diff --git "a/11/11464.json" "b/11/11464.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11464.json" @@ -0,0 +1,1378 @@ +{ + "letter_id": "11464", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11464", + "dominant_topic": 13, + "topic_dist": [ + 0.060038, + 0.05293, + 0.052, + 0.048527, + 0.05222, + 0.046532, + 0.053893, + 0.052643, + 0.045364, + 0.046943, + 0.050734, + 0.052914, + 0.046478, + 0.064056, + 0.054294, + 0.043031, + 0.049343, + 0.044201, + 0.040364, + 0.043495 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1", + "max_score": 0.678191, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_10_12", + "bdc_text": "Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) . oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_480", + "psc_text": "ut non peccetis. et si quis peccauerit, aduocatum habemus apud patrem Iesum ChriatumChristum instum; ipse est exoratio pro peccatis nostris. 'habemus' dixit, 'peccatis nostris' dixit. disce humilitatem ne cadas, immo ut aliquando surgas; neque enim ista dixisses, nisi cecidisses. § 242 Petilianus dixit: Ac ne se uindwetuindicet a delicto qui laicus est, hoc interdicto tenetur: ne communices peccafispeccatis alienis. § 243 Augustinus respondit: Erras ut dicitur toto caelo per superbiam, dum non uis communicare orbi terrae per humilitatem. nam neque hoc laico dictum est et nescis quemadmodum dictum sit. ad Timotheum apostolus cum scriberet, hoc monebat eundem ipsum Timotheum, cui alio loco dicit: noli 8 cf. Len. 16. Hebr. 9, 7. Parm. II 7, 14 12 cf. I Reg. 2, 25 15 cf. Act. 14, 22 18 I Ioh. 2, 1-2 25 I Tim. 5, 22 31 I Tim. 4, 14 17 dicentem v 30 thimotheum Q contemnere gratiam quae", + "candidate_score": 0.678191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_10_12", + "bdc_text": "Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) . oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_479", + "psc_text": "summus sacerdos intrabat in sancta sanctorum, ut oraret pro populo, qui cum sacerdote in ipsa interiora sancta non introibat, sicut ille sacerdos intrauit in secreta caelorum, in illa ueriora sancta sanctorum, adhuc nobis hic positis pro quibus interpellat. ideo dixit propheta: si peccauerit populus, orabit pro eo sacerdos; si autem sacerdos peccauerit, quis ora bit pro eo P, id est: 'talem desiderate sacerdotem qui peccare non possit, ne indigeat orari pro se.) et ideo pro apostolis oratur a populis, pro illo autem sacerdote apostolorum magistro et domino non oratur. audi hoc Iohannem fatentem et docentem: fratres, inquit, haec scribo uobis, ut non peccetis. et si quis peccauerit, aduocatum habemus apud patrem Iesum ChriatumChristum instum; ipse est exoratio pro peccatis nostris. 'habemus' dixit, 'peccatis nostris' dixit. disce humilitatem ne cadas, immo ut aliquando surgas; neque enim ista dixisses, nisi cecidisses. § 242 Petilianus dixit: Ac ne se uindwetuindicet a delicto qui", + "candidate_score": 0.652437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_9", + "bdc_text": "s. Benzing , Buchdrucker 465. , homine piissimo , Francfordiam profecti sumus et illinc nunc Marpurgum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_214", + "psc_text": "Rubrum Mare transierunt. lex enim et prophetae usque ad Iohannem Baptistam sacramenta habebant praenuntiantia rem futuram; nostri uero temporis sacramenta uenisse testantur quod illa uenturum esse praedicabant. Iohannes itaque omnium praecedentium proximus Christi annuntiator fuit. et quia omnes superiorum temporum iusti et prophetae cupiebant uidere completum quod reuelante spiritu futurum esse cernebant — unde et ipse dominus dicit: quoniam multi iusti et prophetae cupierunt uidere quae uidetis et non uiderunt, et audire quae auditis et non audierunt —,propterea lohannesIohannes amplius quam propheta dictus est et in natis mulierum non habuisse maiorem, quia prioribus iustis praenuntiare tantum Christum concessamconcessum est, huic autem et praenuntiare absentem et uidere praesentem, ut huic inueniatur patuisse quod illi cupierunt. et ideo saciamentumsacramentum baptismi eius adhuc ad praenuntiationem Christi pertinet sed plane nouissimam, quoniam usque ad illuraillum fuerunt praenuntiationes primi aduentus domini, cuius adaentusaduentus modo annuntiationes sunt, iam non praenuntiationes. sed dominus humilitatis uiam docens sacramenta", + "candidate_score": 0.616635, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa021.opp-lat1", + "max_score": 0.672279, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_10_12", + "bdc_text": "Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) . oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa021.opp-lat1_window_113", + "psc_text": "S 25 at addidi, qui ed. Rom.; si contra Monac. 2549 si.».= r 24* docuit patris, qui bona nouerit dare, ut quae bona sunt a bono C poscas, et inpense et frequenter monuit orandum, non ut fastidiosa continuetur oratio, sed adsidua frequenter. offunduntur plerumque inania longae precationi, intermissae autem prorsus obrepit incuria. deinde monet, ut cum ipse ueniam tibi poscis, tum maxime aliis largiendam nouerisuoueris, quo precernprecem tuam operis tui uoce conmendes. apostolus quoque docet orandum sine ira et disceptatione, ut non turbetur, non D interpoletur oratio tua. docet etiam orandum in omni loco, cum saluator dicat: intra in cubiculum tuum. sed intellege non cubiculum conclusum parietibus, quo tua membra claudantur, sed cubiculum quod in te est, in quo includuntur cogitationes tuae, in quo uersantur sensus tui. hoc orationis tuae cubiculum ubique tecum est et ubique secretum est, cuius arbiter nullus est nisi solus deus. § 39 orandum autem praecipne", + "candidate_score": 0.672279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_10_12", + "bdc_text": "Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) . oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa021.opp-lat1_window_108", + "psc_text": "ne inprudenter loquaris; labia enim inprudentis E inducunt eum ad mala. caue ne in oratione te extollas; oratio enim humiliantis se nubes penetrauit. caue ne incaute symboli uel dominicae orationis diuulges mysteria. an nescis quam graue sit in oratione contrahere peccatum, ubi speras remedium? certe dominus per prophetam docuit hoc graue 3 Matth. 6, 8 8 Psalm. CXXXX 3 9 Coloss. 4, 3 16 Prouerb. 10, 19 19 Sir. 21, 25 (28) 21 Eccl. 10, 12 22 Sir. 32 (35), 21 1 ora patrem tuum PP' in abscondito ora B 5 arcanum MM' archanum P (h exp.) cet. 8 tuum om. M' quid B tuum om. PP1 10 mihi inquit P 11 misterium .A'BM' 13 exiebat M 14 illios BlJl.AA' eius cet. prodiebat M procedebat AA' 17 tuum peccatum B 18 intrauit peccatum B 22 in mala AA' 23 penetrat B penetrabit Monacc. 2549 et 14399 24 simboli BV misteria", + "candidate_score": 0.653396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_11_13", + "bdc_text": "Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) . oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset . Quin iam vale et Wolffium tuum , quod soles , ama. Francfordię , raptim , 1540 , 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa021.opp-lat1_window_113", + "psc_text": "S 25 at addidi, qui ed. Rom.; si contra Monac. 2549 si.».= r 24* docuit patris, qui bona nouerit dare, ut quae bona sunt a bono C poscas, et inpense et frequenter monuit orandum, non ut fastidiosa continuetur oratio, sed adsidua frequenter. offunduntur plerumque inania longae precationi, intermissae autem prorsus obrepit incuria. deinde monet, ut cum ipse ueniam tibi poscis, tum maxime aliis largiendam nouerisuoueris, quo precernprecem tuam operis tui uoce conmendes. apostolus quoque docet orandum sine ira et disceptatione, ut non turbetur, non D interpoletur oratio tua. docet etiam orandum in omni loco, cum saluator dicat: intra in cubiculum tuum. sed intellege non cubiculum conclusum parietibus, quo tua membra claudantur, sed cubiculum quod in te est, in quo includuntur cogitationes tuae, in quo uersantur sensus tui. hoc orationis tuae cubiculum ubique tecum est et ubique secretum est, cuius arbiter nullus est nisi solus deus. § 39 orandum autem praecipne", + "candidate_score": 0.651149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_12_14", + "bdc_text": "oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset . Quin iam vale et Wolffium tuum , quod soles , ama. Francfordię , raptim , 1540 , 15 . septembris .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa021.opp-lat1_window_113", + "psc_text": "S 25 at addidi, qui ed. Rom.; si contra Monac. 2549 si.».= r 24* docuit patris, qui bona nouerit dare, ut quae bona sunt a bono C poscas, et inpense et frequenter monuit orandum, non ut fastidiosa continuetur oratio, sed adsidua frequenter. offunduntur plerumque inania longae precationi, intermissae autem prorsus obrepit incuria. deinde monet, ut cum ipse ueniam tibi poscis, tum maxime aliis largiendam nouerisuoueris, quo precernprecem tuam operis tui uoce conmendes. apostolus quoque docet orandum sine ira et disceptatione, ut non turbetur, non D interpoletur oratio tua. docet etiam orandum in omni loco, cum saluator dicat: intra in cubiculum tuum. sed intellege non cubiculum conclusum parietibus, quo tua membra claudantur, sed cubiculum quod in te est, in quo includuntur cogitationes tuae, in quo uersantur sensus tui. hoc orationis tuae cubiculum ubique tecum est et ubique secretum est, cuius arbiter nullus est nisi solus deus. § 39 orandum autem praecipne", + "candidate_score": 0.633755, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.670346, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_1_3", + "bdc_text": "- Die Rede ist außer von Wolf selbst auch von Wic k und Haller. . Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_189", + "psc_text": "plus mellis an salis habeat incertum est. ceterum eloquii copiam hanc praefert, hos olet flores, ut bene appareat non vos manifesta modo verum furtiva quoque lectione proficere, quamquam et hoc furtum quod deprecans exemplati libelli non venia tam debeat respicere quam gloria, quid tu enim facias absque virtute, qui nec ipsa peccata sine laude committis? ego vero quicquid impositum est fraudis mihi, utpote absenti, libens audio principalique pro munere amplector, quod 1 quodammodo damnum indemne toleravi. neque enim quod tuo accessit usui, decessit hoc nostrae proprietati aut ad incrementa scientiae vestrae per detrimenta venistis alienae, quin potius ipse 2 iure abhinc uberi praeconio non carebis,3 qui magis igneo ingenio naturam decenter ignis imitatus es 4 de quo si quid demere velis, remanet totus totusque transfertur, unde iam parce trepidare deque moribus amici plusculum recto secus credere, namque in hoc facto nos magis vulnus polluit culpae, si feriat ictus invidiae, vale.", + "candidate_score": 0.670346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_1_3", + "bdc_text": "- Die Rede ist außer von Wolf selbst auch von Wic k und Haller. . Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_14", + "psc_text": "aut campos proeliorum replicatione monstrabiles, quia voluptuosum censeas quae lectione compereris eorum qui inspexerint fideliore didicisse memoratu, quocirca gaudeo te quid agam cupere cognoscere; namque huiuscemodi studium de adfectu interiore proficiscitur, ilicet, etsi secus quaepiam, sub ope tamen dei ordiar a secundis, quibus primordiis maiores nostri etiam sinisteritatum suarum relationes evolvere auspicabantur. egresso mihi Rhodanusiae nostrae moenibus publicus cursus usui fuit utpote sacris apicibus accito, et quidem per domicilia sodalium propinquorumque; ubi sane vianti moram non veredorum paucitas sed amicorum multitudo faciebat, quae mihi arto implicita complexu itum reditumque felicem certantibus votis conprecabatur. sic Alpium iugis appropinquatum; quarum mihi citus et facilis ascensus et inter utrimque terrentis latera praerupti cavatis in callem nivibus itinera mollita. fluviorum quoque, si qui non navigabiles, vada commoda, vel certe pervii pontes, quos antiquitas a fundamentis ad usque aggerem calcabili silice crustatum crypticis arcubus fornicavit. Ticini cursoriam (sic navigio nomen) escendi, qua in Eridanum brevi", + "candidate_score": 0.660623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur . Proinde petitis et comparatis a d. rectoreKaspar Volland ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_189", + "psc_text": "plus mellis an salis habeat incertum est. ceterum eloquii copiam hanc praefert, hos olet flores, ut bene appareat non vos manifesta modo verum furtiva quoque lectione proficere, quamquam et hoc furtum quod deprecans exemplati libelli non venia tam debeat respicere quam gloria, quid tu enim facias absque virtute, qui nec ipsa peccata sine laude committis? ego vero quicquid impositum est fraudis mihi, utpote absenti, libens audio principalique pro munere amplector, quod 1 quodammodo damnum indemne toleravi. neque enim quod tuo accessit usui, decessit hoc nostrae proprietati aut ad incrementa scientiae vestrae per detrimenta venistis alienae, quin potius ipse 2 iure abhinc uberi praeconio non carebis,3 qui magis igneo ingenio naturam decenter ignis imitatus es 4 de quo si quid demere velis, remanet totus totusque transfertur, unde iam parce trepidare deque moribus amici plusculum recto secus credere, namque in hoc facto nos magis vulnus polluit culpae, si feriat ictus invidiae, vale.", + "candidate_score": 0.656408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_10_12", + "bdc_text": "Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) . oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_281", + "psc_text": "increparive sed consolatorie potius compellare cura-vimus, quia vicinaretur innocentiae festinata correctio. neque enim quisquam etiam sibi bene conscius plus facere praesumpsit, si quis tamen vestrae correptionis orbitarn non reliquit, quippe cum ea ipsa, quae legimus, parcentis verba censurae maxuma 1 emendationis incitamenta sint.2 nam quid potest esse castigationis huiusce tenore pretiosius, in qua forte peccato animus aeger repperit intrinsecus remedium, cum non valeret extrinsecus invenire convicium? quod superest, obsecramus, ut crebra oratione, per quam vitiis omnibus immane dominamini, nos quoque, sicut euangelicos magos remeasse manifestum est, vel iam nunc per aliam viam morum in beatorum patriam redire faciatis, paene omiseram, quod minime praetereundum fuit: agite gratias Innocentio, spectabili viro, qui, ut praeceperatis, naviter morem gessit iniunctis. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Censorio salutem Gerulum litterarum levitici ordinis honestat officium, hic cum familia sua depraedationis Gothicae turbinem vitans in territorium vestrum delatus est ipso, ut sic dixerim,", + "candidate_score": 0.650126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur . Proinde petitis et comparatis a d. rectoreKaspar Volland ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_14", + "psc_text": "aut campos proeliorum replicatione monstrabiles, quia voluptuosum censeas quae lectione compereris eorum qui inspexerint fideliore didicisse memoratu, quocirca gaudeo te quid agam cupere cognoscere; namque huiuscemodi studium de adfectu interiore proficiscitur, ilicet, etsi secus quaepiam, sub ope tamen dei ordiar a secundis, quibus primordiis maiores nostri etiam sinisteritatum suarum relationes evolvere auspicabantur. egresso mihi Rhodanusiae nostrae moenibus publicus cursus usui fuit utpote sacris apicibus accito, et quidem per domicilia sodalium propinquorumque; ubi sane vianti moram non veredorum paucitas sed amicorum multitudo faciebat, quae mihi arto implicita complexu itum reditumque felicem certantibus votis conprecabatur. sic Alpium iugis appropinquatum; quarum mihi citus et facilis ascensus et inter utrimque terrentis latera praerupti cavatis in callem nivibus itinera mollita. fluviorum quoque, si qui non navigabiles, vada commoda, vel certe pervii pontes, quos antiquitas a fundamentis ad usque aggerem calcabili silice crustatum crypticis arcubus fornicavit. Ticini cursoriam (sic navigio nomen) escendi, qua in Eridanum brevi", + "candidate_score": 0.650067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_1_3", + "bdc_text": "- Die Rede ist außer von Wolf selbst auch von Wic k und Haller. . Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_272", + "psc_text": "rigatis imbre doctrinae, non ego tamen tantum mei memineris non sum, ut a meis ac tuis 2 praesumam partibus aequali officiorum lance certandum, nam cum nostra mediocritas aetate vitae, tempore dignitatis, privilegio loci, laude scientiae, dono conscientiae vestrae facile vincatur, nullum meremur, si par expectamus alloquium. igitur non incusantes silentium vestrum sed loquacitatem nostram potius excusare nitentes commendamus apicum portitorem, cuius si peregrinationem prompto favore foveatis, grandis actionibus illius portus securitatis aperitur, negotium huic testamentarium est. latent eum propriarum merita chartarum: togatorum illic perorantum peritiam consulere perrexit, pro victoria computaturus, si se intellexerit iure superari, modo ne sibi suisque desidiae vitio perperam cavisse culpetur. hunc eatenus commendare praesumo, ut, si eum instruere dignanter advocatio consulta fastidit, auctoritas coronae tuae dissimulantibus studeat excudere responsi celeritatem, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Praeter officium, quod incomparabiliter eminenti apostolatui tuo sine fine debetur, etsi absque intermissione solvatur, commendo", + "candidate_score": 0.648946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_1_3", + "bdc_text": "- Die Rede ist außer von Wolf selbst auch von Wic k und Haller. . Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_445", + "psc_text": "causae absunt. nam salutatio, nisi negotium aliquod activa deportet materia, succincta est; quam qui porrigit verbis non necessariis, a regula Sallustiani tramitis detortus exorbitat, qui Catilinam culpat habuisse satis eloquentiae sapientiae parum. unde ave dicto mox vale dicimus. orate pro nobis. sed bene est, bene est, quia chartulam iam iamque complicaturo res forte succurrit, de qua exprobranda si diutius vel laetitia sese mea vel ira cohibuerit, ipse me accepta dignum contumelia iudicabo. venisti, magister, in manus meas (nec exulto tantum, verum insulto), venisti, et quidem talis, qualem abhinc longo iamdiu tempore desideria nostra praestolabantur. dubito sane utrum et invitus, at certe similis invito, quippe quo providente vel, si tamen hoc nimis abnuis, adquiescente sim tuis libris insalutatus hisque, quod multo est iniuriosius, territorium Arvernum cum praeterirent, non solum moenia mea, verum etiam latera radentibus. an verebare, ne tuis dictis invideremus? sed dei indultu vitio nulli minus addicimur; cui si ita", + "candidate_score": 0.648811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_1_3", + "bdc_text": "- Die Rede ist außer von Wolf selbst auch von Wic k und Haller. . Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_420", + "psc_text": "quia tuorum apicum detulit munera, meorum reportat obsequia; quem saltim iuvimus voto, quia re forsitan non valemus. per quem obsecro impense, ut sitim nostram frequenter litteris litteratis, ambo germani, tu frequentius, inrigetis. sed si difficultas itineris intersiti resultat optatis, vel aliquotiens pro supplicibus supplicate. maius est autem, si nobis tribuere dignemini raris intercessionibus salutem quam si crebris affatibus dignitatem. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Prospero salutem. Dum laudibus summis sanctum Annianum, maximum consummatissimumque pontificem, Lupo parem Germanoque non imparem, vis celebrari fideliumque desideras pectoribus infigi viri talis ac tanti mores merita virtutes, cui etiam illud non absque iustitia gloriae datur, quod te successore decessit, exegeras mihi, ut promitterem tibi Attilae bellum stilo me posteris intimaturum, quo videlicet Aurelianensis urbis obsidio oppugnatio, inruptio nec direptio et illa vulgata exauditi caelitus sacerdotis vaticinatio continebatur. coeperam scribere; sed operis arrepti fasce perspecto taeduit inchoasse; propter hoc nullis auribus credidi", + "candidate_score": 0.644733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_1_3", + "bdc_text": "- Die Rede ist außer von Wolf selbst auch von Wic k und Haller. . Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_435", + "psc_text": "super his apicibus antiquet. tunc enim certius te probasse reliqua gaudebo, si liturasse aliqua cognovero. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Graeco salutem. Viator noster ac tabellarius terit orbitas itineris assueti spatium viae regionumque, quod oppida nostra discriminat, saepe relegendo. quocirca nos quoque decet semel propositae sedulitatis officia sectari, quae cum reliquis commeantibus tum praecipue Amantio intercurrente geminare cum quadam mentis intentione debemus, ne forte videatur ipse plus litteras ex more deposcere quam nos ex amore dictare, domine papa; ideoque vestrorum plus mementote, quos inter praesumimus computari, quique, sicut vestris erigimur secundis, ita deprimimur adversis. nam quod nuper quorumpiam fratrum necessitate multos pertuleritis angores, flebili ad flentes relatione pervenit. sed tu, flos sacerdotum gemma pontificum, scientia fortis fortior conscientia, minas undasque mundialium sperne nimborum, quia frequenter ipse docuisti, quod ad promissa convivia patriarcharum vel ad nectar caelestium poculorum per amaritudinum terrenarum calices perveniretur. velis nolis, quisque contempti", + "candidate_score": 0.64226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur . Proinde petitis et comparatis a d. rectoreKaspar Volland ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_460", + "psc_text": "perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est quique supradicto tamdiu potes uti libello, ut eum non amplius zothecula tua quam memoria concludat. haec et his plura fors aliquis. ego vero cuncta praetereo et malo precari veniam quam reatum, si hoc esse creditur, deprecari. praesentum quoque neglegentiam litterarum nunc nec excuso, primum quod, etsi cupiam, parum cultius scribere queo, dein quod libellari opere confecto animus tandem feriaturus iam quae propalare dissimulat excolere detrectat. at tamen, cum satis tibi et quidem merito (quidnam enim simile?) in omnibus cedam, quippe qui in alio genere virtutum iam per quinquennia decem non aequaevis sacerdotibus tantum verum et antiquis, quotiens collatus, antelatus quoque", + "candidate_score": 0.641106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur . Proinde petitis et comparatis a d. rectoreKaspar Volland ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_205", + "psc_text": "cum Gaius Cornelius Gaio Secundo paria suasisset, ipse postmodum quod iniunxit arripuit, idque ab exemplo nunc melius 1 aggredieris, 2 quia et ego Plinio ut discipulus assurgo et tu vetusto genere narrandi iure Cornelium antevenis, qui saeculo nostro si revivisceret teque qualis in litteris et quantus habeare conspicaretur, modo verius Tacitus esset. itaque tu molem thematis missi 3 recte capessis, cui praeter eloquentiam singularem scientiae ingentis magna opportunitas, cotidie namque per potentissimi consilia regis totius sollicitus orbis pariter [eius] 4 negotia et iura, foedera et bella, loca spatia merita cognoscis, unde quis iustius sese ad ista succinxerit, quam ille, quem constat gentium motus legationum varietates, facta ducum pacta regnantum, tota denique publicarum rerum secreta didicisse, quique praestanti positus in culmine non necesse habet vel supprimere verum vel concinnare mendacium? at nostra longe condicio dispar, quibus dolori peregrinatio nova nec usui lectio vetus, tum 1 religio professioni est, humilitas appetitui, rnediocritas", + "candidate_score": 0.639309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_12_14", + "bdc_text": "oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset . Quin iam vale et Wolffium tuum , quod soles , ama. Francfordię , raptim , 1540 , 15 . septembris .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_339", + "psc_text": "amicitias semel initas excolere curarem, sed quoniam fraternae quietis voto satis obstrepit conflictantium procella regnorum, saltim inter discretos separatosque litteram consuetudo sermonis iure retinebitur, quae iam pridem caritatis obtentu merito inducta veteribus annuit 1 exemplis, superest, ut sollicito veneratori culpam rarae occursionis indulgeas, qui 2 quo minus assidue conspectus tui sacrosancta contemplatione potiatur, nunc periculum de vicinis timet, nunc invidiam de patronis, sed de his ista: haec etiam 1 multa sunt. interim Petrum, tribunicium virum, portitorem nostri sermonis, insinuo, qui id ipsum sedulo exposcit, quique quid negotii ferat praesentaneo conpendiosius potest intimare memoratu, cui, precor, quod in vobis opis est, intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima", + "candidate_score": 0.632386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_12_14", + "bdc_text": "oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset . Quin iam vale et Wolffium tuum , quod soles , ama. Francfordię , raptim , 1540 , 15 . septembris .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_281", + "psc_text": "increparive sed consolatorie potius compellare cura-vimus, quia vicinaretur innocentiae festinata correctio. neque enim quisquam etiam sibi bene conscius plus facere praesumpsit, si quis tamen vestrae correptionis orbitarn non reliquit, quippe cum ea ipsa, quae legimus, parcentis verba censurae maxuma 1 emendationis incitamenta sint.2 nam quid potest esse castigationis huiusce tenore pretiosius, in qua forte peccato animus aeger repperit intrinsecus remedium, cum non valeret extrinsecus invenire convicium? quod superest, obsecramus, ut crebra oratione, per quam vitiis omnibus immane dominamini, nos quoque, sicut euangelicos magos remeasse manifestum est, vel iam nunc per aliam viam morum in beatorum patriam redire faciatis, paene omiseram, quod minime praetereundum fuit: agite gratias Innocentio, spectabili viro, qui, ut praeceperatis, naviter morem gessit iniunctis. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Censorio salutem Gerulum litterarum levitici ordinis honestat officium, hic cum familia sua depraedationis Gothicae turbinem vitans in territorium vestrum delatus est ipso, ut sic dixerim,", + "candidate_score": 0.62874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_3", + "bdc_text": "proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_420", + "psc_text": "quia tuorum apicum detulit munera, meorum reportat obsequia; quem saltim iuvimus voto, quia re forsitan non valemus. per quem obsecro impense, ut sitim nostram frequenter litteris litteratis, ambo germani, tu frequentius, inrigetis. sed si difficultas itineris intersiti resultat optatis, vel aliquotiens pro supplicibus supplicate. maius est autem, si nobis tribuere dignemini raris intercessionibus salutem quam si crebris affatibus dignitatem. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Prospero salutem. Dum laudibus summis sanctum Annianum, maximum consummatissimumque pontificem, Lupo parem Germanoque non imparem, vis celebrari fideliumque desideras pectoribus infigi viri talis ac tanti mores merita virtutes, cui etiam illud non absque iustitia gloriae datur, quod te successore decessit, exegeras mihi, ut promitterem tibi Attilae bellum stilo me posteris intimaturum, quo videlicet Aurelianensis urbis obsidio oppugnatio, inruptio nec direptio et illa vulgata exauditi caelitus sacerdotis vaticinatio continebatur. coeperam scribere; sed operis arrepti fasce perspecto taeduit inchoasse; propter hoc nullis auribus credidi", + "candidate_score": 0.62816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_3", + "bdc_text": "proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_294", + "psc_text": "amplectitur, sedulo petens, ut conscientiae tuae beatitudo mittat orationum suarum suffragia quibus exempla transmisit. et quia tibi soli concessa est, post avorum memoriam vel confessorem Ambrosium duorum martyrum repertorem, in partibus orbis occidui martyris Ferreoli solida translatio adiecto nostri capite Iuliam, quod istinc turbulento quondam persecutori manus rettulit cruenta carnificis, non iniurium est, quod pro compensatione deposcimus, ut nobis inde veniat pars patrocinii, quia vobis hinc rediit pars patroni, memor nostri esse dignare, domine papa, Sidonius Domino Papae Graeco salutem Oneras, consummatissime pontificum, verecundiam meam, multifaria laude cumulando si quid stilo rusticante peraravero. atque utinam reatu careat, quod apicum primore congressu quamquam circumscriptus veritati resultantia tamen et diversa conexui; ignorantiae siquidem meae callidus viator imposuit, nam dum solum mercatoris praetendit officium, litteras meas ad formatae vicem, scilicet ut lector, elicuit, sed quas aliquam gratiarum actionem continere decuisset. namque, ut post comperi, plus Massiliensium benignitate provectus est, 1 quam status sui", + "candidate_score": 0.628026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_3", + "bdc_text": "proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_276", + "psc_text": "commendo, profectos seu in patroni necessitate seu in domini, laborem peregrinantum qua potestis ope humanitate intercessione tutamini; ac, si in aliquo amicus ipse per imperitiam novitatemque publicae conversationis videbitur minus efficax, vos hoc potius aspicite, quid absentis causa, non quid praesentis persona mereatur. memor nostri esse dignare, domine papa, Sidonius Domino Papae Eutropio salutem Postquam foedifragam gentem redisse in sedes suas comperi neque quicquam viantibus insidiarum parare, nefas credidi ulterius officiorum 1 differre sermonem, ne vester affectus quandam vitio meo duceret ut gladius inpolitus de curae raritate robiginem. unde misso in hoc solum negotii gerulo litterarum, quam vobis sit corpusculi status in solido quamve ex animi sententia res agantur, sollicitus inquiro, sperans, ne semel mihi amor vester indultus aut interiecti itineris longitudine aut absentiae com- munis diuturnitate tenuetur, quia bonitas conditoris habitationem potius hominum quam caritatem frnalibus claudit angustiis. restat, ut vestra beatitudo conpunctorii salubritate sermonis avidam nostrae ignorantiae pascat", + "candidate_score": 0.627768, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra", + "max_score": 0.669592, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_3_5", + "bdc_text": "proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur . Proinde petitis et comparatis a d. rectoreKaspar Volland ; s. Tübingen , Matrikel I 300 .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_501", + "psc_text": "facto perficite, ut quemadmodum promptus est animus voluntatis, ita sit et perficiendi ex eo quod habetis. Si enim voluntas prompta est, secundum id quod habet accepta est, non secundum id quod non habet. Non enim ut aliis sit remissio, vobis autem tribulatio; sed ex aequalitate, in praesenti tempore vestra abundantia illorum inopiam suppleat, ut et illorum abundantia vestrae inopiae sit supplementum, ut fiat aequalitas, sicut scriptum est: Qui multum, non abundavit; et qui modicum, non minoravit. Gratias autem Deo, qui dedit eamdem sollicitudinem pro vobis in corde Titi: quoniam exhortationem quidem suscepit, sed cum sollicitior esset, sua voluntate profectus est ad vos. Misimus autem cum illo fratrem, cujus laus est in Evangelio per omnes Ecclesias. Non solum autem, sed et ordinatus ab Ecclesiis comes peregrinationis nostrae, in hac gratia, quae ministratur a nobis ad Domini gloriam et destinatam voluntatem nostram: devitantes hoc, ne quis nos vituperet in hac plenitudine, quae", + "candidate_score": 0.669592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_3", + "bdc_text": "proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_501", + "psc_text": "facto perficite, ut quemadmodum promptus est animus voluntatis, ita sit et perficiendi ex eo quod habetis. Si enim voluntas prompta est, secundum id quod habet accepta est, non secundum id quod non habet. Non enim ut aliis sit remissio, vobis autem tribulatio; sed ex aequalitate, in praesenti tempore vestra abundantia illorum inopiam suppleat, ut et illorum abundantia vestrae inopiae sit supplementum, ut fiat aequalitas, sicut scriptum est: Qui multum, non abundavit; et qui modicum, non minoravit. Gratias autem Deo, qui dedit eamdem sollicitudinem pro vobis in corde Titi: quoniam exhortationem quidem suscepit, sed cum sollicitior esset, sua voluntate profectus est ad vos. Misimus autem cum illo fratrem, cujus laus est in Evangelio per omnes Ecclesias. Non solum autem, sed et ordinatus ab Ecclesiis comes peregrinationis nostrae, in hac gratia, quae ministratur a nobis ad Domini gloriam et destinatam voluntatem nostram: devitantes hoc, ne quis nos vituperet in hac plenitudine, quae", + "candidate_score": 0.650473, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.668391, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_10_12", + "bdc_text": "Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) . oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1391", + "psc_text": "aduocatum habemus aput patrem, roget pro te ecclesia, inlacrimet populus. nec uereare ne non inpetres. aduocatus spondet ueniam, patronus promittit gratiam, reconciliationem tibipaternae E pietatis pollicetur adsertor. crede, quia ueritas est, adquiesce, quia uirtus est. habet causam ut pro te interueniat, ne pro te gratis mortuus sit. habet et causam ignoscendi pater, quia quod uult filius uult pater. § 226 peccaui in caelum et coram te. non utique elementum exprimitur, sed peccato animae 10 Rom. 10, 10 13 Prouerb. 18, 17 16 I lob. 2, 1 20 I Ioh. 5, 6; Ioh. 14, 6 22 Gal. 2, 21 1 affuimus (f pr. s. u. m3) P abfuimus C et m2 E adfuimus X (abf. m2 n) uersamur PL si et] et si Xx 2 non] numquam X 8 auctorem (c s. u.) P narrare PL 9 dns PBL 10 enim] autem X 11 quia (qui FO) abluebat -Y (it s.", + "candidate_score": 0.668391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_9_11", + "bdc_text": "s. Benzing , Buchdrucker 465. , homine piissimo , Francfordiam profecti sumus et illinc nunc Marpurgum . Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1391", + "psc_text": "aduocatum habemus aput patrem, roget pro te ecclesia, inlacrimet populus. nec uereare ne non inpetres. aduocatus spondet ueniam, patronus promittit gratiam, reconciliationem tibipaternae E pietatis pollicetur adsertor. crede, quia ueritas est, adquiesce, quia uirtus est. habet causam ut pro te interueniat, ne pro te gratis mortuus sit. habet et causam ignoscendi pater, quia quod uult filius uult pater. § 226 peccaui in caelum et coram te. non utique elementum exprimitur, sed peccato animae 10 Rom. 10, 10 13 Prouerb. 18, 17 16 I lob. 2, 1 20 I Ioh. 5, 6; Ioh. 14, 6 22 Gal. 2, 21 1 affuimus (f pr. s. u. m3) P abfuimus C et m2 E adfuimus X (abf. m2 n) uersamur PL si et] et si Xx 2 non] numquam X 8 auctorem (c s. u.) P narrare PL 9 dns PBL 10 enim] autem X 11 quia (qui FO) abluebat -Y (it s.", + "candidate_score": 0.650284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_15_17", + "bdc_text": "Salutabis matremAnna , geb. Wiederkehr. , uxoremAnna , geb. Adlischwyler. , liberosSiehe oben Nr. 1344 , Anm. 14 . etc. Iohan. Wolffius tuus quam etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] Cum docto tum integro viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinę ecclesię episcopo vigilantissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "uideri in publico displicebat. § 22 didicistis, uirgines, pudorem Mariae: discite humilitatem. uenit propinqua ad proximam, iunior ad seniorem nec solum uenit, sed etiam prior salutauit; decet enim ut quanto castior uirgo tanto humilior sit. nouerit deferre senioribus, sit magistra humilitatis, in qua est professio B castitatis. est et causa pietatis, est etiam norma doctrinae. contuendum est enim quia superior uenit ad inferiorem, ut inferior adiuuetur, Maria ad Elisabet, Christus ad lobannemIohannem, denique etiam postea, ut sanctificaret baptismum Iohannis, dominus uenit ad baptismum. cito quoque aduentus Mariae et praesentiae dominicae beneficia declarantur; simul enim C 1,41 ut audiuit salutationem Mariae Elisabet, exsultauit infans in utero eius, et repleta est spiritu sancto. § 23 uide distinctionem singulorumque uerborum proprietates. uocem prior Elisabet audiuit, sed Iohannes prior gratiam sensit: illa naturae ordine audiuit, iste exsultauit ratione mysterii, illa Mariae iste domini sensit aduentum, femina mulieris et pignus pignoris, istae gratiam loquuntur, illi", + "candidate_score": 0.639362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_0_2", + "bdc_text": "Proximis tuis literis , d. Bullingere observande , cum responderem , decretum vestrum expectaturos pollicebarSiehe oben Nr. 1404 , 9-11 . - Die Rede ist außer von Wolf selbst auch von Wic k und Haller. . Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1130", + "psc_text": "in caelis est. § 69 adhaeret his lectio, qua eiponuatnr hi qui sibi legis periti 1427 A 10,25 sqq. uidentur, qui uerba legis tenent, mm legis ignorant. et ex ipso primo legis capitulo docet esse legis ignaros probans quod in principio statim lex et patrem et filium praedicauerit, incarnatioaisincarnationis quoque dominicae adnuntianeritadnuntiauerit sacramentum dicens: 10,27 diliges dominum deum tuum et: diliges proximum tuum sicut te ipsum. § 70 unde dominus ait ad legis peritum: 10,28 hoc fac et uiues. at ille qui nesciret proximum suum, quia B 10,29 non credebat in Christum, respondit: quis est meus proximus? itaque qui Christum nescit, nescit et legem. quomodo enim potest scire legem, cum ueritatem ignoret, cum lex adnuntiet ueritatem? § 71 Homo quidam ex Hierusalem descendebat in 10. 30 Hiericho. ut eum locum qui propositus est nobis planius c possimus absoluere, ueterem ciuitatis Hiericho repetamuarepetamus historiam. meminimus itaque quod Hiericho, sicut legimus m", + "candidate_score": 0.639055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_0_2", + "bdc_text": "Proximis tuis literis , d. Bullingere observande , cum responderem , decretum vestrum expectaturos pollicebarSiehe oben Nr. 1404 , 9-11 . - Die Rede ist außer von Wolf selbst auch von Wic k und Haller. . Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1923", + "psc_text": "fine noster quoque sermo claudatur! § 182 Cur secundum Matthaeum et Marcum mandat discipulis: praecedam uos in Galilaeam, ibi me uidebitis, 24,36 secundum Lucan uero et Iohannem etiam intra conclaue obtulit se uidendum? et quidem quod se uidendum frequenter obtulerit et plus quam quingentis fratribus et Petro et JacoboIacobo etiam c apoatolico probauimus testimonio et Lucas in Actibus apostolorum docuit quod discipulis manifestauerit se uiuere post passionem suam in multis argumentis apparens his et disputans deregno dei. ergo quia saepius et diuersis apparuit, cum in Galilaea quando sit uisus nequaquam praescriptum ac 24,36 definitum tempus scriptura signauerit, in Hierusalem quando se obtulerit, et diem et horam expresserit, timidiores intra conclauia 1 loh. 201 22 sq. 8 Act. 2, 4 5 Matth. 28. 2 sq. Marc. 16. 5 lob. 20, 12 7 lob. 1, 51 10 Euseb. Quaest. euang. 295, 28 (301, 27) 11 Matth. 26, 32 Marc. 14, 28; cr.", + "candidate_score": 0.636231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_0", + "bdc_text": "Proximis tuis literis , d. Bullingere observande , cum responderem , decretum vestrum expectaturos pollicebarSiehe oben Nr. 1404 , 9-11 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1130", + "psc_text": "in caelis est. § 69 adhaeret his lectio, qua eiponuatnr hi qui sibi legis periti 1427 A 10,25 sqq. uidentur, qui uerba legis tenent, mm legis ignorant. et ex ipso primo legis capitulo docet esse legis ignaros probans quod in principio statim lex et patrem et filium praedicauerit, incarnatioaisincarnationis quoque dominicae adnuntianeritadnuntiauerit sacramentum dicens: 10,27 diliges dominum deum tuum et: diliges proximum tuum sicut te ipsum. § 70 unde dominus ait ad legis peritum: 10,28 hoc fac et uiues. at ille qui nesciret proximum suum, quia B 10,29 non credebat in Christum, respondit: quis est meus proximus? itaque qui Christum nescit, nescit et legem. quomodo enim potest scire legem, cum ueritatem ignoret, cum lex adnuntiet ueritatem? § 71 Homo quidam ex Hierusalem descendebat in 10. 