diff --git "a/6/6250.json" "b/6/6250.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6250.json" @@ -0,0 +1,1834 @@ +{ + "letter_id": "6250", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6250", + "dominant_topic": 8, + "topic_dist": [ + 0.048538, + 0.051973, + 0.050351, + 0.05483, + 0.047733, + 0.046808, + 0.046889, + 0.048669, + 0.059069, + 0.053624, + 0.050669, + 0.047623, + 0.050537, + 0.045218, + 0.046256, + 0.048353, + 0.051361, + 0.049403, + 0.048031, + 0.054065 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.679028, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_290", + "psc_text": "esse permittit, continuo subjungens: Nunc enim cognovi quia times Deum tu, et non pepercisti filio tuo dilecto propter me. Quid est, propter me; nisi propter eum qui occidi jusserat? Idem igitur Deus Abrahae qui angelus, an potius per angelum Deus? Accipe sequentia: certe jam hic angelus manifestissime expressus est; attende tamen quid contexatur: Respiciens Abraham oculis suis vidit, et ecce aries unus tenebatur in arbore sabech cornibus; et abiit Abraham, et accepit arietem, et obtulit eum holocaustum pro Isaac filio suo. Et cognominavit Abraham nomen loci illius, Dominus vidit, ut dicant hodie quod in monte Dominus visus est: sicut paulo ante quod dixit Deus per angelum, Nunc enim cognovi quia times Deum; non quia tunc Deus cognovisse intelligendus est, sed egisse ut per Deum ipse Abraham cognosceret quantas haberet vires cordis ad obediendum Deo usque ad immolationem unici filii: illo modo locutionis quo significatur per efficientem id quod efficitur, sicut", + "candidate_score": 0.679028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_291", + "psc_text": "ante quod dixit Deus per angelum, Nunc enim cognovi quia times Deum; non quia tunc Deus cognovisse intelligendus est, sed egisse ut per Deum ipse Abraham cognosceret quantas haberet vires cordis ad obediendum Deo usque ad immolationem unici filii: illo modo locutionis quo significatur per efficientem id quod efficitur, sicut dicitur frigus pigrum, quod pigros facit; ut ideo cognovisse diceretur, quia ipsum Abraham cognoscere fecerat, quem poterat latere fidei suae firmitas, nisi tali experimento probaretur. Ita et hic cognominavit Abraham nomen loci illius, Dominus vidit: id est, quod videri se fecit. Nam continuo secutus ait, Ut dicant hodie quod in monte Dominus visus est. Ecce idem angelus Dominus dicitur: quare, nisi quia per angelum Dominus? Jam vero in eo quod sequitur, prophetice omnino loquitur angelus, et prorsus aperit quod per angelum Deus loquatur. Et vocavit, inquit, angelus Domini Abraham iterum de coelo, dicens: Per me juravi, dicit Dominus, pro eo", + "candidate_score": 0.673634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1118", + "psc_text": "scimus loquimur, ex ipsa scientia quam memoria tenemus, nascatur verbum quod ejusmodi sit omnino, cujusmodi est illa scientia de qua nascitur. Formata quippe cogitatio ab ea re quam scimus, verbum est quod in corde dicimus: quod nec graecum est, nec latinum, nec linguae alicujus alterius; sed cum id opus est in eorum quibus loquimur perferre notitiam, aliquod signum quo significetur assumitur. Et plerumque sonus, aliquando etiam nutus, ille auribus, ille oculis exhibetur, ut per signa corporalia etiam corporis sensibus verbum quod mente gerimus innotescat. Nam et innuere quid est, nisi quodam modo visibiliter dicere? Est in Scripturis sanctis hujus sententiae testimonium; nam in Evangelio secundum Joannem ita legitur: Amen, amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me. Aspiciebant ergo ad invicem discipuli, haesitantes de quo diceret. Erat ergo unus ex discipulis ejus recumbens in sinu Jesu, quem diligebat Jesus: innuit ergo huic Simon Petrus, et dicit ei, Quis est", + "candidate_score": 0.667323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1118", + "psc_text": "scimus loquimur, ex ipsa scientia quam memoria tenemus, nascatur verbum quod ejusmodi sit omnino, cujusmodi est illa scientia de qua nascitur. Formata quippe cogitatio ab ea re quam scimus, verbum est quod in corde dicimus: quod nec graecum est, nec latinum, nec linguae alicujus alterius; sed cum id opus est in eorum quibus loquimur perferre notitiam, aliquod signum quo significetur assumitur. Et plerumque sonus, aliquando etiam nutus, ille auribus, ille oculis exhibetur, ut per signa corporalia etiam corporis sensibus verbum quod mente gerimus innotescat. Nam et innuere quid est, nisi quodam modo visibiliter dicere? Est in Scripturis sanctis hujus sententiae testimonium; nam in Evangelio secundum Joannem ita legitur: Amen, amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me. Aspiciebant ergo ad invicem discipuli, haesitantes de quo diceret. Erat ergo unus ex discipulis ejus recumbens in sinu Jesu, quem diligebat Jesus: innuit ergo huic Simon Petrus, et dicit ei, Quis est", + "candidate_score": 0.65752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_0_2", + "bdc_text": "Tandem vitam et obitum Musculi cum hisce duobus epitaphiis auctam remitto . Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_180", + "psc_text": "Quomodo igitur antequam hoc fecisset, ut vir unus apparuit Abrahae? An illa forma vera non erat? Possem ista quaerere, si vir unus apparuisset Abrahae, idemque Dei Filius crederetur. Cum vero tres viri visi sunt, nec quisquam in eis vel forma, vel aetate, vel potestate major caeteris dictus est; cur non hic accipiamus visibiliter insinuatam per creaturam visibilem Trinitatis aequalitatem, atque in tribus personis unam eamdemque substantiam? 21. Nam ne quisquam putaret sic intimatum unum in tribus fuisse majorem, et eum Dominum Dei Filium intelligendum, duos autem alios angelos ejus, quia cum tres visi sint, uni Domino illic loquitur Abraham; sancta Scriptura futuris talibus cogitationibus atque opinionibus contradicendo non praetermisit occurrere, quando paulo post duos angelos dicit venisse ad Loth, in quibus et ille vir justus qui de Sodomorum incendio meruit liberari, ad unum Dominum loquitur. Sic enim sequitur Scriptura dicens: Abiit autem Dominus postquam cessavit loquens ad Abraham, et Abrabam", + "candidate_score": 0.642525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_180", + "psc_text": "Quomodo igitur antequam hoc fecisset, ut vir unus apparuit Abrahae? An illa forma vera non erat? Possem ista quaerere, si vir unus apparuisset Abrahae, idemque Dei Filius crederetur. Cum vero tres viri visi sunt, nec quisquam in eis vel forma, vel aetate, vel potestate major caeteris dictus est; cur non hic accipiamus visibiliter insinuatam per creaturam visibilem Trinitatis aequalitatem, atque in tribus personis unam eamdemque substantiam? 21. Nam ne quisquam putaret sic intimatum unum in tribus fuisse majorem, et eum Dominum Dei Filium intelligendum, duos autem alios angelos ejus, quia cum tres visi sint, uni Domino illic loquitur Abraham; sancta Scriptura futuris talibus cogitationibus atque opinionibus contradicendo non praetermisit occurrere, quando paulo post duos angelos dicit venisse ad Loth, in quibus et ille vir justus qui de Sodomorum incendio meruit liberari, ad unum Dominum loquitur. Sic enim sequitur Scriptura dicens: Abiit autem Dominus postquam cessavit loquens ad Abraham, et Abrabam", + "candidate_score": 0.642107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_0_2", + "bdc_text": "Tandem vitam et obitum Musculi cum hisce duobus epitaphiis auctam remitto . Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_288", + "psc_text": "dictum est, Angelus ei locutus est, vel, apparuit; propterea dicere audebunt, Moysi quidem illam visionem ac vocem per angelum factam, quia ita scriptum est; Abrahae autem, quia commemoratio angeli non est facta, per substantiam suam Deum apparuisse atque sonuisse? Quid quod nec apud Abraham de angelo tacitum est? Nam ita legitur, cum immolandus filius ejus praeciperetur: Et factum est post haec verba, tentavit Deus Abraham, et dixit ad eum: Abraham, Abraham. Et ille dixit: Ecce ego. Et dixit ei: Accipe filium tuum dilectum, quem diligis, Isaac, et vade in terram excelsam, et offer eum ibi in holocaustum super unum montium quem tibi dixero. Certe hic Deus, non angelus, commemoratus est. Paulo post vero ita se habet Scriptura: Extendens autem Abraham manum suam, sumpsit gladium, occidere filium suum. Et vocavit eum angelus Domini de coelo, et dixit ei: Abraham, Abraham. Et dixit: Ecce ego. Et dixit: Ne injicias manum tuam super", + "candidate_score": 0.640329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_3_5", + "bdc_text": "ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ]", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1118", + "psc_text": "scimus loquimur, ex ipsa scientia quam memoria tenemus, nascatur verbum quod ejusmodi sit omnino, cujusmodi est illa scientia de qua nascitur. Formata quippe cogitatio ab ea re quam scimus, verbum est quod in corde dicimus: quod nec graecum est, nec latinum, nec linguae alicujus alterius; sed cum id opus est in eorum quibus loquimur perferre notitiam, aliquod signum quo significetur assumitur. Et plerumque sonus, aliquando etiam nutus, ille auribus, ille oculis exhibetur, ut per signa corporalia etiam corporis sensibus verbum quod mente gerimus innotescat. Nam et innuere quid est, nisi quodam modo visibiliter dicere? Est in Scripturis sanctis hujus sententiae testimonium; nam in Evangelio secundum Joannem ita legitur: Amen, amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me. Aspiciebant ergo ad invicem discipuli, haesitantes de quo diceret. Erat ergo unus ex discipulis ejus recumbens in sinu Jesu, quem diligebat Jesus: innuit ergo huic Simon Petrus, et dicit ei, Quis est", + "candidate_score": 0.639389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_288", + "psc_text": "dictum est, Angelus ei locutus est, vel, apparuit; propterea dicere audebunt, Moysi quidem illam visionem ac vocem per angelum factam, quia ita scriptum est; Abrahae autem, quia commemoratio angeli non est facta, per substantiam suam Deum apparuisse atque sonuisse? Quid quod nec apud Abraham de angelo tacitum est? Nam ita legitur, cum immolandus filius ejus praeciperetur: Et factum est post haec verba, tentavit Deus Abraham, et dixit ad eum: Abraham, Abraham. Et ille dixit: Ecce ego. Et dixit ei: Accipe filium tuum dilectum, quem diligis, Isaac, et vade in terram excelsam, et offer eum ibi in holocaustum super unum montium quem tibi dixero. Certe hic Deus, non angelus, commemoratus est. Paulo post vero ita se habet Scriptura: Extendens autem Abraham manum suam, sumpsit gladium, occidere filium suum. Et vocavit eum angelus Domini de coelo, et dixit ei: Abraham, Abraham. Et dixit: Ecce ego. Et dixit: Ne injicias manum tuam super", + "candidate_score": 0.638262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_26", + "bdc_text": "Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1062", + "psc_text": "deos putaverunt, sciant quanto Dominator eorum melior est. Speciei enim generator ea creavit. Aut si virtutem et operationem eorum mirati sunt, intelligant ab his quanto qui haec constituit fortior est. A magnitudine enim speciei et creaturae cognoscibiliter poterat horum Creator videri (Sap. XIII, 1-5) . Haec de libro Sapientiae propterea posui, ne me fidelium quispiam frustra et inaniter existimet in creatura prius per quasdam sui generis trinitates quodam modo gradatim, donec ad mentem hominis pervenirem, quaesisse indicia summae illius Trinitatis, quam quaerimus cum Deum quaerimus. CAPUT III. 4. Omnium superiorum librorum breviarium. Sed quoniam disserendi et ratiocinandi necessitas per quatuordecim libros multa nos dicere compulit, quae cuncta simul aspicere non valemus, ut ad id quod apprehendere volumus, ea celeri cogitatione referamus; faciam quantum Domino adjuvante potuero, ut quidquid in singulis voluminibus ad cognitionem disputatione perduxi, remota disputatione breviter congeram, et tanquam sub uno mentis aspectu, non quemadmodum res quaeque persuasit,", + "candidate_score": 0.635591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_287", + "psc_text": "visus est Dominus Deus Abrahae (Id. XVII, 1) : propterea ista non per Angelos facta sunt? Cum alio loco similiter dicat, Visus est autem ei Deus ad ilicem Mambre, sedenti ad ostium tabernaculi sui meridie; et tamen consequenter adjungat, Respiciens autem oculis suis vidit, et ecce tres viri stabant super eum; de quibus jam diximus (Id. XVIII, 1, 2). Quomodo enim poterunt isti, qui vel a verbis ad intellectum nolunt assurgere, vel facile se ab intellectu in verba praecipitant, quomodo poterunt explicare visum esse Deum in viris tribus, nisi eos, sicut etiam consequentia docent, angelos fuisse fateantur? An quia non dictum est, Angelus ei locutus est, vel, apparuit; propterea dicere audebunt, Moysi quidem illam visionem ac vocem per angelum factam, quia ita scriptum est; Abrahae autem, quia commemoratio angeli non est facta, per substantiam suam Deum apparuisse atque sonuisse? Quid quod nec apud Abraham de angelo tacitum est? Nam ita", + "candidate_score": 0.635508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_286", + "psc_text": "Deus patrum tuorum, Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob. Tremefactus autem Moyses, non audebat considerare. Dixitque illi Dominus, Solve calceamentum pedum tuorum (Exod. II, 15-III, 7) , etc. Hic certe et angelum et Dominum dicit, eumdemque Deum Abraham, et Deum Isaac, et Deum Jacob, sicut in Genesi scriptum est. 25. An forte quisquam dicturus est quod Moysi per angelum apparuit Dominus, Abrahae vero per se ipsum? At hoc a Stephano non quaeramus: ipsum librum unde Stephanus ista narravit, interrogemus. Numquid enim quia scriptum est, Et dixit Dominus Deus ad Abraham (Gen. XII, 1) ; et paulo post, Et visus est Dominus Deus Abrahae (Id. XVII, 1) : propterea ista non per Angelos facta sunt? Cum alio loco similiter dicat, Visus est autem ei Deus ad ilicem Mambre, sedenti ad ostium tabernaculi sui meridie; et tamen consequenter adjungat, Respiciens autem oculis suis vidit, et ecce tres viri stabant super", + "candidate_score": 0.630731, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.675854, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_0_2", + "bdc_text": "Tandem vitam et obitum Musculi cum hisce duobus epitaphiis auctam remitto . Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_946", + "psc_text": "Neque enim perfectus praedicator est, qui vel propter contemplationis studium operanda negligit, vel propter operationis instantiam contemplanda postponit. Hinc est enim quod Abraham conjugem mortuam in sepulcro duplici sepelit (Genes. XXIII, 19); quia nimirum perfectus quisque praedicator exstinctam a praesentis vitae desideriis animam suam, sub bonae operationis tegmine et contemplationis abscondit, ut a carnali concupiscentia sub activa contemplativaque vita quasi insensibilis lateat, quae prius mundi desideria sentiens, mortaliter vivebat. Hinc est quod humani generis Redemptor per diem miracula in urbibus exhibet, et ad orationis studium in monte pernoctat, ut perfectis videlicet praedicatoribus innuat quatenus nec activam vitam amore speculationis funditus deserant, nec contemplationis gaudia penitus operationis nimietate contemnant; sed quieti contemplantes sorbeant, quod occupati erga proximos loquentes refundant. Speculando quippe in Dei amorem surgitur, sed praedicando ad proximi utilitatem reditur. Unde apud Moysen, dum in sacrificio vacca mactatur (Num. XIX, 3), offerri cum hyssopo lignoque cedrino bis tinctus coccus praecipitur.", + "candidate_score": 0.675854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_26_28", + "bdc_text": "Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc . Sed abeat cum caeteris erroribus etc. Vale .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2398", + "psc_text": "Job, inter tot flagella positus cur adhuc adversa formidas? jam tribulationibus cingeris, jam innumeris afflictionibus angustaris. Malum timeri debet quod necdum susceptum est; tu in tanto positus dolore quid metuis? Sed ecce vir justus nostris inquisitionibus satisfaciens adjungit: CAPUT XXXIX. VERS. 14.-- Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia praesto sunt ei. 49. Ex his quae patimur, formidare discimus quae nondum passi sumus. --Ac si aperte dicat: Jam perpendo quae patior, sed adhuc formido quae pati possum. Explet enim in me voluntatem suam, quia multis me percussionibus affligit. Sed multa similia praesto sunt ei, quia si ferire cogitat, adhuc invenit ubi plaga crescat. Hinc itaque pensandum est quam pavidus ante flagellum fuit, qui etiam percussus adhuc metuit ne feriatur. Incomprehensibilem quippe vim ei inesse considerans et potestatis et examinis, esse vir justus noluit nec de flagello securus. Unde adhuc metuens adjungit: CAPUT XL. VERS. 15.-- Et idcirco", + "candidate_score": 0.664275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_26_28", + "bdc_text": "Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc . Sed abeat cum caeteris erroribus etc. Vale .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1390", + "psc_text": "Percussus est ut meritum augeretur, non ut vitium tergeretur. --Quae nimirum dicta nec a beato Job specialiter discrepare cognoscimus, si haec quam vere prolata sunt indagamus. Semetipsum namque subtiliter pensans, atque in omni actione dijudicans, supernae districtionis vim quanta sollicitudine pertimescat insinuat, subdens: In turbine enim conteret me. Ac si aperte dicat: Idcirco hunc semper et in tranquillitate timeo, quia per flagella qualis in turbine veniat non ignoro. Quae flagella scilicet et metuens praevidit, et praevidens pertulit. Unde subjungit: Et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa. Ut enim saepe jam diximus, nequaquam beatus Job percussus est ut in eo percussio vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra (Job. II, 3). Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a", + "candidate_score": 0.656265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_25_27", + "bdc_text": "Und ist ein frefen , unredlich stuckh an Bucero gsin . Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2398", + "psc_text": "Job, inter tot flagella positus cur adhuc adversa formidas? jam tribulationibus cingeris, jam innumeris afflictionibus angustaris. Malum timeri debet quod necdum susceptum est; tu in tanto positus dolore quid metuis? Sed ecce vir justus nostris inquisitionibus satisfaciens adjungit: CAPUT XXXIX. VERS. 14.-- Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia praesto sunt ei. 49. Ex his quae patimur, formidare discimus quae nondum passi sumus. --Ac si aperte dicat: Jam perpendo quae patior, sed adhuc formido quae pati possum. Explet enim in me voluntatem suam, quia multis me percussionibus affligit. Sed multa similia praesto sunt ei, quia si ferire cogitat, adhuc invenit ubi plaga crescat. Hinc itaque pensandum est quam pavidus ante flagellum fuit, qui etiam percussus adhuc metuit ne feriatur. Incomprehensibilem quippe vim ei inesse considerans et potestatis et examinis, esse vir justus noluit nec de flagello securus. Unde adhuc metuens adjungit: CAPUT XL. VERS. 15.-- Et idcirco", + "candidate_score": 0.652417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_26_28", + "bdc_text": "Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc . Sed abeat cum caeteris erroribus etc. Vale .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1188", + "psc_text": "Fabulabor in amaritudine animae meae, sed, Confabulabor cum amaritudine animae meae, quia vis doloris, quae peccata singula reputans, torpentem animum ad lamenta excitat, quasi ad eum verba confabulationis format, in quibus semetipsum correctus inveniat, et ad sui jam custodiam sollicitior exsurgat. Dicat itaque vir justus ex voce sua, et sanctae Ecclesiae typum tenens, dicat ex nostra: Confabulabor cum amaritudine animae meae. Ac si apertius insinuet, dicens: Intus contra me cum cordis mei dolore colloquor, et foris me a verbere judicis abscondo. Sed mens poenitentiae doloribus pressa in semetipsa constringitur, atque a cunctis delectationibus carnis forti cogitatione separatur, ad summa proficere appetit, et tamen adhuc de corruptione corporis contradictionem sentit. Unde et apte mox subditur: CAPUT XXIII. VERS. 12.-- Nunquid mare sum ego, aut cetus, quia circumdedisti me carcere? 39. Carcere constringuntur homo, diabolus, carnales; cum quod volunt implere non valent. --Carcere homo circumdatur, quia plerumque et virtutum provectibus ad alta", + "candidate_score": 0.64654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_1_3", + "bdc_text": "Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_946", + "psc_text": "Neque enim perfectus praedicator est, qui vel propter contemplationis studium operanda negligit, vel propter operationis instantiam contemplanda postponit. Hinc est enim quod Abraham conjugem mortuam in sepulcro duplici sepelit (Genes. XXIII, 19); quia nimirum perfectus quisque praedicator exstinctam a praesentis vitae desideriis animam suam, sub bonae operationis tegmine et contemplationis abscondit, ut a carnali concupiscentia sub activa contemplativaque vita quasi insensibilis lateat, quae prius mundi desideria sentiens, mortaliter vivebat. Hinc est quod humani generis Redemptor per diem miracula in urbibus exhibet, et ad orationis studium in monte pernoctat, ut perfectis videlicet praedicatoribus innuat quatenus nec activam vitam amore speculationis funditus deserant, nec contemplationis gaudia penitus operationis nimietate contemnant; sed quieti contemplantes sorbeant, quod occupati erga proximos loquentes refundant. Speculando quippe in Dei amorem surgitur, sed praedicando ad proximi utilitatem reditur. Unde apud Moysen, dum in sacrificio vacca mactatur (Num. XIX, 3), offerri cum hyssopo lignoque cedrino bis tinctus coccus praecipitur.", + "candidate_score": 0.644361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_27", + "bdc_text": "Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1391", + "psc_text": "vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra (Job. II, 3). Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a rectitudine discrepat, per quae a judice non discordat. Qui eorumdem protinus vulnerum continuationem exprimit, cum subjungit: CAPUT XXII [ Vet. XVII ]. VERS. 18.-- Non concedit quiescere spiritum meum, et implet me amaritudinibus. 34. Job intus et foris affligitur. --Saepe justis exercitium virtutis est sola exterius 304 adversa tolerare. Sed ut eorum vires certamen plenae probationis erudiat, hos nonnunquam et foris tormenta lacerant, et intus tentamenta castigant. Unde vir sanctus impletum se amaritudinibus asserit, quia cum flagella exterius tolerat, illud est gravius quod de tentatione adversarii in intimis portat. Sed inter haec mitigat vim doloris considerata aequitas et potentia ferientis.", + "candidate_score": 0.643501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_26_28", + "bdc_text": "Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc . Sed abeat cum caeteris erroribus etc. Vale .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366", + "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium", + "candidate_score": 0.641354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_25_27", + "bdc_text": "Und ist ein frefen , unredlich stuckh an Bucero gsin . Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1390", + "psc_text": "Percussus est ut meritum augeretur, non ut vitium tergeretur. --Quae nimirum dicta nec a beato Job specialiter discrepare cognoscimus, si haec quam vere prolata sunt indagamus. Semetipsum namque subtiliter pensans, atque in omni actione dijudicans, supernae districtionis vim quanta sollicitudine pertimescat insinuat, subdens: In turbine enim conteret me. Ac si aperte dicat: Idcirco hunc semper et in tranquillitate timeo, quia per flagella qualis in turbine veniat non ignoro. Quae flagella scilicet et metuens praevidit, et praevidens pertulit. Unde subjungit: Et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa. Ut enim saepe jam diximus, nequaquam beatus Job percussus est ut in eo percussio vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra (Job. II, 3). Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a", + "candidate_score": 0.637135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_15", + "bdc_text": "Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_63", + "psc_text": "terra viventium duplicia possident, quia nimirum beatitudine mentis simul et corporis gaudent. Unde Joannes in Apocalypsi, quia ante resurrectionem corporum clamantes sanctorum animas vidit, accepisse eas stolas singulas aspexit, dicens: Et datae sunt illis singulae stolae albae, et dictum est illis, ut requiescerent tempus 17 adhuc modicum, donec impleretur numerus conservorum et fratrum eorum (Apoc. VI, 11) . Ante resurrectionem quippe stolas singulas accepisse dicti sunt, quia sola adhuc mentis beatitudine perfruuntur. Binas ergo accepturi sunt, quando cum animarum perfecto gaudio, etiam corporum incorruptione vestientur. 21. Afflictio hic certa; quantum duratura sit, incertum. --Recte autem afflictio quidem beati Job dicitur sed quantitas temporis in ejus afflictione reticetur; quia sanctae Ecclesiae in hac vita tribulatio cernitur, sed quanto hic tempore conterenda atque differenda sit, ignoratur. Unde et ore Veritatis dicitur: Non est vestrum nosse tempora, vel momenta, 18 quae Pater posuit in sua potestate (Act. I, 7) . Per hoc ergo,", + "candidate_score": 0.636988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_25_27", + "bdc_text": "Und ist ein frefen , unredlich stuckh an Bucero gsin . Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366", + "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium", + "candidate_score": 0.633919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_25_27", + "bdc_text": "Und ist ein frefen , unredlich stuckh an Bucero gsin . Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1188", + "psc_text": "Fabulabor in amaritudine animae meae, sed, Confabulabor cum amaritudine animae meae, quia vis doloris, quae peccata singula reputans, torpentem animum ad lamenta excitat, quasi ad eum verba confabulationis format, in quibus semetipsum correctus inveniat, et ad sui jam custodiam sollicitior exsurgat. Dicat itaque vir justus ex voce sua, et sanctae Ecclesiae typum tenens, dicat ex nostra: Confabulabor cum amaritudine animae meae. Ac si apertius insinuet, dicens: Intus contra me cum cordis mei dolore colloquor, et foris me a verbere judicis abscondo. Sed mens poenitentiae doloribus pressa in semetipsa constringitur, atque a cunctis delectationibus carnis forti cogitatione separatur, ad summa proficere appetit, et tamen adhuc de corruptione corporis contradictionem sentit. Unde et apte mox subditur: CAPUT XXIII. VERS. 12.-- Nunquid mare sum ego, aut cetus, quia circumdedisti me carcere? 39. Carcere constringuntur homo, diabolus, carnales; cum quod volunt implere non valent. --Carcere homo circumdatur, quia plerumque et virtutum provectibus ad alta", + "candidate_score": 0.632733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc.", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1718", + "psc_text": "sinas, ne dum amitto ordinem bene vivendi, rectitudinem perdam loquendi. [ Vet. X. ] Et plerumque doctor qui docere audet 375 quod negligit agere, cum desierit bona loqui quae operari contempsit, docere subjectos incipit prava quae agit, ut justo omnipotentis Dei judicio, in bono jam nec linguam habeat, qui habere bonam vitam recusat, quatenus cum mens ejus terrenarum rerum amore incenditur, de terrenis rebus semper loquatur. Unde in Evangelio Veritas dicit: Ex abundantia cordis os loquitur: Bonus homo de bono thesauro profert bona, et malus homo de malo thesauro profert mala (Matth. XII, 34; Luc. VI, 45) . Hinc etiam Joannes ait: Ipsi de mundo sunt, ideo de mundo loquuntur. Bene ergo dicitur: Commutans labium veracium, et doctrinam senum auferens (I Joan. IV, 5) , quia hi qui prius coelestia praedicando veraces erant, dum temporalia diligentes, ad terrena corruunt, labium veracium commutatur, et senum doctrina tollitur, quia diligentes temporalia priorum", + "candidate_score": 0.630411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_27", + "bdc_text": "Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2066", + "psc_text": "Ipsi etenim percussum justum videntes, ad sua intima redire debuerunt, et nequaquam beatum Job verbis increpationis premere, sed se deflere, quia si sic percussus fuerat qui ita serviebat, qua ultione feriri merebantur qui non ita servierant? Quibus bene dicitur: At vos contra me erigimini. Ac si eis apertius dicatur: Qui erigi contra vosmetipsos ex mea percussione debuistis [ Vet. XV ]. Ordo quippe erectionis in bono iste est, ut primum contra nos et postmodum contra malos erigamur. Nam qui contra bonos erigitur per superbiam inflatur. Contra nosmetipsos enim erigimur quando, mala propria recognoscentes, districta nosmetipsos poenitentiae ultione ferimus, quando nequaquam nobis in peccatis parcimus, et nullis erga nos cogitationum blandimentis inclinamur. Qui si districte prius nostra in nobis mala insequimur, justum quoque est ut etiam contra aliena mala utiliter erigamur; et ea quae in nobis punimus, etiam in aliis redarguendo superemus. 34. Sed hanc erectionem mali nesciunt, quia se relinquunt,", + "candidate_score": 0.627455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_27", + "bdc_text": "Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1231", + "psc_text": "ignorantiam superat, sed erudita, gravius contra scientiae gloriam pugnat. Vix carnis suae sibi tyrannidem subjicit, sed tamen adhuc intus culpae imagines tolerat, cujus jam foris opera vincendo restrinxit. In auctoris sui inquisitione se erigit, sed reverberatam hanc, corporearum rerum amica caligo confundit. Semetipsam qualiter incorporea corpus regat intueri vult, et non valet. Requirit mire quod sibi respondere non sufficit, et sub eo ignara deficit, quod prudenter requirit. 269 Amplam se simul et angustam considerans, qualem se veraciter aestimet, ignorat, quia si ampla non esset, nequaquam tam investiganda requireret, et rursum si angusta non esset, hoc ipsum saltem quod ipsa requirit inveniret. 