diff --git "a/6/6196.json" "b/6/6196.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6196.json" @@ -0,0 +1,1762 @@ +{ + "letter_id": "6196", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6196", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.051256, + 0.044104, + 0.055419, + 0.050022, + 0.056077, + 0.042141, + 0.058185, + 0.040411, + 0.051464, + 0.050315, + 0.053547, + 0.057251, + 0.042665, + 0.051614, + 0.042169, + 0.040921, + 0.059081, + 0.048523, + 0.051798, + 0.053038 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana", + "max_score": 0.675816, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_362", + "psc_text": "in Psalmo: Doce me facere voluntatem tuam, quoniam tu es Deus meus (Psal. CXLII, 10) . Unde et ipsi Timotheo idem dicit apostolus, loquens utique ad discipulum doctor: Tu autem persevera in iis quae didicisti, et credita sunt tibi, sciens a quo didiceris (II Tim. III, 14) . Sicut enim corporis medicamenta, quae hominibus ab hominibus adhibentur, nonnisi eis prosunt quibus Deus operatur salutem, qui et sine illis mederi potest, cum sine ipso illa non possint, et tamen adhibentur; et si hoc officiose fiat, inter opera misericordiae vel beneficentiae deputatur: ita et adjumenta doctrinae tunc prosunt animae adhibita per hominem, cum Deus operatur ut prosint, qui potuit Evangelium dare homini, etiam non ab hominibus, neque per hominem. CAPUT XVII.-- Ad docendum delectandum et flectendum pertinet triplex dicendi genus. 34. Qui ergo nititur dicendo persuadere quod bonum est, nihil horum trium spernens, ut scilicet doceat, ut delectet, ut flectat; oret atque", + "candidate_score": 0.675816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_361", + "psc_text": "Admone illos principibus et potestatibus subditos esse (Id. III, 1) , etc. Quid ergo putamus? Numquid contra seipsum sentit Apostolus, qui cum dicat doctores operatione fieri Spiritus sancti, ipse illis praecipit quid et quemadmodum doceant? An intelligendum est, et hominum officia ipso sancto Spiritu largiente, in docendis etiam ipsis doctoribus non debere cessare; et tamen neque qui plantat esse aliquid, neque qui rigat, sed Deum qui incrementum dat (I Cor. III, 7)? Unde ipsis quoque ministris sanctis hominibus, vel etiam sanctis Angelis operantibus, nemo recte discit quae pertinent ad vivendum cum Deo, nisi fiat a Deo docilis Deo, cui dicitur in Psalmo: Doce me facere voluntatem tuam, quoniam tu es Deus meus (Psal. CXLII, 10) . Unde et ipsi Timotheo idem dicit apostolus, loquens utique ad discipulum doctor: Tu autem persevera in iis quae didicisti, et credita sunt tibi, sciens a quo didiceris (II Tim. III, 14) . Sicut enim", + "candidate_score": 0.662112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5_7", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 . iulii .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_380", + "psc_text": "dubio aures clausula numerosiore mulceret: sed gravior interpres etiam ordinem maluit tenere verborum. Quomodo autem hoc in graeco eloquio sonet, quo est locutus Apostolus, viderint ejus eloquii usque ad ista doctiores: mihi tamen quod nobis eodem verborum ordine interpretatum est, nec ibi videtur currere numerose. 41. Sane hunc elocutionis ornatum, qui numerosis fit clausulis, deesse fatendum est auctoribus nostris. Quod utrum per interpretes factum sit, an (quod magis arbitror) consulto illi haec plausibilia devitaverint, affirmare non audeo, quoniam me fateor ignorare. Illud tamen scio, quod si quisquam hujus numerositatis peritus illorum clausulas eorumdem numerorum lege componat, quod facillime fit mutatis quibusdam verbis, quae tantumdem significatione valent, vel mutato eorum quae invenerit ordine; nihi. illorum quae velut magna in scholis grammaticorum aut rhetorum didicit, illis divinis viris defuisse cognoscet: et multa reperiet locutionis genera tanti decoris, quae quidem et in nostra, sed maxime in sua lingua decora sunt, quorum nullum in", + "candidate_score": 0.636743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5_7", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 . iulii .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_121", + "psc_text": "plurium interpretum consulenda collatio est. Si autem ipsius linguae nostrae aliqua verba locutionesque ignoramus, legendi consuetudine audiendique innotescunt. Nulla sane sunt magis mandanda memoriae, quam illa verborum locutionumque genera quae ignoramus; ut cum vel peritior occurrerit de quo quaeri possint, vel talis lectio quae vel ex praecedentibus vel consequentibus vel utrisque ostendat quam vim habeat, quidve significet quod ignoramus, facile adjuvante memoria possimus advertere et discere. Quanquam tanta est vis consuetudinis etiam ad discendum, ut qui in Scripturis sanctis quodammodo nutriti educatique sunt, magis alias locutiones mirentur, easque minus latinas putent, quam illas quas in Scripturis didicerunt, neque in latinae linguae auctoribus reperiuntur. Plurimum hic quoque juvat interpretum numerositas collatis codicibus inspecta atque discussa; tantum absit falsitas: nam codicibus emendandis primitus debet invigilare solertia eorum qui Scripturas divinas nosse desiderant, ut emendatis non emendati cedant, ex uno duntaxat interpretationis genere venientes. CAPUT XV.-- Commendatur Itala versio latina, et graeca Septuaginta", + "candidate_score": 0.63505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4_6", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_121", + "psc_text": "plurium interpretum consulenda collatio est. Si autem ipsius linguae nostrae aliqua verba locutionesque ignoramus, legendi consuetudine audiendique innotescunt. Nulla sane sunt magis mandanda memoriae, quam illa verborum locutionumque genera quae ignoramus; ut cum vel peritior occurrerit de quo quaeri possint, vel talis lectio quae vel ex praecedentibus vel consequentibus vel utrisque ostendat quam vim habeat, quidve significet quod ignoramus, facile adjuvante memoria possimus advertere et discere. Quanquam tanta est vis consuetudinis etiam ad discendum, ut qui in Scripturis sanctis quodammodo nutriti educatique sunt, magis alias locutiones mirentur, easque minus latinas putent, quam illas quas in Scripturis didicerunt, neque in latinae linguae auctoribus reperiuntur. Plurimum hic quoque juvat interpretum numerositas collatis codicibus inspecta atque discussa; tantum absit falsitas: nam codicibus emendandis primitus debet invigilare solertia eorum qui Scripturas divinas nosse desiderant, ut emendatis non emendati cedant, ex uno duntaxat interpretationis genere venientes. CAPUT XV.-- Commendatur Itala versio latina, et graeca Septuaginta", + "candidate_score": 0.63407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4_6", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_380", + "psc_text": "dubio aures clausula numerosiore mulceret: sed gravior interpres etiam ordinem maluit tenere verborum. Quomodo autem hoc in graeco eloquio sonet, quo est locutus Apostolus, viderint ejus eloquii usque ad ista doctiores: mihi tamen quod nobis eodem verborum ordine interpretatum est, nec ibi videtur currere numerose. 41. Sane hunc elocutionis ornatum, qui numerosis fit clausulis, deesse fatendum est auctoribus nostris. Quod utrum per interpretes factum sit, an (quod magis arbitror) consulto illi haec plausibilia devitaverint, affirmare non audeo, quoniam me fateor ignorare. Illud tamen scio, quod si quisquam hujus numerositatis peritus illorum clausulas eorumdem numerorum lege componat, quod facillime fit mutatis quibusdam verbis, quae tantumdem significatione valent, vel mutato eorum quae invenerit ordine; nihi. illorum quae velut magna in scholis grammaticorum aut rhetorum didicit, illis divinis viris defuisse cognoscet: et multa reperiet locutionis genera tanti decoris, quae quidem et in nostra, sed maxime in sua lingua decora sunt, quorum nullum in", + "candidate_score": 0.633172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_380", + "psc_text": "dubio aures clausula numerosiore mulceret: sed gravior interpres etiam ordinem maluit tenere verborum. Quomodo autem hoc in graeco eloquio sonet, quo est locutus Apostolus, viderint ejus eloquii usque ad ista doctiores: mihi tamen quod nobis eodem verborum ordine interpretatum est, nec ibi videtur currere numerose. 41. Sane hunc elocutionis ornatum, qui numerosis fit clausulis, deesse fatendum est auctoribus nostris. Quod utrum per interpretes factum sit, an (quod magis arbitror) consulto illi haec plausibilia devitaverint, affirmare non audeo, quoniam me fateor ignorare. Illud tamen scio, quod si quisquam hujus numerositatis peritus illorum clausulas eorumdem numerorum lege componat, quod facillime fit mutatis quibusdam verbis, quae tantumdem significatione valent, vel mutato eorum quae invenerit ordine; nihi. illorum quae velut magna in scholis grammaticorum aut rhetorum didicit, illis divinis viris defuisse cognoscet: et multa reperiet locutionis genera tanti decoris, quae quidem et in nostra, sed maxime in sua lingua decora sunt, quorum nullum in", + "candidate_score": 0.621736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_121", + "psc_text": "plurium interpretum consulenda collatio est. Si autem ipsius linguae nostrae aliqua verba locutionesque ignoramus, legendi consuetudine audiendique innotescunt. Nulla sane sunt magis mandanda memoriae, quam illa verborum locutionumque genera quae ignoramus; ut cum vel peritior occurrerit de quo quaeri possint, vel talis lectio quae vel ex praecedentibus vel consequentibus vel utrisque ostendat quam vim habeat, quidve significet quod ignoramus, facile adjuvante memoria possimus advertere et discere. Quanquam tanta est vis consuetudinis etiam ad discendum, ut qui in Scripturis sanctis quodammodo nutriti educatique sunt, magis alias locutiones mirentur, easque minus latinas putent, quam illas quas in Scripturis didicerunt, neque in latinae linguae auctoribus reperiuntur. Plurimum hic quoque juvat interpretum numerositas collatis codicibus inspecta atque discussa; tantum absit falsitas: nam codicibus emendandis primitus debet invigilare solertia eorum qui Scripturas divinas nosse desiderant, ut emendatis non emendati cedant, ex uno duntaxat interpretationis genere venientes. CAPUT XV.-- Commendatur Itala versio latina, et graeca Septuaginta", + "candidate_score": 0.612672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_197", + "psc_text": "Postquam egit in superiore libro de removenda signorum ignorantia, transit nunc S. Doctor ad considerationem ambiguitatis, quae cum in propriis tum in translatis signis occurrit. In propriis quidem ex interpunctione vocum, ex earum pronuntiatione, ex ancipiti significatu: quod genus ambiguitatis ex contextu sermonis, et collatione interpretum, aut ejus linguae unde Scriptura translata est inspectione resolvi ostendit. In translatis vero signis ambiguitas contingit, cum ipsa dictio non ad litterae sensum ponitur in Scripturis: qua de re operosius disputat, traditque regulas quibus dignoscatur an locutio figurata sit, et si quidem figurata, quo pacto debeat explicari. Ad extremum ipsius Tichonii septem regulas singulatim expendit. CAPUT PRIMUM.-- Summa superiorum librorum, et scopus sequentis. 1. Homo timens Deum, voluntatem ejus in Scripturis sanctis diligenter inquirit. Et ne amet certamina, pietate mansuetus; praemunitus etiam scientia linguarum, ne in verbis locutionibusque ignotis haereat; praemunitus etiam cognitione quarumdam rerum necessariarum, ne vim naturamve earum quae propter similitudinem adhibentur,", + "candidate_score": 0.603985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_379", + "psc_text": "reddite omnibus debita: cui tributum, tributum; cui vectigal, vectigal; cui timorem, timorem; cui honorem, honorem. Quae membratim fusa clauduntur etiam ipsa circuitu, quem duo membra contexunt: Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis. Et post paululum: Nox praecessit, inquit, dies autem appropinquavit. Abjiciamus itaque opera tenebrarum, et induamus arma lucis: sicut in die honeste ambulemus; non in comessationibus et ebrietatibus, non in cubilibus et impudicitiis, non in contentione et aemulatione; sed induite Dominum Jesum Christum, et carnis providentiam ne feceritis in concupiscentiis (Id. XIII, 6-8, 12-14) . Quod si quisquam ita diceret, Et carnis providentiam ne in concupiscentiis feceritis; sine dubio aures clausula numerosiore mulceret: sed gravior interpres etiam ordinem maluit tenere verborum. Quomodo autem hoc in graeco eloquio sonet, quo est locutus Apostolus, viderint ejus eloquii usque ad ista doctiores: mihi tamen quod nobis eodem verborum ordine interpretatum est, nec ibi videtur currere numerose. 41. Sane hunc elocutionis ornatum,", + "candidate_score": 0.591166, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.672845, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3738", + "psc_text": "tunc demum ad majora quae supra commemoravimus doctrinae virtutumque culmina, Deo protegente, pervenies. ] Ad majora quae supra commemoravimus, nimirum initio hujus capitis, doctrinas scilicet Patrum, Collationes, Instituta, Vitasque eorum, ac Regulam S. Basilii; quae, ut observat Bernardus Cassinensis, S. Benedictus majora appellat, « quia in se continent doctrinae sanctitatem, virtutum acquisitionem, et coelestis patriae culmen. » Richardus de S. Angelo illud supra commemoravimus refert, vel ad praecedens caput de zelo bono quem debent habere monachi, vel ad praesens capitulum ultimum; Boherius ad plura alia Regulae loca; sed prior nostra sententia, quae est Hildemari, magis arridet.", + "candidate_score": 0.672845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", + "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", + "candidate_score": 0.671377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3738", + "psc_text": "tunc demum ad majora quae supra commemoravimus doctrinae virtutumque culmina, Deo protegente, pervenies. ] Ad majora quae supra commemoravimus, nimirum initio hujus capitis, doctrinas scilicet Patrum, Collationes, Instituta, Vitasque eorum, ac Regulam S. Basilii; quae, ut observat Bernardus Cassinensis, S. Benedictus majora appellat, « quia in se continent doctrinae sanctitatem, virtutum acquisitionem, et coelestis patriae culmen. » Richardus de S. Angelo illud supra commemoravimus refert, vel ad praecedens caput de zelo bono quem debent habere monachi, vel ad praesens capitulum ultimum; Boherius ad plura alia Regulae loca; sed prior nostra sententia, quae est Hildemari, magis arridet.", + "candidate_score": 0.670603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3738", + "psc_text": "tunc demum ad majora quae supra commemoravimus doctrinae virtutumque culmina, Deo protegente, pervenies. ] Ad majora quae supra commemoravimus, nimirum initio hujus capitis, doctrinas scilicet Patrum, Collationes, Instituta, Vitasque eorum, ac Regulam S. Basilii; quae, ut observat Bernardus Cassinensis, S. Benedictus majora appellat, « quia in se continent doctrinae sanctitatem, virtutum acquisitionem, et coelestis patriae culmen. » Richardus de S. Angelo illud supra commemoravimus refert, vel ad praecedens caput de zelo bono quem debent habere monachi, vel ad praesens capitulum ultimum; Boherius ad plura alia Regulae loca; sed prior nostra sententia, quae est Hildemari, magis arridet.", + "candidate_score": 0.670372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3505", + "psc_text": "alia erat mens S. Gregorii papae, qui necessarias hujusmodi exemptiones propria didicerat experientia, uti ipse testatur his verbis: « Quam sit necessarium monasteriorum quieti prospicere, et de eorum perpetua securitate tractare, anteactum nos officium, quod in coenobii regimine exhibuimus, informat. Et quia in plurimis monasteriis multa a praesulibus praejudicia atque gravamina monachos pertulisse cognoscimus, oportet ut nostrae fraternitatis provisio de futura quiete eorum salubri disponat ordinatione, quatenus conversantes in illis, in Dei servitio, gratia illius suffragante, mente libera perseverent. » Eamdem necessitatem agnoverat S. Theodorus Siceota, coenobiorum in Galatia archimandrita, qui a Mauritio imperatore et Cyriaco patriarcha C. P. privilegium obtinuit, ut sua monasteria « nulli alii episcopatui subjecta essent, sed sanctissimae tantum et magnae Ecclesiae apostolicae regiae ipsius civitatis, » quemadmodum scribit Georgius illius discipulus in ejus Vita, num. 72. Et Gregorius VII (Lib. II, epist. 69): « An ignoras quod SS. Patres plerumque et religiosa monasteria de subjectione", + "candidate_score": 0.666501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3574", + "psc_text": "explicare; » et Regulae Tarnatensis: « Ad praepositum praecipue pertinebit ut ad abbatem, cujus est apud nos major auctoritas, referat quod modum et vires ejus excedit. » Qui praepositus, si repertus fuerit vitiosus aut contemptor sanctae regulae. ] Hic observat Boherius in suo secundo commentario quosdam hujus occasione textus negare eam quam habemus Regulam a S. Benedicto scriptam fuisse, eo quod sanctam illam appellet, ac proinde abnuendam esse fidem his quae a Gregorio Magno lib. II Dialogorum scribuntur. Verum non ideo S. Pater Regulam suam appellavit sanctam, quod a se scripta sit, sed quia sancta et salutaria continet praecepta, quorum praxis ad supremum perfectionis fastigium perducit. Comprobatus. ] Neque enim simplex suspicio hic sufficere debet. Admoneatur verbis usque quater. ] Idque secreto, secundum Bernardum Cassinensem, et quidem ab abbate, juxta Boherium. Nam simplex monachus bis, decanus ter, praepositus quater admoneri debet. Si non emendaverit, adhibeatur ei correctio disciplinae regularis. ]", + "candidate_score": 0.664421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0_2", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer . Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1944", + "psc_text": "transfugiunt: quibus aliud nihil opponam quam istud regulae tertiae SS. Patrum decretum (Cap. 12): « Id etiam pro custodienda fama specialiter statuimus ut nullus monachus in infirmitate positus, relicto monasterio, parentum suorum studio commendetur; quia magis eum saecularium spectaculorum visu aut auditu pollui censemus, quam ab aegritudine posse purgari. » Sed de his satis. Ad textum redeo. Qui tamen patienter portandi sunt. ] Si forte paulo molestiores sese exhibuerint: « convenit enim sanis infirmos portare, magis quam ab infirmis portari; necesse est enim ut patienter portemus infirmos, ut iterum infirmi patienter portemur a sanis, » inquit Smaragdus. Addit S. Augustinus (Regul. c. 12): « Si latens est dolor in corpore famulae Dei, dicenti quod sibi doleat, sine dubitatione credatur. » Quia de talibus. ] Scilicet morosis, superfluis aliisque omnibus infirmis. Copiosior merces acquiritur. ] « Pro patientia, pro labore, pro bona intentione, pro sancta devotione, » inquit Bernardus Cassinensis: unde", + "candidate_score": 0.662643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.662054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3738", + "psc_text": "tunc demum ad majora quae supra commemoravimus doctrinae virtutumque culmina, Deo protegente, pervenies. ] Ad majora quae supra commemoravimus, nimirum initio hujus capitis, doctrinas scilicet Patrum, Collationes, Instituta, Vitasque eorum, ac Regulam S. Basilii; quae, ut observat Bernardus Cassinensis, S. Benedictus majora appellat, « quia in se continent doctrinae sanctitatem, virtutum acquisitionem, et coelestis patriae culmen. » Richardus de S. Angelo illud supra commemoravimus refert, vel ad praecedens caput de zelo bono quem debent habere monachi, vel ad praesens capitulum ultimum; Boherius ad plura alia Regulae loca; sed prior nostra sententia, quae est Hildemari, magis arridet.", + "candidate_score": 0.662053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3342", + "psc_text": "litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad quos missus fuerit, processerit voluntate, vel visitatoribus visum fuerit ex edire. » Si qua sane rationabiliter, et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit. ] Idque verbo aut exemplo, sive de servitio Dei, sive de Regulae observationibus, sive de praeceptis Domini custodiendis. Ubi notat Boherius triplicem esse reprehensionem: imperiosam, quae fit imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis.", + "candidate_score": 0.661347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.660695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_16", + "psc_text": "organum fecit, qui similiter in ipso vaticinii incipientis exordio clamare per Isaiam coepit: Filios enutrivi et exaltavi. » At licet S. Benedictus pro summa quae in eo enituit humilitate, et pii patris, et magistri titulum respuerit, hunc tamen omnes pro summa ejus sanctitate, et in rebus monasticis experientia et doctrina ipsi facile concedunt, atque inter alios S. Gregorius papa Lib. IV, cap. 4, seu quivis alius auctor commentarii in libros Regum, ubi eum arctissimae vitae magistrum optimum appellat. Et efficaciter comple. ] Hoc est superata quamcunque offendes difficultate; offendes enim, audita Domini praecepta exsequere. Tria ergo a discipulis hic requirit arctissimae vitae magister optimus et doctor; nam, sicut tria sunt praecipue docentis munia, ut scilicet doceat, delectet et flectat, ut scribit Augustinus Lib. IV de Doctrina Christ., cap. 12; ita tria sunt etiam discipulorum auditorumque officia, ut nempe auscultent docentem, libenter excipiant delectantem, et efficaciter compleant id ad quod flectit", + "candidate_score": 0.660095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3505", + "psc_text": "alia erat mens S. Gregorii papae, qui necessarias hujusmodi exemptiones propria didicerat experientia, uti ipse testatur his verbis: « Quam sit necessarium monasteriorum quieti prospicere, et de eorum perpetua securitate tractare, anteactum nos officium, quod in coenobii regimine exhibuimus, informat. Et quia in plurimis monasteriis multa a praesulibus praejudicia atque gravamina monachos pertulisse cognoscimus, oportet ut nostrae fraternitatis provisio de futura quiete eorum salubri disponat ordinatione, quatenus conversantes in illis, in Dei servitio, gratia illius suffragante, mente libera perseverent. » Eamdem necessitatem agnoverat S. Theodorus Siceota, coenobiorum in Galatia archimandrita, qui a Mauritio imperatore et Cyriaco patriarcha C. P. privilegium obtinuit, ut sua monasteria « nulli alii episcopatui subjecta essent, sed sanctissimae tantum et magnae Ecclesiae apostolicae regiae ipsius civitatis, » quemadmodum scribit Georgius illius discipulus in ejus Vita, num. 72. Et Gregorius VII (Lib. II, epist. 69): « An ignoras quod SS. Patres plerumque et religiosa monasteria de subjectione", + "candidate_score": 0.65903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3515", + "psc_text": "Summus itaque locus bene regitur, cum is qui praeest, vitiis potius quam fratribus dominatur: bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare; bene hanc regit, qui scit per illum super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. » Eamdem ipse S. pontifex servabat regulam: unde et ad Venantium Italiae cancellarium scribens (Lib. I, epist. 