diff --git "a/6/6641.json" "b/6/6641.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6641.json" @@ -0,0 +1,2410 @@ +{ + "letter_id": "6641", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6641", + "dominant_topic": 1, + "topic_dist": [ + 0.054281, + 0.064965, + 0.055462, + 0.054196, + 0.052064, + 0.040925, + 0.044194, + 0.054686, + 0.04209, + 0.046138, + 0.044959, + 0.044224, + 0.042645, + 0.048363, + 0.043389, + 0.049033, + 0.050864, + 0.05279, + 0.061266, + 0.053466 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.700734, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_790", + "psc_text": "istius fides, ordinatio, stricta necessitudo cum Dioscoro et Eutychiana factione, tales suspiciones in pontificium animum excitassent, ut, nulla ratione habita ad imperatoris Theodosii et Pulcheriae augustae preces, ipse Leo cum ipso Anatolio jam ordinato istius ordinatoribus cummunicare voluerit; quoadusque, misso Abundio Comensi cum aliis tribus legatis apostolicis, et publico celebrato conventu, jussus fuit idem Anatolius in hoc conventu solemniter fidei professionem emittere, anathema Nestorio et Eutycheti dicere, atque epistolae ad Flavianum subscribere. Nisi enim fideliter hisce mandatis Anatolius obtemperasset, numquam a Leone et orthodoxis habitus fuisset tamquam legitimus episcopus. Sed dicat, amabo, Quesnellus ex quo monumento hauserit Anatolium testimonium dedisse aut dare potuisse de Theodoreti fide? Nobis quidem innotuit bonum testimonium accepisse Leonem de fide et munditia Theodoreti, de istius animi promptitudine, qua laetanter ad haeresum exitium subscripsit pontificiae epistolae ad Flavianum; sed haec omnia Leoni innotuerunt, vel ex Abundii relatione cum adhuc Constantinopoli existeret; qui, ut vidimus, certior factus", + "candidate_score": 0.700734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_790", + "psc_text": "istius fides, ordinatio, stricta necessitudo cum Dioscoro et Eutychiana factione, tales suspiciones in pontificium animum excitassent, ut, nulla ratione habita ad imperatoris Theodosii et Pulcheriae augustae preces, ipse Leo cum ipso Anatolio jam ordinato istius ordinatoribus cummunicare voluerit; quoadusque, misso Abundio Comensi cum aliis tribus legatis apostolicis, et publico celebrato conventu, jussus fuit idem Anatolius in hoc conventu solemniter fidei professionem emittere, anathema Nestorio et Eutycheti dicere, atque epistolae ad Flavianum subscribere. Nisi enim fideliter hisce mandatis Anatolius obtemperasset, numquam a Leone et orthodoxis habitus fuisset tamquam legitimus episcopus. Sed dicat, amabo, Quesnellus ex quo monumento hauserit Anatolium testimonium dedisse aut dare potuisse de Theodoreti fide? Nobis quidem innotuit bonum testimonium accepisse Leonem de fide et munditia Theodoreti, de istius animi promptitudine, qua laetanter ad haeresum exitium subscripsit pontificiae epistolae ad Flavianum; sed haec omnia Leoni innotuerunt, vel ex Abundii relatione cum adhuc Constantinopoli existeret; qui, ut vidimus, certior factus", + "candidate_score": 0.69521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_226", + "psc_text": "deceptus. 10. In iis namque imperatorum praerogativas, vel illorum supremum dominatum, non praedicavit, non fuit intentus in conciliandis sibi eorum animis. Causam a Flaviano contra ipsum actam paucis dumtaxat exposuit, addens: Supplico igitur serenitati vestrae consuetae orthodoxae fidei patrocinanti et meae parvitatis opinioni praecipere beatissimos episcopos, etc. Et tandem claudens suam supplicationem, hac formula brevi nullas praerogativarum laudes continente usus est: Ut hoc consecutus (examen videlicet gestorum sub Flaviano) more solito laudans gratias agam Domino, et Deo omnium Christo, et vestrae semper pietati. Non absimilia habet in altera 364 epistola ad eosdem imperatores scripta, ut videre est in concilii Chalcedonensis Actis. Non ergo ea styli ubertate in scribendo Eutyches utebatur, qua ejus luxuries depasceretur in praedicandis laudibus et praerogativis eorum ad quos scribebat, etiamsi eorum ope et praesidio indigeret. Imperiali autem praesidio et patrocinio indiguisse negabit forte Quesnellus? Tandem, ipso nostro adversario auctore, Eutyches eum ad quem scribit interpellavit tamquam", + "candidate_score": 0.690781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_226", + "psc_text": "deceptus. 10. In iis namque imperatorum praerogativas, vel illorum supremum dominatum, non praedicavit, non fuit intentus in conciliandis sibi eorum animis. Causam a Flaviano contra ipsum actam paucis dumtaxat exposuit, addens: Supplico igitur serenitati vestrae consuetae orthodoxae fidei patrocinanti et meae parvitatis opinioni praecipere beatissimos episcopos, etc. Et tandem claudens suam supplicationem, hac formula brevi nullas praerogativarum laudes continente usus est: Ut hoc consecutus (examen videlicet gestorum sub Flaviano) more solito laudans gratias agam Domino, et Deo omnium Christo, et vestrae semper pietati. Non absimilia habet in altera 364 epistola ad eosdem imperatores scripta, ut videre est in concilii Chalcedonensis Actis. Non ergo ea styli ubertate in scribendo Eutyches utebatur, qua ejus luxuries depasceretur in praedicandis laudibus et praerogativis eorum ad quos scribebat, etiamsi eorum ope et praesidio indigeret. Imperiali autem praesidio et patrocinio indiguisse negabit forte Quesnellus? Tandem, ipso nostro adversario auctore, Eutyches eum ad quem scribit interpellavit tamquam", + "candidate_score": 0.690566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_311", + "psc_text": "Gloriosissimi et christianissimi imperatores charitatem circa fidem catholicam et affectum tenentes, beatissimum episcopum Leonem apostolicae sedis praesulem, ut huic venerabili et sancto concilio adesset, dirigentes venerabiles epistolas, supplicarunt; cujus pietati placere potuit, si in hac re teneretur aliqua similitudo. Nam melius potest cognoscere vestra sanctitas, quia neque in Nicaena, neque in Ephesina sancta synodo, neque in alio tali sancto concilio papa perpetuae sanctissimae sedis adfuit. Alludit hic forte Hilarus ad ea quae S. pontifex scripsit ad imperatorem Theodosium, et Pulcheriam augustam, recensendo causas quae eum praepediebant ne extra Italiam ad habendum concilium proficisceretur. Subdidit deinde Hilarus: Pro qua re hujus formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari", + "candidate_score": 0.689901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_684", + "psc_text": "capite laudant doctrinam in epistola ad Flavianum contentam, tamquam prophetarum assertionibus, evangelicis auctoritatibus et apostolicis testimoniis omnino consonam; eamque nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire quos beatus Ambrosius de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto incitatus inseruit. In tertio tandem capite idem Eusebius cum sociis anathema Eutychianis dixisse profitetur; atque, litterarum (aiunt) vestrarum formam secuti, modum praescriptae ordinationis nos servasse, his per fratrem et coepiscopum nostrum Cyriacum missis ostendimus. Quae sane verba innuunt formam rerumque omnium agendarum ordinem a sancto pontifice praescripta, nemine refragante, ab iisdem servata fuisse, ad debitam quidem obedientiam patefaciendam, quam semper totius orbis episcopi etiam in synodis congregati Romanis pontificibus praestiterunt. 461 Unum tandem adhuc restat in hac synodica epistola quod nostram animadversionem excitavit, quodque, repugnantibus vulgatis et mss. codd., aliter in Quesnelliana editione exhibetur. Eusebius siquidem, praesentem suam orationem claudere volens, divinam opitulationem implorat, Leonisque pontificis studio Eutychianae haereseos exitium,", + "candidate_score": 0.689427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_791", + "psc_text": "aut dare potuisse de Theodoreti fide? Nobis quidem innotuit bonum testimonium accepisse Leonem de fide et munditia Theodoreti, de istius animi promptitudine, qua laetanter ad haeresum exitium subscripsit pontificiae epistolae ad Flavianum; sed haec omnia Leoni innotuerunt, vel ex Abundii relatione cum adhuc Constantinopoli existeret; qui, ut vidimus, certior factus fuit Theodoretum ipsum, Ibam et Aquilinum episcopos, sincere suae fidei testimonia praebuisse. Accedit S. Leonem maxime de Theodoreti aliorumque Orientalium fide, moribus et agendi oeconomia fuisse apprime instructum, ex perpetuo epistolarum commercio quod habuit cum Constantinopolitanis clericis et archimandritis Flaviano adhaerentibus, cum Juliano Coense, cum Pulcheria augusta, aliisque orthodoxis viris hinc inde ex Oriente Romam venientibus, vel Orientem adeuntibus; et denique cum ipso Eusebio Dorylaei episcopo, qui post Ephesinam cladem ad suam aliorumque catholicorum causam coram Leone tuendam Romam venerat. Non igitur tale dumtaxat fuit apostolicae sedis judicium in causa de qua agimus, ut nusquam communionem cum eo interruperit, vel", + "candidate_score": 0.687448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_561", + "psc_text": "S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus ex ipsis Leoninis verbis: Sed ne (ait) in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere nihil interim in alterutram partem temere scribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quae sane verba etiam absque violenta interpretatione explicari possent Anatolium nondum fuisse ordinatum, sed electum episcopum tantummodo fuisse; et tum Romani pontificis consensum exspectasse, ut sacrae ordinationis donum obtineret. Sed isthaec explicatio minime cohaeret Anatolii verbis, quibus fassus est episcoporum synodum Constantinopoli versantium sine mora ad eum ordinandum processisse. Quare, ad utriusque epistolae sensa concilianda, alterutrum esse affirmandum arbitror: nimirum, imperatorem ad S.", + "candidate_score": 0.685644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_174", + "psc_text": "obsecramus. Animadvertat, quaeso, lector, ad alia quae immediate sequuntur. Nam sedes Constantinopolitana patrem habet apostolicum vestrum thronum, praecipuo quodam modo vobiscum se conjungens, ut ob vestram curam erga ipsam omnibus persuasum sit vos antea sincere meditatos esse, et etiam nunc de ea eamdem mentem ac curam sine intermissione habere, et ecclesiastico statui utilia omnino fore, ut dignemini scripto confirmare quae consecuta sunt in sanctissima atque oecumenica synodo, et ipsam jam dictam constitutionem de sede Constantinopolitana ad vestram sanctitatem mittere curavimus, ut cognoscere possitis votis vestris omnia divinitus fuisse disposita. Tandem supplex S. Leonem exorat, ut singulis propositionibus congruam faciat responsionem misso hac de causa Luciano episcopo tamquam legato, qui omnia exponeret, et famulatum serviendo exhiberet, qui erat vir perfectus, et ipsis imperatoribus antea charus, quem prius Leo ipse ad synodum miserat. Obsecramusque ut congruentem responsionem unaquaeque propositio accipiat, cum vobis omnia Deo dilectissimus episcopus Lucianus exponat, qui et ipse praesens", + "candidate_score": 0.684189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_791", + "psc_text": "aut dare potuisse de Theodoreti fide? Nobis quidem innotuit bonum testimonium accepisse Leonem de fide et munditia Theodoreti, de istius animi promptitudine, qua laetanter ad haeresum exitium subscripsit pontificiae epistolae ad Flavianum; sed haec omnia Leoni innotuerunt, vel ex Abundii relatione cum adhuc Constantinopoli existeret; qui, ut vidimus, certior factus fuit Theodoretum ipsum, Ibam et Aquilinum episcopos, sincere suae fidei testimonia praebuisse. Accedit S. Leonem maxime de Theodoreti aliorumque Orientalium fide, moribus et agendi oeconomia fuisse apprime instructum, ex perpetuo epistolarum commercio quod habuit cum Constantinopolitanis clericis et archimandritis Flaviano adhaerentibus, cum Juliano Coense, cum Pulcheria augusta, aliisque orthodoxis viris hinc inde ex Oriente Romam venientibus, vel Orientem adeuntibus; et denique cum ipso Eusebio Dorylaei episcopo, qui post Ephesinam cladem ad suam aliorumque catholicorum causam coram Leone tuendam Romam venerat. Non igitur tale dumtaxat fuit apostolicae sedis judicium in causa de qua agimus, ut nusquam communionem cum eo interruperit, vel", + "candidate_score": 0.683805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_684", + "psc_text": "capite laudant doctrinam in epistola ad Flavianum contentam, tamquam prophetarum assertionibus, evangelicis auctoritatibus et apostolicis testimoniis omnino consonam; eamque nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire quos beatus Ambrosius de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto incitatus inseruit. In tertio tandem capite idem Eusebius cum sociis anathema Eutychianis dixisse profitetur; atque, litterarum (aiunt) vestrarum formam secuti, modum praescriptae ordinationis nos servasse, his per fratrem et coepiscopum nostrum Cyriacum missis ostendimus. Quae sane verba innuunt formam rerumque omnium agendarum ordinem a sancto pontifice praescripta, nemine refragante, ab iisdem servata fuisse, ad debitam quidem obedientiam patefaciendam, quam semper totius orbis episcopi etiam in synodis congregati Romanis pontificibus praestiterunt. 461 Unum tandem adhuc restat in hac synodica epistola quod nostram animadversionem excitavit, quodque, repugnantibus vulgatis et mss. codd., aliter in Quesnelliana editione exhibetur. Eusebius siquidem, praesentem suam orationem claudere volens, divinam opitulationem implorat, Leonisque pontificis studio Eutychianae haereseos exitium,", + "candidate_score": 0.682737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_561", + "psc_text": "S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus ex ipsis Leoninis verbis: Sed ne (ait) in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere nihil interim in alterutram partem temere scribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quae sane verba etiam absque violenta interpretatione explicari possent Anatolium nondum fuisse ordinatum, sed electum episcopum tantummodo fuisse; et tum Romani pontificis consensum exspectasse, ut sacrae ordinationis donum obtineret. Sed isthaec explicatio minime cohaeret Anatolii verbis, quibus fassus est episcoporum synodum Constantinopoli versantium sine mora ad eum ordinandum processisse. Quare, ad utriusque epistolae sensa concilianda, alterutrum esse affirmandum arbitror: nimirum, imperatorem ad S.", + "candidate_score": 0.682173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_311", + "psc_text": "Gloriosissimi et christianissimi imperatores charitatem circa fidem catholicam et affectum tenentes, beatissimum episcopum Leonem apostolicae sedis praesulem, ut huic venerabili et sancto concilio adesset, dirigentes venerabiles epistolas, supplicarunt; cujus pietati placere potuit, si in hac re teneretur aliqua similitudo. Nam melius potest cognoscere vestra sanctitas, quia neque in Nicaena, neque in Ephesina sancta synodo, neque in alio tali sancto concilio papa perpetuae sanctissimae sedis adfuit. Alludit hic forte Hilarus ad ea quae S. pontifex scripsit ad imperatorem Theodosium, et Pulcheriam augustam, recensendo causas quae eum praepediebant ne extra Italiam ad habendum concilium proficisceretur. Subdidit deinde Hilarus: Pro qua re hujus formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari", + "candidate_score": 0.681116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_56", + "psc_text": "colliguntur, et plane innotescit quidquid episcopos particularium Ecclesiarum servare oporteat, cum aliqua fidei causa pertractatur in ea quam ipsi sortiti sunt Ecclesiae portione. 8. In hac ergo epistola S. Leo fatetur se prorsus ignorare quae in tanta causa gesta erant. Idcirco quia nondum synodalia Acta cum Flaviani epistolis receperat, ait ad eumdem Constantinopolitanum episcopum scripsisse, ut cognosceret sibi displicere quod ea quae gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus cuncta nobis reserare. Non quidem ut opem obtineret, sed ob causae judicium, quod propter tria gravissima motiva sibi deberi asseveravit. Videlicet ob causae meritum, fidei rationem, et imperialis sollicitudinis pietatem. Quae exigebant ut subreptionibus locus non pateret: Sed prius de quibus eum (Eutychen videlicet) aestimat arguendum instrui nos oportet, ut possit de bene cognitis congrue judicari. Denique suam epistolam ad imperatorem claudit, dicendo post admonitionem Flaviano per pontificias litteras factam se sperare et credere omnia Flavianum ad nostram", + "candidate_score": 0.680979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_225", + "psc_text": "judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat. Dumtaxat suarum rerum negotiorumque rationem exponebat, quin vacaret in conciliandis sibi animis eorum quibus indigebat. Si nostro adversario, qui apostolicae sedis jura infirmis conjecturis everte e et abolere nisus est, grave non fuisset duo Eutychis scripta lustrare, ambo ad imperatorem Theodosium et Valentinianum directa, procul dubio nimia divinatione non fuisset deceptus. 10. In iis namque imperatorum praerogativas, vel illorum supremum dominatum, non praedicavit, non fuit intentus in conciliandis sibi eorum animis. Causam a Flaviano contra ipsum actam paucis dumtaxat exposuit, addens: Supplico igitur serenitati vestrae consuetae orthodoxae fidei patrocinanti et meae parvitatis opinioni praecipere beatissimos episcopos, etc. Et tandem claudens", + "candidate_score": 0.677142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_939", + "psc_text": "omnia ergo in imperatoris mentem modo revocat S. Leo, dicens: Custodire tamen debuit, ut quod vestro (plerique codd., ut notant Baronius et Quesnellus, in margine habent, nostro) beneficio noscitur consecutus nullius cupiditatis pravitate turbaret. Et quia imperator et Pulcheria augusta pro Anatolii fide spoponderant ut in communionem apostolicae sedis reciperetur, ideo subjicit: Nos enim vestrae fidei interventionis habentes intuitum, cum secundum suae consecrationis auctores ejus initia titubarunt, benigniores circa ipsum quam justiores esse voluimus. Indicare enim intendebat Anatolii ordinationem, utpote factam ab haereticis atque schismaticis, prorsus illicitam fuisse, et Anatolium potuisse ab episcopali ministerio deponi, utpote iis canonicis poenis irretitum, propter quas a sacro obeundo munere perpetuo praepeditus atque suspensus remanere debuisset. Quare in testimonium benignitatis erga Anatolium adhibitae, ad tollendas perturbationes omnes quae, operante diabolo, fuerant excitatae, (ait) se usum fuisse iis lenitatis remediis quae illum modestum magis quam immoderatum facere debuerunt. Et quia causam agebat cum Christianissimo, religioso", + "candidate_score": 0.677043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.676585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_56", + "psc_text": "colliguntur, et plane innotescit quidquid episcopos particularium Ecclesiarum servare oporteat, cum aliqua fidei causa pertractatur in ea quam ipsi sortiti sunt Ecclesiae portione. 8. In hac ergo epistola S. Leo fatetur se prorsus ignorare quae in tanta causa gesta erant. Idcirco quia nondum synodalia Acta cum Flaviani epistolis receperat, ait ad eumdem Constantinopolitanum episcopum scripsisse, ut cognosceret sibi displicere quod ea quae gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus cuncta nobis reserare. Non quidem ut opem obtineret, sed ob causae judicium, quod propter tria gravissima motiva sibi deberi asseveravit. Videlicet ob causae meritum, fidei rationem, et imperialis sollicitudinis pietatem. Quae exigebant ut subreptionibus locus non pateret: Sed prius de quibus eum (Eutychen videlicet) aestimat arguendum instrui nos oportet, ut possit de bene cognitis congrue judicari. Denique suam epistolam ad imperatorem claudit, dicendo post admonitionem Flaviano per pontificias litteras factam se sperare et credere omnia Flavianum ad nostram", + "candidate_score": 0.675655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_577", + "psc_text": "ut quia propitio Domino multum catholicorum est aucta libertas, sumatis constantiam spiritualem contra Antichristi praecursores. Hisce verbis postremis impetere et exagitare voluisse Nestorium et Eutychetem, ipse S. P. immediate post in subsequenti capite explicavit. Quemadmodum ergo aucta esset catholicorum libertas, ex qua laudatos presbyteros sumere oportebat constantiam spiritualem contra Antichristi praecursores, S. Leo non indicavit. Propterea ex aliis monumentis id exquirere nobis opus fuit, ut lectoribus id patefaceremus, quod Quesnellus annotare prorsus praetermisit. Duplici ergo titulo catholicorum libertatem auctam fuisse intelligimus. Primus fuit quod, perdurante in Oriente gravissimo schismate quo Aegyptii, Thraces, Palaestini episcopi Dioscorum sequebantur, Orientales, Pontici, Asiani, partes Flaviani et catholicorum tenebant, ut ait Liberatus diaconus in Breviario, c. 12, nec schisma illud post Flaviani necem imperator vidisset abolitum, nisi secum ad mala quae Orientalium Ecclesiis obvenerant serio recogitare coepisset. Qui cum jam pridem optimis institutionibus a Pulcheria imbutus fuisset, deinde, moribus, in Ecclesiae perniciem, depravatus a Chrysaphio", + "candidate_score": 0.673435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1043", + "psc_text": "Ecclesiae me supplicante concedere, et incommutabiliter perpetuoque 535 praestare, ut quae secundum Evangelium Christi, et praedicationis apostolicae veritatem omnibus retro saeculis una fide unaque intelligentia roborata sunt, nulla ulterius possint actione convelli. Epistolam hanc tandem claudit, suggerendo imperatori necessitatem consulendi reparationi pacis Alexandrinae Ecclesiae, et per catholicos sacerdotes (ait) talem providere jubere pontificem, in quo et in actus probitate, et in fidei professione, nihil possit reprehensibile reperiri. 8. Anatolii autem Constantinopolitani episcopi persuasione praecedentem epistolam ad novum imperatorem scriptam fuisse, perspicue S. P. indicat, rescribendo ad eumdem Anatolium. Ab isto enim plenam acceperat relationem eorum quae apud Alexandriam in Christianae religionis opprobrium contigerunt, quaeque ab improbis Eutychianis moliebantur ut Chalcedonensis concilii decreta abolerentur, sed horum insidias strenue repulsas fuisse ab ipso imperatore. Nunc ergo Anatolium laudat ob curam quam impendit in Ecclesiarum bonum, poscendo ut pontificiis precibus imperialis opitulatio quaereretur, pro iis remediis adhibendis, quae et vulneribus sanandis, et ad", + "candidate_score": 0.672482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_939", + "psc_text": "omnia ergo in imperatoris mentem modo revocat S. Leo, dicens: Custodire tamen debuit, ut quod vestro (plerique codd., ut notant Baronius et Quesnellus, in margine habent, nostro) beneficio noscitur consecutus nullius cupiditatis pravitate turbaret. Et quia imperator et Pulcheria augusta pro Anatolii fide spoponderant ut in communionem apostolicae sedis reciperetur, ideo subjicit: Nos enim vestrae fidei interventionis habentes intuitum, cum secundum suae consecrationis auctores ejus initia titubarunt, benigniores circa ipsum quam justiores esse voluimus. Indicare enim intendebat Anatolii ordinationem, utpote factam ab haereticis atque schismaticis, prorsus illicitam fuisse, et Anatolium potuisse ab episcopali ministerio deponi, utpote iis canonicis poenis irretitum, propter quas a sacro obeundo munere perpetuo praepeditus atque suspensus remanere debuisset. Quare in testimonium benignitatis erga Anatolium adhibitae, ad tollendas perturbationes omnes quae, operante diabolo, fuerant excitatae, (ait) se usum fuisse iis lenitatis remediis quae illum modestum magis quam immoderatum facere debuerunt. Et quia causam agebat cum Christianissimo, religioso", + "candidate_score": 0.672272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1052", + "psc_text": "a nobis tunc scriptum est ex evangelica et apostolica probatur sumptum esse doctrina. Quam calumniantium vanitatem volens refellere, et evidentissime probare novis expositionibus locum superesse non posse, quas Eutychiani fieri petebant, ad vulnerandam saltem Chalcedonensis synodi auctoritatem, Aetio suo vicario exemplaria litterarum quas Galli et Itali ad se scripserant misit, ut ostenderet omnes etiam Occidentis 537 episcopos summa consensione eamdem profiteri doctrinam. Exemplaria quoque litterarum quae Galli ad nos atque Itali Episcopi concordi credulitate miserunt pariter direximus, ut quam etiam illorum nobiscum sit fides una non lateat. Digna haec quidem erant ut a Liberato diacono Eutychianistarum historiam scribente leviter saltem indicarentur. Et quemadmodum ipse minime dissimulare poterat quae a S. Leone gesta fuerant ad latrocinale Ephesinum abolendum, Dioscori et Eutychetis impietatem coercendam atque damnandam, et demum etiam explicavit studium quod adhibuerat ad catholicam fidem in oecumenico Chalcedonensi concilio firmandam; ita quoque paucis eum describere oportebat quanta qualiaque noster S. P.", + "candidate_score": 0.672111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7_9", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_773", + "psc_text": "Leo, et piissimus imperator (Marcianus videlicet) sanxit eum adesse sanctae synodo. Nullam hic fieri mentionem de restitutione conditionata, nullamque adhibitam fuisse formulam, si placeat, si videatur synodo, exscripta verba patefaciunt. Praeterea et si aliqui condemnantes praecedentem Theodoreti agendi rationem, volentes Dioscoro blandiri, exclamaverint: Hunc foras mittite; magistrum Nestorii foras mittite; nemo tamen ausus est inficiari hoc Leoni 480 jus convenire potuisse. Accedit quoque praefatos Illyricorum et Palaestinorum episcoporum clamores et querimonias excitatas ut Theodoretus foras mitteretur fuisse inutiles, si istius causa finaliter in synodo fuisset pertractanda. Potius enim prius erat agendum de istius fide, atque rigorose scrutari an ille ab omni haereseos nota esset mundus; illumque cogere ad sese purgandum a calumniis quibus fuerat appetitus; et audire hinc inde utriusque partis rationes, ut ipsius restitutio absolveretur. Cum ergo horum nihil factum fuerit, haud video quo fundamento istius restitutio facta a Leone non debeat dici absoluta. Illyricorum enim et Palaestinorum episcoporum", + "candidate_score": 0.662003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_311", + "psc_text": "Gloriosissimi et christianissimi imperatores charitatem circa fidem catholicam et affectum tenentes, beatissimum episcopum Leonem apostolicae sedis praesulem, ut huic venerabili et sancto concilio adesset, dirigentes venerabiles epistolas, supplicarunt; cujus pietati placere potuit, si in hac re teneretur aliqua similitudo. Nam melius potest cognoscere vestra sanctitas, quia neque in Nicaena, neque in Ephesina sancta synodo, neque in alio tali sancto concilio papa perpetuae sanctissimae sedis adfuit. Alludit hic forte Hilarus ad ea quae S. pontifex scripsit ad imperatorem Theodosium, et Pulcheriam augustam, recensendo causas quae eum praepediebant ne extra Italiam ad habendum concilium proficisceretur. Subdidit deinde Hilarus: Pro qua re hujus formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari", + "candidate_score": 0.66027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7_9", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_50", + "psc_text": "in fidei rebus versari. Epistolam enim illam 20 cui et Quesnellus institit, Leo Magnus hisce verbis orsus est: Cum Christianissimus et clementissimus imperator, sancta et laudabili fide pro Ecclesiae catholicae pace sollicitus, ad nos scripta transmiserit de his quae apud vos perturbationis strepitum commoverunt. Duo ergo Quesnellum hic distinguere oportebat, neutrumque praetermittere. Alterum ad imperialia scripta pertinebat, alterum vero ad Eutychis appellationem. Se mirari ait instructum esse de tantarum perturbationum strepitu dumtaxat ab ipso imperatore, et non primitus procurasse Flavianum ut (ait) nos insinuatio tuae relationis instrueret. 6. Ecclesiasticae ergo hierarchiae unitas, dispositio et forma exigebat ut de nuper exorta haeresi et de gravissimis perturbationibus inter Constantinopolitanum clerum excitatis summus pontifex a Flaviano episcopo instrueretur. Qui sane loquendi modus prorsus evertit illud aliud Quesnellianum commentum, quo videlicet confingit: « Quamdiu intra Constantinopolitanae Ecclesiae limites sese labes ista continuit, opus non fuit ut collegarum opem imploraret Flavianus. Episcopis nempe universis catholicam", + "candidate_score": 0.660141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_790", + "psc_text": "istius fides, ordinatio, stricta necessitudo cum Dioscoro et Eutychiana factione, tales suspiciones in pontificium animum excitassent, ut, nulla ratione habita ad imperatoris Theodosii et Pulcheriae augustae preces, ipse Leo cum ipso Anatolio jam ordinato istius ordinatoribus cummunicare voluerit; quoadusque, misso Abundio Comensi cum aliis tribus legatis apostolicis, et publico celebrato conventu, jussus fuit idem Anatolius in hoc conventu solemniter fidei professionem emittere, anathema Nestorio et Eutycheti dicere, atque epistolae ad Flavianum subscribere. Nisi enim fideliter hisce mandatis Anatolius obtemperasset, numquam a Leone et orthodoxis habitus fuisset tamquam legitimus episcopus. Sed dicat, amabo, Quesnellus ex quo monumento hauserit Anatolium testimonium dedisse aut dare potuisse de Theodoreti fide? Nobis quidem innotuit bonum testimonium accepisse Leonem de fide et munditia Theodoreti, de istius animi promptitudine, qua laetanter ad haeresum exitium subscripsit pontificiae epistolae ad Flavianum; sed haec omnia Leoni innotuerunt, vel ex Abundii relatione cum adhuc Constantinopoli existeret; qui, ut vidimus, certior factus", + "candidate_score": 0.659829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.656668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_226", + "psc_text": "deceptus. 10. In iis namque imperatorum praerogativas, vel illorum supremum dominatum, non praedicavit, non fuit intentus in conciliandis sibi eorum animis. Causam a Flaviano contra ipsum actam paucis dumtaxat exposuit, addens: Supplico igitur serenitati vestrae consuetae orthodoxae fidei patrocinanti et meae parvitatis opinioni praecipere beatissimos episcopos, etc. Et tandem claudens suam supplicationem, hac formula brevi nullas praerogativarum laudes continente usus est: Ut hoc consecutus (examen videlicet gestorum sub Flaviano) more solito laudans gratias agam Domino, et Deo omnium Christo, et vestrae semper pietati. Non absimilia habet in altera 364 epistola ad eosdem imperatores scripta, ut videre est in concilii Chalcedonensis Actis. Non ergo ea styli ubertate in scribendo Eutyches utebatur, qua ejus luxuries depasceretur in praedicandis laudibus et praerogativis eorum ad quos scribebat, etiamsi eorum ope et praesidio indigeret. Imperiali autem praesidio et patrocinio indiguisse negabit forte Quesnellus? Tandem, ipso nostro adversario auctore, Eutyches eum ad quem scribit interpellavit tamquam", + "candidate_score": 0.656175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_11_13", + "bdc_text": "Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit . Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ; Beza idem se facturum promisit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_252", + "psc_text": "Theodosio litteras concilii indices, tertio idus Maias signatas, idque significare verba illa in epistola ad Pulcheriam annotata, quibus Quesnellus insistit. 9. Quod cupiebat, tandem Chrysaphius assecutus est. Nam, auctore Liberato, imperator sacram Dioscoro dirigendo praecepit, ut decem metropolitanos episcopos quos voluisset ipse eligeret, et veniret Ephesum, et, congregato concilio, Eutychetis causam discuteret. Jussit quoque Barsumam virum perditum archimandritam interesse, et vices agere omnium monachorum Orientales episcopos accusantium. Theodoretum vero 370 Cyri episcopum adesse concilio interdixit, et in sua civitate permanere jussit. Jam enim Ibam Edessenum episcopum, ne synodo adesset per illum filium suum, quem dixi, Chrysaphium, in multas mansiones Eutyches relegaret exsilio. Haec autem quae narrat hic Liberatus diaconus apprime iis respondent quae in imperiali rescripto de cogenda Ephesina synodo leguntur, ut videre est apud Baronium, et in conciliorum collectione. At Baronius merito animadvertit temporariam hujus imperialis litterae notam fuisse corruptam, et loco tertio kalendas Aprilis Zenone et Posthumiano viris", + "candidate_score": 0.636101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_11_13", + "bdc_text": "Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit . Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ; Beza idem se facturum promisit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_614", + "psc_text": "litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum effectibus, demonstrabant ad defensionem catholicae fidei divinum (ait) in vobis vigere praesidium Inter caetera quae ibidem subjicit, narrat jam direxisse Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, qui sollicitudinis meae (ait) partes possint implere, quemadmodum in praecedenti promiserat. Hos autem ad illud munus obeundum ablegavit pro lapsis episcopis reconciliandis, ne horum resipiscentium desideria longiori mora fatigarentur, neve injuriosa facilitas temere et sine discretione susciperet. Synodum vero generalem sicut imperator suggesserat, se postulasse fatetur. Sed sacerdotes provinciarum omnium congregari illius temporis necessitas nulla ratione permittebat propter bella ingruentia, quae haud quibusdam episcopis maxime evocandis a suis abscedere Ecclesiis sinebant. Idcirco ad aliud tempus", + "candidate_score": 0.631252, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.69136, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_448", + "psc_text": "poenitentiam perfectam multasque lacrymas placare Deum, nostrumque cor vehementer contristatum in ejus ruina, per veram sanare poenitentiam: non solum hoc non fecit, sed etiam per omnia conturbare sanctam quae apud nos est Ecclesiam festinavit, propositiones injuriarum publice ponens et maledictionibus plenas; super haec et preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, et easdem arrogantia et petulantia plenas, per omnia divinas regulas conculcare conatus. CAP. III. Sed his ita secutis, litterae nobis datae sunt vestrae sanctitatis per admirabilem comitem Pansophium, per quas sumus edocti, quia idem Eutyches libellos direxit vobis plenos omni fallacia atque 791 calliditate, dicens: Judicii tempore libellos se dedisse appellationis et nobis et hic convenienti sancto concilio; et appellasse vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eodem factum est; sed etiam in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Commotus itaque, sanctissime pater, in his omnibus quae ab eo praesumpta sunt, et", + "candidate_score": 0.69136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_448", + "psc_text": "poenitentiam perfectam multasque lacrymas placare Deum, nostrumque cor vehementer contristatum in ejus ruina, per veram sanare poenitentiam: non solum hoc non fecit, sed etiam per omnia conturbare sanctam quae apud nos est Ecclesiam festinavit, propositiones injuriarum publice ponens et maledictionibus plenas; super haec et preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, et easdem arrogantia et petulantia plenas, per omnia divinas regulas conculcare conatus. CAP. III. Sed his ita secutis, litterae nobis datae sunt vestrae sanctitatis per admirabilem comitem Pansophium, per quas sumus edocti, quia idem Eutyches libellos direxit vobis plenos omni fallacia atque 791 calliditate, dicens: Judicii tempore libellos se dedisse appellationis et nobis et hic convenienti sancto concilio; et appellasse vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eodem factum est; sed etiam in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Commotus itaque, sanctissime pater, in his omnibus quae ab eo praesumpta sunt, et", + "candidate_score": 0.688879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.682156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", + "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", + "candidate_score": 0.680239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.67929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "SYNOPSIS. I. Se ut imperatori satisfaceret et occasionem haereticis auferret, ad episcopos Chalcedonenses de consensu suo litteras dedisse. --II. De monachis edicto Marciani repressis, et archimandritis Pulcheriae responsione increpatis. --III. De Eudocia a Leone monita ex secreto imperatoris mandato. --IV. Aetii dejectionem patienter habendam esse, ne aliarum Ecclesiarum regimini se immiscens mensuram propriam videretur excedere. --V. Anatolium ab Illyricianis subscriptionem in sui ambitus patrocinium elicere voluisse. De epistola ad Chalcedonenses episcopos scripta. 