diff --git "a/6/6591.json" "b/6/6591.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6591.json" @@ -0,0 +1,1338 @@ +{ + "letter_id": "6591", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6591", + "dominant_topic": 6, + "topic_dist": [ + 0.057784, + 0.047392, + 0.05732, + 0.047731, + 0.056071, + 0.043441, + 0.06081, + 0.040667, + 0.046182, + 0.048404, + 0.054012, + 0.059135, + 0.040215, + 0.05831, + 0.043407, + 0.037293, + 0.060036, + 0.045929, + 0.044061, + 0.051799 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", + "max_score": 0.695788, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10_12", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 . Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1752", + "psc_text": "Pauperes semper habebitis vobiscum, me autem non semper habebitis. Accipiant hoc et boni, sed non sint solliciti: loquebatur enim de praesentia corporis sui. Nam secundum majestatem suam, secundum providentiam, secundum ineffabilem et invisibilem gratiam, impletur quod ab eo dictum est, Ecce ego vobiscum sum usque in consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) . Secundum carnem vero quam Verbum assumpsit, secundum id quod de Virgine natus est, secundum id quod a Judaeis prehensus est, quod ligno confixus, quod de cruce depositus, quod linteis involutus, quod in sepulcro conditus, quod in resurrectione manifestatus, non semper habebitis vobiscum. Quare? Quoniam conversatus est secundum corporis praesentiam quadraginta diebus cum discipulis suis, et eis deducentibus videndo non sequendo, ascendit in coelum (Act. I, 3, 9, 10), et non est hic. Ibi est enim, sedet ad dexteram Patris: et hic est, non enim recessit praesentia majestatis. Aliter: secundum praesentiam majestatis semper habemus Christum; secundum praesentiam carnis, recte", + "candidate_score": 0.695788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10_12", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 . Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1736", + "psc_text": "sit Christus, et apprehendant eum. A nobis audiant, ex Evangelio audiant. Occisus est a parentibus eorum, sepultus est, resurrexit, a discipulis agnitus, ante oculos eorum ascendit in coelum, ibi sedet ad dexteram Patris; qui judicatus est, venturus est judex: audiant, et teneant. Respondent: Quomodo tenebo absentem; quomodo in coelum manum mittam, ut ibi sedentem teneam? Fidem mitte, et tenuisti. Parentes tui tenuerunt carne, tu tene corde: quoniam Christus absens etiam praesens est. Nisi praesens esset, a nobis ipsis teneri non posset. Sed quoniam verum est, quod ait, Ecce ego vobiscum sum usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; et abiit, et hic est; et rediit, et nos non deserit: corpus enim suum intulit coelo, majestatem non abstulit mundo. 5. Jesus ergo ante sex dies Paschae venit Bethaniam, ubi fuerat Lazarus mortuus, quem suscitavit Jesus. Fecerunt autem ei ibi coenam, et Martha ministrabat: Lazarus vero unus erat ex discumbentibus. Ne", + "candidate_score": 0.662811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10_12", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 . Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_553", + "psc_text": "quid ait eis? Nolite in hoc gloriari, quia daemonia vobis subjecta sunt; sed gaudete, quia nomina vestra scripta sunt in coelo (Luc. X, 17-20) . Petrus daemonia exclusit; nescio quae anicula vidua, nescio quis homo qualiscumque laicus habens charitatem, tenens integritatem fidei, non facit hoc: Petrus in corpore oculus est, ille in corpore digitus; in eo tamen corpore est, in quo et Petrus; et si minus valet digitus quam oculus, non est tamen praecisus a corpore. Melius est esse digitum et esse in corpore, quam esse oculum et evelli de corpore. 18. Proinde, fratres mei, nemo vos fallat, nemo vos seducat: amate pacem Christi, qui pro vobis crucifixus est, cum Deus esset. Paulus dicit, Neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus (I Cor. III, 7) . Et quisquam nostrum dicit quia aliquid est? Si dixerimus quia aliquid sumus, et non illi gloriam dederimus, adulteri", + "candidate_score": 0.662147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2115", + "psc_text": "verba mea in vobis manserint, quodcumque volueritis petetis, et fiet vobis. Manendo quippe in Christo, quid velle possunt nisi quod convenit Christo? Quid velle possunt manendo in Salvatore, nisi quod non est alienum a salute? Aliud quippe volumus quia sumus in Christo, et aliud volumus quia sumus adhuc in hoc saeculo. De mansione namque hujus saeculi nobis aliquando subrepit, ut hoc petamus quod nobis non expedire nescimus. Sed absit ut fiat nobis, si manemus in Christo, qui non facit quando petimus, nisi quod expedit nobis. Manentes ergo in eo, cum verba ejus in nobis manent. quodcumque voluerimus petemus, et fiet nobis. Quia si petimus et non fiet, non hoc petimus quod habet mansio in eo, nec quod habent verba ejus quae manent in nobis; sed quod habet cupiditas et infirmitas carnis, quae non est in eo, et in qua non manent verba ejus. Nam utique ad verba ejus pertinet oratio", + "candidate_score": 0.6511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1954", + "psc_text": "novum do vobis, ut diligatis invicem. Nonne jam erat hoc mandatum in antiqua Dei lege, ubi scriptum est, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Levit. XIX, 18) ? Cur ergo novum appellatur a Domino, quod tam vetus esse convincitur? An ideo est mandatum novum, quia exuto vetere induit nos hominem novum? Innovat quippe audientem, vel potius obedientem, non omnis, sed ista dilectio quam Dominus ut a carnali dilectione distingueret, addidit, sicut dilexi vos. Nam diligunt invicem mariti et uxores, parentes et filii, et quaecumque alia inter se homines necessitudo humana devinxerit: ut taceamus de dilectione culpabili atque damnabili, qua diligunt invicem adulteri et adulterae, scortatores et meretrices, et quoscumque alios non humana necessitudo, sed humanae vitae noxia turpitudo conjungit. Mandatum ergo novum dedit nobis Christus, ut diligamus invicem, sicut et ipse dilexit nos. Dilectio ista nos innovat, ut simus homines novi, haeredes Testamenti Novi, cantatores cantici novi. Haec dilectio, fratres charissimi,", + "candidate_score": 0.630112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_8", + "bdc_text": "Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2427", + "psc_text": "etiam omnibus gentibus antequam in Christum crederent, non omni modo esse potuit hoc nomen ignotum. Haec est enim vis verae divinitatis, ut creaturae rationali jam ratione utenti, non omnino ac penitus possit abscondi. Exceptis enim paucis in quibus natura nimium depravata est, universum genus humanum Deum mundi hujus fatetur auctorem. In hoc ergo quod fecit hunc mundum coelo terraque conspicuum, et antequam imbuerentur in fide Christi, notus omnibus gentibus Deus. In hoc autem quod non est injuriis suis cum diis falsis colendus, notus in Judaea Deus. In hoc vero quod Pater est hujus Christi, per quem tollit peccatum mundi, hoc nomen ejus prius occultum omnibus, nunc manifestavit eis quos dedit ei Pater ipse de mundo. Sed quomodo manifestavit, si nondum venit hora de qua superius dixerat, quod veniret hora cum jam non in proverbiis, inquit, loquar vobis, sed palam de Patre meo annuntiabo vobis (Joan. XVI, 25) ? An vero", + "candidate_score": 0.625256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1953", + "psc_text": "felicitate nisi perfectus in charitate? Ideoque docens quomodo idonei esse possint pergere quo ille antecedebat, Mandatum, inquit, novum do vobis, ut diligatis invicem (Joan. XIII, 34) . Hi sunt gressus quibus sequendus est Christus: sed de his sermo uberior in aliud tempus est differendus. TRACTATUS LXV. In id quod Dominus ait, Mandatum novum do vobis, ut diligatis invicem, sicut dilexi vos, ut et vos invicem diligatis: in hoc cognoscent omnes quia mei discipuli estis, si dilectionem habueritis in invicem. Cap. XIII, V\\ V\\. 34, 35. 1. Dominus Jesus mandatum novum se discipulis suis dare testatur, ut diligant invicem: Mandatum, inquit, novum do vobis, ut diligatis invicem. Nonne jam erat hoc mandatum in antiqua Dei lege, ubi scriptum est, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Levit. XIX, 18) ? Cur ergo novum appellatur a Domino, quod tam vetus esse convincitur? An ideo est mandatum novum, quia exuto vetere induit nos hominem novum?", + "candidate_score": 0.620941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2131", + "psc_text": "utrumque interpretatur, quod est ἐντολή. Jamvero istam sententiam et antea dixerat, de qua me vobis, ut potui, disputasse meminisse debetis (Supra, Tract. 65). Ibi enim sic ait, Mandatum novum do vobis, ut diligatis invicem, sicut dilexi vos, ut et vos diligatis invicem (Joan. XIII, 34) . Hujus itaque mandati repetitio, commendatio est: nisi quod ibi, Mandatum, inquit, novum do vobis; hic autem, Hoc est, inquit, mandatum meum: ibi, tanquam non fuerit ante tale mandatum; hic, tanquam non sit aliud ejus mandatum. Sed ibi dictum est novum, ne in vetustate nostra perseveremus: hic dictum est meum, ne contemnendum putemus. 3. Quod autem hic ita dixit, Hoc est mandatum meum, velut non sit aliud, quid putamus, fratres mei? Numquidnam solum ejus de ista dilectione mandatum est, qua diligimus invicem? Nonne est et aliud majus, ut diligamus Deum? Aut vero de sola Deus nobis dilectione mandavit, ut alia non requiramus? Tria certe commendat", + "candidate_score": 0.620631, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum", + "max_score": 0.684938, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10_12", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 . Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_325", + "psc_text": "Pater, habitat Filius, habitat Spiritus sanctus, quia scriptum est: Inhabitabo in illis, et inambulabo (II Cor. VI, 16) . De Filio quoque dicit Apostolus: In interiore homine habitare Christum, per fidem, in cordibus vestris (Ephes. III, 16, 17) . Spiritum quoque sanctum his verbis in nobis habitare confirmat: Nescitis quia templum Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vobis (I Cor. III, 16) ? Et, ut ostenderet eumdem esse Spiritum Dei qui Spiritus sanctus est, Timotheum sic admonet dicens: Bonum depositum custodi per Spiritum sanctum qui habitat in nobis (II Tim. I, 14) . Dat gratiam Pater, dat gratiam Filius, dat gratiam Spiritus sanctus, sicut praedicator veritatis, Christo in se loquente, testatur: Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . De Spiritu quoque sancto scriptum est in Actibus apostolorum, cum Petrus ad docendum Cornelium ab ipso Spiritu mitteretur: Loquente autem Petro verba", + "candidate_score": 0.684938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_325", + "psc_text": "Pater, habitat Filius, habitat Spiritus sanctus, quia scriptum est: Inhabitabo in illis, et inambulabo (II Cor. VI, 16) . De Filio quoque dicit Apostolus: In interiore homine habitare Christum, per fidem, in cordibus vestris (Ephes. III, 16, 17) . Spiritum quoque sanctum his verbis in nobis habitare confirmat: Nescitis quia templum Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vobis (I Cor. III, 16) ? Et, ut ostenderet eumdem esse Spiritum Dei qui Spiritus sanctus est, Timotheum sic admonet dicens: Bonum depositum custodi per Spiritum sanctum qui habitat in nobis (II Tim. I, 14) . Dat gratiam Pater, dat gratiam Filius, dat gratiam Spiritus sanctus, sicut praedicator veritatis, Christo in se loquente, testatur: Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . De Spiritu quoque sancto scriptum est in Actibus apostolorum, cum Petrus ad docendum Cornelium ab ipso Spiritu mitteretur: Loquente autem Petro verba", + "candidate_score": 0.651262, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.683045, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_2_4", + "bdc_text": "nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.683045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_1_3", + "bdc_text": "Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.671412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_2_4", + "bdc_text": "nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", + "candidate_score": 0.66657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_2_4", + "bdc_text": "nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3979", + "psc_text": "credidi? Quis enim esses jam quidem acceperam, sed qualis erga me esses, nondum tenebam. Ex hac amicitia tua etiam laudes meas, quae me quo fine delectent satis dixi, multo uberius Ecclesiae Christi non dubito profuturas; quandoquidem etiam labores meos in defensione Evangelii adversus reliquias impiorum daemonicolarum sic habes, sic legis, sic amas, sic praedicas, ut in eis tanto fiam notior, quanto es ipse nobilior: eos enim latenter illustris illustras, clarusque declaras, et ubi prodesse posse perspicies, ignorari omnino non sines. Si unde id sciam quaeris: talis mihi apparuisti in litteris tuis. Hinc jam vide quantum me illae litterae delectare potuerint: si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et", + "candidate_score": 0.659014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_2_4", + "bdc_text": "nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_160", + "psc_text": "mea, sed placito et ordinatione Domini, Fraternitatis tuae mihi foedus usurpans, tanto indignus honore me dignor; quia te pro tua sanctitate certo scio, nam veritate sapis, non alta sapere, sed humilibus congruere. Ideoque prompte et intime recepturum spero charitatem humilitatis nostrae, quam quidem jam recepisse te per beatissimum sacerdotem Alypium (quia dignatur) patrem nostrum, confido. Is enim sine dubio de se tibi exemplum praebuit nos ante notitiam et supra meritum diligendi, qui incognitos sibi nos, et longinqua soli vel sali intercapedine disparatos, spiritu verae dilectionis, qui ubique et penetrat et effunditur, et videre diligendo potuit, et alloquendo pertingere. Hic nobis prima affectus sui documenta, et charitatis tuae pignora in supradicto digno munere librorum dedit. Et quanto studuit impendio, ut Sanctitatem tuam non ipsius tantum verbis, sed plenius eloquentia et fide tua cognitam non possemus amare mediocriter tantopere curasse eumdem credimus, ut nos vicissim ipsius imitatione plurimum diligas. Gratia Dei tecum,", + "candidate_score": 0.658138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_3_5", + "bdc_text": "Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini . Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.656646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_1_3", + "bdc_text": "Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.655243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_1_3", + "bdc_text": "Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706", + "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et", + "candidate_score": 0.654879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_1_3", + "bdc_text": "Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1218", + "psc_text": "sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non misi, quia non emendavi; non quia nolui, sed quia non potui, curis videlicet multis et multum praevalentibus occupatus. Nimis autem ingratum ac ferreum fuit, ut te qui nos sic amas, hic sanctus frater et collega noster Possidius, in quo nostram non parvam praesentiam reperies, vel non disceret, vel sine litteris nostris disceret. Est enim per nostrum ministerium non litteris illis, quas variarum servi libidinum liberales vocant, sed dominico pane nutritus, quantus ei potuit per nostras angustias dispensari. 2. Quid enim aliud dicendum est eis, qui cum sint iniqui et impii, liberaliter sibi videntur eruditi, nisi quod in litteris vere liberalibus", + "candidate_score": 0.654775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_8_10", + "bdc_text": "Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos . Parentes omnes charissimi et Stuckius te plurimum salvere iubent . Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4114", + "psc_text": "Quod autem soror in Christo est, et tibi est et mihi, et omnibus quibus una coelestis haereditas, et pater Deus, et frater Christus, in eadem charitatis societate promittitur. Haec aeterna sunt; haec nulla temporis labe deteruntur; haec tanto firmius tenenda sperantur, quanto minus privato, sed communi potius jure obtinenda praedicantur. 4. Potes hoc facillime in ipsa tua matre cognoscere. Nam unde te nunc irretitum involvit, et ab instituto cursu retardatum reflectit et curvat, nisi ex quo tua propria mater est? Nam ex quo soror est omnium, quibus est pater Deus et mater Ecclesia, jam te non impedit, quam neque me, neque omnes fratres nostros, qui eam non privata, sicut tu in domo vestra, sed publica in domo Dei charitate diligimus. Quod ergo tu illi etiam carnali necessitudine annecteris, ad sortem valere debet familiarius colloquendi, et apertiore janua consulendi ut hoc ipsum, quo te privatim diligit, interficiatur in ea, ne quod", + "candidate_score": 0.654768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6_8", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.654242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_3_5", + "bdc_text": "Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini . Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3488", + "psc_text": "per easdem poterant alii quoque in his gentibus discere, in quibus Apostoli auctoritatem propheticam commendabant. Cur ergo eis dictum est, Non est vestrum scire, vel si ita intelligendum est. Non est vestrum docere tempora, quae Pater posuit in sua potestate; quandoquidem sic ea docebant, cum hi in quorum Litteris discerentur, per illos innotescebant? Unde credibilius est, non Deum noluisse sciri quod voluit praedicari, sed noluisse praedicari quod videbat non utiliter sciri. 6. Cur ergo, inquis, de temporibus cognoscendis ipse Dominus monet, ubi dicit: « Quisnam est fidelis servus et prudens, quem constituit dominus super familiam suam, ut det illis cibum in tempore? » etc. Imo vero monet, non ut bonus servus cognoscat temporum finem; sed ut omni tempore in opere bono vigilet, quia nescit temporum finem. Non monet ut tempora, quae Pater posuit in sua potestate, assequamur super Apostolos; sed monet ut quoniam nescimus quando veniat Dominus, in cordis praeparatione", + "candidate_score": 0.653526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.653271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_4_6", + "bdc_text": "Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini . Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.649987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_1_3", + "bdc_text": "Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_160", + "psc_text": "mea, sed placito et ordinatione Domini, Fraternitatis tuae mihi foedus usurpans, tanto indignus honore me dignor; quia te pro tua sanctitate certo scio, nam veritate sapis, non alta sapere, sed humilibus congruere. Ideoque prompte et intime recepturum spero charitatem humilitatis nostrae, quam quidem jam recepisse te per beatissimum sacerdotem Alypium (quia dignatur) patrem nostrum, confido. Is enim sine dubio de se tibi exemplum praebuit nos ante notitiam et supra meritum diligendi, qui incognitos sibi nos, et longinqua soli vel sali intercapedine disparatos, spiritu verae dilectionis, qui ubique et penetrat et effunditur, et videre diligendo potuit, et alloquendo pertingere. Hic nobis prima affectus sui documenta, et charitatis tuae pignora in supradicto digno munere librorum dedit. Et quanto studuit impendio, ut Sanctitatem tuam non ipsius tantum verbis, sed plenius eloquentia et fide tua cognitam non possemus amare mediocriter tantopere curasse eumdem credimus, ut nos vicissim ipsius imitatione plurimum diligas. Gratia Dei tecum,", + "candidate_score": 0.648961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_1_3", + "bdc_text": "Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3349", + "psc_text": "per Jesum Christum Dominum nostrum, multa et multipliciter est locutus; non solum illud omne tristitiae nubilum fugit de cordibus nostris, sed etiam tantum ibi laetitiae lumen infulsit, ut nihil egisse in nobis videretur ille moeror et timor, nisi successurorum ampliorem flagrantiam gaudiorum. 2. Itaque, frater charissime, quamvis non te videamus oculis carnis, animo tamen in fide Christi, in gratia Christi, in membris Christi tenemus, amplectimur, osculamur; et remeante a nobis ad te nostrorum invicem colloquiorum sanctissimo et fidelissimo perlatore, quem voluisti esse apud nos non solum advectorem scriptorum tuorum, verum etiam narratorem testemque factorum, rescripta persolvimus, et aliquanto diutius tecum sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc", + "candidate_score": 0.648697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_4_6", + "bdc_text": "Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini . Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_15", + "psc_text": "fortasse atque talibus Nebridio meo si non beatus, at certe quasi beatus videor: videar et mihi; quid inde perdo, aut cur parcam bonae opinioni? Haec mihi dixi: deinde oravi, ut solebam, atque dormivi. 5. Haec placuit scribere tibi. Delectat enim me quod mihi gratias agis, si nihil te quod in buccam venerit celem; et gaudeo, quia sic tibi placeo. Apud quem igitur libentius ineptiam, quam cui displicere non possum? At si in potestate fortunae est, ut hominem amet homo, vide quam beatus sim, qui de fortuitis tam multum gaudeo, et talia bona, fateor, desidero mihi ubertim accrescere. Fortunae autem bona verissimi sapientes, quos solos beatos fas est vocari, nec timeri voluerunt, nec cupi, an cupiri, tu videris. Et belle accidit. Nam volo me declinationis hujus gnarum facias. Cum enim adjungo verba similia, incertior fio. Nam ita est cupio, ut fugio, ut sapio, ut jacio, ut capio; sed utrum fugiri an", + "candidate_score": 0.648498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_9_11", + "bdc_text": "Parentes omnes charissimi et Stuckius te plurimum salvere iubent . Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4260", + "psc_text": "die sancto Pentecostes, quando aderat major vestra frequentia, sermonem inde facerem; peto ut has litteras pro lingua mea praesente habere dignemini, admonente vos et exhortante in cordibus vestris Deo et Domino nostro cui credidistis, qui nunquam discedit a vobis timentibus et honorantibus nomen suum. In quo vobis et nos semper conjuncti sumus, quamvis corpore a vobis profecti esse videamur; qui vobis de isto bonorum operum semine messem vitae aeternae promittit, dicente Apostolo: Bonum autem facientes non deficiamus; tempore enim suo metemus infatigabiles. Itaque, dum tempus habemus, operemur bonum ad omnes, maxime autem ad domesticos fidei (Galat. VI, 9, 10). Quoniam ergo domesticus fidei est, christianus fidelis, catholicus frater noster, pro cujus supplenda necessitate vos peto ut faciatis quod Dominus imperat; sine tristitia, sine murmuratione, et cum laetitia et hilaritate facite Deo enim creditis, non homini; quia ille promittit vos nihil eorum quae misericorditer facitis, perdituros, sed in illo die cum", + "candidate_score": 0.64476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_62", + "psc_text": "per susceptum illum hominem gestum est, ad eruditionem informationemque nostram gestum est. (Vacat 67 linearum spatium in Ms. codice Vaticano unde Epistola eruta est.) EPISTOLA XIII. Quaestionem de animae quodam corpore, ad se nihil pertinentem, rogat dimittant. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Usitata tibi scribere non libet, nova non licet. Alterum enim video tibi non convenire, alterum non mihi vacare. Nam ex quo abii abs te, nulla mihi opportunitas, nullum otium datum est ea quae inter nos quaerere solemus, agitandi atque versandi. Sunt quidem hiemales nimis longae noctes, nec a me totae dormiuntur; sed se objiciunt magis cogitanda cum otium est, quae diffirmando sunt otio necessaria. Quid ergo faciam? mutusne apud te, an tacitus sim? Neutrum vis, neutrum volo. Quare age, atque accipe quod de me excudere potuit ultimum noctis, quamdiu exsequebatur, quo haec epistola scripta est. 2. Necesse est te meminisse quod crebro inter nos sermone jactatum est, nosque jactavit anhelantes,", + "candidate_score": 0.644236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_63", + "psc_text": "diffirmando sunt otio necessaria. Quid ergo faciam? mutusne apud te, an tacitus sim? Neutrum vis, neutrum volo. Quare age, atque accipe quod de me excudere potuit ultimum noctis, quamdiu exsequebatur, quo haec epistola scripta est. 2. Necesse est te meminisse quod crebro inter nos sermone jactatum est, nosque jactavit anhelantes, atque aestuantes, de animae scilicet vel perpetuo quodam corpore, vel quasi corpore, quod a nonnullis etiam dici vehiculum recordaris. Quam rem certe, siquidem loco movetur, non esse intelligibilem, clarum est. Quidquid autem intelligibile non est, intelligi non potest. At quod intellectum fugit, si saltem sensum non refugit, aestimare inde aliquid verisimiliter non usquequaque denegatur. Quod vero neque intelligi neque sentiri potest, temerariam nimis atque nugatoriam gignit opinionem; et hoc de quo agimus tale est, si tamen est. Cur ergo, quaeso te, non nobis ad hanc quaestiunculam indicimus ferias, et nos totos imprecato Deo in summam serenitatem naturae summae viventis attollimus?", + "candidate_score": 0.643789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_13", + "bdc_text": "Doctissimo et amplissimo viro d. Heinrico Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae vigilantissimo , plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.641041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_9_11", + "bdc_text": "Parentes omnes charissimi et Stuckius te plurimum salvere iubent . Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4114", + "psc_text": "Quod autem soror in Christo est, et tibi est et mihi, et omnibus quibus una coelestis haereditas, et pater Deus, et frater Christus, in eadem charitatis societate promittitur. Haec aeterna sunt; haec nulla temporis labe deteruntur; haec tanto firmius tenenda sperantur, quanto minus privato, sed communi potius jure obtinenda praedicantur. 4. Potes hoc facillime in ipsa tua matre cognoscere. Nam unde te nunc irretitum involvit, et ab instituto cursu retardatum reflectit et curvat, nisi ex quo tua propria mater est? Nam ex quo soror est omnium, quibus est pater Deus et mater Ecclesia, jam te non impedit, quam neque me, neque omnes fratres nostros, qui eam non privata, sicut tu in domo vestra, sed publica in domo Dei charitate diligimus. Quod ergo tu illi etiam carnali necessitudine annecteris, ad sortem valere debet familiarius colloquendi, et apertiore janua consulendi ut hoc ipsum, quo te privatim diligit, interficiatur in ea, ne quod", + "candidate_score": 0.640377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", + "candidate_score": 0.638058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_3", + "bdc_text": "Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.63576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_3", + "bdc_text": "Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.63528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_59", + "psc_text": "omnia summa communione et inseparabilitate, tamen distincte demonstranda erant propter imbecillitatem nostram, qui ab unitate in varietatem lapsi sumus. Nemo enim quemquam erigit ad id in quo ipse est, nisi aliquantum ad id, in quo est ille, descendat. Habes epistolam, non quae tuam curam de hac re finierit, sed quae cogitationes tuas certo fortasse aliquo fundamento inchoaverit; ut caetera ingenio quod mihi notissimum est, persequaris, et pietate cui maxime standum est, consequaris. EPISTOLA XII. Quaestionem in superiore epistola perstrictam iterum tractandam suscipit. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Plures epistolas te scribis misisse quam accepimus; sed neque tibi possum non credere, neque mihi tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una", + "candidate_score": 0.631199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.631157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_38", + "psc_text": "phantasia, et quod volo potens est fingere, cum omnino nullum tibi facio somnium, sed ipsum corpus nostrum video in nobis somnia generare. Nam cum semel habuerit per affectum quo animae copulatur, cogit nos idipsum miris modis per phantasiam simulare. Saepe dormientes cum sitimus, bibere somniamus, et esurientes quasi comedentes videmur; et multa talia, quae quasi commercio quodam a corpore in animam phantastice transferuntur. Haec pro sui obscuritate, pro nostraque imperitia, ne mireris si minus eleganter minusque subtiliter explicata sunt: tu id facere quantum poteris laborabis. EPISTOLA IX. Quaestioni de somniis per superiores potestates immissis respondet. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Quanquam mei animi cognitor sis, fortasse tamen ignoras quantum velim praesentia tua frui. Verum hoc tam magnum beneficium Deus quandoque praestabit. Legi rectissimam epistolam tuam, in qua de solitudine questus es, et quadam desertione a familiaribus tuis, cum quibus vita dulcissima est. Sed quid aliud hic tibi dicam, nisi quod te non", + "candidate_score": 0.630184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6_8", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3965", + "psc_text": "colloquar fabulerque, non satior. Proinde hinc etiam nostra in te desideria metire. Cum jamdiu finem mereretur epistolaris paginae forsitan ingrata verbositas, subtrahimus verecundiam; dum cupiditati consulimus, et sermonem relinquere, esse a te recedere suspicamur. Nolo ergo non desinere, sed non possum: si enim credis, mi pater, adeo nostris sensibus ac praecordiis inhaesisti, ex quo non contenti tua fama tam gloriosa, tam maxima, scriptis te tuis intueri maluimus, cum una mihi, atque haec brevis epistola tua, ardoris tantas flammas, incendiaque commoverit. Unde deprecamur te, ac tota mente deposcimus, ut quoniam gentiles ritus te etiam legendo, ut nunquam alias, abunde affatimque contempsimus (quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt,", + "candidate_score": 0.628662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_7_9", + "bdc_text": "Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos . Parentes omnes charissimi et Stuckius te plurimum salvere iubent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.628401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.628183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6_8", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.628172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3585", + "psc_text": "te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicatione fraudarem. Sed si quid credis, frater charissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi librum non praesumptionis sed consultationis meae; et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ergo misissem, si utrumque haberem. 2. Hoc autem quod habeo, sine altero quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere vel edere non videtur; ne ille qui mihi fortasse, ut desidero, responsurus est, interrogationem meam disceptatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper", + "candidate_score": 0.627321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_7_9", + "bdc_text": "Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos . Parentes omnes charissimi et Stuckius te plurimum salvere iubent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.62643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_7_9", + "bdc_text": "Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos . Parentes omnes charissimi et Stuckius te plurimum salvere iubent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.622899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.620057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3591", + "psc_text": "quid restabit, nisi aequo animo habere Domini voluntatem? Neque enim hoc scribere ad quemquam deberem, quod semper latere voluissem. Nam si, quod absit, aliquo vel casu, vel necessitate nunquam ille rescripserit; procul dubio nostra consultatio, quam ad eum misimus, quandoque manifestabitur. Nec inutilis legentibus erit: quia etsi non illa invenient quae requirunt, invenient certe quemadmodum sint inquirenda nec temere affirmanda quae nesciunt; et secundum ea quae ibi legerint, consulere etiam ipsi quos poterint, studiosa charitate, non discordiosa contentione curabunt; donec aut id quod volunt reperiant, aut ipsa inquisitione aciem mentis exerceant, ut ulterius inquirendum non esse cognoscant. Nunc tamen quamdiu jam consulti amici nondum est desperanda responsio, edendam non esse consultationem nostram, quantum quidem in nobis est, puto quod persuaserim dilectioni tuae: quanquam et ipse non eam solam poposceris, sed adjunctam etiam ejus quem consului, responsionem tibi desideraveris mitti; quod utique facerem, si haberem. Si autem, ut verbis tuae Sanctitatis", + "candidate_score": 0.617166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1770", + "psc_text": "dixit enim angelus homini: Et nunc quando orabas tu et Sara, ego obtuli orationem vestram in conspectu claritatis Dei (Tob. XII, 12). CAPUT X. 19. Quae cum ita sint, etiam cum diu orare vacat, id est cum alia bonarum et necessariarum actionum non impediuntur officia, quamvis et in eis, ut dixi, desiderio illo semper orandum sit, non est improbum nec inutile. Neque enim, ut nonnulli putant, hoc est orare in multiloquio, si diutius oretur. Aliud est sermo multus, aliud diuturnus affectus. Nam et de ipso Domino scriptum est quod pernoctaverit in orando (Luc. VI, 12), et quod prolixius oraverit (Id. XXII, 43): ubi quid aliud quam nobis praebebat exemplum, in tempore precator opportunus, cum Patre exauditor aeternus? 