aegyptiorum episcoporum, asserentium falsa esse quae contra Athanasium dicebantur. Quo facto Julius rescripsit eis qui fuerant in Antiochia congregati, culpans 249 eos primum de injuriis litterarum, deinde cur eum ad synodum suam non vocassent, canonibus quippe jubentibus extra Romanum nihil decerni pontificem; insuper quia latenter corrumperent fidem, et quia Tyri gesta per subreptionem fuerint et arte composita; et quia contra [ ms. Santheod., contraria] jus ex una parte confecerint monimenta gestorum, referens et falsitatem de Arsenio", + "candidate_score": 0.622366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_5", + "bdc_text": "Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_423", + "psc_text": "Illyricum castrametatus est, cogebat eum publica necessitas, et maxime Britannionis, qui per milites Augustus fuerat appellatus. Cumque venisset in Sirmium, mutuo foederibus habitis Britannionem vidit. Actumque est ut milites qui eum constituerant transirent ad favorem Constantii. Quo facto, solum Constantium imperatorem Augustum voce emissa clamaverunt ( an. Dom. 354). Cumque de Britannione nulla memoria fieret, ille repente sentiens se traditum, ad pedes se prostravit imperatoris. Porro Constantius auferens ejus coronam simul et purpuram, clementer ei locutus est, monens ut sub schemate privato quiesceret; quod utique ejus aetati potius conveniret, quam habere nomen sollicitudinibus onustatum; jussitque ei sumptus uberrimos ex publicis functionibus exhiberi. Cumque in Prusa Bithyniae Britannio moraretur, Constantius scripsit ei, dicens quia multorum bonorum ei causa fuisset, quem a tantis cogitationibus et malis ipsi provenientibus liberasset; nec se bene fecisse, quia quae sibi praestare debuerat, illi potius impendisset. SOCRATES, lib. II, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p.", + "candidate_score": 0.622012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_7_9", + "bdc_text": "De nullo belli apparatu hic constat . Saxonia adhuc constanter evangelicę veritatis professionem conservare dicitur , illincque rumores Francfordiam al. . . sunt Brunswicenses ipsum ducem Henricum armis ita cinxisse , ut vix effugium ullum consecuturus credatur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_815", + "psc_text": "ineptae suspicionis abjicientes, non solum sermone eam, sed etiam scriptura currente professi sunt. Cujus exemplar his litteris subdere necessarium judicavimus; ne ullam occasionem haereticis ad exercendas insidias denuo relinquamus: quibus iterum flammas propriae malitiae commoventes, incendia discordiarum consuete resuscitent. Haec insuper sunt professi charissimi fratres nostri Eustathius, Sylvanus, atque Theophilus vestram charitatem semper hanc fidem habuisse, et hanc usque ad terminum custodire, id est in Nicaena urbe a trecentis decem et octo episcopis orthodoxis approbatam, quae perfectam continet veritatem et os totius haereticae multitudinis [ Ms. Lyr., pravitatis] obstruit atque dissolvit. Non enim spontaneo motu, sed nutu divino tantorum episcoporum numerus aggregatus est contra vesaniam Arii, quanto numero beatus Abraham 313 tanta millia fide destruxit. Quae fides, dum in substantia et nomine consubstantialitatis continetur, velut quoddam munitissimum et inexpugnabile castrum, omnia jacula et molitiones Arianae incredulitatis decenter evitat. Cum igitur omnes Occidentales episcopi Arimino congregati, quando eos Arianorum collegit vesania,", + "candidate_score": 0.619242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_9", + "bdc_text": "sunt Brunswicenses ipsum ducem Henricum armis ita cinxisse , ut vix effugium ullum consecuturus credatur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1231", + "psc_text": "latenter injecit, ita ut putarent sibimet Romanos insistere. Turbatique nec habentes quo fugerent, in fluvium Euphratem semetipsos armati projiciebant: ubi plus centum millia virorum necata atque consumpta sunt. His ita provenientibus, Nisibin obsidentes cum audirent Persarum regem plurimos elephantos adducere, perterriti cuncta quidem obsessionis machinamenta concremaverunt, et ad propria loca reversi sunt. Quae vero congressiones postea provenerunt, et quomodo Areobindas alter Romanorum magister militum fortissimum Persarum monomachum interemit; aut quomodo Ardaburius septem fortissimos Persarum duces insidiis captos occidit; vel quomodo Byatianus alter dux Romanorum reliquos Saracenos exstinxit, praetereundum est, ne videar multum a proposita relatione digressus. SOCRATES, lib. VII, cap. 18, p. 355. Quae tunc igitur gerebantur velociter imperatori Theodosio nuntiata sunt. Quomodo autem haec cito cognosceret, indicare non piget. Invenit quemdam virum animi corporisque habitu fortissimum, nomine Palladium, qui tanta velocitate veredos agebat, ut tribus diebus perveniret ad terminos Romanorum atque Persarum, et rursus totidem remearet ad Constantinopolim civitatem.", + "candidate_score": 0.585414, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas", + "max_score": 0.706505, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_112", + "psc_text": "Nec mirum esse si Lucas hanc rem tacuerit, cum et alia multa quae 410 Paulus sustinuisse se replicat, historiographi licentia praetermiserit: et non statim esse contrarium, si quod alius ob causam dignum putavit relatu, alius inter caetera dereliquit. Denique primum episcopum Antiochenae Ecclesiae Petrum fuisse accepimus, et Romam exinde translatum, quod Lucas penitus omisit. Ad extremum si propter Porphyrii blasphemiam, alius nobis fingendus est Cephas, ne Petrus putetur errasse, infinita de Scripturis erunt radenda divinis, quae ille, quia non intelligit, criminatur. Sed et adversum Porphyrium, in alio, si Christus jusserit, opere pugnabimus: nunc reliqua prosequamur. (Vers. 14.) Sed cum vidissem quod non recto pede incedunt ad veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus. Sicut hi qui sanis gressibus claudicare se simulant, non vitium habent in pedibus, sed est aliqua causa cur claudicent, ita et Petrus sciens circumcisionem et praeputium nihil esse, sed observationem mandatorum Dei, edebat quidem ante cum gentibus, sed", + "candidate_score": 0.706505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_112", + "psc_text": "Nec mirum esse si Lucas hanc rem tacuerit, cum et alia multa quae 410 Paulus sustinuisse se replicat, historiographi licentia praetermiserit: et non statim esse contrarium, si quod alius ob causam dignum putavit relatu, alius inter caetera dereliquit. Denique primum episcopum Antiochenae Ecclesiae Petrum fuisse accepimus, et Romam exinde translatum, quod Lucas penitus omisit. Ad extremum si propter Porphyrii blasphemiam, alius nobis fingendus est Cephas, ne Petrus putetur errasse, infinita de Scripturis erunt radenda divinis, quae ille, quia non intelligit, criminatur. Sed et adversum Porphyrium, in alio, si Christus jusserit, opere pugnabimus: nunc reliqua prosequamur. (Vers. 14.) Sed cum vidissem quod non recto pede incedunt ad veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus. Sicut hi qui sanis gressibus claudicare se simulant, non vitium habent in pedibus, sed est aliqua causa cur claudicent, ita et Petrus sciens circumcisionem et praeputium nihil esse, sed observationem mandatorum Dei, edebat quidem ante cum gentibus, sed", + "candidate_score": 0.652694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_18", + "psc_text": "temperans, interdum plene, interdum abusive accipiantur. (Vers. 3.) Gratia vobis, et pax a Deo Patre, et Domino nostro Jesu Christo. Non ut in caeteris Epistolis, Dei Patris et Domini nostri Jesu Christi gratiam ponit, et pacem, per quas absque operum merito, et peccata nobis concessa sunt pristina, et pax indulta post veniam: sed prudenter jam causam agit adversum eos qui fuerant a Lege praeventi, et putabant se posse ex operibus justificari, ut scirent se salvos gratia, in eo perseverare debere quod coeperant. (Vers. 4.) Qui dedit semetipsum pro peccatis nostris, ut eriperet nos de praesenti saeculo malo, secundum voluntatem Dei et Patris nostri, cui est gloria in saecula saeculorum. Amen. Neque Filius se dedit pro peccatis nostris absque voluntate Patris, neque Pater tradidit Filium sine Filii voluntate; sed haec est voluntas Filii, voluntatem Patris implere ut ipse loquitur in psalmo: Ut facerem voluntatem tuam, Deus meus, volui (Psal. XXXIX, 9)", + "candidate_score": 0.647854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed hec a vestratibus mercatoribus eadem fide et authoritate , qua nos , accipies . Ex Anglia nihildum certi de pace constituta accepimus ; tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_204", + "psc_text": "Timotheum: Unus enim Deus, unus et mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Postquam ob nostram salutem de Virginis utero dignatus est nasci mediator Dei et hominum homo Christus Jesus, sequester est dictus. Antequam vero humanum corpus assumeret, et esset apud Patrem in principio Deus Verbum, ad omnes sanctos ad quos factus est sermo Dei, Enoch videlicet, Noe, Abraham, Isaac, et Jacob, et postea Moysen et cunctos Prophetas, quos Scriptura commemorat, sine additamento hominis, quem necdum assumpserat, mediator tantummodo nuncupatur. Quod autem ait: Lex ordinata per angelos, hoc vult intelligi, quod in omni veteri Testamento, ubi angelus primum visus refertur, et postea quasi Deus loquens inducitur: Angelus quidem vere ex ministris pluribus quicumque sit visus, sed in illo mediator loquatur qui dicat: Ego sum Deus Abraham, Deus Isaac, et Deus Jacob (Exod. III, 6) . Nec mirum si Deus loquatur in angelis, cum etiam per", + "candidate_score": 0.64369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_7_9", + "bdc_text": "De nullo belli apparatu hic constat . Saxonia adhuc constanter evangelicę veritatis professionem conservare dicitur , illincque rumores Francfordiam al. . . sunt Brunswicenses ipsum ducem Henricum armis ita cinxisse , ut vix effugium ullum consecuturus credatur .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_74", + "psc_text": "Evangelio, esse apostolum fratrem Joannis: quem constat post Stephanum juxta fidem Actuum apostolorum sanguinem fudisse pro Christo (Actor. XII). Hic autem Jacobus episcopus Jerosolymorum primus fuit, cognomento Justus: vir tantae sanctitatis et rumoris in populo, ut fimbriam vestimenti ejus certatim 397 cuperent attingere. Qui et ipse postea de templo a Judaeis praecipitatus, successorem habuit Simonem, quem et ipsum tradunt pro Domino crucifixum. Negat se itaque praeter hos quemquam apostolorum convenisse, ne occulta contradictio nasceretur: etiamsi a Petro non es doctus, alios habuisti apostolos praeceptores. Non vidit autem eos: non quod contemptui duceret, sed quod illi ad Evangelium praedicandum toto fuerant orbe dispersi. (Vers. 20.) Quae autem scribo vobis: ecce coram Deo, quia non mentior. Sive simpliciter accipiendum, ut sit: Quae scribo vobis, vera sunt, et Deo teste confirmo, quia nulla arte verborum, nullo sunt fucata mendacio. Sive altius, ut legatur: Quae scribo vobis, coram Deo sunt, id est, Dei digna", + "candidate_score": 0.630458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_20", + "bdc_text": "nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_183", + "psc_text": "non. Si maledictos dixerit, id habebit in Evangelio, quod nos habemus in Lege. Si maledictos negaverit, frustra ergo Evangelii praecepta sint posita, et absque mercede erunt hi qui illa compleverint. Solvitur itaque utrumque hoc modo: quomodo Christus Jesus ex maledicto nos Legis liberavit, factus pro nobis maledictum: ita de maledicto quoque Evangelii quod statutum est super eos qui ejus praecepta non fecerint, eruit nos, factus pro nobis ipse maledictum, sciens talenti quoque minimam non dimittere portionem, et novissimum exigere quadrantem (Matth. V, et Marc XII). (Vers. 14.) Quia scriptum est: Maledictus omnis qui pendet in ligno: ut in gentibus benedictio Abrahae fieret in Christo Jesu, ut pollicitationem 435 spiritus accipiamus per fidem. Antequam de sensu et verbis Apostoli disputemus, justum videtur Deuteronomii testimonium, de quo et apostolus haec sumpsit (Deut. XXI, 22, 23), paucis replicare, et componere illud caeteris editionibus. Septuaginta ergo interpretes ita hunc locum transtulere: Si autem fuerit", + "candidate_score": 0.613289, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.702417, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14_16", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.702417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.697869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15_17", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis . Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_652", + "psc_text": "THEODOSIO imperatori LEO episcopus. Antea et ab initio in iis quae factae sunt synodis tantam nos accepimus fiduciam a sanctissimo Petro et principe apostolorum, ut potestatem habeamus et veritatis vindicandae pro nostra pace, et nemini ipsam liceat, cum munita adeo sit, concutere, dum sine mora laesio removetur. Quoniam igitur concilium episcoporum quod in Ephesina civitate propter Flavianum fieri jussistis, et ipsam laedit fidem, et omnes sauciat Ecclesias . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui", + "candidate_score": 0.690788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_654", + "psc_text": "enim rem valde impiam fideique repugnantem ii testes de visu, qui per nos missi sunt, nobis significarunt. Unde, serenissime imperator, a vestra pia conscientia periculum causa fidei avertere dignare, neque humana praesumptio Christi Evangelio vim inferat. Haec ego, o christianissime et venerabilis imperator, cum iis qui mecum sunt episcopis, sincero affectu cupiens vos ante omnia placere Deo, ad quem ab universa Ecclesia unanimiter pro vestro imperio preces funduntur, ut facias, consilium do, ne forte poenas persolvamus ante tribunal Christi, si hujuscemodi rem silentio involvamus. Obsecro igitur coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae per ea quae male acta sunt laeditur, quaeque vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante", + "candidate_score": 0.687371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.673611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1642", + "psc_text": "colloquia sentiamus quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Datum XV kalend. Septemb., Magno et Apollonio consulibus. EPISTOLA CLXXII. AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ECCLESIAE ALEXANDRINAE. SYNOPSIS. Ad concordiam in Ecclesia Alexandrina servandam augendamque invitat; et ut qui ab haereticis seducti sunt, ad poenitentiae remedium provocentur. LEO episcopus presbyteris et diaconibus Ecclesiae Alexandrinae, dilectissimis filiis in Domino salutem. Gaudeo exsultanter in Domino de piissimo quem inter vos habetis affectu; dum sicut scripta vestra manifestant, et pastor gregem, et grex ostenditur amare pastorem. Solliciti ergo in invicem, sicut Apostolus ait, servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) , properate ad fructum verae pervenire patientiae. Quid enim dignius aut velle potestis aut agere, quam ut, auxiliante Dei gratia, gloriosissimi principis fide ad profectum solidissimae pacis utamini, remota procul ea bestia quae vineam plantationis Dominicae, sicut psalmus propheticus canit (Ps.", + "candidate_score": 0.672503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_652", + "psc_text": "THEODOSIO imperatori LEO episcopus. Antea et ab initio in iis quae factae sunt synodis tantam nos accepimus fiduciam a sanctissimo Petro et principe apostolorum, ut potestatem habeamus et veritatis vindicandae pro nostra pace, et nemini ipsam liceat, cum munita adeo sit, concutere, dum sine mora laesio removetur. Quoniam igitur concilium episcoporum quod in Ephesina civitate propter Flavianum fieri jussistis, et ipsam laedit fidem, et omnes sauciat Ecclesias . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui", + "candidate_score": 0.668655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_748", + "psc_text": "Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat: unde nihil mirum si epistolae 69, 70 et 71 quibus hac de ordinatione respondet, datae fuerint mense Julio anni 450. Interim hoc fragmentum excerptum ex Anatolii epistola, quae statim post ejus ordinationem ante finem anni 449 exarata fuit, cum certa dies ac mensis lateat, praemittendum censuimus epistolae Leonis ad Theodosium, quae die 25 Decembris signatur. EPISTOLA LIII, seu EPISTOLAE ANATOLII CONSTANTINOPOLITANI EPISCOPI AD S. LEONEM FRAGMENTUM. De ordinatione sua. 954 Ex epistola ANATOLII Constantinopolitani ad LEONEM Romanum. Etenim piissimus et Christi amans noster imperator Theodosius, qui cuncta in secundis post res ad Deum pertinentes ponit, cum sanctissima Constantinopolitana Ecclesia pastore", + "candidate_score": 0.662183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_823", + "psc_text": "patientiam, tranquillitatem et bona totius sanctitatis ac perfectionis elegit, et per beatissimum apostolum Petrum, quem vita et conversatione vestra nobis divino munere redditum credimus, ut quidquid Arelatensis Ecclesia, sicut superius indicavimus, vel ab antiquitate suscepit, vel postea auctoritate sedis apostolicae vindicavit, id omne ad suum pontificium revocare ejusdem Ecclesiae sacerdotem beatitudinis vestrae auctoritas in perpetuum mansura praecipiat. Ipsi autem vel officiorum causa, vel hujus legationis obtentu, sanctimoniae vestrae nos praesentassemus aspectibus, nisi alios infirmitas, alios anni praesentis penuria ab hac votorum nostrorum cupiditate revocasset. Sed confidimus in Domino Jesu Christo, qui precibus et desideriis nostris effectum promptissimae pietatis vestrae praestitit, quod qui nunc legationis officio fraudamur, gratiarum postea referendarum per nosmetipsos actione fungemur. 998 EPISTOLA LXVI. SANCTI LEONIS PAPAE AD PRAECEDENTES COMPROVINCIALIUM EPISCOPORUM METROPOLIS ARELATENSIS PRECES RESPONDENTIS. SYNOPSIS. Sententiam suam S. Leo interponit super antiqua controversia inter Arelatensem et Viennensem Ecclesias, et cuique suos limites assignat. Dilectissimis fratribus, CONSTANTINO, ARMENTARIO,", + "candidate_score": 0.662018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_732", + "psc_text": "qui apud nos sunt exarchum, sanctitati vestrae suggessi: quandoquidem ne ad vos 952 contenderem, regiarum litterarum vincula retinuerunt, quemadmodum et alios. Et sanctitatem vestram oro ut et paterno affectu illos videat, et sinceras aures vestras illis benignas praebeat, et calumniis vexatam ac sine causa impugnatam senectutem meam studio et providentia vestra dignetur, tum ante omnia fidei insidiis appetitae quam maximam potest curam gerat, paternamque haereditatem Ecclesiis integram custodiat: ut pro his etiam paratas remunerationes a munifico et liberali Domino sanctitas vestra recipiat. 941 Λέοντι ἐπισκόπῳ Ῥώμης. Εἰ Παῦλος τῆς ἀληθείας ὁ κήρυξ, ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος σάλπιγξ, πρὸς τὸν μέγαν ἔδραμε Πέτρον, ὥστε τοῖς ἐν Ἀντιοχείᾳ περὶ τῆς κατὰ νόμον πολιτείας ἀμφισβητοῦσι παρ' αὐτοῦ κομίσαι τὴν λύσιν, πολλῶ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ εὐτελεῖς καὶ σμικροὶ, πρὸς τὸν ἀποστολικὸν ὑμῶν τρέχομεν θρόνον. Ὥστε παρ' ὑμῶν λαβεῖν τοῖς τῶν ἐκκλησιῶν ἕλκεσι θεραπείαν. Διὰ πάντα γὰρ ὑμῶν τὸ πρωτεύειν ἁρμόττει. Πολλοῖς γὰρ ὁ ὑμέτερος", + "candidate_score": 0.656933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.656631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.654005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Anglia nihildum certi de pace constituta accepimus ; tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1642", + "psc_text": "colloquia sentiamus quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Datum XV kalend. Septemb., Magno et Apollonio consulibus. EPISTOLA CLXXII. AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ECCLESIAE ALEXANDRINAE. SYNOPSIS. Ad concordiam in Ecclesia Alexandrina servandam augendamque invitat; et ut qui ab haereticis seducti sunt, ad poenitentiae remedium provocentur. LEO episcopus presbyteris et diaconibus Ecclesiae Alexandrinae, dilectissimis filiis in Domino salutem. Gaudeo exsultanter in Domino de piissimo quem inter vos habetis affectu; dum sicut scripta vestra manifestant, et pastor gregem, et grex ostenditur amare pastorem. Solliciti ergo in invicem, sicut Apostolus ait, servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) , properate ad fructum verae pervenire patientiae. Quid enim dignius aut velle potestis aut agere, quam ut, auxiliante Dei gratia, gloriosissimi principis fide ad profectum solidissimae pacis utamini, remota procul ea bestia quae vineam plantationis Dominicae, sicut psalmus propheticus canit (Ps.", + "candidate_score": 0.647325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_18_20", + "bdc_text": "gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ; nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.647119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_396", + "psc_text": "optat custodiri. Dilectissimo fratri FLAVIANO episcopo LEO episcopus CAP. I. Cum christianissimus et clementissimus imperator sancta et laudabili fide pro Ecclesiae catholicae pace sollicitus, ad nos scripta transmiserit, de his quae apud vos perturbationis strepitum commoverunt, miramur fraternitatem tuam quidquid illud scandali fuit nobis silere potuisse, et non potius procurasse ut primitus nos insinuatio tuae relationis instrueret, 763 ne de rerum gestarum fide possemus ambigere. Accepimus enim libellum Eutychis presbyteri, qui se queritur, accusante Eusebio episcopo, immerito communione privatum, maxime cum evocatum se affuisse testetur, nec suam praesentiam denegasse; adeo ut in ipso judicio libellum appellationis se asserat obtulisse, nec tamen fuisse susceptum: qua ratione compulsus sit, ut contestatorios libellos in Constantinopolitana urbe proponeret. Quibus rebus intercedentibus, nondum agnoscimus qua justitia a communione Ecclesiae fuerit separatus. Sed respicientes ad causam, facti tui nosse volumus rationem, et usque ad nostram notitiam cuncta deferri: quoniam nos, qui sacerdotum Domini matura volumus esse", + "candidate_score": 0.644358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_22_24", + "bdc_text": "Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1014", + "psc_text": "Quod nos ante oculos semper habentes, non desinemus Domino ac Deo nostro gratias agere et pariter supplicare, gratulantes quod tantae sanctitatis, tantae fidei, tantaeque doctrinae apostolicae sedi, unde religionis nostrae, propitio Christo, fons et origo manavit, antistitem dederit; petentes etiam ut datum concessumque munus pontificii vestri, longissima ad aedificationem Ecclesiarum suarum aetate custodiat. Nos autem etsi impares meritis, pari tamen fide, si quid (quod absit) contra Ecclesiam catholicam profana infestatione tentetur, parati sumus, confortante Domino, cum beatitudine vestra pro veritate fidei 1110 animas nostras ponere, et vitam hanc auctori salutis nostrae et largitori aeternitatis impendere. Et alia manu: Ora pro me, domine merito beatissime, et apostolico honore venerande papa. RUSTICUS episcopus apostolatum vestrum in Domino venerans saluto, et ut digneris pro me orare, supplex rogo. VENERIUS te dominum in Christo meum, reverendissime, saluto; et ut digneris pro me orare, supplex rogo. CONSTANTIANUS episcopus beatitudinem vestram saluto. MAXIMUS episcopus beatitudinem vestram", + "candidate_score": 0.639642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_652", + "psc_text": "THEODOSIO imperatori LEO episcopus. Antea et ab initio in iis quae factae sunt synodis tantam nos accepimus fiduciam a sanctissimo Petro et principe apostolorum, ut potestatem habeamus et veritatis vindicandae pro nostra pace, et nemini ipsam liceat, cum munita adeo sit, concutere, dum sine mora laesio removetur. Quoniam igitur concilium episcoporum quod in Ephesina civitate propter Flavianum fieri jussistis, et ipsam laedit fidem, et omnes sauciat Ecclesias . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Atque haec non ab incerto nuntio nobis cognita sunt, sed ab ipsis quos misimus, religiosissimo episcopo et fidelissimo Hilaro diacono nostro, qui quae acta sunt nobis exposuerunt. Quod autem accidit hanc habet causam quod non pura conscientia rectoque judicio secundum consuetudinem ii qui", + "candidate_score": 0.632497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_0_2", + "bdc_text": "Literas tuas scriptas 14 . martii mihi tradidit Froschouerus , ornatissime Bullingere . Nos hic inter sacrum et saxum constituti heremus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1509", + "psc_text": "ζῶντας καὶ νεκροὺς. Καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον.--ᾗ τινι σαφῶς ὁμολογίᾳ τοῦτο περιέχεται, ὅπερ καὶ ἡμεῖς περὶ τῆς τοῦ Κυρίου σαρκώσεως ὁμολογοῦμέν τε καὶ πιστεύομεν, ὃς πρὸς τὸ τὴν σωτηρίαν τοῦ γένους ἀναπλάσαι τῶν ἀνθρώπων, ἀληθῆ σάρκα τῆς ἡμετέρας σαθρότητος, οὐκ ἐξ οὐρανοῦ μεθ' ἑαυτοῦ κατεκόσμησεν, ἀλλ' ἐν τῇ γαστρὶ τῆς παρθένου μητρὸς προσέλαβεν. Οἵτινες δήποτε τοίνυν εἰσὶν, οἱ οὕtgr;ω τυφλώττοντες, καὶ ἀπὸ τοῦ φωτὸς τῆς ἀληθείας ἀλλοτριούμενοι, ὥστε τῷ λόγῳ τῳ τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ τοῦ τῆς σαρκώσεως χρόνου τ��ν ἀλήθειαν τῆς ἀνθρωπίνης ἀπαρνεῖσθαι σαρκὸς, δεικνύτωσαν κατὰ τί Χριστιανῶν ἑαυτοῖς ἁρπάζουσι προσηγορίαν, καὶ κατὰ ποῖον λόγον τῷ τῆς ἀληθείας εὐαγγελίῳ σύμφωνοι καθεστήκασιν, εἴγε ἑν τῷ τοκετῷ τῆς μακαρίας παρθένου ἢ ἡ σὰρξ δίχα τῆς θεότητος, ἢ ἡ θεότης ἀνέτειλεν, ἢ ἐγεννήθη δίχα τοῦ σώματος. Ὥσπερ γὰρ οὐ δυνατὸν ἀπαρνεῖσθαι, τοῦ εὐαγγελιστοῦ λέγοντος, ὅτι Ὁ λόγος σὰρξ 1364 ἐγένετο, καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν· οὕτως ἀπαρνηθῆναι οὐχ' οἷόν τε, τοῦ μακαρίου", + "candidate_score": 0.627702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_5", + "bdc_text": "Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_697", + "psc_text": "et reverendissimo papae, omnium quae in Epheso gesta sunt idoneus nuntiator existens. Vestra itaque veneranda clementia cognoscat a praefato papa cum omni occidentali concilio reprobata omnia, quae in Epheso contra canones per tumultus et odia saecularia a Dioscoro episcopo gesta sunt, et nulla ratione haec in his partibus suscipi posse, quae per potentiam praedicti, non sine lae sione fidei, et praejudicio sanctissimi viri innoxiique, commissa sunt. Quae vero constanti ac forti auctoritate pro fide a me nuntiata sunt superfluum credo narrare: nam haec ex litteris beatissimi papae poteritis agnoscere. Unde, domina splendidissima, 930 atque clementissima Augusta, adoranda vestra pietas in quibus libenter fecit initium, relinquere non debet, sed haec zelo religioso fidei constanti voluntate servare. Τῇ φιλανθρωποτάτῃ καὶ εὐσεβεστάτῃ Πουλχερίᾳ Αὐγούστᾳ, Ἰλαρίων διάκονος. Σπουδήν μοι γεγενῆθαι, μετὰ τὴν σύνοδον παραγενέσθαι κατὰ τήν Κωνσταντινούπολιν, λέγειν οὐκ ὀφείλω, ἐπειδήπερ φανερὰ ἦν ἀνάγκη, ἥτις τὰ γράμματα τοῦ μακαριωτάτου Πάπα πρὸς τὴν ὑμετέραν φιλανθρωπίαν", + "candidate_score": 0.625851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_26_28", + "bdc_text": "aprilis anno 1550 . Pro libro misso gratias ago . Ch [ristophorus ] M [ontius ] .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_923", + "psc_text": "dilectionem tuam scripta transmisi, quae nostri quoque apud Constantinopolim cum mea epistola allegarunt. Et totam Constantinopolitanam Ecclesiam cum monasteriis omnibus et multis episcopis noveris praebuisse consensum, et subscriptionibus suis Nestorium atque Eutychen cum suis anathematizasse dogmatibus. Noveris etiam proxime me epistolam Constantinopolitani episcopi accepisse, quae refert Antiochenum episcopum missis per provincias suas tractoriis universos episcopos et epistolae meae praebuisse consensum, et Nestorium et Eutychen pari subscriptione damnasse. CAP. IV. Illud quoque curae tuae credimus injungendum, ut quia ratio paschalis festi experientiam tuam non latet, de eo quod in Theophili annotatione invenimus, quodque nos permovet, diligentius inquiras illic, atque pertractes cum his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula", + "candidate_score": 0.625304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_0_2", + "bdc_text": "Literas tuas scriptas 14 . martii mihi tradidit Froschouerus , ornatissime Bullingere . Nos hic inter sacrum et saxum constituti heremus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1145", + "psc_text": "ἐκεῖνο δηλαδὴ, ὡς ἔπρεπεν ἐπίσκοπον ἀποστολικοῦ θρόνου, ἐξόχως ἡ σἠ ἁγιωσύνη ἐποίησε, ὅτι τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας φυλάττουσα, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ παλαιοῦ ἔθους καὶ τῆς τάξεως τῆς ποτε διατετυπωμένης καὶ ἀσαλεύτου μέχρι καὶ σήμερον διαμεινάσης ἠνέχετο καινοτομηθῆναι. Διὰ τὰ γράμματα δὲ τῆς σῆς ὁσιότητος οἷα καὶ ὁπόσα παρά τινων πέπρακται, δυνήσ��ται ἐξ ἑτέρων ἡ σὴ ἁγιωσύνη σαφέστατα καταμαθεῖν, οἷς ἀντιβῆναι οὐκ ἂν ἐβοugr;λάμεθα, διαβεβαιουμένης τῆς σῆς θεοφιλείας, τῇ καθολικῇ πίστει καὶ ἀληθῶς ὀρθοδόξῳ τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον, πάντων τῶν συναινούντων τῶν ἐπισκόπων, ἠκολουθηκέναι· διά τοι τοῦτο καὶ ἡ σεβασμιότης ἡ σὴ διαγράμματα τάχιστα ἐκπέμψει, δι' ὧν βεβαιοῦν αὐτὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον φανερώτατα ἐπιδείκνυσιν, ἵνα μὴ οἱ ἐπιθυμοῦντες τῶν ἀνοδιῶν, δυνηθεῖέν τινα ἔχειν ὑπόνοιαν περὶ τῆς κρίσεως τῆς σῆς ἁγιωσύνης. Ἐδόθη πρό δεκαπέντε καλανδῶν ματιῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει 1185 EPISTOLA CXI. AD MARCIANUM AUGUSTUM. De Aetio et Andrea. SYNOPSIS. I. Ordinationis Anatolii suspicionem per fidei ejus professionem esse sublatam. --II. Male ab eo", + "candidate_score": 0.625165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_26_28", + "bdc_text": "aprilis anno 1550 . Pro libro misso gratias ago . Ch [ristophorus ] M [ontius ] .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_924", + "psc_text": "his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula ecclesiastica penitus invenimus alienum; in nostris autem paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalend. Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Et ideo, ut nobis omnibus ambiguitas auferatur, cum peritis quibusque diligentius hoc tua sollicitudo pertractet, ut in futurum hujusmodi caveamus errorem. Data octavo kalend. Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis:", + "candidate_score": 0.613231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_26_28", + "bdc_text": "aprilis anno 1550 . Pro libro misso gratias ago . Ch [ristophorus ] M [ontius ] .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.611086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_26_28", + "bdc_text": "aprilis anno 1550 . Pro libro misso gratias ago . Ch [ristophorus ] M [ontius ] .