30 Hiericho. ut eum locum qui propositus est nobis planius c possimus absoluere, ueterem ciuitatis Hiericho repetamuarepetamus historiam. meminimus itaque quod Hiericho, sicut legimus m", + "candidate_score": 0.631496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_15", + "bdc_text": "Salutabis matremAnna , geb. Wiederkehr. , uxoremAnna , geb. Adlischwyler. , liberosSiehe oben Nr. 1344 , Anm. 14 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_62", + "psc_text": "sq. Fuit inquit in diebus Herodis regis Iudaeae sacerdos quidam nomine Zaccharias de uice Abia et uxor eius de filiabus Aaron et nomen eius Elisabet. et erant ambo iusti, incedentes in omnibus mandatis et iustificationibus domini sine querella. § 15 docet nos scriptura diuina non solum mores in his qui praedicabiles sunt, sed etiam parentes oportere laudari, B ut ueluti transmissa inmaculatae puritatis hereditas in his quos uolumus laudare praecellat. quae enim alia intentio hoc loco sancti euangelistae nisi ut sanctus Iohannes Baptista nobilitetur parentibus miraculis moribus munere passione? sic etiam sancti Samuhel mater Anna laudatur, sic Isaac a parentibus nobilitatem pietatis accepit, quam posteris dereliquit. sacerdos itaque Zaccharias nec solum sacerdos, sed etiam de uice Abia, id est nobilis inter superiores semine. § 16 et uxor C inquit eius de filiabus Aaron. non solum igitur a parentibus, sed etiam a maioribus sancti Iohannis nobilitas propagatur, non saeculari potestate sublimis,", + "candidate_score": 0.6279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_9_11", + "bdc_text": "s. Benzing , Buchdrucker 465. , homine piissimo , Francfordiam profecti sumus et illinc nunc Marpurgum . Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_721", + "psc_text": "dominus non ut pro se obsecret, sed ut pro me inpetret; F nam etsi omnia posuerit pater in potestate fili, filius tamen ut formam hominis inpleret, obsecrandum patrem putat esse pro nobis, quia aduocatus est noster. noli insidiatrices aperire aures, ut putes filium quasi infirmum rogare, rogare ut inpetret quod inplere non possit pctestatispotestatis auctor. oboedientiae magister ad praecepta uirtutis suo nos informat exemplo. aduocatum 1366 A inquit habemus aput patrem. si aduocatus est, debet pro meis interuenire peccatis. non ergo quasi infirmus, sed quasi pius obsecrat. uis scire quam omnia quae uelit possit? et aduocatus et iudex est. in altero pietatis officium, in altero insigne est potestatis. § 43 Et erat inquit pernoctans in oratione dei. species 6,12 tibi datur, forma praescribitur quam debeas aemulanaemulari. quid enim te pro salute tua facere oportet, quando pro te Christus in oratione pernoctat? quid te facere conuenit, cum uis aliquod B officium", + "candidate_score": 0.627318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_9_11", + "bdc_text": "s. Benzing , Buchdrucker 465. , homine piissimo , Francfordiam profecti sumus et illinc nunc Marpurgum . Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1304", + "psc_text": "25 bonis P (s exp. m2) L celebremus. unde dominus spiritaliter uidetur respondere, cum 13,15 dicit: hypocritae, unusquisque uestrum sabbato non soluit bouem suum aut asinuraasinum et ducit adaquare? § 175 cur enim non aliud animal indicauit nisi ut ostenderet F aduersantibus licet synagogae principibus futurum tamen ut Iudaicus et geutilisgentilis populus sitim corporis aestusque mundi istius dominici fontis ubertate deponat? agnouit enim bos possessorem suum et asinus praesaepe domini sui. itaque ille populus, qui ante faeni uilis, quod priusquam euellatur arescit, alimonia pascebatur, panem illum qui e caelo descendit accepit. et ideo per euocationem duorum populorum ecclesiam dicit saluam futuram, quae tempore legis inpleto et dominicae resurrectionis aetate tempus suae absolutionis acceperat. quam clemens ergo dominus, quam pius 14 y A in utroque, cum aut miseretur aut uindicat! in synagogae typo arborem excidi iubet. in typo ecclesiae feminam saluat. quam dulcis parabola. facilis antemautem solutio. uinculum uinculo conparat, ut", + "candidate_score": 0.626344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_15", + "bdc_text": "Salutabis matremAnna , geb. Wiederkehr. , uxoremAnna , geb. Adlischwyler. , liberosSiehe oben Nr. 1344 , Anm. 14 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "uideri in publico displicebat. § 22 didicistis, uirgines, pudorem Mariae: discite humilitatem. uenit propinqua ad proximam, iunior ad seniorem nec solum uenit, sed etiam prior salutauit; decet enim ut quanto castior uirgo tanto humilior sit. nouerit deferre senioribus, sit magistra humilitatis, in qua est professio B castitatis. est et causa pietatis, est etiam norma doctrinae. contuendum est enim quia superior uenit ad inferiorem, ut inferior adiuuetur, Maria ad Elisabet, Christus ad lobannemIohannem, denique etiam postea, ut sanctificaret baptismum Iohannis, dominus uenit ad baptismum. cito quoque aduentus Mariae et praesentiae dominicae beneficia declarantur; simul enim C 1,41 ut audiuit salutationem Mariae Elisabet, exsultauit infans in utero eius, et repleta est spiritu sancto. § 23 uide distinctionem singulorumque uerborum proprietates. uocem prior Elisabet audiuit, sed Iohannes prior gratiam sensit: illa naturae ordine audiuit, iste exsultauit ratione mysterii, illa Mariae iste domini sensit aduentum, femina mulieris et pignus pignoris, istae gratiam loquuntur, illi", + "candidate_score": 0.615695, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.665257, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_10_12", + "bdc_text": "Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) . oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1020", + "psc_text": "Vigilate et orate, ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus, caro vero infirma (Ibid. 40 et 41) . Anne adhuc tristitiae causa, et transferendi calicis deprecatio in obscuro est? Vigilari enim secum ob hoc jubet et orari, ne in tentationem intrent, spiritu quidem prompto, sed infirma carne. Nam qui non scandalizaturos se per constantiam fidelis conscientiae pollicebantur, in scandalo per infirmitatem carnis erant futuri. Non ergo sibi tristis est, neque sibi orat; sed illis quos monet orare pervigiles, ne in eos calix passionis incumbat: quem a se transire orat, ne in his scilicet maneat. 348 38. Cur dicat si possibile est.--Idcirco autem transferri eum, si possibile esset, a se precatus est: quia cum impossibile Deo nihil sit, sicut ipse ait: Pater, possibilia tibi omnia sunt (Marc. XIV, 36) ; impossibile tamen homini est passionis terrore non vinci, nec possit nisi per probationem fides nosci. Atque ideo et pro hominibus", + "candidate_score": 0.665257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_12_14", + "bdc_text": "oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset . Quin iam vale et Wolffium tuum , quod soles , ama. Francfordię , raptim , 1540 , 15 . septembris .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1020", + "psc_text": "Vigilate et orate, ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus, caro vero infirma (Ibid. 40 et 41) . Anne adhuc tristitiae causa, et transferendi calicis deprecatio in obscuro est? Vigilari enim secum ob hoc jubet et orari, ne in tentationem intrent, spiritu quidem prompto, sed infirma carne. Nam qui non scandalizaturos se per constantiam fidelis conscientiae pollicebantur, in scandalo per infirmitatem carnis erant futuri. Non ergo sibi tristis est, neque sibi orat; sed illis quos monet orare pervigiles, ne in eos calix passionis incumbat: quem a se transire orat, ne in his scilicet maneat. 348 38. Cur dicat si possibile est.--Idcirco autem transferri eum, si possibile esset, a se precatus est: quia cum impossibile Deo nihil sit, sicut ipse ait: Pater, possibilia tibi omnia sunt (Marc. XIV, 36) ; impossibile tamen homini est passionis terrore non vinci, nec possit nisi per probationem fides nosci. Atque ideo et pro hominibus", + "candidate_score": 0.64075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur . Proinde petitis et comparatis a d. rectoreKaspar Volland ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1020", + "psc_text": "Vigilate et orate, ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus, caro vero infirma (Ibid. 40 et 41) . Anne adhuc tristitiae causa, et transferendi calicis deprecatio in obscuro est? Vigilari enim secum ob hoc jubet et orari, ne in tentationem intrent, spiritu quidem prompto, sed infirma carne. Nam qui non scandalizaturos se per constantiam fidelis conscientiae pollicebantur, in scandalo per infirmitatem carnis erant futuri. Non ergo sibi tristis est, neque sibi orat; sed illis quos monet orare pervigiles, ne in eos calix passionis incumbat: quem a se transire orat, ne in his scilicet maneat. 348 38. Cur dicat si possibile est.--Idcirco autem transferri eum, si possibile esset, a se precatus est: quia cum impossibile Deo nihil sit, sicut ipse ait: Pater, possibilia tibi omnia sunt (Marc. XIV, 36) ; impossibile tamen homini est passionis terrore non vinci, nec possit nisi per probationem fides nosci. Atque ideo et pro hominibus", + "candidate_score": 0.639715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_11_13", + "bdc_text": "Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) . oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset . Quin iam vale et Wolffium tuum , quod soles , ama. Francfordię , raptim , 1540 , 15 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1020", + "psc_text": "Vigilate et orate, ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus, caro vero infirma (Ibid. 40 et 41) . Anne adhuc tristitiae causa, et transferendi calicis deprecatio in obscuro est? Vigilari enim secum ob hoc jubet et orari, ne in tentationem intrent, spiritu quidem prompto, sed infirma carne. Nam qui non scandalizaturos se per constantiam fidelis conscientiae pollicebantur, in scandalo per infirmitatem carnis erant futuri. Non ergo sibi tristis est, neque sibi orat; sed illis quos monet orare pervigiles, ne in eos calix passionis incumbat: quem a se transire orat, ne in his scilicet maneat. 348 38. Cur dicat si possibile est.--Idcirco autem transferri eum, si possibile esset, a se precatus est: quia cum impossibile Deo nihil sit, sicut ipse ait: Pater, possibilia tibi omnia sunt (Marc. XIV, 36) ; impossibile tamen homini est passionis terrore non vinci, nec possit nisi per probationem fides nosci. Atque ideo et pro hominibus", + "candidate_score": 0.632458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_12", + "bdc_text": "oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1020", + "psc_text": "Vigilate et orate, ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus, caro vero infirma (Ibid. 40 et 41) . Anne adhuc tristitiae causa, et transferendi calicis deprecatio in obscuro est? Vigilari enim secum ob hoc jubet et orari, ne in tentationem intrent, spiritu quidem prompto, sed infirma carne. Nam qui non scandalizaturos se per constantiam fidelis conscientiae pollicebantur, in scandalo per infirmitatem carnis erant futuri. Non ergo sibi tristis est, neque sibi orat; sed illis quos monet orare pervigiles, ne in eos calix passionis incumbat: quem a se transire orat, ne in his scilicet maneat. 348 38. Cur dicat si possibile est.--Idcirco autem transferri eum, si possibile esset, a se precatus est: quia cum impossibile Deo nihil sit, sicut ipse ait: Pater, possibilia tibi omnia sunt (Marc. XIV, 36) ; impossibile tamen homini est passionis terrore non vinci, nec possit nisi per probationem fides nosci. Atque ideo et pro hominibus", + "candidate_score": 0.6164, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.663954, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_10_12", + "bdc_text": "Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) . oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_611", + "psc_text": "non aut orationibus incumberet, aut insisteret lectioni; quanquam etiam inter legendum, aut si quid aliud forte agebat, nunquam animum ab oratione laxabat; nimirum, ut fabriferrariis mos est, qui inter operandum pro quodam laboris levamine incudem suam feriunt, ita Martinus etiam, dum aliud agere videretur, semper 144 orabat. » Et certe, ut optime dicebat Evagrius Tom. III Mon. Eccl. Graec. p. 95 , « semper quidem operari, vigilare, jejunare non fuit nobis praeceptum; at sine intermissione orare lex sanxit. » Quia vero oratio proprium est monachorum negotium, haud erit fortassis eis injucundum breviter hic demonstrare, quid sit, quae ejus vis et efficacia, quae necessitas, quae ad eam dispositiones, quove sit facienda modo. Quid sit oratio docet S. Augustinus seu quivis alius Serm. 73 in append. Serm. his verbis: « Oratio est ascensio animae de terrestribus ad coelestia, inquisitio supernorum, invisibilium desiderium. » Et S. Joannes Climacus Grad. 28: « Oratio, si", + "candidate_score": 0.663954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_10_12", + "bdc_text": "Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) . oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1246", + "psc_text": "(Lib. III Ration., cap. 3), scilicet propter simplices, et astutos. Propter simplices, ut audientes orationem dominicam, illam memoria retineant: sed hanc rationem merito refellit Haeftenus l. VII, tract. 