55. Homo dum relicto Deo, se sibi sufficere credidit, nihil in se nisi tumultum perturbationis invenit. Hoc pressus Job misericordiam Dei postulat. --Bene ergo dicitur: Posuisti me contrarium tibi, et factus sum mihimetipsi gravis, quia dum repulsus homo, et a carne molestias, et a mente quaestiones tolerat, grave nimirum", + "candidate_score": 0.62429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_27", + "bdc_text": "Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1390", + "psc_text": "Percussus est ut meritum augeretur, non ut vitium tergeretur. --Quae nimirum dicta nec a beato Job specialiter discrepare cognoscimus, si haec quam vere prolata sunt indagamus. Semetipsum namque subtiliter pensans, atque in omni actione dijudicans, supernae districtionis vim quanta sollicitudine pertimescat insinuat, subdens: In turbine enim conteret me. Ac si aperte dicat: Idcirco hunc semper et in tranquillitate timeo, quia per flagella qualis in turbine veniat non ignoro. Quae flagella scilicet et metuens praevidit, et praevidens pertulit. Unde subjungit: Et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa. Ut enim saepe jam diximus, nequaquam beatus Job percussus est ut in eo percussio vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra (Job. II, 3). Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a", + "candidate_score": 0.61991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_27", + "bdc_text": "Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_455", + "psc_text": "Qui enim veraciter intus dolet, quae agenda foras, quae non agenda sint, fortiter praevidet. Si enim nos virtus compunctionis in intimis afficit, omnis strepitus pravae suggestionis obmutescit. Unde et sequitur: CAPUT XXXVII. VERS. 13.-- Et nemo loquebatur ei verbum: videbant enim dolorem esse vehementem. 70. Qui vitia ad virtutis usum possunt famulari. --Si enim cor veraciter dolet, linguam contra nos vitia non habent. Nam cum plene vita rectitudinis quaeritur, supervacua suggestio pravitatis obturatur. Saepe autem si forti nos studio contra vitiorum incentiva stringimus, ipsa etiam vitia ad usum virtutis immutamus. Nonnullos namque ira possidet: sed hanc, dum rationi subjiciunt, in sancti zeli ministerium vertunt. Nonnullos superbia erigit; sed dum divinae formidini animum inclinant, hanc ad defensionem justitiae in vocem liberae auctoritatis immutant. Nonnullos fortitudo carnis illecebrat; sed dum exercendis piis operibus corpus subdunt, unde iniquitatis stimulum passi sunt, inde pietatis lucra mercantur. Unde et bene isdem beatus Job post multa", + "candidate_score": 0.619598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_27", + "bdc_text": "Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_979", + "psc_text": "Negavi consolari animam meam, memor fui Dei, et delectatus sum, exercitatus sum, et defecit paulisper spiritus meus (Psal. LXXVI, 4) . Sagittarum ergo indignatio justi spiritum ebibit, quia supernae sententiae electos, quos in peccatis inveniunt, dum vulnerant, immutant; ut duritiam suam transfixa mens deserat, atque ex salutifero vulnere sanguis confessionis currat. Pensant namque unde, quo lapsi sunt, pensant a quanta beatitudine ad quae corruptionis suae tormenta ceciderunt; et non solum gemunt in his quae sustinent, sed insuper metuunt hoc quod districtus judex delinquentibus de gehennae ignibus minatur. Unde recte subjungitur: CAPUT VI. IBID.-- Et terrores Domini militant contra me. 6. Deum praesentes poenas dolent, pavent futuras. --Justorum mens non solum perpendit quod tolerat, sed etiam pavet quod restat; videt qualia in hac vita patitur; metuit ne post hanc graviora patiatur. Luget quia in hujus caecitatis exsilio a paradisi gaudiis cecidit; timet ne et cum exsilium relinquetur, mors aeterna subsequatur. Jam", + "candidate_score": 0.616433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_27", + "bdc_text": "Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366", + "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium", + "candidate_score": 0.614755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_10", + "bdc_text": "\"Turpe esset sane\" , ait , \"si insalutato Luthero rediremus domum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_959", + "psc_text": "35). Hinc est enim quod is quem legio daemonum Domino jubente dereliquit, ad Salvatoris sui pedes residet, verba doctrinae percipit, et de regione sua simul discedere cum salutis auctore concupiscit; sed tamen ei ipsa quae salutem contulit Veritas dicit: Revertere primum in domum 210 tuam, et narra quanta tibi fecerit Dominus. Cum enim quamlibet parum de divina cognitione percipimus, redire ad humana jam nolumus, et proximorum necessitatibus onerari recusamus; quietem contemplationis quaerimus, nihilque aliud, nisi hoc quod sine labore reficit, amamus. Sed sanatos nos Veritas ad domum mittit, narrare quae nobiscum acta sunt praecipit, ut videlicet prius mens exsudet in opere, et postmodum refici debeat per contemplationem. [ Rec. XVIII. ] 61. Contemplationis et actionis figurae Rachel et Lia, Maria et Martha. Vitae activae magna merita, contemplativae potiora. --Hinc est quod Jacob pro Rachel servit, et Liam accipit, eique dicitur Non est consuetudinis in terra nostra ut minores ante tradamus", + "candidate_score": 0.59694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_12", + "bdc_text": "Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2300", + "psc_text": "1) . In eo ergo quod sancti viri ejus iniquitati contradicunt, non ipsi sunt qui viam ejus arguunt, sed ille est ex cujus gratia confortantur. Et quia praesentia ejus, qua in homine venturus est, multo atrocior in persecutione erit quam nunc, cum minime cernitur, quia specialiter adhuc illo vase suo proprio non gestatur, bene dictum est: Coram eo. Multi enim nunc vias Antichristi dijudicantes corripiunt, sed hoc quasi in ejus absentia faciunt, dum illum arguunt quem adhuc specialiter non intuentur. Cum vero 498 in illo damnato homine venerit, quisquis ejus praesentiae resistit, coram eo viam ejus arguit, cujus vires et conspicit et contemnit. Vel certe viam ejus arguere est prosperitatem cursus ejus aeterno supplicio interveniente turbare. Quod quia solus Dominus propria virtute facturus est, de quo scriptum est. Quem Dominus Jesus interficiet spiritu oris sui, et destruet illustratione adventus sui (II Thess. II, 8.) , recte dicitur: Quis arguet coram", + "candidate_score": 0.581886, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia", + "max_score": 0.674336, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_153", + "psc_text": "Ibi erit fletus et stridor dentium. Hoc jam, fratres charissimi, timendum est potius quam exponendum. Aperta etenim voce tormenta peccantium dicta sunt, ne quis ad ignoratiae suae excusationem recurreret, si quid de aeterno supplicio obscure diceretur. Unde et subditur: Intellexistis haec omnia? Dicunt ei: Utique, Domine. 4. Atque in conclusione subjungitur: Ideo omnis scriba doctus in regno coelorum similis est homini patrifamilias proferenti de thesauro suo nova et vetera. Si per novum et vetus quod dicitur, utrumque Testamentum accipimus, Abraham doctum fuisse denegamus, qui Novi et Veteris Testamenti etsi facta novit, minime verba nuntiavit. Moysen quoque docto patrifamilias comparare non possumus, 1475 qui etsi Testamentum Vetus edocuit, Novi tamen dicta non protulit. Dum ergo ab hoc intellectu excludimur, ad alium vocamur. Sed in eo quod Veritas dicit: Omnis scriba doctus in regno coelorum, similis est patrifamilias, intelligi valet, quia non de his qui fuerant, sed de his qui esse in", + "candidate_score": 0.674336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_16_18", + "bdc_text": "\"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc. Hic Melanchthon et Ionas intercessere : \"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_68", + "psc_text": "Christo, etc. HOMILIA VI. Habita ad populum in basilica sanctorum Marcellini et Petri, Dominica tertia Adventus Domini. LECTIO S. EVANG. SEC. MATTH. XI, 2-10. In illo tempore, cum audisset Joannes in vinculis opera Christi, mittens duos ex discipulis suis, ait illi: Tu es qui venturus es, an alium exspectamus? Et respondens Jesus, ait illis: Euntes renuntiate Joanni quae audistis et vidistis. Caeci vident, claudi ambulant, leprosi mundantur, surdi audiunt, mortui resurgunt, pauperes evangelizantur, et beatus est qui non fuerit scandalizatus in me. Illis autem abeuntibus, coepit Jesus dicere ad turbas de Joanne: Quid existis in desertum videre? Arundinem vento agitatam? Sed quid existis videre? Hominem mollibus vestitum? Ecce qui mollibus vestiuntur in domibus regum sunt. Sed quid existis videre? Prophetam? Etiam dico vobis, et plus quam prophetam. Hic est enim de quo scriptum est: Ecce ego mitto angelum meum ante faciem tuam, qui praeparabit viam tuam ante te. 1452 1.", + "candidate_score": 0.665875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_877", + "psc_text": "Factum est autem ut moreretur mendicus, et portaretur ab angelis in sinum Abrahae. Mortuus est autem et dives, et sepultus est in inferno. Elevans autem oculos suos cum esset in tormentis, vidit Abraham a longe, et Lazarum in sinu ejus. Et ipse clamans dixit: Pater Abraham, miserere mei, et mitte Lazarum ut intingat extremum digiti sui in aquam, ut refrigeret linguam meam, quia crucior in hac flamma. Et dixit illi Abraham: Fili, recordare quia recepisti bona in vita tua, et Lazarus similiter mala. Nunc autem hic consolatur, tu vero cruciaris. Et in his omnibus inter nos et vos chaos magnum firmatum est, ut hi qui volunt hinc transire ad vos non possint, neque inde huc transmeare. Et ait: Rogo ergo te, pater, ut mittas eum in domum patris mei; habeo enim quinque fratres, ut testetur illis, ne et ipsi veniant in hunc locum tormentorum. Et ait illi Abraham: Habent Moysen", + "candidate_score": 0.664918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_15_17", + "bdc_text": "Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia : \"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc. Hic Melanchthon et Ionas intercessere :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_68", + "psc_text": "Christo, etc. HOMILIA VI. Habita ad populum in basilica sanctorum Marcellini et Petri, Dominica tertia Adventus Domini. LECTIO S. EVANG. SEC. MATTH. XI, 2-10. In illo tempore, cum audisset Joannes in vinculis opera Christi, mittens duos ex discipulis suis, ait illi: Tu es qui venturus es, an alium exspectamus? Et respondens Jesus, ait illis: Euntes renuntiate Joanni quae audistis et vidistis. Caeci vident, claudi ambulant, leprosi mundantur, surdi audiunt, mortui resurgunt, pauperes evangelizantur, et beatus est qui non fuerit scandalizatus in me. Illis autem abeuntibus, coepit Jesus dicere ad turbas de Joanne: Quid existis in desertum videre? Arundinem vento agitatam? Sed quid existis videre? Hominem mollibus vestitum? Ecce qui mollibus vestiuntur in domibus regum sunt. Sed quid existis videre? Prophetam? Etiam dico vobis, et plus quam prophetam. Hic est enim de quo scriptum est: Ecce ego mitto angelum meum ante faciem tuam, qui praeparabit viam tuam ante te. 1452 1.", + "candidate_score": 0.648003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_15_17", + "bdc_text": "Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia : \"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc. Hic Melanchthon et Ionas intercessere :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_83", + "psc_text": "negligitis, vocari ab eo Angeli cum Joanne valeatis; quod ipse praestare dignetur qui vivit et regnat Deus in saecula saeculorum. Amen. HOMILIA VII. Habita ad populum in basilica sancti Petri apostoli, Dominica quarta in Adventu Domini. LECTIO S. EVANG. SEC. JOAN. I, 19-28. In illo tempore, miserunt Judaei a Jerosolymis sacerdotes et levitas ad Joannem, ut interrogarent eum: Tu quis es? Et confessus est, et non negavit. Et confessus est: Quia non sum ego Christus. Et interrogaverunt eum: Quid ergo? Elias es tu? Et dixit: Non sum. Propheta es tu? Et respondit: Non. Dixerunt ergo ei: Quis es, ut responsum demus his, qui miserunt nos? Quid dicis de teipso? Ait: Ego vox clamantis in deserto: Dirigite viam Domini, sicut dixit Isaias propheta. Et qui missi fuerant erant ex Pharisaeis. Et interrogaverunt eum, et dixerunt ei: Quid ergo baptizas, si tu non es Christus, neque Elias, neque propheta? Respondit eis Joannes,", + "candidate_score": 0.647668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_1_3", + "bdc_text": "Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_153", + "psc_text": "Ibi erit fletus et stridor dentium. Hoc jam, fratres charissimi, timendum est potius quam exponendum. Aperta etenim voce tormenta peccantium dicta sunt, ne quis ad ignoratiae suae excusationem recurreret, si quid de aeterno supplicio obscure diceretur. Unde et subditur: Intellexistis haec omnia? Dicunt ei: Utique, Domine. 4. Atque in conclusione subjungitur: Ideo omnis scriba doctus in regno coelorum similis est homini patrifamilias proferenti de thesauro suo nova et vetera. Si per novum et vetus quod dicitur, utrumque Testamentum accipimus, Abraham doctum fuisse denegamus, qui Novi et Veteris Testamenti etsi facta novit, minime verba nuntiavit. Moysen quoque docto patrifamilias comparare non possumus, 1475 qui etsi Testamentum Vetus edocuit, Novi tamen dicta non protulit. Dum ergo ab hoc intellectu excludimur, ad alium vocamur. Sed in eo quod Veritas dicit: Omnis scriba doctus in regno coelorum, similis est patrifamilias, intelligi valet, quia non de his qui fuerant, sed de his qui esse in", + "candidate_score": 0.641922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_562", + "psc_text": "afflictione tristitiae mentem levat. De quo recte promittitur: Ipse vos docebit omnia. Quia nisi idem Spiritus cordi adsit audientis, 1577 otiosus est sermo doctoris. Nemo ergo docenti homini tribuat quod ex ore docentis intelligit, quia nisi intus sit qui doceat, doctoris lingua exterius in vacuum laborat. Ecce unam loquentis vocem omnes pariter auditis, nec tamen pariter sensum auditae vocis percipitis. Cum ergo vox dispar non sit, cur in cordibus vestris dispar est vocis intelligentia, nisi quia per hoc quod vox loquentis communiter admonet, est magister interior qui de vocis intelligentia quosdam specialiter docet? De hac unctione Spiritus rursus per Joannem dicitur: Sicut unctio ejus docet vos de omnibus (I Joan. II, 27) . Per vocem ergo non instruitur, quando mens per Spiritum non ungitur. Sed cur ista de doctrina hominum loquimur, quando et ipse conditor non ad eruditionem hominis loquitur, si eidem homini per unctionem Spiritus non loquatur? Certe Cain,", + "candidate_score": 0.633025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_21_23", + "bdc_text": "Quidam duntaxat dixerunt : \"Satis explicata res per Lutherum. \" Multi , cum haec vidissent et audissent , indigne tulerunt arte Bucerana se circumventos . Tandem articuli illi sunt conscripti .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_688", + "psc_text": ". Aliud namque est ministrare, aliud assistere, quia hi administrant Deo, qui et ad nos nuntiando exeunt; assistunt vero qui sic contemplatione intima perfruuntur, ut ad explenda foras opera minime mittantur. 13. Sed quia in quibusdam Scripturae locis quaedam per cherubim, quaedam vero per seraphim agi didicimus, utrum per se haec faciant, an per subjecta agmina agantur, quae, sicut dicitur, in eo quod a majoribus veniunt majorum vocabula sortiuntur, nos affirmare nolumus quod apertis testimoniis non approbamus. Hoc tamen certissime scimus, quia ad explendum de supernis ministerium alii spiritus alios mittunt, Zacharia scilicet propheta testante, qui ait: Ecce angelus qui loquebatur in me egrediebatur; et ecce alius angelus egrediebatur in occursum ejus, et dixit ad eum: Curre, et loquere ad puerum istum, dicens: Absque muro habitabitur Jerusalem (Zach. II, 3, 4) . Dum enim angelus ad angelum dicit Curre et loquere, dubium non est quia alius alium mittit. Minora vero", + "candidate_score": 0.628114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_25", + "bdc_text": "Und ist ein frefen , unredlich stuckh an Bucero gsin .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_351", + "psc_text": "hoc spina ponitur, ut qui praedicationis ejus verbo compunctus fuerit, ipse quoque exemplo illius discat corda sequentium praedicationis verbo compungere. Ad hoc myrtus ponitur, ut qui in ardore tribulationis ab ore vel opere promixi compatientis, temperamentum consolationis acceperit, ipse etiam discat quemadmodum afflictis proximis suae consolationis temperamentum proferat. Ad hoc oliva ponitur, ut qui alienae misericordiae opera cognoscit discat quemadmodum debeat indigenti proximo et ipse misereri. Ad hoc abies ponitur, ut quisquis vim contemplationis ejus agnoverit, ipse quoque ad contemplanda aeterna praemia succendatur. Ad hoc ulmus ponitur, ut quisquis intuitus fuerit eum qui habere virtutum fructum spiritalium non valet, sed tamen eos qui spiritalibus donis pleni sunt sustentat, ipse quoque sanctorum vitae quanta valet largitate inserviat, et coelestium bonorum botros quos gignendo non valet sustentando ferat. Ad hoc buxus ponitur, ut qui habere multos adhuc in infirmitate positos verae fidei viriditatem considerat, etiam esse ipse infidelis erubescat. Bene ergo descriptis", + "candidate_score": 0.585703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_10", + "bdc_text": "\"Turpe esset sane\" , ait , \"si insalutato Luthero rediremus domum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_638", + "psc_text": "salute ejus adhuc alii aegrotant. Nam simul discumbentes conquesti sunt, intra se dicentes: Quis est hic qui etiam peccata dimittit? Sed coelestis medicus aegros non despicit, quos etiam de medicamento fieri deteriores videt. Eam autem quam sanaverat per pietatis suae sententiam confirmat, dicens: Fides tua te salvam fecit, vade in pace. Fides etenim salvam fecit, quia hoc quod petiit posse se accipere non dubitavit. Sed ipsam quoque spei certitudinem jam ab illo acceperat, a quo per spem etiam salutem quaerebat. In pace autem ire praecipitur, ut a veritatis itinere in viam scandali ulterius non derivetur. Unde et per Zachariam dicitur: Ad dirigendos pedes nostros in viam pacis (Luc. I, 79) . Tunc enim gressus nostros in viam pacis dirigimus, quando per illud actionum iter pergimus, in quo ab auctoris nostri gratia non discordamus. 5. Haec, fratres charissimi, historica expositione transcurrimus; nunc vero, si placet, ea quae dicta sunt mystico intellectu", + "candidate_score": 0.583474, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa015.opp-lat1", + "max_score": 0.673527, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_16_18", + "bdc_text": "\"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc. Hic Melanchthon et Ionas intercessere : \"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa015.opp-lat1_window_185", + "psc_text": "non opus est sanis inquit medicus, sed infirmis. § 76 siue igitur ex persona illius qui gentes uocauit sine ex sua bene posuit: docebo iniquos, quia commutare intimos adfectus potest propositumque conuertere doctrina caelestis et operatio diuina sacrilegis pectoribus studia pietatis infundere, ut hi qui sine lege uiuebant conuertantur ad dominum uerum, qui ante B auertebantur, regalis quoque exemplo paenitentiae qui iniquitates et acerba exercent ftagitia corrigantur et fide atque opere conuersi doctrinae remedium salutaris accipiant, ingrediantur domini uias, in quibus nullos erroris anfractus, nulla deuerticula 7 Psalm. I 6 9 Matth. 9, 13 10 Matth. 9, 12 1 nauim Å (i ex e) BxLO 2 egregiua BPBxDiO gregius regius T (8. m2 i egregius) cd. 3 exploratis ex expoliatis P' 4 inftrma uirium (uirium in ras.) L infinnantium BPDiO infirmabilium B'i commoda CDLT corda BP'D'O 5 fidei praedicator qui Å (praedicator ex praecator), Px (ex fide praecator, qui 8.", + "candidate_score": 0.673527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa015.opp-lat1_window_185", + "psc_text": "non opus est sanis inquit medicus, sed infirmis. § 76 siue igitur ex persona illius qui gentes uocauit sine ex sua bene posuit: docebo iniquos, quia commutare intimos adfectus potest propositumque conuertere doctrina caelestis et operatio diuina sacrilegis pectoribus studia pietatis infundere, ut hi qui sine lege uiuebant conuertantur ad dominum uerum, qui ante B auertebantur, regalis quoque exemplo paenitentiae qui iniquitates et acerba exercent ftagitia corrigantur et fide atque opere conuersi doctrinae remedium salutaris accipiant, ingrediantur domini uias, in quibus nullos erroris anfractus, nulla deuerticula 7 Psalm. I 6 9 Matth. 9, 13 10 Matth. 9, 12 1 nauim Å (i ex e) BxLO 2 egregiua BPBxDiO gregius regius T (8. m2 i egregius) cd. 3 exploratis ex expoliatis P' 4 inftrma uirium (uirium in ras.) L infinnantium BPDiO infirmabilium B'i commoda CDLT corda BP'D'O 5 fidei praedicator qui Å (praedicator ex praecator), Px (ex fide praecator, qui 8.", + "candidate_score": 0.644224, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-Abraham", + "max_score": 0.673408, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-Abraham_window_90", + "psc_text": "nec paternae pietatis contemplatione vim devotionis inflecteret. 67. Et dixit ad eum: Abraham, Abraham (Gen. XXII, 1) ! Repetitione nominis mentem excitat, ut esset paratior. Denique respondit ille: Ecce ego. Et dixit: Accipe filium tuum amantissimum, quem dilexisti Isaac, et vade in terram excelsam, et offeres mihi illum holocaustum in uno montium, quem tibi dixero (Ibid., 2) . Non sinit otiosum esse affectum patris. A principio eum stimulat, et pungit pietatis aculeis, et filii nomen addidit ad nomen necessitudinis, et vim amoris. Non satis putavit dixisse filium, adjungit, amantissimum quem dilexisti Isaac. Quid est quod ait: Quem dilexisti: et non dixit, quem diligis? Possumus quidem uti ad defensionem Scripturae consuetudine divinae, quia praeteritum plerumque ponit pro venturis vel praesentibus, ut in Evangelio habes: Hic est filius meus dilectissimus, in quo complacui (Matt. III, 17) , cum utique semper in Filio placeat Pater. Et in Psalmo habes: Dixit Dominus Domino meo,", + "candidate_score": 0.673408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_1_3", + "bdc_text": "Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-Abraham_window_132", + "psc_text": "Post Dominum Deum tuum ambulabis (Deut. XIII, 4) . Exivit ergo Abraham in quo non tam perfectio ejus, quam animae ejus devotio, et mentis libertas exivit de corporis vinculis, de illecebris delectationis. Denique sic habes: Exivit Abraham quemadmodum locutus est illi Deus. Supra habes, Exi, dixisse Deum, in quo apertum imperium jubentis expressum: hic habes quemadmodum locutus est illi Deus. Quasi quidam confabulationis affectus comprehenditur; omnia enim fecit quae statuta sunt. Ante factum igitur Deus dicit quasi obnoxio, post factum loquitur quasi amico. Amicus est enim Deo, qui facit quae imperata sunt. Unde et in Evangelio suo dicit Dominus Jesus: Vos amici mei estis, si feceritis quae ego praecipio vobis. Jam non dico vos servos (Joan. XV, 14 et 15) . Sed, ut dixi, processus viri sapientis propositus est nobis ad imitandum, scriptus ad experimentum, non perfectio. Adhuc enim reformat se mens in Abraham, quae in homine primo lapsa est.", + "candidate_score": 0.650558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_1_3", + "bdc_text": "Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-Abraham_window_131", + "psc_text": "Tamen multo illud melius quod gentem magnam dixit Ecclesiae perpetuam posteritatem, et generationem illam supernam, quae vere magna est, ut peccato moriamur Deo renascimur. 315 CAPUT II. Post Abrahami exitum, Deus illi tamquam amico loquitur. Idem nobis proponitur ad imitandum; ut mens nostra ejus exemplo reformetur. Quare Lot cum illo egressus; quidve sexagesimo anno significetur. Quo tandem pacto sapiens animam suam possideat. 5. Exiit Abraham quemadmodum locutus est ei Dominus (Gen. XII, 4) . Hinc ferunt gentiles septem Sapientum sententiam: Sequere Deum, quasi inventum suum; cum longe anterior, non dico, Abraham, sed Moyses fuerit per quem lex data est, dicens: Post Dominum Deum tuum ambulabis (Deut. XIII, 4) . Exivit ergo Abraham in quo non tam perfectio ejus, quam animae ejus devotio, et mentis libertas exivit de corporis vinculis, de illecebris delectationis. Denique sic habes: Exivit Abraham quemadmodum locutus est illi Deus. Supra habes, Exi, dixisse Deum, in quo apertum", + "candidate_score": 0.647368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_0_2", + "bdc_text": "Tandem vitam et obitum Musculi cum hisce duobus epitaphiis auctam remitto . Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-Abraham_window_132", + "psc_text": "Post Dominum Deum tuum ambulabis (Deut. XIII, 4) . Exivit ergo Abraham in quo non tam perfectio ejus, quam animae ejus devotio, et mentis libertas exivit de corporis vinculis, de illecebris delectationis. Denique sic habes: Exivit Abraham quemadmodum locutus est illi Deus. Supra habes, Exi, dixisse Deum, in quo apertum imperium jubentis expressum: hic habes quemadmodum locutus est illi Deus. Quasi quidam confabulationis affectus comprehenditur; omnia enim fecit quae statuta sunt. Ante factum igitur Deus dicit quasi obnoxio, post factum loquitur quasi amico. Amicus est enim Deo, qui facit quae imperata sunt. Unde et in Evangelio suo dicit Dominus Jesus: Vos amici mei estis, si feceritis quae ego praecipio vobis. Jam non dico vos servos (Joan. XV, 14 et 15) . Sed, ut dixi, processus viri sapientis propositus est nobis ad imitandum, scriptus ad experimentum, non perfectio. Adhuc enim reformat se mens in Abraham, quae in homine primo lapsa est.", + "candidate_score": 0.644353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_0_2", + "bdc_text": "Tandem vitam et obitum Musculi cum hisce duobus epitaphiis auctam remitto . Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-Abraham_window_106", + "psc_text": "baptismus. Quas inaures exemplo Rebeccae ambire debeant Christianae virgines; quidve alia munera eidem puellae oblata significent? Quam imitandum pudoris exemplum ipsa praebuerit; et quam bene in ejus conjugio vocatio Ecclesiae atque apostolicum ministerium exprimatur! 80. Locus qui sequitur, habet mortem uxoris, fletum mariti, sepulturae officium; quibus maritalis affectus probatur. Et surrexit, inquit, Abraham a mortuo (Gen. XXIII, 3) . Docemur ut non diutius inhaereamus mortuis, sed quantum satis est officii deferamus. Festinavit autem pro loco sepulcri pretium solvere, cum gratis daretur; ut non in alienis locis, sed nostris potius aedificemus tumulos parentum vel proximorum. Saepe enim cum alienationibus possessionum venales fiunt, quae in iisdem locis sepulturae sunt. Hoc autem ideo Abraham fecit; quia nondum erant hujusmodi Dei templa, in quibus fidelium Domino reliquiae condantur. 81. Senuerat Abraham: itaque quod boni est patris, debuit uxorem providere filio: sed propter oraculum Dei non poterat redire eo, unde jussus erat exire. Habitabat autem", + "candidate_score": 0.643976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_0_2", + "bdc_text": "Tandem vitam et obitum Musculi cum hisce duobus epitaphiis auctam remitto . Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-Abraham_window_131", + "psc_text": "Tamen multo illud melius quod gentem magnam dixit Ecclesiae perpetuam posteritatem, et generationem illam supernam, quae vere magna est, ut peccato moriamur Deo renascimur. 315 CAPUT II. Post Abrahami exitum, Deus illi tamquam amico loquitur. Idem nobis proponitur ad imitandum; ut mens nostra ejus exemplo reformetur. Quare Lot cum illo egressus; quidve sexagesimo anno significetur. Quo tandem pacto sapiens animam suam possideat. 5. Exiit Abraham quemadmodum locutus est ei Dominus (Gen. XII, 4) . Hinc ferunt gentiles septem Sapientum sententiam: Sequere Deum, quasi inventum suum; cum longe anterior, non dico, Abraham, sed Moyses fuerit per quem lex data est, dicens: Post Dominum Deum tuum ambulabis (Deut. XIII, 4) . Exivit ergo Abraham in quo non tam perfectio ejus, quam animae ejus devotio, et mentis libertas exivit de corporis vinculis, de illecebris delectationis. Denique sic habes: Exivit Abraham quemadmodum locutus est illi Deus. Supra habes, Exi, dixisse Deum, in quo apertum", + "candidate_score": 0.640671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_14", + "bdc_text": "Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-Abraham_window_68", + "psc_text": "impii vim conarentur inferre? Nam quod viros dixit, evidens est ratio; quia speciem praeferebant virorum. 50. Sodomam venerunt vespere, meridie ad Abraham; quia justo refulget angelorum praesentia, impiis tenebras affert. Tamen potest referri etiam ad tempus Dominicae passionis, quod vesperi venerunt ad eum, qui a Sodomitanis contagionibus, et totius urbis excidio erat liberandus. Vesper erat antequam Christus veniret; quia totus erat mundus in tenebris. Vesper erat omnibus quos immanium delictorum squalor tenebrosus urgebat. Venit Dominus Jesus, redemit sanguine suo mundum, lucem attulit. Venerunt autem angeli duo in Sodomam ad vesperam (Gen. XIX, 1) . Ubi gratia largienda est, Christus adest: ubi exercenda severitas, soli adsunt ministri, deest Jesus. 51. Sedebat Lot ad portam (Ibid.) . Emendaverant Lot sanctum adversa captivitatis, et sollicitiorem fecerant. Itaque processu aetatis didicerat imitari parentem. Ad portam itaque sedebat, ut exciperet advenientes. Denique exsurrexit obviam illis. Perfectior cucurrit obviam: iste, exsurrexit, et adoravit in faciem super", + "candidate_score": 0.638064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_14", + "bdc_text": "Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-Abraham_window_51", + "psc_text": "ut praesto sit advenientibus, et occurrat obviam, et itinera exploret, et adsit non quaerentibus, et rapiat 295 praetergredientes. Ante ostium sedebat Abraham, sedebat meridie. Quando alii requiescebant, iste hospitum explorabat adventus. Merito illi Deus apparuit ad quercum Mambre, quia fructum hospitalitatis studiosissime requirebat. 