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.610311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_27_29", + "bdc_text": "Pro libro misso gratias ago . Ch [ristophorus ] M [ontius ] . [ Adresse fehlt. ]", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469", + "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71", + "candidate_score": 0.58982, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica", + "max_score": 0.694501, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_54", + "psc_text": "et fidelem pro se germanae sollicitudinem credens, accommodavit aurem presbytero: et interim accersiri de exilio Arium jubet, ut quemadmodum de fide sentiret, exponeret. Tum ille fidem conscripsit, quae non quidem sensum nostrum, tamen verba nostra continere professionemque videretur. Miratus quidem est Imperator, et putavit unam eandemque in ipsius et Concilii dudum gesti expositione sententiam contineri: tamen in nullo relaxat animi vigorem, sed rursus eum ad concilii remittit examen: quoniam quidem ad dedicationem Jerosolymorum ex omni orbe coire sacerdotes invitabantur, haec ad eos de nomine ejus scribens, ut si expositionem fidei ejus probarent, et eum vel per invidiam, ut asserebat, tunc circumventum dinoscerent, vel nunc ab errore correctum, clementi erga ipsum judicio uterentur (quandoquidem tanta fuerit Concilii moderatio, ut non in personam ejus, sed in dogmatum pravitatem fuerit lata sententia) si tamen et Episcopi ejus Alexandri accommodaretur assensus. Sed et ab his quidem qui primo coeptis ejus faventes, cum simulatione subscripserant,", + "candidate_score": 0.694501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_54", + "psc_text": "et fidelem pro se germanae sollicitudinem credens, accommodavit aurem presbytero: et interim accersiri de exilio Arium jubet, ut quemadmodum de fide sentiret, exponeret. Tum ille fidem conscripsit, quae non quidem sensum nostrum, tamen verba nostra continere professionemque videretur. Miratus quidem est Imperator, et putavit unam eandemque in ipsius et Concilii dudum gesti expositione sententiam contineri: tamen in nullo relaxat animi vigorem, sed rursus eum ad concilii remittit examen: quoniam quidem ad dedicationem Jerosolymorum ex omni orbe coire sacerdotes invitabantur, haec ad eos de nomine ejus scribens, ut si expositionem fidei ejus probarent, et eum vel per invidiam, ut asserebat, tunc circumventum dinoscerent, vel nunc ab errore correctum, clementi erga ipsum judicio uterentur (quandoquidem tanta fuerit Concilii moderatio, ut non in personam ejus, sed in dogmatum pravitatem fuerit lata sententia) si tamen et Episcopi ejus Alexandri accommodaretur assensus. Sed et ab his quidem qui primo coeptis ejus faventes, cum simulatione subscripserant,", + "candidate_score": 0.674916, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.694445, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2383", + "psc_text": "imperatoris, vel, quod absit, in despectum ipsius aliquid facere videremur. Itaque dilectio tua pietati ejus cuncta diligenter insinuet, atque constanter astruat hoc omnino illicitum, omnino pravum, omnino injustum, et sacris esse valde canonibus inimicum. Et ideo hujusmodi peccatum temporibus suis introduci in Ecclesiae praejudicium non permittat. Sed quid de hoc negotio judicatum antefati quondam metropolitae contineat, vel qualiter a nobis ea quae ab illo decreta sunt confirmata fuerint suggerat, atque id agere studeat, ut cum ejus jussione nostra illic sententia transmittatur, quatenus et serenitati ipsius, sicut dignum est, reservasse, et rationabiliter correxisse quae male praesumpta sunt videamur. Qua in re omnino danda opera est ut, si fieri potest, etiam jussionem suam ipse tribuat, in qua ea quae a nobis definita sunt servari praecipiat. Nam hoc facto omnis de caetero subreptionis locus obstruitur. Ita ergo ad compescenda haec praejudicia vigilantiam tuam cum omnipotentis Dei adjutorio exercere festina, ut nec modo voluntas", + "candidate_score": 0.694445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.693573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_722", + "psc_text": "itaque dilectio eam epistolam, quam nunc direxi, propter voluntatem imperatoris dare studeat. Nam de subsequenti talis alia transmittetur, de qua ejus superbia non laetetur. Ad hoc enim usque pervenit, ut sub occasione Joannis presbyteri gesta huc transmitteret, in quibus se pene per omnem versum οἰκουμενικὸν patriarcham nominaret. Sed spero in omnipotentem Deum quia hypocrisim illius superna majestas solvet. Miror autem quomodo dilectionem tuam fallere potuit, ut permitteres domno imperatori persuaderi quatenus ad me sua scripta de hac causa transmitteret, in quibus admoneret ut cum eo pacem habere debuissem. Qui si justitiam tenere vult, illum debuit admonere ut se a superbo vocabulo compesceret, et protinus inter nos pax fieret. Tamen qua id calliditate a praedicto fratre nostro Joanne factum sit, suspicor, minime pensasti. Idcirco enim hoc ille fecit ut audiretur domnus imperator, et ille in sua vanitate confirmatus esse videretur, aut non a me audiretur, et ejus animus contra me irritaretur.", + "candidate_score": 0.693453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "piissimus noster imperator agi illic illicita non permittat, tamen ne perversi homines conventus vestri occasione percepta, aut pro hujus nominis superstitione locum surreptionis requirant, aut ob aliam rem facere synodum cogitent, quatenus hoc in ea callidis machinationibus inducant, quamvis sine apostolicae sedis auctoritate atque consensu nullas quaeque acta fuerint vires habeant, verumtamen coram omnipotenti Deo obtestor et moneo ut nullus vestrum illic quibuslibet suasionibus, quibuslibet blandimentis, quibuslibet praemiis, quibuslibet terroribus teneatur assensus; sed pro aeterni judicii consideratione adversus 985 prava desideria salubriter atque unanimiter vos exhibete; et, pastorali constantia atque apostolica auctoritate suffulti, praedonem irruentemque lupum excludite, et in discissionem Ecclesiae saevienti non cedite; ne de hac re quacunque surreptione synodum patiamini, quae neque legitima quidem, nec synodus dicenda est, celebrari. Hoc quoque pariter admonemus, ut si forte nil actum de hujus perversi nominis mentione fuerit, sed de alia re synodus forte colligitur, omnino sitis cauti, circumspecti, vigilantes, atque solliciti,", + "candidate_score": 0.693141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Anglia nihildum certi de pace constituta accepimus ; tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.677405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2073", + "psc_text": "verbum Dei receperit, ipse quoque duodecim episcopos ordinet, ut metropolitani honore perfruatur, quia ei quoque, si vita comes fuerit, pallium tribuere Domino favente disponimus, quem tamen tuae fraternitatis volumus dispositioni subjacere. Post obitum vero tuum ita episcopis quos ordinaverit praesit, ut Londoniensis episcopi nullo modo ditioni subjaceat. Sit vero inter Londoniae et Eboracae civitatis episcopos in posterum honoris ista distinctio, ut ipse prior habeatur qui prius fuerit ordinatus. Communi autem consilio, et concordi actione quaecunque erunt pro Christi zelo agenda disponant, unanimiter recta sentiant, et ea quae senserint non sibimet discrepando perficiant. Tua vero fraternitas non solum eos episcopos quos ordinaverit, neque eos tantummodo qui per Eboracensem episcopum fuerint ordinati, sed etiam omnes Britanniae sacerdotes habeat, Domino Deo nostro auctore, subjectos, quatenus ex lingua et vita tuae sanctitatis et recte credendi et bene vivendi formam percipiant, atque officium suum fide ac moribus exsequentes, ad coelestia, cum Dominus voluerit, regna pertingant.", + "candidate_score": 0.672515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2072", + "psc_text": "honorum beneficia tribuere, ut in spiritalis operis studio ex remuneratione valeant multiplicius insudare. Et quia nova Anglorum Ecclesia ad omnipotentis Dei gratiam eodem Domino largiente et te laborante perducta est, usum tibi pallii in ea ad sola missarum solemnia agenda concedimus, ita ut per loca singula duodecim episcopos ordines, qui tuae ditioni subjaceant; quatenus Londoniensis civitatis episcopus semper in posterum a synodo propria debeat consecrari, atque honoris pallium ab hac sancta et apostolica, cui auctore Deo deservio, 1164 sede percipiat. Ad Eboracam vero civitatem te volumus episcopum mittere quem ipse judicaveris ordinandum; ita ut si eadem civitas cum finitimis locis verbum Dei receperit, ipse quoque duodecim episcopos ordinet, ut metropolitani honore perfruatur, quia ei quoque, si vita comes fuerit, pallium tribuere Domino favente disponimus, quem tamen tuae fraternitatis volumus dispositioni subjacere. Post obitum vero tuum ita episcopis quos ordinaverit praesit, ut Londoniensis episcopi nullo modo ditioni subjaceat. Sit vero inter", + "candidate_score": 0.669172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2383", + "psc_text": "imperatoris, vel, quod absit, in despectum ipsius aliquid facere videremur. Itaque dilectio tua pietati ejus cuncta diligenter insinuet, atque constanter astruat hoc omnino illicitum, omnino pravum, omnino injustum, et sacris esse valde canonibus inimicum. Et ideo hujusmodi peccatum temporibus suis introduci in Ecclesiae praejudicium non permittat. Sed quid de hoc negotio judicatum antefati quondam metropolitae contineat, vel qualiter a nobis ea quae ab illo decreta sunt confirmata fuerint suggerat, atque id agere studeat, ut cum ejus jussione nostra illic sententia transmittatur, quatenus et serenitati ipsius, sicut dignum est, reservasse, et rationabiliter correxisse quae male praesumpta sunt videamur. Qua in re omnino danda opera est ut, si fieri potest, etiam jussionem suam ipse tribuat, in qua ea quae a nobis definita sunt servari praecipiat. Nam hoc facto omnis de caetero subreptionis locus obstruitur. Ita ergo ad compescenda haec praejudicia vigilantiam tuam cum omnipotentis Dei adjutorio exercere festina, ut nec modo voluntas", + "candidate_score": 0.669021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_722", + "psc_text": "itaque dilectio eam epistolam, quam nunc direxi, propter voluntatem imperatoris dare studeat. Nam de subsequenti talis alia transmittetur, de qua ejus superbia non laetetur. Ad hoc enim usque pervenit, ut sub occasione Joannis presbyteri gesta huc transmitteret, in quibus se pene per omnem versum οἰκουμενικὸν patriarcham nominaret. Sed spero in omnipotentem Deum quia hypocrisim illius superna majestas solvet. Miror autem quomodo dilectionem tuam fallere potuit, ut permitteres domno imperatori persuaderi quatenus ad me sua scripta de hac causa transmitteret, in quibus admoneret ut cum eo pacem habere debuissem. Qui si justitiam tenere vult, illum debuit admonere ut se a superbo vocabulo compesceret, et protinus inter nos pax fieret. Tamen qua id calliditate a praedicto fratre nostro Joanne factum sit, suspicor, minime pensasti. Idcirco enim hoc ille fecit ut audiretur domnus imperator, et ille in sua vanitate confirmatus esse videretur, aut non a me audiretur, et ejus animus contra me irritaretur.", + "candidate_score": 0.668556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.662663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_214", + "psc_text": "quatenus praefatum episcopum idoneae satisfactioni committere non omittas, tuaque instanlia in locis illis fiat ex more concilium, et omnia secundum oblatae petitionis textum canonice coram positis partibus subtili indagatione perquirantur. Et quaecunque eorum judicio fuerint terminata, te exsequente modis omnibus compleantur. Ita ergo cum omni te vivacitate huic causae volumus praebere instantiam, ut ad examinanda quae jussimus nulla possit subnecti dilatio, sciturus non in levem te offensam incurrere, si nostra quacunque excusatione lentata fuerit praeceptio. 568 EPISTOLA LXXXV. AD GENNADIUM PATRICIUM AFRICAE. Droculfum de hostibus reversum commendat. Gregorius Gennadio patricio Africae. Droculfus praesentium portitor de hostibus ad rempublicam veniens, opinionis vestrae, quae longe lateque diffusa est, bono succensus, ad excellentiae vestrae obsequia summo desiderio festinavit occurrere. Et quoniam nostra se apud vos poscit epistola commendari, paterna dulcedine salutantes, petimus ut eum, sicut Deus vobis in cor miserit ac utile fuerit, excellentia vestra ordinare dignetur, quatenus bona quae de vobis etiam", + "candidate_score": 0.66241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1892", + "psc_text": "propensior, voluntas pronior, studium vigilantius, devotio clarior, exhibitio efficacior, quatenus dum divino jutus auxilio hoc opus solerter impleveris, et illi pro quibus sollicitudinem geris, studii tui solatio utiliter consolentur, et tu mercedis tuae bonum in aeterna vita Redemptoris nostri gratia compensante recipias. Datum mense Decembri, indictione 4. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 51.) EPISTOLA XXVIII. AD AUGUSTINUM ANGLORUM EPISCOPUM. De Anglis conversis laetari Romanos omnes. Laetandum et Augustino de dono Dei; sed cavendam ex operatione virtutum cordis elationem. Miracula, tum a Moyse nondum culpa soluto, tum a reprobis ipsis edita. In his non suam, sed Dei gloriam quaerat et animarum salutem. De uno in nobis signo gaudendum, scilicet dilectione. Gregorius Augustino episcopo Anglorum. Gloria excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14; Joan. XII) , quia granum frumenti 1110 mortuum est cadens in terram, ne solum regnaret in coelo, cujus morte vivimus, cujus infirmitate roboramur,", + "candidate_score": 0.661277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2336", + "psc_text": "Hi vero qui eum contra Dei timorem et canonum statuta condemnaverunt, excommunicati in monasterium ad agendam poenitentiam in sex mensibus sunt mittendi, ita sane ut si cuiquam eorum mortis contigerit imminere discrimen, viatici ei benedictio non negetur. Ipse autem qui eo vivente locum ejus temerarie ambivit privatus sacerdotio ab omni ministerio ecclesiastico repellatur, atque eidem dilectissimo fratri et coepiscopo nostro tradatur, ut eum aut ipse ad nos transmittat, aut apud se in custodia habeat. Episcopi vero qui eum ordinare praesumpserunt, vel perversae ipsius ordinationi praebuere consensum, iidem, communione privati, sex mensibus ad agendam poenitentiam in monasterio deputentur. Si autem episcopi in praejudicium condemnationis vel depositionis memorati Stephani se metu judicis consensisse, ac talia se fecisse non sua sponte professi fuerint, tempus eis abbreviandum est, et modus poenitentiae temperandus. Si igitur is qui praedicti Stephani 1252 locum invasit fortasse defunctus est, atque alius in Ecclesia ejus episcopus ordinatus est, illud de", + "candidate_score": 0.655304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "Sed quia horum lator jam ad egrediendum paratus retineri non potuit, ad haec responsali meo diacono veniente respondebo. (Vide sup. ep. 31.) EPISTOLA XXXV AD DOMINICUM EPISCOPUM. Corripiat monachos regularem disciplinam fuga eludentes atque impune vagantes. Episcopos ab illis defensandis deterreat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Licet fraternitatem tuam erga monasteriorum curam pastorali vigilantia credamus esse sollicitam, ea tamen quae de monasterio in Africana provincia posito cognovimus, vobis necessario praevidimus indicare. Queritur autem Cumquodeus abbas lator praesentium, quia si quando monachos quibus praeesse dignoscitur sub regulari voluerit disciplina restringere, monasterium temere deferant, et licite quocunque voluerint vagantes existant. Quia ergo hoc et ipsis omnino perniciosum est, et aliis perditionis monstrat exemplum, hortamur fraternitatem vestram, ut si ita est, ecclesiasticam in illos correptionem exerceat, et congrua eos ultione a tali procul dubio praesumptione suspendat; atque ita ad obediendum salubri provisione superbientes animos jugo disciplinae subjiciat, ut quos ad hujus pravitatis excessum eorum", + "candidate_score": 0.652926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23_25", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas . Argentinę 9 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2027", + "psc_text": "Augustinum proficiscentem ad Anglorum gentem adjuverit, nec ante silentio fama conticuit, et postea quidam ab eo ad nos monachi redeuntes subtiliter retulerunt. Et quidem haec de Christianitate vestra mirentur alii, quibus adhuc beneficia vestra minus sunt cognita; nam nobis, quibus experimentis jam nota sunt, non mirandum est, sed gaudendum, quia per hoc quod aliis impenditis, vos juvatis. Qualia igitur, quantaque in conversione suprascriptae gentis Redemptor noster fuerit miracula operatus, excellentiae vestrae jam notum est. Ex qua re magnam vos oportet habere laetitiam, quia majorem sibi partem hac in re praestitorum vestrorum solatia vindicant, cujus post Deum auxiliis verbum illic praedicationis innotuit. Nam qui alterius bonum adjuvat, suum facit. Sed ut mercedis vestrae magis magisque sit fructus uberior, petimus ut monachis praesentium portitoribus, quos cum dilectissimis filiis nostris Laurentio presbytero, et Mellito abbate ad praedictum reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum, pro eo quod illos qui secum sunt sufficere sibi dicit non", + "candidate_score": 0.652795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23_25", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas . Argentinę 9 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2020", + "psc_text": "hanc et maxime in dandis ecclesiasticis honoribus vigilanter non praecavet, infidelitatis perditioni subjicitur, etiamsi tenere fidem quam negligit videatur. Sicut ergo contra exteriores hostes, ita quoque contra interiores animarum adversarios studete esse solliciti, ut per hoc quod Dei nostri inimicis fideliter repugnatis, et hic feliciter ipsius protectione regnetis, et ad aeterna postmodum gaudia ejus duce gratia veniatis. Quanta praeterea bona reverendissimo fratri et coepiscopo nostro Augustino ad Anglorum gentem proficiscenti excellentia vestra praebuerit, revertentes ab eo quidam monachi retulerunt. Unde, uberes gratias referentes, petimus ut his quoque monachis qui ad eum directi sunt suffragia vestra copiosius praebere atque eos ad proficiscendum juvare dignemini, ut quanto beneficia vestra eis amplius exhibetis, tanto majorem vicissitudinem ab omnipotente Deo, cui serviunt, exspectetis. EPISTOLA LX, AD THEODEBERTUM FRANCORUM REGEM. Hortatur ad synodum congregandam et eosdem commendat monachos. Gregorius Theodeberto regi Francorum. Qui paternae adhortationis verba libenti animo suscipit, et sinu cordis amplectitur, emendatorem se", + "candidate_score": 0.652218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_22_24", + "bdc_text": "Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2075", + "psc_text": "imminenti mundi hujus termino signa praemittat Deus. Mittit xenia, fundit ad Deum preces. Gregorius Edilbertho regi Anglorum. Propter hoc omnipotens Deus bonos quosque ad populorum regimina perducit, ut per eos 1165 omnibus, quibus praelati fuerint, dona suae pietatis impendat. Quod in Anglorum gente factum cognovimus, cui vestra gloria idcirco praeposita est, ut per bona quae vobis concessa sunt, etiam subjectae vobis genti superna beneficia praestarentur. Et ideo, gloriose fili, eam quam accepisti divinitus gratiam sollicita mente custodi. Christianam fidem in populis tibi subditis extendere festina, zelum rectitudinis tuae in eorum conversione multiplica, idolorum cultus insequere, fanorum aedificia everte, subditorum mores in magna vitae munditia exhortando, terrendo, blandiendo, corrigendo, et boni operis exempla monstrando aedifica, ut illum retributorem invenias in coelo, cujus nomen atque cognitionem dilataveris in terra. Ipse enim vestrae quoque gloriae nomen etiam posteris gloriosius reddet, cujus vos honorem quaeritis et servatis in gentibus. Sic enim Constantinus, quondam piissimus", + "candidate_score": 0.650629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1813", + "psc_text": "si, quod non credimus, gravari frustra in aliquo senseritis, apud praedictum gloriosum virum agere vos, episcopali modestia servata, necesse est, ut verbum quod ei per Azimarchum virum magnificum scribonem praebuit, custodire debeat ac servare, atque illum irrationabiliter affligi vel sustinere dispendium minime patiatur. Ita ergo fraternitas vestra se erga eum sollicitam curet ostendere, et in ejus se causis secundum Deum studeat exhibere, ut et sacerdotale in vobis subsidium et paternam inveniat charitatem. EPISTOLA LVIII. AD BONIFACIUM REGIENSEM EPISCOPUM. Gregorii cum Ecclesia sua causam absque dilatione finiat ipsiusve homines habeat commendatos. Gregorius Bonifacio episcopo Regiensi. Sacerdotali procul dubio convenit gravitati ut si quas Ecclesiae suae causas habuerit, aut pacifica eas ordinatione, si fieri potest, aut certe judicio interveniente sine mora definiat, ut, sublata e medio contentionis materia, sola illi cum filiis suis pacis possit concordia permanere. Indicavit itaque nobis gloriosus filius noster Gregorius expraefecto, quod inter se et Ecclesiam vestram de", + "candidate_score": 0.649843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23_25", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas . Argentinę 9 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.648853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1074", + "psc_text": "quia et ante Deum ille prioris obtinet locum, qui in ejusdem oculis, etiamsi hic abjectus sit, bonae actionis instrumento placuerit. Circa fratres namque sollicita vos, sicut confidimus, decet invigilare custodia, ne a recto conversationis itinere per illicitas evagando cogitationes exorbitent, atque inimico per inertem custodiam irruptionis aditum praestent. Sed eos orationi decet instantius adhaerere, quatenus pia coepta eorum suae propitiationis Dominus dono perficiat, et imperfecta eorum ad cumulum faciat perfectionis accedere. EPISTOLA XI. AD RUFINUM EPHESINUM EPISCOPUM. Commendat clericum quemdam litteras nescientem. Gregorius Rufino episcopo Ephesi. Amicitiarum vestrarum antiqua nos charitas movit fraternitatem vestram scriptis praesentibus visitare. Magno etenim sumus gaudio relevati quod de vestrae salutis indicio prospera cuncta cognovimus; sed in his omnipotentem Dominum deprecamur, ut sicut vos in praesenti vita, quae quodammodo umbra futurae est, de transitoria praestitit corporis incolumitate gaudere, 858 ita in illa coelesti patria, in qua vita vera est, de perfecta animae salute gratulari communique", + "candidate_score": 0.648804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2073", + "psc_text": "verbum Dei receperit, ipse quoque duodecim episcopos ordinet, ut metropolitani honore perfruatur, quia ei quoque, si vita comes fuerit, pallium tribuere Domino favente disponimus, quem tamen tuae fraternitatis volumus dispositioni subjacere. Post obitum vero tuum ita episcopis quos ordinaverit praesit, ut Londoniensis episcopi nullo modo ditioni subjaceat. Sit vero inter Londoniae et Eboracae civitatis episcopos in posterum honoris ista distinctio, ut ipse prior habeatur qui prius fuerit ordinatus. Communi autem consilio, et concordi actione quaecunque erunt pro Christi zelo agenda disponant, unanimiter recta sentiant, et ea quae senserint non sibimet discrepando perficiant. Tua vero fraternitas non solum eos episcopos quos ordinaverit, neque eos tantummodo qui per Eboracensem episcopum fuerint ordinati, sed etiam omnes Britanniae sacerdotes habeat, Domino Deo nostro auctore, subjectos, quatenus ex lingua et vita tuae sanctitatis et recte credendi et bene vivendi formam percipiant, atque officium suum fide ac moribus exsequentes, ad coelestia, cum Dominus voluerit, regna pertingant.", + "candidate_score": 0.647868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23_25", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas . Argentinę 9 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1893", + "psc_text": "animarum salutem. De uno in nobis signo gaudendum, scilicet dilectione. Gregorius Augustino episcopo Anglorum. Gloria excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14; Joan. XII) , quia granum frumenti 1110 mortuum est cadens in terram, ne solum regnaret in coelo, cujus morte vivimus, cujus infirmitate roboramur, cujus passione a passione eripimur, cujus amore in Britannia fratres quaerimus quos ignorabamus, cujus munere quos nescientes quaerebamus, invenimus. Quis autem narrare sufficiat quanta hic laetitia in omnium corde fidelium fuerit exorta, quod geas Anglorum, operante omnipotentis Dei gratia, et tua fraternitate laborante, expulsis errorum tenebris, sanctae fidei luce perfusa est; quod mente integerrima jam calcat idola, quibus prius vesano timore subjacebat; quod omnipotenti Deo puro corde substernitur; quod a pravi operis lapsibus sanctae praedicationis regulis ligatur; quod praeceptis divinis animo subjacet, et intellectu sublevatur; quod usque ad terram se in oratione humiliat, ne mente jaceat in terra. Cujus hoc", + "candidate_score": 0.647109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1607", + "psc_text": "studere, excellentiae vestrae indicare ea quae emendationem expetunt invitamur, ut per hoc et oppressis succurrere, et vobis mercedem acquirere nostris epistolis valeamus. Fratrem itaque et coepiscopum nostrum Ursicinum, Taurinae civitatis antistitem, in parochiis suis quae intra regni vestri sunt terminum constitutae, grave omnino dicunt praejudicium sustinere, adeo ut contra ecclesiasticam observantiam, contra sacerdotalem gravitatem, et contra sacrorum canonum definita, nullo ejus exigente crimine, alter illic non metuerit episcopus ordinari. Et quia parum visum est si illicitis non jungerentur illicita, etiam res Ecclesiae suae, ut fertur, ablatae sunt. Quod si ita se veritas habet, quoniam intolerabile nimis est ut vi opprimeretur cui culpa non nocuit, praemisso paterna charitate salutationis alloquio, petimus ut quod excellentia vestra amore ecclesiasticae reverentiae et aequitatis contemplatione sponte potest impendere nostra studeat benignius intercessione concedere, et justitiam illi, sicut de aequitatis ejus bono confidimus, faciat in omnibus custodiri, atque 1024 patefacta veritate, et quod illicite actum est", + "candidate_score": 0.646963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_6_8", + "bdc_text": "iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum . De nullo belli apparatu hic constat . Saxonia adhuc constanter evangelicę veritatis professionem conservare dicitur , illincque rumores Francfordiam al. . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2419", + "psc_text": "scimus quia a nullis vita praesulum perturbari debet excessibus, quia valde indignum est ut hi qui throni Dei vocantur aliqua motione a regibus vel subditis turbentur. Quoniam si David regum justissimus in Saul, quem constabat jam a Domino reprobatum esse manum mittere non praesumpsit, quanto magis cavendum est ne manum detractionis aut vituperationis, sive indiscretionis aut dehonorationis, quidam mittant in unctum Domini, vel in praedicatores sanctae Ecclesiae, quia eorum vexatio sive detractio ad Christum pertinet, cujus vice in Ecclesia legatione funguntur? Unde summopere cavendum est omnibus fidelibus ne clanculo aut publice episcopum suum, id est unctum Domini, detractionibus aut vituperationibus dilanient, perpendentes illud exemplum Mariae, quia pro eo quod Moysi famulo Dei propter Aethiopissam detraxit, immunditia leprae multata sit (Num. XII). Et illud Psalmistae: Nolite tangere christos meos, et in prophetis meis 1279 nolite malignari (Psal. CIV, 15) . Et in lege divina legitur: Diis non detrahes, et populi tui", + "candidate_score": 0.646905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2072", + "psc_text": "honorum beneficia tribuere, ut in spiritalis operis studio ex remuneratione valeant multiplicius insudare. Et quia nova Anglorum Ecclesia ad omnipotentis Dei gratiam eodem Domino largiente et te laborante perducta est, usum tibi pallii in ea ad sola missarum solemnia agenda concedimus, ita ut per loca singula duodecim episcopos ordines, qui tuae ditioni subjaceant; quatenus Londoniensis civitatis episcopus semper in posterum a synodo propria debeat consecrari, atque honoris pallium ab hac sancta et apostolica, cui auctore Deo deservio, 1164 sede percipiat. Ad Eboracam vero civitatem te volumus episcopum mittere quem ipse judicaveris ordinandum; ita ut si eadem civitas cum finitimis locis verbum Dei receperit, ipse quoque duodecim episcopos ordinet, ut metropolitani honore perfruatur, quia ei quoque, si vita comes fuerit, pallium tribuere Domino favente disponimus, quem tamen tuae fraternitatis volumus dispositioni subjacere. Post obitum vero tuum ita episcopis quos ordinaverit praesit, ut Londoniensis episcopi nullo modo ditioni subjaceat. Sit vero inter", + "candidate_score": 0.646453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_22_24", + "bdc_text": "Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.646179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_22_24", + "bdc_text": "Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1274", + "psc_text": "beatissimis vobis large influit nunquam habuimus incertum. Gratias itaque omnipotenti Deo solvimus, quia impletum videmus in vobis esse quod scriptum est: Ubi plurimae segetes, ibi manifesta fortitudo boum (Prov. XIV, 8) . Si enim bos fortis aratrum linguae in terra cordis audientium non traxisset, tanta fidelium seges minime surrexisset. Quoniam vero in bonis quae agitis scio quod et aliis congaudetis, vestrae vobis gratiae vicem reddo, et non dissimilia nuntio, quia dum gens Anglorum in mundi angulo posita in cultu lignorum ac lapidum perfida nuncusque remaneret, ex vestrae mihi orationis adjutorio placuit ut ad eam monasterii mei monachum in praedicationem transmittere Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in", + "candidate_score": 0.645387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23_25", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas . Argentinę 9 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "bona quae in vobis recta intentione coepta sunt, juvante Deo Creatore omnium rectius impleantur. 