33), « sic, inquit, culpam tuam insequor, ut te diligam: sic personam diligo, ut culpae vitium non amplectar. » Eamdem et S. Fulgentius (Bolland., 1 Januar.), qui « odiens vitia, diligens homines, tandiu severus apparebat quandiu disciplinae spiritualis utilitas exigebat: alias autem circa singulos ita mansuetus fuit, et communis, et facilis, ut neminem fratrum puro nomine clamitaret, neque cum typho saecularis dominationis aliquibus quamvis parvulis imperaret. » In ipsa autem correptione prudenter agat. ] Qualiter fieri debeat correptio, alio juvat ex ore audire: « In his, qui plerumque contingere solent, lapsibus", + "candidate_score": 0.658881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_300", + "psc_text": "Boherius, cui concinit Hildemarus: « Disciplina est omnium mandatorum Dei custodia. » Vel disciplinam, id est correctionem, quae a Deo infligitur, juxta Trithemium hunc Regulae locum ita exponentem: « Que suos subditos propter eorum excessus corrigit, et tamen vult ut patientes sint; sed quam cito ipsum a Deo propter sua peccata corripi contigerit, non solum non patiens non est, sed etiam contra Deum murmurat; hic talis absque dubio disciplinam odit, et sermones Christi projicit post se, quia non vult videre vitam suam quasi malam, sed se reputat justum. » Addit Trithemius: « Secundo disciplinam odit praelatus, quando a subditis dedignatur avisari. » Et projecisti sermones meos post te. ] « Post se sermones Domini projicit praelatus quando quae de divinis Scripturis subditis praedicat, implere ipse dissimulat, » infit Smaragdus. Vel etiam: Projecisti sermones meos post te, idem est ac odisti disciplinam, ut modo exponebat Trithemius: « quod enim diligimus, inquit", + "candidate_score": 0.658373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_300", + "psc_text": "Boherius, cui concinit Hildemarus: « Disciplina est omnium mandatorum Dei custodia. » Vel disciplinam, id est correctionem, quae a Deo infligitur, juxta Trithemium hunc Regulae locum ita exponentem: « Que suos subditos propter eorum excessus corrigit, et tamen vult ut patientes sint; sed quam cito ipsum a Deo propter sua peccata corripi contigerit, non solum non patiens non est, sed etiam contra Deum murmurat; hic talis absque dubio disciplinam odit, et sermones Christi projicit post se, quia non vult videre vitam suam quasi malam, sed se reputat justum. » Addit Trithemius: « Secundo disciplinam odit praelatus, quando a subditis dedignatur avisari. » Et projecisti sermones meos post te. ] « Post se sermones Domini projicit praelatus quando quae de divinis Scripturis subditis praedicat, implere ipse dissimulat, » infit Smaragdus. Vel etiam: Projecisti sermones meos post te, idem est ac odisti disciplinam, ut modo exponebat Trithemius: « quod enim diligimus, inquit", + "candidate_score": 0.657546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.657182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.656875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2077", + "psc_text": "in secunda libri sui editione, non de communione eucharistica S. Benedictum intelligit, sed de communione precum et charitatis; cujus a lectore signum aliquod S. Pater omnibus dari voluerit, priusquam incipiat legere. Egregium sane charitatis indicium frustulum panis privatim edere ante lectionem! Et hanc interpretationem ab eruditissimo et in traditione versatissimo viro accepisse se fatetur dissertator; cui non deferre haudquaquam potuerit. Ita praevaluerunt in gratiam viri doctissimi, doctioris fortasse semel praeconcepta praejudicia. Adeo ineptam contra germanum S. Benedicti sensum opinionem singulari tractatu refutavit noster Mabillonius, quem habet sub prelo. Ejus rationes quilibet videre poterit; nos sola traditione, de qua dissertator gloriatur, licet nullum inde protulerit argumentum aliqua auctoritate firmatum, contenti erimus. Itaque sancti Benedicti textum de communione eucharistica intelligendum esse constans est omnium qui a tempore sancti Benedicti scripserunt hanc in rem, auctorum sententia. In primis Magister, qui ante mille annos suam scripsit Regulam, ex Benedictina magna ex parte desumptam, sancti", + "candidate_score": 0.656786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1003", + "psc_text": "« hic autem, inquit, intelligo majores abbates, et alios seniores viventes, vel etiam dormientes in Christo. » Et sane abbates superioresque monasteriorum apud antiquos frequenter appellari majores pro comperto est. Et hanc etiam sequi expositionem videntur Richardus de S. Angelo, et Turrecremata. Quinto, Menardus majores intelligit seniores et antiquiores ejusdem congregationis monachus; « quia, inquit, seniores ex longo vitae regularis usu sunt in ea magis obfirmati, et, ut ait D. Hieronymus, bos lassus fortius figit pedem; inest in eis morum gravitas et maturitas, animi motus pacatiores, carnis ardor et caeterorum sensuum pene sopitus, nec praecox, ut in juvenibus, sed concocta prudentia. Sunt praeter ea veteris disciplinae, regularis observantiae, et eorum quae ab antiquis 236 Patribus statuta sunt tenaciores, quod summum est in vita religiosa bonum, etc. » Sexto, majores etiam dici queunt ii in quibus majora refulgent virtutum exempla, quorum senectus venerabilis, non diuturna, neque annorum numero computata, quorum cani", + "candidate_score": 0.656663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1920", + "psc_text": "relevandi sunt ministerio. » In altera autem Regula (Cap. 7) infirmi « tanto ministerio foveantur, ut nec propinquorum affectus, nec urbium delicias requirant; sed quod necesse habuerint cellerarius et praepositus praevideant. » Denique Regula Magistri (Cap. 70): « Fratres qui se voluerint ostendere quam pleni sunt charitate, cum certamine aegrotos fratres visitent, consolentur et serviant. » At plus his omnibus S. P. Benedictus. Neque enim simpliciter curandos jubet infirmos, sed eorum cura, inquit, ante omnia et super omnia adhibenda est, ut sicut revera Christo, ita eis serviatur. Multa quidem in sua Regula ante omnia facienda, aut fugienda praescribit; at solam infirmorum curam, ut notat Hildemarus, ante omnia et super omnia adhibendam esse voluit; « eo quod, inquit, nulla res ita agenda est cum tanto studio quomodo obsequium infirmorum; nec ipsa ecclesia agenda est cum tanto studio quanto domus infirmorum. » Porro quod dicit ante omnia et super omnia, « sciendum", + "candidate_score": 0.65662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3515", + "psc_text": "Summus itaque locus bene regitur, cum is qui praeest, vitiis potius quam fratribus dominatur: bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare; bene hanc regit, qui scit per illum super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. » Eamdem ipse S. pontifex servabat regulam: unde et ad Venantium Italiae cancellarium scribens (Lib. I, epist. 33), « sic, inquit, culpam tuam insequor, ut te diligam: sic personam diligo, ut culpae vitium non amplectar. » Eamdem et S. Fulgentius (Bolland., 1 Januar.), qui « odiens vitia, diligens homines, tandiu severus apparebat quandiu disciplinae spiritualis utilitas exigebat: alias autem circa singulos ita mansuetus fuit, et communis, et facilis, ut neminem fratrum puro nomine clamitaret, neque cum typho saecularis dominationis aliquibus quamvis parvulis imperaret. » In ipsa autem correptione prudenter agat. ] Qualiter fieri debeat correptio, alio juvat ex ore audire: « In his, qui plerumque contingere solent, lapsibus", + "candidate_score": 0.656358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2658", + "psc_text": "cum Polichronio doctrinae scientiis imbuti fuerunt Severus Trevirensis, Albinus Catalaunensis, Aventinus Trecensis episcopi, et S. Aemilianus: omnes vitae merito et sanctitate insignes. Idem de Britanniae monachis asserendum esse constat, tum ex vita S. Gildae abbatis Ruyensis (Saec. I Bened.), qui sub finem saeculi V abbati « Hilduto traditur imbuendus, qui suscipiens sanctum puerulum, sacris litteris coepit instruere illum; et videns eum formae specie fulgentem, ac liberalibus studiis instantissime intentum, benigno amore dilexit, etc. » Sub eodem magistro profecere etiam Samson et Paulus, quorum primus Dolensis, alter Oximensis fuit episcopus ex ejusdem Vitae n. 3. Et quidem de S. Samsone constat ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: «", + "candidate_score": 0.656095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3122", + "psc_text": "diximus, comprobatus, ac depositis propriis vestimentis, habitu monasteriali fuerit accinctus, non statim congregationi fratrum commisceri permittitur, sed deputatur seniori, qui seorsum haud longe a vestibulo monasterii commanens habet curam peregrinorum et advenientium deputatam; eisque omnem diligentiam susceptionis et humanitatis impendit; cumque ibidem integro anno deserviens absque ulla querela suum circa peregrinos exhibuerit famulatum, imbutus per hoc prima institutione humilitatis ac patientiae, atque in ea longa exercitatione praecognitus, admiscendus ex hoc congregationi fratrum. » Simili modo Regula Tarnatensis (Cap. 1): « Uni de senioribus deputatus tandiu jubeatur advenientibus deservire, quousque ejus devotio fuerit patientia teste demonstrata. » Regula S. Isidori (Cap. 4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746", + "candidate_score": 0.655683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3523", + "psc_text": "econtra torvo vultu, trementibus labiis, rugata fronte, effrenatis conviciis, facie inter pallorem ruboremque variata, clamore perstrepit, et errantes non tam ad bonum retrahit, quam ad malum saevitia sua praecipitat, » inquit citatus hic a Boherio S. Hieronymus in epistolam ad Titum. Sicut jam diximus. [ Nimirum supra ubi dixit: oderit vitia, diligat fratres: in ipsa autem correptione prudenter agat, ut exponunt Bernardus Cassin. et Boherius in secundo comm., vel capite 2 Regul., ut volunt idem Boherius in primo comm. et Richardus de S. Angelo. Et studeat plus amari quam timeri. ] Praeclare ad hunc locum S. Bernardus (Serm. 23, in Cant.): « Audiant hoc praelati, qui sibi commissis semper volunt esse formidini, utilitati raro. Erudimini qui judicatis terram; discite subditorum matres vos esse debere, non dominos: studere magis amati, quam metui. Et si interdum severitate opus est, paterna sit, non tyrannica. Matres fovendo, patres vos corrigendo exhibeatis: mansuescite, ponite feritatem,", + "candidate_score": 0.655654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1920", + "psc_text": "relevandi sunt ministerio. » In altera autem Regula (Cap. 7) infirmi « tanto ministerio foveantur, ut nec propinquorum affectus, nec urbium delicias requirant; sed quod necesse habuerint cellerarius et praepositus praevideant. » Denique Regula Magistri (Cap. 70): « Fratres qui se voluerint ostendere quam pleni sunt charitate, cum certamine aegrotos fratres visitent, consolentur et serviant. » At plus his omnibus S. P. Benedictus. Neque enim simpliciter curandos jubet infirmos, sed eorum cura, inquit, ante omnia et super omnia adhibenda est, ut sicut revera Christo, ita eis serviatur. Multa quidem in sua Regula ante omnia facienda, aut fugienda praescribit; at solam infirmorum curam, ut notat Hildemarus, ante omnia et super omnia adhibendam esse voluit; « eo quod, inquit, nulla res ita agenda est cum tanto studio quomodo obsequium infirmorum; nec ipsa ecclesia agenda est cum tanto studio quanto domus infirmorum. » Porro quod dicit ante omnia et super omnia, « sciendum", + "candidate_score": 0.655238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_528", + "psc_text": "diurnas horas alicui exercitio assignatas habeant, absque Superioris licentia visitare non debent infirmos. Atque haec est antiqua veterum monachorum praxis, quam exprimit Regula S. Pachomii his verbis Art. 24: « Aegrotantem absque concessu majoris nullus audeat visitare. » Abbas tamen, ut ait Hildemarus, cum frater aliquis valde infirmus annuntiatur, dicat in capitulo: » Qui vult infirmum visitare, vadat hodie, et visitet; » forte loquens juxta sui temporis morem. Visitantem vero istud imprimis observare debet, quod tradit S. Ephraem: « Si aegrotum visitas, vide ne inimicus inter vos otiosiloquium suggerat, aut detractiones, ne tuae mercedis jacturam patiaris; 126 cum moris sit diabolo uni nocere per auditum, alteri vero per linguam; sed ex sacris Scripturis consolari oportet potius laborantem, et passione Salvatoris nostri Jesu Christi. » Et haec erat pia Farfensium nostrorum praxis, quam ex mss. eorum consuetudinibus in specimen aliorum hic describere non erit fortassis otiosum: « Si aliquis frater de", + "candidate_score": 0.655047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_884", + "psc_text": "iterum de bonis illis quae fiunt absque benedictione patris spiritalis, ut sunt jejunare, vigilare, etc., quae S. Benedictus praesumptioni deputat, et vanae gloriae, non mercedi. In desideriis vero carnis ita nobis Deum credamus esse praesentem, cum dicit Propheta Domino: « Ante te omne desiderium meum. » ] Quem Prophetae versiculum S. Augustinus de bono desiderio, hunc S. Benedictus de malo intelligit, nimirum de desiderio carnis, quod cum spiritui rectaeque rationi repugnet, non potest esse bonum, nisi forte occasionaliter, in quantum illius procurat bonum, qui sibi resistit. Hildemarus et Bernardus Cassinensis tam de bono quam de malo interpretantur; quibus favet vox universalis Omne: Ante te omne desiderium meum, hoc est, notum tibi est. Vel etiam ante te omne desiderium meum, id est subditum est voluntati tuae, nec aliud desidero quam quod me desiderare jubes. Ergo si oculi Domini. ] Oculi Domini Smaragdo « respectio est divina, qua semper respicit super bonos,", + "candidate_score": 0.654953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1159", + "psc_text": "et Gregorius, sive Ambrosius, et caeteri alii Patres catholici. » Nicolao de Fractura doctores nominatissimi sunt Gregorius, Augustinus, Hieronymus, Ambrosius. Addit tamen: « Alii enim doctores, ut est Hilarius, Basilius, Joannes Chrysost., Gregorius Nazianzenus, Beda presbyter, nominatissimi similiter possunt dici, ex eo quod eorum dicta sunt ab Ecclesia approbata, etc. » Hujusmodi expositiones in Ecclesia legi, dummodo sincerus et optimus fiat earum delectus, tanquam pium et utile satis approbat S. Gregorius, Joanni Ravennensis Ecclesiae subdiacono sic scribens (Lib. X, ep. 22): « Illud quod ad me quorumdam relatione perlatum est, quia reverendissimus frater et coepiscopus meus Marianus legi commenta B. Job publice ad vigilias faciat, non grate suscepi; quia non est illud opus populare, et rudibus auditoribus impedimentum magis quam provectum generat. Sed dic ei ut commenta Psalmorum legi ad vigilias faciat, quae mentes saecularium ad bonos mores praecipue informant. » Ex quibus verbis observare licet nondum in Ecclesia ordinata", + "candidate_score": 0.654904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1016", + "psc_text": "S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres in eremo, cum dicit (Serm. 23): « Officium vestrum est non solum carnem jejuniis, abstinentia escae et potus affligere, quantum valetudo naturae permittit; sed etiam mundum contemnere, et non doctoris 239 appetere cathedram, sed in cilicio et cinere perseverare in eremo debemus. » Vide Petri Blesensis epist. 13. Caeterum quam hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino", + "candidate_score": 0.654877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", + "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", + "candidate_score": 0.654763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_417", + "psc_text": "Boll. 4 Mart.: « Ante altare eum ducens, regulari disciplinae subdidit, atque tam acriter verberare coepit, ut inter dolores exclamaret. » Certe disciplinam in Regula S. Benedicti pro corporali aliqua vindicta sumi patet ex ejusdem Regulae cap. 65, ubi vitiosum praepositum verbis admoneri praecipit usque quater, et si non emendaverit, addit, adhibeatur ei correptio disciplinae regularis. Ipse tamen abbas cum timore Dei et observatione regulae omnia faciat. ] Primo cum timore Dei, quia, ut dicit citatus a Boherio Cassiodorus, « semper bene geritur, si coelestis metus humanis moribus apponatur. » Deinde cum observatione regulae, ut ostenderet non minus abbatem quam monachos regulae subdi. Sciens se procul dubio de omnibus judiciis suis aequissimo judici Deo rationem redditurum. ] Quod frequenter abbati S. Pater ingerit, praesertim cum aliquid ei potestatis concedit, ut de accepto et concesso honore haud extollatur, ac semper cogitans quale suscepit onus, in Dei timore permaneat. Si qua vero", + "candidate_score": 0.65476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3515", + "psc_text": "Summus itaque locus bene regitur, cum is qui praeest, vitiis potius quam fratribus dominatur: bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare; bene hanc regit, qui scit per illum super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. » Eamdem ipse S. pontifex servabat regulam: unde et ad Venantium Italiae cancellarium scribens (Lib. I, epist. 33), « sic, inquit, culpam tuam insequor, ut te diligam: sic personam diligo, ut culpae vitium non amplectar. » Eamdem et S. Fulgentius (Bolland., 1 Januar.), qui « odiens vitia, diligens homines, tandiu severus apparebat quandiu disciplinae spiritualis utilitas exigebat: alias autem circa singulos ita mansuetus fuit, et communis, et facilis, ut neminem fratrum puro nomine clamitaret, neque cum typho saecularis dominationis aliquibus quamvis parvulis imperaret. » In ipsa autem correptione prudenter agat. ] Qualiter fieri debeat correptio, alio juvat ex ore audire: « In his, qui plerumque contingere solent, lapsibus", + "candidate_score": 0.654127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3122", + "psc_text": "diximus, comprobatus, ac depositis propriis vestimentis, habitu monasteriali fuerit accinctus, non statim congregationi fratrum commisceri permittitur, sed deputatur seniori, qui seorsum haud longe a vestibulo monasterii commanens habet curam peregrinorum et advenientium deputatam; eisque omnem diligentiam susceptionis et humanitatis impendit; cumque ibidem integro anno deserviens absque ulla querela suum circa peregrinos exhibuerit famulatum, imbutus per hoc prima institutione humilitatis ac patientiae, atque in ea longa exercitatione praecognitus, admiscendus ex hoc congregationi fratrum. » Simili modo Regula Tarnatensis (Cap. 1): « Uni de senioribus deputatus tandiu jubeatur advenientibus deservire, quousque ejus devotio fuerit patientia teste demonstrata. » Regula S. Isidori (Cap. 4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746", + "candidate_score": 0.653629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2077", + "psc_text": "in secunda libri sui editione, non de communione eucharistica S. Benedictum intelligit, sed de communione precum et charitatis; cujus a lectore signum aliquod S. Pater omnibus dari voluerit, priusquam incipiat legere. Egregium sane charitatis indicium frustulum panis privatim edere ante lectionem! Et hanc interpretationem ab eruditissimo et in traditione versatissimo viro accepisse se fatetur dissertator; cui non deferre haudquaquam potuerit. Ita praevaluerunt in gratiam viri doctissimi, doctioris fortasse semel praeconcepta praejudicia. Adeo ineptam contra germanum S. Benedicti sensum opinionem singulari tractatu refutavit noster Mabillonius, quem habet sub prelo. Ejus rationes quilibet videre poterit; nos sola traditione, de qua dissertator gloriatur, licet nullum inde protulerit argumentum aliqua auctoritate firmatum, contenti erimus. Itaque sancti Benedicti textum de communione eucharistica intelligendum esse constans est omnium qui a tempore sancti Benedicti scripserunt hanc in rem, auctorum sententia. In primis Magister, qui ante mille annos suam scripsit Regulam, ex Benedictina magna ex parte desumptam, sancti", + "candidate_score": 0.653412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256", + "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.", + "candidate_score": 0.652189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3342", + "psc_text": "litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad quos missus fuerit, processerit voluntate, vel visitatoribus visum fuerit ex edire. » Si qua sane rationabiliter, et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit. ] Idque verbo aut exemplo, sive de servitio Dei, sive de Regulae observationibus, sive de praeceptis Domini custodiendis. Ubi notat Boherius triplicem esse reprehensionem: imperiosam, quae fit imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis.", + "candidate_score": 0.651889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3574", + "psc_text": "explicare; » et Regulae Tarnatensis: « Ad praepositum praecipue pertinebit ut ad abbatem, cujus est apud nos major auctoritas, referat quod modum et vires ejus excedit. » Qui praepositus, si repertus fuerit vitiosus aut contemptor sanctae regulae. ] Hic observat Boherius in suo secundo commentario quosdam hujus occasione textus negare eam quam habemus Regulam a S. Benedicto scriptam fuisse, eo quod sanctam illam appellet, ac proinde abnuendam esse fidem his quae a Gregorio Magno lib. II Dialogorum scribuntur. Verum non ideo S. Pater Regulam suam appellavit sanctam, quod a se scripta sit, sed quia sancta et salutaria continet praecepta, quorum praxis ad supremum perfectionis fastigium perducit. Comprobatus. ] Neque enim simplex suspicio hic sufficere debet. Admoneatur verbis usque quater. ] Idque secreto, secundum Bernardum Cassinensem, et quidem ab abbate, juxta Boherium. Nam simplex monachus bis, decanus ter, praepositus quater admoneri debet. Si non emendaverit, adhibeatur ei correctio disciplinae regularis. ]", + "candidate_score": 0.651798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", + "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", + "candidate_score": 0.651631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_16", + "psc_text": "organum fecit, qui similiter in ipso vaticinii incipientis exordio clamare per Isaiam coepit: Filios enutrivi et exaltavi. » At licet S. Benedictus pro summa quae in eo enituit humilitate, et pii patris, et magistri titulum respuerit, hunc tamen omnes pro summa ejus sanctitate, et in rebus monasticis experientia et doctrina ipsi facile concedunt, atque inter alios S. Gregorius papa Lib. IV, cap. 4, seu quivis alius auctor commentarii in libros Regum, ubi eum arctissimae vitae magistrum optimum appellat. Et efficaciter comple. ] Hoc est superata quamcunque offendes difficultate; offendes enim, audita Domini praecepta exsequere. Tria ergo a discipulis hic requirit arctissimae vitae magister optimus et doctor; nam, sicut tria sunt praecipue docentis munia, ut scilicet doceat, delectet et flectat, ut scribit Augustinus Lib. IV de Doctrina Christ., cap. 12; ita tria sunt etiam discipulorum auditorumque officia, ut nempe auscultent docentem, libenter excipiant delectantem, et efficaciter compleant id ad quod flectit", + "candidate_score": 0.651628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.651026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1000", + "psc_text": "ad abbatem questi essent, quod per continuos septem dies jejunasset; hic illum increpans 235 ait (In Vita S. Sim. Stylit, cap. 3): « Unde nobis advenit iste homo destruere volens regulam monasterii? Fili, quid dicunt fratres de te? non tibi sufficit jejunare sicut nos? etc. » Vide S. Bern., sermone de Humberti monachi obitu, et Petr. Blesen. serm. 50. Sexto denique, Petrus Damiani exemplo Christi hortatur (Opusc. 