33. Et respiciens, inquit, oculis vidit, et ecce tres viri stabant secus illum. Et cum vidisset illos, cucurrit obviam illis (Gen. XVIII, 2) . Vide primo fidei mysterium. Deus illi apparuit, et tres aspexit. Cui Deus refulget, Trinitatem videt, non sine Filio Patrem suscipit, nec sine Spiritu sancto Filium confitetur. Haec alibi plenius (In lib. de Resurrectione carnis). Nunc moralis persequendi propositum est loci. Non otiosus sedet, qui longe aspicit: nec aspexisse contentus, cucurrit obviam. Festinavit occurrere, quia non satis est recte facere, nisi etiam maturare quod facias. Festinanter enim manducare pascha lex jubet (Exod. XII, 11). Uberiores enim fructus habet celerata devotio. Disce ergo quam impiger", + "candidate_score": 0.633001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-Abraham_window_206", + "psc_text": "recipere sapientiae; quia in malevolam animam non introibit sapientia. Credidit autem Abraham, non auri, non argenti illectus testimonio: sed quia corde credidit ad justitiam. In quo probatum est ejus meritum, in eo persolutum est praemium. 49. Denique statim fidei ejus testimonium Dominus dedit dicens: Ego sum Dominus Deus tuus qui eduxi te de terra Chaldaeorum, ut darem tibi terram hanc, ut haeres esses ejus (Gen. XV, 7) . Et quia deposuerat Abraham studium Chaldaeorum, quaerit nunc: Quomodo, inquit, intelligam quia haeres ejus sum (Ibidem, 8)? Hoc est, jam divinationes magorum repudiavi, doce me quomodo sciam me futurum terrae ejus haeredem. Qui quaerit quomodo sciat, non dubitat, manifestante Deo, cognoscere se posse: sed formam vult acquirendae cognitionis advertere. Nam et in Evangelio Maria cum audisset ab angelo quia virgo paritura esset filium, respondit: Quomodo fiet istud quoniam virum non cognovi (Luc. I, 34) ? Et jure respondit, hoc est: Cum id", + "candidate_score": 0.63055, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.670477, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1239", + "psc_text": "quod nobis nosse non proderat; non solum sicut magister aliquid docuit, sed sicut magister aliquid non docuit. Tanquam enim magister sciebat et docere quod proderat, et non docere quod oberat. Sic autem quodam genere locutionis nescire Filius dicitur quod non docet: id est, nescire dicitur quod nescire nos facit, quomodo quotidie loquimur, modo quodam locutionis, ut dixi. Laetum enim diem dicimus, quia laetos nos facit; et tristem diem, quia tristes nos facit; et frigus pigrum, quia pigros nos facit. Quomodo contra dicitur a Domino: Nunc cognovi. Dictum est Abrahae: Nunc cognovi quod timeas tu Deum (Gen. XXII, 12) . Hoc Deus noverat et ante illam probationem. Nam illa probatio ideo facta est, ut nos nossemus quod Deus jam noverat, et propter nos docendos conscriberetur, quod ante documentum ille noverat: et fortasse et ipse Abraham nondum noverat quas vires haberet fides ejus: unusquisque enim se tentatione tanquam interrogatus agnoscit: sicut Petrus", + "candidate_score": 0.670477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1820", + "psc_text": "Deus requiret ista? Novit in se, requirit propter nos. Etenim ideo requirit Deus aliquando, et dicit sibi innotescere, quod facit tibi innotescere. Opus suum tibi dicit, non cognitionem suam. Dicimus plerumque, Laetus dies, quando serenus est: numquid ipse dies gaudet? Sed gaudentem dicimus, quia gaudentes nos facit. Et dicimus, Triste coelum. Non enim est ullus talis sensus in nubibus: sed quia homines hujusmodi videntes coeli faciem contristantur, triste dicitur, eo quod tristes facit. Sic et Deus cognoscere dicitur, quando cognoscentes facit. Deus dicit ad Abraham: Nunc cognovi quia tu times Deum (Gen. XXII, 12) . Ante non cognoverat? Sed ipse Abraham se non cognovit: quia in ipsa tentatione ipse sibi innotuit. Plerumque enim homo putat se posse quod non potest, aut putat se non posse quod potest; accedit ad illum interrogatio ex divina dispensatione, et per interrogationem notus fit sibi; et dicitur Deus cognovisse, quod illum fecit nosse. Numquid Petrus", + "candidate_score": 0.666064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2745", + "psc_text": "meum videre non potes. Itane et Deus nisi occurreret, non videret quam sine iniquitate iste dirigebatur, et quam sine peccato currebat? Accipere quidem et hoc possumus, Exsurge in occursum mihi, adjuva me. Quod autem addidit, et vide, intelligendum est, fac videri quod curro, fac videri quod dirigor; ex illa figura qua et illud dictum est Abraham: Nunc cognovi quod times Deum (Gen. XXII, 12) . Deus dicit, Nunc cognovi: unde, nisi quia nunc te feci cognoscere? Ignotus enim sibi quisque est ante interrogationem tentationis, sicut se Petrus praesumendo ignorabat, et negando didicit quales vires haberet; in sua ipsa titubatione intellexit falso sese praesumpsisse: flevit (Matth. XXVI, 35, 69, 75); et flendo meruit fructuose nosse quod fuit, et esse quod non fuit. Ergo probatus Abraham, factus est cognitus sibi; et dictum est a Deo, Nunc cognovi, hoc est, nunc te feci cognoscere. Quomodo laetus dies, quod facit laetos; et tristis amaritudo,", + "candidate_score": 0.664997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_14_16", + "bdc_text": "Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis . Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia : \"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc.", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2768", + "psc_text": "ante canis? Confitendo humiliter, non repellendo quod a Domino dictum erat. Ergo Gentes canes, et ideo esurientes. Bonum est et Judaeis, ut agnoscant se peccatores; et licet ad vesperam, convertantur; et famem patiantur ut canes. Nam male saturatus erat ille qui dicebat: Jejuno bis in sabbato. Ille autem publicanus canis erat, famem patiens; et inde beneficium Domini esuriebat, qui dicebat: Propitius esto mihi peccatori (Luc. XVIII, 12, 13) , Convertantur ergo et illi ad vesperam: et famem patiantur ut canes. Desiderent gratiam Dei, intelligant se peccatores: fortes illi fiant infirmi, divites illi fiant pauperes, justi illi agnoscant se peccatores, leones illi canes fiant. Convertantur ad vesperam; et famem patiantur ut canes, et circumibunt civitatem, Quam civitatem? Mundum istum, quem quibusdam locis vocat Scriptura civitatem circumstantiae (Psal. XXX, 22, LIX, 11, et CVII, 11, sec. LXX): id est, quia in omnibus gentibus undique circumfuderat mundus unam gentem Judaeorum, ubi talia dicebantur,", + "candidate_score": 0.655136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_16", + "bdc_text": "\"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc.", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1899", + "psc_text": "Evangelium; multi illum amabant praedicatorem Evangelii, multi illi invidebant: qui illum amabant, bono odore salvabantur; qui illi invidebant, bono odore peribant. Ideo et pereuntibus non malus odor, sed bonus odor. Ideo enim magis illi invidebant, quia tam bona in illo gratia praevalebat: nemo enim invidet misero. Erat ergo gloriosus in praedicatione verbi Dei, et vivens secundum regulam illius virgae directionis: et diligebant eum qui in illo diligebant Christum, qui sequebantur bonum odorem; diligebat amicum sponsi sui ipsa sponsa, quae dicit in Canticis canticorum, Post odorem unguentorum tuorum curremus (Cant. I, 3) . Illi autem quanto magis eum videbant in gloria praedicationis Evangelii et in vita inculpabili, tanto magis invidia torquebantur, et occidebantur bono odore. 23. Myrrha et gutta et casia a vestimentis tuis, a domibus eburneis, ex quibus delectaverunt te filiae regum. Domos eburneas, domos magnas, domos regales, quasvis elige, delectaverunt inde Christum filiae regum. Vis domos eburneas spiritualiter accipere?", + "candidate_score": 0.640309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_14", + "bdc_text": "Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2765", + "psc_text": "Convertantur ad vesperam. Nescio quos dicit quondam operatores iniquitatis, et quondam tenebras, converti ad vesperam. Quid est, ad vesperam? Postea. Quid est, ad vesperam? Serius. Ante enim debuerant, antequam Christum crucifigerent, medicum agnoscere. Quare jam eo crucifixo, resurgente, in coelum ascendente, posteaquam misit Spiritum suum sanctum, quo repleti sunt illi qui in una domo erant, et coeperunt loqui linguis omnium gentium, expaverunt crucifixores Christi: compuncti sunt de conscientia sua, consilium salutis ab Apostolis petiverunt; audierunt, Agite poenitentiam, et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Domini nostri Jesu Christi, et dimittentur vobis peccata vestra (Act. II, 38) . Post occisum Christum, post effusum Christi sanguinem dimittuntur peccata vestra. Ille sic voluit mori, ut sanguine suo etiam effusores ejusdem sanguinis redimeret. Fudistis saevientes, bibite confitentes. Merito convertantur ad vesperam; et famem patiantur ut canes. Canes Gentes Judaei dixerunt, tanquam immundos. Nam inde et ipse Dominus, cum post eum clamaret Chananaea quaedam mulier, non", + "candidate_score": 0.637703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_25_27", + "bdc_text": "Und ist ein frefen , unredlich stuckh an Bucero gsin . Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2451", + "psc_text": "cum videret ventum validum, timuit; et mergi jam coeperat, conturbatus in exercitatione sua. A quo vento valido? A voce inimici, et a tribulatione peccatoris. Ergo quomodo ille clamavit in fluctibus, Domine, pereo, salva me (Matth. XIV, 30) ; talis et hujus vox praecessit, Exaudi, Deus, deprecationem meam, et ne despexeris precem meam: intende mihi, et exaudi me. Quare? quid enim pateris? quid gemis? Contristatus sum in exercitatione mea. Exerceri me quidem inter malos posuisti, sed nimis exsurrexerunt supra vires meas: tranquilla perturbatum, manum extende mergenti. Contristatus sum in exercitatione mea, et conturbatus sum a voce inimici, et a tribulatione peccatoris: quoniam declinaverunt in me iniquitatem, et in ira adumbrabant me. Audistis fluctus et ventos: tanquam humiliato insultabant, et ille orabat; undique illi strepitu insultationis saeviebant, at ille intus invocabat quem non videbant. 6. Cum aliquid tale patitur christianus, non debet facile velut odio ire in eum a quo patitur, et", + "candidate_score": 0.636367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_818", + "psc_text": "Certe notum est nobis et manifestum, quia Abraham ad Deum habet gloriam: at si ex operibus justificatus est Abraham, habet gloriam, sed non ad Deum: ad Deum autem habet gloriam; non ergo ex operibus justificatus est. Si ergo non ex operibus justificatus est Abraham, unde justificatus est? Sequitur, et dicit unde: Quid enim Scriptura dicit? id est, Unde dicit Scriptura justificatum Abraham? Credidit autem Abraham Deo, et reputatum est illi ad justitiam (Rom. IV, 3; Gen. XV, 6) . Ergo ex fide justificatus est Abraham. 3. Jam qui audit, non ex operibus, sed ex fide; observet illam voraginem, de qua locutus sum: Vides ergo, quia ex fide, non ex operibus justificatus est Abraham; faciam ergo quidquid volo, quia etsi bona opera non habuero, et tantum credidero in Deum, deputatur mihi ad justitiam. Si dixit et decrevit, lapsus demersus est: si adhuc cogitat et fluctuat, periclitatur. Scriptura autem Dei verusque intellectus,", + "candidate_score": 0.636016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1821", + "psc_text": "Abraham se non cognovit: quia in ipsa tentatione ipse sibi innotuit. Plerumque enim homo putat se posse quod non potest, aut putat se non posse quod potest; accedit ad illum interrogatio ex divina dispensatione, et per interrogationem notus fit sibi; et dicitur Deus cognovisse, quod illum fecit nosse. Numquid Petrus noverat se, quando dixit medico: Tecum sum usque ad mortem (Matth. XXVI, 35) ? Medicus noverat, vena inspecta, quid intus ageretur in aegroto; aegrotus non noverat. Venit accessio tentationis; et probavit medicus sententiam suam, perdidit aeger praesumptionem suam. Sic ergo et novit Deus, et requirit. Novit. Quomodo ipse requirit? Propter te, ut tu invenias te, et gratias agas ei qui fecit te. Nonne Deus requiret ista? 21. Ipse enim novit occulta cordis. Quid est, novit occulta? quae occulta? Quoniam propter te mortificamur tota die, deputati sumus velut oves occisionis. Potes enim videre mortificari hominem; quare mortificetur, nescis: Deus hoc novit;", + "candidate_score": 0.635574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_16", + "bdc_text": "\"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc.", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1431", + "psc_text": "adversus Deum. Et quia iniquitates sustulerunt caput ejus, quid illi fecit Deus? Sicut fascis gravis gravatae sunt super me. Levitatis est erigere caput, quasi nihil portat qui erigit caput. Quia ergo leve est quod potest erigi, accipit pondus unde possit comprimi. Convertitur enim labor ejus in caput ejus, et iniquitas ejus in verticem ejus descendit (Psal. VII, 17). Sicut fascis gravis gravatae sunt super me. 9. [vers. 6.] Computruerunt et putuerunt livores mei. Jam qui livores habet, non est sanus. Adde quia ipsi livores computruerunt et putuerunt. Unde putuerunt? Quia computruerunt. Jam quomodo hoc explicetur in vita humana quis hoc non novit? Habeat aliquis sanum olfactum animae, sentit quomodo puteant peccata. Cui putori peccatorum contrarius erat odor ille, de quo dicit Apostolus: Christi bonus odor sumus Deo, in omni loco, iis qui salvi fiunt (II Cor. II, 15) . Sed unde, nisi de spe? Unde, nisi de recordatione sabbati? Aliud", + "candidate_score": 0.632556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_16", + "bdc_text": "\"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc.", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_856", + "psc_text": "Quid dictum est de Pharisaeo? Quoniam humiliatur. Quid dictum est de Publicano? Quoniam exaltatur. Quare ille humiliatur? Quia exaltavit se. Quare iste exaltatur? Quia humiliavit se. Ergo ut exaltantem se humiliet Deus, gravat super illum manum. Noluit humiliari confessione iniquitatis suae, humiliatus est pondere manus Dei. Quando ille perferret manum gravem humiliantis? Quam levis fuit manus sublevantis! Et in illo fortis, et in illo fortis: fortis ad illum premendum, fortis ad illum sublevandum. 15. Ergo, Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua: conversus sum in aerumna mea, dum configeretur spina. Ex ipsa aggravatione manus tuae, ex ipsa humiliatione conversus sum in aerumna mea, factus sum miser, confixa est mihi spina, compuncta est conscientia mea. Quid factum est cum configeretur spina? Datus est ei sensus doloris, invenit infirmitatem suam. Et ille qui tacuerat confessionem peccati sui, ut clamando in defensione peccati sui inveterasceret virtus ejus, id est, ossa", + "candidate_score": 0.630676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_27", + "bdc_text": "Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2451", + "psc_text": "cum videret ventum validum, timuit; et mergi jam coeperat, conturbatus in exercitatione sua. A quo vento valido? A voce inimici, et a tribulatione peccatoris. Ergo quomodo ille clamavit in fluctibus, Domine, pereo, salva me (Matth. XIV, 30) ; talis et hujus vox praecessit, Exaudi, Deus, deprecationem meam, et ne despexeris precem meam: intende mihi, et exaudi me. Quare? quid enim pateris? quid gemis? Contristatus sum in exercitatione mea. Exerceri me quidem inter malos posuisti, sed nimis exsurrexerunt supra vires meas: tranquilla perturbatum, manum extende mergenti. Contristatus sum in exercitatione mea, et conturbatus sum a voce inimici, et a tribulatione peccatoris: quoniam declinaverunt in me iniquitatem, et in ira adumbrabant me. Audistis fluctus et ventos: tanquam humiliato insultabant, et ille orabat; undique illi strepitu insultationis saeviebant, at ille intus invocabat quem non videbant. 6. Cum aliquid tale patitur christianus, non debet facile velut odio ire in eum a quo patitur, et", + "candidate_score": 0.630557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_11_13", + "bdc_text": "Rideremur ab omnibus . Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam . Solus autem Bucerus cum suo Capitone accessit Lutherum , a quo exceptus est duriter , et parum abfuit , quin ipse quoque repulsam esset passus , nisi ampla promisisset .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1684", + "psc_text": "est auribus et cordibus vestris. 8. [vers. 7.] Et ingrediebantur ut viderent. Quod passus est Christus, patitur et Ecclesia; quod passum est caput, patiuntur et membra. Numquid enim servus est major Domino suo, aut discipulus super magistrum? Si me, inquit, persecuti sunt, et vos persequentur. Si patrem familias Beelzebub vocaverunt, quanto magis domesticos ejus (Matth. X, 24, et Joan. XV, 20) ? Ingrediebantur ut viderent. Judas ille ad caput nostrum erat, ad caput nostrum ingrediebatur ut videret, id est ut exploraret: non ut haberet quod crederet, sed ut inveniret quod proderet. Ecce ingrediebatur ille ut videret, et hoc exemplum in capite nostro propositum est. Quid illa membra post assumptionem capitis nostri? Nonne dicit apostolus Paulus: Propter subintroductos falsos fratres, qui subintroierunt proscultare libertatem nostram (Gal. II, 4) ? Ergo et isti ingrediebantur ut viderent, sunt enim hypocritae, simulatores mali adjungentes se ficta charitate, captantes omnes motus, omnia verba sanctorum, in", + "candidate_score": 0.606748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_11_13", + "bdc_text": "Rideremur ab omnibus . Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam . Solus autem Bucerus cum suo Capitone accessit Lutherum , a quo exceptus est duriter , et parum abfuit , quin ipse quoque repulsam esset passus , nisi ampla promisisset .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1236", + "psc_text": "tu ejus calcaneum (Gen. III, 15) . Serpens observat quando tibi veniat pes superbiae, quando labaris, ut dejiciat; tu autem caput ejus observa: initium omnis peccati superbia (Eccli. X, 15). Ibi ceciderunt qui operantur iniquitatem: expulsi sunt, nec potuerunt stare: prior ille qui in veritate non stetit, deinde per eum illi quos dimisit Deus de paradiso. Unde ille humilis qui non se dicit dignum solvere corrigiam calceamenti, non est expulsus, sed stat et audit eum, et gaudio gaudet propter vocem sponsi (Joan. I, 27; III, 29), et non propter suam, ne veniat ei pes superbiae, et expellatur, nec possit stare. 19. Et si cum labore aliquibus vestrum taedio fuerimus, finivimus Psalmum, transivit taedium, et gratulabimur, quia Psalmus totus expositus est. In medio jam timens ne onerarem vos, dimissurus eram: sed cogitavi quia intentio nostra praecideretur, et non sic rediretur ad dimidium, quomodo si excurreremus totum; et malui vobis gravis esse,", + "candidate_score": 0.59558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_11_13", + "bdc_text": "Rideremur ab omnibus . Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam . Solus autem Bucerus cum suo Capitone accessit Lutherum , a quo exceptus est duriter , et parum abfuit , quin ipse quoque repulsam esset passus , nisi ampla promisisset .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3805", + "psc_text": "Gentibus in Judaeorum populum talia licerent. Sed egressum est desuper, quomodo dicit Daniel: A principio orationis tuae egressus est sermo (Dan. IX, 23) . Hoc et Dominus ipsi Pilato inflanti se, et ponenti signa sua, signa, et non cognoscenti, et dicenti ad Christum, Mihi non respondes? nescis quia potestatem habeo occidendi te, et potestatem habeo dimittendi te? Et Dominus ad inflatum, tanquam vesicam reflandam pungens: Non haberes, inquit, in me potestatem, nisi data tibi esset desuper (Joan. XIX, 10, 11) . Sic et hic, Posuerunt signa sua, signa: et non cognoverunt. Quomodo non cognoverunt? Sicut in egressum desuper. Quomodo egressus factus fuerat desuper, ut hoc impleretur, numquid sic illi cognoscere potuerunt? 9. [vers. 6.] Jam percurramus versus istos, eversa Jerusalem, propterea quia et manifesti sunt, et non libet immorari nec in poena inimicorum. Quasi in silva lignorum securibus conciderunt januas ejus in idipsum; in dolabro et fractorio dejecerunt eam: id", + "candidate_score": 0.595068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_13", + "bdc_text": "Solus autem Bucerus cum suo Capitone accessit Lutherum , a quo exceptus est duriter , et parum abfuit , quin ipse quoque repulsam esset passus , nisi ampla promisisset .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3805", + "psc_text": "Gentibus in Judaeorum populum talia licerent. Sed egressum est desuper, quomodo dicit Daniel: A principio orationis tuae egressus est sermo (Dan. IX, 23) . Hoc et Dominus ipsi Pilato inflanti se, et ponenti signa sua, signa, et non cognoscenti, et dicenti ad Christum, Mihi non respondes? nescis quia potestatem habeo occidendi te, et potestatem habeo dimittendi te? Et Dominus ad inflatum, tanquam vesicam reflandam pungens: Non haberes, inquit, in me potestatem, nisi data tibi esset desuper (Joan. XIX, 10, 11) . Sic et hic, Posuerunt signa sua, signa: et non cognoverunt. Quomodo non cognoverunt? Sicut in egressum desuper. Quomodo egressus factus fuerat desuper, ut hoc impleretur, numquid sic illi cognoscere potuerunt? 9. [vers. 6.] Jam percurramus versus istos, eversa Jerusalem, propterea quia et manifesti sunt, et non libet immorari nec in poena inimicorum. Quasi in silva lignorum securibus conciderunt januas ejus in idipsum; in dolabro et fractorio dejecerunt eam: id", + "candidate_score": 0.591816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_12", + "bdc_text": "Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_848", + "psc_text": "ait Dominus, Putas veniens Filius hominis inveniet fidem in terra? subjecit Evangelista et ait: Dixit autem et ad quosdam, qui sibi justi videbantur, et spernebant caeteros, similitudinem hanc: Quidam Pharisaeus et Publicanus venerunt in templum orare, et caetera quae nostis. Pharisaeus ergo ille dicebat, Gratias tibi ago. Sed unde superbus? Quia spernebat caeteros. Unde probas? In ipsis verbis. Quomodo? Pharisaeus, inquit, ille contempsit de longe stantem, cui Deus confitenti propinquabat. Publicanus, inquit, de longinquo stabat: sed Deus ad illum de longinquo non stabat? Quare Deus ab illo de longinquo non stabat? Quia alio loco dicitur: Prope est Dominus his qui obtriverunt cor (Psal. XXXIII, 19) . Videte si Publicanus iste obtriverat cor, et ibi videbitis quia prope est Dominus his qui obtriverunt cor. Publicanus autem de longinquo stabat, et neque volebat ad coelum oculos suos levare, sed percutiebat pectus suum. Tunsio pectoris, obtritio cordis. Quid dicebat tundens pectus? Deus propitius", + "candidate_score": 0.579126, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf023", + "work_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles", + "max_score": 0.669082, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_16_18", + "bdc_text": "\"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc. Hic Melanchthon et Ionas intercessere : \"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc.", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_322", + "psc_text": "Quod si perrexerint exhibere molestiam, et cum semel aut bis jusserit non paruerint, tunc aegre ferens et increpans amandat. Ego autem de eo quoque aliquando sum cum illo locutus, et dixi aliquos moleste ferre quod expulsi fuerint, et non fuerint participes ejus benedictionis, et quod oporteret eos qui hac de causa veniunt, et iter multorum dierum conficiunt, recedere non indignantes, sed animi laetitia repletos, et qui philosophiae narrationum convivio excipere possint eos qui ignorant. Ille autem: Non alicujus, inquit, alterius, sed mea causa veni in montem, et cum scateam admodum multis peccatorum ulceribus, plurima opus habeo medicina; et ea de causa oro clementem Dominum, ut 844 mihi praebeat medicamenta quae mea curent vitia. Quomodo ergo non fuerit valde reprehendendum et valde stultum, interrumpere quidem seriem orationis, interim autem loqui cum hominibus? Si enim hominis, qui est ejusdem cujus ego naturae, essem famulus, eo autem tempore quo est ministrandum domino, dimittens", + "candidate_score": 0.669082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_3", + "bdc_text": "ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_302", + "psc_text": "vellem surgere, et respicere, et scire quis loqueretur, tua causa quievi, cum te putarem quiescere. Ambo itaque surgentes respeximus, neque ullum qui moveretur vidimus, nec qui loqueretur audivimus. Illa verba alii quoque qui nobiscum habitabant audiverunt. Intellexit igitur quod martyrum quidem chorum dicebat Lecythum olei martyrum, qui cum a multis martyribus collectam haberet benedictionem, pendebat a meo lecto: sub meo autem capite erat magni Jacobi vetus amictus, qui quovis claustro adamantino fuit mihi validior. Quin etiam cum eorum maximum vicum essem ingressurus, deinde multa essent intermedia quae mihi prohibebant exitum, misi ad meum Isaiam, rogans ut divinum consequerer auxilium. Ille vero, Esto, inquit, bono animo; soluta sunt omnia illa impedimenta instar telae aranearum; idque noctu me docuit Dominus, non in somnis adumbrans, sed revera ostendens. Vidi enim, aiebat, cum incepissem hymnodiam, in illa parte in qua illa loca sita sunt, serpentem quemdam, ignis speciem prae se ferentem, qui ab Occidente", + "candidate_score": 0.611017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_19", + "bdc_text": "Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_317", + "psc_text": "aspectu meretricio, risuque et sermone ad voluptatem alliciens. Tunc ergo majore ira percitus: Quomodo, inquam, potes totam terram obire, et omnibus tales parare insidias? Is autem dicebat se non esse solum, sed daemonum multitudinem per totum terrarum orbem esse dispersam, qui hoc modo simul et ludunt, et serio agunt; lodo enim, qui videtur, student simul totam perdere humanam naturam. At tu, dicebam ego, abi, Christo tibi id jubente, qui totam legionem per porcos transmisit in profundum. Audivit simul et fugit; nec Domini appellationis vim ferens, nec ejus famuli philosophiae ferre valens splendorem. Porro autem cum multa alia sciam quae possim narrare, ea nolo scribere, ne imbecillioribus eorum multitudo causa sit incredulitatis. Nam iis quidem qui divinum cernunt hominem, nihil ejusmodi quod dicitur videtur incredibile, cum ea quae videtur virtus confirmet ea quae dicuntur. Sed quoniam transmittentur ad posteros scripta harum narrationum (sunt autem multis aures magis incredulae quam oculi) imbecillitate", + "candidate_score": 0.603509, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Maximinum-episcopum-Arianorum", + "max_score": 0.669002, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Maximinum-episcopum-Arianorum_window_305", + "psc_text": "Quis hoc ei respondit, nisi ille cui dixerat, Oro, Domine? Hoc autem ad ambos dixerat, non ad unum, sicut apertissime scriptum est, Dixit autem Loth ad illos, Oro, Domine. Agnovit ergo Loth unum Dominum in angelis duobus, sicut Abraham unum agnovit in tribus. 7. Non est cur dicatur: Ille abierat qui Dominus erat et cum Abraham locutus erat; duo vero angeli ejus erant qui in Sodoma, illo abeunte, venerunt. Omnes enim tres viri dicti sunt qui apparuerunt Abrahae, sicut Scriptura solet viros etiam angelos nuncupare. Nec eorum alicui uni promptius et humilius Abraham obsecutus est quam duobus, sed aequaliter omnibus pedes lavit, aequaliter omnibus epulas ministravit. Ergo in omnibus Deum vidit. Propter quod Scriptura praedixerat, quod visus fuerat Deus Abrahae ad quercum Mambre, sub cujus umbra arboris tres viros pavit, quos oculis corporis vidit: in eis vero Deum, non corporis, sed cordis oculis vidit, id est, intellexit atque cognovit; sicut", + "candidate_score": 0.669002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Maximinum-episcopum-Arianorum_window_34", + "psc_text": "interpellare sanctos facit, quibus affectum pium gratiae spiritualis infundit. Sed cum similes locutionum modos, quando per efficientem significatur id quod efficitur; sicut frigus pigrum dicimus, quia pigros facit; et diem tristem vel laetum, quia tristes vel laetos facit; etiam de Scripturis sanctis commemoraverim, ubi Deus dicit ad Abraham, Nunc cognovi (Gen. XXII, 12) ; quod nihil est aliud quam, Nunc ut cognosceres feci: non enim tunc Deus dicendus est cognovisse, quod antequam fieret nunquam potuit ignorare: quos locutionis modos de divinis eloquiis a me prolatos, quomodo aliter interpretareris non invenisti; nullo modo utique ad istos gemitus redire debuisti. Nemo enim sic de Spiritu sancto sapit, nisi qui secundum carnem, non secundum spiritum sapit. Quamvis et si tibi concederetur, quomodo tu sentis, sic Spiritum sanctum interpellare pro sanctis; aliud est interpellare vel orare, aliud adorare. Omnis qui orat, rogat: non omnis qui adorat, rogat; nec omnis qui rogat, adorat. Recole consuetudinem", + "candidate_score": 0.66699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_0_2", + "bdc_text": "Tandem vitam et obitum Musculi cum hisce duobus epitaphiis auctam remitto . Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Maximinum-episcopum-Arianorum_window_305", + "psc_text": "Quis hoc ei respondit, nisi ille cui dixerat, Oro, Domine? Hoc autem ad ambos dixerat, non ad unum, sicut apertissime scriptum est, Dixit autem Loth ad illos, Oro, Domine. Agnovit ergo Loth unum Dominum in angelis duobus, sicut Abraham unum agnovit in tribus. 7. Non est cur dicatur: Ille abierat qui Dominus erat et cum Abraham locutus erat; duo vero angeli ejus erant qui in Sodoma, illo abeunte, venerunt. Omnes enim tres viri dicti sunt qui apparuerunt Abrahae, sicut Scriptura solet viros etiam angelos nuncupare. Nec eorum alicui uni promptius et humilius Abraham obsecutus est quam duobus, sed aequaliter omnibus pedes lavit, aequaliter omnibus epulas ministravit. Ergo in omnibus Deum vidit. Propter quod Scriptura praedixerat, quod visus fuerat Deus Abrahae ad quercum Mambre, sub cujus umbra arboris tres viros pavit, quos oculis corporis vidit: in eis vero Deum, non corporis, sed cordis oculis vidit, id est, intellexit atque cognovit; sicut", + "candidate_score": 0.653737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Maximinum-episcopum-Arianorum_window_305", + "psc_text": "Quis hoc ei respondit, nisi ille cui dixerat, Oro, Domine? Hoc autem ad ambos dixerat, non ad unum, sicut apertissime scriptum est, Dixit autem Loth ad illos, Oro, Domine. Agnovit ergo Loth unum Dominum in angelis duobus, sicut Abraham unum agnovit in tribus. 