1144 Praeterea monachis quos ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus, charitatem suam fraternitas vestra, ut consuevit, impendat; et ita eis tam per se quam per alios quos potuerit ad proficiscendum solatiari studeat, ut dum vobis providentibus nullas illic difficultates vel moras habuerint, et nos quod de vobis confidimus sentiamus, et Deus vobis omnipotens pro conversione animarum, pro quibus transmissi sunt, suam gratiam recompenset. EPISTOLA LVIII. AD DIVERSOS EPISCOPOS GALLIAE. Commendat monachos in Angliam ad Augustinum euntes. Gregorius, Mennae Telonae, Sereno Massiliae, Lupo Cabilloni, Aigulfo Mettis, Simplicio Parisiis, Melantio Rotomo, et Licinio, episcopis Francorum a paribus. Licet fraternitatem vestram suscepti officii cura commoneat, ut religiosis viris, et praecipue in causa animarum laborantibus, omni debeat adnisu concurrere, non tamen ab re est, si sollicitudinem vestram epistolarum nostrarum sermo pulsaverit, 1145 quia sicut ignis aura flante fit", + "candidate_score": 0.645268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_22_24", + "bdc_text": "Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.644257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23_25", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas . Argentinę 9 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1892", + "psc_text": "propensior, voluntas pronior, studium vigilantius, devotio clarior, exhibitio efficacior, quatenus dum divino jutus auxilio hoc opus solerter impleveris, et illi pro quibus sollicitudinem geris, studii tui solatio utiliter consolentur, et tu mercedis tuae bonum in aeterna vita Redemptoris nostri gratia compensante recipias. Datum mense Decembri, indictione 4. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 51.) EPISTOLA XXVIII. AD AUGUSTINUM ANGLORUM EPISCOPUM. De Anglis conversis laetari Romanos omnes. Laetandum et Augustino de dono Dei; sed cavendam ex operatione virtutum cordis elationem. Miracula, tum a Moyse nondum culpa soluto, tum a reprobis ipsis edita. In his non suam, sed Dei gloriam quaerat et animarum salutem. De uno in nobis signo gaudendum, scilicet dilectione. Gregorius Augustino episcopo Anglorum. Gloria excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14; Joan. XII) , quia granum frumenti 1110 mortuum est cadens in terram, ne solum regnaret in coelo, cujus morte vivimus, cujus infirmitate roboramur,", + "candidate_score": 0.643408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23_25", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas . Argentinę 9 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1274", + "psc_text": "beatissimis vobis large influit nunquam habuimus incertum. Gratias itaque omnipotenti Deo solvimus, quia impletum videmus in vobis esse quod scriptum est: Ubi plurimae segetes, ibi manifesta fortitudo boum (Prov. XIV, 8) . Si enim bos fortis aratrum linguae in terra cordis audientium non traxisset, tanta fidelium seges minime surrexisset. Quoniam vero in bonis quae agitis scio quod et aliis congaudetis, vestrae vobis gratiae vicem reddo, et non dissimilia nuntio, quia dum gens Anglorum in mundi angulo posita in cultu lignorum ac lapidum perfida nuncusque remaneret, ex vestrae mihi orationis adjutorio placuit ut ad eam monasterii mei monachum in praedicationem transmittere Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in", + "candidate_score": 0.642888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23_25", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas . Argentinę 9 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1903", + "psc_text": "de quolibet reatu in posterum, qui de multorum conversione gaudium conaris facere in coelo. Idem vero Conditor et Redemptor noster, cum de poenitentia hominis loqueretur, ait: Ita dico vobis, majus gaudium erit in coelo super uno peccatore poenitentiam agente quam super nonaginta novem justis quibus non opus est poenitentia (Luc. XV, 7) . Et si de uno poenitente grande sit gaudium in coelo, quale gaudium factum credimus de tanto populo a suo errore converso, qui, ad fidem veniens, mala quae egit poenitendo damnavit? In hoc itaque coeli et angelorum gaudio repetamus ipsas quas praediximus voces angelorum: Dicamus igitur, dicamus omnes: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui", + "candidate_score": 0.642657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21_23", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "quia tales vos bonis praecedentibus ostendistis, ut praesumere de vobis meliora possimus, petere quae pro mercede vestra sunt libentissime provocamur. Quidam igitur qui cum reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Augustino ad Anglorum gentem perrexerant, revertentes, quanta eumdem fratrem nostrum excellentia vestra in praesentia positum charitate refecerit, quantisque suffragiis proficiscentem adjuverit, narraverunt. Sed quia illorum Deo nostro opera grata sunt semper qui a bonis quae coeperint non recedunt paterno affectu salutantes, petimus ut monachos praesentium portitores, quos ad praedictum fratrem nostrum una cum dilectissimis filiis nostris Laurentio presbytero et Mellito abbate transmisimus, habeatis peculiariter commendatos. Et quidquid illi ante exhibuistis, his quoque ad laudis vestrae cumulum uberius impendatis, quatenus dum vobis providentibus coeptum sine mora iter expleverint, bonorum vestrorum omnipotens Deus recompensator existat, atque vobis et in prosperis custos, et in adversitatibus sit adjutor. Praeterea pervenit ad nos quod sacri illic ordines cum datione pecuniae conferantur. Et vehementer affligimur, si ad", + "candidate_score": 0.64104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Anglia nihildum certi de pace constituta accepimus ; tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1893", + "psc_text": "animarum salutem. De uno in nobis signo gaudendum, scilicet dilectione. Gregorius Augustino episcopo Anglorum. Gloria excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14; Joan. XII) , quia granum frumenti 1110 mortuum est cadens in terram, ne solum regnaret in coelo, cujus morte vivimus, cujus infirmitate roboramur, cujus passione a passione eripimur, cujus amore in Britannia fratres quaerimus quos ignorabamus, cujus munere quos nescientes quaerebamus, invenimus. Quis autem narrare sufficiat quanta hic laetitia in omnium corde fidelium fuerit exorta, quod geas Anglorum, operante omnipotentis Dei gratia, et tua fraternitate laborante, expulsis errorum tenebris, sanctae fidei luce perfusa est; quod mente integerrima jam calcat idola, quibus prius vesano timore subjacebat; quod omnipotenti Deo puro corde substernitur; quod a pravi operis lapsibus sanctae praedicationis regulis ligatur; quod praeceptis divinis animo subjacet, et intellectu sublevatur; quod usque ad terram se in oratione humiliat, ne mente jaceat in terra. Cujus hoc", + "candidate_score": 0.640965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_22_24", + "bdc_text": "Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2020", + "psc_text": "hanc et maxime in dandis ecclesiasticis honoribus vigilanter non praecavet, infidelitatis perditioni subjicitur, etiamsi tenere fidem quam negligit videatur. Sicut ergo contra exteriores hostes, ita quoque contra interiores animarum adversarios studete esse solliciti, ut per hoc quod Dei nostri inimicis fideliter repugnatis, et hic feliciter ipsius protectione regnetis, et ad aeterna postmodum gaudia ejus duce gratia veniatis. Quanta praeterea bona reverendissimo fratri et coepiscopo nostro Augustino ad Anglorum gentem proficiscenti excellentia vestra praebuerit, revertentes ab eo quidam monachi retulerunt. Unde, uberes gratias referentes, petimus ut his quoque monachis qui ad eum directi sunt suffragia vestra copiosius praebere atque eos ad proficiscendum juvare dignemini, ut quanto beneficia vestra eis amplius exhibetis, tanto majorem vicissitudinem ab omnipotente Deo, cui serviunt, exspectetis. EPISTOLA LX, AD THEODEBERTUM FRANCORUM REGEM. Hortatur ad synodum congregandam et eosdem commendat monachos. Gregorius Theodeberto regi Francorum. Qui paternae adhortationis verba libenti animo suscipit, et sinu cordis amplectitur, emendatorem se", + "candidate_score": 0.640802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_6_8", + "bdc_text": "iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum . De nullo belli apparatu hic constat . Saxonia adhuc constanter evangelicę veritatis professionem conservare dicitur , illincque rumores Francfordiam al. . .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_62", + "psc_text": "non moriatur (Exod. XXVIII, 35) . Sacerdos namque ingrediens vel egrediens moritur, si de eo sonitus non audiatur, quia iram contra se occulti judicis exigit, si sine sonitu praedicationis incedit. Apte autem tintinnabula vestimentis ejus describuntur inserta? Vestimenta etenim sacerdotis quid aliud quam recta opera debemus accipere, propheta attestante, qui ait: Sacerdotes tui induantur justitiam (Psal. CXXXI, 16) ? Vestimentis itaque illius tintinnabula inhaerent, ut vitae viam cum linguae sonitu ipsa quoque opera sacerdotis clament. Sed considerandum quoque est ut rector cum se ad loquendum praeparat, sub quantae cautelae studio loquatur attendat; ne si inordinate ad loquendum rapitur, erroris vulnere audientium corda feriantur, et cum fortasse sapiens videri desiderat, unitatis compagem insipienter abscindat. Hinc namque Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Per sal quippe verbi sapientia designatur. Qui igitur loqui sapienter nititur, magnopere metuat ne ejus eloquio audientium unitas confundatur. Hinc", + "candidate_score": 0.640234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_22_24", + "bdc_text": "Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2027", + "psc_text": "Augustinum proficiscentem ad Anglorum gentem adjuverit, nec ante silentio fama conticuit, et postea quidam ab eo ad nos monachi redeuntes subtiliter retulerunt. Et quidem haec de Christianitate vestra mirentur alii, quibus adhuc beneficia vestra minus sunt cognita; nam nobis, quibus experimentis jam nota sunt, non mirandum est, sed gaudendum, quia per hoc quod aliis impenditis, vos juvatis. Qualia igitur, quantaque in conversione suprascriptae gentis Redemptor noster fuerit miracula operatus, excellentiae vestrae jam notum est. Ex qua re magnam vos oportet habere laetitiam, quia majorem sibi partem hac in re praestitorum vestrorum solatia vindicant, cujus post Deum auxiliis verbum illic praedicationis innotuit. Nam qui alterius bonum adjuvat, suum facit. Sed ut mercedis vestrae magis magisque sit fructus uberior, petimus ut monachis praesentium portitoribus, quos cum dilectissimis filiis nostris Laurentio presbytero, et Mellito abbate ad praedictum reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum, pro eo quod illos qui secum sunt sufficere sibi dicit non", + "candidate_score": 0.638845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21_23", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.636003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Anglia nihildum certi de pace constituta accepimus ; tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1892", + "psc_text": "propensior, voluntas pronior, studium vigilantius, devotio clarior, exhibitio efficacior, quatenus dum divino jutus auxilio hoc opus solerter impleveris, et illi pro quibus sollicitudinem geris, studii tui solatio utiliter consolentur, et tu mercedis tuae bonum in aeterna vita Redemptoris nostri gratia compensante recipias. Datum mense Decembri, indictione 4. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 51.) EPISTOLA XXVIII. AD AUGUSTINUM ANGLORUM EPISCOPUM. De Anglis conversis laetari Romanos omnes. Laetandum et Augustino de dono Dei; sed cavendam ex operatione virtutum cordis elationem. Miracula, tum a Moyse nondum culpa soluto, tum a reprobis ipsis edita. In his non suam, sed Dei gloriam quaerat et animarum salutem. De uno in nobis signo gaudendum, scilicet dilectione. Gregorius Augustino episcopo Anglorum. Gloria excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14; Joan. XII) , quia granum frumenti 1110 mortuum est cadens in terram, ne solum regnaret in coelo, cujus morte vivimus, cujus infirmitate roboramur,", + "candidate_score": 0.636002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21_23", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2020", + "psc_text": "hanc et maxime in dandis ecclesiasticis honoribus vigilanter non praecavet, infidelitatis perditioni subjicitur, etiamsi tenere fidem quam negligit videatur. Sicut ergo contra exteriores hostes, ita quoque contra interiores animarum adversarios studete esse solliciti, ut per hoc quod Dei nostri inimicis fideliter repugnatis, et hic feliciter ipsius protectione regnetis, et ad aeterna postmodum gaudia ejus duce gratia veniatis. Quanta praeterea bona reverendissimo fratri et coepiscopo nostro Augustino ad Anglorum gentem proficiscenti excellentia vestra praebuerit, revertentes ab eo quidam monachi retulerunt. Unde, uberes gratias referentes, petimus ut his quoque monachis qui ad eum directi sunt suffragia vestra copiosius praebere atque eos ad proficiscendum juvare dignemini, ut quanto beneficia vestra eis amplius exhibetis, tanto majorem vicissitudinem ab omnipotente Deo, cui serviunt, exspectetis. EPISTOLA LX, AD THEODEBERTUM FRANCORUM REGEM. Hortatur ad synodum congregandam et eosdem commendat monachos. Gregorius Theodeberto regi Francorum. Qui paternae adhortationis verba libenti animo suscipit, et sinu cordis amplectitur, emendatorem se", + "candidate_score": 0.634597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2027", + "psc_text": "Augustinum proficiscentem ad Anglorum gentem adjuverit, nec ante silentio fama conticuit, et postea quidam ab eo ad nos monachi redeuntes subtiliter retulerunt. Et quidem haec de Christianitate vestra mirentur alii, quibus adhuc beneficia vestra minus sunt cognita; nam nobis, quibus experimentis jam nota sunt, non mirandum est, sed gaudendum, quia per hoc quod aliis impenditis, vos juvatis. Qualia igitur, quantaque in conversione suprascriptae gentis Redemptor noster fuerit miracula operatus, excellentiae vestrae jam notum est. Ex qua re magnam vos oportet habere laetitiam, quia majorem sibi partem hac in re praestitorum vestrorum solatia vindicant, cujus post Deum auxiliis verbum illic praedicationis innotuit. Nam qui alterius bonum adjuvat, suum facit. Sed ut mercedis vestrae magis magisque sit fructus uberior, petimus ut monachis praesentium portitoribus, quos cum dilectissimis filiis nostris Laurentio presbytero, et Mellito abbate ad praedictum reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum, pro eo quod illos qui secum sunt sufficere sibi dicit non", + "candidate_score": 0.633964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.63367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21_23", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2075", + "psc_text": "imminenti mundi hujus termino signa praemittat Deus. Mittit xenia, fundit ad Deum preces. Gregorius Edilbertho regi Anglorum. Propter hoc omnipotens Deus bonos quosque ad populorum regimina perducit, ut per eos 1165 omnibus, quibus praelati fuerint, dona suae pietatis impendat. Quod in Anglorum gente factum cognovimus, cui vestra gloria idcirco praeposita est, ut per bona quae vobis concessa sunt, etiam subjectae vobis genti superna beneficia praestarentur. Et ideo, gloriose fili, eam quam accepisti divinitus gratiam sollicita mente custodi. Christianam fidem in populis tibi subditis extendere festina, zelum rectitudinis tuae in eorum conversione multiplica, idolorum cultus insequere, fanorum aedificia everte, subditorum mores in magna vitae munditia exhortando, terrendo, blandiendo, corrigendo, et boni operis exempla monstrando aedifica, ut illum retributorem invenias in coelo, cujus nomen atque cognitionem dilataveris in terra. Ipse enim vestrae quoque gloriae nomen etiam posteris gloriosius reddet, cujus vos honorem quaeritis et servatis in gentibus. Sic enim Constantinus, quondam piissimus", + "candidate_score": 0.63366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_5", + "bdc_text": "Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2313", + "psc_text": "IMPERATRICEM. Gratulatur de adepto imperio. Divinam illi precatur gratiam. Romanam Ecclesiam commendat. Gregorius Leontiae Augustae. Quae lingua loqui, quis animus cogitare sufficiat quantas de serenitate vestri imperii omnipotenti Deo gratias debemus, quod tam dura longi temporis pondera cervicibus nostris amota sunt, et imperialis culminis lene jugum rediit quod libeat portare subjectis? Reddatur ergo Creatori omnium ab hymnidicis angelorum choris gloria in coelo, persolvatur ab hominibus gratiarum actio in terra, quia universa respublica, quae multa moeroris pertulit vulnera, jam nunc consolationis vestrae invenit fomenta. Unde nobis necesse est omnipotentis Dei misericordiam enixius exorare, ut cor vestrae pietatis sua semper dextera teneat, ejusque cogitationes coelestis gratiae ope dispenset, quatenus tranquillitas vestra tanto rectius valeat sibi servientes regere, quanto dominatori omnium noverit verius deservire. In amore catholicae fidei faciat defensores suos, quos fecit ex benigno opere imperatores nostros. Infundat in vestris mentibus zelum simul et mansuetudinem, ut semper pio fervore valeatis et quidquid", + "candidate_score": 0.633465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21_23", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1001", + "psc_text": "omnipotens regnum vestrum fidei rectitudine decoravit, et integritate Christianae religionis inter gentes alias fecit esse conspicuum, magnam de vobis materiam praesumendi concepimus, quod subjectos vestros ad eam converti fidem per omnia cupiatis in qua eorum nempe reges estis et domini. Atque ideo pervenit ad nos Anglorum gentem ad fidem Christianam Deo miserante desideranter velle converti, sed sacerdotes e vicino negligere, et desideria eorum cessare sua adhortatione succendere. Ob hoc igitur Augustinum servum Dei, praesentium portitorem, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc praevidimus dirigendum. Quibus etiam injunximus ut aliquos secum e vicino debeant presbyteros ducere, cum quibus eorum possint mentes agnoscere, et voluntates admonitione sua, quantum Deus donaverit, adjuvare. In qua re ut efficaces valeant atque idonei apparere, excellentiam vestram 835 paterna salutantes charitate quaesumus ut hi quos direximus favoris vestri invenire gratiam mereantur. Et quia animarum causa est, vestra eos potestas tueatur et", + "candidate_score": 0.633123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21_23", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2027", + "psc_text": "Augustinum proficiscentem ad Anglorum gentem adjuverit, nec ante silentio fama conticuit, et postea quidam ab eo ad nos monachi redeuntes subtiliter retulerunt. Et quidem haec de Christianitate vestra mirentur alii, quibus adhuc beneficia vestra minus sunt cognita; nam nobis, quibus experimentis jam nota sunt, non mirandum est, sed gaudendum, quia per hoc quod aliis impenditis, vos juvatis. Qualia igitur, quantaque in conversione suprascriptae gentis Redemptor noster fuerit miracula operatus, excellentiae vestrae jam notum est. Ex qua re magnam vos oportet habere laetitiam, quia majorem sibi partem hac in re praestitorum vestrorum solatia vindicant, cujus post Deum auxiliis verbum illic praedicationis innotuit. Nam qui alterius bonum adjuvat, suum facit. Sed ut mercedis vestrae magis magisque sit fructus uberior, petimus ut monachis praesentium portitoribus, quos cum dilectissimis filiis nostris Laurentio presbytero, et Mellito abbate ad praedictum reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum, pro eo quod illos qui secum sunt sufficere sibi dicit non", + "candidate_score": 0.630277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21_23", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_779", + "psc_text": "quondam arentia Antiochiae sava reliquerat, tandem ad proprium alveum reversus, et subjectas juxta positas valles rigat, ut et unum tricesimum, et aliud sexagesimum, aliud vero centesimum fructum ferat. Jam nunc dubium non est multos in ejus vallibus animarum flores excrescere, eosque ad maturos usque fructus per linguae vestrae fluenta pervenire. Unde omnipotenti Deo debitam laudem cordis atque oris vocibus ex omnibus medullis reddimus, et in vestra beatitudine non vobis tantummodo, sed omnibus qui vobis subjacent congaudemus. Suscepi vero epistolas dulcissimae mihi atque suavissimae sanctitatis vestrae, ipsum, ut ita dicam, laborem sudantes. Et quidem scio quod post illa quietis culmina, in quibus secreta coelestia cordis tangebas manu, grave valde sit exteriora tolerare. Sed memento quia apostolicam sedem regis, et dolorem citius temperas, quoniam omnibus omnia factus es. In libris Regum, sicut perfecta vestra sanctitas novit, quidam describitur qui utraque manu pro dextera utebatur (I Paralip. XXI). In qua re ego de", + "candidate_score": 0.629695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2020", + "psc_text": "hanc et maxime in dandis ecclesiasticis honoribus vigilanter non praecavet, infidelitatis perditioni subjicitur, etiamsi tenere fidem quam negligit videatur. Sicut ergo contra exteriores hostes, ita quoque contra interiores animarum adversarios studete esse solliciti, ut per hoc quod Dei nostri inimicis fideliter repugnatis, et hic feliciter ipsius protectione regnetis, et ad aeterna postmodum gaudia ejus duce gratia veniatis. Quanta praeterea bona reverendissimo fratri et coepiscopo nostro Augustino ad Anglorum gentem proficiscenti excellentia vestra praebuerit, revertentes ab eo quidam monachi retulerunt. Unde, uberes gratias referentes, petimus ut his quoque monachis qui ad eum directi sunt suffragia vestra copiosius praebere atque eos ad proficiscendum juvare dignemini, ut quanto beneficia vestra eis amplius exhibetis, tanto majorem vicissitudinem ab omnipotente Deo, cui serviunt, exspectetis. EPISTOLA LX, AD THEODEBERTUM FRANCORUM REGEM. Hortatur ad synodum congregandam et eosdem commendat monachos. Gregorius Theodeberto regi Francorum. Qui paternae adhortationis verba libenti animo suscipit, et sinu cordis amplectitur, emendatorem se", + "candidate_score": 0.629336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21_23", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1892", + "psc_text": "propensior, voluntas pronior, studium vigilantius, devotio clarior, exhibitio efficacior, quatenus dum divino jutus auxilio hoc opus solerter impleveris, et illi pro quibus sollicitudinem geris, studii tui solatio utiliter consolentur, et tu mercedis tuae bonum in aeterna vita Redemptoris nostri gratia compensante recipias. Datum mense Decembri, indictione 4. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 51.) EPISTOLA XXVIII. AD AUGUSTINUM ANGLORUM EPISCOPUM. De Anglis conversis laetari Romanos omnes. Laetandum et Augustino de dono Dei; sed cavendam ex operatione virtutum cordis elationem. Miracula, tum a Moyse nondum culpa soluto, tum a reprobis ipsis edita. In his non suam, sed Dei gloriam quaerat et animarum salutem. De uno in nobis signo gaudendum, scilicet dilectione. Gregorius Augustino episcopo Anglorum. Gloria excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14; Joan. XII) , quia granum frumenti 1110 mortuum est cadens in terram, ne solum regnaret in coelo, cujus morte vivimus, cujus infirmitate roboramur,", + "candidate_score": 0.628569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21_23", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1274", + "psc_text": "beatissimis vobis large influit nunquam habuimus incertum. Gratias itaque omnipotenti Deo solvimus, quia impletum videmus in vobis esse quod scriptum est: Ubi plurimae segetes, ibi manifesta fortitudo boum (Prov. XIV, 8) . Si enim bos fortis aratrum linguae in terra cordis audientium non traxisset, tanta fidelium seges minime surrexisset. Quoniam vero in bonis quae agitis scio quod et aliis congaudetis, vestrae vobis gratiae vicem reddo, et non dissimilia nuntio, quia dum gens Anglorum in mundi angulo posita in cultu lignorum ac lapidum perfida nuncusque remaneret, ex vestrae mihi orationis adjutorio placuit ut ad eam monasterii mei monachum in praedicationem transmittere Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in", + "candidate_score": 0.627412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21_23", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.627232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2017", + "psc_text": "Mettis, Simplicio Parisiis, Melantio Rotomo, et Licinio, episcopis Francorum a paribus. Licet fraternitatem vestram suscepti officii cura commoneat, ut religiosis viris, et praecipue in causa animarum laborantibus, omni debeat adnisu concurrere, non tamen ab re est, si sollicitudinem vestram epistolarum nostrarum sermo pulsaverit, 1145 quia sicut ignis aura flante fit grandior, ita bonae mentis studia commendatione proficiunt. Quia igitur, Redemptoris nostri gratia cooperante, tanta de Anglorum gente ad Christianae fidei gratiam multitudo convertitur, ut reverendissimus communis frater et coepiscopus noster Augustinus eos qui secum sunt ad hoc opus exsequendum per diversa loca asserat non posse sufficere, aliquantos ad eum monachos cum dilectissimis et communibus filiis Laurentio presbytero, et Mellito abbate praevidimus transmittendos. Et ideo fraternitas vestra eis charitatem quam decet exhibeat, atque ita illis ubicunque necesse fuerit auxiliari festinet, quatenus dum vobis opitulantibus nullas illic remorandi causas habuerint, et ipsi vestra se relevatos consolatione congaudeant, et vos solatiorum exhibitione in", + "candidate_score": 0.626011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21_23", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2023", + "psc_text": "monachis qui ab eo reversi sunt cognovimus. De qua re maximas gratias exsolventes, petimus ut et monachis praesentium portitoribus, quos ad eumdem fratrem nostrum direximus, vestra uberius beneficia ministretis, quatenus dum vobis patrocinantibus nullas illic difficultates invenerint, sed coeptum iter facile, Christo adjuvante, peregerint, uberiorem mercedis vestrae fructum ante Dei nostri oculos faciatis. EPISTOLA LXI. AD CLOTARIUM FRANCORUM REGEM. Monachos ad Augustinum euntes commendat. Hortatur ad cogendam synodum adversus simoniacos. Gregorius Clotario regi Francorum. Inter tot curas et sollicitudines, quas pro subjectarum vobis gentium regimine sustinetis, existere vos in causa Dei laborantibus adjutores, eximiae laudis et magnae mercedis est. Et quia tales vos bonis praecedentibus ostendistis, ut praesumere de vobis meliora possimus, petere quae pro mercede vestra sunt libentissime provocamur. Quidam igitur qui cum reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Augustino ad Anglorum gentem perrexerant, revertentes, quanta eumdem fratrem nostrum excellentia vestra in praesentia positum charitate refecerit, quantisque suffragiis proficiscentem adjuverit,", + "candidate_score": 0.625658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_19", + "bdc_text": "nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1062", + "psc_text": "Nam in hac vita adhuc quisque positus quantalibet virtute polleat, quomodo sicut sol fulget, in qua corpus quod corrumpitur aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem (Sap. IX, 15); in qua videmus aliam legem in membris nostris repugnantem legi mentis nostrae, et captivos nos ducentem in lege peccati, quae est in membris nostris (Rom. VII, 23); in qua et in nobismetipsis responsum mortis habemus, ut non simus fidentes in nobis (II Cor. I, 9); in qua etiam Propheta clamat: Timor et tremor venerunt super me, et contexerunt me tenebrae (Psal. LIV, 6) ? Nam et scriptum est: Sapiens ut sol permanet, fatuus ut luna mutatur (Eccli. XXVII, 12) ; non ad claritatis fulgorem, sed ad perseverantiam boni operis comparatio est solis deducta. Bonum vero ordinationis ejus initium necdum a vobis potuit de perseverantia laudari. Quod autem Haec dies quam fecit Dominus clamasse vos dicitis, de quo hoc dictum", + "candidate_score": 0.624889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21_23", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1893", + "psc_text": "animarum salutem. De uno in nobis signo gaudendum, scilicet dilectione. Gregorius Augustino episcopo Anglorum. Gloria excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14; Joan. XII) , quia granum frumenti 1110 mortuum est cadens in terram, ne solum regnaret in coelo, cujus morte vivimus, cujus infirmitate roboramur, cujus passione a passione eripimur, cujus amore in Britannia fratres quaerimus quos ignorabamus, cujus munere quos nescientes quaerebamus, invenimus. Quis autem narrare sufficiat quanta hic laetitia in omnium corde fidelium fuerit exorta, quod geas Anglorum, operante omnipotentis Dei gratia, et tua fraternitate laborante, expulsis errorum tenebris, sanctae fidei luce perfusa est; quod mente integerrima jam calcat idola, quibus prius vesano timore subjacebat; quod omnipotenti Deo puro corde substernitur; quod a pravi operis lapsibus sanctae praedicationis regulis ligatur; quod praeceptis divinis animo subjacet, et intellectu sublevatur; quod usque ad terram se in oratione humiliat, ne mente jaceat in terra. Cujus hoc", + "candidate_score": 0.624719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2075", + "psc_text": "imminenti mundi hujus termino signa praemittat Deus. Mittit xenia, fundit ad Deum preces. Gregorius Edilbertho regi Anglorum. Propter hoc omnipotens Deus bonos quosque ad populorum regimina perducit, ut per eos 1165 omnibus, quibus praelati fuerint, dona suae pietatis impendat. Quod in Anglorum gente factum cognovimus, cui vestra gloria idcirco praeposita est, ut per bona quae vobis concessa sunt, etiam subjectae vobis genti superna beneficia praestarentur. Et ideo, gloriose fili, eam quam accepisti divinitus gratiam sollicita mente custodi. Christianam fidem in populis tibi subditis extendere festina, zelum rectitudinis tuae in eorum conversione multiplica, idolorum cultus insequere, fanorum aedificia everte, subditorum mores in magna vitae munditia exhortando, terrendo, blandiendo, corrigendo, et boni operis exempla monstrando aedifica, ut illum retributorem invenias in coelo, cujus nomen atque cognitionem dilataveris in terra. Ipse enim vestrae quoque gloriae nomen etiam posteris gloriosius reddet, cujus vos honorem quaeritis et servatis in gentibus. Sic enim Constantinus, quondam piissimus", + "candidate_score": 0.624049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.623972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21_23", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1000", + "psc_text": "lator praesentium, et servi Dei qui cum eo sunt, vestra in quibus necesse fuerit solatia consequantur, quatenus dum vestrum favorem invenerint, injuncta sibi melius, adjuvante Domino, valeant adimplere. Praeterea filium nostrum Candidum