1208 LEO JULIANO episcopo. CAP. I. Quam vigilanter, quamque devote pro catholica fide fraternitas tua excubet, litterarum tuarum textus ostendit, quibus instruentibus multum mea sollicitudo relevatur; accedente religiosi imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi,", + "candidate_score": 0.678182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7_9", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.677788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "SYNOPSIS. I. Se ut imperatori satisfaceret et occasionem haereticis auferret, ad episcopos Chalcedonenses de consensu suo litteras dedisse. --II. De monachis edicto Marciani repressis, et archimandritis Pulcheriae responsione increpatis. --III. De Eudocia a Leone monita ex secreto imperatoris mandato. --IV. Aetii dejectionem patienter habendam esse, ne aliarum Ecclesiarum regimini se immiscens mensuram propriam videretur excedere. --V. Anatolium ab Illyricianis subscriptionem in sui ambitus patrocinium elicere voluisse. De epistola ad Chalcedonenses episcopos scripta. 1208 LEO JULIANO episcopo. CAP. I. Quam vigilanter, quamque devote pro catholica fide fraternitas tua excubet, litterarum tuarum textus ostendit, quibus instruentibus multum mea sollicitudo relevatur; accedente religiosi imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi,", + "candidate_score": 0.677095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_801", + "psc_text": "Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae non portionem aliquam laedere, sed ipsa Christianae religionis conatur fundamenta convellere, negans sempiterni Patris Filium sempiternum de utero beatae Virginis matris veram carnem nostrae sumpsisse naturae, et eos damnatione percellens, qui ab evangelica et apostolica fide nullo deduci errore potuerunt, illudque frustra praetendens quod Nicaenae synodi fidem teneat, cujus eum esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem", + "candidate_score": 0.675792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_434", + "psc_text": "omnia connisus est sanctissimam hujusce loci Ecclesiam conturbare; tabulas publice proponens contumeliarum et maledictorum plenas: et insuper haec preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, easque arrogantia et petulantia refertas, in omnibus divinos canones conculcare tentans. Verum his ita ex consecutione peractis, redditae nobis sunt litterae sanctitatis vestrae, per comitem omni admiratione dignum Pansophium: ex quibus edocti sumus eumdem Eutychen libellos ad vos misisse plenos fallacia et astu, dicentem se tempore judicii libellos appellationis tradidisse nobis et sanctae episcoporum tunc praesentium synodo, atque appellasse ad vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eo factum est, sed hac quoque in 788 parte fefellit, velut pater mendacii, se vestris auribus subrepturum arbitratus. Commotus igitur, sanctissime pater, ob omnia quae ausus est, et propter ea quae adversus nos sanctissimamque Ecclesiam facta sunt atque fiunt, solita fiducia utere, sicut sacerdotio convenit, et vindicans communem rem sanctarumque Ecclesiarum compositionem, dignare per proprias quidem litteras suffragari depositioni", + "candidate_score": 0.675751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_448", + "psc_text": "poenitentiam perfectam multasque lacrymas placare Deum, nostrumque cor vehementer contristatum in ejus ruina, per veram sanare poenitentiam: non solum hoc non fecit, sed etiam per omnia conturbare sanctam quae apud nos est Ecclesiam festinavit, propositiones injuriarum publice ponens et maledictionibus plenas; super haec et preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, et easdem arrogantia et petulantia plenas, per omnia divinas regulas conculcare conatus. CAP. III. Sed his ita secutis, litterae nobis datae sunt vestrae sanctitatis per admirabilem comitem Pansophium, per quas sumus edocti, quia idem Eutyches libellos direxit vobis plenos omni fallacia atque 791 calliditate, dicens: Judicii tempore libellos se dedisse appellationis et nobis et hic convenienti sancto concilio; et appellasse vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eodem factum est; sed etiam in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Commotus itaque, sanctissime pater, in his omnibus quae ab eo praesumpta sunt, et", + "candidate_score": 0.669011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_16_18", + "bdc_text": "Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur . Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ; itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_448", + "psc_text": "poenitentiam perfectam multasque lacrymas placare Deum, nostrumque cor vehementer contristatum in ejus ruina, per veram sanare poenitentiam: non solum hoc non fecit, sed etiam per omnia conturbare sanctam quae apud nos est Ecclesiam festinavit, propositiones injuriarum publice ponens et maledictionibus plenas; super haec et preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, et easdem arrogantia et petulantia plenas, per omnia divinas regulas conculcare conatus. CAP. III. Sed his ita secutis, litterae nobis datae sunt vestrae sanctitatis per admirabilem comitem Pansophium, per quas sumus edocti, quia idem Eutyches libellos direxit vobis plenos omni fallacia atque 791 calliditate, dicens: Judicii tempore libellos se dedisse appellationis et nobis et hic convenienti sancto concilio; et appellasse vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eodem factum est; sed etiam in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Commotus itaque, sanctissime pater, in his omnibus quae ab eo praesumpta sunt, et", + "candidate_score": 0.666021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_15_17", + "bdc_text": "Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur . Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1437", + "psc_text": "fides, quae vera et una est, nulla se patitur diversitate violari, et ideo cohortari dilectionem vestram ac monere non desino, ut instruente Spiritu sancto perseveranter id ipsum dicatis omnes, et non sint inter vos schismata. Sitis autem perfecti in eodem sensu et in eadem sententia (I Cor. I, 10) ; proculque a consortio vestro olim damnatorum depellatis errores, ut inchoastis, in fidei constantia permanentes; nullum sinatis vobis Nestoriana vel Eutychiana infectum perversitate sociari, tamquam leve ac tolerabile sit ad quod uterque quorumdam insipientium corda traduxit, et in scelera diabolici furoris accendit. CAP. II. Habemus, propitio Deo, magnum et divinitus praeparatum Christianissimi imperatoris auxilium, quem scriptis meis, quantum causa expetit, obsecravi, ne improbis parricidarum petitionibus in aliquo clementiae suae praeberet assensum, neque ullo modo sineret sanctae Chalcedonensis synodi definitiones, quae vere de coelestibus prodiere decretis, tamquam necessaria retractatione violari: cum insidias impiorum ad hoc subrepere velle manifestum sit, ut statuta evangelicis", + "candidate_score": 0.665507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7_9", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1287", + "psc_text": "ut haec malignitas non possit de conturbatione fidelium gloriari, hoc fraternitati tuae laboris injungo, ut eamdem epistolam meam, quam in omnibus apostolicae concordare doctrinae consonantia majorum exempla testantur, diligenti interpretatione ex Latino in Graecum transferre digneris, quam gloriosissimus et fidelissimus princeps ad Alexandrinos judices, sicut poposci, sub signaculi sui impressione transmittat, Christianae plebi in Ecclesia recitandam, cum praedicationibus sanctorum virorum qui ipsi Ecclesiae praefuerunt: quo facilius hi qui ignoranter fluctuare dicuntur, veritate comperta, pravis persuasionibus in errorem ulterius non trahantur. Ne autem fraternitatem tuam aliquid praeteriret, qualia ad clementissimum imperatorem vel ad ipsum Alexandrinae urbis episcopum scripta direxerim, subdita huic epistolae exempla monstrabunt. CAP. II. De futuro Paschate, ut saepe jam scripsi, esto sollicitus. et clementissimo principi meo nomine opportunius intimato, ut quid sibi rescriptum sit faciat certiorem, quoniam imminent dies ut nosse possimus quem diem Formatis ascribere debeamus, et omnium ex hac parte suspicio evidentius possit absolvi. Data VI", + "candidate_score": 0.66447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_17_19", + "bdc_text": "Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ; itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus . Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1012", + "psc_text": "ornavit, dignas aestimet gratias posse persolvi? Doctrinae post Deum vestrae debet fidelis, ut constanter teneat quod credebat; debet etiam infidelis, ut a perfidia sua, agnita veritate, discedat, 1109 et apostolicae institutionis luce perfusus, erroris sui tenebras derelinquat, magisque sequatur et credat, quod per os vestrum Dominus noster Jesus Christus de sacramento incarnationis suae docet, quam id teneat quod diabolus humanae salutis et veritatis inimicus instillat. CAP. IV. Optassemus etiam ad filium vestrum, gloriosissimum ac fidelissimum principem, super eamdem causam litteras dare, quibus congratulantes fidei ipsius, humilitatis quoque nostrae sollicitudinem, qua vos in Christo sequimur, proderemus, nisi ad nos de Orientalibus partibus necessarium amplius non putarunt. Aliqui codices carent voce, partibus. nuntio perlato, fieri hoc minime necessarium putassemus. Meritis autem apostolatus vestri pius Dominus praestitit ut haeresim jam diu occulte nutritam vestris temporibus proderet. Ad laudem enim sollicitudinis vestrae pertinet quod malorum error latere non potuit; ad gloriam fidei redundat quod", + "candidate_score": 0.663755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7_9", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_654", + "psc_text": "enim rem valde impiam fideique repugnantem ii testes de visu, qui per nos missi sunt, nobis significarunt. Unde, serenissime imperator, a vestra pia conscientia periculum causa fidei avertere dignare, neque humana praesumptio Christi Evangelio vim inferat. Haec ego, o christianissime et venerabilis imperator, cum iis qui mecum sunt episcopis, sincero affectu cupiens vos ante omnia placere Deo, ad quem ab universa Ecclesia unanimiter pro vestro imperio preces funduntur, ut facias, consilium do, ne forte poenas persolvamus ante tribunal Christi, si hujuscemodi rem silentio involvamus. Obsecro igitur coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae per ea quae male acta sunt laeditur, quaeque vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante", + "candidate_score": 0.662921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "SYNOPSIS. I. Se ut imperatori satisfaceret et occasionem haereticis auferret, ad episcopos Chalcedonenses de consensu suo litteras dedisse. --II. De monachis edicto Marciani repressis, et archimandritis Pulcheriae responsione increpatis. --III. De Eudocia a Leone monita ex secreto imperatoris mandato. --IV. Aetii dejectionem patienter habendam esse, ne aliarum Ecclesiarum regimini se immiscens mensuram propriam videretur excedere. --V. Anatolium ab Illyricianis subscriptionem in sui ambitus patrocinium elicere voluisse. De epistola ad Chalcedonenses episcopos scripta. 1208 LEO JULIANO episcopo. CAP. I. Quam vigilanter, quamque devote pro catholica fide fraternitas tua excubet, litterarum tuarum textus ostendit, quibus instruentibus multum mea sollicitudo relevatur; accedente religiosi imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi,", + "candidate_score": 0.662819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_16_18", + "bdc_text": "Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur . Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ; itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.662591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas . Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_968", + "psc_text": "fide sublimius ad laetandum? Quid agnitione Dominica festivius ad coronas, quam nobis olim Salvator ipse tradidit ad salutem, inquiens: Euntes, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti; docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis (Matth. XXVIII, 19, 20) ? Quam veluti auro textam seriem, ex praecepto legislatoris venientem usque ad nos ipse servasti, vocis beati Petri omnibus constitutus interpres, et 1090 ejus fidei beatificationem super omnes adducens. Unde et nos, quippe ut inchoatore bonorum te ad utilitatem utentes, Ecclesiae filiis haereditatem sortemque veritatis ostendimus, non singillatim faciente in occulto unoquoque doctrinam, sed uno spiritu, una conspiratione atque concordia confessionem fidei declarantes; et eramus in communi corona gaudii, quasi in imperialibus coenis, deliciis spiritualibus epulantes, quas per tuas litteras Christus praeparaverat invitatis, et supercoelestem sponsum inter nos conversantem nos cernere putabamus. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ejus (Matth. XVIII, 20),", + "candidate_score": 0.662368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7_9", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1397", + "psc_text": "S. Leonis epistolam Graece redditum haberemus. At exstat hujus codicis Latina interpretatio, quam Epiphanius Scholasticus lucubravit. Hic autem cum nactus fuisset Leoninae epistolae Latinum exemplar, hoc suae versioni inseruit; et idcirco ex hoc codice, quem a Surio editum Baluzius cum duobus mss. Bellovacensi et Corbeiensi contulit, aliquot variantes suppetunt, quae nobis utiles fuere. 2. Huic epistolae causam dederunt imperatoris Leonis litterae, quas ob Alexandrinos tumultus ad universos metropolitas tradidit. In laudato codice encyclio, cujus ordo, ut in mss. exstat, ex Baluzio profertur tom. V Concil. Venetae edit. pag. 33 et seqq. cap. 6, describitur imperatoris epistola ad Anatolium Constantinopolitanum; et postea cap. 11 subjiciuntur caeterorum episcoporum nomina, ad quos litterae similes directae fuerunt, ac inter hos primo datae dicuntur Leoni reverentissimo urbis Romae pontifici. Imperialis epistola ad Anatolium cum quaedam ejusdem Constantinopolitani episcopi peculiaria continet, tum vero alia Leonis papae propria, quae eidem inserta erant (vide annot. 1 [Infra, n.", + "candidate_score": 0.661872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_15_17", + "bdc_text": "Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur . Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_307", + "psc_text": "quidem isti nostri non recipiunt [Forte leg. incipiunt], sed Manichaei sequuntur. Quae haeresis, quae eisdem libris utitur, et eadem dogmata, et his deteriora sectatur, ita exsecrabilis universis per omnes terras, ad primam professionis suae confessionem, nec discussa, damnetur oportet, per cujus auctores vel per maximum principem Manem ac discipulos ejus, libros omnes apocryphos vel compositos, vel infectos esse, manifestum est: specialiter autem Actus illos qui vocantur S. Andreae; vel illos qui appellantur S. Joannis, quos sacrilego Leucius ore conscripsit; vel illos qui dicuntur S. Thomae, et his similia: ex quibus Manichaei et Priscillianistae, vel quaecumque illis est secta germana, omnem haeresim suam confirmare nituntur; et maxime ex blasphemissimo illo libro, qui vocatur Memoria Apostolorum, in quo ad magnam perversitatis suae auctoritatem doctrinam Domini mentiuntur, qui totam destruit legem veteris Testamenti, et omnia quae S. Moysi de diversis creaturae factorisque divinitus revelata sunt; praeter reliquas ejusdem libri blasphemias, quas referre pertaesum", + "candidate_score": 0.66129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas . Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1009", + "psc_text": "ad imperatorem abstinuisse. --V. Leonem pontificem a Deo datum esse Ecclesiae gratulantur. Domino vere sancto, merito in Christo beatissimo, et apostolico honore venerando papae LEONI, RAVENNIUS, RUSTICUS, VENERIUS. CONSTANTIANUS, MAXIMUS, ARMENTARIUS, FLORUS, SABINUS, VALERIANUS, CONSTANTIUS, NECTARIUS, MAXIMUS, ASCLEPIUS, item MAXIMUS, URSUS, INGENUUS, JUSTUS, VALERIUS, SUPERVENTOR, CHRYSAPHIUS, FONTEIUS, PETRONIUS, IDATIUS, AETHERIUS, EULALIUS. EUSTATHIUS, FRATERNUS, VICTURUS, EUGENIUS, HILARUS, VERUS, AMANDUS, GERONTIUS, PROCULEIANUS, JULIANUS, HELLADIUS, ARMENTARIUS, HONORATUS, EPARCHIUS. ANEMIUS, DYNAMIUS, MAXIMINUS, YNANTIUS et PALLADIUS. CAP. I. Perlata ad nos epistola beatitudinis vestrae, quam ad Orientem pro catholicae fidei assertione misistis, optassemus statim apostolatui vestro pro tam immenso 1108 munere gratiarum actionem referre; nisi nobis difficultatem, qua in unum celeriter non potuimus convenire, vel spatia, quibus a nobis dispalati sumus, longa terrarum, vel aurarum, quae in regionibus nostris praeter consuetudinem fuit, intemperies attulisset. Det ergo apostolatus vester nostrae veniam tarditati, quae non de otio aut dissimulatione, sed de certa necessitate descendit; quaeque a nobis,", + "candidate_score": 0.660771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.660406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1023", + "psc_text": "EPISTOLAE. Graecum exemplar cum nova interpretatione Latina. 1116 Epistola piissimi imperatoris Marciani ad beatissimum archiepiscopum Romae Leonem. Victores VALENTINIANUS et MARCIANUS gloriosi, triumphatores Augusti, sanctissimo et vere venerabili patri archiepiscopo LEONI. CAP. I. Divinae humanaeque litterae consentiunt Divinitatem in primis esse adorandam, ibique omnipotentem Deum esse propitium, ubi colitur recte fides. Hoc igitur quod quaerebamus invenimus et assecuti sumus nostris precibus. Invenit enim religionis fidem fidelis affectus, et nullum dubium est Dei auxilio esse definitum, quod de ipsius potentia quaerebatur. Expulsa enim omni contentione et discordia, quam invidus daemon fidei injecerat, Deum omnes una mente cognoscunt. Caeterum non accusamus infideles, quin et gratiam habemus religionis inimicis: praestiterunt enim nobis ut Deum studiosissime quaereremus manifesteque cognosceremus. Majus enim lumen esse videtur post tenebras apparens: dulcis est sitientibus potus, fessis otium. Laetetur igitur sanctitas tua super victoria 1118 fidei, cujus corona omnipotenti Christo referenda; hic enim dedit contra infideles victoriam. Et ideo", + "candidate_score": 0.659814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_14_16", + "bdc_text": "Non deerunt Anglorum auxilia . Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.653638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_800", + "psc_text": "Deum: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; et secundum hominem: Pater major me est (Joan. XIV, 28) . Hanc fidem, dilectissimi, veram et indissolubilem, quae sola veros efficit Christianos, quamque, ut intelligimus et probamus, pio studio et laudabili amore defenditis, perseveranter tenete et constanter asserite. 981 Et quoniam oportet vos post divinum auxilium etiam catholicorum principum gratiam promereri, humiliter ac sapienter exposcite ut petitioni nostrae, qua plenariam indici synodum postulavimus, clementissimus imperator dignetur annuere: qua citius, adjuvante misericordia Dei, et sanis fortitudo augeatur, et morbidis, si curari acquiescant, medicina praestetur. EPISTOLA LX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. Per Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae", + "candidate_score": 0.65326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1360", + "psc_text": "Augusto. CAP. I. Officiis quae ad gratulationem imperii vestri pertinent persolutis, etiam hanc paginam necessariae supplicationis adjeci, qua catholicae fidei divinitus praeparatum favoris vestri posco praesidium. Nam talia in Alexandrina Ecclesia perpetrata, fratris et coepiscopi mei Anatolii relatione cognovi, ut omnis Christiana religio sentiat se impeti atque violari, nisi in universum fidei vestrae devotione prospiciatur, et memoratae Ecclesiae, quae antea catholicis fuit clara rectoribus, reddatur Christiana libertas; et cessantibus haereticorum impugnationibus, evangelica 1301 doctrina, quae illic ante Dioscorum viguit, unita cum totius Ecclesiae pace reparetur. Quod opus virtutibus vestris gloriaeque conveniens celerem et Deo placitum habebit effectum, si apud sanctam Chalcedonensem synodum de Domini Christi incarnatione firmata nulla permiseritis retractatione pulsari: quia in illo concilio per Spiritum sanctum congregato, tam plenis atque perfectis definitionibus cuncta firmata sunt, ut nihil ei regulae quae ex divina inspiratione prolata est, aut addi possit aut minui, gloriosissime imperator. CAP. II. Hoc autem etiam apud", + "candidate_score": 0.652748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_14_16", + "bdc_text": "Non deerunt Anglorum auxilia . Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_673", + "psc_text": "cupiensque vos placere 915 per omnia Deo, cui pro vobis ab Ecclesia supplicatur, ne ante tribunal Christi Domini rei de silentio judicemur, obsecramus coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur. Nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia quod necesse est nos dicere, veremur, ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri", + "candidate_score": 0.652272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_14_16", + "bdc_text": "Non deerunt Anglorum auxilia . Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1453", + "psc_text": "omni indulgentia indignos esse; quibus tamen, si resipiscant, de misericordia non desperandum. --V. Legatos commendat, quos mittit non disceptaturos, sed supplicaturos; quaenam pro pace Ecclesiae sint agenda; correctis poenitentiam non negandam, obduratis sub synodali sententia remanentibus. LEO episcopus LEONI Augusto. CAP. I. Multis manifestisque documentis probatum mihi esse gaudens, quanto universali Ecclesiae consulatis affectu, praeceptis pietatis vestrae, ubi primum licuit, parere non distuli, dirigens Domitianum et Geminianum fratres et coepiscopos meos, 1345 qui apud vos preces meae sollicitudinis exsequentes, pro quiete vobis doctrinae evangelicae supplicarent, et libertatem fidei, in qua secundum eruditionem Spiritus sancti ipse praecipue emines, obtinerent, repulsis procul hostibus Christi, qui etiams voluissent furorem suum tegere, non laterent, quia alia est Dominici gregis sancta simplicitas, alia sub vestitu ovium simulatio latentium bestiarum; nec possunt jam per hypocrisim irrepere, quos tantae furor manifestavit insaniae. Agnosce igitur, auguste et venerabilis imperator, in quantum totius mundi praesidium divina sis providentia praeparatus,", + "candidate_score": 0.650575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_585", + "psc_text": "καὶ συναδελφοῦ ἡμῶν Φλαυιανοῦ, τελεώτερον πρὸς αὐτὸν περὶ τούτων, ἅπερ ἔδοξεν ἐφ' ἡμᾶς ἀναφέρειν, ἀντεγράψαμεν· ἕνα τῆς πλάνης ἀπαλειφομένης τῆς νῦν ἀναφυείσης, εἰς ὕμνον, καὶ δόξαν τοῦ Θεοῦ μία πίστις εἴη κατὰ τὸν πάντα κόσμον, καί μία, καὶ ἡ αὐτὴ ὁμολογία· καὶ ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ πᾶν γόνυ κάμψῇ, ἐπουρανίων, καὶ ἑπιγείων, καὶ καταχθονίων· καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται, ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. Ἀμήν. 869 EPISTOLA XXXIV. AD JULIANUM EPISCOPUM COENSEM. SYNOPSIS. I. Eutychen ab unitate fidei excidisse dolet. --II. Legatos ad synodum a latere mittit. LEO episcopus JULIANO episcopo charissimo fratri. CAP. I. Litterae dilectionis tuae, quae mihi nuper sunt redditae, quam spiritali catholicae fidei vigeas amore, demonstrant; et multum gaudere me faciunt, quod in eamdem sententiam pia corda concurrunt, ut secundum doctrinam Spiritus sancti impleatur in nobis quod Apostolus ait: Obsecro autem vos, fratres, per nomen Domini nostri Jesu Christi, ut idipsum dicatis", + "candidate_score": 0.650015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1230", + "psc_text": "ad notitiam meam gloriosissimus imperator jubeat pervenire: quia et ad ipsius et ad omnium salutem pertinet ut Dei cultus nullo errore laedatur. Data XVII kalendas Julii, Opilione viro clarissimo consule. 1234 EPISTOLA CXXIII. AD EUDOCIAM AUGUSTAM. De monachis Palaestinis. SYNOPSIS. I. Rogat ut curam suam reducendis ad fidem et quietem monachis Palaestinis impendat. -- II. Recepta Chalcedonensi synodo tam Eutychen quam Nestorium exsecrentur, si catholici videri volunt. Quid autem profecerit exhortatio Eudociae, ipsius litteris instrui cupit. LEO episcopus EUDOCIAE Augustae. CAP. I. Quanta mihi catholicae cura sit fidei, et qua sollicitudine, in quantum Dominus adjuvat, debeam praecavere ne umquam ab imperitis aut impiis veritatis Evangelio resistatur, pietatem vestram scire non dubito. Et ideo cum salutationis officio, quo semper mihi est vestra honoranda clementia, obsecro Dominum ut me de tua incolumitate laetificet, et causam fidei, in qua quorumdam intra provinciam Palaestinam monachorum fuerant corda turbata, magis magisque per vos faciat adjuvari:", + "candidate_score": 0.649652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_16", + "bdc_text": "Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_673", + "psc_text": "cupiensque vos placere 915 per omnia Deo, cui pro vobis ab Ecclesia supplicatur, ne ante tribunal Christi Domini rei de silentio judicemur, obsecramus coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur. Nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia quod necesse est nos dicere, veremur, ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri", + "candidate_score": 0.649324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_464", + "psc_text": "erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S. Leonis, cui haec epistola inserta est ante sermones de Nativitate ex ms. codice collectionis tertiae eorumdem Sermonum. Accedent tandem praeter codices Quesnelli alii quatuor a Baluzio adhibiti, nimirum Colbertinus 2574, Parisien., Divionen. et Corbeiensis, quorum tres postremi collectionem 17 Chalcedonensem continent. 7. Antiquissimam Graecam versionem, quae lecta et inserta fuit act. 2 synodi Chalcedonensis, primus edidit Joannes Leunclavius ex bibliotheca Sambuci Basileae an. 1578, postea ex aliis mss. Gerardus Vossius praepositus Tungrensis in calce Operum S. Gregorii Thaumaturgi an. 1604; dein vero Romani Conciliorum editores an. 1608, et a Romanis alii posteriores Conciliorum collectores. Graecum textum exegimus ad perantiquum ms.", + "candidate_score": 0.649318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.6493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_6_8", + "bdc_text": "Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_654", + "psc_text": "enim rem valde impiam fideique repugnantem ii testes de visu, qui per nos missi sunt, nobis significarunt. Unde, serenissime imperator, a vestra pia conscientia periculum causa fidei avertere dignare, neque humana praesumptio Christi Evangelio vim inferat. Haec ego, o christianissime et venerabilis imperator, cum iis qui mecum sunt episcopis, sincero affectu cupiens vos ante omnia placere Deo, ad quem ab universa Ecclesia unanimiter pro vestro imperio preces funduntur, ut facias, consilium do, ne forte poenas persolvamus ante tribunal Christi, si hujuscemodi rem silentio involvamus. Obsecro igitur coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae per ea quae male acta sunt laeditur, quaeque vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante", + "candidate_score": 0.648038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.647954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_14_16", + "bdc_text": "Non deerunt Anglorum auxilia . Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1402", + "psc_text": "--V. Omnia Christianae religionis officia et mysteria apud Alexandriam esse intercepta. --VI. Scripta de fide prolixiora promittit, Anatolii incuriam taxat, catholicos commendat. LEO episcopus LEONI Augusto. CAP. I. Litteras clementiae tuae plenas virtute dei et lumine veritatis veneranter accepi: quibus cuperem, etiam in eo quod praesentiam meam pietas vestra necessariam existimat, obedire, ut majorem fructum conspectu vestri splendoris assequerer. Sed magis id vobis arbitror placiturum, quod eligendum ratio demonstravit. Nam cum sancto et spiritali studio in universum pacem Ecclesiae muniatis, nihilque sit convenientius 1322 fidei defendendae, quam his quae per omnia instruente Spiritu sancto, irreprehensibiliter definita sunt, inhaerere: ipsi videbimur bene statuta convellere, et auctoritates quas Ecclesia universalis amplexa est, ad arbitrium haereticae petitionis infringere, atque ita nullum collidendis collidendis Ecclesiis modum ponere, sed data licentia rebellandi, dilatare magis quam sopire certamina. Unde quia post illas Ephesinae synodi impietates, quibus Dioscori scelere fides catholica refutata et perversitas Eutychiana suscepta est,", + "candidate_score": 0.647225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_908", + "psc_text": "Ecclesia, cui te Dominus voluit praesidere, cujusquam talium, ut ante jam scripsimus, nomen ad altare recitetur, quam quid de eis constitui debeat rerum processus ostendat. CAP. III. De commonitorio vero, a clericis dilectionis tuae nobis oblato, necessarium non fuit epistolis quid videretur inserere cum sufficeret legatis cuncta committi, quorum sermone ex omnibus diligentius instrueris. Annitere itaque, frater charissime, ut quae Ecclesiae Dei congruunt, fideliter et efficaciter 1052 cum his fratribus, quos tantae rei idoneos auctores elegimus, exsequaris; praesertim cum ipsa vos causae ratio, spesque divini auxilii cohortentur, et clementissimorum principum tam sancta sit fides, tam religiosa devotio, ut in eis non solum Christianum, sed etiam sacerdotalem experiamur affectum. Qui utique pro ea pietate qua se esse Dei famulos gloriantur, omnes suggestiones vestras fidei catholicae profuturas, dignanter accipient, ut ipsorum quoque opere et pax Christiana reparari, et error impius possit aboleri. Ac si de aliquibus amplius fuerit deliberandum, celeriter ad nos", + "candidate_score": 0.646889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.646103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1632", + "psc_text": "LEONI Augusto. CAP. I. Si gloriosum pietatis vestrae in fidei defensione propositum tanta prosequi laude 1432 cupiamus, quantam rerum ipsarum magnitudo deposcit, inveniemur impares in actione gratiarum, si nostri tantum oris angustiis universalis Ecclesiae gaudia celebremus. Sed dignius illius remuneratio vestris actibus meritisque servabitur, in cujus causa et speciali excellitis animo, et optato triumphatis eventu clarae gloriae. Sciat igitur clementia vestra omnes Ecclesias Dei cum laude vestra exsultare pariter et laetari, quod ab Alexandrinae Ecclesiae jugo improbus parricida depulsus est; et populus Dei, cui praedo nefarius incubabat, in antiquam fidei libertatem reductus, potest jam in salutis viam fidelium sacerdotum praedicatione revocari, cum videat omne seminarium venenorum in ipso auctore projectum. Nunc ergo quia hoc constanti proposito et magna mente peregistis, consummato operi fidei illud adjungite, ut de catholico civitatis illius praesule quod Deo placeat decernatis, qui nulla damnatae toties impietatis sit infectus aspergine: ne fortasse tectum vulnus sub specie obductae", + "candidate_score": 0.646003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_14_16", + "bdc_text": "Non deerunt Anglorum auxilia . Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1360", + "psc_text": "Augusto. CAP. I. Officiis quae ad gratulationem imperii vestri pertinent persolutis, etiam hanc paginam necessariae supplicationis adjeci, qua catholicae fidei divinitus praeparatum favoris vestri posco praesidium. Nam talia in Alexandrina Ecclesia perpetrata, fratris et coepiscopi mei Anatolii relatione cognovi, ut omnis Christiana religio sentiat se impeti atque violari, nisi in universum fidei vestrae devotione prospiciatur, et memoratae Ecclesiae, quae antea catholicis fuit clara rectoribus, reddatur Christiana libertas; et cessantibus haereticorum impugnationibus, evangelica 1301 doctrina, quae illic ante Dioscorum viguit, unita cum totius Ecclesiae pace reparetur. Quod opus virtutibus vestris gloriaeque conveniens celerem et Deo placitum habebit effectum, si apud sanctam Chalcedonensem synodum de Domini Christi incarnatione firmata nulla permiseritis retractatione pulsari: quia in illo concilio per Spiritum sanctum congregato, tam plenis atque perfectis definitionibus cuncta firmata sunt, ut nihil ei regulae quae ex divina inspiratione prolata est, aut addi possit aut minui, gloriosissime imperator. CAP. II. Hoc autem etiam apud", + "candidate_score": 0.644783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_968", + "psc_text": "fide sublimius ad laetandum? Quid agnitione Dominica festivius ad coronas, quam nobis olim Salvator ipse tradidit ad salutem, inquiens: Euntes, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti; docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis (Matth. XXVIII, 19, 20) ? Quam veluti auro textam seriem, ex praecepto legislatoris venientem usque ad nos ipse servasti, vocis beati Petri omnibus constitutus interpres, et 1090 ejus fidei beatificationem super omnes adducens. Unde et nos, quippe ut inchoatore bonorum te ad utilitatem utentes, Ecclesiae filiis haereditatem sortemque veritatis ostendimus, non singillatim faciente in occulto unoquoque doctrinam, sed uno spiritu, una conspiratione atque concordia confessionem fidei declarantes; et eramus in communi corona gaudii, quasi in imperialibus coenis, deliciis spiritualibus epulantes, quas per tuas litteras Christus praeparaverat invitatis, et supercoelestem sponsum inter nos conversantem nos cernere putabamus. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ejus (Matth. XVIII, 20),", + "candidate_score": 0.644055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_10_12", + "bdc_text": "Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus . Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit . Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1574", + "psc_text": "hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes Ravennatem conveniant cum omnibus mss. alterius fontis, de Ravennatensi sede dubitandum non est. Id autem vel maxime ex eo confirmatur, quod codices duo Vindebonenses, qui dissentiunt, aperto errore laborant. Nam Arbonensis episcopatus, qui in ms. Vindeb. Hisp. legitur, ignotus est; Narbonensis vero per hoc tempus non a Leone tenebatur, sed a Rustico, ad quem aliam posteriorem epistolam datam videbimus. Neque moveat quod primus codex Vindebon. puriorem Hispanicam complectatur. Nam licet eatenus sit purior, quod emendationes in Gallicanos codices inductas non recepit, mendosissimus tamen est, mendumque satis prodit in eadem inscriptione episcopatus Arbonensis, quem nemo inveniet. Hoc autem mendum evidentius demonstrant", + "candidate_score": 0.643485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1283", + "psc_text": "inferre, et propria videatur astruere, venerabilium Patrum qui eidem Ecclesiae praefuerunt, scripta relegantur; et quid B. Athanasius, quid Theophilus, quid Cyrillus, quid etiam alii Orientales magistri de incarnatione Domini senserint, recognoscant; nec repullulantibus decipiantur erroribus, qui olim evangelici sermonis sunt virtute prostrati: quoniam omnes fere haereses quae diversis temporibus exstiterunt, dum sacramentum corporeae nativitatis et passionis ac resurrectionis Christi non intelligunt, ab Evangelio deviarunt. Et 1258 possemus minus laborare in haereticis repellendis, si rudes animos ea non turbarent mendacia quae peremit antiquitas. Sed nunc, ut dixi, hic docendi optimus modus est, ut paternorum sensuum lineae Alexandrinae plebis et cleri auribus innotescant; ac si qui sunt qui nostra scripta despiciant, illis saltem qui nobiscum apostolicis sensibus congruunt acquiescant. In quo opere multum consacerdotis mei devotione gaudebo, et semper ipsius unanimitate laetabor: quia fraterna pax non nisi in una fidei confessione servatur. CAP. III. Quia vero quorumdam haereticorum versuta nequitia ad conturbandam", + "candidate_score": 0.643422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_14_16", + "bdc_text": "Non deerunt Anglorum auxilia . Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_805", + "psc_text": "quantum fieri potest, vestra dilectio ut omnibus Ecclesiae filiis innotescat quid contra impium sensum secundum doctrinam evangelicam et apostolicam praedicemus. Quia licet plene, quae semper fuisset atque esset catholicorum sententia scripserimus, tamen nunc quoque ad confirmandas omnium mentes non parum exhortationis addidimus. Memor enim sum me sub illius nomine Ecclesiae praesidere, cujus a Domino Jesu Christo est glorificata confessio, et cujus fides omnes quidem haereses destruit, sed maxime impietatem praesentis erroris expugnat; et intelligo mihi aliud non licere quam ut omnes conatus meos ei causae in qua universalis Ecclesiae salus infestatur impendam. Ne autem aliqua negligentiae occasione scripta nostra ad vos non potuerint pervenire, exemplaria eorumdem 985 nunc mittenda credidimus: ut nullo modo fidei quam defendimus praedicatio vestrae notitiae subtrahatur. Data decimo sexto 986 kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXII. THEODOSII IMPERATORUS AD VALENTINIANUM AUGUSTUM, Qua respondet epistolae LV. Domino meo VALENTINIANO Augusto THEODOSIUS.", + "candidate_score": 0.642872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_14_16", + "bdc_text": "Non deerunt Anglorum auxilia . Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_64", + "psc_text": "clerici, qui de Pelagianorum Coelestianorumque consortio in communionem catholicam ea imprudentia sunt recepti, ut non prius ad damnationem sui coarctarentur erroris, nunc saltem, posteaquam hypocrisis eorum ex quadam parte detegitur, ad veram correctionem, 591 quae et ipsis prodesse, et nullis possit nocere, cogantur. Damnent apertis professionibus suis superbi erroris auctores, et quidquid in doctrina eorum universalis Ecclesia exhorruit, detestentur; omniaque decreta synodalia, quae ad excisionem hujus haereseos apostolicae sedis confirmavit auctoritas, amplecti se et in omnibus approbare, plenis et apertis, ac propria manu subscriptis protestationibus eloquantur. Nihil in verbis eorum obscurum, nihil inveniatur ambiguum. Quoniam novimus hanc istorum esse versutiam, ut in quacumque particula dogmatis exsecrandi, quam a damnandorum soliditate discreverint, nihil sibi sensuum suorum aestiment esse non salvum. CAP. III. Cumque omnes definitiones suas ad subrependi facilitatem, improbare se simulent atque deponere, hoc sibi tota arte fallendi, nisi intelligantur, excipiunt, ut gratia Dei secundum merita dari accipientium sentiatur. Quae", + "candidate_score": 0.642096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_6_8", + "bdc_text": "Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante oculos proponite beatissimi Petri gloriam communesque cum ipso omnium apostolorum coronas, et martyrum gaudia, quibus non alia fuit causa 906 patiendi, nisi confessio verae Deitatis, et in Christo perfecta permansio. Quae confessio cum impie nunc a paucis quibusdam laedatur, omnes nostrarum partium Ecclesiae, omnesaue sacerdotes mansuetudini vestrae cum lacrymis supplicant propter appellationem in Flaviani episcopi libello contentam, ut speciale concilium jubeatis in Italiae partibus peragi, ut omnis conflictus repellatur vel mitigetur, nihilque devians vel dubium in fide sit; convenientibusque insuper etiam episcopis ab Orientalibus provinciis omnibus, quorum si qui de veritatis via exorbitarunt, salutaribus curationibus in integrum revocentur, et hi", + "candidate_score": 0.641471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_19", + "bdc_text": "Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1014", + "psc_text": "Quod nos ante oculos semper habentes, non desinemus Domino ac Deo nostro gratias agere et pariter supplicare, gratulantes quod tantae sanctitatis, tantae fidei, tantaeque doctrinae apostolicae sedi, unde religionis nostrae, propitio Christo, fons et origo manavit, antistitem dederit; petentes etiam ut datum concessumque munus pontificii vestri, longissima ad aedificationem Ecclesiarum suarum aetate custodiat. Nos autem etsi impares meritis, pari tamen fide, si quid (quod absit) contra Ecclesiam catholicam profana infestatione tentetur, parati sumus, confortante Domino, cum beatitudine vestra pro veritate fidei 1110 animas nostras ponere, et vitam hanc auctori salutis nostrae et largitori aeternitatis impendere. Et alia manu: Ora pro me, domine merito beatissime, et apostolico honore venerande papa. RUSTICUS episcopus apostolatum vestrum in Domino venerans saluto, et ut digneris pro me orare, supplex rogo. VENERIUS te dominum in Christo meum, reverendissime, saluto; et ut digneris pro me orare, supplex rogo. CONSTANTIANUS episcopus beatitudinem vestram saluto. MAXIMUS episcopus beatitudinem vestram", + "candidate_score": 0.640026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_6_8", + "bdc_text": "Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1287", + "psc_text": "ut haec malignitas non possit de conturbatione fidelium gloriari, hoc fraternitati tuae laboris injungo, ut eamdem epistolam meam, quam in omnibus apostolicae concordare doctrinae consonantia majorum exempla testantur, diligenti interpretatione ex Latino in Graecum transferre digneris, quam gloriosissimus et fidelissimus princeps ad Alexandrinos judices, sicut poposci, sub signaculi sui impressione transmittat, Christianae plebi in Ecclesia recitandam, cum praedicationibus sanctorum virorum qui ipsi Ecclesiae praefuerunt: quo facilius hi qui ignoranter fluctuare dicuntur, veritate comperta, pravis persuasionibus in errorem ulterius non trahantur. Ne autem fraternitatem tuam aliquid praeteriret, qualia ad clementissimum imperatorem vel ad ipsum Alexandrinae urbis episcopum scripta direxerim, subdita huic epistolae exempla monstrabunt. CAP. II. De futuro Paschate, ut saepe jam scripsi, esto sollicitus. et clementissimo principi meo nomine opportunius intimato, ut quid sibi rescriptum sit faciat certiorem, quoniam imminent dies ut nosse possimus quem diem Formatis ascribere debeamus, et omnium ex hac parte suspicio evidentius possit absolvi. Data VI", + "candidate_score": 0.639392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_6_8", + "bdc_text": "Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.63938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_448", + "psc_text": "poenitentiam perfectam multasque lacrymas placare Deum, nostrumque cor vehementer contristatum in ejus ruina, per veram sanare poenitentiam: non solum hoc non fecit, sed etiam per omnia conturbare sanctam quae apud nos est Ecclesiam festinavit, propositiones injuriarum publice ponens et maledictionibus plenas; super haec et preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, et easdem arrogantia et petulantia plenas, per omnia divinas regulas conculcare conatus. CAP. III. Sed his ita secutis, litterae nobis datae sunt vestrae sanctitatis per admirabilem comitem Pansophium, per quas sumus edocti, quia idem Eutyches libellos direxit vobis plenos omni fallacia atque 791 calliditate, dicens: Judicii tempore libellos se dedisse appellationis et nobis et hic convenienti sancto concilio; et appellasse vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eodem factum est; sed etiam in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Commotus itaque, sanctissime pater, in his omnibus quae ab eo praesumpta sunt, et", + "candidate_score": 0.636018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.634974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_654", + "psc_text": "enim rem valde impiam fideique repugnantem ii testes de visu, qui per nos missi sunt, nobis significarunt. Unde, serenissime imperator, a vestra pia conscientia periculum causa fidei avertere dignare, neque humana praesumptio Christi Evangelio vim inferat. Haec ego, o christianissime et venerabilis imperator, cum iis qui mecum sunt episcopis, sincero affectu cupiens vos ante omnia placere Deo, ad quem ab universa Ecclesia unanimiter pro vestro imperio preces funduntur, ut facias, consilium do, ne forte poenas persolvamus ante tribunal Christi, si hujuscemodi rem silentio involvamus. Obsecro igitur coram unius Deitatis inseparabili Trinitate, quae per ea quae male acta sunt laeditur, quaeque vestri est custos imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut cuncta maneant intacta, sicut et ante judicium existebant. Exspectent autem majus criterium concilii, in quo omnis ex toto orbe episcoporum numerus congregetur; neque sinatis vos de alieno peccato onus sustinere; quod ut manifestius edicamus, urgentis necessitatis timore constringimur. Sed ante", + "candidate_score": 0.634506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_18", + "bdc_text": "itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1129", + "psc_text": "ut si quid per servitutem nostram bono ordine et gratulando impletur effectu; non ambigamus per Spiritum sanctum fuisse donatum. CAP. III. Si autem aliquis eorum pro quibus Domino supplicamus, quocumque interceptus obstaculo, a munere indulgentiae praesentis exciderit, et priusquam ad constituta remedia perveniat, temporalem vitam humana conditione finierit, quod manens in corpore non recepit, consequi exutus carne non poterit. Nec necesse est nos eorum qui sic obierint merita actusque discutere, cum Dominus Deus noster, cujus 1175 judicia nequeunt comprehendi, quod sacerdotale ministerium implere non potuit, suae justitiae reservaverit: ita potestatem suam timeri volens, ut hic terror omnibus prosit, et quod quibusdam tepidis aut negligentibus accidit, nemo non metuat. Multum enim utile ac necessarium est ut peccatorum reatus ante ultimum diem sacerdotali supplicatione solvatur. CAP. IV. His autem qui in tempore necessitatis et in periculi urgentis instantia praesidium poenitentiae et mox reconciliationis implorant, nec satisfactio interdicenda est, nec reconciliatio deneganda: quia", + "candidate_score": 0.633568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_18", + "bdc_text": "itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1130", + "psc_text": "quibusdam tepidis aut negligentibus accidit, nemo non metuat. Multum enim utile ac necessarium est ut peccatorum reatus ante ultimum diem sacerdotali supplicatione solvatur. CAP. IV. His autem qui in tempore necessitatis et in periculi urgentis instantia praesidium poenitentiae et mox reconciliationis implorant, nec satisfactio interdicenda est, nec reconciliatio deneganda: quia misericordiae Dei nec mensuras possumus ponere, nec tempora definire, apud quem nullas patitur veniae moras vera conversio, dicente Spiritu Dei per prophetam: Cum conversus ingemueris, tunc salvus eris (Isai XXX, 15, sec. LXX) . Et alibi: Dic tu iniquitates tuas prior, ut justificeris (Isai. XLIII, 26, sec. LXX) . Et iterum: Quia apud Dominum misericordia est, et copiosa apud eum redemptio (Ps. CXXIX, 7) . In dispensandis itaque Dei donis non debemus esse difficiles, nec accusantium se lacrymas gemitusque negligere, cum ipsam poenitendi affectionem ex Dei credamus inspiratione conceptam, dicente Apostolo: Ne forte det illis Deus poenitentiam, ut resipiscant a", + "candidate_score": 0.632603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_11_13", + "bdc_text": "Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit . Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ; Beza idem se facturum promisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1002", + "psc_text": "Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. GREGORIUS episcopus Adrianopolis. Valere ora Deo amantissime pater. THEODORITUS episcopus Cyri. Valere me in Domino ora, domine, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae, vices agens beatissimi episcopi domni Apamiae Syriae, subscripsi. Valere ora, sanctissime pater. ACACIUS misericordia Dei episcopus civitatis Arthiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOANNES episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.628661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_11_13", + "bdc_text": "Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit . Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ; Beza idem se facturum promisit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1006", + "psc_text": "Theodosiopolis magnae Armeniae. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. AURELIUS episcopus. Ora pro nobis, pater beatissime. 1106 RESTITUTIANUS episcopus. Ora pro nobis, sancte ac venerabilis papa. AMACIUS episcopus civitatis Sotorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. FONTEIANUS episcopus Sagalassi. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THEODORUS misericordia Dei episcopus Antifelli Lyciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELIPHTONGUS misericordia Dei episcopus Heliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THALASSIUS episcopus civitatis Parii. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS", + "candidate_score": 0.62811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_10", + "bdc_text": "Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_640", + "psc_text": "Ex his epistolam 43, quae collato Graeco textu tot capitibus discrepare cognoscitur ab epistola 44, aliam esse epistolam, nihil dubitandum est; ac proinde necessarium fuit, Graeci textus, qui originalis vicem gerit, Latinam interpretationem dare, non solum ut Graecae linguae minus peritis patefieret apertum discrimen, verum etiam ut haberetur Latine haec epistola, quae solum Graece prostat; Latinus enim textus, quem habemus, nec originalis, nec integra versio est, ut vidimus, et epistolam 44 potius quam epist. 43 in partem maximam exhibet. 6. Fatendum vero est, in Graeco textu praeter lacunam et errorem historicum, quorum initio meminimus, alia loca vel luxata et corrupta, vel certe obscura et implexa inveniri. At errorem historicum facili duarum litterarum mutatione emendari in Graeco textu, nullo autem modo in veteri interpretatione Latina, eumque antiquo librario potius quam Graeco interpreti tribuendum, annotatione 5 observabimus. Lacuna vero, quae primo capite evidens est, utrum ab interpretis, an vero ab amanuensis saltu", + "candidate_score": 0.605455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_10", + "bdc_text": "Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_374", + "psc_text": "Domnum et ad alios Orientis episcopos, Occidentales, et potissimum Romanum pontificem de tanta haeresi commonendum neglexerit. Idem Flavianus statim post condemnationem Eutychis satis a Florentio monitus fuerat, dum soluto conventu ad superiorem domus partem ascenderet, ipsum Eutychem ad Romanum, Alexandrinum et Hierosolymitanum episcopos appellasse; unde metuendum ipsi erat ne, si statim ad Leonem non scriberet, is pontificem praeveniret. Sed plura addere ad refellendum Quesnellianum praejudicium sive commentum opus non est. 8. Inter duas porro Latinas versiones quas memoravimus, epistolae sequentis, licet illa quae incipit Nulla res sit prima et antiquior altera, cujus initium Nihil est, cum tamen a minus perito vel non admodum diligenti interprete Latine reddita, originali Graeco minus exacte respondeat, alia autem versio, quae in Chalcedonensi collectione exhibetur, a peritiore ac diligentiore interprete lucubrata, ad Graecum textum propius accedat, hanc posteriorem quidem, at satis vetustam illi priori anteferentes, Graeco textui e regione annectendam credidimus. Postea vero antiquiorem versionem", + "candidate_score": 0.599575, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.68607, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_15_17", + "bdc_text": "Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur . Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.68607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_2_4", + "bdc_text": "Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.681675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_16_18", + "bdc_text": "Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur . Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ; itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1357", + "psc_text": "Deus in sacrilega discordia alienatos a matre vestra Catholica. Nihil in nos aliquando probare potuistis; vestri episcopi conventi a nobis, nunquam nobiscum pacifice conferre voluerunt, quasi fugientes cum peccatoribus loqui. Quis ferat istam superbiam? quasi Paulus apostolus non contulerit cum peccatoribus et cum valde sacrilegis: legite Actus Apostolorum, et videte. Quasi ipse Dominus non cum Judaeis, a quibus crucifixus est, sermones de Lege habuerit, eisque congruenter responderit. Postremo diabolus est primus omnium peccatorum, qui converti ad justitiam nunquam poterit, et tamen nec ipse Dominus de Lege dedignatus est ei respondere; ut intelligatis istos ideo nobiscum nolle conferre, quia causam suam perditam norunt. 14. Nos ignoramus quid adversus seipsos homines jactent, qui calumniosis dissensionibus gaudent. In Scripturis discimus Christum, in Scripturis discimus Ecclesiam. Has Scripturas communiter habemus, quare non in eis et Christum et Ecclesiam communiter retinemus? Nos ubi agnovimus eum de quo dicit Apostolus, Abrahae dictae sunt promissiones et semini", + "candidate_score": 0.671881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_3_5", + "bdc_text": "Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.665613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_4_6", + "bdc_text": "Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_928", + "psc_text": "quam portantes aliquid nostrorum in Christi suavitate pratorum? 2. Hic forsitan dicas: Quid enim? et apud nos germanus meus Ecclesiae non erit utilis, aut propter aliud eum mecum habere desidero? Plane si tantum tibi quantum hic mihi, ejus praesentia lucrandis vel regendis ovibus Domini utilis videretur, non dico duritiam sed iniquitatem meam nemo non jure culparet. Sed cum latina lingua, cujus inopia in nostris regionibus evangelica dispensatio multum laborat, illic autem ejusdem linguae usus omnino sit; itane censes nos saluti plebium Domini oportere consulere, ut hanc facultatem illuc mittamus, et hinc auferamus, ubi eam magno cordis aestu requirimus? Da itaque veniam, quod non solum contra tuum desiderium, sed etiam contra sensum meum facio, quod me facere, sarcinae nostrae cura constringit. Dabit tibi Dominus, in quo posuisti cor tuum, ut tales sint labores tui, ut pro isto beneficio remunereris; sic enim regionum nostrarum ardentissimae siti, diaconum Lucillum tu potius concessisti. Neque", + "candidate_score": 0.664088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_4_6", + "bdc_text": "Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.663072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_2_4", + "bdc_text": "Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.662635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_2_4", + "bdc_text": "Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3665", + "psc_text": "putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, potissimum tu legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi viro curante venissent, illi primo non distuli secundum volumen adjungere, in quo illa omnia, sicut potui, refutavi. Sed nunc cum eosdem libros diligentius inspicerem, comperi illum qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur: unde videri poterit Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum, quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa", + "candidate_score": 0.66221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_2_4", + "bdc_text": "Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.661286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_2_4", + "bdc_text": "Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635", + "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,", + "candidate_score": 0.660439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_2_4", + "bdc_text": "Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta et dura, multo tamen leviora nuntiata sunt. Plus sane quam dici potest miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint, nec epistola tua quidquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit; quae utique per viscera charitatis et nostrae sunt; nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est", + "candidate_score": 0.659659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_2_4", + "bdc_text": "Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.659569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_4_6", + "bdc_text": "Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.654882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_3_5", + "bdc_text": "Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.654205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_4_6", + "bdc_text": "Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_199", + "psc_text": "Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam per tuam charitatem non mediocriter ministrare dignatur. CAPUT II. 2. Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut interpretandis eorum libris, qui graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere ut nos quoque habeamus tales illos viros, et unum potissimum, quem tu libentius in tuis litteris sonas. De vertendis autem in latinam linguam sanctis Litteris canonicis laborare te nollem, nisi eo modo quo Job interpretatus es; ut signis adhibitis quid inter hanc tuam et Septuaginta, quorum est gravissima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in hebraeis exemplaribus invenitur, quod tot interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii vel spiritus majore concordia, quam si unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam, nisi", + "candidate_score": 0.653719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_3_5", + "bdc_text": "Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2794", + "psc_text": "quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc charitatis debitum flagito, cujus doctrina, in nomine et adjutorio Domini, tantum in latina lingua ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt! Maxime tamen istam sententiam, Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus, si quo alio modo exponi melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS,", + "candidate_score": 0.652831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_4_6", + "bdc_text": "Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.652751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_3_5", + "bdc_text": "Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.652075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_3_5", + "bdc_text": "Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1631", + "psc_text": "redigo » (I Cor. IX, 27); a quo opere saturitas carnis aliena est: nisi forte et ipsam saturandae carnis curam, quae maxime observantiam religionis praetendentibus probrosa est, non parcere corpori dixit, secundum illud honestatis praeceptum, quod alibi dicit, ut unusquisque suum vas honorifice possidere noverit (I Thess. IV, 4), ut hostiam vivam, placentem Deo suum corpus exhibeat (Rom. XII, 1), non in saturitatem carnis, quia distensio corporis animae sobrietatem necat, et inimica est castitati. CAP. III. 14. Restat ut aliquid et de evangelicis locis suggeram Beatitudini tuae: non quidem quanta legenti per otium occurrere solent (nec enim nunc vacabit dispersa per libros quaerere, aut in reminiscendis memoriam ventilare), sed vel pauca, quae ad horam dictationis hujus in mentem veniunt, sciscitabor. De resurrectionis forma non grandem, sed plenam fidei instructione epistolam, qua secundae consultationi meae, dum Carthagini hiemares rescripseras, si habes relatam in schedis, rogo ut mittas, aut certe retexas eam", + "candidate_score": 0.652032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2611", + "psc_text": "de Genesi scripsi, versatur haec quaestio vehementer, et ex multis rerum expertarum atque credibiliter auditarum exemplis disputatio illa silvescit. Quid in ea potuerimus vel effecerimus, cum legeris, judicabis; si tamen Dominus dignabitur donare ut eos mihi libros, quantum possum congruenter emendatos, jam liceat edere, et multorum fratrum exspectationem non jam longa disputatione suspendere. 3. Narrabo autem unum aliquid breviter unde cogites. Frater noster Gennadius, notissimus fere omnibus, nobisque charissimus medicus, qui nunc apud Carthaginem degit, et Romae suae artis exercitatione praepolluit, ut hominem religiosum nosti, atque erga pauperum curam impigra misericordia facillimoque animo benignissimum, dubitabat tamen aliquando, ut modo nobis retulit, cum adhuc esset adolescens, et in his eleemosynis ferventissimus, utrum esset ulla vita post mortem. Hujus igitur mentem et opera misericordiae quoniam Deus nullo modo desereret, apparuit illi in somnis conspicuus juvenis et dignus intendi, eique dixit: Sequere me. Quem dum sequeretur, venit ad quamdam civitatem, ubi audire coepit", + "candidate_score": 0.65128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_3_5", + "bdc_text": "Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3586", + "psc_text": "hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper quid mihi alio anno per latorem, per quem scripseram, remeantem scripserit, nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli: Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit, quam loqui; ita ut nostra studia cessarent, ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos nomini meo dedicasti, eruditissimis, et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus,", + "candidate_score": 0.650284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1061", + "psc_text": "ipse Dominus nocentem Judam usque ad condignum ejus exitum toleravit, et eum sacram coenam cum innocentibus communicare permisit; sicut tolerarunt Apostoli eos qui per invidiam, quod ipsius diaboli vitium est, Christum annuntiabant (Philipp. I, 15-18); sicut toleravit Cyprianus collegarum avaritiam, quam secundum Apostolum appellat idololatriam (Coloss. III, 5.) Postremo quidquid tunc inter illos episcopos gestum est, etiamsi forte ab aliquibus eorum sciebatur, si non sit acceptio personarum nunc ab omnibus ignoratur. Cur ergo non ab omnibus pax amatur? Haec facillime cogitare possetis, aut fortasse etiam cogitatis. Sed melius erat ut amaretis possessiones terrenas, quas timendo perdere cognitae veritati consentiretis, quam ut amaretis vanissimam hominum gloriam, quam vos putatis perdere, si cognitae veritati consenseritis. CAPUT V. 16. Vides itaque jam, ut opinor, non esse considerandum quod quisque cogitur, sed quale sit illud quo cogitur, utrum bonum an malum: non quo quisque bonus possit esse invitus; sed timendo quod non vult pati,", + "candidate_score": 0.649709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.649685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_4_6", + "bdc_text": "Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.647972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3587", + "psc_text": "et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus, a te positum atque dissertum est. Sed quaeso Reverentiam tuam, parum perpatiaris me tuum laudare ingenium. Nos enim inter nos eruditionis causa disserimus. Caeterum aemuli, et maxime haeretici, si diversas inter nos sententias viderint, de animi calumniabuntur rancore descendere. Mihi autem decretum est te amare, suscipere,, colere, mirari, tuaque dicta quasi mea defendere. Certe et in dialogo quem nuper edidi, Beatitudinis tuae, ut dignum fuerat, recordatus sum: magisque demus operam, ut perniciosissima haeresis de Ecclesiis auferatur, quae semper simulat poenitentiam ut docendi in Ecclesiis habeat facultatem; ne, si aperta se luce prodiderit, foras expulsa moriatur. CAPUT II. 4. Cernis nempe,", + "candidate_score": 0.647673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_4_6", + "bdc_text": "Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_373", + "psc_text": "dixisse videbitur, ubi hoc dixerit, quod lector sapit; cum vero contra sensum lectoris aliquid occurrerit, officioso mendacio deputabitur? Non enim deesse poterunt causae, cur existimetur non solum potuisse, verum etiam debuisse mentiri, si huic regulae conceditur locus. Non opus est hanc causam multis verbis agere, praesertim apud te, cui sapienter providenti dictum sat est. Nequaquam vero mihi arrogaverim ut ingenium tuum, divino dono aureum, meis obolis ditare contendam; nec est quisquam te magis idoneus, qui opus illud emendet. CAP. IV. 4. Neque enim a me docendus es quomodo intelligatur quod idem dicit, Factus sum Judaeis tanquam Judaeus, ut Judaeos lucrifacerem (I Cor. IX, 20); et caetera quae ibi dicuntur compassione misericordiae, non simulatione fallaciae. Fit enim tanquam aegrotus qui ministrat aegroto; non cum se febres habere mentitur, sed cum animo condolentis cogitat quemadmodum sibi serviri vellet, si ipse aegrotaret. Nam utique Judaeus erat; Christianus autem factus, non Judaeorum Sacramenta reliquerat,", + "candidate_score": 0.645636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.645256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_2", + "bdc_text": "Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "Nos interea, quoniam rumor erat quod ecclesiastica manus posset eos eripere, falsis promissionibus ludebamur; ut illo non solum quasi volente, sed etiam instante, pro eis ad Comitatum episcopus mitteretur, ea pollicitatione interposita episcopalibus auribus, quod donec aliquid pro eis illic ageretur, nullum causae illorum excitaretur examen. Postremo, pridie quam terirentur, venit ad nos Praestantia tua; spem dedisti, qualem nunquam antea dederas, quod eos tibi posset concedere profecturo, cum illi graviter prudenterque dixisses, totum quod tecum tam assidue familiarius secretiusque loqueretur, non te honorare potius quam gravare, atque ad id valere, quod communicato et pertractato inter vos mortis eorum consilio, nemo dubitaret quid post haec omnia sequeretur. Quae cum te dixisse nobis indicares, inter narrandum namque tendens in eum locum ubi celebrantur sacramenta fidelium, stupentibus nobis ita jurasti te ista dixisse, ut non solum tunc, verum etiam nunc post tam horrendum inopinatum exitum, cum tuos omnes nutus recolo, nimis mihi impudens", + "candidate_score": 0.641571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_2", + "bdc_text": "Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_569", + "psc_text": "et corpus ejus cui caput est ipse, non nisi Ecclesia est (Coloss. I, 18). CAPUT III. 4. Nonnulli enim attendentes verba quae assidue dicit Apostolus, quia et mortui sumus cum Christo, et resurreximus cum eo, nec intelligentes quatenus dicantur, arbitrati sunt jam factam esse resurrectionem, nec ullam ulterius in fine temporum esse sperandam: Ex quibus est, inquit, Hymenaeus et Philetus, qui circa veritatem aberraverunt, dicentes resurrectionem jam factam esse, et fidem quorumdam subverterunt (II Tim. II, 17). Idem apostolus eos arguens detestatur, qui tamen dicit nos resurrexisse cum Christo. Unde, nisi quia hoc per fidem, et spem, et dilectionem factum esse dicit in nobis, secundum primitias Spiritus? Sed quia spes quae videtur non est spes, et ideo si quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus; restat utique redemptio corporis nostri, quam exspectantes in nobismetipsis ingemiscimus. Unde est et illud: Spe gaudentes, in tribulatione patientes (Rom. XII, 12). 5. Haec igitur", + "candidate_score": 0.638932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_12_14", + "bdc_text": "Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ; Beza idem se facturum promisit . Non deerunt Anglorum auxilia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.632926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_11_13", + "bdc_text": "Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit . Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ; Beza idem se facturum promisit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_509", + "psc_text": "non communicare 3. Quaerimus ergo ut nobis respondere non graveris, quam causam forte noveris, qua factum est ut Christus amitteret haereditatem suam per orbem terrarum diffusam, et subito in solis Afris, nec ipsis omnibus remaneret. Etenim Ecclesia catholica est etiam in Africa, quia per omnes terras eam Deus esse voluit et praedixit. Pars autem vestra, quae Donati dicitur, non est in omnibus illis locis, in quibus et Litterae et sermo et facta apostolica cucurrerunt. Sed ne dicatis, non vocari Ecclesiam nostram catholicam, sed Macarianam, sicuti eam vos appellatis; nosse debes, quod facillime potest, in illis omnibus partibus, unde istas terras Evangelium Christi perfudit, nec nomen Donati sciri, nec nomen Macarii. Vestra autem quia Donati pars dicitur, nec vos negare potestis, et omnibus notum est ubicumque est vestra communio. Dignare ergo rescribere nobis, ut sciamus quomodo fieri possit ut Ecclesiam suam Christus de toto orbe perdiderit, et in vobis solis habere", + "candidate_score": 0.631642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_22", + "bdc_text": "Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2491", + "psc_text": "diligere nescimus. Tanto enim nobis melius est, quanto magis in illum imus, quo nihil melius est. Imus autem non ambulando, sed amando. Quem tanto habebimus praesentiorem, quanto eumdem amorem quo in eum tendimus, potuerimus habere puriorem: nec enim locis corporalibus vel extenditur, vel includitur. Ad eum ergo qui ubique praesens est et ubique totus, non pedibus ire licet, sed moribus. Mores autem nostri, non ex eo quod quisque novit, sed ex eo quod diligit, dijudicari solent: nec faciunt bonos vel malos mores, nisi boni vel mali amores. Pravitate ergo nostra, a rectitudine Dei longe sumus: unde rectum amando corrigimur, ut recto recti adhaerere possimus. 