47) « ne peregrinae adinventionis praesumas superinducere novitatem; nam et ipse qui Magister est angelorum in coelo, morem in terra tenuit quem invenit; nec dedignatus est terrenam servare consuetudinem, qui venerat exhibere coelestem. Nam, ut infinita praeteream, cur sibi caput ac pedes unguento conspergi muliebri ministerio passus est, nisi quia Palaestinae atque Judaicae regionis mos erat, ut ejus accolae crebrius ungerentur? » Vel majorum cohortantur exempla. ] Majorum nomine Smaragdus intelligit Patres tam Veteris quam Novi Testamenti, ut monachus « exemplum accipiat humilitatis", + "candidate_score": 0.650901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3523", + "psc_text": "econtra torvo vultu, trementibus labiis, rugata fronte, effrenatis conviciis, facie inter pallorem ruboremque variata, clamore perstrepit, et errantes non tam ad bonum retrahit, quam ad malum saevitia sua praecipitat, » inquit citatus hic a Boherio S. Hieronymus in epistolam ad Titum. Sicut jam diximus. [ Nimirum supra ubi dixit: oderit vitia, diligat fratres: in ipsa autem correptione prudenter agat, ut exponunt Bernardus Cassin. et Boherius in secundo comm., vel capite 2 Regul., ut volunt idem Boherius in primo comm. et Richardus de S. Angelo. Et studeat plus amari quam timeri. ] Praeclare ad hunc locum S. Bernardus (Serm. 23, in Cant.): « Audiant hoc praelati, qui sibi commissis semper volunt esse formidini, utilitati raro. Erudimini qui judicatis terram; discite subditorum matres vos esse debere, non dominos: studere magis amati, quam metui. Et si interdum severitate opus est, paterna sit, non tyrannica. Matres fovendo, patres vos corrigendo exhibeatis: mansuescite, ponite feritatem,", + "candidate_score": 0.650857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0_2", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer . Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2671", + "psc_text": ". . suis semper aspectibus astare praecepit, » ex Vita S. Tillonis, n. 4 (Ibid.). In Stabulensi « liberos suos liberalibus, imo monasticis instruendos disciplinis, » tradebant saeculares viri, ex Vita S. Hadelini n. 5 (Ibid.). In Gemmeticensi « erat consuetudo (S. Filiberti) de monasterio circumquaque ad exhortandas animas fratres transmittere, » ex Vita S. Filiberti n. 20 (Ibid.). Denique SS. Botulfus et Adulfus in Gallia monachi « non solum doceri, sed ex gratia Dei inter perfectiores potestatem adepti sunt docendi, » ex Vita S. Botulli n. 2 (Saec. III Ben.). Quod hic de Galliae monasteriis asserimus, idem de Anglicanis multis potest exemplis confirmari, nimirum saeculo VII Theodorus ex monacho Cantuariensis episcopus, et Adrianus abbas (Saec. II Ben.) « quia litteris sacris simul et saecularibus abundanter ambo erant instructi, congregata discipulorum caterva, scientiae salutaris quotidie flumina irrigandis eorum cordibus emanabant, ita ut metricae artis, astronomicae, et arithmeticae, ecclesiasticae disciplinam inter", + "candidate_score": 0.650024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3327", + "psc_text": "] In quem locum Richardus de S. Angelo: « Littera ista potest exponi duobus modis: 1º ut sit sensus, ut iste plus ostendatur humilis quam alius monachus; 2º ut sit sensus, si abbas jusserit ei ut celebret, vel ut sedeat post ipsum, ipse magis ostendatur humilis. » Si forte ordinationis, aut alicujus rei causa fuerit in monasterio, illum locum attendat quando ingressus est monasterium, etc.] Hunc locum varie exponunt commentatores: 1º Hildemarus S. Benedictum ita intelligit: « Si forte fuerit dignus ut decanus, aut praepositus fiat, aut consiliator, aut certe alicujus utilitatis, cum tali humilitate et subjectione debet abbati consilium dare, aut certe agere hoc quod illi injunctum fuerit, cum quali humilitate et reverentia seu subjectione locutus fuerat, quando in monasterium ingressus est. » Ita etiam Turrecremata. 2º Smaragdus, et Petrus Diaconus seipso, ita explicant: « Quod vero dicit: Si forte ordinationis, aut quia sacerdos est ordinatus, aut quia ordinationis", + "candidate_score": 0.649869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1003", + "psc_text": "« hic autem, inquit, intelligo majores abbates, et alios seniores viventes, vel etiam dormientes in Christo. » Et sane abbates superioresque monasteriorum apud antiquos frequenter appellari majores pro comperto est. Et hanc etiam sequi expositionem videntur Richardus de S. Angelo, et Turrecremata. Quinto, Menardus majores intelligit seniores et antiquiores ejusdem congregationis monachus; « quia, inquit, seniores ex longo vitae regularis usu sunt in ea magis obfirmati, et, ut ait D. Hieronymus, bos lassus fortius figit pedem; inest in eis morum gravitas et maturitas, animi motus pacatiores, carnis ardor et caeterorum sensuum pene sopitus, nec praecox, ut in juvenibus, sed concocta prudentia. Sunt praeter ea veteris disciplinae, regularis observantiae, et eorum quae ab antiquis 236 Patribus statuta sunt tenaciores, quod summum est in vita religiosa bonum, etc. » Sexto, majores etiam dici queunt ii in quibus majora refulgent virtutum exempla, quorum senectus venerabilis, non diuturna, neque annorum numero computata, quorum cani", + "candidate_score": 0.649419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", + "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", + "candidate_score": 0.649277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1003", + "psc_text": "« hic autem, inquit, intelligo majores abbates, et alios seniores viventes, vel etiam dormientes in Christo. » Et sane abbates superioresque monasteriorum apud antiquos frequenter appellari majores pro comperto est. Et hanc etiam sequi expositionem videntur Richardus de S. Angelo, et Turrecremata. Quinto, Menardus majores intelligit seniores et antiquiores ejusdem congregationis monachus; « quia, inquit, seniores ex longo vitae regularis usu sunt in ea magis obfirmati, et, ut ait D. Hieronymus, bos lassus fortius figit pedem; inest in eis morum gravitas et maturitas, animi motus pacatiores, carnis ardor et caeterorum sensuum pene sopitus, nec praecox, ut in juvenibus, sed concocta prudentia. Sunt praeter ea veteris disciplinae, regularis observantiae, et eorum quae ab antiquis 236 Patribus statuta sunt tenaciores, quod summum est in vita religiosa bonum, etc. » Sexto, majores etiam dici queunt ii in quibus majora refulgent virtutum exempla, quorum senectus venerabilis, non diuturna, neque annorum numero computata, quorum cani", + "candidate_score": 0.648962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0_2", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer . Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_538", + "psc_text": "3º Quia saeculares actus in habitu religioso viventibus in saeculo viris probis virtutis fastidium generant, atque a recto proposito retrahunt. Qua de re vide Petri Damiani lib. VI, epist. 32. 4º Quia implicitus actibus saeculi monachus contemptui se praebet mundo; nam, ut dicit S. Ambrosius Epist. 6, « quomodo potest observari a populo qui nihil habet discretum a populo, dispar a multitudine? Quid enim in te miretur, si sua in te recognoscit? si nihil in te aspiciat quod ultra se inveniat? si quae in se erubescit, in te quem reverendum arbitratur offendat? » 5º Quia, ut dicit S. Joannes Climacus Grad. 3, « per fugam patriae nos coelestium rerum studio vendidimus. » Non ergo decet actibus coelestibus venditos actibus saeculi mancipari. Vide Cassianum lib. IV de Institutis Renunt. cap. 34 et sequentibus, et Vitam S. Theresiae cap. 37. Nihil amori Christi praeponere. ] Istud instrumentum necessariam habet cum primo connexionem;", + "candidate_score": 0.648658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2661", + "psc_text": "dubium parebant institutis. His imprimis commendat sacrae Scripturae studium, historiae ecclesiasticae lectionem, SS. Patrum, maxime Hilarii, Cypriani, Ambrosii. Hieronymi et Augustini scripta; tum hortatur eos ad Dionysii Exigui monachi canones ecclesiasticos assidue legendos. « ne videamini, inquit, tam salutares ecclesiasticas 636 regulas culpabiliter ignorare. » Et paulo post addit (Divin. Inst., cap. 23): « Et ut vobis in regulis fidei nulla possit nocere subreptio, legite quas habetis in promptu synodum Ephesinam et Chalcedonensem, nec non et Encyclia, id est epistolas confirmationis supradicti concilii. » Deinde postquam docuit quo studio Scriptura sacra cum expositoribus illius legenda sit, subjungit (Cap. 25): « Cosmographiae quoque notitiam vobis percurrendam esse non immerito suademus, ut loca singula, quae in libris sanctis legitis, in qua parte mundi sint posita, evidenter agnoscere debeatis. » Inter alios vero Julii oratoris libellum de Cosmographia, Marcellini Constantinopolitanam Hierosolymitanamque descriptionem, et Ptolomei Cosmographiam laudat: alteroque post capite (Cap. 27): « Illud", + "candidate_score": 0.648421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_14", + "psc_text": "animi attentione praecepta docentis audire. Et admonitionem pii Patris libenter excipe. ] Libenter, id est sponte et animo, magno cum gaudio, sic denique pii Patris monita excipe, ut nulla unquam ea delere possit oblivio. Quaerunt autem quis ille magister cujus audire praecepta, quis pius ille Pater cujus consilia libenter excipere jubet S. legislator? Respondent nonnulli alium prorsus non esse ab ipso Spiritu sancto, quo afflante ac dictante suam S. Benedictus exaravit Regulam. Et certe quis aestimet tantae humilitatis virum qualem fuisse S. Benedictum nullus sane dubitaverit, pii Patris ac magistri titulum sibi adsciscere voluisse? Maxime cum Christus in Evangelio patrem sibi super terram vocare discipulis prohibuerit, neve magistri appellarentur; unum scilicet in coelis nobis esse patrem, unum magistrum. Audiendus hac in re Petrus Damiani de S. Benedicto loquens in haec verba Opusc. 13, cap. 6: « Quod in ipso libri principio manifeste colligitur, si ad quem sua verba Spiritus sanctus", + "candidate_score": 0.647777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0_2", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer . Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2670", + "psc_text": "gratia monachi destinarentur, sicuti discimus ex Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis n. 6. Hoc saeculo vigebant in praecipuis, si non in omnibus Galliae monasteriis scientiae: in Longoretico Francardus, ejusdem loci postea abbas, « erat nutritor et doctor filiorum nobilium, » ex visione Baronti n. 11. In Pictaviensi S. Hilarii Aicadrus, postea abbas Gemmeticensis (Ibid.), Ansfrido monacho, sapientia famosissimo, puer ad erudiendum traditus, ex ejus Vita cap. 1 (Ibid.). In Solemniacensi, « susceptum B. Tillonem Elegius sancto Remaclo Solemniacensis monasterii sui abbati tradidit nutriendum atque litteris imbuendum . . . . qui sic tam saecularibus quam divinis institutionibus instruendum . . . . suis semper aspectibus astare praecepit, » ex Vita S. Tillonis, n. 4 (Ibid.). In Stabulensi « liberos suos liberalibus, imo monasticis instruendos disciplinis, » tradebant saeculares viri, ex Vita S. Hadelini n. 5 (Ibid.). In Gemmeticensi « erat consuetudo (S. Filiberti) de monasterio circumquaque ad exhortandas animas fratres", + "candidate_score": 0.647354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0_2", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer . Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3217", + "psc_text": "cap. Significatum, et cap. Cum virum de Regularibus. Sed tandem concilium Tridentinum (Sess. 25, de Regul., c. 15) invalidam irritamque professionem omnem religiosam infra annos 16 factam declaravit. Vide Petri Damiani opusc. 16, cap. 6. Res si quas habet aut eroget prius pauperibus, etc.] Quam periculosa sit et noxia monachis rerum terrenarum possessio S. Benedictus agnoscens, atque antiquiorum Patrum vestigiis insistens, nullum ante voluit ad solemnem vitae religiosae professionem admittere, quam rebus omnibus ac possessionibus omnino renuntiaret. Sic veteres illi Tabennenses Aegyptiique monachi summa diligentia, ut ait Cassianus, perquirebant, ne suscepto tironi de pristinis facultatibus suis vel unius nummi contagio inhaereret: « Sciunt enim, inquit (Lib. IV, c. 3), eum sub monasterii disciplina diuturnum esse non posse; sed ne humilitatis quidem aut obedientiae apprehensurum esse virtutem, nec illa coenobii paupertate ac districtione contentum fore, si in conscientia ejus pecuniae quantulumcunque latitaverit; sed ubi primum exorta fuerit qualibet occasione commotio, fiducia", + "candidate_score": 0.64617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0_2", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer . Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_530", + "psc_text": "Benedicite. Deinde interroget eum de infirmitate sua, qualiter laboret, et qualem patientiam habeat, et bonam exercitationem adhibeat; de corporalibus vero nihil interroget. Si autem frater infirmus de aliqua necessitate complanxerit, ad priorem veniens dicat: Per vestram licentiam ad infirmum illum veni; sed de talibus rebus querimoniam audivi. Ad priorem autem pertinet de talibus, si visum fuerit, providentiam habere. » Porro docet Smaragdus quatuor potissimum de causis infirmos visitari debere: « Visitare, inquit, debemus infirmos, quia in ipsis Dominum visitamus; ipse enim inter caetera nobis dicturus est misericordiae opera: Infirmus fui et visitastis me. Visitemus et causa compunctionis infirmos, ut cum Paulo: Quis infirmatur, et ego non infirmor? dicere possimus. Visitemus et causa vicissitudinis, ut cum fuerimus infirmi, visitemur a sanis. Visitemus et causa dilectionis, quia scriptum est: Non te pigeat visitare infirmos. » Denique quomodo qui corporaliter non potest, spiritaliter infirmos visitare queat, explicat his verbis Grimlaicus Regul. Solit. cap.", + "candidate_score": 0.644481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5_7", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 . iulii .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2667", + "psc_text": "viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo VI in claustro litteras edoctus, sacerdos ordinatur (Bolland, 11 Martii); tum ex Vita S. Columbani num. 9, qui Silenis abbatis disciplinae se subjiciens (Saec. II Ben.), « omnium divinarum Scripturarum studiis eum imbuit; » tum ex Vita S. Galli abbatis cap. 1, qui in Bencorensi monasterio (Saec. II Ben.), « superna gratia se praeveniente, tanto studio divinas epotavit Scripturas, ut de thesauro suo nova proferre posset et vetera; grammaticae etiam regulas, metrorumque subtilitates capaci consequeretur ingenio, » ut scribit Walfridus. Quam vero in Hiberniae monasteriis S. Columbanus deprehenderat disciplinam, eamdem secum in Gallias transtulit, maxime autem in Luxoviense coenobium (Saec.", + "candidate_score": 0.633027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5_7", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 . iulii .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2662", + "psc_text": "Cosmographiae quoque notitiam vobis percurrendam esse non immerito suademus, ut loca singula, quae in libris sanctis legitis, in qua parte mundi sint posita, evidenter agnoscere debeatis. » Inter alios vero Julii oratoris libellum de Cosmographia, Marcellini Constantinopolitanam Hierosolymitanamque descriptionem, et Ptolomei Cosmographiam laudat: alteroque post capite (Cap. 27): « Illud quoque, infit, commonendum esse credidimus, quoniam tam in sacris litteris quam in expositoribus doctissimis multa per schemati, multa per definitiones, multa per artem grammaticam, multa per artem rhetoricam, multa, per dialecticam, multa per disciplinam arithmeticam, multa per musicam, multa per disciplinam geometricam, multa per astronomicam intelligere possumus. » Postea consolatus quorumdam simplicitatem fratrum, qui ad arduum adeo studium haud possunt assurgere, subdit (Cap. 28): « Verumtamen nec illud Patres sanctissimi decreverunt, ut saecularium litterarum studia respuantur, quia exinde non minimum ad sacras Scripturas intelligendas sensus noster instruitur: si tamen divina gratia suffragante, notitia ipsarum rerum sobrie ac rationabiliter inquiratur, non", + "candidate_score": 0.632768, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis", + "max_score": 0.666377, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_47", + "psc_text": "te, Deus, quia lux praecepta tua sunt super terram (Isai. XXVI, 9) . Item David, et regio, et prophetico sanctificatus unguento, ita canit: Media nocte surgebam ad confitendum tibi super judicia justitiae tuae (Psal. CXVIII, 62) . Hoc namque tempore vastator angelus transiens, primogenita Aegyptiorum percussit (Exod. XII). 2. Unde et nos vigilare oportet, ne periculo Aegyptiorum admisceamur. 389 lisdem etiam horis venturum sese in Evangelio Salvator astruxit. Unde et ad vigilandum auditores suos exsuscitat, dicens: Beati servi illi quos cum venerit Dominus, invenerit vigilantes (Matth. XXIV) . Etsi vespertina, inquit, hora venerit, etsi media nocte, etsi galli cantu, et ita invenerit eos vigilantes, beati sunt servi illi. Itaque et vos estote parati, quia nescitis, qua hora Filius hominis venturus est (Luc. XII) . 3. Siquidem nec verbis solum docuit vigilias, sed etiam confirmavit exemplo; sic namque testatur in Evangelio: Quia erat Jesus pernoctans in oratione Dei (Act. XVI, 25)", + "candidate_score": 0.666377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_47", + "psc_text": "te, Deus, quia lux praecepta tua sunt super terram (Isai. XXVI, 9) . Item David, et regio, et prophetico sanctificatus unguento, ita canit: Media nocte surgebam ad confitendum tibi super judicia justitiae tuae (Psal. CXVIII, 62) . Hoc namque tempore vastator angelus transiens, primogenita Aegyptiorum percussit (Exod. XII). 2. Unde et nos vigilare oportet, ne periculo Aegyptiorum admisceamur. 389 lisdem etiam horis venturum sese in Evangelio Salvator astruxit. Unde et ad vigilandum auditores suos exsuscitat, dicens: Beati servi illi quos cum venerit Dominus, invenerit vigilantes (Matth. XXIV) . Etsi vespertina, inquit, hora venerit, etsi media nocte, etsi galli cantu, et ita invenerit eos vigilantes, beati sunt servi illi. Itaque et vos estote parati, quia nescitis, qua hora Filius hominis venturus est (Luc. XII) . 3. Siquidem nec verbis solum docuit vigilias, sed etiam confirmavit exemplo; sic namque testatur in Evangelio: Quia erat Jesus pernoctans in oratione Dei (Act. XVI, 25)", + "candidate_score": 0.654512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_47", + "psc_text": "te, Deus, quia lux praecepta tua sunt super terram (Isai. XXVI, 9) . Item David, et regio, et prophetico sanctificatus unguento, ita canit: Media nocte surgebam ad confitendum tibi super judicia justitiae tuae (Psal. CXVIII, 62) . Hoc namque tempore vastator angelus transiens, primogenita Aegyptiorum percussit (Exod. XII). 2. Unde et nos vigilare oportet, ne periculo Aegyptiorum admisceamur. 389 lisdem etiam horis venturum sese in Evangelio Salvator astruxit. Unde et ad vigilandum auditores suos exsuscitat, dicens: Beati servi illi quos cum venerit Dominus, invenerit vigilantes (Matth. XXIV) . Etsi vespertina, inquit, hora venerit, etsi media nocte, etsi galli cantu, et ita invenerit eos vigilantes, beati sunt servi illi. Itaque et vos estote parati, quia nescitis, qua hora Filius hominis venturus est (Luc. XII) . 3. Siquidem nec verbis solum docuit vigilias, sed etiam confirmavit exemplo; sic namque testatur in Evangelio: Quia erat Jesus pernoctans in oratione Dei (Act. XVI, 25)", + "candidate_score": 0.651933, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.66093, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2660", + "psc_text": "in nobis longo fuit studio congregatum, et meditatione diuturna, quasi in naturam versum; hoc illa libavit, hoc didicit, atque possedit: ita ut post profectionem nostram, si de aliquo testimonio Scripturarum esset oborta contentio, ad illam judicem pergeretur. Et quia valde prudens erat, et noverat illud, quod appellant Philosophi τὸ πρέπον id est, decere quod facias: sic ad interrogata respondebat, ut etiam sua, non sua diceret, sed vel mea, vel cujuslibet alterius, ut in eo ipso quod docebat, se discipulam fateretur. Sciebat enim dictum ab Apostolo: Docere autem mulieri non permitto (1. Tim. 2. 2) ; ne virili sexui, et interdum Sacerdotibus, de obscuris et ambiguis sciscitantibus, facere videretur injuriam. 8. In nostrum locum statim audivimus te illius adhaesisse consortio, et nunquam ab illa ne transversum quidem unguem, ut dicitur, recessisse. Eadem domo, eodem cubiculo usam, ut omnibus in urbe clarissima notum fieret, et te matrem, et illam filiam reperisse. Suburbanus", + "candidate_score": 0.66093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0_2", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer . Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3111", + "psc_text": "autem praecipiens, non eas jubet squalere sordibus, et horrentibus pannorum assumentis tegi, sed immoderato cultui, et nimis exquisito interdicit ornatui, simplicemque commendat ornatum atque habitum. De quo et vas electionis ait: Similiter autem et mulieres in habitu ornato, cum verecundia et sobrietate: ornantes se non in tortis crinibus, aut auro, aut margaritis, vel veste pretiosa, sed quod decet mulieres, promittentes castitatem per opera bona (1. Tim. 2. 9. 10) . 28. Reperi vero te miro fidei ardore succensam, aliquot jam ante annos continentiam proposuisse, et reliquum vitae tuae tempus pudicitiae consecrasse. Magni hoc animi signum, et perfectae virtutis indicium est, renuntiare subito expertae voluptati, fugere notas carnis illecebras, 1111 et calentis adhuc aetatis flammas fidei amore [al. ardore ] restinguere. Sed illud quoque simul didici, quod me non mediocriter angit ac stimulat, te videlicet tantum hoc bonum, absque consensu et pacto viri servare coepisse, cum hoc Apostolica omnino interdicat auctoritas,", + "candidate_score": 0.653939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.653462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_3_5", + "bdc_text": "Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi . Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_851", + "psc_text": "Theodosius princeps capite damnavit, quod sollicitato Notario, chartas illius invasisset. Legimus in veteribus historiis (T. Livii Dec. 1. l. 5), ludi magistrum, qui Faliscorum liberos prodiderat, vinctum pueris traditum; et ad eos quos prodebat, remissum: nec sceleratam populum Romanum suscepisse victoriam. Pyrrhum Epirotarum regem, cum in castris ex vulnere curaretur, medici sui proditione interfici nefas duxit Fabricius (Florus l. 1); quin potius vinctum remisit ad dominum, ut scelus nec in adversario comprobaret. Quod leges publicae, quod hostes tuentur, quod inter bella et gladios sanctum est, hoc nobis inter Monachos et Sacerdotes Christi, intutum fuit. Et audet quidam ex eis adducto supercilio et concrepantibus digitis, eructare et dicere: Quid enim, si redemit, si sollicitavit? fecit quod sibi profuit. MIRA SCELERIS defensio; quasi non et latrones et fures et piratae faciant, quod sibi prodest. Certe Annas et Caiphas seducentes infelicem Judam fecerunt quod sibi utile existimabant. 4. Volo in chartulis meis quaslibet", + "candidate_score": 0.653205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.650346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2026", + "psc_text": "quasi Doctor gentium; et Petrus jure reprehenderetur, qui princeps circumcisionis id imperaverit [al. imperavit ] gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis, debitores sint Legis faciendae: tu ut Episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam; et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriolo [al. turguriunculo ] cum Monachis, id est, cum compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in Commentariis secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse et probasse. 6. Hanc autem explanationem quam primus Origenes in decimo Stromateon libro, ubi epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguit", + "candidate_score": 0.648052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3011", + "psc_text": "esse non dubitem? Cur mihi fas non sit dicere: Scio Animam meam ex opere Dei subsistere, et prorsus opus Dei esse, sive ex propagine, sicut corpus, sive extra propaginem, sicut illa, quae primo homini data est, nescio, Deus scit? Unum horum vis ut confirmem? Possem, si nossem. Quod si ipse nosti, en habes me cupidiorem discere, quod nescio, quam docere, quod scio. Si autem nescis, sicut ego, ora sicut ego, ut sive per quemlibet servum suum, sive per se ipsum Magister ille nos doceat, qui dixit discipulis suis: Ne velitis dici ab hominibus Rabbi, unus est enim Magister vester Christus (Matth. 23. 8) . Si tamen scit expedire nobis, ut etiam talia noverimus, qui novit non solum quid doceat, verum etiam quid nobis discere expediat; nam confiteor dilectioni tuae cupiditatem meam; cupio quidem et hoc scire, quod quaeris; sed multo magis cuperem scire, si fieri posset, quando praesentetur desideratus omnibus", + "candidate_score": 0.642921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4_6", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2066", + "psc_text": "caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de Graeco in Latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium; ut scirent nostri quid Hebraica Veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus cum suavitate, et nostra musta contemnat, quae in explanatione priorum edita sunt; ut sicubi illa non intelliguntur, ex nostris manifestiora fiant. Quod autem genus interpretationis in Scripturis sanctis sequendum sit, liber quem scripsi de Optimo genere interpretandi, et omnes Praefatiunculae divinorum Voluminum, quas editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis, in novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae Graecae habentes scientiam, de 754 meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus; sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas,", + "candidate_score": 0.633011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi . Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_851", + "psc_text": "Theodosius princeps capite damnavit, quod sollicitato Notario, chartas illius invasisset. Legimus in veteribus historiis (T. Livii Dec. 1. l. 5), ludi magistrum, qui Faliscorum liberos prodiderat, vinctum pueris traditum; et ad eos quos prodebat, remissum: nec sceleratam populum Romanum suscepisse victoriam. Pyrrhum Epirotarum regem, cum in castris ex vulnere curaretur, medici sui proditione interfici nefas duxit Fabricius (Florus l. 1); quin potius vinctum remisit ad dominum, ut scelus nec in adversario comprobaret. Quod leges publicae, quod hostes tuentur, quod inter bella et gladios sanctum est, hoc nobis inter Monachos et Sacerdotes Christi, intutum fuit. Et audet quidam ex eis adducto supercilio et concrepantibus digitis, eructare et dicere: Quid enim, si redemit, si sollicitavit? fecit quod sibi profuit. MIRA SCELERIS defensio; quasi non et latrones et fures et piratae faciant, quod sibi prodest. Certe Annas et Caiphas seducentes infelicem Judam fecerunt quod sibi utile existimabant. 4. Volo in chartulis meis quaslibet", + "candidate_score": 0.63097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1_3", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves per Diaconum Cyprianum, 737 tuae dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes. Ad quas, si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere: qui ante triduum quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur: ut fortissimos quoque [al. quosque ] milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et Apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo » (Ephes. 6. 13). Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti", + "candidate_score": 0.629229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi . Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2555", + "psc_text": "Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum legisset, exhorruit, et reclusit scrinio, ne prolati in vulgus, multorum animos vulnerarent. A quodam fratre qui habebat zelum Dei, sed non secundum scientiam, rogatus ut traderet ad legendum, quasi statim reddituro, propter angustiam temporis, fraudem non potuit suspicari. Qui acceperat legendos, adhibitis notariis opus omne descripsit, et multo celerius quam promiserat, codicem reddidit. Eademque temeritate, et (ut levius dicam) ineptia, quod male surripuerat, pejus aliis credidit. Et quia difficile grandes libri de 917 rebus mysticis disputantes, notarum possunt servare compendia, praesertim qui furtim celeriterque dictantur; ita in illis confusa sunt omnia, ut et ordine in plerisque, et sensu careant. Quamobrem", + "candidate_score": 0.62528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi . Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves per Diaconum Cyprianum, 737 tuae dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes. Ad quas, si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere: qui ante triduum quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur: ut fortissimos quoque [al. quosque ] milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et Apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo » (Ephes. 6. 13). Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti", + "candidate_score": 0.623767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_3", + "bdc_text": "Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_851", + "psc_text": "Theodosius princeps capite damnavit, quod sollicitato Notario, chartas illius invasisset. Legimus in veteribus historiis (T. Livii Dec. 1. l. 5), ludi magistrum, qui Faliscorum liberos prodiderat, vinctum pueris traditum; et ad eos quos prodebat, remissum: nec sceleratam populum Romanum suscepisse victoriam. Pyrrhum Epirotarum regem, cum in castris ex vulnere curaretur, medici sui proditione interfici nefas duxit Fabricius (Florus l. 1); quin potius vinctum remisit ad dominum, ut scelus nec in adversario comprobaret. Quod leges publicae, quod hostes tuentur, quod inter bella et gladios sanctum est, hoc nobis inter Monachos et Sacerdotes Christi, intutum fuit. Et audet quidam ex eis adducto supercilio et concrepantibus digitis, eructare et dicere: Quid enim, si redemit, si sollicitavit? fecit quod sibi profuit. MIRA SCELERIS defensio; quasi non et latrones et fures et piratae faciant, quod sibi prodest. Certe Annas et Caiphas seducentes infelicem Judam fecerunt quod sibi utile existimabant. 4. Volo in chartulis meis quaslibet", + "candidate_score": 0.619689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1_3", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255", + "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;", + "candidate_score": 0.617493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1430", + "psc_text": "te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem, quo quempiam laederemus: quin potius cum omni cautione providimus, ne saltem casus in malevolentiam verteretur. Sed quid possumus facere, si unusquisque juste putat se facere quod facit? et videtur sibi remordere potius quam mordere? Vera amicitia quod sentit dissimulare non debet. Praefatiuncula librorum περὶ Ἀρχῶν ad me missa est, quam ex stylo intellexi tuam esse, in qua oblique, imo aperte ego petor: qua mente sit scripta, tu videris: qua intelligatur, et stultis patet. Poteram et ego, qui saepissime figuratas controversias declamavi, aliquid de vetere artificio repetere, et tuo te more laudare. Sed absit a me, ut quod reprehendo in te,", + "candidate_score": 0.612473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_2", + "bdc_text": "Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1430", + "psc_text": "te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem, quo quempiam laederemus: quin potius cum omni cautione providimus, ne saltem casus in malevolentiam verteretur. Sed quid possumus facere, si unusquisque juste putat se facere quod facit? et videtur sibi remordere potius quam mordere? Vera amicitia quod sentit dissimulare non debet. Praefatiuncula librorum περὶ Ἀρχῶν ad me missa est, quam ex stylo intellexi tuam esse, in qua oblique, imo aperte ego petor: qua mente sit scripta, tu videris: qua intelligatur, et stultis patet. Poteram et ego, qui saepissime figuratas controversias declamavi, aliquid de vetere artificio repetere, et tuo te more laudare. Sed absit a me, ut quod reprehendo in te,", + "candidate_score": 0.601595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_2", + "bdc_text": "Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_49", + "psc_text": "exorsus sim. Quid faciam? vocem pectori negare non valeo. Epistolae brevitas compellit tacere: desiderium vestri cogit loqui. Praeproperus sermo: 21 confusa turbatur oratio: amor ordinem nescit. EPISTOLA VIII. AD NICEAM HYPPODIACONUM AQUILEIAE. Niceam veterem sodalem, ac peregrinationis suae comitem, jam in patriam regressum, ut ad se aliquando scribat exemplo Chromatii, et Eusebii fratrum hortatur. TURPILIUS Comicus tractans de vicissitudine litterarum: sola, inquit, res est, quae homines absentes, praesentes facit. Nec falsam dedit, quanquam in re non vera, sententiam. Quid enim est (ut ita dicam) tam praesens inter absentes, quam per epistolas et alloqui, et audire quos diligas? Nam et rudes illi Italiae homines, quos Cascos Ennius appellat, qui sibi (ut in Rhetoricis Cicero ait) ritu ferino victum quaerebant, ante chartae et membranarum usum, aut in dedolatis e ligno codicillis, aut in corticibus arborum mutuo epistolarum alloquia missitabant. Unde et portitores earum Tabellarios, et scriptores a libris arborum Librarios vocavere. Quanto", + "candidate_score": 0.585707, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.660579, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3499", + "psc_text": "cognituri. CAPUT V. 14. Diligendus ergo est, et exspectandus Domini, sicut sancte hortaris, adventus; magnamque dicis esse beatitudinem diligentibus ejus adventum, et adhibes Apostoli testimonium, cujus verba sic ponis: De caetero reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non solum autem mihi, sed et his qui diligunt adventum Domini (II Tim IV, 8). Tunc enim, sicut ex Evangelio commemoras, Justi fulgebunt sicut sol in regno Patris sui (Matth. XIII, 43): et quod propheta dicit, Ecce enim caligo et tenebrae operient terram super gentes; in te vero apparebit Dominus, et majestas ejus in te videbitur (Isai. LX, 2): item quod scriptum est, Qui vero exspectant Dominum, exsultabunt cum virtute; producent pennas sicut aquilae, current et non laborabunt, ambulabunt et non esurient (Id. XL, 31). 15. Hoc plane piissime et verissime dicis, commendans eorum beatitudinem, qui diligunt adventum Domini. Sed et illi quibus dicebat Apostolus,", + "candidate_score": 0.660579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3469", + "psc_text": "e reliquarum bestiarum translatione intelligentibus Scripturam manifestum est. 4. Adventus Domini diligendus est et exspectandus. Est enim magna beatitudo diligentibus ejus adventum, sicut testimonium perhibet beatus apostolus Paulus: « De coetero, » inquit, « reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non autem mihi solum, sed et iis qui diligunt adventum Domini » (II Tim. IV, 8). Et Dominus in Evangelio: « Tunc justi fulgebunt sicut sol in regno patris sui » (Matth. XIII, 43). Item propheta: « Ecce enim tenebrae et caligo operient terram super gentes; in te vero apparebit Dominus, et majestas ejus in te videbitur » (Isai. LX, 2). Item propheta: « Qui vero exspectant Dominum, exsultabunt cum virtute; producent pennas sicut aquilae, current et non laborabunt, ambulabunt et non esurient » (Id. XL, 31). Et plurima talia, quae ad beatitudinem eorum pertinere, qui diligunt adventum Domini, inveniuntur. 5. Quod", + "candidate_score": 0.648497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4_6", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1801", + "psc_text": "mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA CXXXIII. Augustinus Marcellino tribuno, ut Donatistas in quaestione confessos atrocia facinora, puniat citra supplicium capitis, uti congruit Ecclesiae mansuetudini. Domino eximio et merito insigni, atque charissimo filio MARCELLINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Circumcelliones illos et clericos partis Donati, quos de Hipponensi ad judicium pro factis eorum publicae disciplinae cura deduxerat, a tua Nobilitate comperi auditos, et plurimos eorum de homicidio quod in Restitutum, catholicum presbyterum commiserunt, et de caede Innocentii, alterius catholici presbyteri, atque de oculo ejus effosso, et de digito praeciso fuisse confessos. Unde mihi sollicitudo maxima incussa est, ne forte Sublimitas tua censeat eos tanta legum severitate", + "candidate_score": 0.645017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_3_5", + "bdc_text": "Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi . Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.64365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_3_5", + "bdc_text": "Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi . Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.643036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi . Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.639539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1_3", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.635297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4_6", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3609", + "psc_text": "primo homini data est, nescio, Deus scit? Utrum horum vis ut confirmem. Possem, si nossem. Quod si ipse nosti, en habes me cupidiorem discere quod nescio, quam docere quod scio. Si autem nescis, sicut ego, ora sicut ego, ut sive per quemlibet servum suum, sive per se ipsum Magister ille nos doceat, qui dixit discipulis suis: Ne volitis dici ab hominibus rabbi; unus est enim magister vester Christus (Matth. XXIII, 8): si tamen scit expedire nobis, ut etiam talia noverimus, qui novit non solum quid doceat, verum etiam quid nobis dicere expediat. 16. Nam confiteor Dilectioni tuae cupiditatem meam. Cupio quidem et hoc scire, quod quaeris; sed multo magis cuperem scire, si fieri posset, quando praesentetur. Desideratus omnibus gentibus, et quando regnum futurum sit sanctorum, quam unde in hanc terram venire coeperim: et tamen illud cum ab illo, qui scit omnia, discipuli sui, nostri Apostoli, quaererent, responsum acceperunt: Non est", + "candidate_score": 0.629708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_194", + "psc_text": "ne alicui minus intelligenti (non enim abs te solo illa legerentur), non divina munera concessa hominibus, sed ipsum praedicare videretur, et tu qui nosti quomodo haec legas, propter aliorum cavendam infirmitatem fraternae notitiae debito fraudareris: quod jam fecissem, jamque illum legeres, nisi profectio fratris improvisa repente placuisset. Quem sic commendo cordi et linguae tuae, ut ita comiter ei te praebeas, quasi non nunc illum, sed mecum ante didiceris. Si enim cordi tuo non dubitaverit aperire seipsum, aut ex omni, aut ex magna parte sanabitur per linguam tuam. Volo enim eum numerosius contundi eorum vocibus, qui amicum non seculariter diligunt. 6. Filium autem ejus, filium nostrum, cujus etiam nomen in aliquibus nostris libris invenies, etsi ad tuae charitatis praesentiam ipse non pergeret, statueram litteris in manum tuam tradere consolandum, exhortandum, instruendum, non tam oris sono, quam exemplo roboris tui. Ardeo quippe, ut dum adhuc aetas ejus in viridi feno est, zizania", + "candidate_score": 0.629194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1_3", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1217", + "psc_text": "bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et coepiscopo MEMORIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nullas jam reddere debui litteras sanctae Charitati tuae sine his libris, quos a me sancti amoris jure violentissimo flagitasti, ut hac saltem obedientia responderem epistolis tuis, quibus me magis onerare quam honorare dignatus es. Quanquam ubi succumbo, quia oneror; ibi etiam, quia diligor, sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non", + "candidate_score": 0.628106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4254", + "psc_text": "tantum a me quidquam discere, sed ab ullo prorsus hominum. Verumtamen, quia cum illic essem, te quidem per aetatem verecundante, boni parentes et amantissimi bonorum studiorum tuorum, quanto pietatis veraeque sapientiae ardore flagrares, mihi intimare dignati sunt, et benevolentissime petierunt ne tibi instruendae, in quo opus esset, meam operulam denegarem; admonendam te his litteris credidi, secundum supra dictas optiones, ut quaeras quod vis, ne sim superfluus, si conatus fuero docere quod scis: dum tamen firmissime teneas, quod etsi aliquid salubriter per me scire potueris, ille te docebit qui est interioris hominis magister interior, qui in corde tuo tibi ostendit verum esse quod dicitur; quia neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. EPISTOLA CCLXVII. Augustinus Fabiolae peregrinationem suam in hac vita moleste ferenti, de praesentia animorum nexu amicitiae vinctorum. Dominae religiosissimae et praestantissimae, et in Christi charitate laudabili filiae FABIOLAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quanquam", + "candidate_score": 0.62627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi . Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.62338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1_3", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.623227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.622476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.622251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_3", + "bdc_text": "Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3584", + "psc_text": "tantum exemplo, sed etiam ipsius Optati litterarum instituto ac ratione hortatur. Petit denuo ut Libellum Fidei ad se mittat, ac ne doctorum episcoporum traditiones, doctor novellus et rudis corrumpere aggrediatur. Tandem quid de anima fides doceat, breviter exponit, occurrentesque aliquot quaestiones obiter solvit. Domino beatissimo, sinceriterque charissimo, et desiderantissimo fratri et coepiscopo OPTATO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Per religiosum presbyterum Saturninum tuae Venerationis litteras sumpsi, hoc a me magno studio, quod nondum habeo, flagitantis. Sed cur hoc feceris causam mihi aperuisti, quod scilicet credas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicatione fraudarem. Sed si quid credis, frater charissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi librum non praesumptionis sed consultationis meae; et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio in qua me cupis ad te certam ferre", + "candidate_score": 0.622117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1_3", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.622025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.621389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.619162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_3", + "bdc_text": "Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.61852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1_3", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.617702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.616494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.614086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.614078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_6_8", + "bdc_text": "Lucernae 16 . iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.610633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_6_8", + "bdc_text": "Lucernae 16 . iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.60561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.604838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.596588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_388", + "psc_text": "XLII. Augustinus Paulino, flagitans ut litterarum debitum amplius anno integro non redditum exsolvat, mittatque sibi opus adversus Paganos, cum id perfecerit. Prodit nunc primum ex corticeo codice, qui olim Narbonensis ecclesiae fuit, nunc vero est illustris familiae Phimarconensis: Dominis laudabilibus in Christo sanctissimis fratribus PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Num etiam hoc sperari aut exspectari posset, ut per fratrem Severum rescripta flagitaremus, tamdiu tam ardentibus nobis a vestra Charitate non reddita? Quid est quod duas aestates easdemque in Africa sitire cogamur? Quid amplius dicam? O qui res vestras quotidie donatis, debitum reddite. An forte quod adversus daemonicolas te scribere audieram, atque id opus vehementer desiderare me ostenderam, volens perficere ac mittere, tanto tempore ad nos epistolas distulisti? Utinam saltem tam opima mensa jam annosum ab stilo tuo jejunium meum excipias: quae si nondum parata est, non desinemus conqueri, si nos dum illud perficis, non interim reficis. Salutate fratres,", + "candidate_score": 0.591895, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", + "max_score": 0.66048, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_178", + "psc_text": "quaedam mentis intentio: a quo non longe abest exercitium, vel animi, vel corporis. Nam ut ille qui exercet membra sua palaestra, diutius exercet, ut roboret: ita qui exercet mentem in Scripturis divinis, vel in consiliis, diutius exercere debet. 