20. Dicuntur fratres in Aegypto crebras quidem habere orationes, sed eas tamen brevissimas, et raptim quodammodo jaculatas, ne illa vigilanter erecta, quae oranti plurimum necessaria est, per productiores moras evanescat atque hebetetur intentio.", + "candidate_score": 0.614932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_232", + "psc_text": "in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et Alypii, per tua in Manichaeos opera cognovimus, ita inditam dilectionem tuam, ut nobis non novam aliquam amicitiam sumere, sed quasi veterem charitatem rosumere videremur. Denique nunc etsi sermone, non tamen tanquam et affectu rudes scribimus, teque vicissim spiritu per interiorem hominem, quasi recognoscimus. Nec mirum si et absentes adsumus nobis, et ignoti nosmet novimus; cum unius corporis membra simus, unum habeamus caput, una perfundamur gratia, uno pane vivamus, una incedamus via, eadem habitemus domo. Denique in omne quod sumus, tota spe ac fide, qua stamus in praesenti, nitimur in futurum, tam in spiritu, quam in corpore Domini unum sumus, ne", + "candidate_score": 0.614672, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis", + "max_score": 0.678375, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_1_3", + "bdc_text": "Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. Exhortatione tua, Patrici rhetorum peritissime, quae honestati praesentis propositi et futurae aetatis utilitati conjuncta est, nihil antiquius existimavi. Cui muneri libentius acquievi, non quod ad instruendum te, commentarios in M. Tullii Topica laborare me credidi (ridiculus quippe forem si Minervam, ut aiunt, litteras docere vellem), sed ut ex disciplinarum liberalium sumptum penu, nostrae apud te semper pignus amicitiae permaneret. Quod enim munus ex animo diligentibus jocundius inveniri potest, quam quod ipsius animi partes format et instruit? Nam caetera fere caduca, imbecilla, labantia, et si ad fortunae vicem spectes, pene semper aliena sunt. At vero opulentiam litterarum, nec praesens imminuit aetas, earumque auctoritatem ipsa etiam cuncta conficiens, auget potius et confirmat vetustas. Accipe igitur opus, non efficientiae securitate, sed amicitiae praesumptione susceptum, apud quam nescio quonam pacto garrire non dedecet, simul quia praelato a nobis munere cum tuorum aliquid operum postulavero, injurius fueris, si negabis. Sed cum in M.", + "candidate_score": 0.678375, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore", + "max_score": 0.677257, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_862", + "psc_text": "ille nobis resurgendo et de carne securitatem dedit. Ergo ascendit, quis? Qui descendit. Descendit, ut sanaret te: ascendit, ut levaret te. Cadis, si levaveris te: manes, si levaverit te. Sursum ergo cor, sed ad Dominum, refugium est: sursum cor, sed non ad Dominum, superbia est. Dicamus ergo illi resurgenti, Quoniam tu es, Domine, spes mea: ascendenti autem, Altissimum posuisti refugium tuum (Psal. XC, 9) . Quomodo enim ad eum cor sursum habentes, superbi erimus, qui propter nos humilis factus est, ne superbi remaneremus? CAPUT II. 2. Christus semper Deus. Dei notitiam vanitas litigando quaerit, pietas credendo. Deus Christus, hoc semper: nunquam hoc desinet, quia nunquam coepit. Si enim per gratiam ejus aliquid incipit, quod nunquam desinat; ille quomodo desinet, qui nunquam coepit? Quid est quod incipit, et nunquam desinet? Immortalitas nostra initium habebit, finem non habebit. Non enim jam habemus, quod cum habere coeperimus, non amittemus. Semper ergo Deus Christus.", + "candidate_score": 0.677257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_3_5", + "bdc_text": "Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini . Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_939", + "psc_text": "et dicis tu, Meum est? Non est vestrum scire tempora, quae Pater posuit in sua potestate. Quod creditis, bene creditis: quia venturum est. Quando venturum sit, quid ad te? Quando venerit, praepara te. Non est vestrum scire tempora, quae Pater posuit in sua potestate. Curiositas abscedat, pietas succedat. Quid ad te quando veniet? Sic vive, quasi hodie venturum sit; et non timebis, cum venerit. CAPUT IV. 5. Christus bonus magister, docens quod expedit scire. Videte autem ordinem et disciplinam magistri boni, magistri singularis, magistri solius. Non dixit quod interrogaverunt, et dixit quod non interrogaverunt. Sciebat enim quod interrogaverunt non eis expedire ut nossent: quod autem sciebat eis expedire, etiam non eis interrogantibus dixit. Non est vestrum scire, inquit, tempora. Quo tibi tempora? Hoc agitur ut evadas tempora, et quaeris tempora. Non est vestrum scire tempora, quae Pater posuit in sua potestate. Et quasi diceretur ei, Et quid est nostrum? Modo", + "candidate_score": 0.661777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_9_11", + "bdc_text": "Parentes omnes charissimi et Stuckius te plurimum salvere iubent . Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_176", + "psc_text": "Christianus perpetuo debet pendere in cruce. Crux totius vitae nostrae. Observationem Quadragesimae, solemni reditu praesentatam, hodierno die ingredimur: quo vobis solemniter etiam exhortatio nostra debetur; ut Dei sermo per nostrum officium ministratus, jejunaturos corpore, pascat in corde; ac sic interior homo cibo suo refectus, exterioris castigationem possit agere, et robustius sustinere. Congruit enim nostrae devotioni, ut qui Domini crucifixi passionem jam propinquantem celebraturi sumus, reprimendarum carnalium voluptatum crucem nobis ipsi etiam faciamus, sicut dicit Apostolus: Qui autem Jesu Christi sunt, carnem suam crucifixerunt cum passionibus et concupiscentiis (Galat. V, 24) . In hac quidem cruce, per totam istam vitam, quae in mediis tentationibus ducitur, perpetuo debet pendere christianus. Non enim est in hac vita tempus evellendi clavos, de quibus in Psalmo dicitur: Confige clavis a timore tuo carnes meas (Psal. CXVIII, 120) . Carnes, sunt carnales concupiscentiae; clavi, sunt praecepta justitiae: his illas timor Domini configit, qui nos illi acceptabilem", + "candidate_score": 0.644879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_8", + "bdc_text": "Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_12", + "psc_text": "et accessum habemus in gratiam istam, in qua stamus, et gloriamur in spe gloriae Dei (Rom. V, 1, 2) . His, fratres, quae mecum recognoscitis, paucis apostolicis verbis, pauca verba psalmi hujus admiscere delectat, et consonantiam reperire. Justificati ex fide, pacem habeamus ad Deum: quia justitia et pax osculatae sunt invicem. Per Dominum nostrum Jesum Christum: quia Veritas de terra orta est. Per quem et accessum habemus in gratiam istam, in qua stamus, et gloriamur in spe gloriae Dei. Non ait, Gloriae nostrae; sed, gloriae Dei: quia justitia non de nobis processit, sed de coelo prospexit. Ergo qui gloriatur, non in se, sed in Domino glorietur. Hinc enim et nato ex Virgine Domino, cujus diem Natalem hodie celebramus, praeconium vocis angelicae factum est: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . In terra enim pax unde, nisi quia Veritas de terra orta est,", + "candidate_score": 0.610147, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.6761, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_12_14", + "bdc_text": "Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius . Doctissimo et amplissimo viro d. Heinrico Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae vigilantissimo , plurimum observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_998", + "psc_text": "quiescit, sed assidua calliditate hoc nititur, ut Deo servientes animas in qualibet parte decipiat; ideo, dilectissime Fili, hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, et ita commissos tibi oratione et cura providendi custodias, ut lupus circumiens nullam dilaniandi occasionem inveniat; quatenus dum Deo nostro incolumes quorum suscepisti curam reddideris, et praemia labori tuo gratia sua rependat, et tibi aeternae vitae desideria multiplicet. Cochleares vero et circulos quos direxisti suscepimus, et charitati tuae gratias agimus, quia qualiter pauperes diligas ostendisti, qui ad usus eorum quae sunt necessaria transmisisti. EPISTOLA LVII. AD ARIGIUM PATRICIUM. Commendat Augustinum, ejusque socios, et Candidum. Gregorius Arigio patricio Galliae. Quanta in vobis bonitas, quantaque mansuetudo cum Christo placita charitate resplendeat, 834 latore praesentium Augustino servo Dei referente comperimus; atque omnipotenti Deo gratias agimus, qui haec in vobis pietatis suae dona concessit, per quae inter homines valde laudabiles, et ante conspectum ipsius, quod est veraciter utile, gloriosi possitis existere.", + "candidate_score": 0.6761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_12_14", + "bdc_text": "Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius . Doctissimo et amplissimo viro d. Heinrico Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae vigilantissimo , plurimum observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1857", + "psc_text": "autem solers sis in regendis fratribus, quantoque studio in eorum custodia 1099 vigilans, reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Menna referente cognovimus. Et sicut nos audita decessoris tui incauta remissio saepius contristavit, ita provisionis tuae sollicitudo laetificat, quia studii tui cautelam et tibi ad remunerationem, et aliis ad utilitatis exemplum prodesse non dubium est. Sed quia quantum se adversarius noster ex omni parte praecaverit cognoscit, tanto per occulta quaerit irrumpere, et repugnantem sibi callida arte nititur dejicere, dilectionis tuae vigilantia ardentiori se semper cura succendat; et ita cuncta, Deo adjuvante, praemuniat, ut lupus saeviens huc illucque discurrens, in oves dominicas ingrediendi locum non habeat. Eos ergo qui tibi commissi sunt, a gula, a superbia, ab avaritia, a vaniloquio, et ab omni immunditia, Redemptoris nostri suffragante gratia prohibere ac studii tui sit per omnia custodire, ut tanto tibi major de commissa gubernatione merces accrescat, quanto subjecti tui contra adversarii nequitias te fuerint", + "candidate_score": 0.669143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_3_5", + "bdc_text": "Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini . Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi, quia eos solummodo ex eisdem partibus Codices jam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua studiose percurrat, et peccata mea studiosius defleat, ne mihi culpae gravioris sit quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac vero Ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa charitati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem magis omnibus diligo. EPISTOLA L. AD JOANNEM ABBATEM. Ad monasterium sancti Andreae proficiscatur, vitiosos coerciturus ac puniturus. Gregorius Joanni abbati de Regio. Ea quae ad correptionem religiosarum pertinent personarum nos praeterire nec decet, nec convenit. Pervenit itaque ad nos in monasterio sancti Andreae, quod juxta Vulcanum est", + "candidate_score": 0.663316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_2_4", + "bdc_text": "nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1172", + "psc_text": "ET AURELIAM. Orationi, lectioni, et operibus bonis semper intenti, ad meliora proficiant. Codicem pollicetur. Gregorius Dynamio et Aureliae per Franciam. Scriptorum vestrorum pagina lectione percussa magnam nobis studio vestro contulit indicato laetitiam, quia per hoc quod vos sacrae lectionis pabula quaerere et supernae patriae desiderare gaudia nuntiavit, dilectionem vestram religiosam conversationem non solum amare nomine, sed etiam tenere vira monstravit. Et quoniam desiderata vos adepturos esse confidimus, vehementi vobis cor nostrum exsultatione congaudet. Nam quia hujusmodi desiderium gratia divina non deserat, ipsa nos Veritas testimonio suae vocis informat, dicens: Omnis qui quaerit invenit, qui petit accipit, et pulsanti aperietur (Matth. VII, 8; Luc. XI, 12) . Hac itaque fulti certitudine, de ejusdem Redemptoris nostri misericordia nihil ambigere, sed spe debemus indubitata praesumere. Nec enim muneris sui largitate frustrabitur, sed vires obtinendi prorsus indulget, qui velle concessit. Nam jam hoc ipsum desideranter appetere donum est. Quia tamen ita de gratia debemus", + "candidate_score": 0.660491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_12_14", + "bdc_text": "Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius . Doctissimo et amplissimo viro d. Heinrico Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae vigilantissimo , plurimum observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1114", + "psc_text": ". Adhuc timet qui jam ad coelum ducitur, et jam temere non vult qui adhuc in terra conversatur? Perpende, dulcissima filia, quia mater negligentiae solet esse securitas. 870 Habere ergo in hac vita non debes securitatem, per quam negligens reddaris. Scriptum est enim: Beatus vir qui semper est pavidus (Prov. XXVIII, 14) . Et rursus scriptum est: Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore (Psal. II, 11) . In pauco ergo hujus vitae tempore mentem vestram necesse est ut tremor teneat, quatenus per securitatis gaudium sine fine postmodum exsultet. Omnipotens Deus sancti Spiritus sui gratia mentem vestram repleat, et post fletus, quos quotidie in oratione funditis, ad gaudia vos aeterna perducat. (Cf. Joan. Diac. l. IV, n. 60.) EPISTOLA XXVI. AD THEOCTISTAM PATRICIAM. Gratulatur quod inter hominum tumultus studeat lectioni, atque ad aeterna suspiret. Utrum eadem sint Augustae studia quaerit. De compunctione duplici agit fusius. Theoctistam hortatur ut", + "candidate_score": 0.657221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1050", + "psc_text": "dubio debeatis pacem cordium prudentius custodire, propter hoc quod Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Et Paulus apostolus admonet, dicens: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Qui rursus ait: Pacem sequimini cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Hebr. XII, 14) . Quam videlicet pacem tunc nobiscum veraciter habebitis, si profani nominis superbiam declinetis, juxta quod idem magister gentium dicit: O Timothee, depositum custodi, devitans profanas vocum novitates (I Tim. VI, 20) . Nimis quippe iniquum est, si hi qui praedicatores humilitatis facti sunt, de vani nominis elatione glorientur, cum verus praedicator dicat: Mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi (Gal. VI, 14) . Ille ergo vere gloriosus est, qui non de temporali potentia, sed pro Christi nomine de sua passione gloriatur. In hoc itaque vos medullitus amplectimur, in hoc", + "candidate_score": 0.656739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_3_5", + "bdc_text": "Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini . Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2413", + "psc_text": "dilectione ipsius toto mentis studio maneamus. Ipse namque ait: Qui diligit me, sermonem meum servabit, et Pater meus diliget eum, et ad eum veniemus, et apud eum mansionem faciemus (Joan. XIV, 23) . Exegit ergo dilectio tua, frater charissime, ut ex auctoritate sedis apostolicae tuis deberemus consultis respondere. Quod licet non prolixe sed succincte agere festinaremus, propter quasdam importunitates, quae nostris praepedientibus peccatis in nos supervenere, tuis tamen haec, per reliqua sanctorum Patrum instituta, studiis perquirere latius et investigare committimus. Non enim potest mens at rita et oneribus atque importunitatibus praegravata tantum boni peragere, et libere de his loqui, quantum delectata et oppressionibus soluta. Non ergo ista ob id praetulimus, ut haec et alia quae necessaria fore cognoverimus tuae sanctitati velimus denegare, sed ut quod hic minus invenitur latius perquiratur. De tribus enim apostolicam sedem, in qua alitus es et edoctus, capitulis consulendam, praedecessorum tuorum sequens exempla, credidisti, id est", + "candidate_score": 0.652762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_12_14", + "bdc_text": "Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius . Doctissimo et amplissimo viro d. Heinrico Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae vigilantissimo , plurimum observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_237", + "psc_text": "mihi Theodorus vir consularis nunc indicavit. Et ideo postquam tibi adhaerere et ecclesiasticis eum utilitatibus tua testificatione studere cognovi, nullius debet adversitatem vel inimicitias formidare; sed quanto sibi alios invidere perpendit, tanto vigilantius, ut ei nihil nocere valeant, in utilitatibus Ecclesiae, et Dei servitio perseveret. Fraternitas autem tua pro ejus persona post hoc non debet esse suspecta, quia apud me nulla subreptio locum inveniet. EPISTOLA XVI AD MAXIMIANUM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Paulinum Taurianensem episcopum Ecclesiae Liparitanae praeficit. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Locis munitis Ecclesia constituta pastoris vacare non debet officio. Quia igitur Ecclesia 580 Liparitana sacerdote privata dignoscitur, ideo Paulinum Taurianensis Ecclesiae episcopum in praedicta Ecclesia Liparitana fraternitas tua sine mora praeesse constituat, ut officii sui administrationem in eadem Ecclesia vigilanter exhibeat, et quaeque ejus utilitatibus convenire didicerit, ordinare non desinat. Cunctumque clerum ut in omnibus canonice ei obedire debeat admoneas, quatenus praefatae Ecclesiae in cunctis utilitas, praedicto fratre et coepiscopo", + "candidate_score": 0.651548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_9_11", + "bdc_text": "Parentes omnes charissimi et Stuckius te plurimum salvere iubent . Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1439", + "psc_text": "filium nostrum diaconum, et unam crucem, 972 clavem etiam pro benedictione a sanctissimo corpore Petri apostolorum principis, ut per ipsum a maligno defensus permaneas, cujus signo te esse munitum credis, et ex eo te protegat, qui juvenilia semper suggerit recordari; ut in bonis tuis actibus perseveres, ut in ejus amore usque ad finem permaneas, pro cujus amore solitarius desideras habitare, ut alios in ejus amore accendas, propter quem te fecisti haberi; ut vitae hujus mala quaeque inimicus suggerit retro acta mentis proventibus quasi facibus inardescas, pro cujus amore vitam etiam velis finire: ipse quoque te protegat usque in finem, qui cunctum mundum dignatus est redimere Jesus Christus Dominus noster, qui vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen. EPISTOLA LIII. AD CONSTANTIUM MEDIOLANENS. EPISCOPUM. Clericis Comanis, si ad Ecclesiae unitatem redeant, se controversam possessionem concedere paratum. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Latore praesentium communi filio Eventio diacono, qui fraternitatis vestrae nobis scripta", + "candidate_score": 0.651162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_12_14", + "bdc_text": "Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius . Doctissimo et amplissimo viro d. Heinrico Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae vigilantissimo , plurimum observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_116", + "psc_text": "quatenus eo rectore dignius animarum suarum curam exerceant. Quam rem venerationi tuae innotescendam praevidimus, ne te omisso aliquid in tua contristeris dioecesi ordinari. EPISTOLA XLI. AD PETRUM SUBDIACONUM. Dispersos per Siciliam monachos in Messanensi sancti Theodori monasterio congreget. Gregorius Petro subdiacono. Venerabilis Paulinus episcopus Tauri civitatis, provinciae Brutiorum, nobis asseruit monachos suos occasione dispersos barbarica, eosque nunc per totam vagari Siciliam, et eos quippe sine rectore, nec animarum curam gerere, nec disciplinae sui habitus indulgere. Qua de re praecipimus eosdem monachos te omni cura et sollicitudine perquisitos ad unum reducere, et cum memorato episcopo rectoreque suo in monasterio sancti Theodori in Messanensi civitate posito collocare, ut et hi qui nunc ibi sunt, quos egere rectore comperimus, et illi quos de congregatione ejus inventos reduxeris, in unum possint eo duce omnipotenti Domino deservire. Quam rem venerabili Felici ejusdem civitatis episcopo nos significasse cognosce, ne praeter suam notitiam in dioecesi sibi commissa", + "candidate_score": 0.648931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_12_14", + "bdc_text": "Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius . Doctissimo et amplissimo viro d. Heinrico Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae vigilantissimo , plurimum observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_477", + "psc_text": "De Bonifacio graviter accusato inquirendum. Gregorius Theodoro episcopo Lilibaetano. Fraternitatis tuae grata nobis omnino sollicitudo est, quia ea quae de sacerdotum vita cognoscit, et perscrutari curat, et investigata renuntiat. 661 Ut ergo in hac sollicitudine quam in te laudamus possis sine diminutione persistere, studiosus esto ac vigilans; et si quos illic a quibuslibet, quod absit, excessus perpetrari cognoveris, siquidem tates sunt qui emendari ibidem possint, rationabiliter emendentur; alioquin fratri nostro Maximiano episcopo scriptis renuntiare festina, ut quid fiendum sit a vobis informatus agnoscat. Nulla igitur res ab investigatione pravorum actuum vel insinuatione te revocet. Nam quanto vigilantiam tuam modo laudamus, tanto culpabilior invenieris, si hujusmodi actus qualibet dissimulatione celaveris. Paulum praeterea quondam episcopum, in monasterio in quo est, in poenitentia volumus permanere. Res autem quae apud eum inventae sunt, in cimiliarchio ecclesiae tuae servare modis omnibus studebis. De quibus etiam secundum rerum inventarum paginam desusceptum te facere volumus, et in", + "candidate_score": 0.648727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_3", + "bdc_text": "Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2413", + "psc_text": "dilectione ipsius toto mentis studio maneamus. Ipse namque ait: Qui diligit me, sermonem meum servabit, et Pater meus diliget eum, et ad eum veniemus, et apud eum mansionem faciemus (Joan. XIV, 23) . Exegit ergo dilectio tua, frater charissime, ut ex auctoritate sedis apostolicae tuis deberemus consultis respondere. Quod licet non prolixe sed succincte agere festinaremus, propter quasdam importunitates, quae nostris praepedientibus peccatis in nos supervenere, tuis tamen haec, per reliqua sanctorum Patrum instituta, studiis perquirere latius et investigare committimus. Non enim potest mens at rita et oneribus atque importunitatibus praegravata tantum boni peragere, et libere de his loqui, quantum delectata et oppressionibus soluta. Non ergo ista ob id praetulimus, ut haec et alia quae necessaria fore cognoverimus tuae sanctitati velimus denegare, sed ut quod hic minus invenitur latius perquiratur. De tribus enim apostolicam sedem, in qua alitus es et edoctus, capitulis consulendam, praedecessorum tuorum sequens exempla, credidisti, id est", + "candidate_score": 0.644478, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf029", + "work_id": "dlt000187", + "max_score": 0.675462, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_2_4", + "bdc_text": "nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini .", + "psc_chunk_id": "dlt000187_window_1261", + "psc_text": "patefacta maiestatis suae origine panderetur. Hoc et nos in istis libris facere conueniet, ut lectio eorum religiosis pateat, profanis semper ac sacrilegis denegetur, ne ueterum ueneranda commenta sacrilegis quodammodo editionibus polluamus. Quapropter filiis tuis trade, quia illos a prima aetate ad omne officium uirtutis instruxisti, et tuis trade amicis, sed quos tibi fida amoris necessitudo coniungit, quos scis exempla tuae uirtutis imitari. Nos tibi soli edidisse sufficiat artificium horum librorum quos tibi mandamus. Tu uerus interpres, tu fidus custos, tu religiosus antistes, tu solus uirtutum tuarum merito ornare poteris quod nos peruigili cura et labore animi pariter et corporis, cum maxima sollicitudine ac trepidatione perfecimus.", + "candidate_score": 0.675462, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.675363, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_4_6", + "bdc_text": "Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini . Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_439", + "psc_text": "intus in cubili, ubi compunctus eram, ubi sacrificaveram mactans vetustatem meam, et inchoata meditatione renovationis meae sperans in te; ibi mihi dulcescere coeperas, et dederas laetitiam in corde meo. Et exclamabam legens haec foris, et agnoscens intus; nec volebam multiplicari terrenis bonis, devorans tempora, et devoratus temporibus, cum haberem in aeterna simplicitate aliud frumentum, et vinum, et oleum. 11. Et clamabam in consequenti versu clamore alto cordis mei: O in pace! o in idipsum! o quid dixit: Obdormiam et somnum capiam! Quoniam quis resistet nobis, cum fiet sermo qui scriptus est: Absorta est mors in victoriam? (I Cor. XV, 54.) Et tu es idipsum valde qui non mutaris; et in te requies obliviscens laborum omnium, quoniam nullus alius tecum, nec ad alia multa adipiscenda, quae non sunt quod tu, sed tu, Domine, singulariter in spe constituisti me. Legebam, et ardebam; nec inveniebam quid facerem surdis mortuis, ex quibus fueram pestis,", + "candidate_score": 0.675363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_1_3", + "bdc_text": "Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.659289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_4_6", + "bdc_text": "Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini . Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_353", + "psc_text": "contemplari non sinerer, certus esse te, et infinitum esse, nec tamen per locos finitos infinitosve diffundi; et vere te esse qui semper idem ipse esses, ex nulla parte nulloque motu aliter aut aliter; caetera vero ex te esse omnia, hoc solo firmissimo documento, quia sunt: certus quidem in istis eram, nimis tamen infirmus ad fruendum te. Garriebam plane quasi peritus, et nisi in Christo Salvatore nostro viam tuam quaererem, non peritus, sed periturus essem. Jam enim coeperam velle videri sapiens, plenus poena mea: et non flebam, insuper et inflabar scientia. Ubi enim erat illa aedificans charitas a fundamento humilitatis, quod est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset", + "candidate_score": 0.652171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_1_3", + "bdc_text": "Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_213", + "psc_text": "studio quod intenderam in Manichaei litteras, magisque desperans de caeteris eorum doctoribus, quando in multis quae me movebant, ita ille nominatus apparuit; coepi cum eo pro studio ejus agere vitam, quo ipse flagrabat in eas litteras, quas tunc jam rhetor Carthagini adolescentes docebam; et legere cum eo, sive quae ille audita desideraret, sive quae ipse tali ingenio apta existimarem. Caeterum conatus omnis meus, quo proficere in illa secta statueram, illo homine cognito prorsus intercidit: non ut ab eis omnino separarer, sed quasi melius quidquam non inveniens, eo quo jam quoquo modo irrueram, contentus interim esse decreveram, nisi aliquid forte quod magis eligendum esset eluceret. Ita ille Faustus, qui multis laqueus mortis exstitit, meum quo captus eram relaxare jam coeperat, nec volens nec sciens. Manus enim tuae, Deus meus, in abdito providentiae tuae, non deserebant animam meam; et de sanguine cordis matris meae, per lacrymas ejus diebus ac noctibus pro me", + "candidate_score": 0.649976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_3", + "bdc_text": "Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_458", + "psc_text": "creasti, Deus meus, misericordia mea, munus grande donaveras, quod inter dissidentes atque discordes quaslibet animas, ubi poterat, tam se praebebat pacificam, ut cum ab utraque multa de invicem audiret amarissima, qualia solet eructare turgens atque indigesta discordia, quando praesenti amicae de absente inimica per acida colloquia cruditas exhalatur odiorum; nihil tamen alteri de altera proderet, nisi quod ad eas reconciliandas valeret. Parvum hoc bonum mihi videretur, nisi turbas innumerabiles tristis experirer, nescio qua horrenda pestilentia peccatorum latissime pervagante, non solum iratorum inimicorum iratis inimicis dicta prodere, sed etiam quae non dicta sunt addere; cum contra homini humano parum esse debeat inimicitias hominum nec excitare nec augere male loquendo, nisi eas etiam exstinguere bene loquendo studuerit; qualis illa erat, docente te magistro intimo in schola pectoris. 22. Denique etiam virum suum jam in extrema vita temporali ejus lucrata est tibi, nec in eo jam fideli planxit quod in nondum fideli toleraverat.", + "candidate_score": 0.6393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_440", + "psc_text": "Et tu es idipsum valde qui non mutaris; et in te requies obliviscens laborum omnium, quoniam nullus alius tecum, nec ad alia multa adipiscenda, quae non sunt quod tu, sed tu, Domine, singulariter in spe constituisti me. Legebam, et ardebam; nec inveniebam quid facerem surdis mortuis, ex quibus fueram pestis, latrator amarus et caecus adversus Litteras de melle coeli melleas, et de lumine tuo luminosas: et super inimicis Scripturae hujus tabescebam. 12. Quando recordabor omnia dierum illorum feriatorum? Sed nec oblitus sum nec silebo flagelli tui asperitatem, et misericordiae tuae mirabilem celeritatem. Dolore dentium tunc excruciabas me; et cum in tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor,", + "candidate_score": 0.637169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_3", + "bdc_text": "Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_266", + "psc_text": "non eum oblitus eras futurum inter filios tuos antistitem sacramenti tui; et ut aperte tibi tribueretur ejus correctio, per me quidem illam, sed nescientem operatus es. Nam quodam die cum sederem loco solito, et coram me adessent discipuli, venit, salutavit, sedit, atque in ea quae agebantur animum intendit: et forte lectio in manibus erat, quam dum exponerem, et opportune mihi adhibenda videretur similitudo Circensium, quo illud quod insinuabam et jucundius et planius fieret, cum irrisione mordaci eorum quos illa captivasset insania; tu scis, Deus noster, quod tunc de Alypio ab illa peste sanando non cogitaverim. At ille in se rapuit, meque illud non nisi propter se dixisse credidit. Et quod alius acciperet ad succensendum mihi, accepit honestus adolescens ad succensendum sibi, et ad me ardentius diligendum. Dixeras enim tu jam olim, et innexueras Litteris tuis: Corripe sapientem, et amabit te (Prov. IX, 8) . At ego illum jam non corripueram;", + "candidate_score": 0.633359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6_8", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_475", + "psc_text": "ex animo. Ecce et hoc confiteor misericordiae tuae, Pater orphanorum, quoniam lavi, et talis eram qualis priusquam lavissem. Neque enim exsudavit de corde meo moeroris amaritudo. Deinde dormivi et evigilavi, et non parva ex parte mitigatum inveni dolorem meum; atque ut eram in lecto meo solus, recordatus sum veridicos versus Ambrosii tui; tu es enim Deus, creator omnium, Polique rector, vestiens Diem decoro lumine, Noctem sopora gratia: Artus solutos ut quies Reddat laboris usui, Mentesque fessas allevet, Luctusque solvat anxios. 33. Atque inde paulatim reducebam in pristinum sensum ancillam tuam, conversationemque ejus piam in te, et sancte in nos blandam atque morigeram, qua subito destitutus sum; et libuit flere in conspectu tuo de illa et pro illa, de me et pro me. Et dimisi lacrymas quas continebam, ut effluerent quantum vellent, substernens eas cordi meo; et requievit in eis, quoniam ibi erant aures tuae, non cujusquam hominis superbe interpretantis ploratum", + "candidate_score": 0.632316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_439", + "psc_text": "intus in cubili, ubi compunctus eram, ubi sacrificaveram mactans vetustatem meam, et inchoata meditatione renovationis meae sperans in te; ibi mihi dulcescere coeperas, et dederas laetitiam in corde meo. Et exclamabam legens haec foris, et agnoscens intus; nec volebam multiplicari terrenis bonis, devorans tempora, et devoratus temporibus, cum haberem in aeterna simplicitate aliud frumentum, et vinum, et oleum. 11. Et clamabam in consequenti versu clamore alto cordis mei: O in pace! o in idipsum! o quid dixit: Obdormiam et somnum capiam! Quoniam quis resistet nobis, cum fiet sermo qui scriptus est: Absorta est mors in victoriam? (I Cor. XV, 54.) Et tu es idipsum valde qui non mutaris; et in te requies obliviscens laborum omnium, quoniam nullus alius tecum, nec ad alia multa adipiscenda, quae non sunt quod tu, sed tu, Domine, singulariter in spe constituisti me. Legebam, et ardebam; nec inveniebam quid facerem surdis mortuis, ex quibus fueram pestis,", + "candidate_score": 0.620097, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.674629, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10_12", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 . Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1088", + "psc_text": "est in fide, ossa sunt interius. Ipsa sunt quae frangi non possunt. Custodit Dominus omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Si de Domino Deo nostro Jesu Christo dixisset hoc, Custodit Dominus omnia ossa Filii sui, unum ex his non conteretur: sicut etiam alio loco praefiguratur de illo, quando agnus dictus est mactandus, et dictum est de illo, Os ejus noli frangere (Exod. XII, 46) : impletum est in Domino; quia cum penderet in cruce, exspiravit antequam venirent illi ad crucem, et invenerunt jam corpus exanime, et noluerunt crura ejus frangere, ut impleretur quod scriptum est (Joan. XIX, 33). Sed promisit illud et caeteris Christianis: Dominus custodit omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Ergo fratres, si viderimus aliquem sanctum tribulationes pati, et forte vel a medico sic secari, vel ab aliquo persecutore sic caedi, ut ejus ossa frangantur; non dicamus, Non erat justus iste, nam Dominus hoc", + "candidate_score": 0.674629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1089", + "psc_text": "Sed promisit illud et caeteris Christianis: Dominus custodit omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Ergo fratres, si viderimus aliquem sanctum tribulationes pati, et forte vel a medico sic secari, vel ab aliquo persecutore sic caedi, ut ejus ossa frangantur; non dicamus, Non erat justus iste, nam Dominus hoc promisit justis suis, de quibus ait, Custodit Dominus omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Vis videre quia alia ossa dixit, quae diximus firmamenta fidei, id est patientiam et tolerantiam in omnibus tribulationibus? Ipsa enim sunt ossa quae non franguntur. Audite, et in ipsa passione Domini inspicite quod dico. Dominus erat in medio crucifixus; juxta illum duo latrones erant: unus insultavit, alter credidit; unus damnatus est, alter justificatus est; unus habuit poenam suam et hic et in futurum, alteri autem dixit Dominus, Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 43) : et tamen illi qui venerant,", + "candidate_score": 0.67163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1088", + "psc_text": "est in fide, ossa sunt interius. Ipsa sunt quae frangi non possunt. Custodit Dominus omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Si de Domino Deo nostro Jesu Christo dixisset hoc, Custodit Dominus omnia ossa Filii sui, unum ex his non conteretur: sicut etiam alio loco praefiguratur de illo, quando agnus dictus est mactandus, et dictum est de illo, Os ejus noli frangere (Exod. XII, 46) : impletum est in Domino; quia cum penderet in cruce, exspiravit antequam venirent illi ad crucem, et invenerunt jam corpus exanime, et noluerunt crura ejus frangere, ut impleretur quod scriptum est (Joan. XIX, 33). Sed promisit illud et caeteris Christianis: Dominus custodit omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Ergo fratres, si viderimus aliquem sanctum tribulationes pati, et forte vel a medico sic secari, vel ab aliquo persecutore sic caedi, ut ejus ossa frangantur; non dicamus, Non erat justus iste, nam Dominus hoc", + "candidate_score": 0.657254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_8_10", + "bdc_text": "Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos . Parentes omnes charissimi et Stuckius te plurimum salvere iubent . Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1089", + "psc_text": "Sed promisit illud et caeteris Christianis: Dominus custodit omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Ergo fratres, si viderimus aliquem sanctum tribulationes pati, et forte vel a medico sic secari, vel ab aliquo persecutore sic caedi, ut ejus ossa frangantur; non dicamus, Non erat justus iste, nam Dominus hoc promisit justis suis, de quibus ait, Custodit Dominus omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Vis videre quia alia ossa dixit, quae diximus firmamenta fidei, id est patientiam et tolerantiam in omnibus tribulationibus? Ipsa enim sunt ossa quae non franguntur. Audite, et in ipsa passione Domini inspicite quod dico. Dominus erat in medio crucifixus; juxta illum duo latrones erant: unus insultavit, alter credidit; unus damnatus est, alter justificatus est; unus habuit poenam suam et hic et in futurum, alteri autem dixit Dominus, Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 43) : et tamen illi qui venerant,", + "candidate_score": 0.656638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_4_6", + "bdc_text": "Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini . Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2127", + "psc_text": "gaudium? in spe futura. Nam dicit Apostolus, Semper gaudentes. In tantis tribulationibus, semper gaudentes, semper tristes: semper gaudentes, quia ipse dixit, Quasi tristes, semper autem gaudentes. Tristitia nostra habet quasi; gaudium nostrum non habet quasi, quia in spe certa est. Quare tristitia nostra quasi habet? Quia sicut somnus transiet, et dominabuntur recti mane. Novit enim Charitas Vestra, quia qui somnium indicat, addit quasi. Quasi sedebam, quasi loquebar, quasi prandebam, quasi equitabam, quasi disputabam. Totum quasi; quia cum evigilaverit, non invenit quod videbat. Quasi thesaurum inveneram, dicit mendicus. Si quasi non esset, mendicus non esset: sed quia quasi erat, mendicus est. Itaque modo qui ad laetitias saeculares oculos aperiunt, et cor claudunt, transit quasi eorum, et venit verum ipsorum. Quasi ipsorum felicitas est saeculi, verum ipsorum poena est. Nostrum autem quasi, tristitia est; gaudium non est quasi. Non enim ait Apostolus, Quasi gaudentes, semper autem tristes; aut, Quasi tristes, et quasi", + "candidate_score": 0.656409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1739", + "psc_text": "Sustine Dominum, viriliter age, et confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI, 14) ; quoniam qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22, et XXIV, 13) . Quare ergo tristis es anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deum, quoniam confitebor illi. Haec est confessio mea, Salutare vultus mei, Deus meus. 12. Ad meipsum anima mea turbata est. Numquid ad Deum turbatur? Ad me turbata est. Ad incommutabile reficiebatur, ad mutabile perturbabatur. Novi quia justitia Dei mei manet: utrum mea maneat, nescio. Terret enim me Apostolus dicens: Qui se putat stare, videat ne cadat (I Cor. X, 12) . Ergo quia non est in me firmitas mihi, nec est mihi spes de me, Ad meipsum turbata est anima mea. Vis non conturbetur? Non remaneat in teipso, et dic: Ad te, Domine, levavi animam meam (Psal. XXIV, 1) . Hoc planius audi. Noli sperare de te,", + "candidate_score": 0.655285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3551", + "psc_text": "in me, refugiam ad te. Firmum enim te facit gratia Christi, et immobilem adversus omnes tentationes inimici. Sed ibi est et humana fragilitas, ibi est adhuc prima captivitas, ibi est et lex in membris repugnans legi mentis, et captivum volens ducere in lege peccati (Rom. VII, 23): adhuc corpus quod corrumpitur, aggravat animam (Sap. IX, 15). Quantumlibet firmus sis ex gratia Dei; quamdiu adhuc portas terrenum vas, in quo thesaurus est Dei, aliquid etiam de ipso vase fictili formidandum est (II Cor. IV, 7). Ergo firmamentum meum es tu, ut firmus sim in hoc saeculo adversus omnes tentationes. Sed si multae sunt, et turbant me, refugium meum tu es. Ad hoc enim confitebor infirmitatem meam, ut sim timidus tanquam lepus, quia spinis plenus tanquam ericius. Et, ut in alio psalmo dicitur, Petra est refugium ericiis et leporibus (Psal. CIII, 18) : Petra autem erat Christus (I Cor. X, 4). 6.", + "candidate_score": 0.653931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1738", + "psc_text": "Spiritus, in nobismetipsis ingemiscimus, adoptionem exspectantes redemptionem corporis nostri (Ibid., 23). Illa perfecta in nobis salute, erimus in domo Dei viventes sine fine, et sine fine audantes eum cui dictum est: Beati qui habitant in domo tua, in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5) . Hoc nondum est, quia nondum est salus quae promittitur: sed confiteor Deo meo in spe, et dico illi, Salus vultus mei, Deus meus. Spe enim salvi facti sumus: spes autem quae videtur, non est spes (Rom. VIII, 24). Persevera ergo ut pervenias; persevera donec veniat salus. Audi ipsum Deum tuum de interiore tibi loquentem: Sustine Dominum, viriliter age, et confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI, 14) ; quoniam qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22, et XXIV, 13) . Quare ergo tristis es anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deum, quoniam confitebor illi. Haec est confessio", + "candidate_score": 0.653619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2546", + "psc_text": "servos volens intelligi Dominus, secundum illum intellectum evangelicum, quo omnis qui facit peccatum servus est peccati, ait: Servus non manet in domo in aeternum, filius autem manet in aeternum (Joan. VIII, 34, 35) . Qui intrat ut filius, non incolet, quia perseverabit usque in finem (Matth. X, 22, et XXIV, 13): qui intrat ut servus, subdolus, peccator, ad oculum attendens; quaerens quid rapiat, quaerens quid accuset aut quid vituperet, incolere intrat, non inhabitare et perseverare. Nec istos tamen timeamus, fratres: In Deo speravi, non timebo quid faciat mihi caro. Etsi incolunt, etsi intrant, etsi fingunt, etsi abscondunt, caro sunt: tu in Domino spera, nihil tibi faciet caro. Sed infert tribulationem, infert conculcationem. Accedit vinum, quia uva premitur. Tribulatio tua infructuosa non erit: alter videt te, imitaturte; quia et tu ut disceres talem ferre, caput tuum contemplatus es, botrum illum primum, ad quem intravit homo ut videret, incoluit, et abscondit traditor", + "candidate_score": 0.653423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_8", + "bdc_text": "Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1623", + "psc_text": "salutare tuum dixi. Christum tuum dixi, hoc est, Veritatem tuam et salutare tuum dixi. Unde veritas Christus? Ego sum veritas (Joan. XIV, 6) . Unde salutare ipsius Christus? Simeon agnovit infantem in manibus matris in templo, et dixit: Quoniam viderunt oculi mei salutare tuum (Luc. II, 30) . Agnovit infantem senex, factus in puero puer, innovatus fide. Acceperat enim responsum, et hoc dixit: dixerat ei Dominus, quia non exiturus erat de hac vita, priusquam videret salutare Dei. Hoc salutare Dei bonum est ut ostendatur hominibus: sed clament, Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam, et salutare tuum da nobis (Psal. LXXXIV, 8) . Salutare autem Dei in omnibus gentibus: quia cum dixisset quodam loco, Deus misereatur nobis, et benedicat nos, illuminet vultum suum super nos, ut cognoscamus in terra viam tuam, adjecit: In omnibus gentibus salutare tuum. Primo dixit, Ut cognoscamus in terra viam tuam, et secutus est: In omnibus gentibus salutare", + "candidate_score": 0.633898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_8", + "bdc_text": "Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3229", + "psc_text": "Ego sum vita: Ego sum, inquit, via, et veritas, et vita (Joan. XIV, 6) . Quasi diceret, Quid times? Per me ambulas, in me ambulas, in me requiescis. Quid ergo ait, Cognoscamus in terra viam tuam, nisi, cognoscamus in terra Christum tuum? Sed ipse psalmus respondeat: ne putetis ex aliis Scripturis adhibendum esse testimonium quod forte hic deest, repetendo ostendit quid dixerit, Ut cognoscamus in terra viam tuam; et quasi tu quaereres, In qua terra, quam viam? In omnibus gentibus salutare tuum. In qua terra quaeris? Audi: In omnibus gentibus. Quam viam quaeris? Audi: Salutare tuum. An forte non est Christus salutare ipsius? Et quid est quod dixit senex ille Simeon; senex ille, inquam, in Evangelio, servatus annosus usque ad infantiam Verbi? Accepit enim senex ille in manibus suis infantem Verbum Dei. Qui et in utero esse dignatus est, in manibus senis esse dedignaretur? Ille in utero virginis, qui in", + "candidate_score": 0.633587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_8", + "bdc_text": "Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1624", + "psc_text": ". Salutare autem Dei in omnibus gentibus: quia cum dixisset quodam loco, Deus misereatur nobis, et benedicat nos, illuminet vultum suum super nos, ut cognoscamus in terra viam tuam, adjecit: In omnibus gentibus salutare tuum. Primo dixit, Ut cognoscamus in terra viam tuam, et secutus est: In omnibus gentibus salutare tuum (Psal. LXVI, 2, 3) . Quasi diceretur ei, Quae est via quam cupis agnoscere? Homines ad viam veniunt, numquid via venit ad homines? Via nostra venit ad homines, invenit errantes, vocavit ad se extra ambulantes. In me, inquit, ambulate, et non errabitis: Ego sum via, et veritas, et vita (Joan. XIV, 6) . Ne diceres, Ubi est via Dei? ad quam regionem ibo? quem montem ascendam? quos campos inquiram? Viam Dei inquiris? Salutare Dei est via Dei, et ubique haec est: quia in omnibus gentibus salutare tuum. Veritatem tuam et salutare tuum dixi. 19. Non celavi misericordiam tuam et", + "candidate_score": 0.633415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_4", + "bdc_text": "Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2717", + "psc_text": "justus? In charitate est fructus justo. Miser ille, etiam cum se inebriat: beatus iste, etiam cum esurit et sitit. Illum ingurgitat vinolentia; istum spes pascit. Videat ergo illius poenam, suum gaudium, et cogitet Deum. Qui tale gaudium modo dedit de fide, de spe, de charitate, de veritate Scripturarum suarum, quale praeparat in finem! In via sic pascit, in patria quomodo saginabit! Et dicet homo: Si ergo est fructus justo. Credant qui vident, et videant et intelligant. Laetabitur justus, cum viderit vindictam. Si autem non habet oculos unde videat vindictam, contristabitur, nec corrigetur ex illa. Si autem videt illam, videt quid intersit inter contenebratum oculum cordis, et oculum illuminatum cordis; inter refrigerium castitatis, et flammam libidinis; inter securitatem spei, et oculum illuminatum cordis; inter refrigerium castitatis, et flammam libidinis; inter securitatem spei, et timorem facinoris. Cum viderit hoc, discernat se, et lavet manus suas in sanguine ipsius. Proficiat ex comparatione, et", + "candidate_score": 0.632174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. D . Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2606", + "psc_text": "quo regem Christum agnoscere noluerunt. Quemadmodum dati sunt in opprobrium, videte: dispersi sunt per omnes gentes, nusquam habentes stabilitatem, nusquam certam sedem. Propterea autem adhuc Judaei sunt, ut Libros nostros portent ad confusionem suam. Quando enim volumus ostendere prophetatum Christum, proferimus Paganis istas Litteras. Et ne forte dicant duri ad fidem quia nos illas Christiani composuimus, ut cum Evangelio quod praedicamus finxerimus Prophetas, per quos praedictum videretur quod praedicamus; hinc eos convincimus quia omnes ipsae Litterae quibus Christus prophetatus est, apud Judaeos sunt, omnes ipsas Litteras habent Judaei. Proferimus Codices ab inimicis, ut confundamus alios inimicos. In quali ergo opprobrio sunt Judaei? Codicem portat Judaeus, unde credat Christianus. Librarii nostri facti sunt, quomodo solent servi post dominos codices ferre, ut illi portando deficiant, illi legendo proficiant. In tale opprobrium dati sunt Judaei; et impletum est quod tanto ante praedictum est: Dedit in opprobrium conculcantes me. Quale autem opprobrium est, fratres,", + "candidate_score": 0.622229, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones-inediti", + "max_score": 0.668835, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10_12", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 . Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones-inediti_window_8", + "psc_text": "Manichaeus audiat, conferat, agnoscat, et credat, credensque ad Ecclesiam catholicam redeat, in qua beneficium verae salutis inveniat. 5. Per haec autem quae Dominus gessit in corpore constitutus, non solum utriusque Testamenti dignatus est concordiam demonstrare, verum etiam Chritianorum mores informare salubriter voluit: ut quod in illo pro salute nostra gestum esse corporaliter intuemur, imitemur nos quoque spiritaliter. Ideo namque parvulus in terra natus est Christus, ut humilitatem disceret Christianus. Ob hoc etiam parentibus carnis suae subditus erat, ut honorificentiam semper patri et matri omnis Christianus exhibeat. Ideo autem Christus vilibus pannis involutus est, ut Christianus non delectaretur vestibus pretiosis. Propterea vero Christus in terra pauper voluit apparere, ut divites Christiani discerent terrenas divitias non amare; sed eleemosynam pauperibus erogando, possent suas divitias in coelo servare. Ob hoc fuit in angusto praesepio positus Christus, qui totius in latitudine non finitur mentis suae: ut in eum credentes spiritale haberent pabulum, et Christiani", + "candidate_score": 0.668835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10_12", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 . Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones-inediti_window_3", + "psc_text": "Filius plenum operaretur redemptionis nostrae negotium, non solum dignatus est totius carnis creator, de carne Virginis secundum veritatem carnis naturaliter nasci, et Deus factor hominis, homo verus ex homine fieri; quin etiam pannis involvi, in angustissimo praesepio collocari, octavo die circumcidi, et ad templum suum humanis manibus bajulari. O clementissima Dei benignitas! o excelsa altissimi Dei humilitas! Ille a matre nutriebatur infantulus, qui matrem sibi creavit immensus. Ipse a parentibus ad suum templum puer parvulus portabatur, qui Deus magnus in eodem templo a sanctis hominibus rogabatur. Et idem pro se sacrificium praecepit offerri, qui sine peccato pro nostris venerat impietatibus immolari. Considera igitur, homo, quid debeas excelso atque humiliato pro te; excelso Creatori tuo, humiliato Redemptori tuo. 3. Verumtamen, carissimi, hoc semper Christianae fidei tenere consuevit integritas, ut si quid a Christo secundum canonicam Evangelistarum narrationem factum legimus vel audivimus; historiam primum veram esse sine dubitatione credamus, deinde in historica", + "candidate_score": 0.666177, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.668603, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_12_14", + "bdc_text": "Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius . Doctissimo et amplissimo viro d. Heinrico Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae vigilantissimo , plurimum observando . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_244", + "psc_text": "monasteriis puer dedit, et intra Achaiam angusto clausus tugurio, 822 gratia tamen multarum terrarum peragravit divortia. Ad summum sacerdotium a Macedonicis obsecratus populis, electus a sacerdotibus; ut ubi ante fides per sacerdotem claudebatur, ibi postea per sacerdotem muralia fundamenta fidei confirmarentur. 13. Non alia etiam ejus discipulus imitatione, qui et ipse dixit patri suo et matri suae: Non vidi te (Deut. XXXIII, 9 et seq.) . Non vidit enim studio, non vidit affectu; et fratres suos non scivit, quia Dominum scire desideravit. Et hic recognovit verbum Domini, et custodivit testamentum ejus, et imponet honorem in ara ejus semper. Benedic, Domine, fidem ejus, sanctitatem, sedulitatem. Benedictio tua veniat super caput ejus, et super cervicem ipsius. Sit honorificus inter fratres suos: sit in eo tauri species; ut ventilet corda inimicorum suorum, et sanctorum mentes demulceat, et judicium sacerdotum tuorum in eo sicut lilium floreat (Ibid., 16 et seq). Valete, fratres, et diligite", + "candidate_score": 0.668603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_2_4", + "bdc_text": "nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_886", + "psc_text": "suum, quod a te infusum sibi ita tenuit, ut matris persuasionem excluderet. Ille se a me nutritum praeferebat; ille ut sedulum patrem desiderabat, ille simulato a quibusdam adventus mei nuntio, impatienter praestolabatur. Quin etiam illis ipsis publici doloris diebus, cum sanctos et summos sacerdotes Domini intra Gallias haberet; ut a me tamen sacramentis baptismatis initiaretur, scribendum arbitratus est: quod etsi non rationabiliter, amabiliter tamen erga me suum studium testificatus est. 3. Hunc ergo non intimo anhelem spiritu, secretisque mentis atque animi visceribus amplectar? Hunc mihi mortuum putem? Immo mihi magis mortuum. Quas ego Domino deferebam gratias, quod ita in me conversus esset, quod ita emendatus, quasi senioris cujusdam aetatis mores induisset: quas clementiae tuae, quod eum non solum regno reddidisses; sed etiam, quod est amplius, instituisses fidei et pietatis tuae disciplinis? Hunc ergo non doleam, aevi integrum, antequam sacramentorum quae 1003 desideravit, adipisceretur gratiam, repentina obisse morte? Refrigerasti animum, quod", + "candidate_score": 0.657231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_1_3", + "bdc_text": "Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_886", + "psc_text": "suum, quod a te infusum sibi ita tenuit, ut matris persuasionem excluderet. Ille se a me nutritum praeferebat; ille ut sedulum patrem desiderabat, ille simulato a quibusdam adventus mei nuntio, impatienter praestolabatur. Quin etiam illis ipsis publici doloris diebus, cum sanctos et summos sacerdotes Domini intra Gallias haberet; ut a me tamen sacramentis baptismatis initiaretur, scribendum arbitratus est: quod etsi non rationabiliter, amabiliter tamen erga me suum studium testificatus est. 3. Hunc ergo non intimo anhelem spiritu, secretisque mentis atque animi visceribus amplectar? Hunc mihi mortuum putem? Immo mihi magis mortuum. Quas ego Domino deferebam gratias, quod ita in me conversus esset, quod ita emendatus, quasi senioris cujusdam aetatis mores induisset: quas clementiae tuae, quod eum non solum regno reddidisses; sed etiam, quod est amplius, instituisses fidei et pietatis tuae disciplinis? Hunc ergo non doleam, aevi integrum, antequam sacramentorum quae 1003 desideravit, adipisceretur gratiam, repentina obisse morte? Refrigerasti animum, quod", + "candidate_score": 0.65405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.642181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_13", + "bdc_text": "Doctissimo et amplissimo viro d. Heinrico Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae vigilantissimo , plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_616", + "psc_text": "Nisi forte sic: Nam quod videt quis, quid et sperat, vel quid exspectat? Quia illud verum est, quia id speramus, quod non videmus; et ideo quamvis abesse videatur a nobis, exspectamus illud per patientiam: Exspectans enim exspectavi Dominum, et respexit me (Psal. XXXIX, 2) . Ideo ergo exspectamus patienter, quia bonus est Dominus sustinentibus eum (Thren. III, 25) . Et videtur convenire, quia reddidit per patientiam: Exspectamus quae speramus, et non videmus. Multum enim facit, qui sperat ea et exspectat, quae non videntur; et propterea quod intendat mentem ad illud omne quod est, sustinet. 16. Pulchre autem dicitur: Spes autem quae videtur, non est spes (Rom. VIII, 24) ; de potestatibus istius saeculi, de dignitatibus, de divitiis. Vides nescio quem fascibus praeeminentem et curribus, nihil habet spei in curribus, qui videntur. Nec in ipso coeli elemento spes est, sed in Domino coeli. Nec Chaldaeus in stellis spem habet, quas observat;", + "candidate_score": 0.642073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_13_15", + "bdc_text": "Doctissimo et amplissimo viro d. Heinrico Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae vigilantissimo , plurimum observando . Tiguri . Zuͦ Zürich.", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_244", + "psc_text": "monasteriis puer dedit, et intra Achaiam angusto clausus tugurio, 822 gratia tamen multarum terrarum peragravit divortia. Ad summum sacerdotium a Macedonicis obsecratus populis, electus a sacerdotibus; ut ubi ante fides per sacerdotem claudebatur, ibi postea per sacerdotem muralia fundamenta fidei confirmarentur. 13. Non alia etiam ejus discipulus imitatione, qui et ipse dixit patri suo et matri suae: Non vidi te (Deut. XXXIII, 9 et seq.) . Non vidit enim studio, non vidit affectu; et fratres suos non scivit, quia Dominum scire desideravit. Et hic recognovit verbum Domini, et custodivit testamentum ejus, et imponet honorem in ara ejus semper. Benedic, Domine, fidem ejus, sanctitatem, sedulitatem. Benedictio tua veniat super caput ejus, et super cervicem ipsius. Sit honorificus inter fratres suos: sit in eo tauri species; ut ventilet corda inimicorum suorum, et sanctorum mentes demulceat, et judicium sacerdotum tuorum in eo sicut lilium floreat (Ibid., 16 et seq). Valete, fratres, et diligite", + "candidate_score": 0.633853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_3", + "bdc_text": "Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_886", + "psc_text": "suum, quod a te infusum sibi ita tenuit, ut matris persuasionem excluderet. Ille se a me nutritum praeferebat; ille ut sedulum patrem desiderabat, ille simulato a quibusdam adventus mei nuntio, impatienter praestolabatur. Quin etiam illis ipsis publici doloris diebus, cum sanctos et summos sacerdotes Domini intra Gallias haberet; ut a me tamen sacramentis baptismatis initiaretur, scribendum arbitratus est: quod etsi non rationabiliter, amabiliter tamen erga me suum studium testificatus est. 3. Hunc ergo non intimo anhelem spiritu, secretisque mentis atque animi visceribus amplectar? Hunc mihi mortuum putem? Immo mihi magis mortuum. Quas ego Domino deferebam gratias, quod ita in me conversus esset, quod ita emendatus, quasi senioris cujusdam aetatis mores induisset: quas clementiae tuae, quod eum non solum regno reddidisses; sed etiam, quod est amplius, instituisses fidei et pietatis tuae disciplinis? Hunc ergo non doleam, aevi integrum, antequam sacramentorum quae 1003 desideravit, adipisceretur gratiam, repentina obisse morte? Refrigerasti animum, quod", + "candidate_score": 0.630308, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos", + "max_score": 0.668535, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10_12", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 . Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_698", + "psc_text": "Quia ergo negant Christum coaeternum Patri, videant quia Deum negant, cujus est semper esse, nec aliquando non fuisse. Hac ergo cognitione proprietatis divinae Moyses insurgentes in se volebat spernere: vel, ut Aquila, aut Symmachus dixerunt, calcare resistentes sibi tamquam serpentes et scorpiones: quos etiam Dominus dicit in Evangelio (Luc. X, 19) esse spiritalibus vestigiis proterendos; ut viam nostram impedire non possint, quae ducit ad secreta paradisi. Habemus ergo in nobis studium divinae cognitionis: habemus Dei Verbum, quod est nomen Patris. Haec vere proprietas Dei, quia Pater Christi est: et ideo in nomine Patris venit, qui venit ut Patris faceret voluntatem. Et ideo ait: In nomine Patris veni, et non me suscepistis: si alius venerit in nomine suo, illum suscipietis (Joan. V, 4) ; significans Judaeos in Antichristum credituros, qui in Christum credere noluerunt. Ergo qui in Christum credit, non in arcu suo, nec in gladio suo sperat; sed in nomine", + "candidate_score": 0.668535, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum", + "max_score": 0.668326, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10_12", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 . Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_60", + "psc_text": "videatur. In qua forma etiam ascendit in coelum, et vox illa discipulis sonuit: Sic veniet, quemadmodum eum vidistis euntem in coelum (Act. I, 11) . Nam secundum id quod Filius Dei, Deus aequalis est Patri, et cum Patre unum, non videbitur a malis: Beati enim mundo corde, quia ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Cum ergo credentibus in se promittat vitam aeternam, nec aliud sit credere in eum, quam credere in verum Christum, qualem se ipse praedicat, et ab Apostolis praedicatur, hoc est, et verum Dei Filium et verum hominis filium; vos, Manichaei, qui creditis in falsum et fallacem, falsi et fallacis hominis filium, cum et ipsum Deum, gentis adversae tumultu perterritum, membra sua misisse crucianda, nec postea tota purganda docetis, videtis quam sitis alieni a vita aeterna, quam promittit Christus illis qui credunt in eum. At enim dixit Petro confitenti eum Filium Dei: Beatus es, Simon Bar-Jona (Id.", + "candidate_score": 0.668326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_534", + "psc_text": "et haec nos ostendimus, quomodo de Christo accipi possint; et superius alia multa dedimus, quae nisi de Christo intellectum habere non possint. Non est ergo cur concludas, Fauste, nulla esse a Moyse scripta de Christo. Attende enim quid dicas: Quod si haec, inquis, minime de Christo scripsit, aut alia dabitis, aut nulla erunt. Verum dicis. Proinde, quia et haec de Christo, vel propter Christum scripta docuimus, et alia multa dedimus, argumentatio tua potius nulla erit. Et haec quidem quae commemorasti, quamvis non obtinueris, saltem conatus es ostendere non esse scripta de Christo. Quod autem subdidisti, Aut alia dabitis, aut nulla erunt; prius demonstrare debuisti, alia nos dare non posse, ut securus inferres nulla esse. Nunc vero tanquam libellus tuus surdos auditores vel caecos lectores esset habiturus, ut nullus adverteret quid praetermiseris, cucurristi dicere: Si nulla fuerint, nec Christus potuit asseverare quod nusquam est; ita, si Christus hoc minime asseveraverit, capitulum", + "candidate_score": 0.629135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1026", + "psc_text": "gloriosissimam victoriam perceperunt; cum apertissimis notissimisque documentis, de quibus nonnulli jam scriptum memoriae commendarunt, illos fallerent vaticinia daemoniorum, hos firmarent praedicta sanctorum. CAPUT LXXVII. Si autem hoc mirum istis vanis videtur, quod aliud tunc Deus praecepit dispensatoribus Veteris Testamenti ubi Novi gratia velabatur, aliud praedicatoribus Novi Testamenti ubi Veteris obscuritas revelatur, attendant ipsum Dominum Christum mutantem quae dixerat, et aliud dicentem: Quando misi vos, inquit, sine sacculo et pera et calceamentis, numquid aliquid defuit vobis? At illi dixerunt, Nihil. Dicit ergo eis: Sed nunc qui habet sacculum, tollat, similiter et peram; et qui non habet, vendat tunicam suam, et emat gladium. Isti certe si ista diversa in Testamentis singulis invenirent, Vetere et Novo, etiam ex hoc clamarent, duo sibi Testamenta esse contraria. Quid ergo nunc respondebunt, cum idem ipse dicit, Antea misi vos sine sacculo et pera et calceamentis, et nihil vobis defuit: nunc autem qui habet sacculum, tollat, similiter", + "candidate_score": 0.622724, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.668217, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10_12", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 . Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1555", + "psc_text": "teipsum fac: si filius Dei es, descende de cruce (Matth. 27) ; et in carne patiens, pendensque in patibulo, fortitudinem propriae majestatis ostendit, solem de cursu quiescere faciens, et signorum magnitudine plenam fidei vocem latroni extorquens: Memento mei, Domine, cum veneris in regnum tuum (Luc. 23) . Nunquam post resurrectionis gloriam, perditurus est regnum, licet innumeros contra eum Origenes blasphemiarum lapides jactet. Aut cujus est consequentiae, perpetuitatem regni discipulis polliceri, et dicere: Venite, benedicti Patris mei, possidete paratum vobis regnum a constitutione mundi (Matth. 25) : et ipsum 567 carere illo quod aliis tribuit? vel quomodo, scribente Paulo ad Corinthios, Absque nobis regnatis, et utinam regnaretis, ut et nos regnaremus vobiscum (1. Cor. 4) , intelligi poterit regnum Christi post multa tempora terminandum? praesertim cum Joannes clamet: Et qui desursum venit, super omnes est (Joan. 3. 31) : Et Apostolus scribat, Quorum Patres, et ex quibus juxta carnem Christus, qui", + "candidate_score": 0.668217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6_8", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1674", + "psc_text": "Trinitatis unam confitentur divinitatem, in coelis praemia recipiamus, in Christo Jesu Domino nostro, per quem et cum quo, Deo Patri gloria, et imperium, cum Sancto Spiritu, in saecula saeculorum, Amen. 26. Salutate invicem in osculo sancto. Salutant vos omnes qui mecum sunt fratres. Et hoc necessario scribimus, ut sciatis pro sanctis et beatis Episcopis qui in Domino dormierunt, ordinatos esse in Lemnado pro Herone, Naseam: in Erythro pro Sabbatio, Paulum: in Omboes pro Sylvano, Verrem. His ergo scribite, et ab his accipite pacificas, juxta ecclesiasticum morem, litteras. EPISTOLA XCIX AD THEOPHILUM. Excusat se Theophilo, quod subnexam Paschalem ejus Epistolam serius verterit; impeditus partim obitu Paulae, partim suo morbo. BEATISSIMO PAPAE THEOPHILO HIERONYMUS. 1. Hieron. aegrotatio. Ex eo tempore quo Beatitudinis tuae accepi Epistolas, juncto Paschali libro, usque in praesentem diem, ita et moerore luctus, et sollicitudine, ac diversis super statu Ecclesiae hinc inde rumoribus exagitatus sum, ut vix volumen tuum", + "candidate_score": 0.662946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_2_4", + "bdc_text": "nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_775", + "psc_text": "sedenti me praefero, magistrum renuens, comitem spondeo. Petenti datur, pulsanti aperitur: quaerens invenit. Discamus in terris, quorum nobis scientia perseveret in coelo. 10. Obviis te manibus excipiam, et, ut inepte aliquid, ac de Hermagorae tumiditate effutiam, quidquid quaesieris, tecum scire conabor. Habes hic amantissimum tui fratrem Eusebium, qui litterarum tuarum mihi gratiam duplicavit, referens honestatem morum tuorum, contemptum saeculi, fidem amicitiae, amorem Christi. Nam prudentiam et eloquii venustatem, etiam absque illo, ipsa Epistola praeferebat. Festina, quaeso te, et haerentis in salo naviculae funem magis praecide, quam solve. Nemo renuntiaturus saeculo bene potest vendere, quae contempsit ut venderet. Quidquid in sumptus de tuo tuleris, pro lucro computa. Antiquum dictum est: Avaro tam deest quod habet, quam quod non habet. « Credenti totus mundus divitiarum est. Infidelis autem etiam obolo indiget. » Sic vivamus tanquam nihil habentes, et omnia possidentes. VICTUS et vestitus, divitiae Christianorum sunt. Si habes in potestate rem tuam,", + "candidate_score": 0.658711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_2_4", + "bdc_text": "nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_571", + "psc_text": "summa nos scandere. Quotus igitur ego, vel quantus sum, ut eruditae vocis merear testimonium; ut mihi ab eo palma eloquentiae deferatur, qui scribendo disertissime, deterruit ne scriberem? Verumtamen audendum est, ut caritas, quae non quaerit quae sua sunt, sed quae proximi, reddat salutationis officia, quoniam locum implere non valet praeceptoris. 