presbyterum, quem ad gubernationem patrimonii Ecclesiae nostrae, quod illic est, transmisimus, vobis per omnia commendamus; confidentes a Deo nostro vos mercedis vicem recipere, si rebus pauperum solatia sua gloria vestra devota mente praestiterit. EPISTOLA LVIII. AD THEODERICUM ET THEODEBERTUM. Augustinum, cui injunxit ut aliquos secum e vicino presbyteros ducat in Angliam, commendat, et Candidum Ecclesiastici rectorem patrimonii. Gregorius Theoderico et Theodeberto fratribus, regibus Francorum a paribus. Postquam Deus omnipotens regnum vestrum fidei rectitudine decoravit, et integritate Christianae religionis inter gentes alias fecit esse conspicuum, magnam de vobis materiam praesumendi concepimus, quod subjectos vestros ad eam converti fidem per omnia cupiatis in qua eorum nempe reges estis et domini. Atque ideo pervenit ad nos Anglorum gentem ad fidem Christianam", + "candidate_score": 0.623623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1274", + "psc_text": "beatissimis vobis large influit nunquam habuimus incertum. Gratias itaque omnipotenti Deo solvimus, quia impletum videmus in vobis esse quod scriptum est: Ubi plurimae segetes, ibi manifesta fortitudo boum (Prov. XIV, 8) . Si enim bos fortis aratrum linguae in terra cordis audientium non traxisset, tanta fidelium seges minime surrexisset. Quoniam vero in bonis quae agitis scio quod et aliis congaudetis, vestrae vobis gratiae vicem reddo, et non dissimilia nuntio, quia dum gens Anglorum in mundi angulo posita in cultu lignorum ac lapidum perfida nuncusque remaneret, ex vestrae mihi orationis adjutorio placuit ut ad eam monasterii mei monachum in praedicationem transmittere Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in", + "candidate_score": 0.622137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "quia tales vos bonis praecedentibus ostendistis, ut praesumere de vobis meliora possimus, petere quae pro mercede vestra sunt libentissime provocamur. Quidam igitur qui cum reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Augustino ad Anglorum gentem perrexerant, revertentes, quanta eumdem fratrem nostrum excellentia vestra in praesentia positum charitate refecerit, quantisque suffragiis proficiscentem adjuverit, narraverunt. Sed quia illorum Deo nostro opera grata sunt semper qui a bonis quae coeperint non recedunt paterno affectu salutantes, petimus ut monachos praesentium portitores, quos ad praedictum fratrem nostrum una cum dilectissimis filiis nostris Laurentio presbytero et Mellito abbate transmisimus, habeatis peculiariter commendatos. Et quidquid illi ante exhibuistis, his quoque ad laudis vestrae cumulum uberius impendatis, quatenus dum vobis providentibus coeptum sine mora iter expleverint, bonorum vestrorum omnipotens Deus recompensator existat, atque vobis et in prosperis custos, et in adversitatibus sit adjutor. Praeterea pervenit ad nos quod sacri illic ordines cum datione pecuniae conferantur. Et vehementer affligimur, si ad", + "candidate_score": 0.620997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1001", + "psc_text": "omnipotens regnum vestrum fidei rectitudine decoravit, et integritate Christianae religionis inter gentes alias fecit esse conspicuum, magnam de vobis materiam praesumendi concepimus, quod subjectos vestros ad eam converti fidem per omnia cupiatis in qua eorum nempe reges estis et domini. Atque ideo pervenit ad nos Anglorum gentem ad fidem Christianam Deo miserante desideranter velle converti, sed sacerdotes e vicino negligere, et desideria eorum cessare sua adhortatione succendere. Ob hoc igitur Augustinum servum Dei, praesentium portitorem, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc praevidimus dirigendum. Quibus etiam injunximus ut aliquos secum e vicino debeant presbyteros ducere, cum quibus eorum possint mentes agnoscere, et voluntates admonitione sua, quantum Deus donaverit, adjuvare. In qua re ut efficaces valeant atque idonei apparere, excellentiam vestram 835 paterna salutantes charitate quaesumus ut hi quos direximus favoris vestri invenire gratiam mereantur. Et quia animarum causa est, vestra eos potestas tueatur et", + "candidate_score": 0.620671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_179", + "psc_text": "Dominum qui viam vestram cursu ad se prospero dirigat, et ad regnum venturae gloriae propitiatus ipse perducat. EPISTOLA LXV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Injuste titulatam Petronii domum, Theodorae illius viduae restituendam Gregorius Anthemio subdiacono. Sicut res ad jus Ecclesiae pertinentes amittere non debemus, ita alienas appetere incivile esse nihilominus judicamus. Et quoniam edocti sumus domum Petronii notarii sanctae Romanae Ecclesiae, cui Deo auctore praesidemus, a Constantio tunc defensore irrationabiliter titulatam, experientiae tuae praesentis praecepti pagina demandamus ut, omni excusatione vel dilatione omissa, deposito titulo eamdem domum praesentium latrici Theodorae relictae antedicti Petronii sine mora restituas, ne, quod absit, viduis inde praejudicium oriatur, unde consolationis debent invenire solatium. EPISTOLA LXVI. AD FELICEII EPISCOPUM MESSANENSEM. Quae servandae sint consuetudines, quae abrogandae. Ne munera sibi mittat, aut Romam veniat, amice monet. Gregorius Felici episcopo Messanensi. Consuetudines quae Ecclesiis gravamen noscuntur inducere nostra nos decet consideratione remittere, ne illuc aliqua cogantur inferre, unde sibi inferenda", + "candidate_score": 0.620575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_23", + "bdc_text": "rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1903", + "psc_text": "de quolibet reatu in posterum, qui de multorum conversione gaudium conaris facere in coelo. Idem vero Conditor et Redemptor noster, cum de poenitentia hominis loqueretur, ait: Ita dico vobis, majus gaudium erit in coelo super uno peccatore poenitentiam agente quam super nonaginta novem justis quibus non opus est poenitentia (Luc. XV, 7) . Et si de uno poenitente grande sit gaudium in coelo, quale gaudium factum credimus de tanto populo a suo errore converso, qui, ad fidem veniens, mala quae egit poenitendo damnavit? In hoc itaque coeli et angelorum gaudio repetamus ipsas quas praediximus voces angelorum: Dicamus igitur, dicamus omnes: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui", + "candidate_score": 0.620109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2075", + "psc_text": "imminenti mundi hujus termino signa praemittat Deus. Mittit xenia, fundit ad Deum preces. Gregorius Edilbertho regi Anglorum. Propter hoc omnipotens Deus bonos quosque ad populorum regimina perducit, ut per eos 1165 omnibus, quibus praelati fuerint, dona suae pietatis impendat. Quod in Anglorum gente factum cognovimus, cui vestra gloria idcirco praeposita est, ut per bona quae vobis concessa sunt, etiam subjectae vobis genti superna beneficia praestarentur. Et ideo, gloriose fili, eam quam accepisti divinitus gratiam sollicita mente custodi. Christianam fidem in populis tibi subditis extendere festina, zelum rectitudinis tuae in eorum conversione multiplica, idolorum cultus insequere, fanorum aedificia everte, subditorum mores in magna vitae munditia exhortando, terrendo, blandiendo, corrigendo, et boni operis exempla monstrando aedifica, ut illum retributorem invenias in coelo, cujus nomen atque cognitionem dilataveris in terra. Ipse enim vestrae quoque gloriae nomen etiam posteris gloriosius reddet, cujus vos honorem quaeritis et servatis in gentibus. Sic enim Constantinus, quondam piissimus", + "candidate_score": 0.606563, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium", + "max_score": 0.687866, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_12", + "psc_text": "vere te, domine Constanti Imperator, admiror, fidem tantum secundum ea quae scripta sunt desiderantem: et merito plane ad illa ipsa unigeniti Dei eloquia 548 quia festinans, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam divinorum dictorum conscientia plenum sit. Hoc qui repudiat, antichristus est, et qui simulat, anathema est. Sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo (Constantinopolit.), quae nunc de fide litigat, pauca me de Scripturis evangelicis digneris audire, et loquar tecum verbis Domini mei Jesu Christi, cujus vel exsul sum, vel sacerdos. Habent enim vasa testea non ignobiles thesauros: et infirmiora corporum magis reverenda sunt: et apud nos modo Deum indocti piscatores locuti sunt. Super humilem et trementem verba sua, secundum prophetam, Deus respicit (Esai. LXVI, 2). Fidem imperator quaeris: audi eam, non de novis chartulis, sed de Dei libris. Scito et posse eam in Occidente donari, unde venientes in regno Dei cum Abraham", + "candidate_score": 0.687866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_12", + "psc_text": "vere te, domine Constanti Imperator, admiror, fidem tantum secundum ea quae scripta sunt desiderantem: et merito plane ad illa ipsa unigeniti Dei eloquia 548 quia festinans, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam divinorum dictorum conscientia plenum sit. Hoc qui repudiat, antichristus est, et qui simulat, anathema est. Sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo (Constantinopolit.), quae nunc de fide litigat, pauca me de Scripturis evangelicis digneris audire, et loquar tecum verbis Domini mei Jesu Christi, cujus vel exsul sum, vel sacerdos. Habent enim vasa testea non ignobiles thesauros: et infirmiora corporum magis reverenda sunt: et apud nos modo Deum indocti piscatores locuti sunt. Super humilem et trementem verba sua, secundum prophetam, Deus respicit (Esai. LXVI, 2). Fidem imperator quaeris: audi eam, non de novis chartulis, sed de Dei libris. Scito et posse eam in Occidente donari, unde venientes in regno Dei cum Abraham", + "candidate_score": 0.674839, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf029", + "work_id": "012_Julius-Firmicus-Maternus_De-errore-profanarum-religionum", + "max_score": 0.685179, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_2_4", + "bdc_text": "Nos hic inter sacrum et saxum constituti heremus ; nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus . Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere .", + "psc_chunk_id": "012_Julius-Firmicus-Maternus_De-errore-profanarum-religionum_window_142", + "psc_text": "Adoraverunt deos, quos fecerunt digiti eorum, et curvatus est homo, et humiliatus est vir, et non laxabo illis (Esai. II, 8, 9) . Et jam vos, o profani homines, iratum numen alloquitur, et adhuc errores vestros sacra convenit voce; ait enim in sequentibus per eumdem prophetam: Illis fudistis libamina, et illis imposuistis sacrificia. Super haec non indignabor, dicit Dominus (Esai. LVII, 6) ? Adhuc indignationem suam salutaris Deus dilatat, severitatem suspendit, si vos forsitan peccare poeniteat, ut sacrilegae voluntatis exitium aliquo genere relinquatis. Ecce in ipso indignationis impetu moderata rursus voce persuadet, et irarum suarum comprimit stimulos; ait enim per Hieremiam prophetam: Nolite ambulare post deos alienos, ut serviatis eis, et ne adoraveritis, ne incitetis me operibus manuum vestrarum ad disperdendos vos (Jerem. XXV, 6) . Quid hic ad sacrilegium pronus aures tuas obstruis? quid hic obstinati furoris ardore in exitium mortemque festinas? Liberum te Deus fecit, in tua manu", + "candidate_score": 0.685179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3_5", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus . Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere . Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "012_Julius-Firmicus-Maternus_De-errore-profanarum-religionum_window_142", + "psc_text": "Adoraverunt deos, quos fecerunt digiti eorum, et curvatus est homo, et humiliatus est vir, et non laxabo illis (Esai. II, 8, 9) . Et jam vos, o profani homines, iratum numen alloquitur, et adhuc errores vestros sacra convenit voce; ait enim in sequentibus per eumdem prophetam: Illis fudistis libamina, et illis imposuistis sacrificia. Super haec non indignabor, dicit Dominus (Esai. LVII, 6) ? Adhuc indignationem suam salutaris Deus dilatat, severitatem suspendit, si vos forsitan peccare poeniteat, ut sacrilegae voluntatis exitium aliquo genere relinquatis. Ecce in ipso indignationis impetu moderata rursus voce persuadet, et irarum suarum comprimit stimulos; ait enim per Hieremiam prophetam: Nolite ambulare post deos alienos, ut serviatis eis, et ne adoraveritis, ne incitetis me operibus manuum vestrarum ad disperdendos vos (Jerem. XXV, 6) . Quid hic ad sacrilegium pronus aures tuas obstruis? quid hic obstinati furoris ardore in exitium mortemque festinas? Liberum te Deus fecit, in tua manu", + "candidate_score": 0.669303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere . Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 . iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum .", + "psc_chunk_id": "012_Julius-Firmicus-Maternus_De-errore-profanarum-religionum_window_101", + "psc_text": "te decident in corde inimicorum regis. Sedes tua Deus in saeculum saeculi: virga recta est virga regni tui. Dilexisti justitiam, odisti iniquitatem, propterea unxit te Deus tuus oleo laetitiae prae consortibus tuis. Myrrha et gutta et casia a vestimentis tuis de aedificiis eburneis, ex quibus te jucunditate affecerunt (Psal. XLIV, 3-10) . Immortalis unguenti secreta pervidimus, et divinae nobis dispositionis ordo monstratus est. Regnum perpetuum, et coeli diadema domino nostro cum unguenti majestate collatum est. Quis autem hic sit qui regendi orbis accepit potestatem, qui venerandi nominis majestate decoratur, aliud nobis monstrat oraculum; ait enim is idem David: Ut quid fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania. Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum adversus Dominum et adversus Christum ejus (Psal. II, 1, 2) . Quid te sic extollis sacrilega persuasio? quid miseros homines effrenata temeritate circumvenis? unguentum Christi coeli donat imperium, unguentum vestrum gehennae suscitat flammas. CAPUT XXV.", + "candidate_score": 0.656556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere . Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 . iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum .", + "psc_chunk_id": "012_Julius-Firmicus-Maternus_De-errore-profanarum-religionum_window_111", + "psc_text": "docetur oraculo: Dixit Dominus Domino meo, sede a dextris meis, quoadusque ponam inimicos tuos suppedaneum pedum tuorum. Virgam virtutis tuae emittet Dominus ex Sion, dominaberis in medio inimicorum tuorum. Tecum principium in die virtutis tuae, in claritate sanctorum, et ex utero ante luciferum genui te. Juravit Dominus, nec poenitebit eum (Psal. CIX, 1, 4) . Hi sunt inimici Dei, sacratissimi imperatores, qui veritatis ordinem contraria lege conturbant, qui perversae cupiditatis instinctu sacrilega vota concipiunt, qui profanae mentis furore aut lignum semper venerantur aut lapidem. In isto loco positi ordinem debemus sanctae dispositionis aperire: ut quidquid nobis investigantibus sanctum Dei verbum prophetica tradidit disciplina, ad refutandas profani erroris maculas specialiter explicetur, ne . . . sicut nos diximus, commenti sunt, qui sacrilegia errantibus tradiderunt. Sic a nobis ordo veritatis curiosius requiratur. Suspensis itaque paululum caeteris, ad haec explicanda, quae vera sunt, transferatur oratio. CAPUT XXVI. Breviter Ecclesiae de Christo cum Adamo", + "candidate_score": 0.655704, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum", + "max_score": 0.684876, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_517", + "psc_text": "Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate desumpta est. Nam cum hic Romae, paucis abhinc annis, in solemni pontificia conciliorum Academia, coram sanctissimo domino nostro Benedicto papa XIV, magno totius litterarii coetus plausu, singulas obscuras difficilesque quaestiones, quae de Gangrensis concilii tempore, canonibus, auctoritate et confirmatione jam pridem excitatae fuerunt, et in posterum a critices studiosis excitari possunt, summa eruditione Rmus P. Antoninus Bremond Dominicanae familiae cultor eximius, et in Casanatensi Bibliotheca Theologus insignis, jam vero totius ordinis Praedicatorum magister generalis, qui pro eximia sui animi benignitate nos maximo amore complectitur, expediverit et illustraverit, minime in praesens licere potest de iisdem rebus sermonem instituere. In hac enim", + "candidate_score": 0.684876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_831", + "psc_text": "Cum vos persecuti fuerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam gaudete. Quod quidem interius gaudium, exterius dissimulare haud potens, benedictionem pro maledictione, honorificentiam pro contumeliis, charitatem pro odio imperatori sibi infenso studet rependere; ipsum tamen admonens ut divini judicis praecaveret indignationem, ne quanto ipse gravius offensus libenter remittebat, tanto cumulatius ab ipso offendente poena exigeretur. Non nihil hisce addit de maximo scandalo in Ecclesia tunc exorto, cum propter famosum libellum, quem ipse imperator in Ecclesiae caput conscripserat, tum propter anathemate damnatas Acacii, Severi et Acephalorum opiniones, quibus patrocinabatur; et statim ad varia S. P. provocat Scripturarum testimonia, ut inde imperator harum haereticarum opinionum depromat falsitatem. Interim vero cum pontificis animus, non suo, sed suae sedis honori majestatique prospicere 180 quaerit, ex eo vellicat et urget imperatorem, quod, humanis divinisque legibus spretis, cum magno imperialis coronae dedecore accusatoris et judicis partes adversus summum Ecclesiae pontificem subiret. Propterea eum increpat", + "candidate_score": 0.684493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_17_19", + "bdc_text": "Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_378", + "psc_text": "figmenta, praedicationibus et disputationibus propagarunt? Quod quidem felicius ipsis contingere potuit, quando freti armorum strepitu atque potentia, aut quando dignitatum auctoritate vel scientiarum doctrina celebriores facti, vel denique quando aliquo principum saeculi praesidio assecuto, omnique verecundiae atque timoris 83 freno spreto, liberum eis esse potuit suarum opinionum pravitate, aliorum animos, mores et fidem corrumpere atque pervertere. Archelaum itaque plaudentibus sibi populis manifestare non tantum oportebat suae catholicae legis adversarium nulla vera atque genuina sacrarum Scripturarum scientia et cognitione pollere, sed praecipua nostrae fidei mysteria evertere et suis fabulis abolere: tum etiam omnibus naturae, tum fortunae bonis atque adjumentis fuisse exspoliatum; ita ut ejus nomen, mali mores atque facinora, pluribus nationibus jam tum explorata, prorsus ubique abominarentur. Quid ergo criminis in ejusmodi narratione et agendi ratione deprehendi possit, prorsus non video. Igitur ultro dato quod populus qui apud Diodoridem disputationem auditurus convenerat nihil prorsus in Manem fuisset commotus, an non S.", + "candidate_score": 0.671977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_517", + "psc_text": "Cum igitur synodus illa dumtaxat provincialis fuerit, et illius canones non nisi ex apostolicae sedis suffragio robur et approbationem obtinuerint, ut ipsi conciliorum collectores etiam fatentur, quid nostra intererit, an Osius Cordubensis ibidem pro apostolica sede legationem fuerit functus. 7. Altera vero causa ex nostra erga clarissimum doctissimumque virum aequitate desumpta est. Nam cum hic Romae, paucis abhinc annis, in solemni pontificia conciliorum Academia, coram sanctissimo domino nostro Benedicto papa XIV, magno totius litterarii coetus plausu, singulas obscuras difficilesque quaestiones, quae de Gangrensis concilii tempore, canonibus, auctoritate et confirmatione jam pridem excitatae fuerunt, et in posterum a critices studiosis excitari possunt, summa eruditione Rmus P. Antoninus Bremond Dominicanae familiae cultor eximius, et in Casanatensi Bibliotheca Theologus insignis, jam vero totius ordinis Praedicatorum magister generalis, qui pro eximia sui animi benignitate nos maximo amore complectitur, expediverit et illustraverit, minime in praesens licere potest de iisdem rebus sermonem instituere. In hac enim", + "candidate_score": 0.655524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_17_19", + "bdc_text": "Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_603", + "psc_text": "nullam prorsus vim terroremque incutiat. Secundo deinde exponit, quemadmodum imperialium legum rigor a gladii jure ortus, religionis veritati sinceraeque hujus confessioni numquam obesse possit, sed utrumque semper catholicae Ecclesiae sacrisque ejus dogmatibus, ornamentum, praesidium atque incrementum praebuisse. Dixisti etiam quod te episcopalis terreat auctoritas: cum videas quanta pace inter nos agamus, quanta tranquillitate disputemus, quemadmodum populus praesens nullam tibi vim faciat, nullum terrorem incutiat, sed tranquillissimus audiat, sicut decet Christianos. Dixisti etiam timere te leges imperatorum: hoc pro vera fide non timeret, quem Spiritus sanctus impleret. Cujus quidem rei causa eidem Petri apostoli exemplum proponit, qui divino 132 actus Spiritu pro Dominica fide crucifixus est. Verum Felix ipse nimio contentionis studio adductus, ita respondere Augustino ausus est: Et apostoli timuerunt. Quod novum Felicis Manichaei effugium idem sanctus Pater eripere cupiens, quemadmodum apostoli tyrannos timuissent statim hisce verbis explicavit. Timuerunt (ait) ut caverent, non ut fidem suam comprehensi edicere dubitarent. Et", + "candidate_score": 0.654583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_15", + "bdc_text": "Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_515", + "psc_text": "Leonis M., Romanorum pontificum, decreta patefaciunt. Nec vero me latet ejusmodi Ossii Cordubensis pro apostolica sede in concilio Gangrensi legationem, non tantum a Petro de Marca atque Pagio in dubium revocari; sed absolute omnino inficiari. Et ea de causa potissimum, quia hujus nomen in Actis, quae supersunt, non primo, sed quartodecimo loco inter aliorum episcoporum nomina legendum occurrit. Sed in hisce quaestionibus dirimendis haud semper episcoporum praerogativas ex ordine quo in codicibus horum nomina descripta sunt repetere juvat, ut ipsi de Brittone Trevirensi episcopo, in Priscillianistarum historia, contra Tillemontium, aliosque demonstrabimus. Nam quandoque Amanuensium errore, et codices corrumpi, aut saltem genuinus eorumdem episcoporum ordo perturbari potuit. Verum duplici de causa hanc congressionem nunc devitandam esse arbitror. Prior ex nostro hujus conscribendae historiae scopo desumitur. Non enim nos sumus ex iis qui dubiis valdeque obscuris rebus adhaerentes apostolicae sedi jura asserere et vindicare quaeramus. Nimis profecto indecens aut turpe foret in", + "candidate_score": 0.634634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_8_10", + "bdc_text": "Saxonia adhuc constanter evangelicę veritatis professionem conservare dicitur , illincque rumores Francfordiam al. . . sunt Brunswicenses ipsum ducem Henricum armis ita cinxisse , ut vix effugium ullum consecuturus credatur . Sed hec a vestratibus mercatoribus eadem fide et authoritate , qua nos , accipies .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_181", + "psc_text": "de Haeresibus cap. 46): Unde se in suis litteris, Jesu Christi apostolum dicit, eo quod Jesus Christus se missurum esse promiserat, atque in illo miserit Spiritum sanctum. Propter quod etiam ipse Manichaeus duodecim discipulos habuit, ad instar apostolici muneris, quem numerum Manichaei hodieque custodiunt. Non aliis quoque phrasibus usus est Theotoretus, de haereticorum disserens fabulis, cum paucis hisce verbis a Manete discipulorum factam electionem et illius pseudochristi imitationem descripsit (lib. I Haeret. Fab. cap. 16): Hic, duodecim discipulis ad Domini exemplum designatis, in Mesopotamiam profectus est. Quid plura? Constans sequentium sex saeculorum traditio veritatem de qua agimus probavit. Nam Photius discipulorum Manetis numerum horumque missionem paucis designavit dicens: Exinde vero discipulos congregavit duodecim, quos etiam erroris praecones emisit. Petrus Siculus quoque, qui paulo post floruit, de Manichaicis rebus et institutis optime instructus, vir doctrina et nobilitate praeclarus, variis pro Basilio imperatore legationibus, et ad Armenos potissimum, functus, historiam de ortu,", + "candidate_score": 0.633709, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", + "max_score": 0.684479, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16_18", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum . Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_59", + "psc_text": "Ecclesiae rebus afflictis opem et praesidia praestare oportere, ne tyrannus et insaniens haereticorum furor divina mysteria ad exitium perducat, jam ab eruditis omnibus sincere praedicatur. Quapropter non mirum, si Romani pontifices cum primum aliquem imperatorem esse renuntiatum intellexerunt, omni studio ab iis catholicae fidei confessionem expostularunt, sine qua cum iisdem communionem habere detrectassent. Inter vetustissima porro hujus agendi oeconomiae exempla, hoc nobis S. Siricius papa suppeditavit, qui anno 185, post Damasi mortem, ad pontificatum assumptus, a Maximo hanc catholicae fidei confessionem expostulans, is lubenti animo sua epistola facere non detrectavit, quod aequis et christianis principibus semper in more fuit. Quare primo de susceptis pontificiis epistolis habet mentionem, tum sacerdotalis muneris amplitudinem, tum splendidissimae Romanae urbis dignitatem exornans subjicit: Fidei vero catholicae, de qua clementiam nostram consulere voluisti, quo majus circa me et speciale judicium divinitatis experior, hoc me confiteor habere curam majorem, qui videlicet ad imperium ab ipso statim salutari", + "candidate_score": 0.684479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_18_20", + "bdc_text": "gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ; nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_220", + "psc_text": "Sed ab ea maxime abhorrent, cum nostrarum Ecclesiarum praesules, tum sanctum illud inquisitionis officium, contra quod haereticos comminisci posse P. Natalis Alexander prospexit. Et quidem eas severitatis poenas Ecclesiae adjumento fuisse, Leo ipse ex eo etiam confirmavit, quod corporalia supplicia, et ecclesiasticarum legum exsecutiones, ob gravissimas bellorum vicissitudines, multorum spatio annorum cessare debuissent, nec ipsis provinciarum sacerdotibus in unum frequentius coire, cum haud amplius liceret: Invenit (ait S. pontifex) secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem iisdem malis est incitata quibus debuit esse correcta. Ex cujus causa statim deplorare pergit deterrimum Galliciae et Hispaniarum statum, quarum non solum plebes, ut a Turribio acceperat, mortifera contagionis peste erant labefactatae; sed, quod gravius est, eorumdem sacerdotes, hoc lethali correpti morbo, veritatem multis erroribus opprimebant, Priscilliani doctrinam evangelicis praeferebant documentis, et ista tandem profanis sensibus depravata populis proponebant, aut praedicabant, ut Spiritus sancti revelationibus rejectis, diaboli dogmata in auditorum animos inspirarent. Haec", + "candidate_score": 0.652967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_1_3", + "bdc_text": "martii mihi tradidit Froschouerus , ornatissime Bullingere . Nos hic inter sacrum et saxum constituti heremus ; nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_66", + "psc_text": "3. Nos vero antequam de hujus emortuali anno verba faciamus, minime silentio eam cladem premere possumus, quam Maximus imperator ex concilii Trevirensis sententia in haereticos per Hispanias grassantes excitavit, cum tribunos summa potestate armatos illuc mittere decrevit, qui et haeretica labe inquinatos inquirerent, et deprehensis vitam et bona adimerent. Sed illud decretum ecclesiasticae lenitati prorsus repugnans, atque ira odioque maximo cum abundaret. Martini animum internis cruciatibus torquebat. Etenim absque ulla haesitatione, per maximam tribunorum avaritiam atque libidinem, non scelestos dumtaxat sacrilegosque exagitandos, puniendos atque necandos esse intelligebat, sed ipsos catholicos et sanctorum etiam turbam depopulandam, cum parvum omnino discrimen sit inter hominum genera. Etenim (ait Severus Sulpicius) tum solis oculis judicabatur, cum quis pallore potius aut veste haereticus aestimaretur. 225 Haec ergo Martino concilium advenienti maxime displicebant. Idcirco nil mirum, si post Trevirensem synodum se ab ejusmodi coetibus in posterum abfuturum religiose statuerit, iisdemque quoad usque vixerit interesse recusaverit .", + "candidate_score": 0.652113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_18_20", + "bdc_text": "gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ; nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_219", + "psc_text": "ei prosunt, iisque maxime adjuvatur, praesertim quia delinquentes, 257 severitate corporalium poenarum perterriti, ad spirituale remedium, ad criminum ejurationem videlicet, et ad poenitentiam recurrere consuescunt. 4. Nec quis, simili Leonis loquendi ratione, sibi persuadeat Idatii et Ithacii contumaciam, de qua in superioribus egimus, et ob quam catholicis episcopis, et Martino potissimum, invisi fuere, et Ithacius ipse a Theognosto episcopo palam damnatus, iri excusatum. Nulla quippe excusatione episcopus purgari potest, qui, propriis studiis indulgens, confratrum in conciliis adductorum judicia spreverit, quippe suis accusationibus saeculares principes et magistratus urgere voluerit noxiorum necem procurando. Hanc quidem agendi rationem catholicae lenitati repugnare evidentissimum est. Sed ab ea maxime abhorrent, cum nostrarum Ecclesiarum praesules, tum sanctum illud inquisitionis officium, contra quod haereticos comminisci posse P. Natalis Alexander prospexit. Et quidem eas severitatis poenas Ecclesiae adjumento fuisse, Leo ipse ex eo etiam confirmavit, quod corporalia supplicia, et ecclesiasticarum legum exsecutiones, ob gravissimas bellorum vicissitudines, multorum spatio", + "candidate_score": 0.646579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_25_27", + "bdc_text": "Argentinę 9 . aprilis anno 1550 . Pro libro misso gratias ago .