14. Exivit in campum Isaac (Gen. XXIV, 63) . Graecus dixit ἀδολεσχῆσαι: Latinus deambulare, vel exerceri. Rebecca veniebat: typus in ea praefigurabatur Ecclesiae: parabantur nuptiae, in quibus sacramentum foret magnum. Videns patriarcha illa mysteria, exivit in campum, diffundens acrimoniam suae mentis, et deambulans in innocentia cordis sui. Diversis utique cogitationibus exercebat animum, et in mirabilibus mysteriis delectabatur: cujus ut imitator evaderet sanctus propheta, doceri justificationes Dei, et viam justitiarum coelestium cognoscere gestiebat; ut non dormiret anima ejus saeculi istius somnum; nec mundanae captus vanitatis illecebris, a persequenda veritatis intentione difflueret. 15. (Vers. 28.) Qua ratione ergo doceri velit, subtexuit dicens: Stillavit anima mea prae taedio, confirma me in verbis tuis. Aliqui codices", + "candidate_score": 0.66048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0_2", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer . Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_71", + "psc_text": "regias, sed divinae munus gratiae depoposcit, accipere meruit sapientiae disciplinam: repletus est Domini Spiritu, ut cognosceret mandata omnia (III Reg. 11 et 12). Qui autem non habet, ut in corde suo exquirat Dominum, et facit quidem opus Dei, sed negligenter facit, maledicto subjectus est, sicut legimus: Quia maledictus omnis qui opus Dei facit negligenter (Jerem. XLVIII, 10) . Merito ergo repellitur, quia maledicto dignus est, quia polluit magis et impedit opus quod negligenter putaverit exsequendum. 22. Consideremus ergo utrum bonitas sit repelli ab opere negligentem: an vero retineri. Et imaginem rei hujus ex aliis sumamus artibus. Curat medicus aegrotum, sed negligenter: et desidia medici virus alta vulneris serpit. Quanto igitur melius removeri hujusmodi medicum qui tempus terit, cum profectum nullum sentiat vulneratus; ut curandi officium ad eum medicum transferatur, qui maturius possit aegroto sua diligentia subvenire! Nonne clementior est qui repellit nihil proficientem, quam qui retinet ad discrimen aegroti? Constitue", + "candidate_score": 0.644765, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "064_Boetius_De-disciplina-scholarium", + "max_score": 0.660365, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0_2", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer . Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-disciplina-scholarium_window_35", + "psc_text": "pecuniae diligenter insisterem, quoniam pudori consentaneum est stulte commissa dilapidare, cogenteque necessitate pudore me repatriare confusum. Aliud etiam nova via rationis exorbitans propalavit, ut si alicujus disciplinae me insererem, prius diligenter inspicerem si bonis moribus obediret, liberalium artiumque ubertate titulis polleret, remotaque omni negligentia suae professionis, ut per triduum eum diligenter audirem, cunctaque considerarem, ut si bonus esset, licet balbutiens, non tamen ab eo discederem. Feliciter autem his et aliis secretis instructus, annis duobus de viginti Athenis convalui, quidquid mali expertus ad boni tamen vestigia semper fui anhelans. Non enim est dignus dulcoris acumine qui amaritudinis nequivit inviscari gravamine. Herodiani, Aristotelisque disciplinae semper adhaerens, aliorumque scintillulas diligenter menti meae commendavi. Ne paupertatis facultati praesentis operis deroget simplicitas, confundat desperatio, affligat desolatio, quoddam cunctorum naturae commune dignum duximus examini committendum. Cum autem scholaris egestas diverso procedat intuitu, tamen propter a finium tenacitatem, tum propter eorum inundantis procellae penuriam, tum propter vitrici", + "candidate_score": 0.660365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0_2", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer . Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-disciplina-scholarium_window_18", + "psc_text": "inspexi, qui quandoque pedulis limbatis, quandoque caligis maculatis, per horam cedrinis tibiis elatus, nudisque pedibus praecessit, ariopagumque ut stomachatus impetiit, cauteque saepissime providi ne mihi insurgeret, quia alienigena eram. Quid plura dicam, ad tantam licet invitus devenit inopiam, quod ea quae prius fastidiendo contempsit, mendicans corrogando composuerit, fortunae meatu permutato. Sed haec hactenus dicta sufficiant. CAPUT III. Cum autem discipulus ad perfectionem tendere teneatur, effectivam causam perfectionis, ut pote continuitatis constantiam, prout facultas suppetit, menti dinoscatur imprimere. Quid enim in dilectionis opusculo lucidius constantia, quid inconstantia nequius? prima parit, secunda parta dissolvit; prima procedit, secunda retrocedit; prima colligit secunda collecta dispergit. Cum autem gymnasiis insudare decrevissemus, magistratusque vicem dignum duximus obtinere, filium inconstantiae, imo ut verius dicam ipsammet inconstantiam, fortuna nostris assiguabat praeceptis imbuendum. Qui satiricis inhiabat atramentis mensurnus, historiographis persaepe diurnus, elegiacis annuus; ratione vero disserendi Aristotelem lamentabatur nocturnus, in editionibus philosophicis mensurnus, duodecimque tabularum compilationibus quasi instantaneus, omnibus", + "candidate_score": 0.646877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5_7", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 . iulii .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-disciplina-scholarium_window_10", + "psc_text": "tribus consistere, scilicet in attentione, benevolentia et docilitate. Attentus, inquam, exercitio, docilis ingenio, benevolus animo. Attentus, inquam, ad audiendum, docilis ad intelligendum, benevolus ad retinendum. Ista vero tria ad perfectionem concurrunt permutati. Non sit autem scholaris dyscolus. Dicitur enim dyscolus quasi a schola divisus. Schola enim Graece, dicitur vacatio Latine; inde dyscolus, quasi vacatione divisus. Dyscolus autem dicitur ille qui discurrit per vicos, et plateas, et tabernas, et meretricum cellulas, per publica spectacula, per pompas et choreas, et per comessationes, et per publicas coenas, et hoc vagis oculis, et effrena lingua, petulanti animo, vultu incomposito, omnibus his schola postponitur. Quodam vero tempore cum causa sanitatis recuperandae, et ob aeris intemperiem, ritusque Gallorum facetos matronarumque pios affatus, nos ad Galliam transtulissemus, multos dyscolos, ut meminimus, visu percepimus in civitate Julii Caesaris quae Lutetia Parisiorum dicebatur. Multos autem artes mendicare prospeximus, nullis eis pocula philosophiae administrantibus, flavosque Britones studii pretio Romam commeantes", + "candidate_score": 0.635019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5_7", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 . iulii .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-disciplina-scholarium_window_11", + "psc_text": "vero tempore cum causa sanitatis recuperandae, et ob aeris intemperiem, ritusque Gallorum facetos matronarumque pios affatus, nos ad Galliam transtulissemus, multos dyscolos, ut meminimus, visu percepimus in civitate Julii Caesaris quae Lutetia Parisiorum dicebatur. Multos autem artes mendicare prospeximus, nullis eis pocula philosophiae administrantibus, flavosque Britones studii pretio Romam commeantes graviter indoluimus, quia Atheniensium scintillulis minime pascebantur. Tandem autem Gallica lingua Graecari incoeperunt. Quod si aliquid aliud quam tortuosa volumina Lucretii in partibus suis invenissent, consilio nostro non tantum operis perdidissent. Germanici furoris paucos inspeximus intitulari. Magicae autem delusionis arte de Iberia multos vidimus magistrari. De nostris autem lippientibus patet et convulsis oculis. Sed haec hactenus de dyscolo sufficiant. Ne sit autem discipulus violentus erga magistrum. Violentiae autem Albinus Albei filius procedat in exemplum, qui cum esset filius dilectionis, magis vero infelicitatis praecursor, magistro suo Grillo quandoque balbutienti manus injecit sceleratas, ac canitiem ejus venerabilem foedo pedum maculavit accessu. Quae", + "candidate_score": 0.630212, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.660327, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_268", + "psc_text": "sed etiam facti pondus et facientis affectus. ideoque Dauid quasi bonus sui iudex atque arbiter prope usque ad fastidium uult doceri et uel superfluo inmorari tempore quam necessarium ordinem praeterire. ἀδολεσχία enim uel halucinatio uidetur longa quaedam esse meditatio uel morosa quaedam mentis intentio: a quo non longe abest exercitium uel animi uel corporis. nam ut ille, qui exercet membra sua palaestra, diutius exercet, ut roboret, ita qui exercet mentem suam in scripturis diuinis uel in consiliis, diutius exercere debet. cap. 14 § 1 Exiuit in campum Isaac, Graecus dixit ἀδολεσχη̃σαι, Latinus deambulare uel exercere. Rebecca ueniebat — typus in eapraefigurabaturecclesiae—, parabanturnuptiae, in quibus sacramentum foret magnum. uidens patriarcha ista mysteria exiuit in canipura diffundens acrimoniam suae mentis et deambulans in innocentia cordis sui. diuersis utique cogitationibus exercebat animum et in mirabilibus mvsteriismysteriis delectabatur. cuius ut imitator 4*Ps. 118. 27 2l*Gen. 24, 63 25 cf. Ps. 100, 2 def. A", + "candidate_score": 0.660327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1070", + "psc_text": "testimoniorum meditatione caelestium doctrina dei docentis inbuerit. cap. 13 § 1 Super seniores intellexi, quia praecepta tua quaesiui. nec hoc quidem difficile, ut is quem dominus docuerit super seniores intellegat, siquidem dei gratia ad doctrinam maturitatemque aetatis progrediatur senilis. cum enim aetas senectutis uita inmaculata sit, utique doctrina uitae inmaculatae senilem praestat aetatem. denique excusanti Hieremiae, quod iuuenis esset, responsum est: noli dicere: iuuenis sum, eo quod non aestimaretur iuuenis definitione diuina qui incanam haberet prudentiam, quae sanctificationis caelestis gratia reluceret. cap. 14 § 1 Uerumtamen non mihi uidetur se ipsum propheta laudare et praeferre senioribus, cum legenslegeris: non te praetereat narratio seniorum; et ipsi enim didicerunt a patribus. nam et alibi Sirach dixit Sapientia: ubi sunt senes, non multum loquaris. sed nouit quibus se praeferat senioribus, inueteratis scilicet in peccato et ueterno impietatis atque senio perfidiae delirantibus. isti sunt seniores plebis qui 3 ? 9*Ps. 118,100 12 cf. Sap.", + "candidate_score": 0.657857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1070", + "psc_text": "testimoniorum meditatione caelestium doctrina dei docentis inbuerit. cap. 13 § 1 Super seniores intellexi, quia praecepta tua quaesiui. nec hoc quidem difficile, ut is quem dominus docuerit super seniores intellegat, siquidem dei gratia ad doctrinam maturitatemque aetatis progrediatur senilis. cum enim aetas senectutis uita inmaculata sit, utique doctrina uitae inmaculatae senilem praestat aetatem. denique excusanti Hieremiae, quod iuuenis esset, responsum est: noli dicere: iuuenis sum, eo quod non aestimaretur iuuenis definitione diuina qui incanam haberet prudentiam, quae sanctificationis caelestis gratia reluceret. cap. 14 § 1 Uerumtamen non mihi uidetur se ipsum propheta laudare et praeferre senioribus, cum legenslegeris: non te praetereat narratio seniorum; et ipsi enim didicerunt a patribus. nam et alibi Sirach dixit Sapientia: ubi sunt senes, non multum loquaris. sed nouit quibus se praeferat senioribus, inueteratis scilicet in peccato et ueterno impietatis atque senio perfidiae delirantibus. isti sunt seniores plebis qui 3 ? 9*Ps. 118,100 12 cf. Sap.", + "candidate_score": 0.656705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1070", + "psc_text": "testimoniorum meditatione caelestium doctrina dei docentis inbuerit. cap. 13 § 1 Super seniores intellexi, quia praecepta tua quaesiui. nec hoc quidem difficile, ut is quem dominus docuerit super seniores intellegat, siquidem dei gratia ad doctrinam maturitatemque aetatis progrediatur senilis. cum enim aetas senectutis uita inmaculata sit, utique doctrina uitae inmaculatae senilem praestat aetatem. denique excusanti Hieremiae, quod iuuenis esset, responsum est: noli dicere: iuuenis sum, eo quod non aestimaretur iuuenis definitione diuina qui incanam haberet prudentiam, quae sanctificationis caelestis gratia reluceret. cap. 14 § 1 Uerumtamen non mihi uidetur se ipsum propheta laudare et praeferre senioribus, cum legenslegeris: non te praetereat narratio seniorum; et ipsi enim didicerunt a patribus. nam et alibi Sirach dixit Sapientia: ubi sunt senes, non multum loquaris. sed nouit quibus se praeferat senioribus, inueteratis scilicet in peccato et ueterno impietatis atque senio perfidiae delirantibus. isti sunt seniores plebis qui 3 ? 9*Ps. 118,100 12 cf. Sap.", + "candidate_score": 0.655769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1069", + "psc_text": "pater AGPR 17 congrua GNPmlBml praemisissetj add. et AR 18 se om.AGMPm1 19 quod] quo a 20 dominus qui] quem dominusU 25 pr. qui] quod O 26 propter Ga 27 locus est NPav quod] quo O docentes sunt, qui quod non intellegunt docere se dicunt, et plurimi sunt discipuli, qui studio suo adsecuntur et industria quod non didicerint a magistris. denique ante nos quidam interesse dixit 2 inter uocentesdocentes atque doctores, fortasse hoc arbitratus, quia doctores sunt aliorum iudicio ad hoc munus electi, docentes autem qui propria usurpatione hoc sibi munus adsumpserint. sed cedant necesse est ei doctores quoque, quem testimoniorum meditatione caelestium doctrina dei docentis inbuerit. cap. 13 § 1 Super seniores intellexi, quia praecepta tua quaesiui. nec hoc quidem difficile, ut is quem dominus docuerit super seniores intellegat, siquidem dei gratia ad doctrinam maturitatemque aetatis progrediatur senilis. cum enim aetas senectutis uita inmaculata sit, utique doctrina uitae inmaculatae", + "candidate_score": 0.650238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_270", + "psc_text": "ordinem R 13 ideo G 15 ΑΔΟΑΗCXHCEIA, ΑΔΟΑΗCXHCΑΙ et similia codd. alucinatio GMNBm2 adiucinatio O ailucinatio α hallucinatio υ 16 esse quaedam O uel] et Gav 17 a quo] peryit A 18 ut OP, om. eel. pro exerceat P 19 suam om. Av diuinis scripturis 0 21 adoleseh(-c-)esae (-e) codd. 22 exerceri au 24 foret magnum saeramentum 0 illat? 25 effundens MN mentissuaeiV euaderet sanctus propheta, doceri iustificationes dei et uiam iustitiarum caelestium cognoscere gestiebat, ut non dormiret anima eius saeculi istius somno nec mundanae captus uanitatis inlecebris a persequenda ueritatis intentione difflueret. cap. 15 § 1 Qua ratione igitur doceri uelit, subtexuit dicens: s t i llauit anima mea praetaedio. confirma me in uerbisueri tuisis. aliqui codices habent donnitauitdormitauit, quia ἐνύσταξεν et ἒσταξεν duabus litteris dissonant. potuit interpres uel antiquarius scriptor hic falli: ἐνύσταξεν 'dormire' est, ἒσταξεν 'stillare'. perfectior non dormitat, qui diuinis animum intendit mysteriis — denique ipse", + "candidate_score": 0.646193, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.659926, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_144", + "psc_text": "carnis ignava operis fuit, profecto Deus erat, qui divinitatis operibus exercebat carnis aetatem: qui etiam pastores faciebat in illa regione vigilare, custodientes vigilias noctis supra gregem suum. 50. Videte Ecclesiae surgentis exordium: Christus nascitur, et pastores vigilare coeperunt, qui gentium greges, pecudum modo ante viventes in aulam Domini congregarent; ne quos spiritalium bestiarum per offusas noctium tenebras paterentur incursus. Et bene pastores vigilant, quos bonus pastor informat. Grex igitur populus, nox saeculum, pastores sunt sacerdotes. Aut fortasse etiam: ille sit pastor, cui dicitur: Esto vigilans, et confirma (Apoc. III, 2) ; quia non solum episcopos ad tuendum gregem Dominus ordinavit, sed etiam angelos destinavit. (Vers. 9.) Ecce angelus Domini stetit ante illos. . 51. Videte quemadmodum cura divina fidem astruat: angelus Mariam, angelus Joseph, angelus pastores edocet. Non satis est semel missum; duobus enim vel tribus testibus stat omne verbum. (Vers. 13, 14.) Et facta est cum angelo multitudo exercitus", + "candidate_score": 0.659926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_517", + "psc_text": "passus est; quia pro Ecclesia passus est. Itaque non est dubium quod plus debeat qui plus accepit. Et secundum homines plus fortasse offendit, qui plus debuerit: sed per misericordiam Domini causa mutatur, ut amplius diligat qui amplius debuit: si tamen gratiam consequatur. Gratiam enim et qui reddit, habet: et qui habet in eo ipso quod habet, solvit; nam et reddendo habetur, et habendo redditur (Cf. Aug. lib. I de Gratia Christi, cap. 44). 26. Et ideo quoniam nihil est quod digne Deo referre possimus, (quid enim referamus pro susceptae 1390 carnis injuria? quid pro verberibus? quid pro cruce, obitu, sepultura?) vae mihi si non dilexero! Audeo dicere: non reddidit Petrus, et ideo plus dilexit. Non reddidit Paulus? Reddidit quidem mortem pro morte, sed alia non reddidit; quia multa debebat. Audi ipsum dicentem quia non reddidit: Quis prior dedit illi, et retribuetur ei (Rom. XI, 34) ? Reddamus licet crucem pro", + "candidate_score": 0.591115, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios", + "max_score": 0.658765, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_165", + "psc_text": "multiplex sapientia Dei, quae juxta propositum veterum saeculorum olim destinata, nunc consummata videtur in Christo. Si autem principatibus et potestatibus in coelis, quas sanctas ministrasque Dei accipere debemus (licet quidam principem aeris istius et angelos ejus interpretentur), ignota fuit multiplex sapientia Dei, quae nunc eis per Ecclesiam revelata est, quanto magis patriarchis et prophetis ignota fuit, quos supra non ignorasse mysterium Christi, sed ita ut apostolos, nescisse monstravimus? Multiplex quippe sapientia Dei, quae sermone Graeco, πολυποίκιλος, et ut ita dicam, multifaria, appellatur, per Ecclesiam Dei nunc et principatibus et potestatibus revelata est. Quam olim Deus futuram in sua mente decreverat, et nunc esse perfectam ex eo quod videmus, agnoscimus. Crux itaque Christi non solum nobis, sed et angelis cunctisque in coelo virtutibus profuit, et aperuit sacramentum quod antea nesciebant. Denique ad coelum 595 cum corpore Deum revertentem mirantur, et dicunt: Quis est iste qui ascendit de Edom, fulvida vestimenta ejus", + "candidate_score": 0.658765, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.657643, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1156", + "psc_text": "cursu ac uitae huius anfractu grauiter fatigatis panis refectionis deesse non possit, qui hominis corda confirmet? § 89 Nec solum media nocte dominus, sed omnibus prope docet 1431 A uigilandum esse momentis; uenit enim et uespertmauespertina et secunda. et tertia uigilia et pulsare conaueuitconsueuit. beati itaque Berni illi, quos cum uenerit dominus inueniet uigilantes. si ergo desideras ut uirtus dei praecingat se et ministret tibi, 7 Ps. 118, 62 9 Ps. 6, 7 11 Ps. 7, 19; Hier. 1, 11 14 Ps. 118, 164 19 Pa. 103, 15 23 Luc. 12, 37 (cf. 17, 8) 1 qui s. u. A III P (ex 1111) L 2 in s. M. m2 F, et in ipsa in ras. L defraudetur A (a s. M. m3) / (tM y a &. M. m2) CX defrMdatnr PaBL 3 oratii P (ł is s. i alt. m3; in mg. m3 t orationis) L orans ET", + "candidate_score": 0.657643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_241", + "psc_text": "deus erat qui diuinitatis operibus exercebat carnis aetatem, qui etiam B 2,8 pastores in illa faciebat regione uigilare custodientes nigiliasuigilias noctis supra gregem suum. § 50 uidete ecclesiae surgentis exordium: Christus nascitur et pastores uigilare coeperunt, qui gentium greges pecudum modo ante uiuentes in aulam domini congregarent, ne quos spiritalium bestiarum per offusas noctium tenebras paterentur incursus. et bene pastores uigilant, quos bonus pastor informat. grex igitur populus, nox saeculum, C pastores sunt sacerdotes. aut fortasse etiam ille sit pastor, cui dicitur: esto uigilans et confirma, quia non solum episcopos ad tuendum gregem dominus ordinauit, sed etiam 2,9 angelos destinauit. ecce angelus domini stetit ante illos. § 51 uidete quemadmodum diuina cura fidem adstruat. angelus Mariam, angelus Ioseph, angelus pastores edocet. non satis 1 Matth. 2, 8 3 Matth. 2, 16 12 II Petro 2, 12 15 Ioh. 10, 11 17 Apoc. 3, 2 18 cf. Hebr. 1, 14 21", + "candidate_score": 0.657447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8_10", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_245", + "psc_text": "inpleta igitur prophetia est. laudatur de caelis dominus et uidetur in terris, de quo sanctus Marcus ait quia cum bestiis erat et angeli ministrabant ei, ut in altero misericordiae insigne, in altero diuinae indicium potestatis agnoscas. tuum est quod bestias patitur, suum quod 2,15 sq. ab angelis praedicatur. et aiunt: uideamus hoc uerbum F quod factum est, sicut dominus ostendit nobis. et uenerunt festinantes. § 53 uides festinare pastores; nemo enim cum desidia Christum requirit. uides pastores fcngeloangelo credidisse: et tu patri, filio, spiritui sancto, angelis, prophetis, 1299 A apostolis crede. uide quam signate scriptura singulorum libret momenta uerborum. Cfestinantfestinant' inquit 'uerbum uidere*. etenim cum caro domini uidetur, uerbum uidetur, quod est filius. non mediocre fidei tibi hoc uideatur exemplum, non uilis persona pastorum. certe quo uilior ad prudentiam eo pretiosior 1 Matth. 18, 16, Dent. 19, 5 5 Ios. 5, 14 7 Psalm. 