8, disq. 3. Propter astutos, qui si taciti orationem dominicam recitarent, petitionem de dimittendis peccatis praetermitterent, ne forte duplici se vinculo ligarent. Caeteris vero agendis. ] Id est horis canonicis. Ultima pars ejus orationis dicatur, ut ab omnibus respondeatur, Sed libera nos a malo. ] Solis matutinis vespertinisque horis orationem dominicam alte pronuntiari voluit, quia nec oriri, nec occidere solem super iracundiam nostram desiderabat. CAPUT XIV. In natalitiis sanctorum qualiter agantur vigiliae. In sanctorum vero festivitatibus, vel omnibus solemnitatibus, sicut diximus dominico die agendum, ita agatur: excepto quod psalmi aut antiphonae vel lectiones, ad ipsum diem pertinentes, dicantur. Modus autem suprascriptus teneatur. COMMENTARIUS. 295 Natalitia sanctorum vocat hic S. P. Benedictus festivitates eorum; quas tribus potissimum de causis in Ecclesia celebramus. Primam", + "candidate_score": 0.657378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_3_5", + "bdc_text": "proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur . Proinde petitis et comparatis a d. rectoreKaspar Volland ; s. Tübingen , Matrikel I 300 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2763", + "psc_text": "penitus voluntas vivat in nobis, » ut loquitur Cassianus (Lib. XII, c. 32). Haec est enim secura et unica monachis ad perfectionem tendentibus via; quam secuti sunt quotquot aliquando 660 in coenobiis enituerunt: unde etiam Regula S. Posthumio ab angelo tradita: « Si in via, inquit, calcaveris spinam, non est educenda donec abbas praeceperit. » Vide S. Basilii Regulas breviores, interrog. 137, et S. Dorothei Doctrin. 7. CAPUT L. De fratribus qui longe ab oratorio laborant, aut in via sunt. Fratres qui omnino longe sunt in labore, et non possunt occurrere hora competenti ad oratorium, et abbas hoc perpendit, quia ita est, agant ibidem opus Dei, ubi operantur, cum tremore divino, flectentes genua. Similiter qui in itinere directi sunt, non eos praetereant horae constitutae: sed ut possunt, agant sibi, et servitutis pensum non negligant reddere. COMMENTARIUS. Fratres qui omnino longe sunt in labore. ] Id est, qui valde distantes ab", + "candidate_score": 0.651879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_10_12", + "bdc_text": "Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) . oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", + "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", + "candidate_score": 0.649808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_15_17", + "bdc_text": "Salutabis matremAnna , geb. Wiederkehr. , uxoremAnna , geb. Adlischwyler. , liberosSiehe oben Nr. 1344 , Anm. 14 . etc. Iohan. Wolffius tuus quam etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] Cum docto tum integro viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinę ecclesię episcopo vigilantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_681", + "psc_text": "honorem monasterio vicinam exstruere, ad quam utriusque sexus personis devotis liber sit accessus. » Vide ejusdem libri cap. 17. Idem institutum in monasteriis a se institutis, qui eodem cum S. legislatore nostro gaudebat nomine, eodemque agebatur spiritu, S. Benedictus abbas Anianensis propagavit, ut colligimus ex anonymi cujusdam sermone Exstat in append. ad Vit. S. Bened. abb. Ania., saec. IV, part. I , ubi agens de basilica Anianensis monasterii, haec dicit: Hic locus « in tanta prioribus habitus est religione, ut mulieribus ad ipsum arceretur accessus, ne quaelibet occasio sanctos regularis observantiae corrumperet mores, » etc. Quem locum ideo referimus, quia cum plurima Anianensi coenobio monasteria fuerint subdita, haud dubitamus similem in omnibus viguisse disciplinam. Idem judicium ferendum est de cunctis monasteriis a S. Columbano fundatis, aliisque, ad quae e suis colonias monachorum transmisit, ut pote quem Theodoricus, agente Brunechilde, Luxovio expulit, eo quod saeculares homines in interiora monasterii recusaret admittere,", + "candidate_score": 0.64254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_17", + "bdc_text": "] Cum docto tum integro viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinę ecclesię episcopo vigilantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1159", + "psc_text": "et Gregorius, sive Ambrosius, et caeteri alii Patres catholici. » Nicolao de Fractura doctores nominatissimi sunt Gregorius, Augustinus, Hieronymus, Ambrosius. Addit tamen: « Alii enim doctores, ut est Hilarius, Basilius, Joannes Chrysost., Gregorius Nazianzenus, Beda presbyter, nominatissimi similiter possunt dici, ex eo quod eorum dicta sunt ab Ecclesia approbata, etc. » Hujusmodi expositiones in Ecclesia legi, dummodo sincerus et optimus fiat earum delectus, tanquam pium et utile satis approbat S. Gregorius, Joanni Ravennensis Ecclesiae subdiacono sic scribens (Lib. X, ep. 22): « Illud quod ad me quorumdam relatione perlatum est, quia reverendissimus frater et coepiscopus meus Marianus legi commenta B. Job publice ad vigilias faciat, non grate suscepi; quia non est illud opus populare, et rudibus auditoribus impedimentum magis quam provectum generat. Sed dic ei ut commenta Psalmorum legi ad vigilias faciat, quae mentes saecularium ad bonos mores praecipue informant. » Ex quibus verbis observare licet nondum in Ecclesia ordinata", + "candidate_score": 0.641622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_17", + "bdc_text": "] Cum docto tum integro viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinę ecclesię episcopo vigilantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_773", + "psc_text": "« Dicebant etiam Tom. I Mon. Eccl. Graec, pag. 377 de abbate Agathone per tres annos illum lapidem ore gestasse donec silere didicisset. » Sed hos omnes superavit Joannes cognomento Silentiarius, qui ex episcopo factus monachus, totos quadraginta septem annos in silentio exegit. Quid de Virgine Deipara loquar, quae, ut notat doctor mellifluus ( Serm. in Dominic. infra oct. Assumpt. ), non nisi quater in toto Evangeliorum decursu locuta legitur? Hujusmodi exempla ad imitationem proposita discipulis haud dubium voluit esse sanctus Pater, cum nullum in Regula tempus loquendi proposuit: cujus votis ut obsecundarent dilectissimi filii continuum pene in coenobiis silentium observare studuerunt. Hos inter enituere prae omnibus Cluniacenses monachi, qui sibi quasi in perpetuum ore praecluso, manus in linguas commutasse videbantur, adinventis signis quibus, dum lingua taceret, quae necessario requirenda erant invicem exprimebant. At non sine admiratione legere possumus quod de Cisterciensium silentio scribit Guillelmus abbas S. Theoderici in libro", + "candidate_score": 0.628781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_17", + "bdc_text": "] Cum docto tum integro viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinę ecclesię episcopo vigilantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675", + "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi", + "candidate_score": 0.627035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_17", + "bdc_text": "] Cum docto tum integro viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinę ecclesię episcopo vigilantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2705", + "psc_text": "Absit ergo, absit ut scientiis coenobiorum inordinationes imputemus; absit ut propensionem ad sacras litteras, quas summi pontifices et concilia monachis commendant, relictam in monasteriis esse a daemone dicamus ad regularis observantiae subversionem. Longe aliter sentiebat videratque Adalbero, Augustensis Ecclesiae episcopus, qui rediens e monasterio S. Galli, ubi omnes tunc scientiae vigebant, et quod devotionis gratia visitarat, « interrogatus inter caetera aliquando a suis, inquit Ekkehardus Sanctigallensis monachus (In Vit. Notkeri Balbul., apud Boll. 6 April.), essetne nobiscum, ut fama vulgavit, religio cum doctrina, severitas cum disciplina? Caeteri, inquit, quid sentiant nescio, quod mihi animo est pronuntio: Unum ego sanctum, et hunc defunctum quaesivi; vivos autem, ut vere fratres fatear, sanctissimos inveni. Doctrinam vero illorum et disciplinam in virtutum eorum operibus videre est. Delectat me talium memorari, quos quidem ut iterum videam vix exspecto, etc. » Igitur si qui aliquando monachi scientiis dediti prolapsi sunt, id non scientiis, quibus a crimine", + "candidate_score": 0.625126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_17", + "bdc_text": "] Cum docto tum integro viro d. Heinricho Bullingero , Tigurinę ecclesię episcopo vigilantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1581", + "psc_text": "gregem. COMMENTARIUS. Omni sollicitudine curam gerat abbas circa delinquentes fratres. ] Propter delictum excommunicatos, ut apposite supplet Richardus de S. Angelo. Attendant hic abbates quanta sollicitudine S. P. Benedictus velit eos fratris excommunicati salutem curare, circa quam non simpliciter curam aut sollicitudinem habere praecipit, sed, uti post Hildemarum et Bernardum Cassinensem observat Boherius, omnem omnino sollicitudinem exhibere, idque « per se, per alios, verbis, exemplis, monitionibus, terroribus, blandimentis, afflictionibus, consolationibus, remissionibus spiritualibus et temporalibus, ne nimis remisse tractatus similia vel pejora iterum committendi materiam habeat, aut nimis crudeliter afflictus de misericordia desperare contingat, » inquit Bernardus Cassinensis. Quia non est opus sanis medicus, sed male habentibus. ] Hic ostendit S. P. Benedictus abbates aliosque praelatos non tam propter bonos quam propter perversos imperfectosque monachos, imo fere unice propter tales esse superiores; et in hoc praecipuum eorum onus esse, quod talibus praefecti sint, uti egregie docet S. Bernardus ad Rainaldum abbatem", + "candidate_score": 0.624691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_12", + "bdc_text": "oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1246", + "psc_text": "(Lib. III Ration., cap. 3), scilicet propter simplices, et astutos. Propter simplices, ut audientes orationem dominicam, illam memoria retineant: sed hanc rationem merito refellit Haeftenus l. VII, tract. 8, disq. 3. Propter astutos, qui si taciti orationem dominicam recitarent, petitionem de dimittendis peccatis praetermitterent, ne forte duplici se vinculo ligarent. Caeteris vero agendis. ] Id est horis canonicis. Ultima pars ejus orationis dicatur, ut ab omnibus respondeatur, Sed libera nos a malo. ] Solis matutinis vespertinisque horis orationem dominicam alte pronuntiari voluit, quia nec oriri, nec occidere solem super iracundiam nostram desiderabat. CAPUT XIV. In natalitiis sanctorum qualiter agantur vigiliae. In sanctorum vero festivitatibus, vel omnibus solemnitatibus, sicut diximus dominico die agendum, ita agatur: excepto quod psalmi aut antiphonae vel lectiones, ad ipsum diem pertinentes, dicantur. Modus autem suprascriptus teneatur. COMMENTARIUS. 295 Natalitia sanctorum vocat hic S. P. Benedictus festivitates eorum; quas tribus potissimum de causis in Ecclesia celebramus. Primam", + "candidate_score": 0.612819, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1", + "max_score": 0.661987, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_3_5", + "bdc_text": "proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur . Proinde petitis et comparatis a d. rectoreKaspar Volland ; s. Tübingen , Matrikel I 300 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.661987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_3", + "bdc_text": "proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.643347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur . Proinde petitis et comparatis a d. rectoreKaspar Volland ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_111", + "psc_text": "opera fidelium subsidio supplendorum necessariorum deesse non debent, ut horae. quibus ad erudiendum animum ita uacatur, ut illa opera corporalia geri non possint, non opprimant egestate. qui autem se dicunt uacare lectioni, nonne illic inueniunt quod praecepit apostolus? quae ista est ergo peruersitas lectioni nolle obtemperare, dum uult ei uacare et, ut quod bonum est diutius legatur, ideo facere nolle quod legitur? quis enim nesciat tanto citius quemque proficere cum bona legit, quanto citius facit quod legit?. § 21 Si autem alicui sermo erogandus est et ita occupat, ut manibus operari non uacet, numquid hoc omnes in monasterio possunt uenientibus ad se ex alio genere uitae fratribus uel diuinas lectiones exponere uel de aliquibus quaestionibus salubriter disputare? quando ergo non omnes possunt, cur sub hoc obtentu omnes uacare uolunt? quamquam etsi omnes possent, uicissitudine facere deberent non solum ne ceteri a necessariis operibus occuparentur, sed etiam quia sufficit, ut audientibus", + "candidate_score": 0.639867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_0", + "bdc_text": "Proximis tuis literis , d. Bullingere observande , cum responderem , decretum vestrum expectaturos pollicebarSiehe oben Nr. 1404 , 9-11 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_110", + "psc_text": "potuerit MNb 12 corporaliter operari M 13 desiderio V 14 lectione N in christi PAMib 15 euocandi B 16 ęscae B cottidiae P cottidie VMN 17 absumi PYDN adponi y 19 apostolicis praeceptis bd obseruandis om. M temporum obseruandis 9\\\\)§ervaij(Ji9 obseruamus M 20 deputamus om. M obedientis C 23 celeomate V 24 in om. PLDbd quibusdam N 25 theatrigarum r 26 operare (e in i mut.) r impedit C seruum dei manibus operantem in lege domini meditari et psallere nomini domini altissimi? ita sane ut ad ea discenda, quae memoriter recolat, habeat seposita tempora. ad hoc enim et illa bona opera fidelium subsidio supplendorum necessariorum deesse non debent, ut horae. quibus ad erudiendum animum ita uacatur, ut illa opera corporalia geri non possint, non opprimant