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_234", + "psc_text": "diebus ante initium Quadragesimae usque ad octavam diem ante Pascha, leguntur libri Moysis cum Jesu Nave et Judicum, etc. Duo itaque dumtaxat brevi otio hic animadvertere et annotare haud praetermittam. Alterum, ordinem in hoc fragmento descriptum pro legendis omnibus sacri canonis Scripturis in totius anni curriculo non differre ab illa distributione et ordinatione quae modo etiam in Romano Breviario conspicitur. Hoc probat enim sacri hujus ritus auctoritatem vetustatemque a nostris majoribus derivatam, qui consilium habuere singulis quatuor anni temporibus, et divinis mysteriis in Ecclesia celebrandis aptiores, et magis consonas Scripturarum lectiones distribuere et accommodare, ut magis mysteriorum dignitati et populorum institutioni consulerent atque prospicerent. Alterum est, in laudato fragmento descriptos reperiri omnes libros in canone Tridentino, sess. 4, descriptos, si unum tamen alterumque excipiamus. Quae duo sane sacrarum Liturgiarum studiosis viris, qui merito hisce temporibus in hoc labore magna cum sacrae antiquae rei utilitate operam insumunt, eruditarum dissertationum supellectilem exhibebunt.", + "candidate_score": 0.633995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_26_28", + "bdc_text": "aprilis anno 1550 . Pro libro misso gratias ago . Ch [ristophorus ] M [ontius ] .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_234", + "psc_text": "diebus ante initium Quadragesimae usque ad octavam diem ante Pascha, leguntur libri Moysis cum Jesu Nave et Judicum, etc. Duo itaque dumtaxat brevi otio hic animadvertere et annotare haud praetermittam. Alterum, ordinem in hoc fragmento descriptum pro legendis omnibus sacri canonis Scripturis in totius anni curriculo non differre ab illa distributione et ordinatione quae modo etiam in Romano Breviario conspicitur. Hoc probat enim sacri hujus ritus auctoritatem vetustatemque a nostris majoribus derivatam, qui consilium habuere singulis quatuor anni temporibus, et divinis mysteriis in Ecclesia celebrandis aptiores, et magis consonas Scripturarum lectiones distribuere et accommodare, ut magis mysteriorum dignitati et populorum institutioni consulerent atque prospicerent. Alterum est, in laudato fragmento descriptos reperiri omnes libros in canone Tridentino, sess. 4, descriptos, si unum tamen alterumque excipiamus. Quae duo sane sacrarum Liturgiarum studiosis viris, qui merito hisce temporibus in hoc labore magna cum sacrae antiquae rei utilitate operam insumunt, eruditarum dissertationum supellectilem exhibebunt.", + "candidate_score": 0.62859, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.681364, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3_5", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus . Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere . Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_633", + "psc_text": "Sed formidabile fuerit nomen regium, ut pro imperio Caesaris opprimi debuerit novae molitio potestatis, si dominandi consilium tyrannicus tibi prodidit apparatus, si provisio armorum, si congregatio divitiarum, si praesidia detecta sunt militum. Quid eum gravari sinis de affectata potentia, cujus specialis fuit de humilitate doctrina? Romanis legibus non contradixit, censum subiit, didragma solvit, vectigalia non inhibuit, quae Dei sunt Deo, et quae sunt Caesaris Caesari reddenda constituit; paupertatem elegit, obedientiam suasit, mansuetudinem praedicavit: hoc est vere, non Caesarem impugnare, sed juvare. CAP. II. Verumtamen ne in totum inanis videatur Judaeorum objectio, discute diligentius, praeses, quid de Domini Jesu operibus notum sit, quid de potestate compertum. Caecis visum, surdis auditum, claudis gressum, mutis donavit eloquium, febres abegit, dolores resolvit, daemonia ejecit, mortuos vivificavit, mari et ventis, ut quiescerent, imperavit (Matth. VIII, 27). Magnum prorsus regem ista demonstrant, qui non humana excellit potentia, sed virtute divina. Hanc ergo Judaei objiciant potestatem, commutent", + "candidate_score": 0.681364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3_5", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus . Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere . Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_634", + "psc_text": "sit, quid de potestate compertum. Caecis visum, surdis auditum, claudis gressum, mutis donavit eloquium, febres abegit, dolores resolvit, daemonia ejecit, mortuos vivificavit, mari et ventis, ut quiescerent, imperavit (Matth. VIII, 27). Magnum prorsus regem ista demonstrant, qui non humana excellit potentia, sed virtute divina. Hanc ergo Judaei objiciant potestatem, commutent actionem suam, et hoc proferant ore, 235 quod tenent corde. Quare de terrenis calumniantur, qui coelestia persequuntur? Quamvis ergo Pilatus onerosum sibi invidiosumque sentiret, quod eum Judaei de neglectu amicitiae Caesaris impetebant, aliquamdiu tamen furorem ipsorum mitigare conatus est: et ideo Dominum Jesum diversis contumeliis affici aut permisit, aut jussit, ut satiata iniquitas de innocentis injuriis ulterius non saeviret. Sed pertinax malitia propriis crescebat augmentis, et in quem obtinuerat jus illusionis, exigebat et mortis. Unde cum et summi sacerdotes, et principes Judaeorum, omnisque multitudo crebris vocibus acclamarent: Crucifige, crucifige, tradidit Jesum persequentium voluntati, Barabba illis latrone dimisso, ut qui in", + "candidate_score": 0.663389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_18_20", + "bdc_text": "gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ; nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_579", + "psc_text": "manus peccatorum. Surgite, eamus. Ecce appropinquavit qui me tradet (Matth. XXVI, 45, 46) . CAP. III. Inter ipsa autem verba Domini, qui praedicti fuerant, irruerunt, et cum gladiis et fustibus comprehensura Christum turba confluxit, ducem sequens Judam Ischariot, qui privilegio perfidiae obtinuerat in facinore principatum. Huic ne criminis causam aliqua praeberet offensio, nulla est negata dignatio; sed illius spiritu inflammatus exarsit, cui ministerium sponte praebuit; et qualem habuit mentem, talem invenit et praesidem. Merito, sicut et propheta praedixerat, oratio ejus facta est in peccatum (Ps. CVIII, 7) : 214 quoniam consummato scelere, tam perversa ipsius conversio fuit, ut etiam poenitendo peccaret. Admittit ergo in se Filius Dei impias manus, et quod saevientium furore agitur, patientis potestate completur. Hoc enim erat illud magnae pietatis sacramentum, quod Christus consectabatur injuriis: quas si aperta potentia et manifesta virtute propelleret, divina tantum exerceret, non humana curaret. In omnibus autem quae illi popularis et sacerdotalis", + "candidate_score": 0.647791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Anglia nihildum certi de pace constituta accepimus ; tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_278", + "psc_text": "Gabriel angelus dixerat: Spiritus sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi; ideoque et quod nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei (Luc. I, 35) . In terra autem illa pax conceditur, quae homines efficit bonae voluntatis. Quo enim Spiritu de intemeratae matris visceribus nascitur Christus, hoc de sanctae Ecclesiae utero renascitur Christianus, cui vera pax est, a Dei voluntate non dividi, et in his solis quae Deus diligit delectari. CAP. II. Natalem igitur, dilectissimi, diem Domini celebrantes, qui ex omnibus praeteritorum temporum diebus electus est, licet dispensatio actionum corporalium, sicut aeterno consilio fuerat praeordinata, transierit, totaque Redemptoris humilitas in gloriam paternae majestatis evecta sit, ut in nomine Jesu omne genu flectatur coelestium, terrestrium, et infernorum, et omnis lingua confiteatur, quia Dominus Jesus in gloria 104 est Dei Patris (Philipp. II, 10, 11) , indesinenter tamen ipsum partum salutiferae Virginis adoramus, et illam Verbi et carnis indissolubilem copulam non", + "candidate_score": 0.637565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_5_7", + "bdc_text": "Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 . iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum . De nullo belli apparatu hic constat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_309", + "psc_text": "mundus agnovit. Verbum enim caro factum (Joan. I, 14) sic susceptionis nostrae temperavit exordia, ut natus Jesus, et credentibus manifestus, et persequentibus esset occultus. Jam tunc ergo coeli enarraverunt gloriam Dei (Ps. XVIII, 1), et in omnem terram sonus veritatis exivit (Rom. X, 18), quando et pastoribus exercitus angelorum Salvatoris editi annuntiator apparuit (Luc. II, 13), et magos ad eum adorandum praevia stella perduxit (Matth. II, 2): ut a solis ortu usque ad occasum veri regis generatio coruscaret, cum rerum fidem et regna Orientis per magos discerent, et Romanum imperium non lateret. Nam et saevitia Herodis, volens primordia suspecti sibi regis exstinguere, huic dispensationi nesciens serviebat; ut dum atroci intentus facinori, ignotum sibi puerum indiscreta infantium caede persequitur, annuntiatum coelitus Dominatoris ortum insignior ubique fama loqueretur, quam promptiorem ad narrandum diligentioremque faciebat et supernae significationis novitas, et cruentissimi persecutoris impietas. Tunc autem Aegypto Salvator illatus est, ut gens antiquis erroribus", + "candidate_score": 0.634061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_6", + "bdc_text": "iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_562", + "psc_text": "vinctum Jesum ad Pilati judicium deduxistis; ut clamoribus improbis trepido cognitore superato, interfectorem hominum eligeretis ad veniam, et Salvatorem mundi peteretis ad poenam. Post hanc damnationem Christi, quam exsecuta est Pilati praesidis magis ignavia quam potestas, qui lotis manibus et ore polluto, iisdem labiis Jesum misit ad crucem, quibus eum pronuntiaverat innocentem, multas illusiones Domino, sacerdotalibus serviens oculis, licentia popularis ingessit: et in mansuetudinem ejus qui haec sponte tolerabat, furens turba saevivit. Sed quia multum est, dilectissimi, ut omnia hodiernus sermo percurrat, in quartam feriam, qua lectio Dominicae Passionis iterabitur, residua differantur. Praestabit enim Dominus, orantibus vobis, ut ipsius dono, quod promittimus impleamus: per Dominum nostrum Jesum Christum, qui vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen. 208 SERMO LV [ Al. LIII]. De Passione Domini IV. Feria quarta. SYNOPSIS. I. De crucifixione Christi, in qua per latrones electorum et reproborum discretio figuratur. -- II. Imperitas esse Judaeorum in Christum blasphemias,", + "candidate_score": 0.627813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_5", + "bdc_text": "Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_309", + "psc_text": "mundus agnovit. Verbum enim caro factum (Joan. I, 14) sic susceptionis nostrae temperavit exordia, ut natus Jesus, et credentibus manifestus, et persequentibus esset occultus. Jam tunc ergo coeli enarraverunt gloriam Dei (Ps. XVIII, 1), et in omnem terram sonus veritatis exivit (Rom. X, 18), quando et pastoribus exercitus angelorum Salvatoris editi annuntiator apparuit (Luc. II, 13), et magos ad eum adorandum praevia stella perduxit (Matth. II, 2): ut a solis ortu usque ad occasum veri regis generatio coruscaret, cum rerum fidem et regna Orientis per magos discerent, et Romanum imperium non lateret. Nam et saevitia Herodis, volens primordia suspecti sibi regis exstinguere, huic dispensationi nesciens serviebat; ut dum atroci intentus facinori, ignotum sibi puerum indiscreta infantium caede persequitur, annuntiatum coelitus Dominatoris ortum insignior ubique fama loqueretur, quam promptiorem ad narrandum diligentioremque faciebat et supernae significationis novitas, et cruentissimi persecutoris impietas. Tunc autem Aegypto Salvator illatus est, ut gens antiquis erroribus", + "candidate_score": 0.622625, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf028", + "work_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.679235, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3_5", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus . Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere . Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1_window_894", + "psc_text": "P 25 alios uero Sab; alius tiero F 26 ueae] haec UfS 21 lacunatn signaui: uerbomm quae interciderunt primuth uHfefwr fuisse discordias disiuncta Canterus, Urs 30 uus P corr c ab his esse; sunt enim ferocium generum et mortalitatis obeuntium functiones. uos pecorum sanguine, uos caedibus et mactationibus hostiaramhostiarum gaudere, laetari et in gratiam cum hominibus remini offensionibus redire sopitis: nos amorem sangoinissanguinis nullum esse in caelitibus ducimus nec esse tam duros, ut miserorum animantium caede saturatas abiciant iras. uos . mero, uos thure honorem arbitramini diis addi et eorum augescere dignitates: nos monstrum et prodigium iudicamus, quod quisquam hominum credit aut augustiorem fieri deum fumo aut ex roribus exiguis uini ipsum sibi ab hominibus ducere satis sancte atque honorifice supplicatum. uos aeris tinnitibus et tibiarum sonis, uos equorum curriculis et theatralibus ludis persuasum habetis deos et delectari et adfici irasque aliquando conceptas eorum ista satisfactione molliri: nos inconueniens ducimus,", + "candidate_score": 0.679235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3_5", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus . Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere . Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1_window_43", + "psc_text": "ut uerius proloquar, haruspices has fabulas, coniectores harioli nates et numquam non uani concinnauere fanatici, qui ne suae artes intereant ac ne stipes exiguas consultoribus excutiant iam raris, si quando uos uelle rem uenire in inuidiam compererunt, negleguntur dii, clamitant, atque in templis iam raritas summa est, iacent antiquae derisui caerimoniae et sacrorum quondam ueterrimi ritus religionum nonarum superstitionibus occiderunt, et merito humanum genus tot miseriarum angustiis premitur, tot, laborum excruciatur aerumnis: et homines, brutum genus et quod situm sub lumine est caecitate ingenita nequeuntes uidere, audent adseuerare furiosi quod uos credere non erubescitis sani. § 25 ac ne quis nos tamen diffidentia responsionis tranquillitatis existimet deos donare muneribus, innoxias adfingere his mentes atque ab omni perturbatione dimotas, concedamus, sicut libitum uobis est, intendere in nos iras, sanguinem illos sitire nostrum et iamdudum nos cupere mortalium submouere de saeculis. sed si non est molestum, non graue, si communis officii res", + "candidate_score": 0.66359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3_5", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus . Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere . Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1_window_44", + "psc_text": "nos tamen diffidentia responsionis tranquillitatis existimet deos donare muneribus, innoxias adfingere his mentes atque ab omni perturbatione dimotas, concedamus, sicut libitum uobis est, intendere in nos iras, sanguinem illos sitire nostrum et iamdudum nos cupere mortalium submouere de saeculis. sed si non est molestum, non graue, si communis officii res est, non ex gratia, sed ex uero disceptationis huius disceptare momenta, audire a uobis exposcimus, quaenam sit haec ratio, quae causa propter quam in nos tantum et dii saeuiant superi et asperati homines inardescant. religiones, inquiunt, impias atque inauditos cultus terrarum in orbe tractatis. quid o participes rationis audetis homines proloqui, quid effutire, quid promere temerariae uocis desperatione temptatis? deum principem, rerum cunctarum quaecumque sunt dominum, summitatem omnium summorum obtinentem, adorare, obsequio uenerabili inuocare, in rebus fessis totis ut ita dixerim sensibus amplexari amare suspicere execrabilis religio est et infausta, 1 exsortes Salm 5 nos bellorum Lipsius nos malorum ego", + "candidate_score": 0.662344, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1", + "max_score": 0.678763, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3_5", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus . Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere . Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1_window_209", + "psc_text": "blasphematur inter gentes, sicut scriptum est. 86. Daemones quidem usque adhuc cum inuocatur nomen Christi contremescunt, et ne nostra quidem malitia euanescere fecit uirtutem tanti nominis et potestatem; et nos non reuere- mur hoc nomen sed agimus omnia ad iniuriam tanti nominis, et pro eo quod mandatum habemus ita agere, ut uidentes homines opera nostra bona magnificent patrem nostrum qui in caelis est, nos uim praecepti in contrarium permutantes per contentioneS nostras blasphemari facimus in gentibus nomen dei. 87. Et quidem externa bella non metuo nec istam bestiam quae nunc insurrexit ecclesiis pertimesco — in quo inest .diaboli plenitudo —, licet ignes minetur, licet gladios intentet 7 II Tim. 2, 5 10 Rom. 2, 24; cf. Esai. 52, 5 12 cf. Iac. 2, 19 16 cf. Matth. 5, 16 1 inde] interim R 2 pugnamus Oa.c. nimis et fideles v 3 ex­ petit C 6 tunc] hanc (a ex u)", + "candidate_score": 0.678763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_1_3", + "bdc_text": "martii mihi tradidit Froschouerus , ornatissime Bullingere . Nos hic inter sacrum et saxum constituti heremus ; nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1_window_209", + "psc_text": "blasphematur inter gentes, sicut scriptum est. 86. Daemones quidem usque adhuc cum inuocatur nomen Christi contremescunt, et ne nostra quidem malitia euanescere fecit uirtutem tanti nominis et potestatem; et nos non reuere- mur hoc nomen sed agimus omnia ad iniuriam tanti nominis, et pro eo quod mandatum habemus ita agere, ut uidentes homines opera nostra bona magnificent patrem nostrum qui in caelis est, nos uim praecepti in contrarium permutantes per contentioneS nostras blasphemari facimus in gentibus nomen dei. 87. Et quidem externa bella non metuo nec istam bestiam quae nunc insurrexit ecclesiis pertimesco — in quo inest .diaboli plenitudo —, licet ignes minetur, licet gladios intentet 7 II Tim. 2, 5 10 Rom. 2, 24; cf. Esai. 52, 5 12 cf. Iac. 2, 19 16 cf. Matth. 5, 16 1 inde] interim R 2 pugnamus Oa.c. nimis et fideles v 3 ex­ petit C 6 tunc] hanc (a ex u)", + "candidate_score": 0.637659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_17", + "bdc_text": "Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1_window_97", + "psc_text": "R cytharam RAv chitharam (h post t s.) C aptum ad omnes praedicationis uerbum et ita uelut plectrum singulis admouere, ut nusquam sonus offendat auditum. triplici namque ex modo in ecclesia dicentium periculum pendet, ex sensu ex uerbo ex auditu, ut perfacile eueniat in uno saltim aliquo, si non in omnibus labi. aut enim minus inluminatus est 3 sensus aut ad explanandum defuit sermo sufnciens aut bene prolata crassior non recepit auditus; et ex uno quolibet horum casu fit in omnibus periculum ueritatis. et quidem in aliis quibusque studiis et doctrinis facile uel profertur sermo uel recipitur, in his uero nostris scholis ipsa auditorum expectatio dicturo periculum generat. 40. Tamquam enim de deo audituri et de summa om­ nium spe ac salute suscepturi uerbum quanto calidiores erga fidem fuerint, tanto adtentiores et scrupulosiores erga audiendum fient, ita ut, sicubi aliquid secus dicentis sermo sonuerit, non titubationem linguae putent, sed proditionem", + "candidate_score": 0.623934, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.678268, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_18_20", + "bdc_text": "gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ; nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.678268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_2_4", + "bdc_text": "Nos hic inter sacrum et saxum constituti heremus ; nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus . Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1452", + "psc_text": "igitur sanctus humanum genus consideret quo defluxit; aeternae mortis damna conspiciat; cui nimirum constat quia nequaquam justitia humana contradicat, videat quam perverse homo deliquerit; videat quam districte conditor contra hominem irascatur, et mediatorem Dei et hominis, Deum et hominem, requirat. [ Vet. XXXI, Rec. XXI. ] Quem quia longe post venturum considerat, deplorans 317 dicat: Non est qui utrumque valeat arguere, et ponere manum suam in ambobus. Redemptor quippe humani generis, mediator Dei et hominis per carnem factus, quia justus in hominibus solus apparuit, et tamen ad poenam culpae etiam sine culpa pervenit, et hominem arguit ne delinqueret, et Deo obstitit ne feriret, exempla innocentiae praebuit, poenam malitiae suscepit. Patiendo ergo utrumque arguit, qui et culpam hominis, justitiam aspirando, corripuit, et iram judicis moriendo temperavit; atque in utrisque manum posuit, quia et exempla hominibus quae imitarentur praebuit, et Deo in se opera, quibus erga homines placaretur, ostendit. Nullus quippe ante", + "candidate_score": 0.663017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_18_20", + "bdc_text": "gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ; nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_626", + "psc_text": ". 71. Quis peccati servus, quis ab eo liber, et quod hic nemo ab eo liber. --Bene autem subditur: Et servus liber a domino suo. Scriptum quippe est, Omnis qui peccat, servus est peccati (Joan. VIII, 34) ; quia nimirum quisquis se pravo desiderio subjicit, iniquitatis dominio dudum libera mentis colla supponit. Sed huic domino contradicimus, cum iniquitati quae nos ceperat, reluctamur; cum consuetudini violenter resistimus, et desideria perversa calcantes contra hanc jus nobis libertatis ingenitae vindicamus; cum culpam poenitendo percutimus, et maculas sordium fletibus lavamus. Plerumque autem jam mens quidem quod perverse egisse se meminit, deplorat; jam prave acta non solum deserit, sed amarissimis etiam lamentis punit; sed tamen dum eorum quae egit reminiscitur, gravi de judicio pavore terretur. Jam se perfecte convertit; sed adhuc se perfecte in securitatem non erigit, quia dum quanta sit districtio extremi examinis pensat, inter spem ac formidinem sollicita trepidat, quia justus judex veniens,", + "candidate_score": 0.652756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_17_19", + "bdc_text": "Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2", + "psc_text": "quia habendo non fortiter tenui, quam stricte tenenda fuerit, perdendo cognovi. Nam cum mihi ad percipiendum sacri altaris ministerium, obedientiae virtus opponitur, hoc sub Ecclesiae colore susceptum est, quod 3 si inulte liceat, iterum fugiendo deflectatur. Postque hoc nolenti mihi atque renitenti, cum grave esset altaris ministerium, etiam pondus est curae pastoralis injunctum. Quod tanto nunc durius tolero, quanto me ei imparem sentiens, in nulla fiduciae consolatione respiro. Quia enim mundi jam tempora, malis crebrescentibus, termino propinquante turbata sunt; ipsi nos, qui internis mysteriis deservire credimur, curis exterioribus implicamur: sicut eo quoque tempore, quo ad ministerium altaris accessi, hoc de me, ignorante me, actum est, ut sacri ordinis pondus acciperem, quatenus in terreno palatio licentius excubarem; ubi me scilicet multi ex monasterio fratres mei, germana vincti charitate, secuti sunt. Quod divina factum dispensatione conspicio, ut eorum semper exemplo ad orationis placidum littus, quasi anchorae fune restringerer, cum causarum saecularium incessabili", + "candidate_score": 0.65232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_18_20", + "bdc_text": "gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ; nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2161", + "psc_text": "sunt plerique qui extremum esse judicium verbo tenus sciunt, sed perverse agendo testantur quia nesciunt. Quia enim hoc non formidat ut debet, necdum cognovit cum quanto turbine terroris adveniat. Si enim pensare pondus tremendi examinis nosset, irae diem utique timendo praecaveret. Faciem quoque gladii fugere est animadversionis districtae sententiam prius quam appareat placare. Vitari namque terror judicis non nisi ante judicium potest. Modo non cernitur, sed precibus placatur. Cum vero in illo tremendo examine sederit, et videri potest, et placari jam non potest, quia facta pravorum, quae diu sustinuit tacitus, simul omnia reddet iratus. Unde necesse est nunc timere judicem, cum necdum judicium exercet, cum diu sustinet, cum mala adhuc tolerat quae videt, ne cum semel manum in retributione ultionis excusserit, tanto in judicio districtius feriat, quanto ante judicium diutius exspectavit. LIBER DECIMUS QUINTUS. In quo XX et XXI capitum libri Job explicatio brevis absolvitur. 469 [ Vet. et Rec.", + "candidate_score": 0.650862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_18_20", + "bdc_text": "gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ; nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_550", + "psc_text": "intorquendo confodiat cor, quod dudum quieto jure possidebat. Quasi dormiebat quippe, dum sopitus in pravo corde quiesceret: sed excitatur in provocatione certaminis, cum jus amiserit perversae dominationis. Huic ergo nocti maledicant, qui parati sunt suscitare Leviathan: id est, hi se contra peccatum fortiter judicio districtionis erigant, qui in suis tentationibus excitare antiquum adversarium non formidant. Scriptum namque est: Fili, accedens ad servitutem Dei, sta in justitia 121 et timore, et praepara animam tuam ad tentationem (Eccli. II, 1) . Quisquis enim accingi in divino servitio properat, quid aliud, quam se contra antiqui adversarii certamen parat, ut liber in certamine ictus suscipiat, qui quietus sub tyrannide in captivitate serviebat? Sed in eo ipso, quod mens contra hostem accingitur, quod alia vitia subigit, aliis reluctatur, aliquando de culpa aliquid, quod tamen non valde noceat, remanere permittitur. 43. Ob humilitatem Deus sinit ut qui multa et gravia vitia subegit, unum minimum non expugnet.", + "candidate_score": 0.649861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_19_21", + "bdc_text": "nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ; nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est . Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1998", + "psc_text": "ibi tenebantur ex culpa liberaret. Tunc vero homo suum lectulum in tenebris stravit, quando lucem justitiae persuasori callido consentiendo deseruit. Et quia in ipsis quoque inferni locis justorum animae sine tormento tenebantur, ut et pro originali culpa adhuc illuc descenderent, et tamen ex propriis actibus supplicium non haberent, quasi in tenebris lectulum stravisse est in inferno sibi requiem praeparasse. Grave etenim taedium electis fuit post solutionem carnis adhuc speciem non videre Creatoris. Quod taedium non immerito beatus Job tenebras vocat. Sed quia hoc ex poena infirmitatis venit, recte eamdem mox infirmitatem subdit dicens: CAPUT XLV [ Rec. XVII ]. 434 VERS. 14.-- Putredini dixi: Pater meus es; mater mea, et soror mea, vermibus. 50. Ex origine vitiata concupiscentiae curarumque vermes trahimus. --Quid est hoc quod dixit putredini: Pater meus es, nisi quod omnis homo ab origine jam vitiata descendit? Unde et additur: Mater mea, et soror mea, vermibus, quia videlicet", + "candidate_score": 0.64135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_19", + "bdc_text": "nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2161", + "psc_text": "sunt plerique qui extremum esse judicium verbo tenus sciunt, sed perverse agendo testantur quia nesciunt. Quia enim hoc non formidat ut debet, necdum cognovit cum quanto turbine terroris adveniat. Si enim pensare pondus tremendi examinis nosset, irae diem utique timendo praecaveret. Faciem quoque gladii fugere est animadversionis districtae sententiam prius quam appareat placare. Vitari namque terror judicis non nisi ante judicium potest. Modo non cernitur, sed precibus placatur. Cum vero in illo tremendo examine sederit, et videri potest, et placari jam non potest, quia facta pravorum, quae diu sustinuit tacitus, simul omnia reddet iratus. Unde necesse est nunc timere judicem, cum necdum judicium exercet, cum diu sustinet, cum mala adhuc tolerat quae videt, ne cum semel manum in retributione ultionis excusserit, tanto in judicio districtius feriat, quanto ante judicium diutius exspectavit. LIBER DECIMUS QUINTUS. In quo XX et XXI capitum libri Job explicatio brevis absolvitur. 469 [ Vet. et Rec.", + "candidate_score": 0.6296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_7_9", + "bdc_text": "De nullo belli apparatu hic constat . Saxonia adhuc constanter evangelicę veritatis professionem conservare dicitur , illincque rumores Francfordiam al. . . sunt Brunswicenses ipsum ducem Henricum armis ita cinxisse , ut vix effugium ullum consecuturus credatur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_253", + "psc_text": "Prophetia, caeteris pereuntibus, in aeternum manet. --Quid est autem hoc quod nuntius venit, qui diceret: Evasi ego solus? Quis est iste nuntius, qui, aliis pereuntibus, solus evadit, nisi propheticus sermo, qui, dum fiunt omnia mala quae praedixit, quasi sanus ad Dominum solus redit? Dum enim vera dixisse de perditorum casu cognoscitur, quasi inter mortuos vixisse monstratur. Hinc est, quod ad Rebeccam in Isaac conjugio deducendam puer mittitur (Genes. XXIV, 9), quia videlicet ad desponsandam Ecclesiam Domino, interposita prophetia famulatur. Sabaeis ergo irruentibus, solus puer qui nuntiaret evasit, quia malignis spiritibus infirmorum mentes in captivitatem ducentibus, sententia prophetiae convaluit; 58 quae eamdem captivitatem praenuntians dicit: Propterea captivus ductus est populus meus, quia non habuit scientiam (Isai. V, 13) . Prophetia ergo quasi salvatur, dum captivitas, quam praedixit, ostenditur. Sequitur: CAPUT XXXI [ Vet. XXVI, Rec. XX ]. VERS. 16.-- Cumque adhuc ille loqueretur, venit alter, et dixit: Ignis Dei cecidit de", + "candidate_score": 0.627216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.626921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_8", + "bdc_text": "Saxonia adhuc constanter evangelicę veritatis professionem conservare dicitur , illincque rumores Francfordiam al. . .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1115", + "psc_text": "cum recta se tenere aestimant, recta quae audiunt contumaciter impugnant. Ante ergo necesse est ut errorem suum haeretici sentiant, ne auditae veritati contradicant, quia et camporum sentes si arator vomeris scissione non eruit, terra accepta semina in segetem non producit; et cum putredinem medicus vulneris apertione non ejicit, nequaquam in loco putredinis sana caro coalescit. Prius ergo perversa destruens, dicat: Loquentes id quod justum est judicate; post autem recta insinuans, adjungat: Et non invenietis in lingua mea iniquitatem, nec in faucibus meis stultitia personabit. [Vet. III. ] Solent autem haeretici alia aperte dicere, alia in occultis tenere. Per linguam quippe aperta locutio, per fauces vero occulta tractatio designatur. 