148, 1 sq. 11 Marc. 1,", + "candidate_score": 0.657186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1156", + "psc_text": "cursu ac uitae huius anfractu grauiter fatigatis panis refectionis deesse non possit, qui hominis corda confirmet? § 89 Nec solum media nocte dominus, sed omnibus prope docet 1431 A uigilandum esse momentis; uenit enim et uespertmauespertina et secunda. et tertia uigilia et pulsare conaueuitconsueuit. beati itaque Berni illi, quos cum uenerit dominus inueniet uigilantes. si ergo desideras ut uirtus dei praecingat se et ministret tibi, 7 Ps. 118, 62 9 Ps. 6, 7 11 Ps. 7, 19; Hier. 1, 11 14 Ps. 118, 164 19 Pa. 103, 15 23 Luc. 12, 37 (cf. 17, 8) 1 qui s. u. A III P (ex 1111) L 2 in s. M. m2 F, et in ipsa in ras. L defraudetur A (a s. M. m3) / (tM y a &. M. m2) CX defrMdatnr PaBL 3 oratii P (ł is s. i alt. m3; in mg. m3 t orationis) L orans ET", + "candidate_score": 0.656303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_241", + "psc_text": "deus erat qui diuinitatis operibus exercebat carnis aetatem, qui etiam B 2,8 pastores in illa faciebat regione uigilare custodientes nigiliasuigilias noctis supra gregem suum. § 50 uidete ecclesiae surgentis exordium: Christus nascitur et pastores uigilare coeperunt, qui gentium greges pecudum modo ante uiuentes in aulam domini congregarent, ne quos spiritalium bestiarum per offusas noctium tenebras paterentur incursus. et bene pastores uigilant, quos bonus pastor informat. grex igitur populus, nox saeculum, C pastores sunt sacerdotes. aut fortasse etiam ille sit pastor, cui dicitur: esto uigilans et confirma, quia non solum episcopos ad tuendum gregem dominus ordinauit, sed etiam 2,9 angelos destinauit. ecce angelus domini stetit ante illos. § 51 uidete quemadmodum diuina cura fidem adstruat. angelus Mariam, angelus Ioseph, angelus pastores edocet. non satis 1 Matth. 2, 8 3 Matth. 2, 16 12 II Petro 2, 12 15 Ioh. 10, 11 17 Apoc. 3, 2 18 cf. Hebr. 1, 14 21", + "candidate_score": 0.653981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1566", + "psc_text": "enim deferre pro meritis. pasce patrem tuum, pasce matrem. et si paueris matrem, adhuc non reddidisti dolores, non reddidisti c cruciatus, quos pro te passa est, non reddidisti obsequia, quibus te illa gestauit, non reddidisti alimenta., quae tribuit tenero pietatis adfectu inmulgens labris tuis ubera, non reddidisti famem, quam pro te illa tolerauit, ne quid quod tibi noxium esset ederet. ne quid quod lacti noceret hauriret. tibi illa ieiunauit, tibi manducauit, tibi illa quem uoluit cibum non accepit, tibi quem noluit cibum sumsit, tibi uigilauit, tibi fleuit: et tu illam egere patieris?s o fili, quantum tibi sumis iudicium, si non pascas D parentem! illi debes quod habes, cui debes quod es. quantum iudicium, si pascat ecclesia quos tu nolis pascere! si quis fidelis inquit aut si qua fidelis habet uiduas, subministret illis, ut non grauetur ecclesia, ut his quae uere uiduae sunt sufficiat. hoc de extraneis: quid de parentibus? §", + "candidate_score": 0.59312, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.65494, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0_2", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer . Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_74", + "psc_text": "humectam nutriri substantiam; monachis autem ornatum ferre [ ed. V., fore] solitariam vitam. Et sicut illi terrae tactu tabefiunt, sic gloria monachorum ad urbes accedendo foedatur. Obedientem vero se gratumque conspicientibus exhibebat. Studebatque ut neque haberet tumentem superbamque naturam, nec putaretur hujusmodi. Sed haec quidem pauca virtutum Antonii dicere sum compulsus, ut tanti viri per haec exempla consideremus philosophiam. Plurimos igitur atque probatissimos habuit auditores, quorum alii quidem in Aegypto et Libya, alii vero in Palaestina, et Syria, et Arabia claruerunt; et unusquisque eorum non minus se quam doctor, apud quos est commoratus, exercuit; multosque docuit, et ad similem virtutem philosophiamque perduxit; ita ut quorumdam hic labor esset circuire per civitates et provincias, vel per agros, et diligenter Antonii discipulos, eorumque requirere successores. Sed quomodo poterant inveniri facile, quibus erat studium diligentissimum suam vitam latere, et non sicut nunc plurimi hominum elati per gloriam, semetipsos expompant, et cunctis insinuant? Fuerunt", + "candidate_score": 0.65494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_2", + "bdc_text": "Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_310", + "psc_text": "propterea Athanasium adorandae legis praedicatorem ad tempus in Gallias fuisse directum, quoniam ferocitas crudelium inimicorum ejus in periculo sacri ejus capitis imminebat: ne forsan per malignorum calliditatem aliquid incongruum sustineret. Ut ergo hoc evitaret, ab imminentibus sibi necessitatibus est ablatus. Et ita me jubente habitare praeceptus est [ ed., jussus est], ut in hac civitate in qua degebat, bona ei necessaria non deessent. Talis enim est ejus venerabilis virtus, divinis freta olatiis, ut etiam molestias asperioris fortunae despiciat. Quapropter licet ad charissimam reverentiam vestram dominus noster beatae memoriae Constantinus pius, meus pater, eumdem episcopum in suum locum 245 restituere proposuerat: tamen, quoniam humana sorte praeventus, antequam haec compleret vota requievit, consequens arbitratus sum voluntatem divae memoriae imperatoris implere. Qui dum ad vos remeaverit, qualem a me venerationem habuerit agnoscetis. Non enim mirabile est si quid in eo gessimus quod laudetur. Meam namque animam imago desiderii vestri, et schema tanti viri", + "candidate_score": 0.585786, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.654696, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1719", + "psc_text": "esse constituit. super docentes se ergo intellegit. § 6 Et quia interdum ex naturse diuersitate soleat accidere, ut discipulus prudentior sit magistro, tamen hoc ipsum diligentiae susesuae et studii esse demonstrat. ait enim: super seniores intellexi: quia mandata tua exquisiui. etsuperdocentes intellegit et super seniores intellegit, doctrinae atque intellegentiseintellegentiae suae officium cum ipsa temporis antiquitate demonstrans, id est populi ante se anterioris significans aetatomaetatem. in quo utrumque conuenit, ut et antiquior sit et se putet esse doctorem. sed super eum ille intellegit, qui et docetur et iunior est; intellegit uero, quia mandata dei exquisierit, quae doctor, dum se docere credit, ignorat. § 7 Consequens autem est, ut, qui super seniores et doctores intellegit, fructum intellegentiseintellegentiae susesuae reddat, scilicet, ut ea, quae cognita et perfecta habere ccepitcoepit, exerceat. et uideamus, an hoc ipsum in consequentibus sit. ait enim: ab omni uia mala prohibui pedes meos, ut custodiam uerbum tuum. perfecta haec", + "candidate_score": 0.654696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1718", + "psc_text": "et ex profeta est m. 2 V 28 docentes te Cpb super uersus r 24 se om. Cp id est om. V 27 seculorum habere C oaelorum habere V caelorum se habere E 99 ihm xpi V.. intellegit, qui unigenitum dei filium in carne uenturum, testimonia. eius meditans, semper expectet. o felix discipuli intellegentia! o doctorum miserabilis inperitia! docentes nesciunt, et intellegunt qui docentur. caret autem propheta uitio iactantire: intellegentiae enim prsestantiampraestantiam unde adeptus esset, ostendit. nam superius ait, quod super inimicos suos prudentior a deo in mandatis eius esset effectus. intellegentia enim omnis ex eo est, qui prudentiorem eum esse constituit. super docentes se ergo intellegit. § 6 Et quia interdum ex naturse diuersitate soleat accidere, ut discipulus prudentior sit magistro, tamen hoc ipsum diligentiae susesuae et studii esse demonstrat. ait enim: super seniores intellexi: quia mandata tua exquisiui. etsuperdocentes intellegit et super seniores intellegit, doctrinae atque intellegentiseintellegentiae suae", + "candidate_score": 0.654113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1719", + "psc_text": "esse constituit. super docentes se ergo intellegit. § 6 Et quia interdum ex naturse diuersitate soleat accidere, ut discipulus prudentior sit magistro, tamen hoc ipsum diligentiae susesuae et studii esse demonstrat. ait enim: super seniores intellexi: quia mandata tua exquisiui. etsuperdocentes intellegit et super seniores intellegit, doctrinae atque intellegentiseintellegentiae suae officium cum ipsa temporis antiquitate demonstrans, id est populi ante se anterioris significans aetatomaetatem. in quo utrumque conuenit, ut et antiquior sit et se putet esse doctorem. sed super eum ille intellegit, qui et docetur et iunior est; intellegit uero, quia mandata dei exquisierit, quae doctor, dum se docere credit, ignorat. § 7 Consequens autem est, ut, qui super seniores et doctores intellegit, fructum intellegentiseintellegentiae susesuae reddat, scilicet, ut ea, quae cognita et perfecta habere ccepitcoepit, exerceat. et uideamus, an hoc ipsum in consequentibus sit. ait enim: ab omni uia mala prohibui pedes meos, ut custodiam uerbum tuum. perfecta haec", + "candidate_score": 0.652956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1718", + "psc_text": "et ex profeta est m. 2 V 28 docentes te Cpb super uersus r 24 se om. Cp id est om. V 27 seculorum habere C oaelorum habere V caelorum se habere E 99 ihm xpi V.. intellegit, qui unigenitum dei filium in carne uenturum, testimonia. eius meditans, semper expectet. o felix discipuli intellegentia! o doctorum miserabilis inperitia! docentes nesciunt, et intellegunt qui docentur. caret autem propheta uitio iactantire: intellegentiae enim prsestantiampraestantiam unde adeptus esset, ostendit. nam superius ait, quod super inimicos suos prudentior a deo in mandatis eius esset effectus. intellegentia enim omnis ex eo est, qui prudentiorem eum esse constituit. super docentes se ergo intellegit. § 6 Et quia interdum ex naturse diuersitate soleat accidere, ut discipulus prudentior sit magistro, tamen hoc ipsum diligentiae susesuae et studii esse demonstrat. ait enim: super seniores intellexi: quia mandata tua exquisiui. etsuperdocentes intellegit et super seniores intellegit, doctrinae atque intellegentiseintellegentiae suae", + "candidate_score": 0.651169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5_7", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 . iulii .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2367", + "psc_text": "de profunda h. t. V sed cf. p. 649, .5 26 multa super G VR multa de PTE 26 sapientiae G VPT & sapientiae R. sunt inexcrutabilia iudicia eius et inuestigabiles uiae eius! quis enim cognouit sensum domini aut quis consiliarius eius fuit? aut quis ante dedit ei et retribuetur illi? quia ex ipso et per ipsum et in ipso sunt omnia: ipsi claritusclaritas in sseculasaecula saeculorum. humanae infirmitatis religiosa confessio est, ex deo hoc solum nosse, quod deus est. ceterum secreta illa et profunda inperspicabilis iudicii decreta mens terrena non penetrat. inuestigare quidem ea perscrutarique pium est. sed inexcrutabilia ea esse et inuestigabilia confitenda sunt: quorum est alterum religiosae uoluntatis, alterum inperspicabilis naturae. quis enim causas naturasque caeli et huius et superioris et ceterorum sciet? quis angelorum et potestatum et dominatuum et thronorum et principatuum officia rationesque perceperit? quis Cherubim et Seraphim perpetuas uoces seternasque intelleget? quis laudantes deum", + "candidate_score": 0.633684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_6_8", + "bdc_text": "Lucernae 16 . iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3071", + "psc_text": "proprietate numeret, csBlcsticaelesti luce clarificet. § 6 Ob quae mirabilia eius praedicauit: magnus dominus noster et magna uirtus eius et sapientiae eius non est numerus. suscipit enim mansuetos dominus, humiliat autem peccatores usque ad terram. hoc enim mansuetorum proprium est, quia secundum euangelia mansueti possidebunt terram, ut digni apud deum sint nuncupatione, numero, claritate. magnus est dominus, cum disparsiones congregat. magna uirtus eius, cum contrita clarificat. innumerabiiis sapientia eius est, cum uniuersa et nominibus discernit et numero. sed qui suscipit mansuetos, humiliat autem peccatores usque ad terram. post meritum sanctitatis impietatis poena subiecta est, cum susceptis mansuetis in claritate stellarum peccatores usque ad terram humiliati inferna1 legis iudicio destinantur., 2 Ioh. V, 28 sq. 7 Luc. XII, 7. 17 Matth. V, 4. 1 dicit in euangelio G dicit enim in euangeliis RE 2 quia G quoniam RE 3 audiant G 4 et prodient G et rPdient R et procedent E", + "candidate_score": 0.606865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_6_8", + "bdc_text": "Lucernae 16 . iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1855", + "psc_text": "V ex animo V. § 2 Sequitur deinde: declaratio sermonum tuorum inluminat et intellectum dat paruulis. et hic quoque sermo forte uidetur a naturae nostrae consuetudine esse diaersusdiuersus. cum enim ante intellegendum sit et sic lumine intellegentiseintellegentiae utendum, quia noctem ignorantiae intellegentiae adeptae lumen apellat, propheta tamen dicit declarationem uerborum dei prius inluminare et post inluminationem intellegentiam praestare. sed qusequae sint dei uerba, ante discendum est; et tunc inluminationis ac postea intellegentiae ratio praestanda est. uerba dei sunt, quaecumque prophetae locuti sunt. curocum enim Moyses uerbis suis populo HebrseoHebraeo legis obseruantiam nuntiauerit, tamen in libro eiusdem legis ita scriptum est: et dixit deus ad Moysen: dic filiis Israhel. usus igitur est his legislator uerbis, quibus ei ut uteretur praeceptum est. ergo uerba dei sunt, quae per officium licet humani oris audita sunt. sed et magnus ille propheta ipso iudicio domini nostri Iesu Christi bene locutus, cum dixisset: audi caelum, et", + "candidate_score": 0.605678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1946", + "psc_text": "exquisierunt non habet ueniam ignoratio uoluntatis, quia sub scientiae facultate nescire repudiatae magis quam non repertae scientiasscientiae est reatus. ob id enim longe a peccatoribus salus est, quia non exquisierunt iustificationes dei, cum utique non ob aliud consignatae litteris maneant, quam ut ad uniuersorum scientiam notionemque defluerent. sed sciens propheta, cum a peccatoribus non exquirentibus iudicia dei salus longe sit, iuxta tamen dominum esse his, qui recto sunt corde, secundum etiam illud apostoli: uos, qui eratis longe, facti estis prope, ne et ipse et ab ipso salus longe sit, cognitionem iustificationum dei expetit. § 6 Non ignorat, quantum in his sacramentum nostrae salutis expressum sit per quasdam prsefigurationum aeternarum in rebus praesentibus notiones; in Hebraeo scilicet sex tantum 19 Ephes. II, 13. 1 praecatur VR 2 enim add. m. 2 V om. R if. praef. et redemptione et iustificatione Cp 8 i sanguinem V liberabimur Cpb o toto saeculi pb", + "candidate_score": 0.605521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2367", + "psc_text": "de profunda h. t. V sed cf. p. 649, .5 26 multa super G VR multa de PTE 26 sapientiae G VPT & sapientiae R. sunt inexcrutabilia iudicia eius et inuestigabiles uiae eius! quis enim cognouit sensum domini aut quis consiliarius eius fuit? aut quis ante dedit ei et retribuetur illi? quia ex ipso et per ipsum et in ipso sunt omnia: ipsi claritusclaritas in sseculasaecula saeculorum. humanae infirmitatis religiosa confessio est, ex deo hoc solum nosse, quod deus est. ceterum secreta illa et profunda inperspicabilis iudicii decreta mens terrena non penetrat. inuestigare quidem ea perscrutarique pium est. sed inexcrutabilia ea esse et inuestigabilia confitenda sunt: quorum est alterum religiosae uoluntatis, alterum inperspicabilis naturae. quis enim causas naturasque caeli et huius et superioris et ceterorum sciet? quis angelorum et potestatum et dominatuum et thronorum et principatuum officia rationesque perceperit? quis Cherubim et Seraphim perpetuas uoces seternasque intelleget? quis laudantes deum", + "candidate_score": 0.603357, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1", + "max_score": 0.653479, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5_7", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 . iulii .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_441", + "psc_text": "6 competenter ergo scriptum est: os lusti iusti meditabitur sapientiam, eo quod totus homo sit spiritalis, non utique terrenus. qualis enim terrenus, tales et terreni et qualis caelestis, tales et caelestes. abiit ergo terrenus, remansit caelestis. ideoque in tempora redemptionis referens propheta 'meditabitur' dixit, licet unus e pluribus 'meditatur' scripserit neque abhorrcat a sensu, quia prophetarum spiritui futura pro praesentibus sunt. alii putant os pro mente dictum. § 7 pulchre autem istud exposuit nobis Salomon dicens : narratio iusti semper sapientia, stultus autem sicut luna inmutatur, id est: quod saepe uarietur nec in sua perseueret sententia et tamquam in tenebris lumen uideatur offundere nec tenere. cap. 65 § 1 Sit ergo nobis semper in corde et ore meditatio sapientiae et lingua tua loquatur iudicium, lex dei tui in corde sit tuo. ideo tibi dicit scriptura: loqueris in i 11 i s sedens in domo, ambulans in uia, dormitans, resurgens. loquamur", + "candidate_score": 0.653479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_5_7", + "bdc_text": "Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 . iulii .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_442", + "psc_text": "lumen uideatur offundere nec tenere. cap. 65 § 1 Sit ergo nobis semper in corde et ore meditatio sapientiae et lingua tua loquatur iudicium, lex dei tui in corde sit tuo. ideo tibi dicit scriptura: loqueris in i 11 i s sedens in domo, ambulans in uia, dormitans, resurgens. loquamur ergo dominum Iesum, quia ipse est sapientia, ipse est uerbum et uerbum dei. 1 cf. Phil. 3, 21 4 cf. Luc. 1, 35 9 Ps. 36, 30 10 1 Cor. 15, 48 17 *Eccli. 27,11 (12) 22 cf. Ps. 36, 30 24 *Deut. 6, 7 2 conformes fierent B dicere in mg. m2D 4 paria « 7 super BC 8 lux A affectus B aspectus cet. av est scriptum B 9 est om. F eo] et DF 10 spiritualis DFa et terrenus F 12 alt. caelestes Bml 13 ideo F redemptoris ftav 14 meditabitur Fml 15 nec ftav abhorret Bm2Cftav", + "candidate_score": 0.630956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_2", + "bdc_text": "Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_689", + "psc_text": "22 in eo deleui 23 mihi molesti essent fiav 27 non om. fJ im(in- D)portunus DEm2Fa opportunus v effectus Eml 29 egresscit A egresit B egressit Cml disceptationibus occupatur. qui igitur molesti ? primum de ipso auctore pec- § 3 cati et angelis eius intellege, deinde de his qui malunt sequaces eius esse quam Christi. impellitur uxor, ut sancti Iob, amicus, quod in ipso libro manifestatur, filius, ut Abessalon, seruus, libertus atque domesticus, quia inimici hominis etiam domestici eius, ut exagitent eum singuli. quod igitur remedium aduersum huiusmodi animorum aegritudines nisi patientia, nisi silentium ? et, quod est grauius, ille te magis lacessit, qui beneficiis tuis usus sit, et inter ipsos amplius ille exasperat, qui plus tibi debeat, quo magis ingrati hominis acerbitate aut uilis alicuius personae indignitate mouearis. cap. 9 § 1 Ergo iustus, etsi amicus ei est insolens, dolet pro amico, quia ita amicus suus labitur, quia a", + "candidate_score": 0.579414, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.653471, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654", + "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis", + "candidate_score": 0.653471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "et magna super hoc admiratione suspendimur, si ab eis illicita quaerantur accipi, quibus etiam licita relaxantur. Nec hoc quoque malum sollicitudo nostra patitur negligenter omittere, quod quidam, instinctu gloriae inanis illecti, ex laico repente habitu, sacerdotii honorem arripiunt, et, quod dicere pudet et grave tacere est, regendi rectores, et qui docendi sunt doctores, nec erubescunt videri, nec metuunt. Ducatum animarum impudenter assumunt, quibus via omnis ignota ductoris est, et quo vel ipsi gradiantur ignari sunt. Quod quam pravum quamve sit temerarium saeculari etiam ordine et disciplina monstratur. Nam dum dux exercitus nonnisi labore et sollicitudine expertus eligitur, quales animarum duces esse debeant, qui episcopatus culmen immatura cupiunt festinatione conscendere, hujus saltem rei comparatione considerent, et aggredi repente inexpertos labores abstineant, ne caeca honoris ambitio et ipsis in poenam sit, et aliis pestifera erroris semina jaciat, quippe qui non didicerunt quod ipsi doceant. Proinde paterno salutantes affectu 1018 petimus, excellentissimi filii,", + "candidate_score": 0.64594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0_2", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer . Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1597", + "psc_text": "concedimus, vetera libentissime reparamus. EPISTOLA CXIII. AD SYAGRIUM EPISCOPUM AUGUSTODUNENSEM. Ut Menatem et Theodorum Episcopos in Italiam redire compellat. Gregorius Syagrio episcopo Augustodunensi. Cum sacerdotalis dignitas aliis videatur dignitatibus eminere, ita quisquis ea ornatus est, cunctis se imitandum debet ostendere, ut exemplo suo nulli nocere, sed vitam potius valeat componere subjectorum. Nam si actus dissentiat a nomine, quanto pontificatus ipse plus erigit, tanto magis addicit. Itaque Menatem quemdam episcopum, qui illuc de dioecesi Romanae Ecclesiae nostra ordinatione profectus est, in tanta se levitate didicimus exhibere, ut et nobis de eo major sit verecundia, et illi episcopatus nomen non sit in honore, sed onere. Quod quia pudoris nobis est de eo illa cognoscere, quae in aliarum provinciarum omnino reprehendimus sacerdotibus, fraternitas vestra eum illic immorari amplius non permittat, sed ad nos quantocius reverti compellat, ac magis inventa per omnia occasione transmittat, ut, sub ea qua dignum est observantia refrenatus, saeculares mores", + "candidate_score": 0.645819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1562", + "psc_text": "quaedam adjutoria recenti adhuc confectione formata indigenti non offerunt, sed maceranda temporibus derelinquunt. Nam si immature quis dederit, dubium non est quia fit causa periculi, res salutis. Discant itaque, discant in officio suo sacerdotes, quibus animarum credita est cura, servare quod diversarum artium homines docente ratione custodiunt, et a praecipiti se ambitione, etsi non metu, saltem pudore contineant. Sed ne forsan adhuc se pravae consuetudinis quisquam velit objectu defendere, fraternitatis vestrae discretio 1010 rationis eos freno coerceat, et labi in illicitis non permittat, quia quidquid ultione dignum est, non ad imitationis, sed ad exemplum potius debet correptionis adduci. Neque autem hoc quod similiter corrigendum est patimur negligenter omittere. Nam quid prodest cuncta muniisse, si per unum locum perniciosus hosti praebeatur accessus? Cum his itaque qui in sacro sunt ordine constituti habitare mulieres prohibeantur. De quibus, ne antiquus humani generis inimicus exsultet, omnium definiendum consensu est ut praeter eas quas sacri", + "candidate_score": 0.644121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1_3", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_89", + "psc_text": "vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius affectus dicit. Quibusdam vero vos adversitatibus laborare audivi. Sed non hac de re valde contristor, quia plerumque navis, quae pervenire ad alta pelagi per prosperitatem poterat, in ipso navigationis initio vento adversante repellitur, sed ad portum repulsa revocatur. Praeterea si prolixam epistolam meam ad interpretandum accipere fortasse contigerit, rogo, non verbum ex verbo, sed sensum ex sensu transferte, quia plerumque dum proprietas verborum attenditur, sensuum virtus amittitur. EPISTOLA XXX. AD ANDREAM ILLUSTREM. De sua ad episcopatum assumptione dolet; clavem a corpore sancti Petri transmittit. Gregorius Andreae illustri. Omnipotens Deus dulcissimo cordi vestro indicet quia et absens corpore, a charitate vestra", + "candidate_score": 0.622411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1_3", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88", + "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius", + "candidate_score": 0.619978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_6_8", + "bdc_text": "Lucernae 16 . iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_881", + "psc_text": "VI. AD CHILDEBERTUM REGEM. Laudat in illo studium fidei catholicae, Candidumque commendat patrimonii rectorem, Dynamii patricii loco, designatum. Gregorius Childeberto regi Francorum. Quanto caeteros homines regia dignitas antecedit, tanto caeterarum gentium regna regni vestri profecto culmen excellit. Esse autem regem, quia sunt et alii non mirum est; sed esse catholicum, quod alii non merentur, hoc satis est. Sicut enim magnae lampadis splendor in terrae noctis obscuritate luminis sui claritate fulgescit, ita fidei vestrae claritas inter aliarum gentium obscuram perfidiam rutilat ac coruscat. Quidquid autem reges se caeteri gloriantur habere habetis. Sed ipsi in hac re vehementius superantur, quoniam hoc principale bonum non habent quod habetis. Ut ergo sicut fide ita et actione vincantur, benignam se excellentia vestra suis subjectis semper exhibeat. Et si qua sunt quae ejus animum offendere valeant, ea indiscussa non puniat. Tunc enim vere regi regum, id est omnipotenti Domino amplius placebit, si, potestatem suam restringens, minus", + "candidate_score": 0.617515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_6_8", + "bdc_text": "Lucernae 16 . iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1626", + "psc_text": "in illo tremendo examine judici venienti dicturus sum, si tunc illuc vacuus venero ubi tua excellentia greges post se fidelium ducet, quos modo ad verae fidei gratiam per studiosam et continuam praedicationem traxit? Sed est mihi, bone vir, hoc ex Dei munere 1029 in magna consolatione, quia opus sanctum quod in me non habeo diligo in te. Cumque de tuis actibus magna exsultatione gaudeo, ea quae per laborem tua sunt per charitatem mea fiunt. De conversione igitur Gothorum in vestro opere et in nostra exsultatione libet cum angelis exclamare: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11)", + "candidate_score": 0.617132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1626", + "psc_text": "in illo tremendo examine judici venienti dicturus sum, si tunc illuc vacuus venero ubi tua excellentia greges post se fidelium ducet, quos modo ad verae fidei gratiam per studiosam et continuam praedicationem traxit? Sed est mihi, bone vir, hoc ex Dei munere 1029 in magna consolatione, quia opus sanctum quod in me non habeo diligo in te. Cumque de tuis actibus magna exsultatione gaudeo, ea quae per laborem tua sunt per charitatem mea fiunt. De conversione igitur Gothorum in vestro opere et in nostra exsultatione libet cum angelis exclamare: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11)", + "candidate_score": 0.616613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_657", + "psc_text": "autem epistolas transmisi, postquam eum ordinatum contra rationem cognovi, et contra consuetudinem, ut missarum solemnia celebrare non praesumeret, nisi prius a serenissimis dominis cognoscerem quid de ejus persona jussissent. Quae scripta mea publice relata, vel in civitate posita, publice scindi fecit, atque in contemptum sedis apostolicae apertius exsiliit. Quod ego qualiter patiar scis, qui ante paratior sum mori, quam beati Petri apostoli Ecclesiam meis diebus degenerare. Mores autem meos bene cognitos habes, quia diu porto; sed si semel deliberavero non portare, contra omnia pericula laetus vado. Unde necesse est cum Dei auxilio periculo succurrere, ne cogatur excedendo peccare. Vide quae dico, 726 et pensa ex quanto dolore sunt. Pervenit vero ad me quia transmisit nescio quem clericum, qui diceret quia Malchus episcopus in custodia pro solidis occisus sit. De qua re unum est quod breviter suggeras serenissimis Dominis nostris, quia si ego servus eorum in morte Langobardorum me miscere voluissem,", + "candidate_score": 0.613463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_6_8", + "bdc_text": "Lucernae 16 . iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1209", + "psc_text": "nos qui episcopi dicimur de humandis fidelium corporibus pensa facere quid debemus. Hoc ergo fraternitatis vestrae judicio committimus. Et hoc quoque nobis praedictus eloquentissimus vir questus est Sisinnium defensorem Ecclesiae tuae irrationabiliter juri suo mancipia competentia detinere. De quibus etiam judicio sanctae memoriae Maximiani episcopi ut ea detentor redderet esse asserit definitum, sed eorum restitutionem hactenus voluntarie distulisse. Hortamur ergo fraternitatem tuam ut si manifeste causa jam judicata est, quae statuta sunt compleantur; alioquin, deputato exsecutore ad fratris et coepiscopi nostri Secundini partes facere judicium convenire, ut dum cujus sint juris mancipia de quibus quaestio vertitur ejus fuerit sententia declaratum, nec hic praejudicium, nec ille videatur invidiam sustinere. EPISTOLA IV. AD VENANTIUM EPISCOPUM. Ut monasterium consecret concedit. Gregorius Venantio episcopo Lunensi. Fraternitatis vestrae insinuatione didicimus, quae habetur in subditis, intra civitatem Lunensem in domo te propria monasterium ancillarum Dei pro vestra devotione fundasse, quod in honore beati Petri apostolorum principis,", + "candidate_score": 0.613225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1018", + "psc_text": "non primatis ejus, sed excellentiae vestrae epistola nuntiavit. EPISTOLA LXIV. AD DOMINICUM EPISCOPUM. Pastorale munus ex charitate exercendum. Quod illud ita exerceat Dominicus, ipsi gratulatur, ac de xeniis gratias agit. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Vere mirabilis charitatis virtus est, dilecte frater, quae adventu supernae gratiae postquam spiritalia inclinavit ad infima, postquam ipsum sibimet unumquemque carnalibus illecebris discordantem pacavit hominem, ita in humanis se dilatavit mentibus, ut sublimia inclinaret, humilia sublimaret, pacaret discordantia, ferocia mansuefaceret, dissociata conglutinaret, sarciret, divisas tot aquarum terrarumque spatiis climatumque diversitatibus hominum nationes, compaginatis ad unum mentibus, suae vinculo suavitatis astringeret. Hujus amplitudinis praeconia quando humanae 840 infirmitatis exponere lingua sufficiat? Hujus autem laus in coelis perfecta est, in terris vero forma ejus ostendenda potius est quam dicenda, ut qualis quantaque sit, postquam ore nostro plene non potest, ex nostra magis compassione monstretur. Quam etsi utcunque laudamus ore, simul necesse est ut fateamur manu, ne si laudator", + "candidate_score": 0.608837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_6_8", + "bdc_text": "Lucernae 16 . iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1792", + "psc_text": "tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum venerat, accepto verbo ad Siciliam ire parati sunt. Praeterea de substantia Theodori episcopi, quam Ecclesiae vestrae juri scripsistis fuisse suppositam, plus amplius aliud quod fieri posset non fuit, quam ut antefato gloriosissimo Leontio de quo tanta testificamini, cui et causam ipsam asseritis commendatam, atque Joanni fratri et coepiscopo nostro, de cujus sanctitate et sollicitudine certi sumus, hujus negotii audientiam mandaremus; hortantes ut et veritatem cum omni studeant subtilitate perquirere, et ita contentionibus partium secundum justitiam citius finem imponere, quatenus nec homines sanctae fraternitatis vestrae longa valeat illic dilatio retinere, nec pars altera inaudita se pati praejudicium conqueratur. Quidquid enim alteri", + "candidate_score": 0.608803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.607818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_881", + "psc_text": "VI. AD CHILDEBERTUM REGEM. Laudat in illo studium fidei catholicae, Candidumque commendat patrimonii rectorem, Dynamii patricii loco, designatum. Gregorius Childeberto regi Francorum. Quanto caeteros homines regia dignitas antecedit, tanto caeterarum gentium regna regni vestri profecto culmen excellit. Esse autem regem, quia sunt et alii non mirum est; sed esse catholicum, quod alii non merentur, hoc satis est. Sicut enim magnae lampadis splendor in terrae noctis obscuritate luminis sui claritate fulgescit, ita fidei vestrae claritas inter aliarum gentium obscuram perfidiam rutilat ac coruscat. Quidquid autem reges se caeteri gloriantur habere habetis. Sed ipsi in hac re vehementius superantur, quoniam hoc principale bonum non habent quod habetis. Ut ergo sicut fide ita et actione vincantur, benignam se excellentia vestra suis subjectis semper exhibeat. Et si qua sunt quae ejus animum offendere valeant, ea indiscussa non puniat. Tunc enim vere regi regum, id est omnipotenti Domino amplius placebit, si, potestatem suam restringens, minus", + "candidate_score": 0.607123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_6_8", + "bdc_text": "Lucernae 16 . iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.606818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_6_8", + "bdc_text": "Lucernae 16 . iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1018", + "psc_text": "non primatis ejus, sed excellentiae vestrae epistola nuntiavit. EPISTOLA LXIV. AD DOMINICUM EPISCOPUM. Pastorale munus ex charitate exercendum. Quod illud ita exerceat Dominicus, ipsi gratulatur, ac de xeniis gratias agit. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Vere mirabilis charitatis virtus est, dilecte frater, quae adventu supernae gratiae postquam spiritalia inclinavit ad infima, postquam ipsum sibimet unumquemque carnalibus illecebris discordantem pacavit hominem, ita in humanis se dilatavit mentibus, ut sublimia inclinaret, humilia sublimaret, pacaret discordantia, ferocia mansuefaceret, dissociata conglutinaret, sarciret, divisas tot aquarum terrarumque spatiis climatumque diversitatibus hominum nationes, compaginatis ad unum mentibus, suae vinculo suavitatis astringeret. Hujus amplitudinis praeconia quando humanae 840 infirmitatis exponere lingua sufficiat? Hujus autem laus in coelis perfecta est, in terris vero forma ejus ostendenda potius est quam dicenda, ut qualis quantaque sit, postquam ore nostro plene non potest, ex nostra magis compassione monstretur. Quam etsi utcunque laudamus ore, simul necesse est ut fateamur manu, ne si laudator", + "candidate_score": 0.606675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_6_8", + "bdc_text": "Lucernae 16 . iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_965", + "psc_text": "Mense Junii, indictione 14. EPISTOLA XXXVII. AD COLUMBUM EPISCOPUM. Rogatiano ejus diacono scripta ad rectorem patrimonii Siciliae dedisse, ut causa quaedam citius finiatur. Petrum quondam Numidiae episcopum ad Columbum a se mitti, quem, cognita ibi melius causa, canonice cum consciis judicet. Catholicorum filios aut mancipia baptismo Donatistarum infici non ferat. Gregorius Columbo episcopo Numidiae. Scripta fraternitatis vestrae, sacerdotali plena dulcedine, praesentium portitore Rogatiano diacono deferente, suscepimus. Et valde nos eorum laetificavit benigna locutio, praesertim quia per ea de vestra, quod desiderii nostri est, incolumitate cognovimus. Devotionem vero sanctitatis vestrae, et olim novimus, et nunc sicut scribitis, sic habemus. Nam qualis erga nos sinceritas fraternitatis vestrae sit, satisfactione non egemus, quia eam ex mentis nostrae, quae circa vos est, dilectione cognoscimus. Suprascripto autem latori, quem nobis epistolariter commendastis, scripta ad rectorem patrimonii Siciliae dedimus, ut adversam partem facere quae justa sunt urgeat, quatenus, frustratoria excusatione postposita, ad finem citius perducatur totius", + "candidate_score": 0.606107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_8", + "bdc_text": "Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "glorioso filio nostro, si causa se dederit, liquido satisfacere valeas, earum tibi jussionum exemplaria praevidimus transmittenda. Sed si necessarium fuerit, ipsas facimus authenticas destinari. Tantum est ut, sicut diximus, studeas esse sollicitus, ut subripiendi cuiquam illic locus non pateat. EPISTOLA LIV. AD DONUM MESSANENSEM EPISCOPUM. Gregorium expraefectum commendat. Gregorius Dono episcopo Messanensi. Licet gloriosus filius noster Gregorius expraefecto magnam de fraternitate vestra certitudinem habeat, ut sacerdotalem sibi a vobis impendi affectum non dubitet, quia tamen charitatis vestrae modum nostra rogante commendatione fidit augeri, his vos epistolis praevidimus adhortandos, ut utilitati ipsius concurrere atque in ejus juvamine impendere vos quaecunque suaserit ratio debeatis. Et quia aliqua apud fraternitatem vestram pro sua, ut ait, cautela agere desiderat, locum apud vos, sicut revera decet sacerdotes, inveniat, et paterna sibi compati dilectione vos cognoscat; quatenus dum sollicitudinis cura ipsius vestrae charitatis studio fuerit relevata, et ipse confidentiam quam de vobis gerit operibus valeat experiri,", + "candidate_score": 0.603432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_578", + "psc_text": "Ecclesiae pecuniis. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Qualiter succurrendum sit redemptionibus captivorum, et sanctorum canonum et mundanarum legum sanctio evidenter edocuit. Quod cum omnibus notum sit, mirati sumus ut fraternitas tua in redemptionem Tribuni clerici tui praesentium latoris nulla mota misericordia subveniret. Quod ergo sponte facere distulisti, nostra saltem facere festina adhortatione commonitus, ne si, quod non credimus, negligendum putaveris, incipiat tibi necessitas quod voluntas fugit imponere. Quia igitur supradictus Tribunus ab hostibus se praedatum ac centum duodecim solidis se perhibet comparatum, ad quorum se deflet restitutionem urgeri, haec te oportet diligenter inquirere. Et si ita est, nec eum unde pretium in se datum reddere possit habere cognoveris, supradictos solidos de Ecclesia redemptori ejus restitue. Nam valde durum est si de Ecclesia cui militat remedium nullum inveniat. Omissa itaque excusatione, pretium quod in eo datum manifesta veritate patuerit, sine aliqua mora, sicut sumus praefati, restitue, quatenus nec creditorem ejus tempore necessitatis", + "candidate_score": 0.598173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_2", + "bdc_text": "Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_948", + "psc_text": "Ravennae. Postquam revertens Castorius omnia nobis quae inter vos et Agilulphum regem acta sunt indicavit, ne excusationem contra nos de mora potuisset aliquis invenire, sub omni eum celeritate illuc retransmittendum praevidimus. Ab eo ergo ea quae sunt agenda cognoscens, esto sollicitus, et omni modo immine ut pax ista debeat ordinari, quia, quantum dicitur, aliqui hoc impedire conantur. Pro qua re festina strenue agere, ut labor vester sine effectu non valeat remanere. Nam jam et partes istae, et diversae insulae in gravissunt periculo positae. Fratrem nostrum Marinianum episcopum (Grat. dist. 86, c. 6) verbis quibus vales excita, quia obdormisse eum suspicor. Nam venerunt quidam ad me, in quibus erant quidam senes mendicantes, qui a me discussi sunt a quibus et quid acceperint, et per singula retulerunt quanta eis et a quibus in itinere data sint. Quos dum sollicite de praedicto fratre requirerem quid eis dedisset, responderunt se eum rogasse, sed ab", + "candidate_score": 0.597953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_2", + "bdc_text": "Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1098", + "psc_text": "c. 13) ordinati a nobis sacerdotis, corporis qua notum est impediente molestia, Ariminensis Ecclesia pastorali hactenus sit regimine destituta dudum fraternitas vestra cognovit. Quem dum, habitatorum loci illius precibus permoti, saepius hortaremur ut si de eadem capitis, qua detinebatur molestia melioratum se esse sentiret, ad suam, auxiliante Domino, reverteretur Ecclesiam, datis induciis in hoc quadriennio exspectatus est. Quem dum monitu cleri civiumque illinc venientium, nosque precibus urgentium, instantius hortaremur ut si valeret cum eis auxiliante Domino remearet, data scriptis supplicatione, nos petiit ut, quia ad ejusdem Ecclesiae regimen vel susceptum officium pro eadem qua detinetur molestia assurgere nullatenus posset, Ecclesiae ipsi ordinare episcopum deberemus. Unde quia cunctarum Ecclesiarum injuncta nos sollicitudinis cura constringit, ne diutius gregi fidelium desit custodia pastoralis, illorum precibus hujusque ex sui impossibilitate renuntiatione compulsis, visum nobis est eidem Ariminensi Ecclesiae debere episcopum ordinari; et datis ex more praeceptis, clerum plebemque ejusdem Ecclesiae non destitimus admonere, quatenus", + "candidate_score": 0.587497, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1", + "max_score": 0.653239, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_9_11", + "bdc_text": "Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri . Datum : E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_283", + "psc_text": "C precipua obseruatione b 23 quadragensimam PlN niniuitis V Tbd 25 nineue* P niniue CTV2bd 26 humiliatoni§ S humilationi N intellegatur VI T tantummodo conuenire; alioquin non quadraginta dies fecisset dominus cum discipulis suis post resurrectioneraresurrectionem intrans cum eis et exiens, manducans et bibens: qui dies utique magnae laetitiae fuerunt. nec septuaginta interpretes, quos legere consueuit ecclesia. errasse credendi sunt, ut non dicerent; quadraginta dies, sed: triduum et Nineue euertetur. maiore quippe auctoritate praediti quam interpretum officium est prophetico spiritu, quo etiam ore uno in suis interpretationibus, quod magnum miraculum fuit, consonuisse firmantur, triduum posuerunt, quamuis non ignorarent quod dies quadraginta in hebraeis codicibus legerentur, ut in domini Iesu Christi clarificatione intellegerentur dissolui abolerique peccata, de quo dictum est: qui traditus est propter delicta nostra et resurrexit propter iustificationem nostram. clarificatio autem domini in resurrectione et in caelum ascensione cognoscitur. unde et bis numero quamuis unum et eundem spiritum sanctum", + "candidate_score": 0.653239, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1", + "max_score": 0.652932, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1_window_71", + "psc_text": "(u ex 11) conuentum NT 20 et perseuerantiae instructus นxE profectus Iacob copulam sibi adquisiuit de sapientia consorte propositi opimam dote prudentiae, cum qua uitae tempora sine ulla offensione transcurreret. addito igitur thensauro sapientiae uariarum ouium sibi instituit gregem, sed illum rationabilem, uirtutum plurimarum diuersitate fulgentem. unde et iactantiam carnis eius recidit, quod significat femoris stupor salua sacri interpretatione mysterii. hisbis ergo uirtutibus uelut D gradibus quibusdam mens eius ascendit in caelum, et dei secreta cognouit et confirmatus est et repletus, ut Laban scrutans domum eius nihil apud eum inane, nihil uacuum repperiret, nulla simulacra, nullam effigiem uanitatis. non enim erat apud eum imago, sed ueritas, non effigies ignauiae, sed solida forma iustitiae et uiuae uirtutis expressio intellegibilis. itaque Laban perscrutatus est domum eius spiritalem et non inuenit eges ; plena enim erat non tigurarumfigurarum, sed E negotiorum. § 23 potuisset autem inuenire fundamenta uirtutum et culmina, nisi caecitatem cordis", + "candidate_score": 0.652932, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1", + "max_score": 0.652779, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_7_9", + "bdc_text": "iulii . Tuae excellentiae et praestantiae de [ di]tissimus Henricus Menscheverus Frisius Groningensis . Gravitate ac doctrina praestantissimo viro d. Henricho Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro vigilantissimo , domino ac patrono in primis observando etc. Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1459", + "psc_text": "dignoscere relm 23 ioh. ] in iohannis B2N, om. p, iohannes DHL r a quoniam om. p. add. quod g sic] et sicjp 24 ueniat] fin. Q 25 aliis B1 eundem om.Eug. Vat. Mediom. XXXXIII Aug. Sect. III pars 4. 27 spiritum; alius diem domino sapit, alius de pectore domini liquidius aliquid bibit, alius leuatus usque ad tertium caelum ineffabilia uerba audit, omnes tamen, quamdiu sunt in corpore, peregrinantur a domino et omnibus bonae spei fidelibus in libro uitae scriptis seruatur quod dictum est: et ego diligam eum et ostendam me ipsum illi. uerum tamen in hac peregrinatione quantum rei huius intellegentia uel scientia quisque profecerit, tanto magis caueat diabolica uitia superbiam et inuidentiam. meminerit hic ipsum euangelium lohannis, quam multo amplius erigit. ad contemplationem ueritatis, tam multo amplius praecipere de dulcedine caritatis. et quia illud praeceptum uerissimum ac saluberrimum est: quanto magnus es, tanto humilita te in omnibus, qui", + "candidate_score": 0.652779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_11", + "bdc_text": "E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1355", + "psc_text": "5 sola factae B, soli facti CP 6 est] add. iohannes V g 7 mauifestationis Bl per om. Bl 8 idem om. RD p 10 claret ter] clariter BRD p 11 unus erat x04 edd. praeter pg 13 in alio 01 14 bero B 17 undecim discipuli BRD, discipuli undecim cet., edd. 21 inuenimus] incipit Eug. Exc. nonum 22 hominibus] omnibus H1 AE1 L 28 mulieribus-monumento om. Bx mulier.] a m. p 24 egredientibus D (Eug. Vat. Mediom.) im (pro 'IIII') quarto B 25 in castello HAelL 'V' quinto et sic 'VI' seito B ubi non erat Thomas, sexto ubi eum uidit Thomas, septimo ad mare Tiberiadis, octauo in monte Galilaeae secundum Mattheum, nono, quod dicit Marcus, nouissime recumbentibus, quia iam non erant in terra cum illo conuiuaturi, decimo in ipso die, non iam in terra, sed eleuatum in nubem, cum in caelum ascenderet, quod Marcus et Lucas commemorant, Marcus", + "candidate_score": 0.630916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_11", + "bdc_text": "E. Milander an HB , 5 . Juli 1564 , wo HM's Besuch angekündigt wird.