2. Gratulor tibi et sanctae atque venerabili sorori tuae Serenillae, quae φερονύμος calcatis fluctibus saeculi, ad Christi tranquilla pervenit: quanquam hoc nominis vaticinio etiam in te praedestinatum sit. Legimus enim sanctum quoque Danielem appellatum desideriorum virum (Dan. 9) , et amicum Dei, quia mysteria ejus scire desideravit. Itaque quod venerabilis Paula me est deprecata, ut facerem, 211 sponte facio: hortorque vos et precor per Domini caritatem, ut nobis vestros tribuatis aspectus, et per occasionem sanctorum Locorum, tanto nos ditetis munere. Certe si consortia nostra displicuerint; adorasse ubi steterunt pedes Domini, pars fidei est; et quasi recentia nativitatis et crucis ac", + "candidate_score": 0.656631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_1_3", + "bdc_text": "Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1739", + "psc_text": "mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae et si pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me minime pervenire potuerunt, ea ipsa scripta, quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt. Sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne [al. non] graveris, quod jam diu est ut expecto. Primas etiam, quas ad te adhuc Presbyter litteras praeparaveram mittendas, per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea nobis collega factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, Episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui, ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et quam vim patiar quod a me tam longe absunt sensus corporis tui: per quos adire possit ad animum tuum animus meus, mi frater dulcissime, et in Domini membris honorande. 636 3. In hac autem epistola hoc addo, quod postea didicimus, ex", + "candidate_score": 0.655572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_3_5", + "bdc_text": "Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini . Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_775", + "psc_text": "sedenti me praefero, magistrum renuens, comitem spondeo. Petenti datur, pulsanti aperitur: quaerens invenit. Discamus in terris, quorum nobis scientia perseveret in coelo. 10. Obviis te manibus excipiam, et, ut inepte aliquid, ac de Hermagorae tumiditate effutiam, quidquid quaesieris, tecum scire conabor. Habes hic amantissimum tui fratrem Eusebium, qui litterarum tuarum mihi gratiam duplicavit, referens honestatem morum tuorum, contemptum saeculi, fidem amicitiae, amorem Christi. Nam prudentiam et eloquii venustatem, etiam absque illo, ipsa Epistola praeferebat. Festina, quaeso te, et haerentis in salo naviculae funem magis praecide, quam solve. Nemo renuntiaturus saeculo bene potest vendere, quae contempsit ut venderet. Quidquid in sumptus de tuo tuleris, pro lucro computa. Antiquum dictum est: Avaro tam deest quod habet, quam quod non habet. « Credenti totus mundus divitiarum est. Infidelis autem etiam obolo indiget. » Sic vivamus tanquam nihil habentes, et omnia possidentes. VICTUS et vestitus, divitiae Christianorum sunt. Si habes in potestate rem tuam,", + "candidate_score": 0.65417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_1_3", + "bdc_text": "Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2987", + "psc_text": "religiosum Presbyterum Saturninum tuae venerationis litteras sumpsi 1069 hoc a me magno studio quod nondum habeo flagitantis. Sed eur hoc leceris causam mihi aperuisti, quod scilicet eredas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! Absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicationem fraudarem; sed si quid credis, frater carissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi Librum non praesumptionis, sed consultationis meae, et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio, in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ego misissem, si utrumque haberem. Hoc autem quod habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me", + "candidate_score": 0.652579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6_8", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.650154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_1_3", + "bdc_text": "Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.64918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_13", + "bdc_text": "Doctissimo et amplissimo viro d. Heinrico Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae vigilantissimo , plurimum observando .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1424", + "psc_text": "Apostolos Ecclesiae doctorem scientiae ac sapientiae merito comprobavit [al. comprobat ] inopia sermonis nostri longe esse inferior videatur. 2. « Quod ego saepe [al. Saepius ] considerans reticebam, nec deprecantibus me frequenter in hoc opus fratribus annuebam. Sed tua vis, fidelissime frater Macari, tanta est, cui obsistere ne imperitia quidem potest; propter quod ne te ultra tam gravem paterer exactorem, etiam contra [al. citra ] propositum meum cessi: ea tamen lege atque ordine, ut quantum fieri potest, interpretando sequar regulam praecessorum. Et ejus praecipue viri (Hieronymi), cujus superius fecimus mentionem; qui cum ultra septuaginta libellos Origenis, quos Homiliticos appellavit, aliquantos etiam de Tomis in Apostolum scriptis transtulisset in Latinum, in quibus cum aliquanta offendicula inveniantur in Graeco, ita elimavit omnia, interpretando, atque purgavit, ut nihil in illis quod a fide nostra discrepet, Latinus lector inveniat. Hunc ergo etiam nos, licet non eloquentiae viribus, disciplinae tamen regulis in quantum possumus sequimur,", + "candidate_score": 0.648136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_4_6", + "bdc_text": "Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini . Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_775", + "psc_text": "sedenti me praefero, magistrum renuens, comitem spondeo. Petenti datur, pulsanti aperitur: quaerens invenit. Discamus in terris, quorum nobis scientia perseveret in coelo. 10. Obviis te manibus excipiam, et, ut inepte aliquid, ac de Hermagorae tumiditate effutiam, quidquid quaesieris, tecum scire conabor. Habes hic amantissimum tui fratrem Eusebium, qui litterarum tuarum mihi gratiam duplicavit, referens honestatem morum tuorum, contemptum saeculi, fidem amicitiae, amorem Christi. Nam prudentiam et eloquii venustatem, etiam absque illo, ipsa Epistola praeferebat. Festina, quaeso te, et haerentis in salo naviculae funem magis praecide, quam solve. Nemo renuntiaturus saeculo bene potest vendere, quae contempsit ut venderet. Quidquid in sumptus de tuo tuleris, pro lucro computa. Antiquum dictum est: Avaro tam deest quod habet, quam quod non habet. « Credenti totus mundus divitiarum est. Infidelis autem etiam obolo indiget. » Sic vivamus tanquam nihil habentes, et omnia possidentes. VICTUS et vestitus, divitiae Christianorum sunt. Si habes in potestate rem tuam,", + "candidate_score": 0.647363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6_8", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_415", + "psc_text": "in his aliquid doctrinae pariter ac leporis inveneris, putes tibi quoque scripta esse, quae illis scripta sunt. 2. Albinam communem matrem valere cupio: de corpore loquor, ut spiritu valeat, non ignorans: eamque per te salutari obsecro, et duplici pietatis officio focillari, quod in una atque eadem Christiana simul diligatur, et mater. EPISTOLA XXXIII. AD PAULAM PARS QUAEDAM. Indicem operum Origenis contra Varronis Opera conferens, ostendit, Ecclesiam Christi habuisse Scriptorem, qui omnes Graecos Latinosque superasset etiam librorum editorum multitudine. 1. Varro et Chalcenterus copiosissimi Scriptores. --Marcum Terentium Varronem miratur Antiquitas, quod apud Latinos tam innumerabiles libros scripserit. Graeci Chalcenterum miris efferunt laudibus, quod tantos libros composuerit, quantos quivis nostrum alienos sua manu describere non possit. Et quia nunc otiosum est apud Latinos, Graecorum voluminum indicem texere, de eo qui latine scripsit, aliqua commemorabo; ut intelligamus nos Epimenidis dormire somnum, et studium quod illi posuerunt in eruditione saecularium scripturarum, nos in congregandis", + "candidate_score": 0.646974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_415", + "psc_text": "in his aliquid doctrinae pariter ac leporis inveneris, putes tibi quoque scripta esse, quae illis scripta sunt. 2. Albinam communem matrem valere cupio: de corpore loquor, ut spiritu valeat, non ignorans: eamque per te salutari obsecro, et duplici pietatis officio focillari, quod in una atque eadem Christiana simul diligatur, et mater. EPISTOLA XXXIII. AD PAULAM PARS QUAEDAM. Indicem operum Origenis contra Varronis Opera conferens, ostendit, Ecclesiam Christi habuisse Scriptorem, qui omnes Graecos Latinosque superasset etiam librorum editorum multitudine. 1. Varro et Chalcenterus copiosissimi Scriptores. --Marcum Terentium Varronem miratur Antiquitas, quod apud Latinos tam innumerabiles libros scripserit. Graeci Chalcenterum miris efferunt laudibus, quod tantos libros composuerit, quantos quivis nostrum alienos sua manu describere non possit. Et quia nunc otiosum est apud Latinos, Graecorum voluminum indicem texere, de eo qui latine scripsit, aliqua commemorabo; ut intelligamus nos Epimenidis dormire somnum, et studium quod illi posuerunt in eruditione saecularium scripturarum, nos in congregandis", + "candidate_score": 0.645226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.644435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_4_6", + "bdc_text": "Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini . Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "corporis, non vigore animi tamen, in area dominica fructuoso labore desudans; ecce adsum [al. sum ], si quid perperam dixi, fortius fige pedem. Non mihi esse debet molestum pondus aetatis tuae, dummodo conteratur palea culpae meae. 5. « Proinde illud quod in extremo epistolae tuae posuisti, cum magni desiderii suspirio vel lego, vel recolo. Utinam, inquis, 732 mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. Ego autem dico, utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores. Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit", + "candidate_score": 0.644153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_4_6", + "bdc_text": "Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini . Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2250", + "psc_text": "ad alias quaestiunculas respondere, et vel mea, vel aliena dictare extemplo, a fratre Sisinnio admonitus sum, ut et ad vos et ad caeteros sanctos fratres qui nos amare dignantur litteras scriberem. Cohibebo igitur gradum, et si vita comes fuerit, futuro me operi reservabo, ut et vobis per partes paream, et fructum ac senile corpusculum onus possit ferre moderatum. Illud autem breviter in fine commoneo, hoc quod in Latinis codicibus legitur: Omnes quidem resurgemus, non omnes autem immutabimur, in Graecis voluminibus non haberi: sed vel, Omnes dormiemus, non autem omnes immutabimur; vel, Non omnes dormiemus, omnes immutabimur; quorum quis sensus sit, supra diximus. EPISTOLA CXX. AD HEDIBIAM. CAPITULA XII. QUAESTIONUM HEDIBIAE AD S. HIERONYMUM. 817 I. Quomodo perfectus quis esse possit, et quomodo Deo vivere debeat vidua, quae sine liberis derelicta est. II. Quid sit quod in Matthaeo scriptum est: Non bibam amodo de hoc genimine vitis, usque in diem illum,", + "candidate_score": 0.64398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6_8", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.642131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", + "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", + "candidate_score": 0.64005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.639618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_13_15", + "bdc_text": "Doctissimo et amplissimo viro d. Heinrico Bulingero p[atri ] , ecclesiae Tigurinae vigilantissimo , plurimum observando . Tiguri . Zuͦ Zürich.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1424", + "psc_text": "Apostolos Ecclesiae doctorem scientiae ac sapientiae merito comprobavit [al. comprobat ] inopia sermonis nostri longe esse inferior videatur. 2. « Quod ego saepe [al. Saepius ] considerans reticebam, nec deprecantibus me frequenter in hoc opus fratribus annuebam. Sed tua vis, fidelissime frater Macari, tanta est, cui obsistere ne imperitia quidem potest; propter quod ne te ultra tam gravem paterer exactorem, etiam contra [al. citra ] propositum meum cessi: ea tamen lege atque ordine, ut quantum fieri potest, interpretando sequar regulam praecessorum. Et ejus praecipue viri (Hieronymi), cujus superius fecimus mentionem; qui cum ultra septuaginta libellos Origenis, quos Homiliticos appellavit, aliquantos etiam de Tomis in Apostolum scriptis transtulisset in Latinum, in quibus cum aliquanta offendicula inveniantur in Graeco, ita elimavit omnia, interpretando, atque purgavit, ut nihil in illis quod a fide nostra discrepet, Latinus lector inveniat. Hunc ergo etiam nos, licet non eloquentiae viribus, disciplinae tamen regulis in quantum possumus sequimur,", + "candidate_score": 0.637847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6_8", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.637495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6_8", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.637281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_523", + "psc_text": "convenerunt, praesentiam nostram negare non possumus, et tibi non statim respondere, admodum visum est arrogantis, latam disputationem brevi sermone comprehendimus, ut non tam Epistolam, quam Commentariolum dictaremus. EPISTOLA XLIII. AD MARCELLAM. Marcellam hortatur, ut Roma relicta, se rus conferat: per contentionem ostendens, et quantum habeat Roma molestiarum, et quantum commoditatum solitudo. 1. Ambrosius, quo chartas, sumptus, notarios ministrante, tam innumerabiles libros vere Adamantius, et Chalcenterus noster explicavit in quadam Epistola, quam ad eumdem de Athenis scripserat, refert, nunquam se cibum Origene praesente sine lectione sumpsisse; nunquam inisse somnum, nisi unus e fratribus sacris litteris personaret. Hoc diebus 193 egisse et noctibus, ut et lectio orationem exciperet, et oratio lectionem. 2. Quid nos ventris animalia tale unquam fecimus? quos si vel secunda hora legentes invenerit, oscitamus: manu faciem defricantes, continemus stomachum; et quasi post multum laborem mundialibus rursum negotiis occupamur. Praetermitto prandia, quibus mens onerata premitur. Pudet dicere frequentiam salutandi, qua", + "candidate_score": 0.63327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_5_7", + "bdc_text": "Nihil novi iam habeo , quid tibi aut scribam au mandem ; sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "corporis, non vigore animi tamen, in area dominica fructuoso labore desudans; ecce adsum [al. sum ], si quid perperam dixi, fortius fige pedem. Non mihi esse debet molestum pondus aetatis tuae, dummodo conteratur palea culpae meae. 5. « Proinde illud quod in extremo epistolae tuae posuisti, cum magni desiderii suspirio vel lego, vel recolo. Utinam, inquis, 732 mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. Ego autem dico, utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores. Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit", + "candidate_score": 0.632253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_7_9", + "bdc_text": "Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos . Parentes omnes charissimi et Stuckius te plurimum salvere iubent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2923", + "psc_text": "Sanctae ac venerabiles filiae tuae Eustochium et Paula ( Junior ), et genere suo, et exhortatione tua digne gradiuntur; specialiterque salutant beatitudinem tuam: omnis quoque fraternitas, quae nobiscum Domino Salvatori servire conatur. Sanctum Presbyterum Firmum, anno praeterito ob rem earum Ravennam, et inde Africam, Siciliamque direximus: quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum Presbyterum Firmum direxi, quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te et mei memorem Christus Dominus custodiat, domine vere sancte et beatissime Papa. Et subter. Grandem Latini sermonis in ista provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam", + "candidate_score": 0.631793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6_8", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam . Finem itaque meae epistolae fatiam . Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1496", + "psc_text": "sint fidei, et nullis idololatriae sordibus polluantur. Simulque considera, quod et vasa sacra in tabernaculo legimus, et caetera quae ad ritum caeremoniarum pertinent: cum utique sancta esse non possint, nisi ea quae sentiunt et venerantur Deum. Idioma igitur Scripturarum est, ut interdum sanctos pro mundis et purificatis atque expiatis nominent: sicut et Bethsabee sanctificata scribitur ab immunditia sua: et ipsum Templum, Sanctuarium nominatur. 6. Obsecro te, ne tacito mentis judicio, me aut vanitatis arguas, aut falsitatis. Testis est enim mihi conscientiae meae Deus, quod ab ipso procinctu et interpretationis exordio supradicta necessitas me retraxit; et scis ipse non bene fieri, quod occupato animo fiat. Pileolum textura breve, caritate latissimum, senili capiti confovendo, libenter accepi, et munere et muneris auctore laetatus. EPISTOLA LXXXVI. AD THEOPHILUM. Laudat prudentiam Theophili, cujus opera victa est factio Origenistarum. BEATISSIMO PAPAE THEOPHILO HIERONYMUS. 1. Nuper tuae Beatitudinis percepi scripta, emendantia vetus silentium, et me ad solitum", + "candidate_score": 0.630031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_6", + "bdc_text": "sed alias copiosius , cum plus otii nactus ero , ad te scribam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_843", + "psc_text": "non dicam nulla, certe non magna culpa, meus error veritati favet: si recte in te veritas potest favere mendacio. 5. Multa alia cum sincerissimo corde tuo loqui cuperem, et de Christiano studio conferre: sed huic desiderio meo nulla epistola satis est. Uberius idipsum possum per fratrem Profuturum, quem miscendum et alendum dulcibus atque utilibus sermocinationibus tuis misisse me gaudeo. Et tamen quantum vellem, nec ipse (quod ejus pace dixerim) forsitan capit, quanquam in nihilo me illi praetulerim. Ego enim me fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit, et postea quam redierit, quod Domino adjuvante prosperato fiat cursu, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero: non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit, atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet, ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum, quibus legendis, si dignationem adhibueris, etiam sinceram", + "candidate_score": 0.618112, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.66786, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10_12", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 . Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_630", + "psc_text": "Unigenitus Patris idcirco incarnatus est, ut nos ad spiritale aedificium, id est ad sanctae Ecclesiae fidem introduceret? Cujus oculi aedificium suum semper aspiciunt, quia quantum quisque in virtutibus proficiat indesinenter attendunt. Propheta vero ad portam respicit, quia qui verba Dei audit semper oculos cordis ponere ad exitum debet, et sine cessatione meditari quando a praesenti vita exeat, atque ad aeterna gaudia pertingat. Propter hoc quippe incarnatus est Deus, ut nos introducat ad fidem, 1318 et reducat ad speciem visionis suae. Unde quoque in sancto Evangelio Veritas loquitur, dicens: Per me si quis introierit, salvabitur, et ingredietur et egredietur, et pascua inveniet (Joan. X, 9) . Ingredietur videlicet ad fidem, egredietur autem ad speciem, pascua vero inveniet in aeterna satietate. Hinc etiam Psalmista ait: Dominus custodiat introitum tuum, et exitum tuum (Psal. CXX, 8) . Custodit enim Dominus uniuscujusque animae introitum, quo intrat ad fidem, et exitum quoque quo exit ad", + "candidate_score": 0.66786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_8", + "bdc_text": "Salutes , obsecro , meo nomine Veritatem et Torotheam omnesque nostros , quos novistis familiarissimos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1091", + "psc_text": "ad aeterna gaudia perducit, quae nobis per Evangelium dicit: Ego sum via, veritas, et vita (Joan. XIV, 6) . De qua Psalmista ait: Ut cognoscamus in terra viam tuam, in omnibus gentibus salutare tuum (Psal. LXVI, 3) . Quod enim Hebraice Jesus, hoc Latine dicitur salutaris. In terra ergo via cognoscitur, quia Jesus, Deus ante saecula, et homo factus in fine saeculorum, gentibus est manifestatus. Una ergo est via et illis qui ab Austro sunt, et his qui ab Aquilonis parte respiciunt, quia electis Judaeis et gentibus Dominus ac Redemptor noster, expulsa poena formidinis, ad Patrem factus est iter amoris, atque adjutorium perventionis. Sequitur,--VERS. 45:-- Et dixit ad me: Hoc gazophylacium quod respicit viam meridianam, sacerdotum est qui excubant in custodiis templi. Atque mox subditur: VERS. 46.-- Porro gazophylacium quod respicit ad viam Aquilonis sacerdotum erit qui excubant ad ministerium altaris. 12. In quibus prophetae verbis prius nobis quaerendum est", + "candidate_score": 0.613535, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum", + "max_score": 0.667493, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_2_4", + "bdc_text": "nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_De-observationibus-monachorum_window_0", + "psc_text": "De observationibus monachorum Etsi gloriari in Christo licet quod hujusmodi principiis sitis initiati, ut sit inchoatio vestra perfectio, et ad veram vivendi frugem gradus interpositos praevolantes, apice ipsius culminis occupato, disciplinae summam teneatis, ut in votis habere debeat imitari quisque vos potius quam posse credat institui: mihi tamen hujus licentiam praerogativae paternus ascripsit affectus, et amplectenda mihi vestrae expostulationis exactio; qui dum me auditis non solum libenter, sed etiam avide, impudentem me vestro amore fecistis. Praecedentes duco, et ultra mensuram meae possibilitatis extensus quos sequi cupio ducere compellor. Pergam igitur per tramitem vitae vestrae, et quasi qui primis litterarum imbuatur elementis depictis, adumbratas praefigurationibus notas stylo imitatore calcabo, accedentibus ad speranda beati instituti praemia quae sequenda sunt. Primum abstinentiae cura, jejunii patientia, orandi assiduitas, legendi, vel si quis adhuc litterarum expers sit, audiendi sit desiderium cum cupiditate discendi. Haec enim sunt prima quasi lactentium in Dei agnitione crepundia: quibus homo", + "candidate_score": 0.667493, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1", + "max_score": 0.667374, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10_12", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 . Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1_window_45", + "psc_text": "fratres, per misericordiam Dei ut constituatis corpora uestra hostiam uiuam, sanctam, placentem Deo: nec configuremini saeculo huic, sed transformemini in renouatione sensus ad probandum quae sit uoluntas Dei bona et placens et perfecta. etiterum: sumus filii Dei: si autem filii, et heredes, coheredes autem Christi, siquidem conpatimur, ut et conmagnificemur. et in Apocalypsi eadem loquitur diuinae praedicationis hortatio dicens: tene quod habes, ne alius accipiat coronam tuam. quod exemplum perseuerandi et permanendi designatur in Exodo, ubi Moyses ad superandum Amalech qui figuram portabat diaboli in signo et sacramento crucis adleuabat supinas manus, nec uincere aduersarium potuit, nisi postquam stabilis et in signo adleuatis iugiter manibus perseuerauit. et factum est, inquit, cum leuabat* manus Moyses, praeualebat Israel: ubi autem submiserat manus, inualescebat Amalech. et accepto lapide subposuerunt sub eo, et sedebat 3 II Tim. 2, 4 sq. 7 Rora. 12, 1 sq. 12 Rom. 8, 16 sq. 15 Apoc. 3, 11.", + "candidate_score": 0.667374, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf050", + "work_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat", + "max_score": 0.666965, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_2_4", + "bdc_text": "nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_71", + "psc_text": "De hac autem re dominum meum regem certiorem facere minime cunctabor. Hoc sermone habito, ad regis 553 filium ingressus, omnia ei sigillatim exposuit. Ille autem ut praeceptoris verba audivit, spirituali quadam laetitia et voluptate pectus suum afflari sensit; ac velut numine correptus, hominem celeriter introduci jussit. Ut igitur ingressus est Barlaam, eique quam conveniebat pacem dedit, sedere jussus est. Cumque praeceptor secessisset, Josaphat ad senem dixit: Velim mihi pretiosum illum lapidem ostendas, de quo magna et admiranda abs te commemorari praeceptor meus mihi narravit. Barlaam autem suam ad eum disputationem ad hunc modum auspicatus est: Haudquaquam aequum est, o rex, ad illustrem tuam excellentiam quidquam falso et inconsiderate a me dici. Omnia enim quae de me ad te allata sunt vera atque ab omni dubitatione aliena sunt. Verum nisi prudentiae tuae prius periculum fecero, nefas est hoc mysterium tibi declarare. Ait enim Dominus meus: Exiit qui seminat seminare. Et dum", + "candidate_score": 0.666965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_2_4", + "bdc_text": "nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_67", + "psc_text": "his verbis usus est: Scias velim, domine mi, me mercatorem esse, atque ex longinqua regione venisse, eximiique pretii lapidem habere, cui nullus unquam similis inventus est, quemque nemini adhuc ostendi. Tibi autem hoc declaro, quod te prudentem ac cordatum virum esse videam, ut me ad regis filium introducas, ipsique eum dono dem. Siquidem bona omnia incomparabiliter antecellit. Nam et iis qui cordis oculis capti sunt, sapientiae lucem affert, et surdis aures aperit, et mutis vocem impertit, et aegrotantes in sanitatem asserit, et stultos sapientia donat, et daemones pellit, ac denique quidquid pulchrum et expetendum est, domino suo uberrime suppeditat. Ait ad eum paedagogus: Te quidem hominem gravis atque constantis animi esse video; caeterum verba tua immodicam quamdam jactantiam prae se ferunt. Quod enim excellentes atque ingentis pretii lapides et uniones viderim, quonam modo enumerando recensere queam? nec tamen unquam aut vidi aut audivi qui eas quas commemorasti vires haberent. Verumtamen", + "candidate_score": 0.660623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_2_4", + "bdc_text": "nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam . Cęterum si quid de nostra valetudine scire cupis , scito me prospera valetudine frui , quod utinam et vos eadem valetudine fruamini .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_68", + "psc_text": "ad eum paedagogus: Te quidem hominem gravis atque constantis animi esse video; caeterum verba tua immodicam quamdam jactantiam prae se ferunt. Quod enim excellentes atque ingentis pretii lapides et uniones viderim, quonam modo enumerando recensere queam? nec tamen unquam aut vidi aut audivi qui eas quas commemorasti vires haberent. Verumtamen eum mihi ostende, ac si talis est qualem ais, sine ulla cunctatione ad regis filium te introducam, qui te maximis honoribus ac beneficiis ornabit. Priusquam autem per ipsum oculorum obtutum, qui falli nequit, dicta tua confirmaris, fieri non potest ut domino meo ac regi de re incerta et incognita haec tam immodica ac praetumida renuntiem. Dixit autem Barlaam: Recte dixisti, te hujusmodi vires ac facultates nec unquam perspexisse, nec audisse. Etenim oratio ad te mea non de re vulgari, sed ingenti quadam et admiranda est. Quod autem eum cernere quaesivisti, audi quid dicam. Lapis hic summi pretii, praeter eas quas", + "candidate_score": 0.657455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_1_3", + "bdc_text": "Nullas adhuc a te accepi literas dubitans te non meas accepisse ; nam flagranti desiderio teneor tuarum literarum . Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_68", + "psc_text": "ad eum paedagogus: Te quidem hominem gravis atque constantis animi esse video; caeterum verba tua immodicam quamdam jactantiam prae se ferunt. Quod enim excellentes atque ingentis pretii lapides et uniones viderim, quonam modo enumerando recensere queam? nec tamen unquam aut vidi aut audivi qui eas quas commemorasti vires haberent. Verumtamen eum mihi ostende, ac si talis est qualem ais, sine ulla cunctatione ad regis filium te introducam, qui te maximis honoribus ac beneficiis ornabit. Priusquam autem per ipsum oculorum obtutum, qui falli nequit, dicta tua confirmaris, fieri non potest ut domino meo ac regi de re incerta et incognita haec tam immodica ac praetumida renuntiem. Dixit autem Barlaam: Recte dixisti, te hujusmodi vires ac facultates nec unquam perspexisse, nec audisse. Etenim oratio ad te mea non de re vulgari, sed ingenti quadam et admiranda est. Quod autem eum cernere quaesivisti, audi quid dicam. Lapis hic summi pretii, praeter eas quas", + "candidate_score": 0.650678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_3", + "bdc_text": "Pater meus charissimus me una cum cognato meo in collegio Praeles collocavit cum docto et erudito praeceptore , cui existimo ad nos erudiendos operam non defuturam , mihique neque animus deerit , et existimo me tam bene tempus consumturum , ut tibi satis in offitio meo fatiam .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_640", + "psc_text": "his verbis utens: Ecquid, o pater, tui duntaxat, ac non proximi rationem habes? Quonam autem modo hac in re perfectae charitatis officio fungeris (pro eo atque a Christo dictum est, Diliges proximum tuum sicut te ipsum), cum tu quidem ad requiem pergas, me autem in oppressione atque aerumna relinquas, ac priusquam in religiosae vitae certaminibus, ut par est, exercitatus sim, variasque hostium insidias compertas habeam, ad singularem pugnam cum ipsis ineundam me objicias? Ex quo quidnam aliud contingere potest, nisi ut veteratoriis ipsorum artibus prosternar, atque ut imperitis ac timidis gladiatoribus usu venire solet, sempiternam animae mortem oppetam? Ad Dominum, quaeso, roga atque obsecra, ut me quoque tui e vita discessus socium asciscas, id ut facias, per eam ipsam spem quam habes fore ut laboris mercedem percipias, te obtestor. Hoc, inquam, a Deo precibus contende, ut ne unicum quidem diem post tuum discessum in hac vita peregriner, atque in densissima", + "candidate_score": 0.632216, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "047_Augustinus-Hipponensis_Sermo-in-circumcisione-Domini", + "max_score": 0.666155, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10_12", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 . Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius .", + "psc_chunk_id": "047_Augustinus-Hipponensis_Sermo-in-circumcisione-Domini_window_7", + "psc_text": "clementissimum susceptorem, ac si primo carnis animaeque factorem, postmodum vero carnis animaeque salvatorem. Haec Manichaeus audiat, conferat, agnoscat, et credat, credensque ad Ecclesiam catholicam redeat, in qua beneficium verae salutis inveniat. Per haec autem quae Dominus gessit in corpore constitutus non solum utriusque Testamenti dignatus est concordiam demonstrare, verum etiam christianorum mores salubriter voluit informare, ut quod in illo pro nostra salute gestum corporaliter intuemur, nos quoque spiritualiter imitemur. Ideo nam parvulus in terra natus est Christus, ut humilitatem disceret christianus; ob hoc etiam parentibus carnis suae subditus erat, ut honorificentiam semper patri et matri omnis christianus exhibeat. Ideo autem Christus vilibus involutus est pannis, ut christianus non declaretur vestibus pretiosis; propterea vero Christus in terra pauper voluit apparere, ut divites christiani discerent terrenas divitias non amare, sed eleemosynas pauperibus erogando possent suas divitias in coelo servare. Per circumcisionem vero quam Dei Filius in carne suscepit, nostri cordis circumcisionem in", + "candidate_score": 0.666155, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii", + "max_score": 0.665877, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6591_sent_10_12", + "bdc_text": "Vale in Christo , qui te semper incolumem conservare velit . Datum in museo quarto nonas decembris 1565 . Tuus semper dilectissimus semperque obedientissimus filius Mathaeus Coignetius .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii_window_29", + "psc_text": "transformamini in renovatione spiritus, ad probandum quae sit voluntas Dei bona et placens et perfecta (Rom. XI, 1) . Et iterum: Sumus filii Dei: si autem filii, et haeredes, haeredes quidem Dei, cohaeredes autem Christi; si quidem compatiamur, ut et commagnificemur (Rom. VIII, 17) . Et in Apocalypsi eadem loquitur divinae praedicationis hortatio, dicens: Tene quod habes, ne alius accipiat coronam tuam (Apoc. III, 11) . Quod exemplum267 perseverandi et permanendi designatur in Exodo, ubi Moyses, ad superandum Amalech, qui figuram portabat diaboli, in signo et sacramento crucis allevabat supinas manus. Nec vincere adversarium potuit, nisi postquam stabilis in signo allevatis jugiter manibus perseveravit. « Et factum est, inquit, cum levabat Moyses manus, praevalebat Israel; ubi autem submiserat manus, invalescebat Amalech. Et accepto lapide supposuerunt sub eo, et sedebat super eum. Et Aaron et Ur sustentabant manus ejus hinc et inde; et factae sunt manus Moysi stabiles usque in occasum", + "candidate_score": 0.665877, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file