7. Ecclesia non alia aperte profert, alia celat, haereticorum more. --Sanctae ergo Ecclesiae nec in lingua iniquitas, nec stultitia in faucibus resonat, quia ea quae per publicam locutionem praedicat, etiam per intimam fidem servat; nec in aperto aliud docet, atque in occultis", + "candidate_score": 0.618887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_475", + "psc_text": "Si enim ira motus malediceret, audito damno substantiae, cognita morte filiorum, eum procul dubio ad maledictionem dolor excitaret. Sed quid tunc dixit audivimus. Ait namque: Dominus dedit, Dominus abstulit (Job. I, 21) . Rursum, si ira motus malediceret saltem percussus in corpore, vel male suasus a conjuge, maledictum inferre potuisset. Sed quid tunc respondit agnovimus. Ait namque: Locuta es quasi una ex stultis mulieribus. Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? (Job. II, 10.) Post haec vero describitur, quia amici veniunt, flent, consident, tacent; moxque subjungitur hoc, quod diei suo maledixisse perhibetur. Nimis itaque incongruum est ut suspicemur eum, nullo instigante, nullo pulsante, ex impatientia ad vocem maledictionis erumpere, quem nimirum novimus inter damna rerum mortemque filiorum, inter vulnera corporis, inter verba male suadentis uxoris, magna creatori praeconia humili mente reddidisse. Patefecit ergo qua mente haec quietus dixerit, qui tot Dei laudes etiam percussus emanavit. Neque enim", + "candidate_score": 0.616042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_224", + "psc_text": "nos aggrediens, humilitate ac patientia nostra confoditur. --Sed quia orator fortis quomodo assertionem partis suae contra adversarium allegavit, audivimus; nunc quomodo in orationis suae termino judicem benedicendo laudet audiamus. Sequitur: Sit nomen Domini benedictum. Ecce omne quod rectum sensit, Domini benedictione conclusit; ut hinc adversarius inspiciat, et ad poenam suam victus erubescat, quia ipse Domino contumax etiam in beatitudine conditus exstitit, cui homo hymnum gloriae etiam percussus dicit. [ Vet. XIX. ] Intuendum vero est, quia hostis noster tot nos jaculis percutit, quot tentationibus affligit. Quotidie namque in acie stamus, quotidie tentationum ejus tela excipimus. Sed et nos contra illum jacula mittimus, si confossi tribulationibus, humilia respondemus. Beatus igitur Job percussus damno rerum, percussus morte filiorum, quia vim doloris vertit in laudem conditoris, 52 dicens: Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est; sit nomen Domini benedictum; superbum hostem humilitate perculit, crudelem patientia stravit. Nec credamus, quod bellator", + "candidate_score": 0.61272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_450", + "psc_text": "non sustineamus? Quisquis autem subigere vitia appetit, et ad aeterna internae retributionis culmina, verae intentionis gressibus tendit, quo magis vallari se vitiorum bello undique conspicit, eo se virtutum armis robustius accingit; et tanto minus jacula metuit, quanto contra haec venientia fortiter pectus munit. 65. Vitia se sub virtutum specie tegunt. --Sed plerumque dum contra hoc tentationum bellum fulciri magnis virtutibus nitimur, quaedam se nobis vitia sub specie virtutum tegunt, et quasi blanda ad nos facie veniunt; sed cujus adversitatis sint, discussa sentiuntur. Unde et amici beati Job quasi pro consolatione conveniunt, sed in contumelias erumpunt; quia insidiantia vitia virtutum faciem sumunt, sed hostili invectione nos feriunt. Nam saepe immoderata ira, justitia; et saepe dissoluta remissio, misericordia vult videri. Saepe incautus timor humilitas; saepe effrenata superbia appetit libertas apparere. Ad consolandum ergo amici veniunt, sed ad increpationis verba dilabuntur; quia nimirum vitia virtutum specie palliata, blanda quidem superficie inchoant, sed aspera", + "candidate_score": 0.612117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_407", + "psc_text": "Narrat mala quae patitur, subjungit bona quae impartitur. Pensemus ergo cujus laboris sit, uno eodemque tempore foris adversa tolerare, intus infirma protegere. Foris pugnas patitur, quia 90 verberibus scinditur, catenis ligatur; intus metum tolerat, quia passionem suam non sibi, sed discipulis obesse formidat. Unde et eisdem scribit, dicens: Nemo moveatur in tribulationibus istis. Ipsi enim scitis, quod in hoc positi sumus (I Thess. III, 3) . Aliorum quippe casus in propria passione metuebat, ne dum ipsum discipuli afflictum pro fide verberibus agnoscerent, fideles se profiteri recusarent. O immensae charitatis viscera; despicit quod ipse patitur, et curat ne quid pravae persuasionis discipuli in corde patiantur. In se contemnit vulnera corporis, et in aliis vulnera medetur cordis. Habent quippe hoc justi proprium, ut in dolore positi tribulationis suae, curam non deserant utilitatis alienae; et cum de se adversa patientes dolent, aliis necessaria docentes praevident, et quasi percussi quidam magni medici aegrotant. Ipsi", + "candidate_score": 0.611015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_10", + "bdc_text": "Sed hec a vestratibus mercatoribus eadem fide et authoritate , qua nos , accipies .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_424", + "psc_text": "[ Vet. XX.] 51. Nobiscum in terra sedent cum de incarnatione nobiscum consentiunt. --Potest vero per terram ipsa etiam Mediatoris incarnatio designari. Unde et ad Israel dicitur: Altare de terra facietis mihi (Exod. XX, 24) . Altare enim de terra Deo facere, est in incarnationem Mediatoris sperare. Tunc quippe a Deo munus nostrum accipitur, quando in hoc altari nostra humilitas, id est, super Dominicae incarnationis fidem, posuerit quidquid operatur. In altari ergo de terra oblatum munus ponimus, si actus nostros Dominicae incarnationis fide solidamus. Sed sunt nonnulli haeretici qui factam Mediatoris incarnationem non denegant, sed aut de divinitate quam est aliter aestimant, aut in ipsa a nobis incarnationis qualitate discordant. Qui ergo veram nobiscum incarnationem Redemptoris perhibent, quasi cum Job in terra pariter sedent. Septem vero diebus et septem noctibus in terra consedere describuntur, quia vel in hoc quod aliquid de plenitudine veritatis intelligunt, vel in hoc quod suae stultitiae", + "candidate_score": 0.605862, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.675659, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_2_4", + "bdc_text": "Nos hic inter sacrum et saxum constituti heremus ; nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus . Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2574", + "psc_text": "Ecce credidit, jam ambulat in fide: infirmus est, inter tentationes agitatur, inter molestias, inter carnales corruptiones, inter suggestiones cupiditatis, inter versutias et laqueos inimici. Quid valet ergo, quia habet potestatem, et credidit in Christum, ut sit inter filios Dei? Vae homini illi, nisi et ipsius fidem Dominus protegat: id est, ut non te permittat tentari supra quam potes ferre; sicut dicit Apostolus, «Fidelis Deus, qui non vos permittet tentari supra quam potestis ferre» (I Cor. X, 13) . Ille ergo qui non sinit tentari supra quam possumus ferre, quamvis jam fideles simus, quamvis jam manus dexterae nostrae sit in nobis, protegit nos Deus super manum dexterae nostrae. Non nobis sufficit habere manum dexterae, nisi ille et ipsam manum dexterae protegat. 12. [«vers.» 6.] Ecce hoc de tentationibus dixi: intendite quid sequatur. «Protegat» «te Dominus super manum dexterae tuae.» Dixi, et, quod arbitror, recognovistis. Si enim non recognovissetis, et de Scripturis", + "candidate_score": 0.675659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_6_8", + "bdc_text": "iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum . De nullo belli apparatu hic constat . Saxonia adhuc constanter evangelicę veritatis professionem conservare dicitur , illincque rumores Francfordiam al. . .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_446", + "psc_text": "regnum Dei non possidebunt» (Galat. V, 21) . Non tamen propter hos remanebit Christus sine haereditate: non propter paleam etiam frumenta interibunt (Matth. III, 12) ; non propter pisces malos nihil ex illa sagena mittetur in vascula (Id. XIII, 47, 48) . Novit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19) . Securus enim promisit, qui nos antequam essemus praedestinavit: «Quos autem praedestinavit, illos et vocavit; quos autem vocavit, illos et justificavit; quos autem justificavit, illos et glorificavit.» Peccent quantum volent desperati: respondeant membra Christi, «Si Deus pro nobis, quis contra nos» (Rom. VIII, 29-31) ? Non ergo nocebit Deus in veritate sua, nec profanabit testamentum suum. Manet immobile testamentum ejus, quia ipse sibi praesciens praedestinavit haeredes: et quae procedunt de labiis ejus, non reprobabit. 5. [«vers.» 36-38.] Audi ad confirmationem tuam, audi ad securitatem tuam, si te in membris Christi esse cognoscis. «Semel juravi in sancto meo, si David", + "candidate_score": 0.641297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2168", + "psc_text": "numquid ab impiis et superbis audire opprobrium atque contemptum ullam deputat poenam, cum potius inde perveniat ad coronam? Cur ergo quasi grave aliquid et intolerabile a se poscit auferri, nisi quia, ut dixi, orat pro ipsis inimicis suis, quibus esse perspicit noxium, objicere sanctum nomen Christi tanquam opprobrium Christianis, et ejus a Judaeis irrisam crucem totamque humilitatis christianae medicinam, qua sola tumor ille sanatur quo inflati cecidimus et jacentes amplius intumuimus, eadem superbia permanente et crescente contemnere? Dicat itaque corpus Christi; jam enim diligere didicit inimicos suos; dicat Domino Deo suo, «Aufer a me opprobrium et contemplum, quia» martyria «tua exquisivi:» id est, opprobrium quod ideo audio, et contemptum quo ideo contemnor, quia martyria tua exquisivi, aufer a me. Inimici enim mei, quos a me praecipis diligi, qui magis magisque moriuntur et pereunt, cum martyria tua contemnunt et criminantur in me, profecto reviviscent et invenientur, si martyria tua venerentur in", + "candidate_score": 0.637342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_17", + "bdc_text": "Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2785", + "psc_text": "non lotis autem manibus manducare, non coinquinat hominem» (Matth. XV, 1-20; et Marc. VII, 5-23) . Illa ergo, fratres mei, quomodo exeunt de ore, nisi quia «exeunt de corde,» sicut ipse Dominus dicit? Non enim quando illa loquimur, tunc nos maculant. Ne quis dicat: Quando loquimur, de ore nostro exeunt, quia verba et voces de ore nostro exeunt; et quando mala loquimur, immundi efficimur. Quid si aliquis non loquatur, et tantum cogitet mala, mundus est, quia de ore ipsius corporis nihil processit? Sed de ore cordis jam Deus audivit. Ecce, fratres mei, attendite quae dico. Nomino furtum: modo nominavi furtum; numquid quia nominavi furtum, contaminavit me furtum? Ecce de ore meo exiit, et non me fecit immundum. Fur autem surgit in nocte, et nihil dicit ore, et faciendo fit immundus. Non solum non dicit, sed et premit facinus toto silentio; et usque adeo vocem suam timet audiri, ut nec vestigia", + "candidate_score": 0.629213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_17", + "bdc_text": "Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1412", + "psc_text": "et conscientia bona, et fide non ficta (I Tim. I, 5) . Interrogate, quando rogatis Deum, corda vestra; videte quomodo transmittatis versum istum: «Dimitte nobis debita nostra,» «sicut et nos dimittimus debitoribus nostris» (Matth. VI, 12) . Non eris orans, nisi istam dicas: si aliam dicas, non te exaudit ille; quia non ipsam tibi dictavit Jurisperitus quem misit. Necesse est ergo ut et quando verba nostra dicimus in oratione, secundum ipsam dicamus; et quando ipsa verba dicimus, bene intelligamus quod dicimus, quia manifestam illam esse Deus voluit. Si ergo non oraveritis, spem non habebitis: si aliter quam Magister docuit oraveritis, non exaudiemini; aut si in oratione mentiti fueritis, non impetrabitis. Ergo, et orandum, et verum dicendum est, et sic orandum est, quomodo ille docuit. Velis nolis, quotidie dicturus es: «Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris.» Vis securus dicere? Fac quod dicis. SERMO II. 1. Scio quia", + "candidate_score": 0.628831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_8", + "bdc_text": "Saxonia adhuc constanter evangelicę veritatis professionem conservare dicitur , illincque rumores Francfordiam al. . .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2025", + "psc_text": "«Neque enim isti Deo serviunt, sed suo ventri» (Rom. XVI, 18) . Quos tamen Christum annuntiare permittit. Quamvis enim ea potius crederent quae ipsi faciebant, ut morerentur: ea tamen praedicabant, quae si alii credentes facerent, salvarentur; non enim aliud annuntiabant praeter regulam fidei. Eos quippe excludit Apostolus, dicens: «Si quis vobis annuntiaverit praeter id quod accepistis, anathema sit» (Galat. I, 9) . Illi non Christum annuntiant qui annuntiant falsitatem; quia Christus veritas est (Joan. XIV, 6) . De istis autem dicit quod Christum annuntient; sed non caste, id est, non animo simplici et puro, et fide sincera quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6) : terrenis quippe cupiditatibus consulentes, regnum coelorum annuntiabant, habentes in pectore falsitatem, in lingua veritatem. Sciens itaque Apostolus etiam per Judam evangelizantem credentes esse liberatos, istos quoque ita permittit: «Sive,» inquit, «occasione, sive veritate Christus annuntietur» (Philipp. I, 18) . Veritatem quippe annuntiabant, etiamsi non veritate,", + "candidate_score": 0.620663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_25_27", + "bdc_text": "Argentinę 9 . aprilis anno 1550 . Pro libro misso gratias ago .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_4112", + "psc_text": "«Fiat, fiat;» cur liber quintus idemque ultimus non eodem fine sit terminatus, merito quaeri potest. Nos autem Scripturae canonicae auctoritatem sequentes, ubi legitur, «Scriptum est enim in libro Psalmorum» (Act. I, 20) ; unum Psalmorum librum esse novimus. Et video quidem quomodo et hoc verum sit, et illud si verum est, huic vero non reluctetur. Fieri enim potest ut aliqua consuetudine litterarum hebraearum unus liber dicatur, qui constat ex pluribus; sicut ex Ecclesiis pluribus una constat Ecclesia, et ex pluribus coelis unum coelum (Non enim coelorum aliquod praetermisit qui dixit, «Auxilium meum a Domino, qui fecit coelum et terram» [Psal. CXX, 2]. Et cum Scriptura dicat, «Et vocavit Deus firmamentum» «coelum;» et aquas esse super firmamentum [Gen. I, 8, 7], hoc est super coelum: non mentitur tamen eadem Scriptura dicens, «Et aquae quae super coelos sunt, laudent nomen Domini» [Psal. CXLVIII, 4, 5]; quia non ait, super coelum), et una", + "candidate_score": 0.619727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_20_22", + "bdc_text": "nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est . Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1470", + "psc_text": "fenum donaret terrae. «Ego,» inquit, «nullius horum usus sum.» Ostendit sibi deberi, et non accepit; nec condemnavit eos qui acceperunt quod debebatur. Condemnandi enim erant exigentes indebita, non accipientes mercedem suam: ille tamen et ipsam mercedem suam donavit. Non quia alius tibi donavit, non debes alteri; alioquin non eris irrigata terra quae producit fenum jumentis. «De fructu operum tuorum,» inquit, «satiatibur terra: producens fenum jumentis.» Tu noli esse sterilis, produc fenum jumentis: si nolunt jumenta fenum tuum, non te tamen sterilem inveniant. Accipis spiritualia, redde carnalia: debita sunt militi, militi reddis; provincialis Christi es. «Quis militat suis stipendiis unquam? quis plantat vineam, et de fructu ejus non edit? quis pascit gregem, et de lacte ejus non percipit?» Non ideo dico, ut ista fiant in me. Fuit quidam miles qui etiam provinciali donaret annonam: sed tamen reddat provincialis annonam. Ut autem hinc dicam potius; jumenta sunt: «Bovi trituranti os non infrenabis.", + "candidate_score": 0.619256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_26_28", + "bdc_text": "aprilis anno 1550 . Pro libro misso gratias ago . Ch [ristophorus ] M [ontius ] .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3652", + "psc_text": "non celebremus. Quod enim promittebant, venit. Gratia enim Novi Testamenti in Lege velabatur; in Evangelio revelatur. Velum removimus, quod velabatur agnovimus: agnovimus autem in gratia Domini nostri Jesu Christi, capitis et Salvatoris nostri, qui pro nobis crucifixus est; quo crucifixo etiam velum templi conscissum est (Matth. XXVII, 51) . Denique arma ille posuit, tanquam onera sacramentorum Veteris Legis; et ipsam Legem accepit. Quinque enim lapides quinque libros Moysi significant. Tulit ergo illos quinque lapides de flumine. Nostis quid sit fluvius. Labitur enim mortale saeculum, et praeterfluit quidquid venit in mundum. Erant ergo in flumine, tanquam in populo illo primo, lapides; illic erant inutiles, vacabant, nihil proderant, transibant super fluvios. Quid fecit David, ut Lex ipsa utilis esset? Accepit gratiam. Lex enim sine gratia impleri non potest: «Plenitudo» enim «Legis charitas» (Rom. XIII, 10) . Et unde ista charitas? Vide si non ex gratia. «Charitas,» inquit, «Dei diffusa est in cordibus", + "candidate_score": 0.618844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2761", + "psc_text": "vicesimus quintus, qui inter illos psalmos est, quorum est titulus, «Canticum graduum.» Est autem, sicut nostis, vox ascendentium: quo, nisi ad illam supernam Jerusalem, matrem omnium nostrum, quae est in coelis (Galat. IV, 26) ? Quae superna est, ipsa et aeterna: haec autem quae in terra fuit, umbram habebat illius. Itaque ista cecidit, illa permanet: haec implevit tempus praedicationis, illa tenet aeternitatem nostrae reparationis. Ab illa peregrinamur in hac vita, ad ejus reditum suspiramus: tamdiu miseri et laborantes, donec ad illam redeamus. Nec cives nostri Angeli dimiserunt nos in peregrinatione, sed annuntiaverunt nobis ipsum Regem venturum ad nos. Et venit ad nos, et contemptus est inter nos a nobis, et postea nobiscum: et docuit nos contemni, quia contemptus est; docuit tolerare, quia toleravit; docuit pati, quia passus est; et promisit resurrecturos, quia resurrexit, in seipso ostendens quid sperare debeamus. Si ergo, fratres, Prophetae antiqui, patres nostri, antequam Dominus Jesus Christus", + "candidate_score": 0.616706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1469", + "psc_text": "apponuntur vobis, manducate;» ne illi dicerent, Improbi erimus ad mensas alienas cum indigebimus, vis nos ita esse frontosos? Non, inquit, non est illa donatio eorum, sed vestra merces. Cujus rei merces? Quid dant? quid accipiunt? Dant spiritualia, accipiunt carnalia; dant aurum, accipiunt fenum. «Omnis enim caro fenum, et claritas carnis ut flos feni» (Isai. XL, 6) . Omnia temporalia quae tibi superfluunt et redundant, fenum jumentorum est. Quare? Quia carnalia sunt. Audi quorum jumentorum sit fenum. «Si nos vobis spiritualia, seminavimus, magnum est si carnalia vestra metamus?» Hoc Apostolus dixit, talis annuntiator tam laboriosus, tam impiger, tam exercitatus, ut ipsum fenum donaret terrae. «Ego,» inquit, «nullius horum usus sum.» Ostendit sibi deberi, et non accepit; nec condemnavit eos qui acceperunt quod debebatur. Condemnandi enim erant exigentes indebita, non accipientes mercedem suam: ille tamen et ipsam mercedem suam donavit. Non quia alius tibi donavit, non debes alteri; alioquin non eris irrigata", + "candidate_score": 0.601971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1470", + "psc_text": "fenum donaret terrae. «Ego,» inquit, «nullius horum usus sum.» Ostendit sibi deberi, et non accepit; nec condemnavit eos qui acceperunt quod debebatur. Condemnandi enim erant exigentes indebita, non accipientes mercedem suam: ille tamen et ipsam mercedem suam donavit. Non quia alius tibi donavit, non debes alteri; alioquin non eris irrigata terra quae producit fenum jumentis. «De fructu operum tuorum,» inquit, «satiatibur terra: producens fenum jumentis.» Tu noli esse sterilis, produc fenum jumentis: si nolunt jumenta fenum tuum, non te tamen sterilem inveniant. Accipis spiritualia, redde carnalia: debita sunt militi, militi reddis; provincialis Christi es. «Quis militat suis stipendiis unquam? quis plantat vineam, et de fructu ejus non edit? quis pascit gregem, et de lacte ejus non percipit?» Non ideo dico, ut ista fiant in me. Fuit quidam miles qui etiam provinciali donaret annonam: sed tamen reddat provincialis annonam. Ut autem hinc dicam potius; jumenta sunt: «Bovi trituranti os non infrenabis.", + "candidate_score": 0.599349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2837", + "psc_text": "ejus fructus erit. Ergo «merces fructus ventris.» 9. [«vers» 4.] «Sicut sagittae in manu potentis, sic filii excussorum.» Unde enim facta est haereditas ista, fratres? unde facta est tam multa haereditas, de qua dici habet in fine, «Ecce haereditas Domini, filii, merces fructus ventris?» Excussi sunt quidam de manu Domini, tanquam sagittae, et ierunt longe, et totam terram impleverunt, unde pullulant sancti. Nam ipsa est haereditas de qua dicitur: «Postula a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae» (Psal. II, 8) . Et quomodo ista possessio pertenditur et crescit usque ad fines terrae? Quia «sicut sagittae in manu potentis, sic filii excussorum.» De arcu excutiuntur sagittae, et quanto fortior excusserit, tanto longius vadit sagitta. Quid autem fortius excutiente Domino? De arcu suo mandat Apostolos suos: non potuit esse residuum, quo non perveniret sagitta a tam forti excussa; pervenit usque ad fines terrae. Ideo non ultra,", + "candidate_score": 0.598103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_9", + "bdc_text": "sunt Brunswicenses ipsum ducem Henricum armis ita cinxisse , ut vix effugium ullum consecuturus credatur .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_734", + "psc_text": "inventuri judicis sententiam. Quare? Quia dixit, «Deus ultionum Dominus, Deus ultionum fidenter» «egit:» id est, nulli pepercit in verbo. Qui in verbo non pepercit passurus, parcet in sententia judicaturus? qui neminem timuit in humilitate, timebit quemquam in claritate? Ex eo quod jam fidenter egit, cogita quomodo sit acturus in fine saeculi. Noli ergo murmurare adversus Deum, qui quasi parcit malis; sed esto bonus cui forte ad tempus in flagello non parcat, et in fine parcat in judicio. «Deus ultionum Dominus, Deus ultionum fidenter egit.» 8. [«vers.» 2.] Et quia fidenter egit, illi non tulerunt fiduciam ejus: et quia humilis venerat, et carne mortali indutus erat, et mori venerat; non facere quod peccatores, sed pati quod peccatores; quia propterea venerat, cum fidenter egisset, et illi ferre non possent fiduciam ejus in verbo, quid fecerunt? Tenuerunt, flagellaverunt, illuserunt, colaphizaverunt, sputis illinierunt, spinis coronaverunt, in cruce levaverunt, postremo occiderunt. Sed quid sequitur quod", + "candidate_score": 0.581887, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana", + "max_score": 0.675397, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3_5", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus . Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere . Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_225", + "psc_text": "Thesaurizas tibi iram in die irae et revelationis justi judicii Dei qui reddet unicuique secundum opera sua: iis quidem qui secundum sustinentiam boni operis, gloriam et honorem et incorruptionem quaerentibus, vitam aeternam; iis autem qui ex contentione sunt, et diffidunt veritati, credunt autem iniquitati, ira et indignatio. Tribulatio et angustia in omnem animam hominis operantis malum, Judaei primum et Graeci (Rom. II, 5-9) . Sed hoc ad eos, cum quibus evertitur ipsa cupiditas, qui eam vincere noluerunt. Cum autem in homine cui dominabatur, regna cupiditatis subvertuntur, illa est aperta locutio: Qui autem Jesu Christi sunt, carnem suam crucifixerunt cum passionibus et concupiscentiis (Galat. V, 24) . Nisi quia et hic quaedam verba translata tractantur, sicuti est, ira Dei, et, crucifixerunt: sed non tam multa sunt, vel ita posita, ut obtegant sensum, et allegoriam vel aenigma faciant, quam proprie figuratam locutionem voco. Quod autem Jeremiae dicitur, Ecce constitui te hodie super", + "candidate_score": 0.675397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_20_22", + "bdc_text": "nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est . Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ;", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_15", + "psc_text": "Omnis enim res quae dando non deficit, dum habetur et non datur, nondum habetur quomodo habenda est. Ille autem ait: Qui habet, dabitur ei (Matth. XIII, 12) . Dabit ergo habentibus, id est, cum benignitate utentibus eo quod acceperunt, adimplebit atque cumulabit quod dedit. Illi quinque et illi septem erant panes, antequam inciperent dari esurientibus; quod ubi fieri coepit, cophinos et sportas satiatis tot hominum millibus impleverunt (Id. XIV, 17-21; et XV, 34-38). Sicut ergo ille panis dum frangeretur accrevit, sic ea quae ad hoc opus aggrediendum jam Dominus praebuit, cum dispensari coeperint, eo ipso suggerente multiplicabuntur, ut in ipso hoc nostro ministerio, non solum nullam patiamur inopiam, sed de mirabili etiam abundantia gaudeamus. CAPUT II.-- Quid res, quid signa. 2. Omnis doctrina vel rerum est vel signorum, sed res per signa discuntur. Proprie autem nunc res appellavi, quae non ad significandum aliquid adhibentur, sicuti est lignum, lapis, pecus, atque", + "candidate_score": 0.622887, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1", + "max_score": 0.674298, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_16", + "bdc_text": "Romanus pontifex legationem apud imperatorem habet miramque benevolentiam et studium erga imperatorem simulat , suam operam et voluntatem offert et despondet pro religione componenda et stabilienda et in imperatorem arbitrium deponit , ubilibet locorum generale concilium indici velit , nullum se locum vel in media Germania recusaturum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.674298, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei", + "max_score": 0.674083, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_3_5", + "bdc_text": "nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus . Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere . Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_311", + "psc_text": "unde nimium corruptis moribus mala illa congesta sunt, plus nocuisse monstretur tam cito eversa, quam prius nocuerat tam diu adversa Carthago. Hoc toto tempore usque ad Caesarem Augustum, qui videtur non adhuc vel ipsorum opinione gloriosam, sed contentiosam et exitiosam et plane jam enervem ac languidam libertatem omni modo extorsisse Romanis, et ad regale arbitrium cuncta revocasse, et quasi morbida vetustate collapsam veluti instaurasse ac renovasse rempublicam: toto ergo isto tempore, omitto ex aliis atque aliis causis etiam atque etiam bellicas clades, et Numantinum foedus horrenda ignominia maculosum: volaverant enim pulli de cavea, et Mancino consuli, ut aiunt, augurium malum fecerant; quasi per tot annos, quibus illa exigua civitas Romanum circumsessa exercitum afflixerat, ipsique Romanae reipublicae terrori esse jam coeperat, alii contra eam malo augurio processerint. CAPUT XXII.-- De Mithridatis edicto, quo omnes cives Romanos, qui intra Asiam invenirentur, jussit occidi. Sed haec, inquam, omitto, quamvis illud nequaquam tacuerim, quod", + "candidate_score": 0.674083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere . Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 . iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_506", + "psc_text": "Quin aspera Juno, Quae mare nunc terrasque metu coelumque fatigat, Consilia in melius referet, mecumque fovebit Romanos rerum dominos gentemque togatam. Sic placitum. Veniet lustris labentibus aetas, Cum domus Assaraci Phthiam clarasque Mycenas Servitio premet, ac victis dominabitur Argis. (Aeneid. lib. 1, vers. 279-285.) Quae quidem Virgilius, Jovem inducens tanquam futura praedicentem, ipse jam facta recolebat, cernebatque praesentia: verum propterea commemorare illa volui, ut ostenderem dominationem post libertatem sic habuisse Romanos, ut in eorum magnis laudibus poneretur. Hinc est et illud ejusdem poetae, quod, cum aliarum gentium artibus eas ipsas proprias Romanorum artes regnandi atque imperandi et subigendi ac debellandi populos anteponeret, ait, Excudent alii spirantia mollius aera: Credo equidem, vivos ducent de marmore vultus: Orabunt causas melius; coelique meatus Describent radio, et surgentia sidera dicent. Tu regere imperio populos, Romane, memento. Hae tibi erunt artes, pacique imponere morem, Parcere subjectis, et debellare superbos. (Aeneid. lib. 6, vers. 847-853.) 3.", + "candidate_score": 0.651493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_6_8", + "bdc_text": "iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum . De nullo belli apparatu hic constat . Saxonia adhuc constanter evangelicę veritatis professionem conservare dicitur , illincque rumores Francfordiam al. . .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2600", + "psc_text": "Alius ergo sic, alius autem sic Apostoli obscura verba conjectant: quod tamen eum dixisse non dubium est, Non veniet ad vivos et mortuos judicandos Christus, nisi prius venerit ad seducendos in anima mortuos adversarius ejus Antichristus; quamvis ad occultum jam judicium Dei pertineat, quod ab illo seducentur. Praesentia quippe ejus erit, sicut dictum est, secundum operationem satanae, in omni virtute, et signis, et prodigiis mendacii, et in omni seductione iniquitatis, his qui pereunt. Tunc enim solvetur satanas, et per illum Antichristum in omni sua virtute mirabiliter quidem, sed mendaciter operabitur. Quae solet ambigi utrum propterea dicta sint signa et prodigia mendacii, quoniam mortales sensus per phantasmata decepturus est; ut quod non facit, facere videatur: an quia illa ipsa, etiamsi erunt vera prodigia, ad mendacium pertrahent credituros non ea potuisse nisi divinitus fieri, virtutem diaboli nescientes; maxime quando tantam, quantam nunquam habuit, acceperit potestatem. Non enim quando de coelo ignis cecidit,", + "candidate_score": 0.647903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_19_21", + "bdc_text": "nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ; nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est . Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1531", + "psc_text": "habebant istos affectus in corpore animali ante peccatum, quales in corpore spirituali non habebimus, omni purgato finitoque peccato, non immerito quaeritur. Si enim habebant, quomodo erant beati in illo memorabili beatitudinis loco, id est paradiso? Quis tandem absolute dici beatus potest, qui timore afficitur, vel dolore? Quid autem timere aut dolere poterant illi homines in tantorum tanta affluentia bonorum, ubi nec mors metuebatur, nec ulla corporis mala valetudo; nec aberat quidquam, quod bona voluntas adipisceretur, nec inerat quod carnem animumve hominis feliciter viventis offenderet? Amor erat imperturbatus in Deum, atque inter se conjugum fida et sincera societate viventium, et ex hoc amore grande gaudium, non desistente quod amabatur ad fruendum. Erat devitatio tranquilla peccati, qua manente nullum omnino aliunde malum, quod contristaret, irruebat. An forte cupiebant prohibitum lignum ad vescendum contingere, sed mori metuebant; ac per hoc et cupiditas, et metus jam tunc illos homines etiam in illo perturbabat loco?", + "candidate_score": 0.644326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_19_21", + "bdc_text": "nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ; nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est . Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2834", + "psc_text": "sentiant illi qui non habuerunt tales mores et amores in hujus corporis vita, ut eorum ligna, fenum, stipula consumatur; alii vero sentiant qui ejusmodi secum aedificia portaverunt, sive ibi tantum, sive et hic et ibi, sive ideo hic ut non ibi, saecularia, quamvis a damnatione venialia concremantem ignem transitoriae tribulationis inveniant, non redarguo, quia forsitan verum est. Potest quippe ad istam tribulationem pertinere etiam ipsa mors carnis, quae de peccati primi perpetratione concepta est, ut secundum cujusque aedificium tempus quod eam sequitur ab unoquoque sentiatur. Persecutiones quoque quibus martyres coronati sunt, et quas patiuntur quicumque Christiani, probant utraque aedificia velut ignis, et alia consumunt cum ipsis aedificatoribus, si Christum in eis non inveniunt fundamentum; alia sine ipsis, si inveniunt, quia, licet cum damno, salvi erunt ipsi: alia vero non consumunt, quia talia reperiunt quae maneant in aeternum. Erit etiam in fine saeculi tribulatio tempore Antichristi, qualis nunquam antea fuit. Quam", + "candidate_score": 0.641988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_24_26", + "bdc_text": "Optime valeas . Argentinę 9 . aprilis anno 1550 .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_402", + "psc_text": "patrem Argentini Aesculanum posuerunt, quia prius aerea pecunia in usu esse coepit, post argentea. Miror autem, quod Argentinus non genuit Aurinum, quia et aurea subsecuta est. Quem deum isti si haberent, sicut Saturno Jovem, ita et patri Argentino et avo Aesculano Aurinum praeponerent. Quid ergo erat necesse propter haec bona vel animi, vel corporis, vel externa, tantam deorum turbam colere et invocare; quos neque omnes commemoravi, nec ipsi potuerunt omnibus bonis humanis minutatim singillatimque digestis deos minutos et singulos providere; cum posset magno facilique compendio una dea Felicitas cuncta conferre; nec solum ad bona capienda quisquam alius, sed neque ad depellenda mala quaereretur? Cur enim esset invocanda propter fessos diva Fessonia, propter hostes depellendos diva Pellonia, propter aegros medicus vel Apollo, vel Aesculapius, vel ambo simul quando esset grande periculum? Nec deus Spiniensis, ut spinas ex agris eradicaret; nec dea Rubigo, ut non accederet, rogaretur: una Felicitate praesente et tuente,", + "candidate_score": 0.638565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_5", + "bdc_text": "Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_311", + "psc_text": "unde nimium corruptis moribus mala illa congesta sunt, plus nocuisse monstretur tam cito eversa, quam prius nocuerat tam diu adversa Carthago. Hoc toto tempore usque ad Caesarem Augustum, qui videtur non adhuc vel ipsorum opinione gloriosam, sed contentiosam et exitiosam et plane jam enervem ac languidam libertatem omni modo extorsisse Romanis, et ad regale arbitrium cuncta revocasse, et quasi morbida vetustate collapsam veluti instaurasse ac renovasse rempublicam: toto ergo isto tempore, omitto ex aliis atque aliis causis etiam atque etiam bellicas clades, et Numantinum foedus horrenda ignominia maculosum: volaverant enim pulli de cavea, et Mancino consuli, ut aiunt, augurium malum fecerant; quasi per tot annos, quibus illa exigua civitas Romanum circumsessa exercitum afflixerat, ipsique Romanae reipublicae terrori esse jam coeperat, alii contra eam malo augurio processerint. CAPUT XXII.-- De Mithridatis edicto, quo omnes cives Romanos, qui intra Asiam invenirentur, jussit occidi. Sed haec, inquam, omitto, quamvis illud nequaquam tacuerim, quod", + "candidate_score": 0.634826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_19", + "bdc_text": "nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1531", + "psc_text": "habebant istos affectus in corpore animali ante peccatum, quales in corpore spirituali non habebimus, omni purgato finitoque peccato, non immerito quaeritur. Si enim habebant, quomodo erant beati in illo memorabili beatitudinis loco, id est paradiso? Quis tandem absolute dici beatus potest, qui timore afficitur, vel dolore? Quid autem timere aut dolere poterant illi homines in tantorum tanta affluentia bonorum, ubi nec mors metuebatur, nec ulla corporis mala valetudo; nec aberat quidquam, quod bona voluntas adipisceretur, nec inerat quod carnem animumve hominis feliciter viventis offenderet? Amor erat imperturbatus in Deum, atque inter se conjugum fida et sincera societate viventium, et ex hoc amore grande gaudium, non desistente quod amabatur ad fruendum. Erat devitatio tranquilla peccati, qua manente nullum omnino aliunde malum, quod contristaret, irruebat. An forte cupiebant prohibitum lignum ad vescendum contingere, sed mori metuebant; ac per hoc et cupiditas, et metus jam tunc illos homines etiam in illo perturbabat loco?", + "candidate_score": 0.629446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_6", + "bdc_text": "iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2676", + "psc_text": "illud ultimum judicium Dominus Deus dicitur esse venturus, possit Jesus Christus intelligi. Est locus apud Isaiam prophetam, qui hoc quod dico evidenter ostendit. Deus enim per prophetam, Audi me, inquit, Jacob et Israel quem ego voco. Ego sum primus, et ego in sempiternum: et manus mea fundavit terram, et dextera mea firmavit coelum. Vocabo eos, et stabunt simul, et congregabuntur omnes, et audient. Quis eis nuntiavit haec? Diligens te, feci voluntatem tuam super Babylonem, ut auferrem semen Chaldaeorum Et locutus sum, et ego vocavi: adduxi eum, et prosperam feci viam ejus. Accedite ad me, et audite haec. Non a principio in abscondito locutus sum: quando fiebant, ibi eram. Et nunc Dominus Deus misit me, et Spiritus ejus (Isai. XLVIII, 12-16) . Nempe ipse est, qui loquebatur sicut Dominus Deus: nec tamen intelligeretur Jesus Christus, nisi addidisset, Et nunc Dominus Deus misit me, et Spiritus ejus. Hoc enim dixit secundum formam", + "candidate_score": 0.628271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_5_7", + "bdc_text": "Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 . iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum . De nullo belli apparatu hic constat .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2794", + "psc_text": "novis Litteris eruditi, mundationem et regni coelorum beatitudinem post qualiacumque et quantacumque supplicia, qualibuscumque et quantiscumque angelis inviderunt: sed potius viderunt divinam vacuari vel infirmari non posse sententiam, quam se Dominus praenuntiavit in judicio prolaturum atque dicturum, Discedite a me, maledicti, in ignem aeternum, qui paratus est diabolo et angelis ejus (Matth. XXV, 41) . Sic quippe ostendit aeterno igne diabolum et angelos ejus arsuros. Et quod scriptum est in Apocalypsi, Diabolus qui seducebat eos, missus est in stagnum ignis et sulphuris, quo et bestia et pseudopropheta; et cruciabuntur die ac nocte in saecula saeculorum (Apoc. XX, 9, 10) . Quod ibi dictum est, aeternum; hic dictum est, in saecula saeculorum: quibus verbis nihil Scriptura divina significare consuevit, nisi quod finem non habet temporis. Quamobrem prorsus nec alia causa, nec justior atque manifestior inveniri potest, cur verissima pietate teneatur fixum et immobile, nullum regressum ad justitiam vitamque sanctorum diabolum et", + "candidate_score": 0.627033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_5", + "bdc_text": "Cesaream maiestatem novo rumore adfertur comitia omnium imperii ordinum Auguste ad 25 .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_506", + "psc_text": "Quin aspera Juno, Quae mare nunc terrasque metu coelumque fatigat, Consilia in melius referet, mecumque fovebit Romanos rerum dominos gentemque togatam. Sic placitum. Veniet lustris labentibus aetas, Cum domus Assaraci Phthiam clarasque Mycenas Servitio premet, ac victis dominabitur Argis. (Aeneid. lib. 1, vers. 279-285.) Quae quidem Virgilius, Jovem inducens tanquam futura praedicentem, ipse jam facta recolebat, cernebatque praesentia: verum propterea commemorare illa volui, ut ostenderem dominationem post libertatem sic habuisse Romanos, ut in eorum magnis laudibus poneretur. Hinc est et illud ejusdem poetae, quod, cum aliarum gentium artibus eas ipsas proprias Romanorum artes regnandi atque imperandi et subigendi ac debellandi populos anteponeret, ait, Excudent alii spirantia mollius aera: Credo equidem, vivos ducent de marmore vultus: Orabunt causas melius; coelique meatus Describent radio, et surgentia sidera dicent. Tu regere imperio populos, Romane, memento. Hae tibi erunt artes, pacique imponere morem, Parcere subjectis, et debellare superbos. (Aeneid. lib. 6, vers. 847-853.) 3.", + "candidate_score": 0.623008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_24_26", + "bdc_text": "Optime valeas . Argentinę 9 . aprilis anno 1550 .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_401", + "psc_text": "parturientibus invocare Lucinam, cum, si adesset Felicitas, non solum bene parerent, sed etiam bonos? Quid necesse erat Opi deae commendare nascentes, deo Vaticano vagientes, deae Cuninae jacentes, deae Ruminae sugentes, deo Statilino stantes, deae Adeonae adeuntes, Abeonae abeuntes; deae Menti, ut bonam haberent mentem; deo Volumno et deae Volumnae, ut bona vellent; diis nuptialibus, ut bene conjugarentur; diis agrestibus, ut fructus uberrimos caperent, et maxime ipsi divae Fructeseae; Marti et Bellonae, ut bene belligerarent; deae Victoriae, ut vincerent; deo Honori, ut honorarentur; deae Pecuniae, ut pecuniosi essent; deo Aesculano et filio ejus Argentino, ut haberent aeream argenteamque pecuniam? Nam ideo patrem Argentini Aesculanum posuerunt, quia prius aerea pecunia in usu esse coepit, post argentea. Miror autem, quod Argentinus non genuit Aurinum, quia et aurea subsecuta est. Quem deum isti si haberent, sicut Saturno Jovem, ita et patri Argentino et avo Aesculano Aurinum praeponerent. Quid ergo erat necesse propter haec bona", + "candidate_score": 0.622307, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.673715, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_2_4", + "bdc_text": "Nos hic inter sacrum et saxum constituti heremus ; nam graves adversarios sacrificos habemus , tum ipsum Interim non receptum indignationem et condemnationem nobis interminatus . Sed pręstat in manus hominum quam dei incidere .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_367", + "psc_text": "Sacrificans diis eradicabitur, nisi Domino soli (Exod. XXII, 19) . Item Dominus denuo loquitur et dicit: Adoraverunt eos quos fecerunt digiti eorum, et curvatus est homo et humiliatus est vir, et non laxabo illis (Isa. II, 8, 9) . In Apocalypsi quoque legimus iram Domini comminantis et dicentis: Si quis adorat bestiam et imaginem ejus, et accipit notam in fronte sua et in manu, bibet et ipse de vino irae Dei mixto in poculo irae ejus, et punietur igne et sulphure sub oculis sanctorum Angelorum et sub oculis Agni, et fumus de tormentis eorum in saecula saeculorum ascendet, nec habebunt requiem die ac nocte qui adorant bestiam et imaginem ejus (Apoc. XIV, 9-11) . II. Cum ergo haec tormenta, haec supplicia in die judicii Dominus comminetur iis qui diabolo obtemperant et idolis sacrificant, quomodo se putat posse agere pro Dei sacerdote qui obtemperavit et servivit diaboli sacerdotibus? aut quomodo putat", + "candidate_score": 0.673715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.672654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_189", + "psc_text": "ROMAE CONSISTENTES AD CYPRIANUM ARGUMENTUM.-- Ecclesia Romana sententiam suam de lapsis cum Carthaginensis decretis consentientem proponit.--Lapsis adhibita indulgentia ad Evangelii normam exigitur.--Pacem confessoribus concessam gratia tantum et favoribus inniti inde constat quod lapsi ad Episcopos remittantur.--Seditiosa pacis postulatio Felicissimi factioni imputanda. I. Cypriano papae presbyteri et diacones Romae consistentes salutem. Cum perlegissemus, frater charissime, litteras tuas, quas per Fortunatum hypodiaconum miseras, gemino sumus dolore perculsi et duplici moerore confusi, quod neque tibi requies ulla in tantis persecutionis necessitatibus traderetur, et lapsorum fratrum immoderata petulantia usque ad periculosam verborum temeritatem producta denotaretur. Sed, quamquam nos atque animum nostrum ista quae diximus graviter affligerent, tamen moeroris nostri tam gravem sarcinam vigor tuus et secundum evangelicam disciplinam adhibita severitas temperat, dum et quorumdam improbitatem juste coerces, et cohortando ad poenitentiam, viam legitimam salutis ostendis. Quos quidem satis mirati sumus ad hoc usque prosilire voluisse, ut tam urgenter et tam immaturo atque acerbo tempore,", + "candidate_score": 0.66933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13_15", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis . Duo quoque alii episcopi , Wicorniensis et Cestriensis , Londinum vocati sunt ad causam dicendam , quamobrem non paruerint institutionibus pro repurganda religione a serenissimo rege et universo parlamento latis et publicatis .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.660125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_22_24", + "bdc_text": "Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto . Optime valeas .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_447", + "psc_text": "te ipso misisti sacrificium ex omni opere mundo. Sicut et Noe obtulit Deo, et delectatus est Deus in odorem suavitatis, et respexit in sacrificium ejus, ita et in vestrum respiciat et delectetur reddere vobis hujus tam boni operis mercedem. Peto autem ut litteras quas ad Quirinum fecimus transmitti praecipias. Opto te, frater charissime ac desiderantissime, semper bene valere et nostri meminisse. Saluta omnes qui tecum sunt. Vale. 163 EPISTOLA LXXX.(Pamel., Rigalt., Baluz., LXXX. Paris., Oxon., Lips., LXXIX.) FELICIS, JADERIS, POLIANI, ET CAETERORUM MARTYRUM RESPONSUM AD CYPRIANUM. ARGUMENTUM.-- Martyres supra dicti subsidium a Cypriano transmissum grati agnoscunt. Cypriano charissimo et dilectissimo Felix, Jader, Polianus, una cum presbyteris et omnibus nobiscum commorantibus apud metallum Siguense, aeternam in Domino salutem. Resalutamus te, frater charissime, per Herennianum hypodiaconum, Lucianum et Maximum fratres nostros fortes et incolumes adjuvantibus orationibus tuis; a quibus accepimus oblationis nomine non minimam quantitatem una cum litteris tuis quas scripsisti, in", + "candidate_score": 0.640691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21_23", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies . Ego omnia mea tibi defero ; rogo , ut d. Gvaltero , Bibliandro et reliquis symmistis me observanter et amanter commendare velis nostroque Anglo Butlero salutem ex me dicito , quem ad vos modo reversum puto .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_154", + "psc_text": "Opto vos, fratres charissimi ac desiderantissimi, semper bene valere. NOTA. Quoniam opera sancti Cypriani vulgo citari solent secundum ordinem quem obtinent in editione Pamelii et in Rigaltiana, nosque hunc ordinem sequi decrevimus, typographus autem, ex cujus officina prodiit editio Rigaltiana, numerum XXIII omisit per saltum in edendis Epistolis, admonere visum est nos quoque eundem errorem retinuisse, propter rationem quam in initio istius admonitionis adduximus. D. PR. MARAN. 33 EPISTOLA XXIV.(Erasm., IV, 22. Pamel., Rigalt., Baluz., XXIV. Paris., XXIII. Oxon., Lips., XXVIII.) AD CLERUM, DE LITTERIS ROMAM MISSIS ET DE SATURO LECTORE ET OPTATO HYPODIACONO FACTIS. ARGUMENTUM.-- Clerus hac epistola certior fit ordinationis Saturi et Optati, et de iis quae Romam Scripsit Cyprianus. Cyprianus presbyteris et diaconibus fratribus salutem. Ne quid conscientiam vestram lateret, fratres charissimi, quid mihi scriptum sit, quidque ego rescripserim, utriusque epistolae vobis exemplum misi; et credo vobis id quod rescripsi non displicere. Sed et illud ad vos", + "candidate_score": 0.623731, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.67366, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2142", + "psc_text": "GRe, om. Pb qae G 24 defetigetur G cf. Georges Jrorif. 197 defatigetur RPE usque GRP usque ad E. § 9 Et idcirco propheta pertinaciam spei suae usque ad finem accipiendae misericordiae demonstrat dicens: ita oculi nostri ad dominum deum nostrum, donec misereatur nobis. non decidit, non absistit. tardet licet ad temptationem fidei misericordiam suam dominus, quia fides constantem debet praestare fiducisefiduciae suae expectationem et desperatio omnis diffidentiae confessio est. sed propheta non incertus est misericordiae dei; nam oculi eius in eum, quoad usque misereatur. intenti sunt, intenti autem adeo, ut intentioni eorum oranloratio) geminata subiecta sit. ait enim posthaec: miserere nobis. domine, miserere nobis. et intentus est et intentus orat: ea scilicet perseuerantia, qua uitioramuitiorum seroiserui in dominantibus sibi uitiis demorantur, ille certissima bonorum seternorumaeternorum spe et perfectae in se misericordieBmisericordiae fiducia perseuerat. § 10 Sequitur uero, ut saepenumero cognouimus, hanc fidelium spem grauis iniquorum obtrectatio et molesta malignorum", + "candidate_score": 0.67366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1953", + "psc_text": "pactum et auditae nuncupationis et professae obseruationis amisit. alllquiaeloquia enim dei non custodierunt, qusequae se facturos auditurosque responderunt. nec noua prophetae huius super praeuaricationenipraeuaricationem populi tabes est; quippe cum et dominum ipsum ad impietatem Hierusalem inlacrimasse noscamus, et ex doctrina eadem super inpsenitentesinpaenitentes apostolus fleat et insuper ipse. si quis scandalizetur. uratur. § 9 Sed qui dolet super non seruantes pactum atque tabescit. mandatorum in se dei non refugit examen. dicit enim: uide. quoniam mandata tua dilexi, domine: in tua misericordia uiuifica m e. parum prophetae est, per metum explere mandata, sed ea magis diligit, quia extra necessitatem timoris sit dilectionis operatio. et quamquam amor legis potior quam metus sit, non tamen ita sui fidens est, ut non magis uiuificari se per dei misericordiam deprecetur. non nunc se ille uiuere putat, sed uitam exempto hoc mortali corpore e: absorto in gloriam inmortalitatis exspectat. 6 Exod. XXIV, 3. 18 cf. II", + "candidate_score": 0.673379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1971", + "psc_text": "causam oflfensionisoffensionis abscideret, temperaret. pax ergo retinenda est, et non quod unicuique, sed quod uniuersitati congruat, expetendum est, quia secundum euangelium utilius sit in uitam non uenisaeuenisse quam scandalum minimis intulisse. § 7 In his itaque pacis caritatisqure preceptispraeceptis manens propheta. euangelicseeuangelicae spei desiderio detentus est. scit enim, in quroquo celuel quis finis sit legis, cum ait: exspectabamsalutaremtuum, domine, et mandata tua feci. salutaris Iesus est. hoc enuntiatio ex hebrseo nominis, hoc ad Ioseph angelus est locutus, hoc Simeon exinde in pace remittendus agnouit, hoc reddita nobis per eum salus edocet. in eo autem mandata dei se profitetur fecisse, quod salutare domini exspectet, declarans omnia legis mandata aduentu dei unigeniti contineri. § 8 Testimonia quoque dei custodiuit uehementerque dilexit dicens: custodiuit anima mea testimonia tua et dilexi ea uehementer. custodiui mandata tua et testimonia tua, quia omnes uise meae in conspectu tuo. agens propheta sub iudice et scrutatore cordium deo", + "candidate_score": 0.667575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_17_19", + "bdc_text": "Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_884", + "psc_text": "cum fundo maris perturbatur. turbato enim diabolo omnia terroris sui ministeria turbantur: et ipse, in quo gentes pauebant, aduersantium potestatum sonus trepidat. recordemur uatum murmura et inconditos bacchantium fremitus et nonnumquam confuso audientium sensu incertum nescio quid simulacrorum sera sonuisse, omnem denique profano cserimoniorum cantu mundum resultantem; nunc uero domino Christo praedicato silere omnia confutata et trepida, cum hi templorum et gentium dii uirtute fidelium subiciuntur ad poenam, cum credentium uerbis torquentur, laniantur, uruntur et inuisibiles nobis atque inconprehensibiles naturae uerbo continentur, puniuntur, abiguntur, cum uates silent, cum muta sunt templa. per hsechaec itaque iam iudicio praeparantur. et praeparatio ista quid proficit? profecit namque: turbabuntur gentes et timebunt: cernentes scilicet deos suos mutos et tantum ad inpositionem manuum nostrarum poenae suae uocibus ingemescentes. sed post perturbationem gentium alii timebunt; timorem enim -erit inlature turbatio. numquid omnes, qui turbabuntur, et timebunt? nounon utique omnes, qui turbabuntur, et timebunt. § 11 Qui", + "candidate_score": 0.663961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12_14", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo . Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1066", + "psc_text": "eundem prsedicatorempraedicatorem euangelii dominum Iesum Christum, quem et latorem legis habeamus. post unius enim conplnciti deo montis sedem, quam usque in finem caelestis habitabit, ut sedis bsechaec euangelicweuangelicae pacis prseformatapraeformata per mediatorem legis intellegeretur in lege, continuo subiecit: currus dei decem milium multiplex, milia laetantium: dominus in illis in Sina, in sancto ascendit in altum, cepit captiuitatem, dedit dona in honiinibushominibus. etenim non credentes inhabitare. § 18 Fidem omnem breuia ha'c quidem uerba significant, sed qu;« uirtutibus suis magna et infinita conplexa sunt. hanc autem currus siue sedis dei dignitatem haud dissimiliter Daniel propheta descripsit dicens: sedis eius flamma: ignis 25 Dan. VII, 9 sq. 1 praescribta V 2 euangelica P 3 in om. R istrahel V 5 prae- scribta V 6 p dum nrm P 7 in supr. scr. m. 1 R iu spem euan- gelicam VPTE doceamus ex docemus m. 2 V 8 ad lege T 9 lacdm", + "candidate_score": 0.66235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_18_20", + "bdc_text": "gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ; nam leviter , ex merito quicquid patiare , ferendum est .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2217", + "psc_text": "indnbitatetractatus essent gerenda, per fidem gerendorum commemorasse pro gestis, tamen dictorum uerborumque uirtus eius reditus gratulationem, qui post captiuitatem Babylonise indultus est, nunc nos intellegere non patitur: cum praesertim eundem reditum grauior postea sit consecuta captiuitas, et indignum propheta sit, tamquam ignorautiaignorantia amoto omni captiuitatis obprobrio gratulari, cum indemutabili rursus obprobrio captiuitas iterata successerit. est autem nunc omnis in psalmo, sicuti singularum rerum expositione monstrabimus, ex captiuitate uitiorum in libertatem cognitionis dei redeuntis animsa gratulatio. § 4 Et quidem grauis est captiuitas corporalis, quse iure libertatis amisso uictorum dominatui subditur. et seruiunt tunc quidem corpora, sed nequaquam capitur fidelis animae libertas. testes sunt mihi tres pueri inter flammas cantantes, testis Daniel in fame leonum prophetae prandio satur, testis Eleazar inter iura dominorum patriis suis legibus liber, testes cum anu sua martyres septem deo gratias inter noua mortis tormenta referentes. at uero quanto infelicior est animse captiuitas! si eam auaritia ceperit,", + "candidate_score": 0.659845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_17_19", + "bdc_text": "Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_973", + "psc_text": "id est per passionum poenas atque mortis, per quas in locum beatitudinis transisset reddens in holocaustis deo notauota, post hunc ergo sermonem, quem omnem ad deum habnerathabuerat, eos nunc, quos ad holocaustorum sollemnia erudierat, adfatur dicens: uenite et audite, et enarrabo uobis, omnes, qui timetis deum. aduocat non incertos neque ad incerta. nam qui sint, quos aduocet, docet: omnes, qui timetis deum; inreligiosis enim neque adeundi neque 3 Luc. XXIII, 42 sq. 9 Esai. I, 11 sq. ter et 1 factos R praesentia (s in ras.) R praesentes T psentali P ipsam P 8 inter sua et damnatione 10-12 litt. (confessione ?) eras. R 4 mei tupr. scr. T 6 paradiso V paradyso RPT 7 similis P 9 dicenti BT 11 adipe P 14 perfecta post sollemniorum supr. scr. R 16 demutat RP demntanit T diabpsalme P 17 sen - sum R postea enim VT postea enim (stea in ras.)", + "candidate_score": 0.657725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_6_8", + "bdc_text": "iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum . De nullo belli apparatu hic constat . Saxonia adhuc constanter evangelicę veritatis professionem conservare dicitur , illincque rumores Francfordiam al. . .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1695", + "psc_text": "quamquam fides euangelica finitis legis sit operibus praedicanda, iustificationum legis tamen. quae sibi uitseuitae initium sit, inmemor non sit, quia legis iustificatio euangelicseeuangelicae iustificationis fideique psedagogapaedagoga sit. § 12 Constanter uero, cum sibi nulla iustificationum dei subrepere possit obliuio, id, quod consequitur, est professus dicens: tuus sum ego, salua me: quia iustificationes tuas exquisiui. non omnibus uox professionis istius conpetit, et rarus quisque est, qui se dei audeat dicere. audebit sane ille, qui dixit: mihi uiuere Christus est, et mori lucrum et: uiuo iam non ego, uiuit autem in me Christus. 3 Pe. I, 1 eq. 27 Phil. I, 21. 28 Gal. II, 20. 1 forsitam V forte RC in humiliatione (p ex corr.) mea RCp o beatiotodine V 2 iam om. Cpb 4 stetit et reliqua omiasis et in cathedra — nocte Cp 6 ac nocte RE 7 quisque V quisq; Cp in dei lege VCp 8 qua C", + "candidate_score": 0.653414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_19", + "bdc_text": "nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_884", + "psc_text": "cum fundo maris perturbatur. turbato enim diabolo omnia terroris sui ministeria turbantur: et ipse, in quo gentes pauebant, aduersantium potestatum sonus trepidat. recordemur uatum murmura et inconditos bacchantium fremitus et nonnumquam confuso audientium sensu incertum nescio quid simulacrorum sera sonuisse, omnem denique profano cserimoniorum cantu mundum resultantem; nunc uero domino Christo praedicato silere omnia confutata et trepida, cum hi templorum et gentium dii uirtute fidelium subiciuntur ad poenam, cum credentium uerbis torquentur, laniantur, uruntur et inuisibiles nobis atque inconprehensibiles naturae uerbo continentur, puniuntur, abiguntur, cum uates silent, cum muta sunt templa. per hsechaec itaque iam iudicio praeparantur. et praeparatio ista quid proficit? profecit namque: turbabuntur gentes et timebunt: cernentes scilicet deos suos mutos et tantum ad inpositionem manuum nostrarum poenae suae uocibus ingemescentes. sed post perturbationem gentium alii timebunt; timorem enim -erit inlature turbatio. numquid omnes, qui turbabuntur, et timebunt? nounon utique omnes, qui turbabuntur, et timebunt. § 11 Qui", + "candidate_score": 0.650299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_17_19", + "bdc_text": "Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ; gravia enim in causis nostris pręiuditia accepturi essemus ; nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_831", + "psc_text": "humani generis in deum impietates sumus constituti, cuius fidelem per nos et ueram confessionem nunc philosophia inrideat, nunc hsereticorumhaereticorum furor incurset, nunc auaritisBauaritiae studia condemnent, nunc ambitionis fauor inquietetinquies. quibus omnibus dissimulandis, tolerandis, uitandis, coarguendis mens nostra nisi per deum erudita non sufficit. quantis enim et quam molestis disputationum aculeis dei prouidentiam et prineipalemprincipalem atque ininitiabilem in creato ab eo mundo domi- Datum eius philosophia impugnat, nunc aquis, nunc terrae, nunc atomis, nunc caelo dei nomen indulgens ! quam uero ingenioso calliditatis usu fidei doctrinam haereticus mentitur ! quanto deinde audientium periculo opum gloriam suarusauarus adfirmat! quanto quoque continentiae excidio uoluptatum gaudia corporis adsertor exsequitur! quam pestifera autem ambitiosorum in honoris adhortatione facundia est! quibus omnibus peruigil cura, pernox oratio et aeterno. ad deum confessio repugnabit. ob haec igitur fidei nostrae et aeternae salutis excidia propheta orare intellegetur in psalmo, ex persona sua, quatenus in deum sperare nos conueniat, ostendens.", + "candidate_score": 0.649148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1971", + "psc_text": "causam oflfensionisoffensionis abscideret, temperaret. pax ergo retinenda est, et non quod unicuique, sed quod uniuersitati congruat, expetendum est, quia secundum euangelium utilius sit in uitam non uenisaeuenisse quam scandalum minimis intulisse. § 7 In his itaque pacis caritatisqure preceptispraeceptis manens propheta. euangelicseeuangelicae spei desiderio detentus est. scit enim, in quroquo celuel quis finis sit legis, cum ait: exspectabamsalutaremtuum, domine, et mandata tua feci. salutaris Iesus est. hoc enuntiatio ex hebrseo nominis, hoc ad Ioseph angelus est locutus, hoc Simeon exinde in pace remittendus agnouit, hoc reddita nobis per eum salus edocet. in eo autem mandata dei se profitetur fecisse, quod salutare domini exspectet, declarans omnia legis mandata aduentu dei unigeniti contineri. § 8 Testimonia quoque dei custodiuit uehementerque dilexit dicens: custodiuit anima mea testimonia tua et dilexi ea uehementer. custodiui mandata tua et testimonia tua, quia omnes uise meae in conspectu tuo. agens propheta sub iudice et scrutatore cordium deo", + "candidate_score": 0.648026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_12", + "bdc_text": "tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2142", + "psc_text": "GRe, om. Pb qae G 24 defetigetur G cf. Georges Jrorif. 