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1324", + "psc_text": "Marc. 16, 13 3 «f. Morc. 16, 14 4 *Lac. 24, 86: *Ioh. 20, 26 11 cf. Marc. 16, 14; cf. Luc. 24, 29; 36; cf. Ioh. 20, 19 19 Marc. 16, 14 23. cf. Act. 1, 26.,' 4 aobiacumj uobis Sl χψω raelmv (cf. supra) o sicutj add. refe. runt V, add. dicunt χψω r ael iohannes] add. commemorant B1, add. dicunt p g 6 introintrauit B 7 locatus CP iohannes diaeruntq. Bl 11 dicit] ait HAEL y apparuisse] dominum apparliisse V Im 14 ad eos dominus RD 18 loquentur B thomo B 21 cogitat B nisi forte om. Bl 22 hoc] ac B. 36 'XL- lIEL.- nouissime recumbentibus illis undecim apparuisse, id est ipso quadragensimo die, et quoniam iam erat ab eis ascensurasascensurus in caelum. hoc eis illo die maxime exprobrare uoluisse, quia his qui uiderant eum resurrexisse non crediderant, antequam ipsi eum uiderent, cum utique post ascensionem", + "candidate_score": 0.622644, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.652706, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_3_5", + "bdc_text": "Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi . Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_280", + "psc_text": "quia nomen eiusdem lectorum nuper albus accepit, agnoscitis profecturo civi me epistulam, clerico debuisse formatam; quem propediem non iniuria reor mercatorem splendidum fore, si hinc ad vestra obsequia festinans frigoribus fontium civicorum sapientiae fontem meracioris 1 anteferat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Vir iam honestus Gallus, quia iussus ad coniugem redire non distulit, litterarum mearum obsequium, vestrarum reportat effectum, cui cum pagina, quam miseratis, reseraretur, actutum compunctus ingemuit destinatamque non ad me epistulam sed in se sententiam iudicavit, itaque confestim iter in patriam spopondit adornavit arripuit, quem nos propter hanc ipsam paenitudinis celeritatem non increparive sed consolatorie potius compellare cura-vimus, quia vicinaretur innocentiae festinata correctio. neque enim quisquam etiam sibi bene conscius plus facere praesumpsit, si quis tamen vestrae correptionis orbitarn non reliquit, quippe cum ea ipsa, quae legimus, parcentis verba censurae maxuma 1 emendationis incitamenta sint.2 nam quid potest esse castigationis huiusce tenore", + "candidate_score": 0.652706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4_6", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_280", + "psc_text": "quia nomen eiusdem lectorum nuper albus accepit, agnoscitis profecturo civi me epistulam, clerico debuisse formatam; quem propediem non iniuria reor mercatorem splendidum fore, si hinc ad vestra obsequia festinans frigoribus fontium civicorum sapientiae fontem meracioris 1 anteferat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Vir iam honestus Gallus, quia iussus ad coniugem redire non distulit, litterarum mearum obsequium, vestrarum reportat effectum, cui cum pagina, quam miseratis, reseraretur, actutum compunctus ingemuit destinatamque non ad me epistulam sed in se sententiam iudicavit, itaque confestim iter in patriam spopondit adornavit arripuit, quem nos propter hanc ipsam paenitudinis celeritatem non increparive sed consolatorie potius compellare cura-vimus, quia vicinaretur innocentiae festinata correctio. neque enim quisquam etiam sibi bene conscius plus facere praesumpsit, si quis tamen vestrae correptionis orbitarn non reliquit, quippe cum ea ipsa, quae legimus, parcentis verba censurae maxuma 1 emendationis incitamenta sint.2 nam quid potest esse castigationis huiusce tenore", + "candidate_score": 0.65108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_3_5", + "bdc_text": "Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi . Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_460", + "psc_text": "perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est quique supradicto tamdiu potes uti libello, ut eum non amplius zothecula tua quam memoria concludat. haec et his plura fors aliquis. ego vero cuncta praetereo et malo precari veniam quam reatum, si hoc esse creditur, deprecari. praesentum quoque neglegentiam litterarum nunc nec excuso, primum quod, etsi cupiam, parum cultius scribere queo, dein quod libellari opere confecto animus tandem feriaturus iam quae propalare dissimulat excolere detrectat. at tamen, cum satis tibi et quidem merito (quidnam enim simile?) in omnibus cedam, quippe qui in alio genere virtutum iam per quinquennia decem non aequaevis sacerdotibus tantum verum et antiquis, quotiens collatus, antelatus quoque", + "candidate_score": 0.646123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_3_5", + "bdc_text": "Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi . Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_485", + "psc_text": "nonus libellus peculiariter tibi dictatus ceteris octo copularetur, quos ad Constantium scripsi, virum singularis ingenii, consilii salutaris, certe in tractatibus publicis ceteros eloquentes, seu diversa sive paria decernat, praestantioris facundiae dotibus antecellentem. sponsio impleta est, non exacte quidem, sed vel instanter. nam peragratis forte dioecesibus cum domum veni, si quod schedium temere iacens chartulis putribus ac veternosis continebatur, raptim coactimque translator festinus exscripsi, tempore hiberno nil retardatus, quin actutum iussa complerem, licet antiquarium moraretur insiccabilis gelu pagina et calamo durior gutta, quam iudicasses imprimentibus digitis non fluere sed frangi. sic quoque tamen compotem officii prius agere curavi, quam duodecimum nostrum, quem Numae mensem vos nuncupatis, Favonius flatu teporo, pluviisque natalibus maritaret. restat, ut te arbitro non reposcamus res omnino discrepantissimas, maturitatem celeritatemque. nam quotiens liber quispiam scribi cito iubetur, non tantum honorem spectat auctor a merito quantum ab obsequio. de reliquo, quia tibi nuper ad Gelasium virum sat benignissimum missos", + "candidate_score": 0.639953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_3_5", + "bdc_text": "Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi . Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_41", + "psc_text": "ad astra portare, si placeo, eloquentiam, si displiceo, felicitatem. videre mihi videor ut rideas, quia perspicis nostram cum milite comico ferocisse iactantiam, vale. Sidonius Campaniano suo salutem Accepi per praefectum annonae litteras tuas, quibus eum tibi sodalem veterem mihi insinuas iudici novo. gratias ago magnas illi, maximas tibi, quod statuistis de amicitia mea vel praesumere tuta vel inlaesa credere, ego vero notitiam viri familiaritatemque non solum volens sed et avidus amplector, quippe qui noverim nostram quoque gratiam hoc obsequio meo fore copulatiorem. sed et tu vigilantiae suae me, id est famae meae statum causamque commenda, vereor autem ne famem populi Romani theatralis caveae fragor insonet et infortunio meo publica deputetur esuries. sane hunc ipsum e vestigio ad portum mittere paro, quia comperi naves quinque Brundisio profectas cum speciebus tritici ac mellis ostia Tiberina tetigisse; quarum onera exspectationi plebis, si quid strenue gerit, raptim faciet offerri, commendaturus se mihi, me populo,", + "candidate_score": 0.637806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_3_5", + "bdc_text": "Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi . Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_189", + "psc_text": "plus mellis an salis habeat incertum est. ceterum eloquii copiam hanc praefert, hos olet flores, ut bene appareat non vos manifesta modo verum furtiva quoque lectione proficere, quamquam et hoc furtum quod deprecans exemplati libelli non venia tam debeat respicere quam gloria, quid tu enim facias absque virtute, qui nec ipsa peccata sine laude committis? ego vero quicquid impositum est fraudis mihi, utpote absenti, libens audio principalique pro munere amplector, quod 1 quodammodo damnum indemne toleravi. neque enim quod tuo accessit usui, decessit hoc nostrae proprietati aut ad incrementa scientiae vestrae per detrimenta venistis alienae, quin potius ipse 2 iure abhinc uberi praeconio non carebis,3 qui magis igneo ingenio naturam decenter ignis imitatus es 4 de quo si quid demere velis, remanet totus totusque transfertur, unde iam parce trepidare deque moribus amici plusculum recto secus credere, namque in hoc facto nos magis vulnus polluit culpae, si feriat ictus invidiae, vale.", + "candidate_score": 0.636795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_3", + "bdc_text": "Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_460", + "psc_text": "perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est quique supradicto tamdiu potes uti libello, ut eum non amplius zothecula tua quam memoria concludat. haec et his plura fors aliquis. ego vero cuncta praetereo et malo precari veniam quam reatum, si hoc esse creditur, deprecari. praesentum quoque neglegentiam litterarum nunc nec excuso, primum quod, etsi cupiam, parum cultius scribere queo, dein quod libellari opere confecto animus tandem feriaturus iam quae propalare dissimulat excolere detrectat. at tamen, cum satis tibi et quidem merito (quidnam enim simile?) in omnibus cedam, quippe qui in alio genere virtutum iam per quinquennia decem non aequaevis sacerdotibus tantum verum et antiquis, quotiens collatus, antelatus quoque", + "candidate_score": 0.63578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4_6", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_150", + "psc_text": "salutem Committi, domine maior, in necessitudinis iura pronuntias, cur quod ad salve tibi debitum spectat a stilo et pugillaribus diu temperem quodque deinceps nullas viantum volas mea papyrus oneraverit, quae vos cultu sedulae sospitatis 3 impertiat. praeter aequum ista coniectas, si reare mortalium quempiam, cui tamen sermocinari Latialiter cordi est, non pavere, cum in examen aurium tuarum quippe scriptus adducitur; tuarum, inquam, aurium, quarum peritiae, si me decursorum ad hoc aevi temporum praerogativa non obruat, nec Frontonianae gravitatis, aut ponderis Apuleiani fulmen aequiperem, cui Varrones, vel Atacinus vel Reatinus, 1 Plinii, vel avunculus vel Secundus, compositi in praesentiarum rusticabuntur. adstipulatur iudicio meo volumen illud, quod tute super statu animae rerum verborumque scientia divitissimus propalavisti. in quo dum ad meum nomen prooemiaris, hoc munus potissimum cepi, ut meae fama personae, quam operae pretium non erat librorum suorum titulis inclarescere, tuorum beneficio perpetuaretur. at quod, deus magne, quantumque opus illud est, materia", + "candidate_score": 0.635739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit . Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi . Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_280", + "psc_text": "quia nomen eiusdem lectorum nuper albus accepit, agnoscitis profecturo civi me epistulam, clerico debuisse formatam; quem propediem non iniuria reor mercatorem splendidum fore, si hinc ad vestra obsequia festinans frigoribus fontium civicorum sapientiae fontem meracioris 1 anteferat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Vir iam honestus Gallus, quia iussus ad coniugem redire non distulit, litterarum mearum obsequium, vestrarum reportat effectum, cui cum pagina, quam miseratis, reseraretur, actutum compunctus ingemuit destinatamque non ad me epistulam sed in se sententiam iudicavit, itaque confestim iter in patriam spopondit adornavit arripuit, quem nos propter hanc ipsam paenitudinis celeritatem non increparive sed consolatorie potius compellare cura-vimus, quia vicinaretur innocentiae festinata correctio. neque enim quisquam etiam sibi bene conscius plus facere praesumpsit, si quis tamen vestrae correptionis orbitarn non reliquit, quippe cum ea ipsa, quae legimus, parcentis verba censurae maxuma 1 emendationis incitamenta sint.2 nam quid potest esse castigationis huiusce tenore", + "candidate_score": 0.635725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4_6", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_377", + "psc_text": "lex de praescriptione tricennii fuerat proquiritata, cuius peremptoriis abolita rubricis lis omnis in sextum tracta quinquennium terminabatur. hanc intra Gallias ante nescitam primus, quem loquimur, orator indidit prosecutionibus edidit tribunalibus prodidit partibus addidit titulis, frequente conventu raro sedente, paucis sententiis multis laudibus. praeter ista per alias vices doctrinam illius, quo more citius homo discitur, inobservatus inspexi tunc, cum quae regit provincias fascibus Nicetiano regeretur praefectura consilio. quid multa? nil quod non meum vellem, nil quod non admirarer audivi. propter quae omnia bona in viro sita laetor ad puncta censoris omnium voce concelebrati. granditer enim sua in utramvis de me opinionem sententia valet; quae, si vera comperimus, tantum mihi est favens securitati, quantum fieret adversata formidini. de cetero fixum apud me stat constitutumque, prout rem ex asse cognovero, vel silentio lora laxare vel stringere frena garritui. namque si supradicti confirmor assensu, Athenis loquacior, si minus, Amyclis ipsis taciturnior ero. sed de", + "candidate_score": 0.635246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_4_6", + "bdc_text": "Si in hac re quicquam feci secus , ac debui , non mihi , sed festinationi , quam effugere non licuit , tribuatur velim . Vale et has literulas ab ignoto quidem , vestrum tamen studiosissimo profectas boni consule . Lucernae 16 .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_445", + "psc_text": "causae absunt. nam salutatio, nisi negotium aliquod activa deportet materia, succincta est; quam qui porrigit verbis non necessariis, a regula Sallustiani tramitis detortus exorbitat, qui Catilinam culpat habuisse satis eloquentiae sapientiae parum. unde ave dicto mox vale dicimus. orate pro nobis. sed bene est, bene est, quia chartulam iam iamque complicaturo res forte succurrit, de qua exprobranda si diutius vel laetitia sese mea vel ira cohibuerit, ipse me accepta dignum contumelia iudicabo. venisti, magister, in manus meas (nec exulto tantum, verum insulto), venisti, et quidem talis, qualem abhinc longo iamdiu tempore desideria nostra praestolabantur. dubito sane utrum et invitus, at certe similis invito, quippe quo providente vel, si tamen hoc nimis abnuis, adquiescente sim tuis libris insalutatus hisque, quod multo est iniuriosius, territorium Arvernum cum praeterirent, non solum moenia mea, verum etiam latera radentibus. an verebare, ne tuis dictis invideremus? sed dei indultu vitio nulli minus addicimur; cui si ita", + "candidate_score": 0.629322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_3", + "bdc_text": "Libellum itaque et literas , veluti a domino Milandro accepi , ad vos transferri bona ( ut spero ) fide curavi .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_455", + "psc_text": "Aprunculo salutem. Reddidit tibi epistulas meas quem mihi tuas offerre par fuerat; nam frater noster Caelestius nuper ad te reversus de Biterrensi quoddam mihi super statu Iniuriosi nostri vinculum cessionis elicuit. quod quidem scripsi non minus tua verecundia fractus quam voluntate: namque nos ultro vestro pudori quasi quibusdam pedibus obsequii decuit occurrere. quocirca me quoque volente posside indultum, sed liberaliter (nec enim, ut suspicor, plus aliquid hoc genere solacii vel ipse quaesisti), quem litteris istis non commendatoriis minus quam refusoriis iam placatus insinuo; sic tamen, ut tibi assistat, tibi pareat, te sequatur atque ut, si permanserit tecum, neutri nostrum iudicetur famulus, si forte discesserit, quaeratur utrique fugitivus. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Lupo salutem. Propter libellum, quem non ad vos magis quam per vos missum putastis, epistulam vestram non ad me magis quam in me scriptam recepi. ad exprobrata respondeo pro aequitate causae, non pro aequalitate", + "candidate_score": 0.628682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_1", + "bdc_text": "Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_148", + "psc_text": "merentur amplius, non arbitror amicitiae legibus inpune committi. illud etiamnum dolenter faxo tacitum, quod libellos illos, quos tuo nomine nobilitari non abnuis, nullo umquam inpertfvisti rescripto. sed vacuum forte non suppetit, quod tute modicum magnae admodum impendas amicitiae. ecquo tumet occupatu umquam uspiamve implicabere, quin illud in aliorum commoda revergat? cum precatu deum placas, eundem non modo amicis sed ignotis quoque concilias. cum scripturarum caelestium mysteria rimaris, quo te studiosius imbuis, eo doctrinam ceteris copiosius infundis. cum tuas opes in usus inopum prodigis, tibi quidem maxume, sed aliis quoque consultum facis, proinde nihil videlicet, profecto nihil est tam infecundum actionum tuarum omnium, quod tibi uni soli tantum et non aliis quoque multis tecum uberem fructum ferat. nulla igitur cuiusquam praepedimenti occasio praetendi vel falso potest, cur egomet specialis atque intumus [tuus] 1 nihil ab speciali meo fructi feram, a quo ignoti quoque multum capiant plurimi, sed, uti ego autumo, iuxta", + "candidate_score": 0.616843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_2", + "bdc_text": "Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_276", + "psc_text": "commendo, profectos seu in patroni necessitate seu in domini, laborem peregrinantum qua potestis ope humanitate intercessione tutamini; ac, si in aliquo amicus ipse per imperitiam novitatemque publicae conversationis videbitur minus efficax, vos hoc potius aspicite, quid absentis causa, non quid praesentis persona mereatur. memor nostri esse dignare, domine papa, Sidonius Domino Papae Eutropio salutem Postquam foedifragam gentem redisse in sedes suas comperi neque quicquam viantibus insidiarum parare, nefas credidi ulterius officiorum 1 differre sermonem, ne vester affectus quandam vitio meo duceret ut gladius inpolitus de curae raritate robiginem. unde misso in hoc solum negotii gerulo litterarum, quam vobis sit corpusculi status in solido quamve ex animi sententia res agantur, sollicitus inquiro, sperans, ne semel mihi amor vester indultus aut interiecti itineris longitudine aut absentiae com- munis diuturnitate tenuetur, quia bonitas conditoris habitationem potius hominum quam caritatem frnalibus claudit angustiis. restat, ut vestra beatitudo conpunctorii salubritate sermonis avidam nostrae ignorantiae pascat", + "candidate_score": 0.587897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_2", + "bdc_text": "Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_314", + "psc_text": "redeat; alter se dolet videre quo non redit. tu sacratissimorum pontificum, Leontii Fausti Graeci, urbe ordine caritate medius inveniris; per vos mala foederum currunt, per vos regni utriusque pacta condicionesque portantur, agite, quatenus haec sit amicitiae 1 concordia 2 principalis, 3 ut episcopali ordinatione permissa populos Galliarum, quos limes Gothicae sortis incluserit, teneamus ex fide, etsi non tenemus ex foedere, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Graeco salutem Ecce iterum Amantius, nugigerulus noster, Massiliam suam repetit, aliquid, ut moris est, de manubiis civitatis domum reportaturus, si tamen . . . aut 1 cataplus arriserit. per quem ioculariter plura garrirem, si pariter unus idemque valeret animus exercere laeta et tristia sustinere, siquidem nostri hic nunc est infelicis anguli status, cuius, ut fama confirmat misera minus 2 fuit sub bello quam sub pace condicio. facta est servitus nostra pretium securitatis alienae. Arvernorum, pro dolor, servitus, qui, si prisca replicarentur,", + "candidate_score": 0.578912, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf028", + "work_id": "005_Arnobius-Afer_Disputationes-adversus-gentes", + "max_score": 0.652659, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer .", + "psc_chunk_id": "005_Arnobius-Afer_Disputationes-adversus-gentes_window_182", + "psc_text": "artes suas antiquas reminiscantur; in corporibus ipsis quemadmodum constituta meminerunt et sciunt animas se esse, et corporalem substantiam non habere, immortalitatis conditione mactatas? quem teneant in rebus gradum, quo sint ordine a Deo patre discretae? ad infima haec mundi quanam ratione pervenerint? quas ex quibus circulis qualitates, dum in haec loca labuntur, attraxerint? Quemadmodum, inquam, sciunt doctissimas se fuisse, et obstructione corporum amisisse quae noverant! Et hoc ipsum enim nescire debuerant, si aliquid eis libis corporalis invexisset adjunctio; nam scire quid fueris, et quid hodie non sis, non est signum memoriae perditae, sed comprobatio indiciumque servatae. XXIX. Quae cum ita se habeant, desinite, quaeso, desinite res parvas, atque exigui mominis immanibus pretiis aestimare: desinite hominem, proletarius cum sit, classibus, et capite cum censeatur, adscribere ordinibus primis: cum sit inops, pauper lare, et tugurii pauperis, nec patriciae claritatis umquam meritus nuncupari. Cum enim vos oporteret viros recti atque integritatis auctores, typhum", + "candidate_score": 0.652659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6196_sent_0_2", + "bdc_text": "Tigurum proficisci decreveram , vir doctissime , atque istic ad tempus vivere , quo et doctorum virorum consuetudine fruerer et , quae ad animae institutionem , quam aliquandiu non ita , ut volui utque decuit , exercere potui , pertinebant , consequerer . Ad hunc scopum ut minime impium hortatus quoque me est Engelbertus Milander , amicus meus , imo literis , quibus me vobis commendari satis scio , instruxit . Verum obstitit conatibus meis amicorum , qui in patriam me ante tres menses revocabant , importunitas aut rerum mearum necessitas potius , quae nullam moram admittit .", + "psc_chunk_id": "005_Arnobius-Afer_Disputationes-adversus-gentes_window_182", + "psc_text": "artes suas antiquas reminiscantur; in corporibus ipsis quemadmodum constituta meminerunt et sciunt animas se esse, et corporalem substantiam non habere, immortalitatis conditione mactatas? quem teneant in rebus gradum, quo sint ordine a Deo patre discretae? ad infima haec mundi quanam ratione pervenerint? quas ex quibus circulis qualitates, dum in haec loca labuntur, attraxerint? Quemadmodum, inquam, sciunt doctissimas se fuisse, et obstructione corporum amisisse quae noverant! Et hoc ipsum enim nescire debuerant, si aliquid eis libis corporalis invexisset adjunctio; nam scire quid fueris, et quid hodie non sis, non est signum memoriae perditae, sed comprobatio indiciumque servatae. XXIX. Quae cum ita se habeant, desinite, quaeso, desinite res parvas, atque exigui mominis immanibus pretiis aestimare: desinite hominem, proletarius cum sit, classibus, et capite cum censeatur, adscribere ordinibus primis: cum sit inops, pauper lare, et tugurii pauperis, nec patriciae claritatis umquam meritus nuncupari. Cum enim vos oporteret viros recti atque integritatis auctores, typhum", + "candidate_score": 0.643929, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file