egestate. qui autem se dicunt uacare lectioni, nonne illic inueniunt quod praecepit apostolus? quae ista est ergo peruersitas lectioni nolle obtemperare, dum uult ei uacare", + "candidate_score": 0.626869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_16", + "bdc_text": "etc. Iohan. Wolffius tuus quam etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_149", + "psc_text": "Ioh. 12, 6 1 proponantur B praeponant N non alt. om. M reprehendendo JSa reprehen«»»do D reprehenq,ęQdo M reprehendens A sed om. A 3 istorum] historiam P hiatorii 6 Y hiatorio D historum LlO historicum i; 4 eo] tanto PDMf 7 ergo om. N in] de D 8 euangelii PBbd uangelio A 10 cogitant B 12 faciunt A concordant A 13 moneret] et non moneret Py 17 reponant D 18 in crastinum reponere Na reponere uultis M et potest M 19 neque (que 8. I. m. 2) C 20 apothecas] horreis PDMf 22 caeli om. PMf uita ista PD; 24 urgueantur A 25 rectissime] certissime DMf respondeant A dominus loculos habuit, ubi pecuniam collectam reponeret? cur tanto ante fame inminente frumenta sanctis patribus missa sunt? cur apostoli sic indigentiae sanctorum necessaria procurarunt, ne deesset in posterum, ut beatissimus Paulus ad Corinthios - in epistula scriberet: de collectis autem in sanctos,", + "candidate_score": 0.626478, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta007.pta-grc1", + "max_score": 0.661265, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_5_7", + "bdc_text": "s. Tübingen , Matrikel I 300 . et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_52", + "psc_text": "etc., V hat aber ὅλον i. Τ.; p. 4 b 1 »διδασκόμενος] in margine codicis erat διαστελλόμενος«, so V i. Τ.; p. 43 c 2 »εἰς αὐτὸν ἀσεβῶντα] satis liquet legend, εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν«, so V i. Τ.; 53 ab »διὸ ἐπανάγει] hiatus erat in exemplari, forte sie supplendus: εἰ δέ τι γένοιτο, περὶ τῆς«, in V ist aber nach ἐπάγει noch erhalten, wenn auch fast unleserlich: λέγων (?) εἰ δέ τις περὶ usw. Montagu kann also nur eine der jüngeren Abschriften im Auge haben, wenn er Lesarten seines »exemplar« anführt (vgl. Note zu p. 52 b 8, 53 ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a", + "candidate_score": 0.661265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_7_9", + "bdc_text": "testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten . una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ; s. Benzing , Buchdrucker 465. , homine piissimo , Francfordiam profecti sumus et illinc nunc Marpurgum .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_2", + "psc_text": "πρὸς ἐκείνῃ τῇ φῶρα καὶ τὴν ἀνατροπὴν τῶν αὐτῶν διὰ τριῶν τῶν μετὰ χεῖρας προσήγαγον. S. 62, 5—21: ἐγὼ μὲν ᾤμην ἐξαρκεῖν τὰς τῶν αὐτοῦ Μαρκέλλου φωνῶν παραθέσεις, ἃς διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀνελεξάμην, πρὸς τὸν καθ’ ἑαυτῶν ἔλεγχον. οὕτω γὰρ προφανῆ καὶ ἀδιάτρεπτον τὴν ἄρνησιν τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ περιεῖχον, ὡς καὶ δίχα πάσης ἀντιρρήσεως τοῖς τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τροφίμοις φευκτὸν εἶναι τὸν ἐν αὐτοῖς λόγον. ἐπεὶ δὲ διεσκεψάμην, μήποτ’ ἄρα τινὲς τῆς ἐκκλησιαστικῆς θεολογίας ὑποσυρεῖεν τῇ πολλῇ παραθέσει, ᾖ κέχρηται ὁ ἀνὴρ εἰς πίστωσιν ὧν ᾤετο αὐτῷ συμβαλεῖοθαι, καὶ τούτων ἔκρινα δεῖν ἐπὶ τοῦ παρόντος τὸν ἔλεγχον ἐκφῆναι, ὡς ἂν μάθοι πᾶς ὅτι μηδὲ εἷς αὐτῷ λόγος τῆς ἐνθέου γραφῆς ἀρνουμένῳ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ συνῳδὸν παρείχετο μαρτυρίαν..... συνάψω δὲ κατὰ τὸ αὐτὸ τῇ τούτων φῶρα τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεολογίαν, νεώτερον μὲν λέγειν ἔχων οὐδένWenn Zahn (Marcellus von Antiochien, 1867, S. 48) schreibt: »Das Versprechen aber, in", + "candidate_score": 0.65714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_7_9", + "bdc_text": "testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten . una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ; s. Benzing , Buchdrucker 465. , homine piissimo , Francfordiam profecti sumus et illinc nunc Marpurgum .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_50", + "psc_text": "Pamphilii Caesareae Palaestinae episcopi, de demonstratione evangelica libri decem. quibus accessere nondum bactenus editi nee visi contra Marcelum Ancyrae episcopum libri duo: de ecclesiastica theologia tres. omnia studio R. Μ. latine facta, notis illustrata: et indicibus loco suo necessariis locupletata. Parisiis 1628., in dem sie »mit leidlicher Sorgfalt in Bezug auf den Text, mit schlechter, ungleichmäßiger lateinischer Übersetzung, aber mit gelehrten Anmerkungen von Richard Montagu (Mo) herausgegeben wurdenZahn a. a. Ο. S. 2. Die Schreibung des Namens Montacutius schwankt nach Allibones Dictionary of English literature II s. v. zwischen Montagu, Montague und Mountagu. Die Gelehrsamkeit M.’s versagt selten, wie in der Note zu p. 37, c 7 »ἐγὼ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐξῆλθον καὶ ἥκω] hoc ubi dictum sit a servatore, nescio etc.««. Jedenfalls war es vor allem ein nicht gewöhnliches Maß von philologischer Begabung, was Montagu zur Herstellung eines leidlichen Textes befähigte. Denn seine handschriftlichen Mittel waren durchaus nicht hervorragend.", + "candidate_score": 0.65639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_7_9", + "bdc_text": "testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten . una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ; s. Benzing , Buchdrucker 465. , homine piissimo , Francfordiam profecti sumus et illinc nunc Marpurgum .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_26", + "psc_text": "ταῦτα ὁ Μάρκελλος πρὸς Ἀστέριον, οὐκ ἀρεσκόμενος τῷ τὸν πατέρα δεῖν ἀληθῶς πατέρα εἶναι ὁμολογεῖν καὶ τὸν υἱὸν ἀληθῶς υἱὸν καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ὡσαύτως (vgl. auch S. 4, 10. 12 u. ö.) für nicht von Eusebius Pamphili stammend anzusehn. Die Kühnheit dieser ganzen Kritik wird es gerechtfertigt lassen, wenn ich auf den Titel der Ausgabe noch ohne Fragezeichen gesetzt habe: Eusebius’ Werke IV. Band. Handschriften Einzige Text quelle ist, wie schon Gaisford und ZahnVgl. Eusebii Pamphili contra Hieroclem et Marcellum libri. ed. Th. Gsisford Oxonii 1852 p. III; Zahn a, a. Ο. S. 5, Anm. 3. Rettberg in den Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius", + "candidate_score": 0.655998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_8_10", + "bdc_text": "una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ; s. Benzing , Buchdrucker 465. , homine piissimo , Francfordiam profecti sumus et illinc nunc Marpurgum . Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_26", + "psc_text": "ταῦτα ὁ Μάρκελλος πρὸς Ἀστέριον, οὐκ ἀρεσκόμενος τῷ τὸν πατέρα δεῖν ἀληθῶς πατέρα εἶναι ὁμολογεῖν καὶ τὸν υἱὸν ἀληθῶς υἱὸν καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ὡσαύτως (vgl. auch S. 4, 10. 12 u. ö.) für nicht von Eusebius Pamphili stammend anzusehn. Die Kühnheit dieser ganzen Kritik wird es gerechtfertigt lassen, wenn ich auf den Titel der Ausgabe noch ohne Fragezeichen gesetzt habe: Eusebius’ Werke IV. Band. Handschriften Einzige Text quelle ist, wie schon Gaisford und ZahnVgl. Eusebii Pamphili contra Hieroclem et Marcellum libri. ed. Th. Gsisford Oxonii 1852 p. III; Zahn a, a. Ο. S. 5, Anm. 3. Rettberg in den Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius", + "candidate_score": 0.65474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_7_9", + "bdc_text": "testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten . una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ; s. Benzing , Buchdrucker 465. , homine piissimo , Francfordiam profecti sumus et illinc nunc Marpurgum .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54", + "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.", + "candidate_score": 0.653945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_7_9", + "bdc_text": "testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten . una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ; s. Benzing , Buchdrucker 465. , homine piissimo , Francfordiam profecti sumus et illinc nunc Marpurgum .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_49", + "psc_text": "ε/καὶ ἐφ’ (beim Seitenwechsel). 26 ἆρ᾿. 61 ἂν εἴρηται. 64, 21 πειρᾶται πειρᾶται 66, 17 κτίστιν. 70, 28 κατασιγάση. 71, 3 ἐτεκτείνατο. 72, 13 ἀπηλλοτρίοται. 74, 14 ἐβιωνέους. 75, 6 ἀποκαλύψει (ebenso 76, 7). 8 ἐσφάλει. 35 παρασκευάσει 79, 33 ἐπαγγέλοιτο. 87, 36 ἀνθροποπαθὲς. 93, 2 δοκεῖ. 97, 17 φήσαιαν. 98, 2 ἐδόξαζεν. 99, 6 πρακταίων. 108, 1 ἑνώθη. 109, 1 μένουσαν (in einem Wort). 123,15 μωϋσέα (nur hier). 129,29 u. 31 ὅτε. 132, 20 ἠσαΐας. 137, 23 διαβεβαιοῦτο. 150, 31 διαστειλλάμενος. 151, 21 ἀλλιγορικοῦ. 167, 8 παρεσκευασκέναι. Ausgaben Der erste Druck der beiden Eusebiusschriften stammt aus dem Jahre 1628Eusebii Pamphilii Caesareae Palaestinae episcopi, de demonstratione evangelica libri decem. quibus accessere nondum bactenus editi nee visi contra Marcelum Ancyrae episcopum libri duo: de ecclesiastica theologia tres. omnia studio R. Μ. latine facta, notis illustrata: et indicibus loco suo necessariis locupletata. Parisiis 1628., in dem sie »mit leidlicher Sorgfalt in Bezug", + "candidate_score": 0.653772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_7_9", + "bdc_text": "testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten . una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ; s. Benzing , Buchdrucker 465. , homine piissimo , Francfordiam profecti sumus et illinc nunc Marpurgum .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_1", + "psc_text": "aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν τὰ παρ’ ἡμῶν ἐν βραχέσιν ἤρκεσεν, οὐ χρὴ θαυμάζειν· οὐ γὰρ δὴ πολλῶν ἔδει λόγων πρὸς ἀνατροπὴν τῶν αὐτόθεν καὶ τοῖς τυχοῦσιν κατεγνωσμένων. διὸ δὴ ἐν δυσὶ τοῖς πρώτοις μόνῃ τῇ παραθέσει τῶν τοῦ ἀνδρὸς ῥημάτων χρησάμενος δίχα πάσης ἀντιρρήσεως ἐξ αὐτῶν τὸν κατ’ αὐτῶν ἔλεγχον φανερὸν ἐποιούμην. νυνὶ δὲ πρὸς ἐκείνῃ τῇ φῶρα καὶ τὴν ἀνατροπὴν τῶν αὐτῶν διὰ τριῶν τῶν μετὰ χεῖρας προσήγαγον. S. 62, 5—21: ἐγὼ μὲν ᾤμην ἐξαρκεῖν τὰς τῶν αὐτοῦ Μαρκέλλου φωνῶν παραθέσεις, ἃς διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀνελεξάμην, πρὸς τὸν καθ’ ἑαυτῶν ἔλεγχον. οὕτω γὰρ προφανῆ καὶ ἀδιάτρεπτον τὴν ἄρνησιν τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ περιεῖχον,", + "candidate_score": 0.65251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_7_9", + "bdc_text": "testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten . una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ; s. Benzing , Buchdrucker 465. , homine piissimo , Francfordiam profecti sumus et illinc nunc Marpurgum .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_35", + "psc_text": "Beschreibung folgendes dienen mag. Die 185 Blätter umfassende Handschrift kam aus dem Besitze des Cardinais Bessarion nach dessen Tode im Jahre 1472 in die Marcusbibliothek. Sie enthältVgl. V. Otto a. a. Ο. S. XV ff, und Graeca D. Marci Bibliotheca 1740. I, 260. 1) fol. 1a τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν γρηγορίου ἐπισκόπου νύσης πρὸς τὰ ἀπολιναρίου ἀντιρρητικός. 2) fol. 29b εὐσεβίου τοῦ παμφίλου τῶν κατὰ μαρκέλλου τοῦ ἀγκύρας ἐπισκόπου λόγος αݲ. 3) fol. 48a τῶ τιμιωτάτω καὶ ἀγαπητῶ συλλειτουργῶ φλακίλλω εὐσεβίος ἐν κυρίω χαίρειν (folgen die 3 Bücher de ecclesiastica theologia). 4) fol. 92a διάλεκτος ἀδαμαντίου τοῦ καὶ ὠριγένους περὶ τῆς εἰς θεὸν ὀρθῆς πίστεως κτλ. 5) fol. 125b ζαχαρίου σχολαστικοῦ χριστιανοῦ τοῦ γενομένου μετὰ ταῦτα ἐπισκόπου μιτθλήνης ὁ διάλογος ἀμμώνιος ὅτι οὐ συναΐδιος τῶ θεῶ ὁ κόσμος κτλ. 6) fol. 143a αἰνείου σοφιστοῦ διάλογος θεόφραστος ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνθρώπων προβιοτὴ καὶ ὅτι ἀθάνατος ἡ ψυχή. 7) fol. 160b", + "candidate_score": 0.649941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_5_7", + "bdc_text": "s. Tübingen , Matrikel I 300 . et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_68", + "psc_text": "Schrift aus den wenigen Stücken nicht ausreichendEine nähere Begründung würde zu weit führen.. Eine Anordnung aber nach dem der Fragmente ist auch hypothetisch, zumal Marcell oft auf die gleichen Dinge zu sprechen gekommen sein muß (vgl. S. 43, 16. 193 204, 34 usw.). Rettbergs auf dem zweiten Wege gewonnene, vorläufig üble Anordnung habe ich deshalb einfach beibehalten. Eine Tabelle des Vorkommens der Marcellfragmente im Eusenbiustext folgt hierIch bemerke ausdrücklich, daß in meinem Eusebiustexte die Rettbergschen Nummern beibehalten (und dabei um 109—115 vermehrt) worden während die Marcellfragmente meine genauere Zählung aufweisen.. Nr. Kl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Nr. Re 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 12 13 c. Marc. II 8.9,11.19.12,31 11, 10 19, 30 c. Marc. II 45, 11 45, 15 45, 18 45, 25 44, 18 46, 12 46, 18 46, 23", + "candidate_score": 0.649153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_7_9", + "bdc_text": "testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten . una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ; s. Benzing , Buchdrucker 465. , homine piissimo , Francfordiam profecti sumus et illinc nunc Marpurgum .