197 defatigetur RPE usque GRP usque ad E. § 9 Et idcirco propheta pertinaciam spei suae usque ad finem accipiendae misericordiae demonstrat dicens: ita oculi nostri ad dominum deum nostrum, donec misereatur nobis. non decidit, non absistit. tardet licet ad temptationem fidei misericordiam suam dominus, quia fides constantem debet praestare fiducisefiduciae suae expectationem et desperatio omnis diffidentiae confessio est. sed propheta non incertus est misericordiae dei; nam oculi eius in eum, quoad usque misereatur. intenti sunt, intenti autem adeo, ut intentioni eorum oranloratio) geminata subiecta sit. ait enim posthaec: miserere nobis. domine, miserere nobis. et intentus est et intentus orat: ea scilicet perseuerantia, qua uitioramuitiorum seroiserui in dominantibus sibi uitiis demorantur, ille certissima bonorum seternorumaeternorum spe et perfectae in se misericordieBmisericordiae fiducia perseuerat. § 10 Sequitur uero, ut saepenumero cognouimus, hanc fidelium spem grauis iniquorum obtrectatio et molesta malignorum", + "candidate_score": 0.647143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_19", + "bdc_text": "nam tanta consternatio et trepidatio universam modo Germaniam invasit , ut neque gravissimarum rerum religionis et libertatis discriminibus et iacturis moveamur , fęda et illiberali servitute digni ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_549", + "psc_text": "iram commouetur neque ad ultionem eiacerbaturexacerbatur. sequitur enim: cor meum conturbatum est in me. pati omnia in se ipse constituit. dummodo humanae salutis sacramenta perficeret. difficillimum autem hominis infirmitati est, intra se ipsum perturbationes mentis commotionesque cohibere, ut non etiam usque ad ipsam unltusuultus demutationem, tacito licet motu, significatio anxietatis uel indignationis erumpat. uerum unigenito deo, quamuis infirmitas nostra suscepta sit, tamen diuinitatis suae non est abolita natura, ut non his omnibus, quae infirma sunt, salua maiestatis suae dignitate perfunctus sit, dum uniuersa, qUID mortis nostrae sunt ac timoris, ita pertulit, ut in eum inciderent haec potius quam inessent. dum infirmitas nostra magis est, quam naturalis in deo est. denique idipsum sequens sermo conexuit, cum dixit: et formido mortis cecidit super me. timor et tremor uenit super me et contexerunt me tenebrsetenebrae. et hsechaec quidem in eum omnia, quae nostrae necessitatis sunt, inruerunt; sed ab eo naturae suae uirtute suscepta", + "candidate_score": 0.646822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_14", + "bdc_text": "Episcopus Londoniensis , qui ad quatuor menses in custodia asservatus fuit , nuper exauthoratus est et episcopatu propter papismum exutus suffectusque in eius locum propter pietatem et eximiam eruditionem is , qui fuit episcopus Roffensis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1953", + "psc_text": "pactum et auditae nuncupationis et professae obseruationis amisit. alllquiaeloquia enim dei non custodierunt, qusequae se facturos auditurosque responderunt. nec noua prophetae huius super praeuaricationenipraeuaricationem populi tabes est; quippe cum et dominum ipsum ad impietatem Hierusalem inlacrimasse noscamus, et ex doctrina eadem super inpsenitentesinpaenitentes apostolus fleat et insuper ipse. si quis scandalizetur. uratur. § 9 Sed qui dolet super non seruantes pactum atque tabescit. mandatorum in se dei non refugit examen. dicit enim: uide. quoniam mandata tua dilexi, domine: in tua misericordia uiuifica m e. parum prophetae est, per metum explere mandata, sed ea magis diligit, quia extra necessitatem timoris sit dilectionis operatio. et quamquam amor legis potior quam metus sit, non tamen ita sui fidens est, ut non magis uiuificari se per dei misericordiam deprecetur. non nunc se ille uiuere putat, sed uitam exempto hoc mortali corpore e: absorto in gloriam inmortalitatis exspectat. 6 Exod. XXIV, 3. 18 cf. II", + "candidate_score": 0.645595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_6", + "bdc_text": "iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2291", + "psc_text": "regiam, dominicam, caelestem, de qua dictum est: beechaec est porta domini, iusti intrabunt in eam. et cum non confundentur hi excussorum filii in porta inimicis suis loquentes, necesse est, ut his inimicis suis loquentes ' non confundantur, qui cum iustis non merebuntur intrare; exprobrantes illis impietatem in deum, inobcedientiaminoboedientiam in praedicantes, infidelitatem in aeterna promissa, odia in innocentes et in ipsa ecclesiae membra saeuitiam, ipsi confidentes et nulla fidei suae ac religionis ambiguitate trepidantes, sed hos inimicos suos ab eius aditu ingressuque prohibentes, qui ait: nemo uadit ad 8 Ps. IX, 15. 18 Ps. CXYII, 20. 21 Ioh. XIV, 6. 1 ostenderet GRPT ex ostendit corr. m. 2 V confundentur VRPTE n confundetur G 2 loquentur RPT ex loq.tur corr. m. 2 V Ioqitur G quod GVRT quod ait PE 3 qui G VPT ex quid est (?) corr. R 4 inplebit V impleuit GRPT qui G VRP quia TE", + "candidate_score": 0.643596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed hec a vestratibus mercatoribus eadem fide et authoritate , qua nos , accipies . Ex Anglia nihildum certi de pace constituta accepimus ; tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1971", + "psc_text": "causam oflfensionisoffensionis abscideret, temperaret. pax ergo retinenda est, et non quod unicuique, sed quod uniuersitati congruat, expetendum est, quia secundum euangelium utilius sit in uitam non uenisaeuenisse quam scandalum minimis intulisse. § 7 In his itaque pacis caritatisqure preceptispraeceptis manens propheta. euangelicseeuangelicae spei desiderio detentus est. scit enim, in quroquo celuel quis finis sit legis, cum ait: exspectabamsalutaremtuum, domine, et mandata tua feci. salutaris Iesus est. hoc enuntiatio ex hebrseo nominis, hoc ad Ioseph angelus est locutus, hoc Simeon exinde in pace remittendus agnouit, hoc reddita nobis per eum salus edocet. in eo autem mandata dei se profitetur fecisse, quod salutare domini exspectet, declarans omnia legis mandata aduentu dei unigeniti contineri. § 8 Testimonia quoque dei custodiuit uehementerque dilexit dicens: custodiuit anima mea testimonia tua et dilexi ea uehementer. custodiui mandata tua et testimonia tua, quia omnes uise meae in conspectu tuo. agens propheta sub iudice et scrutatore cordium deo", + "candidate_score": 0.638416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_17", + "bdc_text": "Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2011", + "psc_text": "alius otio, somno, gula, luxu ad praesentem uitam detinet, alius ad falsarum religionum superstitionem deducit, alius hortatur ad schismata, alius ad haeresim sollicitat. de quibusseriptumest: subuertunt mores bonos colloquia mala. namque aduersus hsechaec omnia animi nostri inbecilla natura est. circumcursant enim undique ac uariis nos blandimentorum suorum aculeis conpungunt. ac prima illa spes uitae est, ut inrumpentibus illis in sensum nostrum ui, fraude, dominatu, tamquam e media tribulatione clamemus ad dominum, ut conuersio nostra ad eum, conflictantibus calamitatibus, totis fidelis clamoris uiribus audiatur. iam autem ipse clamor ad eum noster erit requies et ipsa confessio deprecandi maxima est pars salutis. et idcirco ait: ad te, domine, cum tribularer clamaui, et exaudisti me. ipse enim solitusest precantibus dicere: ecce adsum. § 10 Et quia adest, de his, quae consecuntur, rogandus est: domine libera animam meam a labiis iniquis et a lingua dolosa. haec enim sola tribulatio iustis periculosa est, malae adhortationis", + "candidate_score": 0.637202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Anglia nihildum certi de pace constituta accepimus ; tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2043", + "psc_text": "PTE supr. scr. m. 1 R 21 pace RTE pacem P. amare inimicos. et apostolus monet: si possibile est in nobisuobis, cum omnibus hominibus pacem habentes. et dominus hanc ueluti praceptorum summam consignat: pacem meam do uobis, pacem meam relinquo uobis. haec igitur conseruabit corda nostra in Christo, haec nos patriarchis adaequabit, haec etiam eos, qui pacem oderunt, per pacem obsequentes in pace retinebit. § 24 Sed prophetae restat et aliud officium. doctrinam scilicet dei uniuersis constanter ingerere et uerbum uitae aternaeaeternae iugiter praedicare. non inmemor quoque huius fuit ministerii; nam ait: cum loquebar illis, inpugnabant me gratis. erat quidem pacificus cum pacis inimicis, sed praedicationem pacis ipsius oderant pacis inimici et ad doctrinam dei commouebantur, quos per modestiam prophetae silentium eius in pace cohibebat; atque ita cum inimicis pacis propheta pacificus est et praedicare pacem propheta non desinit, sed pacis praedicatorem inimici pacis inpugnant. PSALMUS CXX. Canticum graduum. Leuaui", + "candidate_score": 0.636651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_6", + "bdc_text": "iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1878", + "psc_text": "me iustificationes tuas. — uultus domini quidem est super facientes mala, ut expugnet de terra memoriam eorum, sed sicut deus respicit ad pcenam, respicit et ad misericordiam; ita et uultum suum ad utrumque deflectit. sed hanc faciem domini ad inluminationem suam propheta orat. ex maiestate enim et uultu dignantis nos dei lumen accipimus, et deflexus in nos misericordisBmisericordiae suae uultus ad gratiam spiritalis uirtutis inradiat. uel certe cum iudicii die aderit, cum uisibilis nobis in gloria paternae maiestatis adsistet, tunc nos faciei susesuae lumine inluminabit. ut enim quaedam metalla atque gemmae naturae suae fulgorem in ea, quae sibi proxima erunt, refundent et aemulantem speciem ex uicinia speciei suae praestant, ut et Moyses ex contemplatione dei gloriae lumen accepit ita, ut honorem glorisegloriae suae contemplari populus non posset: sic et propheta seruum se dei confitens illuminari orat et conformis secundum apostolum effici glorisegloriae dei et iustificationes dei doceri, ut a se", + "candidate_score": 0.636167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_6", + "bdc_text": "iulii indicturum eiusque maiestatem ad finem maii ex Belligico profectionem versus Vindelicos ingressurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_820", + "psc_text": "iurans in eum iurabit in deum uerum. obstructum enim est osloquentiuminiqua, quia praedicetorpraedicetur ex lege et ex prophetis atque ab apostolo in eo nos ante constitutionem mundi et elegisse pater et benediiisse doceatur et ipse nos coexcitauerit et conlocauerit a dextris dei in eselestibuscaelestibus, cum uidebunt eum in maiestate sua iudicare de uinis et mortuis. per haec itaque obstruetur os loquentium iniqua. ipse enim est rex in seternumaeternum et in nomine domini Iesu omne genu flectet cae elestium et terrestrium et inferorum, et omnis lingua confitebitur, quia dominus Ie su sin gloria deipatris, qui est benedietusbenedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS LXIII. In finem psalmus Dauid. Exaudideus, orationem meam, dum deprecor ad te: a timore inimici eripe animam meam et reliqua. § 1 Psalmi superscriptio historiam non continet. simplex est et prophetali spiritu editus: tantum per id, quod in finem 3 Esai. LXV, 16. 10 Phil. II, 10 sq. 1", + "candidate_score": 0.635734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Anglia nihildum certi de pace constituta accepimus ; tamen ex continuata actione et tractatione et hostilium impetitionum intermissione spem concipimus pacem confore , quam deus pro sua clementia concedere dignetur . Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2142", + "psc_text": "GRe, om. Pb qae G 24 defetigetur G cf. Georges Jrorif. 197 defatigetur RPE usque GRP usque ad E. § 9 Et idcirco propheta pertinaciam spei suae usque ad finem accipiendae misericordiae demonstrat dicens: ita oculi nostri ad dominum deum nostrum, donec misereatur nobis. non decidit, non absistit. tardet licet ad temptationem fidei misericordiam suam dominus, quia fides constantem debet praestare fiducisefiduciae suae expectationem et desperatio omnis diffidentiae confessio est. sed propheta non incertus est misericordiae dei; nam oculi eius in eum, quoad usque misereatur. intenti sunt, intenti autem adeo, ut intentioni eorum oranloratio) geminata subiecta sit. ait enim posthaec: miserere nobis. domine, miserere nobis. et intentus est et intentus orat: ea scilicet perseuerantia, qua uitioramuitiorum seroiserui in dominantibus sibi uitiis demorantur, ille certissima bonorum seternorumaeternorum spe et perfectae in se misericordieBmisericordiae fiducia perseuerat. § 10 Sequitur uero, ut saepenumero cognouimus, hanc fidelium spem grauis iniquorum obtrectatio et molesta malignorum", + "candidate_score": 0.634436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_17", + "bdc_text": "Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_835", + "psc_text": "nosque ab his, quae timemuseripiat. ait enim: a timore inimici eripe animam meam. deus enim non tum tantum orandus est, cum quae timentur ingruerint — et timenda sunt ea, quae, cum coeperint adesse, dominantur —, sed semper atque indefessis precibus orandus est, ut nos a timore eorum, quorum dominatum timemus, eripiat. scriptum enim in prouerbiis est: cum uocarem, non exaudistis; et cum extenderem uerba, non intendistis; sed inania fecistis consilia mea et consiliis meis non intendistis. et ego perditionem uestram inridebo. erit ergo, cum inuocabitis me, et ego non exaudiam. propheta ergo, licet prior tempore, non tamen eorum, qusequae postea dicerentur, ignarus est, sed inpendentibus semper tribulationibus anxius et ad omnem timorem inimici soliicitussollicitus deum orat ob ea, quae timet, et, ut secum in tribulatione sit, ut exaudiat, deprecatur. neque enim dei misericordiam metus noster, sed fides promeretur; et longae praeparationis documento opus est, ut mereamur audiri. meminit ergo propheta", + "candidate_score": 0.634408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_17", + "bdc_text": "Timeo , ne quid hęc orationes fraudis et periculi nobis pariant ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2910", + "psc_text": "et effunditur in conspectu dei, non neglegenter neque ex securitate, sed tamquam domino praesente; qui enim oratur ut exaudiat, praesens necesse est esse credatur; qui autem praesens existimatur, non absentis dissimulatione, sed praesentis honore reuerendus est. quarto quoque tribulationem suam pronuntiat. non inpeditur, cum tribulatur, quin semper ad deum omnium angustiarum suarum et passionum molestias referat. neque sane leues tribulationes sunt, quas ante deum effusa oratione pronuntiat, sed in eo, cum deficit ab eo spiritus sunssuus. at uero nos lenes tantum temptationes ab assiduitate orationis inpediunt et quantnlamcumque in secundis modo rebus animi nostri constantiam a deuotionis officio repentinus exiguae difficultatis motus auertit. at uero hic ne deficiente quidem spiritu suo cessat et tribulationem suam pronuntiare et orationem effundere et uoce orare et ipsa spiritalis fidei uoce clamare. § 3 Tu cognouisti semitas meas. in uia hac, qua ambulabam, absconderunt laqueos mihi. haec tam illius, quam huius Dauid oratio esse", + "candidate_score": 0.633662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1967", + "psc_text": "in terra uel jn anno atque annis sub sanctificatione huius numeri coptiflenturcontinentur, cum usque ad illam quinquagesimae aeternam requiem, quod est sabbata sabbatorum, septenus numerus expleatur. multa auteniautem de numeri huius sanctificatione sunt cognita, ut ipsa dierum constitutio, ut angelorum throno dei adstantium electio, ut spiritalioftl potestatum et requiescentium gratiarum in domino plenitudo. certe iudicia iustitiae dei hoc in numero laudari a propheta conuenit, per quem et in quo earundem iustificationum uirtus et constitutio continetur. § 6 Non alius autem nunc prsedicationispraedicationis propheticse ordo est, quam fidei. nam et tolerantia persecutionum et formido uerborum et laetitia eloquii et odium iniquitatis et amor legis et laudatio iustitiae etomneomnino, si quod aliud in legemandatumestin huius tantum praecepti obseruatione concluditur: diliges proximum tuum sicut te ipsum. hoc holocaustis, hoc sacrificiis omnibus maius est, unum atque idem sibi meminisse cum alio corpus esse, qui Christi est. et ut corpus suum, id est ut se", + "candidate_score": 0.626088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_8", + "bdc_text": "Saxonia adhuc constanter evangelicę veritatis professionem conservare dicitur , illincque rumores Francfordiam al. . .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1669", + "psc_text": "suae inbecillitate in praeceptis dei permanet, hoc gloriosius in mandatis dei permanens, quo paBne naturae susesuae infirmitas sit subsctasubacta. § 10 Concludit deinde modestiae et spei suae more dicens: secundum miserationem tuam uiuifica me, et custodiam testimonia oris tui. uiuificari se tamquam nondum uiuens precatur et custoditurum se testimonia oris dei, tamquam nunc non custodiat, pollicetur. sed cum uiuit in corpore, uitam ille non huius saeculi concupiseitconcupiscit; et cum testimonia dei in lege custodiat, tamen testimonia oris dei custoditurum se pollicetur, quaBquae euangelicis innouata praeceptis non adulterio tantum, sed etiam desiderio adulterii abstinentes sola fidei sanctificatione consummant : per dominum nostrum Iesum Christum, qui et os et dextera et uirtus et sapientia dei est, benedictus in saecula saeculorum. amen. LAMED. In saeculum, domine, permanet uerbum tuum in caelo et reliqua. § 1 Sermonem prophetae uonnon in humilibus ac peruulgatis demorari decet. sed semper excelsa et deo digna tractare, atque ita,", + "candidate_score": 0.61923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2043", + "psc_text": "PTE supr. scr. m. 1 R 21 pace RTE pacem P. amare inimicos. et apostolus monet: si possibile est in nobisuobis, cum omnibus hominibus pacem habentes. et dominus hanc ueluti praceptorum summam consignat: pacem meam do uobis, pacem meam relinquo uobis. haec igitur conseruabit corda nostra in Christo, haec nos patriarchis adaequabit, haec etiam eos, qui pacem oderunt, per pacem obsequentes in pace retinebit. § 24 Sed prophetae restat et aliud officium. doctrinam scilicet dei uniuersis constanter ingerere et uerbum uitae aternaeaeternae iugiter praedicare. non inmemor quoque huius fuit ministerii; nam ait: cum loquebar illis, inpugnabant me gratis. erat quidem pacificus cum pacis inimicis, sed praedicationem pacis ipsius oderant pacis inimici et ad doctrinam dei commouebantur, quos per modestiam prophetae silentium eius in pace cohibebat; atque ita cum inimicis pacis propheta pacificus est et praedicare pacem propheta non desinit, sed pacis praedicatorem inimici pacis inpugnant. PSALMUS CXX. Canticum graduum. Leuaui", + "candidate_score": 0.618314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_936", + "psc_text": "R cf. Acad. p. 5j flectatur PTE caelestium in marg. add. m. 1 R. et omnis lingua confiteatur, quia dominus Iesus in gloria dei patris est. et haec non de diuinitatis suae dicta sunt potestate. illa enim, ut semper est dominans, ita et dominabitur semper: sed in aeternam gloriam eius adsumptse ex uirgine carnis natura transfertur. Iesus enim eius hominis, qui ex Maria natus est, nuncupatio est; et Iesu nomen, quod snpersuper omne nomen est, donatur. non enim hic, ut in ceteris, Iesu Christo, sed Iesu tantum. ei enim a cselestibuscaelestibus et terrestribus et infernis adorato et per omnem linguam in dei patris gloria esse confesso aeterni regni donatur arbitrium. sed ut in pluribus, nunc quoque latinitas nostra non satis proprie significationem dicti graeci elocuta est. quod enim nobiscum scribitur: quidominabitur in uirtutesuainaeternum, in graecis ita legitur: zm δεσπόξοντι ἐν rrj δυναστεία avrov TOV αἰω̃νος. quod nobiscum in aeternum, id", + "candidate_score": 0.612976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_747", + "psc_text": "Set quia haec, quamuis spe reposita iam sanctis sint, tamen adhuc sub dispensatione temporum differantur, qua munitione interim tutus sit, interiecto diapsalma demonstrat dicens: protegar in uelamento alarum tuarum, quoniam tu, deus. exaudisti orationem meam. protectionem miserieordisemisericordiae dei sub uelamento alarum diuinus sermo significat, de quo quia superioribus tractatum est, superfluus nunc et otiosus erit sermo. sed protectionis meritum ex fide orationis indultum est secundum illud: petite et dabitur uobis. § 5 Quin etiam ad quam spem protectione alarum dei inumbrandus esset, ostendit dicens: dedisti hereditatem timentibus nomen tuum. dies super dies regis adicies, annos eius usque in diem generationis et generationis. permanet in aeternum in conspectu dei. haec enim hereditas sancti est, uita et incorruptio et regnum et coaeterna deo habitatio. non Israhel tantum haec hereditas scripta est, sed timentibus dei nomen. dies enim aeterni sunt regis, siue quia sancti, qui peccati serui non erunt, reges sunt secundum illud", + "candidate_score": 0.611597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1054", + "psc_text": "honoranda; cum interim deargentatsedeargentatae pinnsepinnae sub munere sancti spiritus permanentes post etiam ad conscientiae suasuae; fructum auri uiriditatem, id est florernflorem honoris perpetui consequentur. § 14 Ut autem haec ad pulchritudinem domus spolia diuisa, quibus ut inter medif)s cleros dormirent, id est. ut morte tales consummarentur, optatum est, ad principes ecclesiarum, per quos pulchritudo domus consistit, relata possint intellegi, continuo subieeitsubiecit: dum discernit caelestis reges super eam, nineniue dealbabuntur in Selmon, monte dei, monte nberumuberum; mons consecratus, mons pinguis. dum itaque hos caelestis super eam reges discernit, id est, duradum dominus de caelis descendens eos, qui spolia fuerint, constituit in reges et super eam domum, quae per eos pulcherrima est, unumquemque disponit: in Selmo niue dealbabuntur, in pace scilicet, quia Selmon interpretatio pacis est, gloriam seternitatisaeternitatis accipient. hic enim dei mons, in quo pax dei nominis ipsius est significata uirtute, et uber et consecratus et pinguis est. reges autem esse", + "candidate_score": 0.610038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1935", + "psc_text": "nutritum, eruditum et post ingentia latae legis sacramenta in uerbo dei mortuum, et Iesum diuisorem promissae terrae et auctorem iteratae circumcisionis intelleget, profecto uti prophetae uoce poterit: in principio cognoui de testimoniis tuis; quia in aeternum fundasti ea. in omnium enim superius memoratorum uirorum uita atque gestis aeternorum bonorum spes continetur, et per eos ad doctrinam euangelicae prsedicationispraedicationis inbuimur. sed quae fundata sunt, in sedificationemaedificationem futurae domus praeparantur. sedificamur enim secundum beatum Paulum super fundamentum prophetarum et apostolorum, in quibus testimonia dei fundata sunt in aeternum, ubi exstruetur caelestis illa et regia ciuitas sancta Hierusalem, quae domus angelorum frequentantium et electorum primitiuorum est, cuius fundamenta sunt uiui lapides pretiosaeque gemmae in Christo uiuentes, resurgentes, regnantes, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. RESCH. Vide humilitatem meam et eripe me: quia legem tuam non sum oblitus et reliqua. § 1 Multa quidem nobis atque magna sanctus propheta fidei confessionisque suae toto", + "candidate_score": 0.607566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2193", + "psc_text": "aeternum, qui habitat in Hierusalem. sequamur apostolum, sequamur euangelium, sequamur prophetam. confidamus in domino. ut conformes corporis gloriae dei simus. habitemus nunc ecclesiam, caelestem Hierusalem, ut non moueamur in seternum. in hac enim habitantes habitabimus et in illa; quia haec illius forma est; ex parte enim cognoscimus et ei parte prophetamus. et nunc uidemus per speculum in senigmateaenigmate, tuncautemfacieadfaciem. sed et haec caelestis et illa caelestis; et haec Hierusalem et illa Hierusalem; et illa quidem ecclesia angelorum multitudinis frequentium: sed est ecclesia primitiuorum, est et ecclesia spirituum in domino fundatorum. fundandi ergo sumus in spiritnspiritu et in hac habitantibus standum est, non discurrendum, sicut Moysi dictum est: tu autem hic mecum sta. non simus procursibus uagi neque uiis incerti neque inanis doctrinae uento euolantes. in aeternum enim manendum est, si sine commotione steterimus. § 5 Sed neque desunt stare uolentibus sanctorum custodiae. neque angelorum munitiones. dicitur enim : montes in", + "candidate_score": 0.606998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_13", + "bdc_text": "Parlamentum quoque apud Anglos in vicesimam quintam huius mensis prorogatum est , cuius authoritate et maiestate ego hanc pacem confirmandam et sanciendam existimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1055", + "psc_text": "reges et super eam domum, quae per eos pulcherrima est, unumquemque disponit: in Selmo niue dealbabuntur, in pace scilicet, quia Selmon interpretatio pacis est, gloriam seternitatisaeternitatis accipient. hic enim dei mons, in quo pax dei nominis ipsius est significata uirtute, et uber et consecratus et pinguis est. reges autem esse eos non obscurum est, de quibus dictum est: iam sine nobis regnastis et utinam regnaretis: ut et nos uobiscum conregnaremus. dominus ergo caelestis — quia qualis caelestis, tales et cselestescaelestes 20 I Cor. 4, 8. 1 sunt tempore I' honore VR sint (in ras. 3 11) VRPe 2 deargentatae ex deargentatum m. 2 V pennae PTE 3 conscientiae ex conscientiamne.2Y6murteumortalesPsrelatapossintscripsi ut cf. St. 1889, 318 relatu possit VRE esse relata possit T relatfl possit (ut supr. scr. m. 1?) P 9 regin V eum V sed cf. infr. lin. 12 10 monteuberum montem di V monte dei monte ubere R", + "candidate_score": 0.606718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2279", + "psc_text": "sunt. quotquot, iuquit, eum receperunt, dedit his potestatem filios dei fieri, et rursum: filioli. adhuc pusillum uobiscum sum. hi ergo filii hereditas est et haec hereditas merces fructus est uentris. est ergo dominus fructus uentris, quem ex se in uitae nostrae froctumfructum pariens uirgo progenuit. et haec eius merces est, qui ex uirgine nascendo fructum uentris esse se uoluit, ut ei gentes, quas in filios per fidem generaret, hereditas sit. § 17 Quod autem, quia fructus uentris effectus sit, hanc mercedem hereditatis acceperit, psalmus alius testatur dicens: posce a me, et dabo tibi gentes hereditatem tuam et possessionem tuam terminos terrae; testatur et apostolus dicens: qui cum in forma dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem deo: sed se exinaniuit, formam serui accipiens, in similitndinemsimilitudinem hominum factus et habitu repertus ut homo: 7 Ioh. I, 12. 8 lob. XIII, 33. 17 Pe. II, 8. 19 Phil. II, 6.", + "candidate_score": 0.606071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_10", + "bdc_text": "Sed hec a vestratibus mercatoribus eadem fide et authoritate , qua nos , accipies .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1074", + "psc_text": "ita huius mediatoris ex lege consummata cognitio est, ut. qui in Isetantiumlaetantium milibus in Sina fuisset, hic idem in sancto rursum in altum captiua captiuitate conscendens dona nos, qui secum cohabitaturos diffidebamus, acciperet. § 20 Post hanc itaque contra spei nostrae diffidentiam acceptorum in hominibus donorum hereditatem digna hsechaec ad deum 2 Marc. I, 24; Luc. IV, 34. 4 Ephea. IV, 9 sq. 11 Ps. II, 7 sq. 2 scl V sancte (e in ras. 3) R 4 dicti ex dicit R paulus supr. scr. T 6 qui ascendit RPTE 7 ergo add. m. 2 V 8 cepit V a diabulo V 9 hos et V 11 dominue dixit ad me om. V 12 postula a me PT 18 hereditatem (om. tuam) T 16 ultra ex ultro m. 2 V 17 terraene V terraenae RT 18 legentesque V et omni ante V T 20 i his dona in hominibus V", + "candidate_score": 0.603787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2278", + "psc_text": "m. 1 V 18 quid R qui PTE dilecti — sedentes om. PT resurrecturi sedentes Zeno b sessuri resurgentes Re *#ssurire \"\".gentes V 21 dormientes (ex dormientis V) GVPT & dormientes R 22 istrahel V 23 funiculum VRP funiculus TE et sic in/I. iam hic Israhel ob impietatem suam esse Donnon meretur hereditas, quae hereditas esset, ostendit dicens-: ecce hereditas domini fili, merces fructus uentris. ea ergo in filiis hereditas domini est, quam ex mercede fructus uentris acceperit. non enim inanis hic fructus est, quo ex uirginali nentreuentre manens antea deus nascitur. nam merces eius hereditas est et hereditas filii sunt. quotquot, iuquit, eum receperunt, dedit his potestatem filios dei fieri, et rursum: filioli. adhuc pusillum uobiscum sum. hi ergo filii hereditas est et haec hereditas merces fructus est uentris. est ergo dominus fructus uentris, quem ex se in uitae nostrae froctumfructum pariens uirgo progenuit. et haec eius merces est,", + "candidate_score": 0.602307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "881_sent_21", + "bdc_text": "Quę Francfordiam allata sint , certius ex vestratibus mercatoribus quam ex me accipies .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2465", + "psc_text": "et origine carnis unitum intus scilicet et foris aureum est — est enim dominus Iesus in gloria dei patris — mannam in se seternam continens — ipse enim est panis uiuus — testamenti intra se tabulas et legis librum conseruans — sunt enim in eo uerba uitaB. ut igitur cum domino etiam haec sanctificationis areaarca — hunc enim deus secundum euangelia signauit paterinpater requiem exsurgat, propheta orat. ceterum arca illa terrena et frequenter et ab allophylis capta est et polluta a regibus: et hodie templo atque urbe subuersa iam nulla est. et uideamus. quid sequatur. 19 Ioh. VI, 27. 3 cultu VPT fructu Re frugifero ex frutifero m. 2 V frupifera er frugifero T reperta ex repertu m. 2 V introeuntibus RPT ineuntib. r 6 tu ante domine om. R 7 archa RP 9 ac ex hac R 12 adsumpsit VPT assumit R corporis om. V 13 nunc VRP nã", + "candidate_score": 0.593162, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file