7. Non est cur dicatur: Ille abierat qui Dominus erat et cum Abraham locutus erat; duo vero angeli ejus erant qui in Sodoma, illo abeunte, venerunt. Omnes enim tres viri dicti sunt qui apparuerunt Abrahae, sicut Scriptura solet viros etiam angelos nuncupare. Nec eorum alicui uni promptius et humilius Abraham obsecutus est quam duobus, sed aequaliter omnibus pedes lavit, aequaliter omnibus epulas ministravit. Ergo in omnibus Deum vidit. Propter quod Scriptura praedixerat, quod visus fuerat Deus Abrahae ad quercum Mambre, sub cujus umbra arboris tres viros pavit, quos oculis corporis vidit: in eis vero Deum, non corporis, sed cordis oculis vidit, id est, intellexit atque cognovit; sicut", + "candidate_score": 0.644124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Maximinum-episcopum-Arianorum_window_298", + "psc_text": "adhuc stans ante Dominum. Et appropians Abraham dixit: Ne simul perdas justum cum impio; et erit justus tanquam impius? Et post collocutionem Domini atque Abrahae, sequitur Scriptura, et dicit: Abiit autem Dominus, ut desiit loqui ad Abraham, et Abraham regressus est in locum suum. Venerunt autem duo angeli in Sodoma ad vesperam. Hi sunt de quibus paulo ante dixerat: Conversi inde viri venerunt in Sodoma. Sed duos esse non expresserat, cum ab initio tres viros dixisset apparuisse Abrahae, et hospitaliter ab illo esse susceptos, quos et abeuntes deduxit, ambulans cum eis. 6. Fortassis ergo jam pronuntiare festinas, unum fuisse in eis Dominum Christum, qui singulariter promittebat et respondebat Abrahae; duos vero illos, angelos ejus, qui venerunt in Sodoma tanquam missi angeli a Domino suo. Sed exspecta: quid properas? Consideremus omnia diligenter, ac prius intueamur verba Domini loquentis Abrahae: Clamor Sodomorum, inquit, et Gomorrhae multiplicatus est, et peccata eorum magna valde.", + "candidate_score": 0.637612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Maximinum-episcopum-Arianorum_window_294", + "psc_text": "causa esse fateamur. 5. Hic Deus, inquis, et Abrahae visus est. Visum esse Deum Abrahae negare non possumus. Scriptura quippe fidelissima apertissime hoc loquitur, dicens: Visus est autem illi Deus ad quercum Mambre. Sed neque hic expressum est, utrum Pater an Filius. Cum autem narraret Scriptura, quomodo ei visus sit Deus, tres viros illi apparuisse declarat, in quibus magis ipsa Trinitas, qui unus est Deus, recte intelligi potest. Denique tres videt, et non dominos, sed Dominum appellat, quoniam Trinitas tres quidem personae sunt, sed unus Dominus Deus. Sic autem narratur quod vidit Abraham: Respiciens, inquit, oculis suis vidit, et ecce tres viri stabant super eum; et videns procurrit in obviam illis ab ostio tabernaculi sui, et adoravit super terram, et dixit: Domine, si inveni gratiam ante te, ne praetereas servum tuum. Hic videmus tres viros apparuisse, et unum Dominum dici, unumque Dominum rogari ne praetereat servum suum, quoniam congruit Deo", + "candidate_score": 0.631619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Maximinum-episcopum-Arianorum_window_306", + "psc_text": "pedes lavit, aequaliter omnibus epulas ministravit. Ergo in omnibus Deum vidit. Propter quod Scriptura praedixerat, quod visus fuerat Deus Abrahae ad quercum Mambre, sub cujus umbra arboris tres viros pavit, quos oculis corporis vidit: in eis vero Deum, non corporis, sed cordis oculis vidit, id est, intellexit atque cognovit; sicut Loth in duobus, cum quo non pluraliter, sed singulariter loquebatur, eique respondebat etiam ipse tanquam unus. Primo quippe Abraham per tres viros illum audivit, postea per unum, qui duobus in Sodoma euntibus manens locutus est cum eo; Loth autem per duos, tamen et ipse unum Dominum, quem pro liberatione sua rogabat, et qui ei respondebat, audivit: cum ambo, id est, et Abraham et Loth, homines putarent eos qui angeli erant; Deum vero in eis intelligerent qui erat, non putarent esse qui non erat. Quid sibi ergo vult ista visibilis Trinitas et intelligibilis unitas, nisi ut nobis insinuaretur quod ita tres", + "candidate_score": 0.631235, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Dialogi", + "max_score": 0.668248, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_819", + "psc_text": "γνωρίζουσιν. CAPUT XXXIII. Si boni bonos in regno, et mali malos in supplicio agnoscunt. GREGORIUS. Hujus rei sententia in verbis est dominicis, quae jam superius protulimus, luce clarius demonstrata. In quibus cum dictum esset: Homo quidam erat dives, qui induebatur purpura et bysso, et epulabatur quotidie splendide; et erat quidam mendicus nomine Lazarus, qui jacebat ad januam ejus ulceribus plenus, cupiens saturari de micis quae cadebant de mensa divitis, et nemo illi dabat; sed et canes veniebant, et lingebant ulcera ejus (Luc. XVI, 19) . Subjunctum est quod mortuus Lazarus portatus est ab angelis in sinum Abrahae, et mortuus dives sepultus est in inferno. Qui elevans oculos suos cum esset in tormentis, vidit Abraham a longe, et Lazarum in sinu ejus, et ipse clamavit, dicens: Pater Abraham, miserere mei, et mitte Lazarum, ut intingat extremum digiti sui in aquam, et refrigeret linguam meam, quia crucior in hac flamma. Cui Abraham", + "candidate_score": 0.668248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_821", + "psc_text": "locum hunc tormentorum (Ibid.) . Quibus verbis aperte declaratur quia et boni bonos, et mali malos cognoscunt. Si enim Abraham Lazarum minime recognovisset, nequaquam ad divitem in tormentis positum de transacta ejus contritione loqueretur, dicens quod mala receperit in vita sua. Et si mali malos non recognoscerent, nequaquam dives in tormentis positus fratrum suorum etiam absentium meminisset. Quomodo enim praesentes non posset agnoscere, qui etiam pro absentium memoria curavit exorare? Qua in re illud quoque ostenditur, quod nequaquam ipse requisisti, quia et boni malos, et mali cognoscunt bonos. Nam et dives ab Abraham cognoscitur, cui dictum est: Recepisti bona in vita tua; et electus Lazarus a reprobo est divite cognitus, quem mitti precatur ex nomine, dicens: Mitte Lazarum, ut intingat extremum digiti sui in aquam, et refrigeret linguam meam (Ibid.) . In qua videlicet cognitione utriusque partis cumulus retributionis excrescit: ut et boni amplius gaudeant, qui secum eos laetari conspiciunt", + "candidate_score": 0.637196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_25_27", + "bdc_text": "Und ist ein frefen , unredlich stuckh an Bucero gsin . Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_535", + "psc_text": "mirari quis essem, quis fuerim, quia et cum ad animum redibat infirmitas, nihil in me ex his quae memineram recognoscebam. Cumque in dispositione monasterii occupata mens esset, obliviscebar funditus aegritudinis meae. Si vero, ut praedixi, rediret aegritudo ad memoriam, cum tam fortem me esse sentirem, mirabar si non comedissem. Qui ad vesperam veniens, tantae me fortitudinis inveni, ut si voluissem, jejunium usque ad diem alterum transferre potuissem. 353 Sicque factum est ut in me probarem ea etiam de illo vera esse quibus ipse minime interfuissem. PETR. Quia eumdem virum magnae compunctionis fuisse dixisti, ipsam lacrymarum vim largius addiscere cupio. Unde quaeso ut quot sunt genera compunctionis mihi edisseras. ΚΕΦΑΛ. ΛΓ'. Περὶ Ἐλευθερίου ἡγουμένου μονῆς τοῦ ἁγίου Μάρκου Σπολήτης. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ. Ὁ προλεχθεὶς Ἐλευθέριος, οὗτινος ἀνωτέρω μνείαν πεποίημαι, ὁ τῆς τοῦ μακαρίου τοῦ εὐαγγελιστοῦ μονῆς ἡγούμενος τῆς ἐν τῇ πόλει Σπολήτης διακειμένης ἐν τόπῳ ὀρινῷ, πάνυ γνησίως μετ' ἐμοῦ ἀνεστρέφετο ἐν τῷ", + "candidate_score": 0.634626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_0", + "bdc_text": "Tandem vitam et obitum Musculi cum hisce duobus epitaphiis auctam remitto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_645", + "psc_text": "δὲ ταύτην μαρτυρεῖ ὑπάρχειν. Ἔχει οὖν λοιπὸν ὁ ἄνθρωπος τοῦτο περισσότερον τῶν κτηνῶν. Ἐκεῖνα μὲν γὰρ μετὰ θάνατον οὐ ζῶσιν, οὗτος δὲ τότε ζῆσαι ἀπάρχεται, ὅταν διὰ τοῦ θανάτου τῆς σαρκὸς τὴν ὁρωμένην ζωὴν τελειώσῃ. Ὁ δὲ αὐτὸς παρακατιὼν, λέγει· Π��ντα ὅσα ἂν εὕρῃ ἡ χείρ σου τοῦ ποιῆσαι, ὅση δύναμίς σοι ποίησον, ὅτι οὐκ ἔστι ποίημα, καὶ λογισμὸς, καὶ γνῶσις, καὶ σοφία ἐν ᾅδη, ὅπου σὺ πορεύῃ ἐκεῖ. Πῶς λοιπὸν ἓν τέλος ἐστὶν ἀνθρώπου καὶ κτήνους, καὶ ἴση τῶν ἀμφοτέρων ὑποταγὴ, ἢ πῶς οὐδὲν ἔχει ἄνθρωπος τοῦ κτήνους περισσότερον; Ἐπειδὴ γὰρ τὰ κτήνη μετὰ τὸν τῆς σαρκὸς θάνατον οὐ ζῶσιν, τῶν δὲ ἀνθρώπων τὰ πνεύματα διὰ τὰ κακὰ αὐτῶν ἔργα μετὰ θάνατον τῆς σαρκὸς εἰς τὸν ἅδην ἀπενεχθέντα, οὐδὲ εἰς αὐτὸν τὸν θάνατον ἀποθνήσκουσιν. Ὥστε οὖν λοιπὸν φανερῶς δείκνυται, μὴ εἶναι ἴσον ἀμφοτέρων τὸν θάνατον· ὁ γὰρ ἀληθὴς ἐκκλησιαστὴς, ἐκεῖνο μὲν ἐκ προσώπου σαρκικῆς ἐπιθυμίας προήγαγε, τοῦτο δὲ μετέπειτα", + "candidate_score": 0.611987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_0", + "bdc_text": "Tandem vitam et obitum Musculi cum hisce duobus epitaphiis auctam remitto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_216", + "psc_text": "Τί ἐποίησας; Πρὸς ὃν ὁ ἐπίσκοπος ἀπεκρίθη, λέγων· Τί ἐποίησα; Αὐτὸς δὲ εἶπε· Τῇ χθὲς ἡμέρᾳ, δύο τινὲς ἦλθον πρός με, οἵ τινες ἐκ τοῦ σώματος τούτου με ἐξαγαγόντες, εἰς τόπον πάνυ καλόν με ἀπήγαγον. Σήμερον δὲ εἷς ἀποσταλεὶς, εἶπεν· Ἀποστρέψατε αὐτὸν, ὅτι Φορτουνᾶτος ὁ ἐπίσκοπος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἦλθε. Τῶν δὲ ῥημάτων τούτων πληρωθέντων, παρευθὺ καὶ ἐκ τῆς νόσου ἐνίσχυσε, καὶ ἐν ταύτῃ τῇ ζωῇ ἔτη πλείω διέμεινε. Πιστεύομεν δὲ ὅτι οὐδὲ τόπον ὃν ἔλαβεν ἀπώλεσε καὶ δισταγμὸς ἐν τούτῳ οὐκ ἔστι. Τοῦ γὰρ εὐχομένου ὑπὲρ αὐτοῦ ταῖς πρεσβείαις, ἠδυνήθη μᾶλλον μετὰ τὸ ἀναστῆναι αὐτὸν ἐκ νεκρῶν βέλτιον ζῆσαι. Ὅστις καὶ πρὸ θανάτου ἠγωνίσατο τῷ παντοδυνάμῳ Θεῷ εὐαρεστῆσαι. Τί δὲ πολλὰ περὶ τῆς τοῦ μακαρίου τούτου Φορτουνάτου πολιτείας λέγομεν; Μέχρι γὰρ καὶ τοῦ παρόντος, ἐν ᾧ τὸ τίμιον αὐτοῦ σῶμα κατάκειται, πλῆθος θαυμάτων ἐπιτελεῖται. Δαιμονιοῦντας γὰρ ἐκ τῆς τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων δουλείας ἐλευθεροῖ, ἀσθενεῖς θεραπεύει, καὶ πᾶσι τοῖς", + "candidate_score": 0.609502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_5_7", + "bdc_text": "usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ] machinatione Buceri compositum est . Finxit ille conscribere Lutherum coetum , sed totum fiebat Buceri consilio .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_741", + "psc_text": "ποίῳ ὕψει δυνάμεως καὶ βαθμῷ ὁ τούτου λογισμὸς ἵδρυτο, ὅτι ἓν ὅπερ εἰς ἀποτροφὴν εἶχεν ἐν ὅλῳ τῷ βίῳ τοιαύτῃ ἀμερίμνῳ διαθέσει ἤπολλεν, καὶ μᾶλλον αὐτῷ ὑπὲρ ἐκείνου τοῦ τὴν ἁραρτίαν ποιήσαντος ἐπόνει, ἤπερ διὰ τὴν ζημίαν ἣν ὑπέμεινε διὰ τῆς ἐκείνου ἁμαρτίας, οὐδὲ ἐμέτρησε πόσον αὐτὸς ἔξωθεν ἀπώλεκεν, ἀλλὰ μᾶλλον ὁ τοῦ πταίσματος ἔνοχος ἔνδον ἐζημιοῦτο. Τοῦτον τοίνυν τῆς τοῦ θανάτου 403 ἡμέρας καταλαβούσης, καὶ κατεπειγούσης αὐτὸν ἐκ τοῦ σώματος ἐξελθεῖν, πολλοὶ ἐκεῖσε συνῆλθον, ἵνα τῆς ἁγίας ἐκείνης ψυχῆς ἐκ τοῦ κόσμου τούτου πορευομένης, τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς ταύτῃ παράθωνται. Τῇ δὲ κλίνῃ αὐτοῦ πάντες οἱ συνελθόντες παριστάμενοι, οἱ μὲν εἰσερ��ομένους τοὺς ἀγγέλους ἐθεάσαντο, εἰπεῖν δὲ τι οὐδαμῶς ἠδυνήθησαν. Ἕτεροι δὲ τί ποτε μὲν οὐκ ἐθεάσαντο, πάντας δὲ τοὺς εὑρεθέντας φόβος σφοδρὸς συνετάραξεν, ὥστε μὴ δυνηθῆναι ἐκεῖσέ τινα στῆναι, τῆς, ἁγίας ἐκείνης ἐξερχομένης ψυχῆς. Πάντες γὰρ καὶ οἱ θεασάμενοι, καὶ οἱ μὴ ἑωρακότες, ἑνὶ φόβῳ συσχεθέντες, ἔφυγον. Ὥστε φανερῶς δειχθῆναι,", + "candidate_score": 0.608827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_0", + "bdc_text": "Tandem vitam et obitum Musculi cum hisce duobus epitaphiis auctam remitto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_662", + "psc_text": "ζωὴν ἐβδελύσσοντο, καὶ ἐν τῷ τῆς σαρκὸς θανάτῳ τὰς ψυχὰς ἐτίθουν; σὺ δὲ αὐτὸς λέγεις, ὅτι τὴν ζωὴν τῆς ψυχῆς μενούσης αὐτῆς ἐν τῷ σώματι, ἐκ τῶν τοῦ σώματος κινημάτων ἐπιγινώσκεις. Ἰδοὺ καὶ οὗτοι, οἵ τινες τὰς ψυχὰς ἐν τῷ θανάτῳ ἔθηκαν, πιστεύσαντες ὑπάρχειν ζωὴν ταῖς ψυχαῖς μετὰ τὸν τῆς σαρκὸς θάνατον, θαύμασι 383 καθημερινοῖς ἐξαστράπτουσιν. Εἰς γὰρ τὰ νεκρὰ αὐτῶν σώματα ζῶντες ἄῤῥωστοι ἔρχονται, καὶ ἰάσεως τυγχάνουσιν. Ἐπίορκοι ἔρχονται, καὶ ὑπὸ δαίμονος ῥίπτονται. Δαιμονιοῦντες ἔρχονται, καὶ λυτροῦνται τοῦ δαίμονος. Λεπροὶ ἔρχονται, καὶ καθαρίζονται. Νεκροὶ ἀποφέρονται, καὶ ἀνίστανται. Κατανόησον τοίνυν πῶς ζῶσιν αἱ ψυχαὶ αὐτῶν ἐκεῖ ἔνθα ζῶσιν, ὧν ἐνθάδε νεκρὰ τὰ σώματα ἐν τοσούτοις θαύμασι ζῶσιν. Ἐὰν τοίνυν τὴν τῆς ψυχῆς ζωὴν, ἐν τῷ σώματι ταύτης μενούσης, ἐκ τῆς τῶν μελῶν κινήσεως καταλαμβάνῃ, διατί οὐ κατανοεῖς τὴν ζωὴν τῆς ψυχῆς μετὰ τὴν τοῦ σώματος ἔξοδον, διὰ τῆς τῶν θαυμάτων δυνάμεως, τῆς ἐν τοῖς νεκροῖς ὀστέοις γινομένης. ΠΕΤΡ. Οὐδὲ μία,", + "candidate_score": 0.606084, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas", + "max_score": 0.667446, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_288", + "psc_text": "meos perire non patior et errare perpetuo, vellem nunc praesens esse si confessionis me vincula non arctarent, et blandam vocem in objurgantis verba mutare. Nec levitatis est, si nunc 469 blandiar, nunc irascar; impellit me charitas, impellit me dolor, diversis affectibus loqui. Nescio enim in quae primum verba prorumpam, et quo vos debeam sanare medicamine, quia confundor in vobis. (Vers. 21.) Dicite mihi qui sub Lege vultis esse, Legem non audistis? Notandum Legem hic dictam esse Geneseos historiam, non ut vulgo aestimant, quae facienda sint, quaeve vitanda, sed totum quod de Abraham, et ejus uxoribus liberisque contexitur, legem appellatam (Joan. XV). Legimus et in alio loco, Prophetas quoque Legem vocari. Audit ergo Legem, qui juxta Paulum non superficiem, sed medullam ejus introspicit. Non audit Legem, qui similis Galatarum, exteriorem tantum corticem sequitur. (Vers. 22, 23.) Scriptum est enim, quoniam Abraham duos filios habuit, unum de ancilla et unum de libera.", + "candidate_score": 0.667446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_0_2", + "bdc_text": "Tandem vitam et obitum Musculi cum hisce duobus epitaphiis auctam remitto . Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_288", + "psc_text": "meos perire non patior et errare perpetuo, vellem nunc praesens esse si confessionis me vincula non arctarent, et blandam vocem in objurgantis verba mutare. Nec levitatis est, si nunc 469 blandiar, nunc irascar; impellit me charitas, impellit me dolor, diversis affectibus loqui. Nescio enim in quae primum verba prorumpam, et quo vos debeam sanare medicamine, quia confundor in vobis. (Vers. 21.) Dicite mihi qui sub Lege vultis esse, Legem non audistis? Notandum Legem hic dictam esse Geneseos historiam, non ut vulgo aestimant, quae facienda sint, quaeve vitanda, sed totum quod de Abraham, et ejus uxoribus liberisque contexitur, legem appellatam (Joan. XV). Legimus et in alio loco, Prophetas quoque Legem vocari. Audit ergo Legem, qui juxta Paulum non superficiem, sed medullam ejus introspicit. Non audit Legem, qui similis Galatarum, exteriorem tantum corticem sequitur. (Vers. 22, 23.) Scriptum est enim, quoniam Abraham duos filios habuit, unum de ancilla et unum de libera.", + "candidate_score": 0.648706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_1_3", + "bdc_text": "Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_288", + "psc_text": "meos perire non patior et errare perpetuo, vellem nunc praesens esse si confessionis me vincula non arctarent, et blandam vocem in objurgantis verba mutare. Nec levitatis est, si nunc 469 blandiar, nunc irascar; impellit me charitas, impellit me dolor, diversis affectibus loqui. Nescio enim in quae primum verba prorumpam, et quo vos debeam sanare medicamine, quia confundor in vobis. (Vers. 21.) Dicite mihi qui sub Lege vultis esse, Legem non audistis? Notandum Legem hic dictam esse Geneseos historiam, non ut vulgo aestimant, quae facienda sint, quaeve vitanda, sed totum quod de Abraham, et ejus uxoribus liberisque contexitur, legem appellatam (Joan. XV). Legimus et in alio loco, Prophetas quoque Legem vocari. Audit ergo Legem, qui juxta Paulum non superficiem, sed medullam ejus introspicit. Non audit Legem, qui similis Galatarum, exteriorem tantum corticem sequitur. (Vers. 22, 23.) Scriptum est enim, quoniam Abraham duos filios habuit, unum de ancilla et unum de libera.", + "candidate_score": 0.64713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_1_3", + "bdc_text": "Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_293", + "psc_text": "ita aliud esse, ut diximus, benedictionem atque legata, aliud testamentum. Sed et hoc dici potest de Ismaele, post conceptum ejus, vel angelum, vel Deum locutum. De Isaac vero antequam in Sarae utero conciperetur, Deum fuisse pollicitum. Haec interim quantum ingenii nostri mediocritas patitur dicta sint. Caeterum si quis potest majus aliquid invenire, quomodo Ismael qui de ancilla natus est, non sit repromissionis filius, sed Isaac qui de libera: ille potius audiendus est. Et si quid, inquit Apostolus, aliter sentitis, et hoc vobis Deus revelavit. Nunc breviter ad altiora tendendum est, ut dicamus unumquemque nostrum primum, non juxta repromissionem nasci, quamdiu Scripturarum verbis simplicibus instruitur, et Judaicis adhuc expositionibus delectatur: quando vero ad sublimiora transcenderit, et legem intellexerit spiritualem, tunc eum de repromissione generari: et, ut apertius loquar, quotidie eos qui faciunt opera Abrahae, de Abraham nasci. Verum illos qui habent spiritum servitutis iterum in timore, ex ancilla generari Aegyptia; eos", + "candidate_score": 0.643174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_28_30", + "bdc_text": "Sed abeat cum caeteris erroribus etc. Vale . [ Ohne Adresse. ]Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt : Idem eidem .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_471", + "psc_text": "ne quis vos seducat ullo modo (II Thess. II, 1 seqq.) . Et ut totam Epistolam quam mittebat, suspicione erueret falsitatis, manu sua in fine subscripsit, dicens: Salutatio mea manu Pauli, quod est signum in omni Epistola: ita scribo: Gratia Domini nostri Jesu Christi cum omnibus vobis (II Thess. III, 17, 18) . Ad Colossenses etiam quas dictaverat litteras, manu sua similiter subnotavit: Salutatio mea manu Pauli: Memores estote vinculorum meorum. Et ubicumque sciebat falsos adesse doctores, qui possent per Apostoli auctoritatem nova dogmata seminare, Epistolam manu propria subscribebat. Denique et ad Corinthios scribens, in quibus erant schismata et haereses, unoquoque 530 dicente: Ego sum Pauli, et ego Apollo, ego autem Cephae (I Cor. I, 12) , epistolam suam tali annotatione signavit: Salutatio mea manu Pauli: Si quis non amat Dominum Jesum Christum, anathema sit, maranatha, et caetera. Propter hoc igitur volens omnem occasionem falsis auferre doctoribus, qui es Galatas", + "candidate_score": 0.632031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_28_30", + "bdc_text": "Sed abeat cum caeteris erroribus etc. Vale . [ Ohne Adresse. ]Datum , Unterschrift und Adresse wurden vom Abschreiber durch einen Vermerk am Briefanfang ersetzt : Idem eidem .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_472", + "psc_text": "unoquoque 530 dicente: Ego sum Pauli, et ego Apollo, ego autem Cephae (I Cor. I, 12) , epistolam suam tali annotatione signavit: Salutatio mea manu Pauli: Si quis non amat Dominum Jesum Christum, anathema sit, maranatha, et caetera. Propter hoc igitur volens omnem occasionem falsis auferre doctoribus, qui es Galatas a veritate Evangelii depravarant, finem epistolae manus suae annotatione complevit, dicens: Videte qualibus litteris scripsi vobis; non quod grandes litterae fuerint (hoc quippe in Graeco sonat πηλίκοις), sed quod suae manus essent eis nota vestigia, ut dum litterarum apices recognoscunt, ipsum se putarent videre, qui scripserat. In hoc loco vir apprime nostris temporibus eruditus, miror quomodo rem ridiculam locutus sit. Paulus, inquit, Hebraeus erat, et Graecas litteras nesciebat. Et quia necessitas expetebat, ut manu sua epistolam subscriberet, contra consuetudinem curvos tramites litterarum, vix magnis apicibus exprimebat: etiam in hoc suae ad Galatas indicia charitatis ostendens, quod propter illos id quoque", + "candidate_score": 0.628772, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "Augustinus-Hipponensis_De-dialectica", + "max_score": 0.666981, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "Augustinus-Hipponensis_De-dialectica_window_49", + "psc_text": "cum definiero quid significet 'dactylus', hoc ipsum potest esse pro exemplo. Etenim cum dicimus 'dactylus', unam longam syllabam et duas deinde breves enuntiamus. At vero cum definitur 'adverbium' quid significet, non potest hoc ipsum in exemplum dicere. Etenim cum 'adverbium' dicimus, haec ipsa enuntiatio nomen est. Ita secundum aliam notionem 'adverbium' utique adverbium est et nomen est nomen, secundum aliam vero 'adverbium' non est adverbium quia nomen est. item 'pes creticus' quando quid significet definitur, non potest hoc ipsum exemplo esse. Haec enim enuntiatio quod dicimus 'creticus' prima longa syllaba dein duabus brevibus constat, quod autem significat longa syllaba et brevis et longa est. Ita et hic secundum aliam notionem 'creticus' nihil est aliud quam creticus et dactylus non est, secundum aliam vero 'creticus' non est creticus quia dactylus est. Secundum item genus, quod iam praeter disciplinas verborum ad loquendi usum dictum est pertinere, duas habet formas. Nam aequivoca inde", + "candidate_score": 0.666981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_3_5", + "bdc_text": "ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ]", + "psc_chunk_id": "Augustinus-Hipponensis_De-dialectica_window_16", + "psc_text": "quidem hoc nomen, ne cum verbum facimus mentiamur; sed vereor, ne ipsi qui dicunt ista mentiantur. Ergo ad te iam pertinet iudicare, utrum 'verbum' a 'verberando' an a 'vero' solo an a 'verum boando' dictum putemus, an potius unde sit dictum non curemus, cum quid significet intellegamus. Breviter tamen hunc locum notatum (hoc est de origine verborum) volo paulisper accipias, ne ullam partem suscepti operis praetermisse videamur. Stoici autumant, quos Cicero in hac re ut Cicero inridet, nullum esse verbum, cuius non certa explicari origo possit. Et quia hoc modo eos urguere facile fuit, si diceres hoc infinitum esse, quibus verbis alicuius verbi originem interpraetareris, eorum rursus a te originem [quaeren]dum esse, donec perveniatur eo, ut res cum sono verbi aliqua similitudine concinat, ut cum dicimus aeris 'tinnitum', equorum 'hinnitum', ovium 'balatum', tubarum 'clangorem', 'stridorem' catenarum. Perspicis enim haec verba ita sonare, ut ipsae res quae his verbis significantur. Sed", + "candidate_score": 0.663542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_3_5", + "bdc_text": "ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ]", + "psc_chunk_id": "Augustinus-Hipponensis_De-dialectica_window_17", + "psc_text": "verbis alicuius verbi originem interpraetareris, eorum rursus a te originem [quaeren]dum esse, donec perveniatur eo, ut res cum sono verbi aliqua similitudine concinat, ut cum dicimus aeris 'tinnitum', equorum 'hinnitum', ovium 'balatum', tubarum 'clangorem', 'stridorem' catenarum. Perspicis enim haec verba ita sonare, ut ipsae res quae his verbis significantur. Sed quia sunt res quae non sonant, in his similitudinem tactus valere, ut, si leniter vel aspere sensum tangunt, lenitas vel asperitas litterarum ut tangit auditum sic eis nomina pepererit: ut ipsum 'lene' cum dicimus leniter sonat. Quis item 'asperitatem' non et ipso nomine asperam iudicet? Lene est auribus cum dicimus 'voluptas', asperum cum dicimus 'crux'. Ita res ipsae adficiunt, ut verba sentiuntur. 'mel', quam suaviter gustum res ipsa, tam leniter nomine tangit auditum. 'acre' in utroque asperum est. 'lana' et 'vepres', ut audiuntur verba, sic illa tanguntur. Haec quasi cunabula verborum esse crediderunt, ubi sensus rerum cum sonorum sensu concordarent.", + "candidate_score": 0.661682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_3_5", + "bdc_text": "ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ]", + "psc_chunk_id": "Augustinus-Hipponensis_De-dialectica_window_18", + "psc_text": "'voluptas', asperum cum dicimus 'crux'. Ita res ipsae adficiunt, ut verba sentiuntur. 'mel', quam suaviter gustum res ipsa, tam leniter nomine tangit auditum. 'acre' in utroque asperum est. 'lana' et 'vepres', ut audiuntur verba, sic illa tanguntur. Haec quasi cunabula verborum esse crediderunt, ubi sensus rerum cum sonorum sensu concordarent. Hinc ad ipsarum inter se rerum similitudinem processisse licentiam nominandi; ut cum verbi causa 'crux' propterea dicta sit, quod ipsius verbi asperitas cum doloris quem crux efficit asperitate concordet, 'crura' tamen non propter asperitatem doloris sed, quod longitudine adque duritie inter membra cetera sint ligno crucis similiora, sic appellata sint. Inde ad abusionem ventum, ut usurpetur nomen non rei similis sed quasi vicinae. Quid enim simile habet significatio 'parvi' et 'minuti', cum possit parvum esse, quod nom modo nihil minutum sit sed aliquid etiam creverit? Dicimus tamen propter quandam vicinitatem 'minutum' pro 'parvo'. Sed haec abusio vocabuli in potestate loquentis", + "candidate_score": 0.653125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_3_5", + "bdc_text": "ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ]", + "psc_chunk_id": "Augustinus-Hipponensis_De-dialectica_window_52", + "psc_text": "dicimus totas domos—aut a genere species: 'verba' enim principaliter omnia dicuntur quibus loquimur, sed tamen 'verba' proprie nominata sunt quae per modos et per tempora declinamus—aut a specie genus: nam cum 'scholastici' non solum proprie sed et primitus dicantur hi, qui adhuc in scholis sunt, in omnes tamen qui in litteris vivunt nomen hoc usurpatum est—aut ab efficiente effectum ut 'Cicero' est liber Ciceronis— aut ab effecto efficiens ut 'terror' qui terrorem facit—aut a continente quod continetur. Ut 'domus' etiam qui in domo sunt dicuntur—aut conversa vice ut 'castanea' etiam arbor dicitur—vel si quid aliud inveniri potest, quod es eadem origine quasi transferendo cognominetur. Vides ut arbitror, quam faciat in verbis ambiguitatem. Quae autem ad eandem originem pertinentia condicione declinationis ambigua esse diximus, talia sunt. Fac verbi causa quemquam dixisse 'pluit', et haec diverse utique definienda sunt. Item 'scribere' qui dicit, incertum est utrum infinitivo activi an imperativo passivi pronuntiaverit.", + "candidate_score": 0.653096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_3_5", + "bdc_text": "ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ]", + "psc_chunk_id": "Augustinus-Hipponensis_De-dialectica_window_21", + "psc_text": "omnino vicinitas late patet et per multas partes secatur: aut per efficientiam, ut hoc ipsum a foeditate porci, per quem foedus efficiatur—aut per effecta, ut 'puteus', quod eius effectum potatio est, creditur dictus—aut per id quo continetur, ut 'urbem' ab orbe appellatam volunt, quod auspicato locus aratro circumduci solet, cuius rei et Vergilius meminit, ubi Aeneas urbem designat aratro—aut per id quod continetur, ut si quis 'horreum' mutata littera adfirmet ab 'hordeo' nominatum—aut per abusionem, ut cum 'horreum' dicimus et ubi triticum conditur—vel a parte totum, ut 'mucronis' nomine, quae summa pars gladii est, gladium vocamus—vel a toto pars, ut 'capillus' quasi 'capitis pilus'. Quid ultra provehar? Quidquid aliud adnumerari potest, aut similitudine rerum et sonorum aut similitudine rerum ipsarum aut vicinitate aut contrario contineri videbis originem verbi. Quam persequi non quidem ultra soni similitudinem possumus, sed hoc non semper utique possumus. Innumerabilia sunt enim verba, quorum origo adque ratio", + "candidate_score": 0.648607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4_6", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ] machinatione Buceri compositum est .", + "psc_chunk_id": "Augustinus-Hipponensis_De-dialectica_window_18", + "psc_text": "'voluptas', asperum cum dicimus 'crux'. Ita res ipsae adficiunt, ut verba sentiuntur. 'mel', quam suaviter gustum res ipsa, tam leniter nomine tangit auditum. 'acre' in utroque asperum est. 