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_62", + "psc_text": "und ἰερεμίας. Zu Ἁβραάμ vgl. die Nachträge und Berichtigungen.. Dann ist energisch emendiert worden. Schon die mehrfach überlieferten Marcellstücke weisen Abweichungen unter einander auf, die auszugleichen waren. Weiter aber sind die Vorschläge Montagus gründlicher ausgenutzt worden als bei und zu den selteneren Besserungen von Rettberg, Gaisford selbst, Zahn und anderen kamen zahlreiche neue von mir (KI)Ich habe meine Emendationen dieses Mal so bezeichnet, anders als bei Gelegenheit von Origenes III und Eusebius III 1. und Wendland (We). Zu der in der Handschrift überlieferten Einteilung in Bücher und Capitel habe ich die Gaisfordschen Paragraphen in verbesserter Gestalt (vgl, S, XXIV Anm. 3) hinzugefügt. Sonst stehn noch am Rande links die Seiten der Handschrift, rechts die der Montaguschen Ausgabe, und im Text vor den Marcellfragmenten ihre Nummern bei Rettberg. Im Stellenapparat sind außer den sehr vermehrten BibelcitatenNatürlich ist der ἐπὶ πάντων θεός nicht stets auf Röm. 9, 5 zurückgeführt usw. Bei den", + "candidate_score": 0.648972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_8", + "bdc_text": "una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_40", + "psc_text": "a. R. 30, 16 δὲδὲν: δὲ οὐδὲν. 41, 32 παραδήγματι? 48, 9 ἐπιδήτερ. 52, 10 ταῦττa: ταῦτα πάντα. 53, 5 κεχωρῆσθαι. 57, 25 ἰηρεμίαν. 63, 14 R τὴν ἐκκλησίαν. 68, 18 γενᾶ . κτίζει. 70,32 χώρει 71, 34 ἔχει. 86, 21 τῆς τοῦ ݲπρςݲ τῆς τοῦ ݲπρςݲ. 123, 1 ηὑροσεν. 141, 3 ݲπναݲ ݲπναݲ. 149, 3 διαλελθμμένως. 167, 22 τού.· τούτου. 170, 18 οἷς — ἐπιλέγει bis scr. 179, 30 ἄκρων? Bei weitem das meiste der Art hat aber erst V2 corrigiert, eine jüngere Hand, die sich einer grünlich-schwarzen Tinte bedient. Ob Gaisford (vgl. oben S. XVI) ausgesprochene Vermutung richtig ist, es sei die Hand des Franciscus Turrianus, vermag ich nicht zu sagen. Die des ersten Herausgebers kann es nicht seinvgl. S. XXIII.. Richtig sagt aber Gaisford, daß die Correcturen dieses Schreibers nicht auf Vergleichung andern Manuscripts, sondern lediglich auf dem eignen Wissen zu beruhen scheinen2) Das Gegenteil behaupten v.", + "candidate_score": 0.647788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_6_8", + "bdc_text": "et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten . una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_52", + "psc_text": "etc., V hat aber ὅλον i. Τ.; p. 4 b 1 »διδασκόμενος] in margine codicis erat διαστελλόμενος«, so V i. Τ.; p. 43 c 2 »εἰς αὐτὸν ἀσεβῶντα] satis liquet legend, εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν«, so V i. Τ.; 53 ab »διὸ ἐπανάγει] hiatus erat in exemplari, forte sie supplendus: εἰ δέ τι γένοιτο, περὶ τῆς«, in V ist aber nach ἐπάγει noch erhalten, wenn auch fast unleserlich: λέγων (?) εἰ δέ τις περὶ usw. Montagu kann also nur eine der jüngeren Abschriften im Auge haben, wenn er Lesarten seines »exemplar« anführt (vgl. Note zu p. 52 b 8, 53 ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a", + "candidate_score": 0.641999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_5_7", + "bdc_text": "s. Tübingen , Matrikel I 300 . et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_65", + "psc_text": "der Sigle »and. St.« eingeführtWo »and. St.« oder LXX und NT eine Emendation nötig machten, habe ich in der Regel nicht erst angemerkt, ob die Correctur auch von Mo Re oder andern vorgeschlagen war.. Die Register zum Eusebius sind wegen der Echtheitsfrage besonders ausführlich gestaltet. Vom Wortlaut des Textes mußte in den griechischen Citaten innerhalb des Registers unter Umständen ein wenig abgewichen werden; man darf also nicht nach dem Register citieren, sondern muß die Stellen selbst aufschlagen. Alle Zahlen sind bei der Correctur noch einmal nachgprüft, so daß leidliche Correctheit erzielt sein wird. Wenn allerdings etwas bei der ersten Aufmachung des Zettelkatalogs übersehn ist, konnte es nicht wieder gut gemacht werden. Einer Rechtfertigung bedarf schließlich noch die Beigabe einer Sammlung der Marcellfragmente. Sie ist nach reiflichen Erwägungen erfolgt. Weniger aus dem Grunde, daß in Rettbergs Marcelliana einige Fragmente (Nr. 122 — 128) gar nicht, einige in mangelhafter Benutzung des Eusebius", + "candidate_score": 0.641554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_6_8", + "bdc_text": "et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten . una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_1", + "psc_text": "aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν τὰ παρ’ ἡμῶν ἐν βραχέσιν ἤρκεσεν, οὐ χρὴ θαυμάζειν· οὐ γὰρ δὴ πολλῶν ἔδει λόγων πρὸς ἀνατροπὴν τῶν αὐτόθεν καὶ τοῖς τυχοῦσιν κατεγνωσμένων. διὸ δὴ ἐν δυσὶ τοῖς πρώτοις μόνῃ τῇ παραθέσει τῶν τοῦ ἀνδρὸς ῥημάτων χρησάμενος δίχα πάσης ἀντιρρήσεως ἐξ αὐτῶν τὸν κατ’ αὐτῶν ἔλεγχον φανερὸν ἐποιούμην. νυνὶ δὲ πρὸς ἐκείνῃ τῇ φῶρα καὶ τὴν ἀνατροπὴν τῶν αὐτῶν διὰ τριῶν τῶν μετὰ χεῖρας προσήγαγον. S. 62, 5—21: ἐγὼ μὲν ᾤμην ἐξαρκεῖν τὰς τῶν αὐτοῦ Μαρκέλλου φωνῶν παραθέσεις, ἃς διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀνελεξάμην, πρὸς τὸν καθ’ ἑαυτῶν ἔλεγχον. οὕτω γὰρ προφανῆ καὶ ἀδιάτρεπτον τὴν ἄρνησιν τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ περιεῖχον,", + "candidate_score": 0.638429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_5_7", + "bdc_text": "s. Tübingen , Matrikel I 300 . et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_53", + "psc_text": "ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a 10)Der Cantabrigiensis ist zu jung, um als Vorlage für den Druck gedient zu haben, vgl. oben S. XVII, und die Bodleiani enthalten beide S. 104, 33—105, 21., noch eine zweite (vgl. zu p. 94 c 7,118 b 10); und zwar war diese ein cod. Bodleianus (vgl. zu p. 149 a 3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären.", + "candidate_score": 0.637432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_5_7", + "bdc_text": "s. Tübingen , Matrikel I 300 . et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶ�� ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.637402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_5_7", + "bdc_text": "s. Tübingen , Matrikel I 300 . et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", + "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", + "candidate_score": 0.635496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_5_7", + "bdc_text": "s. Tübingen , Matrikel I 300 . et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_32", + "psc_text": "in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der Bodleiana abgeschriebenen Adamantius auch die beiden Eusebiusschriften mit dem Datum »Prid. non. Mart. 1695 (nach einer Mitteilung von Swete). In bezug auf den Adamantius ist die Handschrift erwiesenermaßen nur eine Copie des Bodleianus Ε. 1. 11Vgl. van de Sande Bakhuyzen a. a. Ο. S. XXXVI f.. Verschollen ist eine siebente Handschrift, die sich einst in der Bibliothek des kaiserlichen Gesandten in Venedig Don Diego Hurtado de Mendoza daselbst befand und an erster Stelle die 5 Bücher Eusebius gegen Marcell enthalten zu haben scheintVgl. C. Gesner in der Bibliotheca universalis 1545; Graux, Essai sur les origines du fonds grec de l’Escurial.", + "candidate_score": 0.634468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_8", + "bdc_text": "una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_1", + "psc_text": "aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν τὰ παρ’ ἡμῶν ἐν βραχέσιν ἤρκεσεν, οὐ χρὴ θαυμάζειν· οὐ γὰρ δὴ πολλῶν ἔδει λόγων πρὸς ἀνατροπὴν τῶν αὐτόθεν καὶ τοῖς τυχοῦσιν κατεγνωσμένων. διὸ δὴ ἐν δυσὶ τοῖς πρώτοις μόνῃ τῇ παραθέσει τῶν τοῦ ἀνδρὸς ῥημάτων χρησάμενος δίχα πάσης ἀντιρρήσεως ἐξ αὐτῶν τὸν κατ’ αὐτῶν ἔλεγχον φανερὸν ἐποιούμην. νυνὶ δὲ πρὸς ἐκείνῃ τῇ φῶρα καὶ τὴν ἀνατροπὴν τῶν αὐτῶν διὰ τριῶν τῶν μετὰ χεῖρας προσήγαγον. S. 62, 5—21: ἐγὼ μὲν ᾤμην ἐξαρκεῖν τὰς τῶν αὐτοῦ Μαρκέλλου φωνῶν παραθέσεις, ἃς διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀνελεξάμην, πρὸς τὸν καθ’ ἑαυτῶν ἔλεγχον. οὕτω γὰρ προφανῆ καὶ ἀδιάτρεπτον τὴν ἄρνησιν τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ περιεῖχον,", + "candidate_score": 0.63424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_6_8", + "bdc_text": "et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten . una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27", + "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII", + "candidate_score": 0.634151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_5_7", + "bdc_text": "s. Tübingen , Matrikel I 300 . et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_49", + "psc_text": "ε/καὶ ἐφ’ (beim Seitenwechsel). 26 ἆρ᾿. 61 ἂν εἴρηται. 64, 21 πειρᾶται πειρᾶται 66, 17 κτίστιν. 70, 28 κατασιγάση. 71, 3 ἐτεκτείνατο. 72, 13 ἀπηλλοτρίοται. 74, 14 ἐβιωνέους. 75, 6 ἀποκαλύψει (ebenso 76, 7). 8 ἐσφάλει. 35 παρασκευάσει 79, 33 ἐπαγγέλοιτο. 87, 36 ἀνθροποπαθὲς. 93, 2 δοκεῖ. 97, 17 φήσαιαν. 98, 2 ἐδόξαζεν. 99, 6 πρακταίων. 108, 1 ἑνώθη. 109, 1 μένουσαν (in einem Wort). 123,15 μωϋσέα (nur hier). 129,29 u. 31 ὅτε. 132, 20 ἠσαΐας. 137, 23 διαβεβαιοῦτο. 150, 31 διαστειλλάμενος. 151, 21 ἀλλιγορικοῦ. 167, 8 παρεσκευασκέναι. Ausgaben Der erste Druck der beiden Eusebiusschriften stammt aus dem Jahre 1628Eusebii Pamphilii Caesareae Palaestinae episcopi, de demonstratione evangelica libri decem. quibus accessere nondum bactenus editi nee visi contra Marcelum Ancyrae episcopum libri duo: de ecclesiastica theologia tres. omnia studio R. Μ. latine facta, notis illustrata: et indicibus loco suo necessariis locupletata. Parisiis 1628., in dem sie »mit leidlicher Sorgfalt in Bezug", + "candidate_score": 0.632899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_6_8", + "bdc_text": "et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten . una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_2", + "psc_text": "πρὸς ἐκείνῃ τῇ φῶρα καὶ τὴν ἀνατροπὴν τῶν αὐτῶν διὰ τριῶν τῶν μετὰ χεῖρας προσήγαγον. S. 62, 5—21: ἐγὼ μὲν ᾤμην ἐξαρκεῖν τὰς τῶν αὐτοῦ Μαρκέλλου φωνῶν παραθέσεις, ἃς διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀνελεξάμην, πρὸς τὸν καθ’ ἑαυτῶν ἔλεγχον. οὕτω γὰρ προφανῆ καὶ ἀδιάτρεπτον τὴν ἄρνησιν τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ περιεῖχον, ὡς καὶ δίχα πάσης ἀντιρρήσεως τοῖς τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τροφίμοις φευκτὸν εἶναι τὸν ἐν αὐτοῖς λόγον. ἐπεὶ δὲ διεσκεψάμην, μήποτ’ ἄρα τινὲς τῆς ἐκκλησιαστικῆς θεολογίας ὑποσυρεῖεν τῇ πολλῇ παραθέσει, ᾖ κέχρηται ὁ ἀνὴρ εἰς πίστωσιν ὧν ᾤετο αὐτῷ συμβαλεῖοθαι, καὶ τούτων ἔκρινα δεῖν ἐπὶ τοῦ παρόντος τὸν ἔλεγχον ἐκφῆναι, ὡς ἂν μάθοι πᾶς ὅτι μηδὲ εἷς αὐτῷ λόγος τῆς ἐνθέου γραφῆς ἀρνουμένῳ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ συνῳδὸν παρείχετο μαρτυρίαν..... συνάψω δὲ κατὰ τὸ αὐτὸ τῇ τούτων φῶρα τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεολογίαν, νεώτερον μὲν λέγειν ἔχων οὐδένWenn Zahn (Marcellus von Antiochien, 1867, S. 48) schreibt: »Das Versprechen aber, in", + "candidate_score": 0.632593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_6_8", + "bdc_text": "et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten . una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_49", + "psc_text": "ε/καὶ ἐφ’ (beim Seitenwechsel). 26 ἆρ᾿. 61 ἂν εἴρηται. 64, 21 πειρᾶται πειρᾶται 66, 17 κτίστιν. 70, 28 κατασιγάση. 71, 3 ἐτεκτείνατο. 72, 13 ἀπηλλοτρίοται. 74, 14 ἐβιωνέους. 75, 6 ἀποκαλύψει (ebenso 76, 7). 8 ἐσφάλει. 35 παρασκευάσει 79, 33 ἐπαγγέλοιτο. 87, 36 ἀνθροποπαθὲς. 93, 2 δοκεῖ. 97, 17 φήσαιαν. 98, 2 ἐδόξαζεν. 99, 6 πρακταίων. 108, 1 ἑνώθη. 109, 1 μένουσαν (in einem Wort). 123,15 μωϋσέα (nur hier). 129,29 u. 31 ὅτε. 132, 20 ἠσαΐας. 137, 23 διαβεβαιοῦτο. 150, 31 διαστειλλάμενος. 151, 21 ἀλλιγορικοῦ. 167, 8 παρεσκευασκέναι. Ausgaben Der erste Druck der beiden Eusebiusschriften stammt aus dem Jahre 1628Eusebii Pamphilii Caesareae Palaestinae episcopi, de demonstratione evangelica libri decem. quibus accessere nondum bactenus editi nee visi contra Marcelum Ancyrae episcopum libri duo: de ecclesiastica theologia tres. omnia studio R. Μ. latine facta, notis illustrata: et indicibus loco suo necessariis locupletata. Parisiis 1628., in dem sie »mit leidlicher Sorgfalt in Bezug", + "candidate_score": 0.631499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_8", + "bdc_text": "una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_26", + "psc_text": "ταῦτα ὁ Μάρκελλος πρὸς Ἀστέριον, οὐκ ἀρεσκόμενος τῷ τὸν πατέρα δεῖν ἀληθῶς πατέρα εἶναι ὁμολογεῖν καὶ τὸν υἱὸν ἀληθῶς υἱὸν καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ὡσαύτως (vgl. auch S. 4, 10. 12 u. ö.) für nicht von Eusebius Pamphili stammend anzusehn. Die Kühnheit dieser ganzen Kritik wird es gerechtfertigt lassen, wenn ich auf den Titel der Ausgabe noch ohne Fragezeichen gesetzt habe: Eusebius’ Werke IV. Band. Handschriften Einzige Text quelle ist, wie schon Gaisford und ZahnVgl. Eusebii Pamphili contra Hieroclem et Marcellum libri. ed. Th. Gsisford Oxonii 1852 p. III; Zahn a, a. Ο. S. 5, Anm. 3. Rettberg in den Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius", + "candidate_score": 0.631124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_8", + "bdc_text": "una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_71", + "psc_text": "Erich Klostermann. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ ΤΟΥ ΑΓΚΥΡΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Λόγος Α′ αʹ πόθεν ὁρμώμενος ὁ Μάρκελλος τουτὶ τὸ σύγγραμμα ἔγραψεν. βʹ ὅτι οὐδὲ τὰς θείας ἐξηκρίβου γραφάς. γʹ Μαρκέλλου περὶ τῶν πα��’ Ἕλλησιν παροιμιῶν. δʹ ὅτι τήν τε ἐκκλησιαστικὴν διδασκαλίαν καὶ τοὺς προεστῶτας αὐτῆς διέβαλλεν. πόθεν ὁρμώμενος ὁ Μάρκελλος τουτὶ τὸ σύγγραμμα ἔγραψεν Ἡ ὑπόθεσις αὐτῷ τῆς γραφῆς μισαδελφία κατέστη, τὸ δὲ ταύτης αἴτιον ζῆλος καὶ φθόνος, ἃ δὴ καὶ ἄλλους μυρίους εἰς κακῶν ἔσχατα κατεκρήμνισεν· ζῆλος γοῦν καὶ φθόνος ἀρχῆθεν ἀδελφοκτονίαν εἰργάσαντο. ἔνθεν ὁρμηθεὶς ὁ ἀνήρ, ἓν τουτὶ γράψας καὶ μόνον ὡς μήποτ’ ὤφελεν σύγγραμμα, εὐθὺς ἀρχόμενος ἀφ’ ἑστίας τοῖς ἁγίοις τοῦ θεοῦ λειτουργοῖς πολεμεῖν προὔθετο, ἀφέμενος τοῦ λέγειν τε καὶ γράφειν πρὸς τὸ μέγα καὶ πολὺ στῖφος τῶν τὴν αὐτοῦ χώραν λυμαινομένων αἱρεσιωτῶν, ὃ δὴ καὶ μάλιστα πράττειν ἐχρῆν (εἴπερ τις αὐτῷ παρῆν σωτηρίου λόγου δύναμις) ποιμένος ἀγαθοῦ δίκην ὥσπερ τινὰς λύκους καὶ θῆρας τοὺς ἐχθροὺς", + "candidate_score": 0.630658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_8", + "bdc_text": "una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241", + "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς", + "candidate_score": 0.628707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_8", + "bdc_text": "una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27", + "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII", + "candidate_score": 0.627336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_8", + "bdc_text": "una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_41", + "psc_text": "ist, es sei die Hand des Franciscus Turrianus, vermag ich nicht zu sagen. Die des ersten Herausgebers kann es nicht seinvgl. S. XXIII.. Richtig sagt aber Gaisford, daß die Correcturen dieses Schreibers nicht auf Vergleichung andern Manuscripts, sondern lediglich auf dem eignen Wissen zu beruhen scheinen2) Das Gegenteil behaupten v. Otto und van de Sande Bakhuyzen, der sich nur dann erklären kann, daß die zweite Hand »andere Wörter« hat Als ob erst die Holländer die Conjectur erfanden hätten! Übrigens ist seine Collation von V ungenügend (vgl. GGA 1905 S. 674 Anm. 1).. Zu seinen unzähligen Verbesserungen der von V* V1 überlieferten leichten Irrtümer und Eigenheiten brauchte er jeden- GewichtAbgesehen von S. 11, 5, wo V2 zu πρὸ τῶν a. R. zweifelnd anmerkt: ἴσως· πρῶτον. die vielen unzweifelhaft falschen Emendationen von V2, vgl. den kritischen Apparat zu S. 2, 1. 4, 29. 5, 22. 9, 10. 17, 10Füge hinzu: S. 20,", + "candidate_score": 0.625713, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis", + "max_score": 0.660063, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_3_5", + "bdc_text": "proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur . Proinde petitis et comparatis a d. rectoreKaspar Volland ; s. Tübingen , Matrikel I 300 .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_4", + "psc_text": "immoratus, nisi opus multa librorum pluralitate distenderet. Nos vero et hanc ipsam particulam, quam Victorinus attigit diligenter (ut possumus) aggrediamur, et longius expositione progressi, cum Topicorum debemus fine consistere. Quare hinc de tota operis propositione conveniens sumamus exordium. Sed antequam de topicae facultatis ratione pertractem, prooemium, quo ad Trebatium M. Tullius utitur, paucis absolvam. Ait enim: Majores nos res scribere ingressos, C. Trebati, et iis libris quos brevi tempore satis multos edidimus, digniores, e cursu ipso revocavit voluntas tua. Cum enim mecum in Tusculano esses, et in bibliotheca separatim uterque nostrum ad suum studium libellos, quos vellet, evolveret, incidisti in Aristotelis Topica quaedam, quae sunt ab illo pluribus libris explicata. Qua inscriptione commotus, continuo a me eorum librorum sententiam requisisti. Quam tibi cum exposuissem disciplinam inveniendorum argumentorum, ut sine ullo errore ad eam rationem via perveniremus ab Aristotele inventa, illis libris contineri, verecunde tu quidem ut omnia, sed tamen ut", + "candidate_score": 0.660063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_1_3", + "bdc_text": "- Die Rede ist außer von Wolf selbst auch von Wic k und Haller. . Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_11", + "psc_text": "ut in eo quoque Trebatii veluti tunc repulsi subiratus forsitan animus, nunc non sit alienus. Intererat vero Trebatio ut vel per se ipse illa legens exercitatior fieret, vel ei perfectius si qua dubitaret rhetor doctior expediret. Utrumque vero a Trebatio se narrat audisse. Nam et expertum eum, ut per se ipse legeret, sed obscuritate rejectum, et illum rhetorem a quo Topicorum explanationem petiisset, illa sese Aristotelica ignorare confessum. Quae res, propter operis difficultatem, necesse est auditorem reddat attentum. Ea quippe non negligentes inspicimus, quae non facilis esse intelligentiae suspicamur, in quo etiam Cicero minime se miratum esse commemorat, quod is philosophus a rhetore nesciretur, qui multis etiam philosophis videretur incognitus. Quorum etiam jure culpat ignaviam, quod ad Aristotelicae philosophiae disciplinam non inventorum utilitas, non orationis nitor illexerit. In quo etiam majoris perspicaciae crescit attentio, quia facile ad studium mentes, aliorum segnities culpata converterit, quocunque vero attentio fuerit, non poterit abesse", + "candidate_score": 0.645201, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1", + "max_score": 0.658682, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_10_12", + "bdc_text": "Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) . oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "Spiritus sanctus missus est, quae uera aput patrem precatio quam quae a filio qui est ueritas de eius ore prolata est? ut aliter orare quam docuit non ignorantia sola sit sed et culpa,; quando ipse posuerit et dixerit: reicitis mandatum Dei, ut traditionem uestram statuatis. § 3 Oremus itaque, fratres dilectissimi, sicut magister Deus docuit. arnicaamica et familiaris oratio est Deum de suo rogare, ad aures eius ascendere Christi orationem. agnoscat'pater filii sui uerba, cum precem facimus: qui habitat intus in pectore ipse sit et in uoce, et cum ipsum habeamus aput patrem aduocatum pro peccatis nostris, quando peccatores pro delictis nostris petimus, aduocati nostri uerba promamus. nam cum dicat: quia quodcumque petierimus a patre in nomine eius dabit nobis, quanto efficacius impetramus quod petimus Christi nomine, si petamus ipsius oratione ? § 4 Sit autem orantibus sermo et precatio cum disciplina quietem continens et pudorem. cogitemus nos sub conspectu", + "candidate_score": 0.658682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_10_12", + "bdc_text": "Quare te et patronum et patrem seu sacram anchoramVgl. Adagia , 1 , 1 , 24 ( LB II 35f) . oratum quammaxime voluerim , ne id , quod factum est , indignius feras , siquidem totum id factum est , ut aeris alieni obligationem evitaremus , praesertim , quod ob nostri aeris tantam tenuitatem diutius manere non licuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_13", + "psc_text": "ijaeltv oidl TOVS oqactXiuovs els TOV ovgavor inaoai Graec. 17 magis in domum suam WG 18 cxtollit] exaltat G 19 humilat V 21 qualiter ad orationem v 24 sicut in caelo Wv; cf. August. de dono perseu. c. 3: 'in caelo et in terra' uel quod in plerisque, codicibus legitur magisque ab orantibus frequentatur 'sicut in caelo et in terra' 26 remitte v et nos remittimus debitoribus nostris, et ne patiaris nos induci in temptationem, sed libera nos a malo. § 8 Ante omnia pacis doctor adque unitatis magister singillatim noluit et priuatim precem fieri, ut quis cum precatur pro se tantum precetur. nondicimus: patermeus, qui es in caelis nec: panem meum da mihi hodie, nec dimitti sibi tantum unusquisque debitum postulat aut ut in temptationem non inducatur adque a malo liberetur pro se solo rogat. publica est nobis et communis oratio, et quando oramus, non pro uno sed pro", + "candidate_score": 0.647519, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056.opp-lat1", + "max_score": 0.658154, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_1_3", + "bdc_text": "- Die Rede ist außer von Wolf selbst auch von Wic k und Haller. . Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056.opp-lat1_window_237", + "psc_text": "aut ulla fastidia aut ulla blandimenta fortunae ? in hoc enim sensibili mundo uehementer considerandum est, quid sit tempus et locus, ut, quod delectat in parte siue loci siue temporis, intellegatur tamen multo esse melius totum, cuius illa pars est, et rursus, quod offendit in parte, perspicuum sit homini docto non ob aliud offendere, nisi quia non uidetur totum, cui pars illa mirabiliter congruit, in illo uero mundo intellegibili quamlibet partem tamquam totum pulchram esse atque perfectam. dicentur ista latius, si uestra studia siue memoratum istum a nobis sinesiue alium fortasse breuiorcmbreuiorem atque commodiorem, rectum tamen ordinem, ut hortor ac spero, tenere instituerint atque omnino nauiter constanterque tenuerint. § 52 Quod ut nobis liceat, summa opera danda est optimis moribus; deus enim noster aliter nos exaudire non poterit, bene autem uiuentes facillime exaudiet. oremus ergo, non ut nobis diuitiae uel honores uel huius modi res fluxae atque nutantes et quouis", + "candidate_score": 0.658154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum , quoniam quasi certissimokorrigiert aus certissimam . proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur . Proinde petitis et comparatis a d. rectoreKaspar Volland ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056.opp-lat1_window_237", + "psc_text": "aut ulla fastidia aut ulla blandimenta fortunae ? in hoc enim sensibili mundo uehementer considerandum est, quid sit tempus et locus, ut, quod delectat in parte siue loci siue temporis, intellegatur tamen multo esse melius totum, cuius illa pars est, et rursus, quod offendit in parte, perspicuum sit homini docto non ob aliud offendere, nisi quia non uidetur totum, cui pars illa mirabiliter congruit, in illo uero mundo intellegibili quamlibet partem tamquam totum pulchram esse atque perfectam. dicentur ista latius, si uestra studia siue memoratum istum a nobis sinesiue alium fortasse breuiorcmbreuiorem atque commodiorem, rectum tamen ordinem, ut hortor ac spero, tenere instituerint atque omnino nauiter constanterque tenuerint. § 52 Quod ut nobis liceat, summa opera danda est optimis moribus; deus enim noster aliter nos exaudire non poterit, bene autem uiuentes facillime exaudiet. oremus ergo, non ut nobis diuitiae uel honores uel huius modi res fluxae atque nutantes et quouis", + "candidate_score": 0.642807, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "080_Sulpicius-Severus_Epistolae-2", + "max_score": 0.656538, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_3_5", + "bdc_text": "proficiscendi facultatem a vobis datum iri animis nostris conceperamus , non potuimus cum temporis , tum vero maxime itineris quam commodissimam oblatam occasionem praetermittere , ne amissa illa frustra recuperandi tantum non assequendi copia concederetur . Proinde petitis et comparatis a d. rectoreKaspar Volland ; s. Tübingen , Matrikel I 300 .", + "psc_chunk_id": "080_Sulpicius-Severus_Epistolae-2_window_3", + "psc_text": "Desiderio ordinetis emendari, si cognoscitis, quod superius scripsit diaconus exinde negligens est, qualiter vestra est prudentia, et si hoc fortasse ipse dicat, obaudire distulerit, et taliter si non emendatur, qualiter domno Desiderio voluntas est, non aliter fiat, nisi in placito, quod vobis supra scriptus pontifex denuntiaverit memora . . . . diaconus vestro per fidejussores una cum indiculo vestro ante parvitatem nostram faciatis dirigere. Interim nos exemplar epistolae apud nos retenemus. Petimus vestrae dulcissimae sanctitati, ut in sanctis orationibus vestris nos memores esse dignetis. EPISTOLA III Domno semper suspiciendo, et cum omni honore venerabiliter nominando domno Desiderio papae Sulpicius peccator. Singularibus mysteriis pastorale competenter implestis officium, eo quod ad nostram parvitatem sollicitudinis destinantes affectu, dum gaudium, quod nobis ipsius resurrectionis dominicae solemnitatis principale contulit, pastoralis visitatio geminavit, in qua utrinque partim et benedictio in oblationes, et affectio praefulsit in apices. Reddentes ergo munia sospitatis, optamus, ut multiplicatis annorum curriculis, vestris", + "candidate_score": 0.656538, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "tlg2018.tlg020.1st1K-grc1", + "max_score": 0.655893, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_5_7", + "bdc_text": "s. Tübingen , Matrikel I 300 . et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg020.1st1K-grc1_window_217", + "psc_text": "μαρτυριαν. Ἐπιστολὴ Κωοταντίνου Κωνσταντίου Ῥωμαίων 2 τούτω B, τούτο Μ Ι 5 καταλειφθέντα V, καταληφθέντα JMBA Ι δεσπόταις] δ’ ἐπὶ ταῖς V | 9 ἡ μεγαλοψ. ΜΒ Ι 14 πώποτε V, ποθ’ J, ποτε MBA Ι 15 θνητῶν J | 21 διαπεμφθείσῃ Hkl, διαπεμφθείσης HSS Ι μάθοις hier das neue Cap. κδ) VAU] Ι δ’ ἂν VJ, γὰρ MBA | 22 δόγμασι V, γράμμασι JMBA Ι 23 τὸ μὲν ταῖς] ταῖς μὲν ταῖς Μ, in B unleserlich J 24 ὃ JAM, ἃ ως B ω B2 auf Ras.) i 25 φυλάττοιτο MBA Ι 26 δόγματος V, γράμματος JMBA Ι 29 τοῦ λόγουλ MBA Ι πίστεως V | 31 Capp. 24 — 42. Hier werden auch die Lesarten der Hand- schriften FHL ührt. Ι Ἐπιστολή — νίκην (mit Uncialbuchst.) nur in V; hier am Rande Ὑπόδειγμα ἐκ παλαιῶν χρόνων V, vgl. S. 37, 10. αὐτοκράτορος, τὸ πρῶτον καταπεμφθὲν τοῖς ἐπὶ γῆς", + "candidate_score": 0.655893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11464_sent_6_8", + "bdc_text": "et universitat[ e ] scholae Thubingensis [ necessari]is [ ? ] testimoniis [ necessari]is testimoniis am Rande nachgetragen , im engen Einband nur teilweise lesbar. Nicht erhalten . una cum typographoGemeint ist gewiß der Tübinger Buchdrucker Ulrich Morhart ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg020.1st1K-grc1_window_28", + "psc_text": "ὁμόνοιαν συνῆψεν. ιδ΄. Περὶ πίστεως καὶ τοῦ πάσχα τῆς συνόδου σύμφωνος ἔκθεσις. ιε΄. Ὅπως τοῖς ἐπισκόποις συνειστιάθη Κωνσταντῖνος τῆς εἰκοσαετηρίδος οὔσης. ις΄. Χαρίσματα ἐπισκόποις καὶ γράμματα πρὸς τοὺς πάντας. Τοῦ—κεφάλαια VMBJ,