14. Ad illum ergo quanta opera possumus, etiam illi ut perveniant agamus, quos tanquam nosmetipsos diligimus, si nosmetipsos diligere, illum diligendo jam novimus. Christus namque, id est Veritas, dicit in his duobus praeceptis totam legem Prophetasque pendere, ut diligamus Deum ex toto corde, ex tota anima,", + "candidate_score": 0.627673, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.684913, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_228", + "psc_text": "ut ubi una communio est, commune velit esse judicium, concordantemque consensum. EPISTOLA XIV. THEODOSIO quod restituendae inter orientalem atque occidentalem Ecclesiam unitati operam dedisset, commendato, episcopi cur de ea re superiorem scripserint epistolam, exponunt: addunt curae etiam sibi fuisse ut fautores Apollinaris condemnarentur: postremo nec se Concilium petendo injuriam cuipiam intulisse, nec a majorum instituto usquam defecisse asserunt. Beatissimo imperatori, et clementissimo principi THEODOSIO, AMBROSIUS et caeteri episcopi Italiae. 1. Fidei tuae diffusa toto orbe cognitio intimum nostrae mentis demulsit affectum; eoque, ut haec quoque gloria tuo imperio crearetur, quod unitatem reddidisse Occidentalium juxta atque Orientalium Ecclesiis videreris, clementiam tuam obsecrandam pariter, ac super Ecclesiasticis negotiis instruendam nostris litteris aestimavimus, Imperator tranquillissime ac fidelissime. Dolori enim erat inter Orientales atque Occidentales interrupta sacrae communionis esse consortia. 2. Silemus jam quorum errore, quorumve delicto, ne serere fabulas et alloquia cassa videamur. Nec nos tentasse poenitet, quod intentatum caderet in culpam. Isto", + "candidate_score": 0.684913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_228", + "psc_text": "ut ubi una communio est, commune velit esse judicium, concordantemque consensum. EPISTOLA XIV. THEODOSIO quod restituendae inter orientalem atque occidentalem Ecclesiam unitati operam dedisset, commendato, episcopi cur de ea re superiorem scripserint epistolam, exponunt: addunt curae etiam sibi fuisse ut fautores Apollinaris condemnarentur: postremo nec se Concilium petendo injuriam cuipiam intulisse, nec a majorum instituto usquam defecisse asserunt. Beatissimo imperatori, et clementissimo principi THEODOSIO, AMBROSIUS et caeteri episcopi Italiae. 1. Fidei tuae diffusa toto orbe cognitio intimum nostrae mentis demulsit affectum; eoque, ut haec quoque gloria tuo imperio crearetur, quod unitatem reddidisse Occidentalium juxta atque Orientalium Ecclesiis videreris, clementiam tuam obsecrandam pariter, ac super Ecclesiasticis negotiis instruendam nostris litteris aestimavimus, Imperator tranquillissime ac fidelissime. Dolori enim erat inter Orientales atque Occidentales interrupta sacrae communionis esse consortia. 2. Silemus jam quorum errore, quorumve delicto, ne serere fabulas et alloquia cassa videamur. Nec nos tentasse poenitet, quod intentatum caderet in culpam. Isto", + "candidate_score": 0.680774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_3_5", + "bdc_text": "Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_841", + "psc_text": "Vale, et nos dilige, ut facis; quia nos et te diligimus. 990 EPISTOLA XLVIII. SABINUM, ut libros suos severo expendat examine, obsecrat, et quae commoda hinc oriantur, exponit; subjungens tamen duritiem verborum tolerandam esse, dum fidei professio integra sit, suas variis haeresibus fidei professiones opponit: ac demum se in posterum scribendis epistolis maxime operam daturum spondet. AMBROSIUS SABINO. 1. Remisisti mihi libellos, quos tuo judicio probatiores habebo. Ideo misi alios non judicii favore delectatus, sed promissa a te, et petita a me veritate illectus: malo enim tuo corrigatur judicio, si quid movet, priusquam foras prodeat, unde jam revocandi nulla facultas sit; quam laudari a te, quod ab aliis reprehendatur. Itaque arbitrum te eorum quae postulas rogavi; neque enim legi a te mea, quae nonnumquam tribuo in vulgus, sed in tuae calculum venire sententiae desideravi. Non erit longi subsellii ista judicatio et mora, ut dictum est antiquitus. Facile est tibi de", + "candidate_score": 0.67217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7_9", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_689", + "psc_text": "quia dixisti ei: et tu animam tuam liberabis (Ezech. III, 17-19) . 3. Malo igitur, Imperator, bonorum mihi esse tecum, quam malorum consortium; et ideo clementiae tuae displicere debet sacerdotis silentium, libertas placere. Nam silentii mei periculo involveris, libertatis bono juvaris. Non ergo importunus indebitis me intersero, alienis ingero: sed debitis obtempero, mandatis Dei nostri obedio. Quod facio primum tui amore, tui gratia, tuae studio conservandae salutis. Si id mihi vel non creditur, vel interdicitur: dico sane divinae offensae metu. Nam si meum periculum te exueret, patienter me pro te offerrem, sed non libenter; malo enim te sine meo acceptum Deo esse et gloriosum periculo. Sin autem silentii mei dissimulationisque culpa et me ingravat, nec te liberat; malo importuniorem me, quam inutiliorem aut turpiorem judices. Siquidem scriptum est, dicente sancto apostolo Paulo, cujus non potes doctrinam refellere: Insta opportune, importune; argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim.", + "candidate_score": 0.667864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7_9", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_690", + "psc_text": "Deo esse et gloriosum periculo. Sin autem silentii mei dissimulationisque culpa et me ingravat, nec te liberat; malo importuniorem me, quam inutiliorem aut turpiorem judices. Siquidem scriptum est, dicente sancto apostolo Paulo, cujus non potes doctrinam refellere: Insta opportune, importune; argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim. IV, 2) . 4. Habemus ergo et nos cui displicere plus periculi sit; praesertim cum etiam imperatoribus non displiceat suo quemque fungi munere, et patienter audiatis unumquemque pro suo suggerentem officio; immo corripiatis, si non utatur militiae suae ordine. Quod ergo in iis libenter accipitis, qui vobis militant, num hoc in sacerdotibus potest molestum videri; cum id loquamur, non quod volumus, sed quod jubemur? Scis enim lectum: Cum stabitis ante reges et praesides, nolite cogitare quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth.", + "candidate_score": 0.667301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_2_4", + "bdc_text": "Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_841", + "psc_text": "Vale, et nos dilige, ut facis; quia nos et te diligimus. 990 EPISTOLA XLVIII. SABINUM, ut libros suos severo expendat examine, obsecrat, et quae commoda hinc oriantur, exponit; subjungens tamen duritiem verborum tolerandam esse, dum fidei professio integra sit, suas variis haeresibus fidei professiones opponit: ac demum se in posterum scribendis epistolis maxime operam daturum spondet. AMBROSIUS SABINO. 1. Remisisti mihi libellos, quos tuo judicio probatiores habebo. Ideo misi alios non judicii favore delectatus, sed promissa a te, et petita a me veritate illectus: malo enim tuo corrigatur judicio, si quid movet, priusquam foras prodeat, unde jam revocandi nulla facultas sit; quam laudari a te, quod ab aliis reprehendatur. Itaque arbitrum te eorum quae postulas rogavi; neque enim legi a te mea, quae nonnumquam tribuo in vulgus, sed in tuae calculum venire sententiae desideravi. Non erit longi subsellii ista judicatio et mora, ut dictum est antiquitus. Facile est tibi de", + "candidate_score": 0.666136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_16_18", + "bdc_text": "Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur . Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ; itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.665248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_945", + "psc_text": "asylum receptis admittat petit. AMBROSIO THEODOSIO imperatori. 1. Quamvis proxime scripserim augustae clementiae tuae etiam secundo, mihi tamen non satis fuit velut pari vice sermonis officium reddidisse; cum beneficiis clementiae tuae tam frequentibus oppigneratus sim, ut nullis officiis possim compensare quae debeo, beatissime atque augustissime Imperator. 2. Itaque ut prima occasio non praetermittenda fuit, qua per cubicularium tuum clementiae tuae gratias agerem, et alloquii mei officium 1022 repraesentarem; maximoe ne desidiae putaretur fuisse potius quam necessitatis, quod tempore superiore non scripserim. Itaque requirenda mihi causa fuit, qua pietati tuae deferrem debitum salutationis obsequium. 3. Merito autem ad praeferendam epistolam meam filium meum Felicem diaconum misi, simul ut mei vicem officii repraesentaret, memoratum quoque pro his qui ad matrem pietatis tuae Ecclesiam, petentes misericordiam, confugerunt; quorum lacrymas sustinere non potui, quin adventum clementiae tuae meis obsecrationibus praevenirem. 4. Grande est quod petimus, sed ab eo cui Dominus inaudita et admiranda concessit,", + "candidate_score": 0.661676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas . Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_745", + "psc_text": "synagoga reparanda ab episcopo durius statueram, sed emendatum est. Monachi multa scelera faciunt. Tunc Timasius magister equitum et peditum coepit adversum monachos esse vehementior. Respondi ei: Ego cum imperatore ago, ut oportet; quia novi quod habeat Domini timorem: tecum autem aliter agendum, qui tam dura loqueris. 28. Deinde cum aliquamdiu starem, dico imperatori: Fac me securum pro te offerre, absolve animum meum. Cum assideret, annueretque, non tamen aperte polliceretur, atque ego starem, dixit se emendaturum rescriptum. Statim dicere coepi, ut omnem cognitionem tolleret; ne occasione cognitionis comes aliqua christianos attereret injuria. Promisit futurum. Aio illi: Ago fide tua; et repetivi: Ago fide tua. Age, inquit, fide mea. Et ita ad altare accessi, non aliter accessurus, nisi mihi plene promisisset. Et vere tanta oblationis fuit gratia, ut sentirem etiam ipse eam Deo nostro commendatiorem fuisse gratiam, et divinam praesentiam non defuisse. Omnia itaque ex sententia gesta sunt. EPISTOLA SYRICII PAPAE AD", + "candidate_score": 0.661289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_2_4", + "bdc_text": "Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.661083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas . Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_943", + "psc_text": "vestro offertur nomine, et hoc quantae devotionis et fidei est! Alii imperatores in exordio victoriae arcus triumphales parari jubent, aut alia insignia triumphorum: clementia tua hostiam Deo parat, oblationem et gratiarum actionem per sacerdotes celebrari Domino desiderat. 5. Etsi ego indignus atque impar tanto muneri et tantorum votorum celebritati; tamen quid fecerim scribo. Epistolam pietatis tuae mecum ad altare detuli, ipsam altari imposui, ipsam gestavi manu, cum offerrem sacrificium; ut fides tua in mea voce loqueretur, et apices Augusti sacerdotalis oblationis munere fungerentur. 6. Vere Dominus propitius est imperio Romano; quandoquidem talem principem et parentem principum elegit, cujus virtus et potestas in tanto imperii constituta culmine triumphali, tanta sit humilitate subnixa, ut virtute imperatores, humilitate vicerit sacerdotes. Quid exoptem? quidve desiderem? Omnia habes: ex tuis itaque summam votorum capessam, pius es, Imperator, clementiam habes maximam. 7. Opto tamen tibi etiam atque etiam incrementa pietatis, qua nihil Dominus praestantius dedit; ut", + "candidate_score": 0.660379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_18_20", + "bdc_text": "itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus . Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas . Festinatione hac in re opus est .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_942", + "psc_text": "Mediolanensem dereliqueram Domini judicio mihi commissam: sed ejus vitabam praesentiam, qui se sacrilegio miscuisset. Redii itaque circiter kalendas Augustas, ex illo die hic resedi. Hic me, Auguste, clementiae tuae apices repererunt. 3. Gratias Domino Deo nostro, qui fidei tuae pietatique respondit; et formam veteris restituit sanctitatis; ut videremus nostro tempore, quod in Scripturarum lectione miramur, tantam in praeliis divini auxilii fuisse praesentiam, ut nulli vertices montium adventus tui cursum retardarent, non hostilia arma impedimentum aliquod afferrent. 1021 4. Pro his gratias me censes agere oportere Domino Deo nostro: faciam libenter conscius meriti tui. Certum est placitam Deo esse hostiam, quae vestro offertur nomine, et hoc quantae devotionis et fidei est! Alii imperatores in exordio victoriae arcus triumphales parari jubent, aut alia insignia triumphorum: clementia tua hostiam Deo parat, oblationem et gratiarum actionem per sacerdotes celebrari Domino desiderat. 5. Etsi ego indignus atque impar tanto muneri et tantorum votorum celebritati; tamen", + "candidate_score": 0.659759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_475", + "psc_text": "Postea cum videret me abstinere ab episcopis, qui communicabant ei, vel qui aliquos, devios licet a fide, ad necem petebant; commotus eis jussit me sine mora regredi. Ego vero libenter, etsi me plerique insidias evasurum non crederent, ingressus sum iter, hoc solo dolore percitus, quod Hyginum episcopum senem in exsilium duci comperi, cui nihil jam nisi extremus superesset spiritus. Cum de eo convenirem comites ejus, ne sine veste, sine plumario paterentur extrudi senem, extrusus ipse sum. 13. Haec est expositio legationis meae. Vale, Imperator; et esto tutior adversus hominem pacis involucro bellum tegentem. 892 EPISTOLA XXV. STUDIO num sibi in reos sententiam ferre liceret, consulenti respondet ipsi quidem usum gladii esse permissum, ut tamen utatur clementia, expedire. Quam in rem Christi adulteram mulierem absolventis exemplum promit; et cur communio judicibus capitalibus neganda non sit, explicat. AMBROSIUS STUDIO. 1. Recognosco purae affectum mentis, et fidei studium, et Domini nostri Jesu Christi", + "candidate_score": 0.655645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_709", + "psc_text": "ejus unguento unxit, typum Ecclesiae gerens, ait Simoni: Propter quod dico tibi: remissa sunt peccata ejus multa, quoniam dilexit multum. Cui autem minus dimittitur, minus diligit (Ibid., 47) . Haec est mulier quae in domum Pharisaei intravit, et ejecit Judaeum, Christum autem acquisivit. Ecclesia enim Synagogam exclusit: cur iterum tentatur, ut apud Christi famulum, hoc est, de pectore fidei, de domo Christi Synagoga excludat Ecclesiam? 25. Haec ego, Imperator, amore et studio tui in hunc sermonem contuli. Debeo enim beneficiis tuis, quibus me petente, liberasti plurimos de exsiliis, de carceribus, de ultimae necis poenis; 954 ut malle debeam pro salute tua etiam offensionem tui animi non timere (nemo majore fiducia utitur, quam qui ex affectu diligit: nemo certe debet laedere, qui sibi consulit) ne tot annorum conceptam cujuscumque sacerdotis gratiam uno momento amittam. Et tamen non damnum gratiae deprecor, sed salutis periculum. 26. Quamquam quantum est, Imperator, ut quaerendum aut", + "candidate_score": 0.651762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_228", + "psc_text": "ut ubi una communio est, commune velit esse judicium, concordantemque consensum. EPISTOLA XIV. THEODOSIO quod restituendae inter orientalem atque occidentalem Ecclesiam unitati operam dedisset, commendato, episcopi cur de ea re superiorem scripserint epistolam, exponunt: addunt curae etiam sibi fuisse ut fautores Apollinaris condemnarentur: postremo nec se Concilium petendo injuriam cuipiam intulisse, nec a majorum instituto usquam defecisse asserunt. Beatissimo imperatori, et clementissimo principi THEODOSIO, AMBROSIUS et caeteri episcopi Italiae. 1. Fidei tuae diffusa toto orbe cognitio intimum nostrae mentis demulsit affectum; eoque, ut haec quoque gloria tuo imperio crearetur, quod unitatem reddidisse Occidentalium juxta atque Orientalium Ecclesiis videreris, clementiam tuam obsecrandam pariter, ac super Ecclesiasticis negotiis instruendam nostris litteris aestimavimus, Imperator tranquillissime ac fidelissime. Dolori enim erat inter Orientales atque Occidentales interrupta sacrae communionis esse consortia. 2. Silemus jam quorum errore, quorumve delicto, ne serere fabulas et alloquia cassa videamur. Nec nos tentasse poenitet, quod intentatum caderet in culpam. Isto", + "candidate_score": 0.649379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_16", + "bdc_text": "Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.648822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_3_5", + "bdc_text": "Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_916", + "psc_text": "praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam meam: in his vero, in quibus vos rogari decet, etiam me exhibere sedulitatem potestati debitam, sicut et scriptum est: Cui honorem, honorem: cui tributum, tributum (Rom. XIII, 7) . Nam cum privato detulerim corde intimo, quomodo non deferrem imperatori? Sed qui vobis deferri vultis, patimini ut deferamus ei, quem imperii vestri vultis auctorem probari. 1013 EPISTOLA LVIII. PAULINI et THERASIAE post distributas egenis suas facultates secessum narrat, nec non futuras ob eam causam paganorum criminationes, quorum superstitionem ac caecitatem luget. Tum nihil pro religione turpe ducendum exemplis probans, saltationem Davidis, Eliaeque nuditatem mystice explicat, et defendit. AMBROSIUS SABINO episcopo. 1.", + "candidate_score": 0.648714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_281", + "psc_text": "clarissimus praefectus urbis Symmachus ad clementiam tuam retulisset, ut ara quae de urbis Romae curia sublata fuerat, redderetur loco; et tu, imperator, licet adhuc in minoris aevi tirocinio florentibus novus annis, fidei tamen virtute veteranus obsecrata gentilium non probares; eodem, quo comperi, puncto libellum obtuli: quo licet comprehenderim, quae suggestioni necessaria viderentur; poposci tamen exemplum mihi relationis dari. 2. Itaque non fidei tuae ambiguus, sed providus cautionis, et pii certus examinis, hoc sermone relationis assertioni respondeo, hoc unum petens, ut non verborum elegantiam, sed vim rerum exspectandam putes. Aurea enim, sicut Scriptura divina docet (Eccl. VI, 11), est lingua sapientium litteratorum, quae phaleratis dotata sermonibus, et quodam splendentis eloquii velut coloris pretiosi corusco resultans, capit animorum oculos specie formosi, visuque perstringit. Sed aurum hoc, si diligentius manu tractes, foris pretium, intus metallum est. Volve, quaeso, atque excute sectam gentilium: pretiosa et grandia sonant, veri effeta defendunt: Deum loquuntur, simulacrum adorant.", + "candidate_score": 0.646929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_6_8", + "bdc_text": "Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_689", + "psc_text": "quia dixisti ei: et tu animam tuam liberabis (Ezech. III, 17-19) . 3. Malo igitur, Imperator, bonorum mihi esse tecum, quam malorum consortium; et ideo clementiae tuae displicere debet sacerdotis silentium, libertas placere. Nam silentii mei periculo involveris, libertatis bono juvaris. Non ergo importunus indebitis me intersero, alienis ingero: sed debitis obtempero, mandatis Dei nostri obedio. Quod facio primum tui amore, tui gratia, tuae studio conservandae salutis. Si id mihi vel non creditur, vel interdicitur: dico sane divinae offensae metu. Nam si meum periculum te exueret, patienter me pro te offerrem, sed non libenter; malo enim te sine meo acceptum Deo esse et gloriosum periculo. Sin autem silentii mei dissimulationisque culpa et me ingravat, nec te liberat; malo importuniorem me, quam inutiliorem aut turpiorem judices. Siquidem scriptum est, dicente sancto apostolo Paulo, cujus non potes doctrinam refellere: Insta opportune, importune; argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim.", + "candidate_score": 0.646043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_14_16", + "bdc_text": "Non deerunt Anglorum auxilia . Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_228", + "psc_text": "ut ubi una communio est, commune velit esse judicium, concordantemque consensum. EPISTOLA XIV. THEODOSIO quod restituendae inter orientalem atque occidentalem Ecclesiam unitati operam dedisset, commendato, episcopi cur de ea re superiorem scripserint epistolam, exponunt: addunt curae etiam sibi fuisse ut fautores Apollinaris condemnarentur: postremo nec se Concilium petendo injuriam cuipiam intulisse, nec a majorum instituto usquam defecisse asserunt. Beatissimo imperatori, et clementissimo principi THEODOSIO, AMBROSIUS et caeteri episcopi Italiae. 1. Fidei tuae diffusa toto orbe cognitio intimum nostrae mentis demulsit affectum; eoque, ut haec quoque gloria tuo imperio crearetur, quod unitatem reddidisse Occidentalium juxta atque Orientalium Ecclesiis videreris, clementiam tuam obsecrandam pariter, ac super Ecclesiasticis negotiis instruendam nostris litteris aestimavimus, Imperator tranquillissime ac fidelissime. Dolori enim erat inter Orientales atque Occidentales interrupta sacrae communionis esse consortia. 2. Silemus jam quorum errore, quorumve delicto, ne serere fabulas et alloquia cassa videamur. Nec nos tentasse poenitet, quod intentatum caderet in culpam. Isto", + "candidate_score": 0.644738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_6_8", + "bdc_text": "Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_281", + "psc_text": "clarissimus praefectus urbis Symmachus ad clementiam tuam retulisset, ut ara quae de urbis Romae curia sublata fuerat, redderetur loco; et tu, imperator, licet adhuc in minoris aevi tirocinio florentibus novus annis, fidei tamen virtute veteranus obsecrata gentilium non probares; eodem, quo comperi, puncto libellum obtuli: quo licet comprehenderim, quae suggestioni necessaria viderentur; poposci tamen exemplum mihi relationis dari. 2. Itaque non fidei tuae ambiguus, sed providus cautionis, et pii certus examinis, hoc sermone relationis assertioni respondeo, hoc unum petens, ut non verborum elegantiam, sed vim rerum exspectandam putes. Aurea enim, sicut Scriptura divina docet (Eccl. VI, 11), est lingua sapientium litteratorum, quae phaleratis dotata sermonibus, et quodam splendentis eloquii velut coloris pretiosi corusco resultans, capit animorum oculos specie formosi, visuque perstringit. Sed aurum hoc, si diligentius manu tractes, foris pretium, intus metallum est. Volve, quaeso, atque excute sectam gentilium: pretiosa et grandia sonant, veri effeta defendunt: Deum loquuntur, simulacrum adorant.", + "candidate_score": 0.643181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_14_16", + "bdc_text": "Non deerunt Anglorum auxilia . Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_258", + "psc_text": "unusquisque conventus consuleret in medium, cum majore jam curia christianorum numero sit referta), persecutionem esse crederet christianus, qui cogeretur tali optione ad senatum venire: 826 quod fit plerumque; nam et injuriis convenire coguntur. Te ergo imperatore, christiani in aram jurare cogentur? Quid est jurare, nisi ejus quem testaris fidei tuae praesulem, divinam potentiam confiteri? Te imperatore, hoc petitur et postulatur; ut aram jubeas elevari, sumptum sacrificiis profanis dari? 10. Sed hoc non potest sine sacrilegio decerni; unde rogo te ne id decernas, statuas, vel in ejusmodi decreta subscribas. Convenio fidem tuam Christi sacerdos: omnes conveniremus episcopi, nisi incredibile hoc et repentinum ad aures pervenisset hominum, quod tale aliquid esset vel in consistorio suggestum tuo, vel a senatu petitum. Sed absit ut hoc senatus petisse dicatur: pauci gentiles communi utuntur nomine. Nam et ante biennium ferme, cum hoc petere tentarent, misit ad me sanctus Damasus Romanae Ecclesiae sacerdos, judicio Dei electus,", + "candidate_score": 0.641811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_6_8", + "bdc_text": "Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_690", + "psc_text": "Deo esse et gloriosum periculo. Sin autem silentii mei dissimulationisque culpa et me ingravat, nec te liberat; malo importuniorem me, quam inutiliorem aut turpiorem judices. Siquidem scriptum est, dicente sancto apostolo Paulo, cujus non potes doctrinam refellere: Insta opportune, importune; argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim. IV, 2) . 4. Habemus ergo et nos cui displicere plus periculi sit; praesertim cum etiam imperatoribus non displiceat suo quemque fungi munere, et patienter audiatis unumquemque pro suo suggerentem officio; immo corripiatis, si non utatur militiae suae ordine. Quod ergo in iis libenter accipitis, qui vobis militant, num hoc in sacerdotibus potest molestum videri; cum id loquamur, non quod volumus, sed quod jubemur? Scis enim lectum: Cum stabitis ante reges et praesides, nolite cogitare quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth.", + "candidate_score": 0.640775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_22_24", + "bdc_text": "Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 . Tuus Ehemius .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_787", + "psc_text": "et addidit: Primus homo de terra terrenus, secundus homo de coelo coelestis (Ibid., 47) . 19. Recte ergo novissimus quasi totius summa operis, quasi causa mundi, propter quem facta sunt omnia; quasi omnium habitator elementorum inter feras vivit, cum piscibus natat, super aves volat, conversatur cum angelis, terram inhabitat, et coelo militat, sulcat mare, aere pascitur, cultor soli, viator profundi, piscator in fluctibus, in aere auceps, in coelo haeres, Christi cohaeres. Haec secundum industriam (Rom. VIII, 17). 20. Accipe etiam quod supra hominis substantiam. Moyses in imo ambulavit mari (Exod. XIV, 29), in 976 summo apostoli (Joan. XXI, 8). Habacuc sine pennis volavit (Dan. XIV, 35). Elias in terra vicit, et in coelo triumphavit (IV Reg. II, 11). Vale, fili, et nos dilige; quia nos te diligimus. EPISTOLA XLIV. Moysen, quae inter Deum ac mundum distinctio sit, recte indicasse; eum illum impassibilem atque invisibilem, hunc corruptibilem corporeumque significavit. Sex dies", + "candidate_score": 0.637873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_880", + "psc_text": "christianos et pios esse imperatores. 15. Certe vis probari Deo. Omnis rei tempus, ut scriptum est: Tempus, inquit, faciendi, Domine (Eccles. III, 1) ; et: Tempus beneplaciti Deus (Psal. CXVIII, 126) . Tunc offeres, cum sacrificandi acceperis facultatem, quando hostia tua accepta sit Deo. Nonne me delectaret habere gratiam imperatoris, ut secundum voluntatem tuam agerem, si causa pateretur? Et simplex oratio sacrificium est: haec veniam refert, illa offensionem; quia haec habet humilitatem, illa contemptum: Dei enim vox est, quod malit ut fiat mandatum ejus, quam deferatur sacrificium. Clamat istud Deus, ad populum Moyses annuntiat, ad populos Paulus praedicat. Id facito quod intelligis in tempore plus facere. Misericordiam, inquit, malo quam sacrificium (Matth. IX, 13) . Quare non illi magis sint Christiani, qui peccatum condemnant suum, quam qui defendere putant? Justus enim in exordio sermonis accusator est sui (Prov. XVIII, 17) . Qui se accusat cum peccaverit, justus est, non ille", + "candidate_score": 0.637577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_945", + "psc_text": "asylum receptis admittat petit. AMBROSIO THEODOSIO imperatori. 1. Quamvis proxime scripserim augustae clementiae tuae etiam secundo, mihi tamen non satis fuit velut pari vice sermonis officium reddidisse; cum beneficiis clementiae tuae tam frequentibus oppigneratus sim, ut nullis officiis possim compensare quae debeo, beatissime atque augustissime Imperator. 2. Itaque ut prima occasio non praetermittenda fuit, qua per cubicularium tuum clementiae tuae gratias agerem, et alloquii mei officium 1022 repraesentarem; maximoe ne desidiae putaretur fuisse potius quam necessitatis, quod tempore superiore non scripserim. Itaque requirenda mihi causa fuit, qua pietati tuae deferrem debitum salutationis obsequium. 3. Merito autem ad praeferendam epistolam meam filium meum Felicem diaconum misi, simul ut mei vicem officii repraesentaret, memoratum quoque pro his qui ad matrem pietatis tuae Ecclesiam, petentes misericordiam, confugerunt; quorum lacrymas sustinere non potui, quin adventum clementiae tuae meis obsecrationibus praevenirem. 4. Grande est quod petimus, sed ab eo cui Dominus inaudita et admiranda concessit,", + "candidate_score": 0.636931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_281", + "psc_text": "clarissimus praefectus urbis Symmachus ad clementiam tuam retulisset, ut ara quae de urbis Romae curia sublata fuerat, redderetur loco; et tu, imperator, licet adhuc in minoris aevi tirocinio florentibus novus annis, fidei tamen virtute veteranus obsecrata gentilium non probares; eodem, quo comperi, puncto libellum obtuli: quo licet comprehenderim, quae suggestioni necessaria viderentur; poposci tamen exemplum mihi relationis dari. 2. Itaque non fidei tuae ambiguus, sed providus cautionis, et pii certus examinis, hoc sermone relationis assertioni respondeo, hoc unum petens, ut non verborum elegantiam, sed vim rerum exspectandam putes. Aurea enim, sicut Scriptura divina docet (Eccl. VI, 11), est lingua sapientium litteratorum, quae phaleratis dotata sermonibus, et quodam splendentis eloquii velut coloris pretiosi corusco resultans, capit animorum oculos specie formosi, visuque perstringit. Sed aurum hoc, si diligentius manu tractes, foris pretium, intus metallum est. Volve, quaeso, atque excute sectam gentilium: pretiosa et grandia sonant, veri effeta defendunt: Deum loquuntur, simulacrum adorant.", + "candidate_score": 0.634586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_433", + "psc_text": "negat se sanatum. Ille dicit: Video, qui non videbam. Ille dicit: Caecus esse desivi; et probat facto. Isti beneficium negant, qui factum negare non possunt. Notus homo est, publicis 879 cum valeret mancipatus obsequiis, Severus nomine, lanius ministerio. Deposuerat officium, postquam inciderat impedimentum. Vocat ad testimonium homines, quorum ante sustentabatur obsequiis: eos indices suae visitationis arcessit, quos habebat testes et arbitros caecitatis. Clamat quia ut contigit fimbriam de veste martyrum, qua sacrae reliquiae vestiuntur, redditum sibi lumen sit. 18. Nonne simile istud est, atque illud quod in Evangelio legimus? Unius enim potentiam laudamus auctoris: nec interest utrum opus sit, an munus; cum et muneretur in opere, et operetur in munere. Quod enim aliis faciendum donaverit, hoc in aliorum opere nomen ejus operatur. Legimus ergo in Evangelio Judaeos, cum viderent in illo caeco sanitatis remedium, requisisse parentum testimonium. Interrogabant: Quomodo videt filius vester? Cum ille diceret: Caecus cum essem, modo video", + "candidate_score": 0.626596, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti", + "max_score": 0.684243, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_17_19", + "bdc_text": "Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ; itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus . Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_391", + "psc_text": "Inde in illo divite, qui male mutavit vices, non reprehenduntur divitiae ipsius, sed animus ipsius. Induebatur enim purpura et bysso, et epulabatur quotidie splendide (Luc. XVI, 22) . Et patiebatur ulcerosum mendicum jacere ante januam suam? et eum superbe contemnens non satiabat ejus inopiam. Quid putatis dixisse divitem fastidientem mendicum? Quid hic jacet iste! Sed merito illa lingua, quae contempsit pauperem, guttam de digito ejus desiderabat. VI. Cum ergo Job sanctus, ut dixi, haberet multas divitias, laudavit Deum, tentatus, ut probaretur; probatus, ut ostenderetur. Latebat enim non solum homines, sed et ipsum diabolum latebat, qui diligentius inspicit, quam quisquam hominum. Latebat ergo eum, quis esset Job, sed Dominum non latebat. Permisit tentatorem probator; probator autem non sibi, sed nobis, ut nobis manifestaret, quid imitari debeamus. Non enim ipsi diabolo voluit ostendere Job, sed per diabolum nobis, ut diabolo victo nos haberemus, quod imitaremur. Ergo amissis omnibus, non paulatim, sed repente,", + "candidate_score": 0.684243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_12_14", + "bdc_text": "Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ; Beza idem se facturum promisit . Non deerunt Anglorum auxilia .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_318", + "psc_text": "dicimus, contemnamur; si Christi verba dicimus, ille audiatur, qui non gratis auditur, et non gratis contemnitur. Auditur enim ad praemium, non auditur ad supplicium. Ipsum audiamus. Ipse Dominus dicat nobis. X. Ecclesiam innumerabilibus locis ostendit, sed tamen commemorem unum aliquod. Post resurrectionem, nostis, fratres, ostendit se Discipulis suis, cicatrices demonstravit, palpandum praebuit, non solum videndum. Illi autem tenentes, et palpantes, et agnoscentes, adhuc tamen prae gaudio haesitabant, sicut Evangelium nos docet, cui oportet credere, cui nefas est non credere. Dominus autem adhuc haesitantibus prae gaudio, et dubitantibus intulit firmitatem de Scripturis, et ait: Haec dicebam vobis, cum adhuc essem vobiscum, quia oportet impleri omnia, quae scripta sunt in Lege, et Prophetis, et Psalmis de me. Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas, et dixit eis: Quia sic oportebat Christum pati, et resurgere tertia die, et praedicari in nomine ejus poenitentiam, et remissionem peccatorum per omnes gentes incipientibus ab Jerusalem (Luc.", + "candidate_score": 0.62239, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium", + "max_score": 0.682355, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_12", + "psc_text": "vere te, domine Constanti Imperator, admiror, fidem tantum secundum ea quae scripta sunt desiderantem: et merito plane ad illa ipsa unigeniti Dei eloquia 548 quia festinans, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam divinorum dictorum conscientia plenum sit. Hoc qui repudiat, antichristus est, et qui simulat, anathema est. Sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo (Constantinopolit.), quae nunc de fide litigat, pauca me de Scripturis evangelicis digneris audire, et loquar tecum verbis Domini mei Jesu Christi, cujus vel exsul sum, vel sacerdos. Habent enim vasa testea non ignobiles thesauros: et infirmiora corporum magis reverenda sunt: et apud nos modo Deum indocti piscatores locuti sunt. Super humilem et trementem verba sua, secundum prophetam, Deus respicit (Esai. LXVI, 2). Fidem imperator quaeris: audi eam, non de novis chartulis, sed de Dei libris. Scito et posse eam in Occidente donari, unde venientes in regno Dei cum Abraham", + "candidate_score": 0.682355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_12", + "psc_text": "vere te, domine Constanti Imperator, admiror, fidem tantum secundum ea quae scripta sunt desiderantem: et merito plane ad illa ipsa unigeniti Dei eloquia 548 quia festinans, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam divinorum dictorum conscientia plenum sit. Hoc qui repudiat, antichristus est, et qui simulat, anathema est. Sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo (Constantinopolit.), quae nunc de fide litigat, pauca me de Scripturis evangelicis digneris audire, et loquar tecum verbis Domini mei Jesu Christi, cujus vel exsul sum, vel sacerdos. Habent enim vasa testea non ignobiles thesauros: et infirmiora corporum magis reverenda sunt: et apud nos modo Deum indocti piscatores locuti sunt. Super humilem et trementem verba sua, secundum prophetam, Deus respicit (Esai. LXVI, 2). Fidem imperator quaeris: audi eam, non de novis chartulis, sed de Dei libris. Scito et posse eam in Occidente donari, unde venientes in regno Dei cum Abraham", + "candidate_score": 0.673378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_12", + "psc_text": "vere te, domine Constanti Imperator, admiror, fidem tantum secundum ea quae scripta sunt desiderantem: et merito plane ad illa ipsa unigeniti Dei eloquia 548 quia festinans, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam divinorum dictorum conscientia plenum sit. Hoc qui repudiat, antichristus est, et qui simulat, anathema est. Sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo (Constantinopolit.), quae nunc de fide litigat, pauca me de Scripturis evangelicis digneris audire, et loquar tecum verbis Domini mei Jesu Christi, cujus vel exsul sum, vel sacerdos. Habent enim vasa testea non ignobiles thesauros: et infirmiora corporum magis reverenda sunt: et apud nos modo Deum indocti piscatores locuti sunt. Super humilem et trementem verba sua, secundum prophetam, Deus respicit (Esai. LXVI, 2). Fidem imperator quaeris: audi eam, non de novis chartulis, sed de Dei libris. Scito et posse eam in Occidente donari, unde venientes in regno Dei cum Abraham", + "candidate_score": 0.650233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_12", + "psc_text": "vere te, domine Constanti Imperator, admiror, fidem tantum secundum ea quae scripta sunt desiderantem: et merito plane ad illa ipsa unigeniti Dei eloquia 548 quia festinans, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam divinorum dictorum conscientia plenum sit. Hoc qui repudiat, antichristus est, et qui simulat, anathema est. Sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo (Constantinopolit.), quae nunc de fide litigat, pauca me de Scripturis evangelicis digneris audire, et loquar tecum verbis Domini mei Jesu Christi, cujus vel exsul sum, vel sacerdos. Habent enim vasa testea non ignobiles thesauros: et infirmiora corporum magis reverenda sunt: et apud nos modo Deum indocti piscatores locuti sunt. Super humilem et trementem verba sua, secundum prophetam, Deus respicit (Esai. LXVI, 2). Fidem imperator quaeris: audi eam, non de novis chartulis, sed de Dei libris. Scito et posse eam in Occidente donari, unde venientes in regno Dei cum Abraham", + "candidate_score": 0.649609, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Appendix-prima", + "max_score": 0.681907, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_59", + "psc_text": "beatus Abundius coram omnibus praesentavit: concordantibus testimoniis Romanorum Patrum ac Graecorum, Anatolius episcopus Constantinopolitanus huic epistolae S. Leonis papae continenti catholicae fidei veritatem, concordantibus etiam testimoniis Patrum ab eadem apostolica sede decretorum ( Lege directis) [ Lege directorum] plena devotione consensit et subscripsit, anathema dicens Eutycheti et Nestorio, et ipsorum dogmati cum sectatoribus eorum. Id ipsum fecere omnes qui aderant episcopi, presbyteri, archimandritae atque diaconi. Mox sanctus Abundius, Asterius episcopi, Basilius et Senator presbyteri dixerunt: Omnipotenti Deo gratias: quoniam reverendorum episcoporum, presbyterorum, archimandritarum, diaconorum, ac totius cleri professiones cognovimus, fidem rectam et a Patribus traditam profiteri, sicut eorumdem subscriptio gestis praesentibus inserta declarat. Ideo nos quoque, quia omnes hoc exigere et exspectare comperimus, secundum assertionem venerabilis viri Eusebii episcopi Dorylaei et sententiam sanctae memoriae Flaviani episcopi, vel assensum papae Leonis, qui ad insinuandam cunctis fidem catholicam nos Roma misit, anathema dicimus Eutycheti, vel omnibus qui ejus perfidiam sequuntur, et dicunt", + "candidate_score": 0.681907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_59", + "psc_text": "beatus Abundius coram omnibus praesentavit: concordantibus testimoniis Romanorum Patrum ac Graecorum, Anatolius episcopus Constantinopolitanus huic epistolae S. Leonis papae continenti catholicae fidei veritatem, concordantibus etiam testimoniis Patrum ab eadem apostolica sede decretorum ( Lege directis) [ Lege directorum] plena devotione consensit et subscripsit, anathema dicens Eutycheti et Nestorio, et ipsorum dogmati cum sectatoribus eorum. Id ipsum fecere omnes qui aderant episcopi, presbyteri, archimandritae atque diaconi. Mox sanctus Abundius, Asterius episcopi, Basilius et Senator presbyteri dixerunt: Omnipotenti Deo gratias: quoniam reverendorum episcoporum, presbyterorum, archimandritarum, diaconorum, ac totius cleri professiones cognovimus, fidem rectam et a Patribus traditam profiteri, sicut eorumdem subscriptio gestis praesentibus inserta declarat. Ideo nos quoque, quia omnes hoc exigere et exspectare comperimus, secundum assertionem venerabilis viri Eusebii episcopi Dorylaei et sententiam sanctae memoriae Flaviani episcopi, vel assensum papae Leonis, qui ad insinuandam cunctis fidem catholicam nos Roma misit, anathema dicimus Eutycheti, vel omnibus qui ejus perfidiam sequuntur, et dicunt", + "candidate_score": 0.659497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_15", + "psc_text": "in Dei nomine in Romana Ecclesia synodum episcoporum, sive caeterorum consacerdotum Christique fidelium coadunatam habuissemus. Vide reliqua tom. II, in diss. 11 Quesnelli. ADMONITIO IN EPISTOLAM TERTIAM. Cum sequens epistola, in vulgatis antiquis 96 scripta praeferatur a Leone, Victorio et Eustochio, ac inter Leoninas epistolas recenseatur in codicibus collectionis 12, una cum Leonis epistolis edita fuit a Merlino, et ex ipso in alias ante Quesnellum editiones manavit. Hanc quidem, ac si esset nostri Leonis cum synodo Romae habita, bis laudavit Hincmarus Rhemensis, primum in quaternione ad Carolum regem opusc. 1, tom. X Concil. Venetae editionis col. 1243, ac dein initio opusculi 2 col. 868. Itaque vetus haec hallucinatio cognoscitur. Suppositionem autem detexerunt nonnulli, inter quos praecipue audiendus est P. Jacobus Sirmondus in notis posthumis tom. IV Concil. pag. 667: Leonis nomen, inquit, plerosque omnes hactenus induxit, ut hanc epistolam Leoni papae ascriberent, atque inter ejus epistolas collocarent numero 96, cum", + "candidate_score": 0.647616, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini", + "max_score": 0.681814, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_222", + "psc_text": "Totius ergo corporis membra communi inter se vinculo jungebantur, et una compages coalescebat. Solaque catholica Dei Ecclesia, apte sibi cohaerens refulgebat, nullo aut haereticorum aut schismaticorum collegio usquam gentium relicto. Atque hujus praeclari facinoris, solus omnium qui unquam extiterunt imperator noster Deo acceptissimus, auctor fuit. LIBER IV. ARGUMENTUM.--I. Qualiter donis ac promotionibus plurimos cohonestavit. --II. Remissio quartae partis censuum. --III. Peraequatio et relevatio censuum. --IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant ipse de suo largiebatur. --V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. --VI. Sarmatarum subactio, cum servi adversus dominos rebellassent. --VII. Variorum barbarorum legationes et munera eis ab imperatore donata. --VIII. Quod Persarum regi qui legatos ad ipsum miserat, scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. --IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. --X. Contra simulacra, et de glorificatione Dei. --XI. Contra tyrannos et persecutores, et de captivitate Valeriani. --XII. Quod persecutorum", + "candidate_score": 0.681814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_6_8", + "bdc_text": "Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_260", + "psc_text": "XXXI. Quod ob nimiam clementiam irrisus est. Porro cum nullus esset extremi supplicii metus, qui malos homines a sceleribus deterreret, imperatore prorsus in clementiam propenso, et ex provinciarum rectoribus nemine crimina coercente, eo factum est, ut publica administratio non mediocrem reprehensionem subierit; utrum jure, an injuria statuat quisque prout videbitur. Mihi interim fas sit rerum veritatem scriptis prodere. CAPUT XXXII. De Constantini oratione, quam ad Sanctorum coelum scripsit. Et imperator quidem latino sermone orationes componebat. Eas vero in graecam postea linguam convertebant interpretes, quibus id munus erat injunctum. Ex his orationibus graeco sermone translatis, exempli gratia unam huic operi subjiciam, quam ille ad sanctorum coetum inscripsit, Ecclesiae Dei lucubrationem illam nuncupans: ne cui forte nostrum super his rebus testimonium vana atque inanis fabula esse videatur. CAPUT XXXIII. Quomodo Eusebii de Servatoris sepulcro panegyricas orationes stans audierit. Illud vero quod nobis praesentibus gessit princeps mirabilis, nequaquam mihi videtur silentio praetereundum. Nam", + "candidate_score": 0.656621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_21", + "psc_text": "ejusmodi imperatorem qualem nulla unquam aetas vidit nancisci, et in ejus conspectum, notitiam ac colloquium pervenire concessit. CAPUT XI. Quod sola Constantini gesta quae ad pietatem pertinent narratarus sit. Quamobrem si cuiquam alteri, nobis certe praecipue convenit, ut tot ac tanta quae audivimus bona, iis nuntiemus, quorum mentes bonorum operum exemplo ad amorem Dei excitantur. Quippe alii quidem vitam hominum minime gravium, et res gestas ad morum emendationem prorsus inutiles, aut gratia, aut odio quorumdam, aut ad doctrinae suae ostentationem scribere aggressi, turpissimorum flagitiorum narrationem magnifico verborum apparatu aliter quam decuit amplificarunt: iis qui singulari Dei beneficio malorum expertes fuerant, pessimorum operum et quae oblivione ac tenebris involvi debuerant, magistros se praebentes. At nobis oratio quidem ipsa quamvis suscepti operis magnitudini prorsus impar sit, sola tamen pulcherrimorum facinorum narratione illustrari posse videtur. Ipsa vero operum Deo acceptorum commemoratio, iis utique qui animum recte comparatum habuerint, non inutilem sed in primis", + "candidate_score": 0.652163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_222", + "psc_text": "Totius ergo corporis membra communi inter se vinculo jungebantur, et una compages coalescebat. Solaque catholica Dei Ecclesia, apte sibi cohaerens refulgebat, nullo aut haereticorum aut schismaticorum collegio usquam gentium relicto. Atque hujus praeclari facinoris, solus omnium qui unquam extiterunt imperator noster Deo acceptissimus, auctor fuit. LIBER IV. ARGUMENTUM.--I. Qualiter donis ac promotionibus plurimos cohonestavit. --II. Remissio quartae partis censuum. --III. Peraequatio et relevatio censuum. --IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant ipse de suo largiebatur. --V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. --VI. Sarmatarum subactio, cum servi adversus dominos rebellassent. --VII. Variorum barbarorum legationes et munera eis ab imperatore donata. --VIII. Quod Persarum regi qui legatos ad ipsum miserat, scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. --IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. --X. Contra simulacra, et de glorificatione Dei. --XI. Contra tyrannos et persecutores, et de captivitate Valeriani. --XII. Quod persecutorum", + "candidate_score": 0.650247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.650012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_132", + "psc_text": "quidem utpote praesenti argumento convenientissimam hic inserendam esse duxi, tum ut historiarum monumentis prodita ejus exemplaria apud posteros perpetuo conserventur, tum ut narrationis nostrae fides ac veritas confirmetur. Descripta autem est ex authentico exemplari legis imperialis, quod apud nos servatur. Cui principis manu apposita subscriptio orationis nostrae veritatem tanquam sigillo quodam astruit. CAPUT XXIV. Lex Constantini de pietate in Deum, et de christiana religione. (Hanc legem, quae ab hoc capite XXIV ad XLIII extenditur, videsis infra, ubi series operum Constantini.) CAPUT XLIII. Quomodo Constantinus ea quae legibus sanxerat factis ipsis confirmavit. Et haec quidem prima imperatoris epistola ad nos missa constituit. Caeterum ea quae lege sancita fuerant continuo executioni mandata sunt: et cuncta iis quae crudelitas tyrannica praesumpserat contraria gerebantur. Fruebantur imperatoris beneficentia hi quibus id lege concessum erat. CAPUT XLIV. Quomodo Christianos ad regendas provincias promoverit, et paganos sacrificare prohibuerit. Posthaec imperator serio manum operi admovit. Ac primum quidem", + "candidate_score": 0.649928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_21", + "psc_text": "ejusmodi imperatorem qualem nulla unquam aetas vidit nancisci, et in ejus conspectum, notitiam ac colloquium pervenire concessit. CAPUT XI. Quod sola Constantini gesta quae ad pietatem pertinent narratarus sit. Quamobrem si cuiquam alteri, nobis certe praecipue convenit, ut tot ac tanta quae audivimus bona, iis nuntiemus, quorum mentes bonorum operum exemplo ad amorem Dei excitantur. Quippe alii quidem vitam hominum minime gravium, et res gestas ad morum emendationem prorsus inutiles, aut gratia, aut odio quorumdam, aut ad doctrinae suae ostentationem scribere aggressi, turpissimorum flagitiorum narrationem magnifico verborum apparatu aliter quam decuit amplificarunt: iis qui singulari Dei beneficio malorum expertes fuerant, pessimorum operum et quae oblivione ac tenebris involvi debuerant, magistros se praebentes. At nobis oratio quidem ipsa quamvis suscepti operis magnitudini prorsus impar sit, sola tamen pulcherrimorum facinorum narratione illustrari posse videtur. Ipsa vero operum Deo acceptorum commemoratio, iis utique qui animum recte comparatum habuerint, non inutilem sed in primis", + "candidate_score": 0.639223, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Paralipomenon", + "max_score": 0.681509, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_8_10", + "bdc_text": "Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi . Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Paralipomenon_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM PARALIPOMENON. Si Septuaginta Interpretum pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero, cum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata: nostri arbitrii putas, aut e pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem: Constantinopolis usque Anthiochiam, Luciani [ Al. Juliani] martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos [ Al. Palaestinae] codices legunt; quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilus vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exemplaria composuit quatuor editionum, e regione singula", + "candidate_score": 0.681509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9_11", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi . Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus . Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Paralipomenon_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM PARALIPOMENON. Si Septuaginta Interpretum pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero, cum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata: nostri arbitrii putas, aut e pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem: Constantinopolis usque Anthiochiam, Luciani [ Al. Juliani] martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos [ Al. Palaestinae] codices legunt; quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilus vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exemplaria composuit quatuor editionum, e regione singula", + "candidate_score": 0.665255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7_9", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Paralipomenon_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM PARALIPOMENON. Si Septuaginta Interpretum pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero, cum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata: nostri arbitrii putas, aut e pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem: Constantinopolis usque Anthiochiam, Luciani [ Al. Juliani] martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos [ Al. Palaestinae] codices legunt; quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilus vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exemplaria composuit quatuor editionum, e regione singula", + "candidate_score": 0.664783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9_11", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi . Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus . Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Paralipomenon_window_1", + "psc_text": "laudat auctorem: Constantinopolis usque Anthiochiam, Luciani [ Al. Juliani] martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos [ Al. Palaestinae] codices legunt; quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilus vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exemplaria composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens, statim caeteris inter se consentientibus arguatur; sed, quod majoris audaciae est, in Editione Septuaginta Theodotionis Editionem miscuit, asteriscis designans quae minus ante fuerant, et virgulis quae ex superfluo videbantur apposita. Si igitur aliis licuit non tenere quod semel susceperant, et post septuaginta cellulas, quae vulgo sine auctore jactantur, singulas cellulas aperuere, hocque in Ecclesiis legitur quod Septuaginta nescierunt, cur me non suscipiant Latini mei, qui inviolata Editione veteri ita novam condidi, ut laborem meum Hebraeis, et, quod his majus est, Apostolis auctoribus probem? Scripsi nuper librum de Optimo genere interpretandi, ostendens illa de Evangelio, Ex", + "candidate_score": 0.653312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Paralipomenon_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM PARALIPOMENON. Si Septuaginta Interpretum pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero, cum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata: nostri arbitrii putas, aut e pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem: Constantinopolis usque Anthiochiam, Luciani [ Al. Juliani] martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos [ Al. Palaestinae] codices legunt; quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilus vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exemplaria composuit quatuor editionum, e regione singula", + "candidate_score": 0.648863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_10_12", + "bdc_text": "Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus . Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit . Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ;", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Paralipomenon_window_1", + "psc_text": "laudat auctorem: Constantinopolis usque Anthiochiam, Luciani [ Al. Juliani] martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos [ Al. Palaestinae] codices legunt; quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilus vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exemplaria composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens, statim caeteris inter se consentientibus arguatur; sed, quod majoris audaciae est, in Editione Septuaginta Theodotionis Editionem miscuit, asteriscis designans quae minus ante fuerant, et virgulis quae ex superfluo videbantur apposita. Si igitur aliis licuit non tenere quod semel susceperant, et post septuaginta cellulas, quae vulgo sine auctore jactantur, singulas cellulas aperuere, hocque in Ecclesiis legitur quod Septuaginta nescierunt, cur me non suscipiant Latini mei, qui inviolata Editione veteri ita novam condidi, ut laborem meum Hebraeis, et, quod his majus est, Apostolis auctoribus probem? Scripsi nuper librum de Optimo genere interpretandi, ostendens illa de Evangelio, Ex", + "candidate_score": 0.648402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_10_12", + "bdc_text": "Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus . Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit . Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ;", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Paralipomenon_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM PARALIPOMENON. Si Septuaginta Interpretum pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero, cum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata: nostri arbitrii putas, aut e pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem: Constantinopolis usque Anthiochiam, Luciani [ Al. Juliani] martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos [ Al. Palaestinae] codices legunt; quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilus vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exemplaria composuit quatuor editionum, e regione singula", + "candidate_score": 0.647667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_10", + "bdc_text": "Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Paralipomenon_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM PARALIPOMENON. Si Septuaginta Interpretum pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero, cum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata: nostri arbitrii putas, aut e pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem: Constantinopolis usque Anthiochiam, Luciani [ Al. Juliani] martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos [ Al. Palaestinae] codices legunt; quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilus vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exemplaria composuit quatuor editionum, e regione singula", + "candidate_score": 0.624993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_10", + "bdc_text": "Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Paralipomenon_window_1", + "psc_text": "laudat auctorem: Constantinopolis usque Anthiochiam, Luciani [ Al. Juliani] martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos [ Al. Palaestinae] codices legunt; quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilus vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exemplaria composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens, statim caeteris inter se consentientibus arguatur; sed, quod majoris audaciae est, in Editione Septuaginta Theodotionis Editionem miscuit, asteriscis designans quae minus ante fuerant, et virgulis quae ex superfluo videbantur apposita. Si igitur aliis licuit non tenere quod semel susceperant, et post septuaginta cellulas, quae vulgo sine auctore jactantur, singulas cellulas aperuere, hocque in Ecclesiis legitur quod Septuaginta nescierunt, cur me non suscipiant Latini mei, qui inviolata Editione veteri ita novam condidi, ut laborem meum Hebraeis, et, quod his majus est, Apostolis auctoribus probem? Scripsi nuper librum de Optimo genere interpretandi, ostendens illa de Evangelio, Ex", + "candidate_score": 0.61885, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.681476, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_478", + "psc_text": "18 et 19, p. 97. CAPUT XXI. Epistola concilii Ariminensis orthodoxorum episcoporum ad imperatorem Constantium. Divina jussione et praecepto pietatis tuae, olim dogmatizata confidimus. In Ariminum namque ex universis Occidentalibus civitatibus omnes convenimus simul episcopi, ut et fides catholicae cognosceretur Ecclesiae, et qui contraria sapiunt panderentur. Multum namque disceptantibus nobis invenimus optimum esse statutam fidem antiquitus permanere, quam etiam prophetae, evangelistae, nec non apostoli per Jesum Christum Dominum nostrum praedicasse noscuntur (qui et tui regni protector, tuaeque salutis auxiliator est), quatenus hanc tenentes custodiamus, et custodientes ad finem usque servemus. Incongruum enim nefariumque videtur ex his quae recte justeque definita sunt aliquid permutare, id est horum quae Nicaeae communiter cum gloriosissimo Constantino tuo patre et imperatore deliberata atque defixa sunt. Quorum doctrina atque sensus discurrit, et praedicatus est in omnium hominum auditus et mentes. Haec fides sola Arianam haeresim expugnavit et perdidit; per quam non illa sola, sed etiam reliquae", + "candidate_score": 0.681476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_0_2", + "bdc_text": "EPISTOLA EHEMII AD BULLINGERUM . S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_478", + "psc_text": "18 et 19, p. 97. CAPUT XXI. Epistola concilii Ariminensis orthodoxorum episcoporum ad imperatorem Constantium. Divina jussione et praecepto pietatis tuae, olim dogmatizata confidimus. In Ariminum namque ex universis Occidentalibus civitatibus omnes convenimus simul episcopi, ut et fides catholicae cognosceretur Ecclesiae, et qui contraria sapiunt panderentur. Multum namque disceptantibus nobis invenimus optimum esse statutam fidem antiquitus permanere, quam etiam prophetae, evangelistae, nec non apostoli per Jesum Christum Dominum nostrum praedicasse noscuntur (qui et tui regni protector, tuaeque salutis auxiliator est), quatenus hanc tenentes custodiamus, et custodientes ad finem usque servemus. Incongruum enim nefariumque videtur ex his quae recte justeque definita sunt aliquid permutare, id est horum quae Nicaeae communiter cum gloriosissimo Constantino tuo patre et imperatore deliberata atque defixa sunt. Quorum doctrina atque sensus discurrit, et praedicatus est in omnium hominum auditus et mentes. Haec fides sola Arianam haeresim expugnavit et perdidit; per quam non illa sola, sed etiam reliquae", + "candidate_score": 0.677762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas . Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.67117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7_9", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_24", + "psc_text": "si tamen liceret [ ed., deceret], ea sola conscribere quae ad meam videbantur notitiam pervenisse de Ecclesia in Romano imperio constituta placuit tamen, quantum valuero, ut etiam apud Persas et Barbaros quae sunt gesta de religione conscribam. Non autem absurdum erit ab historia ecclesiastica, si in hoc opere etiam illi referantur qui quondam patres et praeceptores fuerunt monachorum, aut qui post eos per successiones utiles visi sunt, sicut audivimus atque probavimus. Non enim aut nos ingrati esse videbimur, taciturnitati tradentes virtutem eorum; aut illi exsortes erunt hujus historiae qui tantae philosophiae exempla reliquerunt, quibus utentes posteri, beatissimo et felicissimo fine potientur. Sed haec quidem sermo procedens, ut potuerit observabit. Convertar nunc ad narrationem rerum, cooperatorem invocans Deum. Hinc enim habebit praesens scriptura principium. SOZOMEN., lib. I, cap. 1, p. 400. CAPUT IV. A quo tempore historiae fecit initium, et quomodo Constantino signum crucis ostenditur, et qui imperatores et Caesares per", + "candidate_score": 0.667682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7_9", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_442", + "psc_text": "reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit. Christ. CAPUT IX. De Osio Hispano. Quia vero et de Osio Hispano, invito illuc veniente, fecimus mentionem, breviter etiam de eo dicendum est. Ante paululum tempus iste vir molimine Arianorum fuerat missus exsilio. Tunc autem studio eorum qui Sirmio convenerunt eum evocavit imperator, volens eum aut suasione aut necessitate concordare praesentibus. Hoc enim facto, maximum fidei eorum putabatur esse testimonium. Quapropter, sicuti dixi, ex necessitate venit. Et dum eis consentire 263 respueret, tormenta longaevus, plagasque perpessus est; unde etiam necessitate vehementi expositionibus tunc editis consensit atque subscripsit. Hunc ergo terminum habuerunt quae tunc Sirmio gesta noscuntur. Imperator autem Constantius morabatur", + "candidate_score": 0.666785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7_9", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.663129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_442", + "psc_text": "reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit. Christ. CAPUT IX. De Osio Hispano. Quia vero et de Osio Hispano, invito illuc veniente, fecimus mentionem, breviter etiam de eo dicendum est. Ante paululum tempus iste vir molimine Arianorum fuerat missus exsilio. Tunc autem studio eorum qui Sirmio convenerunt eum evocavit imperator, volens eum aut suasione aut necessitate concordare praesentibus. Hoc enim facto, maximum fidei eorum putabatur esse testimonium. Quapropter, sicuti dixi, ex necessitate venit. Et dum eis consentire 263 respueret, tormenta longaevus, plagasque perpessus est; unde etiam necessitate vehementi expositionibus tunc editis consensit atque subscripsit. Hunc ergo terminum habuerunt quae tunc Sirmio gesta noscuntur. Imperator autem Constantius morabatur", + "candidate_score": 0.655374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_766", + "psc_text": "imperator summatim significavit: ego vero etiam ipsas concilii litteras ponendas existimo. THEODORETUS, lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 158. CAPUT X. Epistola Illyricianorum episcoporum ad Orientales episcopos profitentium consubstantialem Trinitatem. Episcopi Illyrici episcopis Ecclesiarum Dei, dioeceseos Asianae, Phrygiae, Carophrygiae, et Pacatianae, in Domino salutem. Convenientibus nobis in unum, et habita maxima quaestione de salutari Verbo, probavimus consubstantialem esse Trinitatem Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Quamobrem justum fuit vobis litteras destinare, non quibusdam argumentationibus religionem Trinitatis scribentes, sed in humilitate rogantes. Has nostras litteras destinavimus per dilectissimum fratrem et consacerdotem nostrum Elpidium presbyterum. In praesentibus itaque nostris litteris, quasi illud refertur, quod in Salvatoris nostri Jesu Christi libris ascriptum est, Ego quidem sum Pauli, ego autem Apollo, ego vero Cephae. Nunquid Paulus crucifixus est pro vobis, aut in nomine Pauli baptizati estis (I Cor. I, 12, 13) ? Et haec quidem sufficiebant humilitati nostrae, etiam si", + "candidate_score": 0.653378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_10", + "psc_text": "absolute dicatur, omnium priorum principum principiorem, si dici fas est, te vocare debemus secundum Homerum. Alios etenim reges nihil dignum habuisse comperimus; alios autem ornasse una aut duabus rebus imperium. Tu autem, o serenissime, omnes simul virtutes amplectens, universos dignosceris evicisse pietate, clementia, fortitudine, castitate, justitia, largitate, atque magnanimitate dignitati imperiali conveniente. Sine sanguine autem et purum a caede, super omnium priscorum, tuum cuncti gloriantur imperium. Res studiosas cum delectatione subjectos praecipis edoceri; favoremque et reverentiam circa tuum amorem et communem utilitatem cunctis ostendere. Quapropter omnium horum causa necessarium videtur mihi ecclesiasticam historiam conscribenti, te primitus alloqui. Cui namque potius hoc ascribam, multorum ac venerabilium virtutes utique narraturus, et ea quae circa catholicam Ecclesiam provenerunt, vel per quantas ipsa transiens tempestates, ad tuos parentumque tuorum portus accesserit? Age nunc omnia sciens, omnemque virtutem habens, et praecipue pietatem, quam principem esse sapientiae sermo divinus docet. Suscipe a me hanc scripturam, et", + "candidate_score": 0.651365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_450", + "psc_text": "imbutus erat Aetius, et divinarum litterarum ignarus, tantummodo in contentionibus praeparatus, quod etiam quilibet rusticus facere potest. Et dum nec veteres, qui eloquia Christiana fuerant interpretati, legisset, asserebat se multum gaudere libris Clementis et Africani, nec non Origenis, cum utique fuerint illi viri totius sapientiae virtutibus eruditi. Fecit igitur is epistolas ad imperatorem Constantium, 264 et ad alios quosdam, contentiones involvens et quaedam commenta conficiens. Quamobrem etiam Sine Deo vocabatur. Et licet eadem quae Arius vindicaret, tamen a suis non valentibus intelligere perplexiones syllogismorum ejus, cum eadem quae ille saperet, putabatur haereticus. Et propterea eorum pulsus Ecclesia credebatur, cum ipse illis potius communicare noluisset. Hactenus enim ex illis sunt qui tunc quidem Aetiani, nunc autem Eunomiani vocantur. Posteriore namque tempore Eunomius notarius ejus, eruditus ab eo, editionem ejus haereticam divulgavit. Sed de Eunomio locis convenientibus explanabimus. SOCRATES, lib. II, cap. 28. Edit. Christ. Vales. cap. 35, p. 129. CAPUT XIV.", + "candidate_score": 0.650759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.648992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_3_5", + "bdc_text": "Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_71", + "psc_text": "que pavimento jacens, solamque terram stratum refectionis [ ms., refectionibus] habens: olei siquidem unctionem, lavacrorum atque similium usum modis omnibus devitabat: ne humectatione sua in mollitiem corpus immutaret. Aiunt enim neque nudum eum aliquando visum. Litteras vero neque sciebat, neque mirabatur [ ms. Lyr., meditabatur], sed potius mentem bonam tanquam seniorem litterarum: quarum tamen inventorem jure laudabat. Fuit autem praecipue clementissimus, castus, fortis, gratus colloquentibus, sine ulla tristitia. Et licet qui cum illo disputarent certative quaestiones inferrent, tamen more solito sapienter et disciplinabiliter crescentem sedabat saepe contentionem, et ad mensuram debitam protinus transferebat, loquentiumque sibi strepitum temperabat, eorumque mores veluti quadam regula componebat. Tantis itaque virtutibus divina providentia redundans, se futura praescire non aestimabat esse virtutem; et propterea nec laborandum inaniter circa talia suadebat: quando nec ignorantem futura poenae succumbere, nec scientem propterea sanctum esse declarabat. Veram namque beatitudinem in cultura Dei et legum ejus observatione dicebat. Si cui autem", + "candidate_score": 0.648489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_24", + "psc_text": "si tamen liceret [ ed., deceret], ea sola conscribere quae ad meam videbantur notitiam pervenisse de Ecclesia in Romano imperio constituta placuit tamen, quantum valuero, ut etiam apud Persas et Barbaros quae sunt gesta de religione conscribam. Non autem absurdum erit ab historia ecclesiastica, si in hoc opere etiam illi referantur qui quondam patres et praeceptores fuerunt monachorum, aut qui post eos per successiones utiles visi sunt, sicut audivimus atque probavimus. Non enim aut nos ingrati esse videbimur, taciturnitati tradentes virtutem eorum; aut illi exsortes erunt hujus historiae qui tantae philosophiae exempla reliquerunt, quibus utentes posteri, beatissimo et felicissimo fine potientur. Sed haec quidem sermo procedens, ut potuerit observabit. Convertar nunc ad narrationem rerum, cooperatorem invocans Deum. Hinc enim habebit praesens scriptura principium. SOZOMEN., lib. I, cap. 1, p. 400. CAPUT IV. A quo tempore historiae fecit initium, et quomodo Constantino signum crucis ostenditur, et qui imperatores et Caesares per", + "candidate_score": 0.646849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_6_8", + "bdc_text": "Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_442", + "psc_text": "reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit. Christ. CAPUT IX. De Osio Hispano. Quia vero et de Osio Hispano, invito illuc veniente, fecimus mentionem, breviter etiam de eo dicendum est. Ante paululum tempus iste vir molimine Arianorum fuerat missus exsilio. Tunc autem studio eorum qui Sirmio convenerunt eum evocavit imperator, volens eum aut suasione aut necessitate concordare praesentibus. Hoc enim facto, maximum fidei eorum putabatur esse testimonium. Quapropter, sicuti dixi, ex necessitate venit. Et dum eis consentire 263 respueret, tormenta longaevus, plagasque perpessus est; unde etiam necessitate vehementi expositionibus tunc editis consensit atque subscripsit. Hunc ergo terminum habuerunt quae tunc Sirmio gesta noscuntur. Imperator autem Constantius morabatur", + "candidate_score": 0.646258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_2", + "bdc_text": "Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_222", + "psc_text": "nos et in fide una cucurrimus, et sensum examinantes de consubstantialitatis sermone cuncti pacificati sumus: nequaquam sequentes haeresim, sed commemorantes [ ms. Lyr., commorantes] ad cautelam Ecclesiarum quae nostrae subveniebant menti. Et satisfacientes eis a quibus per nos suaderi debuerat, in fide subscripsimus. Anathematismo autem non subnotavimus, non tanquam fidem accusantes, sed velut non credentes talem esse eum qui fuerat accusatus, certi de ejus ad nos directis epistolis, et inter nos disputationibus habitis. Si igitur satisfactum est sancto vestro concilio, non reluctantes, sed consentientes decretis vestris, etiam hac conscriptione satisfacimus vobis: non exsilium graviter ferentes, sed suspicionem abjicientes haereseos. Si enim dignamini nunc in vultu vestro nos suscipere, habebitis in omnibus consonantes, et vestra sequentes pariter constituta: quando etiam eum qui in his accusatus est, placuit reverentiae vestrae clementiam promereri atque revocari. Absurdum namque est, si is qui putatur esse reus revocatur ad satisfaciendum in quibus ei derogabatur; ut nos", + "candidate_score": 0.644919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_6_8", + "bdc_text": "Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_24", + "psc_text": "si tamen liceret [ ed., deceret], ea sola conscribere quae ad meam videbantur notitiam pervenisse de Ecclesia in Romano imperio constituta placuit tamen, quantum valuero, ut etiam apud Persas et Barbaros quae sunt gesta de religione conscribam. Non autem absurdum erit ab historia ecclesiastica, si in hoc opere etiam illi referantur qui quondam patres et praeceptores fuerunt monachorum, aut qui post eos per successiones utiles visi sunt, sicut audivimus atque probavimus. Non enim aut nos ingrati esse videbimur, taciturnitati tradentes virtutem eorum; aut illi exsortes erunt hujus historiae qui tantae philosophiae exempla reliquerunt, quibus utentes posteri, beatissimo et felicissimo fine potientur. Sed haec quidem sermo procedens, ut potuerit observabit. Convertar nunc ad narrationem rerum, cooperatorem invocans Deum. Hinc enim habebit praesens scriptura principium. SOZOMEN., lib. I, cap. 1, p. 400. CAPUT IV. A quo tempore historiae fecit initium, et quomodo Constantino signum crucis ostenditur, et qui imperatores et Caesares per", + "candidate_score": 0.637057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 203 Utiliter nimis in capite libri praefatio ponitur, ubi, futuri operis qualitas indicatur. Quid enim commodius quam prius per eam aliquid discere, ne dictio possit inopinata confundere? Haec igitur Historia ecclesiastica, quae cunctis Christianis valde necessaria comprobatur, a tribus Graecis auctoribus mirabiliter constat esse conscripta; uno scilicet Theodoreto, venerabili episcopo et duobus disertissimis viris, Sozomeno et Socrate; quos nos per Epiphanium Scholasticum Latino condentes eloquio, necessarium duximus eorum dicta deflorata in unius styli tractum, Domino juvante, perducere, et de tribus auctoribus unam facere dictionem. Sciendum plane quod praedicti scriptores a temporibus divae memoriae principis Constantini usque ad augustae recordationis Theodosii Junioris, quae sunt gesta digesserint. Nos autem eorum relectis operibus, et unumquemque cauta mente tractantes, cognovimus, non aequaliter omnes de unaquaque re luculenter ac subtiliter explanasse; sed modo hunc, modo alterum aliam partem melius expediisse. Et ideo judicavimus de singulis doctoribus [ Ms. Lyr. et Santheod., dictoribus; ed., dictatoribus]", + "candidate_score": 0.635512, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum", + "max_score": 0.680985, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_18_20", + "bdc_text": "itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus . Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas . Festinatione hac in re opus est .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_0", + "psc_text": "PROLOGUS S. FULGENTII EPISCOPI RUSPENSIS IN TRES LIBROS AD MONIMUM. 1 Gratias ago Domino quod de bono thesauro cordis bona proferre (Matth. XII, 35) non desinis, Et lingua Eucharis, quae in bono homine abundat, puritatem tui cordis insinuat. Quae licet divinitus concessis eloquentiae fluentis exuberet, non tamen tantum credo sermonibus exprimi, quantum scio cordis tui penetralibus contineri. Divino etenim igne succensus, sic nobis jugiter compateris, ut etiam illas tribulationes quae, licet acciderint nobis, Domino tamen adjuvante fuerint superatae, tu sic eas pro nobis pene semper pateris, ut quoties eas corde revolveris, toties eas pati quodammodo compellaris. Ecce quantum boni caritas habet, ecce quantam laudem coram Deo et hominibus possidet, ut dum dolet quod accidit illi quem amat, frequentius recordando magis ipsa sustineat. Hoc ergo superest, ut quod ipsa caritas facere consuevit, pro nobis jugiter faciatis. Quid autem est aliud, nisi ut illum, in quo nos pure diligitis, ipsum semper pro", + "candidate_score": 0.680985, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "Tertullianus_De-Spectaculis", + "max_score": 0.67958, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_16_18", + "bdc_text": "Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur . Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ; itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus .", + "psc_chunk_id": "Tertullianus_De-Spectaculis_window_56", + "psc_text": "in caelo. Dubitas illo enim momento, quo diabolus in ecclesia1 furit, omnes angelos prospicere de caelo et singulos denotare, quis blasphemiam dixerit, quis audierit, quis linguam, quis aures diabolo adversus deum ministraverit? Non ergo fugies sedilia hostium Christi, illam cathedram pestilentiarum ipsumque aerem qui desuper incubat scelestis vocibus conspurcatum? Sint dulcia licebit et grata et simplicia, etiam honesta quaedam. Nemo venenum temperat felle et elleboro, sed conditis pulmentis et bene saporatis, et plurimum dulcibus id mali inicit. Ita et diabolus letale quod conficit rebus dei gratissimis et acceptissimis imbuit. Omnia illic seu fortia seu honesta seu sonora seu canora seu subtilia perinde habe ac stillicidia mellis de lucunculo venenato nec tanti gulam facias voluptatis quanti periculum per suavitatem. Saginentur eiusmodi dulcibus convivae sui: et loca et tempora et invitator ipsorum est. Nostrae coenae, nostrae nuptiae nondum sunt. Non possumus cum illis discumbere, quia nec illi nobiscum: vicibus disposita res est.", + "candidate_score": 0.67958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_15_17", + "bdc_text": "Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur . Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ;", + "psc_chunk_id": "Tertullianus_De-Spectaculis_window_56", + "psc_text": "in caelo. Dubitas illo enim momento, quo diabolus in ecclesia1 furit, omnes angelos prospicere de caelo et singulos denotare, quis blasphemiam dixerit, quis audierit, quis linguam, quis aures diabolo adversus deum ministraverit? Non ergo fugies sedilia hostium Christi, illam cathedram pestilentiarum ipsumque aerem qui desuper incubat scelestis vocibus conspurcatum? Sint dulcia licebit et grata et simplicia, etiam honesta quaedam. Nemo venenum temperat felle et elleboro, sed conditis pulmentis et bene saporatis, et plurimum dulcibus id mali inicit. Ita et diabolus letale quod conficit rebus dei gratissimis et acceptissimis imbuit. Omnia illic seu fortia seu honesta seu sonora seu canora seu subtilia perinde habe ac stillicidia mellis de lucunculo venenato nec tanti gulam facias voluptatis quanti periculum per suavitatem. Saginentur eiusmodi dulcibus convivae sui: et loca et tempora et invitator ipsorum est. Nostrae coenae, nostrae nuptiae nondum sunt. Non possumus cum illis discumbere, quia nec illi nobiscum: vicibus disposita res est.", + "candidate_score": 0.665423, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda", + "max_score": 0.677674, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus . Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata . Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_1", + "psc_text": "quod ea quidem ducti ratione fecimus, ut a lectorum animo omnem suspicionem removeremus, nos potius conjecturis indulsisse, quam religiose eorumdem mss. codicum lectionibus et auctoritatibus institisse. Quare in posterum cuique de nostra fide dubitanti omnino facile esse poterit ad nostros indicatos fontes provocare, atque subinde cognoscere an variae lectiones, vel a nobis ad calcem cujuscumque epistolae, aut monumenti annotatae, vel in textum inductae, vere atque sincere iis fontibus respondeant, ex quibus easdem haustas fuisse indicavimus. Conferentes vero Vaticanos codices in hac editione ad cujusque epistolae marginem indicatos cum iis quos nos in nostra editione allegavimus, deprehendimus nonnumquam in ea Romana editione notari hanc vel illam Leonis epistolam inveniri in aliquibus Romanis codicibus, qui eis certissime carent. Exactissimum enim catalogum epistolarum, quae in quovis codice describuntur, separatis paginis, ne confusio irreperet, contexuimus; nec plures vel pauciores in singulis codicibus seu mss. collectionibus reperiri Leonis epistolas, quam quae a nobis vel in", + "candidate_score": 0.677674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7_9", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO. Post vulgatum tomum primum nostrae editionis, in quo praeter Sermones Epistolae etiam S. Leonis ad codices praesertim Romanos exactae et emendatae continentur, e Romanis typis Josephi Collini prodiit in lucem illa pars Operum ejusdem S. doctoris quae ipsius Epistolas ad eosdem fere codices recognitas exhibet. Circa hos vero codices, qui et nostrae et Romanae editioni usui fuere, unum monere necessarium ducimus, ne quis forte de fide nostra in iisdem mss. exemplaribus allegandis addubitet. In praefatione Romanae editionis haec admonitio legitur pag. 53: In hac nostra ( editione ) erudito lectori notae manuscriptorum indices, quae in omnibus aliis desiderantur, occurrunt: quod ea quidem ducti ratione fecimus, ut a lectorum animo omnem suspicionem removeremus, nos potius conjecturis indulsisse, quam religiose eorumdem mss. codicum lectionibus et auctoritatibus institisse. Quare in posterum cuique de nostra fide dubitanti omnino facile esse poterit ad nostros indicatos fontes provocare, atque subinde cognoscere an variae lectiones, vel", + "candidate_score": 0.66541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO. Post vulgatum tomum primum nostrae editionis, in quo praeter Sermones Epistolae etiam S. Leonis ad codices praesertim Romanos exactae et emendatae continentur, e Romanis typis Josephi Collini prodiit in lucem illa pars Operum ejusdem S. doctoris quae ipsius Epistolas ad eosdem fere codices recognitas exhibet. Circa hos vero codices, qui et nostrae et Romanae editioni usui fuere, unum monere necessarium ducimus, ne quis forte de fide nostra in iisdem mss. exemplaribus allegandis addubitet. In praefatione Romanae editionis haec admonitio legitur pag. 53: In hac nostra ( editione ) erudito lectori notae manuscriptorum indices, quae in omnibus aliis desiderantur, occurrunt: quod ea quidem ducti ratione fecimus, ut a lectorum animo omnem suspicionem removeremus, nos potius conjecturis indulsisse, quam religiose eorumdem mss. codicum lectionibus et auctoritatibus institisse. Quare in posterum cuique de nostra fide dubitanti omnino facile esse poterit ad nostros indicatos fontes provocare, atque subinde cognoscere an variae lectiones, vel", + "candidate_score": 0.656984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_8_10", + "bdc_text": "Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi . Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO. Post vulgatum tomum primum nostrae editionis, in quo praeter Sermones Epistolae etiam S. Leonis ad codices praesertim Romanos exactae et emendatae continentur, e Romanis typis Josephi Collini prodiit in lucem illa pars Operum ejusdem S. doctoris quae ipsius Epistolas ad eosdem fere codices recognitas exhibet. Circa hos vero codices, qui et nostrae et Romanae editioni usui fuere, unum monere necessarium ducimus, ne quis forte de fide nostra in iisdem mss. exemplaribus allegandis addubitet. In praefatione Romanae editionis haec admonitio legitur pag. 53: In hac nostra ( editione ) erudito lectori notae manuscriptorum indices, quae in omnibus aliis desiderantur, occurrunt: quod ea quidem ducti ratione fecimus, ut a lectorum animo omnem suspicionem removeremus, nos potius conjecturis indulsisse, quam religiose eorumdem mss. codicum lectionibus et auctoritatibus institisse. Quare in posterum cuique de nostra fide dubitanti omnino facile esse poterit ad nostros indicatos fontes provocare, atque subinde cognoscere an variae lectiones, vel", + "candidate_score": 0.65093, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.676583, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_8_10", + "bdc_text": "Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi . Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_191", + "psc_text": "pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut tibi Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, 522 justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero quum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata, nostri arbitrii putas, aut ex pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem. Constantinopolis usque ad Antiochiam Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur;", + "candidate_score": 0.676583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9_11", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi . Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus . Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_191", + "psc_text": "pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut tibi Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, 522 justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero quum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata, nostri arbitrii putas, aut ex pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem. Constantinopolis usque ad Antiochiam Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur;", + "candidate_score": 0.667677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9_11", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi . Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus . Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_309", + "psc_text": "Consona omnes voce poscebant, ut Origenis versutias 563 proderem, ut [ Al. et] venena haereticorum Romanis auribus cavenda monstrarem. Quid hoc ad injuriam tuam pertinet? Num solus interpretatus es istos libros, et alios hujus operis non habes participes? Numquid et tu de Septuaginta interpretibus es, ut post editionem tuam aliis transferre non liceat? Ecce et ego multos, ut dicis, libellos de Graeco in Latinum transtuli: habes potestatem et tu rursum eos vertendi, ut volueris; et bona enim et mala suo imputantur auctori. Quod et in te fieret, nisi dixisses te amputasse haeretica et optima transtulisse. Hic est enim nodus tuus, qui solvi non potest. At [ Al. Aut] si errasti ut homo, priorem damna sententiam. 37. Latinos libros vertebat in Graecum Rufinus. --Sed quid facies de Apologetico tuo, quem pro Origenis scripsisti operibus? Quid de volumine Eusebii? in quo quum multa mutaveris, et, sub nomine martyris, haeretici hominis scripta transtuleris:", + "candidate_score": 0.663697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas . Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_24", + "psc_text": "Arianae factionis. --Septuaginta libros ejus, ut meus necessarius criminatur, in Latinum verteram, et multa de tomis. Numquam de opere meo fuit quaestio, numquam Roma commota est. Quid necesse erat Latinis auribus tradere, quod detestatur et Graecia, quod orbis accusat? Ego per tot annos tam multa convertens, nunquam scandalo fui. Tu ad primum et solum opus, ignotus prius, temeritate factus es nobilis. Docet ipsa Praefatio, et Pamphili martyris librum pro defensione Origenis a te esse translatum. Et hoc agis totis viribus, ut cujus fidem martyr probat, Ecclesia non refutet. Sex libros (ut ante jam dixi) Eusebius Caesariensis episcopus, Arianae quondam signifer factionis, pro Origene scripsit, latissimum et elaboratum opus; et multis testimoniis approbavit, Origenem juxta se catholicum, id est, juxta nos Arianum esse. Horum tu primum librum vertis sub nomine martyris. Et miramur, si me homunculum parvi pretii, Origenis laudatorem velis, cum martyri calumniam feceris? Paucisque testimoniis de Filio Dei et", + "candidate_score": 0.662746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9_11", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi . Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus . Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_192", + "psc_text": "Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur; sed quod majoris audaciae est, in editione Septuaginta, Theodotionis editionem miscuit, asteriscis videlicet designans quae minus fuerant, et virgulis quae ex superfluo videbantur apposita. Si igitur aliis licuit non tenere, quod semel susceperant, et post septuaginta cellulas, quae vulgo sine auctore jactantur, singulas cellulas aperuere: hocque in Ecclesiis legitur, quod Septuaginta nescierunt; cur me non suscipiant Latini mei, qui inviolata editione veteri, ita novam condidi, ut laborem meum Hebraeis, et (quod his majus est) Apostolis auctoribus probem? Scripsi nuper librum de Optimo genere interpretandi, ostendens illa de Evangelio: Ex Aegypto vocavi filium meum (Ose. XI, 1) ; et: Quoniam Nazaraeus", + "candidate_score": 0.65883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_8_10", + "bdc_text": "Periculum enim est in mora . Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi . Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_309", + "psc_text": "Consona omnes voce poscebant, ut Origenis versutias 563 proderem, ut [ Al. et] venena haereticorum Romanis auribus cavenda monstrarem. Quid hoc ad injuriam tuam pertinet? Num solus interpretatus es istos libros, et alios hujus operis non habes participes? Numquid et tu de Septuaginta interpretibus es, ut post editionem tuam aliis transferre non liceat? Ecce et ego multos, ut dicis, libellos de Graeco in Latinum transtuli: habes potestatem et tu rursum eos vertendi, ut volueris; et bona enim et mala suo imputantur auctori. Quod et in te fieret, nisi dixisses te amputasse haeretica et optima transtulisse. Hic est enim nodus tuus, qui solvi non potest. At [ Al. Aut] si errasti ut homo, priorem damna sententiam. 37. Latinos libros vertebat in Graecum Rufinus. --Sed quid facies de Apologetico tuo, quem pro Origenis scripsisti operibus? Quid de volumine Eusebii? in quo quum multa mutaveris, et, sub nomine martyris, haeretici hominis scripta transtuleris:", + "candidate_score": 0.657337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_211", + "psc_text": "Hebraeo non discordant, ibi apostolos de interpretatione eorum exempla sumpsisse; ubi vero discrepant, id posuisse in Graeco, quod apud Hebraeos didicerant. Sicut ergo ego ostendo multa in novo Testamento posita de veteribus libris, quae in Septuaginta non habentur, et haec scripta in Hebraico doceo, sic accusator ostendat, aliquid scriptum esse in novo Testamento de Septuaginta interpretibus, quod in Hebraico non habeatur, et finita contentio est. 35. Operis Conclusio. --Ex quibus omnibus approbatur, et Septuaginta interpretum editionem quae legentium vetustate firmata est, utilem 530 esse Ecclesiis, dum ante gentes audiunt Christum venturum esse quam veniat; et caeteros interpretes non reprobandos, quia non sua, sed divina volumina transtulerunt, et familiarem meum id a Christiano et amico debere suscipere, quod magno sumptu sibi a Judaeis describere festinavit. Excessi Epistolae modum, et qui contra nefariam haeresim jam stylum fixeram, pro me respondere compulsus sum, exspectans tria amici volumina, et ad congeriem criminum ejus tota", + "candidate_score": 0.657285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9_11", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi . Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus . Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_197", + "psc_text": "a se mutuari! Primum enim magnorum sumptuum est, 524 et infinitae difficultatis, exemplaria habere omnia. Denique et qui habuerint, et Hebraei sermonis ignari sunt, magis errabunt, ignorantes quis e multis verius dixerit. Quod etiam sapientissimo cuidam, nuper apud Graecos accidit, ut interdum Scripturae sensum relinquens, uniuscujuslibet [ Al. uniuscujusque] interpretis sequeretur errorem. Nos autem qui Hebraeae linguae saltem parvam habemus scientiam, et Latinus nobis utcumque sermo non deest, et de aliis magis possumus judicare, et ea quae ipsi intelligimus, in nostra lingua exprimere. » 29. Ex Prolog. in Job. --Transibo ad librum Job, quem post Septuaginta interpretum editionem, quam Origenes obelis, asteriscisque distinxit, ante annos plurimos Latino sermoni datum, cum rursum juxta ipsum Hebraicum verterem, sic locutus sum: « Cogor per singulos Scripturae divinae libros, adversariorum respondere maledictis, qui interpretationem meam, reprehensionem Septuaginta interpretum criminantur: quasi non et apud Graecos Aquila, Symmachus et Theodotion vel verbum e verbo, vel sensum", + "candidate_score": 0.654311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_10_12", + "bdc_text": "Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus . Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit . Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_191", + "psc_text": "pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut tibi Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, 522 justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero quum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata, nostri arbitrii putas, aut ex pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem. Constantinopolis usque ad Antiochiam Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur;", + "candidate_score": 0.65258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_10_12", + "bdc_text": "Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus . Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit . Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_192", + "psc_text": "Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur; sed quod majoris audaciae est, in editione Septuaginta, Theodotionis editionem miscuit, asteriscis videlicet designans quae minus fuerant, et virgulis quae ex superfluo videbantur apposita. Si igitur aliis licuit non tenere, quod semel susceperant, et post septuaginta cellulas, quae vulgo sine auctore jactantur, singulas cellulas aperuere: hocque in Ecclesiis legitur, quod Septuaginta nescierunt; cur me non suscipiant Latini mei, qui inviolata editione veteri, ita novam condidi, ut laborem meum Hebraeis, et (quod his majus est) Apostolis auctoribus probem? Scripsi nuper librum de Optimo genere interpretandi, ostendens illa de Evangelio: Ex Aegypto vocavi filium meum (Ose. XI, 1) ; et: Quoniam Nazaraeus", + "candidate_score": 0.651754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_4_6", + "bdc_text": "Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_134", + "psc_text": "ut tua conderes. Non fecisse te quod rogatus es, recidendo plurima, confiteris. Atque utinam praecidisses mala, et non in assertionem malorum, tua multa posuisses! E quibus unum proferam, ut ex hoc cognoscantur et caetera. In primo libro περὶ Ἀρχῶν, ubi Origenes lingua sacrilega blasphemavit, quod Filius Patrem non videat, tu etiam causas reddis, quasi ex persona ejus, qui scripsit, et Didymi interpretaris σχόλιον, in quo ille casso labore conatur alienum errorem defendere, quod Origenes quidem bene dixerit: sed nos simplices homines, et cicures Enniani, nec illius sapientiam, nec tuam, qui interpretatus es, intelligere possumus. Praefatio tua, quam nominas, et in qua me miris ornas laudibus, te reum pessimae translationis facit. Dicis enim quod de Graeco multa decideris, licet taceas quod addideris. Quae decidisti, mala erant, an bona? Utique mala. Quae reservasti bona, an mala? utique bona. Neque enim mala transferre poteras. Ergo mala amputasti, et reliquisti bona? nulli dubium est.", + "candidate_score": 0.65139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_9", + "bdc_text": "Latinum exemplar vel tuo vel alterius nomine vel etiam ecclesiarum aut aliquot ministrorum in Helvetia utile esset edi et ad comitia mitti ac apud vos imprimi .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_191", + "psc_text": "pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut tibi Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, 522 justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero quum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata, nostri arbitrii putas, aut ex pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem. Constantinopolis usque ad Antiochiam Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur;", + "candidate_score": 0.650862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_277", + "psc_text": "te potuisse scribere: quomodo si contendas non potuisse eum mori, qui paulo ante vixerat, aut certior sit tui reprehensio, quam post pacem excommunicatio. Ex nobis, inquit, exierunt: sed non fuerunt ex nobis, mansissent utique nobiscum (I Joan. II, 19). Haereticum post unam et alteram commonitionem vitandum Apostolus praecipit, qui utique antequam vitetur atque damnetur, Ecclesiastici gregis portio fuit (Tit. III, 10). Simulque risum tenere non possum, quod a quodam prudente commonitus, in laudes Epiphanii personas: « Hic est ille delirus senex, hic est anthropomorphites; hic qui sex millia Origenis libros, te praesente, cantavit; qui omnium gentium linguis praedicationem sibi contra Origenem injunctam putat; qui ideo eum legi prohibet, ne aliis ejus furta cognoscant. » Lege scripta tua, et epistolam ejus, immo epistolas, e quibus unum proferam tuae fidei testimonium, ut non immerito nunc a te laudatus esse videatur. « Te autem, frater, liberet Deus, et sanctum populum Christi, qui tibi", + "candidate_score": 0.649808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_3_5", + "bdc_text": "Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit . Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", + "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", + "candidate_score": 0.649494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_10_12", + "bdc_text": "Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus . Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit . Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_198", + "psc_text": "obelis, asteriscisque distinxit, ante annos plurimos Latino sermoni datum, cum rursum juxta ipsum Hebraicum verterem, sic locutus sum: « Cogor per singulos Scripturae divinae libros, adversariorum respondere maledictis, qui interpretationem meam, reprehensionem Septuaginta interpretum criminantur: quasi non et apud Graecos Aquila, Symmachus et Theodotion vel verbum e verbo, vel sensum e sensu, vel ex utroque commixtum et medie temperatum genus translationis expresserint, et omnia veteris Instrumenti volumina Origenes obelis asteriscisque distinxerit: quos vel additos, vel de Theodotione sumptos, translationi antiquae inseruit, probans defuisse quod additum est. Discant igitur obtrectatores mei recipere in toto, quod in partibus susceperunt, aut interpretationem meam cum asteriscis suis radere. Neque enim fieri potest, ut quos plura intermisisse perspexerint, non eosdem etiam in quibusdam errasse fateantur: praecipue in Job, cui si ea quae sub asteriscis addita sunt subtraxeris, pars maxima detruncabitur. Et hoc dumtaxat apud Graecos. Caeterum apud Latinos, ante eam translationem, quam sub asteriscis et", + "candidate_score": 0.647306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_10_12", + "bdc_text": "Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus . Quodsi Tiguri idipsum facere non conceditur , Basileae vel apud Oporinum vel alium facile impetrari poterit . Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_309", + "psc_text": "Consona omnes voce poscebant, ut Origenis versutias 563 proderem, ut [ Al. et] venena haereticorum Romanis auribus cavenda monstrarem. Quid hoc ad injuriam tuam pertinet? Num solus interpretatus es istos libros, et alios hujus operis non habes participes? Numquid et tu de Septuaginta interpretibus es, ut post editionem tuam aliis transferre non liceat? Ecce et ego multos, ut dicis, libellos de Graeco in Latinum transtuli: habes potestatem et tu rursum eos vertendi, ut volueris; et bona enim et mala suo imputantur auctori. Quod et in te fieret, nisi dixisses te amputasse haeretica et optima transtulisse. Hic est enim nodus tuus, qui solvi non potest. At [ Al. Aut] si errasti ut homo, priorem damna sententiam. 37. Latinos libros vertebat in Graecum Rufinus. --Sed quid facies de Apologetico tuo, quem pro Origenis scripsisti operibus? Quid de volumine Eusebii? in quo quum multa mutaveris, et, sub nomine martyris, haeretici hominis scripta transtuleris:", + "candidate_score": 0.643556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_19", + "bdc_text": "Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_143", + "psc_text": "de Graeco mutes, et hoc ipsum praefatione testare, quod prudentissime Papa Anastasius in epistola, quam contra te scribit ad episcopum Joannem, suo sermone complexus est, me liberans, qui id feci, et te arguens, qui facere noluisti. Ac ne forsitan hoc quoque neges, subjeci exemplum ejus: ut si non vis audire fratrem monentem, audias episcopum condemnantem [ Al. calumniantem]. 15. Rufinus Origenis defensor probatur. Eusebius Arianorum princeps. Rufini praefatio in Apologiam Pamphili pro Origene. --Dicis te non esse defensorem, neque assertorem Origenis: jam nunc tibi proferam librum tuum de quo in famosa illa praefatiuncula praeclari operis tui his verbis loqueris: « Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat", + "candidate_score": 0.638821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_19", + "bdc_text": "Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_24", + "psc_text": "Arianae factionis. --Septuaginta libros ejus, ut meus necessarius criminatur, in Latinum verteram, et multa de tomis. Numquam de opere meo fuit quaestio, numquam Roma commota est. Quid necesse erat Latinis auribus tradere, quod detestatur et Graecia, quod orbis accusat? Ego per tot annos tam multa convertens, nunquam scandalo fui. Tu ad primum et solum opus, ignotus prius, temeritate factus es nobilis. Docet ipsa Praefatio, et Pamphili martyris librum pro defensione Origenis a te esse translatum. Et hoc agis totis viribus, ut cujus fidem martyr probat, Ecclesia non refutet. Sex libros (ut ante jam dixi) Eusebius Caesariensis episcopus, Arianae quondam signifer factionis, pro Origene scripsit, latissimum et elaboratum opus; et multis testimoniis approbavit, Origenem juxta se catholicum, id est, juxta nos Arianum esse. Horum tu primum librum vertis sub nomine martyris. Et miramur, si me homunculum parvi pretii, Origenis laudatorem velis, cum martyri calumniam feceris? Paucisque testimoniis de Filio Dei et", + "candidate_score": 0.633003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_10", + "bdc_text": "Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_191", + "psc_text": "pura, et ut ab eis in Graecum versa est, editio permaneret, superflue me, mi Chromati, episcoporum sanctissime atque doctissime, impelleres, ut tibi Hebraea volumina Latino sermone transferrem. Quod enim semel aures hominum occupaverat, et nascentis Ecclesiae roboraverat fidem, 522 justum erat etiam nostro silentio comprobari. Nunc vero quum pro varietate regionum diversa ferantur exemplaria, et germana illa antiquaque translatio corrupta sit, atque violata, nostri arbitrii putas, aut ex pluribus judicare quid verum sit, aut novum opus in veteri opere cudere, illudentibusque Judaeis, cornicum, ut dicitur, oculos configere. Alexandria et Aegyptus in Septuaginta suis Hesychium laudat auctorem. Constantinopolis usque ad Antiochiam Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur;", + "candidate_score": 0.623388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_10", + "bdc_text": "Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_192", + "psc_text": "Luciani martyris exemplaria probat. Mediae inter has provinciae Palaestinos codices legunt, quos ab Origene elaboratos Eusebius et Pamphilius vulgaverunt; totusque orbis hac inter se trifaria varietate compugnat. Et certe Origenes non solum exempla composuit quatuor editionum, e regione singula verba describens, ut unus dissentiens statim, caeteris inter se consentientibus, arguatur; sed quod majoris audaciae est, in editione Septuaginta, Theodotionis editionem miscuit, asteriscis videlicet designans quae minus fuerant, et virgulis quae ex superfluo videbantur apposita. Si igitur aliis licuit non tenere, quod semel susceperant, et post septuaginta cellulas, quae vulgo sine auctore jactantur, singulas cellulas aperuere: hocque in Ecclesiis legitur, quod Septuaginta nescierunt; cur me non suscipiant Latini mei, qui inviolata editione veteri, ita novam condidi, ut laborem meum Hebraeis, et (quod his majus est) Apostolis auctoribus probem? Scripsi nuper librum de Optimo genere interpretandi, ostendens illa de Evangelio: Ex Aegypto vocavi filium meum (Ose. XI, 1) ; et: Quoniam Nazaraeus", + "candidate_score": 0.606007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_10", + "bdc_text": "Hic omnes officinae typographorum ita sunt occupatae , ut latinae editioni non pateat locus ullus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_196", + "psc_text": "et post multa haec addidi: « Quod illaturus sum, aequissimum est. Edidi aliquid, quod non habetur in Graeco, vel aliter habetur, quam a me versum est. Quid interpretem laniant? Interrogent Hebraeos, et ipsis auctoribus translationi meae, vel arrogent vel derogent fidem. Porro aliud est, si clausis, quod dicitur, oculis, mihi volunt maledicere, et non imitantur Graecorum studium et benevolentiam, qui post Septuaginta translatores jam Christi Evangelio coruscante, Judaeos, et Ebionitas Legis veteris interpretes, Aquilam videlicet, Symmachum et Theodotionem, curiose legunt, et per Origenis laborem ἐν ἑξαπλοῖς Ecclesiis dedicarunt: quanto magis Latini mei grati esse deberent, quod exsultantem Graeciam cernerent aliquid a se mutuari! Primum enim magnorum sumptuum est, 524 et infinitae difficultatis, exemplaria habere omnia. Denique et qui habuerint, et Hebraei sermonis ignari sunt, magis errabunt, ignorantes quis e multis verius dixerit. Quod etiam sapientissimo cuidam, nuper apud Graecos accidit, ut interdum Scripturae sensum relinquens, uniuscujuslibet [ Al. uniuscujusque] interpretis", + "candidate_score": 0.599061, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide", + "max_score": 0.676567, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_15_17", + "bdc_text": "Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur . Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_134", + "psc_text": "autem in vitam aeternam (Matth. XXV, 45) : iniqui semper arsuri cum diabolo, justi autem regnaturi sine fine cum Christo. CAP. XLIV. Persistendum in fide. --85. Haec interim quadraginta capitula ad regulam verae fidei firmissime pertinentia fideliter crede, fortiter tene, veraciter patienterque defende. Et si quem contraria his dogmatizare cognoveris, tanquam pestem fuge, et tanquam haereticum abjice. Ita enim ista quae posuimus fidei catholicae congruunt, ut si quis non solum omnibus, sed etiam singulis voluerit contraire, in eo quod singulis horum contumaciter repugnat, et his contraria docere non dubitat, haereticus et fidei Christianae inimicus, atque ex hoc omnibus catholicis anathematizandus appareat. Quamvis igitur et angustia temporis, et festinatio portitoris compulerit nos aliqua quae pro diversis haeresibus agnoscendis atque vitandis fuerant inserenda praeterire silentio, tamen si omnia quae in hoc opusculo continentur recensere et notissima prorsus habere non negligas, ex his poteris cauta discretione etiam de caeteris spiritaliter judicare. Apostolus enim", + "candidate_score": 0.676567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_16_18", + "bdc_text": "Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur . Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ; itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_134", + "psc_text": "autem in vitam aeternam (Matth. XXV, 45) : iniqui semper arsuri cum diabolo, justi autem regnaturi sine fine cum Christo. CAP. XLIV. Persistendum in fide. --85. Haec interim quadraginta capitula ad regulam verae fidei firmissime pertinentia fideliter crede, fortiter tene, veraciter patienterque defende. Et si quem contraria his dogmatizare cognoveris, tanquam pestem fuge, et tanquam haereticum abjice. Ita enim ista quae posuimus fidei catholicae congruunt, ut si quis non solum omnibus, sed etiam singulis voluerit contraire, in eo quod singulis horum contumaciter repugnat, et his contraria docere non dubitat, haereticus et fidei Christianae inimicus, atque ex hoc omnibus catholicis anathematizandus appareat. Quamvis igitur et angustia temporis, et festinatio portitoris compulerit nos aliqua quae pro diversis haeresibus agnoscendis atque vitandis fuerant inserenda praeterire silentio, tamen si omnia quae in hoc opusculo continentur recensere et notissima prorsus habere non negligas, ex his poteris cauta discretione etiam de caeteris spiritaliter judicare. Apostolus enim", + "candidate_score": 0.675208, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.675838, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas . Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2313", + "psc_text": "IMPERATRICEM. Gratulatur de adepto imperio. Divinam illi precatur gratiam. Romanam Ecclesiam commendat. Gregorius Leontiae Augustae. Quae lingua loqui, quis animus cogitare sufficiat quantas de serenitate vestri imperii omnipotenti Deo gratias debemus, quod tam dura longi temporis pondera cervicibus nostris amota sunt, et imperialis culminis lene jugum rediit quod libeat portare subjectis? Reddatur ergo Creatori omnium ab hymnidicis angelorum choris gloria in coelo, persolvatur ab hominibus gratiarum actio in terra, quia universa respublica, quae multa moeroris pertulit vulnera, jam nunc consolationis vestrae invenit fomenta. Unde nobis necesse est omnipotentis Dei misericordiam enixius exorare, ut cor vestrae pietatis sua semper dextera teneat, ejusque cogitationes coelestis gratiae ope dispenset, quatenus tranquillitas vestra tanto rectius valeat sibi servientes regere, quanto dominatori omnium noverit verius deservire. In amore catholicae fidei faciat defensores suos, quos fecit ex benigno opere imperatores nostros. Infundat in vestris mentibus zelum simul et mansuetudinem, ut semper pio fervore valeatis et quidquid", + "candidate_score": 0.675838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2313", + "psc_text": "IMPERATRICEM. Gratulatur de adepto imperio. Divinam illi precatur gratiam. Romanam Ecclesiam commendat. Gregorius Leontiae Augustae. Quae lingua loqui, quis animus cogitare sufficiat quantas de serenitate vestri imperii omnipotenti Deo gratias debemus, quod tam dura longi temporis pondera cervicibus nostris amota sunt, et imperialis culminis lene jugum rediit quod libeat portare subjectis? Reddatur ergo Creatori omnium ab hymnidicis angelorum choris gloria in coelo, persolvatur ab hominibus gratiarum actio in terra, quia universa respublica, quae multa moeroris pertulit vulnera, jam nunc consolationis vestrae invenit fomenta. Unde nobis necesse est omnipotentis Dei misericordiam enixius exorare, ut cor vestrae pietatis sua semper dextera teneat, ejusque cogitationes coelestis gratiae ope dispenset, quatenus tranquillitas vestra tanto rectius valeat sibi servientes regere, quanto dominatori omnium noverit verius deservire. In amore catholicae fidei faciat defensores suos, quos fecit ex benigno opere imperatores nostros. Infundat in vestris mentibus zelum simul et mansuetudinem, ut semper pio fervore valeatis et quidquid", + "candidate_score": 0.672923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas . Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2203", + "psc_text": "quia dum expositionem sacrorum verborum cupitis, quam stricte ipsum auctorem eorumdem verborum quaeritis demonstratis. Si igitur vires salutis recepero, auctore omnipotente Domino vestris desideriis parebo. Oro autem ut in cunctis actibus vestris gratia vos superna custodiat, quatenus in bono opere et aspirando vos repleat, et adjuvando confortet. EPISTOLA XLI. AD PANTALEONEM NOTARIUM. De Ecclesiarum quarumdam superstitibus tum pecuniis, tum clericis, tum rebus aliis. Gregorius Pantaleoni notario. Exspectabamus ut nos experientia tua de argento Ecclesiarum, vel aliis quas invenit rebus, omnino subtiliter redderet certiores, ut ex ejus renuntiatione quod fieri debuisset deliberare minutius potuissemus. Sed non nos ita renuntiatio tua ut oportebat instruxit. Curae ergo tuae sit ut argentum Ecclesiarum, quod clerus et populus habet, apud quos praevideris, in cimiliarchio ecclesiae sub omni sollicitudine atque cautela deponas, atque de eodem deposito inde susceptum accipias. Argentum vero Ecclesiarum, quod pro peccatis a clero et populo destitutum est, tecum huc defer. Si forte", + "candidate_score": 0.671208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_797", + "psc_text": "ponendo, ut si velim acta ejus singula quae ad me pervenerunt dicere, magno volumine haec explere non possim. Quae omnia serenissima domina solerter aspiciat, et oppressorum gemitus compescat. Haec enim ego ad piissimas aures vestras pervenisse non suspicor. Nam si pervenire potuissent, nunc usque minime permansissent. Quae piissimo domino apto sunt tempore suggerenda, ut ab anima sua, ab imperio atque a filiis suis tale hoc tantumque peccati pondus amoveat. Qui scio quoniam dicturus est quia nobis in Italiae expensis transmittitur quidquid de praedictis insulis aggregatur. Sed ego suggero ad hoc ut etsi minus expensae in Italia tribuantur, a suo tamen imperio oppressorum lacrymas compescat. Nam et idcirco fortasse tantae expensae in hac terra minus ad utilitatem proficiunt, quia cum peccati aliqua admistione colliguntur. Praecipiant ergo serenissimi domini nil cum peccato colligi. Et scio quia etsi parum reipublicae attribuitur utilitatibus, ex eo multum respublica adjuvatur. Quam etsi fortasse contingat expensis minoribus", + "candidate_score": 0.667658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_17_19", + "bdc_text": "Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ; itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus . Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2075", + "psc_text": "imminenti mundi hujus termino signa praemittat Deus. Mittit xenia, fundit ad Deum preces. Gregorius Edilbertho regi Anglorum. Propter hoc omnipotens Deus bonos quosque ad populorum regimina perducit, ut per eos 1165 omnibus, quibus praelati fuerint, dona suae pietatis impendat. Quod in Anglorum gente factum cognovimus, cui vestra gloria idcirco praeposita est, ut per bona quae vobis concessa sunt, etiam subjectae vobis genti superna beneficia praestarentur. Et ideo, gloriose fili, eam quam accepisti divinitus gratiam sollicita mente custodi. Christianam fidem in populis tibi subditis extendere festina, zelum rectitudinis tuae in eorum conversione multiplica, idolorum cultus insequere, fanorum aedificia everte, subditorum mores in magna vitae munditia exhortando, terrendo, blandiendo, corrigendo, et boni operis exempla monstrando aedifica, ut illum retributorem invenias in coelo, cujus nomen atque cognitionem dilataveris in terra. Ipse enim vestrae quoque gloriae nomen etiam posteris gloriosius reddet, cujus vos honorem quaeritis et servatis in gentibus. Sic enim Constantinus, quondam piissimus", + "candidate_score": 0.663407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1153", + "psc_text": "honor tribuitur, ad ima animus mergitur, quia curis discerpentibus gravatur. Tibi autem omnipotens Deus juxta hoc quod scriptum est: Ascensus in corde disposuit, in convalle lacrymarum (Psal. LXXXIII, 6) . Multo autem me altior, multo sublimior videri poteras, si neque ducatum monasterii, quod Neas dicitur, suscepisses, quia in eodem monasterio, sicut audio, monachorum quidem species tenetur, multa vero sub sanctitatis habitu saecularia aguntur. Sed etiam ad hoc te existimabo coelesti gratia pervenisse, si ea quae in loco illo omnipotenti Deo displicent te fuerint duce correcta. Sed quia inter patrem ejusdem monasterii, et pastorem Jerosolymorum Ecclesiae semper esse jurgia consueverunt, credo quod omnipotens Deus idcirco dilectionem tuam et sanctissimum fratrem et consacerdotem meum Amos esse uno tempore Jerosolymis voluit, ut ea quae praedixi jurgia tolerentur. Nunc ergo ostendite quantum vos prius amastis. Scio quia utrique abstinentes, utrique docti, utrique humiles estis; unde necesse est ut Salvatoris nostri gloria juxta vocem Psalmi", + "candidate_score": 0.66325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_17_19", + "bdc_text": "Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ; itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus . Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1376", + "psc_text": "Deus coelesti vos protectione custodiat, vosque et modo consoletur de largitate donorum, et postmodum de retributione praemiorum. EPISTOLA XXXIV. AD VENANTIUM EPISCOPUM. Presbyteros vel diaconos in Aldionis civitate ordinet, atque ipsos ad infidelium conversionem adhortetur. Gregorius Venantio episcopo. Quoties ea quae hortari nos convenit postulamur, moras ad concedendum facere non debemus; ne differre bona desideria, quae magis fovenda sunt, videamur. Et ideo quia gloriosus Aldio magister militum in civitate ipsius presbyteros vel diaconos omnino, sicut suis nobis epistolis indicavit, desiderat ordinari, eos qui ad consecrandum eliguntur fraternitas vestra diligenter inquirat. Et si nihil est quod canonice eorum ordinationem impediat, Deo illos propitio studeat ordinare. Cum quibus etiam loqui 953 vos convenit, ut adhortationis suae sollicitudine degentem illic populum ab infidelitate revocare, ac contendant a gentilium cultu suspendere, atque eos in omnipotentis Dei doceant timore persistere, et praemia aeternae vitae diligere, quatenus haec consecratio et illis ante Deum ad gloriam, et", + "candidate_score": 0.662173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_19_21", + "bdc_text": "Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas . Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_196", + "psc_text": "velut mucronem gladii vibrantis exacuat. EPISTOLA LXXV. AD GENNADIUM, PATRICIUM, ET EXARCHUM PER AFRICAM. Gennadium impense laudat, quod non terreno consilio, sed ut Christiana religio propagetur, Gentes expugnet. De datis Romanae Ecclesiae patrimonio incolis gratias agit. Hilarium ejusdem patrimonii rectorem commendat. Gregorius Gennadio patricio et exarcho per Africam. Si non ex fidei merito (Grat. 23, q. 4), et Christianae religionis gratia tanta excellentiae vestrae bellicorum actuum prosperitas eveniret, non summopere miranda fuerant, cum sciamus etiam haec antiquis bellorum ducibus fuisse concessa. Sed cum futuras, 560 Deo largiente, victorias, non carnali providentia, sed magis orationibus praevenitis, fit ut hoc in stuporem veniat, quod gloria vestra non terreno consilio, sed Deo desuper largiente, descendat. Ubi enim meritorum vestrorum loquax non discurrit opinio? Quae et bella vos frequenter appetere, non desiderio fundendi sanguinis, sed dilatandae causa reipublicae, in qua Deum coli conspicimus, loquitur, quatenus Christi nomen per subditas gentes fidei praedicatione circumquaque discurrat.", + "candidate_score": 0.661978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1491", + "psc_text": "a Liberio quondam patricio in Campaniae partibus noscitur esse constructum, a nobis precibus impetravit ut eum cum congregatione sua 988 vestrae deberemus gloriae commendare. Asserit enim se in murorum vigiliis ultra vires suas vehementer affligi. Petimus ergo gloriam vestram, ut, siquidem est possibile, de eodem per vos onere relevetur. Si vero ex toto ut non fiat hoc est omnino difficile, vel ita illi ex nostra commendatione ipsum levigantes pondus sollicitudinis temperetis, ut dum in Dei laudibus liberior vacare voluerit, pro vobis, cujus opere ut levationem aliquam habeat factum est, securior valeat Dominum exorare, sed et nostram sibi apud gloriam vestram sentiat epistolam profuisse. EPISTOLA LXXIV. AD DOMNELLUM EROGATOREM. Singularem testatur benevolentiam. Excusat quod, Castorio ad ipsum veniente, non scripserit. Gregorius Domnelo Erogatori. In nostra mente vestra magnitudo quantae sit dulcedinis, ex vestra, ut suspicor, mente pensatis, quia, sicut scriptum est, amat anima amantem se. In eo ergo quod me diligitis,", + "candidate_score": 0.657078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_554", + "psc_text": "ut monialibus exinde vagari non liceat. Illarum lapsibus decernuntur poenae. Concilia bis in anno celebrentur. Judaeorum servi ad Ecclesiam fidei causa fugientes in libertatem vindicentur. Ne in baptizatorum frontibus iteretur chrismatio, solum pectus ungant presbyteri, deinde episcopi frontem. Monasterium juxta Petri defuncti voluntatem construatur, si congrua adsit redituum quantitas. Gregorius Januario episcopo Caralitano. Satis quidem te ipse pastoralis zelus instigare debuerat ut gregem quem susceperas etiam sine nostro solatio salubriter ac provide tuereris, et a callidis inimicorum surreptionibus eum diligenti 688 circumspectione servares. Sed quia charitatem tuam pro suae firmitatis augmento nostrae quoque pagina auctoritatis indigere comperimus, necessarium nobis fuit titubantes animos tuos ad religiosi vigoris studium fraternae dilectionis exhortatione firmare. Pervenit siquidem ad nos minus te monasteriis ancillarum Dei in Sardinia sitis tuitionis impendere; et cum dispositum a tuis prudenter fuisset decessoribus ut quidam de clero probati viri curam gerentes earum se necessitatibus adhiberent, nunc ita funditus esse neglectum,", + "candidate_score": 0.656725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_422", + "psc_text": "Ecclesiae vestrae necessario providimus 642 Leontium fratrem et coepiscopum nostrum visitatorem per omnia deputare, cui etiam nostris scriptis injunximus ut omnia quae ad curam utilitatemque Ecclesiae pertinent, tanquam proprius episcopus debeat ordinare. Vos ergo ita ei in omnibus obedite, quatenus operam sibi visitationis injunctam, vestra jutus salubriter in omnibus devotione, possit complere. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 52.) EPISTOLA XXVI. AD MAGNUM PRESBYTERUM. Quem Laurentius quondam episcopus immerito excommunicaverat, absolvit. Ipsum hortatur ut Ecclesiae suae pure ac diligenter ministret, clerumque ac populum de idoneo episcopo absque dissensionibus eligendo admoneat. Gregorius Magno presbytero Ecclesiae Mediolanensis. Sicut exigente culpa (Grat. XXIV, q. 3, c. 2) quis a sacramento communionis digne abigitur, ita insontibus nullo modo talis debet irrogari vindicta. Comperimus siquidem quod Laurentius, quondam frater et coepiscopus noster, nullis te culpis exstantibus communione privaverit, ideoque hujus praecepti nostri auctoritate munitus, officium tuum securus perage, et communionem sine aliqua sume formidine. Illud", + "candidate_score": 0.653726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2316", + "psc_text": "soluta erunt et in coelo (Matth. XVI, 18) . Unde nobis 1246 dubium non est quam forti amore ad eum vos stringitis, per quem solvi ab omnibus peccatis enixius desideratis. Ipse ergo sit vestri custos imperii, sit vobis protector in terra, sit pro vobis intercessor in coelo, ut per hoc quod, relevatis duris ponderibus, in vestro imperio subjectos gaudere facitis, post multa annorum tempora in coelesti regno gaudeatis (Joan. Diac., lib. IV, c. 22). EPISTOLA XL. AD CYRIACUM PATRIARCHAM CONSTANTINOPOLITANUM. Hortatur ut pacis studio a superbo Universalis titulo abstineat. Commendat Bonifacium diaconum. Gregorius Cyriaco patriarchae Constantinopolitano. Quanta sit pacis virtus, charissime frater, ex voce dominica diligentius intuentes, quae ait: Pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) , ita in ejus nos decet dilectione persistere, ut locum praebere discordiae nullo modo debeamus. Sed quia in radice ipsius vivere aliter non valemus, nisi mente et actu humilitatem, quam ipse auctor pacis docuit,", + "candidate_score": 0.652761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_794", + "psc_text": "haec ergo omnia incerta, ad solas lacrymas redeo, petens ut idem omnipotens Deus piissimum Dominum nostrum et sua hic manu regat, et in illo terribili judicio liberum ab omnibus delictis inveniat. Et me ita placere, si necesse est, hominibus faciat, ut aeternam ejus gratiam non offendam. EPISTOLA XLI. AD CONSTANTINAM AUGUSTAM. Imperatori suggerat Corsos ac Siculos inique ac nimium gravari. Etsi minus in Italiae expensas haberetur pecuniae, compescendos tamen oppressorum gemitus. Gregorius Constantinae Augustae. Cum serenissimam Dominam sciam de coelesti patria atque animae suae vita cogitare, culpam me committere vehementer existimo, si ea quae pro timore omnipotentis Domini sunt suggerenda siluero. (Grat. 12, q. 1, c. 8.) Dum in Sardinia insula multos esse gentilium cognovissem, eosque adhuc prave gentilitatis more idolorum sacrificiis deservire, et ejusdem insulae sacerdotes ad praedicandum Redemptorem nostrum torpentes existere, unum illuc ex Italiae episcopis misi, qui multos gentilium ad fidem Domino cooperante perduxit. Sed rem mihi", + "candidate_score": 0.652175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Literas tuas , clarissime et optime Bullingere , cum expositione brevi et dilucida orthodoxae fidei et antithesibus verae et Papisticae doctrinae cum adiuncta exhortatione ad Imperatorem accepimus , non sine magna animi voluptate , gaudio et gratiarum actione ( quam tibi nos omnes Ecclesiae nomine debere merito fatemur ) pelegimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2313", + "psc_text": "IMPERATRICEM. Gratulatur de adepto imperio. Divinam illi precatur gratiam. Romanam Ecclesiam commendat. Gregorius Leontiae Augustae. Quae lingua loqui, quis animus cogitare sufficiat quantas de serenitate vestri imperii omnipotenti Deo gratias debemus, quod tam dura longi temporis pondera cervicibus nostris amota sunt, et imperialis culminis lene jugum rediit quod libeat portare subjectis? Reddatur ergo Creatori omnium ab hymnidicis angelorum choris gloria in coelo, persolvatur ab hominibus gratiarum actio in terra, quia universa respublica, quae multa moeroris pertulit vulnera, jam nunc consolationis vestrae invenit fomenta. Unde nobis necesse est omnipotentis Dei misericordiam enixius exorare, ut cor vestrae pietatis sua semper dextera teneat, ejusque cogitationes coelestis gratiae ope dispenset, quatenus tranquillitas vestra tanto rectius valeat sibi servientes regere, quanto dominatori omnium noverit verius deservire. In amore catholicae fidei faciat defensores suos, quos fecit ex benigno opere imperatores nostros. Infundat in vestris mentibus zelum simul et mansuetudinem, ut semper pio fervore valeatis et quidquid", + "candidate_score": 0.650843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_434", + "psc_text": "sedes (Grat. dist. 63, c. 10), Deo auctore, cunctis praelata constat Ecclesiis, tanto inter multiplices curas, et illa nos valde sollicitat. ubi ad consecrandum antistitem nostrum exspectatur arbitrium. Defuncto igitur Laurentio Ecclesiae Mediolanensis episcopo, sua nobis relatione clerus innotuit in electione se filii nostri Constantii, diaconi sui, unanimiter consensisse. Sed quoniam eadem non fuit subscripta relatio, ne quid quod ad cautelam pertinet omittamus, hujus idcirco 646 praecepti auctoritate suffultum Genuam te proficisci necesse est. Et quia multi illic Mediolanensium coacti barbarica feritate consistunt, eorum te voluntates oportet, eis convocatis, in commune perscrutari. Et si nulla eos diversitas ab electionis unitate disterminat, siquidem in praedicto filio nostro Constantio omnium voluntates atque consensum perdurare cognoscis, tunc eum a propriis episcopis, sicut antiquitatis mos exigit cum nostrae auctoritatis assensu, solatiante Domino, facias consecrari, quatenus hujusmodi servata consuetudine, et apostolica sedes proprium vigorem retineat, et a se concessa aliis sua jura non minuat. (Cf.", + "candidate_score": 0.650604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1905", + "psc_text": "vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus misericordiam confidimus operari. Et quidem jamdudum gloriosi filii nostri conjugis vestri animos prudentiae vestrae bono, sicut revera Christianae, debuistis inflectere, ut pro regni et animae suae salute fidem quam colitis sequeretur, quatenus et de eo et per eum de totius gentis conversione digna vobis in coelestibus gaudiis retributio nasceretur. Nam postquam, sicut diximus, et recta fide gloria vestra munita et litteris docta est, hoc vobis nec tardum nec debuit esse difficile. Et quoniam, Deo volente, aptum nunc tempus est, agite ut, divina gratia cooperante, cum augmento possitis quod neglectum est reparare. Itaque mentem gloriosi conjugis vestri in dilectione Christianae fidei", + "candidate_score": 0.650427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1241", + "psc_text": "abbas non solum non metuit ad monasterium frequenter accedere, sed etiam desiderabiliter concupiscit, sciens quod per vos substantia monasterii omnino gravari non possit. Data mense Aprili, indictione prima. EPISTOLA XVI. AD MARINIANUM RAVENNAE EPISCOPUM. Redeuntem Roma Claudium abbatem impense commendat. Gregorius Mariniano episcopo Ravennati. Quod communem filium Claudium abbatem latorem praesentium longa apud nos hactenus mora retinuit, res illa fecit quod magnum nobis, sicut nostis, erat in verbo Dei solatium; quem etiam hic adhuc volueramus diutius retinere, si et ipse non festinasset ad suum monasterium, et nos congregationi fratrum ejus praesentiam esse omnino necessariam sciremus. Et ideo quia illum sicut petiit et exigebat utilitas relaxandum esse prospeximus, commendantes eum, hortamur ut sanctitas vestra sacerdotali eum affectione suscipiat, paternam illi monasteriisque ipsius charitatem, sicut decet, impendat benignitatis suae eum consolatione refoveat, in ejus se tuitionem instanter accommodet, et praesidii sui beneficio liberum ab omni inquietudine redditum quieti et utilitatibus fratrum vacare", + "candidate_score": 0.650277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_4_6", + "bdc_text": "Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1184", + "psc_text": "alloquium persolvens, indico quia magno gaudio exsulto, quod vos contra haereticorum latratus assidue laborare cognovi; atque omnipotentem Dominum deprecor ut beatitudinem vestram sua protectione adjuvet, quatenus per linguam vestram de sinu sanctae Ecclesiae omnem radicem amaritudinis evellat, ne rursum germinans impediat multos, et per illam coinquinentur multi. Accepto etenim talento cogitatis quod praeceptum est: Negotiamini dum venio (Luc. XIX, 13) . Ego itaque etsi negotiari nihil valeo, lucris tamen negotii vestri congaudeo, hoc videlicet sciens, quia etsi me participem operatio non facit, laboris vestri me participem charitas facit. Quia, sicut aestimo, bonum proximi etiam otioso commune fit, qui de alterius actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de", + "candidate_score": 0.650035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_34", + "psc_text": "cum digna cautela provideatur Ecclesiae. EPISTOLA XVI. AD SEVERUM EPISCOPUM AQUILEIENSEM. Praecipit ut Romam veniat cum sequacibus suis in synodo judicandus. Gregorius Severo episcopo Aquileiensi. Sicut gradientem per avia, carpentem denuo rectum tramitem tota Dominus aviditate complectitur, ita demum de deserente cognitam veritatis viam majore moerore quam gaudio quondam de convertente laetatus fuerat contristatur, quia minoris excessus est veritatem non cognoscere, quam in eadem cognita non manere. Aliudque est quod ab errante committitur, aliud quod per scientiam perpetratur. Et nos si quidem quantum incorporatum te jampridem fuisse in unitate Ecclesiae gavisi fueramus, abundantius nunc dissociatum a catholica societate confundimur. Pro qua re imminente latore praesentium, juxta christia nissimi et serenissimi rerum domini jussionem, ad beati Petri apostoli limina, cum tuis sequacibus venire te volumus, ut auctore Deo aggregata synodo, de ea quae inter vos vertitur dubietate judicetur. (Cf. Paul. Diac. l. III, c. 12; Joan. Diac. l. IV, c. 38.)", + "candidate_score": 0.649684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_21_23", + "bdc_text": "Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito . Raptim Heidelbergae , VI . Ianuarii Anno 66 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1578", + "psc_text": "reges magnam vobis novimus dilectionem impendere, omni vos studio omnique agere annisu necesse est ut quod de synodo congreganda mandavimus fraternitatis vestrae vigilantia compleatur, atque omnia illic quae pro animarum salute scripsimus censeantur; quatenus per hoc, et vos zelum vestrum et qualiter vobis illicita displiceant ostendatis, et nos utiliter providisse, qui vestram ad hoc prae caeteris personam elegimus, videamur. (Vide sup. epist. 106 et 107.) EPISTOLA CIX. AD BRUNICHILDEM REGINAM FRANCORUM. De iis qui ex laicis repente fiunt episcopi, aut per simoniam ordinantur. Ut synodum ad haec exstirpanda cogi jubeat, atque edicto constituat ne Judaeis Christiana mancipia habere liceat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Postquam excellentiae vestrae sollicitudo regia est ubique gubernatione laudabilis, ad augmentum gloriae suae vigilantiorem se debet et providam exhibere, ut quos consilio regit exterius, perire interius non permittat; quatenus per fructum piae sollicitudinis, post hujus, quod geritis, temporalis regni fastigium, ad aeterna, Deo auctore, gaudia possitis et", + "candidate_score": 0.649338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_5_7", + "bdc_text": "Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Ad sacrae Scripturae lectionem hortatur. Commendat Narsetem. Mittit munera tabulas. Gregorius Theodoro medico imperatoris. Ego omnipotenti Deo gratias ago, quia eorum qui se vicissim veraciter diligunt loca animum non dividunt. Ecce enim, dulcissime et gloriosissime fili, longe nobis distamus corpore, et tamen praesentes nobis existimus charitate. Hoc vestra opera, hoc scripta testantur, hoc de praesenti expertus sum, hoc de absenti vestra gloria recognosco. Hoc vos et hominibus amabiles, et omnipotenti Deo dignos in perpetuum faciat. Quia enim virtutum mater est charitas, idcirco bonorum operum fructus profertis, quia ipsam eorum fructuum in mente radicem tenetis. Ea autem quae in redemptionem captivorum, Deo vobis aspirante transmisistis, laetus, fateor, et tristis accepi. Laetus videlicet vobis, quos de praeparanda mansione 712 coelestis patriae cogitare cognovi; tristis vero vehementer mihi, qui super curam rerum sancti Petri apostoli adhuc etiam de rebus dulcissimi filii mei domni Theodori rationes positurus sum, sollicite an negligenter eas expenderim, requirendus", + "candidate_score": 0.648602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1507", + "psc_text": "dignam est respondere, ut quia debitum reddimus, 993 id quod ultro nos convenit impendere duplicemus. Quia igitur lator praesentium filius noster magnificus Marcellinus sic in causa se fratris et coepiscopi Maximi atque Istricorum exhibuit, et in Ecclesiae nostrae utilitates festinat impendere, ut sinceritatis suae affectum non solum verbis, sed etiam opere magis magisque valeat demonstrare, idcirco dilectionem tuam his hortamur affatibus, ut ei in urbe regia venienti toto studio, totaque intentione concurras, atque eum ita in omnibus tuis studeas solatiis adjuvare, ut, omnipotentis Dei ac tuis fultus auxiliis, minus illic debeat laborare. Quem etiam ita sicut revera nostrum proprium attendere, atque ei effectum tuae charitatis in omnibus studebis impendere; quatenus et de praeteritis sibi vicem redditam recognoscat, et magnam de futuro devotionis suae, quam se ecclesiasticis exhibere utilitatibus pollicetur, spem possit retributionis assumere. Quoniam vero, quantum didicimus, praedictum magnificum filium nostrum serenissimus domnus imperator ad sua sub festinatione jusserat vestigia", + "candidate_score": 0.648464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "ibidem constituta est emere, summopere ei solatiari festina, ut ea quae mercedis intuitu piis causis relicta sunt te concurrente sine cujusquam possint impedimento compleri. Valerianum vero monachum, quem emendatum in monasterio beati Joannis in Classe posito tradidisti, in eodem eum monasterio sine dubio volumus permanere. Praeterea ne quam necessitatem in expensis tua experientia patiatur, de reditibus sanctae Romanae Ecclesiae, qui illic te providente aggregati sunt, omnes expensas tuas te facere volumus. Et si quid superfuerit, nobis cum veneris defer. EPISTOLA XXIX. AD VINCOMALUM DEFENSOREM. Illum instituit Ecclesiae defensorem. Gregorius Vincomalo defensori. Ecclesiasticae utilitatis intuitu id nostro sedit arbitrio, ut si nulli conditioni vel corpori teneris obnoxius, nec fuisti clericus alterius civitatis, aut in nullo tibi canonum obviant statuta, officium Ecclesiae defensorum accipias, ut 757 quidquid pro pauperum commodis tibi a nobis injunctum fuerit, incorrupte et vivaciter exsequaris, usurus hoc privilegio quod in te habita deliberatione contulimus, ut omnibus quae tibi", + "candidate_score": 0.647737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_797", + "psc_text": "ponendo, ut si velim acta ejus singula quae ad me pervenerunt dicere, magno volumine haec explere non possim. Quae omnia serenissima domina solerter aspiciat, et oppressorum gemitus compescat. Haec enim ego ad piissimas aures vestras pervenisse non suspicor. Nam si pervenire potuissent, nunc usque minime permansissent. Quae piissimo domino apto sunt tempore suggerenda, ut ab anima sua, ab imperio atque a filiis suis tale hoc tantumque peccati pondus amoveat. Qui scio quoniam dicturus est quia nobis in Italiae expensis transmittitur quidquid de praedictis insulis aggregatur. Sed ego suggero ad hoc ut etsi minus expensae in Italia tribuantur, a suo tamen imperio oppressorum lacrymas compescat. Nam et idcirco fortasse tantae expensae in hac terra minus ad utilitatem proficiunt, quia cum peccati aliqua admistione colliguntur. Praecipiant ergo serenissimi domini nil cum peccato colligi. Et scio quia etsi parum reipublicae attribuitur utilitatibus, ex eo multum respublica adjuvatur. Quam etsi fortasse contingat expensis minoribus", + "candidate_score": 0.647637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1153", + "psc_text": "honor tribuitur, ad ima animus mergitur, quia curis discerpentibus gravatur. Tibi autem omnipotens Deus juxta hoc quod scriptum est: Ascensus in corde disposuit, in convalle lacrymarum (Psal. LXXXIII, 6) . Multo autem me altior, multo sublimior videri poteras, si neque ducatum monasterii, quod Neas dicitur, suscepisses, quia in eodem monasterio, sicut audio, monachorum quidem species tenetur, multa vero sub sanctitatis habitu saecularia aguntur. Sed etiam ad hoc te existimabo coelesti gratia pervenisse, si ea quae in loco illo omnipotenti Deo displicent te fuerint duce correcta. Sed quia inter patrem ejusdem monasterii, et pastorem Jerosolymorum Ecclesiae semper esse jurgia consueverunt, credo quod omnipotens Deus idcirco dilectionem tuam et sanctissimum fratrem et consacerdotem meum Amos esse uno tempore Jerosolymis voluit, ut ea quae praedixi jurgia tolerentur. Nunc ergo ostendite quantum vos prius amastis. Scio quia utrique abstinentes, utrique docti, utrique humiles estis; unde necesse est ut Salvatoris nostri gloria juxta vocem Psalmi", + "candidate_score": 0.6473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_6_8", + "bdc_text": "Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2313", + "psc_text": "IMPERATRICEM. Gratulatur de adepto imperio. Divinam illi precatur gratiam. Romanam Ecclesiam commendat. Gregorius Leontiae Augustae. Quae lingua loqui, quis animus cogitare sufficiat quantas de serenitate vestri imperii omnipotenti Deo gratias debemus, quod tam dura longi temporis pondera cervicibus nostris amota sunt, et imperialis culminis lene jugum rediit quod libeat portare subjectis? Reddatur ergo Creatori omnium ab hymnidicis angelorum choris gloria in coelo, persolvatur ab hominibus gratiarum actio in terra, quia universa respublica, quae multa moeroris pertulit vulnera, jam nunc consolationis vestrae invenit fomenta. Unde nobis necesse est omnipotentis Dei misericordiam enixius exorare, ut cor vestrae pietatis sua semper dextera teneat, ejusque cogitationes coelestis gratiae ope dispenset, quatenus tranquillitas vestra tanto rectius valeat sibi servientes regere, quanto dominatori omnium noverit verius deservire. In amore catholicae fidei faciat defensores suos, quos fecit ex benigno opere imperatores nostros. Infundat in vestris mentibus zelum simul et mansuetudinem, ut semper pio fervore valeatis et quidquid", + "candidate_score": 0.646939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2313", + "psc_text": "IMPERATRICEM. Gratulatur de adepto imperio. Divinam illi precatur gratiam. Romanam Ecclesiam commendat. Gregorius Leontiae Augustae. Quae lingua loqui, quis animus cogitare sufficiat quantas de serenitate vestri imperii omnipotenti Deo gratias debemus, quod tam dura longi temporis pondera cervicibus nostris amota sunt, et imperialis culminis lene jugum rediit quod libeat portare subjectis? Reddatur ergo Creatori omnium ab hymnidicis angelorum choris gloria in coelo, persolvatur ab hominibus gratiarum actio in terra, quia universa respublica, quae multa moeroris pertulit vulnera, jam nunc consolationis vestrae invenit fomenta. Unde nobis necesse est omnipotentis Dei misericordiam enixius exorare, ut cor vestrae pietatis sua semper dextera teneat, ejusque cogitationes coelestis gratiae ope dispenset, quatenus tranquillitas vestra tanto rectius valeat sibi servientes regere, quanto dominatori omnium noverit verius deservire. In amore catholicae fidei faciat defensores suos, quos fecit ex benigno opere imperatores nostros. Infundat in vestris mentibus zelum simul et mansuetudinem, ut semper pio fervore valeatis et quidquid", + "candidate_score": 0.646546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_6_8", + "bdc_text": "Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_722", + "psc_text": "itaque dilectio eam epistolam, quam nunc direxi, propter voluntatem imperatoris dare studeat. Nam de subsequenti talis alia transmittetur, de qua ejus superbia non laetetur. Ad hoc enim usque pervenit, ut sub occasione Joannis presbyteri gesta huc transmitteret, in quibus se pene per omnem versum οἰκουμενικὸν patriarcham nominaret. Sed spero in omnipotentem Deum quia hypocrisim illius superna majestas solvet. Miror autem quomodo dilectionem tuam fallere potuit, ut permitteres domno imperatori persuaderi quatenus ad me sua scripta de hac causa transmitteret, in quibus admoneret ut cum eo pacem habere debuissem. Qui si justitiam tenere vult, illum debuit admonere ut se a superbo vocabulo compesceret, et protinus inter nos pax fieret. Tamen qua id calliditate a praedicto fratre nostro Joanne factum sit, suspicor, minime pensasti. Idcirco enim hoc ille fecit ut audiretur domnus imperator, et ille in sua vanitate confirmatus esse videretur, aut non a me audiretur, et ejus animus contra me irritaretur.", + "candidate_score": 0.64602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_6_8", + "bdc_text": "Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus . Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit . Periculum enim est in mora .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_797", + "psc_text": "ponendo, ut si velim acta ejus singula quae ad me pervenerunt dicere, magno volumine haec explere non possim. Quae omnia serenissima domina solerter aspiciat, et oppressorum gemitus compescat. Haec enim ego ad piissimas aures vestras pervenisse non suspicor. Nam si pervenire potuissent, nunc usque minime permansissent. Quae piissimo domino apto sunt tempore suggerenda, ut ab anima sua, ab imperio atque a filiis suis tale hoc tantumque peccati pondus amoveat. Qui scio quoniam dicturus est quia nobis in Italiae expensis transmittitur quidquid de praedictis insulis aggregatur. Sed ego suggero ad hoc ut etsi minus expensae in Italia tribuantur, a suo tamen imperio oppressorum lacrymas compescat. Nam et idcirco fortasse tantae expensae in hac terra minus ad utilitatem proficiunt, quia cum peccati aliqua admistione colliguntur. Praecipiant ergo serenissimi domini nil cum peccato colligi. Et scio quia etsi parum reipublicae attribuitur utilitatibus, ex eo multum respublica adjuvatur. Quam etsi fortasse contingat expensis minoribus", + "candidate_score": 0.646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "Sed ut ad aures Dei viam precibus faciatis, vigilantius studendum est ut voces actibus adjuventur; nam inanis fit oratio, ubi prava est actio. Quia igitur quanto immane cernitis imminere periculum, tanto simul omnes in fletu debetis et gemitu occupari, filios vestros a saeculari perversitate, sacerdotali quamprimum adhortatione compescite. Discant injusta contemnere, et quae Deo placita sunt amare, ut illos possitis habere ad impetrandam divinae misericordiae gratiam adjutores, ne si neglexeritis, actio eorum preces orationum superet, et saevientis inimici gladius, quod absit, resecet quos monentis verba non corrigunt. Deus autem noster justus et pius est, et sicut perseverantibus in pravitate districtus est, ita conversis misericors. Ad ipsum ergo 1139 tota mente contriti cordis ejulatione curramus, ab ipso ereptionis nostrae solatia postulemus. Qui quoniam benignus et mitis est, si nos a malis nostris emendatos sua viderit mandata diligere, et hic nos potens est ab hoste defendere, et in futuro aeterna nobis gaudia", + "candidate_score": 0.645993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2005", + "psc_text": "Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari, tanto utrum ita necne sit districta et veraci oportet satisfactione cognosci. Unde si post hoc evidenter ea quae ad nos perlata sunt falsa esse claruerint, nec vos nugis et saecularibus litteris studere constiterit, Deo nostro gratias agimus, qui cor vestrum maculari blasphemis nefandorum laudibus non permisit, et de concedendis quae poscitis securi jam et sine aliqua dubitatione tractabimus. Monachos vero quos una cum dilectissimo filio nostro Laurentio presbytero et Mellito abbate ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus vobis in omnibus commendamus, ut, fraternitate vestra solatiante, nulla illos ad proficiscendum mora valeat impedire. (Cf. Joan. Diac. l. III, c.", + "candidate_score": 0.645807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1832", + "psc_text": "ita eam in cunctis tuearis, atque ab omni angaria vel onere exuere excusareque festines, ac si specialiter nostra sit. Nam nostri causa in eodem monasterio tanta congregatio, Deo propitio, degere comprobatur, ut plus illi solatiari atque concurrere quam nostrae in omnibus festinemus Ecclesiae. Et ideo postquam voluntatem nostram experientia tua circa praedictum monasterium talem esse cognoscit, ita se in tuitione supradictae, ut diximus, navis impendat, ut te illic posito, nullam moram vel impedimentum ab aliquo valeat sustinere. Nam si, quod non credimus, in aliquo negligens esse tentaveris, vehementer te nostram noveris offensam incurrere. EPISTOLA LXVIII. AD OPPORTUNUM. Ob asperam correctionem contristatum lenit, atque ad perfectam conversionem hortatur. Gregorius Opportuno de Aprutio. Pervenit ad me quia, ex eo tempore quo dilectionem tuam verbis asperis propter quaedam quae mihi jure displicuerant contristavi, magna tibi sit oborta tristitia atque continuus animi moeror. Unde te, dilectissime fili, volo cognoscere quia ego illa verba non", + "candidate_score": 0.645373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_376", + "psc_text": "aut in emphyteosim damus, aut reditus commutamus. EPISTOLA IV. AD BONIFACIUM EPISCOPUM. Vitandum in operibus bonis humanae laudis desiderium. Gregorius Bonifacio episcopo Regiensi. Quibusdam venientibus agnovi fraternitatem tuam misericordiae operibus vehementer insistere; atque omnipotenti Deo gratias retuli, quia juxta egregii praedicatoris vocem, nunc vivimus, si vos statis in Domino (I Thess. III, 8). Sed illud, fateor, non leviter mentem meam momordit, quod eadem opera multis vosipsi nuntiatis; ex qua re collegi quod mens vestra non studeat Dei oculis, sed humano judicio placere. Unde necesse est, frater charissime, ut cum bona exterius agis, haec interius cum magna cautela custodias, ne appetitus placendi hominibus subrepat, et omnis labor boni operis incassum fiat. Nos enim qui sumus, quibus placeri ab hominibus quaeritur? Quid namque aliud quam pulvis et cinis sumus? Sed illi tua fraternitas placere desideret, qui et non longe est ut appareat, et omne quod retribuerit finem nullo modo habebit. Mense Octobri,", + "candidate_score": 0.645008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_4_6", + "bdc_text": "Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore . Curabo , ut a reditu et legat et sese gratum exhibeat . Expositionem cras , Deo volente , in Germanicam linguam transferri et hic aut alibi imprimi curabimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1146", + "psc_text": "valeat pervenire. Dilectissimum autem filium meum Anatolium diaconum, quem ad facienda responsa Ecclesiae in urbem regiam transmisi, peto ut frequenter dulcissima vestra charitas visitet, ut post labores quos in causis saecularibus patitur, in verbo Dei vobiscum requiem inveniat, et quasi quodam candido linteo ejusdem laboris terreni sudorem detergat. Quem personis omnibus quae vobis notae sunt commendate, quamvis scio quia si perfecte cognoscitur, commendatione non eget. Vos autem quantum sanctum Petrum apostolum, quantum me diligitis, in ipso monstrate. Omnipotens autem Deus dulcissimam mihi charitatem vestram ab interioribus hostibus exterioribusque custodiat; et quando ei placuerit, ad coelestia vos regna perducat. (Vide l. I, ep. 6.) EPISTOLA XXXI. AD CYRIACUM EPISCOPUM. De submovendo profano vocabulo, ut pax Ecclesiae conservetur, et scandala multorum auferantur. Gregorius Cyriaco episcopo Constantinopolitano. Scripta beatitudinis vestrae suscepimus, quae nobis non linguae, sed animae verba loquebantur. Aperiebant etenim mentem, quae tamen mihi clausa non erat, quia per memetipsum suavitatis ipsius", + "candidate_score": 0.643976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1574", + "psc_text": "nec a fructibus inanescit, quia humorem fecunditatis opus efficax non amittit. Atque ideo multum tibi, dilectissime frater, in Domino condelector atque congaudeo, quod sic eadem charitate te praeditum multorum testificatione comperio, ut et ipse quae sacerdotis sunt decenter exhibeas, et aliis te laudabiliter imitandum ostendas. Quia igitur in praedicationis opere, quam diu cogitans Anglorum genti per Augustinum tunc monasterii mei praepositum, nunc fratrem et coepiscopum nostrum, impendere studui, ita sollicitum atque devotum adjutoremque in omnibus te, ut oportuit, fuisse cognovimus, ut magnum me sibi fraternitas tua hac de re faceret debitorem, tantae rei consideratione commonitus, ne infructuosus erga te viderer existere, fraternitatis tuae petitionem nulla pertuli ratione postponere. Proinde secundum postulationis tuae desiderium pallii te usu, quod intra ecclesiam tuam habere debeas, ad sacra tantum missarum solemnia celebranda, Deo auctore, praevidimus honorandum. Quod tamen ita tibi dandum esse decrevimus, si prius per synodi definitionem emendare promiseris quae corrigenda mandavimus, quia", + "candidate_score": 0.643121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1696", + "psc_text": "in eorum magis juvamine commodate, quatenus et nos vobis gratias referamus, et ante omnipotentem Dominum mercedem pro impensis servis ejus beneficiis ac solatiis acquiratis. EPISTOLA XII. AD FORTUNATUM NEAPOLITANUM EPISCOPUM. Fuscum abbatem, et monasterium ejus commendat. Gregorius Fortunato episcopo Neapolitano. Quamvis et ratio et loci sui qualitas fraternitatem vestram commoneat tuitionem monasteriis, et maxime sub se constitutis, impendere, verumtamen quia lator praesentium Fuscus abbas suum a nobis voluit ex abundanti monasterium commendari; his vos hortamur affatibus, ut quia frustra monasterium ipsum inquietudine advenientium asserit laborare, sanctitatis vestrae illud defensio tueatur, et ab aliquo illud gravari contra rationis ordinem non permittat, quatenus dum nullum id injustae rei pondus afflixerit, et vos videamini quod sacerdotis est salubriter impendisse, et degens illic congregatio, quae in Dei laudibus 1050 occupatur, nullis irrationabiliter molestiis valeat subjacere. EPISTOLA XIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Fuscum abbatem juvet, ut absque mora quae monasterii sui sunt recipiat. Gregorius Romano defensori.", + "candidate_score": 0.642949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_20_22", + "bdc_text": "Festinatione hac in re opus est . Dominum Conradum Gesnerum nobis ereptum esse tum propter scholam tum ecclesiam , quibus plurimum suis laboribus profuit , magnopere doleo . Bene vale et nos , ut coepisti , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1869", + "psc_text": "studio pietatis impenderit, dilectissimo filio nostro Candido presbytero renuntiante comperimus. Sed quoniam hanc sibi quodammodo nobilitas legem imponit, ut debere se quod sponte tribuit aestimet: et nisi in beneficiis suis creverit, nihil praestitisse se reputet: paterna dilectione salutantes, gloriae vestrae suprascriptum presbyterum, et patrimonium Ecclesiae nostrae fiducialiter commendamus, ut ope gratiae vestrae praemunitum, molestias et onera nulla sustineat. Sic igitur boni studii in vobis cura proficiat, ut utilitates pauperum vobis annitentibus nutriantur, et sentiamus quod de charitate vestra praesumimus. Augete favoris vestri praesidia, quia apud nobilium mentes semiplenum bonum videtur quod sine adjectione relinquitur. Et quoniam ab excellentissimis regibus Francorum filiis nostris poposcimus, ut ipsum patrimoniolum sub sua cura habere dignentur, vobis adminiculantibus impleatur, ut vestrum possit esse quod poscimus; quatenus et nos gratias referentes, pro gloriae vestrae incolumitate orare enixius valeamus, et vestrorum bonorum vicissitudinem Deus vobis omnipotens et hic et in futuro recompenset. Clavim vero a sacratissimo beati", + "candidate_score": 0.642433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_2", + "bdc_text": "Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1978", + "psc_text": "iterum plangenda declinare. Si qui vero sunt qui dicunt quia compulsus quispiam necessitate, si anathematizaverit, anathematis vinculo non tenetur, ipsi sibi testes sunt quia Christiani non sunt. Quia ligamenta sanctae Ecclesiae vanis se existimant conatibus solvere, ac per hoc nec absolutionem sanctae Ecclesiae, quam praestat fidelibus, veram putant, si ligaturas ejus valere non existimant. Contra quos diutius disputandum non est, quia despiciendi per omnia et anathematizandi sunt, ut unde veritatem fallere se credunt, inde in peccatis suis veraciter ligentur. Si qui sunt igitur qui sub nomine Christiano haec quae praediximus errorum capitula aut praedicare audent, aut taciti apud semetipsos tenere, hos procul dubio et anathematizavimus et anathematizamus. Ex omnibus tamen capitulis in eis, sicut praedixi, qui ad me in urbem regiam venire consueverant, nullum omnino errorem cujuslibet praedicti capituli agnovi, sed neque fuisse existimo. Nam si fuisset, agnovissem. Quia vero sunt multi fidelium qui imperito zelo succenduntur, et saepe, dum", + "candidate_score": 0.64159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_722", + "psc_text": "itaque dilectio eam epistolam, quam nunc direxi, propter voluntatem imperatoris dare studeat. Nam de subsequenti talis alia transmittetur, de qua ejus superbia non laetetur. Ad hoc enim usque pervenit, ut sub occasione Joannis presbyteri gesta huc transmitteret, in quibus se pene per omnem versum οἰκουμενικὸν patriarcham nominaret. Sed spero in omnipotentem Deum quia hypocrisim illius superna majestas solvet. Miror autem quomodo dilectionem tuam fallere potuit, ut permitteres domno imperatori persuaderi quatenus ad me sua scripta de hac causa transmitteret, in quibus admoneret ut cum eo pacem habere debuissem. Qui si justitiam tenere vult, illum debuit admonere ut se a superbo vocabulo compesceret, et protinus inter nos pax fieret. Tamen qua id calliditate a praedicto fratre nostro Joanne factum sit, suspicor, minime pensasti. Idcirco enim hoc ille fecit ut audiretur domnus imperator, et ille in sua vanitate confirmatus esse videretur, aut non a me audiretur, et ejus animus contra me irritaretur.", + "candidate_score": 0.63783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_7", + "bdc_text": "Exhortationem ad Imperatorem et status Imperii , cui haec expositio interseri debet , praestaret esse perfectam adiuncto parvo prooemio et nobis initium quoque mitti , ut illico etiam Germanice reddi possit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2383", + "psc_text": "imperatoris, vel, quod absit, in despectum ipsius aliquid facere videremur. Itaque dilectio tua pietati ejus cuncta diligenter insinuet, atque constanter astruat hoc omnino illicitum, omnino pravum, omnino injustum, et sacris esse valde canonibus inimicum. Et ideo hujusmodi peccatum temporibus suis introduci in Ecclesiae praejudicium non permittat. Sed quid de hoc negotio judicatum antefati quondam metropolitae contineat, vel qualiter a nobis ea quae ab illo decreta sunt confirmata fuerint suggerat, atque id agere studeat, ut cum ejus jussione nostra illic sententia transmittatur, quatenus et serenitati ipsius, sicut dignum est, reservasse, et rationabiliter correxisse quae male praesumpta sunt videamur. Qua in re omnino danda opera est ut, si fieri potest, etiam jussionem suam ipse tribuat, in qua ea quae a nobis definita sunt servari praecipiat. Nam hoc facto omnis de caetero subreptionis locus obstruitur. Ita ergo ad compescenda haec praejudicia vigilantiam tuam cum omnipotentis Dei adjutorio exercere festina, ut nec modo voluntas", + "candidate_score": 0.631947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_12_14", + "bdc_text": "Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ; Beza idem se facturum promisit . Non deerunt Anglorum auxilia .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1003", + "psc_text": "habere debeat postulamus, quatenus beatus Petrus apostolorum princeps sua vobis intercessione respondeat, qui mercedis intuitu tuitionem in rebus pauperum ejus impenditis. EPISTOLA LIX. AD BRUNICHILDEM FRANCORUM REGINAM. Ut Augustino in Angliam eunti et Candido rectori patrimonii tuitionem et auxilium impendat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Excellentiae vestrae Christianitas ita nobis veraciter olim innotuit, ut de bonitate ejus nullatenus dubitemus; sed magis certum modis omnibus teneamus, quia in causa fidei devote et studiose concurrat, et religiosae sinceritatis suae solatia copiosissime subministret. Ex qua re bene confidentes, paterna charitate salutantes indicamus ad nos pervenisse Anglorum gentem, Deo annuente, velle fieri Christianam; sed sacerdotes, qui in vicino sunt, pastoralem erga eos sollicitudinem non habere. Quorum ne animae in aeterna damnatione valeant deperire, curae nobis fuit praesentium portitorem Augustinum servum Dei, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc dirigere, ut per eos potuissemus ipsorum voluntates addiscere, et de eorum", + "candidate_score": 0.62791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_12_14", + "bdc_text": "Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ; Beza idem se facturum promisit . Non deerunt Anglorum auxilia .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1274", + "psc_text": "beatissimis vobis large influit nunquam habuimus incertum. Gratias itaque omnipotenti Deo solvimus, quia impletum videmus in vobis esse quod scriptum est: Ubi plurimae segetes, ibi manifesta fortitudo boum (Prov. XIV, 8) . Si enim bos fortis aratrum linguae in terra cordis audientium non traxisset, tanta fidelium seges minime surrexisset. Quoniam vero in bonis quae agitis scio quod et aliis congaudetis, vestrae vobis gratiae vicem reddo, et non dissimilia nuntio, quia dum gens Anglorum in mundi angulo posita in cultu lignorum ac lapidum perfida nuncusque remaneret, ex vestrae mihi orationis adjutorio placuit ut ad eam monasterii mei monachum in praedicationem transmittere Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in", + "candidate_score": 0.627271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_12_14", + "bdc_text": "Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ; Beza idem se facturum promisit . Non deerunt Anglorum auxilia .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1275", + "psc_text": "Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in gente eadem coruscant, ut apostolorum virtutes in signis quae exhibent imitari videantur. In solemnitate autem dominicae nativitatis, quae hac prima indictione transacta est, plus quam decem millia Angli ab eodem nuntiati sunt fratre et coepiscopo nostro baptizati. Quod idcirco narravi, ut cognoscatis quid in Alexandrino populo loquendo 919 et quid in mundi finibus agitis orando. Vestrae enim orationes sunt in eo loco ubi non estis, quorum operationes sanctae monstrantur in eo loco in quo estis. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 39.) Praeterea de Eudoxii haeretici persona, de cujus errore in Latina lingua nihil reperi, mihi a vestra beatitudine largissime", + "candidate_score": 0.624748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_12_14", + "bdc_text": "Prodibit eiusdem argumenti scriptum nomine ecclesiarum , quae sunt in Belgio ; Beza idem se facturum promisit . Non deerunt Anglorum auxilia .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2408", + "psc_text": "quibus et aliqua injusta eis impingebantur. Sunt etiam quaedam ecclesiae in nostra provincia super quarum consecrationibus dubitatur, et tam propter antiquitatem, quam et propter earum custodum incuriam, nescitur utrum dedicatae ab episcopis fuerint, necne. Super quibus omnibus nos a vestra sanctitate ac vestrae sanctae sedis auctoritate instrui precamur; et utrum ea quae, sicut praediximus, vos praefato consodali nostro Augustino episcopo et Anglorum genti scripsisse audivimus, specialiter eis aut generaliter omnibus scripta sint scriptis vestris imbui quaerimus, et de hac sive de aliis praescriptis rebus pleniter informari cupimus. Nos enim ea quae legimus, et observari a fidelibus cognovimus, non increpando, 1276 quod absit, vobis significamus, sed quid rationabiliter et fideliter super his observare debeamus requirimus. Et quoniam non modicum murmur super hac re nobiscum versatur, quid respondere fratribus et coepiscopis nostris debeamus a vobis quasi a capite responsum quaerimus, ne super his ancipites remaneamus, aut murmur illud tam vestris temporibus quam", + "candidate_score": 0.621295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_4", + "bdc_text": "Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1258", + "psc_text": "gratia protegit, ut per hoc etiam ab aliis absolutus, salubriter paruisse te gaudeas. De hoc vero quod se contristari charitas tua Maximi praevaricatoris et excommunicati aemulatione signavit, turbari non debet, sed decet ut ad modicum tumentes inaniter fluctus patienter tolerando sustineas, et undarum spumas perseverantiae virtute substernas. Novit enim patientia levigare quod grave est, et constantia superare quod saevit. Animos ergo tuos adversitas non dejiciat, sed accendat. Audentiorem te in omnibus vigor sacerdotalis ostendat. Nam vera documenta veritatis sunt, promptiorem in duris, et fortiorem se quemquam in contrariis exhibere. Ut igitur rectitudinis robur a bono deliberationis suae nulla valeat impulsione convelli, mentis gressus in ejus petrae soliditate, sicut coepistis, dirigite, in qua Redemptorem nostrum per totum mundum fundasse nostis Ecclesiam, quatenus recta sinceri cordis vestigia in devio itinere non offendant. Ea vero quae nobis scripsistis, vel praesentium lator coram positus explicavit, nos non credatis negligenter omittere, sed de his omnino", + "candidate_score": 0.607411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_4", + "bdc_text": "Hoc tamen tibi persuasum habeas Suae Celsitudini tuos labores non ingratos fore .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1906", + "psc_text": "postquam, sicut diximus, et recta fide gloria vestra munita et litteris docta est, hoc vobis nec tardum nec debuit esse difficile. Et quoniam, Deo volente, aptum nunc tempus est, agite ut, divina gratia cooperante, cum augmento possitis quod neglectum est reparare. Itaque mentem gloriosi conjugis vestri in dilectione Christianae fidei adhortatione assidua roborate, vestra illi sollicitudo augmentum in Deum amoris infundat, atque ita animos ejus, etiam pro subjectae sibi gentis plenissima conversione succendat, ut et magnum omnipotenti Domino de devotionis vestrae studio sacrificium offerat, et ea quae de vobis narrata sunt et crescant et vera esse modis omnibus approbentur; quia bona vestra non solum jam apud Romanos, qui pro vita vestra fortius oraverunt, sed etiam per diversa loca, et usque Constantinopolim ad serenissimum principem pervenerunt. Unde sicut nobis de Christianitatis vestrae solatiis laetitia facta est, ita quoque de perfecta operatione vestra angelis fiat gaudium in coelis. Sic vos in adjutorio", + "candidate_score": 0.595703, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "002_Tertullianus_De-resurrectione-carnis", + "max_score": 0.675743, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_17_19", + "bdc_text": "Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ; itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus . Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-resurrectione-carnis_window_90", + "psc_text": "omne quod Deus dicitur, vel religio; uti sedeat in templo Dei, adfirmans Deum se. Nonne meministis, quod cum apud vos essem, haec dicebam vobis? et nunc quid detineat scitis, ad revelandum eum in suo tempore. Jam enim arcanum iniquitatis agitatur; tantum qui nunc tenet, teneat, donec de medio fiat. Quis, nisi romanus status? cujus abscessio in decem reges dispersa Antichristum superducet. Et tunc revelabitur iniquus, quem Dominus Jesus interficiet spiritu oris sui, et evacuabit apparentia sui; cujus est adventus secundum operationem satanae in omni virtute et signis atque portentis mendacii, et in omni seductione injustitiae eis qui pereunt. CAPUT XXV. Etiam in Apocalypsi Joannis, ordo temporum sternitur, quem martyrum quoque animae sub altari ultionem et judicium flagitantes sustinere didicerunt; ut prius et orbis de pateris angelorum plagas suas ebibat, et prostituta illa civitas a decem regibus dignos exitus referat, et bestia Antichristus cum suo pseudopropheta certamen Ecclesiae Dei inferat, atque", + "candidate_score": 0.675743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_15_17", + "bdc_text": "Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur . Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ;", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-resurrectione-carnis_window_91", + "psc_text": "Etiam in Apocalypsi Joannis, ordo temporum sternitur, quem martyrum quoque animae sub altari ultionem et judicium flagitantes sustinere didicerunt; ut prius et orbis de pateris angelorum plagas suas ebibat, et prostituta illa civitas a decem regibus dignos exitus referat, et bestia Antichristus cum suo pseudopropheta certamen Ecclesiae Dei inferat, atque ita diabolo in abyssum interim relegato, primae resurrectionis praerogativa de soliis ordinetur, dehinc et igne dato, universalis resurrectionis censura de libris judicetur. Cum igitur et status temporum ultimorum Scripturae notent, et totam Christianae spei frugem in exodio saeculi collocent; apparet, aut tunc adimpleri totum quodcumque nobis a Deo repromittitur; et vacat quod hic jam ab haereticis vindicatur; aut si et agnitio sacramenti, resurrectio est, salva utique illa creditur, quae in ultimo praedicatur; et sequitur, ut eo ipso, quo haec spiritalis vindicetur, illa corporalis praejudicetur: quia si nulla tunc annuntiaretur, merito sola haec, et tantummodo spiritalis, vindicaretur; cum vero et in", + "candidate_score": 0.66378, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum", + "max_score": 0.673319, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_17_19", + "bdc_text": "Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ; itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus . Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum_window_80", + "psc_text": "aeternum secum regnare faciat Jesus Christus Dominus noster Rex regum, et Dominus dominantium, qui cum Patre et Spiritu sancto. (1121) Rectitudo regis est noviter ordinati et in solium sublimati haec tria populo Christiano sibi subdito praecipere, in primis ut Ecclesia Dei et omnis populus Christianus veram pacem + servans in omni tempore. Aliud est ut rapacitates et omnes iniquitates omnibus gradibus interdicat. Tertium est, ut in omnibus judiciis aequitatem et misericordiam praecipiat, ut illi et nobis indulgeat sua misericordia clemens et misericors Deus, qui cum Patre. Et (1122) tunc deosculetur omnem clerum populumque, (1123) et dicat unusquisque: vivat rex feliciter in sempiternum! tribus vicibus: vivat rex! ut supra. Et post Evangelium (1124) offert rex ad manum archiepiscopi oblationem et vinum, et sic peragatur Missa suo ordine. Deinde communicetur ab archiepiscopo corpore et sanguine Christi; (1125) et sic referant Deo gratias, post pergant ad mensam. (1126) ITEM AD REGINAM BENEDICENDAM. 263", + "candidate_score": 0.673319, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.673048, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_15_17", + "bdc_text": "Sed et germanicum scriptum eadem de re paratur . Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur . Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1939", + "psc_text": "aliud omnes iniqui quam membra sunt diaboli? Ipse itaque per eos agit quidquid in eorum cordibus ut agere debeant immittit. [ Vet. VI ]. Habet autem etiam nunc diabolus contra sanctam Ecclesiam furorem, sed sparsus ejus furor est, quia occultas tentationes per singulos movet. Cum vero contra eam in aperta persecutione proruperit, furorem sum in eam colligit, quia in afflictione illius tota se intentione constringit. Membra autem ejus hoc pacis tempore idcirco contra electos collectum furorem non habent, quia malilitiam suam minus se sentiunt posse implere quam volunt. Cum vero sibi suppetere licentiam pravitatis aspexerint, tanto hanc audacius feriunt, quanto et contra illam ex unanimitate glomerantur. Recte itaque nunc dicitur: Collegit furorem suum in me. Cujus adhuc furor ut latius exponatur dicitur: Et comminans mihi, infremuit contra me dentibus suis. De quo et subditur: Hostis meus terribilibus oculis me intuitus est. Ille quippe antiquus hostis Ecclesiae contra hanc dentibus fremit,", + "candidate_score": 0.673048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_16_18", + "bdc_text": "Haec omnia eo spectant , ut consensus tot regnorum et ecclesiarum ostendatur et non temere condemnationes , quas adversarios , non tantum Papistas , sed et Lutheranos quosdam , unice spirare scio , in comitiis promulgentur . Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ; itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1939", + "psc_text": "aliud omnes iniqui quam membra sunt diaboli? Ipse itaque per eos agit quidquid in eorum cordibus ut agere debeant immittit. [ Vet. VI ]. Habet autem etiam nunc diabolus contra sanctam Ecclesiam furorem, sed sparsus ejus furor est, quia occultas tentationes per singulos movet. Cum vero contra eam in aperta persecutione proruperit, furorem sum in eam colligit, quia in afflictione illius tota se intentione constringit. Membra autem ejus hoc pacis tempore idcirco contra electos collectum furorem non habent, quia malilitiam suam minus se sentiunt posse implere quam volunt. Cum vero sibi suppetere licentiam pravitatis aspexerint, tanto hanc audacius feriunt, quanto et contra illam ex unanimitate glomerantur. Recte itaque nunc dicitur: Collegit furorem suum in me. Cujus adhuc furor ut latius exponatur dicitur: Et comminans mihi, infremuit contra me dentibus suis. De quo et subditur: Hostis meus terribilibus oculis me intuitus est. Ille quippe antiquus hostis Ecclesiae contra hanc dentibus fremit,", + "candidate_score": 0.669813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_2", + "bdc_text": "Coniecturas , quas de successu comitiorum et capite , a quo illa pendent , adduxisti , tantum abest , ut improbemus , ut maxime idem tecum sentiamus idemque senserimus semper , neque fefellit nos opinio multis ac certissimis argumentis iamdudum confirmata .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_129", + "psc_text": "Nam scimus quod absente domina, ancillarum linguae perstrepunt, silentium deserunt, deputati operis officia negligunt, totumque sibimet ordinem vivendi confundunt. At si repente domina veniat, mox perstrepentes linguae reticent, officia uniuscujusque operis repetunt; sicque ad opus proprium, ac si non recesserint, revertuntur. Si igitur a domo mentis ad monumentum ratio discedat, quasi absente domina, cogitationum se clamor, velut garrula ancillarum turba multiplicat. Ut autem ratio ad mentem redierit, mox se confusio tumultuosa compescit; et quasi ancillae se ad injunctum opus tacite reprimunt, dum cogitationes protinus causis se propriis ad utilitatem subdunt. Possidemus ergo multam familiam, cum recto jure innumeris cogitationibus rationis discretione dominamur. Quod nimirum cum solerter agimus, jungi per eamdem discretionem angelis conamur. Unde et recte subjungitur: CAPUT XXXI. IBID.-- Eratque vir ille magnus inter omnes Orientales. 43. Earum refrenatione magni efficimur. --Tunc namque magni inter omnes Orientales efficimur, cum eis spiritibus, qui orienti luci inhaerent, pressa carnalis corruptionis nebula,", + "candidate_score": 0.64482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_3", + "bdc_text": "Illustrissimus Princeps legit quidem tuas literas , sed caetera propter abitum in Saxoniam legere non potuit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1735", + "psc_text": "ostenditur, vel auditur, si intellectus non tribuitur, prophetia minime est. Vidit namque Pharao per somnium quae erant Aegypto ventura (Genes. XLI, 2, seq.); sed quia nequivit intelligere quod vidit, propheta non fuit. Aspexit Balthasar rex articulos manus scribentis in pariete (Dan. V, 5); sed propheta non fuit, quia intellectum rei quam viderat non accepit. Ut igitur beatus Job prophetiae spiritum se habere testetur, non solum vidisse se et audisse sed etiam intellexisse omnia asserit. De quo intellectu quia non extollitur, subjuncta ejus verba testantur cum ait: CAPUT XXI. VERS. 2.-- Secundum scientiam vestram et ego novi, nec inferior vestri sum. 32. Hoc accepto dono non intumuit. --Quibus videlicet dictis innotuit quantae humilitatis fuit qui se eis inferiorem negat, quorum longe vitam sancte vivendo transcenderat. Nam et secundum eorum scientiam se nosse confirmat, qui, sciendo coelestia, eorum terrenas cogitationes per prophetiae quoque spiritum transibat. Sequitur: CAPUT XXII [ Rec. XIII ].", + "candidate_score": 0.62755, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia", + "max_score": 0.672986, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6641_sent_17_19", + "bdc_text": "Conatur diabolus omnibus modis veram doctrinam evertere ; itaque occurrendum est illi et his et aliis opportunis remediis , quae suppeditabit Dominus . Itaque , mi Bullingere , te , quantum possum , oro , hortor , rogo et moneo , ut addito parvo proemio ad Imperatorem et status , tuo vel alterius nomine , latine statim edi cures et nobis praefationem aut initium , qualecunque id sit ( neque enim multis verbis opus est ) mittas .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_79", + "psc_text": "quia angelus Domini exercituum est (Malac. II, 7) . Sed hujus altitudinem nominis, etiam vos, si vultis, potestis mereri. Nam unusquisque vestrum in quantum sufficit, in quantum gratiam supernae aspirationis accepit, si a pravitate proximum revocat, si exhortari ad bene operandum curat, si aeternum regnum vel supplicium erranti denuntiat, cum sanctae annuntiationis verba impendit, profecto angelus existit. Et nemo dicat: Admonere non sufficio, exhortari idoneus non sum. Quantum potes exhibe, ne male servatum quod acceperas in tormentis exigaris. Neque enim plus quam unum talentum acceperat qui hoc abscondere magis studuit quam erogare. Et scimus quod in Dei tabernaculo non solum phialae, sed, praecipiente Domino, etiam cyathi facti sunt (Exod. XXXVII). Per phialas quippe doctrina exuberans, per cyathos vero parva atque angusta designatur scientia. Alius, doctrina veritatis plenus, audientium mentes inebriat. Per hoc ergo quod dicit profecto phialam porrigit. Alius explere quod sentit non valet, sed quia hoc utcunque denuntiat, profecto", + "candidate_score": 0.672986, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file