'lana' et 'vepres', ut audiuntur verba, sic illa tanguntur. Haec quasi cunabula verborum esse crediderunt, ubi sensus rerum cum sonorum sensu concordarent. Hinc ad ipsarum inter se rerum similitudinem processisse licentiam nominandi; ut cum verbi causa 'crux' propterea dicta sit, quod ipsius verbi asperitas cum doloris quem crux efficit asperitate concordet, 'crura' tamen non propter asperitatem doloris sed, quod longitudine adque duritie inter membra cetera sint ligno crucis similiora, sic appellata sint. Inde ad abusionem ventum, ut usurpetur nomen non rei similis sed quasi vicinae. Quid enim simile habet significatio 'parvi' et 'minuti', cum possit parvum esse, quod nom modo nihil minutum sit sed aliquid etiam creverit? Dicimus tamen propter quandam vicinitatem 'minutum' pro 'parvo'. Sed haec abusio vocabuli in potestate loquentis", + "candidate_score": 0.642982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4_6", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ] machinatione Buceri compositum est .", + "psc_chunk_id": "Augustinus-Hipponensis_De-dialectica_window_49", + "psc_text": "cum definiero quid significet 'dactylus', hoc ipsum potest esse pro exemplo. Etenim cum dicimus 'dactylus', unam longam syllabam et duas deinde breves enuntiamus. At vero cum definitur 'adverbium' quid significet, non potest hoc ipsum in exemplum dicere. Etenim cum 'adverbium' dicimus, haec ipsa enuntiatio nomen est. Ita secundum aliam notionem 'adverbium' utique adverbium est et nomen est nomen, secundum aliam vero 'adverbium' non est adverbium quia nomen est. item 'pes creticus' quando quid significet definitur, non potest hoc ipsum exemplo esse. Haec enim enuntiatio quod dicimus 'creticus' prima longa syllaba dein duabus brevibus constat, quod autem significat longa syllaba et brevis et longa est. Ita et hic secundum aliam notionem 'creticus' nihil est aliud quam creticus et dactylus non est, secundum aliam vero 'creticus' non est creticus quia dactylus est. Secundum item genus, quod iam praeter disciplinas verborum ad loquendi usum dictum est pertinere, duas habet formas. Nam aequivoca inde", + "candidate_score": 0.641716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4_6", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ] machinatione Buceri compositum est .", + "psc_chunk_id": "Augustinus-Hipponensis_De-dialectica_window_16", + "psc_text": "quidem hoc nomen, ne cum verbum facimus mentiamur; sed vereor, ne ipsi qui dicunt ista mentiantur. Ergo ad te iam pertinet iudicare, utrum 'verbum' a 'verberando' an a 'vero' solo an a 'verum boando' dictum putemus, an potius unde sit dictum non curemus, cum quid significet intellegamus. Breviter tamen hunc locum notatum (hoc est de origine verborum) volo paulisper accipias, ne ullam partem suscepti operis praetermisse videamur. Stoici autumant, quos Cicero in hac re ut Cicero inridet, nullum esse verbum, cuius non certa explicari origo possit. Et quia hoc modo eos urguere facile fuit, si diceres hoc infinitum esse, quibus verbis alicuius verbi originem interpraetareris, eorum rursus a te originem [quaeren]dum esse, donec perveniatur eo, ut res cum sono verbi aliqua similitudine concinat, ut cum dicimus aeris 'tinnitum', equorum 'hinnitum', ovium 'balatum', tubarum 'clangorem', 'stridorem' catenarum. Perspicis enim haec verba ita sonare, ut ipsae res quae his verbis significantur. Sed", + "candidate_score": 0.640505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_3_5", + "bdc_text": "ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ]", + "psc_chunk_id": "Augustinus-Hipponensis_De-dialectica_window_49", + "psc_text": "cum definiero quid significet 'dactylus', hoc ipsum potest esse pro exemplo. Etenim cum dicimus 'dactylus', unam longam syllabam et duas deinde breves enuntiamus. At vero cum definitur 'adverbium' quid significet, non potest hoc ipsum in exemplum dicere. Etenim cum 'adverbium' dicimus, haec ipsa enuntiatio nomen est. Ita secundum aliam notionem 'adverbium' utique adverbium est et nomen est nomen, secundum aliam vero 'adverbium' non est adverbium quia nomen est. item 'pes creticus' quando quid significet definitur, non potest hoc ipsum exemplo esse. Haec enim enuntiatio quod dicimus 'creticus' prima longa syllaba dein duabus brevibus constat, quod autem significat longa syllaba et brevis et longa est. Ita et hic secundum aliam notionem 'creticus' nihil est aliud quam creticus et dactylus non est, secundum aliam vero 'creticus' non est creticus quia dactylus est. Secundum item genus, quod iam praeter disciplinas verborum ad loquendi usum dictum est pertinere, duas habet formas. Nam aequivoca inde", + "candidate_score": 0.640092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_3_5", + "bdc_text": "ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ]", + "psc_chunk_id": "Augustinus-Hipponensis_De-dialectica_window_12", + "psc_text": "dictiones factae sunt. Ipsum vero 'arma' quod hic verbum est, cum a Vergilio pronuntiatum est, dictio fuit; non enim propter se prolatum est, sed ut eo significarentur vel bella quae gessit Aeneas vel scutum et cetera arma quae Vulcanus heroi fabricatus est. Ipsa vero bella vel arma, quae gesta aut ingestata sunt ab Aenea—ipsa inquam quae cum gererentur adque essent videbantur, quaeque si nunc adessent vel digito monstrare possemus aut tangere, quae etiamsi non cogitentur non eo tamen fit ut non fuerint—ipsa ergo per se nec verba sunt nec dicibilia nec dictiones, sed res quae iam proprio nomine 'res' vocantur. Tractandum est igitur nobis in hac parte dialecticae de 'verbis', de 'dicibilibus', 'dictionibus', de 'rebus'. In quibus omnibus cum partim verba significentur partim non verba, nihil est tamen, de quo non verbis disputare necesse sit. Itaque de his primo disputetur per quae de ceteris disputare conceditur. VI. Igitur verbum quodlibet", + "candidate_score": 0.638227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_19", + "bdc_text": "Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus .", + "psc_chunk_id": "Augustinus-Hipponensis_De-dialectica_window_17", + "psc_text": "verbis alicuius verbi originem interpraetareris, eorum rursus a te originem [quaeren]dum esse, donec perveniatur eo, ut res cum sono verbi aliqua similitudine concinat, ut cum dicimus aeris 'tinnitum', equorum 'hinnitum', ovium 'balatum', tubarum 'clangorem', 'stridorem' catenarum. Perspicis enim haec verba ita sonare, ut ipsae res quae his verbis significantur. Sed quia sunt res quae non sonant, in his similitudinem tactus valere, ut, si leniter vel aspere sensum tangunt, lenitas vel asperitas litterarum ut tangit auditum sic eis nomina pepererit: ut ipsum 'lene' cum dicimus leniter sonat. Quis item 'asperitatem' non et ipso nomine asperam iudicet? Lene est auribus cum dicimus 'voluptas', asperum cum dicimus 'crux'. Ita res ipsae adficiunt, ut verba sentiuntur. 'mel', quam suaviter gustum res ipsa, tam leniter nomine tangit auditum. 'acre' in utroque asperum est. 'lana' et 'vepres', ut audiuntur verba, sic illa tanguntur. Haec quasi cunabula verborum esse crediderunt, ubi sensus rerum cum sonorum sensu concordarent.", + "candidate_score": 0.615243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_19_21", + "bdc_text": "Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus . Deinde singuli exposuerunt suam sententiam . Quidam duntaxat dixerunt :", + "psc_chunk_id": "Augustinus-Hipponensis_De-dialectica_window_17", + "psc_text": "verbis alicuius verbi originem interpraetareris, eorum rursus a te originem [quaeren]dum esse, donec perveniatur eo, ut res cum sono verbi aliqua similitudine concinat, ut cum dicimus aeris 'tinnitum', equorum 'hinnitum', ovium 'balatum', tubarum 'clangorem', 'stridorem' catenarum. Perspicis enim haec verba ita sonare, ut ipsae res quae his verbis significantur. Sed quia sunt res quae non sonant, in his similitudinem tactus valere, ut, si leniter vel aspere sensum tangunt, lenitas vel asperitas litterarum ut tangit auditum sic eis nomina pepererit: ut ipsum 'lene' cum dicimus leniter sonat. Quis item 'asperitatem' non et ipso nomine asperam iudicet? Lene est auribus cum dicimus 'voluptas', asperum cum dicimus 'crux'. Ita res ipsae adficiunt, ut verba sentiuntur. 'mel', quam suaviter gustum res ipsa, tam leniter nomine tangit auditum. 'acre' in utroque asperum est. 'lana' et 'vepres', ut audiuntur verba, sic illa tanguntur. Haec quasi cunabula verborum esse crediderunt, ubi sensus rerum cum sonorum sensu concordarent.", + "candidate_score": 0.612457, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.666811, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_1_3", + "bdc_text": "Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_22", + "psc_text": "foris triumphant. Quare hoc dicimus? Quia nescit se homo, nisi in tentatione discat se. Cum autem didicerit se, non se negligat. Si enim se negligebat latentem, non se negligat notum. 4. Quid ergo dicimus, fratres? Et sisciebat se Abraham, nos non noveramus Abraham. Aut sibi, aut certe nobis prodendus erat: sibi, ut sciret unde gratias ageret; nobis, ut sciremus vel quid a Domino deprecaremur, vel quid in homine imitaremur. CAPUT IV. Quid ergo nos docet Abraham? Ut breviter dicam, ut Deo non praeponamus quod dat Deus. Interim ad litteram rerum gestarum, antequam tractetur latebra sacramenti, id est quid lateat in hoc mysterio, quo jussus est Abraham occidere unicum filium. Ergo nec illud quod tibi pro magno praestat Deus, praeponas illi qui praestitit; et cum tibi voluerit subtrahere, non tibi vilescat: quia gratis amandus est Deus. Quod enim dulcius a Deo praemium, quam ipse Deus? 5. Deus discere dicitur, cum facit", + "candidate_score": 0.666811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_23", + "psc_text": "hoc mysterio, quo jussus est Abraham occidere unicum filium. Ergo nec illud quod tibi pro magno praestat Deus, praeponas illi qui praestitit; et cum tibi voluerit subtrahere, non tibi vilescat: quia gratis amandus est Deus. Quod enim dulcius a Deo praemium, quam ipse Deus? 5. Deus discere dicitur, cum facit ut discamus Ergo impleta Abraham devotionis obedientia, audit a Deo, Nunc cognovi quoniam tu times Deum (Gen. XXII, 12) . Quod ita intelligitur, quod Abraham fecerit Deus ut sibi innotesceret. Sicut quando loquitur propheta (Christianis loquor, vel proficientibus in schola Dei; non sunt rudia nec nova quae dico, sed vestrae Sanctitati nobiscum usitatissima et manifestissima) quando propheta loquitur, quid dicimus? Dixit Deus, plane dicimus. Dicimus etiam, Dixit propheta. Et utrumque recte dicimus, et utrumque in auctoritate invenimus. Et Apostoli sic intellexerunt Prophetas, ut dicerent, Dixit Deus. Et alio loco, Dixit Isaias. Utrumque verum est, quia utrumque invenimus in Scripturis. Solvat", + "candidate_score": 0.665888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_14_16", + "bdc_text": "Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis . Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia : \"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_91", + "psc_text": "Quare unam? Aderit Spiritus sanctus, ut dicam, et intelligatis. Videamus ipsas benedictiones, qualem benedictionem accepit Jacob, et qualem benedictionem accepit Esau. Ipse Isaac ad Jacob: Tu es filius meus Esau? Respondit Jacob: Ego. Et dixit: Appone mihi, et manducabo de venatione tua, fili, et benedicat te anima mea, antequam moriar; sed admove mihi osculum. Illum non est osculatus: a pace coepit hujus benedictio. Quare osculo confirmavit pacem? Quia et ille propter pacem portabat aliena peccata. Et accessit, et osculatus est eum: et odoratus est odorem vestis ejus. Stolam enim habebat fratris sui: id est, dignitatem primogenitorum, quam ille perdiderat, iste habebat. In isto jam bene olebat, quod ille male perdiderat. Odoratus est odorem vestis ejus, et benedixit eum, et dixit: Ecce odor filii mei, sicut odor agri pleni, quem benedixit Dominus. Odorem vestimenti accepit, et dixit odorem agri. Intellige Christum in mysterio interiori, et intellige vestem Christi Ecclesiam. CAPUT XXIV.", + "candidate_score": 0.660775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_0_2", + "bdc_text": "Tandem vitam et obitum Musculi cum hisce duobus epitaphiis auctam remitto . Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_294", + "psc_text": ". Tanquam si diceret: Sic stulti estis, ut cum prius habueritis spirituale opus vivum, hoc amisso postea mortuum accipiatis alienum. Ipse quippe Apostolus alibi dicit, Spiritus vita est propter justitiam; et alibi, Sapere autem secundum carnem, mors est (Rom. VIII, 10, 6) . His autem atque hujusmodi vocibus illa mater evigilat; et fit ei mane, cum verbo Dei, hoc est, cum Christo, qui oriebatur, hoc est, loquebatur in Paulo, Legis illuminatur obscuritas. Hanc enim illuminavit, cum ait, Dicite mihi sub Lege volentes esse, Legem non audistis? Scriptum est enim quia Abraham duos filios habuit; unum de ancilla, et unum de libera: sed is qui de ancilla, secundum carnem natus est; qui autem de libera, per repromissionem; quae sunt in allegoria. Haec enim sunt duo Testamenta; unum quidem a monte Sina, in servitutem generans, quod est Agar. Sina enim mons est in Arabia, quae conjuncta est huic, quae nunc est Jerusalem:", + "candidate_score": 0.655599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_14_16", + "bdc_text": "Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis . Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia : \"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3349", + "psc_text": "8. Gentium receptio intra Ecclesiam. Vas ergo illud dubitationem istam sustulit: et ideo post illam visionem admonitus est ab Spiritu sancto, ut descenderet et iret cum eis qui venerant a Cornelio, et perrexit. Cornelius enim et qui cum illo erant, tanquam ex illis animalibus habebantur, quae in vase fuerant demonstrata: quos tamen jam mundaverat Deus, quia eleemosynas eorum inde acceptaverat. Occidendi ergo erant et manducandi, id est, ut interficeretur in eis vita praeterita, qua non noverant Christum; et transirent in corpus ejus, tanquam in novam vitam societatis Ecclesiae. Nam et ipse Petrus cum ad eos venisset, commemoravit breviter quid sibi in illa visione monstratum sit. Ait enim: Et vos scitis quam illicitum sit viro Judaeo conjungi, aut accedere ad alienigenam: sed mihi Deus ostendit, neminem communem aut immundum hominem dicere. Quod utique tunc ostendit Deus, cum vox illa sonuit: Quae Deus mundavit, tu ne immunda dixeris. Et postea veniens ad", + "candidate_score": 0.65361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_15_17", + "bdc_text": "Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia : \"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc. Hic Melanchthon et Ionas intercessere :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_177", + "psc_text": "intelligimus, quia patres nostri Dominum in Angelis agnoscebant, habitantem in habitatione intelligebant; non portantibus, sed insidenti gloriam dabant. Quam sententiam confirmat non solum Epistola quae scribitur ad Hebraeos, ubi dicitur, Si enim qui per Angelos dictus est sermo, factus est firmus (Hebr. II, 2 [loquebatur enim de veteri Testamento, commendavit quod ibi Angeli loquebantur; sed Deus in Angelis suis honorabatur, et per Angelos interior habitator audiebatur]) ?; sed etiam in Actibus Apostolorum Stephanus dicit, arguens et increpans Judaeos, Dura cervice, et non circumcisi corde et auribus. Dura cervice, spinae non crematae. Vos semper resistitis Spiritui sancto. Ideo rubus non cremabatur, quia flammae Spiritus ab spinis peccatorum resistebatur: Vos semper resistitis Spiritui sancto. Quem prophetarum non occiderunt patres vestri? (Et unde agitur) qui accepistis Legem in edictis Angelorum, et non custodistis (Act. VII, 51-53) . Si diceret, Angeli, et non, Angelorum; non deerant illi qui dicerent, Christus est, quia dictus est", + "candidate_score": 0.648019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_14", + "bdc_text": "Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1246", + "psc_text": "8); ut perveniret Petrus, retia et navem dimisit (Matth. IV, 20); ut perveniret vidua, duo minuta dedit (Luc. XXI, 2-4); ut perveniret pauperior, calicem aquae frigidae porrexit (Matth. X, 42); ut perveniret penitus pauper et egenus, solam bonam voluntatem tribuit (Luc. XI, 14). Diversa dederunt, sed ad unum pervenerunt, quia non diversa amaverunt. Sic et vos, homines oves Dei, oves gregis Dei, nolite perturbari temporalibus diversitatibus vestris, quod alii in honore, alii sine honore, alii cum pecunia, alii praeter pecuniam, alii pulchri corpore, alii minus pulchri, alii aetate fessi, alii juvenes, alii pueri, alii viri, alii feminae: Deus omnibus aequaliter adest. Ille apud eum plus habet loci, qui plus attulerit, non argenti, sed fidei. Et vos, inquit, oves meae, et oves gregis mei, homines estis; et ego Deus vester, dicit Dominus Deus. O beatos nos tali possessione et tali possessore! Nam et possidet nos, et possidemus illum: possidet nos, ut", + "candidate_score": 0.625003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_27", + "bdc_text": "Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2732", + "psc_text": "Ego in coelo sum, tu in terra; et tamen persequeris me. Caput non tangis, sed membra mea calcas. Sed quid facis? quid proficis? Durum tibi est contra stimulum calcitrare. Quantumcumque calces mittas, te vexas. Pone ergo furorem, cape sanitatem. Pone malum consilium, appete bonum auxilium. Voce illa prostratus est. Quis est prostratus? Persecutor. Ecce victus est una voce. Quid ibas? quid saeviebas? Quos quaerebas, modo sequeris: quos persequebaris, modo pro illis persecutionem pateris. Surgit praedicator, qui prostratus est persecutor. Audivit Domini vocem. Excaecatus est, sed in corpore, ut illuminaretur in corde. Perductus ad Ananiam, de pluribus catechizatus, baptizatus, processit apostolus (Id. IX). Dic, praedica: praedica Christum, dissemina, o bone aries, jamdudum lupus. Vide illum, attende illum, qui saeviebat: Mihi autem absit gloriari, nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi, per quem mihi mundus crucifixus est, et ego mundo (Galat. VI, 14) . Funde Evangelium: quod corde concepisti, ore dissemina. Audiant", + "candidate_score": 0.616034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_7", + "bdc_text": "Finxit ille conscribere Lutherum coetum , sed totum fiebat Buceri consilio .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3136", + "psc_text": "Apostolus jam videns, jam ex caeco illuminatus, quid dicit? Si enim data esset Lex quae posset vivificare, omnino ex Lege esset justitia. Intendite: respondeamus, et dicamus: quid est quod dixit? Si data esset Lex quae posset vivificare, omnino ex Lege esset justitia. Si non poterat vivificare, ut quid data est? Secutus adjunxit: Sed conclusit Scriptura omnia sub peccato, ut promissio ex fide Jesu Christi daretur credentibus (Galat. III, 21, 22) . Promissio illuminationis, promissio dilectionis ex fide Jesu Christi, ut daretur credentibus, Scriptura illa, id est, Lex, conclusit omnia sub peccato. Quid est, conclusit omnia sub peccato? Concupiscentiam nesciebam, nisi Lex diceret, Non concupisces (Rom. VII, 7) . Quid est, conclusit Scriptura omnia sub peccato? Fecit delictorem etiam praevaricatorem. Nam sanare non potuit peccatorem. Conclusit omnia sub peccato: sed qua spe? Spe gratiae, spe misericordiae. Accepisti Legem; facere voluisti, non potuisti: a superbia cecidisti, languorem tuum vidisti. Curre ad medicum,", + "candidate_score": 0.60835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_7", + "bdc_text": "Finxit ille conscribere Lutherum coetum , sed totum fiebat Buceri consilio .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3137", + "psc_text": "Lex diceret, Non concupisces (Rom. VII, 7) . Quid est, conclusit Scriptura omnia sub peccato? Fecit delictorem etiam praevaricatorem. Nam sanare non potuit peccatorem. Conclusit omnia sub peccato: sed qua spe? Spe gratiae, spe misericordiae. Accepisti Legem; facere voluisti, non potuisti: a superbia cecidisti, languorem tuum vidisti. Curre ad medicum, lava faciem. Opta Christum, confitere Christum, crede in Christum: accedit Spiritus litterae, et eris salvus. Nam si Spiritum litterae detrahas, littera occidit: si occidit, ubi spes? Spiritus autem vivificat (II Cor. III, 6) . 6. Elisaeus baculum praemittens, tum ipse veniens ad suscitandum mortuum, quid adumbret. Accipiat ergo Giezi servus Elisaei baculum, tanquam Legem acceperit servus Dei Moyses. Accipiat baculum, accipiat, currat, praecedat, praeveniat, baculum super faciem pueri mortui ponat. Et factum est: accepit, cucurrit, baculum super faciem pueri mortui posuit. Sed utquid? cui baculum? Si data esset Lex quae posset vivificare, puer resuscitatus esset baculo: sed quia conclusit Scriptura", + "candidate_score": 0.603179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_10_12", + "bdc_text": "\"Turpe esset sane\" , ait , \"si insalutato Luthero rediremus domum . Rideremur ab omnibus . Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2537", + "psc_text": "XII, 37) . Recumbere quid est, nisi vacare? Recumbere quid est, nisi requiescere? Quid est, Transibit, et ministrabit illis? Prius transit, et sic ministrat. Sed ubi? In illo convivio superno, de quo dicit: Amen dico vobis, multi ab oriente et occidente venient, et recumbent cum Abraham, et Isaac, et Jacob in regno coelorum (Matth. VIII, 11) . Ibi Dominus pascit, sed prius hinc transit. Nam ut noveritis, Pascha Transitus interpretatur. Venit Dominus, fecit divina, passus est humana. Numquid adhuc conspuitur? numquid adhuc expalmatur? numquid adhuc spinis coronatur? numquid adhuc flagellatur? numquid adhuc crucifigitur? numquid adhuc lancea vulneratur? Transivit. Denique et Evangelium sic loquitur, quando Pascha fecit cum discipulis suis. Quid dicit Evangelium? Cum autem venisset hora, ut Jesus transiret de hoc mundo ad Patrem (Joan. XIII, 1) . Ergo ille transivit, ut pascat: nos sequamur, ut pascamur. SERMO CIV . Rursus in illud Evangelii Lucae, ubi de Martha et Maria.", + "candidate_score": 0.593375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_25", + "bdc_text": "Und ist ein frefen , unredlich stuckh an Bucero gsin .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3957", + "psc_text": "se potuerit vindicare, impedit ne videatur ille qui pendens ait, Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Hunc ergo volens videre Zacchaeus, in quo figurabatur persona humilium, non attendit turbam impedientem; sed ascendit sycomorum, quasi fatui pomi lignum. Nos enim, inquit Apostolus, praedicamus Christum crucifixum, Judaeis quidem scandalum: attende sycomorum: Gentibus autem stultitiam (I Cor. I, 23) . Denique de cruce Christi nobis insultant sapientes hujus mundi, et dicunt: Quale cor habetis, qui Deum colitis crucifixum? Quale cor habemus? Non utique vestrum. Sapientia hujus mundi stultitia est apud Deum (Id. III, 19). Non enim vestrum cor habemus. Sed dicitis cor nostrum stultum. Dicite quod vultis: nos ascendamus sycomorum, et videamus Jesum. Ideo enim vos Jesum videre non potestis, quia sycomorum ascendere erubescitis. Apprehendat Zacchaeus sycomorum, ascendat humilis crucem. Parum est, ascendat; ne de cruce Christi erubescat, in fronte illam figat, ubi sedes pudoris est: ibi omnino,", + "candidate_score": 0.588187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_25", + "bdc_text": "Und ist ein frefen , unredlich stuckh an Bucero gsin .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3956", + "psc_text": "tamen distant aliquid; quod possunt nosse qui viderunt vel gustaverunt. Quantum tamen indicant interpretatione nominis, sycomora Fici fatuae latine interpretantur. Jam vide Zacchaeum meum, vide illum, obsecro te, volentem in turba videre Jesum, et non valentem. Humilis enim erat, turba superba erat: et ipsa turba ad videndum bene Dominum, sicut solet turba, se ipsam impediebat: ascendit a turba, et vidit Jesum non impediente turba. Turba enim dicit humilibus, humilitatis viam gradientibus, injurias suas Deo dimittentibus, vindictam de inimicis non requirentibus, turba insultat, et dicit: Indefense, qui te non potes vindicare. Turba impedit ne videatur Jesus: turba glorians et exultans quando se potuerit vindicare, impedit ne videatur ille qui pendens ait, Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Hunc ergo volens videre Zacchaeus, in quo figurabatur persona humilium, non attendit turbam impedientem; sed ascendit sycomorum, quasi fatui pomi lignum. Nos enim, inquit Apostolus, praedicamus Christum crucifixum, Judaeis", + "candidate_score": 0.58685, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1", + "max_score": 0.666374, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "A honorificentium B 15 conditionem codd. av asscriberet A ascriberet Bftv 16 ausisse ABCml 19 ipsos pav 20 fuisse tantis flav fuisse] suis ee (ee in ras.) B 21 hii C 22 acerbandam scripsi aceruandam codd. av 27 dixerit] add. et v certe illum diuitem dixisti; quomodo idem diues et pauper est? audiamus testimonium Pauli: scitis, inquit, gratiam domini nostri Iesu Christi, quia propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut uos eius inopia ditarem i ni. § 2 ueni et tu, Esaias, interpretare nobis, quomodo se dolentem dixerit Christus, qui dolores uulnerum sanare consueuit. medicus uenit, ut curaret aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis:", + "candidate_score": 0.666374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_15", + "bdc_text": "Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_514", + "psc_text": "17 iussus Bml etj ac fJav 18 capud D 21 abscindi av 22 misterium A recognoscis DFa 24 soboles ABm2Cftav 25 circumuentione aEmlav fraude aEmlav ulta Em2 multa aEmlav ultra DF 29 et] ut fJ amixtum B ammixtum C admistum v salutaribus sucis noueris temperandum, ut non solum uim suam et uirus amittat, sed etiam fiat remedium de ueneno. § 2 moritur autem tibi serpens ille intellegibilis, si tu moriaris peccato et tibi tua peccata morantur moriantur . sic conteritur eius uenenum, si te tua facta conpungant; sic omnis uis eius aboletur, si bonis operibus tegas et fideli confessione temperes crimen admissum. audi, quemadmodum uirtus draconis ipsius conteratur: conterat, inquit, deus satanan sub pedibus uestris. contere primo cor tuum, in quo erat draconis cubile, ut non inueniat ubi possit habitare. contere carnes draconis; carnes eius peccata nostra sunt. § 3 ideo tibi dicit deus: epulantur in eo gentes et infra", + "candidate_score": 0.638771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_657", + "psc_text": "medicus quae singulis uulneribus medicamenta conueniant, cuius ulceris putredo ferro sit amputanda, ne in totius corporis serpat exitium. § 2 si dixerit medicus medicinae genus, quo curari aeger debeat, et ille fastidiat, discedit medicus et aegrum relinquit. uide eum, qui curari uelit, omni genere medico adquiescentem, adtende ordinem. aperit primo uulnera sua medico et dicit: 'cura me, sed rogo ne in ira tua, quia non sustinent duram medicinam infirmitates meae'. medicina Christi correptio est; corripit enim dominus quem uult conuertere. ideo et Paulus ad medicum dicit: argue obsecra increpa. non ergo recusat curari qui petit argui, sed leuari uult poenam, ne iracundia arguatur et impetu irae corripiatur. cap. 57 § 1 Et uide processum. primo petit argui, postea, quod maius est, corripi. deinde non solum confitetur peccata sua, sed etiam numerat et accusat; non uult enim sua latere delicta. nam ut febres, cum in alto sunt, non queunt mitigari, cum", + "candidate_score": 0.632282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1330", + "psc_text": "uocationis etiam in euangelio nos dominus adhortatur dicens:? u eni t e ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quia mitis sum et humilis corde. deinde iugum suum snaue suaue et onus leue esse commemorat, quoniam qui desperauerit medicinam sanus esse non poterit. et . ideo omnibus grata est mansuetudo.quae uulnera interiorum curat animorum. cap. 2 § 1 Uenturus igitur ad aegrotos, uenturu- ut medicus, qui grauia ulcera nostra curaret, medicamenta proponit, ut audiant homines et ad remedium salutis fida sedulitate concurrant. sic illa in euangelio meruit sanitatem, quae profluuio per duodecim annos sanguinis laborabat. audiuit medicum uenisse, festinauit contingere dicens: si tetigero fimbriam eius, salua ero. § 2 intra se hoc dixit et Christus audiuit, et tetigit fimbriam et uirtus de saluatore processit quae curauit aegram, firmauit inualidam, profluuium statuit, pietatem probauit. similiter ergo et", + "candidate_score": 0.631646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_21_23", + "bdc_text": "Quidam duntaxat dixerunt : \"Satis explicata res per Lutherum. \" Multi , cum haec vidissent et audissent , indigne tulerunt arte Bucerana se circumventos . Tandem articuli illi sunt conscripti .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1096", + "psc_text": "ad cognitionem nostram profecisse apostolo auctore cognouimus. et uere in obprobrium positi sunt § 2 gentibus, quia gentes obprobrium crucis dominicae omnibus diuitiis saecularibus praetulerunt. qui autem crucem illam putauit obprobrium et quasi obprobrium refugit, is uere in diuturno mansit obprobrio. tamen quia non secundum carnem Israelitae uidentur qui potuerunt dicere: quia inique non egimus in testamento domini nec recessit retro cor eorum a domino, uide ne his se in circuitu positis inlusioni et derisui fuisse conunemorent commemorent , de quibus dicit dominus: circumdederunt me uituli multi; § 3 circumdederunt enim eum persecutores, quando secundum consilium uoluntatis suae subiit passionem. unde et 30 6 Matth. 15, 28 7 cf. Col. 4, 3 13 cf. Ps. 43, 14 16 *Ps. 43, 15 19 cf. I Cor. 10, 11 21 cf. Hebr. 11, 26 24 cf. I Cor. 10, 18 25 *Ps. 43, 18 26 cf. Ps. 43, 19 27 cf. Ps.", + "candidate_score": 0.628113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "A honorificentium B 15 conditionem codd. av asscriberet A ascriberet Bftv 16 ausisse ABCml 19 ipsos pav 20 fuisse tantis flav fuisse] suis ee (ee in ras.) B 21 hii C 22 acerbandam scripsi aceruandam codd. av 27 dixerit] add. et v certe illum diuitem dixisti; quomodo idem diues et pauper est? audiamus testimonium Pauli: scitis, inquit, gratiam domini nostri Iesu Christi, quia propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut uos eius inopia ditarem i ni. § 2 ueni et tu, Esaias, interpretare nobis, quomodo se dolentem dixerit Christus, qui dolores uulnerum sanare consueuit. medicus uenit, ut curaret aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis:", + "candidate_score": 0.627053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_19_21", + "bdc_text": "Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus . Deinde singuli exposuerunt suam sententiam . Quidam duntaxat dixerunt :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1074", + "psc_text": "tuum sine preti o. emendi et uendendi uidetur aequalis quidam esse contractus; sed tamen, si emenl is et uendentis affectum consideres, unusquisque sibi uiliorem uendit et complacitum emit. ut enim praeter id genus hominum loquamur, qui negotiationem uendendis mancipiis exercent, non facile quisquam uendit nisi eum, qui sibi displiceat et quem usui suo inhabilem putet, et iterum unusquisque emere desiderat eum, quem utilitati uel ministerio accommodum iudicauerit. 2 sed et ipsi, qui in uendendis mancipiis sumptum exercent suum et sectantur lucra, utique ita uiles habent eos quos uendunt, ut eis uiliores sint quam pecunia, et saepe etiam ipsi, quos negotiationi suae magis habiles aestimauerint, malunt tenere quam uendere. cap. 43 § 1 Ita ergo et deus uiliorem uendidit, potiorem emit. uendidit 14 cf. Ioh. 21,16 *Luc. 22, 32 20 Ps. 43, 13 4 utrumque loquutus C palearum plena DF 9 autem] add. et Fa 14 huic Bftv 20 inquid B,", + "candidate_score": 0.612455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_10_12", + "bdc_text": "\"Turpe esset sane\" , ait , \"si insalutato Luthero rediremus domum . Rideremur ab omnibus . Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_479", + "psc_text": "terra transibunt, uerba autem mea non praeteribunt. iusto ergo omnia transeunt. transit impius, similis uanitati est et dies eius sicut umbra praetereunt. nec solum praetereunt iusto praesentia, sed etiam cum ad ea quae sunt futura intenderit, iam ista praetereunt. § 2 uide quomodo iusto praesentia praeterierunt. utique temporibus Dauid prophetae synagoga erat, ecclesia ex gentibus non erat et idem futuris quasi praesentibus dicit: benedicite, gentes, deum nostrum, deinde supra ait: ascendit deais in iubiatione. transiuit perfidiae uentura tempora non aetate, sed mente et resurrectionem domini multo post saeculo futuram pia fidei deuotione celebrauit 2 Ex. 3,14 31 Cor. 6,17 4 cf. Ioh. 6,64 5 Rom. 4,17 8 *II Tim. 2, 19 10 *Esth. IV C 22 (14,11) 11 Ps. 36,36 17 Matth. 24,35 19 *Ps. 143, 4 25 Ps. 65, 8 26 *Ps. 46, 6 4 spinrus] add. ibi fiau dicit tibi fJ 5.6 utrumque ea om. ft 7 quae]", + "candidate_score": 0.603614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_13", + "bdc_text": "Solus autem Bucerus cum suo Capitone accessit Lutherum , a quo exceptus est duriter , et parum abfuit , quin ipse quoque repulsam esset passus , nisi ampla promisisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_908", + "psc_text": "dolum fecit, quod in Christo, uolens passus est. saepe uidemus fortiorem uelle percuti, ut acrior lacessitus insurgat, uehementius excitotur excitetur . momordit ergo serpens calcaneum equi, uirus suae fraudis euomuit; § 2 uolens eques se ipse deiecit, uolens cecidit, ut nos leuaret. quid est tamen quod ait scriptura: et cadet eques retrorsum? cur retrorsum nisi ut retro regeret se sequentes? retrorsum erat Petrus, cui dixit: uade retro post me, retro erant apostoli et ceteri discipuli. ideo retrorsum cecidit, quia super quos cadit saluat. omnis enim qui super hunc lapidem, inquit, ceciderit, conquassabitur, supra quem ceciderit autem, mundabit eum. § 3 alii habent: uentilabit eum, alii: comminuet. qui enim uentilat frugem, mundat a paleis, qui comminuit aliquid, in puluerem redigit, ut mollitia pulueris uel poculo salubri uel reliquo medicinae proficiat. unde colligimus cauendum, ne quis semel per baptismum susceptus a Christo ex eius deerret corpore, hoc est excutiatur ab ecclesia; §", + "candidate_score": 0.600303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_11_13", + "bdc_text": "Rideremur ab omnibus . Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam . Solus autem Bucerus cum suo Capitone accessit Lutherum , a quo exceptus est duriter , et parum abfuit , quin ipse quoque repulsam esset passus , nisi ampla promisisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_873", + "psc_text": "alf. ei Fml 17-iudei dicerent D 18 abiit (alt. i in ras.) BC 19 suis cm. a 22 talem om. fia alt. crucifigatur om. F 23 resurrcxit BCfiav ascendit in celum (i 24 ascendit om. AmlBml 27 scquuntur av egrediebatur nap, der et, uana locutus; cor eius congr eg auit iniquitatem sibi. et egredieb atur f or as et loqueb atur. sic distinctum Graecis in codicibus inuenimus. ingrediebatur ergo ludas quaerens prodere saluatorem, ut uideret quid ageret quidue loqueretur, ut eum capeiet in sermone et Iudaeis annuntiaret; sed nihil inueniebat qui nihil intellegebat. § 2 bene ait scriptura, quia intus cum Iesu non erat qui de doctrina eius recesserat et institutiones eius reliquerat. uolebat intrare, sed penetrare non poterat, quia eum sua excludebat perfidia; omnis enim inpudicus aut auarus autinmundus, quodestidolorum seruitus, non habet hereditatem in regno Christi et dei. non solum ergo ingredi moliebatur et non ingrediebatur, sed etiam", + "candidate_score": 0.598736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_13", + "bdc_text": "Solus autem Bucerus cum suo Capitone accessit Lutherum , a quo exceptus est duriter , et parum abfuit , quin ipse quoque repulsam esset passus , nisi ampla promisisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_877", + "psc_text": "immerserat gav, ef. misit se — in cor ludae Explan. ps. 45, cap. 9 23 icri. sibi om. b 24 qui sibi latere b 26 me tradet BCfiav est ludas dicens: numquid ego sum, rabbit rabbi ? et dominus ait: tu dixisti. nec sio sic intellexic intellexit ludas quod cognosceretur; nam si intellexisset, non prodidisset. cap. 17 § 1 Sed nihilominus et egrediebatur foras et loquebatur. aptus uersiculus aduersum eos qui secretum alicuius produnt. pulchre ait: egrediebatur foras; foris enim lupi, foris praedones. intus Moyses in nube cum Iesu, foris Tudaei; intus Zacharias sacerdos in templo, foris multitudo; intus spiritus sanctus in cordibus nostris clamat ad patrem, foris aduersarius noster sicut leo peruigilat ad rapinam; § 2 foris infideles, mtus intus fideles. et ldeo eos qui foris sunt deus ludicabit, eos autem qui intus sunt Christus absoluet. egrediebatur igitur ludas et loquebatur. egrediebatur de fide, egrediebatur de consilio et numero", + "candidate_score": 0.597992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_12", + "bdc_text": "Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_479", + "psc_text": "terra transibunt, uerba autem mea non praeteribunt. iusto ergo omnia transeunt. transit impius, similis uanitati est et dies eius sicut umbra praetereunt. nec solum praetereunt iusto praesentia, sed etiam cum ad ea quae sunt futura intenderit, iam ista praetereunt. § 2 uide quomodo iusto praesentia praeterierunt. utique temporibus Dauid prophetae synagoga erat, ecclesia ex gentibus non erat et idem futuris quasi praesentibus dicit: benedicite, gentes, deum nostrum, deinde supra ait: ascendit deais in iubiatione. transiuit perfidiae uentura tempora non aetate, sed mente et resurrectionem domini multo post saeculo futuram pia fidei deuotione celebrauit 2 Ex. 3,14 31 Cor. 6,17 4 cf. Ioh. 6,64 5 Rom. 4,17 8 *II Tim. 2, 19 10 *Esth. IV C 22 (14,11) 11 Ps. 36,36 17 Matth. 24,35 19 *Ps. 143, 4 25 Ps. 65, 8 26 *Ps. 46, 6 4 spinrus] add. ibi fiau dicit tibi fJ 5.6 utrumque ea om. ft 7 quae]", + "candidate_score": 0.597182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_11_13", + "bdc_text": "Rideremur ab omnibus . Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam . Solus autem Bucerus cum suo Capitone accessit Lutherum , a quo exceptus est duriter , et parum abfuit , quin ipse quoque repulsam esset passus , nisi ampla promisisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1116", + "psc_text": "aegritudinem et inaequalitatem p et m mg. a 11 in om. AmIBml parabolaA 13enim non om. Fml l5nam]nanA 17 hoc non F significarent Cmlft 18 misteria CD 24 matheus ACp transebant Cml transibant CmZfiav, cf. p. 240, 28 25 capita sua mouentes C 26 marchus CF blasphemabant — 27 aua om. ABmlftav qui dicit de uinea Sabaoth: § 2 et uindemiant eam omnes transeuntes uiam. denique et qui sequitur uersus hoc signat: deuastauit eam aper de silua et singularis feruB d epastus est eam, et in posterioribus ait:et non dixerunt transeuntes uiam: benedictio domini super u o s, eo quod, qui transit et non stat in atriis domini, non dat benedictionem. ita ergo Iudaei mouebant caput super dominum Iesum, ut praeterirent qui firmum solidumque uestigium fidei habere non poterant. mouebant autem § 3 caput suum, quorum caput Christus esse debuerat, quem non debuit demouere et deturbare perfidia ludaeorum Iudaeorum .", + "candidate_score": 0.593829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_9_11", + "bdc_text": "Ibi ille conversus ad artes novas : \"Turpe esset sane\" , ait , \"si insalutato Luthero rediremus domum . Rideremur ab omnibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_864", + "psc_text": "uersat ad uitam. omnem ergo stratum; hoc est uniuersorum hominum infirmitatem in sua infirmitate uersauit. suscepit enim infirmitates omnium in sua carne, erexit se in crucem et uersauit omnium infirmitates in sui corporis infirmitate. unde dicit Esaias: liuore eius nos sanati sumus. habent hoc luctatores, ut se subiciant his quibus congrediuntur atque luctantur, ut opprimi posse uideantur, et subito, cum superati aestimantur elidi, quadam arte se uersant, ut effundant superiorem; cadit qui portabatur et is qui portabat superio inuenitur, ut sternat urgentem. § 3 spiritati spiritali itaque palaestra dominus Iesus onera nostra suscipiens in illa se passionis suae congressione subiecit et infirmitatis specie, 3 Luc. 5, 24 13 cf. Esai. 53, 5 23 *Esai 53, 5 3 habet Cml 8 ualetudinis av 9 omnium a 11 ex sanitate] examine A ex ualitudine BC pr. egritudine A alt. ex om. F 12 quia CtnlF egrotauerat ft(a) uersat v uertat « mutat", + "candidate_score": 0.591681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_10", + "bdc_text": "\"Turpe esset sane\" , ait , \"si insalutato Luthero rediremus domum .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_862", + "psc_text": "deprecatur apostolus fiav 27 symmacus CDF 28 aquila codd. (at.) grauatum Bml :9 hiis E 30 est om. Bfi detinentur, ut habeant medicinam dei,. quo sani esse mereantur. lectus ergo animae caro infirma est, cuius aegritudini anima nostra compatitur, quae si habeat adiutorem dominum, dicit ei: surge, tolle lectum tuum et uade in domum tuam. § 3 quo confortatus dei uerbo qui aeger erat surgit et tollit lectum suum in quo iacebat et redit in statum pristinum sanitatis. hoc est in domum suam regredi, ut habitet in domieiIioTobustissimae ualitudinis. qui habitat regit, qui regit uirtutis habet sibi gratiam suffragantem. sed etiam stratum omnem uersat dominus in infirmitate languentis, cui adesse dignatur. quod uersatur, statum mutat aut ex sanitate in aegritudinem aut ex aegritudine ad sanitatem. hic ergo, qui aegrotat, uersat se ad remedium sanitat's. cap. 13 § 1 Sic ergo dominus Iesus, etsi uulneratus est propter peccata nostra, tamen non", + "candidate_score": 0.586339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_12", + "bdc_text": "Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1043", + "psc_text": "gentes. denique et in psalmo hoc inuenimus expressum, cum dicit Dauid: et ipse tamquam sponsus procedens de thalamo suo, exultauit tamquam gigans ad currendam uiam ui . cap. 30 § 1 His igitur generibus repperimus egressum dei aut eius ingressum, sicut et dominus dicit Iesus, quia ad uirum timentem ueniat: ecce, inquit, sto ad ianuam et pulso; et si quis audierit uocem meam et-aperuerit ianuam, intrabo ad eum et cenabo cum illo et ipse mecum. haec igitur diximus propterea, quod ait propheta: reppulisti nos et non progredieris, deus, in uirtutibus nostris. cap. 31 § 1 Similiter autem et illud accipiamus, quia deus progressus est in uirtutibus Iudaeorum, quando Iesus Naue ducem militiae caelestis adorauit et ideo sine ferro uicit et sine ulla obsidione destruxit urbem Iericho, quae habebat ualidissimos muros. quando enim progressus est in uirtutibus seruorum suorum deus, uictoria consecuta est; nam progressus est angelus ad Ezechiae preces et", + "candidate_score": 0.584605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_10", + "bdc_text": "\"Turpe esset sane\" , ait , \"si insalutato Luthero rediremus domum .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1330", + "psc_text": "uocationis etiam in euangelio nos dominus adhortatur dicens:? u eni t e ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quia mitis sum et humilis corde. deinde iugum suum snaue suaue et onus leue esse commemorat, quoniam qui desperauerit medicinam sanus esse non poterit. et . ideo omnibus grata est mansuetudo.quae uulnera interiorum curat animorum. cap. 2 § 1 Uenturus igitur ad aegrotos, uenturu- ut medicus, qui grauia ulcera nostra curaret, medicamenta proponit, ut audiant homines et ad remedium salutis fida sedulitate concurrant. sic illa in euangelio meruit sanitatem, quae profluuio per duodecim annos sanguinis laborabat. audiuit medicum uenisse, festinauit contingere dicens: si tetigero fimbriam eius, salua ero. § 2 intra se hoc dixit et Christus audiuit, et tetigit fimbriam et uirtus de saluatore processit quae curauit aegram, firmauit inualidam, profluuium statuit, pietatem probauit. similiter ergo et", + "candidate_score": 0.579582, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.665622, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_26_28", + "bdc_text": "Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc . Sed abeat cum caeteris erroribus etc. Vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_268", + "psc_text": "sed etiam facti pondus et facientis affectus. ideoque Dauid quasi bonus sui iudex atque arbiter prope usque ad fastidium uult doceri et uel superfluo inmorari tempore quam necessarium ordinem praeterire. ἀδολεσχία enim uel halucinatio uidetur longa quaedam esse meditatio uel morosa quaedam mentis intentio: a quo non longe abest exercitium uel animi uel corporis. nam ut ille, qui exercet membra sua palaestra, diutius exercet, ut roboret, ita qui exercet mentem suam in scripturis diuinis uel in consiliis, diutius exercere debet. cap. 14 § 1 Exiuit in campum Isaac, Graecus dixit ἀδολεσχη̃σαι, Latinus deambulare uel exercere. Rebecca ueniebat — typus in eapraefigurabaturecclesiae—, parabanturnuptiae, in quibus sacramentum foret magnum. uidens patriarcha ista mysteria exiuit in canipura diffundens acrimoniam suae mentis et deambulans in innocentia cordis sui. diuersis utique cogitationibus exercebat animum et in mirabilibus mvsteriismysteriis delectabatur. cuius ut imitator 4*Ps. 118. 27 2l*Gen. 24, 63 25 cf. Ps. 100, 2 def. A", + "candidate_score": 0.665622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_16_18", + "bdc_text": "\"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc. Hic Melanchthon et Ionas intercessere : \"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_890", + "psc_text": "uirtutem sermonis agnoscere. denique nolebat talem suum apostolus esse sermonem, qui in mfirmitateinfirmitate ueniebat, ut alios faceret fortiores, in timore et tremore, ut timentes nihil metuerent nisi dominum Iesum, trementes . pacem eius tranquillitatemque seruarent. audi ergo, qualem apostolus sermonem habebat: et sermo, inquit, meus et praedicatio meanon in persuasione sapientiae uerborum, sed in ostensione spiritus et uirtutis, quia fides non forensi sermone sapientiae, sed dei uirtute firmatur. § 3 ergo in sermone sanctorum uirtus est, in sermone autem forensi isto ac philosophico uanitas mundi. uirtutem autem esse in sermone sanctorum etiam iste propheta te doceat, qui ait: dominus dabit uerbum euangelizantibus uirtute mulamulta, hoc est ut multa possint uirtute euangelium 4 Luc. 10, 40 6*Luc. 10, 41—42 11*1 Cor. 4, 20 17 cf. I Cor. 2, 3 20*1 Cor. 2, 4 27 Ps. 67,12 1 est uerbum 0 3 dicendi Mml 4 cura Mml 5 reliquerit AGMR 7 bonum", + "candidate_score": 0.662034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_14_16", + "bdc_text": "Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis . Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia : \"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_155", + "psc_text": "unguento suauior, accepta deo hostia, per totum mundum odorem sanetificationissanctificationis effundens, et quasi balsamum ex arbore, sic uirtus exibat e eorporecorpore. unde ait: sentio uirtutem exisse de me. indcinde opobalsamum cxpressioexpressio dicitur, eo quod conpunctione ligni balsamunbalsamum per cauernam punctionis erumpit. conpunctus igitur Iesus odorem remissionis peccatorum et redemptionis effudit. nam et constrictus erat, uerbum cum esset, homo tactusfactus. § 4 et pauper lactusfactus est, cum diues esset, ut nos illius inopia ditaremur, potens erat, et despiciendum se praebuit, ita ut Herodes sperneret eum et mluderetinluderet ei, terram mouebat, et haerebat in ligno, caelum obducebat tenebris, mundum crucifigebat, et crucifixus erat, inclinabat caput, et exibat uerbum, exinanitus erat, et replebat omnia. dpscpntlit deus, ascendit homo, uerbum caro factum est, ut caro sibi ucrbiuerbi solium in dei dextera uindicaret, uulnus erat. et fluebat ungucntumunguentum, scarabeus audiebatur. et deus agnoscebatur. cap. 9 § 1 iiespondetRespondet ei Christus: ecce es bona. proxima mea,", + "candidate_score": 0.657793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_15", + "bdc_text": "Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1478", + "psc_text": "accepimus, quod igitur amittimus reddimus, non amittimus. iustus dominus in pNiculispericulis, iustus in damnis, iustus in ultionibus est, non solum quia unusquisque iuste culpae suae pretium luit, uerum etiam quia, dum unus punitur. plurimi corriguntur. Ananias in Actibus apostolorum fraudati pretii, quod de agri uenditione perceperat. § 3 crimen admisit. qui potuerat nihil offerre et crimen euadere. uerum ne quis inpune circumscribendos apostolos arbitraretur aut l*Ion. 2,10 5 Ps. 118,137 6*11 Reg. 24,17 10.19 Ps. 118,137 14*Hiob 2, 21 20 I Cor. 4, 7 25 cf. Act. 5, 1-5 def. A 2 noto GM 3 absalon GOa parricidalis 0 telis scripsi terris codd. av 7 malum MNRm2Ta 8 fide R 9 sene] se T 11 sed] si Pml 13 matrimonioque M 14 sum natus 0 inquid GMPml 17 moribunda] add. de a 18 feretur Rml 19 dns GMPR 22 pr. admittimns Bml ammittimus (bis)P iustus] add. est 0 24 pretium]", + "candidate_score": 0.649236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_15", + "bdc_text": "Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1231", + "psc_text": "uerbum negabant, sicut inrationabilia animalia sibilabant et ideo transibant uiam qui in uia stare debuerant. non stabant ergo quasi constantes, sed transibant quasi mobiles. iusti autem pedes stabant in atriis Hierusalem, in quibus perfidi stare non poterant et ideo praeteribant, sicut Marcus significauit. praeterit umbra, non ueritas. dies eius sicut umbra praeterit qui obliuiscitur, qui derelinquit. sed et transire infideles legimus, sicut est illud: § 3 et uindemiant eam omnes transeuntes uiam. quis enim nisi perfidus despoliat uineam Christi t sedetalibiscriptumest: et non dixerunt transeuntes uiam: benedictio domini super uos; stantibus enim dicitur: ecce nunc benedicitedominum. tamen et in bono legimus transire, ut est illud Moysi: transiens 2*Threm 4, 20 ll*Matth. 27, 39-40 19 cf. Ps. 121, 2 20 cf. Marc. 15, 29 21 cf. Ps. 143,4 23*Ps. 79,13 25*Ps. 128,8 27 Ps. 133,1 28*Ex. 3, 3 1 cum] tunc 0 tum] istam PB 4 in cm.GMmlNPRml 11 matheus AMNOP", + "candidate_score": 0.645742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_25_27", + "bdc_text": "Und ist ein frefen , unredlich stuckh an Bucero gsin . Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_268", + "psc_text": "sed etiam facti pondus et facientis affectus. ideoque Dauid quasi bonus sui iudex atque arbiter prope usque ad fastidium uult doceri et uel superfluo inmorari tempore quam necessarium ordinem praeterire. ἀδολεσχία enim uel halucinatio uidetur longa quaedam esse meditatio uel morosa quaedam mentis intentio: a quo non longe abest exercitium uel animi uel corporis. nam ut ille, qui exercet membra sua palaestra, diutius exercet, ut roboret, ita qui exercet mentem suam in scripturis diuinis uel in consiliis, diutius exercere debet. cap. 14 § 1 Exiuit in campum Isaac, Graecus dixit ἀδολεσχη̃σαι, Latinus deambulare uel exercere. Rebecca ueniebat — typus in eapraefigurabaturecclesiae—, parabanturnuptiae, in quibus sacramentum foret magnum. uidens patriarcha ista mysteria exiuit in canipura diffundens acrimoniam suae mentis et deambulans in innocentia cordis sui. diuersis utique cogitationibus exercebat animum et in mirabilibus mvsteriismysteriis delectabatur. cuius ut imitator 4*Ps. 118. 27 2l*Gen. 24, 63 25 cf. Ps. 100, 2 def. A", + "candidate_score": 0.641233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1503", + "psc_text": "omnis quidem doctor inflammat audientis affectum, sed supra omnes sermo est dei, diuisiones artuum et intima penetrans medullarum. tripliciter ergo describe tibi ignitum alloquium dei, uel quod mundat uel quod accendit uel quod inluminat audientes. ideo ait dominus: 3*Luc. 24, 32 6 cf. I Cor. 3, 12-13 11 loh. 15, 3 12 ct Leu. 6,12 15 cf. Ex. 3, 2 19 cf. Dan. 3, 50 21 cf. I Ioh. 4.18 23*Ps. 118, 140 24 cf. Hebr. 4, 12 1 uaporantiO cleopas 0 cod. JImUJc. 256i CIeophas cet. av 2 inj ad ha 3 cum facerent M 7 posito a illud apostolicum v hoc—8 argentum om. 0 8 merum υ morum codd. a, add. uel ΜΝΡΤα igni A 9 feoum OMNOPv lOhoc Jml 13 sumpserit a 14 primum Na 17habitare AGMmlRmlBTa, add. christum per fidem facit Tm2a 21 eloqumm ΜΝΟμ 24 est sermo AMav domini estO 25 artium Om1 26 describe", + "candidate_score": 0.63844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_16", + "bdc_text": "\"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_155", + "psc_text": "unguento suauior, accepta deo hostia, per totum mundum odorem sanetificationissanctificationis effundens, et quasi balsamum ex arbore, sic uirtus exibat e eorporecorpore. unde ait: sentio uirtutem exisse de me. indcinde opobalsamum cxpressioexpressio dicitur, eo quod conpunctione ligni balsamunbalsamum per cauernam punctionis erumpit. conpunctus igitur Iesus odorem remissionis peccatorum et redemptionis effudit. nam et constrictus erat, uerbum cum esset, homo tactusfactus. § 4 et pauper lactusfactus est, cum diues esset, ut nos illius inopia ditaremur, potens erat, et despiciendum se praebuit, ita ut Herodes sperneret eum et mluderetinluderet ei, terram mouebat, et haerebat in ligno, caelum obducebat tenebris, mundum crucifigebat, et crucifixus erat, inclinabat caput, et exibat uerbum, exinanitus erat, et replebat omnia. dpscpntlit deus, ascendit homo, uerbum caro factum est, ut caro sibi ucrbiuerbi solium in dei dextera uindicaret, uulnus erat. et fluebat ungucntumunguentum, scarabeus audiebatur. et deus agnoscebatur. cap. 9 § 1 iiespondetRespondet ei Christus: ecce es bona. proxima mea,", + "candidate_score": 0.630924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_27", + "bdc_text": "Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_268", + "psc_text": "sed etiam facti pondus et facientis affectus. ideoque Dauid quasi bonus sui iudex atque arbiter prope usque ad fastidium uult doceri et uel superfluo inmorari tempore quam necessarium ordinem praeterire. ἀδολεσχία enim uel halucinatio uidetur longa quaedam esse meditatio uel morosa quaedam mentis intentio: a quo non longe abest exercitium uel animi uel corporis. nam ut ille, qui exercet membra sua palaestra, diutius exercet, ut roboret, ita qui exercet mentem suam in scripturis diuinis uel in consiliis, diutius exercere debet. cap. 14 § 1 Exiuit in campum Isaac, Graecus dixit ἀδολεσχη̃σαι, Latinus deambulare uel exercere. Rebecca ueniebat — typus in eapraefigurabaturecclesiae—, parabanturnuptiae, in quibus sacramentum foret magnum. uidens patriarcha ista mysteria exiuit in canipura diffundens acrimoniam suae mentis et deambulans in innocentia cordis sui. diuersis utique cogitationibus exercebat animum et in mirabilibus mvsteriismysteriis delectabatur. cuius ut imitator 4*Ps. 118. 27 2l*Gen. 24, 63 25 cf. Ps. 100, 2 def. A", + "candidate_score": 0.629483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_26", + "bdc_text": "Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_782", + "psc_text": "27 et fecerunt me om-M me om.Na ei dicitur GM edieitur NPRmlav eonceditnr 0 28 et] ut Ov opus deserat. gubernator fluctuante nauigio plus laboris inpendit quam cum secundo remigio labitur fluctu et uentorum flatus supparo superante praecurrit. cap. 13 § 1 Manus tuae, inquit, plasmaueruut min e. 'manus' dicit pluraliter, non 'manum'. at uero alibi ait: ego manu mea solidaui caelum, et: manus mea fecit haec. in hominis constitutione uidetur non abundasse quod toto mundo ut fieret abundauit. caelum manus una firmauit, ut scriptum est, et utraque dei manus hominem figurauit, ut legimus. caelum non ad similitudinem, homo ad similitudinem; angeli enim ad ministerium, homo ad imaginem. cap. 14 § 1 Esto ut et angeli ad imaginem; scriptura tamen de homine locuta est quod sit ad imaginem. habemus enim aliquid quod angeli fortasse non habeant; ubi enim abundauit peccatum, superabundauit gratia. nobis est natus Christus ex uirgine; legimus enim:", + "candidate_score": 0.620905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_22", + "bdc_text": "\"Satis explicata res per Lutherum. \" Multi , cum haec vidissent et audissent , indigne tulerunt arte Bucerana se circumventos .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_802", + "psc_text": "Sequitur uersus secundus: qui timent te uidebunt me et laetabuntur, quia in uerba tua supersperaui. fortasse aliquibus uideatur hoc esse contrarium, quia iustus dicit: qui timent te uidebunt me et laetabuntur; multis enim iustus grauis est cum uidetur. denique in euangelio plerique dominum Iesum uidere non poterant, sicut Geraseni rogabant eum, ut abiret de regionibus eorum, et alii ei transitum denegabant, quando tamen per eos transire nolebat. § 2 unde puto quod, sicut illic Iudaicae forma impietatis exprimitur, ita hic ecclesiae gratia reueletur. prophetat enim totum orbem repienaum esse timore diuino et ideo quasi timentes deum sanctorum aicitdicit cogmtionecognitione laetanlaetari; qui enim uidet iustum et gaudet, etiam ipse uult esse iustus. pulchrum est enim ut in aliis delectetur, quod 4 ci. Matth. 13; 36 7Matth.5,3 8*Matth. 7,24 15.18 Ps. 118,74 21 cf. Luc. 8, 37 ef. Luc. 9, 52—53 dej. A 1 dari sibi OR 5 postulabat 0 postolabant Rml", + "candidate_score": 0.617161, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis", + "max_score": 0.665467, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_14_16", + "bdc_text": "Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis . Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia : \"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc.", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_120", + "psc_text": "meriti regimen perversi suscepisse pontificis. Quod autem is qui post baptismum aliquo mortali peccato correptus sit, ad sacerdotium non promoveatur, lex ipsa testatur. Moyses enim in lege praecepit sacerdotibus, ne aliquod pecus vitiatum ad aram Dei offerant (Levit. I, 21). Quod ipsum postea offerentibus, et spernentibus sacerdotibus Israel per Malachiam improperavit Deus dicens: Ad vos, o sacerdotes, qui polluistis nomen meum, et dixistis: In quo polluimus te? Offertis super altare meum panem pollutum. Nonne si offeratis caecum, et languidum, nonne malum est (Malach. I, 6) ? Unde et in Numeris vitula rufa, cujus cinis expiatio est populi, non aliter jubetur offerri ad altare Domini, nisi quae terrena opera non fecerit, jugumque delicti non traxerit, nec vinculis peccatorum fuerit alligata (Num. 19). 15. Sed quid plura subjiciam? Si enim is qui, jam in episcopatu vel presbyterio positus, mortale aliquod peccatum admiserit retrahitur ab officio, quanto magis ante ordinationem peccator inventus non", + "candidate_score": 0.665467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_14", + "bdc_text": "Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_120", + "psc_text": "meriti regimen perversi suscepisse pontificis. Quod autem is qui post baptismum aliquo mortali peccato correptus sit, ad sacerdotium non promoveatur, lex ipsa testatur. Moyses enim in lege praecepit sacerdotibus, ne aliquod pecus vitiatum ad aram Dei offerant (Levit. I, 21). Quod ipsum postea offerentibus, et spernentibus sacerdotibus Israel per Malachiam improperavit Deus dicens: Ad vos, o sacerdotes, qui polluistis nomen meum, et dixistis: In quo polluimus te? Offertis super altare meum panem pollutum. Nonne si offeratis caecum, et languidum, nonne malum est (Malach. I, 6) ? Unde et in Numeris vitula rufa, cujus cinis expiatio est populi, non aliter jubetur offerri ad altare Domini, nisi quae terrena opera non fecerit, jugumque delicti non traxerit, nec vinculis peccatorum fuerit alligata (Num. 19). 15. Sed quid plura subjiciam? Si enim is qui, jam in episcopatu vel presbyterio positus, mortale aliquod peccatum admiserit retrahitur ab officio, quanto magis ante ordinationem peccator inventus non", + "candidate_score": 0.629144, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor", + "max_score": 0.664848, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_3_5", + "bdc_text": "ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ]", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_275", + "psc_text": "De homine enim, inquit, verum est dicere extra animal, extra bipes, et ut unum, ut de eo dicatur, animal bipes. Rursum quemlibet hominem, ut Socratem possumus dicere, ille homo albus est, rursus ille homo homo est, et haec ut unum juncta dicentes: ille homo homo albus est. Sed aliquoties evenit ut aliquis homo citharoedus sit quidem et imperitus. Bonus autem homo, et si de ipso dicatur quoniam est citharoedus, verum est, et quia bonus est hoc quoque verum est. Sed non et si citharoedus est et bonus, idcirco jam bonus est etiam citharoedus, fortasse enim est imperitissimus, homo autem bonus. Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicetur, multa inconvenientia erunt. Si quis enim sit qui dicat, omnia quaecunque sigillatim vere dicuntur, ea juncta etiam vere possunt dici, multa inconvenientia et impossibilia contingunt. Hoc est enim quod ait, Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicitur; si enim aliquis dicat", + "candidate_score": 0.664848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_276", + "psc_text": "Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicetur, multa inconvenientia erunt. Si quis enim sit qui dicat, omnia quaecunque sigillatim vere dicuntur, ea juncta etiam vere possunt dici, multa inconvenientia et impossibilia contingunt. Hoc est enim quod ait, Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicitur; si enim aliquis dicat quoniam alterutrum extra vere dicitur, et utrumque simul vere semper posse dici, multa sunt impossibilia quae contingunt; quae autem sint impossibilia quae contingunt, haec sunt. De homine enim possumus dicere quoniam homo est, et rursus possumus dicere quoniam albus est; dicimus igitur et simul de homine, homo albus est. Rursus de homine albo possumus dicere quoniam homo est, possumus dicere quoniam albus est; igitur et haec juncta dicuntur, homo homo albus albus est. Nam si verum est dicere de homine quoniam homo est, et de albo quoniam albus est, et omne hoc vere dici potest, id est homo homo albus", + "candidate_score": 0.652941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_275", + "psc_text": "De homine enim, inquit, verum est dicere extra animal, extra bipes, et ut unum, ut de eo dicatur, animal bipes. Rursum quemlibet hominem, ut Socratem possumus dicere, ille homo albus est, rursus ille homo homo est, et haec ut unum juncta dicentes: ille homo homo albus est. Sed aliquoties evenit ut aliquis homo citharoedus sit quidem et imperitus. Bonus autem homo, et si de ipso dicatur quoniam est citharoedus, verum est, et quia bonus est hoc quoque verum est. Sed non et si citharoedus est et bonus, idcirco jam bonus est etiam citharoedus, fortasse enim est imperitissimus, homo autem bonus. Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicetur, multa inconvenientia erunt. Si quis enim sit qui dicat, omnia quaecunque sigillatim vere dicuntur, ea juncta etiam vere possunt dici, multa inconvenientia et impossibilia contingunt. Hoc est enim quod ait, Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicitur; si enim aliquis dicat", + "candidate_score": 0.651843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4_6", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ] machinatione Buceri compositum est .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_275", + "psc_text": "De homine enim, inquit, verum est dicere extra animal, extra bipes, et ut unum, ut de eo dicatur, animal bipes. Rursum quemlibet hominem, ut Socratem possumus dicere, ille homo albus est, rursus ille homo homo est, et haec ut unum juncta dicentes: ille homo homo albus est. Sed aliquoties evenit ut aliquis homo citharoedus sit quidem et imperitus. Bonus autem homo, et si de ipso dicatur quoniam est citharoedus, verum est, et quia bonus est hoc quoque verum est. Sed non et si citharoedus est et bonus, idcirco jam bonus est etiam citharoedus, fortasse enim est imperitissimus, homo autem bonus. Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicetur, multa inconvenientia erunt. Si quis enim sit qui dicat, omnia quaecunque sigillatim vere dicuntur, ea juncta etiam vere possunt dici, multa inconvenientia et impossibilia contingunt. Hoc est enim quod ait, Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicitur; si enim aliquis dicat", + "candidate_score": 0.648156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18_20", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc. Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus . Deinde singuli exposuerunt suam sententiam .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_115", + "psc_text": "Socrates justus non est. Nam si nulla eas aequivocatio vel praedicati, vel subjecti, vel alterius temporis, vel aliquid eorum quae singulas determinant, impediat, semper una vera est, altera falsa. Quare, quoniam de omnibus in commune speculati sumus, et quid quaeque esset, quantum brevitas patiebatur, expressimus; ad textum nunc, quoniam tempus est, revertamur. Si ergo, inquit, universaliter enuntiet in universali, quoniam est, aut non, erunt contrariae enuntiationes, universaliter enim enuntiat aliquis in universali, quoties universalem affirmationem, aut universalem fecerit negationem. Cum enim dicit, Omnis homo animal est, universalem hominem universaliter enuntiavit per id quod addidit omnis; quod si rursus dicat, nullus homo animal est, eodem modo universalem hominem universaliter enuntiat per id quod ait, Nullus, et sunt contrariae. Quas autem dicat esse contrarias, subjecto declarat exemplo. Dico autem in universali enuntiationem universalem, ut, Omnis homo albus est, nullus homo albus est; una siquidem est affirmatio universalis, altera negatio universalis, quas contrarias", + "candidate_score": 0.647195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18_20", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc. Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus . Deinde singuli exposuerunt suam sententiam .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_274", + "psc_text": "Ordo autem sermonum talis est. Quoniam vera, inquit, quaedam sunt, quae ita conjuncta de aliquo praedicantur, ut eorum praedicamentum unum sit, et in unum congruat forma eorum quae extra vere poterant praedicari, ut in eo quod est animal bipes de homine juncta compositaque dicuntur, et fit una quodammodo praedicatio: cum animal et bipes extra sigillatim valeant praedicari, dicimus enim homo animal est, et rursus homo bipes est, alia vero quae non sunt eo modo, quae sigillatim quidem praedicari verum est, composita vero falsum, sed quae horum differentia est, vel quando illud, quando hoc eveniat, dicendum est, et hoc docet exemplis. De homine enim, inquit, verum est dicere extra animal, extra bipes, et ut unum, ut de eo dicatur, animal bipes. Rursum quemlibet hominem, ut Socratem possumus dicere, ille homo albus est, rursus ille homo homo est, et haec ut unum juncta dicentes: ille homo homo albus est. Sed aliquoties evenit", + "candidate_score": 0.644154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4_6", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ] machinatione Buceri compositum est .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_276", + "psc_text": "Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicetur, multa inconvenientia erunt. Si quis enim sit qui dicat, omnia quaecunque sigillatim vere dicuntur, ea juncta etiam vere possunt dici, multa inconvenientia et impossibilia contingunt. Hoc est enim quod ait, Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicitur; si enim aliquis dicat quoniam alterutrum extra vere dicitur, et utrumque simul vere semper posse dici, multa sunt impossibilia quae contingunt; quae autem sint impossibilia quae contingunt, haec sunt. De homine enim possumus dicere quoniam homo est, et rursus possumus dicere quoniam albus est; dicimus igitur et simul de homine, homo albus est. Rursus de homine albo possumus dicere quoniam homo est, possumus dicere quoniam albus est; igitur et haec juncta dicuntur, homo homo albus albus est. Nam si verum est dicere de homine quoniam homo est, et de albo quoniam albus est, et omne hoc vere dici potest, id est homo homo albus", + "candidate_score": 0.642295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4_6", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ] machinatione Buceri compositum est .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_274", + "psc_text": "Ordo autem sermonum talis est. Quoniam vera, inquit, quaedam sunt, quae ita conjuncta de aliquo praedicantur, ut eorum praedicamentum unum sit, et in unum congruat forma eorum quae extra vere poterant praedicari, ut in eo quod est animal bipes de homine juncta compositaque dicuntur, et fit una quodammodo praedicatio: cum animal et bipes extra sigillatim valeant praedicari, dicimus enim homo animal est, et rursus homo bipes est, alia vero quae non sunt eo modo, quae sigillatim quidem praedicari verum est, composita vero falsum, sed quae horum differentia est, vel quando illud, quando hoc eveniat, dicendum est, et hoc docet exemplis. De homine enim, inquit, verum est dicere extra animal, extra bipes, et ut unum, ut de eo dicatur, animal bipes. Rursum quemlibet hominem, ut Socratem possumus dicere, ille homo albus est, rursus ille homo homo est, et haec ut unum juncta dicentes: ille homo homo albus est. Sed aliquoties evenit", + "candidate_score": 0.641037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18_20", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc. Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus . Deinde singuli exposuerunt suam sententiam .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_236", + "psc_text": "autem ex eo quod est: Currit homo, non currit homo. Currit non homo, non currit non homo. Haec enim ab illis differunt, eo quod universaliter non sunt. Quare omnis vel nullus, nihil consignificat aliud, nisi quod universaliter de nomine, vel affirmationem, vel negationem. Ergo et caetera eadem oportet opponi. Sunt, inquit, quaedam propositiones, quae cum est praedicantur. Aliae vero quas cum est verbo praedicare non possumus, ut in eo quod dicimus homo ambulat, homo currit. Sed in his nihil differt an ita quis dicat, ut dicitur, id est homo currit, et homo ambulat, an cum est verbo eas praedicet, idem namque est dicere, homo currit et homo ambulat, tanquam si dicatur, homo currens est, homo ambulans est. Quocirca nihil differt in hujusmodi propositionibus utrum cum est verbo, an praeter est adjuncto verbi actu proponatur. Idem quoque est etiam in universalibus. Nam cum dicimus omnis homo currit, omnis homo non currit,", + "candidate_score": 0.639955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18_20", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc. Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus . Deinde singuli exposuerunt suam sententiam .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_275", + "psc_text": "De homine enim, inquit, verum est dicere extra animal, extra bipes, et ut unum, ut de eo dicatur, animal bipes. Rursum quemlibet hominem, ut Socratem possumus dicere, ille homo albus est, rursus ille homo homo est, et haec ut unum juncta dicentes: ille homo homo albus est. Sed aliquoties evenit ut aliquis homo citharoedus sit quidem et imperitus. Bonus autem homo, et si de ipso dicatur quoniam est citharoedus, verum est, et quia bonus est hoc quoque verum est. Sed non et si citharoedus est et bonus, idcirco jam bonus est etiam citharoedus, fortasse enim est imperitissimus, homo autem bonus. Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicetur, multa inconvenientia erunt. Si quis enim sit qui dicat, omnia quaecunque sigillatim vere dicuntur, ea juncta etiam vere possunt dici, multa inconvenientia et impossibilia contingunt. Hoc est enim quod ait, Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicitur; si enim aliquis dicat", + "candidate_score": 0.639603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18_20", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc. Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus . Deinde singuli exposuerunt suam sententiam .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_6", + "psc_text": "Sed de his nullus hoc libro tractatus habebitur. Quare quoniam de simplicibus enuntiativis orationibus tractaturus est, id est de simplici affirmatione et simplici negatione, quoniamque affirmationes et negationes verbis ac nominibus conjunguntur, ut in ea quae est: Homo currit, affirmatione, est homo nomen, currit verbum. Et rursum: Homo non currit, negatio eodem nomine verboque conjungitur. Recte prius de simplici affirmatione et de simplici negatione, omninoque de enuntiatione simplici disputaturus est. Quoniam omnis enuntiatio simplex, verbis nominibusque conjungitur, primam disputationem de nominibus et verbis instituit. His enim prius ad scientiam venientibus, tota facillime natura orationis aperitur. De quibus autem ei in toto dicendum est libro, inchoans ipse sic proponit. DE SIGNIS. Primum oportet constituere quid sit nomen, et quid verbum, postea quid est negatio, et affirmatio, et enuntiatio, et oratio. In principio, inquit, hujus sermonis de enuntiatione instituitur, constituere, id est definire, oportet quid nomen sit, quid verbum. Haec enim (ut", + "candidate_score": 0.638844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4_6", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ] machinatione Buceri compositum est .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_283", + "psc_text": "Nec rursus si citharoedus est et bonus, idcirco jam bonus dici poterit citharoedus, neque enim bonus et citharoedus talia sunt ut ex his unum fieri possit. Sed quoniam utraque eidem accidunt, idcirco de se secundum accidens praedicantur. Sed magis fortasse possumus dicere: Homo animal est, homo bipes est, ut haec juncta dicamus, animal bipes, et his junctis secundum substantiam non secundum accidens est facta praedicatio. Amplius nec quaecunque insunt in altero. Quare neque album frequenter, neque homo, homo animal est vel bipes, sunt enim in homine bipes et animal. Quaecunque sigillatim secundum accidens praedicamus ea simul praedicari non posse monstravit. Nunc autem illud etiam docet, quoniam illa quoque quae substantialiter praedicantur, non semper simul juncta praedicentur, et haec ratio et accidentibus convenit et substantialibus rebus. Quoties enim inest praedicato aliquid, et nos illud extra volumus praedicare, et in unum rursus duo praedicata conjungere, tunc fit incongrua praedicatio; et haec aliquoties", + "candidate_score": 0.638661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18_20", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc. Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus . Deinde singuli exposuerunt suam sententiam .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_237", + "psc_text": "namque est dicere, homo currit et homo ambulat, tanquam si dicatur, homo currens est, homo ambulans est. Quocirca nihil differt in hujusmodi propositionibus utrum cum est verbo, an praeter est adjuncto verbi actu proponatur. Idem quoque est etiam in universalibus. Nam cum dicimus omnis homo currit, omnis homo non currit, et rursus omnis non homo currit, omnis non homo non currit, idem est tanquam si dicamus, omnis homo currens est, et omnis homo currens non est, et rursus omnis non homo currens est, omnis non homo currens non est. Docet autem illud quoque multum differre an ad positum terminum jungatur negatio, an certe ad determinationem: nam si ad subjectum terminum dicitur, fit nomen infinitum, ut est omnis non homo currit, si ad determinationem fit negatio, ut est non omnis homo currit; unde fit ut si non ad determinationem universalem, sed ad rem ac terminum negatio ponatur, sit infinitum nomen, ut", + "candidate_score": 0.637825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18_20", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc. Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus . Deinde singuli exposuerunt suam sententiam .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_108", + "psc_text": "universalia. Homo enim cum sit universale, animal illi inesse affirmatio proposuit. Quae dixit, Homo animal est, et non inesse negatio quae ait, Homo animal non est. Si vero aliquis sic dicat: Socrates disputat, Socrates non disputat, alicui eorum quae sunt singularia e se et non esse conjunxit. Et hoc est quod ait: Aliquoties autem eorum quae sunt singularia. Nam cum Socrates singulare quiddam sit, disputatio ei ab affirmatione juncta est, sed a negatione sejuncta. Si ergo universaliter enuntiet de universali, quoniam est, aut non, erunt hae contrariae enuntiationes. Dico autem de universali enuntiationem universalem, ut omnis homo albus est, nullus homo albus est. Quando autem de universalibus, non universaliter, non sunt hae contrariae, quae autem significantur est esse aliquando contraria. Omnis affirmatio omnisque negatio aut universalis est, aut particularis, aut indefinita. Universalis est affirmatio, ut si quis dicat, Omnis homo animal est. Cum sit enim universale subjectum homo (de multis", + "candidate_score": 0.637493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18_20", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc. Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus . Deinde singuli exposuerunt suam sententiam .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_119", + "psc_text": "Omnis namque non universale significat, sed quoniam universaliter. Nam id quod dicitur omnis, illud ad quod praedicatur colligit, atque in unum corpus adducit, ut cum dicitur, omnis homo justus est, nullum excipit hominem. Sed totam colligit humanitatem, et fit de re universali, homine, praedicatio universalis, cum dicimus, omnis homo. Nam cum sit universale homo, huic universali universalitatem consignificat; id quod additur omnis, et res universalis, universaliter praedicatur. In eo vero quod universale praedicatur, id quod est universaliter praedicare, non est verum. Hac nos sententia quem ad locum universalitatis determinationem recte ponamus, instituit. Docet enim semper istam universalitatem, quam determinationem universalem vocamus, ad subjectum poni debere terminum, nunquam ad praedicatum. Si quis enim sic dicat, omnis homo animal est, recte dixerit, omnis ad subjectum, id est ad hominem ponens. Quod si sic dicat, omnis homo omne animal est, falsum dixerit. Ergo hoc non dicit, in eo vero quod universale praedicatur, ut", + "candidate_score": 0.635435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_17_19", + "bdc_text": "Hic Melanchthon et Ionas intercessere : \"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc. Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_115", + "psc_text": "Socrates justus non est. Nam si nulla eas aequivocatio vel praedicati, vel subjecti, vel alterius temporis, vel aliquid eorum quae singulas determinant, impediat, semper una vera est, altera falsa. Quare, quoniam de omnibus in commune speculati sumus, et quid quaeque esset, quantum brevitas patiebatur, expressimus; ad textum nunc, quoniam tempus est, revertamur. Si ergo, inquit, universaliter enuntiet in universali, quoniam est, aut non, erunt contrariae enuntiationes, universaliter enim enuntiat aliquis in universali, quoties universalem affirmationem, aut universalem fecerit negationem. Cum enim dicit, Omnis homo animal est, universalem hominem universaliter enuntiavit per id quod addidit omnis; quod si rursus dicat, nullus homo animal est, eodem modo universalem hominem universaliter enuntiat per id quod ait, Nullus, et sunt contrariae. Quas autem dicat esse contrarias, subjecto declarat exemplo. Dico autem in universali enuntiationem universalem, ut, Omnis homo albus est, nullus homo albus est; una siquidem est affirmatio universalis, altera negatio universalis, quas contrarias", + "candidate_score": 0.635346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_18_20", + "bdc_text": "\"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc. Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus . Deinde singuli exposuerunt suam sententiam .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_271", + "psc_text": "vel affirmando scilicet vel negando. Oportet enim interrogantem determinare, utrum, verbi gratia, animal homo sit, an non, ut ex illa interrogatione, quam velit partem contradictionis possit, is qui respondet eligere. Quoniam vero haec quidem praedicantur composita, ut unum sit omne praedicamentum eorum quae separatim praedicantur, alia vero non, quae differentia est. De homine enim verum est dicere et separatim animal, et separatim bipes, et haec ut unum; et hominem, et album, et haec ut unum. Sed non si citharaedus est et bonus, est et citharaedus bonus. Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicetur, multa inconvenientia erunt. De homine enim verum est et hominem et album dicere. Quare et omne. Rursus si album, et omne, quare erit homo albus albus, et hoc in infinitum. Et rursus musicus albus ambulans, et haec eadem frequenter implicita in infinitum. Amplius Socrates. Socrates est, et homo, et Socrates Socrates homo. Et si homo et", + "candidate_score": 0.63389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_17_19", + "bdc_text": "Hic Melanchthon et Ionas intercessere : \"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc. Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_275", + "psc_text": "De homine enim, inquit, verum est dicere extra animal, extra bipes, et ut unum, ut de eo dicatur, animal bipes. Rursum quemlibet hominem, ut Socratem possumus dicere, ille homo albus est, rursus ille homo homo est, et haec ut unum juncta dicentes: ille homo homo albus est. Sed aliquoties evenit ut aliquis homo citharoedus sit quidem et imperitus. Bonus autem homo, et si de ipso dicatur quoniam est citharoedus, verum est, et quia bonus est hoc quoque verum est. Sed non et si citharoedus est et bonus, idcirco jam bonus est etiam citharoedus, fortasse enim est imperitissimus, homo autem bonus. Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicetur, multa inconvenientia erunt. Si quis enim sit qui dicat, omnia quaecunque sigillatim vere dicuntur, ea juncta etiam vere possunt dici, multa inconvenientia et impossibilia contingunt. Hoc est enim quod ait, Si enim quoniam alterutrum dicitur, et utrumque dicitur; si enim aliquis dicat", + "candidate_score": 0.633314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_19_21", + "bdc_text": "Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus . Deinde singuli exposuerunt suam sententiam . Quidam duntaxat dixerunt :", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_236", + "psc_text": "autem ex eo quod est: Currit homo, non currit homo. Currit non homo, non currit non homo. Haec enim ab illis differunt, eo quod universaliter non sunt. Quare omnis vel nullus, nihil consignificat aliud, nisi quod universaliter de nomine, vel affirmationem, vel negationem. Ergo et caetera eadem oportet opponi. Sunt, inquit, quaedam propositiones, quae cum est praedicantur. Aliae vero quas cum est verbo praedicare non possumus, ut in eo quod dicimus homo ambulat, homo currit. Sed in his nihil differt an ita quis dicat, ut dicitur, id est homo currit, et homo ambulat, an cum est verbo eas praedicet, idem namque est dicere, homo currit et homo ambulat, tanquam si dicatur, homo currens est, homo ambulans est. Quocirca nihil differt in hujusmodi propositionibus utrum cum est verbo, an praeter est adjuncto verbi actu proponatur. Idem quoque est etiam in universalibus. Nam cum dicimus omnis homo currit, omnis homo non currit,", + "candidate_score": 0.617519, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf028", + "work_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.66474, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_16_18", + "bdc_text": "\"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc. Hic Melanchthon et Ionas intercessere : \"Ach mein herr doctor , erzürnt üch nit , die guͦten lüt kommend sich zuͦ erklären und mit üwer wird zuͦ vereinigen\" etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1_window_96", + "psc_text": "an sine ullius adiunctione materiae id est medicaminis alicuius ad tactum morbos iusserit ab hominibus euolare, imperio aut fecerit et emori ualetudinum causam et debilium corpora ad suas remeare naturas. Christus enim scitur aut admota partibus debilitatis mann aut uocis simplicis iussione aures aperuisse surdorum, exturbasse ab oculis caecitates, orationem dedisse mutis, articulorum uincula relaxasse, ambulatum dedisse contractis, uitiligines querqueras atque intercutes morbos omniaque alia ualetudinum genera, quae humana corpora sustinere nescio qua uoluit inportuna -4 crudelitas, uerbo solitus imperioque sanare. quid simile dii omnes, a quibus opem dicitis aegris et periclitantibus latam ? qui si quando ut fama est nonnullis adtribuere medicinam, aut cibum aliquem iusserunt capi aut qualitatis alicuius ebibi potionem aut herbarum et graminum sucos superponere inquietantibus causis, ambulare, cessare aut re aliqua quae officiat abstinere. quod esse non magnum nec admirationis alicuius stupore condignum promptum est, si nolueritis attendareattendere: et medici enim sic curant, animal humi", + "candidate_score": 0.66474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_19", + "bdc_text": "Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0034.stoa001.opp-lat1_window_52", + "psc_text": "Locutios Gel: laresa. iaceos. boeotios. (e in iaceos ex f) P Lares, Aiaceos, Boetios Sab 14 Limentinos Urs: libentinos P 16 tutami*na P 18 statpas Sab ciuitatumque P genios, qui Sab: geniosi si P Pauores scripsi: pausos P Panas Guyetus 19 haebetes (ae ex e) P 21 ha-ccine P 27 uulgarem (uu ex uo) P buculis sublimibus sunt elata fastigiis: silent inrisae numinum potestates nec liuore afficiuntur ullo, quod sibi comparatas animantium uilium conspiciunt sanctitates. nobis solis sunt inimici, nobis asperrimi dii hostes, quia patrem ueneramur illorum, per quem, si sunt, esse et habere substantiam sui numinis maiestatisque coeperunt, a quo ipsam deitatem, ut ita dicam, sortiti esse sentiuntur et in rerum numero recognoscuntur, cuius uoluntate et arbitrio et interire et solui nec solui possunt nec interire? nam si omnes concedimus unum esse principem solum, quem nulla res alia uetustate temporis antecedat, post illum necesse est cuncta et nata esse", + "candidate_score": 0.604454, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.664062, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_2_4", + "bdc_text": "Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ; ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3172", + "psc_text": "Hodie mecum eris in paradiso, non illo die fuit cum Christo in illo sepulcro: nec ejus fidei pro magno munere offerretur sepultura carnis, nihil gaudii vel doloris in morte sentientis, cum ille de requie ubi sensus est cogitaret. 6. Restat igitur ut, si secundum hominem dictum est, Hodie mecum eris in paradiso, in inferno intelligatur esse paradisus, ubi erat eo die futurus secundum humanam animam Christus. Utrum autem sinus ille Abrahae, ubi dives impius cum in tormentis esset inferni, requiescentem pauperem vidit, vel paradisi censendus vocabulo, vel ad inferos pertinere existimandus sit, non facile dixerim. De illo quippe divite legimus dictum esse, Mortuus est autem et dives, et sepultus est in inferno; et, cum apud inferos in tormentis esset. In pauperis autem morte vel requie non sunt inferi nominati: sed, Contigit, inquit, mori inopem illum, et auferri ab Angelis in sinum Abrahae. Deinde ardenti diviti dicit Abraham, Inter nos et", + "candidate_score": 0.664062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_14_16", + "bdc_text": "Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis . Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia : \"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_830", + "psc_text": "illi qui gaudent de istis doloribus nostris, de quibus in persona corporis Christi tanto ante praedictum est, Adversus me insultabant qui sedebant in porta, et in me psallebant qui bibebant vinum (Psal. LXVIII, 27, 13), valde tolerabilius sustinentur; pro quibus tamen etiam ipsis orare, et bonum eis velle didicimus. Ad quid enim aliud sedent isti, et quid aliud captant, nisi ut quisquis episcopus, vel clericus, vel monachus, vel sanctimonialis ceciderit, omnes tales esse credant, jactent, contendant, sed non omnes posse manifestari? Et tamen etiam ipsi cum aliqua maritata invenitur adultera, nec projiciunt uxores suas, nec accusant matres suas. Cum autem de aliquibus qui sanctum nomen profitentur, aliquid criminis vel falsi sonuerit, vel veri patuerit, instant, satagunt, ambiunt, ut de omnibus hoc credatur. Hos ergo de nostris doloribus suavitatem suae malae linguae captantes, facile est ut illis canibus comparemus, si forte in malo intelligendi sunt, qui lingebant vulnera pauperis illius, qui", + "candidate_score": 0.652739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_26_28", + "bdc_text": "Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc . Sed abeat cum caeteris erroribus etc. Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.652606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_15_17", + "bdc_text": "Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia : \"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc. Hic Melanchthon et Ionas intercessere :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_677", + "psc_text": "quas canon ecclesiasticus non recepit; his enim heretici, et maxime Manichaei, solent imperitas mentes evertere, quos in campo vestro libenter latitare audio. Miror ergo prudentiam tuam, quod me admonueris ut jubeam non recipi eos qui ad nos a vobis ad monasterium veniunt, ut quod statutum est a nobis in concilio permaneret; et tu non memineris in concilio institutum, quae sint Scripturae canonicae quae in populo Dei legi debeant. Recense ergo concilium, et omnia quae ibi legeris commenda memoriae; et ibi etiam invenies, de solis clericis fuisse statutum, non etiam de laicis, ut undecumque venientes non recipiantur in monasterium. Non quia monasterii facta mentio est; sed quia sic institutum est, ut clericum alienum nemo suscipiat. Recenti autem concilio statutum est, ut de aliquo monasterio qui recesserint, vel projecti fuerint, non fiant alibi clerici aut praepositi monasteriorum. Si ergo de Privatione te aliquid movit, scias eum a nobis nondum esse susceptum in", + "candidate_score": 0.649136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_26_28", + "bdc_text": "Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc . Sed abeat cum caeteris erroribus etc. Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1161", + "psc_text": "vindicandum aut non vindicandum esse arbitramur. Quis etiam sit vindicandi modus, non solum pro qualitate vel quantitate culparum, verum etiam pro quibusdam viribus animorum, quid quisque sufferat, quid recuset, ne non solum non proficiat, sed etiam deficiat, quam profundum et latebrosum est! impendentem quoque vindictam metuentes, quae ab hominibus metuitur, nescio utrum plures correcti sunt, quam in deterius abierunt. Quid, cum saepe accidat, ut si in quemquam vindicaveris, ipse pereat; si inultum reliqueris, alter pereat? Ego in his quotidie peccare me fateor, et ignorare quando, quove modo custodiam id quod scriptum est, Peccantes coram omnibus argue, ut caeteri timorem habeant (I Tim. V, 20); et quod scriptum est, Corripe eum inter te et ipsum solum (Matth. XVIII, 15); et quod scriptum est, Nolite ante tempus judicare, ut non judicemini (I Cor. IV, 5), neque enim hic addidit ante tempus; et quod scriptum est, Tu quis es, qui judicas alienum servum?", + "candidate_score": 0.643412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_25_27", + "bdc_text": "Und ist ein frefen , unredlich stuckh an Bucero gsin . Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.632385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_12_14", + "bdc_text": "Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam . Solus autem Bucerus cum suo Capitone accessit Lutherum , a quo exceptus est duriter , et parum abfuit , quin ipse quoque repulsam esset passus , nisi ampla promisisset . Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_764", + "psc_text": "18). Rursumque in consequentibus: « Post annos quatuordecim ascendi iterum Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui eis Evangelium quod praedico inter Gentes: » ostendens se non habuisse securitatem Evangelii praedicandi, nisi Petri, et qui cum eo erant, fuisset sententia roboratum. Statimque sequitur: « Separatim autem his qui videbantur aliquid esse, ne forte in vacuum currerem aut cucurrissem. » Quare separatim, et non in publico? Ne forte fidelibus ex numero Judaeorum, qui Legem putabant esse servandam, et sic credendum in Domino Salvatore, fidei scandulum nasceretur. Ergo et eo tempore cum Petrus venisset Antiochiam (licet hoc Apostolorum Acta non scribant, sed affirmanti Paulo credendum sit), in faciem illi Paulus restitisse se scribit, quia reprehensibilis erat. Prius enim quam venirent quidam a Jacobo, cum Gentibus edebat; cum autem venissent, subtrahebat se, et segregabat, timens eos qui ex circumcisione erant. Et consenserunt cum illo caeteri Judaei, ita ut", + "candidate_score": 0.6164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_11_13", + "bdc_text": "Rideremur ab omnibus . Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam . Solus autem Bucerus cum suo Capitone accessit Lutherum , a quo exceptus est duriter , et parum abfuit , quin ipse quoque repulsam esset passus , nisi ampla promisisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_764", + "psc_text": "18). Rursumque in consequentibus: « Post annos quatuordecim ascendi iterum Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui eis Evangelium quod praedico inter Gentes: » ostendens se non habuisse securitatem Evangelii praedicandi, nisi Petri, et qui cum eo erant, fuisset sententia roboratum. Statimque sequitur: « Separatim autem his qui videbantur aliquid esse, ne forte in vacuum currerem aut cucurrissem. » Quare separatim, et non in publico? Ne forte fidelibus ex numero Judaeorum, qui Legem putabant esse servandam, et sic credendum in Domino Salvatore, fidei scandulum nasceretur. Ergo et eo tempore cum Petrus venisset Antiochiam (licet hoc Apostolorum Acta non scribant, sed affirmanti Paulo credendum sit), in faciem illi Paulus restitisse se scribit, quia reprehensibilis erat. Prius enim quam venirent quidam a Jacobo, cum Gentibus edebat; cum autem venissent, subtrahebat se, et segregabat, timens eos qui ex circumcisione erant. Et consenserunt cum illo caeteri Judaei, ita ut", + "candidate_score": 0.600003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_11_13", + "bdc_text": "Rideremur ab omnibus . Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam . Solus autem Bucerus cum suo Capitone accessit Lutherum , a quo exceptus est duriter , et parum abfuit , quin ipse quoque repulsam esset passus , nisi ampla promisisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_767", + "psc_text": "Perambulabat autem Paulus Syriam, et Ciliciam, confirmans Ecclesias: pervenitque in Derben, et Listram; et ecce discipulus quidam erat ibi, nomine Timotheus, filius mulieris viduae fidelis, patre autem gentili. Huic testimonium reddebant qui Listris erant et Iconio fratres. Hunc voluit Paulus secum proficisci; et assumens circumcidit eum propter Judaeos qui erant in illis locis: sciebant enim omnes quod pater ejus gentilis esset » (Act. XV, 41, et XVI, 1-3). O beate apostole Paule, qui in Petro reprehenderas simulationem, qua subtraxit se a Gentilibus propter metum Judaeorum qui a Jacobo venerant; cur Timotheum, filium hominis gentilis, utique et ipsum gentilem (neque enim Judaeus erat, qui non fuerat circumcisus), contra sententiam tuam circumcidere cogeris? Respondebis mihi: Propter Judaeos qui erant in illis locis. Qui igitur tibi ignoscis in circumcisione discipuli venientis ex Gentibus, ignosce et Petro, praecessori tuo, quod aliqua fecerit metu fidelium Judaeorum. Rursum scriptum est: « Paulus vero cum adhuc sustinuisset", + "candidate_score": 0.597348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_10_12", + "bdc_text": "\"Turpe esset sane\" , ait , \"si insalutato Luthero rediremus domum . Rideremur ab omnibus . Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_767", + "psc_text": "Perambulabat autem Paulus Syriam, et Ciliciam, confirmans Ecclesias: pervenitque in Derben, et Listram; et ecce discipulus quidam erat ibi, nomine Timotheus, filius mulieris viduae fidelis, patre autem gentili. Huic testimonium reddebant qui Listris erant et Iconio fratres. Hunc voluit Paulus secum proficisci; et assumens circumcidit eum propter Judaeos qui erant in illis locis: sciebant enim omnes quod pater ejus gentilis esset » (Act. XV, 41, et XVI, 1-3). O beate apostole Paule, qui in Petro reprehenderas simulationem, qua subtraxit se a Gentilibus propter metum Judaeorum qui a Jacobo venerant; cur Timotheum, filium hominis gentilis, utique et ipsum gentilem (neque enim Judaeus erat, qui non fuerat circumcisus), contra sententiam tuam circumcidere cogeris? Respondebis mihi: Propter Judaeos qui erant in illis locis. Qui igitur tibi ignoscis in circumcisione discipuli venientis ex Gentibus, ignosce et Petro, praecessori tuo, quod aliqua fecerit metu fidelium Judaeorum. Rursum scriptum est: « Paulus vero cum adhuc sustinuisset", + "candidate_score": 0.593554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_24", + "bdc_text": "Ubi in reditu venissent Francofordiam usque , da machten sy erst selbs ein abschied , was sie daheim sagen woltend .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4089", + "psc_text": "Spiritum sanctum. Haec fides non est tua, sed utriusque nostrum; quemadmodum si adjungeres quod eumdem Filium Dei Jesum Christum etiam Maria virgo peperit, quod pariter credimus, et si qua alia communiter confitemur. Si voluisses ergo tuam dicere, non istam diceres quae communis est nobis, sed illam potius in qua dissentimus a vobis. 2. Haec et praesens dicerem, si quemadmodum placuerat, verba nostra exciperentur. Sed quia hoc noluisti, dicens te a nobis timere calumniam, et a placito cui mane consenseras, post prandium recessisti; utquid dicerem quod, quemadmodum velles, me dixisse narrares, et ego non haberem unde ostenderem quid vel quemadmodum dixerim? Noli ergo ulterius jactare quod tu fidem tuam dixeris, et ego meam non dixerim; quia sunt homines qui considerent me potius habuisse fiduciam fidei meae, qui eam scribi voluerim; te autem non habuisse, dum quasi calumniam pertimescis. Paratus ergo eras negare, si tibi objiceretur quod contra fidem meam aliquid dixeris.", + "candidate_score": 0.583833, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.66375, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_14_16", + "bdc_text": "Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis . Admissi perinde accepti sunt , als ob stallbuͦben werind. Inter alia : \"Warumb habt ihr mir mein evangelium mit üwer schwermerey stinckend gemacht? \" etc.", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_677", + "psc_text": "compassionis nostrae susceptione finitimus, et misericordiae collatione vicinus. (Vers. 34.) Et alligavit vulnera ejus, infundens oleum et vinum. . 75. Multa medicamenta medicus habet iste, quibus sanare consuevit. Sermo ejus medicamentum est. Alius ejus sermo constringit vulnera, alius oleo fovet, alius vinum infundit. Constringit vulnera austeriore praecepto, fovet remissione peccati, sicut vino compungit denuntiatione judicii. (Ibid.) Et imposuit, inquit, in jumentum suum. . 76. Audi quomodo te imponat: Hic peccata nostra portat, et pro nobis dolet (Esai. LIII, 4) : et pastor imposuit ovem lassam super humeros suos (Luc. XV, 5). Homo enim jumento similis factus est; et ideo supra jumentum suum nos imposuit, ne nos essemus sicut equus et mulus; ut per nostri corporis assumptionem infirmitates nostrae carnis aboleret. 77. Denique duxit nos in stabulum, qui eramus jumenta. Est autem stabulum, in quo fessi longo itinere succedere solent. Duxit itaque in stabulum Dominus, Qui suscitat a terra inopem, et", + "candidate_score": 0.66375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_0_2", + "bdc_text": "Tandem vitam et obitum Musculi cum hisce duobus epitaphiis auctam remitto . Sentio autem , quod tu , omittendam esse copiosam expositionem de legatione obita Isnachum et Wittembergam . Nescit bonus vir Abrahamus eam historiam ita , ut gesta est ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_251", + "psc_text": "haec historia gratiae, nisi lucem tanti mysterii videremus? Docuit enim nos Apostolus sanctus in simplicitate historiae secretum quaerere veritatis, et in quasdam non intelligibiles secundum litteram disputationes sensum referre, scribens: Dicite mihi qui Legem legistis, Legem non audistis? Scriptum enim est quia Abraham duos filios habuit, unum ex ancilla, et unum de libera: sed qui ex ancilla, secundum carnem natus est: qui autem de libera, secundum promissionem. Quae sunt, inquit, per allegoriam dicta. Haec enim sunt duo Testamenta (Galat. IV, 21-24) . Et infra: Quae autem sursum est Hierusalem, libera est (Ibid., 26) . 29. Ad illam igitur quam medius paries incidere et dividere non potuit, mentis sublimitate tendamus. Solutus est enim secundum intellectum corporalem ille paries veteris Testamenti: expulsa est ancilla, tenetur libera. Ex libera sumus liberi; libera est enim Ecclesia, expulsa est Synagoga. Serviebat enim populus Judaeorum, remotum est servitutis jugum, quod nostrae animae quaedam colla reprimebat; ne", + "candidate_score": 0.649318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_14", + "bdc_text": "Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1114", + "psc_text": "Joseph in Joanne solo invenio quod occultus venerit ad Pilatum propter metum Judaeorum (Joan. XIX, 38). Quomodo justus latebram periculi timore quaesivit? Ego autem puto quod ideo occulte petierit ut corpus impetraret, non ut periculum caveret. Et tamen quid mirum si occultabatur justus, quando occultabantur et apostoli justorum magistri? Veni et tu: vel sero, vel nocte, vel quacumque hora veneris, invenis Jesum ad suscipiendum paratum, nec minorem serius venientibus mercedem pia largitate solventem; nam et qui sexta hora venit, non est mercede fraudatus: et qui undecima, plenitudinem mercedis accepit (Matth. XX, 4 et seq.). Sed etiam Nicodemus nocte venit (Joan. III, 2). Nox erat, quia adhuc non erat resurrectio. Denique resurrexit Christus, et justus ait: Nox praecessit, dies autem appropinquavit (Rom. XIII, 12) . 139. Hunc Joseph justum Lucas dixit (Luc. XXIII, 50), Matthaeus divitem (Matth. XXVII, 57). Et merito dives hoc loco dicitur, ubi corpus suscepit Christi; suscipiendo enim", + "candidate_score": 0.631946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_25_27", + "bdc_text": "Und ist ein frefen , unredlich stuckh an Bucero gsin . Huius generis plura quam credi potest in illa machinatione concordiae fecit . Qua re ego vehementer vexatus et exercitatus sum etc .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1057", + "psc_text": "et operatricem suam Domini manum sequitur caro; quomodo enim vult, opus suum creator instaurat. Sic et alibi caeco illi visus, luto supra oculos illito, quasi in naturam redierit, reformatur (Joan. IX, 6). Jubere potuit, sed operari maluit; ut cognoscamus ipsum esse qui e limo terrae corporis membra nostri variis apta formavit officiis, et infuso vigore mentis animavit. 71. Venerunt ergo et comprehenderunt eum, gravius perituri studii sui fructu: nec intellexerunt infelices mysterium, nec venerati sunt tam clementem pietatis affectum, quod etiam hostes suos non passus est vulnerari. Illi justo mortem inferebant: persecutorum vulnera iste sanabat. (Vers. 54, 55.) Petrus vero sequebatur a longe. . 72. Et bene a longe sequebatur, jam proxime negaturus; neque enim negare potuisset, si Christo proximus adhaesisset. Sed fortasse et in hoc nobis maxima sit admiratione reverendus, quod Dominum non reliquit, etiam cum timeret. Metus naturae est, cura pietatis. Alienum, quod timet: suum, quod non fugit.", + "candidate_score": 0.628909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_14", + "bdc_text": "Vix impetrarunt , ut post biduum admitterentur in conspectum pontificis .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1143", + "psc_text": "et quorum retinueritis, retenta sunt (Joan. XX, 20, et seq.) . Lucas autem dicit: Et quomodo cognoverunt eum in fractione panis. Dum autem haec loquuntur, ipse stetit in medio eorum, et dicit eis: Pax vobis, ego sum, nolite timere. Conturbati vero et conterriti aestimabant se spiritum videre. Et possent videri hic plures fuisse: sed quia et hic sero resurrectionis die (nam advesperascente jam die qui fuerant ingressi manere cum Domino, ubi ille se repente subduxit, eadem hora ad discipulos hi duo remeasse produntur, quando Dominus palpandum se obtulit) et secundum Joannem sero die illa, una sabbatorum inducitur apparuisse discipulis, et vulnera obtulisse palpanda (Joan. XX, 19); ne quid ambiguitatis afferret, putavimus diligentius requirendum. 173. Videtur enim separatim se istis undecim demonstrasse, sicut se Ammaoni et Cleophae seorsum jam vespere demonstraverat: et quemadmodum isti duo, ita etiam videntur illi undecim ad confirmandos reliquos convenire potuisse. Denique et conturbati sunt, ut habes", + "candidate_score": 0.626767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_7", + "bdc_text": "Finxit ille conscribere Lutherum coetum , sed totum fiebat Buceri consilio .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.610965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_6_8", + "bdc_text": "machinatione Buceri compositum est . Finxit ille conscribere Lutherum coetum , sed totum fiebat Buceri consilio . Ergo neminem invenerunt Isnachi .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.60444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_7", + "bdc_text": "Finxit ille conscribere Lutherum coetum , sed totum fiebat Buceri consilio .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_16", + "psc_text": "ut non egeat, sed redundet scriptoris ingenium. Non conatus est Matthaeus, non conatus est Marcus, non conatus est Joannes, non conatus est Lucas: sed divino Spiritu ubertatem dictorum rerumque omnium ministrante, sine ullo molimine coepta complerunt. Et ideo dicit: Quoniam multi conati sunt ordinare narrationem rerum, quae in nobis, completae sunt, vel quae in nobis redundant. . 4. Quod enim redundat, nulli deficit: et de completo nemo dubitat, cum fidem effectus adstruat, exitus prodat. Itaque Evangelium completum est, et redundat omnibus per universum orbem fidelibus, et mentes omnium rigat, animumque confirmat. Ergo fundatus in petra, et qui omnem fidei sumpserit plenitudinem, firmamentumque constantiae, recte dicit: Quae in nobis completae sunt; quoniam non signis et prodigiis, sed verbo vera et falsa discriminant, qui salutaria Domini gesta describunt, vel qui animum mirabilibus ejus intendunt. Quid enim tam rationabile, quam ut credas, quod legis ea gesta quae supra hominem sunt, potioris esse naturae;", + "candidate_score": 0.604404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_10_12", + "bdc_text": "\"Turpe esset sane\" , ait , \"si insalutato Luthero rediremus domum . Rideremur ab omnibus . Praestat ergo , cum Wittemberga non longe a nobis distet , illuc progredi. \" Progressi sunt , venerunt Wittembergam .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_541", + "psc_text": "exeuntes de civitate in qua species Synagogae videtur existere, rogabant ut discederet: (Vers. 37.) Quia timore magno tenebantur; . 51. Infirma enim mens non capit Dei verbum, nec potest pondus sustinere sapientiae; fatiscit, et solvitur. . 52. Et ideo diutius molestus non fuit: sed Ascendit, et regressus est: ascendit utique ab inferioribus ad superiora, a Synagoga scilicet ad Ecclesiam. Regressus per stagnum est, ut hic ait: aut sicut Matthaeus per fretum (Matth. IX, 1) ; inter nos enim et illos fretum magnum est. Itaque nemo de Ecclesia ad Synagogam sine periculo transit salutis. Sed et ille qui de Synagoga ad Ecclesiam transire desiderat, crucem suam tollat, ut discrimen evadat. . 53. Cur autem non recipitur liberatus, sed domum redire censetur; nisi ut et jactantiae causa vitetur, et infidelibus sit exemplo, quoniam domus illa naturale sit diversorium? et ideo qui remedium sanitatis fuerat consecutus, a tumulis et sepulcris in illam spiritalem", + "candidate_score": 0.593045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_9_11", + "bdc_text": "Ibi ille conversus ad artes novas : \"Turpe esset sane\" , ait , \"si insalutato Luthero rediremus domum . Rideremur ab omnibus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_358", + "psc_text": "ligno (Gen. III, 1) ? Uterque igitur deceptus a diabolo est, sanatus a Christo. 61. Sequere caetera, et Evangelicae lectionis disce mysteria, atque in duorum sanitate publicae sacramentum salutis agnosce. Sicut enim in Adam omnes moriuntur: ita et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 22) . Quis est ille qui in Synagoga spiritum daemonii habebat immundum, nisi populus Judaeorum, qui quasi serpentinis spiris revinctus, et innodatus diaboli laqueis, simulatam corporis munditiam interioris mentis sordibus inquinabat? Et bene: In Synagoga homo erat qui spiritum immundum habebat; quia Spiritum sanctum amiserat. Introierat enim diabolus, unde Christus exierat. Simul ostenditur natura diaboli non improba, opera iniqua. Nam quem per superiorem naturam Dominum confitetur, opere negat. Et in hoc apparet ejus nequitia, et improbitas Judaeorum, quod ita populo vesanae caecitatem mentis offudit; ut populus neget, quem daemones confitentur. O pejor magistro discipulorum haereditas! Ille verbo Dominum tentat, hi facto: ille dicit, Mitte te", + "candidate_score": 0.5892, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Principia-dialecticae", + "max_score": 0.663541, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_3_5", + "bdc_text": "ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ]", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Principia-dialecticae_window_18", + "psc_text": "a te originem quaerendam esse donec perveniatur eo ut res cum sono verbi aliqua similitudine concinat, ut, cum dicimus, aeris tinnitum, equorum hinnitum, ovium balatum, tubarum clangorem, stridorem catenarum. Perspicis enim haec verba ita sonare, ut res quae his verbis significantur. Sed quia sunt res, quae non sonant; in his similitudinem tactus valere, ut si leniter vel aspere sensum tangunt, lenitas vel asperitas litterarum ut tangit auditum, sic eis nomina pepererit. Et ipsum lene cum dicimus, leniter sonat. Quis item asperitatem non et ipso nomine asperam judicet? Lene est auribus, cum dicimus voluptas: asperum est, cum dicimus, crux. Ita res ipsae afficiunt, sicut verba sentiuntur. Mel, quam suaviter res ipsa gustum, tam suaviter nomen tangit auditum. Acre, in utroque asperum est: lana et vepres, ut audiuntur verba, sic illa tanguntur. Haec quasi cunabula verborum esse crediderunt, ut sensus rerum cum sonorum sensu concordarent. Hinc ad ipsarum inter se rerum similitudinem", + "candidate_score": 0.663541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Principia-dialecticae_window_19", + "psc_text": "ipsae afficiunt, sicut verba sentiuntur. Mel, quam suaviter res ipsa gustum, tam suaviter nomen tangit auditum. Acre, in utroque asperum est: lana et vepres, ut audiuntur verba, sic illa tanguntur. Haec quasi cunabula verborum esse crediderunt, ut sensus rerum cum sonorum sensu concordarent. Hinc ad ipsarum inter se rerum similitudinem processisse licentiam nominandi: ut cum, verbi causa, crux propterea dicta sit, quod ipsius verbi asperitas cum doloris, quem crux efficit, asperitate concordat: crura tamen non propter asperitatem doloris, sed quod longitudine atque duritia inter membra caetera sint ligno crucis similiora, sic appellata sint. Inde ad abusionem ventum est, ut usurpetur non tam rei similis, sed quasi vicinae. Quid enim simile inter significationem parvi et minuti, cum possit parvum esse, quod non modo nihil minutum sit, sed etiam aliquid creverit? Dicimus tamen propter quamdam vicinitatem, minutum pro parvo. Sed haec abusio vocabuli in potestate loquentis est: habet enim parvum, ut minutum", + "candidate_score": 0.657832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Principia-dialecticae_window_50", + "psc_text": "vero cum definitur adverbium quid significet, non potest hoc ipsum pro exemplo dici: etenim cum adverbium dicimus, haec ipsa enuntiatio nomen est. Ita secundum aliam notionem, adverbium utique adverbium est, et nomen non est; secundum aliam vero adverbium non est adverbium, quia nomen est. Item pes creticus, quando quid significet definitur, non potest hoc ipsum pro exemplo esse: haec enim ipsa enuntiatio quando dicimus, creticus, prima longa syllaba, deinde duabus brevibus constat; quod autem significat, longa syllaba et brevis et longa est: ita et hic secundum aliam notionem, creticus nihil aliud est quam creticus, et dactylus non est; secundum aliam vero creticus non est creticus, quia dactylus est. Secundum igitur genus, quod jam propter disciplinas verborum ad loquendi usum dictum est pertinere, duas habet formas. Nam aequivoca dicta sunt, aut ex eadem origine venientia, aut ex diversa. Ex eadem origine appello, quando uno nomine ac non sub una definitione teneantur,", + "candidate_score": 0.657248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Principia-dialecticae_window_0", + "psc_text": "CAPUT PRIMUM.-- De simplicibus verbis. Dialectica est bene disputandi scientia. Disputamus autem verbis. Verba igitur aut simplicia sunt, aut conjuncta. Simplicia sunt, quae unum quiddam significant: ut cum dicimus homo, equus, disputat, currit. Nec mireris quod, disputat, quamvis ex duobus compositum sit, tamen inter simplicia numeratum est. Nam res definitione illustratur. Dictum est autem id esse simplex, quod unum quiddam significet. Itaque hoc includimus hac definitione, quod non includimus eum dicimus, loquor. Quamvis enim unum verbum sit, non habet tamen simplicem significationem, siquidem significat etiam personam quae loquitur. Ideo jam obnoxium est veritati aut falsitati; nam et negari et affirmari potest. Omnis itaque prima et secunda persona verbi quamvis singillatim enuntietur, tamen inter conjuncta verba numerabitur, quae simplicem non habent significationem. Siquidem quisquis dicat, ambulo; et ambulationem facit intelligi, et seipsum qui ambulat. Et quisquis dicit, ambulas; similiter et rem quae fit, et eum qui facit, significat. At vero qui", + "candidate_score": 0.655458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_3_5", + "bdc_text": "ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ]", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Principia-dialecticae_window_17", + "psc_text": "ne cum verbum faciamus, mentiamur: sed vereor ne ipsi qui dicunt ista, mentiantur. Ergo ad te jam pertinet judicare, utrum verbum a verberando, an a vero solo, an a vero boando dictum putemus: an potius unde sit dictum non curemus; cum, quod significet, intelligamus. Breviter tamen hunc locum notatum esse de origine verborum, volo paulisper accipias, ne ullam partem suscepti operis praetermisisse videamur. Stoici autumant, quos Cicero in hac re irridet, nullum esse verbum, cujus non certa ratio explicari possit. Et quia hoc modo, suggerere facile fuit, si diceres hoc infinitum esse; quibus verbis alterius verbi originem interpretaveris; eorum rursus a te originem quaerendam esse donec perveniatur eo ut res cum sono verbi aliqua similitudine concinat, ut, cum dicimus, aeris tinnitum, equorum hinnitum, ovium balatum, tubarum clangorem, stridorem catenarum. Perspicis enim haec verba ita sonare, ut res quae his verbis significantur. Sed quia sunt res, quae non sonant; in his", + "candidate_score": 0.655176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Principia-dialecticae_window_18", + "psc_text": "a te originem quaerendam esse donec perveniatur eo ut res cum sono verbi aliqua similitudine concinat, ut, cum dicimus, aeris tinnitum, equorum hinnitum, ovium balatum, tubarum clangorem, stridorem catenarum. Perspicis enim haec verba ita sonare, ut res quae his verbis significantur. Sed quia sunt res, quae non sonant; in his similitudinem tactus valere, ut si leniter vel aspere sensum tangunt, lenitas vel asperitas litterarum ut tangit auditum, sic eis nomina pepererit. Et ipsum lene cum dicimus, leniter sonat. Quis item asperitatem non et ipso nomine asperam judicet? Lene est auribus, cum dicimus voluptas: asperum est, cum dicimus, crux. Ita res ipsae afficiunt, sicut verba sentiuntur. Mel, quam suaviter res ipsa gustum, tam suaviter nomen tangit auditum. Acre, in utroque asperum est: lana et vepres, ut audiuntur verba, sic illa tanguntur. Haec quasi cunabula verborum esse crediderunt, ut sensus rerum cum sonorum sensu concordarent. Hinc ad ipsarum inter se rerum similitudinem", + "candidate_score": 0.653035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_3_5", + "bdc_text": "ego optime novi utpote qui et ipse vocabar Isnachium . Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ]", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Principia-dialecticae_window_19", + "psc_text": "ipsae afficiunt, sicut verba sentiuntur. Mel, quam suaviter res ipsa gustum, tam suaviter nomen tangit auditum. Acre, in utroque asperum est: lana et vepres, ut audiuntur verba, sic illa tanguntur. Haec quasi cunabula verborum esse crediderunt, ut sensus rerum cum sonorum sensu concordarent. Hinc ad ipsarum inter se rerum similitudinem processisse licentiam nominandi: ut cum, verbi causa, crux propterea dicta sit, quod ipsius verbi asperitas cum doloris, quem crux efficit, asperitate concordat: crura tamen non propter asperitatem doloris, sed quod longitudine atque duritia inter membra caetera sint ligno crucis similiora, sic appellata sint. Inde ad abusionem ventum est, ut usurpetur non tam rei similis, sed quasi vicinae. Quid enim simile inter significationem parvi et minuti, cum possit parvum esse, quod non modo nihil minutum sit, sed etiam aliquid creverit? Dicimus tamen propter quamdam vicinitatem, minutum pro parvo. Sed haec abusio vocabuli in potestate loquentis est: habet enim parvum, ut minutum", + "candidate_score": 0.652599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur )", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Principia-dialecticae_window_45", + "psc_text": "apud grammaticos quid sit aequivocum, aliter apud dialecticos; et tamen hoc unum quod dico, Tullius, et nomen est, et pes dactylus, et aequivocum. Itaque si quis ex me efflagitet, ut definiam quid sit Tullius, cujuslibet notionis explicatione respondeo. Possum enim recte dicere, Tullius nomen est, quo significatur homo summus quidam orator, qui Catilinae conjurationem consul oppressit. Subtiliter attende me nomen ipsum definisse: nam si mihi Tullius ipse, qui si viveret, digito monstrari potuisset, definiendus foret, non dicerem, Tullius est nomen, quo significatur homo; sed dicerem, Tullius est homo, et ita caetera adjungerem. Item respondere possem, Hoc nomen Tullius est dactylus, his litteris constans: quod enim eas litteras habeat, opus est innuere. Licet enim illud dicere, Tullius est verbum, per quod aequivocantur inter se omnia cum hoc ipso, quae supra dicta sunt, et si quid aliud inveniri potest. Sed dico, Cum ergo hoc nomen quod dixi, Tullius, secundum artium vocabula tam", + "candidate_score": 0.651445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4_6", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ] machinatione Buceri compositum est .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Principia-dialecticae_window_19", + "psc_text": "ipsae afficiunt, sicut verba sentiuntur. Mel, quam suaviter res ipsa gustum, tam suaviter nomen tangit auditum. Acre, in utroque asperum est: lana et vepres, ut audiuntur verba, sic illa tanguntur. Haec quasi cunabula verborum esse crediderunt, ut sensus rerum cum sonorum sensu concordarent. Hinc ad ipsarum inter se rerum similitudinem processisse licentiam nominandi: ut cum, verbi causa, crux propterea dicta sit, quod ipsius verbi asperitas cum doloris, quem crux efficit, asperitate concordat: crura tamen non propter asperitatem doloris, sed quod longitudine atque duritia inter membra caetera sint ligno crucis similiora, sic appellata sint. Inde ad abusionem ventum est, ut usurpetur non tam rei similis, sed quasi vicinae. Quid enim simile inter significationem parvi et minuti, cum possit parvum esse, quod non modo nihil minutum sit, sed etiam aliquid creverit? Dicimus tamen propter quamdam vicinitatem, minutum pro parvo. Sed haec abusio vocabuli in potestate loquentis est: habet enim parvum, ut minutum", + "candidate_score": 0.643659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_4_6", + "bdc_text": "Caeterum - ut uno verbo dicam , quod res est - pio dolo , ut sic dicam ( alius forte aliter loqueretur ) usus est Bucerus , totumque hoc /hac [ ? ] machinatione Buceri compositum est .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Principia-dialecticae_window_17", + "psc_text": "ne cum verbum faciamus, mentiamur: sed vereor ne ipsi qui dicunt ista, mentiantur. Ergo ad te jam pertinet judicare, utrum verbum a verberando, an a vero solo, an a vero boando dictum putemus: an potius unde sit dictum non curemus; cum, quod significet, intelligamus. Breviter tamen hunc locum notatum esse de origine verborum, volo paulisper accipias, ne ullam partem suscepti operis praetermisisse videamur. Stoici autumant, quos Cicero in hac re irridet, nullum esse verbum, cujus non certa ratio explicari possit. Et quia hoc modo, suggerere facile fuit, si diceres hoc infinitum esse; quibus verbis alterius verbi originem interpretaveris; eorum rursus a te originem quaerendam esse donec perveniatur eo ut res cum sono verbi aliqua similitudine concinat, ut, cum dicimus, aeris tinnitum, equorum hinnitum, ovium balatum, tubarum clangorem, stridorem catenarum. Perspicis enim haec verba ita sonare, ut res quae his verbis significantur. Sed quia sunt res, quae non sonant; in his", + "candidate_score": 0.64115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6250_sent_19", + "bdc_text": "Nachdem sie den Kuntzen gnuͦg gejagt , proposuit Bucerus omnium nomine differentiam satis lubricis locutionibus .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Principia-dialecticae_window_18", + "psc_text": "a te originem quaerendam esse donec perveniatur eo ut res cum sono verbi aliqua similitudine concinat, ut, cum dicimus, aeris tinnitum, equorum hinnitum, ovium balatum, tubarum clangorem, stridorem catenarum. Perspicis enim haec verba ita sonare, ut res quae his verbis significantur. Sed quia sunt res, quae non sonant; in his similitudinem tactus valere, ut si leniter vel aspere sensum tangunt, lenitas vel asperitas litterarum ut tangit auditum, sic eis nomina pepererit. Et ipsum lene cum dicimus, leniter sonat. Quis item asperitatem non et ipso nomine asperam judicet? Lene est auribus, cum dicimus voluptas: asperum est, cum dicimus, crux. Ita res ipsae afficiunt, sicut verba sentiuntur. Mel, quam suaviter res ipsa gustum, tam suaviter nomen tangit auditum. Acre, in utroque asperum est: lana et vepres, ut audiuntur verba, sic illa tanguntur. Haec quasi cunabula verborum esse crediderunt, ut sensus rerum cum sonorum sensu concordarent. Hinc ad ipsarum inter se rerum similitudinem", + "candidate_score": 0.604825, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file